muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5109, Karar No: 2021/231, Tarih: 20.01.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/5109 E.  ,  2021/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik, denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olmak

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün ve Tarım ve Orman Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ilgili bakanlığın ve Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün adı geçen bakanlığa ve Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5150, Karar No: 2024/3340, Tarih: 24.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5150 E.  ,  2024/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/9 E., 2023/721 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/509 E., 2022/986 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 04.04.2018 tarihinde evinin bahçesinde bulunan ağaçları budamak isterken davalı ... şirketine ait yüksek gerilim hattındaki elektrik akımına kapılarak yaralandığını, yoğun bakımda tedavi edildiğini, olay sonucu elini ve ayağını kullanamadığı gibi vücudunda da izler kaldığını, davalı ... şirketinin gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden meydana gelen kazadan sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 10.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminat ile 1.000,00 TL tedavi masrafının olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 03.05.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile 11.000,00 TL olan maddi tazminat talebini 44.078,37 TL arttırarak toplamda 55.078,37 TL'nin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... EDAŞ vekili; davacının geçirdiği kazanın, verdiği ifadeden de anlaşılacağı üzere tamamen kendi dikkatsizliği ve tedbirsizliği sonucu meydana geldiğini, dava konusu olayın meydana gelmesinde müvekkili şirketin sorumluluğu olmadığını, olaydan hemen sonra davalı şirket ekiplerince yerinde yapılan incelemede tüm hususların mevzuatlara uygun olduğunun belirlendiğini, dava konusu mahalde bulunan haricen ziraat mühendisi tarafından incelemede ağaçların 7 ile 15 yaş aralığında olduğunun tespit edildiğini, davaya konu elektrik hattının ise 1980 - 1990 yılları arasında yapıldığını, yani ağaçların elektrik hattı yapıldıktan çok sonra dikildiğini, davacının elektrik hattının geçtiğini bile bile ağaçlarını diktiğini, manevi tazminat talebinin ise fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı TEDAŞ vekili; müvekkilinin meydana gelen olayda kusurunun olmadığını, elektrik dağıtımını diğer davalı yaptığında müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının 04.04.2018 tarihinde davalıya ait yüksek gerilimli elektrik direğindeki elektrik akıma kapılarak ağır yaralandığı, davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.062021 tarihli kararın davalı tarafıca istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 27.04.2022 kararı ile kaldırılarak dosyanın Mahkemeye iade edildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda olayın ne şekilde meydana geldiği, davacının fiilinin kazanın meydana gelip gelmemesinde etkili olup olmadığı, yaralanma olayı ile davalının kusuru arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı değerlendirilmeden sadece emniyet mesafesi dikkate alınarak değerlendirme yapıldığı dikkate alındığında, meydana gelen olayda kusur dağılımının net bir şekilde ortaya konması amacıyla kusur durumları hakkında yeniden rapor tanzim edilmesi için dosyanın bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi heyeti tarafından hazırlanan raporda; davacının ağaç kesme lisansına sahip olan biri olmadığının, Enerji Nakil Hattına yakın olan ağaçların budanması ve kesilmesi işlemlerinin Elektrik Kurumu tarafından yapıldığının, zira bu kesme işlemlerinde ağacın veya dalların istenmeyen tarafa düşmeleri halinde kesen kişinin tehlike ve risk altında olacağının, bu hususun EKAT Yönetmeliğinde belirtildiğinin, davacının davalı şirket ağaçlarının budanması ve kesilmesi hususunda yazılı bir ihbarda veya uyarıda bulunmadığının dosya kapsamındaki belgelerden anlaşıldığını, davacının kendi inisiyatifi ile verdiği karar ile hiçbir yetkisi ve lisansı bulunmadan ağaca çıkıp kesme işlemine başladığının ve bu işlemi yapmaya kalkıştığında ise emniyet kemeri ile bile kendisini ağaca sağlam ve emniyetli bir şekilde bağlamadığının, yani davacının olası tehlike ve riskleri gözardı ederek elinde motorlu testere ile ağaca çıktığının, kazanın meydana gelmesinde illiyet bağının davacının kararı ile oluştuğunun, dolayısıyla davacının meydana gelen olayda %100 kusurlu olduğunun, davalı TEDAŞ'ın 2013 yılında yapılmış olan özelleştirme işleminden sonra elektrik dağıtım işlerini bölgesel şirket olan diğer davalı şirkete devrettiği dikkate alındığında, meydan gelen kazada herhangi bir illiyet bağına sahip olmadığının, kusursuz olduğunun belirtildiği, zararlandırıcı olayla zarar arasındaki illiyet bağının kesildiği, davalıların kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıran ağır kusur halinin söz konusu olduğu, başka bir anlatımla zarar gören kişinin illiyet bağını kesecek yoğunlukta bir kusurunun bulunduğu, her ne kadar davalı şirketin sorumluluğu 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 69 uncu maddesine dayalı kusursuz sorumluluk ise de, oluşan zarar ile ihmalen oluşan elektrik akımına kapılma arasında illiyet bağının kesildiği ve davalı şirketlerin tamamen kusursuz olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı ... EDAŞ yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması gerektiğini, bu şirketin denetleme yükümlüğünü ihlal ettiği için sorumlu olduğunu,Mahkemece her ne kadar davacının %100 kusurlu olduğu, davalı tarafın kusurunun bulunmadığı belirtilmiş ise de davalı şirketin sorumluluğunun Borçlar Kanunu hükümleri gereği kusursuz sorumluluk esasına dayandığını ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince, hukuki nitelendirmenin davadaki ileri sürülüş ve dosya kapsamına uygun olarak belirlendiği, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun olarak değerlendirildiği, delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunduğu, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların tartışılarak gerekçeli kararın oluşturulduğu, istinaf edenin sıfat ve sebebine göre ihtilafa uygulanması gereken yasal mevzuatın doğru olarak tespit edildiği, kaldırma kararı sonrası 3 kişilik bilirkişi heyetinden denetime elverişli rapor alındığı, davacının dava dilekçesindeki beyanı ile kolluktaki beyanının, tanıkların ise kolluk ve keşifteki beyanlarının çeliştiği, davacının kendi kusurundan kaynaklı sebeplerle kazanın meydana geldiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması nedeniyle uğranılan bedensel zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Kanun'un 54, 56 ve 71 inci maddeleri,

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 5 ve 27 nci maddeleri,

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 266 ve 281 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması nedeniyle uğranılan bedensel zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Kanun'un 54, 56 ve 71 inci maddeleri,

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 5 ve 27 nci maddeleri,

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 266 ve 281 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Somut olayda; davacının evinin bahçesindeki ağaçları budamak isterken yüksek gerilimli enerji nakil hattına temas etmesi neticesinde yaralandığı iddiası ile bu davanın açıldığı, Mahkemece Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı öncesinde alınan 3 kişilik heyet raporunda, elektrik dağıtım şirketinin maksimum salınım durumunda ağaçlara olan yaklaşım mesafesine uygun hat çekmeyerek gerekli denetim ve takibi yapmadığından meydana gelen olayda asli ve %100 oranında kusurlu olduğu, davacının ise kusurlu olmadığının belirlendiği, bu kusur oranı doğrultusunda alınan tazminin bilirkişi raporuna göre Mahkemece davalı ... EDAŞ yönünden davanın kısmen kabulüne karar verildiği, bu kararın davalı VEDAŞ yönünden istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararıyla, hükme esas alınan kusur bilirkişi raporunu sunan heyette bir elektrik mühendisi olduğu, yine bu raporda olayın ne şekilde meydana geldiği, davacının fiilinin kazanın meydana gelip gelmemesinde etkili olup olmadığı, yaralanma olayı ile davalının kusuru arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı değerlendirilmeden sadece emniyet mesafesi gözetilerek değerlendirme yapıldığından meydana gelen olaydaki kusur dağılımının net şekilde ortaya konulduğunun kabul edilemeyeceği, Mahkemece davacı tarafından ağaç kesme motoru çalıştırılırken meydana gelen elektrik çarpması sonucundaki yaralanma olayında davalı ... EDAŞ ve davacının kusuru olup olmadığının tereddütsüz şekilde belirlenmesi için İTÜ ya da ODTÜ öğretim üyelerinden (iki elektrik ve bir makine mühendisi) oluşturulacak heyetten rapor alınarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın Mahkemeye iade edildiği, Mahkemece de kaldırma kararı sonrasında İTÜ öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 12.07.2022 tarihli raporda ise, davalı ... EDAŞ'a atfedilecek kusur bulunmadığı, kazanın meydana gelmesinde davacının %100 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ve Mahkemece de alınan bu heyet raporuna itibar edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, hükme esas alınan rapor ile kaldırma ilamı öncesinde alınan rapordaki değerlendirmeler tümüyle çelişkili olup, her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2. Bundan ayrı, hükme esas alınan 12.07.2022 tarihli raporda, davalı ... şirketinin, kusursuz sorumluluk kapsamında yer alan tehlike sorumluluğuna ilişkin hiçbir değerlendirmeye yer verilmemiş olup, bu yönüyle bilirkişi raporunun dava konusu olay içeriğine uygun ve hükme esas alınabilecek nitelik ve yeterlilikte olmadığı da kuşkusuzdur.

3. Bu kapsamda, davalı ... şirketinin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği gereği bakım ve özen borcunu gereği gibi yerine getirip getirmediği, olabilecek tehlikeleri düşünerek gerekli denetimleri yapıp yapmadığı, olayın meydana geldiği davacıya ait bahçedeki ağaçların kazaya neden olan enerji nakil hatları ile arasındaki mesafesi, söz konusu ağaçların yaşları, enerji nakil hattının kurulma tarihleri, yine davalı ... şirketince ilgili yönetmeliğe göre gerekli mesafeyi koruyup korumadığı, meydana gelen olayla ilgili bir ceza soruşturması ya da açılan bir ceza davası bulunup bulunmadığı, var ise bu ceza dosyası ya da soruşturma evrakları da dosyaya alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilmeli ve değerlendirme yapılırken de davalı ... EDAŞ'ın önemli ölçüde tehlike arz eden elektrik dağıtımını gerçekleştirmesi nedeniyle meydana gelen olayda kusursuz sorumlu olduğu da nazara alınmalıdır.

4. Bu itibarla İlk Derece Mahkemesince, davalı ... şirketinin meydana gelen olayda kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumlu olduğu gözetilerek, davalı ... şirketi açısından tehlike sorumluğuna ilişkin değerlendirmeler içeren, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli, tarafların var ise kusur oranlarının da gerekçeleriyle belirtildiği, alınan raporlar arasındaki çelişkileri giderir nitelikte, önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile hazırlanmış olan bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi Kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17384, Karar No: 2017/3602, Tarih: 09.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/17384 E.  ,  2017/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın men'i, ek kartın iptali ve kredi kayıt bürosu kayıtlarının düzeltilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin hiçbir talebi ve imzaladığı bir sözleşme bulunmadığı halde davalı bankanın müvekkilinin tanımadığı ... adlı şahsın kredi kartı hesabından müvekkili adına ek kart çıkarttığını, müvekkilinin hiç kullanmadığı bu ek kart nedeniyle kredi kayıt bürosu kayıtlarında 30.000,00 TL risk gözüktüğünü, müvekkilinin kendi çalıştığı bankadan kredi çekmek istediğinde bu durumu öğrendiğini, bu nedenle kredi talebinin reddedildiğini, müvekkilinin davalı bankaya yaptığı başvuru üzerine kayıtların ilk önce düzeltildiğini ancak 1 ay sonra tekrar önceki aslında ...'a ait olan borç riskinin gözüktüğünü, müvekkilinin defalarca yazılı ve sözlü başvuru yapmasına rağmen bankanın ısrarla belirtilen yanlışlığı düzeltmediğini, bu nedenle müvekkilinin kredi kullanamadığını ileri sürerek, muarazanın men'i ile müvekkili adına çıkartılan ek kartın iptaline, müvekkilinin kredi kayıt bürosu kayıtlarının ...'a ait borçların kalıcı olarak silinerek düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl kart sahibi ...'ın borçlarını ödememesi sebebiyle adına girilen olumsuz kaydın ek kart sahibi olması nedeniyle davacının adına da yansıdığını, ancak bu hatanın davacının başvurusu üzerine düzeltildiğini, bugün itibariyle de kredi kartı nedeniyle herhangi bir borcu bulunmadığını, kredi notunun düşürülmesinin sözkonusu olmadığını, davacı ek kart hesabının silinmesini talep etmişse de asıl kart malikinin borçları nedeniyle kayıtların tamamının sistemsel şekilde ve kalıcı olarak silinmesinin mümkün olmadığını, davacının sistemsel olarak hata nedeniyle oluşan olumsuz sicil zaten düzeltildiğinden davacının bu davayı açmasında hukuki yararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, bilgisi dışında dava dışı ...'a ait kredi kartı hesabından çıkarılan ek kart nedeniyle davacının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı adına dava dışı ... 'a ait kredi kartı hesabından çıkarılan ek kartın iptaline, davacı ... adına ... Bankalar Birliği Risk Merkezi'nde davalı banka tarafından ek kart sahibi olarak görülen kayıtların silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, bilgisi dışında dava dışı ...'a ait kredi kartı hesabından çıkarılan ek kart nedeniyle davacının herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı adına dava dışı ... 