muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/442, Karar No: 2024/1461, Tarih: 19.02.2024

Davalı şirket vekili, davacıyı haklı gösterecek hiçbir delil bulunamadığını, davanın kabulüne tek dayanağın Bursa 5. İş Mahkemesinin 20.12.2017 tarih ve 2016/576 E. 2017/974 K. sayılı ilamı olduğunu, davanın tamamen reddi gerektiğini istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

Davalı Kurum vekili, davacının iddiasını yazılı delil ile ispatlaması gerektiğini, tanık dinlenmesine muvafakatleri olmadığını, davanın reddi gerektiğini istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Bursa 5. İş Mahkemesinin 2016/576 E. 2017/974 K. sayılı ilamı ile hüküm altına alınan işçilik alacaklarının; hizmet akdinin sona ermesinde sonra icra takip yolu ile tahsil edilmesinden dolayı sigorta primine esas tavan miktarını aşmayacak şekilde davalı işverene ait iş yerindeki çalışmanın geçtiği son ayın sigorta primine esas kazanç miktarına dahil edilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne, davacının yöntemince kanıtlayamadığı fazlaya ilişkin talebinin reddine ve buna bağlı olarak davalılar lehine vekalet ücretine karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek davacı ile davalıların istinaf başvurularının HMK'nin 353/1-b.1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esasdan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Taraf vekilleri istinaf dilekçesinde yer verdikleri hususları belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir..

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 09.09.2006-11.07.2016 tarihleri arasındaki çalışmasına ilişkin prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 77, 5510 sayılı Kanun'un 80 nci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2- Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililerden ayrı ayrı alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2- Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgililerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oyçokluğuyla

19.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. Daha önce Dairemizin 2020/11683 Esas, 2021/10353 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

1.Sigortalının prime esas kazancının tespitinde, mahkemece resen araştırma ilkesi ve delil serbestisi kapsamında her türlü delil toplanmalı, tarafların vazgeçmesi ve kabulü ile bağlı olunmadığı gibi salt tanık beyanları ile de yetinilmemeli, 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uygulanarak sigortalının yaptığı işin özellikleri(vasıflı olup olmadığı), işyerindeki ve meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde veya başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler dikkate alındığında kayıtlarda görünen ücretle çalışmasının hayatının olağan akışına uygun bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, sendikalardan, meslek odalarından emsal ücret araştırması yapılmalı, bu konuda açılmış işçilik alacakları davası var ve kesinleşmiş ise delil kabul edilmeli, dolayısı ile inandırıcı, ciddi deliller doğrultusunda ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmeli, ücretin işçinin yazılı onayı olmadan düşürüldüğü durumda ise yazılı muvafakati yoksa önceki yüksek ücreti esas alınarak prime esas kazanç saptanmalıdır.

2. Nitekim aynı hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.06.2020 tarih ve 2016/10-376 Esas, 2020/306 Karar, 09.07.2020 tarih ve : 2016/21-904 Esas, 2020/554 Karar ve 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar sayılı kararları ile kabul edilmiştir.

3. Prime esas kazanç tespiti davası kamu düzeninden olduğuna göre kural olarak işçilik alacakları davasında saptanan ücret, prime esas kazanç tespiti davasında kesin delil niteliğinde kabul edilemez. Ancak bu işçi ile işveren arasında kesinleşmiş ve tahsil edildiğinde anılan ücret, fazla mesai, tatil ücret alacakları gibi alacaklarda sigorta primi kesintisi yapılarak kuruma ödeneceğinden, bir anlamda prime esas kazanç dolaylı olarak belirlenmiş olacaktır. Dolayısı ile unsur etkisi yaratarak kuvvetli(ciddi) delil niteliğinde kabul edilmesi kaçınılmazdır. İşçilik alacakları davasında tespit edilen ücretin, prime esas kazanç tutarı olarak kabulü gerekir(Y. HGK. 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar).

