muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1357, Karar No: 2022/1719, Tarih: 08.03.2022

Bakım ve Onarım müdürü olan sanık ...’un; üretim devamlılığı, yüksek verimlilik ve maksimum kalite sağlanması, güvenlik koşullarının uygulanması ve üretim dışı tüm ekipmanların revizyon, bakım ve tamiratının yürütülmesinden ve periyodik bakımları planlamakla sorumlu olduğu;

Kalite güvence müdür olarak görev yapan sanık ...’in “Görev Tanımlama Formuna” göre, şirketi kalite konusunda temsil ettiği, iç kalite çalışmalarını planlamakla, müşterilerle bizzat temas kurmakla, müşteri memnuniyetini etkileyecek kriterler belirlemekle ve bütün ölçü aletlerinin, test ekipmanlarının ve muayene aletlerinin tanımlanmasını ve takip edilmesini sağlamakla yükümlü olduğu; olay günü de montajı tamamlanan silahların performansını kontrol etmek amacı ile test atış odasında bulunduğu, kalite denetimi sırasında oluşan atıkların nasıl giderildiğini bilmek ve izlemek zorunda olması,

Montaj formeni olan ...’in, üretim alanını ve makinelerin temizlik ve düzeninini sağlamak, iş sağlığı ve işçi güvenliği kurallarına uyulmasını ve malzemelerinin amacına uygun kullanılmasını sağlamakla görevli olduğu, nitekim tüm ifadelerinde de, 10 yıldır tabanca ve montaj atölyesi sorumlusu olduğu, ölen kişinin kendi sorumluluğunda çalıştığı, oda içinde havalandırma sisteminin bulunduğu, atış yapan kişiye ve odada bulunanlara standart gereği çelik yelek, kulaklık, gözlük ve miğfer verildiği, tabanca montaj atölyesinde çalışan herkesin test atışı yapmaya yetkili olduğu, ölen ...’in de 2 yıldır fabrikada çalıştığı, atölyenin bakımından, temizliğinden ve havalandırılmasından kendisinin sorumlu olduğu şeklindeki ifadeleri de dikkate alındığında sanıklar ..., ..., ... ve ...’in ---İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 191 ve 200. maddelerine göre; iş yerlerindeki cihaz, alet ve tesislerden çıkan toz, duman, buğu, ısı, gaz, çalışılan ortama yayılmadan, uygun aspirasyon tesisatı ile çıktığı yerden emilerek dışarı atılacaktır. Aspirasyon tesisatının günlük bakım ve temizliği ile üç ayda bir de genel kontrol temizliği yapılacak ve onarımlardan sonra, tesisatın kuruluş karakteristiği bozulmayacaktır. Parlayıcı, Patlayıcı, Tehlikeli ve Zararlı Maddeler Tüzüğünün 15. maddesine göre, tehlikeli ve zararlı olan çeşitli kimyasal maddelerin, işyeri havasında bulunan miktarları, belli ve gerekli zaman aralıkları içinde ölçülecek, olması gereken en çok miktardan fazla olup olmadığı saptanacak ve işyeri havalandırma tesisatı yeterlik bakımından yetkili elemanlarca kontrol edilmesi gerekecektir. Yine İşyeri Bina ve Eklentilerinde Alınacak Sağlık ve Güvenlik Önlemlerine İlişkin Yönetmeliğin Ek:1 6. maddesine göre, kapalı işyerlerinde çalışanların yaptıkları işe göre ihtiyaç duyacakları temiz hava bulunması sağlanacaktır. Cebri havalandırma sistemi kullanıldığında sistemin her zaman çalışır durumda olması sağlanacaktır. Havalandırma sistemi çalışmadığı anda ise arızayı bildiren uyarı sistemi bulunacaktır. Patlayıcı Ortamların Tehlikelerinden Çalışanların Korunması Hakkındaki Yönetmeliğin 5.maddesine göre işveren çalışanları korumak için yapılan işlemlerin doğasına uygun olan teknik ve organizasyona yönelik önlemleri alacaktır. Alınan önlemler ve tedbirler düzenli aralıklarla yeniden gözden geçirilecektir. İş Kanunun 77. maddesine göre, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, alınan önlemlere uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri mesleki riskler konusunda bilgilendirmek ve iş sağlığı ve güvenliği eğitimi vermek zorundadırlar

