muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17660, Karar No: 2014/869, Tarih: 16.01.2014

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK.'nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen aşağıdaki bent dışında kalan sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalıdan satın alınan asansör yapımında kullanılan cihazların davalıdan kaynaklanan nedenlerle arızalandığı iddiasına dayalı satım sözleşmesinin feshi haksız rekabetin men’i ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davanın reddine karar verilmiş ise de, dava dilekçesinde haksız rekabete neden olan eylemin, davalının ürün kullanıcısı durumunda bulunan ... Başkent Üniversitesi Hastanesine yazdığı 22.1.2001 tarihli yazı olduğu belirtilerek davalının bu yazıda da davacı ... kötülediği belirtilmiş ve anılan yazı da dava dilekçesi ekinde dosyaya sunulmuştur. Dairemizin bozma kararından önce alınan 9.2.2002 tarihli bilirkişi raporunda sözkonusu yazı değerlendirilerek yazının, davacıyı üçüncü kişi nezdinde karalayıcı, ticari itibarını küçük düşürücü, yapılması gereken işin davacı tarafından değil ancak kendileri tarafından yapılacağı ifade edilerek haksız fiil ve haksız rekabet teşkil edici olduğu belirtilmiş olmasına rağmen, bozmadan sonra alınan bilirkişi raporunda bu hususa hiç değinilmeden teknik değerlendirme yapılmış, mahkeme tarafından da 22.1.2001 tarihli yazı değerlendirilmeden dosyada bu konuda delil olmadığından bu yöndeki davanın reddine karar verilmiştir. Bu itibarla mahkemece dava dilekçesinde dayanılan ve ekinde ibraz edilen 22.1.2001 tarihli davalının ... Başkent Üniversitesi Hastanesine yazdığı yazının haksız rekabet teşkil edip etmediği hususu değerlendirilmeden karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin bu yöne ilişen karar düzeltme itirazının kabulüyle, Dairemizin 2012/15933 E, 2013/14.000 K. ve 2.7.2013 tarihli düzeltilerek onama ilamının ortadan kaldırılarak, yerel mahkeme kararının anılan nedenle davacı yararına bozulmasına ve ilamının 2.bendinde davalı yararına yapılan düzeltmenin de kaldırılarak kararın 2. bentteki nedenle de davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin HUMK.'nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 2012/15933 E, 2013/14.000 K. ve 2.7.2013 tarihli onama ilamının ortadan kaldırılarak kararın davacı yararına ve (Dairemiz ilamındaki 2. bentteki nedenle) davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6588, Karar No: 2015/9153, Tarih: 27.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/6588 E.  ,  2015/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2015

NUMARASI : 2014/1298-2015/177

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağı nedeniyle başlatmış olduğu icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması,takibin devamı, %20 icra tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur, Mahkemece tahliyeye karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 21 ve Tüzüğün 28.maddesi hükümlerine göre, kendisine tebligat yapılacak kimsenin adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun, muhatabın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, kapıcı gibi kimselerden veya mahalle muhtarından veyahut ihtiyar heyeti veya meclis azalarından ya da zabıta amir veya memurlarından tahkik ederek vaki olacak beyanı tebliğ mazbatasına yazıp altına imzalatması, beyan sahibinin imzadan imtina etmesi halinde bu durumun şerh ve kendi imzası ile tasdik etmesi gerekmektedir.

Somut olayda, mahkemece tahliye kararı verilen ve davalıya ödeme emrinin bizzat tebliğ edildiği adrese çıkan dava dilekçesi ve duruşma günü tebligatının, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda tebliğ memuru tarafından gerekli ve yeterli araştırma yapılmaksızın, "muhatabın adreste tanınmadığı, isim ve imza vermekten imtina eden şahsın beyanından anlaşılmıştır" açıklamasıyla merciine iade edilmesi üzerine bu defa Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre tebligat yapıldıktan sonra davalının yokluğunda duruşma yapılarak sonuca gidilmiştir. Yapılan tebligat usulsüz olup taraf teşkilinin sağlandığından sözedilemez. Mahkemece yöntemince taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA ve bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2161, Karar No: 2018/4030, Tarih: 25.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2161 E.  ,  2018/4030 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne, 04.12.2015 tarihli ek karar ile de tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekilleri, ek kararın ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, davacı kurum ile davalı vekillerinin temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Davalı ... vekilinin Mahkemece verilen karar ile vekalet ücretinin tavzihine ilişkin talebinin reddine dair kararın temyiz istemi yönünden;

