muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2606, Karar No: 2021/4670, Tarih: 27.09.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2606 E.  ,  2021/4670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik, sahtecilik ve muris muvaazası hukuki nedenlerine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’in maliki olduğu 536 ada 340 parsel sayılı taşınmazını, mirasbırakandan hile ile alınan vekaletname kullanılarak davalıya satış suretiyle devredildiğini, vekaletnamedeki imzanın da murisin imzasına benzemediğini, işlem tarihinde mirasbırakanın ehliyetsiz olduğunu, temlikin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, temlikin bedeli karşılığında yapıldığını, iddiaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine ilişkin karara karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince esastan reddedilmiş, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairece; ″Somut olayda, taşınmazın mülkiyetinin naklini sağlayan vekaletnamedeki mirasbırakana ait imzanın sahte olduğu iddia edildiğine göre, bunun sübutu halinde sicilin geçerli bir hukuki sebebinin bulunmayacağı, buna bağlı olarak da TMK'nun 1025. maddesi uyarınca yolsuz tescil niteliğini taşıyacağı tartışmasızdır. Hal böyle olunca, sahtecilik iddiasının açıklığa kavuşturulması bakımından öncelikle mirasbırakanın çeşitli resmi ve özel kurumlarda bulunan imza ve yazılarını havi belgelerin temin edilmesi, mirasbırakanın tatbike esas alınan imza örnekleriyle birlikte dosyanın bilirkişiye tevdi edilerek 01.03.2011 tarihli vekaletnamedeki imzanın mirasbırakanın eli ürünü olup olmadığı hususunda rapor alınması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.″ gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasbırakanın ehliyetli olduğu ve vekaletnamedeki imzanın da mirasbırakana ait bulunduğu Adli Tıp Kurumunun dosya içindeki 27/05/2015 tarih, 2015/2378 sayılı ve 22/01/2021 tarih, 2020/115003 sayılı raporlarıyla saptandığına göre, ″ehliyetsizlik″ ve ″sahtecilik″ hukuksal nedenleri yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığından, davacıların yerinde görülmeyen öteki temyiz itirazlarının reddine.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasbırakanın ehliyetli olduğu ve vekaletnamedeki imzanın da mirasbırakana ait bulunduğu Adli Tıp Kurumunun dosya içindeki 27/05/2015 tarih, 2015/2378 sayılı ve 22/01/2021 tarih, 2020/115003 sayılı raporlarıyla saptandığına göre, ″ehliyetsizlik″ ve ″sahtecilik″ hukuksal nedenleri yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığından, davacıların yerinde görülmeyen öteki temyiz itirazlarının reddine.

Ne var ki; davada ″muris muvazaası″ hukuksal nedenine de dayanıldığı halde, bu yönden herhangi bir değerlendirme yapılmadan sonuca gidilmiştir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Öte yandan, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde muris muvazaası hukuksal nedeni yönünden de değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, anılan hukuksal nedenin değerlendirme dışı bırakılıp hüküm kurulması isabetsizdir.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde muris muvazaası hukuksal nedeni yönünden de değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, anılan hukuksal nedenin değerlendirme dışı bırakılıp hüküm kurulması isabetsizdir.

Diğer taraftan, davacılardan ... 04.02.2020 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirdiği halde HMK'nın 307 vd. maddeleri uyarınca işlem yapılması gerekirken bu hususun gözardı edilmesi de doğru değildir.

Davacıların açıklanan nedenlerden ötürü yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19339, Karar No: 2015/22042, Tarih: 10.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19339 E.  ,  2015/22042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 19/09/2014

Numarası : 2013/276-2014/282

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Sağlık Bakanlığının aşağıdaki bentdin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 01.01.2003-20.02.2013 yılına kadar şirket elemanı olarak aralıksız çalıştığını, emekli olmak için işyerinden ayrıldığını,işten çıktığı dönemlerde tamamını bankadan olmak üzere 810,00 TL ücret aldığını, , çalıştığı süre içerisinde yıllık izin kullandırılmadığını bahisle, kıdem Tazminatı alacağı, yıllık izin alacağı, fazla çalışma ücreti alacağı, bayram tatili alacağı, hafta tatili alacağı olmak üzere alacaklarının davalı işverenlerden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yıllık izin ücreti bakımından uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, Yasada izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir.

Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir. O halde, izin ücreti için uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır.

