muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3664, Karar No: 2017/6167, Tarih: 28.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3664 E.  ,  2017/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

n tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

13.09.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir. Mahkemece davayla ilgili hükme esas alınan oluşa uygun olamayan bilirkişi raporunda, davalı işveren şirketin % 50, davalı şoför ...’nin % 25, vefat eden sigortalının ise % 25 kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, özellike kaza mahallinin yeterince aydınlatılıp aydınlatılmadığı ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, olayla ilgili hak sahibi tarafından açılan tazminat dosyasıyla, ceza yargılamasına esas dava dosyasının da akibeti araştırılarak ve belirtilen dava dosyalarında davalı şoföre tam kusur verildiği göz önünde bulundurularak olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmalı ve mevcut raporlar arasındaki çelişkiler giderilerek elde edilecek sonucu göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8609, Karar No: 2015/8621, Tarih: 22.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8609 E.  ,  2015/8621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/32630

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2012

NUMARASI : 2012/325 (E) ve 2012/425 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle müştekinin dosyaya yansıyan herhangi bir maddi zararının tespit edilmediği, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun da zarar oluşumuna elverişli bulunmadığı gözetilerek adli sicil bilgilerine göre sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, '''Müştekinin zararının giderilmemiş olması nedeniyle şartları oluşmadığından....' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12525, Karar No: 2013/19522, Tarih: 04.11.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/12525 E.  ,  2013/19522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı işçi Hasan'ın'nın geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemi ilişkindir.

Mahkeme, hükmün gerekçesinde davacı işçinin işyeri dışında ve işle ilgisi olmayan bir eylem sonucu meydana gelen kazada öldüğünü ve bu kaza iş kazası sayılamayacağı tespitine yer vererek, davanın reddine karar vermiştir.

5510 sayılı Yasanın 13. maddesinde; iş kazası kavramı; "a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, c) Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,d) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olaydır." şeklinde tanımlanmıştır. Yine aynı Yasanın 11. maddesinde ise, " İşyeri, sigortalı sayılanların maddî olan ve olmayan unsurlar ile birlikte işlerini yaptıkları yerlerdir. İşyerinde üretilen mal veya verilen hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen işyerine bağlı yerler, dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden veya meslek eğitimi yerleri, avlu ve büro gibi diğer eklentiler ile araçlar da işyerinden sayılır." ifadelerine yer verilmiştir.

Somut olayda; davacı işçi Hasan'ın, dava dışı işçi ... ile birlikte, davalı işveren şirkete ait olup, işveren vekili ... yönetimindeki kamyona, işverence yapılan inşaat işi için kereste yükleyip, şantiye sahasına boşaltıkları; ardından aynı araç ile kum ocağına giderek, kamyona 8.000 kg kum yükleyip, şantiye sahasına boşaltmak üzere hareket ettikleri, aracın sağ arka lastiğinin yandığını fark etmeleri üzerine, aracın durdurularak, yanan kısma daha kolay müdahale edebilmek için damperli kasanın kaldırıldığı, alevlerin üzerine kum dökülerek söndürülmeye çalışıldığı, davacı işçi ... montunu çıkararak, yanan lastiğin üzerini sarmak için hamle yaptığı sırada, içi basınçlı hava ile dolu lastiğin gümleyerek patladığı, patlamanın şiddeti ile davacının sağ kolunun hızla kamyon kasasına çarpmasıyla birlikte, kolun orta hat ve bilek kısmından, sağ elin dört bölgeden kırıldığı, sağ el orta parmağın ikinci boğumundan koptuğu anlaşılmıştır. SGK Teftiş Kurulu Başkanlığının 30/06/2009 tarihli raporuna göre söz konusu kaza, iş kazası olarak kabul edilmiş, yine Kurumun Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı'nın 02/12/2011 tarihli raporuna göre davacı işçinin E cetveline göre %54 oranında sürekli iş göremezliğinin bulunduğu tespit edilmiştir.

Gerek yasal düzenlemelerden gerekse somut olaydan anlaşılacağı üzere, davacı işçi Hasan, davalı işveren şirkete bağlı sigortalı işçi olarak çalıştığı sırada, yürütülmekte olan iş nedeniyle içinde bulunduğu ve kanuna göre de işyerinden sayılan araçta çıkan yangını söndürmeye çalışırken yaralanmış olup, bu olay, iş kazasıdır , nitekim SGK tarafından da iş kazası olarak kabul edilmiştir.

Bu durumda yapılacak iş, mahkemece tarafların sunduğu deliller toplanarak, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden oluşan üç kişilik heyetten kusur raporu alınması, ardından SGK'ya müzekkere yazılarak, davacı işçi ... bağlanan maluliyet maaşının ve varsa sosyal yardım zammının ilk peşin sermaye değerleri ile geçici iş göremezlik ödeneği miktarının tespit edilmesi ile dosyanın bir kül halinde hesap bilirkişisine tevdii edilerek, davacı işçinin karşılanmayan maddi zararının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/8106, Karar No: 2011/9595, Tarih: 21.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8106 E.  ,  2011/9595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 1.Sulh Hukuk ve Bilecik Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, kısıtlı adayının, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine, 01.09.2010 günlü Jandarma adres araştırma tutanağına ve vasi adayı İbrahim'in 27.10.2010 günlü oturumdaki beyanına göre ".../ Bursa" adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Bursa 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8501, Karar No: 2012/3875, Tarih: 13.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8501 E.  ,  2012/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

22.10.2009 tarihinde usulüne uygun olarak sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 07.12.2009 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3546, Karar No: 2018/6552, Tarih: 01.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/3546 E.  ,  2018/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 30/05/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, hüküm tesis edilmesine yasal olarak yer ve imkan bulunmadığına dair Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/12/2017 tarihli ve 2017/1007 esas, 2017/1079 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 06/06/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 03/06/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 18/09/2014 tarihinde TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca erteleme süresi zarfında tedavi ve denetimin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde kullanması veya kullanmak için bulundurması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunda uyarılmasına karar verildiği, bu kararın 20/10/2014 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin bu karara itiraz etmediği,

2- Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüpheliye tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin de tebliğ edildiği, şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 21/10/2014 tarihinde müracaat edip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı, ancak daha sonra şüphelinin erteleme süresi zarfında 24/10/2016 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinden bahisle erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/12/2017 tarihli ve 2017/1007 esas, 2017/1079 sayılı kararı ile "... denetim süresi içerisinde meydana gelen 24/10/2016 tarihli olayın failinin sanıkla aynı araçta bulunan ... ... isimli şahıs olması kuvvetli ihtimalinin ortadan kaldırılamaması ve ayrıca bu olayda sanığın kan ve idrar tahlilinin yapılmaması nedeniyle yargılama koşulunun gerçekleşmediği..." gerekçesiyle, “kamu davası ile ilgili bir hüküm tesis edilmesine yasal olarak yer ve imkan bulunmadığına” ve “dava açılmasının ertelenmesi kararına kalındığı yerden devam edilmesine” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara

itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, dosya kapsamına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 18/09/2014 tarihli ve 2014/29012 soruşturma, 2014/171 sayılı kararının şüpheliye 20/10/2014 tarihinde tebliğini müteakip, şüphelinin erteleme süresi içinde 24/10/2016 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalanması karşısında, Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/4-b maddesi gereğince erteleme süresi zarfında tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunduran sanık hakkında, mahkemesince yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm tesis edilmesine yasal olanak yer ve imkân bulunmadığına şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/12/2017 tarihli ve 2017/1007 esas, 2017/1079 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında;...Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda şüpheli hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 20/10/2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin hiç bir aşamada bu karara itiraz etmediği ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin de tebliğ edilmesini müteakip Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 21/10/2014 tarihinde müracaat edip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı,