Nitekim Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararda:

Nitekim Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararda:

“Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere hizmet tespiti davalarıyla işçilik alacakları davaları birbirini etkileyebilecek bağlantılı davalardır. Nitekim Yargıtaya göre işçilik alacakları davasında -açılmış ise- kural olarak hizmet tespiti davasının sonucu beklenmelidir. Yine Yargıtay kararlarında her iki davanın birbirlerini etkilemesi mümkün ise de davaların niteliği gereği farklı sonuçlara varılabileceğinin kabul edildiği görülmektedir. Zira hizmet tespiti davalarında -kamu düzenine ilişkin olduğundan- resen araştırma ilkesinin, işçilik alacaklarıyla ilgili davalarda ise taraflarca hazırlama ilkesinin geçerli olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle işçilik alacakları davasında verilen karar hizmet tespiti davasında kesin delil değil güçlü delil olarak kabul edilmektedir. Hemen belirtmek gerekir ki delil değerlendirmesi derece mahkemelerinin takdirinde olup bariz takdir hatası veya açık bir keyfîlik içermedikçe Anayasa Mahkemesinin bu takdire müdahalesi söz konusu değildir. Bununla birlikte bağlantılı davalarda birbirine aykırı karar verilmesi hâlinde bu aykırılığın -taraflarca ileri sürülmesi durumunda- gerekçesinin açıkça ortaya konması anayasal bir yükümlülüktür ve bu husus Anayasa Mahkemesinin inceleme alanı kapsamındadır” gerekçesi ile hizmet tespit davasında işçilik alacaklarına ilişkin ücret tespitinin delil olarak dikkate alınmamasını, gerekçe yapılmamasını hak ihlali olarak kabul etmiştir(B. No: 2017/23739, 20.10.2021).

4. Belirtmek gerekir ki sigortalı aynı zamanda bireysel iş hukuku kapsamında işveren aleyhine işçilik alacakları davası açmış ve bu davada işçilik alacaklarına esas hizmet süresi veya prime esas kazanç ücreti belirlenmiş ise bu tespit davasında unsur etkisi yaratacak şekilde bir kuvvetli delil niteliğinde kabul edilecektir.

II. Dairemizin 2021/7772 E, 2021/11456 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

4. Belirtmek gerekir ki sigortalı aynı zamanda bireysel iş hukuku kapsamında işveren aleyhine işçilik alacakları davası açmış ve bu davada işçilik alacaklarına esas hizmet süresi veya prime esas kazanç ücreti belirlenmiş ise bu tespit davasında unsur etkisi yaratacak şekilde bir kuvvetli delil niteliğinde kabul edilecektir.

II. Dairemizin 2021/7772 E, 2021/11456 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

5. 5510 sayılı Kanunun 80/1.d maddesindeki son aya mal etme uygulaması, yanlış bir yorumla yapılmaktadır. Zira maddeye göre “Ücretler hak edildikleri aya mal edilmek suretiyle prime tabi tutulur. Diğer ödemeler ise öncelikle ödendiği ayın kazancına dahil edilir ve ücret dışındaki bu ödemelerin yapıldığı ayda üst sınırın aşılması nedeniyle prime tabi tutulamayan kısmı, ödemenin yapıldığı ayı takip eden aydan başlanarak iki ayı geçmemek üzere üst sınırın altında kalan sonraki ayların prime esas kazançlarına ilâve edilir. Toplu iş sözleşmelerine tabi işyerleri işverenlerince veya kamu idareleri veya yargı mercilerince verilen kararlara istinaden, sonradan ödenen ücret dışındaki ödemelerin hizmet akdinin mevcut olmadığı veya askıda olduğu bir tarihte ödenmesi durumunda, 82 nci madde hükmü de nazara alınmak suretiyle prime esas kazancın tabi olduğu en son ayın kazancına dahil edilir”. Görüldüğü gibi son aya mal edilecek ödeme, ücret dışındaki ödemelerdir. Oysa burada karar altına alınan ücret olduğuna göre son aya değil, tüm hizmet süresine mal edilmesi ve ödenip ödenmemesine bakılmaması gerekecektir.

