muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/989, Karar No: 2020/673, Tarih: 19.02.2020

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, verilen kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 12.12.2018 tarih, 2018/1783 Esas, 2018/1210 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlendiği çekişmesiz olan 12.05.2014 tarihli ... Astsubay Meslek Yüksek Okulu Komutanlığı Okullar Komutanlığı Karargah Binası, Dershane Binalarının, Revir Binasının, Öğrenci Koğuşu Binalarının Dış Cephe Onarımı (Mantolama) Yapılması" işi ile ilgili sözleşme 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 8. maddesinde sözleşmenin ekleri sayılmış olup, 8.2.1. maddesinin 1. bendine göre Yapım İşleri Genel Şartnamesi, 2. bendine göre de idari şartname sözleşmenin ekleri arasında sayılmıştır. Şartnamenin bu hükmü 6100 sayılı HMK'nın 193. maddesi gereğince delil sözleşmesi niteliğinde olup, tarafları bağlar. Hakim tarafından da re'sen dikkate alınması gerekir.

Somut olayda uyuşmazlık ihale dosyasındaki proje dikkate alınarak teklif oluşturulan ısı yalıtım imalâtı toplam alanı (16.150 m²) ile fiilen yapılan işin alanı (18.359,54 m²) arasındaki fark imalat bedelinin talep edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Dava konusu ihaleye ilişkin idari şartnamenin 12.1. maddesine göre "işin yapılacağı yeri ve çevresini gezmek,inceleme yapmak, teklifini hazırlamak ve taahhüde girmek için gerekli olabilecek tüm bilgileri temin etmek isteklinin sorumluluğundadır.", 12.2. maddesine göre "istekli, işin yapılacağı yeri ve çevresini gezmekle, işyerinin şekline ve mahiyetine, iklim şartlarına, işin gerçekleştirilebilmesi için yapılması gerekli çalışmaların ve kullanılacak malzemelerin miktar ve türü ile işyerine ulaşım ve şantiye kurmak için gerekli hususlarda maliyet ve zaman bakımından bilgi edinmiş; teklifini etkileyebilecek riskler, olağanüstü durumlar ve benzeri diğer unsurlara ilişkin gerekli her türlü bilgiyi almış sayılır" hükümleri bulunmakta yine sözleşmenin eki Yapım işleri Genel Şartnamesi'nin 14.3. maddesinde “Yüklenici, üstlenmiş olduğu işleri, sorumlu bir meslek adamı olarak fen ve sanat kurallarına uygun olarak yapmayı kabul etmiş olduğundan, kendisine verilen projeye ve/veya teknik belgelere göre işi yapmakla, bu projenin ve/veya teknik belgelerin iş yerinin gereklerine, fen ve sanat kurallarına uygun olduğunu, ayrıca işin yapılacağı yere, kullanılacak her türlü malzemenin nitelik bakımından yeterliliğini incelemiş, kabul etmiş ve bu suretle işin teknik sorumluluğunu üstlenmiş sayılır. Bununla birlikte yüklenici, kendisine verilen projelerin ve/veya şartnamelerin, teslim edilen işyerinin veya malzemenin veyahut talimatın, sözleşme ve eklerinde bulunan hükümlere aykırı olduğunu veya fen ve sanat kurallarına uymadığı hususundaki karşı görüşlerini teslim ediliş veya talimat alış tarihinden başlayarak on beş gün içinde (özelliği bakımından incelenmesi uzun sürebilecek işlerde, yüklenicinin isteği halinde bu süre idarece artırılabilir) idareye yazı ile bildirmek zorundadır. Bu sürenin aşılması halinde yüklenicinin itiraz hakkı kalmaz. Yüklenicinin iddia ve itirazlarına rağmen, idare işi kendi istediği gibi yaptırdığı takdirde yüklenici, bu uygulamanın sonunda doğabilecek sorumluluktan kurtulur.” hükmü bulunmaktadır. Bu hükümler somut olay bakımından işin yapılacağı yerin görüldüğü, çalışmaların ve kullanılacak malzemelerin miktarının belirlendiği, zaman ve maliyet bakımından bilgi edinildiği, proje ve teknik bilgelerin işin gereklerine, fen ve sanat kurallarına uygun olduğunu, ayrıca işin yapılacağı yere kullanılacak her türlü malzemenin nitelikleri bakımından yeterliliğinin incelendiği ve kabul edildiği ve bu şekilde teknik sorumluluğun üstlenildiğine ilişkin olup, yüklenicinin projede belirlenen ölçümlemeyi ölçüm yapmak suretiyle kontrol ederek uygun olduğunu kabul ettiğine dair ihale evrakında bir açıklık da bulunmadığından ölçümlemeyi kabul ettiği anlamına gelmez

. Sözleşme ve eki uygulama projesinde belirtilen iş alanının eksik belirtildiği ve bu eksikliğin yüklenici tarafından işin başında ölçülerek tesbit edilip, işin kabul edilmemesi gerektiğini beklemek, hayatın olağan akışına da ters bir durumdur. Aksine idare elemanlarının yaptığı ölçümlemeye göre işin yapılacağının kabul edilmesi normal bir durumdur.

Bu nedenlerle yüklenicinin fiili olarak yaptığı işin bedelini sözleşme dışı fazla imalât bedeli olarak talep edebileceğinin kabulü gerekir. Bu kabulden sonra sözleşme dışı imalât bedelinin hesaplama yönteminin değerlendirilmesi gerekir. Sözleşme eki Yapım İşleri Genel Şartnamesi'nin 21.1.b bendine göre sözleşme götürü bedelli olup, sözleşme bedelinin %10’una kadar olan sözleşme dışı ilave işlerin sözleşme fiyatlarıyla yaptırılabileceğinden sözleşme dışı imalâtların %10 fazlasının sözleşme fiyatlarıyla varsa %10’u aşan fazla imalâtların sözleşmenin yapıldığı ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK’nın 410 ve devamı gereğince yapıldığı yıl mali piyasa rayiçleri ile bedeli (KDV ve yüklenici kârı piyasa rayici içerisinde olacağından ayrıca eklenmeksizin) hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.Aksi değerlendirmelerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 19.02.2020 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4302, Karar No: 2014/8142, Tarih: 22.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4302 E.  ,  2014/8142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada... 1.Asliye Hukuk mahkemesi ve ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, davalıya sigortalı araç ile kendi aracının karıştığı kazada, davalı ... şirketinin sigortalısına ödediği bedeli rücuen icra yolu ile kendisinden tahsil ettiği iddiasıyla, icra tehdidi altında ödendiği belirtilen paranın geri alınması istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; davanın sigorta hukukndan kaynaklanan ticari dava gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın haksız filden kaynaklandığı, ticari dava olmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık, davalı ... şirketinin sigortalınsa ödediği bedel için rucuen aleyhine icar takibi yaptığı davacının, kazada kusuru olmadığı halde icra tehdidi altında ödediğini iddia ettiği paranın davalıdan tahsili istemine ilişkin istirdat davası niteliğinde olup, davacı tacir olmadığı gibi davanın da mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21823, Karar No: 2013/7328, Tarih: 25.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/21823 E.  ,  2013/7328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 86/3-a maddesi uygulamasında yanlış hesap sonucu 270 ... yerine 360 ... karşılığı adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen 360 ... karşılığı adli para cezasının 270 ... karşılığı adli para cezasına ve 7.200 TL olarak tayin edilen sonuç adli para cezasının 5.400 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1895, Karar No: 2012/3893, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1895 E.  ,  2012/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48. ve 51. sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19. sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ... Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiş olup yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ... Genel Müdürlüğü'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13. maddesinin (J) fıkrasından kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalktığından, HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/624, Karar No: 2017/5691, Tarih: 09.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/624 E.  ,  2017/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece velayetleri davacı anneye bırakılan ortak çocuklar ile davalı baba arasında düzenlenen kişisel ilişki çocuklar 5 yaşını bitirinceye kadar ve 5 yaşını bitirdikten sonra ayrı ayrı düzenlenerek kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocukların yaşı ve eğitim durumu gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden çocuklar ile baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması isabetsiz olduğu gibi, velayetleri davacı anneye bırakılan ortak çocukların kimlik bilgilerinin hükümde gösterilmemesi de hükmün infazında tereddüt oluşturur. Bu sebeple velayet ve kişisel ilişki düzenlemesinde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. ve 4. bentlerinin hükümden tamamen çıkartılmasına, 3. bent olarak "Tarafların ortak çocukları 19.07.2011 doğumlu ... T.C kimlik numaralı ... ile 25.02.2013 doğumlu ... T.C kimlik numaralı ...’ın velayetlerinin davacı anne ...'a verilmesine", 4. bent olarak " Velayetleri davacı anneye bırakılan tarafların ortak çocukları 19.07.2011 doğumlu ... T.C kimlik numaralı ... ve 25.02.2013 doğumlu ... T.C kimlik numaralı ... ile davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10.00’dan takip eden Pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00’dan 3. günü akşam saat 17.00’ye kadar ve her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'dan 20 Temmuz akşam saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" cümlelerinin yazılmasına, hükmün velayet ve kişisel ilişki düzenlenmesine yönelik bölümlerinin bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/12605, Karar No: 2013/14216, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12605 E.  ,  2013/14216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın açıktan fena kullanılması nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece akde aykırılık kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın açıktan fena kullanılması nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece akde aykırılık kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının müvekkili tarafından işletilen otelde 05.05.2008 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile masaj salonu işlettiğini, müvekkili tarafından 2010 yılı yazından itibaren otelde ikinci bir masaj salonunun faaliyete geçirilmesi üzerine, davalının otel çalışanlarına ve müşterilerine karşı olumsuz agrasif tavırlar göstermeye başladığını, otel müşterilerinin bu konuda davalıdan şikayetçi olduğunu, bu nedenlerle davalıya ... Noterliğinin 22/02/2011 tarihli 1977 Yevmiye No.lu ihtarnamesi ile bu davranışlarının BK.nun 256 maddesine aykırılık teşkil ettiğinden akde aykırlık ve kiralananın açıktan fena kullanma niteliğinde olduğunun ihtar edildiğini davalının 17.05.2011 tarihinde de masaj solonu olarak kullandığı otel odasının camının kırılmış olduğunu gördükten sonra otel çalışanı ... isimli şahsa hakaret ve küfürler ettiğini, çalışan ...'nin de otel odasına girip kendisini korumak için kapıyı kilitlemesi üzerine davalının tekme ile kapıyı kırarak içeriye girmek suretiyle söz konusu şahsın ayaklarına sopa ile vurarak yaralanmasına sebeb olduğunu, davalı kiracı hakkında bu eylemleri nedeniyle soruşturma başlatıldığını, bu eylemlerinde BK.nun 256/2 maddesinden tanımlanan kiralananın açıktan kötü kullanılması durumu oluşturduğunu belirterek kiralanın tahliyesini istemiştir. Davalı, davacının iddiasının TMK.nın 2. maddesi ile bağdaşmadığını, davacının mecurun bir odasını 2010 yılı Temmuz ayında geceleyin işgal ettirdiğini ve bundan sonra müvekkilinin defalarca masaj odasının camlarının kırıldığını ve reklam panolarının kesildiğini, davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının haksız davranışları ile masaj salonu açarak kendisi ile rekabete girdiğini, müvekkilinin ağır zarara uğradığını, müvekkkilinin haksız müdahalenin önlenmesi için davacı ile görüşmeler yaptığını, medahaleye son verilmesi ve işgal edilen odanın iadesi için ihtarname keşide ettiğini, Cumhuriyet Savcılığına şikayette bulunduğunu, müdahaleye son verilmesi için Asliye Hukuk Mahkemesine dava açtığını, Davacının dilekçesinde belirttiği hususuların uydurma olduğunu, davacının haksız tahriklerde bulunduğunu, son olay gününde müvekkilinin, otel çalışanı olarak gösterilse de gerçekte ...'in çalışanı olan ... ile tartıştığını, tartışmanın davacıyla alakası olmadığı gibi, tartışmanın kiracılık sıfatı ve gereklerinden de kaynaklanmadığını, müvekkilinin işgal olayından sonra defalarca panolarının kesildiğini ve

