muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28216, Karar No: 2016/14404, Tarih: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28216 E.  ,  2016/14404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21235, Karar No: 2014/19214, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21235 E.  ,  2014/19214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tapu kaydının düzeltilmesi istemi hakkındaki davada ... ... 18. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... ... 14. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Hazineye ait taşınmazın zilyet kaydındaki davacının baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi, davaya konu taşınmazın 2/B niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, tapu kaydında isim tashihi davalarının çekişmesiz yargı işi olduğu ve sulh hukuk mahkemesinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, Hazineye ait taşınmazın tapudaki zilyet kaydında baba adının düzeltilmesini talep etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet ya da zilyetlik hakkı hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/1 maddesinde çekişmesiz yargının genel çerçevesi belirlenmiş, mümkün olduğunca çekişmesiz yargı işleri sayılarak belirtilmiştir. Ancak bu sayma sınırlı olmadığından yasa maddesinde sayılmayan fakat çekişmesiz yargı ölçütlerini taşıyan diğer işlerin de çekişmesiz yargı işi olarak kabulü gerekir.

Tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davasında, davacı taraf tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesini talep etmekte olup bu tür davalarda hasım gösterilen ... (Hazine) ile aralarında bir uyuşmazlık yoktur. ... (Hazine) davada sadece yasal hasım olarak yer almaktadır. Gerçekte davada taraf değil, sadece ilgilidir. İlgililerin uzlaşması halinde çekişmenin ortadan kalktığından söz edilemez veya bu davalarda ilgili tarafın davayı kabulü sonuç doğurmaz. Taraflar arasında bu anlamda gerçek bir çekişmenin varlığı söz konusu değildir.

Bu değerlendirmelere göre, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382. maddesi uyarınca bu tarihten sonra açılan tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davaları da çekişmesiz yargı işlerinden sayılmalıdır. Kaldı ki, 382. maddenin 2-ç/1 fıkrasında “Taşınmaz üzerinde taraf oluşturulmasına ve hak ihlaline sebebiyet vermeyecek düzeltmelerin yapılması” çekişmesiz yargı işi sayılmış olup niteliği itibariyle tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarından başka bu tarife uyacak bir dava türü de bulunmamaktadır. Bu durumda çekişmesiz yargı işi niteliğinde olan uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 21. Ve 22. maddeleri gereğince ... ... 18. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4791, Karar No: 2015/11594, Tarih: 05.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4791 E.  ,  2015/11594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2012/470-2014/181

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/07/2014 tarih ve 2012/470-2014/181 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/11/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. E. A. ile davalı vekili Av. S. G. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında davacı şirketin sahibi bulunduğu ve bidayetinde Uşak İl Özel İdaresinden alınan 2008/1 ve 2008/2 ile İzmir İl Özel İdaresinden alınan 1131 nolu jeotermal kaynak arama ruhsatlarının devrini konu alan 22.07.2010 tarihli sözleşme düzenlendiğini, davalının ruhsatların devrini tamamlayıp devir işlemlerinin idarelerce bunlara özgü tutulan sicile işlenebilmesi için zaruri olan enerji şirketini kurmadığını ve devir bedelini ödeme borcunu da tam olarak yerine getirmediğini, davalının devre elverişli tüzel kişiyi oluşturmamış olmasının başlı başına devri hukuken imkansız kıldığını, devir bedelinin kararlaştırıldığı şekilde ödenmediğini, davalının BK’nın 96. maddesi gereğince kusurlu olduğunu, davalı tarafından devir bedelinin sadece 59.662 USD'sinin ödendiğini, BK’nın cezai şarta ilişkin hükümleri uyarınca geri kalan 190.338 USD cezai şartı ödemekle yükümlü olduğu ileri sürerek, davalının sözleşmeyi natamam olarak icrası nedeni ile kararlaştırılan 250.000 USD cezai şarttan sözleşmenin fesih edildiği ana kadar davalı tarafça ödenen 59.662 USD'nin tenkisi ile kalan 190.338 USD'nin ve kararlaştırılan cezai şartı aşan 50.000 USD maddi zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın aktif husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, 250.000 USD cezai yaptırımın gelecekte tarafların ticari işbirliği prensiplerine ilişkin verecekleri taahhütlerin yaptırımı şeklinde kaleme alındığı, davacının cezai şartın sözleşmenin ihlaline dayandığı iddiasının ve cezai şart isteminin yerinde olmadığı, taraflar arasındaki protokol metninin belirli hükümleri dışında, devre ilişkin borçlandırıcı işlem olan sözleşmeyi yapmayı tarafların

