muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3742, Karar No: 2024/5691, Tarih: 02.07.2024

Hükümlüler hakkında ayrıca Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 02.08.2021 tarihli ve 2021/9382 Soruşturma, 2021/3642 Esas, 2021/388 sayılı İddianamesiyle ise 16.04.2021 tarihli olayda dosya dışı şüpheli S. T.'nin sanıklara silah satacağı yönünde alınan bilgilere göre şüpheli S. üzerinde yapılan aramada 1 adet ruhsatsız tabancanın ele geçirildiği, sanık ...'in 21.05.2021 tarihinde dosya dışı diğer şüpheli S. S.'den ele geçirilen 1 adet ruhsatsız tabancayı şüpheli ...'a sattığının tespit olunması üzerine sanık ...'in ikametinde yapılan aramada torna makinesi ve 14 adet değişik markalarda ruhsatsız tabanca ile değişik sayılarda tabanca parçalarının ele geçirildiği olayla ilgili olarak, sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesine aykırılık eylemiyle Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/287 Esas sayılı dosyasında kamu davası açıldığı ve derdest olduğu anlaşılmıştır.

Her iki davanın konusu ve suç tarihleri gözetildiğinde birlikte değerlendirilmesinde hukuki yarar bulunduğu gözetilerek birleştirme kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Antalya 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2021 tarihli 2021/820 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2870, Karar No: 2010/9019, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2870 E.  ,  2010/9019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahallinde yapılan keşif sırasında bu yönde herhangi bir tespit yapılmamış olduğu halde, bilirkişi kurulu raporunda arazi sekilendikten sonra damla sulama tesisi kurulmak suretiyle sulandığı biçiminde bir gerekçe gösterilerek sulu tarım arazilerindeki ürünler münavebeye alınarak buna göre değer biçilmiştir. Sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeden (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı), kaynaktan alınan suyun taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğal akışı ile mi yoksa özel bir pompalama yada başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlanıldığı hususları ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılarak belirlenmeden, pompajla sulama varsa bunun için yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna dayalı hüküm kurulması,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan mısırın dekar başına ortalama verim, üretim gideri ile toptan kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan mısırın dekar başına ortalama verim, üretim gideri ile toptan kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,

3-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmakta olduğu halde satış fiyatlarının belirlenmesinde Hal Müdürlüğü ve TMO ortalamalarının alınması,

4-Dava dilekçesinde taşınmazın kamulaştırılan kesiminin tapusunun iptali ile Hazine adına tescili istendiği halde istemin dışına çıkılarak yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bozmanın (2) numaralı bendinde açıklanan eksik giderildikten sonra gerekirse bir nolu bozma nedeni doğrultusunda yerinde yeniden keşif yapılıp hakimin gözlemi de tutanağa geçirilmek suretiyle taşınmazın yukarıda belirtilen özelliklere sahip olup olmadığı da belirlendikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda usuli kazanılmış haklar da dikkate alınarak hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3202, Karar No: 2022/4550, Tarih: 17.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3202 E.  ,  2022/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, cinsel saldırı, görevi kötüye kullanma, intihara yönlendirme, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Düşme, ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 06.01.2022 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdureler ... ve ... vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2944, Karar No: 2025/5016, Tarih: 28.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/2944 E.  ,  2025/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/645 Esas., 2017/1787 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekili ve sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; tır şöforlüğü yaptığı ve olayda hatalı park ile uyarı levha ve ışıklandırma olmaması nedeniyle kazanın meydana geldiğine, kusur raporuna itiraz edildiği ve fazla ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; tır şöforlüğü yaptığı ve olayda hatalı park ile uyarı levha ve ışıklandırma olmaması nedeniyle kazanın meydana geldiğine, kusur raporuna itiraz edildiği ve fazla ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 29.10.2015 günü, saat 21.40 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, 10.5 metre genişliğinde refüjle bölünmüş tek yönlü, eğimsiz, düz, zeminin kuru ve asfalt kaplama olduğu meskun mahal sınırları dışındaki yolda, sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki ....) plaka sayılı çekici ile TEM otoyolunu takiben İstanbul istikametine seyrederken olay mahalline geldiğinde emniyet şeridinde park halinde bulunan sürücü yaya ...' ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyonete arkadan çarpması sonucu üç kişinin ölümüyle bir ...'ın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında: sanığın çarpması sonucu her iki aracın da kontrolsüzce sürüklendiği, çarpmanın etkisiyle müşteki sanığa ait aracın bariyer ve çekicinin sağ ön ve arka tekerlek kısmında sıkıştığı ve takriben çarpma yerinden 94 metre sürüklendiği ve bu kazada sürücü ...'nın 2918 sayılı KTK'da yer alan sürücü kusurlarından 56.a(şerit izleme ve değiştirme kurallarına riayet etmemek) kuralını ihlal ettiği, diğer sürücü yaya ...'ın ise yine aynı kanunda yer alan sürücü kusurlarından 59 (yerleşim birimleri dışındaki karayolları üzerinde zorunlu haller dışında park etmek) ve K.T.Y.116. kurallarını ihlal ettiği belirtildiği, Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 23.11.2015 tarihli adli raporda: sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki çekici ile meskun mahaldışında, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı TEM otoyolunu takiben seyrederken olay mahalline geldiğinde şerit izleme ve değiştirme kurallarına riayet etmediği, yola gereken dikkatini vermediği, ifadesinden anlaşılmakla sevk ve idare hatasıyla emniyet şeridinde park halinde bulunan sürücü yaya ...'ın sevk ve idaresindeki kamyonet arkadan çarpması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, sanığın üç kişinin ölümüyle bir kişinin hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafi ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanığın asli kusurlu şekilde neden olduğu eylemi sonucunda üç kişinin öldüğü ve müşteki ...'ın da nitelikli (vücudunda kemik kırığı oluşacak) şekilde yaralandığı nazara alındığında, suçun işleniş şekli, suç konusunun önemi, meydana gelen zararın ağırlığı ile hak ve nesafet kuralları da gözetilerek sanık hakkında TCK'nın 85/2. maddesinde yer alan temel cezanın alt sınırdan biraz daha fazla uzaklaşılmak sureti ile ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bolu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26828, Karar No: 2013/7016, Tarih: 03.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26828 E.  ,  2013/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/260877

MAHKEMESİ : Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2008

NUMARASI : 2006/1289 (E) ve 2008/486 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken mahkemece gösterilen gerekçe yasal ve yeterli görüldüğünden tebliğnamedeki 2 no'lu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez(Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CYUY.nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7981, Karar No: 2017/5052, Tarih: 27.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7981 E.  ,  2017/5052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "savunman ücretine ilişkin" bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25469, Karar No: 2016/2824, Tarih: 30.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25469 E.  ,  2016/2824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın toptan kağıt satım işi yaptığı, sanığın ise matbaacılık yaptığı, sanığın katılandan satın almış olduğu kağıtlara karşılık .... Bankası ...... şubesine ait, keşidecisi ..... olan 7250 TL bedelli sahte çeki ve farklı bir alışverişte .......... Bankası ...... şubesine ait keşidecisi,....... Dekorasyon olan 13200 TL bedelli sahte çeki katılana verdiğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın savunmasında 13200 TL bedelli çeki katılana verdiğini kabul ettiği ancak çekin sahte olduğunu bilmediğini, çeki ....... aldığını beyan ettiği, ancak ...... açık adresini ve kimlik bilgilerini bilmediğini, ........ile yaptığı alışverişi ispatlar faturalarını muhasebecisinin bulamaması nedeniyle teslim edemediğini, 7250 TL değerindeki çek yönünden alınan savunmasında söz konusu çeki katılana vermediğini, nakit alışveriş yaptığını iddia etmesi, söz konusu çek yönünden ....... bankasının cevabi yazısında çekin ikiz çek olabileceği ve sahte olabileceğinin bildirilmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması bakımından, ilgili bankaya yazı yazılarak çekin sahte olup olmadığı, çekin orjinalinin nerede olduğunun sorulması, sanık, katılan ve keşidecinin imza ve yazı örneklerinin alınarak, suça konu çek aslı ve mukayeseye elverişli belge asıllarıyla birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılarak çekin sahte olup olmadığı, yazı ve imzaların kime ait olduğunun kesin olarak saptanmasının tespiti ile tüm delillerin değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Temel cezanın eksik olarak belirlenip, adli para cezasına çevrildikten sonra, haksız menfaatin iki katına çıkartıp bu miktar üzerinden takdiri indirim yapmak suretiyle sonuç olarak eksik ceza tayini

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1570, Karar No: 2016/9637, Tarih: 05.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/1570 E.  ,  2016/9637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri ... kullandığı tüketici kredisi nedeni ile davalı banka tarafından aleyhlerine icra takibi başlatıldığını, muris hakkında hayat sigortası yapılmış ise borçlu olmadıklarını, yapılmadıysa bile tüketici kredi sözleşmesinin 17. maddesine göre davalının kusurlu olduğunu, bu nedenle davalıya borçları bulunmadığını ileri sürerek Samsun 1. İcra Müdürlüğü’nün 2010/3920 Esas sayılı takip dosyasında borçlu olmadıklarının tespiti ile kötüniyet tazminatının davalı bankadan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile; davacıların, murisleri İbrahim Alev’in kullanmış olduğu 25/09/2008 tarihli tüketici kredisi nedeniyle Samsun 1. İcra Müdürlüğünün 2010/3920 esas sayılı takip dosyasında icra takip tarihi itibari ile 14.285,27 TL asıl alacak, 409,07 TL faiz, 20,52 TL BSMV, 113,00 TL belgelendirilemeyen mahkeme masrafı olmak üzere toplam 14.940,86 TL borçlu bulunmadıklarının tespiti ile icra takibinin bu miktar yönünden iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, tüketici kredisi alınması sırasında hayat sigortası yapılmamış davacılar murisinin ödemeler devam ederken vefatı sebebiyle, borcun mirasçılarca ödenmesi amacıyla başlatılan icra takibi yönünden menfi tespit istemine ilişkindir. Davalı, davacıların murisi İbrahim Alev’in bankadan kredi kullanırken sigorta bedeli ödememek için hayat sigortası yaptırmadığını, kendilerinin sigorta yaptırmak hususunda bir yükümlülüklerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, Mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınarak; davalı banka tarafından keşide edilen 07.04.2010 tarihli ihtarnamenin, 4077 sayılı Kanun’un 10. Maddesindeki yasal koşulları taşımadığı, buna göre davacıların ancak icra takip tarihine kadar ödenmeyen taksitleri nedeni ile sorumlu oldukları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.