muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2805, Karar No: 2024/6851, Tarih: 19.09.2024

5. Sanığın tanık S. B.ye uyuşturucu maddeyi sattığı yer olan Ahi Evran Caddesi üzerinde bulunan Çukur Camii önündeki bankların Çukur Camiine mesafesinin 200 metre alan içerisinde olduğu tespit edilmiştir.

6. Sanığın tanık Ö. G. ile iletişim tespiti ile buluşacağının anlaşılması üzerine sanığın fiziki takibe alındığı dosya içerisinde bulunan tutanak içeriğine göre ; tanık Ö. G.nin araçtan inerek Hk Rent A Car isimli iş yeri içerisinde oturmakta olan sanık ile buluştukları, Hk Rent A Car içerisine giriş yaptıkları, tanık Ö. G.nin Hk Rent A Car içerisinden çıkış yaparak beklemekte olan 54 \*\* 449 plakalı aracın sağ ön yolcu kısmından araca bindiği fiziki takip görevlilerince görülmesi üzerine uyuşturucu madde ticaretinin gerçekleşmiş olabileceği değerlendirilerek bahse konu araca müdahele edilerek araçta bulunan şahıslara görevlilerce üzerlerinde ve araçta suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda tanık ...'in uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu söyleyerek pantolonunun sağ cebinden çıkarmış olduğu 1 adet alüminyum folyoya sarılı vaziyetteki sonradan yapılan tartımında daralı ağırlığı 0,50 gram gelen uyuşturucu maddelerden metamfetamin olduğu değerlendirilen maddeyi rızasıyla görevlilere teslim etmiş, yapılan kontrollerde aracın vitesinin yanında gözle görünür vaziyette 4 adet pembe renkli yuvarlak, 3 adet pembe renkli üçgen şeklinde uyuşturucu maddelerden ecstasy hap olduğu değerlendirilen maddeler ele geçirilerek muhafaza altına alınmıştır.

7. Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 24.06.2021 tarihli uzmanlık raporuna göre; 1 ile numaralandırılan 0,2 gram ağırlığındaki şeffaf kristal katı maddelerin, uyuşturucu maddelerden metamfetamin etken maddesini içerdiği net metamfetamin miktarının %69 oranında olmak üzere 0,138 gram olduğu, 2 ile numaralandırılan 1,8 gram ağırlığındaki 4 adet pembe renkli yuvarlak tabletin uyuşturucu maddelerden MDMA etken maddesini içerdiği net MDMA miktarının %34 oranında olmak üzere 0,612 gram olduğu, 3 ile numaralandırılan 1,0 gram ağırlığından 3 adet pembe renkli üçgen tabletin uyuşturucu maddelerden MDMA etken maddesini içerdiği net MDMA miktarının %14 oranında olmak üzere 0,14 gram olduğu belirlenmiştir.

8. 22.10.2020 günü durdurulan 38 \*\* 757 plaka sayılı araç içerisinde bulunan tanık ...'ın eşofman cep kısmında ağzı açık parliment marka sigara paketi içerisinde 6 adet ayrı ayrı alüminyum folyoya sarılı vaziyette sonradan yapılan tartımda daralı ağırlığı 0,09 gram, 0,62 gram, 0,89 gram, 0,83 gram, 0,19 gram ve 0,84 gram gelen uyuşturucu maddelerden metamfetamin maddesi ele geçirilmiştir. Tanık ifadesinde uyuşturucu maddeyi sanık ...'i teşhis etmiştir.

9. Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 11.11.2020 tarihli uzmanlık raporuna göre; net 2 gram ağırlığındaki şeffaf kristal katı maddelerin, uyuşturucu maddelerden metamfetamin etken maddesini içerdiği net metamfetamin miktarının %76 oranında olmak üzere 1,52 gram olduğu, belirlenmiştir.

9. Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 11.11.2020 tarihli uzmanlık raporuna göre; net 2 gram ağırlığındaki şeffaf kristal katı maddelerin, uyuşturucu maddelerden metamfetamin etken maddesini içerdiği net metamfetamin miktarının %76 oranında olmak üzere 1,52 gram olduğu, belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlamıştır.

