muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11714, Karar No: 2008/5493, Tarih: 20.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11714 E.  ,  2008/5493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 11.03.2004 tarihinde yapılan devir sözleşmesi gereğince davacıya devri gereken ... ve ... plakalı araçların devrinin ihtara rağmen yapılmadığını, araçlar için “K” belgesi alması gerektiğini araçları üzerine alamadığı için kullanamadığını ileri sürerek araçların değerleri olan 20.000.00.-YTL.nin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, kendi adına kayıtlı araçların devrini yaptığını, davaya konu edilen araçların müvekkili ile ilgisinin olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, araçlar üzerinde takyidler olması nedeni ile devirlerin yapılamadığını, başlangıçtan beri araçların davacı tarafından kullanıldığını, “K” belgesi alması için süre bulunduğunu, araçların trafik kaydının ½ hisseli olarak davalı ... ve ... mirasçıları üzerinde olduğu talep edilen tazminat bedelinin 1973 ve 1977 model araçlar için fahiş olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında bağıtlanan 11.03.2004 tarihli devir sözleşmesinin 2918 Sayılı yasanın 20/d maddesi gereğince resmi şekilde yapılmadığı için geçersiz olduğu kuşkusuzdur. Ancak davalılardan ...’ın sözleşmeye konu araçlardan iki adedini devrettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı yanın geçersiz sözleşmeye istinaden dava konusu iki araca karşılık aldığı bedeli sebepsiz iktisap kurallarına göre davacıya iade etmesi gerekmektedir.

Mahkemece, davacı tarafından davalıya 4 adet araç ve işletme devri karşılığı kararlaştırılan 49.000.000.000.-TL. peşin, 31.05.2004 ve 26.07.2004 tarihli 20.000.000.000.-TL.lik iki adet senet olmak üzere toplam 89.000.000.000.-TL.den, dava konusu iki araç için ödenen miktarın belirlenmesi yönünden bu konudaki taraf delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4802, Karar No: 2019/16140, Tarih: 06.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4802 E.  ,  2019/16140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 18.06.2015 tarihinde temyiz eden katılan ... vekilinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 06.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2710, Karar No: 2010/7982, Tarih: 08.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2710 E.  ,  2010/7982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki icra takibinin durdurulmasına ilişkin davada ... 2.Asliye Hukuk ve ... 3.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, fazla ödenen nafakanın istirdatı amacıyla yapılan icra takibinin durdurulması isteğine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, istemin ihtiyati tedbir olmasının görevli mahkemeyi tespitte belirleyici olamayacağını, taraflar arasındaki asıl hukuki ilişkinin değerlendirilmesi gerektiğini belirtip, asıl hukuki ilişkinin de nafaka alacağı olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 3. Aile Mahkemesi ise, takibe konu alacağın hangi mahkemece verilmiş olursa olsun icra takibinden sonraki işlemlerin ve çekişmelerin icra mahkemelerinde ya da genel mahkemelerde görülmesi gerektiğini, isteğin TMK nun 2. kitabı kapsamında bulunmadığını ve takip hukukunu ilgilendirdiğini belirterek, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur .

Somut olayda, uyuşmazlığın dayanağı TMK'nun 169. maddesinden kaynaklanan tedbir nafakasına ilişkin olup, TMK’nun 2. kitabında yer aldığı anlaşılmakla, 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi uyarınca görevli mahkeme Aile Mahkemesidir. Bu durumda uyuşmazlığın ... 3.Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26900, Karar No: 2012/31558, Tarih: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/26900 E.  ,  2012/31558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belediye sınırları içinde kalan ve paftaya göre "köy boşluğu" olarak tesbit gören yere inşaat yapmak suretiyle tecavüz etme suçundan, zarar görme olasılığı bulunan ... Belediyesi'ne, yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi takdirde usulünce tebliğ edilerek alındı belgesiyle temyiz ettiği takdirde temyiz dilekçesi dosya içerisine konularak ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmesi kaydıyla dosyanın mahalline gön- derilmek üzere için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1000, Karar No: 2012/18375, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1000 E.  ,  2012/18375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, malulen emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ...'dan emekli olmak için 22.11.200 tarihinde kuruma yaptığı başvurunun gerekli şartları taşımasına rağmen reddedildiğini, malulen emekli olmak için gerekli şartları taşıdığından bahisle emekliliğine karar verilmesi talebi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, dava tarihinden itibaren davacının malulen emekli sayılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının epilepsi hastası olduğu, davacının 22.11.2000 tarihinde malulen emekli olmak için kuruma başvurduğu ve 08.12.2000 tarihli Antalya Devlet Hastahanesinden alınan rapor ile davacının %70 çalışma gücünü kaybettiğinin, 18.05.2001 tarihli raporda ise davacının 03.07.1993 tarihinden itibaren epilepsi tedavisi gördüğü, 24.04.2001 tarihinde nöroloji bölümünde yapılan tedavide davacının 9 yıldır epilepsi tanısı ile izlendiğinin tespit edildiği ve kurumca raporlar üzerinde yapılan incelemede davacının çalışmaya başlamadan önce de maluliyetinin olduğunun tespit edildiğinden aylık talebinin reddine karar verildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 22.01.2003 tarihli raporu ile kurumun red kararının yerinde olduğuna karar verildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 30.12.2009 tarihli raporunda ise, davacının %100 meslekte kazanma gücünün kaybettiğinin tespit edildiği, 28.09.1989 tarihli Isparta Asker Hastahanesinin raporuna göre ise, davacının 3 yaşından itibaren nöbetlerinin olduğu ve ilaç kullanımına rağmen nöbetlerinin devam ettiğinin ve askerliğe elverişsiz olduğunun tespit edildiği, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi uzmanlarından alınan 24.09.2007 tarihli raporda ise; davacının beden çalışma gücünün 2/3 'ünü kaybettiği ve davacının 28.06.1989 tarihinde isteğe bağlı sigortalı olduğu ve Manavgat Askeri Şubesinin 25.09.1989 tarihinde hastahaneye yatış, 28.09.1989 tarihinde hastahaneden çıkış tarihli hasta çıkış belgesinde "epilepsi" tanısı ile askerliğe elverişli olmadığının kayıtlı olduğu ve başka tıbbi belge veya bulgu bulunamadığı takdirde epilepsi hastalığının ilk kez sigortalı olmasından 3 ay sonra teşhis edildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı Eğitim ve Araştırma Hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı Asker Hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun “Adli Tıp Genel Kurulu’nun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulu’nun, Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı belirtilmiştir.

