muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7640, Karar No: 2018/15219, Tarih: 04.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7640 E.  ,  2018/15219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ... 21. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, sendikal nedenle yapılan feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiş ancak sendikal tazminat talebinin reddine dair hüküm kurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin kararına davacı vekili feshin sendikal nedenle yapıldığı iddiası ile, davalı vekili ise feshin geçerli nedene dayandığı savunması ile istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve feshin sendikal nedenle yapıldığı gerekçesi ile sendikal tazminata karar vermiştir.

Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi "...kararının, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verilen bir karar olması yani "temyiz edilemeyen kararları" gösteren 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir davaya ilişkin olmayışı gözetildiğinde işbu karara karşı temyiz kanun yolunun açık olduğu da kararda ayrıca belirtilmiştir. Zira aksinin kabulü, anılan Kanunun 25/5. bent,son cümle. kapsamında açılacak salt sendikal tazminat davasında verilecek istinaf kararı temyiz yoluna açık iken işe iade davasıyla birlikte aynı 25. madde kapsamında açılan sendikal tazminat davasındaki kararın temyiz yoluna açık olmadığı sonucunu doğuracaktır " gerekçesi ile kararın temyiz temyiz yolunun açık olduğunu belirtmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Uyuşmazlık, 25 Ekim 2017 tarihinden sonra hükme bağlanan ve sendikal tazminatın talep edildiği fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyize tabi olup olmadığı noktasındadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hüküm altına alınan sendikal tazminatın miktarına göre temyiz yolunun açık olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça öngörülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hüküm altına alınan sendikal tazminatın miktarına göre temyiz yolunun açık olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça öngörülmüştür.

Kanun'un madde gerekçesinde, "Madde ile, iş mahkemelerince verilip temyiz edilemeyen, bir başka ifadeyle bölge adliye mahkemelerinde kesinleşen kararlar düzenlenmektedir. Bu kapsamda 4857 sayılı İş Kanununun 20 nci maddesinde düzenlenen fesih bildirimine itiraz (işe iade) davaları ve işveren tarafından toplu iş sözleşmesi veya işyeri düzenlemeleri uyarınca işçiye verilen disiplin cezalarının iptali için açılan davalar sayılmaktadır. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu ile 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanununda düzenlenen ve maddede belirtilen davaların, işin niteliği de dikkate alınarak istinaf kanun yolunda kesinleşmesi kabul edilmektedir.

Düzenleme ile, 6100 sayılı Kanundaki genel düzenleme yanında, iş hukukunun temel prensipleri dikkate alınarak daha kısa sürede kesinleşmesinde yarar umulan dava türlerinin de bölge adliye mahkemelerinde kesinleşmesi öngörülmekte ve bu şekilde bir yandan da Yargıtayın iş yükünün hafifletilmesi amaçlanmaktadır " şeklinde açıklamaya yer verilmiştir.

Düzenlemeye göre feshin haklı veya geçerli nedene dayanması, sendikal nedenin bulunması yönlerinden herhangi bir ayrıma gidilmeksizin fesih bildirimine itiraz (işe iade) davaları bakımından temyiz yolu öngörülmemiştir.

Özellikle feshin sendikal nedene dayandığı iddiasına dayalı olarak açılan fesih bildirimine itiraz davasında temyiz yolunun açık olduğunun kabulü, Kanun'un lafzı ve kanun koyucunun amacı ile bağdaşmamaktadır.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.

Aynı Kanunu'nun 25. maddesinin 5. fıkrasında ise, "Sendikal bir nedenle iş sözleşmesinin feshi hâlinde işçi, 4857 sayılı Kanunun ... 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez" şeklinde düzenleme mevcut olup, sendikal neden iddiasına dayalı olarak fesih bildirimine itiraz davasının açılabileceği öngörülmüştür. Doğrudan yapılan atıfla davanın türünün, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinde düzenlenen "fesih bildirimine itiraz" davası olduğu kabul edilmiştir. Buna göre sendikal neden iddiasına dayanan fesih bildirimine itiraz davalarında da dava açamaya dair usuller sürelerle ispat kuralları aynı 20. madde hükümlerine tabidir. Yine yargılama süresi ile kısıtlamalar ile bölge adliye mahkemelerinde kesin olarak karar verileceği kuralı aynı maddenin son fıkrasında kurala bağlanmıştır.

