muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7951, Karar No: 2011/8367, Tarih: 14.07.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7951 E.  ,  2011/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 11/02/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevı zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, ... 1 de 28.12.2008 tarihinde yayınlanan "... ..." isimli belgeselde davalılardan ...'in "Bunun ne Alevilikle ne sünnilikle bir alakası yoktur. Bu örgütün, ki örgütün içerisinde... var, ... bildiğiniz gibi, 1971'in yine önde gelen liderlerinden ve TİKKO'nun kurucularından, işte ... ..., efendime söyleyim ...bunların hepsi beraber ismini değiştirenler zaten. Ölenler arasında daha sonra çatışmalarda ölen militanlar arasında yedi tane sünnetsiz ceset var. ...ve yedi tane sünnetsiz cesedin aleviyle, sünniyle, kürtle, türkmenle, ... ne alakası olabilir. Bir, buradan bakıyoruz ki, bu işin arkasında dış mihrakların da parmağı var..." şeklindeki yorumu üzerine ...'in fotoğrafının yayınlanması ile seyircide Maraş Katliamı katillerinden birinin ... olduğu algısının yarattıldığını, ... ve tüm Ermenilerin hedef haline getirildiğini, bu görüşlerin doğru olmadığının biliniyor olmasına rağmen yayınlanmasında gerçeklik, doğruluk ve tarafsızlık ilkelerinin ihlal edildiğini, bu yayın sebebi ile müvekkillerinin manevi yönden çöküntü yaşadıklarını, ileri sürerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar ise gerçeklik, doğruluk ve tarafsızlık ilkeleri doğrultusunda yayın yapıldığını, davacıların murisi ... ve Ermenilerin hedef gösterilmediğini belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalılar ise gerçeklik, doğruluk ve tarafsızlık ilkeleri doğrultusunda yayın yapıldığını, davacıların murisi ... ve Ermenilerin hedef gösterilmediğini belirterek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece; ...'in yorumlarına başladığı sırada "... Eski Milletvekili" ünvanı ile tanıtıldığı, tarafsız ve gerçek yayıncılık ilkeleri gereğince eski milletvekili sıfatı yanında "... olaylarının beraat eden sanığı" olduğunun belirtilmediği, olayları alevi-sünni çatışması olarak değerlendiren bir akademisyen ve bir siyasetçinin birer cümlelik yorumlarının ardından, dava sürecine ilişkin hiçbir bilgi de verilmeksizin olaylar sebebiy1e yargılanıp beraat eden ...'in yorumlarının son olarak ve olayın tartışılmaz gerçeği imiş izlenimi verecek şekilde kamuoyuna aktarılmış olması sebebiyle, belgesel nitelikteki bir programda normal bir izleyici kitlesinde resmi rakamlara göre 111 kişinin öldüğü Maraş katliamından davacıların murisinin sorumlu olduğu izlenimini verecek şekilde yayınlanmış olması sebebiyle ve belgeselin yayınlanmasından önce kendisi de bir suikast sonucu öldürülmüş kişinin katliam sanığı olarak gösterilmesi sebebiyle gerçeklik, doğruluk, tarafsızlık ilkelerinin ihlal edildiği, belgeselin konusu ile ifade-görsellik arasında bağ bulunmaması sebebiyle hukuka aykırılık unsurunun oluştuğu sabittir." gerekçesiyle istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayının; 28/12/2008 tarihinde ... yayınlanan ve 02/01/2009 tarihinde ... tekrar verilen yapımı davalı ... tarafından gerçekleştirilen "... ..." isimli belgesel programın 11. bölümüne ilişkin olduğu, programda 1971-1980 yılları arası ülkede yaşanan siyasi ve toplumsal olayların ve 12 Eylül'e giden sürecin anlatıldığı anlaşılmaktadır.

Yayının tümü nazara alındığında gerçeklik, doğruluk, tarafsızlık ilkelerine uygun olduğu, hukuka aykırılık unsurunun gerçekleşmediği ve davacıların murisinin kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/07/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 14/07/2011
Yargıtay — Esas No: 2009/2103, Karar No: 2009/3475, Tarih: 19.03.2009

14. Hukuk Dairesi 2009/2103 E., 2009/3475 K.

**14. Hukuk Dairesi 2009/2103 E., 2009/3475 K.**

**- BEYANLAR HANESİ

- MUHTESAT

- TAPU KÜTÜĞÜ

- TERKİN**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 722 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 724 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 729 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 1012 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 19 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.11.2006 gününde verilen dilekçe ile beyanlar hanesindeki muhdesat belirtmesinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.04.2008 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı, 210 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalıya ait 8 adet zeytin ağacı bulunduğunu, bu hususta tapunun beyanlar hanesinde kayıt olduğunu, başkasına ait ağaçların taşınmazın kullanımını sınırladığını ileri sürerek tapudaki kaydın terkinini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, beyanlar hanesindeki muhdesat kaydının terkini isteğine ilişkindir.

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere, Eşya Hukukunda "muhdesat" kavramından bir arazi üzerinde arzın malikinden başkasına veya bir paydaşa ait yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak sağlamaz. Muhdesat sahibinin hakkı sadece şahsi bir haktır. Bu hakkın hukuki mahiyeti ve nasıl kullanılacağı Türk Medeni Kanunu'nun 722, 724 ve 729. maddelerinde açıklanmıştır.

