muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8224, Karar No: 2011/5493, Tarih: 10.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3187, Karar No: 2017/753, Tarih: 09.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3187 E.  ,  2017/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayet olunan vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu şikayet dışı borçluya ait gemiye müvekkilinin muhtelif zamanlarda yakıt tedarik ettiği, bedelinin ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için taşınır rehnin paraya çevrilmesi yolu ile başlattıkları icra takibinin kesinleşmiş olduğunu, geminin satış bedelinin paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde tüm paranın ipotek alacaklısı olduğundan bahisle şikayet olunana ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin gemi alacaklısı olması sebebiyle herhangi bir ilama gerek kalmaksızın rehin ve ipoteğe karşı öncelikli olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; TTK'nın 1235/6. madde kapsamında gemiye sağlanan yakıt ve hizmet nedeni ile alacaklı olan kişiye gemi alacaklısı hakkı tanındığı, gemi alacaklısı hakkının, alacaklının alacağını deniz servetinden öncelikle almasını sağlayan bir tür kanuni rehin hakkı olduğu, bu hakkın kanundan doğduğu ve tescilsiz kazanıldığı, bu alacağın rehin ve ipotek alacaklarından önce ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1437, Karar No: 2014/11992, Tarih: 03.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1437 E.  ,  2014/11992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6726, Karar No: 2015/12435, Tarih: 12.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/6726 E.  ,  2015/12435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/107603

Çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık M.. M..'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/02/2015 gün ve 2014/516 E. 2015/41 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1777, Karar No: 2021/8994, Tarih: 08.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1777 E.  ,  2021/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 09.03.2018 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/245, Karar No: 2019/3831, Tarih: 03.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/245 E.  ,  2019/3831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Sağlık Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20889, Karar No: 2014/5228, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20889 E.  ,  2014/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/670 Karar no:2013/522

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (baba) tarafından; kurulan kişisel ilişkinin süresi yönünden, davalı (anne) tarafından ise; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 4.9.2001 tarihinde kesinleşen yabancı mahkeme ilamıyla boşanmışlar, boşanma kararı Çorum Aile Mahkemesinin 17.3.2005 tarihinde kesinleşen ilamıyla tanınmıştır. Tanınmasına karar verilen yabancı mahkeme ilamında müşterek çocuğun velayeti ile ilgili bir düzenleme ise bulunmamaktadır.

Davacı (baba)nın küçükle arasındaki kişisel ilişkinin düzenlenmesine yönelik talebi aynı zamanda velayetin düzenlenmesi isteğini de kapsamaktadır. O halde mahkemece öncelikle yapılacak iş velayetin kamu düzenini ilgilendiren özelliği de dikkate alınarak küçüğün velayetini düzenlemek, kişisel ilişki düzenlemesi konusunda velayet düzenlemesinin sonucuna göre karar vermekten ibaretken bu yön nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/13835, Karar No: 2011/1526, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13835 E.  ,  2011/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5018 sayılı Yasaya göre Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, genel bütçeli kuruluşlar 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve yasal hasım olan müdahil hazine lehine vekalet ücreti verilmiş olması doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü fıkrasının metinden çıkartılarak yerine "Peşin harcın davacı kuruma iadesiyle başkaca harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılması, altıncı fıkrasının ise tamamen hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22863, Karar No: 2015/25936, Tarih: 16.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/22863 E.  ,  2015/25936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 24.02.2015 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra10.03.2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13436, Karar No: 2024/7, Tarih: 15.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13436 E.  ,  2024/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2410 E., 2023/2689 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/248 E., 2023/76 K.