Sendikal nedene dayanan fesih bildirimine itiraz davaları için İş Kanunu'nun 20. maddesinde, 6356 sayılı Kanun'un 25. maddesinde ve 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. Maddesinde ayrı bir kanun yolu öngörülmemiştir. Aksine fesih bildirimine itiraz davasında verilen kararlara karşı sadece istinaf kanun yolu öngörülmüştür.

Sendikal tazminatın işçinin başvurusu, işe başlatılması veya başlatılmaması şartına tabi tutulmaması da davanın türünün fesih bildirimine itiraz davası olma vasfını değiştirmemektedir. Yine sendikal tazminata hükmedilmesi halinde ayrıca işe başlatmama tazminatına karar verilemeyeceği yönündeki yasal düzenleme de sendikal tazminat ile işe iade davasındaki bağlantıyı ortaya koymaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde, kararın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verildiği ve 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir dava olmadığı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yasa koyucu fesih bildirimine itiraz davalarının temyiz edilebilirliğine ilişkin olarak sadece dava türünü belirtmiş, tazminat miktarı ya da tazminat türüne bağlı bir istisnaya yer vermemiştir.

Sendikal neden iddiasına dayalı fesih bildirimine itiraz davalarında temyiz yolunun açık olduğu kabul edildiğinde, usul veya esastan davanın reddi veya davanın kabulüne rağmen sendikal nedenin reddi hallerinde de istinaf kararlarının kesin olmadığı sonucuna varılabilecektir. Yine davanın ve sendikal nedenin kabulü hallerinde miktar itibarıyla kesinlik sınırına göre temyiz yolunun varlığı kabul edilebilecektir. Bu durum yasa koyucunun "kararların daha kısa sürede kesinleşmesi" ile "Yargıtay'ın iş yükünün azaltılması" yönündeki amacı ile bağlaşmadığı gibi 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin son fıkrasına açıkça aykırılık oluşturur.

Açıklanan nedenlerle sendikal nedene dayanılmış olsa da, fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyiz yoluna tabi olmadığı sonucuna varılmıştır.

SONUÇ:

Davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının “işe iade” talebine ilişkin olup, 7036 Sayılı Kanun' un yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden sonra, 13/03/2018 tarihinde verilen kararın 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesine göre temyiz edilemeyeceği anlaşıldığından davalı vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1410, Karar No: 2014/4259, Tarih: 19.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1410 E.  ,  2014/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... mirasçıları a-... b-... dahili davalılar Asım Demirci mirasçıları 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-... 7-... arasındaki davadan dolayı Kartal 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.01.2010 gün ve 2013/454-2010/8 sayılı hükmü onayan Dairemizin 29.04.2013 gün ve 2012/1292-2013/2783 sayılı ilamı aleyhinde bir kısım davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Davalılardan arsa maliki Asım Demirci'nin mirasçılık belgesinin,

2-Kartal 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/883 Esas sayılı dava dosyasının,

3-Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1999/845 E. sayılı dava dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi bakımından dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24637, Karar No: 2025/6279, Tarih: 20.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/24637 E.  ,  2025/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/478 E., 2016/122 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Karşıyaka 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.03.2016 tarihli ve 2015/478 Esas, 2016/122 Karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 12.04.2021 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14114, Karar No: 2014/13591, Tarih: 16.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14114 E.  ,  2014/13591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın kitap basımını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1158, Karar No: 2020/2598, Tarih: 07.07.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/1158 E.  ,  2020/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma, hürriyeti tahdit, hakaret, örgüt kurmak, yönetmek, üye olmak, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma, hakaret, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, resmi belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine, bozma

Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/463 Esas, 2019/236 Karar sayılı ilamı ile, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yağma, hürriyeti tahdit, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma, hakaret, mala zarar verme, resmi belgede sahtecilik, iftira, 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet ve beraat kararlarına karşı, sanıklar savunmanları, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekillerinin CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 19/09/2019 gün, 2019/2899-897 Karar sayılı "Esastan red-bozma" kararına karşı, sanıklar savunmanları, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilleri tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

I- Örgüt kurmak, yönetmek, üye olmak; özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma; 6136 sayılı Yasaya muhalefet; suçlarından kurulan beraat hükümlerinin esastan reddi kararlarına yönelik katılanlar vekillerinin; özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma; 6136 sayılı Yasaya muhalefet; resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin esastan reddi kararlarına yönelik sanıklar savunmanlarının; yağma, hürriyeti tahdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulması kararlarına yönelik sanık savunmanları ve katılanlar vekillerinin; temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanlar vekillerinin örgüt kurmak, yönetmek, üye olmak; özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma; 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan beraat hükümlerinin esastan reddi kararlarına yönelik temyiz itirazlarının, anılan suçların mahiyetine göre temyiz etme hakları bulunmadığından; sanıklar savunmanlarının özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma; 6136 sayılı Yasaya muhalefet; resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin esastan reddi kararlarına yönelik temyiz itirazlarının, esastan red kararlarının kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin bulunmaması nedeniyle; sanıklar savunmanları ve katılanlar vekillerinin yağma, hürriyeti tahdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulması kararlarına yönelik temyiz itirazlarının söz konusu bozma kararlarının temyizi kabil olmadığından; katılanlar ... ve ... vekilinin 1. ve 2. eylem nedeniyle kurulan beraat hükümlerinin esastan reddine yönelik temyiz itirazlarının, temyiz hakkı bulunmadığından; CMK'nin 298. maddesi gereğince, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında mağdur ...’a; sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’ya; yönelik yağma; sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’ya; sanık ... hakkında mağdur ...’a; yönelik hürriyeti tahdit; suçlarından kurulan mahkumiyet; sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik hürriyeti tahdit; sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’ya yönelik yağma ve hürriyeti tahdit; suçlarından kurulan beraat; hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, esastan red kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığından, sanıklar savunmanları, katılanlar vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 19/09/2019 gün, 2019/2899-1897 Karar sayılı hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet; hürriyeti tahdit suçundan kurulan beraat; hükümlerinin incelenmesinde ise;

III- Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet; hürriyeti tahdit suçundan kurulan beraat; hükümlerinin incelenmesinde ise;

Oluş ve dosya içeriğine göre; kendilerini polis olarak tanıtan ve silah gösteren sanıklar ... ve ...’ın dijital para borsası sahibi mağdur ...’i zorla araca bindirip, ellerini kelepçeledikten sonra bir otoparka götürdükleri, telefonda görüştükleri ...’ın da yönlendirmesi ile mağdura ait dizüstü bilgisayar ve cep telefonunu alıp beklemeye başladıkları, sanıklar ... ve ...’un başka bir araba ile otoparka geldikleri, sanık ...’ın mağdurdan zorla bilgisayar şifresi ile bitcoin işlemlerinde kullandığı şifreleri aldığı ve mağdura ait bilgisayar ile işlem yapmaya çalıştığı, internet bağlantısının zayıflığı nedeniyle işlem yapmakta zorlanınca internet bağlantısının daha güçlü olduğu bir mekana gitmek istediği, bu sırada mağdurun içinde bulunduğu aracın da başka bir otoparka geçerek beklemesini kararlaştırdıkları, mağdurun kaçırıldığı aracın izinin sürülememesi için sanık ...’un aracın plakalarını değiştirdiği, sanık ...’la birlikte internet bağlantısı kuvvetli bir mekana giderek ...’ın işlem yapmasını beklediği ve sonrasında ...’la birlikte mağduru serbest bırakan diğer sanıklarla buluştuğu, olayda;

Diğer sanıklarla el ve iş birliği içerisinde hareket eden sanık ...’ın, yağma ve hürriyeti tahdit eylemlerine asli fail olarak katıldığı gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde, yağma suçundan TCK'nin 39. maddesi uyarınca yardım eden sıfatı ile sorumlu olduğu gerekçesi ile cezasında indirim yapılması ve hürriyeti tahdit suçundan beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 19/09/2019 gün, 2019/2899-1897 Karar sayılı "esastan red” hükmünün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1461, Karar No: 2012/2152, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1461 E.  ,  2012/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili tarafından incelemenin duruşmalı olarak yapılması istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve davacı vekilinin duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza

daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

2-Kabule göre de; Dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre 72/58240 hissenin ..., 351/58240 hissenin ..., 117/58240 hissenin ... adına kayıtlı olduğu, davalı olarak ...'ün gösterildiği, tapu kaydında 3 ayrı hissedar olarak gözüken bu kişilerin aynı kişi olduğu konusunda gerekli araştırma yapılıp bu hususta taraflara tapu kaydında gerekli düzeltimin yapılması için imkan da tanınmadan her üç hisse için tespit edilen bedelin davalı ...'e ödenmesine ve tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.