muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9914, Karar No: 2021/7770, Tarih: 30.12.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/9914 E.  ,  2021/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tefecilik suçundan şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/09/2020 tarihli ve 2020/9570 soruşturma, 2020/4553 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı, müşteki ... vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin merci Tarsus 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/12/2020 tarihli ve 2020/3272 Değişik iş sayılı Kararı ile, müşteki ... vekilinin itirazının reddine ilişkin Tarsus 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 11/02/2021 tarihli ve 2021/249 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, şüpheli ...'nın sahip olduğu şirketin ve ... servisi unvanlı iş yerinin işleri dahilinde adı geçen müştekiler ile ticari ilişki görüntüsü altında işlemlerde (tır satımı, çekici satımı sair...) bulunmak suretiyle şüphelileri borçlandırmasını takiben, bu kez oluşan borçlara karşılık yüksek miktarda faiz talep etmesinin yanında, müştekilere yüksek faizle borç vererek müştekilerin daha da borçlanmasını sağladığı, kendisine getirilen çekleri bedelinin altında kırmak suretiyle menfaat elde ettiği, müştekilerin borçlarına karşılık ödedikleri meblağları da dikkate almayarak müştekilere yüksek miktarda senetler imzalattığı, yine müştekilerden borçlarına karşılık gayrımenkullerini akrabaları olan diğer şüpheliler üzerine bir şekilde devralmasına karşılık, müştekilerin senetlerini iade etmediğinin iddia edildiği somut olay nedeniyle, şüphelilerin üzerine atılı suçu işlediklerine dair somut bir belge edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de;

Şüpheliler ile müştekiler arasında esasen ticari ilişkinin varlığı asıl ise de, bu ticari ilişkinin şüphelilerce kötüye kullanılıp kullanılmadığının her türlü şüpheden uzak bir şekilde ortaya çıkarılmasının gerektiği, ifadesine başvurulan diğer müştekiler ...'in, şüphelilerin eylem birliği içerisinde tefecilik yaptığına dair birbirleriyle uyumlu beyanlarının bulunduğu, yine tanıklar ...'un da aynı doğrultuda beyanlarda bulundukları, şüphelilerin bir kısmının birbirleri ile akraba oldukları gibi bir kısım şüphelinin de şüpheli ...'nın çalışanı olduğu, şüpheli ... tarafından yüksek faizle borç verilmek suretiyle borçlandırılan ve zor durumda oldukları anlaşılan müştekilerin gayrımenkullerinin, adı geçen şüpheliye borçları bulunduğu halde, dikkat çekmemesi, ayrıca ihtilafa konu olmaktan uzak tutulmak istenmesi amacıyla akrabalık bağı olan ve dosya kapsamından anlaşıldığı üzere geliri bulunmayan ya da alım gücüne sahip olup olmadıkları hususunda tereddütler bulunan diğer şüpheliler üzerine, şüpheli ... tarafından aracı olunmak suretiyle devredilmesinin, devir sebebine dair kuvvetli şüphe oluşturduğu, bahsedilen hususun, anılan devirlerin borca karşılık devirler olduğu yönünde güçlü emareler içermesine karşın, gayrımenkullerini devreden müştekilerin borçlarında hiçbir şekilde azalma olmadığı, nitekim şüpheli ... ifadesinde, müşteki ...'ın borçlarına karşılık elinde senet bulunduğunu, yine müşteki ...'nun kendisine halen 1.600.000,00 Türk lirası borcunun olduğunu belirttiği, devirlerin kati surette bedel mukabili yapıldığı kabul edilse bile, bu kez müştekilere bir şekilde sürekli borç verdiği anlaşılan, alacağı da sürekli artan şüpheli ...'nın, diğer şüpheliler eşi, oğlu, kızı, kardeşi, yengesi ve çalışanları üzerine devredilmesine aracılık ettiği gayrımenkullerin müştekilere ödenecek bedellerden basit bir şekilde alacağını tahsil etme cihetine gitmemesinin ise ticari hayatta olağan karşılanabilecek bir durum olmadığı gibi genel itibarıyla sürekli borcun artmasına rağmen tahsilat hususunda işlem yapılmamasının da olası olmadığı anlaşılmakla, şüphelilerin eylem birliği içerisinde ticari iş görüntüsü altında yüksek faizle borç verdikleri ya da sattıkları araçlar mukabili kendilerine borçları olan müştekilerin borçlarına yüksek faiz uygulayarak tefecilik yaptıkları iddialarına ilişkin şüpheliler hakkında toplanan delillerin üzerlerine atılı tefecilik suçundan kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/05/2021 gün ve 94660652-105-33-5473-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay 9

. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 03/05/2021 gün ve 94660652-105-33-5473-2021-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay 9. Ceza Dairesinin devir yazısı ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Tarsus 1. Sulh Ceza Hakimliğince verilen17/12/2020 tarihli ve 2020/3272 ile 11/02/2021 tarihli ve 2021/249 Değişik iş sayılı Kararların CMK'nin 309. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 30/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22167, Karar No: 2017/8014, Tarih: 11.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22167 E.  ,  2017/8014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/94, Karar No: 2017/5186, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/94 E.  ,  2017/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, TMK'nın 166/1 maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak 13.05.2014 tarihinde açılmıştır. Davacı kadın dava dilekçesinde herhangi bir vakıa ileri sürmemiştir. Mahkemece davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilmiş ve tarafların boşanmalarına hükmedilmiştir.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 119/1-c maddesi uyarınca davacı dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalıda aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Dava ve cevap dilekçesinde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir.

Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK. m. 25/1). O halde, mahkemece davalının kusuruna ilişkin ancak davacının dava dilekçesinde dayandığı vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 184. maddesinde “Boşanmada yargılama usulü" ayrıca düzenlenmiş; anılan maddenin ilk fıkrasında "Boşanmada yargılama, aşağıdaki kurallar saklı kalmak üzere Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa tabidir" hükmüne yer verilerek, maddede sayılan istisnalar dışında, boşanma davalarının genel yargılama usulüne tabi olduğu belirtilmiştir. Boşanmada genel yargılama usulünün uygulanmasına ayrık olan kurallar ve uygulanması gereken özel usuller, Türk Medeni Kanununun 184. maddesinde sınırlı olarak belirtilmiş olmasına karşın; bu sınırlamalar ve istisnalar içinde, tarafların dayanmadığı vakıaların değerlendirmede esas alınacağına dair özel bir düzenlemeye yer verilmemiştir.

Dava dilekçesinde dayanılmayan vakıaların, mahkemece kendiliğinden dikkate alınamayacağı gözetilmeden erkeğe kusur yüklenmesi doğru olmamıştır. Fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi oluşturmaz. O halde davanın reddi gerekirken yazılı şekilde boşanmaya hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/4848, Karar No: 2023/2849, Tarih: 12.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4848 E.  ,  2023/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/296 E. 2016/155 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 9.Ağır Ceza Mahkemesinin, 17/03/2016 tarihli ve 2015/296 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20/09/2020 tarihli ve 2016/257712 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi; Eksik inceleme sonucu sanıklar hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Görüşü

Ölen sürücü ...'in alkollü olduğu halde olay gecesi saat 03:20 sularında yönetimindeki otomobil ile suç yeri adresindeki Haliç Köprüsü üzerinden Topkapı istikametine doğru seyir halinde iken, köprü üzerinde temizlik yapan İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesi bünyesindeki İstaç A.Ş.'ye ait, temizlik aracına eskortluk yapan sanık ...'un yönetimindeki römorklu-ışıklı aracın sağından geçerek ani hareket ile sol şeride geçip sanık ... ...'in yönetimindeki yol yıkama ve silme aracına çarpması ve akabinde alev alarak yanması ile neticelenen trafik kazasında sürücü... ve onun yönetimindeki araçta yolcu olarak bulunan maktüller ... ve ...'nın tramvaya bağlı olarak öldükleri, yine araçta yolcu olarak bulunan mağdur ...'in ise yaralandığı, belirtilmiştir.

2.Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, İstanbul Büyükşehir Belediyesinde İSTAÇ A.Ş'nin operatör şoförlüğünü yapmakta olduğunu, saat 03:20 sularında Haliç Köprüsü üzerinde sol şeritte Topkapı yönüne doğru sanık ...'in sevk ve idaresinde bulunan temizlik makinasının tahminen 8- 10 metre kadar arkasında ışıklı ikaz panosunu takılı olduğu eskort aracının sevk ve idaresini yapmakta olduğunu, sol şeritte arkasından hızlıca bir aracın belirdiğini, aracın önce sağ sonra aniden sol yapıp önündeki bariyerlere doğru gittiğini ve ardından da eskortluğunu yaptığı zemin süpürme aracının sol arka tarafına doğru çarptığını, olayda kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

3.Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, İstanbul Büyükşehir Belediyesine bağlı İSTAÇ A.Ş'ye ait temizlik aracının operatör şoförlüğünü yapmakta olduğunu, tahminen 03:20'de sularında sevk ve idaresindeki aracın 8-10 metre kadar arkasında eskortluğunu yapan sanık ...'un sevk ve idaresinde bulunan ... olduğu halde, Haliç Köprüsü üzerinde sol şeritte bulunduğu sırada, bir aracın sağ arka taraftan önce bariyerlere ardından da kullandığı aracın sol arka tarafına çarptığını gördüğünü, inip araca yardım etmek için istediğinde araçta yangın çıktığını, olayda kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

4.Katılanlar, sanıktan şikayetçi olup katılma talebinde bulunmakla haklarında katılma kararı verilmiştir.

5.Kaza tespit tutanağında; kaza yerinin yerleşim yeri içinde olduğu, azami hız limitinin 80 km olduğu, gün durumunun gece, yolda aydınlatmanın mevcut bulunduğu, havanın açık, zeminin kuru olduğu, kaza noktasına 500 m uzaklıkta çalışma nedeni ile bilgilendirme trafik işaret levhasının bulunduğu, kazanın oluşumunda ölen sürücü...'in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 47/1-c maddesinde (trafik işaret levhaları, cihazları ve yer işaretlemeleri ile belirlenen veya gösterilen hususlara uymamak) ve 56/1-a maddesinde (şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymamak) düzenlenen kuralları ihlal ettiği, görüş ve kanaati belirtilmiştir.

6.Soruşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 13/10/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporunda, sevk ve idaresindeki otomobil ile sol şeridi takiben olay mahalline geldiğinde, önünde sol şerit üzerinde seyir halinde olan sanık sürücü ... idaresindeki kamyoneti sağından geçip, bu kamyonetin eskortluk yaptığı yol yıkama ve silme aracını(iş makinesi) tamamen geçmeden sola manevrayla sol şeride geçip bu yol yıkama ve silme aracına(iş makinesi) arkadan kontrolsüzce çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile ölen sürücü...'in asli ve tam kusurlu bulunduğu, sanık sürücüler ... ve ...'in ise olayın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığı görüş ve kanaati bildirilmiştir.

7.Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 17/06/2015 tarihli raporu ile ölen sürücü...'in kanında 170mg etanol ve göz sıvısında da 110mg etanol tespit edildiği ile kişinin kesin ölüm nedeninin genel beden travmasına bağlı alt ekstremite ve seri kot kırıklarıyla birlikte meydana gelen beyin kanaması, iç organ ve büyük damar yırtılmasından gelişen iç kanamadan kaynaklandığı belirtilmiştir.

8.Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 22/06/2015 tarihli raporu ile ...'nın kesin ölüm nedeninin genel beden travmasına bağlı vertebra ve femur kırığı ile birlikte beyin kanaması ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu bildirilmiştir.

8.Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 22/06/2015 tarihli raporu ile ...'nın kesin ölüm nedeninin genel beden travmasına bağlı vertebra ve femur kırığı ile birlikte beyin kanaması ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu bildirilmiştir.

9.Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 12/06/2015 tarihli raporu ile ...'ın kesin ölüm nedeninin genel beden travmasına bağlıseri kot ve sternum kırığı ile birlikte beyin kanaması, iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu meydana gelmiş olduğu bildirilmiştir.

10.Sanıklar ... ve ...'e ait güncel adli sicil kayıtları ve nüfus kayıtları, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Katılanlar vekilinin, eksik inceleme sonucu sanıklar hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yargılamanın başından beri alınan savunmalarında ısrarlı ve tutarlı biçimde yüklenen suçlamayı kabul etmeyen ve 13/10/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporunda olayın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığı bildirilen sanıklar hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun olup, bu yönüyle hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 9.Ağır Ceza Mahkemesinin, 17/03/2016 tarihli ve 2015/296 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararında, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10213, Karar No: 2014/44, Tarih: 06.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10213 E.  ,  2014/44 K.**

* KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

* ORMAN TOPRAĞI SAYILAN YER

* TAŞINMAZIN YANINDA DERE YATAĞI BULUNMASI

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 14

* KADASTRO KANUNU (3402) Madde 45

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı H.. H.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında S.. Köyü, 101 ada 1288 parsel sayılı 25186,59 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliği ile H.. H.. adına tespit edilmiştir.

Davacı, zilyetlik iddiasıyla dava açmış; mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm H.. H.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1996 yılında yapılıp kesinleşmiş orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1996 yılında yapılıp kesinleşmiş orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece, davalı taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı ve zilyetlik koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve İnceleme hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi hükme esas alınan orman bilirkişi raporu da yetersizdir. Keşiften sonra alınan orman bilirkişisi raporunda taşınmazın eski tarihli memleket haritasındaki durumu değerlendirilmemiş; Dairenin geri çevirme kararı üzerine alınan ek raporda ise, taşınmazın memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda kaldığı bildirilmiştir. Oysa ki, rapor ekindeki memleket haritasında taşınmazın geniş yapraklı ağaç rumuzlu ormanlık alanda kaldığı görülmektedir. Bu haliyle rapor, çelişkili ve yetersizdir. Diğer taraftan, taşınmazın yanında dere bulunduğu halde jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır. 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi gereğince senetsizden edinilen taşınmaz miktarı karar yerinde tartışılmamıştır. Eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm kurulamaz. Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir jeolog ve bir fen elemanı marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişileri eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, jeolog bilirkişiden rapor alınarak taşınmazın yanındaki dereden etkilenip etkilenmediği belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı yanında, (murisler) yönünden de aynı çalışma alanı içinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı H.. H..nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 06/01/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.