Somut olayda şüpheli hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 20/10/2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin hiç bir aşamada bu karara itiraz etmediği ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin de tebliğ edilmesini müteakip Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 21/10/2014 tarihinde müracaat edip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı,

Ancak daha sonra, şüphelinin erteleme süresi zarfında 24/10/2016 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığına ilişkin olarak soruşturma başlatılması üzerine, erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda mahkemece, "erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen suçun şüpheli tarafından işlendiğine dair yeterli delil bulunmaması nedeniyle yargılama koşulunun gerçekleşmediği..." gerekçesiyle, “kamu davası ile ilgili bir hüküm tesis edilmesine yasal olarak yer ve imkan bulunmadığına” karar verilmiş ise de,

TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendleri uyarınca erteleme süresi zarfında tekrar uyuşturucu madde kullandığı iddia edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılan ve hakkında dava açılan şüpheli hakkında her iki suça ilişkin deliller birlikte değerlendirilerek erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen ikinci suça ilişkin olarak mahkûmiyete yeterli delil bulunup bulunmadığı tespit edilip bu ikinci suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğuna kanaat getirilmesi halinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen ilk suça ilişkin olarak yargılama şartı gerçekleşmiş olduğundan yargılamaya devamla ilk suça ilişkin davanın esası hakkında bir hüküm verilmesi gerektiği,

Aksi durumda ise, yani erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen ikinci suça ilişkin olarak mahkemece mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına kanaat getirilmesi halinde ise, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde yer alan, erteleme süresi zarfında “tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma veya uyuşturucu madde kullanma” koşulları gerçekleşmemiş olacağından, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen ilk suça ilişkin olarak yargılama şartı bulunmadığı gözetilerek, bu aşamada yargılama şartının gerçekleşmesi beklenmek üzere CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,

Erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen ikinci suça ilişkin olarak mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı hususu ise ancak mahkemece delillerin değerlendirilmesi ve takdir edilmesi sonucunda tespit edileceğinden bu hususta verilmiş olan kararın olağan kanun yollarına konu edilmesi mümkün olup, kanun yararına bozma yolu ile incelenemeyeceği, anlaşılmıştır.

Erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen ikinci suça ilişkin olarak mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığı hususu ise ancak mahkemece delillerin değerlendirilmesi ve takdir edilmesi sonucunda tespit edileceğinden bu hususta verilmiş olan kararın olağan kanun yollarına konu edilmesi mümkün olup, kanun yararına bozma yolu ile incelenemeyeceği, anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda olduğu gibi erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen ikinci suça ilişkin olarak mahkemece delillerin değerlendirilmesi ve takdir edilmesi sonucunda mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına kanaat getirilmesi halinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen ilk suça ilişkin olarak yargılama şartı bulunmadığı gözetilerek, bu aşamada yargılama şartının gerçekleşmesi beklenmek üzere CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca “durma kararı” verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “kamu davası ile ilgili bir hüküm tesis edilmesine yasal olarak yer ve imkan bulunmadığına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bununla birlikte mahkemece “dava açılmasının ertelenmesi kararına kalındığı yerden devam edilmesine” karar verilmiş olması karşısında, mahkemece verilen kararın esasen “durma kararı” niteliğinde olduğu ve bu şekildeki bir yasaya aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması ile Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebi bu yönü ile ve değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; hüküm tesis edilmesine yasal olarak yer ve imkan bulunmadığına dair Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21/12/2017 tarihli ve 2017/1007 esas, 2017/1079 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan “bu aşamada işbu kamu davası ile ilgili bir hüküm tesis edilmesine yasal olarak yer ve imkan bulunmadığına” şeklindeki ibarenin ÇIKARILMASINA, çıkarılan bu ibarenin yerine “kamu davasının durmasına” ibaresinin YAZILMASINA, hükmün gereklerinin bu şekilde yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12513, Karar No: 2018/41, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/12513 E.  ,  2018/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018(Pzt.)

...