muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8053, Karar No: 2015/3272, Tarih: 05.05.2015

Bu haliyle kararlaştırılan cezai şartın, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı BK'nın 158/1. (TBK'nın 179/1) maddesinde düzenlenen seçimlik ceza niteliğinde olduğu açıktır. Kural olarak, (sözleşmede aksi kararlaştırılmamışsa) seçimlik cezanın istenebilmesi için akitten dönülmemesi, yani sözleşmenin yürürlükte olması gerekir. Sözleşmeden dönen taraf, döndüğü yani ortadan kaldırdığı sözleşmenin artık yürürlükten kalkmış olan hükmüne dayanarak, bu cezayı isteyemez. Diğer anlatımla, feshedilen sözleşmede kararlaştırılan ceza bu sözleşmeye dayanılarak istenemez. Somut olayda, taraflar arasındaki sözleşmenin ''Cezai Şart ve Bütçe'' başlıklı 9. maddesinin 2. fıkrasında, sözleşmeyi feshedenin dahi seçimlik nitelikteki cezai şartı isteyebileceğine dair bir hükme yer verilmemiş olup, sadece davalının (haklı bir nedene dayanmamak kaydıyla) sözleşmeyi süresinden önce feshi halinde davacının cezai şart isteyebileceği öngörülmüştür.

Bu durumda, Dairemizce, mahkemece, cezai şarta yönelik isteminin reddi ve buna göre yeniden miktarı belirlenecek icra inkâr tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile cezai şart isteminin kabulü ile buna göre icra inkâr tazminatına hükmedilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, hükmün davalı yararına bozulması gerekirken, cezai şarta ve icra inkâr tazminat miktarına yönelik hüküm yönünden de onandığı anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 26.03.2014 tarih ve 112 E., 2290 K. sayılı onama ilamının cezai şarta ve icra inkâr tazminat miktarına yönelik hüküm yönünden kaldırılarak, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, cezai şarta ve icra inkâr tazminat miktarına yönelik hüküm yönünden karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 26.03.2014 tarih ve 112 E., 2290 K. sayılı onama ilamının cezai şarta ve icra inkâr tazminat miktarına yönelik hüküm yönünden kaldırılarak, hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, evvelce dökümü yapılan onama harcının iptali ile aşağıda yazılı temyiz onama harcının karar düzeltme isteyenden alınmasına, karar düzeltme peşin harcının istek halinde iadesine, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13514, Karar No: 2016/7640, Tarih: 29.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13514 E.  ,  2016/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2015 tarih ve 2015/148-2015/518 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/09/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/221 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan kamulaştırmasız el atma bedelinin tahsiline yönelik davanın yapılan yargılaması sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, ödenen bu bedelden müvekkili ile davalı arasında yapılan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi hükümleri gereğince davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 67.260,14 TL ile 100,00 TL temyiz harç masraflarının ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.1 maddesi uyarınca ...'ın sorumlu olduğu, davacı tarafça dava açılmadan evvel davalının temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 67.360,14 TL'nin dava tarihi olan 03/02/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendi tamamen silinerek yerine "Davanın kabulü ile toplam 67.360,14 TL'nin, 64.260,14 TL'sinin ödeme tarihi olan 18.06.2008 tarihinden, 3.000,00 TL'sinin ödeme tarihi olan 19.06.2008 tarihinden, 100,00 TL'sinin ödeme tarihi olan 12.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline" ibaresi yazılmak suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.423,32 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29/09/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 18/06/2008 tarihinde yapılmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 18/06/2008 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi,18/06/2008 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 18/06/2008 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2011/10226, Karar No: 2012/5228, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10226 E.  ,  2012/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın tehdit ve diğer atılı suçtan, sanık ...'ın da atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.10.2008 gün ve 2006/269 Esas, 2008/318 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Sanıklar .... ve .... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle ilgili temyiz incelemesinde;

28.06.2006 ve 12.04.2007 tarihlerinde içinde çocuk ruh sağlığı uzmanlarının bulunduğu Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı Hastalıkları Anabilim Dalınca verilen mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunu belirten bu raporların da Adli Tıp Kurulu 6. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Genel Kurulunca incelenerek mağdurenin maruz kaldığı eylemler nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği görülmekle, tebliğnamedeki Adli Tıp Genel Kurulunun çocuk psikiyatri uzmanı olmaksızın verdiği rapora dayanılarak eksik soruşturmayla karar verildiğine ilişkin bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

Mağdure kollukta zorunlu vekili huzurunda verdiği beyanında; sanık ...'ın 26.05.2006 tarihinden iki hafta önce evlerinde askercilik oynadıkları sırada ve yine diğer sanık ...'ın da bulunduğu 26.05.2006 tarihinde sanığın külotunu indirip poposundan cinsel organını sokarak kendisine tecavüz ettiğini beyan etmesine karşın, 08.02.2007 tarihli duruşma beyanında bu olaylarla ilgili sanık ...'ın bulundukları odanın kapısını kapatarak pijamasını ve külotunu çıkartıp yüzüstü yatırdıktan sonra sanığın üzerine çıktığını, biraz arkasının açıdığını, herhangi bir kanama olmadığını, sanıktan vücuduna bir şey aktığını, 26.05.2006 tarihinde de her iki sanığın tanık Aybetül'ü odadan çıkarttıklarını, sanıkların üzerlerindeki kıyafetlerini çıkarmadan önce sanık ...'ın kendisini yüzüstü yatırıp üzerine çıkarak sürtündüğünü, daha sonra da diğer sanık ...'ın ayaklarının altına pipisini sürttüğünü belirtmesi, çocuk olan mağdurenin sokma ve sürtmeyi karıştırmasının mümkün olması, yine mağdurenin duruşmadaki ifadelerinin doğru olduğunu beyan etmesi, keza sosyal inceleme raporu ve 09.06.2006 tarihinde Adli Tıp Kurumu Adana Şube Müdürlüğünden verilen raporda da mağdurenin bakire olduğu, akut veya kronik livatanın tıbbi delillerinin bulunmadığı yönündeki raporu karşısında, sanıkların eylemi TCK.nın 103/1 (a) madde kapsamında kaldığı halde, 103/2. maddesinden hüküm kurulması,

Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık ...'ın suç tarihindeki yaşı ve tehdit suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 2 yıl olduğu gözetilerek, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı ve uzlaşmanın bir kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak, 5271 sayılı CMK.nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5276, Karar No: 2018/723, Tarih: 05.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/5276 E.  ,  2018/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vasisi, davacı ...'ın 2007 yılından itibaren alzheimer ve şizofreni rahatsızlıkları nedeniyle akli dengesinin yerinde olmadığını, ...’ın maliki olduğu 9866 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 1, 19 ve 23 nolu bağımsız bölümleri davalı ...’e satış suretiyle devrettiğini, satış işleminin ehliyetsizlik nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümlerin davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamış, feri müdahiller ise; tapuya güven ilkesi gereğince alacağın garanti altına alınması için dava konusu taşınmazlar üzerine ipotek tesis edildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının satış işlemleri sırasında fiil ehliyetine haiz olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı temyiz eden davacı ve feri müdahil ... Bankası’nın temyiz isteğinin reddine dair ek karar, davacı ve feri müdahiller vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacının lehlerine ipotek tesis edilen bankalara husumet yöneltmek suretiyle ipoteğin kaldırılması talebini içerir usulüne uygun açtığı bir dava olmadığı gözetildiğinde davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

Öte yandan, fer'i müdahilin ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket edebileceği ve tek başına temyiz yetkisi bulunmadığı, hükmü davalının da temyiz etmediği, öte yandan, feri müdahillerin; HMK'nın 69/2. maddesinde belirtilen; "... zamanında ihbar yapılmadığı için davaya geç katıldığı veya yanında katıldığı tarafın iddia ve savunma imkanlarını kullanmasını engellediği ya da kendisince bilinmeyen iddia ve savunma imkanlarının, tarafın ağır kusuru sebebiyle kullanılamadığı'' yönünde bir iddiasının da bulunmadığı anlaşıldığına göre, feri müdahillerin asıl ve ek karara yönelik temyiz dilekçelerinin REDDİNE, aşağıda yazılı 4.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacı ve feri müdahillerden alınmasına, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21585, Karar No: 2013/38389, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/21585 E.  ,  2013/38389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15090, Karar No: 2009/278, Tarih: 20.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15090 E.  ,  2009/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.03.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 01.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapuda yanlış yazan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılamanın bitirildiği 1.7.2008 tarihli duruşma tutanağında “davanın reddine” şeklinde hüküm kurulduğu halde; gerekçeli kararda “Dava konusu 1 Ada 50 parselin tapuya tescil edilmediği anlaşıldığından hakkındaki davanın reddine. Dava konusu 1 Ada 49 parsel hakkındaki davanın tefrikine, ayrı esasa kaydedilmesine” şeklinde yazılmıştır.

10.4.1992 tarih 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel Mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 20.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7953, Karar No: 2015/252, Tarih: 21.01.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/7953 E.  ,  2015/252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm-Karar : a) Mahkûmiyet

b) Temyiz isteğinin reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık temyiz dilekçelerinde gerekçeli kararın tebliğine ilişkin herhangi bir tebligat almadığını belirttiğinden; aynı Mahkemenin 2010/189 esas ve 2012/147 karar sayılı dava dosyası içindeki hükmün 13.02.2012 tarihinde sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebligat belgesinin sanığa gösterilerek, "tebligat yapılan" bölümündeki imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylediğinde yöntemine uygun şekilde yazı ve imza örneklerinin sağlanarak uzman bir kurum ve kuruluşa inceleme yaptırılıp, tebligattaki sözü edilen imzanın sanığa ait olup olmadığına ilişkin rapor alınması, daha sonra dosyası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE; hükmün infazına başlanmış ise İNFAZIN DURDURULMASINA, sanık bu suç nedeniyle infaz kurumuna alınmış ise başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde derhal salıverilmesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na YAZI YAZILMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.