muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/745, Karar No: 2022/4417, Tarih: 28.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/745 E.  ,  2022/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi :... 27. İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 15.07.1985 tarihi olarak tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının dava dışı 226886 sicil sayılı "... Taş" unvanlı işyerinde 18/08/1992 tarihinde 1 gün süreyle günlük brüt asgari ücretten 506 sayılı Yasaya tabi hizmet akdiyle çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili; işe giriş bildirgesinin verilmesinin yeterli olmayıp fiili çalışmanın ispatlanması gerektiğini, kayıtlı çalışmanın ispatlanması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79/10 maddesi kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır. Bu nedenle hizmet tespiti davalarındaki kanıtlama yöntem ve ilkeleri benimsenip uygulanmalı, başka bir anlatımla, sigortalılıktan söz edilebilmesi için, çalışmanın varlığı, hizmet tespiti davaları yönünden kabul edilen yöntem ve ilkelere uygun biçimde saptanmalıdır.

Sigortalılığın tespitinde, yöntemince düzenlenerek yasal hak düşürücü süre içerisinde Kuruma verilen sigortalı işe giriş bildirgesi, ilgilinin işe alındığını gösteren yazılı delil niteliğinde ise de sigortalılığın kabulü açısından tek başına yeterli kabul edilemez ve bu kapsamda çalışma olgusunun da inandırıcı ve yeterli delillerle ispatlanması gerekmektedir. Bu amaçla; sigortalı işe giriş bildirgesinin Kuruma veriliş tarihi, bildirgedeki kimlik bilgilerinin, varsa imza ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı, davacıya verilen sigorta sicil numarasının hangi yılın serilerinden olup sonraki dönemde gerçekleşen hizmetlerinde kullanılıp kullanılmadığı saptanmalıdır.

Bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunlu olup mahkemece, öncelikle davacının davasını somutlaştırma yükümlülüğü kapsamında işverenin kim olduğu, işyerinde ne iş yaptığı, başka çalışan olup olmadığı, idarecilerin kim olduğu, işyerinin nerede olduğu ve komşularının kimler olduğunun davacıya sorulup açıklattırılması gerektiği, ayrıca tarafların sunduğu deliller ile yetinilmeyerek, kendiliğinden araştırma ilkesi benimsenmek suretiyle, sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalıdır. Bu amaçla hizmeti ortaya koyabilecek belgeler, varsa Kurum görevlileri tarafından düzenlenen rapor ve tutanaklar getirtilmeli, yine davalı iş yerinde aynı dönemde bildirimleri yapılan sigortalılar tanık sıfatıyla dinlenilmeli, gerektiğinde aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve bunların çalıştırdığı kimseler yeniden Kurum ve Kolluk marifetiyle yöntemince belirlenerek bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle iddianın somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde kanıtlanıp kanıtlanmadığı değerlendirilmelidir. (HGK 29.06.2005 gün ve 2005/21-409- 413, 23.12.2009 gün ve 2009/10-581-619, 10.02.2010 gün ve 2010/10-72-72, 21.09.2011 gün ve 2011/10-527– 552)

Dosya kapsamına göre, 18.08.1992 işe giriş tarihli bildirgesinin 15.09.1992 varide tarihi ile kuruma verildiği, işyerinin döviz alım satım işyeri olduğu, işyerinin 15.08.1992-15.07.1996 tarihleri arasında yasa kapsamında olduğu ancak bordro verilmediği, işyerinden 1993 yılı ve sonrasında bildirimi bulunan bordro tanığı dinlenerek sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının çalışmasının geçtiği iddia edilen işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinin sahipleri, kapsama alınış tarihleri ve bildirge tarihinde anılan iş yeri çalışanları, davalı Kurumdan sorulmak suretiyle tespit edilerek, bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacıdan kimlerle birlikte çalıştığı, çalıştığı dönemde varsa komşu işyeri sahipleri ile bu işyerinde çalışan bordrolu çalışanlar olup olmadığı açıklattırılarak davacının iddiasını somutlaştırması sağlanmalı, davacının birlikte çalıştığı kişiler tespit edildikten sonra tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurularak, hizmet döküm cetvelleri getirtilip beyanları denetlenmeli, tüm bu araştırmalara rağmen beyanına başvurulacak hiçbir tanığın tespit edilememesi halinde, davalı Kurumdan davacı hakkında düzenlenen işe giriş bildirgesinin aslı ile davacının mukayeseye uygun imza örnekleri temin edilip, mahkeme huzurunda imza ve yazı örnekleri de alınarak 18.08.1992 tarihli işe giriş bildirgesi üzerinde bilirkişi marifetiyle imza incelemesi yaptırılmak suretiyle aidiyeti saptanarak eylemli çalışmanın var olup olmadığı, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. Maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 28.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1683, Karar No: 2018/1796, Tarih: 16.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1683 E.  ,  2018/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hükümlü ...'in, Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/09/2011 tarihli ve 2008/342 esas, 2011/405 sayılı kararı ile verilen 10 yıl hapis cezasının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin reddine dair Van İnfaz Hakimliğinin 29/12/2016 tarihli ve 2016/2773 esas, 2016/2835 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/01/2017 tarihli ve 2017/11 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre,

