muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2608, Karar No: 2017/12114, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2608 E.  ,  2017/12114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12996, Karar No: 2014/16488, Tarih: 24.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12996 E.  ,  2014/16488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/271-2012/578

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/12/2012 tarih ve 2011/271-2012/578 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı E.. K.., İ.. E.. ve B.. E.. vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24.10.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı TMSF vekili Av. C. K., davalılardan E.. K.. vekili Av. İ.. F.. ve davalılardan B.. E.. vekili Av. N.. E.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, U. Grubuna ait şirket ortaklıklarının temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimine TMSF tarafından el konulduğunu, bu şirketlerden F. F.P.ve Dağıtım Tic. A.Ş.’nin kasasında olması gereken nakit tutarları ile mevcut arasında fahiş farklar olduğunu, şirketin zarara uğramasına sebebiyet veren yönetim kurulu ve denetim kurulu üyeleri, mali direktör ve genel müdür olan davalılardan ıslahla birlikte 1.286.146 TL'nin müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirkete TMSF tarafından el konulmasından sonra düzenlenen kasa sayım tutanağında nakit, çek vs. kıymete rastlanmadığı, tutanak tarihi itibariyle kasada 1.387,52 TL olması gerektiği, yine davacı şirket hesabından 25.07.2003 tarihinde 1.284.758,47 TL havale edildiği, şirket kaydında iş avansı olduğunun belirtildiği, ancak kime verildiğinin belirsiz olduğu gerekçesiyle, davalıların kusur ve sorumlulukları bulunmadığını ispatlamayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 1.286.146 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı E.. K.., İ.. E.. ve B.. E.. vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı E.. K.. vekilinin aşağıdaki (2) nolu bent, davalı B.. E.. vekilinin aşağıdaki (3) nolu bent, davalı İ.. E.. vekilinin aşağıdaki (4) nolu bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı E.. K.. vekili müvekkilinin davacı şirketten 400.000 TL alacaklı olduğunu, 818 Sayılı BK'nun 167. maddesi uyarınca takas mahsup talebinde bulunduğunu ileri sürdüğü halde, mahkemece anılan isteme ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış, kararın davalı E.. K.. yararına bozulması gerekmiştir.

2- Davalı E.. K.. vekili müvekkilinin davacı şirketten 400.000 TL alacaklı olduğunu, 818 Sayılı BK'nun 167. maddesi uyarınca takas mahsup talebinde bulunduğunu ileri sürdüğü halde, mahkemece anılan isteme ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış, kararın davalı E.. K.. yararına bozulması gerekmiştir.

3- Öte yandan, davalı B.. E.. vekili, müvekkilinin davacı şirkette genel müdür olarak görev yaptığını, imza sirkülerine göre ikinci derece A Grubu imza yetkisi bulunduğunu, olayda yetki ve sorumluluğu olmadığını savunduğu halde, anılan itirazları üzerinde durulmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ayrıca, 5411 SK'nun 133/son maddesi uyarınca lehine hükmedilen tarafa vekalet ücretinin maktu olarak verilmesi gerekirken, davalı aleyhine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmamış, kararın davalı B.. E.. yararına bozulması gerekmiştir.