Sanığın savunması, sanık hakkındaki iletişimin tespiti tutanaklarında tanık S. B.nin sanığa "ölü gibiyim" şeklindeki mesajına cevaben sanığın "uğrayabilirsen ufaktan görürüm seni" şeklindeki görüşme, tanığın bu olaya ilişkin kolluk aşamasındaki beyanı ve teşhisi ile birlikte sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönündeki istihbari bilgi, teknik ve kesintisiz fiziki takip bahse konu maddenin ele geçme şekli, olaya ilişkin tutanaklar ve Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı müdürlüğü uzmanlık raporları karşısında sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin Mahkemenin kabul ve uygulamasının yerinde olduğu, yeterli delil elde edildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Hükümde açıklanan gerekçeler ile tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 28.02.2023 tarih ve 2022/3283 Esas, 2023/372 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30647, Karar No: 2022/407, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/30647 E.  ,  2022/407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafisinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15730, Karar No: 2014/72, Tarih: 13.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/15730 E.  ,  2014/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/01/2012

NUMARASI : 2011/2309-2012/86

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, davalıya 1999-2000 ve 2001 yılı ilk altı ayı için yönetim görevinden dolayı 1671,81 TL fazla ek ders ücreti ödendiği ileri sürülerek, tahsili ile fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, davalının tebligata yarar açık adresini bildirmesi için davacı vekiline verilen kesin süreye rağmen davacı vekili tarafından adresin bildirilmediğinden bahisle HMK 119/2 ve 318. maddeleri hükmü gereğince davanın açılmamış sayılması cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119.maddesinde tahdidi olarak dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar sayılmıştır. Anılan maddenin ikinci fıkrasında ise, dava dilekçesinde bulunması gereken bu unsurlardan mahkemenin adı, dava konusu ve değeri, vakıalar, deliller ve hukuki sebepler dışında kalanlardan herhangi birinin eksik bırakılmış, yazılmamış olması durumunda hakimin davacıya eksikliğin tamamlanması için kesin süre vermesi gerektiği belirtilmiştir. Gerek 115 ve gerekse 119.maddelerde verilen kesin sürenin bir haftalık süre olacağı da belirtilmiştir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması halinde dava açılmamış sayılır (m.119/2). 1086 sayılı Kanunun 179'uncu maddesindeki düzenlemeye karşılık gelen bu madde ile, dava dilekçesinde bulunması gereken hususların neler olduğu, ilâve unsurlarla birlikte ve daha geniş olarak düzenlenmiştir.

Somut olayda; Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı tarafın adı soyadı (D.. T..) ve adresinin (Anadolu Ticaret ve Ticaret Meslek Lisesi/ Altındağ- ANKARA) olarak gösterilmiş, belirtilen davalı adresine çıkartılan dava dilekçesi ve tensip tutanağı ekli davetiyenin bila ikmal iade olunduğu anlaşılmıştır. 16.12.2011 tarihinde yapılan ihtar ile davacıya bir haftalık kesin süre içinde davalının açık adresinin bildirilmesi aksi halde davanın açılmamış sayılacağı hususu bildirilmiştir. Ancak, verilen sürede davalının yeni adresinin bildirilmediği anlaşılmaktadır. Bunun üzerine mahkemece, verilen süre içerisinde ara kararı gereğinin yapılmadığı, eksikliklerin giderilmediği gerekçesi ile HMK.119/2 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK. 119.maddesinde belirtilen husus; dava dilekçesinde davalı tarafın adresinin hiç yazılmamış, bildirilmemiş olması durumunda davacı tarafa verilecek bir haftalık kesin süre içinde bu eksikliğin tamamlanmasının istenmesi, tamamlanmaması halinde uygulanacak yaptırımın karşı tarafa ihtar edilmesidir. Aksine düşünce, gerek Tebligat Kanunun gerekse Tebligat Tüzüğünün tebligata ilişkin ilgili hükümlerini (Teb.K. mad. 21- 25- 28, Teb. Tüz. 28- 46 vs.) işlevsiz hale getirecektir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davalının dava dilekçesinde gösterilen açık adresine tebligat yapılamadığı gözönüne alınarak, davalının tebligata yarar açık adresinin (mernis v.s.) araştırılarak, tespit edilen adresine tebligat yapılması ve işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, itibar edilmeyen gerekçeler ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3811, Karar No: 2013/8204, Tarih: 30.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3811 E.  ,  2013/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2012

NUMARASI : 2011/393-2012/364

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalı T.. T.. vd. Vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun, 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline 16.11.2012 tarihinden itibaren, faiz uygulanacağından;

