muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13841, Karar No: 2020/10127, Tarih: 20.02.2020

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/44 esas, 2014/98 karar sayılı dosyası üzerinden yürütülen yargılamada, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmek suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; nitelikli cinsel istismar suçuna yardım etmek suçundan ise neticeten 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve verilen hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/1104 değişik iş sayılı kararına istinaden itirazın reddedildiği, nitelikli cinsel istismar suçu yönünden verilen cezanın ise suça sürüklenen çocuk müdafince temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 2016/9502 esas, 2016/8559 karar sayılı 15/12/2016 tarihli ilamı ile suça sürüklenen çocuk ...'ın diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın olay günü mağdure ile birlikte olacağını bildiği ve onun eylemine evini tahsis etmek sureti ile katıldığına ilişkin cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulduğu, bozma üzerine İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel istismar suçuna yardım etme eyleminden CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği ve verilen bu kararın Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 03.10.2018 gün ve 2017/6796 esas 2018/5740 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun beraat ettiği suçla bağlantılı olarak işlediği iddia olunan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etme suçundan da beraat etmesi gerektiğinden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2014 gün ve 2014/1104 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5027, Karar No: 2024/797, Tarih: 24.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5027 E.  ,  2024/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/874 E., 2016/93 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 25.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli ve 2015/874 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; 11.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; 11.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

" Olay tarihinde sanığın Ulubatlı Hasan Mahallesinde açık kimliğini bilmediği şahıslardan aldığı eroin maddesini koluna enjekte ettiği esnada yakalandığı, sanık savunmasında uyuşturucu madde kullandığını beyan ettiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve sanık hakkında bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilerek kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, çağrı kağıdının usulüne uygun yapıldığı sanığın yasal ve geçerli mazereti olmaksızın denetimli serbestlik tedbirinin infazı belirlenen programa uymadığı ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle hakkında kullanmak için uyuşturucu bulundurmaktan kamu davasının açıldığı, sanığın kullanmak için uyuşturucu bulundurma eyleminin, rapor, ikrar ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu" gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. 25.08.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 26.08.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği ancak 28.08.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının 05.09.2015 tarihinde tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı, süresi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,

kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli ve 2015/874 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15809, Karar No: 2012/5325, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15809 E.  ,  2012/5325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

HUMK m.388/son (HMK 297/2) hükmüne göre, hüküm sonucunda gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Mahkemece kısa kararda “1-davanın kısmen kabulüne, 2-Sair hususların gerekçeli kararda açıklanmasına” denilmiş olup bu durum yukarda belirtilen HUMK’nun 388/son (HMK m.297/2) hükmüne aykırılık teşkil ettiğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29557, Karar No: 2016/26942, Tarih: 13.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/29557 E.  ,  2016/26942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece verilen kısa kararda davacının, davalı ...'nda işe iadesine karar verilmişken gerekçeli kararda davalı şirket bünyesinde işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden davalıların müştereken sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Hüküm, davalılar ve davacı tarafından ayrı ayrı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda, davacının hangi davalı bünyesinde işe iade edildiği, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden davalıların nasıl sorumlu tutulduğu konusunda açık çelişki olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre, tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3455, Karar No: 2016/6059, Tarih: 16.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/3455 E.  ,  2016/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra, temyiz aşamasında sanığın 20.02.2016 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece adı geçen sanık hakkında mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4227, Karar No: 2017/3901, Tarih: 13.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4227 E.  ,  2017/3901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 01.03.2016 tarih ve 2001/416-2016/90 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ...ile davalı ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı asil gelmedi. Hazır bulunan davacı ile davalı ... avukatları dinlendikten sonra, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosya kapağında "Ek Klasör Duruşma Salonunda", Ekler Salonda 4 Klasör" yazılı olduğu halde dava dosyası ile birlikte eklerinin gönderilmediği anlaşıldığından, dosyanın eklerinin mahkeme kaleminden temin edilerek dosyaya eklenmesi,

2-Davaya konu sözleşme ve ekleri, düzenlenen tüm hakedişlerin ve dayanağı belgelerin, idarece yapılan yazışmaların tamamının dosyaya eklenmesi,

3-..... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2004/137 Esas ve 2005/300 Karar sayılı dava dosyasının bu dosya arasına alınmasından sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7319, Karar No: 2014/4572, Tarih: 07.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7319 E.  ,  2014/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9294, Karar No: 2021/2900, Tarih: 24.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/9294 E.  ,  2021/2900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 22.02.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 14.04.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8417, Karar No: 2009/131, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8417 E.  ,  2009/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 15.6.2005 vade tarihli senet gereğince 65.000.000.000 TL borçlu olduğunu, alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine ise itiraz ettiğini ileri sükerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, keşide yeri olmayan senedin kambiyo senedi niteliğinde olmadığı, davacının temel ilişkiyi ispat etmek için de herhangi bir delil ibraz etmediği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan alacaklı olduğunu belirterek 65.000.000.000 TL üzerinden ilamsız takip başlatmış, takip dayanağı olarak da 23.11.2004 tanzim, 15.6.2005 vade tarihli senede dayanmıştır. Davalı ise davaya cevap vermemiş ancak takibe itiraz dilekçesinde senedin, "sahibi olduğu şirketlerin taahhütleri ve ticari alışverişleri için teminat amacıyla verilmiş olduğunu" belirtmek suretiyle senetteki imzasını kabul etmekle beraber, karşılığı bulunmadığından borçlu olmadığını savunmuştur. Takip konusu senet, keşide yeri olmadığından kambiyo senedi niteliğinde değilsede, senetteki imza davalı borçlu tarafından inkar edilmediğinden, davalının davacıya 65.000.000.000 borçlu olduğunu gösteren "adi senet" niteliğindedir. Bu itibarla davacı tarafından söz konusu alacağın tahsili için başlatılan ve takibe vaki itiraz üzerine de "itirazın iptali" istemiyle açılan bu davada da

2008/8417-2009/131

ispat yükü davacı alacaklıya değil, davalı borçluya aittir. Başka bir ifadeyle davalı, takip konusu borç ikrarını içeren adi senet nedeniyle davacıya borçlu olmadığını ispat etmekle yükümlüdür. O halde mahkemece davalıdan takip konusu senet nedeniyle borçlu olmadığına ilişkin tüm delilleri sorulup değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, ispat yükü ters çevrilmek suretiyle, temel ilişkinin ispat edilemediği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10543, Karar No: 2007/1105, Tarih: 09.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10543 E.  ,  2007/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 5. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili, müvekkilinin iflas masasına sonradan kaydedilen bir kısım vergi alacaklarının terkini için yaptığı başvurunun reddine ilişkin iflas idaresi kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davanın terkin istemini içerdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanın istemi, sıra cetveline geçmiş bir alacağın terkini (İİK.m.235/II, 2. cümle) olmayıp, iflas idaresinin red kararının kaldırılmasına yönelik şikayet (m.227/I ve 16) niteliğindedir. Davanın açıklanan niteliğine göre yargılamanın İcra Mahkemesi'nce sürdürülüp sonuçlandırılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.