muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7471, Karar No: 2017/1070, Tarih: 10.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/7471 E.  ,  2017/1070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının alacağının gerçek ve ticari bir alacak olmayıp, tamamen gerçek alacaklıların alacaklarını akamete uğratmaya yönelik muvazaalı bir takip ve alacak olduğunu ileri sürerek,..... İcra Müdürlüğü'nün 2013/13357 esas sayılı takip dosyasında yapılan 04.05.2015 tarihli sıra cetvelinin iptalini, bu takipteki alacağın sıra cetvelinden çıkartılmasını ve bu dosyaya düşecek payın davacıya ait icra dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; görevli mahkemenin Ticaret Mahkemeleri olduğunu, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, sıra cetvelinde 13. sırada olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması, diğer anlatımla kural olarak muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerektiği, önce doğan alacak, sonra doğan alacak için muvazaa oluşturmayacağı, borçlu şirketin 03.10.2013 tarihinde davalı ...'tan 2.200.000,00 TL tutarında bir tahsilat yaptığı, bu borcu borç senetleri hesabına atarak senede bağladığı, davalının alacağının dayanağı olan bononun en geç düzenlenebileceğinin kabulü gereken tarih olan takip tarihinin 27.12.2013, davacının alacağının dayanağı olan çekin en geç düzenlenebileceğinin kabulü gereken tarih olan takip 10.02.2014 tarihinden önce olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7108, Karar No: 2015/1875, Tarih: 23.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7108 E.  ,  2015/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik 14/2-a bendinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme de gözetilerek temyizin kapsamının esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesi ve temyiz kapsamına göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki 03.07.2002 tarihli kooperatif üyelik hakkı devir sözleşmesinde belirtilen devir bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, kesinleşen mahkeme kararlarıyla devralan davalının üyeliğinin gerçekleştiği ve taraflar arasında kooperatifler hukukunun uygulanmasını gerektirir bir çekişme bulunmadığı anlaşıldığından, kararın temyiz incelemesi Yüksek 13. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

Dava dosyası en son Yüksek 11. Hukuk Dairesi'nin görevsizlik kararı ile Dairemize geldiğinden Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 04.02.2010 tarih ve 3 sayılı kararı uyarınca, üçüncü Dairece başka bir daireye gönderme kararı verilmeden dosyanın iş bölümü uyuşmazlığının çözümlenmesi için doğrudan Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10911, Karar No: 2023/11990, Tarih: 28.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10911 E.  ,  2023/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1123 E., 2023/1654 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/368 E., 2021/52 K.

