muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14415, Karar No: 2010/1060, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/14415 E.  ,  2010/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Vakıf senedinin 9. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişiklik metninin yasa metnine uygun olarak “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup Belediye Başkanı, Mal Müdürü, ilçe Milli Eğitim Müdürü, Sağlık Bakanlığının ilçe Üst Görevlisi, varsa ilçe Tarım Müdürü ve İlçe Müftüsü Vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar” şeklinde düzenlenmesi ve değişikliğin tesciline karar verilmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-3294 Sayılı Yasanın 5263 Sayılı Yasa ile değişik 9. maddesinin (c) bendinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları yapacakları tüm muameleler dolayısıyla her türlü harçtan muaf tutulmuş olup, bu muafiyet vakfın doğrudan yapacağı işlemleri kapsamaktadır. Vakfın yargı harcından bağışık

tutulabilmesi için bunun yasada açıkça belirtilmiş olması gerekir. Anılan yasa maddesinde vakfın yargı harcından bağışık tutulmadığı gözetilerek davacı vakıftan 492 Sayılı Harçlar Yasasına bağlı 1 Sayılı Tarifede öngörülen başvurma ve karar harcı alınmaması,

3-Kararın hüküm fıkrasında değişiklik senedini düzenleyen noterliğin adı ile değişiklik senedinin tarih ve yevmiye numarasının yazılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18406, Karar No: 2015/17544, Tarih: 06.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/18406 E.  ,  2015/17544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalılara ... 1. Aile Mahkemesinin 2013/531-694 sayılı kararıyla torunlarıyla kişisel ilişki hakkı tanınmış, karar 03.09.2014 tarihinde kesinleşmiş, temyize konu dava ise 13.01.2015 tarihinde açılmıştır. Kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girer veya ana ve baba bu haklarını, amacına ve yükümlülüklerine aykırı olarak kullanırlar veya çocuk ile ciddi olarak ilgilenmezler ya da diğer önemli sebepler varsa, kişisel ilişki hakkı reddedilebilir veya kendilerinden alınabilir (TMK.md.324/2). Ana ve baba için öngörülen bu sınırlama sebepleri üçüncü kişiler için de kıyas yoluyla uygulanır (TMK.md.325/2). Çocuk, 2006 doğumludur. Davalılar ise çocuğun babaannesi ve dedesidir. Davalılara tanınan kişisel ilişki hakkının kendilerinden alınmasını gerektiren hiç bir delil ve yasal bir sebep bulunmamaktadır. Davalılar ile çocuk arasındaki aile bağlarının korunup geliştirilmesi, çocuğun menfaati gereğidir. O halde, davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile davalılara tanınan kişisel ilişki hakkının kendilerinden alınması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.10.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/15577, Karar No: 2017/3005, Tarih: 24.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15577 E.  ,  2017/3005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 15/06/2015 tarih ve 2014/1161-2015/535 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamına müvekkili le davalı arasında 24.07.2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetlerinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğunun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle kaynaklı sayılı kararının icra takibine konu yapılmasına istinaden 3.662TL ödeme yapıldığını ileri sürerek bu meblağın ödeme tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş, davacı ... geçmiş yıllara ilişkin herhangi bir talepte bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; daval 7.4 ve 7.6 hükümlerine göre kendi dönemine rastlayan iş ve işlemlerden kaynaklı borçlardan sorumlu olacağı, davacının icra dosyasına ödediği tüm tutardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.662,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24/05/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı le zelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ait olmakla birlikte, ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

arafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

arafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı ... hisselerinin tamamı devredilerek 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 16/10/2006 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 31.05.2013 tarihinde tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28.06.2013 tarihi öncesi, 16/10/2006 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

./..

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 16/10/2006 günlü dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2015/21802, Karar No: 2015/19983, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21802 E.  ,  2015/19983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L Â M I

Mahkemesi : İzmir 11. İş Mahkemesi

Tarihi : 14.07.2015

No : 2015/334-2015/502

Asıl dava ve birleşen davalar, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, ilâmında belirtilen gerekçelerle birleşen .../... Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, asıl dava ve diğer birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, her iki taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalı Kurum vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-6183 sayılı Kanunun 58. maddesindeki, "... İtirazında tamamen veya kısmen haksız çıkan borçludan, hakkındaki itirazın reddolunduğu miktardaki amme alacağı % 10 zamla tahsil edilir." hükmüne göre, K... lehine bu konuda karar verilmesi gerekirken, buna ilişkin karar verilmemiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-03.07.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmü öngörülmüş olup, 6183 sayılı Kanun'dan kaynaklanan işbu davada davacı ve davalı lehine maktu vekâlet ücretine karar verilmesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/2. maddesine göre de hükmedilen ücret kabul veya reddedilen tutarı geçemeyeceğinden, Mahkemece eldeki davanın seri dava niteliğinde olmadığı gözetilmeksizin vekalet ücreti konusunda hem davacı hem de davalı K... aleyhine olacak şekilde hükümde yazılı şekilde dilekçe yazım ücretlerine karar verilmiş olması usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: 1-Hükme 16 numaralı bent eklenerek bu bende “6183 sayılı Kanunun 58. maddesi uyarınca davacı (borçlu) davasında kısmen haksız çıktığından kesinleşen takip tutarı gözetilerek asıl alacağın % 10 zamlı olarak davacıdan tahsiline,” cümlesinin yazılmasına,

