muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16667, Karar No: 2015/6533, Tarih: 14.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16667 E.  ,  2015/6533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 26.02.2014 tarihli hükümle verilen 3000- TL adli para cezası yanında TCK'nın 53/6. maddesinin de uygulanması sebebiyle hükmün temyizi mümkün olduğundan, hukuki değerden yoksun olan temyiz isteminin reddine ilişkin 01.04.2014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, 14.30 sıralarında... İşletme Şefliği'ne yapılan... caddesi üzerinde bulunan sokak lambasındaki arıza ihbarı üzerine, temyize gelmeyen sanık ..., mağdur ..., tanıklar ... ve ...'ün olay yerine intikal ettikleri, mağdur ...'ın arızayı gidermek için direğe çıktığı, ...'un, arızanın giderilmesi amacıyla üzerinde çalışma yapılacak direğin bağlı olduğu 34 numaralı elektrik hattını kapattığını bildirmesi üzerine mağdurun arızanın giderilmesi için çalışmaya başladığı esnada elektrik akımına kapılarak, dokuz metre yükselikten düşmek suretiyle sağ temprol kemikte kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda, tanıklar .. ve .. ile mağdur ...'ın olay yerine sorumlu tekniker ...'un görevlendirmesi ile gittiklerini beyan ettikleri, ...'un soruşturma aşamasında, sorumlu tekniker ...'un yetkilendirmesi ile olay yerine gittiklerini, mağdurun üzerinde çalıştığı direğin bağlı olduğu 34 numaralı elektrik hattını kesmek isterken yanlışlıkla 55 numaralı elektrik hattını kestiğini, bir anlık dalgınlık sonucu yanlış yerin elektriğini kestiğini açıkça beyan ettiği anlaşılmakla, mağdurun yaralanması ile sonuçlanan olayda hakkında verilen beraat kararı temyiz incelemesine gelmeyen...'un tamamen kusurlu olduğu bu oluş karşında, sanık ...'ya kusur izafe edilemeyeceği gözetilip sanığın beraati yerine isabetsiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/6. maddesinde "belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, ... işletme şefliğinin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı gözetilmeden, sanığın 3 ay süreyle meslekten yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/66221, Karar No: 2013/10127, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66221 E.  ,  2013/10127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Müşteki ...'ın temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilen müştekinin 06/10/2008 tarihli oturumlarda davaya katılmak istemediğini açıkça beyan etmesi karşısında, katılan sıfatını almayan şikayetçinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında “Resmi Belgede Sahtecilik” ve “Dolandırıcılık” suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, müşteki .....'ya ait olup, bu şahsın rızası dışında elinden çıkan ve imzası.....'ya ait olmayan İşbankası .... Şubesine ait 26.11.2005 keşide tarihli,9.200 TL bedelli çeki, sahte olduğunu bilerek müşteki sanık ...'a verip, bu çek karşılığında ondan mal aldığı olayda “resmi belgede sahtecilik” ve “dolandırıcılık” suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Somut olayda; sanığın, müşteki .....'ya ait olup, bu şahsın rızası dışında elinden çıkan ve imzası.....'ya ait olmayan İşbankası .... Şubesine ait 26.11.2005 keşide tarihli,9.200 TL bedelli çeki, sahte olduğunu bilerek müşteki sanık ...'a verip, bu çek karşılığında ondan mal aldığı olayda “resmi belgede sahtecilik” ve “dolandırıcılık” suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir günkarşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 9.200 TL, haksız menfaatin iki katının 18.400 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 920 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 62.maddesi gereğince cezasının 1/6 oranında indirilerek 766 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 15.320 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 14.800 TL olarak eksik adli para cezası tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6868, Karar No: 2014/8273, Tarih: 21.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/6868 E.  ,  2014/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalılar ... vdl. aleyhine 16/01/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; görevsizliğe dair verilen 17/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz edilen kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüyle; işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22106, Karar No: 2020/8243, Tarih: 17.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/22106 E.  ,  2020/8243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işçinin 25.02.2015 tarihinde evlilik sebebiyle iş sözleşmesine son verdiğini ve dava tarihine kadar geçen sürede davacıya hırsızlık suçlaması ile baskı altında senet imzalatıldığını öne sürerek kıdem tazminatı ve diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirkette belirli dönemlerde mağazalarda envanter sayımı yapıldığını, her bir sayım sonrasında fark raporu düzenlenip ilgili raporda envanter açık miktarının belirlendiğini, envanter sayımından bir sonraki gün açık olmaksızın mağazanın personellere teslim edildiğini, davacının ... Mağazası Şubesi'nde master elemanı olarak çalıştığını, 14.01.2015 tarihi itibariyle envanter sayımı sonrasında envanter açığının sıfırlandığını, mağazanın envanter açığı olmaksızın mağaza yöneticisine "Mağaza Stok Teslim Tesellüm Tutanağı" ile teslim edildiğini, bir sonra 03.03.2015 tarihinde yapılan envanter sayımında mağazada 7.602,18 TL'lik envanter açığı olduğunun tespit edildiğini, bölge yöneticisi ... ve Mağaza Yöneticisi ... tarafmdan yapılan incelemede davacı tarafından gerek kendi kasasından gerekse diğer personellerin kasalarından usulsüz fış iptalleri yaptığının tespit edildiğini, davacının savunmasında fış iptalleri yapmak sureti ile zimmetine para geçirdiğini ikrar ettiğini, akabinde hiçbir baskı altında kalmadan kendi el yazısı ile yazılı ve imzalı istifa dilekçesini müvekkili şirkete vererek işten ayrıldığını, iş sözleşmesinin istifa etmek suretiyle sona ermesinden dolayı davacının evlilik sebebiyle işten ayrıldığı yönündeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacı tarafından imzalanan 14.08.2012 tarihli İş Sözleşmesi'nin 15. maddesinde özetle, şirketi zarara uğratması halinde kendisine rucü edileceği, işveren tarafından yapılacak ödemelerde takas ve mahsup yapılabileceği hususlarının düzenlendiğini, sözleşmede yer alan hüküm nedeniyle davacının istifası sonrasında hesaplanan kalan ücret ve kullanılmayan yıllık ücretli izin ile genel tatil alacakları bakımından takas işleminin uygulandığını, bu kalemler bakımından tüm taleplerin reddi gerektiğini, mahkemece davacı lehine alacağa hükmolunması halinde davacının uğrattığı zarar nedeniyle takas mahsup def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında davalının sunduğu takas definin dikkate alınması gerekip gerekmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 139. maddesi uyarınca, iki kişi, karşılıklı olarak bir miktar para veya özdeş diğer edimleri birbirine borçlu oldukları takdirde, her iki borç muaccel ise her biri alacağını borcuyla takas edebilir. Alacaklardan biri çekişmeli olsa bile takas ileri sürülebilir.

