muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/451, Karar No: 2010/2686, Tarih: 11.03.2010

Mahkemece, davacıların dayandığı sözleşmenin aslının ibraz edilemediği, fotokopi belge üzerinde inceleme yapılmasının mümkün olmadığı, davalılara yapılan ödemelerin davacılar veya murisleri tarafından değil başka şirketler ve kişiler tarafından yapılmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar davalı şirkete ait otelin inşası, dekorasyonu, tefrişi ve tamamlanmasının murisleri ... tarafından yapılan ödemeler ile sağlanmış olduğunu, otel için yapılan harcamalara ilişkin faturaların bir örneklerinin ve ödeme belgelerinin kendilerinde bulunduğunu, davalı şirketin yöneticisi olan...’ın davalı şirkete ait otelin inşası için yapılacak tüm harcamalarda murisleri ...’ın kuzeni ve şirketlerinin yöneticisi olan ...’yı yetkili kılmış olduğunu, davalılara yapılan tüm ödemelerin ...’ın tek yetkilisi ve çoğunluk hissesine sahip bulunduğu şirketlerin veya genel koordinatörü ve kuzeni olan ...’nın banka hesaplarından yapılmış bulunduğunu, bu paraların ... tarafından verilmiş olduğunun davalı ...

Babataş’ın ceza soruşturması nedeniyle verdiği ifadelerinde de kabul edildiğini, bu nedenle tek dayanaklarının imzası inkar edilmiş sözleşme olmadığı hususlarına dayanmışlardır.

Davacıların dayandığı sözleşmenin aslının olmadığı, bu sözleşmede...’a atfen atılmış bulunan imzanın da inkar edildiği, bu durumda davacıların anılan sözleşmeye dayalı olarak davalı şirketin ½ payının kendilerine verilmesini istemelerinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de davacıların murislerinin ortağı ve yöneticisi olduğu şirketlerden ve murisin şirketlerinde yönetici olan ...tarafından davalılara veya davalılar tarafından belirlenen kişilere ödemeler yapıldığı davalıların da kabulündedir.Davalılardan ... bir ceza soruşturması sırasında verdiği ifadesinde şirkete ait otelin tamamlanması için gereken parayı ...’ın vermesi konusunda babası ile ...’ın anlaştıklarını, ...’nin kısım kısım ödemelerde bulunduğunu, otelin tamamlanarak hizmete açıldığını belirtmiştir.Davalı ... İnş....A.Ş.tarafından verilen 11.04.1995 tarihli ve noterlikçe onaylanmış vekaletnamede şirketin sahibi bulunduğu otel ile ilgili olarak her türlü emtiaları almaya, bu konularla ilgili sözleşmeler yapmaya, bedellerini ödemeye, makbuzlar almaya, teslim ve tesellüme, bu konularla ilgili evrak ve belgeleri imzalamaya, münferiden mezun ve yetkili olmak üzere ...vekil olarak tayin edilmiştir....’ın yönetim kurulu başkanı olduğu ...Otelcilik Turizm ve Ticaret A.Ş.’nin 09.02.1995 tarihli yönetim kurulu kararı ile ...’nın şirket genel müdürlüğüne atanmasına ve şirket kaşesi altına atacağı münferit imzası ile şirketi temsil ve ilzam etmesine karar verilmiştir.

Buna göre davacıların dayandığı 11.11.1995 tarihli tutanağın aslının ibraz edilememesi ve davalıların bu belgedeki...’a ait imzaları inkar etmiş olmaları nedeniyle bu tutanağa dayanılmasının mümkün olmadığı, davacıların dayandıkları ödeme belgelerinin de ... adına düzenlenmediği anlaşılmış ise de dosyadaki beyanlardan, bilgi ve belgelerden davacıların murisi ile bir kısım davalıların murisi... ve davalı şirket arasında ticari bir ilişkinin bulunduğu, davalı şirkete ait otelin inşası için davacıların murisi tarafından ödemeler yapılması hususunda bir kısım davalıların murisi ve davalı şirketin yetkilisi olan... ile anlaşmaya varılmış olduğu, bu amaçla şirket tarafından ...’ya vekaletname verildiği de göz önüne alındığında davacıların dayandığı ödeme belgeleri ... adına düzenlenmemiş olsa da davacıların murisi ...’ın ödemeleri yapan şirketler ile dava dışı ...ile olan bağlantısının, ...’ın ödemeyi yapan şirketlerdeki konumu, pay oranı, şirketler üzerindeki hakimiyeti, ...ile olan ilişkisinin araştırılması sureti ile tespit edilmesi ve sonucuna göre ödemeyi yapan şirketler ile ...tarafından yapılan ödemelerin aslında ... tarafından yapılmış bir ödeme olduğunun anlaşılması halinde ödeme belgeleri davacıların murisi adına düzenlenmemiş olsa da ödemelerin davacıların murisi tarafından yapıldığının kabulü gerekeceğinden anılan hususlar araştırılarak sonucuna göre yapılan ödemelerden yarar sağlamış bulunan otelin maliki davalı şirket ile gerçek şahıs davalılara yapılan bir ödeme varsa ödeme yapılan bu şahısların yapılan ödemeler tutarınca sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken anılan hususlar üzerinde durulmadan, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6819, Karar No: 2014/13100, Tarih: 24.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6819 E.  ,  2014/13100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez) ve çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (1 kez), çocuğun basit cinsel istismarı (5 kez) mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 12.11.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Meral Kaya hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnamelere dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanık müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 26.11.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında mağdureler ..., Beyza ve Beray'a yönelik eylemleri nedeniyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure Cennet'e yönelik eylemleri nedeniyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mağdure Cennet'e yönelik eylemleri nedeniyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında mağdureler Mukaddes ve İrem Tanitmış'a yönelik eylemleri nedeniyle çocuğun basit cinsel isitismarı suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında mağdurelere karşı eylemleri nedeniyle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2011 tarih ve 2011/186 Esas nolu İddianamesi ile aynı yer 7. Asliye Ceza Mahkemise kamu davasının açıldığı, mahkemenin 15.03.2011 gün, 2011/90 Esas ve 2011/110 Karar sayılı kararıyla birleştirme kararı verildiği ancak, CMK.nın 191/3. maddesine aykırı olarak bu iddianame sanığın yüzüne okunup usulüne uygun şekilde sorgusu yapılmamak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

