muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1462, Karar No: 2021/6150, Tarih: 26.05.2021

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrası kapsamında verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmeksizin yalnızca atanan zorunlu müdafiye tebliğ edildiği, tebliğden itibaren kanuni itiraz süresinin dolması beklenmeksizin ve usulüne uygun olarak kesinleştirilmeksizin denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı için Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne müzekkere yazıldığı gibi, anılan Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının suça sürüklenen çocuğun öncelikle bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebliği yerine, mernis adresine doğrudan anılan Kanun'un 21/2. maddesi gereğince 08/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuğun yasal süre içerisinde anılan Müdürlüğe müracaat etmediğinden bahisle denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak suça sürüklenen çocuk hakkında Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2016 tarihli ve 2015/10461 soruşturma, 2016/1354 esas, 2016/1203 sayılı iddianamesi düzenlenmiş ise de, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının suça sürüklenen çocuğa ve/veya zorunlu müdafiine tebliğ edilerek yasal itiraz süresinin dolması ve usulüne uygun kesinleştirilmesi beklenmeksizin suça sürüklenen çocuk hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı ve ayrıca Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının tebliğ işleminin de usulsüz olduğu, bu bakımdan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/10/2016 tarihli ve 2016/300 esas, 2016/462 sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuğun 05/10/2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de kovuşturma şartının gerçekleşmediği,

Kabule göre de, suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve yükümlülüklerin ihlali üzerine Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2016 tarihli ve 2015/10461 soruşturma, 2016/1354 esas, 2016/1203 sayılı iddianamesi ile Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı gerekçesiyle, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davası sonucunda suça sürüklenen çocuğun 06/03/2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2017 tarihli ve 2016/512 esas, 2017/712 sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verilmiş ise de, yukarıda ayrıntılı açıklandığı üzere, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının suça sürüklenen çocuğa ve/veya zorunlu müdafiine tebliğ edilerek yasal itiraz süresinin dolması ve usulüne uygun kesinleştirilmesi beklenmeksizin suça sürüklenen çocuk hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı ve ayrıca Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının tebliğ işleminin de usulsüz olduğu cihetle, bu dava yönünden de kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşılmakla, açılan kamu davaları hakkında durma kararları verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyete ilişkin kararlar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/10/2016 tarihli ve 2016/300 esas, 2016/462 sayılı kararı ile Uşak 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2017 tarihli ve 2016/512 esas, 2017/712 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli hakkında, 05/10/2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/12/2015 tarihli ve 2015/10461 soruşturma, 2015/247 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı takiben, şüphelinin süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığı gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/10/2016 tarihli ve 2016/300 esas, 2016/462 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1,31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı kanunun 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, yine 31/12/2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı bir kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/06/2017 tarihli ve 2016/512 esas, 2017/712 sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği,anlaşılmıştır.

1- Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/10/2016 tarihli ve 2016/300 esas, 2016/462 sayılı kararının incelenmesinde: 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi gereğince verilen, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar ile şüpheliye yükümlülük yüklendiğinden bu karara itiraz hakkının bulunduğu, inceleme konusu olayda, erteleme kararına karşı başvurulabilecek itiraz kanun yolu ve süresinin gösterildiği, şüpheli 18 yaşından küçük olduğundan erteleme kararının CMK’nın 150. maddesi uyarınca görevlendirilen müdafiine tebliğ edildiği, şüpheli müdafii tarafından karara itiraz edildiği, itirazı inceleyen Uşak Sulh Ceza Hakimliğinin 01/03/2016 tarihli ve 2016/193 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, her ne kadar erteleme kararında itiraz süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak gösterilmesi kanuna aykırı ise de şüpheli müdafii tarafından karara itiraz edilmiş olması karşısında, bu aykırılığın hukuki sonuç doğurmayacağı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesinde yer alan “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır” düzenlemesi uyarınca, kararın CMK’nın 150. maddesi uyarınca görevlendirilen müdafie tebliğ edilmesinin yeterli olduğu,

Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdı, suça sürüklenen çocuğun öncelikle bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebliği yerine, MERNİS adresine doğrudan anılan Kanun'un 21/2. maddesi gereğince 08/01/2016 tarihinde tebliğ edilmiş ve suça sürüklenen çocuğun kanuni süre içerisinde Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak suça sürüklenen çocuk hakkında Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2016 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılmış ise de, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliği, kanuni itiraz süresinin dolması ve usulüne uygun kesinleştirilmesi beklenmeksizin suça sürüklenen çocuk hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı ve ayrıca Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının tebliğ işleminin de usulsüz olduğu, yine denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiğinin kabul edilebileceği, somut olayda TCK’nın 191/4-a maddesinde düzenlenen “kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi” şartının da gerçeklemediği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi 2.cümlesi gereğince kamu davası hakkında “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

2- Uşak 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2017 tarihli ve 2016/512 esas, 2017/712 sayılı kararının incelenmesinde:

Sanık hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve yükümlülüklerin ihlali üzerine Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2016 tarihli ve 2015/10461 soruşturma, 2016/1354 esas, 2016/1203 sayılı iddianamesi ile Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı gerekçesiyle, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin Uşak Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davasında yargılama sonucunda, sanığın 31/12/2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/06/2017 tarihli ve 2016/512 esas, 2017/712 sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verilmiş ise de, yukarıda ayrıntılı açıklandığı üzere, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı kanuni itiraz süresinin dolması ve usulüne uygun kesinleştirilmesi beklenmeksizin suça sürüklenen çocuk hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı ve ayrıca Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının tebliğ işleminin de usulsüz olduğu ve ısrar şartının oluşmadığı, dolayısıyla bu dava yönünden de kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından,

Mahkemece kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi 2. cümlesi gereğince kamu davası hakkında “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/10/2016 tarihli ve 2016/300 esas, 2016/462 sayılı kararı ile Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2017 tarihli ve 2016/512 esas, 2017/712 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

26 /05 /2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3372, Karar No: 2012/3984, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3372 E.  ,  2012/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17558, Karar No: 2019/7542, Tarih: 20.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/17558 E.  ,  2019/7542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalıyı adli yardım kapsamında ... 1. Aile Mahkemesi’nin 2010/271 ve ... 10. Aile Mahkemesi’nin 2011/333 Esas sayılı dosyalarında avukat olarak temsil ettiğini, yine adli yardım kapsamında bulunmayan ... 25. İcra Müdürlüğü’nün 2012/19945 ve 2012/23448 Esas sayılı dosyalarında davalı lehine takip başlattığını, davalının adli yardım kapsamında bulunan dava dosyalarında karşı yan, adli yardım kapsamında bulunmayan icra dosyaları için ise ayrı ayrı taraf vekalet ücretini ödemediğini, bunun üzerine vekalet ücreti alacağının tahsili amacıyla davalı aleyhine ilamsız icra takibine başlandığını, davalının borca itiraz ederek icra takibin durdurduğunu, davalının itirazının haksız olduğunu, ayrıca davalının iftira niteliğindeki beyanları ile kendisini ... Barosu’na şikayet ettiğini ileri sürerek davalının takibe itirazın 4.000 TL’lik kısmının iptaline ve bu miktar üzerinden takibin devamına, davalı aleyhine inkar tazminatına hükmedilmesine, 2.000 TL manevi tazminatın baroya şikayet tarihi olan 13.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, takibin 927,87 TL asıl alacak üzerinden devamına, kötü niyet ve inkar tazminatı ile manevi tazminat taleplerin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, adli yardım kapsamında bulunan davalara ilişkin karşı yan vekalet ücreti ile adli yardım kapsamında bulunmayan icra dosyaları kapsamında talep edilen akdi vekalet ücretinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali ile manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tarafından başlatılan icra dosyaları kapsamında takip tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2012 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre akdi vekalet ücreti belirlenmiştir. Eldeki davada davalı davacıya 06.10.2010 tarihinde vekalet vermiş, 18.01.2013 tarihinde ise davacıyı azletmiştir. O halde vekalet ilişkisinin sona erdiği azil tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre vekalet ücretinin belirlenmesi gerekirken takip tarihi itibariyle yürürlükte bulunan tarifeye üzerinden akdi vekalet ücreti hesaplayarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Eldeki davada davacı, dava konusu icra takiplerinde davalı lehine hükmedilen nafakanın tahsilinin de talep edildiğini, bu nedenle 2013 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği bir yıllık nafaka miktarı üzerinden de vekalet ücreti talep ettiğini bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bu talebi ile ilgili bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunun bu haliyle hükme esas alınması mümkün değildir. O halde mahkemece, davacının icra dosyalarına konu nafaka tahsiline ilişkin vekalet ücreti talebiyle ilgili, gerektiğinde konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulundan, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle, yeterli inceleme ve değerlendirme yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2066, Karar No: 2024/245, Tarih: 18.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2066 E.  ,  2024/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile müflis banka arasındaki kontrogaranti kapsamında 3.340.000,00 ABD Doları, 41.412,93 Euro ve 39.791,61 ...alacağının bulunduğunu, alacaklar toplamının kur üzerinden değerinin 13.265.364,37 TL olduğunu, söz konusu alacağın masaya kaydı için başvuru yaptıklarını, iflas idaresince alacakların 9.890.365,50 TL'lik kısmının şarta bağlı olarak kabulüne, 168.978,11 TL'lik kısım yönünden kabulüne, 3.206.020,76 TL'lik kısmın ise reddine karar verildiğini, ret kararının haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, reddedilen alacaklarının iflas masasına kayıt ve kabulünü talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı iflas idaresi vekili, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, müflis bankanın iflas tasfiyesini yürüten ...'nin döviz cinsinden olan alacakların hangi tarihteki kur üzerinden sıra cetveline kayıt edileceği konusunda karar vermeye yetkili olmadığı, döviz cinsinden olan alacakların iflas tarihinde geçerli ... ... satış kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile iflas idaresince reddedilen 3.206.020,76 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; alacak kayıt talepleri değerlendirilirken fon kurulunun 10.05.2018 tarihli kararı doğrultusunda değerlendirme yapılması gerektiğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç