muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/964, Karar No: 2006/6613, Tarih: 11.05.2006

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 101 ada 364 parsel sayılı taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada kısmen orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre 101 ada 364 parsele yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) 101 ada 366 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bozma ilamına uyulmakla birlikte bozmanın gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmaza revizyon gören 1936 tarih 536 yazım numaralı vergi kaydının ... sınırının “kır” okuduğu, taşınmaza uygulanan 1936 tarih 535 yazım numaralı vergi kaydının tüm sınırları şahıs tarlası okumakta ise de çekişmeli taşınmazın güneyinin orman sayılan yer olduğunun belirlendiği kaldı ki ... doğu sınırda da eylemli olarak orman ağaçlarıyla kaplı 101 ada 367 parsel sayılı taşınmazın yer aldığı, 536 yazım numaralı vergi kaydının miktarının 20 ar (2.000 m2), 535 yazım numaralı vergi kaydının miktarının da 10 ar (1.000 m2) olduğu, çekişmeli yerin yüzölçümünün ise 7.580,93 m2 olduğu, taşınmazın (A) ile işaretlenen 6.600,41 m2 yüzölçümlü kesiminin davalılar adlarına, (B) ile işaretlenen 980,52 m2 yüzölçümlü kesiminin orman niteliği ile hazine adına tapuya tesciline karar verildiği görülmüştür.

Bu durumda vergi kayıtlarının 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/C. maddesi uyarınca miktarıyla geçerli kapsamı belirlenmeli, kayıt ve belgelerin lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil edebilecekleri dikkate alınmalı, asıl taşınmazın (vergi kayıtlarının toplam miktarları kadar yerin “... elemanı bilirkişi raporunda (A) ile işaretlenen bölümün kuzey tarafından 3.000 m2 yüzölçümlü kesimi") orman olmadığı belirlendiğinden vergi kaydı miktar fazlasının ... taraftaki sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı gözetilmeli vergi kaydının miktarı kadar yer 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/C, 21 ve 32/3. maddelerine uygun ve sabit sınırlarla bağlantı kurularak ... bilirkişiden alınacak ek raporla ifrazı yapılarak, (hükme dayanak yapılan ... bilirkişi raporunda (A) ile işaretlenen yerin kuzey tarafından 3.000 m2 yüzölçümlü bölümü) gerçek kişiler adlarına, 101 ada 366 parselin geriye kalan kesimi orman niteliği ile hazine adına tapuya tescile karar verilmesi gerekirken açıklanan hususlar gözetilmeksizin, yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının reddi ile 101 ada 364 parsel sayılı taşınmaza yönelik hükmün ONANMASINA,

SONUÇ: 1) Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının reddi ile 101 ada 364 parsel sayılı taşınmaza yönelik hükmün ONANMASINA,

2) 2. bentte açıklanan nedenlerle; davalı ... Koltka’nın temyiz itirazlarının reddi, davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile 101 ada 366 parsel sayılı taşınmaz yönelik hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine 11.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18575, Karar No: 2015/31251, Tarih: 25.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/18575 E.  ,  2015/31251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/162537

MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2012

NUMARASI : 2011/569 (E) ve 2012/452 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Suç tarihinde akaryakıt istasyonu sahibi ve yetkilisi olan sanıkların aşamalarda; katılanın yanında çalışan kamyon şoförlerinin kendilerinden veresiye akaryakıt aldıklarını, karşılığında fatura ve teslim makbuzu düzenlediklerini, alınan akaryakıt karşılığında katılanın ya bizzat ya da çalışanları vasıtasıyla suça konu çekleri verdiğini, çeklerin verildiği anda katılan ciro ve imzasının tamamlanmış halde bulunduğunu savunmaları; katılanın aşamalarda; sanıklara herhangi bir borcunun bulunmadığı halde anlaşmalı olduğu S.S. ... Kooperatifinden kendisine verilmesi gereken çekleri haberi varmış gibi alıp, kendi cirosunu sahte olarak atmak suretiyle kullandıklarını beyan etmesi, alınan ekspertiz raporunda altı adet çekin arka yüzünde katılan adına atılı yazı ve imzaların katılan eli ürünü olmadığı, 0340634 ve 3282614 nolu çeklerin arkasındaki ciro yazısının sanık K. eli ürünü olduğu, 0345525 nolu çek arkasındaki katılana ait ciro yazısının ise sanık N. eli ürünü olduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; katılan ile sanıkların ticari defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp suç tarihi öncesi sanıkların katılandan alacaklı olup olmadığı, alacaklı ise ne miktarda alacağı bulunduğu, suça konu çeklere ilişkin düzenlediği fatura ve teslim makbuzlarının bulunup bulunmadığı hususlarının tespit ettirilmesi ve sonucuna göre sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 211. maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılması, suça konu çeklerle ilgili icra takip dosyası getirtilip incelenerek, çeklerin hangi tarihlerde icraya konulduğunu, borca itiraz veya ödeme durumu bulunup bulunmadığının belirlenmesi, icra dosyasının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3831, Karar No: 2019/9452, Tarih: 26.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3831 E.  ,  2019/9452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheliler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/12/2015 tarihli ve 2014/10844 soruşturma, 2015/6917 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Edirne Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/364 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Soruşturma dosyası kapsamına göre, 16/09/2014 tarihinde müştekinin akıma kapılması olayı sonrasında, yaralanma durumuna ilişkin 17/09/2014 tarihinde geçici hekim raporu düzenlendiği ve kesin rapor temin edilmediği, 24/02/2015 tarihine alınan ifadesinde müştekinin Tredaş yetkililerinden şikayetçi olduğunu beyan ettiği, bu tarihten sonra 27/03/2015 tarihinde şüpheli olarak ifadesi alınan ... tarafından hazırlanan bilirkişi raporunun sonucu uyarınca yeniden 07/04/2015 tarihinde alınan ifadesinde çalıştığı iş yerinden şikayetinin olmadığını ama Tredaş yetkililerinden şikayetinin devam ettiğini bildirdiği, 20/04/2015 tarihinde alınan ikinci bilirkişi raporu uyarınca ise yeniden 27/10/2015 tarihinde alınan ifadesinde ise müştekinin çalıştığı şirket yetkililerinden şikayetçi olduğunu beyan ettiği;