24.11.2014 tarihinde verilen işbu karar 26.11.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Fatma Gülçin Durak hazır olduğu halde sanık müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/9621, Karar No: 2019/11019, Tarih: 23.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/9621 E.  ,  2019/11019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.06.2019 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8857, Karar No: 2023/8782, Tarih: 17.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/8857 E.  ,  2023/8782 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarihli ve 2015/431 Esas, 2015/728 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2015 tarihli ve 2015/431 Esas, 2015/728 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 08.02.2021 tarihli ve 2020/8723 Esas, 2021/1772 Karar sayılı kararı ile "Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 15/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

E. Bozmaya uyularak, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/163 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, yargılamanın durması ile karar kesinleştiğinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi ve bu kararın infazı yönünden gereğinin takdiri için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına karar verilmiştir. Karar 06.04.2021 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

F. Sanık hakkında, durma kararı üzerine, 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca yeniden 06.10.2021 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Erteleme kararı içeriğinde 15.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında belirtilen denetimli serbestlik tedbirinin ve erteleme süresinin kaldığı yerden devamına karar verildiği belirtilmiştir.

G. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

H. Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/122 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

I. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine, yeniden verilen erteleme kararında denetimden tebliğ almadığına, tebliğ alsaydı denetime uyacağına, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

24.10.2014 tarihinde sanık hakkında Sakarya İl Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğü görevlilerince, Sakarya Yağcılar Mahallesi Eski Un fabrikası içerisinde sanığın üzerinden daralı ağırlığı

7 gr gelen esrar uyuşturucu maddesi ele geçirildiği, rızası ile teslim ettiği, sanığın alınan ifadesinde, uyuşturucu madde kullandığını, ele geçen uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu, Sakarya nehri kenarında balık avlarken tesadüfen bulduğunu, kullanmak amacıyla taşıdığını beyan ettiği, uzmanlık raporuna göre uyuşturucunun 5-fluoro-PB-22 etken maddesini içeren 2313 sayılı Kanun'a tabi olan uyuşturuculardan olduğunun tespit edildiği, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/163 Esas ve 2021/150 Karar sayılı kararı ile yapılan yargılamada kamu davasının durmasına karar verildiği, Cumhuriyet Başsavcılığı 2021/9469 soruşturma dosyasından 06.10.2021 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, kararın 02.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, ancak sanığın denetimli serbestlik hükümleri gereğince kendisine yapılan çağrı ve ihtarlı çağrılara (03.01.2022) uymayarak denetime başlamadığı, bu sebeple hakkındaki kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi gereği yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi sebebiyle üzerine atılı suçu işlediği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Dairemizin yukarıda anılan bozma ilamına uyularak, Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/163 Esas, 2021/150 Karar sayılı kararı ile verilen durma kararının gereği olarak yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin sadece tebligat eksikliği giderilerek 15.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleştirilmesini müteakip erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına karar verilip, ihlali halinde Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/163 Esas sayılı dosyasına bildirimde bulunulması ile yetinilmesi gerekirken, “durma kararının” davayı sonlandıran nihai bir hüküm olmadığı ve yargılamanın bu dosya üzerinden yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında ikinci kez 06.10.2021 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının anlaşılması üzerine ikinci kez 07.02.2022 tarihinde düzenlenen iddianame ile Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/122 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan mükerrer kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği, aynı eylemin daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş olması nedeniyle Dairemizin görevli olduğu anlaşılmakla,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince aynı eylemden dolayı sanık hakkında mükerrer dava açılmış olması nedeniyle, durma kararı verilen dosya ile incelenen dosyanın birleştirilip ihlalin gerçekleşip gerçekleşmediğinin birleşen dosya üzerinden tartışılması, sanığın UYAP sisteminde görülen birden fazla kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan Mahkeme ve Cumhuriyet Başsavcılıkları nezdinde açık ve kapalı dosyalarının bulunduğu gözetilerek, UYAP üzerinden yapılan araştırma kayıtları da denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınıp, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından da başkaca kayıt bulunup bulunmadığı da sorularak, dosya ve soruşturma kayıtlarının akıbeti araştırılıp, aslı veya onaylı örneklerinin getirtilip incelenen dosya arasına konulması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi, 07.02.2022 tarihli iddianame ile açılan kamu davası yönünden ise mükerrer açılmış olması nedeniyle ayrı hüküm kurularak davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mükerrer açılan kamu davası üzerinden yargılamaya devam ederek mahkûmiyet kararı verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/122 Esas, 2022/387 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, diğer yönleri incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.