Kamulaştırma bedelinin ödenmesine ilişkin hüküm fıkrasının sonuna gelmek üzere (Belirlenen kamulaştırma bedeline 16.11.2011 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz uygulanmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan alınmayan 103,50-TL temyize başvuru harcından peşin alınan 21,15-TL temyiz harcının mahsubu ile kalan 82,35-TL'nin alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4821, Karar No: 2014/12400, Tarih: 10.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4821 E.  ,  2014/12400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14825, Karar No: 2015/13226, Tarih: 18.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14825 E.  ,  2015/13226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/161-2014/285

Davacı N.. C.. vekili Avukat Başak tarafından, davalılar G.. A.. ve diğeri aleyhine 14/01/2011 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı G.. A.. vekili ile davalı G.. A.. tarafından istenilmekle süresi içinde olduğu anlaşılan davalı G.. A..'ın temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Gerekçeli karar, kararı temyiz eden davalı G.. A..'ya 25/07/2014 gününde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise adı geçen davalı tarafından 15/09/2014 tarihinde verilmiştir. HUMK’un 432/1 maddesi uyarınca temyiz süresi onbeş gündür. Kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde onbeş günlük yasal temyiz süresi ile HMK'nın 104. maddesinde öngörülen bir haftalık sürenin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı G.. A..'nun temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2- Davalı G.. A..'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan G.. A.. ve adamları tarafından zorla imzalatılan iki adet senedin G.. A.. tarafından Abdullah Demircan adlı kişiye verildiğini, daha sonra geri alınarak diğer davalı G.. A..a verildiğini, davalı G.. A.. tarafından senetlerin ödenmesinin talep edildiğini, davalılarla hiç bir ticari ilişkisinin bulunmadığını belirterek iki adet senetten dolayı davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı G.. A.., iddianın asılsız olduğunu, dava dışı Abdullah Demircan adlı kişiye araç sattığını, dava konusu senetleri araç bedeline karşılık ciro ile aldığını, senetlerin vadesinde ödenmemesi nedeniyle icra takibi yaptığını, kendisinin iyiniyetli hamil olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tanığı G.. Y..'ın beyanına itibar edilerek dava konusu senetlerin davacının kardeşinin borcu nedeniyle davacıdan zorla alındığı kabul edilerek her iki senet nedeniyle davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı ve davalılardan G.. A..'nun keşideci, dava dışı Abdullah Demircan'ın lehtar, davalı G.. A..'ın hamili olduğu 04/01/2010 keşide tarihli, 21/10/2010 vadeli 5.000,00 TL ve 10.000,00 TL'lik bonolar nedeniyle davalı G.. A.. tarafından senedin keşidecileri ve lehdarı aleyhine icra takiplerinin yapıldığı, davacı tarafından bu senetlerin zorla alındığının ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacı ve davalılardan G.. A..'nun keşideci, dava dışı Abdullah Demircan'ın lehtar, davalı G.. A..'ın hamili olduğu 04/01/2010 keşide tarihli, 21/10/2010 vadeli 5.000,00 TL ve 10.000,00 TL'lik bonolar nedeniyle davalı G.. A.. tarafından senedin keşidecileri ve lehdarı aleyhine icra takiplerinin yapıldığı, davacı tarafından bu senetlerin zorla alındığının ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 737. maddesine göre, borçlu emre yazılı bir senetten doğan alacağa karşı ancak, "senedin hükümsüzlüğüne" veya "senedin metninden anlaşılan" def'ilerle alacaklıya karşı şahsen haiz olduğu def'ileri ileri sürebilir. Senedin Hükümsüzlüğüne ilişkin def''iler nisbi ve mutlak def'iler olup, mutlak defiler herkese karşı ileri sürülebilir. Senedin iradeyi fesada uğratan sebeplerden ötürü iptali kural olarak ancak senedin tarafına karşı istenebilir. Bu şekilde düzenlenen senedin usulüne uygun olarak başkasının eline geçmiş olması halinde, bu tür def''iler ancak karşı tarafın kötünüyetli veya ağır kusurunun bulunduğunun ispatı halinde 3. kişiye karşı ileri sürülebilir.