1-Hükümlünün Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/09/2011 tarihli ve 2008/342 esas, 2011/405 sayılı kararı ile hükmolunan 10 yıl hapis cezasını Van M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz etmekte iken, 23/10/2011 tarihinde Van ilinde meydana gelen depremin meydana getirdiği kargaşa ve arbede ortamından istifade ederek firar etmesini müteakip, 15/09/2014 tarihinde tekrar yakalanması üzerine Van M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 18/09/2014 tarihli ve 2014/360 sayılı Kararı ile 5275 sayılı Kanunun 44/3-ı maddesi uyarınca 11 gün süre ile hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına karar verilip, hükümlünün bahse konu karara yönelik şikayette bulunması üzerine Van İnfaz Hakimliğinin 28/10/2014 tarihli ve 2014/1069 esas, 2014/1079 karar sayılı ilamı ile hükümlünün şikayetinin reddi ile 11 gün süre ile hücreye koyma cezasının onaylanmasına karar verildiği ve hükümlünün 12/12/2016 tarihinde iyi halini yeniden kazandığı anlaşılmakla, 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinde yer alan;

"(1)Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla;

a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren,

b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.

(2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler...",

(2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler...",

5275 sayılı Kanunun 107/2. maddesinde yer alan; "(2)Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar yirmidört yılını, diğer süreli hapis cezalarına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının üçte ikisini infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler”,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2-c maddesinde yer alan; "c) Çocuk eğitimevleri hariç, kapalı kurumlardan firar edenler ile açık kurumlardan ikinci kez firar etmiş olanların, firar tarihinden önce kesinleşmiş olan cezaları ve koşullu salıverilme tarihine kadar kesinleşerek infazına başlanacak olan cezalarının tamamı,....kapalı kurumlarda infaz edilir."

671 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Kurum ve Kuruluşlara İlişkin Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanuna eklenen geçici 6. maddesinde yer alan; " 1/7/2016 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun kasten öldürme suçları (madde 81, 82), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104, 105), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, bu kanunun;

a) 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre “iki yıl”,

b) 107 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “üçte iki”lik oran “yarısı”, olarak uygulanır.” şeklindeki düzenlemeler karşısında,

Hükümlünün kapalı ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken firar etmesi nedeniyle, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2-c maddesi uyarınca firar tarihinden önce kesinleşen ve halen infaz edilmekte olan cezasının tamamının kapalı ceza infaz kurumunda infaz edilmesi gerektiğinden, 5275 sayılı Kanunun 105/A maddesinde öngörülen koşullar gerçekleşmediği gibi, 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile getirilen düzenlemenin de sanık lehine herhangi bir sonuç doğurmadığı, hükümlünün sonradan iyi halini kazanmasının da sonucu değiştirmediği, iyi halin sadece koşullu salıverilme aşamasında dikkate alınacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde,

