muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25556, Karar No: 2022/12464, Tarih: 18.10.2022

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece alınan 29.09.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporunda, davacının %17.2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, kişideki görme azlığına neden olacak nörolojik ve oftalmolojik muayene bulgusu tespit edilemediğinden görme azlığı ile ilgili maluliyet tayini yapılamadığı, iyileşme süresinin olay tarihinden 18 aya kadar uzayabileceği , belirtilmiştir. Davalı vekilinin itirazı üzerine alınan 04.07.2018 tarihli, ATK 2. İhtisas Üst Kurulu raporu ile, Balthazard formülünün kişinin birden fazla arızası olduğu hallerde arıza oranlarını toplamak için kullanılan ara formül olduğu, yani maluliyetini yansıtmadığı, kişinin gerçek maluliyetinin olay tarihli yaşına göre hesaplama yöntemi olan E cetvelindeki karşılığının %48.2 olduğu, belirtilmiş, mahkemece %48,2 maluliyet oranına göre zararın hesaplandığı 23.10.2019 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. 29.09.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporuna davacı vekilinin itirazı bulunmadığı halde, davalı vekilinin itirazı neticesinde alınan 04.07.2018 tarihli daha yüksek maluliyet oranının belirlendiği ATK 2. İhtisas Üst Kurulu raporuna itibar edilerek zararın hesaplanması doğru olmamıştır. Mahkemece davacı tarafça itiraza uğramayan 29.09.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu ile belirlenen maluliyet oranına göre maddi zarar hesabı yapılması gerekirken, davalı lehine kazanılmış hak ihlal edilerek karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenler ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2322, Karar No: 2011/15160, Tarih: 08.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/2322 E.  ,  2011/15160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza adli para cezasına çev- rilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkra- sına aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların toplanmasına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezası- nın toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün hür- riyeti bağlayıcı cezanın para cezasına çevrildiği kısmına "sanık hakkında tayin olunan para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den" paraya çevrilmesi ibaresinin ilavesi ve hükümden sanık hakkında hükmedilen adli para cezalarının toplanmasına ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/234, Karar No: 2018/9146, Tarih: 20.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/234 E.  ,  2018/9146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10667, Karar No: 2014/11567, Tarih: 26.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10667 E.  ,  2014/11567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/373-2013/324

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak alınan Balçova Mahallesi .parsel sayılı taşınmaz, nitelik, yüzölçümü ve değeri itibariyle dava konusu taşınmazla benzer özelliklere sahip değildir.

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1999 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan .parselin satışının somut emsal alınmış olması,

2-Dairemizin 06.02.2014 tarihli geri çevirme kararı sonrasında M.. B.. tarafından dosyaya konulmuş olan 22.04.2014 tarihli cevabi yazılarında dava konusu taşınmazı çevreleyen fens telinin kadastral sınıra geri çekilmek suretiyle sehven el atılan taşınmazdaki işgale son verildiği bildirilmiş olup buna göre mahkemece, davalı M.. B..nca belirtilen hususlar dikkate alınarak mahallinde keşif yapılıp, fiilen el atmanın bulunup bulunmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir

Doğru görülmemiştir

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10114, Karar No: 2020/255, Tarih: 09.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/10114 E.  ,  2020/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 27.11.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20908, Karar No: 2022/9660, Tarih: 28.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/20908 E.  ,  2022/9660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/08/2019 tarihli ve 2019/805 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 17/11/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 11/01/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2016 tarihli ve 2016/1954 soruşturma, 2016/29 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3.maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın infazı için 18/01/2016 tarihinde Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kararda itiraz süresi ve merciinin gösterildiği, kararın şüpheliye tebliğine ilişkin tebliğ evrakının dosyada bulunmadığı, ancak Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca tebligat parçasının kaybolduğuna, bu nedenle PTT’den sorgulama yapıldığına dair 04/12/2018 tarihinde tutanak düzenlendiği, PTT gönderi takibi çıktısına göre 11/02/2016 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre muhtara teslim edildiğinin anlaşıldığı, yine kararın şüpheliye bulunduğu ceza ve infaz kurumunda 19/06/2018 tarihinde tutanakla tebliğ edildiği,

2- Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirine uyduğu ve 23/02/2017 tarihinde infazın tamamlandığı,

3- Şüphelinin 27/12/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 04/12/2018 tarihli ve 2016/1954 soruşturma, 2018/20312 esas, 2018/15914 sayılı iddianamesi ile Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2018/843 esas, 2019/147 sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın sanığa tebliğ edilmeksizin 18/01/2016 tarihinde denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilerek tedbirin uygulanmasına başlandığı gerekçesiyle dava şartı gerçekleşmediğinden “davanın durmasına” ve erteleme kararının tebliği için Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği,

4- Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2018/843 esas, 2019/147 sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın sanığa tebliğ edilmeksizin 18/01/2016 tarihinde denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilerek tedbirin uygulanmasına başlandığı gerekçesiyle dava şartı gerçekleşmediğinden “davanın durmasına” ve erteleme kararının tebliği için Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın itiraz edilmeden kesinleştiği,

5- Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 14/03/2019 tarihli ve 2019/19295 soruşturma, 2019/6677 esas, 2019/5457 sayılı iddianamesi ile, erteleme kararının şüpheliye 11/02/2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, 27/12/2016 tarihinde yine aynı suçu işlediği, bu eylemin ihlal niteliğinde olduğu belirtilerek kamu davası açıldığı,

6- Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2019 tarihli ve 2019/215 esas, 2019/565 sayılı kararı ile, durma kararından sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca gereği yapılmadan konusu ve içeriği aynı olan mükerrer iddianame ile tekrar kamu davası açıldığı gerekçesiyle “karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği, karara sanık müdafii tarafından itiraz edildiği,

7- İtirazı inceleyen mercii Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06/08/2019 tarihli ve 2019/805 değişik iş sayılı kararı ile, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle “itirazın reddine” kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/06/2018 tarihli ve 2016/86995 soruşturma, 2018/378 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve sanık hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, adı geçen sanığın yükümlülüğünü ihlâl etmesi sebebiyle Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sırasında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi karanının sanığa usulünce tebliğ edilmediği gerekçesiyle dava şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına ilişkin Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2018/843 esas, 2019/147 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca evrakın yeni soruşturma numarasına kaydedilerek başka bir işlem yapılmaksızın tekrar kamu davası açılması üzerine sanık hakkında müsnet suçtan karar verilmesine yer olmadığına dair Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2019 tarihli ve 2019/215 esas, 2019/565 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/08/2019 tarihli ve 2019/805 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 11. maddesinde yer alan " Mahkeme, bakmakta olduğu birden çok dava arasında bağlantı görürse, bu bağlantı 8 inci maddede gösterilen türden olmasa bile, birlikte bakmak ve hükme bağlamak üzere bu davaların birleştirilmesine karar verebilir." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 7. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, somut olayda Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca evrakın yeni soruşturma numarasına kaydedilerek tekrar kamu davası açılması üzerine hukuken açılmış bir kamu davası bulunduğu, Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde tahdidi olarak sayılan hüküm çeşitleri nazara alınmak suretiyle bir karar verilmesi veyahut aynı Kanun'un 11. maddesi gereğince davanın 2018/843 esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verilmesi gerektiği cihetle itirazın bu yönden kabulü gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/08/2019 tarihli ve 2019/805 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli hakkında, 11/01/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2016 tarihli ve 2016/1954 soruşturma, 2016/29 sayılı kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin 27/12/2016 tarihinde yeniden aynı nitelikteki suçu işlemesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2018/843 esas, 2019/147 sayılı kararı ile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi karanının sanığa usulünce tebliğ edilmediği gerekçesiyle dava şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verildiği, durma kararının kesinleşmesini takiben, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca evrakın yeni soruşturma numarasına kaydedilerek başka bir işlem yapılmaksızın tekrar kamu davası açılması üzerine Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2019 tarihli ve 2019/215 esas, 2019/565 sayılı kararı ile, sanık hakkında müsnet suçtan “karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği, sanık müdafii tarafından karara itiraz edilmesi üzerine, mercii Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/08/2019 tarihli ve 2019/805 değişik iş sayılı kararı ile “itirazın reddine” karar verildiği, anlaşılmıştır.

İncelenen dosyada, Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2018/843 esas, 2019/147 sayılı kararı ile “davanın durmasına” ve erteleme kararının tebliği için Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesinden ve kararın 07/03/2019 tarihinde kesinleşmesinden sonra durma kararının gereği yerine getirilmeden Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 14/03/2019 tarihli ve 2019/19295 soruşturma, 2019/6677 esas, 2019/5457 sayılı iddianamesi ile mükerrer kamu davası açıldığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince aynı eylemden dolayı sanık hakkında CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca mükerrer dava nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği cihetle mercii Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın bu yönden kabulü yerine itirazın reddine karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; “itirazın kabulüne” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “itirazın reddine” karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/08/2019 tarihli ve 2019/805 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

28/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.