muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1529, Karar No: 2017/4858, Tarih: 07.06.2017

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 85/2 maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 11 ay hapis cezasının aynı Kanun’un 50/4.maddesindeki “Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı hâlinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adlî para cezasına çevrilebilir. Ancak, bu hüküm, bilinçli taksir hâlinde uygulanmaz.” şeklindeki hükme nazaran adli para cezasına çevrilmesini müteakip 5271 sayılı Kanun’un 231/5.maddesinde yeralan “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.” hükmü uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de; benzer bir olay nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10/02/2009 tarihli ve 2008/9-265 esas, 2009/22 sayılı ilâmında “Uyuşmazlık konusunu, taksirli suçlarda hükmedilen iki yıldan fazla hapis cezalarının, adli para cezasına çevrilmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, verilemeyeceği oluşturduğundan, hükmün açıklanmasının tüm koşulları ve sonuçlarının değil, 5271 sayılı Yasanın uyuşmazlıkla ilgili 231. maddesinin 5, 7 ve 11. fıkralarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.5271 sayılı CYY’nın 231. maddesinin 5. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu mahkûmiyetin, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası olması gerektiği vurgulanmış, ancak buradaki adli para cezasının 5237 sayılı TCY’nın 50. maddesi uyarınca, kısa süreli veya taksirli suçlardaki uzun süreli hapis cezalarına seçenek olarak çevrilen adli para cezası mı, yoksa 5237 sayılı Yasanın 52. maddesinde öngörülen adli para cezası mı olduğu yönünde bir belirlemeye yer verilmemiştir.Anılan fıkrada belirtilen adli para cezasından ne kast edildiği, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 7. fıkrasındaki; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümde, mahkûm olunan hapis cezası ertelenemez ve kısa süreli olması halinde seçenek yaptırımlara çevrilemez” şeklindeki hükmü ile;11. fıkrasındaki; “….Ancak, mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunun değerlendirilerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı halinde, hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek, yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir” biçimindeki hükümlerinden yola çıkılarak belirlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.Her iki fıkranın da açık hükümlerinden anlaşılacağı üzere, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 5. fıkrasında kast edilen adli para cezası, seçenek yaptırım olarak hükmedilen adli para ceza olmayıp, 5237 sayılı Yasanın 52. maddesinde öngörülen ve hapis cezası ile birlikte veya yalnız hükmedilen adli para cezasıdır

.Her iki fıkranın da açık hükümlerinden anlaşılacağı üzere, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 5. fıkrasında kast edilen adli para cezası, seçenek yaptırım olarak hükmedilen adli para ceza olmayıp, 5237 sayılı Yasanın 52. maddesinde öngörülen ve hapis cezası ile birlikte veya yalnız hükmedilen adli para cezasıdır.Böyle bir kabul, her iki fıkranın ve müessesenin de doğal sonucudur……sanık hakkında sonuç cezanın tayininden sonra, hükmolunan cezanın iki yılı veya daha az süreli hapis cezası olması veya adli para cezası olması halinde, öncelikle yasal bir zorunluluk olarak 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 5-14. fıkralarında düzenlenmiş bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı, hiçbir isteme gerek kalmaksızın re’sen değerlendirilecek, olumsuz sonuca ulaşıldığı takdirde, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri ile 5237 sayılı Yasanın 50 ve 51. maddeleri yönünden bir değerlendirme yapılabilecektir.Görüldüğü gibi, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının henüz seçenek yaptırım olarak adli para cezasına ve tedbire çevrilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının değerlendirilmesi zorunlu olup, ancak bu konuda olumsuz bir kanaate ulaşıldığı taktirde uygulanabilecek bir hükme dayanılarak sonuç cezanın çevrilen adli para cezası veya tedbir olduğundan hareketle taksirli suçlarda hükmolunan 2 yıldan fazla hapis cezalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceğini kabul etmek olanaklı değildir.” şeklindeki açıklamalara nazaran, sanık hakkında tayin olunan ve miktarı itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilme koşulları taşımayan 2 yıl 11 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığı, gerekçeleriyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 05/01/2017 gün ve 94660652-105-55-14304-2016 sayılı yazılı istemlerine müsteniden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/01/2017 gün ve 2016/2632 sayılı tebliğnamesi ile ihbar ve talep edilmekle;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin olunan ve CMK'nın 231/5 maddesi gereğince miktarı itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilme koşulları taşımayan 2 yıl 11 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, netice 21,200 TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 21/09/2016 tarihli ve 2016/806 değişik iş sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/295, Karar No: 2021/6064, Tarih: 26.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/295 E.  ,  2021/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Belediyenin maliki olduğu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın 06.07.2009 tarihli ve 53 sayılı Belediye Meclis kararına istinaden Belediye Encümenince yapılan ihale ile 17.01.2013 tarihli ve 99 sayılı kararlarla davalılardan ...'e satıldığını, temlikin dayanağı olan meclis kararının iptaline karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini, bu nedenle tescilin yolsuz hale geldiğini, iptal kararının sonuçlarını bertaraf etmek amacıyla taşınmazın davalı ...’a devredildiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile Belediye adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., taşınmazı ihale ile edindiğini, satışın dayanağı olan encümen kararının iptal edilmediğini, uzun süren idari davanın tapuya bildirilmediğini, olayda kendisinin bir kusuru olmadığını, davalı ...; tapu kaydında bir şerh olmayan taşınmazı iyi niyetli olarak satın aldığını, encümen kararlarının ayakta olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince kötüniyetli edindiği ispat edilmediğinden davanın davalı ... yönünden esastan, davalı ... yönünden ise husumetten reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvursunun kabulü ile hükmün kaldırılmasına ve tescilin yolsuz olduğu, davalının taşınmazı iyiniyetli olarak edinmediği gerekçesiyle davanın her iki davalı yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 13.662,00 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 26/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2607, Karar No: 2012/4612, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2607 E.  ,  2012/4612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında 3402 sayılı yasanın Ek. 4. maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa ile eklenen Ek 4. madde kapsamında 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında 170 ada 23 parsel sayılı , 758,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve Salih oğlu ...'nun zilyetliğinde olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., baba adının ... olduğu halde yanlışlıkla ... olarak yazıldığını, hatalı yazılan baba adının doğru şekilde ... olarak düzeltilmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli parselin kadastro tespit tutanağının beyanlar hanesindeki “Bu taşınmaz .. oğlu ...'nun zilyetliğindedir” yazılı zilyetlik şerhinin iptali ile; tutanağın beyanlar hanesine “Bu taşınmaz ... oğlu 1973 doğumlu ... 'nun zilyetliğindedir” şerhinin yazılmasına ve taşınmazın kadastro tespiti gibi aynı ada ve parsel numarası ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14015, Karar No: 2012/21382, Tarih: 05.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14015 E.  ,  2012/21382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4841, Karar No: 2023/3175, Tarih: 20.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/4841 E.  ,  2023/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/50 E., 2022/1465 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli 2014/60 Esas 2014/1505 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 7.480 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2014 tarihli 2014/60 Esas 2014/1505 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 07.03.2018 tarihli ve 2016/3869 Esas 2018/2524 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli 2018/50 Esas 2022/1465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.06.2023 havale tarihli ve 2023/56864 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Olayda kusur ve sorumluluğunun olmadığına ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

" mahkememizce verilen 09/12/2014 tarih ve 2014/60 Esas 2014/1505 karar sayılı kararı sanık müdafi tarafından temyiz edilmiş ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 07/03/2018 tarih ve 2016/3869 Esas 2018/2524 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş olmakla bozma uyularak yeni esasa kaydı yapılmak suretiyle; suç tarihinde Esenyurt ilçesi Namık Kemal Mahallesi Adile Naşit Bulvarı üzerinde yüksek gerilim kablo bağlantısı çekmek isteyen MS Elektrik Şirketirnin çalışması esnasında iş makinasının orta gerilim kablosuna zarar verdiği, zararı tamir etmek isteyen katılanın elektrik akımına kapılarak Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen rapora göre yaşamını tehlikeye sokacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaralandığı, şirket yetkilisi olan sanığın gerekli güvenlik tedbirlerini almayarak kusurlu olduğu katılanın şikayetçi olduğu, uzlaşma işlemlerinin olumsuz neticelendiği ve sanığın müsnet suçu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verildiği ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 07/03/2018 tarih ve 2016/3869 Esas 2018/2524 Karar sayılı ilamıyla Hükme esas alınan 20.08.2014 tarihli bilirkişi raporunda orta gerilim şebekesinin iletim ve dağıtımından sorumlu elektrik idaresi yetkilisinin ya da yetkililerinin ihbarı aldıklarının kabulü halinde, kazada kusurlu olduklarının belirtildiği; mahkemece dinlenen tanıkların olayı BEDAŞ yetkililerine bildirdiklerini beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında kazanın BEDAŞ yetkililerine bildirilip bildirilmediğinin araştırılarak bildirildiğinin tespiti halinde söz konusu mahaldeki enerji hattının bakım, denetim ve kontrolünü üstlenen sorumluların tespit edilmesi ve haklarında; olay günü kaza mahallinde bulunup kolluk ifadesinde elemanların kazılan yere girip kesilen kablonun ucunu düzleştirdiklerini, mahkemece alınan beyanında ise normalde kimsenin kopan kabloya müdahalede bulunmaması gerektiğini ve şirketin şantiye şefi olduğunu beyan eden mahkemece de tanık sıfatıyla dinlenen Hakan ile birlikte haklarında dava açılması sağlanıp incelemeye konu dava dosyası ile birleştirildikten sonra olayda sorumluluğu bulunan kişiler ile kusur durumunun kesin olarak tespiti amacıyla dosyanın iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak yeni bir bilirkişi heyetine tevdii ile ayrıntılı ve gerekçeli rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri sureti ile bozulan kararın yeniden ele alınarak eksiklikler hususunda yapılan suç duyurusuna ilişkin Büyükçekmece CBS 22018/60521 soruşturma 2019/30698 karar numarası ile takipsizlik kararı verildiği, Bedaş 'a bozma ilamı gereğince yazılan müzekkereye herhangi bir bildirim alınmadığına dair cevap verildiği, iş güvenliği uzmanı tarafından hazırlanan 20.08

.08.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, kazanın meydana geldiği işin yapımıyla görevli MS isimli şirketin işveren vekili olan sanığın, işveren vekili sıfatıyla iş yerinin idaresi ile işçilerin çalışmalarından sorumlu olduğu, olay günü çalışma mahallinde güvenli bir çalışma ortamı ile işçiler ve çalışanlar arasında iş bölümü ve koordinasyon ile ahenkli bir çalışmanın sağlanmadığı, riski ve tehlikesi büyük olan yer altı kablo değişimi yapılırken mevzuatın öngördüğü tedbirlerin alınmadığı, yetkili kurum ve kuruluşlara bilgi verilip onay alınmadan çalışma yapıldığı, çalışma mahallinde uygun uyarı ve ikaz levhaları konulmadığı ve de çalışanlara yeterli eğitim ve kişisel koruyucu donanım ve ekipman verilmeden çalıştırıldığı ve bu şekildeki mevzuata aykırı eylemleriyle meydana gelen kazanın oluşumunda birinci derecede etken birinci derecede ağır kusurlu olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla" denilerek sanığın taksirle yaralama suçunu işlediği kabul edilmiştir.

2.Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporda katılan ...'ün yaşamını tehlikeye sokacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

3.09.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda, sanığın işveren vekili olarak işyerinin idaresi ile işçilerin çalışmasından sorumlu olduğu, olay günü çalışma mahallinde güvenli çalışma ortamı sağlanamadığı, mevzuatın öngördüğü tedbirlerin alınmadığı, yetkili kuruluşlara bilgi verilip onay alınmadan çalışma yapılmasının , uygun uyarı ikaz levhaları konulmamasının , çalışanlara yeterli eğitim ve kişisel koruyucu ekipman verilmeden çalıştırılmasının kazanın oluşunda birinci derece etken olduğu sebepleriyle birinci derecede ağırlıklı kusurlu olduğu, katılanın tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4.Sanığın 23.09.2022 tarihli savunması " Ben bana okumuş olduğunuz iddianameyi anladım. Bu hususta daha önce beyanda bulunmuştum aynen tekrar ederim. Müştekinin elektrik akımına kapılmış olduğu şirket benim ağabeyimin şirketidir benimle bir alakası bulunmamaktadır. Önceki beyanımda da bu durumdan bahsetmiştim bozma ilamın da aleyhime hususları kabul etmiyorum. Söz konusu suçla bir alakam yoktur. Ben öncelikle beraatimi mahkeme aksi kanaatte ise lehe kanun hükümlerinin uygulanmasını talep ederim dedi." şeklindedir.

5.Katılan ...'ün 25.02.2022 tarihli beyanı " Bana okunan talimat ve eklerini anladım. Ben bu konu hakkında daha önce beyanda bulunmuştum. Aynen tekrar ederim. Ben şirkette elektrikçi olarak çalışıyordum. Yer altı kablolarını değiştirmek için gitmiştik. Kepçe operatörü yeri kazmaya başladı. Kendisini uyardık. Ancak yer altındaki yüksek gerilim kablosunu kopardı. Elektriği kesmelerini istedim. Şirket yetkilileri telefon görüşmesi yaptılar. Çalışabilirsin, biz tedbirimizi aldık dedikleri için ben de kepçenin kazılan yere ön hazırlık için indim. Açılmış olan kabloya deyince elektrik çarptı. Sonrasını hatırlamıyorum. Şikayetçiyim. Katılmak istiyorum. Avukatım zararıma ilişkin belgeleri asıl mahkemesine sunacaktır. Benim yalnızca 15 gün hastanede kaldığım süreyi devlet karşıladı. Bunun dışında hastanede ve İstanbul'da bir ay yatışım ve tedavi masraflarım oldu. Şu anda da çalışamamaktayım, dedi. " şeklindedir.

6.Tanık ...'ün beyanı "ben MS elektrik şirketinde şantiye şefi olarak çalışmaktaydım. Olay günü trafo köşkü ile direk arasında kablo bağlantısı yapacaktık. Kepçe kazma sırasında yüksek gerilim kablosunu kopardı. Ben cep telefonu ile BEDAŞ yetkilisine durumu bildirdim. ... de aynı iş yerinde elektrik işçisi olarak çalışıyordu. Kablo bağlantısı yapmak üzere görevliydi. Patron olan seyfetullah sözen de mehmet yörüğü kabloğu tamir etmesi için görevlendirmiş. Ben prosödür gereği BEDAŞ yetkilisini bekliyordum. Görevlendirmeyi ben yapmadım. Ben kaza anını görmedim. Sadece müştekinin bağırma sesini duydum dönüp baktığımda alev topu haline geldiğini gördüm. Normal de bahse konu kopan kablo ile ilgili hiç bir kimsenin müdahale etmemesi gerekiyordu bedaş tan yetkililerin gelmesi gerekiyordu ve aradaki mesafe gereği gelmeleri 45 dk bulur olay ise kablo kopmasından 20 DK sonra meydana geldi bizim bulunduğumuz yer esenyurt bölgesi diye geçiyordu ayrıca bu yere beylikdüzü avcılar bedaş bakıyormuş avcılar bedaş daki görevliler elektriğin neden kesildiğini anlamadıkları için orta gerilim kablosunun kopması nedei ile kendiliğinden inen şarteli kaldırmışlar bu nedenlerler olay yerindeki kabloya elektrik gelmiş müşteki de bundan dolayı yaralandı. dedi " şeklindedir.

7.Tanık ...'ın beyanı "Ben daha önce ifade vermiştim o ifademi aynen tekrar ederim, kazanın neden olduğunu bilemiyorum, ancak zannedersem elektrik verildiği için bir anda patlama oldu, zaten kısa gelen kabloların üstünü açmam için beni çağırmışlardı, o tarihte ben MS şirketinde aylıkçı olarak çalışıyordum, çünkü benim kepçemi kiralamışlardı, kiralayan da sanık ... idi zaten MS şirketinin yetkilisi de oydu, sürekli olarak bizim başımızda da bulunurdu, ancak patlama anında kendisi yanımızda yoktu, zaten patlamayı ilk olarak da ona haber verdik ve bunun üzerine ... hemen olay yerine geldi, MS şirketinin sahibini biz Sefvetullah olarak biliyorduk, zaten sürekli olarak da başımızda o vardı hatta benim kepçemi bile o kiralamıştı, dedi. " şeklindedir.

8.Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş 'nin cevabi yazısında, olay tarihinin 20.09.2011 olması sebebiyle arşivde yapılan incelemede herhangi bir belgeye ulaşılamadığı belirtilmiştir.

9.Mahkemece genel hükümlere göre yargılama yapılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yetkili ve kusurlu olmadığı yönünden;