4- Ayrıca davalı İ.. E.. vekili müvekkilinin davacı şirkette mali direktör olarak görev yaptığını, 01.08.2003 tarihinde istifa ettiğini, dava konusu taleplerin bu tarihten sonraya ilişkin olduğunu, olayda sorumluluğu bulunmadığını savunduğu halde, mahkemece anılan savunma üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamış, kararın davalı İ.. E.. yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı E.. K.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan davalı yararına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı B.. E.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan davalı yararına, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. E.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan E.. K.. ve B.. E..'e verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2122, Karar No: 2019/5042, Tarih: 09.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/2122 E.  ,  2019/5042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçu ile sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.12.1986 tarih, 477/634 Esas ve Karar, 21.09.1992 tarih, 225/236 Esas ve Karar ile 12.06.2001 tarih, 177/119 Esas ve Karar sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesinin "İlk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11835, Karar No: 2014/13107, Tarih: 28.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11835 E.  ,  2014/13107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılama sonunda, Kocaeli 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/44 sayılı değ iş. sayılı kararına istinaden sanıkların içerisinde bulunduğu araçta kolluk görevlileri tarafından yapılan aramada, arka koltukta bulunan montun iç cebinde deri bir kesede 26 adet, bagaj kısmında ise 2 adet köpük kutu içerisinde 22 adet taşınır kültür varlığı niteliğinde olabileceği düşülen çeşitli objeler bulunduğu, bu eserler üzerinde kovuşturma safhasında görevlendirilen tarafsız arkeolog bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda, 26 adet parçanın 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğine haiz olduğunun belirlendiği, sanıkların tüm safhalardaki savunmalarında, suça konu eserlerle kendilerinin herhangi bir ilgilerinin bulunmadığını beyan ettikleri, içerisinde arama yapılan aracın, .... isimli şahsa ait olması, sanıkların olay günü sadece İstanbul ve ... iline gitmek amacıyla, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ...'nın kendilerine yapmış olduğu teklifi kabul edip, araçta bulunmaları hususu dikkate alındığında, savunmalarının aksine mahkumiyetleri için yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin bir delilin bulunmadığı, bu kapsamda atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2323, Karar No: 2008/3811, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2323 E.  ,  2008/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, davalının maliki olduğu petrol istasyonunda çıkan yangın sonunda hasarlandığını ileri sürerek, sigortalısına ödenen 17.680.35YTL'nin ödeme tarihinden işleyecek temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, meydana gelen kazada müvekkilinin hiç bir kusuru olmadığını, yangının bizzat sigortalı aracın kendi kendine alev alması nedeniyle meydana geldiğini, tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalının olayda kusurlu olduğu benimsenerek davanın kısmen kabulü ile 17.680.35YTL tazminatın 2.12.2002 ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, temerrüt faizi talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 715.30.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 7.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7533, Karar No: 2010/2147, Tarih: 11.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/7533 E.  ,  2010/2147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede , başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yedieminlik, özel hukuka ilişkin bir hukuksal kurum olmakla birlikte, yediemin yasal yükümlülüklerine aykırı davranmasının yasa tarafından yaptırıma bağlandığı hallerde Ceza Hukukunu da ilgilendirmektedir. 5237 sayılı TCY nın 289.maddesinde, muhafaza görevini kötüye kullanma başlığı altında; “muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya herhangi bir nedenle el konulmuş mal üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunma” eyleminin cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Yasalarda öngörülen istisnalar 6831 sayılı Orman Yasasının 84.maddesi gibi) dışında yedieminlik, muhafaza yükümü altına giren kişinin özgür iradesiyle kuracağı hukuksal bir ilişki niteliğindedir. Bu nedenle, yedieminin suçun öğelerini ilgilendiren yasal yükümlülüklerinin saptanması ve hukuka aykırılık öğesinin incelenmesi bakımından, yedieminlik kurum unun özel hukuktaki yeri ile hak ve yükümlülüklerinin incelenmesi gerekmektedir.

Yedieminlik kurumu özel hukukta Borçlar Yasasının 463-482. maddelerinde düzenlenen “... sözleşmesinin” bir türü olarak kabul edilmektedir. (Prof Dr...., Yedieminlik T Hukuk Dünyası D. Mayıs 2000, S.1, s. 7; Prof Dr. ..., Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. IV. ... 2001, s.4294; Prof Dr. Cevdet Yavuz, Borçlar Hukuku Özel Hükümler, 1997 s. 770). Vedla (saklama/emanet) sözleşmesi doktirinde, “saklatan tarafından verilen bir taşınırın, saklayan tarafından kabul edilerek güvenli bir yerde saklanması ve saklatanın dilediği zaman istemesiyle onu saklatana geri vermesi yükümlülüğünü yükleyen bir• sözleşmedir” biçiminde tanımlanmaktadır. (Prof Dr...., Borçlar Hukuku, Ozel Borç İlişkileri, ... 2002, s.385; Doç.Dr. ... Tftik, Türk Hukukunda ... Sözleşmesi, ... 2007, s.25,). ... sözleşmesi hükümleri arasında yer alan “Yediemine tevdi” başlığı altındaki 471.maddesinde de, hukuki durumuyla ilgili uyuşmazlık bulunan veya şüpheli olan bir şeyin “müstevdie/saklayana” veya yediadile” tevdi edilebileceği ve bu durumda, malı teslim alanın bütün ilgililerin rızası veya hakimin kararı olmadıkça malı hiç birine iade edemeyeceği belirtilmektedir. Yasanın 473 vd. maddelerinde ise, ... sözleşmesinin bir türü olan “ardiye/depo sözleşmesi” düzenlenmiştir.

Borçlar Yasası dışında, yedieminhiği öngören 1086 sayılı Hukuk Yargılama Yasasının 101; 2004 sayılı İcra İflas Yasasının 26,88,273;358;6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Yasanın 82, 83. maddeleri gibi çeşitli Yasalarda da yedieminlik ilişkisi veya bu nitelikte muhafaza yükümlülüğü doğuran düzenlemeler yer almaktadır. Belirtilen düzenlemelerde bir nevi kamusal ilişkinin de kurulması dolayısıyla doktrinde Borçlar Yasasında düzenlenen “akdi” yedieminlikten farkını ifade etmek üzere “kamu hukuku ilişkileri doğuran yedieminlik” adı da verilmektedir (Dr...., Yedieminlik, ... 2008, s. 68). Fakat, açıklanan yasa hükümlerinde de muhafaza yükümlülüğünün bir yasal zorunluluk olmayıp, hukuksal ilişkinin özgür iradeyle kurulması karşısında, bunların da akdi bir ilişki olduğu inkar edilemeyecektir. Bu nedenle, adı geçen yasalarda açıkça düzenlenmeyen hususlarda, hukuksal kurumun temelini oluşturan ... sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerekli bulunmaktadır.

Borçlar Yasasına göre ... sözleşmesi uyarınca taşınır malın muhafazası için malı veren kişi (muhafaza ettiren), sözleşmenin icrası nedeniyle ilgili olan bütün masrafları ve meydana gelen zararı ödemek borcu altındadır (BKM 464). Buna karşın, ... sözleşmesi nedeniyle saklama yükümlüsü olan kişi (muhafaza eden); muhafaza edilmesi için teslim edilen taşının kullanmama, malı güvenli bir yerde muhafaza etme ve teslim eden tarafından istenildiğinde geri verme ile borçludur (BKM465-467). Malı saklatan kişi sözleşmede bir süre öngörülse dahi her zaman malın iadesini isteme hakkına sahip olduğu gibi, saklama borçlusu olan kişi de istenildiği her an, malı teslim etmekle yükümlüdür (BKM466/1). Bu yükümlülük gereği muhafaza görevlisinin, ilk kez talep edildiğinde malı aldığı zamandaki gibi (varsa semeresi ile birlikte) iade etmesi zorunludur (Doç.Dr.... ..., ... Sözle şmesi s.4 7, 52).

... sözleşmesi uyarınca saklama ile yükümlü olan kişinin iade borcunu yerine getireceği yer, Kanunun “iade mahalli” başlıklı 468.maddesinde “... hıfzedilmesi lazım gelen yerde iade olunur ve iade masrafıyla iade zamanındaki hasar, mudia aittir” biçiminde düzenlenmiş ve bu konuda, “malın saklanması gereken yerde iade edileceği” kuralı kabul edilmiştir. Bu düzenleme dolayısıyla muhafaza edenin malı götürüp teslim etme yükümlülüğü bulunmadığından, malın muhafazası amacıyla teslim eden kişi iadesini istediği malı, muhafaza edilen yerden teslim alacaktır (Doç.Dr.... ..., ... Sözleşmesi, s.52). Bu bakımdan yasa uyarınca, muhafaza ile yükümlü olan kişinin malın iade edilmesi için, malı başka bir yere götürme, nakletme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Bu nedenle ancak, teslim edenin muhafaza edenin adresine başvurarak iadeyi istemesine karşın, yediemininin iade etmemesi durumunda yükümlülüğüne aykırı davrandığı söylenebilecektir. ... sözleşmesine ilişkin genel düzenlemelerin istisnasını oluşturan başka bir yasal hüküm bulunmadığı takdirde, malın muhafazasını üstlenen kişinin, iade yükümlülüğünün, muhafaza ettiği yerde olduğu kabul edilmelidir. Bu konuda 2004 sayılı İİYnın 88 ve 358.maddeleri ile 6183 sayılı Yasanın 82,83.maddelerinde de, hacizli malın muhafaza amacıyla kendisine bırakıldığı kişinin, malların icra dairesinden istendiği anda önceki durumuyla iade ile yükümlü olduğu belirtilmekle birlikte, iadenin şekli ve yeri hakkında bir düzenleme yapılmadığından bu konuda genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Esasen, bu konuda ... sözleşmesi hükümlerine başvurulmasa dahi, yasada olmayan bir yükümlülüğün yediemine yükletilmesi olanaklı bulunmayıp, aksi yorumun benimsenmesi TCY. nın 2. maddesinde belirtilen “kanunilik ilkesine” aykırılık oluşturacaktır.

Açıklanan yasal hükümler uyarınca, yedieminin malı muhafaza ettiği yerde teslim etmekle yükümlü bulunması ve incelenen dosyada, icra dairesince sanığın adresine gelinerek hacizli malın iade edilmesi altına alınması için bir başvurunun yapılmaması karşısında, hacizli malların satış yerine götürülmemesi biçimindeki eylem, suçun maddi öğesini oluşturmaz ise de, sanığın hacizli malı başkasına verme, ortadan kaldırma, satma, rehnetme veya adresine gelinip istenildiğinde teslim etmeme gibi TCY nın 289/1.maddesinde öngörülen teslim amacı dışında tasarrufla bulunması durumunda, suçun oluşacağı gözetilerek söz konusu hacizli malları teslim edilen adreste usulüne uygun olarak muhafaza edip etmediğinin araştırılması ve muhafaza ettiğinin belirlenmesi halinde beraatine, tersi durumda ise, hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, iddianame ile muhafaza görevini kötüye kullanmaktan açılan davanın belirtilen hususları da kapsadığı düşünülmeksizin, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırı1mak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7598, Karar No: 2012/19875, Tarih: 11.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7598 E.  ,  2012/19875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belediye sınırları içerisinde kalan ve kadastro çalışmaları sırasında mey- dan (kasaba boşluğu) olarak bırakılan yere tecavüz suçundan açılan davada suçun mağ- duru belediye olup suçtan doğrudan zarar görmeyen maliye hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; maliye hazinesi vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.