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, 250.000 USD cezai yaptırımın gelecekte tarafların ticari işbirliği prensiplerine ilişkin verecekleri taahhütlerin yaptırımı şeklinde kaleme alındığı, davacının cezai şartın sözleşmenin ihlaline dayandığı iddiasının ve cezai şart isteminin yerinde olmadığı, taraflar arasındaki protokol metninin belirli hükümleri dışında, devre ilişkin borçlandırıcı işlem olan sözleşmeyi yapmayı tarafların

karşılıklı taahhüt ettikleri bir "önsözleşme" niteliğinde olduğu, buna göre 250.000 USD müeyyidenin de yapılacak asıl sözleşmenin teminatı olarak düşünülebileceği, devrin yapılabilmesinde gerekli koşulları sağlama yükümlülüğünün davacının üzerinde olduğu, davacının idareye gerekli revize projesini sunmaması nedeniyle uzatmayı gerçekleştiremediği, buna göre davalının sözleşmeye aykırı ve kusurlu bir hareketinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10818, Karar No: 2022/13164, Tarih: 22.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/10818 E.  ,  2022/13164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.03.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 20.08.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli, 2013/830 Esas ve 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; CMK'nin 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiilinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 22.06.2022 tarihinde, Başkan vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğuyla, diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 22.06.2022 tarih, 2019/10818 Esas sayılı bozma düşüncesine aşağıdaki sebeplerden katılmıyorum.

Tartışmanın konusunu, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükmü açıklayan mahkemenin, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri gereğince yeniden gerekçeli hüküm kurmasının gerekli olup olmadığı oluşturmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenleme, Ceza Muhakemesi sistemi ile bağdaşmamakta ve uygulamada sayılamayacak kadar sorun ve tartışma yaratmaktadır. Ancak sorunu mevcut yasal düzenlemeye göre çözüme ulaştırmak gerekmektedir.

CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasının birinci cümlesinde, sanığın, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” denmiştir.

Bu açık hüküm gereğince, mahkeme, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar vermekle yetinecektir. Yani hükmü açıklayan mahkeme açıklama koşullarının oluştuğuna dair gerekçeleri göstermekle yükümlüdür.

Bu açık hüküm gereğince, mahkeme, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar vermekle yetinecektir. Yani hükmü açıklayan mahkeme açıklama koşullarının oluştuğuna dair gerekçeleri göstermekle yükümlüdür.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklandığında; açıklama kararının gerekçesi, sadece açıklama koşullarının gerçekleştiğine, bu nedenle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığına ve hükme karşı başvurulacak yasa yoluna ve şekline ilişkin olmalıdır. Mahkûmiyet kararının gerekçesi ise açıklanan hükümdeki gerekçedir. Bu durumda bir hüküm bir de bunun açıklanmasına ilişkin karar bulunmaktadır. Açıklama kararı bir anlamda açıklanması geri bırakılan hükmün tefhimi niteliğindedir. Açıklama kararının tefhimi veya tebliği üzerine yasa yoluna başvurma süresi işlemeye başlayacaktır. Hüküm kesinleştiğinde, açıklanan hükmün altına, hükmün açıklandığı kararla ilgili bilgiler ve kesinleşme şerhi yazılacak, bu şekilde açıklanan hüküm infaza verilecektir.

Sayın çoğunluk görüşüne göre, hüküm açıklanırken yeni baştan hüküm kurulması ve hükümlerde bulunması gereken gerekçenin gösterilmesi gerektiği öngörülmektedir. Bu durumda, daha önce açıklanması geri bırakılan ve kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle açıklanan hükmün ortadan kalktığı kabul edilmektedir.

Oysa daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kalktığı kabul edilemez, çünkü bir hüküm ancak açık bir yasa hükmü veya yasa yoluna başvurulması sonucu bozulması ya da kesinleştikten sonra yargılamanın yenilenmesi üzerine CMK'nin 323. maddesi uyarınca iptali ile ortadan kalkar. Hükmün açıklanması halinde, bu durumlardan hiçbiri bulunmadığına göre, aynı konuda yeni bir hüküm kurulması ile açıklanan hüküm ortadan kalkmış olamaz. Yeniden hüküm kurulması gerektiği kabul edildiği takdirde, aynı konuda iki hüküm bulunacaktır. Bunu kabul etmek mümkün değildir.

Belirttiğim sebeplerle; açıklanan hükmün esasının incelenmesi gerekirken, yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün CMK'nin 34 ve 230. maddelerinde öngörülen gerekçeyi içermesi gerektiğine, açıklanan hükme atıf yapılmasının yeterli olmadığına ilişkin CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasına açıkça aykırı olan bozma görüşüne katılmıyorum. 22.06.2022
Yargıtay — Esas No: 2018/1868, Karar No: 2019/7835, Tarih: 27.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1868 E.  ,  2019/7835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “20/12/2011” olarak yazılmamış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın .... Hastanesinde Çocuk Doktoru olarak görev yaptığı, uygulanan tüp bebek tedavisi sonrasında .... Hastanesinde katılanların müşterek bebeklerinin 19/12/2011 tarihinde dünyaya geldiği, tüp bebek olması sebebiyle hastanede kuvöze alındığı, ertesi günü saat 08:00 civarında bebeğin satürasyonunun aniden düşmeye başlaması ve solunum sıkıntısına girmesi üzerine bebekte ani kardiyak arrest geliştiği ve Aydın Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 19/03/2012 tarih ve 421 sayılı raporuna göre, bebeğin kesin ölüm sebebinin yapılan otopsi ve incelenen patoloji raporuna göre solunum yetmezliğinden (hyalen membran, bronkopnömoni) kaynaklandığının tespit edildiği olayda; Adli Tıp Kurumu 1. Adli tıp İhtisas Kurulunun 15/08/2012 tarihli 2012/60992/3082 sayılı raporunda belirtildiği üzere; "Bebeğin 19/12/2011 tarihinde sabah saat 09:00’da sezeryanla 39 haftalık miadında ve 2650 gr olarak Özel Kuşadası Hastanesinde doğduğu, APGAR 0. dk : 7, 5. dakikada 9 olarak ölçüldüğü, gelişen morarma ve solunum sıkıntısı nedeniyle akşam saat 21:00 civarında Çocuk Hastalıkları Servisine sevk edildiği, yenidoğanın geçici taşipnesi/aspirasyon ? ön tanıları ile yatışının yapıldığı, küvözde izleme alınarak 2 lt/dk oksijen, sıvı tedavisi, Ampisilin+Amikozid, % 10 dextroz tedavisi başlandığı ve Kan gazı, PA akciğer grafisi, hemogram, CRP isteklerinin yapıldığı, gece boyunca oksijenize olarak satürasyonlarının 95 civarında seyrettiği, sabaha karşı ateşinin 38'e yükseldiği, solunumunun taşipneik olarak seyrettiği, sabah 08:00 civarında satürasyonunun aniden düşmeye başladığı, solunum sıkıntısına girdiği ilgili çocuk doktoruna haber verilerek müdahalede bulunulduğu, arter kan gazı ve tetkikleri için kan alınarak sonuçlarının beklendiği sırada bebekte ani kardiyak arrest geliştiği ancak yapılan müdahalelere rağmen bebeğin kurtarılamadığının tespit edildiğine göre; bebeğin tedavisinin düzenlenmesinde bronkopnömoniye yönelik Ampisilin+Amikozid tedavisinin uygun olduğu, akciğer grafisi ve klinik bulgularına göre RDS Tip I ( Hyalen membran hastalığının) ayırıcı tanı da düşünülmüş olmasının lazım geldiği, PA Akciğer grafisinin değerlendirilerek yakın kan gazı takibi (kısa aralıklı), gerektiğinde entübe edilerek ventilatöre bağlanması ve sürfaktan tedavisinin uygulanması veya bu tedavilerin yapılabileceği tam teşekküllü bir merkeze sevkinin ivedilikle lazım geldiği, bunların yapılmadığı anlaşıldığından bebeğin takip tedavisini yapan Çocuk Doktoru ....’in kusurlu olduğu, ancak yenidoğanda Hyalen membran hastalığı ve bronkopnömoninin mortalitesi yüksek bir hastalık olup her türlü müdahale zamanında yapılmış olsa bile bebeğin kurtulmasının kesin olmadığı oy birliğiyle mütalaa olunur." görüşünün bildirildiği, İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 12/06/2013 tarihli 2513 karar nolu kararında da; “....Tüp bebek yöntemi ile 19/12/2011 tarihinde saat 09:30 da sezeryanla dünyaya getirilen, 20/12/2011 tarihinde sabah sularında aniden fenalaşarak öldüğü bildirilen İsmail oğlu, 2011 doğumlu ..