'a ait kredi kartı hesabından çıkarılan ek kartın iptaline, davacı ... adına ... Bankalar Birliği Risk Merkezi'nde davalı banka tarafından ek kart sahibi olarak görülen kayıtların silinmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12032, Karar No: 2018/6955, Tarih: 29.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/12032 E.  ,  2018/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait 34 TJU 47 plaka sayılı takside taksi şoförü olarak 08/12/2010 tarihinden 30/09/2012 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini, haftanın 7 günü 03:00-15:00 saatleri arasında çalıştığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde de çalıştığını, çalışması süresince asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediğini ve sair bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalı ile davacı arasında işveren işçi ilişkisinin mevcut olmadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin kira sözleşmesi olduğunu, davacının taksiyi kiraladığını ve bağımsız olarak kendi adına çalıştığını, davacının sigortasının ödenmesinin işçi işveren ilişkisi olduğunu göstermeyeceğini, davacının sigortasını kendisinin ödediğini, kabul anlamına gelmemek kaydı ile iş akti olduğu kabul edilse dahi müvekkilinin esnaf olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, her ne kadar davacı vekili müvekkilinin davalıya ait ticari takside hizmet akdine dayalı olarak 08/12/2010 tarihinden 30/09/2012 tarihine kadar çalıştığını iddia etmiş ise de davalı tarafça taraflar arasındaki ilişkinin kira ilişkisi olduğuna dair iki adet sözleme sureti sunulduğu, bizzat davacının da 16/07/2013 tarihli celsede ilk bir yıllık çalışmasının kira sözleşmesine dayalı olarak çalıştığını kabul edip beyanını imzası ile tasdik ettiği, dolayısıyla davacının birinci yıl kira sözleşmesi ile çalıştığı kesinlik kazanmış olup bu dönem alacakların hesabında dışlandığı, davalının ikinci yılı için de kira sözleşmesi sureti ibraz etmiş ise de bu sözleşmedeki imza davacı tarafından inkar edildiğinden imza incelemesi yapılmasına karar verilip, davalı vekilinden sözleşme asıllarını sunmak üzere kendisine ihtarlı kesin süre verildiği, davalı vekilinin takip eden celsede sözleşme asıllarını bulamadıklarını belirttiğinden imza incelemesi yapılmayıp, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığı kabul edildiği, dolayısıyla davacının ikinci yıl çalışmasının hizmet akdine dayalı olduğunun kabul edildiği, böylece davacının davalının sahibi bulunduğu takside tam bir yıl çalıştığı, davalı işveren vekili müvekkilinin esnaf olduğunu, bu neden davaya İş Kanunu hükümlerinin uygulanamayacağını iddia ederek görev itirazında bulunmuş ise de 5362 sayılı Kanuna göre bir kimsenin esnaf sayılabilmesi için öncelikle işyerinde bizzat kendisinin de çalışmasının zorunlu olduğu, davalının ticari taksisinde kendisinin çalışmadığı anlaşıldığından esnaf sayılmasının mümkün olmadığı, Mahkeme'nin görevli olduğu, davacının kıdem ve ihbar tazminatını hak etmeyecek şekilde işten ayrıldığının ispatı davalı işverene düştüğü halde, bu husus davalı işverence ispat edilemediğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının doğduğu, davacı izin ücreti talebinde bulunmuş olup, ücretli izinlerin kullandırıldığı veya ücretinin ödendiği imzalı ücretli izin defteri, ücret bordrosu ve makbuz gibi belgelerle işveren tarafından ispat edilemediğinden davacının izin ücreti alacağının bulunduğu, davacı fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti talebinde bulunmuş ise de ticari taksilerde şoför olarak çalışan işçilerin ücreti, şoförün günlük elde ettiği hasılattan belli bir miktar mal sahibine verilmek, kalan hasılatın ise o günlük ücreti olarak şoföre kalması şeklinde ödendiğinden, bu şekilde ücret ödemede na kadar çok fazla çalışırsa çalışsın mal sahibine verilen miktar değişmeyeceğinden, fazla çalışılan süre içinde elde edilen hasılatı tamamen şoföre kalacağından, aksi durumda fazla çalışma olduğunda mal sahibi günlük kendisinin aldığı miktardan ayrıca şoföre fazla çalışma ücreti ödemesi halinde fazla çalışmanın tamamen kendi aleyhine olacağından, hafta tatili ile genel tatillerde çalıştığı zaman da şoför ücretini almış olacağından davacının bu taleplerinin reddedildiği, davacının asgari geçim indirimi