camlarının kırıldığını, camların kırılmasının tek şüphelisinin bu şahıslar olduğunu, soruşturma konusu olayın da camların kırılması nedeniyle gerçekleştiğini, müvekkilinin sopayı kendisini korumak için aldığını, kimseye vurmadığını hareketlerinin davacıya yönelik olmadığını belirterek açıktan fena kullanma sözkonusu olmadığından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Davalı kiracının kiralananı kötü kullanımına ilişkin delil bulunmadığını, her ne kadar ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/212 E. 2012/892 K. sayılı ilamı ile davalı ... hakkında mala zarar verme suçu sabit görülerek cezalandırılması cihetine gidilmiş ise de, tanıklar ... ve Hacı Murat Büyükaloğlu'nun beyanlarına göre zararların davalı tarafından gerçekleştirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında kiralananın bulunduğu otel içerisinde 2010 Temmuz ayında ikinci bir masaj salonu açılmasından sonra kiraya veren ile kiracı arasında ihtilafların çıktığı tanık beyanları ile anlaşılmaktadır. Öte yandan 17.05.2011 tarihinde de, davalının çalışanı ...ve davalı kiracı arasında, kiralananın camlarının kırılması neticesinde tartışma çıktığı, tartışma nedeniyle davalı kiracı hakkında davacı şirket çalışanı ...'e yönelik basit yaralama ve hakeret suçlarından davacı şirekete yönelik olarak da mala Zarar verme suçundan cezalandırılmasına, Erkan Güngören'e yönelik basit yaralama suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/212 E. 2012/892 K. sayılı ilamından anlaşılmaktadır.

Mahkeme her ne kadar davalı kiracının cezalandırılmasına karar verilmişse de, zararın tanık beyanlarına göre davalı tarafından yapılmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki Ceza Mahkemesinin maddi olaya ilişkin tespiti hukuk hakimini bağlar. Bu nedenle mahkemenin davalının, mala zarar vermesinin söz konusu olmadığına yönelik gerekçesi yerinde değildir . BK.nun 256. maddesinde de kiracının; kiralananı, kira süresince tam bir ihtimam dairesinde kullanması, komşuluk ilişkilerine riayet etmesi, kimseyi rahatsız etmemesi kuralları açıklanmıştır. Dosya kapsamına göre, davalının ceza dosyası ile sübuta eren eylemleri kiralananın açıktan fena kullanma olgusunu gerçekleştirdiğinden mahkemece tahliye kararı verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/67, Karar No: 2025/184, Tarih: 22.04.2025

**Ceza Genel Kurulu         2025/67 E.  ,  2025/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2024/24183

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 10. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 401-37

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 188/3-4(a), 62, 52/2-4, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.10.2019 tarihli ve 455-494 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 04.06.2020 tarih ve 5269-892 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Söz konusu hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 29.11.2021 tarih ve 5262-12659 sayı ile; "...1) CMK'nın 160. maddesinin 2. fıkrasına aykırı olarak Cumhuriyet savcısına haber verilmeden görevlilerce soruşturmaya başlanarak, sanığın şifahi ifadesinin alındığı, yapılan aramaya ilişkin herhangi bir önlem araması ya da adli arama emri/kararı olmadığı; dosya içerisinde 'Adli arama' kararı ya da Cumhuriyet savcısından alınan 'Yazılı arama emri' bulunmadığı gibi olay yeri ve tarihini kapsayan 2559 sayılı PVSK'nın 9. maddesine göre verilmiş 'önleme araması' kararı da bulunmadığı, 09.05.2019 tarihli tutanakta 'sanığın yakalandığı 'kapısı açık bina' olarak ifade edilen yerin', mahkemenin gerekçesinde sanığın ikamet ettiği bina olarak belirtildiği, iddianamede ise sanık ...'nın binada geçici olarak çalıştığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında;

09.05.2019 tarihli olay, yakalama, muhafaza altına alma, Cumhuriyet savcısı görüşme talimat alma, teslim ve tesellüm tutanağını düzenleyen kolluk görevlileri de hazır bulundurulmak suretiyle mahallinde keşif yapılarak; olay tarihi itibarıyla binanın kaç katlı olduğunun, diğer katlarda ikamet eden kişiler olup olmadığının ve olay sırasında sanığın yakalandığı yerin vasfının kesin olarak tespit edilmesinden sonra; sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Adli emanetin 2019/13384 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddeler ile şahit numunenin TCK'nun 54/4. maddesi ve suçta kullanılan hassas terazi ile tüm ambalajların TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesi yerine fıkra belirtilmeksizin tamamının TCK'nın 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmek suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.