. Alınan önlemler ve tedbirler düzenli aralıklarla yeniden gözden geçirilecektir. İş Kanunun 77. maddesine göre, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, alınan önlemlere uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri mesleki riskler konusunda bilgilendirmek ve iş sağlığı ve güvenliği eğitimi vermek zorundadırlar.”--- hükümlerine aykırı hareketleri, olay yerinde, test atışlarının yapıldığı poligonda barut gazlarının birikmesini önleyici gerekli ve yeterli tedbirleri aldırmamaları veye almamaları nedeni ile asli kusurlu oldukları sonucuna varıldığından, mahkemenin bu sanıklar yönünden verdiği mahkumiyet kararında ve ceza miktarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ..., ... ve ... müdafinin sanıkların kusuru bulunmadığına, tüm kusurun odanın bakım ve temizliğinden sorumlu olan sanık ...’a ait olduğuna, sanıklar hakkında fazla ceza tayin edildiğine, bilirkişi raporlarında sanıkların kusur durumlarının tek tek irdelenmeden eksik ve yetersiz şekilde topyekün cezalandırılmaları yolunda rapor tanzim edildiğine, yeniden bilirkişi heyet raporu alınması gerektiğine; sanık ...’in ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün yargılama giderine ilişkin beşinci paragrafında yer alan “eşit oranda” ibaresinin “sebebiyet verdikleri oranda” olarak değiştirilmesi ve hükümlerdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 08.03.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9220, Karar No: 2010/17636, Tarih: 18.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9220 E.  ,  2010/17636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Alınan raporlar ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince emsal olarak kabul edilen taşınmazın dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, yakın tarihli ve özel amacı bulunmayan satışlar olması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmazlar, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden farklı bir mahallede dava konusu taşınmaza uzak ve konum itibariyle farklı bir bölgede bulunmaktadır.

Bu nedenle, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen satışların, emsal olarak alınması doğru değildir.

Taraflara dava konusu yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü ve özel amacı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşifyapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazların kamulaştırmadan arta kalan bölümlerinin yüz ölçümü ve geometrik şekillerine göre artık yararlanma imkanı kalmadığından bu bölümlerinde bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan hafriyatın kaldırma bedelinin taşınmaz bedelinden indirilerek aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24020, Karar No: 2024/19549, Tarih: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/24020 E.  ,  2024/19549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.04.2023

SAYISI : 2017/2531 E., 2017/2482 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 03.04.2023 tarihli ve 2017/2531 Esas, 2017/2482 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13837, Karar No: 2013/16719, Tarih: 18.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/13837 E.  ,  2013/16719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... (... oğlu) hakkında ...'i yaralama ve ...'e hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların tür ve miktarına göre; hükmün 14.07.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... (... oğlu) hakkında ...'i yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

a) Oluşa ve dosya kapsamına ve sanık savunmasına ve tanıklar ... ile ...'nın ifadelerine göre önce mağdur ...'in sanığa silahla ateş edip ayağından yaralaması karşısında başkaca kurtulma imkanı bulunmayan sanığın yapılan saldırı ve fiillerden kendini kurtarmak için mağdura sopa ile vurarak yaralamasının meşru savunma kapsamında” değerlendirilebileceğinden dolayı meşru savunma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

b) Sanığın üzerine atılı tehdit suçunu kabul etmemesi,tarafsız tanıkların sanığın mağduru tehdit ettiğine dair beyanlarının bulunmaması, bu suç açısından mağdurun soyut beyanları dışında delil bulunmaması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut deliller denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gösterilmeden yazılı şekilde sanığın tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5982, Karar No: 2020/971, Tarih: 06.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/5982 E.  ,  2020/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; dava dışı ...'in, davalı ...'dan satın aldığı Arçelik marka derin dondurucudaki imalat hatası ve aşırı elektrik akımı nedeniyle evinde meydana gelen yangında, evinin ve içindeki eşyalarının yanması üzerine, davacı şirket ile davalılar aleyhine açtığı tazminat davasında aleyhlerine hükmedilen tazminatın tahsili için dava dışı ... tarafından başlatılan icra takibinde, davalılar ile birlikte borçtan müteselsilen sorumlu olduğu halde şirketlerinin tek başına 257.087,87 TL ödediğini belirterek; söz konusu bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; yangının çıkmasında kusurunun bulunmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş.; olayın meydana gelmesinde tarafların kusur oranlarının belirlenmesinin gerektiğini, olayda kusurlarının bulunmadığını beyan ederek; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davaya konu tazminat davasında davalıların sorumluluk oranları belirlenmediğinden yargılama esnasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda yangının çıkmasında davalıların kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacı şirket tarafından dava dışı zarar görene ödenen tazminatın, müteselsil sorumluluk kapsamından davalılardan iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davaya konu tazminat davasında davalıların sorumluluk oranları belirlenmediğinden yargılama esnasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda yangının çıkmasında davalıların kusurlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; davacı şirket tarafından dava dışı zarar görene ödenen tazminatın, müteselsil sorumluluk kapsamından davalılardan iadesi istemine ilişkindir.