2- 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanununun 6/5. maddesinin atıfta bulunduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7/2. maddesi uyarınca uygulanması lazım gelen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca merciince itiraz yerinde görülürse .. aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar vermesi gerekirken itirazın kabulünü müteakip anılan kararın kaldırılması ile yetinilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/07/2017 gün ve 94660652-105-65-990-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/01/2017 tarihli ve 2017/11 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16858, Karar No: 2017/4181, Tarih: 02.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/16858 E.  ,  2017/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 79,70 TL yatırıldığı, maktu temyiz karar harcı yerine de maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı tarafa temyiz yoluna başvurma harcının ve maktu temyiz karar harcının (sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici .... maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19831, Karar No: 2014/16454, Tarih: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19831 E.  ,  2014/16454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının yönetimindeki araçla, karayolundan karşıya geçirilmeye çalışılan, müvekkiline ait büyükbaş hayvan sürüsüne çarparak 4 hayvanın telef olmasına, 4 hayvanın da ayaklarında kırık olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, davalının olayda kusurlu bulunduğunu belirterek şimdilik 2.000 TL'nın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, olay mahallinin yerleşim yeri dışında karayolu olduğunu, davacı tarafın hayvan geçirilmesi yasak olan karayolunda karşıdan karşıya hayvan sürüsünü geçirmeye çalıştığını, iddia edildiği gibi 4 tane çoban olmadığını, sadece davacının oğlunun hayvanlara çobanlık yaptığını, havanın karanlık olduğunu, hiç bir önlem alınmadan hayvanların geçirildiğini, hayvanlar koyu renkli olduğundan farkedilmediğini, müvekkilinin hızı az olduğundan fren yapmasına rağmen kazayı engelleyemediğini, viraj dönüşünde kaza olduğunu, müvekkili hızlı olsaydı 600-700 kg hayvana çarptığında, kendisinin sağ olarak kazadan kurtulamayacağını, davacının olayda kusurlu bulunduğunu, kaza sonucu sadece 4 tane hayvanın yaralandığını, telef olan hayvan olmadığını, davacının zararının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8865, Karar No: 2022/6805, Tarih: 07.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8865 E.  ,  2022/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; ''Mahkemece yapılan iki keşifte de davacının zilyetlikle ilgili iddialarını kanıtlaması bakımından tanık dinlenmediği, alınan her iki orman bilirkişi raporlarının birbiriyle çelişkili olduğu gibi tesciline karar verilen taşınmazların krokiye göre birbirleri ile bitişik olmalarına rağmen ayrı ayrı tescil edilmelerinin anlaşılamadığı bu nedenle yapılacak yeni keşif sonucuna göre karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ... İli Merkez ... Köyü 126 ada 7 ve 128 ada 12 nolu parsellerin ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulmuş ise de gerekleri yerine getirilmemiştir. Genel mahkemede açılan tescil davası devam ederken bölgede kadastro çalışması yapılması neticesinde dava konusu taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği gerekçesiyle dava dosyası kadastro mahkemesine devredilmiş olup davacı ... tescil davasını açarken Orman İdaresini de davalı olarak göstermiştir. Ancak dosya Kadastro Mahkemesine aktarıldıktan sonra Orman İdaresi taraf olarak gösterilemediği gibi Hozat Kadastro Müdürlüğünün ise davacı sıfatı ile davada taraf olarak gösterilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca Mahkemece çekişmeli taşınmazlar yönünden davacı ... lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazların eğiminden bahsedilmiş ise de eğimin neye göre belirlendiği, klizimetre ile ölçülüp ölçülmediği açıklanmamış, taşınmazların niteliğinin saptanması bakımından bulunduğu yeri kapsar en eski tarihli dahil stereoskopik hava fotoğraflarının tamamı üzerinde usulünce inceleme yapılmamış, çekişmeli taşınmazlara ilişkin fotometrik ve fotogrametrik paftalar getirtilmemiş, keşif sırasında çekilecek yakın plan ve panoramik fotoğraflardan yararlanılmamış, ayrıca çekişmeli taşınmazların sınırında dere olduğundan bahsedilmesine rağmen keşfe jeolog bilirkişisi götürülmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hâl böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, öncelikle Orman İdaresi davaya dahil edilmeli taraf teşkili sağlandığında delilleri sorulup saptanmalı, bildirildiği taktirde delilleri toplanmalı daha sonra yöreye ait en eski tarihli dahil memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi bilirkişi, bir ziraat mühendisi, bir fen elemanı, bir jeoloji mühendisi ile bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır