muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/735, Karar No: 2019/4566, Tarih: 18.06.2019

... ... oğlu ... mirasçıları adlarına ayrı bir parsel numarası ile tapuya tesciline; 5 parselin krokide (E) harfi ile gösterilen 83.000,00 metrekarelik kısmı ile 6 parselin (E) harfi İle gösterilen 43.000.00 metrekarelik kısmı olmak üzere toplam 126.000,00 metrekarelik yerin Ekim 1963 tarih 1 sıra nolu tapu kaydına istinaden hükümde belirtilen paylar oranında kayıt malikleri ... mirasçıları adlarına ayrı bir parsel numarası ile tesciline, 5 parselin krokide (F) harfi ile gösterilen 60.000.00 metrekarelik kısmı ile 6 nolu parselin (F) harfi ile gösterilen 40.000.00 metrekarelik kısmı olmak üzere toplam 100.000.00 metrekarelik yerin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14/son maddesi gereğince kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetliğe istinaden hükümde belirtilen paylar oranında Mahmut oğlu ...mirasçıları adlarına ayrı bir parsel numarası ile tesciline, 5 parselin krokide (G) harfi ile gösterilen 56.000.00 metrekarelik kısmı ile 6 parselin (G) harfi ile gösterilen 54 000 00 metrekarelik kısmı olmak üzere toplam 110.000.00 metrekarelik yerin Temmuz 1933 tarih 4 sıra nolu tapu kaydına istinaden tapu kaydı maliki ... oğlu ... ... mirasçıları adlarına ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden alınma 1970/239 Esas, 1971/251 Karar sayılı veraset ilamındaki paylar oranında ayrı bir parsel numarası ile tesciline, 5 parselin krokide (H) harfi ile gösterilen 50.000.00 metrekarelik kısmı ile 6 parselin (H) harfi ile gösterilen 60.000.00 metrekarelik kısmı olmak üzere toplam 110.000.00 metrekarelik yerin Temmuz 1970 tarih 13 sıra nolu tapu kaydına istinaden tapu kaydı maliki ... ... oğlu ...adına ayrı bir parsel numarası ile tesciline, 5 parselin krokide (A) harfi ile gösterilen 93.000,00 metrekarelik kısım ile 6 parselin (K) harfi ile gösterilen 380.439.67 metrekare olmak üzere toplam 473.439.67 metrekarelik yerin miktar fazlası olarak Hazine adına ayrı bir parsel numarası ile tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine vekili, ... ...mirasçıları, ... ... mirasçıları ve ... mirasçıları vekili, ... ... vekili, Gülsüm Yıldız, Cemile Tanrıkulu ve Medeni Egin tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine tarafından, Beşir Ayus, ..., Ahmet Gül, ... Gül, Mahmut mirasçıları Hasan, Fevzi ve ...ile Zero ... aleyhine açılan tapu tashihi ve yüzölçümü artırılması davasında, dava konusu 5, 6 ve 11 parsel sayılı taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosya Kadastro Mahkemesi’ne aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesi’nde yapılan yargılama sırasında ... ..., ... ...Hazine tarafından 1930 yılında 14 aileye yapılan toprak dağıtımında murisleri ile aile efradına tahsis edilen yerlerin dava konusu taşınmazlar içerisinde kaldığı iddiasıyla davaya katılmışlardır. Mahkemece 11 parsel ile 6 parsel sayılı taşınmazın krokisinde (B) harfi ile gösterilen 1113000 metrekarelik bölümünün Hazine adına tesciline dair verilen önceki tarihli karar, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 11.07.1990 tarih, 1988/973 Esas, 1990/8743 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiş, yargılamaya 5 parsel ile 6 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 627500 metrekarelik bölümü yönünden devam edilmiştir. Bu aşamadan sonra iş bu dava, farklı parsellere ilişkin yargılamanın yapıldığı 1972/58 Esas sayılı dosya ile birleştirilmiş ve bu dosyada yapılan yargılama sonucunda diğer parseller hakkında verilen hüküm Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 20.03.2007 tarih, 2006/2146 Esas, 2007/890 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşirken 5 parsel ile 6 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü hakkında verilen karar bozulmuş ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir. Ne var ki, karar başlığında dava konusu 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davanın tarafları doğru şekilde gösterilmemiş, daha evvel birleşme kararı verilip kesinleşen diğer parsellerle ilgili davanın tarafları bu davada taraf olmadıkları halde karar başlığında gösterilmiş, bu davanın asıl tarafı olan kişilerin taraf sıfatları da yanlış gösterilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesi nazara alınarak tarafların ve taraf sıfatlarının karar başlığında doğru ve eksiksiz şekilde gösterilmeleri gerekir. Mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi usul ve Yasa’ya aykırı olup temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16789, Karar No: 2014/18109, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16789 E.  ,  2014/18109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2013/565-2014/7

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.617,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 5.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.617,00 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 5.3.2014 tarih ve 2013/565 esas 2014/7 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 9.2.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en 2014/16789-18109

düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 5.3.2014 tarih ve 2013/567 esas 2014/7 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 5.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6160, Karar No: 2014/7089, Tarih: 27.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6160 E.  ,  2014/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucu... Mahallesi çalışma alanında bulunan 1294 ada 17 parsel sayılı 282,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın bahçe olarak üzerindeki üç katlı kargir bina ile birlikte 10 yıldan beri ... oğlu ... ve ...oğlu ...'ın kullanımında olduğu şerhi verilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinde ... olarak geçen baba isminin ... olarak düzeltilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesindeki ... olarak geçen kullanıcı baba isminin...olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davanın 6100 sayılı HMK'nun 382/2-ç-1 maddesi kapsamında açılmış olmasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10362, Karar No: 2013/11886, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10362 E.  ,  2013/11886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak alan olan otoparkın kullanımına müdahalenin men'i istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının bağımsız bölümü 10.01.2010 tarihinde satın aldığını, kendisinden önceki malikin 22.03.2005 tarihli kat malikleri arasında yapılan sözleşme ile otopark kullanım hakkından feragat ettiğini, onaylı imar projesine göre binanın 12 araçlık kapalı, 3 araçlık açık garajı olmak üzere 15 araçlık ihtiyacının bulunduğunu, daha önceki malik zamanında yapılan sözleşmenin nispi nitelikte olup davacıyı bağlamayacağını belirterek ortak kullanım alanı olan bina otoparkının kullanımının engellenmesi yönündeki davalının müdahalesinin önlenmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporlarının incelenmesinde dava konusu anataşınmazda 15 bağımsız bölüm bulunduğu davacının 6 nolu bağımsız bölümün maliki olduğu, projede 12'si kapalı 3'ü açık olmak üzere 15 otoluk otopark bulunduğu ve bunların ortak yer olduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanununun 16. maddesinde de garaj, kömürlük gibi ortak yerlerdeki kullanım ölçüsü aksine sözleşme olmadıkça arsa payı oranında alacağı hükmüne yer verilmiştir. Otoparkların kullanımı ile ilgili olarak kat malikleri kurulunun davacının da katıldığı 15.03.2010 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında davacının davaya konu kapalı garajdan faydalanmak hususunda bir hak iddia etmediği ve açık otoparktan kendisine yer verilmesine ilişkin talepte bulunduğu ve sözkonusu kararı imzaladığı anlaşılmakla (davacı bu bölümün kat malikleri kurulu kararına sonradan eklendiğini iddia etmiş ise de iddiasını ispatlayamamıştır) davacının kapalı garajdan faydalanmak istemesi Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde ifadesini bulan iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığından mahkemece açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan gerekçelerle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1889, Karar No: 2020/10415, Tarih: 12.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1889 E.  ,  2020/10415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın 05.11.2015 tarihli oturumda “lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin istemi, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı halde, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda ve mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının para cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4572, Karar No: 2011/8496, Tarih: 03.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4572 E.  ,  2011/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişi ve davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (alacaklı) vekili, müvekkilinin alacağından dolayı borçlu aleyhine Konya 4.İcra Müdürlüğünün 2008/4780 sayılı dosyasından yapılan takipte uygulanan 11.7.2009 tarihli haciz işleminde, haczedilen ürünün üzerinde bulunduğu tarlanın tapu kaydının davalı 3.kişi üzerinde olduğu ileri sürülerek 3.kişi tarafından istihkak iddiasında bulunulduğunu, oysa; taşınmazın 3.kişi tarafından haciz tarihinden önce 18.9.2008 tarihinde dava dışı ... isimli kişiye satıldığını, davalı 3.kişinin ibraz ettiği çiftçilik kayıtlarına ilişkin belgelerin de eski tapu kayıt sureti kullanılarak elde edildiğini, haciz tutanağı içeriğine göre de tarlanın borçlu tarafından kullanıldığının anlaşıldığını, bu nedenle 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu cevap vermemiştir.

Mahkemece; haczin İİK.nun 99.maddesi uyarınca yapıldığı, bu nedenle mülkiyet karinesinin istihkak iddia eden 3.kişi yararına olduğu, aksinin ispat yükünün davacı (alacaklı) tarafta bulunduğu ancak, davacı tarafça mülkiyet karinesinin aksinin ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş,

hüküm davacı (alacaklı) vekili ile tazminat ve vekalet ücreti yönünden de davalı (3.kişi) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davacı (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, davacı alacaklının İİK’nun 99.maddesine dayalı olarak açtığı 3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya içeriği ile uygun düşmemektedir.

2-)Davacı (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, davacı alacaklının İİK’nun 99.maddesine dayalı olarak açtığı 3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya içeriği ile uygun düşmemektedir.

Takip dayanağı borç 29.9.2005 tarihli Genel Kredi Sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı alacaklı tarafından 08.1.2008 tarihinde kredi hesabının kat edilmesinden sonra 16.4.2008 tarihinde dava konusu takip başlatılmış ve 11.7.2009 tarihinde de haciz işlemi uygulanmıştır.Dava konusu ürünün üzerinde haczedildiği taşınmaz öncesinde borçlu ... adına kayıtlı iken, borcun doğumundan sonra ve takipten önce 08.3.2007 tarihinde borçlu tarafından dava dışı Necattin adlı kişiye satılmış, bu kişi de satın aldığı taşınmazı kısa süre içinde 16.3.2007 tarihinde dava dışı Fatih isimli kişiye satmış, Fatih'te taşınmazı yine kısa bir süre sonra 09.4.2007 tarihinde davalı 3.kişi Mehmet'e satmış, davalı 3.kişi ise aynı taşınmazı haciz tarihinden önce 18.9.2008 tarihinde borçlu Süreyya'nın akrabası olan dava dışı Nuri Çuhadar isimli kişiye satmıştır. Borcun doğumundan sonra ve kısa aralıklarla yapılmış olan bu satış ve devirlerin muvazaaya dayalı ve alacaklıdan mal kaçırma amacına yönelik olduğu yönünde kuvvetli bir şüphe oluştuğu gibi, İİK.nun 8.maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli haciz tutanağı içeriğine göre, davaya konu haciz işleminin yapıldığı sırada hazır bulunan mahalli bilirkişiler (köy muhtarı ... ve ...) tarlanın takip borçlusu Süreyya tarafından ekilip dikildiğini belirtmişler, köy muhtarı olan tanık yargılama sırasında da aynı beyanlarda bulunduğu gibi, dava dışı takip borçluları olan Lütfi ve Amil'de aynı yönde beyanda bulunmuşlardır. Bununla birlikte, dosya içinde sureti mevcut olan ve

müştekisi alacaklı banka, şüphelileri borçlu ve 3.kişi olan Konya C.Başsavcılığının 2009/30779 Hz.sayılı soruşturma dosyasında da takip borçluları Amil ve Lütfi ile köy muhtarı Yüksel'in aynı yönde beyanda bulundukları, beyanları arasında tutarlılık bulunduğu görülmektedir.

Buna göre, mahcuzun borçlu ile 3.kişi tarafından birlikte ellerinde bulundurulduğu, İİK.nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, borcun doğumundan sonra yapılan satış ve devir işlemlerinin alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı işlemler olduğu ve bu haliyle alacaklının haklarını etkilemeyeceği kabul edilmelidir.

Buna göre, mahcuzun borçlu ile 3.kişi tarafından birlikte ellerinde bulundurulduğu, İİK.nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, borcun doğumundan sonra yapılan satış ve devir işlemlerinin alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik muvazaalı işlemler olduğu ve bu haliyle alacaklının haklarını etkilemeyeceği kabul edilmelidir.

Davalı 3.kişi tarafından ibraz edilen Çiftçilik Belgesi ve Çiftçi Kayıt Sistemine ilişkin kayıtların ibraz edilen tapu kayıt suretlerine göre oluşturulması mümkün olduğu gibi, dava açıldıktan sonra 3.kişi vekili savunmasında tapu kaydı itibariyle mülkiyet iddiasına dayanmasına karşın, bu savunmasından yaklaşık bir yıl sonra 24.11.2010 tarihinde, savunmasını değiştirerek satış sonrasında taşınmazın kullanımının adi nitelikli 17.9.2008 tarihli sözleşme ile müvekkiline bırakıldığını ileri sürmüştür. İbraz edilen kayıtlarla yasal mülkiyet karinesinin aksinin 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispat edildiğinden söz edilemez.

O halde, açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre, mahkemece davanın kabulü ile 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 3.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.