muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7625, Karar No: 2024/5883, Tarih: 17.09.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; erkek eşin tam kusurlu olduğunu, erkeğin 162’ye dayalı davasının kabulünün hatalı olduğunu belirterek kusur, erkek lehine verilen tazminatlar, velâyet, yoksulluğun reddi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; erkeğin boşanma davası şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, tazminatlar, nafakalar, velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 162 nci, 166 ncı maddesi, 169 uncu, 174üncü maddesi, 175inci maddesi, 182 nci, 330 uncu, 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/365, Karar No: 2010/363, Tarih: 07.07.2010

Hukuk Genel Kurulu 2010/10-365 E., 2010/363 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/10-365 E., 2010/363 K.**

**- EK EMEKLİLİK ÖDEMESİNE İLİŞKİN ALACAK

- ISLAH

- VAKIF SENEDİ**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 128 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 83 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 87 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Ek emeklilik ödemesine ilişkin alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10.İş Mahkemesince ek emeklilik konusunda karar verilmesine yer olmadığına, faiz alacağının kabulüne dair verilen 30.12.2008 gün ve 2008/697 E-704 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesi'nin 06.10.2009 gün ve 2009/4771-15125 sayılı ilamı ile;

("…

…Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 128 ve T.C Ziraat Bankası Personeli Vakıf Senedinin 31 ve 38.maddeleridir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 20.12.2006 gün 2006/18-820 Esas, 810 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği gibi; davalı vakfın Sosyal Sigortalar Kanununa tabi bulunmadığı, Türk Kanunu Medenisi hükümlerine göre kurulduğu, taraflar arasında 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu kapsamında bir sosyal güvenlik ilişkisi bulunmadığı,ortada iş mahkemelerinin görev alanını düzenleyen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1.Maddesi kapsamında bir uyuşmazlığın bulunmadığı gözetildiğinde, vakıf senedinin uygulanmasından doğan davaların genel mahkemelerde görülmesi gerekmesine karşın; iş bu dava yönünden, Ankara 4.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin iş mahkemelerinin görevli olduğuna dair 2005/373 Esas 2005/1775 Karar sayılı kararının, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 03.04.2006 tarih 2006/2191 Esas -2657 Karar sayılı kararı ile onanmak sureti ile kesinleştiği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 25.maddesi uyarınca kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararların davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağı, iş mahkemesinin görev hususunun kesinleştiği anlaşılmış olmakla, dosya incelenmiştir.

T.C Ziraat Bankası Personeli Vakıf Senedinin 31.maddesi uyarınca; üyelerin o ay içerisinde emekliye ayrılan her üye için Temsilciler Kurulunun her yıl için kabul ettiği miktar üzerinden, aylıklarından yapacakları bağışlar, 3 ay içerisinde ek emeklilik yardımı olarak emekli olan üye veya varislerine ödenmelidir. Vakıf senedinin açık hükmü karşısında, davalı vakıf tarafından ek emeklilik yardımının hak sahibi vakıf üyesine ödenebilmesi için öncelikle, çalışan üyelerden, ödemeyi karşılayacak miktarın toplanması gerekli olup, davalı vakıf yönünden ödemede gecikme ise ancak, hak sahibi üyeye ödeme yapılabilecek miktarda paranın vakıf hesaplarına intikal tarihinden itibaren ilgili maddede öngörülen üç aylık sürenin sonunda söz konusu olacaktır. Diğer bir anlatımla, davalı vakıf ancak kendi hesabına geçen miktarı, hesabına geçtiği tarihten itibaren üç ay içinde ödemezse, faiz yükümlülüğü, bu üç aylık sürenin sona erdiği tarihten itibaren başlayacaktır.

Hak sahibi üyelere yapılacak ödeme miktarının 2.500,00 YTL olarak belirlenmesi ve ödemelerin emekli olma tarihlerine göre sıraya konulması, taraflar yönünden bağlayıcı bulunan vakıf senedi uyarınca Temsilciler Meclisine ait olup, yetkili kurum tarafından, ödeme güçlüğü nedeniyle ek emeklilik ödemelerinin 2001 yılından itibaren alınan kararla emeklilik tarihine göre sıraya konulması ve 2.500,00 YTL olarak belirlenmesi işleminde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Somut olayda; davacı 17.08.2002 tarihinde emekli olmasına rağmen, dava tarihi itibariyle ek emeklilik yardımının ödenmediği iddiasında ise de bu yönde mahkemece yapılan araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda, uzman bilirkişiden alınacak gerekçeli rapor ile; vakfa ait kayıtlar üzerinde inceleme yapılarak, davacının emeklilik tarihine göre ek emeklilik yardımı ödemesinde kaçıncı sırayı alması gerektiği, davalı vakıfça verilen sıranın emeklilik tarihine uygun olup olmadığı Temsilciler Meclisince belirlenen aylık bağış ve ödenmesi gereken ek emeklilik yardımı miktarı uyarınca, hangi ay ne kadar toplandığı ve kaç kişiye ödeme yapılabildiği, davacıya hangi tarihte ödeme yapılmasının mümkün olduğu, davacıya ödeme yapılan tarih itibariyle, davalı vakfın ödemede gecikmesinin söz konusu olup olmadığı hususları açıklığa kavuşturulmalıdır.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...")

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, davalı Vakfın üyesi olan davacıya, Vakıf Senedi uyarınca ödenmesi gereken ek emeklilik ikramiyesinin zamanında ödenmediği iddiasına dayalı, alacak istemine ilişkindir.

Davacı, üyesi olduğu Ziraat Bankası Personeli Vakfı'ndan 20.08.2002 tarihinde emekli olduğunu,Vakıf Senedi'nin 31/e maddesi uyarınca ödenmesi gereken ek emeklilik ikramiyesinin ödenmediğini, ifadeyle 2.500 YTL. nin 3 aylık ödeme süresinin bitimi olan 20.11.2002 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiştir. 27.06.2007 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesi ile de 2.985,19 YTL birikmiş faiz alacağını talep ve dava etmiştir.

Davacı, üyesi olduğu Ziraat Bankası Personeli Vakfı'ndan 20.08.2002 tarihinde emekli olduğunu,Vakıf Senedi'nin 31/e maddesi uyarınca ödenmesi gereken ek emeklilik ikramiyesinin ödenmediğini, ifadeyle 2.500 YTL. nin 3 aylık ödeme süresinin bitimi olan 20.11.2002 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiştir. 27.06.2007 tarihinde harçlandırdığı ıslah dilekçesi ile de 2.985,19 YTL birikmiş faiz alacağını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece 25.07.2007 tarihli ilk kararda; "ek emeklilik yardımının Vakfın amaçlarından biri olduğu, davalı vekilinin vakfın ek emeklilik yardımı konusunda sadece aracı konumunda bulunduğu, ek emeklilik fonuna üyelerden bağış geldiği takdirde ve bağış miktarı kadar ödeme yapılabileceği yolundaki iddiasının haklı bir yönü olmadığı, Vakfın amaçları kapsamından sayılan emeklilik yardımının Vakfın kendi kaynaklarından ödenmesi gerektiği, bu nedenle davalı Vakfın temerrüde düştüğü 20/11/2002 tarihi itibariyle yasal faiz ödemesi gerektiği, ek emeklilik yardımının davacının icra borcu nedeniyle davalı tarafından icra dosyasına ödendiğinden, ek emeklilik ile ilgili talebin konusuz kaldığı; her ne kadar bilirkişi tarafından Vakıf Senedi gereği emeklilik tarihinden itibaren 3 ay içerisinde ödenmesi gereken yardımın vaktinde ödenmeyen sözü edilen icra dosyasına ödendiği tarih dikkate alınarak faiz hesaplaması yapılmış ise de, davacı tarafından dava açılırken faizle ilgili talepte bulunulmadığı, rakamlandırılıp harçlandırılmadığı; rapor geldikten sonra ıslah konusu yapılmış ise de, faizle ilgili usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından ve olmayan bir talebin ıslahı da yapılamayacağı gerekçesi ile "ek emeklilik yardımı ile ilgili talebin konusuz kalması nedeniyle olumlu ya da olumsuz karar vermeye yer olmadığına ve davacı tarafından faiz ile ilgili usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından davacının bu konuda ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla ıslahla ilgili talebin reddine" karar verilmiştir. Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Özel Dairece 15.07.2008 tarihli ilamla; "HUMK'nın 83 vd.md.deleri uyarınca tarafların usule ilişkin olarak yaptığı muameleyi tahkikat bitinceye kadar tamamen veya kısmen ıslah edebileceği, müddeabihin arttırılamayacağına dair 87.md.nin son cümlesinin Anayasa Mahkemesince iptal edildiği, davanın tamamen dahi ıslahının mümkün olması karşısında, davacının dava dilekçesinde istenen yasal faiz miktarını somutlaştırıp harcını yatırmak suretiyle dava konusu yapmasının mümkün bulunmasına göre, mahkemece ıslaha konu bu talep yönünden işin esasına girilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği" gerekçesiyle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile karar bozulmuştur. Davacı vekili bozmaya uyulmasını istemiş; davalı vekili takdire bırakmıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen 30.12.2008 tarihli kararla; "davacı vekilinin faiz istemi ile ilgili talebi hakkında, daha önce bilirkişiden rapor alındığı, rapor doğrultusunda da davanın, davacı vekilince ıslah edildiği, ıslah sırasında da gerekli harcın yatırıldığı, bilirkişi raporunun karar vermek için yeterli olduğu" gerekçesi ile "ek emeklilik yardımı ile ilgili kararın bozma dışı kalmakla kesinleştiğinden aynı konuda karar verilmesine yer olmadığına,davacının faiz istemi ile ilgili davanın kabulü ile bilirkişice hesaplanan temerrüt tarihi 20.11.2002 ile asıl alacağın ödendiği 15.12.2005 ödeme tarihine kadarki faiz miktarı olan 2.985,19 YTL faiz alacağının davalıdan alınmasına" karar verilmiştir.

Davalının temyizi üzerine Özel Dairece 06.10.2009 tarihli ilamla, yukarıda başlık bölümünde yer alan nedenlerle ve sonuçta; "somut olayda; davacının 17.08.2002 tarihinde emekli olmasına rağmen, dava tarihi itibariyle ek emeklilik yardımının ödenmediği iddiasında ise de bu yönde mahkemece yapılan araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı, uzman bilirkişiden alınacak gerekçeli rapor ile, vakfa ait kayıtlar üzerinde inceleme yapılarak, davacının emeklilik tarihine göre ek emeklilik yardımı ödemesinde kaçıncı sırayı alması gerektiği, davalı vakıfça verilen sıranın emeklilik tarihine uygun olup olmadığı; Vakıf Temsilciler Meclisince belirlenen aylık bağış ve ödenmesi gereken ek emeklilik yardımı miktarı uyarınca, hangi ay ne kadar toplandığı ve kaç kişiye ödeme yapılabildiği, davacıya hangi tarihte ödeme yapılmasının mümkün olduğu, davacıya ödeme yapılan tarih itibariyle, davalı vakfın ödemede gecikmesinin söz konusu olup olmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulması gerektiği" gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada davacı direnme kararı verilmesini, davalı taraf ise bozmaya uyulmasını istemişlerdir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılamada davacı direnme kararı verilmesini, davalı taraf ise bozmaya uyulmasını istemişlerdir.

Mahkemece 13.04.2010 tarihli kararla, "ek emeklilik yardımı ile ilgili talebin konusuz kalması nedeniyle olumlu ya da olumsuz karar verilmesine yer olmadığına ilk olarak karar verildiği, Özel Dairece ek emeklilik talebiyle ilgili olarak herhangi bir konunun tartışılmadığı sadece faiz talebiyle ilgili olarak mahkeme kararının bozulduğu, oysa direnmeye konu olan son bozma ilamında ek emeklilik konusunun yeniden gündeme getirildiği, bu konunun tartışılıp değerlendirildiği, ilk kararda tamamen bozma dışı kalan ek emeklilik ile ilgili hususun, davalı açısından "usuli kazanılmış hak" oluşturacağı, ek emeklilikle ilgili hususun yeniden gündeme taşınması ve yeni gerekçeler gösterilerek bu hususun araştırılmasının istenmesinin uygun bulunmadığı" gerekçesi ile; "faiz istemiyle ilgili verilen talebin kabulüne dair kararın bozma dışı kalmakla kesinleştiğinden, bu konuda tekrar karar verilmesine yer olmadığına; ek emeklilik talebiyle ilgili olarak önceki kararda direnilmesine ve ek emeklilikle ilgili mahkemece verilen 25.07.2007 tarihli kararın bozma dışı kalmakla kesinleştiğinden bu konuda da tekrar karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Açıklanan maddi olgu, mahkemenin aşamalarda verdiği kararlar ile bozma kararlarının ve son olarak direnme kararının kapsamlarına göre uyuşmazlık; mahkemenin ilk kararı ile "ek emeklilik yardımı konusunda asıl alacağa ilişkin dava konusuz kaldığından bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına, faiz alacağı yönünden de geçerli bir ıslah ve dava bulunmadığından, davacının bu konuda ayrıca dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla ıslahla ilgili talebin reddine" karar verip, bu kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Özel Dairenin kararı sadece geçerli kabul edilen ıslah talebinin incelenmesi gerektiği noktasından bozup; davacı yanca bu bozmaya uyulmasının istenmiş olmasına; mahkemenin davacı yanın ıslaha konu faiz talebi konusunda verdiği ikinci kararın sadece davalı tarafından temyiz edilmesine ve dairenin ikinci bozma ilamında ek emeklilik ana ödemesine ilişkin hususların araştırılmasının faiz başlangıcının tespitine yönelik bulunmasına ve davacı yanca bu bozmaya da uyulmasının istenmiş olmasına göre mahkemece direnme olarak adlandırılan son kararın, direnme niteliğinde olup olmadığı ve sonuçta faiz konusunda bozma dışı kaldığından karar verilmesine yer olmadığı şeklinde oluşturduğu son kararın yeni hüküm teşkil edip etmediği noktasında toplamaktadır.

Yukarıda ayrıntısıyla açıklandığı üzere; mahkeme ve özel dairenin aşamalarda verdiği kararlar ve davacı yanın her iki bozmaya da uyulması yönündeki beyanları karşısında ek emeklilik yardımı ödemesine ilişkin talebin konusuz kalmakla bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin ilk hükmün kesinleştiği, uyuşmazlığın faiz alacağı noktasında düğümlendiği belirgindir.

Yukarıda ayrıntısıyla açıklandığı üzere; mahkeme ve özel dairenin aşamalarda verdiği kararlar ve davacı yanın her iki bozmaya da uyulması yönündeki beyanları karşısında ek emeklilik yardımı ödemesine ilişkin talebin konusuz kalmakla bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin ilk hükmün kesinleştiği, uyuşmazlığın faiz alacağı noktasında düğümlendiği belirgindir.

Gerek mahkemece bozmaya uyularak verilen ikinci kararda sadece faiz alacağı konusunda hüküm kurulması; gerekse de bu kararın sadece davalı yanca temyizi üzerine Özel Dairenin oluşturduğu ikinci bozma ilamında faizin başlangıcının tespitine yönelik açıklamaların ardından mahkemece yapılan araştırmanın hükme varmaya yeterli olmadığı, davacıya hangi tarihte ödeme yapılmasının mümkün olduğunun ve davacıya ödeme yapılan tarih itibariyle, davalı vakfın ödemede gecikmesinin söz konusu olup olmadığı hususlarının açıklığa kavuşturulması gereğine işaretle kararın yine faiz alacağı noktasından bozulmuş olması karşısında; mahkemenin faize ilişkin bozma bulunmadığı, ilk bozma kararı dışında kalmakla kesinleşen asıl alacağın bozmaya konu edildiği saptaması dosya kapsamına uygun değildir. Özel dairenin bozma ilamında çok açık şekilde faiz alacağı noktasında inceleme yapılmış ve faiz alacağının doğup doğmadığı ve doğmuşsa faizin başlangıç tarihinin tespiti için mahkemece yapılması gereken araştırma ve incelemelerin yöntemi gösterilmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece direnildiği ifade edilen ek emeklilik ödemesi konusunda herhangi bir bozma kararı bulunmadığı belirgin olup; bozma ilamının bu kapsamı yanlış değerlendirilerek bozma konusu yapılmayan bir hususta direnildiğini ifadeyle verilen karar gerçek anlamda bir direnme olarak kabul edilemez.

Diğer taraftan, Özel Dairece açıkça davacının faiz istemi yönünden verilen kararın bozmaya konu edilmiş olmasına karşın, mahkemece bu konunun bozma dışı kaldığı gerekçesiyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararı da direnme niteliğinde değildir.

O halde, mahkemece her iki konuda verilen karar usulünce verilmiş bir direnme kararı niteliği taşımamakla Hukuk Genel Kurulu'nun görev alanına girmeyip, Özel Dairece incelenmesi gerektiğinden, davalı vekilinin bu karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, direnme niteliğinde olmayan karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 10.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19369, Karar No: 2010/2673, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19369 E.  ,  2010/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak maktuen değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7390, Karar No: 2019/11196, Tarih: 11.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7390 E.  ,  2019/11196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yardım Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm yardım nafakasına ilişkin olup, inceleme görevi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 30.01.2019 tarih 2019/1 sayılı iş bölümü kararı gereğince Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1174, Karar No: 2020/5306, Tarih: 16.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/1174 E.  ,  2020/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "öncelikle... Köyü Tüzel Kişiliği'nin davaya dahil edilmesi ve varsa delillerinin toplanması, gerekirse dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, bildirildiği takdirde ve mümkün olduğunca keşif mahallinde taraf tanıklarının beyanlarının alınması ve hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi, öte yandan, nizalı yerin sıvat yeri olup olmadığı, sıvat yeri ise hangi köylerin hayvanlarının buradan yararlandıklarının yöntemine uygun biçimde araştırılması, sıvat yeri de olsa davacı köyün yararlanma hakkı mevcut ise iş bu davayı açmakta hukuki yararının olduğunun, sıvat yeri değil ise köy tüzel kişiliğinin 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca zilyetlikle taşınmaz mal edinmek hakkının mevcut olduğunun düşünülmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.11.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4016, Karar No: 2019/10188, Tarih: 20.06.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/4016 E.  ,  2019/10188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 26.08.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1802, Karar No: 2012/2420, Tarih: 21.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1802 E.  ,  2012/2420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Öldürmeye teşebbüs, bu suça yardım, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, ızrar ve yaralama suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi ile Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/08/2011 gün ve 2011/324 E. 2011/288 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.