muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23158, Karar No: 2018/10085, Tarih: 26.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23158 E.  ,  2018/10085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kadın tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılmış, dava devam ederken usulünce yapılan ıslahla Türk Medeni Kanunu'nun 165. maddesinde düzenlenen akıl hastalığına dayalı boşanma davasına dönüştürülmüştür.

Davalı erkeğin ... Sulh Hukuk Mahkemesi' nin 2014/139 Esas, 2014/171 karar sayılı ilamı ile kısıtlanmış olduğu görülmüştür. ... Sulh Hukuk Mahkemesinde kısıtlanma kararına dayanak yapılan Merzifon KMP Devlet Hastanesi sağlık kurul raporunda davalı erkeğin "zeka geriliği nedeniyle akli dengesinin akıllıca yaşam sürmesi için yeterli olmadığı, hastalığının sürekli olduğu ve vasi tayini gerektiği!" gerekçesiyle vesayet altına alınmasının uygun olduğu şeklinde rapor düzenlemiştir. Yine dosyadan anlaşıldığı üzere davalı erkeğin 1990 yılına ait .... tarafından düzenlenmiş "ileri derece debilite" tanısı ile askerliğe elverişsiz olduğuna yönelik raporunun bulunduğu, yine davalı erkeğin 1993 tarihli raporu sonucu 2022 sayılı yasadan kaynaklı engelli aylığı aldığı anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde bulunan, mahkemece Adli Tıp 4. İhtisas Kurulundan alınan 11.05.2015 tarihli 2015/2001 karar sayılı raporunda ise, davalı ...'in fiil ehliyetine haiz olduğu, kişide mevcut akıl hastalığı veya zeka geriliğinin tespit edilemediği belirtilmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu raporu ile dosyada mevcut diğer raporlar arasında çelişki vardır.

2959 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 15 maddesinin (f) bendi "Adli Tıp İhtisas Kurulu ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkiler Adli Tıp Genel Kurulunca incelenir ve kesin karara bağlanır" hükmünü getirmiştir.

O halde, mahkemece öncelikle ......Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/139 Esas, 2014/171 karar sayılı dosya aslının yahut onaylı suretinin dosya arasına alınmasından sonra tüm dosya, raporlarla ve daha önceki tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulunun görüşü alınmak suretiyle giderilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.09.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/1035, Karar No: 2008/3745, Tarih: 21.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1035 E.  ,  2008/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 28.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava; davacıların dava konusu taşınmazın murisleri ... kızı ... ...'a ait olduğunu belirterek tapu kaydında yanlış yazılan baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava; tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkindir.

Taşınmazların kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken taşınmaz malikinin değişmemesi diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Dava konusu taşınmazın tapulama tutanağının incelenmesinde; taşınmazın vergi kaydına, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak "... Kızı 1935 d.lu ... ... adına tespit ve tecil edildiği anlaşılmaktadır. Ancak 08.08.2006 tarihinde dava dilekçesinde murislerine ait olduğu belirtilen dava dışı 1864, 2243 ve 2388 parsellerle tapulaştırma işlemine tabi tutularak 134 ada 15 parsel numarasını almıştır. Bu parselin tapu kaydında taşınmazın 787/5034 payı ... kızı ... ..., 4247/5034 payı da ... kızı ... ... adına kayıtlıdır. Toplulaştırmaya katılan dava dışı 1864, 2243 ve 2388 parsellerin tutanaklarının incelenmesinde; bu taşınmazlarında vergi kayıtlarına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... kızı ... ... adına farklı doğum tarihleri ile tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. 182 parsel 11.05.1977 tarihinde dava dışı olan parseller ise, 07.06.1978, 01.07.1978 ve 01.05.1978 tarihlerinde tespit edilmiş ve hepsinin tutanağı 18.05.1982 tarihinde kesinleşmiştir. Tespit bilirkişilerinden ikisinin bütün tutanaklarda imzaları bulunmaktadır. Tespit bilirkişilerinin sağ olup olmadığı araştırılmamış, sağ iseler bu konuda bilgilerine baş vurulmamıştır. Kayıt maliki olduğu iddia edilen ... ... nüfus kaydına göre ... ve ... kızı 1926 doğumlu olup 1995 yılında vefat etmiştir. Kayıt maliki görülen ... kızı ... ... tespit bilirkişilerinin beyanına göre 1935 doğumludur. Nüfus Müdürlüğünden kayıt malikinin kimlik bilgileri ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulması gerekirken, nüfus ve zabıta araştırması, kayıt maliki olduğu iddia edilen kişinin kimlik bilgilerine göre yapılmıştır.

Davacı dava dilekçesinde, ... ... (...) adında bir başka kişinin de bulunduğu şeklinde beyanıda nazara alındığında mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm kurmaya yeterli değildir. Mülkiyet nakline yol açmamak için düzeltilmesi istenen tapu kaydına ait kadastro tespitine dayanak olan vergi kayıtları getirtilmeli, tespit bilirkişilerinden sağ olanlar varsa taşınmaz başında keşif yapılarak tanık sıfatıyla dinlenmeli kayıt maliki ile davacının aynı kişi olup olmadığı sorularak tespit tutanağındaki kimlik bilgileri ile nüfus kaydı ve toplulaştırmaya giren diğer parsellerdeki kimlik bilgileri arasındaki çelişki giderilmelidir. Tespit bilirkişilerinin beyanları, doğru şekilde yapılarak Nüfus Müdürlüğü ve Cumhuriyet Savcılığı araştırma sonuçları alındıktan sonra isim düzeltim davalarında belirlenen ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak kayıt maliki ile baba adı düzeltilecek kişinin aynı kişi olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dava konusu parselin maliklerinden ... Kızı ... ...'ın kimlik bilgilerinin ... kızı ... ... olarak düzeltilmesi yerinde görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 21.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/135, Karar No: 2004/161, Tarih: 06.07.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/4-135 E., 2004/161 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/4-135 E., 2004/161 K.**

**- DOLAYLI ZARAR İDDİASI

- SON SÖZÜN SANIĞA VERİLMESİ**- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 251 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 365 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevi savsama suçundan sanık Nazire E.......'in beraatına ilişkin İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesince 05.11.2001 gün ve 1223-1605 sayı ile verilen kararın o yer C.Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 25.12.2002 gün ve 16374-19233 sayı ile;

"Mahalle muhtarı olan sanığın, ilgililerce istendiğinde verilmek üzere muhtarlık mührü ile mühürleyip imzaladığı boş ikametgah belgelerini çalışanlarına teslim etmek biçimindeki oluşa uy-gun olarak kabul edilen eylemlerinin TCY.nın 240 ve 80. maddelerine uyduğu düşünülmeden be-raatine karar verilmesi," isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, bozmadan sonra yapılan yargılamada muhbir Rıza K.....'un davaya katılma talebinin, sanığa yüklenen suçun niteliğine ve olayın oluşuna göre katılan sıfatı kazanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle reddine karar vermiş, 07.10.2003 gün ve 199-774 sayı ile;

"Mahalle muhtarı olarak görev yapan sanığın görev icabı sürekli bir şekilde makamında otu-ran bir kişi olmayıp günün belli saatlerinde bürosunu açıp mahalle sakinlerine ihtiyaçları olduğu hallerde ikametgah belgesi vermek, mahalleye yeni gelen şahısları mahalle kütüğüne kaydetmek, resmi evrak varsa örneklerini vermek, göreviyle çalışmaktadır.

Sanığımızda bu görevleri ifa ettiği sırada herhangi bir şahsın aleyhine bir durum yaratmayacak ve doğru olduğu anlaşılan ilmuhaberleri önceden imzalayıp vermiş olmasıyla görevini aksattığı veya kötüye kullandığı kabul edilebilir bir nitelendirme değildir. Bunun aksine sanığın vatandaşların işlerini aksatmamak ve kayıtlara uygun olmak kaydı ile de gelen şahıslara yine ma-halle idaresinde görevli bulunan azalar tarafından kullanılmak üzere belgeler bırakmış olması karşısında görevi ihmali veya kötüye kullanılmasından bahis etmek de mümkün değildir" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu kararın da o yer C.Savcısı ile yakınan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "ret ve bozma" istekli, 21.06.2004 günlü tebliğnamesiyle Birinci Baş-kanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

İncelenen dosya içeriğine göre;

Bu kararın da o yer C.Savcısı ile yakınan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "ret ve bozma" istekli, 21.06.2004 günlü tebliğnamesiyle Birinci Baş-kanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

İncelenen dosya içeriğine göre;

Yakınan Rıza K.....'un, ihbarda bulunduğu için sanık tarafından hakkında manevi tazminat davası açılmış olduğundan bahisle davaya katılma isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, suçtan doğrudan doğruya zarar görmediğinden bu isteğinin CYUY.nın 365 ve takip eden maddeleri uyarınca reddine karar verilmesinin yasa ve usule uygun olduğu ve yakınanın hükmü temyiz etme yetkisi de bulunmadığı anlaşılmakla, yakınan vekilinin temyiz isteğinin CYUY.nın 317. maddesi uyarınca reddine, tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi. O yer C.Savcısının temyiz isteği ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Bozmadan sonra yapılan yargılamada 07.10.2003 günlü oturumda, sanıktan bozmaya karşı diyeceklerinin sorulduğu, sonra yakınan vekiline söz verildiği ve daha sonra da iddia makamından bozma kararı ve davaya katılma istemi konularındaki görüşü sorularak duruşmanın bitirildiği, hazır bulunan sanığa söz verilmeden direnmeye ilişkin hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

CYUY.nın 251. maddesi uyarınca "....en son söz sanığındır." Maddenin son fıkrasında ise, "sanık namına müdafii tarafından müdafaada bulunulsa dahi müdafaaya ilave edecek bir şey olup olmadığı sanığa sorulur." hükmü yer almaktadır. Bu hüküm gereğince katıldığı takdirde duruşma mutlaka sanığın son sözü ile bitecektir. Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili bulunan bu usul kuralı buyurucu nitelikte olup uyul-maması yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkı olup, bu hak hiç bir şekilde kısıtlanamaz.

İlk defa hüküm kurulurken "son sözün sanığa verilmesi" kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamada da kamu davasının kesintisizlik ve süreklilik ilkesinin doğal sonucu olarak aynen ge-çerlidir. Çünkü, dava sonuçlanmamış yargılama devam etmektedir. Bu nedenle, "en son söz" sanığa verilmeyerek CYUY.nın 251. maddesine aykırı davranıldığından esası incelenmeyen hükmün ön-celikle bu usuli nedenle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle diğer yönleri incelenmeyen Yerel Mahkeme direnme hükmünün öncelikle açıklanan usul yanılgısı nedeniyle BOZULMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 06.07.2004 günü tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3717, Karar No: 2023/4097, Tarih: 17.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/3717 E.  ,  2023/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/725 E., 2021/251 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ulus Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/191 Esas, 2019/415 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince davanın düşürülmesine karar verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/725 Esas, 2021/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suçtan zarar gören kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kabulü ile kararın kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine göre sanığın beraatine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.05.2022 tarihli ve 2021/51519 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.05.2022 tarihli ve 2021/51519 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz isteği, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.İlk derece mahkemesince ''Tüm dosya içeriği, iddia, katılan kurum vekili beyanı, müşteki beyanı, sanık savunması, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, müzekkere cevapları ile dosyada toplanan delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucunda, Her ne kadar sanık hakkında mağdura yönelik eşe karşı basit yaralama suçundan eylemine uyan TCK nun 86/2-3a , 25/2 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile mahkememize kamu davası açılmış ise de, sanığın kovuşturma aşamasındaki beyanı ve bu beyanını doğrulayan mağdur beyanı dikkate alındığında her ne kadar mağdur eşinin boğazını sıkmadığını beyan etmiş ise de mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanı ve mahkememiz huzurundaki beyanı ve beyanlarını doğrular nitelikteki adli raporu nazara alındığında sanığın eşinin elindeki bıçağı almak amacıyla boğazına sarıldığı, kol kısmının boğazına geldiği, sanığın mağdur ...'i engellemeye çalışırken yaralanmanın meydana geldiği kanaatine ulaşılarak sanığın üzerine atılı suç bakımından kastının bulunmadığı vicdani kanaatine ulaşılmıştır. Olay bir bütün olarak değerlendirildiğinden sanığın olay sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermediği kanaatine ulaşılarak eyleminin TCK nun 89/1 maddesinde vücut bulan taksirle yaralama suçunu oluşturduğu, bu suçun kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, mağdurun mahkememiz huzurunda alınan beyanında şikayetinden vazgeçtiği ve sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, açılan kamu davasının düşürülmesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Adli emanetin 2019/38 sırasında kayıtlı emanet eşya hususunda herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla bu husus hakkında her aşamada karar verilebileceği anlaşıldığından bu duruma gerekçeli kararda değinilmekle yetinilmiştir.''