Taraflar arasındaki yaşlılık aylığı tahsis talep tarihinin, aylık hesabına esas unsurların tespiti ile aylık farkları ile fazla primlerin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının eksik yatırılan sigorta prim gün sayılarının tespiti amacıyla Alanya İş Mahkemesi'nin 2015/954 Esas sayılı dosyası üzerinde hizmet tespiti davası açtığı, davada işe başlangıç tarihinin 03.09.1992 olarak tespit edildiği, mahkeme kararının kesinleştiği, davalı Kurumca 4a cetveline bu durumun işlendiği, buna ek olarak davacının 09.12.1985 - 09.06.1987 tarihleri arasında 540 günlük işlenmiş askerlik hizmet borçlanması bulunduğu, davacının emeklilik hesabı yapılırken askerlik borçlanmasından kaynaklı olarak işe başlangıç tarihinin 03.03.1990 olduğunun ve emeklilik için gerekli 25 yıl, 52 yaş ve 5525 gün şartını 10.12.2017 tarihinde sağladığının kabul edilmesi gerektiği, maaş hesabının 31.12.2017 tarihine kadar olan prim ödemelerine göre yapılması gerektiği, 2018 yılında 81 gün prim ödemesinin fazladan tahsil edildiği, yine maaş hesabı yapılırken 31.12.2017 tarihi itibariyle eşi ve oğlunun bakmakla yükümlü olduğu kişiler olduğu, enflasyon-memur zamlarının göz önünde bulundurulması gerektiği, taleplerinin Kurumca reddedildiğini iddiasıyla emeklilik tahsis talep tarihinin 31.12.2017 olarak düzeltilmesine, maaş hesabının 31.12.2017 tarihi itibariyle bakmakla yükümlü olduğu kişiler ile enflasyon ve memur maaş zamları da hesabı katılarak yapılmasına, 2018 yılında almamış olduğu maaşların yeniden hesaplanmasını bu alacağa ilişkin olarak şimdilik 15.000,00 TL'nin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yeniden hesaplanan maaş tutarı ile mevcut maaş tutarı arasındaki farkın hesaplanmasını, bu alacağı ilişkin olarak şimdilik 2.000,00TL'nin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 2018 yılında fazladan tahsil edilen 81 günlük prim ödemesine ilişkin olarak şimdilik 1.750,00 TL'nin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının..... Otel İşletmeleri Ltd. Şti. nezdinde 03.09.1992 - 30.04.1993 tarihleri arasında kazanılan 238 günlük hizmetlerin karşılığı 118,81 TL birikmiş aylığın ödendiği, her ne kadar tahsis talep tarihinin 31.12.2017 olarak düzeltilmesi talep edilmişse de ilgi tarihte Kuruma yaşlılık yaşlığı bağlanması ile ilgili bir talebin bulunmadığı ve aylık bağlama şartı olan işten ayrılma şartının da yerine getirilmediği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; dava dilekçesi, davacı ile ilgili SGK kayıtları, taraf beyanları, ilgili mevzuat, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli 08.03.2023 havale tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere; dosya içerisinde mevcut sigorta kayıtlarından davacının tahsis talebinin 13.12.2018 olduğu ve talebine istinaden 01.01.2019 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı; davacıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için hem sigortalı olarak çalıştığı işten ayrılmış olması hemde işten ayrıldıktan sonra tahsis talebinde bulunmasının şart olduğu; dosyadaki sigorta kayıtlarından davacının 1286343 sicil numaralı iş yerinden 31.03.2018 tarihinde ayrıldığı, 13.12.2018 tarihinden önce 31.12.2017 tarihinde bir tahsis talebinin bulunmadığı buna göre de davacının yukarıda sıralanan dava konusu taleplerinin 5510 sayılı Kanun'un 28 vs. maddelerine göre kabul edilmelerinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddi ile emeklilik tahsis talep tarihinin 31.12.2017 olarak düzeltilmesi, maaş hesabının 31.12.2017 tarihi itibariyle bakmakla yükümlü olduğu kişilerde dikkate alınarak yapılması, 2018 yılında almamış olduğu maaşlarının yeniden hesaplanması ve yeniden hesaplanan tutar ile mevcut maaşı arasındaki farkın hesaplanması, 01.01.2018 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanması taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının ilgili yasaya istinaden emekli maaşına hak kazanabilmek için davalı Kurum nezdinde ödeme yapılması gereken prim gün sayısını sağlaması gerektiği açık ve yasal zorunluluk olduğu; çalıştığı 1286343 sicil numaralı iş yeri tarafından prim gün sayısı eksik gösterildiği ve sağlaması gereken yasal prim gün sayısını iş yerinin hukuksuz uygulaması nedeniyle sağlayamadığı için 10.12.2017 tarihinde tahsis talebinde bulunamadığı; o tarihte talepte bulunsaydı davalı Kurum kayıtlarında prim gün sayısı eksik göründüğü için talebinin reddedileceğinin açık olduğu; ancak Alanya İş Mahkemesi’nin 2015/954 sayılı dosyası ile verilen hizmet tespit kararının kesinleşmesi ile bu talepte bulunabilmesinin yasal dayanağına kavuştuğu; 5510 sayılı Kanun'un amacının Kanun kapsamındaki kişileri güvence altına almak ve onların haklarını düzenlemek olan 28 inci maddesinde yer alan "Sigortalının çalıştığı işten ayrıldıktan sonra talepte bulunma" şartını, istinaf konusu davada sigortalı davacının aleyhine uygulanmasının yasanın ruhuna ve hukuka aykırı olduğu; davacının yasa dışında bir hak talep etmediği; Kanunda yer alan ve sağlaması gereken şartları, işvereninin kusurunu düzeltmek için mahkemeye başvurmak ve mahkeme kararını beklemek zorunda olduğu için geç sağladığından dolayı talebini de davalı Kuruma geç iletebildiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava dışı hizmet tespiti talebinin, 03.09.1992 ile 30.04.1993 tarihleri arası yönünden kabul görmekle yasa yolundan geçmeksizin 11.01.2019 tarihinde kesinleştiği, davacının son iş yerinde 02.01.2016 ile 31.03.2018 arası çalışmasının bulunduğu da dosyaya yansımakla, davacıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için hem sigortalı olarak çalıştığı işten ayrılmış olması hem de işten ayrıldıktan sonra tahsis talebinde bulunması gerektiğinden, yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yaşlılık aylığı tahsis talep tarihinin, aylık hesabına esas unsurların tespiti ile aylık farkları ile fazla primlerin tahsili davasıdır.