Mahkemece, davacının hastalığının sigortalı olmadan önce de malul sayılabilecek nitelikte olup olmadığının tespiti açısından Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile çelişen Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi uzmanları tarafından düzenlenen rapora davalı Kurumca itiraz edildiğine göre, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan rapor alınarak raporlar arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacının maluliyetinin sigortalı olmadan önce de mevcut olup olmadığı hususunda Adli Tıp Genel Kurulundan rapor almak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9352, Karar No: 2015/6349, Tarih: 29.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/9352 E.  ,  2015/6349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından duruşmalı, davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... gelmiş, karşı taraftan kimsenin gelmemiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketçe gönderilen mal yüklü aracın, davalı-alıcıya ait depoya malların boşaltılmasından sonra davalının deposunda meydana gelen yangın sonucu hasara uğradığını, taraflar arasındaki anlaşmaya göre müvekkilince mal taşıyıcıya teslimle müvekkilinin ediminin BK'nın 209/3. maddesi hükmüne göre sona erdiğini, söz konusu mal karşılığında düzenlenen fatura bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, fatura alacağının tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince davacı şirkete sipariş verilen etil asetat ve İPA'nın daha önceki teslimlerde de olduğu üzere müvekkili şirketin iş yerinde teslim edilmesi gerektiğini, taşıma sözleşmesinin davacı tarafla yapılmadığını, müvekkilinin iş yerine getirilen malın teslim edilmediğini, hammaddenin boşaltılması esnasında yangın meydana geldiğini ve müvekkilinin iş yerinin yandığını, kazanın nakliye şirketinin elemanın tedbirsiz davranması sonucu meydana geldiğini, mal ikinci tartımdan sonra zayi olduğundan hasarın davacıya ait olduğunu, ürünün niteliği itibariyle müvekkilinin iş yerinde tesliminin zorunlu olduğunu, davacının iddia ettiği oranda mal boşaltılmadığını, boşaltım sırasında yangın çıkması nedeniyle boşaltım işleminin yarım kaldığını ileri sürerek, davanın reddi ile taşıyıcı firmaya davanın ihbarına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere, keşifte alınan ve benimsenen bilirkişi kök ve ek raporuna göre; icra takibine konu faturadaki kimyasal ürünlerin davalının deposuna boşaltılırken birden alev aldığı, boşaltılan 14.000 kg etil asetatın yanarak yok olduğu gibi davalının iş yerindeki birçok demirbaş ve malın da yandığı, kimyasal ürünlerin yüklü olduğu tankerin olay yerinden uzaklaştırılarak 1.980 kg etil asetat ile hiç boşaltılmayan 2.120 kg IPA nın kurtarıldığı ve bu miktar malların davacının uhdesinde kaldıkları, malın teslimi sırasında yangın olduğundan tam olarak malların davalıya tesliminden söz edilemeyeceği, davalının etil asetatları elverişsiz varillere (IBC' lere) boşaltarak, IBC' lerin topraklama sistemlerini yapmayarak, kapalı ortamda boşaltım yapılmasına rağmen boşaltımın yapıldığı alanı gerekli şekilde havalandırmayarak ve akışın IBC' nin taban yüzeyinden yapılması gerekirken üst ağzından şar şar akması şeklinde boşaltım yapması nedeniyle %50 oranında yangının çıkmasında davalının kusurlu olduğu, davacının da ifa yardımcısı olan tanker sürücüsünün boşaltımın yapıldığı IBC' lerin dava konusu emtiayı boşaltmaya uygun olup olmadığı konusundaki kontrol yükümlülüğünü yerine getirmeyerek, boşaltma hızını olması gereken şekilde ayarlamayarak ve boşaltma hortumunun ucunu IBC' lerin tabanına kadar indirilip indirilmediğini kontrol etmeden boşaltım yapması nedeniyle davacının %50 oranında yangının çıkmasında kusurlu olduğu, böylelikle tarafların menkul niteliğindeki malın tesliminde eşit kusurlu davrandıkları ve teslim sırasında yangın çıkarak malın telef olduğu anlaşıldığından ve tarafların işbu telef olan malın %50 sinden sorumlu olduklarından toplam 47.019,42 TL miktarındaki telef olan malın %50 si olan 23.509,71 TL sinden davalının davacıya karşı sorumlu olduğu, davalının icra takip talebindeki bu miktara yönelik itirazında haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, icra takip dosyasındaki davalının itirazının kısmen iptali ile icra takibine 23.509,71 TL asıl alacak ve asıl alacağa icra takip tarihinden itibaren yıllık %9 ve ileride değişmesi halinde değişen oranlarda yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, alacak likit olmayıp yargılamayı gerektirdiğinden davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık icra takibine konu tek faturaya bağlı alacağın tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki itirazın İİK'nın 67. maddesi hükmü uyarınca iptali istemine ilişkindir. Dava değeri 61.420,29 TL olup mahkemece davanın kısmen kabulü ile 23.509,71 TL'nin davalıdan tahsiline karar verildiğine göre dava değerinden kabul edilen bu kısım düşüldükten sonra kalan miktar bakımından davanın reddedildiği gözetilerek kabul edilen kısım yönünden davacı yararına, reddedilen kısım yönünden ise davalı yararına hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve kabul ve ret oranı gözetilerek yargılama giderlerinin paylaştırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2151, Karar No: 2023/11087, Tarih: 30.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2151 E.  ,  2023/11087 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4379 E., 2022/676K.

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Düşme kararı kaldırılarak yeniden kurulan mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2019 tarihli ve 2018/1497 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2019 tarihli ve 2019/25 Esas, 2019/438 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin tehdit suçunu oluşturması ve uzlaşma sağlanması gerekçeleri ile sanık hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 254/2 maddesi gereğince düşme kararı verilmiştir.

3. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2019 tarihli ve 2019/25 Esas, 2019/438 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 28.02.2022 tarihli ve 2019/4379 Esas, 2022/676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan düşme kararı kaldırılarak, 5237 sayılı Kanunun 107 nci maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası, 62 nci, 52/2 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Şantaj suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına

2. İlk derece mahkemesince verilen düşme kararının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü