muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5835, Karar No: 2013/129, Tarih: 16.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5835 E.  ,  2013/129 K.**

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 126

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 359

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 360

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 362

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yüklenicinin inşaatı süresinde tamamlayarak bağımsız bölümleri müvekkiline teslim ettiğini, ancak bağımsız bölümlerde ve ortak alanlarda sözleşme gereği yapılması gereken bir kısım imalatların yapılmadığını, eksik işlerin bulunduğunu ileri sürerek, bağımsız bölümlerdeki eksiklikler nedeniyle 23.950,00 TL ile ortak alanlardaki eksikliklerden dolayı müvekkilinin hissesine isabet eden 1.133,00 TL olmak üzere toplam 25.063,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının bağımsız bölümleri teslim aldıktan sonra üçüncü şahıslara devrettiğini, bu sebeple taşınmazlarda hak sahipliği kalmadığından dava açma ehliyeti bulunmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini ayrıca davacının teslim alırken ihtirazi kayıt ileri sürmediğini, ayıp ihbarında bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirketin davacı ile aralarında yaptıkları sözleşmede belirtilen yükümlülüklere uymayarak bağımsız bölümlerde eksik ve ayıplı imalatlar yaptığı, bu imalatlar dolayısyla davacının 17.021,00 TL zarara uğradığı, davalı tarafça husumet yönünden davanın reddi talep edilmiş ise de, alacak konusunun taraflar arasındaki sözleşmeye dayandığı, bu sözleşmenin ise davacı ile davalı arasında imzalandığı, sözleşmede belirlenen kıstaslara uymayan davalı aleyhine davacının dava açma ehliyetinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 17.021,00 TL'nin dava tarihi itibari ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı temsilcisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı iş bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı temsilcisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı iş bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de davacının talep etttiği hususların eksik iş mi, ayıplı iş mi, ayıplı iş ise gizli ayıp mı, açık ayıp mı olduğu yönünde hiçbir ayrım gözetilmemiştir. Zira, yüklenicinin, iş sahibine olan borçlarına aykırı olarak, imalini yüklendiği eserin ayıplı olması durumunda; iş sahibi, açık ayıplarda BK'nın 359, gizli ayıplarda ise 362. maddeleri hükümlerine uygun olarak ihbarda bulunduğu takdirde, aynı Kanun'un 360. maddesinde tanınan hakları kullanabilir. Eksik iş, sözleşme ve eklerine göre yapılması kararlaştırıldığı halde tam yapılmayan iştir. Ayıplı eser sözleşmede kararlaştırılan vasıfları veya olmasından vazgeçilmez bazı vasıfları taşımayan eserdir. Diğer anlatımla ayıp, bir malda ya da eserde sözleşme ya da yasa hükümlerine göre normal olarak bulunması gereken niteliklerin bulunmaması ya da bulunmaması gereken bozuklukların bulunmasıdır. Ancak, kasten sakladığı bozukluklarla, usulüne uygun yapılan gözden geçirmede farkedilemeyecek ayıplar için yüklenicinin sorumluluğu devam eder. Eğer, meydana getirilen eserin, teslim alındığı sırada usulüne uygun yapılan gözden geçirme ile varolan bozukluğu görülmemişse, ortada gizli bir ayıbın olduğu kabul edilir. Açık ayıplar, eserin tesliminden sonra, işlerin olağan akışına göre imkan bulunur bulunmaz bizzat yapılan veya uzmanına yaptırılan gözden geçirme sonucu saptanınca, uygun sürede (BK m.359); gizli ayıplar da ortaya çıkar çıkmaz, gecikmeksizin yükleniciye bildirilmelidir (BK m. 362/III ). Ayıp bildirimi süresine yapılmadığı takdirde iş sahibi bu ayıbı örtülü olarak kabul etmiş sayılır. Eksik işler bedeli ise ihbar koşuluna ve ihbar süresine bağlı olmaksızın teslim tarihinden itibaren beş yıllık zamanaşımı süresinde (BK m. 126/son ) talep edilebilir. Eğer eser iş sahibinin beklediği amacı karşılamıyorsa kural olarak ayıplı yapıldığı kabul edilir. (15. Hukuk Dairesi'nin 27.09.1988 gün 1988/92 E. 1988/3020 K. sayılı kararı ile 20.11.1995 gün 1995/5216 E., 1995/6697 K. Sayılı kararları). Ayıp ihbarının yazılı olarak yapılması zorunlu olmayıp süresinde ayıp ihbarının yapıldığı her türlü delille ve tanık beyanıyla dahi kanıtlanabilir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02.02.1979 gün 1977/11-393 Esas 1979/80 Karar, 15. Hukuk Dairesi'nin 06.02.2002 tarih 2001/4689 Esas, 2002/546 Karar sayılı ilamları).

Bu durumda mahkemece öncelikle, tazminat konusu yapılan kalemler tek tek değerlendirilerek, bunların ayıplı iş mi yoksa eksik iş mi, ayıplı işlerin ise gizli ayıp mı yoksa açık ayıp mı olduğu belirlenmelidir. Daha sonra açık ayıplarla ilgili teslimden sonra yükleniciye süresinde ihbarda bulunulup bulunulmadığı, gizli ayıplarla ilgili olarak da ayıbın ortaya ne zaman çıktığı, çıkmasından sonra yüklenicinin haberdar edilip edilmediği üzerinde durulmalı, gerektiğinden yukarıda ilkeler uyarınca bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı temsilcisinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19443, Karar No: 2015/15620, Tarih: 13.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19443 E.  ,  2015/15620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2012/822-2014/968

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının işyerinde bulunduğu semtte yüksek gerilim sebebiyle sürekli elektrik kesintisi olduğunu, davalı kuruma ait trafoda oluşan yüksek gerilim nedeniyle davacının işyerini besleyen enerji hattının, ark ve kıvılcım çıkarmak suretiyle işyerinin içine sıçraması sonucunda 17.11.2012 tarihinde meydana gelen yangında davacının işyerindeki tüm malzemelerin yandığını belirterek şimdilik 10.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, meydana gelen yangın olayında kusurları olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece; yangının kasıtlı olarak çıktığına dair delil bulunmadığı ve davalıya ait şebekede gerilim yükselmesinden çıkmadığını belirterek ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, 17.11.2012 tarihinde davacının işyerinde meydana gelen yangın nedeniyle 19.11.2012 tarihli İtfaiye Raporunda, yangının elektrik kontağından meydana geldiği belirtilmesine rağmen, talimatla alınan üç kişilik bilirkişi raporunda davacının işyerinde başlayan yangının aşırı akım çekilmesine bağlı rekordman (besleme) kablosundan çıkmış olabileceği, davalıya ait şebekeden yangının çıkmadığı, davalının kusurlu olmadığı açıklanmıştır.

Hükme esas alınan üç kişilik bilirkişi raporunda Yeminli Mali Müşavir ve Hukukçu bulunduğu ve raporun netice kısmında ihtimale dayalı olarak sonuca varıldığı anlaşılmaktadır.

Ayrıca, İtfaiye görevlileri tarafından tanzim edilen 19.11.2012 tarihli raporda, yangının çıkış nedeni olarak elektrik kontağından meydana geldiği belirtilmiştir. Bu tür resmi belgelerin aksi sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgelerden sayıldığı nazara alındığında, bundan başka Cumhuriyet Başsavcılığının 29.04.2013 tarihli Takipsizlik kararında da “Yangının elektrik kontağından meydana geldiği kanaatine varıldığı” na ilişkin gerekçenin yer alması nedeniyle bilirkişi raporu bu haliyle Yargıtay denetimine elverişli olmadığı gibi hüküm kurmaya da yeterli değildir.

Bu durumda, mahkemece; konusunda uzman üç kişilik Elektrik Yüksek Mühendisinden oluşan bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınarak, davalı kurumun kusursuz sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu kapsamında sorumluluğunun bulunup bulunmadığı, davacının bilirkişi raporuna itirazlarını da karşılayacak şekilde ve aşırı akım çekilmesinden dolayı tesisatı çeken ve izin veren davalı kurumun sorumlu olup olmadığı konusunda ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6563, Karar No: 2013/1066, Tarih: 25.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6563 E.  ,  2013/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayetçi vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, talebe konu alacakların müvekkili tarafından Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’ndan temlik alındığını, alacakların kaynağının ...’ye devredilen .... Bank A.Ş. ve .... Bank A.Ş’den müflis şirkete kredi sözleşmesine istinaden kullandırılan krediler olduğunu, bu alacakların ... tarafından temlik alınarak kamu alacağına dönüştüğünü, alacakların müvekkili şirket tarafından temlik alınması nedeniyle alacağa tanınan imtiyazın müvekkiline de tanınması gerektiğinden, alacakların müflis şirket iflas masasına üçüncü sırada kabulü için başvurduklarını, ancak hatalı olarak dördüncü sıraya kabul edildiğini ileri sürerek, alacaklarının 6183 sayılı Kanun’un .... maddesi ve Bankacılık Kanunu’nun ilgili hükümleri gereğince üçüncü sıraya kaydına karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, ...’ye tanınan imtiyazların temlikle geçmeyeceğini ve davacı şirketin de alacağının imtiyazlı olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Bankacılık Kanunu gereğince imtiyaz hakkının ...’ye tanındığını, alacakları temlik alan şikayetçiye imtiyaz hakkının geçmeyeceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, şikayetçinin iflas sıra cetvelinde dördüncü sıradaki alacağının üçüncü sıraya yazılması istemine ilişkindir.

Şikayetçi tarafından talep edilen alacaklar ....08.2001 ve ......2001 tarihlerinde Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na temlik edilmiş olup, o tarihte yürürlükte bulunan 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun .../.... maddesi uyarınca kamu alacağına dönüşmüştür. Aynı alacak 01.02.2006 tarihinde de şikayetçi varlık yönetim şirketine temlik edilmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 168. ( 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 189. ) maddesine göre temlikle, alacak üzerindeki rüçhan hakları da temlik alana geçtiğinden, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’da yer alan imtiyazların şikayetçi yararına uygulanması gerektiği dikkate alınarak, bu kapsamda yapılacak değerlendirmenin sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4602, Karar No: 2012/601, Tarih: 01.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4602 E.  ,  2012/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ihalesi yapılan taşınmaz üzerinde birinci sırada haczi olan şikayet olunana 6183 Sayılı yasa hükümleri dikkate alınmaksızın şikayetçi kurum hacze iştirak ettirilmeksizin, satış parasının ödendiğini ileri sürerek, sıra cetveline itirazının kabulü ile şikayetçinin birinci sırada hacze iştirakinin sağlanmasını talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, süresinde yapılmayan şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, icra dosyası ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan vekili tarafından borçlular hakkında yapılan takipte taşınmazın satışı sonucu 15.10.2010 tarihinde sıra cetveli düzenlendiği, bu kararın, şikayetçi idareye 02.11.2010 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçinin yedi iş günü olan yasal süreyi geçirerek 8 inci günde şikayette bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2826, Karar No: 2021/5845, Tarih: 19.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2826 E.  ,  2021/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde,davacının kat maliki olduğu sitede doğalgaza geçiş için yapılan çalışmalar neticesinde Kat Malikleri Yönetimin Kurulu tarafından Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 42. madesine aykırı olarak onayı olmadan ısıtma sisteminin merkezi sistemden ferdi sisteme dönüştürülmesi kararı alınmış olduğunu ve bu doğrultuda çalışmaların başlatıldığını öğrendiğinin, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun emredici hükmüne aykırı olarak oybirliği yerine oy çokluğu ile alınan işbu kararın mutlaka butlanla hükümsüz olduğu, bu nedenlerle ısı sisteminin değiştirilmesine yönelik alınan kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 27/04/2016 tarihli kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/05/2018 tarih, 2017/1273 Esas, 2018/3695 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının davasının kabulü ile, davalı ... Sitesi Tutkunlar Apartmanı Yöneticisi Yönetim Kurulu tarafından alınan ısıtma sisteminin merkezi sistemden ferdi sisteme dönüştürülmesi kat malikleri kurulu kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek, iptali istenilen kat malikleri kurulu toplantısının usul ve yasaya aykırı olduğunun tespiti ile davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve aşağıda yazılı kalan temyize başvurma harcının alınarak Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31854, Karar No: 2015/36473, Tarih: 23.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31854 E.  ,  2015/36473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2014/286-2015/226

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin sendikal tercihlerini ortadan kaldırarak cezalandırmak olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminata talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde ekonomik kriz olması nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçek olmadığı savunularak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme yapılan yargılama sonunda, fesih ilan yoluyla usulüne uygun şekilde işyerinde tüm işçilere duyurulduğunu, bu haliyle feshin usulen geçerli olduğu, önce davacı dahil 35 çalışanın daha sonra da 7 çalışanın ekonomik kriz sebebiyle ilan yoluyla davalı işveren tarafından işten çıkartıldığı, işyerinde gerçek anlamda bir ekonomik daralma yaşandığı, maliyetleri işletmenin faaliyet kârına göre çok yüksek olduğu, işten çıkartılan işçilerin yerine daha sonradan işçi alınmadığı, davacının çalıştığı bölüm dahi hemen hemen bütün bölümlerde işçi azaltma yoluna gidildiği, işçi çıkartılmadan önce ekonomik krizin aşılması için gereken tüm önlemlerin alındığı, son çare olarak fesih yoluna başvurulduğu anlaşıldığından feshin geçerli olduğu, her ne kadar davacı feshin sendikal nedene dayandığını iddia etmiş ise de, bu iddiasını ispat yükümlü olan davacının dinlettiği tanıkları ve diğer tüm delilleri ile bunu ispatlayamadığı ve feshin gerçek nedeninin ekonomik kriz olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur.

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Yukarıda belirtilen normatif düzenleme ve yapılan açıklamalara göre; fesih bildiriminin yazılı yapılması ve toplu çıkarımlarda dahi kişiye özgü ve yazılı olması zorunludur. Haklı fesih halleri hariç fesih bildiriminin yazılı yapılmaması feshi başlı başına geçersiz kılar. Somut uyuşmazlıkta, işveren tarafından işçiye doğrudan bir fesih bildirimi yapılmamış, toplu işçi çıkarılacağı ilanen belirtilmiştir. Bu şekilde feish bildirimi yasal olmadığı gibi usulüne uygun değildir. Mahkemenin ilanen tebligatı usule uygun kabul etmesi 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre yerinde değildir. İşveren feshi salt bu nedenle geçersizdir.

Diğer taraftan davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedilişini iddia etmiş ise de dosyadaki delillere ve özellikle Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişine göre sendikal nedeni kanıtlayamamıştır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 362.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.