Bir kişi lehine muhdesatın tespitine ve bunun kütüğün beyanlar hanesine yazılmasına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi imkan sağlamaktadır. Anılan hüküm uyarınca; 'Taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir."

Bu tür bir hakkın zemin üzerindeki binanın veya ağaçların yok olması bibi bazı nedenlerle ortadan kalkacağı kuşkusuzdur. Diğer taraftan, Türk Medeni Kanunu'nun 1012. maddesi hükmü gereğince kaydın terkini kütükte hak sahibi görünen bütün ilgililerin rızasına bağlı olarak da yapılabilir.

Bu tür bir hakkın zemin üzerindeki binanın veya ağaçların yok olması bibi bazı nedenlerle ortadan kalkacağı kuşkusuzdur. Diğer taraftan, Türk Medeni Kanunu'nun 1012. maddesi hükmü gereğince kaydın terkini kütükte hak sahibi görünen bütün ilgililerin rızasına bağlı olarak da yapılabilir.

Bu tür bir belirtme Türk Medeni Kanunu'nun 684. maddesine sınırlama getirerek muhdesat konusu ile arazinin bütünleşmesine engel olacağından, arazi sahibinin mülkiyet hakkını ileri sürerek ve muhdesat bedelini hak sahibine ödemesi suretiyle mahkemeden terkin talebinde bulunması olanaklıdır. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş, keşfen bilirkişilere belirtme konusu hakkın dava tarihindeki rayiç değerini hesaplattırmak, bulunacak bedeli davacıya depo ettirmek, birlikte ifa suretiyle tapu sicilinde davalı lehine yapılan belirtmeyi terkin etmek olmalıdır.

Somut olaya gelince; davacı da mülkiyet hakkına sınırlama getirdiğini i eri sürerek dava konusu ağaçların kayıttan terkinini ileri sürmüş, mahkeme ağaç bedellerini tespit ederek karar kesinleştiğinde ödenmek üzere kaydın terkinine karar vermiştir. Mahkemece, bedel tespit edilerek terkin kararı verilmesinde bir usulsüzlük yok ise de, tespit edilen bedelin hükümden önce depo ettirilmemesi doğru görülmediğinden kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün (BOZULMASINA), peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1629, Karar No: 2011/510, Tarih: 19.01.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/1629 E.  ,  2011/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 25.03.2003 günü itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kitapların hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanunun 71/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2524, Karar No: 2012/7063, Tarih: 21.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/2524 E.  ,  2012/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş ya da haberdar olmamış bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kuruluşunun duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hazineye ve ilgili kamu kuruluşuna hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın hazineye ve ilgili kamu kuruluşuna haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27249, Karar No: 2012/27093, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27249 E.  ,  2012/27093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının fesih sonrası yine Sağlık Bakanlığına bağlı alt işverenler yanında çalışmasını sürdürüp sürdürmediğinin belirlenmesine yönelik olarak davacıya ait güncel hizmet döküm cetveli, hizmet cetvelinde fesihten sonra çalışması görünüyorsa ilgili işverenlere ait Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları ve bu şirketlerin alt işveren olarak Sağlık Bakanlığından ... alması söz konusu ise ilgili sözleşme metinlerinin getirtilmesi amacıyla dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2116, Karar No: 2021/3293, Tarih: 25.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/2116 E.  ,  2021/3293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacağı tahsil amacıyla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak, bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın eyleminin hukukî alacağın tahsili amacıyla tehdit suçu kapsamında kalmasına rağmen, hüküm kısmında TCK'nın 150/1. maddesinin gösterilmemesi yerinde eklenmesi mümkün maddî hata kabul edilmiş; dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafi ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından yargılama giderleri ile alakalı olarak “Zorunlu müdafi ücreti 537,00 TL” ibaresinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 150/1. maddesinin, aynı Kanunun 40/1. maddesinde belirtilen bağlılık kuralı gereği yalnızca hukukî ilişkinin tarafı olan kişiler hakkında uygulanabileceği; sanık ...’ın, katılanlarla sanık ... arasındaki hukukî ilişkinin tarafı olmadığı anlaşıldığından, sanık ...’ın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hakkında alacağı tahsil amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa’nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafi ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafi ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunmasına, 25/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7743, Karar No: 2011/2466, Tarih: 21.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7743 E.  ,  2011/2466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ile davalılar vekili avukat ... 'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 9.3.2006 tarihinde gözün arka kısmında kitle bulunması nedeniyle davalı hastahanede ameliyat olduğunu, ameliyat sonrasında gözünde kanama olması nedeniyle göze tekrar müdahalede bulunulduğunu ve acilen Amerikan hastahanesine kaldırılarak ameliyat olduğunu, Dünya Göz hastanesindeki ameliyat nedeniyle göz kapağında deformasyon ve gözde kayma meydana geldiğini ileri sürerek sosyal güvencesi olduğu halde acilen Amerikan hastahanesine kaldırılarak ameliyat edilmesi nedeniyle Amerikan Hastahanesine ödediği bedel ile göz kapağındaki deformasyon ve gözde meydana gelen kayma nedeniyle yapılması gereken operasyonlar için şimdilik 1.000,00 TL maddi, 300.000,00 Tl manevi tazminatın tahsilini istemiş, Islah ile maddi tazminat talebini 23.786,72 Tl'ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece Adli Tıp raporu gözetilerek, davacının göz kapağı ve gözündeki deformasyon ve kayma için gerekli olan masraf bedeli 7.070,95 TL maddi ile 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

2010/7743-2011/2466