Biçimindeki gerekçe ile kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

2.Sanık aşamalarda, suçlamayı inkar etmiştir.

3.Müşteki olay günü bir anlık sinirle eşiyle aralarında çıkan tartışmadan dolayı mutfaktan meyve bıçağını aldığını ve eşine kendisine zarar vereceğini söylediğini, eşinin bıçağı elinden almak için harekete geçtiğini, o elinden almadan sol bileğine iki kez bıçakla vurduğunu, kendisine zarar verdiğini, daha fazla zarar vermesini engellemek amacıyla eşinin elinden bıçağı aldığını, bıçağı almak amacıyla da sarıldığını, bu sırada kendisini hareketsiz bırakmak amacıyla tuttuğunu ve kol kısmının boğazında olduğunu, şikayetinin bulunmadığını beyan etmiştir.

4.Katılanın kati adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4.Katılanın kati adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsiz bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince ''Tüm dosya kapsamı ile olay tarihinde sanığın, eşi olan mağdur ile tartıştıkları, tartışmanın devamında mağdurun elinde bıçak olduğu halde kendisine zarar vereceğini söylemesi üzerine sanığın, mağdurun kendi kendine zarar vermesini engellemek amacıyla elinde bulunan bıçağı almak amacıyla mağdurun elini sıkmak, mağduru sıkıca tutmak şeklindeki eylemlerinde yaralama kastı ile hareket etmediği, atılı suç yönünden kastının bulunmadığı anlaşılmakla aşağıdaki hüküm kurulmuştur.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı ve olayın oluş şekline göre mağdur ile sanığın olay tarihinde tartışmaları sonucunda sanığın eşi olan mağdurun bıçakla bileklerini kesmek istemesi üzerine sanığın, eşine müdahale ettiği sırada elinden bıçağı almak isterken mağdurun bıçakla yaralandığı, sanığın olayda suç işleme kastının bulunmadığı, mağdurun kendisini yaralamasının önüne geçmek için bıçağı almak isterken olayın gerçekleştiği dosya kapsamı ile anlaşılmakla, sanığın atılı suçla ilgili kasıt ya da taksirinin bulunmadığından beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2020/725 Esas, 2021/251 Karar sayılı kararında zarar gören kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ulus Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3545, Karar No: 2025/376, Tarih: 06.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/3545 E.  ,  2025/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1717 E., 2024/1799 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/75 E., 2024/499 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfı ile aynı Kanun'un 352/1-b maddesi hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre sıra cetvelinde paylaşıma konu ve temyize konu edilen miktar 198.275,00 TL'dir. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL'nin altında kalmaktadır.

SONUÇ

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1441, Karar No: 2017/1927, Tarih: 28.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/1441 E.  ,  2017/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 08.05.2013 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; KARŞIYAKA 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2015 gün ve 2015/130 esas, 2015/230 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre davaya konu gaz tabancasının namlusu içinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal küre vb. bir cismin geçebileceği belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tesbit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı'ndan marka model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilmemesi halinde suça konu gaz silahını ayırıcı parçanın fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Yasanın kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.