muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4584, Karar No: 2024/5420, Tarih: 30.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/4584 E.  ,  2024/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayvacık Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davası ile kadastroya itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine ve davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davası ile kadastroya itiraz davasıdır.

Davacı; Çanakkale ili Ayvacık ilçesi ... Köyü ... İçi Mevkiinde bulunan taşınmazın kendisine ait olduğunu, çekişmeli taşınmazlar ile beraber babasının nizasız, aralıksız malik sıfatı ile 50 senenin çok üzerinde zilyetliği ve tasarrufu altında olduğunu, taşınmazın babasının vefatı ile yapılan taksim sonucu kendisine isabet ettiğini, bu tarihten itibaren kendisinin zilyet ve mülkiyeti altında olduğunu, 2007 yılında yöreye kadastro girince bu taşınmazın 6638,21 m² lik kısmının 174 ada 2 parsel ile adına tescil edildiğini, tahminen 300-400m² 'lik kısmı olan 174 ada 1 parselin Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, tahminen 3-4 dönümlük kısmının ise orman tahdidi içinde bırakıldığını, taşınmazın tamamen zeytinlik olduğunu ve halen bir bütün olarak tarafınca kullanıldığını, yapılan tespitlere itiraz ettiğini belirterek ... köyü 174 ada 1 parsel ile 217 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile tapuda adına kayıt ve tesciline, yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; "toplanan deliller, yapılan keşif, aldırılan bilirkişi raporları, dinlenen mahalli bilirkişiler, komşu köy mahalli bilirkişi, kadastro tutanak tanığı ve tanık beyanlarına göre dava konusu yerlerin orman ile bir ilgisinin bulunmadığı, tesis kadastrosu çalışmalarında kesinleşen orman kadastrosu tespitine uyulmadığı, arazi kadastrosu çalışmaları sırasında yapılan hatalı ölçü ve sınırlandırma nedeniyle dere olarak tespit dışı bırakılan yerlerin dere olmadığı, dava konusu taşınmazlar ile davacıya ait taşınmazların bir bütün olarak kullanıldığı" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı; davalı ... İdaresi ile Hazine vekili tarafından dava konusu taşınmazın orman vasfına haiz olduğunun memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planları ile sabit olduğu, dava konusu taşınmazı 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 713 üncü maddesine göre kazanma şansının bulunmadığı gerekçesiyle istinaf edilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesince; "İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda mahkemece aldırılan teknik bilirkişi raporları ve tarafsız yerel bilirkişi beyanlarına göre, yörede yapılan orman kadastrosu ile oluşturulan orman tahdidinin 2008 yılında yapılan arazi kadastrosu çalışmaları sırasında hatalı olarak paftasına aplike edildiği, çekişmeli taşınmaz parçalarının tespitten geriye doğru 20 yıldan daha fazla bir zamandan beri davacı ve murislerince kullanıldığı, taşınmazların zilyetlikle mülk edinmeye engel bir halinin bulunmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne dair mahkeme kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir husus bulunmadığı sonucuna varılmakla" davalı ... İdaresi ve Hazine vekillerinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/(1)-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... İdaresi vekili ile Hazine vekili tarafından istinaf gerekçeleriyle temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine ile Orman İdaresi vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6623, Karar No: 2015/8697, Tarih: 25.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6623 E.  ,  2015/8697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2012

NUMARASI : 2006/875-2012/113

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/06/2012 tarih ve 2006/875-2012/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı S.. Ş.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; S.. A..nin 26.05.2006 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında 2002,2003 ve 2004 faaliyetlerinin incelendiğini ve yönetim kurulu üyeleri K.. U..,Y.. U.. ve B.. U.. ile denetim kurul üyeleri, R. Ü., S.. Ş.., F.. C.. hakkında sorumluluk davası açılmasına karar verildiğini, bu kişilerin eylem ve işlemlerinden şirketin zarar gördüğünü ve bu zarardan dolayı şimdilik fazlaya haklar saklı kalarak 10.000 TL lık zararın meydana geldiği tarihten itibaren avans faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş; 13.03.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 467.402,43 TL daha arttırmış ve toplam 477.402,23 TL ortaklık zararının davalılardan tahsili talep etmiştir.

Davalı F.. C..; U. Gurubuna ait şirketlerde hizmet akdi ile çalışan bir kişi olduğunu, denetçi olarak U. Gurubunun şirket yöneticileri tarafından atandığında kendisinin buna itiraz hakkının dahi bulunmadığını, çünkü kendisinin işten atılma korkmusu taşıdığını, kaldı ki dava tarihi itibariyle zamanaşımının dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı R. Ü. vekili; zaman aşımı süresinin TTK.nun 309/4. maddesi gereğince doğduğunu, denetçilik görevinin 13.09.2001 tarihinde sona erdiğini, yerine Filiz'in denetçi olarak atandığını ve kendisinin denetçi olduğu dönemin 01.01.2001 30.09.2001 dönemi olduğunu, bu dönemden dolayı da ibra edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar, Kemal, Yavuz, B.. U.. ve S.. Ş..'in usulünce yapılan tebligata rağmen yazılı bir savunmalarına rastlanmamıştır.