Taraflar arasındaki 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin (ı) bendinde yer alan teşvikten faydalandırılması gerektiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Başkanlığının istinaf isteminin esastan kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın esastan reddine dair, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; aktif ve pasif tüm işyerin dosyalarından 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (ı) bendi gereği aynı kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı çalıştıran işverenler için öngörülen 5 puanlık prim teşvikinden Ekim/2008 döneminden bu yana yararlandırılmayı ve bu tarihe kadar davalı Kuruma bu kapsamda yapılmış yersiz ödemelerin iadesini talep ettiğini, bu dilekçeye Kurumun 18.06.2018 tarihli ve 6046499 sayılı yazısı ile cevap verdiğini, yazıda “ 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin 1 inci fıkrasının (ı) bendinde yer alan düzenlemeden özel sektör işverenlerinin yararlanabileceğini, 2009/139 sayılı Genelgede; prim indiriminden yalnızca özel sektör işverenlerinin yararlanmalarının amaçlandığı, sermayesinin %50’sinden fazlası kamuya ait olan işyeri işverenlerinin özel sektör işverenleri kapsamında bulunmadığının belirtildiği, 2011/45 sayılı Genelgede de; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli daireler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler … ve sermayesinin %50’sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklar çalıştırdıkları sigortalılardan dolayı 5 puanlık prim desteğinden yararlanılmasının mümkün bulunmadığı” belirtildiğini, müvekkili şirketin 01.10.2008 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi 1 inci fıkrasının (ı) bendi gereğince 5 puanlık prim teşvikinden yararlanması gerektiğinin tespitine, müvekkili şirket tarafından yersiz ödenen 5 puanlık ödemelerin 5510 sayılı Kanun'un Ek 17 nci maddesi gereği yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 01.03.2011 tarihinden itibaren 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen gene! bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel İdareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurutan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumlan, bütçeden yardım atan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurut ve kuruluşları, kamu İktisadı teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ife müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50‘sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıkların 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrasının (t) bendinde yer alan beş puanlık indirimden yararlanmasına İmkan bulunmadığı^eklinde talimat verildiğini.gelen talimat doğrultusunda da davacı tarafa 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinde yer alan beş puanlık indirimden yararlanmasının mümkün olmadığını, davalı Kurum işlemlerinin mevzuata uygun olduğu, davacının mevzuata aykırı talebinin ve davanın reddi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacı şirketin, kanunun yürürlüğü olan 01.04.2018 tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.2018 tarihinden itibaren 1 ay içinde olacak şekilde 25.05.2018 tarihinde Kuruma başvuruda bulunduğu dikkate alındığında, davacı İzenerji İnsan Kaynakları Temizlik Bakım Onarım Enerji Güvenlik Hizmetleri İlaçlama ve Turizm San. Tic. A.Ş.’nin 01.10.2008 tarihinden itibaren 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi 1 inci fıkrasının (ı) bendinde aranan yasal koşullar oluştuğu takdirde 5 puanlık prim teşvikinden yararlanması ve 5510 sayılı Kanun Ek 17 nci maddenin 3 üncü fıkrası uyarınca yersiz olarak ödenen 5 puanlık ödemelerin davacının Kuruma müracaat ettiği 25.05.2018 tarihi takip eden ay başı olan 01.06.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya iadesi gerektiğinin tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf başvurusunda bulunan davalı Kurum vekili, usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dava konusu uyuşmazlıkta, Karabağlar Belediyesinin %100 hissedarı olduğu, TTK hükümlerine göre kurulmuş özel hukuk hükümlerine tabi davacı şirketin kamu idaresi olup olmadığı ve 5510 sayılı Kanun kapsamında %5 teşvik indiriminden faydalandırılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Dava konusu uyuşmazlıkta, Karabağlar Belediyesinin %100 hissedarı olduğu, TTK hükümlerine göre kurulmuş özel hukuk hükümlerine tabi davacı şirketin kamu idaresi olup olmadığı ve 5510 sayılı Kanun kapsamında %5 teşvik indiriminden faydalandırılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden, davacı şirketin 5335 sayılı Kanun kapsamında olduğu yaptığı işin mahiyeti itibariyle belediyenin görevlerini ifa kapsamında olduğu konusunda tereddüt bulunmamaktadır.

5510 sayılı Kanunun “tanımlar” başlıklı 3 üncü maddesinde; “Kamu idareleri 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen kamu idareleri ve kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunların bağlı idare, ortaklık, müessese ve işletmeleri ve yukarda belirtilenlerin ödenmiş sermayesinin %50'sinden fazlasına sahip oldukları ortaklık ve işletmelerden Türk Ticaret Kanununa tabi olmayanlarla özel kanunlarına göre personel çalıştıran diğer kamu kurumları,” şeklinde düzenlenmiştir.

