muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5277, Karar No: 2015/5232, Tarih: 09.04.2015

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, davacılardan Arzu tarafından muris S. V. aleyhine nafaka isteğiyle açılan Kadıköy 1. Aile Mahkemesinin 2006/772 Esas ve 2006/49 Karar sayılı dava dosyasında murisin bizzat duruşmada "...ben silahlı kuvvetlerinde hizmetli olarak görev yaparken şuan emekli oldum. Emekli ikramiyem ile başımı sokacak bir ev aldım.." şeklinde beyanda bulunduğu, murisin çekişmeli taşınmaz haricinde başka bir mal varlığının olmadığı, öte yandan davalı tarafın taraf muvazasına dayalı savunmasının 05.02.1947 tarih, 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yazılı delil ile kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacılarıın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10131, Karar No: 2015/9540, Tarih: 20.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10131 E.  ,  2015/9540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/463, Karar No: 2015/12353, Tarih: 03.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/463 E.  ,  2015/12353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/81-2014/426

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsurun %100 oranında olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

2-Kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme yılı dava tarihi 2014 olduğu halde 2013 yılı esas alınarak bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ile tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1268, Karar No: 2013/15851, Tarih: 04.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/1268 E.  ,  2013/15851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK.nun 148/4.maddesi uyarınca müdafii hazır bulunmaksızın kolluk tarafından alınan ifade hakim veya mahkeme huzurunda doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağı cihetle; 24.04.2008 tarihli olay tutanağına göre, pazar yerinde seyyar tezgahta bandrolsüz ve korsan kitap satışı yaparken yakalanan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'un beyanları ile olay yerinde hazır bulunmayan sanık ...'in duruşmadaki savunmasında seyyar tezgahla ve dava konusu kitaplarla ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, sanık ...'in mahkumiyeti için her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, kollukta müdafii hazır olmadan alınan beyanlarına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanığın yargılama aşamasında döndüğü suç atfına dayanarak yazılı şekilde sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37931, Karar No: 2024/3056, Tarih: 11.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/37931 E.  ,  2024/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/49 E., 2020/252 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muş Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2014 tarihli ve 2012/457 Esas, 2014/59 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 nci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 43, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2017/10657 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararı ile "...5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 2. fıkrasındaki nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için failin, ismen söylemese bile kimden söz edildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, ünvanı ve lakabını söylediği kamu görevlisini tanıdığını, hatırının sayıldığını, işini yaptıracağını söyleyerek mağduru kandırması gerektiği, somut olayda ise; sanığın, bir milletvekili tanıdığından Muş'a 100 adet personel kadrosu geldiğini söyleyip iş bulma karşılığında katılanlardan menfaat temin etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yer alan ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırmaya tabi dolandırıcılık suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde suç vasfında hataya düşülmesi..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/49 Esas, 2020/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis ve 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/49 Esas, 2020/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis ve 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, atılı suçu işlemediğine, beraat verilmesi gerektiğine, uzlaşmak istediğine, katılanların şikayetlerinden vazgeçtiklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, milletvekili tanıdığını, işçi alınacağını, talep etmeleri halinde kendilerine bu kadroları verebileceğini söylerek katılanlardan menfaat temin etmesi biçimindeki eylemi nedeniyle hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanığın, inşaat işi yapan tanık Eşref'in işyerine işçi alınabileceğini söyleyerek katılanlara yardım ettiğini, kadrolu olmadığını öğrendiklerinde işin bozulduğunu, kimseden para almadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, katılanların oluşu doğruladıkları, sanığın kendilerinden para aldığını, zararlarını gidermediklerini beyan ettikleri, tanık Eşref'in sanığın beyanlarını doğrulamadığı, tanık ...'in katılanların beyanlarını doğruladığı, katılanların uzlaşmak istemediklerine dair uzlaşmama raporunun dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, katılanların beyanı, tanık beyanları, uzlaşmama raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında bulunan uzlaşmama raporu, katılanların şikayetlerinden vazgeçtiklerine dair beyanlarının bulunmaması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Muş 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/49 Esas, 2020/252 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2736, Karar No: 2020/4438, Tarih: 03.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/2736 E.  ,  2020/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin temel cezanın tespitine ilişkin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine; adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında res'en uygulama yapılabileceğinden, hüküm fıkrasındaki ihtarat sonuca etkili görülmediğinden 3 nolu bozma düşüncesine de iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının hesap hatası sonucu "250 gün" yerine "240 gün" olarak yazılması ve adli para cezasının günlüğü 20TL'den "5000 TL adli para cezası"na çevrilmesi gerekirken, "4800 gün adli para cezası" ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında kurulan hükümdeki "240 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine "250 gün"; "4800 gün adli para cezası" ibaresinin çıkarılarak yerine "5000 TL adli para cezası" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5880, Karar No: 2011/7129, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5880 E.  ,  2011/7129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.
Yargıtay — Esas No: 2012/17182, Karar No: 2013/3086, Tarih: 26.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/17182 E.  ,  2013/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 19.02.2013 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/707, Karar No: 2015/5776, Tarih: 13.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/707 E.  ,  2015/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın park halinde olduğu esnada davalıya ait işyerinde çıkan yangının sirayet etmesi sonucu pert olduğunu, sigortalı araçta meydana gelen 12.150,00 TL hasar bedelinin müvekkili şirket tarafından sigortalısına ödendiğini, araçta meydana gelen zarardan işyeri maliki ve kiracısı olan davalıların sorumlu olduğunu belirterek, TTK.'nun 1301. maddesi gereğince hasar bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İdeal ... ile ... vekili, aynı olay nedeniyle başka mahkemelerden alınan raporlar ile itfaiye ve tespit raporlarına göre kusurlu olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İşyeri maliki olan diğer davalılar vekili, yangının meydana gelmesinde müvekkillerine atfedilecek kusur bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın bir kısım davalılar vekilinin temyizi üzerine, Dairenin 02.10.2013 gün ve 2013/10147-2013/13201 sayılı ilamı ile, “zarar nedeniyle davalıların tehlike sorumluluğu kapsamında meydana gelen zarardan kusursuz sorumluluk ilkesine göre sorumlu bulundukları halde, somut olaydaki sorumluluğunun kusura dayalı sorumluluk şeklinde kabulü ve yetersiz bilirkişi raporu nazara alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmediğinden” bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak bilirkişi incelmesi de dahil olmak üzere yapılan yargılama sonunda; Yargıtay bozma ilamına uygun bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davasının kısmen kabulüne 11.180 TL nin davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 572,76 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1164, Karar No: 2015/9899, Tarih: 28.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1164 E.  ,  2015/9899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.