Davalı R. Ü. vekili; zaman aşımı süresinin TTK.nun 309/4. maddesi gereğince doğduğunu, denetçilik görevinin 13.09.2001 tarihinde sona erdiğini, yerine Filiz'in denetçi olarak atandığını ve kendisinin denetçi olduğu dönemin 01.01.2001 30.09.2001 dönemi olduğunu, bu dönemden dolayı da ibra edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar, Kemal, Yavuz, B.. U.. ve S.. Ş..'in usulünce yapılan tebligata rağmen yazılı bir savunmalarına rastlanmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, blirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı Rabia'nın şirkette denetçi olarak yer alması ve 2001 yılında bu görevden istifa etmesi ve davacı tarafın bu yıla ait bir zarar kalemini de istememesi nedeniyle bu davalı yönünden davanın reddine; dava dışı B. San Beton ve Çimento San.e 10.05.2001 tarihinde ödünç olarak gönderildiği ve tahsil edilemediği iddia edilen 101.000 TLnin davanın açılış tarihi 28.12.2006 tarihi itibariyle zamanaşımına uğramış olduğu; dava dışı S. Elektrik San A.Ş.ye aktarılan 800TL zarar kaleminin ise davacı tarafından ispat edilemediği; 602.43 TL kasa açığı zararına ilişkin olarak bu zarar kaleminin hangi yıl doğduğu, kasa açığının hangi yıl oluştuğuna dair hiçbir somut ve yasal delilin dosyaya sunulmadığı; ancak zarar kalemlerinden olan 375.000 TLlık sermaye koyma borcunun yerine getirilmemesinden dolayı gerek yönetim kurulu üyeleri K.. U.., Y.. U.. ve B.. U..'ın TTK:nun 336/5 ve 341. maddeler gereğince açılan bu sorumluluk davasında mesul oldukları ve davalılar Filiz ve Serhat'ın da denetim kurulu üyesi olarak TTK.nun 353 ve 354. maddelere göre denetçilerin bilançonun ve hesapların denetiminden sorumlu oldukları ve bu görevlerini yerine getirmedikleri için bu miktardan doğan zararların denetçi sıfatıyla sorumlu olduğu gerekçesiyle davalılardan Rabia Ü. K. aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile 375.000 TL nın davalılardan (R. Ü. dışındakiler) alınarak davacı tarafa verilmesine, bu miktarın 10.000 TLsine dava tarihinden itibaren, 365.000 TL sine ıslah tarihi olan 13.03.2008 tarihinden itibaren değişen oranlardaki avans faizinin uygulanmasına, fazla talebin reddine karar veirlmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı S.. Ş.. temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalılardan R.. K.. denetçilik görevinin 30.09.2001 tarihinde son bulmuş olmasına ve hakkında açılan sorumluluk davasında TTK'nın 309. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçmiş olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, 6762 sayılı TTK'nın 341. maddesi uyarınca davalı eski yöneticiler ve denetçiler tarafından şirketin zarara uğratıldığı iddiasına dayalı sorumluluk davasıdır.

2- Dava, 6762 sayılı TTK'nın 341. maddesi uyarınca davalı eski yöneticiler ve denetçiler tarafından şirketin zarara uğratıldığı iddiasına dayalı sorumluluk davasıdır.

Mahkemece davacının 375.000,00TLlik ödenmeyen apel borcundan davalıların sorumlu olduğu, B. San.a 2001 yılında ödünç olarak aktarılan ve tahsil edilemeyen 101.000,00TL alacağın zamanaşımına uğradığı, diğer zarar kalemlerinden sorumluluğun ise ispata muhtaç olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı şirketin kuruluş aşamasında ödenen bir kısım sermayesinin 113.000,00TLsinin 10.05.2001 tarihinde B. San.a ödünç olarak aktarıldığı, TMSF tarafından şirkete el konulduğu 14.02.2004 tarihine kadar verilen ödüncün ancak bir kısmının geri ödendiği, geri ödenmeyen 101.000,00TLnin davacı şirketin zararı niteliğinde olduğunu ileri sürerek, ödüncün verildiği 2001 yılındaki yönetici ve denetçilerin bu zarardan sorumlu olduğunu ileri sürmüş; mahkemece de ödüncün verildiği tarih esas alınarak, 28.12.2006 dava tarihi itibariyle TTK'nın 309. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımın dolduğu gerekçesiyle bu zarar kalemi yönünden davanın reddine karar verilmiştir. TTK'nın 309. maddesine göre; Mesul olan kimselere karşı tazminat istemek hakkı davacının zararı ve mesul olan kimseyi öğrendiği tarihten itibaren iki yıl ve her halde zararı doğuran fiilin vukuu tarihinden itibaren beş yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Şu kadar ki; bu fiil cezayı müstelzim olup Ceza Kanununa göre müddeti daha uzun müruruzamana tabi bulunuyorsa tazminat davasına da o müruruzaman tatbik olunur. Davacı TMSF'nin bu zarar kalemine ilişkin talebi şirketin sermayesinin ödünç ilişkisi kapsamında B, San.a aktarıldığı ancak tahsil edilemediği bu nedenle şirketin zararına sebebiyet verildiği iddiasına dayalı olup, bu durumda, zarar doğurucu eylem, şirket yöneticilerinin şirket alacağını takip etmemeleri ve yine şirket denetçilerinin de tahsil edilmeyen alacak için yöneticilerin dikkati çekip gerekli işlemlerin yapılması hususunda sorumluluklarını yerine getirmemeleri şeklinde ortaya çıkmıştır. Bu durumda yönetici ve denetçilerin zarara sebebiyet veren eylemlerinin görevde kaldıkları sürece devamlılık arz ettiği ve sorumluluklarının da görevlerinin sona erdiği tarihe kadar devam edeceğinin kabulü ile işbu alacak kalemi için açılan sorumluluk davasında zamanaşımı süresinin ödüncün verildiği tarih itibariyle değil de davalıların görevlerinin son bulduğu tarihten itibaren işlemeye başlayacağı gözetilmeksizin, yazılı gerekçeyle davacının bu yöne ilişkin talebinin reddi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Öte yandan davacının zararın tamamı için zarar tarihinden itibaren faiz talebinde bulunabileceği gözetilmeksizin, faize dava ve ıslah tarihinden itibaren hükmolunması da doğru olmamış, davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.