Atıf yapılan 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun Tanımlar başlıklı 3 üncü maddesinde “Münhasıran bu Kanunun uygulanmasında; a) Genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri, Uluslararası sınıflandırmalara göre belirlenmiş olan, merkezî yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahallî idareleri güvenlik kurumları ve mahallî idareleri” ifade ettiği, e) maddesinde, “mahalli idare, yetkileri belirli bir coğrafi alan ve hizmetlerle sınırlı olarak kamusal faaliyet gösteren belediye, il özel idaresi ile bunlara bağlı veya bunların kurdukları veya üye oldukları birlik ve idareleri" olduğu açıklanmıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ve dosya kapsamından, 01.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un Ek 17’inci maddesinin yürürlük tarihinden sonra 01.08.2018 tarihinde açılan eldeki davada, davacı şirketin Kuruma 25.05.2018 tarihinde intikal eden dilekçesi ile yaptığı başvurunun, ... SGK İl Müdürlüğü’nün 18.06.2018 tarihli yazısı ile ret edilmek suretiyle Kuruma başvuru şartının gerçekleştiği, davacı şirketin ortaklık yapısı ve faaliyet konusu bir arada değerlendirildiğinde, prim teşvikinden faydalanma noktasında özel sektör işvereni sıfatını taşımayacağı açık olduğundan, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu, ancak bu hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği dikkate alınarak; HMK 353/1-b.2 maddesi uyarınca belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği tespit edilerek, davanın reddine.." dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyizinde kendisinin de özel hukuk tüzel kişiliğinin bulunduğunu, davalı Kurumca 5335 sayılı Kanun kapsamında sermayesinini yarısından fazlası kamuya ait olması nedeniyle anılan teşvikten faydalandırılmamasına dair yaptığı işlemin hukuka ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirketin 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin (ı) bendinde yer alan teşvikten faydalandırılması gerekip gerekmediğine ve Kurumca yapılan işlemin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile birlikte 5335 sayılı Kanun'un 30 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/9200, Karar No: 2016/3765, Tarih: 09.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/9200 E.  ,  2016/3765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir kısım kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında 22.12.2006 tarihli, 2 yıl müddetli kira sözleşmesi bulunduğunu, davalı kiracının mecuru süresinden önce boşalttığını, ancak davacının bundan haberi olmadığını, anahtarın da davacıya teslim edilmediğini belirterek, 2013 yılı Temmuz ayı ile Kasım ayları arası beş aylık 100.000 USD kira bedelinin reeskont faiziyle tahsilini istemiştir. Yargılama sırasında davacının mecura 13.09.2013 tarihinde girdiğini bildirmiştir. Davalı vekili savunmasında sözleşmenin Tebligatlar başlıklı son maddesine göre tarafların adresinin yasal tebligat adresleri olduğunu, ileride olabilecek adres değişikliklerinin yazılı olarak bildirilmediği takdirde bu adreslere yapılan tebligatların geçerli olacağının düzenlendiğini, davacı kiraya verene 10.07.2013 tarihinde ihtar çekip sözleşmeyi feshettiklerini ve anahtarların 18.07.2013 tarihinde alınması gerektiğinin bildirildiğini, anahtarlar alınmayınca 19.07.2013 tarihinde anahtarların notere tevdi edildiğini, ancak 25.07.2013 tarihinde davacı kiraya veren adresten ayrıldığından tebliğ edilemediğini, davacının yeni adresini bilmediklerinden feshin ve anahtar tesliminin yasalara uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi iki aylık makul süre belirlemiş, mahkemece iki aylık kira karşılığı 40.000 USD kira alacağının, dava tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında 22.12.2006 tarihli, iki yıl müddetli, ilk iki yıl kirasının peşin, bundan sonrası için ödeme gününün belirlenmediği kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede makul süre kirası düzenlenmemiş, aylık kiranın üçüncü yıldan itibaren 20.000 USD olacağı ve TCMB döviz satış kuru üzerinden hesaplanacak Türk Lira'sı karşılığı ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu durumda hükmedilen alacak sözleşmede düzenlediği gibi talep tarihindeki TCMB döviz satış kuru üzerinden hesaplanacak Türk Lira'sı karşılığı olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde alacağın USD olarak tahsiline karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca 3095 sayılı yasanın 4/a maddesinde '' Sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcunun faizinde Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanır '' düzenlemesi bulunmakta olup faize hükmederken bu madde hükmü dikkate alınıp gerekli araştırma yapılmadan yabancı para borcuna değişen oranlarda ticari faiz uygulanması da doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4611, Karar No: 2016/5271, Tarih: 24.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/4611 E.  ,  2016/5271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ...'nun yapılan yargılanması sırasında; Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2016 gün ve 2016/66 E. 2016/4 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20521, Karar No: 2011/5178, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20521 E.  ,  2011/5178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13076, Karar No: 2016/5403, Tarih: 03.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/13076 E.  ,  2016/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞTİRİLEN DAVA:

MAHKEMESİ :...... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalı ...... ve ... ile ..... vekillerince temyiz edilmiş, davalı ...... ve ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03.05.2016 Salı günü davacılar vekili Av. ... ile davalılar .......ve ... vekili Av. ...... ve davalı ... Valiliği Tüzel Kişiliği vekili Av. ....... geldiler. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; LPG yüklü kamyonun patlaması sonucu alevlerin çevredeki araçlara sirayeti ile davacıların desteği ....'in içerisinde yolcu olarak bulunduğu aracın yandığını ve desteğin hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, asıl ve birleşen davada; davacı ... için 16.000 TL maddi, 20.000 TL manevi, davacılar...., ...... ve .....için ayrı ayrı 5.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın, 4.000 TL defin ve tedavi giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta limit dahilinde) tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 01.11.2012 tarihinde maddi tazminat taleplerini davacı ... için 106.739,66 TL,.... için 19.739,60 TL, ..... için 23.534 TL,..... için 16.577,59 TL'ye yükseltmiş ve kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl ve birleştirilen dava yönünden; davacılar anne.... ve baba ... için vekaletname ibraz edilmediğinden davalarının açılmamış sayılmasına; davalılar ....... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile; 580 TL defin giderinin sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı ... için 106.739,60 TL (davalı ........diğer davalılar ile birlikte garame hesabına göre 22.844,84TL