Somut olayda, davaya konu Ankara Tüketici Mahkemesinin Esas: 2009/474 (bozmadan sonra Esas: 2013/4057) sayılı tazminat davasında; dava dışı kişilerce, davalı ...'dan satın alınan, diğer davalı ...Ş. tarafından üretilen derin dondurucudaki imalat hatası ile evdeki elektrik sistemindeki proje hatası nedeniyle yangın çıktığı, yangında prefabrik ev ile içindeki tüm eşyaların yandığı, davalı ...'un satıcı, Arçelik A.Ş.'nin üretici olması ve ...'ın elektrik projesindeki eksikliğe rağmen onay vermesi nedeniyle oluşan zarardan müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, kararın davalılarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 15.04.2013 tarih ve 2012/14843 Esas, 2013/9497 Karar sayılı kararı ile; davalı ... A.Ş. yönünden temyiz süresi geçtiğinden temyiz talebinin reddine, diğer davalıların sair temyiz itirazlarının reddine ve manevi tazminat yönünden makul seviyede tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiş, mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar henüz kesinleşmemiştir. Ancak bozma ilamında davalıların kusuru bozma sebebi yapılmadığından kusur yönünden kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

Müteselsil sorumlulukta tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişi, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip olur (Antalya, s.554).

TBK’nın 62’nci maddesi müteselsil sorumlulukta iç ilişkiyi düzenlemiştir. Bu maddeye göre tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişi, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahiptir ve zarar görenin haklarına halef olur ve buradaki rücuda teselsül değil, pay esası geçerlidir.

Bu bilgiler ışığında eldeki dava irdelendiğinde; dava dışı zarar görenler tarafından davacı ve davalılar aleyhine başlatılan icra takibinde, hükmedilen tazminat miktarının davacı şirket tarafından müteselsil sorumluluk kapsamında ödendiği sabittir.

Müteselsil sorumluluğu oluşturan olayın ise, dava dışı zarar görenler tarafından davacı ve davalılar aleyhine açılan tazminat davasında alınan bilirkişi raporu olduğu, raporda tarafların kusur oranları belirtilmeksizin müteselsil sorumlu olduklarının tespit edildiği ve raporun yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Eldeki davanın yargılaması esnasında alınan bilirkişi raporunda ise davalıların kusurlu olmadığının tespit edildiği görülmüştür.

Müteselsil sorumluluğu oluşturan olayın ise, dava dışı zarar görenler tarafından davacı ve davalılar aleyhine açılan tazminat davasında alınan bilirkişi raporu olduğu, raporda tarafların kusur oranları belirtilmeksizin müteselsil sorumlu olduklarının tespit edildiği ve raporun yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Eldeki davanın yargılaması esnasında alınan bilirkişi raporunda ise davalıların kusurlu olmadığının tespit edildiği görülmüştür.

Böylece birbiri ile çelişen iki ayrı raporun bulunduğu ve tarafların müteselsil sorumlu olduklarına ilişkin bilirkişi raporunun yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşıldığı halde son rapor doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla; önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kuruluna, çelişkileri giderecek, kusur oranlarını belirleyecek şekilde, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor hazırlatılarak, davalıların kusurları oranında varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8609, Karar No: 2020/2786, Tarih: 22.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/8609 E.  ,  2020/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :İhaleye fesat karıştırma

Hüküm :Değişen suç vasfı nedeniyle icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde Aksaray Müze Müdürlüğünün Hizmet Binası ve Bahçesinin temizliği ihalesi sürecinde görev alan sanıkların, gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek hatalı hazırlanmış ihale şartnamesi ile ihale yapılmasına ve bunun sonucunda ihalenin iptal edilmesiyle kamu zararının oluşmasına sebebiyet vermeleri şeklinde kabul edilen eylemlerinin görevinin gereklerini yapmakta ihmal göstermek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu TCK'nın 257/2. maddesi yerine aynı Yasanın 257/1. maddesine göre yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarihli ve 2008/149-163, 13/11/2007 tarihli ve 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceğinin CMK’nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunması, engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık ...'ın 05/06/2012 tarihli celsede mahkumiyet kararı kurulması halinde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul etmesi ve oluşan kamu zararının da giderilmesi karşısında, sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediği karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Dosya içeriğine göre 21/08/2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında Ağustos 2008 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25976, Karar No: 2013/6045, Tarih: 25.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25976 E.  ,  2013/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/132169

MAHKEMESİ : Hınıs Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2008

NUMARASI : 2007/112 (E) ve 2008/13 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Ceza yasasında,hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece,öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli,daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde,hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım,aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenek olarak öngörüldüğü durumlarda, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.