muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8929, Karar No: 2014/13255, Tarih: 12.06.2014

Bilirkişi raporunun değerlendirmeye yönelik bölümünde;9 saat fiili çalışma 1 saat ara dinlenme olmak üzere 10 saati aşan çalışmaların fazla çalışma olarak kabul edileceği belirtilmiş iken cumartesi ve pazar günlerinde veya hafta içi salı veya cuma günlerinde çalışma süreleri bu sürenin çok altına kalmasına rağmen bu günler için sebep bildirmeksizin fazla çalışma ücret hesaplanmış olduğu bu haliyle bilirkişi raporunun kendi içerisinde de çeliştiği anlaşılmaktadır.

Dosyada, varsa taraflar arasında akdedilmiş TİS'nin olmaması nedeniyle raporun denetime elverişli olmamasıda bozma nedenidir.

Yukarıda sıralanmış bulunan hata ve eksikleri içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9399, Karar No: 2021/1747, Tarih: 23.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9399 E.  ,  2021/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanıklara yüklenen suçun Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suç tarihi olan 31/12/2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi:

B) Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi:

1- Sanık ...’un, ilkokul mezunu olduğunu, .... isimli kişinin yanında çalıştığını, işe girerken bir takım belgeler imzalattığını, adına şirket kurulduğunu, sahte fatura düzenlemediğini; sanık ...’in ise, 16.07.2008 tarihinde cezaevine girdiğini, sahte faturalarla ilgisi olmadığını savunmaları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleften veya bu mükellefin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, faturaları kullandığı belirlenen mükellef hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyasının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaları kullanan şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Suça konu iki faturanın da aynı tarihli olması nedeniyle sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1240, Karar No: 2023/7813, Tarih: 25.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1240 E.  ,  2023/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1164 Esas, 2022/1855 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/542 Esas, 2021/351 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 73 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı idare tarafından teklif edilen bedelin gayrimenkulün konum-mevki durumu, ilgili idarece ve yetkili kurumlarca yapılacak olan yatırımlar kapsamında değer artışı ve davaya konu gayrimenkulün değer artırıcı unsurlarıyla gelir elde edilen nitelikleri değerlendirildiğinde piyasa değerinin altında olduğunu, bu nedenlerle kamulaştırmaya konu gayrimenkulün gerçek bedelinin tespiti ile tespit edilen bedel farkının davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin fahiş olduğunu, taşınmazın tasarruf imkan olmayan değersiz bir bölgede bulunduğunu, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin fahiş olduğunu, taşınmazın tasarruf imkan olmayan değersiz bir bölgede bulunduğunu, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalılara ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta istinaf sebebi olarak ileri sürülen hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikileri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 73 ada 2 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5127, Karar No: 2013/10094, Tarih: 16.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5127 E.  ,  2013/10094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.04.2011 gün ve 2009/777-2011/215 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.12.2012 gün ve 2011/12881-2012/21588 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Mey İçki Sanayi A.Ş., Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ve Tekel Tütün Mamülleri A.Ş. arasında düzenlenen 27.02.2004 tarihli hisse satış sözleşmesi ile Alkollü İçkiler Sanayi A.Ş.'de bulunan kamu hisselerinin %100’nün müvekkiline devir edildiğini, 07.10.2004 tarihinde müvekkilinin unvanının Mey Alkollü İçkiler Sanayi A.Ş. olarak değiştirildiğini, davalı ile imzalanan hisse satış sözleşmesinin 5.2. maddesinde "13.02.2004 tarihi itibariyle şirkette ( Alkollü İçkiler San. A.Ş. ve Alkollü İçkiler Pazarlama ve Dağıtım A.Ş.'de 4857 sayılı İş Kanunu ve 1475 sayılı İş Kanunu'nun yürürlükteki maddeleri kapsamında çalışan kapsam içi personelin tamamının iş akitleri şirket ve Alkollü İçkiler Pazarlama ve Dağıtım A.Ş. tarafından feshedilmiş, kıdem ve ihbar tazminatları ile önceki yıllara ilişkin kullanılmamış yıllık izin ücretleri, Toplu İş Sözleşmesi'nin geçici 3. maddesi uyarınca ücret farkları ve diğer hakları şirket ve Alkollü İçkiler Pazarlama ve Dağıtım A.Ş. tarafından ödenmiş ve bu işçilerin tamamı 20.02.2004 tarihinde yeniden işe başlatılmışlardır." hükmüne yer verilerek, devir tarihinde müvekkil Alkollü İçkiler San. A.Ş.'de çalışan işçilerin davalı şirkete bağlı olarak geçen çalışma sürelerine ilişkin ihbar, kıdem tazminatları ve yıllık izin süresine ilişkin tüm işçilik alacaklarının ödendiğinin beyan ve tekeffül edildiğini, bu hüküm ile davalının işçilerin yeniden işe başlatıldığı tarihte yeni bir iş sözleşmesi ile ve sıfır kıdem ile işe başlatıldıklarını tekeffül ettiğini ancak, anılan madde kapsamında iş akti 13.02.2004 tarihinde feshedilen ve 20.02.2004 tarihinde tekrar iş başı yaptırılan Çanakkale Kanyak Fabrikası işçilerinden 18 işçinin 02.04.2004 tarihinde müvekkili aleyhine 1987-1993 dönemine ait yıllık izin ücretinin tahsili için dava açtığını, açılan davanın kabulle sonuçlanıp kesinleştiğini ve müvekkili tarafından toplam 69.564,50 YTL ödeme yapıldığını, yine İzmir İçki Fabrikası işçilerinden ...’a da açtığı dava sonucu toplam 4.447,83 YTL ödendiğini, ödenen miktarın tahsili için davalıya gönderilen ihtarın sonuçsuz kaldığını, davalının eyleminin hisse satış sözleşmesi 5.2. maddesi, İş Kanunu'nun 6. maddesi ve BK'nın 179. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 74.012,33 YTL'nin 13.12.2005 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 05.06.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 102.694,31 YTL asıl alacak ve dava tarihine kadar işleyen 3.659,50 YTL faiz alacağı olmak üzere toplam 106.353,31 YTL'nın dava tarihinden itibaren faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, devir sözleşmesinde davalının devirden önceki işçi alacaklarının ödendiğini ve başkaca işçi alacağı bulunmadığını tekeffül ettiği, davacının dava dışı işçilere yaptığı ödemelerin işçilerin devir tarihinden önceki alacaklarına ilişkin bulunup, davalının sorumluluğunda olduğu, davacının bilirkişi ek raporuyla tespit edilen miktarda alacağını davalıdan istemeye hakkı bulunduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak 102.694,31 TL asıl alacak ve dava tarihine kadar işleyen 3.659,50 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 106.353,31 TL alacaktan 74.012,33 TL'lik kısmının dava tarihinden, 28.681,98 TL'lik kısmının ıslah tarihi olan 07.06.2007 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 26.12.2012 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20585, Karar No: 2014/857, Tarih: 21.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20585 E.  ,  2014/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin sahibi olduğu dört adet bağımsız bölümün arsa payına göre ifrazı ile ayrı tek bir parsel ihdas edilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararı gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle; davalılardan ..., ... ve ...'e mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi ".... Sitesi başkanı ... imzasına teslim edildi" şerhi ile birlikte site başkanına tebliğ edilmiş ise de yapılan tebliğ geçersizdir.

Tebligat Yasasının 4829 sayılı Yasa ile değişik 16. maddesinde kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılabileceği öngörülmüştür. Aynı konut sözcükleri ile bir bağımsız bölüm yani daire amaçlanmıştır. Hiç bir zaman birden çok bağımsız bölümü (daireyi) bünyesinde bulunduran apartman veya birden çok bağımsız bölümden oluşan siteler, diğer bir anlatımla anayapılar kastedilmemiştir. Açıklanan nedenle adı geçen davalılara yapılan tebligat usulüne uygun olmadığından, gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davalılara Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun bir şekilde tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9635, Karar No: 2020/3593, Tarih: 30.09.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/9635 E.  ,  2020/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurusunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen nüfus kayıt örneği bilgilerine göre Gemlik Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.10.2013 kesinleşme tarihli ve 2011/775 Esas, 2011/995 Karar sayılı ilamı ile katılan mağdure Zeynep'in kısıtlanarak babası Mustafa Çoskun'un vasi tayin edildiği anlaşıldığından, yokluğunda kurulan gerekçeli hükmün vasiye tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23091, Karar No: 2012/26419, Tarih: 20.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/23091 E.  ,  2012/26419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

4721 sayılı TMK. Aile Hukuku başlıklı ikinci kitabının "Evlilik Hukuku" başlıklı kısmında yer alan hükümden kaynaklı davalardır.Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 2.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26618, Karar No: 2016/14462, Tarih: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26618 E.  ,  2016/14462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Merkez (Yıldızlı), emsal ise Özmersin Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Merkez (Yıldızlı) mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.