." görüşünün bildirildiği, İstanbul Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 12/06/2013 tarihli 2513 karar nolu kararında da; “....Tüp bebek yöntemi ile 19/12/2011 tarihinde saat 09:30 da sezeryanla dünyaya getirilen, 20/12/2011 tarihinde sabah sularında aniden fenalaşarak öldüğü bildirilen İsmail oğlu, 2011 doğumlu ... hakkında düzenlenmiş adli belgelerde ve otopsi raporunda bulunan veriler değerlendirildiğinde;

1-Tıbbi belgelerinde kayıtlı bulgular ile otopsisinde makroskopide el ve ayak tırnak yataklarında morumtrak renkte görünüm, akciğerlerin orta hatta midklaviküler hattın gerisinde olduğu, kalbi tam olarak örtmediği, akciğer kıvamının ellemekle karaciğer kıvamında olduğu, yüzeylerinde yer yer kanama noktaları bulunduğu, histopatolojik tetkikinde akciğerlerde hyalen membran hastalığı, bronkopnömoni saptandığı, tespit edildiği bildirildiğine göre bebeğin ölümünün Respiratuar Distress Sendromu (Hyalen Membran Hastalığı) ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana geldiği,

2-Bebeğin 19/12/2011 tarihinde sabah saat 09:00’da sezeryanla 39 haftalık miadında ve 2650 gr olarak .... Hastanesinde doğduğu, APGAR 0. dk : 7, 5. dakikada 9 olarak ölçüldüğü, gelişen morarma ve solunum sıkıntısı nedeniyle akşam saat 21:00 civarında Çocuk Hastalıkları Servisine sevk edildiği, yenidoğanın geçici taşipnesi/aspirasyon ? ön tanıları ile yatışının yapıldığı, küvözde izleme alınarak 2 lt/dk oksijen, sıvı tedavisi, Ampisilin+Amikozid, % 10 dextroz tedavisi başlandığı ve Kan gazı, PA akciğer grafisi, hemogram, CRP isteklerinin yapıldığı, gece boyunca oksijenize olarak satürasyonlarının 95 civarında seyrettiği, sabaha karşı ateşinin 38'e yükseldiği, solunumunun taşipneik olarak seyrettiği, sabah 08:00 civarında satürasyonunun aniden düşmeye başladığı, solunum sıkıntısına girdiği ilgili çocuk doktoruna haber verilerek müdahalede bulunulduğu, arter kan gazı ve tetkikleri için kan alınarak sonuçlarının beklendiği sırada bebekte ani kardiyak arrest geliştiği ancak yapılan müdahalelere rağmen bebeğin kurtarılamadığı bildirildiğine göre; Bebeğin tedavisinin düzenlenmesinde bronkopnömoniye yönelik Ampisilin+Amikozid tedavisinin uygun olduğu, akciğer grafisi ve klinik bulgularına göre RDS Tip I ( Hyalen membran hastalığının) ayırıcı tanı da düşünülmüş olmasının lazım geldiği, PA Akciğer grafisinin değerlendirilerek yakın kan gazı takibi (kısa aralıklı), gerektiğinde entübe edilerek ventilatöre bağlanması ve sürfaktan tedavisinin uygulanması veya bu tedavilerin yapılabileceği tam teşekküllü bir merkeze sevkinin ivedilikle lazım geldiği, bunların yapılmadığı anlaşıldığından bebeğin takip tedavisini yapan çocuk doktoru ....’in kusurlu olduğu, ancak yenidoğanda Hyalen membran hastalığı ve bronkopnömoninin mortalitesi yüksek bir hastalık olup her türlü müdahale zamanında yapılmış olsa bile bebeğin kurtulmasının kesin olmadığı oybirliğiyle mütalaa olunur...” görüşünün açıklanması karşısında, sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağının kesin bir şekilde kurulamadığı, bu nedenle sanığın taksirle öldürme suçundan sorumlu tutulamayacağı, kamu görevlisi olmaması nedeniyle TCK'nın 257. maddesi kapsamında da değerlendirilmeyeceği, kusurlu davranışının hukuki sorumluluğu gerektirebileceği gözetilmeksizin mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11144, Karar No: 2015/10810, Tarih: 19.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11144 E.  ,  2015/10810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.