muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11284, Karar No: 2015/6887, Tarih: 04.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11284 E.  ,  2015/6887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ... 'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3689, Karar No: 2018/5139, Tarih: 09.05.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/3689 E.  ,  2018/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İthali yasak eşyayı, bu özelliğini bilerek satışa arz etmek

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere (asıl karar); Temyiz talebinin reddine (ek karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın sanıklara 24/10/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanıkların hükmü bir haftalık yasal süresinden sonra 04/11/2013 tarihinde temyiz ettiği, yerel mahkemece 04/11/2013 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanıklara 07/11/2013 tarihinde tebliğ edildiği, sanıkların 02/12/2013 tarihli temyiz dilekçeleri ile ek kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle talepte bulunduğu ancak sanıkların ek kararı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından CMUK.nun 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE, 09/05/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27079, Karar No: 2013/11872, Tarih: 07.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27079 E.  ,  2013/11872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2009/207446

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2008

NUMARASI : 2008/510 (E) ve 2008/1261 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın mağdura hitaben “ senin Allah'ını, kitabını sinkaf ederim” şeklindeki hakaret eyleminde, hakaretin muhatabının mağdur H.. Ö.. olduğu, Allah, kutsal kitap gibi dini değerlere yönelik ve onları hedef alan tahkir kastının bulunmadığı sanığın eyleminin bu haliyle 5237 sayılı TCK'nun 125/1. maddesindeki suçu oluşturduğu mağdurun sanık hakkında şikayetten vazgeçmesi üzerine soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.’nun 73. maddesi gereğince sanığın vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda beyanı alınarak sonucuna göre; sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken uygulama yeri bulunmayan aynı kanunun 125/3-c maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7014, Karar No: 2016/1784, Tarih: 23.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7014 E.  ,  2016/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında, TCK'nın 157/1, 52 ve 53. maddelerine göre 2'şer yıl 6'şar ay hapis ve 2000'er TL adli para cezası, sanık ... hakkında ayrıca TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Açık kimlik bilgileri tespit edilemediği için hakkındaki hazırlık evrakı tefrik edilen... ismini kullanan kişinin ... Ticaret Odası Başkan Vekili olan tanık ...'ü arayarak boşta olan mağazaları için hazır tekstil ürününe ihtiyaç duyduğunu, parasını peşin ödeyeceklerini, İstanbul'da ofislerinin bulunduğunu, ofis sorumlusunun açık kimlik bilgileri tespit edilemediği için hakkındaki evrak tefrik edilen ... isimli şahıs olduğunu ve patronlarının sanık ... olduğunu söyledikleri, bir hafta boyunca tanık İsmet ile görüşüp güven sağladığı, bunun üzerine tanık ... aracılığıyla katılan firma ile irtibata geçip onlara da güven telkin ettiği ve katılan firmanın sipariş edilen ürünleri gönderdiği, 87.279,67 TL fatura bedelli ürünün tesliminden sonra katılan şirket yetkililerine bedellerinin ödenmediği, suça konu ürünlerin sanık ... tarafından yurtdışına gönderilmek üzere sanıklar ...'a ait ... Tekstil ve Deri Ürünleri isimli firmaya ait iki adet irsaliyeli fatura ile sanık ...'un yetkilisi olduğu kargo işi yapan

şirkete teslim edildiği, bir kısmının da sanık ...'a ait depoya konduğu, böylelikle sanıkların hep birlikte hareket ederek katılan şirket aleyhine dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

1-Sanık ... 'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip savunmasında beyan ettiği MERNİS adresine 14.03.2012 tarihinde tebliğ edilen 14.02.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 23.08.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ..., müdafiileri ile sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-)Sanıklar ... yönünden yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip savunmasında beyan ettiği MERNİS adresine 14.03.2012 tarihinde tebliğ edilen 14.02.2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 23.08.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ..., müdafiileri ile sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-)Sanıklar ... yönünden yapılan incelemede;

Yurtdışına ürün sevkiyatı işi ile uğraşan sanık ...'un suça konu ürünleri irsaliyeli fatura ile teslim aldığını, ürünleri yurtdışına sevketmek üzere faturayı kesip araca yüklediğini, durumu öğrenince aracı geri çağırarak ürünleri teslim ettiğini savunması; sanık ...'un ise sanık ...'in yurtdışına gönderilmek üzere tekstil ürünü aldığını söyleyip geçici süre depoya koyup koyamayacağını sorması üzerine ürünlerin bir kısmının deposuna getirildiğini, sonrasında ürünlerdeki sorun nedeniyle sanık ...'in polisler tarafından götürüldüğünü öğrenince depodaki ürünleri teslim ettiğini savunması, kolluk tutanakları, tanık beyanı ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde savunmalarının aksine sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına ve oluşa uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanıklardan Yakup'un yurtdışına gönderilmek üzere yüklendiği araçtaki ürünleri getirterek iade etmiş olması, sanık ...'un da kendisine ait depoda bulunan ürünleri iade etmiş olması karşısında sanıklar hakkında TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-)Sanıklar ... ve ... yönünden yapılan incelemede;

Suça konu ürünlerin sanıkların ortak oldukları ...Tekstil ve Deri Ürünleri isimli firmaya ait fatura ile sanık ...'un yetkilisi olduğu şirkete yurtdışına sevkedilmek üzere telim edilmiş olması, sanıkların faturaların kendilerine ait olmadığını, sahte olabileceğini savunmaları, 07/04/2010 tarihli kolluk tutanağında; sanık ...'un ürünleri ... isimli kişinin teslim ettiğini beyan etmesi karşısında; ürünlere ait iki adet faturanın sanıklar ...'a ait...Tekstil isimli firma tarafından kesilip kesilmediğinin,

faturalara ait koçanın daha önce sanıklar tarafından kullanılıp kullanılmadığının araştırılması, fatura üzerindeki yazıların sanıklar ....'in eli ürünü olup olmadığı, faturalardaki imzanın sanıklar ...'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıklar...'in hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

faturalara ait koçanın daha önce sanıklar tarafından kullanılıp kullanılmadığının araştırılması, fatura üzerindeki yazıların sanıklar ....'in eli ürünü olup olmadığı, faturalardaki imzanın sanıklar ...'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıklar...'in hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., müdafiileri ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/712, Karar No: 2022/1074, Tarih: 14.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/712 E.  ,  2022/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2017 tarihli ve 2017/331 Esas, 2017/537 Karar sayılı kararının itiraz edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 21.07.2018 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.240,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/52 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 23.11.2021 tarihli ve 2021/9370 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2022 tarihli ve 2021/145632 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/9. maddesinde yer alan "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 120 gün olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 90 gün adli para cezası olarak belirlendiği ve söz konusu bu cezasından indirim ve paraya çevirme işlemleri yapılması sonucunda 3.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5237 sayılı TCK’nin 61/9. maddesine göre; "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz."

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5237 sayılı TCK’nin 61/9. maddesine göre; "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz."

İncelenen dosyada; sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesine göre temel cezanın 120 gün para cezası olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 90 gün para cezası olarak belirlenmesi, TCK’nin 86/3-a ve 62. maddesine göre artırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılması sonucunda 150 gün para cezasının günlüğü 20 TL’den çevrilerek 3.000,00 Türk lirası adli para cezası yerine sonuç 112 gün para cezasının günlüğü 20 TL’den çevrilerek 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza belirlenmesi isabetsizdir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/52 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-b maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2565, Karar No: 2018/2161, Tarih: 22.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2565 E.  ,  2018/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6023, Karar No: 2020/4430, Tarih: 27.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/6023 E.  ,  2020/4430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 23.06.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1158, Karar No: 2007/957, Tarih: 27.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1158 E.  ,  2007/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair, ... 11.İcra Mahkemesinin 08.03.2006 tarihli ve 2005/2637 esas 2006/635 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın ... 11.İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, ... 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2006 tarihli ve 2006/526 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre:

... 11.İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 Sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu,Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 20.02.2007 gün ve 8606 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 13.03.2007 gün ve K.Y.B:2007/37057 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; ... 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, ... 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın ... 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu'nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşrhuatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanunu'nda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2006 tarih ve 2006/526 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.