3- Öte yandan davacının zararın tamamı için zarar tarihinden itibaren faiz talebinde bulunabileceği gözetilmeksizin, faize dava ve ıslah tarihinden itibaren hükmolunması da doğru olmamış, davacı yararına bozmayı gerektirmiştir.

4- Davalılardan S.. Ş..'in temyiz itirazlarına gelince; mümeyyiz davalı, şirketin apel alacaklarının anasözleşmede belirtildiği üzere 30.06.2003 tarihinde kendiliğinden muaccel olacağı, düzenlenecek yıl sonu denetim raporunda bu hususa dikkat çekilebileceği, ancak 14.02.2004 tarihinde şirkete TMSF tarafından el konulduğu, apel borcunun muacceliyet tarihi ile şirkete el konulması tarihi arasında geçen kısa sürede raporun hazırlanamadığı, şirkete el konulduktan sonra da görevlerine son verildiği için rapor hazırlamalarının mümkün olmadığı, kendisine sorumluluk yüklenemeyeceği şeklinde ciddi itirazlarda bulunmuş, ancak davalının itirazlarında yer alan bu hususlar mahkemece yargılama esnasında değerlendirilip incelenmemiştir. Davalının belirtilen ciddi itirazının incelenmesi ve değerlendirilmesi gerektiğinden, hükmün S.. Ş.. yönünden eksik inceleme nedeniyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerl davacı TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA; (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı S.. Ş..'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2891, Karar No: 2017/7331, Tarih: 11.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2891 E.  ,  2017/7331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanlar ve vekilinin yokluğunda verilen 21/10/2012 günlü kararın, katılanlar vekiline 02/12/2014 tarihinde usulünce tebliğ edildiği, ancak katılanlar vekilinin hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 12/01/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2)Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusura ve teşdiden hüküm kurulmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, dosya içeriğine göre; sabıkası olmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan, yargılama sırasındaki davranışları lehine değerlendirilerek cezasında TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılan, lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunan sanık hakkında TCK'nın 50/1-a-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı kararda tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; incelemeye konu olayda sanığın işveren vekili sıfatıyla işyerinde gerekli iş güvenliği önlemlerini almaması sebebiyle kusurlu bulunması karşısında, sanığın kusur durumuna ve ilgili maddede öngörülen yaptırımın amacına aykırı şekilde sanığa ait sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16112, Karar No: 2010/19969, Tarih: 29.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/16112 E.  ,  2010/19969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... A.Ş. Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... A.Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... A.Ş. Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... A.Ş. Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumetten reddine, ... A.Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... A.Ş. Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Mahkemece yapılan inceleme ve alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyleki;

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın, özel amacı olmayan satışların emsal alınması ve emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... A.Ş. Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/20559, Karar No: 2025/11545, Tarih: 16.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/20559 E.  ,  2025/11545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/926 E., 2020/877 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/372 E., 2019/68 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 221/4-2. cümlesi, 62/1, 53/1-2-3, 221/5, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında mahkûmiyetine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2019/926 Esas, 2020/877 Karar sayılı ayrıca sanığa tebliğ edilmeyen kararın, 02.11.2020 tarihinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe veren sanık müdafiine 28.10.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen 5271 sayılı Kanun'un 295/1 maddesinde öngörülen 7 günlük süre içinde gerekçeli temyiz layihası sunulmadığı anlaşılmakla,

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarih 2019/16-573 Esas ve 2022/119 sayılı Kararında açıklandığı üzere Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ve CMK'nın 35/2 nci maddeleri uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa tebliğ edilmesi, temyiz edilmesi halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra daireye iadesini teminen mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17242, Karar No: 2013/12412, Tarih: 23.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/17242 E.  ,  2013/12412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık, sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama, başkalarına ait banka hesapları ile ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/02/2012 gün ve 2012/105 E. 2012/62 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.