Yapılan incelemede, 27/03/2015 tarihli raporun sonuç kısmında, müştekinin çalıştığı elektrik firmasının 1. derecede asli kusurlu, müştekinin 2. derecede tali kusurlu ve TREDAŞ'ın kusur ve ihmalinin bulunmadığı; 20/04/2015 tarihli ikinci bilirkişi raporunun sonuç kısmında ise müştekinin çalıştığı elektrik firmasının 1. derecede asli kusurlu, müştekinin 2. derecede tali kusurlu ve TREDAŞ'ın 3. derecede tali kusurlu olduğunun belirtildiği;

Yapılan incelemede, 27/03/2015 tarihli raporun sonuç kısmında, müştekinin çalıştığı elektrik firmasının 1. derecede asli kusurlu, müştekinin 2. derecede tali kusurlu ve TREDAŞ'ın kusur ve ihmalinin bulunmadığı; 20/04/2015 tarihli ikinci bilirkişi raporunun sonuç kısmında ise müştekinin çalıştığı elektrik firmasının 1. derecede asli kusurlu, müştekinin 2. derecede tali kusurlu ve TREDAŞ'ın 3. derecede tali kusurlu olduğunun belirtildiği;

Şüphelilere atılı taksirle yaralama suçunun şikayete tabi bir suç olduğu, bu suç için 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/1. maddesinde öngörüldüğü üzere altı aylık şikayet süresinin, şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlayacağı yönündeki düzenleme dikkate alındığında, müştekinin söz konusu süre içerisinde şikayet hakkını kullandığı ve bu süre içerisinde şikayetten vazgeçtiğine yönelik bir beyanda da bulunmadığı, ayrıca yukarıda belirtildiği üzere müştekiye ait kesin adli rapor temin de edilmeyerek yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Edirne Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/364 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 03/04/2019 gün ve 94660652-105-22-2903-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/04/2019 gün ve 2019/38136 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...'nın Emel Elektrik isimli iş yerinde çalıştığı, olay tarihinde Üyüklütatar köyünde Ethem Özcan'ın çeltik kurutma makinasında arıza olduğunu bildirmesi üzerine Mustafa Loca ile birlikte köye gittikleri, Üyüklütatar köyü girişinde bulunan elektrik trafosu sayaç panosuna bakmaya başladıkları, müştekinin arızaya bakmak için kontrol kalemiyle yaklaştığında elektrik panosunda kuvvetli bir patlamanın olduğu ve patlamanın alevinin müştekinin yüzüne ve iki koluna geldiğinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda; müştekinin 07/04/2015 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadesinde olayla ilgili olarak çalıştığı şirket sorumlularından herhangi bir şikayetinin olmadığını sadece Tredaş yetkililerinden şikayetçi olduğunu beyan ettiği, 27/10/2015 tarihli ifadesinde ise gerek Tredaş yetkililerinden gerekse çalıştığı şirket yetkililerinden şikayetçi olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 73/5. maddesinde, iştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkındaki şikayetten vazgeçmenin, diğerlerini de kapsayacağı düzenlenmiş olup, taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle, sanıklardan birinin hakkındaki şikayetten vazgeçmenin, diğer sanığa sirayet etmeyeceği gözetilmeden, müştekinin çalıştığı şirket yetkilileri hakkında şikayetçi olmamasının diğer sanıklara sirayetinin söz konusu olmaması karşısında, TCK’nın 73/5. maddesinin yanlış yorumlanması sonucu eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/12/2015 tarihli ve 2014/10844 soruşturma, 2015/6917 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Edirne Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/01/2016 tarihli ve 2016/364 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34409, Karar No: 2016/22662, Tarih: 20.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/34409 E.  ,  2016/22662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece davalılardan ... vekilinin temyiz talebi 28.06.2016 tarihli ek karar ile " temyiz talebi süresinde olmadığı " gerekçesi ile reddedilmiştir.

Ek kararı davalı ... avukatı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemenin gerekçeli kararı davalı ... nin avukatı adına Genel Müdürlük adresine tebliğe çıkartılmış ve Kurumun yetkili memuruna 30.12.2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, karar 5521 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde belirtilen 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 28.06.2016 tarihinde temyiz edilmiş ve Mahkemece temyiz talebi 28.06.2016 tarihli ek karar ile " temyiz talebi süresinde olmadığı " gerekçesi ile reddedilmiştir.

Mahkemenin gerekçeli kararının davalı ... nin avukatı adına Genel Müdürlük adresine vekilinin kim olduğu da belirtilerek tebliğe çıkartılmasında yasaya aykırı bir yön yoktur. Kaldı ki kararı temyiz eden . Genel Müdürlüğü avukatıdır.

Mahkemenin " temyiz talebi süresinde olmadığı " gerekçesi ile reddine ilişkin ek kararı yasaya uygun olduğundan davalı ... nin avukatının ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile Mahkemenin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılan 28.06.2016 tarihli EK KARARININ ONANMASINA, peşin harcın mahsubu ile başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 20.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6536, Karar No: 2006/14977, Tarih: 06.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/6536 E.  ,  2006/14977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : aile ahkemesi

DAVA TÜRÜ :Nesebin Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz isteklerinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 06.11.2006

Davacılar (=soybağının reddine konu çocuğun mirasçıları) mirasbırakanları...’in babasının ...olmayıp ... Dağagitmez olduğunu ileri sürerek husumeti sadece kütük babasına (=Kayden baba olarak gözüken kişi) yönelterek soybağının reddi davası açmış olup yerel mahkeme tarafından “soybağının reddi davasının süre yönünden reddine” karar verildiği ve hükmün davacılar (=soybağının reddine konu çocuğun mirasçıları) tarafından temyiz edildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

1- Soybağının reddi davası koca ve çocuk yanında “diğer ilgililer” tarafından da açılabilir. Diğer ilgililer Kanunda sınırlı olarak sayılmış olup kapsamı genişletilemez.

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 291 hükmüne göre dava açma süresinin geçmesinden önce “kocanın” ölmesi veya gaipliğine karar verilmesi ya da sürekli olarak ayırt etme gücünü kaybetmesi hâllerinde kocanın altsoyu, anası, babası veya baba olduğunu iddia eden kişi de soybağının reddi davasını açabilir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 743 ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununa Göre Soybağının Kurulması, Reddi, Düzeltilmesi, İtiraz Davaları ve Soybağının Hükümleri, Yetkin Yayınevi, Ankara 2002, Kısaltma: GENÇCAN-Soybağı, s. 647)

Diğer ilgililer kapsamında davacılar yer almamaktadır. Davanın “bu sebeple” reddi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

2- Kabul şekli bakımından;

a- Davanın soybağının reddi davası olduğu dava dosyası arasında mevcut 4.7.2005 günlü bozma kararımız ile de belirlenmiştir. Bu belirlemeye rağmen davanın Cumhuriyet Savcısı ve nüfus müdürü huzuru ile görülmesi usule aykırıdır.

b- Soybağının reddi davasında koca (=kütük babası) soybağının reddi davasını açarak babalık karinesini çürütebileceği gibi çocuk da dava hakkına sahiptir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi: Ankara 2004, Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 1310-1316)

Çocuk tarafından açılacak olan soybağının reddi davasının çocuk mirasçıları tarafından açılabileceği “bir an için” kabul edilse bile ;

-ana

-ve kocaya karşı açılması gerekir.

Yerel mahkemenin davayı sadece kütük babası (=Kayden baba olarak gözüken kişi) (=Koca) huzuru ile incelenmesi doğru bulunmamıştır.

Çocuk tarafından açılacak olan soybağının reddi davasının çocuk mirasçıları tarafından açılabileceği “bir an için” kabul edilse bile ;

-ana

-ve kocaya karşı açılması gerekir.

Yerel mahkemenin davayı sadece kütük babası (=Kayden baba olarak gözüken kişi) (=Koca) huzuru ile incelenmesi doğru bulunmamıştır.

Değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/8545, Karar No: 2022/9440, Tarih: 27.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/8545 E.  ,  2022/9440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re' sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27.maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı

ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek, talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa' nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır.Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz.Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir."hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

1-Şikayetçi-borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 17/05/2022 tarih ve 2022/861 E. 2022/1381 K sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),