Davacı dava ve ıslah dilekçesinde yıllık izin alacağının yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davacının yıllık izin  ücreti alacağına ilişkin davasının    kabulü ile hesaplanan 5.545,40  TL (Brüt) alacağının  dava  tarihi  olan 17.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat  faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen  tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi hatalı olup bu husus bozma nedeniyse de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı kararı diğer davalının temyiz etmediği de gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.

2- Harçtan muaflık 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir. 13. maddenin (j) (Ek bent: 21/01/1982-2588/3 md.) bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu bildirilmiştir.

Genel bütçeye dahil olan davalı Sağlık Bakanlığı’nın Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin ilam harcının ve davacının yatırdığı peşin harcının "davalıdan" tahsiline denmek suretiyle infazda temerrüd oluşturacak şekilde karar verilmiş olması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının (B) bendinin silinerek yerine,

''Davacının yıllık izin  ücreti alacağına ilişkin davasının    kabulü ile hesaplanan 5.545,40  TL(Brüt) yıllık izin ücreti  alacağının  17.04.2013 dava tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalı Sağlık Bakanlığının faiz yönünden sorumluluğu yasal  faizi ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen  tahsili ile davacıya ödenmesine ;'' rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasının D-3 ve 4.bentlerindeki "davalı" sözcüğünün silinerek yerlerine "davalı Günsel Şirin'den" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA,  10.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/26, Karar No: 2023/1005, Tarih: 14.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/26 E.  ,  2023/1005 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/223 E., 2019/1303 K.

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ... vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 23.02.2015

KARAR : Kısmen kabul-kısmen ret

Taraflar arasındaki boşanma ve tedbiren velâyet davalarından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabul-kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı vekilinin dava dilekçesinde özetle; tarafların, 25.05.2003 tarihinden beri evli olduklarını, 11 sene boyunca müvekkilinin, ailesinin tüm ihtiyaçlarını eksiksiz karşıladığını, 09.07.2014 günü gecesi eşini başka bir erkekle kendi aile konutlarında yakaladığını, vahim olay sonucu müvekkilinin aile konutunu, mahallesini terk ettiğini, maddî külfetler altına girdiğini, davalı hakkında Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde şikayette bulunduklarını, davalının aldatma eyleminden dolayı müvekkilinin gurunun ve onurunun kırıldığını iddia ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı olarak tarafların boşanmalarına, müşterek çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili lehine 10.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı birleşen Ödemiş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/518 esas, 2015/409 karar sayılı dosyasına sunduğu dava dilekçesinde özetle; davalının evlilik hayatı boyunca defalarca iş değiştiren eve bakamayan biri olduğunu, zaman zaman müvekkilinin ailesinden yardım aldıklarını , borçlar yüzünden şehir değiştirmek zorunda kaldıklarını, ayrı yaşamaya başlarken müvekkilinin iki çocuğunu da yanına aldığını, davalının daha sonra müvekkilinin evine gelip 2006 doğumlu ...'ı annesinden alarak götürdüğünü ve geri getirmediğini, davalı babanın fırıncı olduğunu ve geceleri çocuğunun yanında kalamayacağını, maddî olarak ihtiyaçlarını karşılayamayacağını, kardeşlerin yaşları küçük olduğundan birlikte büyümelerininin kardeşlik bağlarını güçlendireceğini iddia ederek müşterek çocuklar ... ve ...'nın tedbiren velâyetlerinin müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece 04.05.2016 tarihli ilk kararla; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı-davalı kocanın boşanma davasının kabulüne ve erkek yararına 9.000,00 TL maddî, 9.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir. Birleşen dosya açısından yapılan değerlendirmede; müşterek çocukların 8 ve 10 yaşlarında olduğunu, idrak kabiliyetlerinin yerinde olduğunu, velâyet hususunda beyanlarının alınması için mahkemece dinlendiklerini , çocukların yaşları gereği söylediklerinin anlam ve önemini bildikleri, annelerinin yanında mutlu oldukları, annelerinin bulunduğu yerde okula gittikleri, kardeşlerinin bir arada yaşamasının gerekliliği ayrıca 22.12.2015 tarihli bilirkişi raporu gereğince çocukların velâyeti annelerine bırakılmış , baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki günleri düzenlenmiştirr.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece; Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı erkek yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın çok olduğu ve mahkemece velâyeti davalı-davacı anneye verilen ortak çocuklar ile davacı-davalı baba arasında "aynı şehirde oturmaları hali" ve "farklı şehirde oturmaları hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlendiği, taraflar mevcut duruma göre aynı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmadığı, ayrıca mahkemece her ayın l. ve 3. haftası Cuma günü saat 17.00 ile Pazar günü saat 17.00 saatleri arasında kurulan kişisel ilişki, okul çağında bulunan çocukların eğitim durumunu engelleyici nitelikte olduğu, kişisel ilişki ana-babalık duygularını tatmine elverişli ve de çocukların da ana-baba sevgi ve şefkatini tatmasına yeterli olması gerektiği, bu nedenle aynı şehir-ayrı şehir ayrımına gidilmeksizin ve küçüklerin eğitim durumu ve üstün yararı dikkate alınarak daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına, bozma dışında kalan yönlerin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, boşanmaya neden olan olayların gelişiminde davalı birleşen dosya davacısı kadının kusurlu oluşu, tarafların belirlenen sosyal ve ekonomik durumları, davacı birleşen dosya davalısı erkeğin evlilik dolayısıyla mevcut ve beklenen menfaatleri, tarafların yaşları, evliliğin devam ettiği süre, yeniden evlenme ihtimalleri ve hakkaniyet ilkesi göz önüne alınarak, takdiren davacı birleşen dosya davalısının maddî tazminat talebinin kısmen kabulü ile lehine 5.000,00 TL maddî tazminata, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan davalı birleşen dosya davalısı kadının kusurlu davranışlarının, davacı birleşen dosya davalısı erkeğin kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan eylemin ağırlığı, davalı birleşen dosya davacısı kadının kusuru, hakkaniyet kuralları dikkate alınarak davacı birleşen dosya davalısının manevî tazminat talebi kısmen kabul edilerek lehine 5.000,00 TL manevî tazminata, birleşen dava yönünden, tarafların müşterek çocuklarının velâyetlerinin davalı birleşen dosya davacısı anneye verildiği, çocuklar ile davacı birleşen dosya davalısı baba arasında ana-babalık duygularını tatmine elverişli ve çocukların da ana-baba sevgi ve şefkatini tatmasına yeterli olacak şekilde ve ayrıca okul çağında bulunan müşterek çocukların eğitim durumları, ergenlik döneminde olmaları ve baba figürüne ihtiyaç duyacakları, müşterek çocuklarla baba arasındaki bağın kopmaması gerektiği de dikkate alınarak velâyet hakkı annede olan çocuklar ile baba arasında, her ayın 1. ve 3. haftaları cumartesi saat 10.00'dan pazar saat 17.00'ye kadar, ... ve Kurban Bayramlarının 2. günü saat 13.00'den üçüncü gün saat 18.00'e kadar, Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan 1 Ağustos saat 18.00'e kadar, sömestr tatillerinin 1. günü saat 10.00 dan 7. günü saat 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; maddî ve manevî tazminat miktarının fahiş ve mesnetsiz olduğunu, müvekkilinin düzenli gelir getirici işinin olmadığını, çocuklar için sosyal yardımlaşmadan aldığı yardımlar ile geçimini sağladığı, kişisel ilişki tesisinde çocukların anneleri ile sosyal ilişki kurabilme imkanları ve eğitim hayatları göz ardı edilerek velâyet hakkının hükümsüz bırakıldığını, bozma öncesi kişisel ilişkiye itirazlarını aynen tekrar ederek kararın usul ve kanuna aykırı olduğu iddiasıyla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; erkek lehine hükmedilen tazminatların miktarı ve müşterek çocuklar ile velâyet hakkı olmayan baba arasındaki kişisel ilişkiye ilişkinin süresi noktasında toplanmaktadır. istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; erkek lehine hükmedilen tazminatların miktarı ve müşterek çocuklar ile velâyet hakkı olmayan baba arasındaki kişisel ilişkiye ilişkinin süresi noktasında toplanmaktadır. istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun'un (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü maddesi, 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 nci, 323 üncü maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-davacı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5701, Karar No: 2011/14750, Tarih: 26.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5701 E.  ,  2011/14750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahekemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki husus dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılırken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 135.914 m² yüzölçümünde olup, emsal olan taşınmaz ise bu taşınmaza 4 km. mesafede ve 110 m² yüzölçümündedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U....nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.