Dosya kapsamı incelendiğinde, 20.10.2015 tarihinde verilen hüküm sonrası, 04.12.2015 tarihli vekalet ücretinin tavzihine ilişkin talebi üzerine, Mahkemece “davacı vekili tarafından talep edilen hususlarda tavzih yapılması mümkün olmadığından, davalı vekilinin tavzih talebinin reddine karar vermek gerektiği” şeklinde ek karar verildiği, söz konusu tavzih hükmünün davalı ... vekilince temyiz incelemesine getirildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Kanunun “Hükmün Tavzihi” başlığını taşıyan 305. maddesinin 1. fıkrasında, hüküm yeterince açık değilse veya yerine getirilmesinde duraksama uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, yerine getirilmesi tamamlanıncaya kadar taraflardan her birinin hükmün açıklanmasını veya duraksama ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği belirtildikten sonra 2. fıkrada, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği bildirilmiştir.

Hal böyle olunca, tavzih yoluyla hüküm değiştirilemeyeceğinden, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan 04.12.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı Kurum ile davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacı Kurum, 15.11.2007 tarihli iş kazası sonucu vefat eden kazalının hak sahiplerine bağlanan gelir ile cenaze yardımının rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

2-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı Kurum ile davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacı Kurum, 15.11.2007 tarihli iş kazası sonucu vefat eden kazalının hak sahiplerine bağlanan gelir ile cenaze yardımının rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Söz konusu maddede öngörülen sorumluluk, kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasanın 26/1 maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücu alacağından sorumluluğu olacağı, 26/2 maddesinde ise 3. kişinin sorumluluk hali düzenlenerek iş kazası veya meslek hastalığının, 3. bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden meydana gelmesi halinde Kurumca yapılan sigorta yardımları için zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edileceği hususu düzenlenmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi ...... hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01.02.2012 gün 2011/19-639 Esas, 2012/30 Kararı; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2009/4-13 Esas, 2009/12 Karar; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 gün ve 2010/2-76 Esas, 2010/77 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere düşme, takipsizlik, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar kesinleşmiş mahkûmiyet kararları olarak kabul edilemeyecektir.

Borçlar Kanununun 53. maddesi hükmüne göre, kusurun takdiri ve zarar miktarının tayini hususunda hukuk hakimi ceza mahkemesi kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesinde saptanan maddi olgularla bağlı olduğundan, mahkumiyetin kesinleşmesi halinde mahkum olanlara az da olsa bir miktar kusur verilmesi gerekmektedir.

Borçlar Kanununun 53. maddesi hükmüne göre, kusurun takdiri ve zarar miktarının tayini hususunda hukuk hakimi ceza mahkemesi kararı ile bağlı değil ise de ceza mahkemesinde saptanan maddi olgularla bağlı olduğundan, mahkumiyetin kesinleşmesi halinde mahkum olanlara az da olsa bir miktar kusur verilmesi gerekmektedir.

Eldeki davada, ahçı olarak çalışan kazalının sabah iş yerine gelerek mutfaktaki lambanın düğmesine bastığında mutfağa gece sızıp biriken ..... alev alıp patlaması sonucu kazalı vefat etmiştir. Dosyada alınan ilk bilirkişi raporunda davalı ....... %70, kazalı %30 kusurlu bulunmuş; ikinci raporda ise davalı şirket %30, kazalı %70 kusurlu bulunmuşsa da mevcut çelişki giderilmeden ve aynı olay nedeniyle ceza dosyasının sonucu araştırılmadan mahkemece son alınan rapor hükme esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Davalı ...'in yargılandığı davada ceza alan sanık hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararının bulunup bulunmadığını tespit etmek gerektiğinden Mahkemece ceza dosyasının celbi ile yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, ceza davasında tespit edilen kusurun varlığına ilişkin maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından, kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile mahkum olanlara da bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilerek, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden; kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, oluşması halinde çelişki de giderilerek hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı olarak, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalı şirket vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 25.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2021/18334, Karar No: 2023/7681, Tarih: 27.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/18334 E.  ,  2023/7681 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2017/1633 E., 2017/2185 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.11.2017 tarihli ve 2017/1633 Esas, 2017/2185 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 29.11.2017 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10137, Karar No: 2018/5604, Tarih: 29.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10137 E.  ,  2018/5604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalılardan ... adına trafikte kayıtlı olan ... plakalı aracın davalı ... tarafından 20.12.2006 tarihinde kullanıldığı sırada davacıların oğlu ...'ya çarparak ölümüne neden olduğunu, sürücü ...'ın kazadan sonra olay yerinden kaçtığını, yine davalı ...'nın olaydan hemen sonra kendisinin yerine kazayı üstlenecek birisini bularak cezai ve hukuki sorumluluktan kurtulmak için idari ve adli makamları yanılttığını, davalı ...'ın ...Ağır Ceza Mahkemesinin ... esas sayılı dosyasında yargılanıp mahkum olduğunu, diğer davalı ... ile birlikte diğer yakınları hakkında da yalan tanıklık ve suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarından suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiğini, söz konusu trafik kazasında davalı ...'ın şehir içi ve meskun mahal olan kaza yerinde alkollü olarak ve aşırı hızla araç kullandığının sabit olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için ayrı ayrı 15.000,00'er TL. manevi, 1.000,00'er TL maddi olmak üzere toplam 32.000,00 TL tazminatın olay tarihi olan 20.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı baba ... için 7.543,73 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve davacı anne ... için 11.367,32 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihi olan 20.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile davacı baba ... için 10.000,00 TL manevi tazminat ve davacı anne ... için 10.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nın 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.993,51 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3385, Karar No: 2022/2847, Tarih: 24.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/3385 E.  ,  2022/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan dava ve temyize konu 160 ada 8, 163 ada 2, 8, 169 ada 6, 173 ada 5,7, 204 ada 5 parsel sayılı sırasıyla 891,15, 3037,65, 1029,90, 1774,87, 1297,79, 6480,38, 961,49 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü olduğu beyanlar hanesinde gösterilerek ... oğlu ..., 170 ada 4 parsel sayılı 5077,98 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın ½ payı aynı nedenlerle ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların 1919 tarihinde ölen ... oğlu ...’ten intikal ettiği ve terekenin taksim edilmediği kabul edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmişse de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır.

Gayrimenkulün aynına ilişkin davalarda bilirkişi ve tanıkların çekişmeli taşınmaz başında dinlenmesi zorunlu bulunduğundan taşınmaz mahallinde keşif yapılması gerekli bulunmaktadır. Keşfin kendisinden beklenen amaca ulaşabilmesi için ise yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının her birinin her bir çekişmeli taşınmaz başında ayrı ayrı alınması gerekmektedir. Ancak Mahkemece bu kurala uyulmaksızın, çekişmeli taşınmazlar ayrı ayrı gezildikten sonra toplu olarak beyanlar alınmış olup bu uygulama ile keşfin usulüne uygun yapıldığından söz edilemez. Öte yandan dinlenen yerel bilirkişiler ve tespit bilirkişilerin uyuşmazlığa ilişkin beyanları soyut ve yetersiz olup, çekişmeli taşınmazların kim tarafından, ne sebeple, ne zamandan beri kullanıldığı belirlenmemiş ve soyut beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için; taşınmazların başında yeniden keşif yapılmalı, fen bilirkişisi, mahalli bilirkişi, tespit bilirkişileri ve tarafların bildirdiği tüm tanıklar yöntemine uygun şekilde iddia ve savunmalar doğrultusunda dinlenilmeli, bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, mirasçılar arasında yöntemine uygun şekilde taksim yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ne zaman yapıldığı, çekişmeli taşınmazların kime düştüğü, buna karşılık diğer mirasçılara ne verildiği, taşınmazların ne zamandan beri, kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı sorularak maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında çelişki oluşması halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, çelişkinin giderilememesi halinde hangi beyana üstünlük tanındığının gerekçesi karar yerinde gösterilmeli; fen bilirkişisine, keşfi takibe ve denetlemeye elverişli rapor ve kroki düzenlettirilmeli, taksimin geçerli olabilmesi için tüm mirasçılara eşit şekilde paylaştırılmasının zorunlu olmadığı ve nizasız şekilde devam eden uzun süreli kullanımın taksime karine teşkil edebileceği bilinmeli, bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’nin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.