muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12761, Karar No: 2024/15268, Tarih: 25.11.2024

İncelenen dosya kapsamından;

Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2019 tarih ve 2019/6487 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Şanlıurfa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarih ve 2019/352 E. - 2019/598 K. sayılı ilamıyla sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu karara karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21.01.2022 tarih ve 2020/13 E. - 2022/54 K. sayılı kararıyla “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair karar verildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; “sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağı" hususu oluşturmaktadır.

Somut olay irdelendiğinde;

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yönelik tam olarak şüpheleri ortadan kaldıracak kanaat edinilemeyen ve dosya kapsamına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sempati düzeyinde bağlantısı olduğu anlaşılan sanığın ... Sendikasına üye olup bir dönem sendikanın temsiliciliğine yapan ve 08.09.2014 tarihinde ... Bankasından 20.000 TL ihtiyaç kredisi çekerek 19.950 TL kısmını ... Bankasına (Bankasya) yatırarak katılım hesabı açan sanığın "örgüt liderinin talimatına uyar şekilde, örgütsel amaçla örgütle iltisaklı ... Bankasına (...) para yatırma şeklindeki eyleminin bugüne kadar Yargıtay 16. Ceza Dairesi(kapatılan) ve 3. Ceza Dairesinin istikrarlı ve süreklilik gösteren kararlarından da görüleceği üzere "örgüte yardım suçunu" oluşturacağından sayın çoğunluğun “beraate yönelik” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2019/1740, Karar No: 2019/30500, Tarih: 18.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/1740 E.  ,  2019/30500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu kaçak sigaraların ve kaçak yaş derilerin 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Sanık hakkında zamanaşımından düşme kararı verilmiş olması karşısında, suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine yer olmadığına, varsa araç üzerindeki şerhin kaldırılmasına ve teminatın iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca, hükmün kaçak eşyaların müsaderesine ilişkin 2. bendindeki “… 4926 s. Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 4/4. maddesi gereğince müsaderesine,” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine “5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE” ibaresinin eklenmesi, yine nakil aracına ilişkin 3. bent hükümden çıkartılarak yerine “Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracının (çekici ve yarı römorkun) MÜSADERESİNE YER OLMADIĞINA, hak sahibine İADESİNE, varsa üzerindeki şerhin kaldırılmasına ve alınan teminatın sahibine İADESİNE,” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18814, Karar No: 2013/28234, Tarih: 12.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18814 E.  ,  2013/28234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde borçlulardan A. 'nın, diğer şikayetleri ile birlikte alacaklıya borcu olmadığı, ciro silsilesi gereğince kendisinin alacaklı konumunda olduğuna dair şikayetini ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İcra takibinin dayanağı çek, E.S.Ü. ve G. San. Tic. Ltd. Şti. adına keşide edilmiştir. Ciro sıralamasının incelenmesinde çekin, lehtarın cirosu ile A. K.'ye, onun cirosuyla da tekrar takip yapan lehtara geçtiği ve sonrasında lehtar tarafından takibe konulduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan ciro silsilesine göre, borçluya karşı müracaat sorumlusu durumunda olan alacaklının kendisinin sorumlu olduğu kimseye müracaat borçlusu olarak başvurması mümkün değildir.

O halde, mahkemece İİK'nun 170/a maddesi gereğince takibin A.K. yönünden iptaline karar verilmesi gerekirken istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12124, Karar No: 2010/10380, Tarih: 26.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/12124 E.  ,  2010/10380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve hakaret suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.01.2010 tarihli ve 2010/360 soruşturma, 2010/130 esas, 2010/72 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170. maddesine uygun bulunmadığından bahisle aynı Kanun'un 170/4. maddesi gereğince iadesine ilişkin Elbistan 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.02.2010 tarihli ve 2010/72 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2010 tarihli ve 2010/32 müteferrik sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 08.04.2010 gün ve 22036 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2010 gün ve 90479 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 170/3, maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanun'un 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hâllerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, anılan Kanun'un 170/2. maddesindeki "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." hükmü gereğince soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması durumunda Cumhuriyet savcısının kamu davası açması gerekeceği, somut olayda da Cumhuriyet savcısı tarafından toplanan delillerin kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturduğu, şüphelinin ifadesinde, mağduru aradığını kabul ettiği, olayın mağdur ve müştekiden başka tanığı bulunmadığı, suçun sübutuna ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemece yapılması gerektiği karşısında itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5271 sayılı Ceza Yargılama Yasasının 174/1 maddesinde; "Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle; a)170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen, b)Suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen, c)Önödemeye veya uzlaşmaya tabi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen, iddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir." Aynı Yasanın 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." anılan yasa maddesinin 4. fıkrasında ise "İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada, Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüpheli ... hakkında, tehdit ve hakaret suçları nedeniyle düzenlenen iddianamenin, görevli sulh ceza mahkemesince, kuvvetli suç şüphesinin delillere dayandırılmaması ve iddianamede kabul edilen oluşa hangi delillerden hareket edilerek ulaşıldığının açıklanmaması nedeniyle 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 174/1-a maddesi uyarınca iadesine karar verildiği görülmektedir. Tehdit ve hakaret eylemlerinin cep telefonuyla yapılan görüşme sırasında gerçekleştiğinin ileri sürülmesi karşısında, somut olay açısından, anılan suçların kanıtlarının; tarafların beyanları ve varsa aynı ortamda bulunan tanık anlatımları ile görüşmenin sanıkça inkarı durumunda ilgili firmadan sağlanacak HTS raporları olabileceği açıktır. Cumhuriyet Savcılığı sanık ve müşteki ... ile olay sırasında annesinin yanında bulunan mağdur ...'un beyanlarını tespit etmiştir. Sanık mağdur ...'un cep telefonunu olay tarihinde aradığını kabul ettiğinden HTS raporunun alınmasına gerek duyulmamıştır. Mağdurların şüphelinin yükletilen suçları işlediği yolundaki beyanlarının samimi olup olmadığı ve mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli delil niteliği taşıyıp taşımadığı taraflar arasındaki ilişkiler de irdelenerek mahkemece değerlendirilip tartışılmalıdır. Olayın oluş biçimine göre savcılık tarafından toplanması gereken başkaca bir delil de bulunmamaktadır. Mağdurların beyanları ve şüphelinin müştekiyi cep telefonuyla aradığını kabul eden savunmasının kamu davası açılması hususunda yeterli şüphe oluşturduğu ve belirtilen delillerin şüphelinin eylemleriyle ilişkilendirilerek iddianamede açıklandığı saptanmıştır. İddianamenin iadesi kurumunun, kamu davası açmaya yeterli şüphe oluşturan delillerin mahkemece tartışılmasını engelleme amacı taşımadığı açıktır. Belirtilen nedenlerle iddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazı inceleyen merciin verdiği ret kararı hukuka aykırıdır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalar ışığında yerinde görüldüğünden, tehdit ve hakaret suçlarından şüpheli ... hakkında düzenlenen iddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.02.2010 tarih ve 2010/32 D.İş sayılı kararın, 5271 sayılı C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasa maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin yerinde tamamlanmasına.26.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12612, Karar No: 2018/6250, Tarih: 11.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12612 E.  ,  2018/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar ...ında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/06/2016 tarih ve 2014/71-2016/408

sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 09/10/2018 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın, mülkiyetinde bulunan dağıtım sistemi işletme hakkını, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (...) ile devrettiğini, dağıtım faaliyetlerinin davalı ... tarafından yürütüldüğü 17.12.2002 tarihinde ... isimli kişinin açtığı tazminat davasında, ... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 08.05.2007 tarih ve 2002/594 E., 2007/162 K. ile tazmin kararı verildiğini ve Yargıtay 19. HD'nin 2008/7614 E., 2009/1588 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiğini; müvekkili şirketin, ...'a 02.04.2009 tarihinde 890.062,89 TL ödeme yaptığını; dava konusu olayın ...'den önce gerçekleştiğini, söz konusu olaydan dolayı sorumluluğun ...'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince ...'ta olmasına rağmen müvekkilinin ödeme yaptığını ileri sürerek, 890.062,89 TL'nin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımından ve esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... . AHM’nin ilamının dağıtım faaliyeti ile ilgili olması nedeniyle sorumluluk paylaşımının ...’nin 7.4. maddesine göre olması gerektiği; davacının icra dosyasına 02.04.2009 tarihinde 885.738,89 TL ve 08.04.2009 tarihinde de 4.324,00 TL olmak üzere toplam 890.062,89 TL ödediği gerekçesiyle davanın kabulü ile 885.738,89 TL'nin ödeme tarihi olan 02.04.2009 ve 4.324,00 TL'nin ödeme tarihi olan 08.04.2009 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 45.600,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 45.600,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Elektrik Yatırım A.Ş.'ye devredilerek 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 31.05.2013 tarihinde ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ... 'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28.06.2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu racaktır.

Sonuç olarak, taraflar ...ındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2011/15270, Karar No: 2012/1039, Tarih: 16.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15270 E.  ,  2012/1039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın 201 parsel numarası ile kagir ev ve boşluğu vasfında ve evin bir kısım hissesinin sanığın kullanımında olduğu şerhiyle hazine adına tapuya tescil edilmesi nedeniyle mevcut kanıtları değerlendirip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle TCK.nun 154/1. maddesinde yazılı suçun unsurlarının gerçekleşmemesi karşısında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8348, Karar No: 2017/17023, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8348 E.  ,  2017/17023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.