muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/794, Karar No: 2014/177, Tarih: 08.04.2014

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.07.2008 tarihli raporuna göre; mağdurenin orta ile hafif derece sınırında zeka seviyesi tespit edildiği, ömür boyu sürecek bu zeka geriliğinin mağduresi bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına mani olacak mahiyette olduğu, bu zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği, vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ancak ana hatları ile ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin ifade edildiği,

Mağdurenin kollukta ve Cumhuriyet savcılığında; yaklaşık 10 ay önce çarşıda gezerken Denizli Sarayköy’de ikamet eden Cihan isimli şahısla arkadaşlık kurduğunu, kendisini evlenme vaadiyle kandırarak Sarayköy’de ikamet eden Bayram’ın evine götürdüğünü, burada 2-2,5 ay kadar kaldığını, burada kalırken Cihan ile defalarca cinsel ilişkiye girdiğini, ilişkinin isteğiyle ve evlenmek vaadiyle olduğunu, daha sonra Sarayköy’de Bayram’ın evinde birçok erkeğe para karşılığı zorla pazarladığını, sanık Bayram ile de cinsel ilişkiye girdiğini, burada bir müddet kaldıktan sonra Uşak ilinde kadın pazarlayan bir bayana 250 Liraya satıldığını beyan ettiği,

Mahkemede ise; sanık Cihan ile Denizli otogarında tanıştığını, Sarayköy'e beraber gittiklerini, burada sanık Bayram'la kendi rızası ile ilişkiye girdiğini, sanık Bayram'ın işe gittikten sonra gece de Cihan ile evde birlikte kaldıklarını ve Cihan'la iki defa ilişkiye girdiklerini, ertesi gün Cihan'ın kendisini tekrar Denizli dolmuşuna bindirerek gönderdiğini, ancak kendisinin yeniden Sarayköy’e döndüğünü, sanıkların kendisini kandırmadığını ve şikayetçi olmadığını, kendisini para karşılığında başka erkeklere satmadıklarını söylediği,

Mağdurenin babasının aşamalarda; kızının sürekli evden kaçtığını, zihinsel özürlü olduğunu, dengesiz ve uygunsuz hareketleri bulunduğunu, her seferinde polisin bulup getirdiğini ifade ettiği,

Tefrik edilen dosyada beyanı alınan Zehra'nın; bir dostunun arkadaşı olan sanık Bayram'la ve evde bulunan mağdure Ayşe ile tanıştığını, Ayşe'nin; "benim burada huzurum yok, beni buradan kurtar, beni zorla burada müşterilere pazarlıyorlar, istemeyince dövüyorlar” dediğini, kendisinin de kurtaracağını söylediğini, ailesinin yanına gitmeye korktuğu için Ali’ nin yanına gittiklerini, orada müşterilere çalışmaya başladıklarını beyan ettiği,

Tefrik edilen dosyada beyanı alınan Zehra'nın; bir dostunun arkadaşı olan sanık Bayram'la ve evde bulunan mağdure Ayşe ile tanıştığını, Ayşe'nin; "benim burada huzurum yok, beni buradan kurtar, beni zorla burada müşterilere pazarlıyorlar, istemeyince dövüyorlar” dediğini, kendisinin de kurtaracağını söylediğini, ailesinin yanına gitmeye korktuğu için Ali’ nin yanına gittiklerini, orada müşterilere çalışmaya başladıklarını beyan ettiği,

İnceleme dışı olan sanık Cihan'ın Cumhuriyet savcılığında; Ayşe ile 2002 yılının temmuz ayında Denizli ilinde otogarda beklerken tesadüfen tanıştığını, anne babasının evden kovduğunu, teyzesinin oğlunun ırzına geçtiğini bu nedenle gidecek yeri olmadığını söyleyerek evine götürmesini istediğini, önce kabul etmediğini, ancak ısrar edince beraber Sarayköy ilçesine gelerek arkadaşı B.. Ç..’un tek başına kaldığı evine götürdüğünü, burada onun rızasıyla cinsel ilişkiye girdiğini, evlenme vaadinde bulunmadığını, karşılıklı rızayla ilişkiye girdiklerini, burada yaklaşık 1 hafta beraber kaldıktan sonra evine gittiğini, mağdurenin Bayram’la beraber kaldığını, her uğradığında ilişkide bulunduğunu, yaklaşık 2 ay ilişkilerinin bu şekilde devam ettiğini, kesinlikle para karşılığı kimseye pazarlamadığını dile getirdiği,

Asliye Ceza Mahkemesinde; soruşturma aşamasındaki beyanlarını tekrarladığı, 16.09.2003 tarihli oturumda ise "mağdure ne yaptığını bilmiyor, kendisi safçadır” şeklinde beyanda bulunduğu,

Ağır Ceza Mahkemesinde ise; soruşturma aşamasındaki beyanlarını tekrarlayarak mağdure ile birkaç gün beraber olduklarını, yaşının küçük olduğunu bilmediğini, akıl hastalığı yada zeka geriliği olduğu konusunda kendisinde bir intiba oluşmadığını savunduğu,

Sanık Bayram'ın Cumhuriyet savcılığında; 2002 yılının yaz aylarında arkadaşı olan Cihan ile Ayşe'nin kendi evine geldiğini, Cihan ile mağdurenin ilişkiye girip girmediğini görmediğini, bir süre mağdurenin kendi evinde kaldığını, bu süre zarfında mağdure ile bir kez rızasıyla cinsel ilişkiye girdiğini, para karşılığında mağdureyi başka erkeklere pazarlamadığını söylediği,

Asliye Ceza Mahkemesinde; soruşturma aşamasındaki beyanlarını tekrarladığı, 16.09.2003 tarihli oturumda ise “mağdure biraz saftır, ne yaptığını bilmiyor” şeklinde beyanda bulunduğu,

Ağır Ceza Mahkemesinde ise; olay günü Cihan ile mağdurenin sabah geldiklerini, Cihan'ın ve mağdurenin cinsel ilişkiye girebileceğini söylediği için mağdure ile cinsel ilişkiye girdiğini, daha sonra evden ayrıldığını, Cihan ile mağdurenin kendi evinde kaldıklarını, ertesi günü Cihan'ın mağdureyi Denizli’ye gönderdiğini ifade ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Ağır Ceza Mahkemesinde ise; olay günü Cihan ile mağdurenin sabah geldiklerini, Cihan'ın ve mağdurenin cinsel ilişkiye girebileceğini söylediği için mağdure ile cinsel ilişkiye girdiğini, daha sonra evden ayrıldığını, Cihan ile mağdurenin kendi evinde kaldıklarını, ertesi günü Cihan'ın mağdureyi Denizli’ye gönderdiğini ifade ettiği,

Anlaşılmaktadır.

765 sayılı TCK'nun 416. maddesi; "On beş yaşını bitiren bir kimsenin cebir ve şiddet veya tehdit kullanmak suretiyle ırzına geçen veyahut akıl veya beden hastalığından veya kendi fiilinden başka bir sebepten veya kullandığı hileli vasıtalardan dolayı fiille mukavemet edemiyecek bir halde bulunan bir kimseye karşı bu fiili işleyen kimse yedi seneden aşağı olmamak üzere ağır hapis cezası ile cezalandırılır.

Yine bu suretle ırz ve namusa tasaddiyi tazammun eden diğer bir fiil ve harekette bulunursa üç seneden beş seneye kadar hapsolunur.

Reşit olmayan bir kimse ile rızasiyle cinsi münasebette bulunanlar fiil daha ağır cezayı müstelzim bulunmadığı takdirde altı aydan üç seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş olup, maddenin 1. fıkrasında onbeş yaşını bitiren bir kimsenin cebir, şiddet veya tehditle ırzına geçme yada akıl veya beden hastalığından dolayı veya kendi fiilinden yada kullanılan hileli vasıtalarla fiile mukavemet edemeyecek kişinin ırzına geçilmesinin, son fıkrasında ise reşit olmayan kimse ile rızasıyla cinsi münasebette bulunanların cezalandırılacağı öngörülmüştür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kendisine karşı gerçekleştirilen eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına mani olacak şekilde akıl hastası olan ve sık sık evden kaçan mağdurenin, olay tarihinde Denizli otogarında C.. S..'ya rastladığı, C.. S..'nın mağdureyi Denizli ili Sarayköy ilçesinde ikamet eden ve tek başına yaşayan arkadaşı sanık B.. Ç..'un evine götürdüğü, burada yaklaşık 2-2,5 ay kadar kalan mağdure ile C.. S..'nın birden çok, sanık B.. Ç..'un ise bir kez cinsel ilişkiye girdiği, eylemin cebir, tehdit ya da hile olmaksızın mağdurenin rızası ile gerçekleştiği konusunda yerel mahkeme, Özel Daire ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında bir uyuşmazlığın bulunmadığı olayda, mağdurede var olan ve eyleme ruhsal yönden mukavemet edememe sonucunu doğuran rahatsızlığın sanık tarafından bilinip bilinmediği hususunun çözümlenmesi gerekmektedir.

Mağdure yaklaşık 2-2,5 ay boyunca sanığın evinde kalmış olup sanık asliye ceza mahkemesinde alınan 16.09.2003 tarihli ifadesinde, mağdurenin biraz saf olduğunu ve ne yaptığını bilmediğini belirtmektedir. Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.06.2008 tarihli raporunda; “mağduredeki ruhsal rahatsızlığın hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği” şeklindeki açıklama nedeniyle sanığın mağdurede bulunan ve hekim olmayanlarca anlaşılamayacağı belirtilen rahatsızlığını bilmediği düşünülebilecek ise de; raporda “hekim olmayanlarca anlaşılamaz” ya da “anlaşılması mümkün değildir” şeklinde kesin bir tespitte bulunulmamış olduğundan, bu hususun her olayın özelliğine göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mağdure ile uzun süre aynı evde beraber kalan sanığın, hem diğer sanık Cihan ile hemde kendisi ile cinsel ilişki kuran mağduredeki rahatsızlığı farkedememesi mümkün olmadığından mağdurenin gösterdiği rıza geçerli değildir. Bu nedenle sanığın, fiilin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayıp eyleme ruhsal yönden mukavemet yeteneği bulunmayacak şekilde zeka geriliği rahatsızlığı olan mağdureye karşı gerçekleştirdiği cinsel saldırı eyleminin hukuka aykırı olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, usul ve kanuna uygun olan yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi O. .; "Yerel mahkemece verilen karar Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 21.03.2012 gün ve 12335-3308 sayılı kararı ile hükmü temyiz eden sanık Bayram yönünden bozulmuş ve bozmanın diğer sanık Cihan'ı da etkileyeceğinden CMUK'nun 325. maddeye göre teşmiline karar verilmiş, bozma üzerine yerel mahkemece sanıklara davetiye çıkartılmış ve mahkemece direnme kararı verilerek her iki sanık yönünden yeniden hüküm kurulmuştur.

Çözümlenmesi gereken 1. husus sanık Cihan hakkında kurulan hükmü temyiz etme hakkı var mı dır?

Çoğunluk sanık Cihan'ın önceki kararı süresinden sonra temyiz ettiği ve bu talebi reddedildiğinden, ikinci kez verilen kararı temyiz etme hakkı olmadığına oyçokluğu ile karar vermiş ise de kanaatimizce bu görüş doğru değildir.

Zira Yargıtay 14. Ceza Dairesi tarafından verilen karar diğer sanık yönünden bozulmakla sanık Cihan'a da teşmil edilerek her iki sanık yönünden hüküm bozulmuş ve ortada hukuken geçerli bir karar kalmamıştır. Dolayısıyla da yeni bir hüküm kurma zorunluluğu vardır. Nitekim yerel mahkemece de taraflara davetiye çıkarılarak yeni bir hüküm kurulmuştur. Bu kararda direnilmesine rağmen zuhulen fazla bir ceza verilseydi bu karardan zarar görecek olan sanık Cihan hükmü temyiz edemeyecek mi?

Zira Yargıtay 14. Ceza Dairesi tarafından verilen karar diğer sanık yönünden bozulmakla sanık Cihan'a da teşmil edilerek her iki sanık yönünden hüküm bozulmuş ve ortada hukuken geçerli bir karar kalmamıştır. Dolayısıyla da yeni bir hüküm kurma zorunluluğu vardır. Nitekim yerel mahkemece de taraflara davetiye çıkarılarak yeni bir hüküm kurulmuştur. Bu kararda direnilmesine rağmen zuhulen fazla bir ceza verilseydi bu karardan zarar görecek olan sanık Cihan hükmü temyiz edemeyecek mi?