Davalının, dava dayanağı olayı ve borcun varlığını inkâr etmeden, borçlu bulunduğu edimi, özel bir sebebe dayanarak yerine getirmekten kaçınmasına imkan veren hakka defi denir. Defiler, dava dilekçesine cevap verilirken ileri sürülmelidir. Aksi halde, davalı "savunmanın genişletilmesi yasağı" ile karşılaşabilir. Def'iler, davada ileri sürülmedikçe hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınmazlar. Takas bir def'idir. Bu itibarla, ileri sürülmedikçe kendiliğinden dikkate alınamaz.

Takas, karşılık dava olarak ileri sürülebileceği gibi, def'i olarak da ileri sürülebilir. Takasın def'i olarak ileri sürüldüğü davada, takas ve mahsup sonucu kalan ve hüküm altına alınan miktar üzerinden yargılama harcı alınacak, takas ve mahsup def'i sebebi ile reddedilen miktar üzerinden ileri süren yararına vekâlet ücreti ve yargılama giderine karar verilecektir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafından, davacının işvereni zarara uğrattığı gerekçesiyle işçilik alacaklarına karşılık cevap dilekçesinde süresi içerisinde takas def'i ileri sürülmüş ise de; Mahkemece bu husus dikkate alınmamıştır.

Davalı tarafından ileri sürülen takas def'i kapsamında, davacının, cevap dilekçesinde ileri sürülen eylemleri ile işvereni zarara uğratıp uğratmadığı ve uğratmışsa zararın miktarı ile bu husustaki kusuru belirlenerek sorumluluğu tespit edilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19852, Karar No: 2014/1956, Tarih: 11.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19852 E.  ,  2014/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/1113-2013/502

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekileri tarafından temyiz edilmesi ve davacı vekilince duruşma talep edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 29/06/1994 tariihnden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Dairemizin 16/10/2012 tarih ve 2012/13696 Esas, 2012/17594 Karar sayılı bozma kararı üzerine, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 01/07/1994-31/10/1995 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, B.... Makarna Un İrmik Gıda San. Tic. A.Ş'nin Haziran 1994 tarihine ilişkin tevkifat bildirim listesinde baba adı Salih, Osmaniye- 1954 doğumlu H.. B.. adına prim kesintisi yapıldığı, davacının ise 1937 doğumlu olup baba adının Mehmet olduğu anlaşıldığından, B... Makarna Un İrmik Gıda San. Tic. A.Ş tarafından Haziran 1994 tarihinde yapılan prim kesintisinin davacıya ait olup olmadığı usulünce araştırılmadan söz konusu kesintinin davacıya ait olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, ilgili nüfus müdürlüğünden baba adı Salih, Osmaniye- 1954 doğumlu H.. B.. isimli bir kişinin bulunup bulunmadığını sormak, davacıyla aynı adı taşıyan başka birinin bulunup bulunmadığı hususunda doğum yerinde ve nüfusa kayıltlı olduğu yerde zabıta araştırması yaptırmak,bu isimde bir kişinin bulunduğunun anlaşılması halinde dava onun da hak alanını ilgilendirdiği için davacıya bu kişiyi yöntemince davaya dahil etmesi için önel vermek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların sair temyiz itirazları incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13528, Karar No: 2013/8877, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13528 E.  ,  2013/8877 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Basit cinsel saldırı ve yaralama suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.07.2009 gün ve 2009/116 Esas, 2009/559 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kaydı temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2970, Karar No: 2019/38959, Tarih: 17.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/2970 E.  ,  2019/38959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan istihbari çalışmalar sonucunda kolluk görevlilerince sanık ...'ye ait işyerine gidildiğinde işyeri önünde bir aracın yakıt deposuna tenekelerdeki madeni yağın yakıt amacıyla doldurulduğu görülerek müdahale edildiği, sanık her ne kadar işyerini emaneten arkadaşına bıraktığını, hiçbir zaman madeni yağı yakıt olarak aktarım yapmadığını savunmuş ise de; diğer sanıklar...in aracın yakıt deposuna madeni yağ almak üzere arkadaşları olan sanık ...'nin işyerine gitmesi, ...'nin işyerini emanet olarak bıraktığı arkadaşının işyeri sahibinin bilgisi dışında böyle bir aktarıma müsaade etmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve sanığın işyerinde ele geçen madeni yağda 04.08.2014 tarihli İNÖNÜ PAL analiz raporunda numunenin %3,9 oranında çözücü(solvent), % 96,1 oranında mineral yağ içerdiğinin tespit edildiği cihetle; tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.