Somut olayda, davalı G.. A.. dava konusu senetleri ciro yoluyla eline geçiren yetkili hamildir. Senetlerin davacının elinden hukuka aykırı bir biçimde çıktığı, bu davalının kötüniyetli olduğu veya ağır kusurunun bulunduğu davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Bu husus davacı tarafından kanıtlanamamış olup davalı G.. A.. yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı G.. A.. yararına BOZULMASINA, davalı G.. A..'nun temyiz dilekçesinin (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalılardan peşin alınan haçların istek halinde geri verilmesine 18/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4260, Karar No: 2006/15905, Tarih: 21.12.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/4260 E.  ,  2006/15905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Eskişehir İş Mahkemesi

Tarih : 21.12.2006

Davacı, kurumca resen tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammının iptaline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi   tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık, imece usulü ile yaptırıldığı ileri sürülen gazilhane ve imamevi inşaatı nedeni ile noksan işçilikten dolayı prim tahakkukuna ilişkin kurum işleminin ve işyeri tescilinin iptali ile davacının borçlu olmadığının tesbitine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak istemin kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya aykırı bulunmaktadır.

506 sayılı Yasa'da yeni düzenlemeler getiren 4958 sayılı Yasa'dan önce Kurumun ölçümlemeye dayanak olduğu yasal düzenlemelerin ortadan kaldırıldığı hususu doğrudur. Gerek 3917 sayılı Yasa, gerekse bu Yasayla öngörülen ölçümlemeye ilişkin esaslar yerine yeni düzenleme getiren 616 sayılı KHK.'nin hükümlerinin geçerliğini yitirmesi nedeniyle ortaya hukuksal boşluk çıktığı açıktır. Ancak bu hukuksal boşluk, Kurumun yapılan işler ile buna bağlı bildirilmesi zorunlu işçilik miktarları üzerinde denetim ve prim saptama yetkisini ortadan kaldırmamıştır. Nitekim Y.H.G.K.'nun 21.11.2001 günlü 2001/965 esas, 2001/1038 Karar sayılı kararı da aynı yöndedir. 506 sayılı Yasa'nın 79.maddesi ve diğer hükümler birlikte değerlendirildiğinde Kuruma kendisine bildirilen ve bildirilmeyen işçilik yönünde inceleme yetkisi açıkça verilmektedir. 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Yasa'dan önce durum bu merkezde olduğu gibi 506 sayılı Yasa'da değişiklik getiren 4958 sayılı Yasa'nın 37.ve 49.maddeleri gereğince de Kurumun ölçümleme hakkının bulunduğu açıktır.

Konuya ilişkin yasal düzenlemelerin ışığında somut olaya gelince; Davacının başkanı olduğu Dernek tarafından Eskişehir İli Yenidoğan Mahallesi Yeşilbağlar Caddesi üzerinde yapılmış bulunan M.A. Camii'nin avlusunda, ilave imam lojmanı olarak Belediye'den 10.01.1997 tarihinde alınan ruhsata ilişkin olarak yapılan bodrum ve zemin kat 212 m2 inşaat alanında yapılan SSK müfettiş incelemesi sonunda, inşaatın ruhsat tarihi olan 10.01.1997'den itibaren SSK. kapsamına alınmasına ve 3917 sayılı Yasa gereği eksik bildirilen işçiliğin tahsiline ilişkin 09.03.1999 gün ve 16 sayılı raporun düzenlendiği açıktır.

Mahkemece; bu inşaatın "imece" usulü ile yapıldığı görüş ve açıklamasına dayalı bilirkişi raporu gereğince, inşaatın bulunduğu alanın "işyeri, sayılamıyacağı ve yine imece usulü ile işçi çalıştığından eksik işçiliktende söz edilemiyeceği gerekçesi ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç yerinde değildir. Çünkü 506 sayılı Yasa'nın 5.maddesinde nerelerin işyeri sayıldığı belirtilmiştir. Belediye'den alınan ruhsata tabi olarak yapılan bir inşaatın, işyeri sayılmasında ki ölçüt inşaatın yapılma şekli değidir. Aksinin kabulü emredici yasa kuralına aykırılık oluşturur. Bu durumda 506 sayılı yasa kapsamında işyeri sayınan bir yerde yapılan inşaat faliyetinde ki işçiliğinde hesaplanması gerektiği açıktır. Dava sırasında itiraz edilmeyen kurum eksik işçilik hesaplamasına göre anılan inşaatta çalışması gereken en az işçi ve işçilik oranı üzerinden hesaplanan prim ve gecikme zammına ait miktarda davacının kuruma borçlu olduğu ortadadır. Dolayısıyla davanın reddi gerekirken, yasal olmayan gerekçelere dayalı eksik bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.