İkinci hususa gelince; somut olayda TCK'nun 416/1 mi? Yoksa 416/son mu? Uygulanacaktır. Sayın çoğunluk TCK'nun 416/1 fıkrasının uygulanacağı düşüncesiyle yerel mahkemenin direnme kararını onamış ise de bu hususda kanaatimizce yerinde değildir. Mağdurenin İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin 28.07.2008 gün ve 3751 sayılı raporunda 'orta ile hafif derece sınırında zeka seviyesi tesbit edildiği, bu haliyle anılan olayın ahlaki redaetini müdrik olmadığı, durumun hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği' belirtilmiş olmasına, dosyada sanıkların mağdurede zeka geriliğini bildiklerine dair aleyhe bir delil bulunmamasına, adli tıp raporunda belirtilen durumun hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği hususunda da şüphenin sanık lehine yorumlanacağı ilkesinden hareketle ve ayrıca raporda zeka geriliğinden bahsedilmemesi aksine orta ile hafif derecede zeka seviyesinin tesbit edildiğinin belirtilmesi karşısında, 14. Ceza Dairesince verilen bozma kararı yerinde olup yerel mahkeme hükmünün bozulması yerine hükmün onanmasına dair çoğunluk kararına katılmıyorum" düşüncesiyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Genel Kurul Üyesi ise; "sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nun 416/son maddesindeki suçu oluşturduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Sanık C.. S.. hakkında verilen hüküm hukuki değerden yoksun olduğundan sanık C.. S.. müdafiinin temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin sanık B.. Ç.. hakkındaki 14.06.2012 gün ve 136-200 sayılı direnme hükmünün ONANMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2014 günü yapılan müzakerede her iki uyuşmazlık konusu yönünden de oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21754, Karar No: 2015/32588, Tarih: 22.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21754 E.  ,  2015/32588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, bir adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun İİK'nun 168/5. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dayanağı bononun teminat amaçlı verildiğini ve teminat senedi olduğunu, borcunun bulunmadığını ileri sürerek itiraz ettiği, mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Başvuru bu hali ile İİK'nun 169. maddesi kapsamında borca itiraz olup, borca itirazın incelenme usulünün düzenlendiği, aynı Kanunun 169/a-1.maddesi gereğince ise, icra mahkemesi incelemesini mutlaka duruşmalı olarak yapmalıdır.

O halde, mahkemece duruşma açılıp taraf teşkili sağlandıktan ve tarafların iddia ve delilleri alınıp değerlendirildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, İİK'nun 169/a-1. maddesi hükmüne aykırılık teşkil eder biçimde evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1796, Karar No: 2018/8945, Tarih: 03.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/1796 E.  ,  2018/8945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, banka ile davalıların murisi ...arasında imzalanan tüketici kredisi sözleşmesi ile kredi kullandırıldığını, Hamdi Düzgün'ün vefatı ile ödenmeyen kredi borcu için mirasçılar hakkında ...İcra Müdürlüğü'nün 2013/9821 Esas sayılı dosyası ile takibe başlandığını, mirasçıların icra takibine haksız yere itirazda bulunduğunu ileri sürerek; icra takibine vaki itirazlarının iptali ile takibin devamına, %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; murisin kredi kullandığını daha sonra öğrendiklerini, bankanın kredi verirken ... A.Ş.'ye sigorta yaptırdığını, ödenmeyen kredi borcunun sigorta şirketinden tahsil edilmesi gerekirken haklarında icra takibi yapılmasının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, poliçe teminatı kapsamı dışında kalan bireysel kredi sözleşmesinde kredi taksitlerinin ödenmemesi nedeniyle muaccel olan banka alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, poliçe teminatı kapsamı dışında kalan bireysel kredi sözleşmesinde kredi taksitlerinin ödenmemesi nedeniyle muaccel olan banka alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığının Sigortacılık Sektörü için yayınladığı 2012/5 sayılı Sektör Duyurusunun 4.maddesindeki "Kredi Kuruluşları Aracılığıyla Yapılan Sigorta İşlemlerinde Dikkat Edilmesi Gereken Hususlar" da sigorta şirketlerinin kredi kuruluşları aracılığı ile yapılan sigorta işlemlerinde tüketicinin mağdur edilmesini önleyici tedbirlerin alınması gerektiği, 5. Maddesinde "bilgilendirme" sürecinde kredi kuruluşunun ve sigorta şirketlerinin müşterek ve müteselsil sorumluluklarının bulunduğu hükmüne göre, bilgilendirme yapılmaması sebebiyle davacının ve dava dışı sigorta şirketinin müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları, dolayısıyla dava dışı sigorta şirketinin haksız olarak ödemediği hayat sigorta teminatları sebebiyle davacı bankanın davalılardan talepte bulunmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı banka ile bankadan kredi kullanan muris ... arasında hayat sigortası poliçesi düzenlendiği, 1.6.2012 tarihli hayat sigortası soru formunda murisin herhangi bir hastalığının olmadığını, kalp kanser tedavisi görmediğini belirttiği, yine poliçe tanziminden sonra sigortalının kronik akciğer hastalığı, kalp ve solunum yetmezliği nedeniyle öldüğü anlaşılmaktadır. ... A.Ş.’nin davacı bankaya göndermiş olduğu 4.12.2012 tarihli yazıda; muris Hamdi Düzgün'ün hasta kayıtlarının incelenmesinde 16.8.2007 tarihinde KKY tanısı ile tedavi gördüğü, bu bilgilerden 8.8.2012 tarihinde vefat eden murisin rahatsızlığının sigortadan önce teşhis edilerek tedavisine başlandığının anlaşıldığı, hayat sigortaları genel şartlarının C.2.2 maddesi uyarınca sözleşmeden cayılmış olup herhangi bir ödeme yapılamayacağı bildirilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan 13.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda, murisin kredi sözleşmesinin düzenlendiği sırada hayat sigortalarının yapılmasından önce bronş ve akciğer kanseri, koah ve bunlara bağlı gelişen solunum yetmezliği ile kalp yetmezliği rahatsızlıkları nedeniyle vefatından 5 yıl öncesine kadar tedavi gördüğü, vefatı ile hastalıkları arasında illiyet bağının olduğu belirtilmiştir.