SONUÇ: 1-Hükme 16 numaralı bent eklenerek bu bende “6183 sayılı Kanunun 58. maddesi uyarınca davacı (borçlu) davasında kısmen haksız çıktığından kesinleşen takip tutarı gözetilerek asıl alacağın % 10 zamlı olarak davacıdan tahsiline,” cümlesinin yazılmasına,

2-Hüküm fıkrasının 9 numaralı bendinin silinerek yerine “Birleştirilen 2012/467 E. sayılı dava yönünden Av. As. Üc. Tarifesi uyarınca belirlenen 66,76 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına,

3-Hüküm fıkrasının 10 numaralı bendinin silinerek yerine “Birleştirilen 2012/472 E. sayılı dava yönünden Av. As. Üc. Tarifesi uyarınca belirlenen 831,24 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına,

4-Hüküm fıkrasının 11 numaralı bendinin silinerek yerine “Birleştirilen 2012/474 E. sayılı dava yönünden Av. As. Üc. Tarifesi uyarınca belirlenen 225,54 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına,

5-Hüküm fıkrasının 12-a numaralı bendinin silinerek yerine “Av. As. Üc. Tarifesi uyarınca belirlenen 73,88 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12510, Karar No: 2018/5062, Tarih: 25.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/12510 E.  ,  2018/5062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/12/2015 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin... Sağlık Meslek Lisesinde öğrenciyken,... Devlet Hastanesi ve... İl Sağlık Müdürlüğünde staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

a)Dosya kapsamından, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, asgari geçim indirimi de dahil edilerek hesaplama yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu m. 25’de “Aday çırak ve çıraklar ile işletmelerde mesleki eğitim gören, staj veya tamamlayıcı eğitime devam eden öğrencilere işletmeler tarafından ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar, düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. Ancak, işletmelerde mesleki eğitim gören öğrenciler ile mesleki ve teknik ortaöğretim okul ve kurumlarında staj veya tamamlayıcı eğitim gören öğrencilere asgari ücretin net tutarının; yirmi ve üzerinde personel çalıştıran işyerlerinde yüzde otuzundan, yirmiden az personel çalıştıran işyerlerinde yüzde onbeşinden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde otuzundan aşağı ücret ödenemez. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları gerekli tedbirleri alır. Staj yapacak işletme bulunamaması nedeniyle stajını okulda yapan ortaöğretim öğrencileri ile yükseköğretim kurumları ve birimlerinde yapan yükseköğretim öğrencilerinin yaptıkları stajlar bu fıkra hükmü kapsamı dışındadır.” hükmü yer almaktadır. Kanunda açıkça asgari ücretin net tutarı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında; mahkemece, asgari geçim indirimi de dahil edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmiş doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

b)3308 sayılı Kanun'un 26. maddesi uyarınca mesleki eğitim gören davacının staj gördüğü sürede izinli veya çalışamadığı sürelerin de araştırılarak, yapılacak hesapta bu hususun da dikkate alınması gerekirken, fasılasız çalıştığının kabulü doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

c)Dosyanın incelenmesinde, davacının dava dilekçesinde... İl Sağlık Müdürlüğünde staj yaptığını beyan ettiği ve dosyada yer alan 20.10.2014 tarihli sözleşmede Halk Sağlığı Müdürlüğünün kaşesi bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece,... İl Sağlık Müdürlüğünden davacının staj dönemi ve personel sayısı sorularak hesaplama yapılması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b-c) no’lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/596, Karar No: 2022/14798, Tarih: 25.10.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/596 E.  ,  2022/14798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, Suç İşlemek Amacıyla Kurulan Örgüte Üye Olma, 4733 ve 5607 sayılı Kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında BERAATLERİNE, Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma suçundan sanıklar ... ve ... haklarında BERAATLERİNE; 4733 sayılı Kanuna Muhalefetten sanıklar ... ve ... haklarında ölüm nedeniyle kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE,, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında BERAATLERİNE, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında HÜKÜMLÜLÜK; 5607 sayılı Kanuna Muhalefetten sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında HÜKÜMLÜLÜK; Müsadere, 35 K 00330 plakalı aracın MÜSADERESİNE, ... plakalı aracın müsadere talebinin REDDİNE

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... Bakanlığı vekili ile Gümrük İdaresi vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işleme amacıyla örgüt kurma ve suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma suçlarından verilen beraat kararlarına ve 4733 sayılı Yasaya muhalefet ve 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ve ... hakkında verilen beraat ve düşme ile ... plakalı nakil aracının iadesi kararlarına ilişkin temyiz istemlerinin, yine Katılan ... Bakanlığı vekili ile Gümrük İdaresi vekilinin 5607 sayılı Yasaya muhalefet ve 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ve sanıklar ... müdafisi, ..., ... müdafisi, ..., ... müdafisi, ... müdafisi, ... müdafisi, ..., ... müdafisi, ... müdafisi, ... müdafisi, ...’nun mahkumiyet hükümlerine ve malen sorumlu ...’nın 35 K 00330 plakalı nakil aracının müsaderesine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları

hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez." şeklindeki düzenleme karşısında;