Muris ile davalı arasında düzenlenen poliçede sigorta öncesinden gelen hastalığına bağlı vefatın teminat dışı olduğu, poliçe tanziminden önce davalıların murisinin bronş ve akciğer kanseri, koah ve bunlara bağlı gelişen solunum yetmezliği ile kalp yetmezliği rahatsızlıklarının mevcut olduğu uyuşmazlık konusu değildir. O halde, davalıların murisinin önceki rahatsızlığını poliçenin düzenlendiği tarihte gizlediği ve davalı sigorta şirketine bildirmediği anlaşılmaktadır

Muris ile davalı arasında düzenlenen poliçede sigorta öncesinden gelen hastalığına bağlı vefatın teminat dışı olduğu, poliçe tanziminden önce davalıların murisinin bronş ve akciğer kanseri, koah ve bunlara bağlı gelişen solunum yetmezliği ile kalp yetmezliği rahatsızlıklarının mevcut olduğu uyuşmazlık konusu değildir. O halde, davalıların murisinin önceki rahatsızlığını poliçenin düzenlendiği tarihte gizlediği ve davalı sigorta şirketine bildirmediği anlaşılmaktadır

TTK'nın, sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 1435 maddesi, her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakta ise de, Dairemizce hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

Gerek TTK'nın 1435 maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Bu halde, sigortalının beyan edilemeyen hastalığa bağlı olarak vefat etmesi halinde sigortacının tazminat borcunu ödeme yükümlülüğü ortadan kalkar. Bu nedenle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1561, Karar No: 2013/540, Tarih: 15.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/1561 E.  ,  2013/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya ekinde olduğu belirtilen Ek Klasörler ile dava konusu uyuşmazlığa ilişkin seçim kurulu kararları ile 17.01.2010 tarihinde yapılan genel kurula yönelik yapılan delege seçimlerine dair dava açılıp açılmadığına ilişkin belgelere rastlanmamıştır.

Dosya ekinde olduğu açıklanan Ek Klasörler ile delege seçimleri ve genel kurul seçimlerine yönelik mevcut olan tüm seçim kurulu kararlarının ve 17.01.2010 tarihinde yapılan genel kurula yönelik yapılan delege seçimlerine karşı dava açıldı ise buna ilişkin belgelerin ilgili yerlerden istenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3200, Karar No: 2013/6720, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3200 E.  ,  2013/6720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, Mala Zarar Verme

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Sanık ... Müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 09.02.2012 tarihli hükme yönelik, katılan sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 09.05.2012 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31378, Karar No: 2021/12298, Tarih: 14.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/31378 E.  ,  2021/12298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık

Sanığın, ... internet sitesinde 99 TL’ye deri ceket, saat, kemer, cüzdan, gömlek, yelek, kravattan oluşan paketin satışı için ilan yayınladığı, katılanın ilanda yazılı telefon numarasını aradığı, 99 TL’ye tüm ürünlerin dahil olduğunun söylenmesi üzerine aynı gün sipariş verdiği, kapıda ödeme sistemi ile ödeme yapılarak alınan paketten eski bir pantolon ile ceketin çıktığı, sanığın bu şekilde basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanığın atılı eylemi işlediğini sabit gören mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, yüklenen eylemin,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.04.2013 tarihli 2012/15-1407 Esas; 2013/140 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 14.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.