6. Çoğunluk görüşü ile somut uyuşmazlıkta, "davacının kesinleşmiş ve dönemlerine göre de işçilik alacakları tespitine esas olmuş belirlenen ücreti işçilik alacaklarında ödeme olgusuna bağlı olarak son aya tavanı geçmemek sureti ile mal edilmesi gerektiği" gerekçesi ile verilen yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

7. Belirtmek gerekir ki karar altına alınan ücret olduğuna ve ücretler hak edildikleri aya mal edileceğine göre yerel mahkemenin kararı açıkça yasaya aykırıdır. Kararın bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, çoğunluğun son aya mal etme kararı yasanın açık düzenlemesine aykırı olup, temel sosyal güvenlik hakkını ortadan kaldırmaktadır. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekir. Bu nedenle çoğunluğun onama gerekçesine katılınmamıştır. Kaldı ki son ayda tavanın tamamen alınması gerekir. Beş günle sınırlandırılması doğru değildir.
Yargıtay — Esas No: 2014/1468, Karar No: 2014/9014, Tarih: 12.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1468 E.  ,  2014/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/481-2012/521

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/04/2012 tarih ve 2011/481-2012/521 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının B..E.. Kurumları A.Ş'deki hisselerinden 1 payının devri karşılığında müvekkilinden 03.04.2007 tarihinde 5.000,00 TL aldığını, ancak hisse devrini gerçekleştirmeyerek sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek ödenen miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıya bir adet hisse devri karşılığında 5.000,00 TL ödemesine rağmen hisse devrinin yapılmadığı, davacının şirket ortağı olamadığı, davalının edimini yerine getirmemesi nedeniyle sebepsiz zenginleştiği, davacının ödediği paranın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davacı tarafça iade edilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen anonim şirket hisse devir sözleşmesinin yerine getirilememesi nedeniyle ödenen hisse devir bedelinin iadesi istemine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan inceleme ve araştırma yeterli değildir. Davacı hisse devir borcunun yerine getirilmediğini iddia ettiğine göre, mahkemece şirket pay defterinin ve ana sözleşmesinin getirtilip incelenmesi, şirket paylarının senede bağlanıp bağlanmadığının, payların senede bağlandığının anlaşılması halinde ciro ve teslim şartının, bağlanmadığının anlaşılması halinde alacağın temliki koşulları doğrultusunda devrin gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması ve ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 320,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13273, Karar No: 2024/1949, Tarih: 20.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/13273 E.  ,  2024/1949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/224 E., 2014/432 K.

SUÇLAR :Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama - Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2014 tarihli ve 2013/224 Esas, 2014/432 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında;

a) Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 31.674,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; yüklenen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyiz dışı sanık ...'ün ... isimli şahsın kimliğini ele geçirerek bu kimlikle Karadeniz Ereğli ilçesinde ... Metal inş. Dayanıklı Tüketim Malzemeleri Doğalgaz Sanayi ve Tic. Ltd. Şti'ni kurduğu, Oyak Bank şubesinden çek karnesi aldığı ve yazmış olduğu çekleri imzalayarak sanık ...'ın sahibi olduğu ...Medical Tavukçuluk şirketi aracılığıyla piyasaya sürdüğü, suça konu Oyak Bank Karadeniz Ereğli şubesine ait keşidecisi ... Metal inş. Dayanıklı Tüketim Malzemeleri Doğalgaz Sanayi ve Tic. Ltd. Şti., keşide yeri Krd. Ereğli, keşide tarihi 20.04.2007 olan 15.837,00 TL meblağlı, Gündem Mühendislik emrine düzenlenmiş çekin sanık ...'ın sahibi olduğu ...Medical aracılığıyla katılan ....'den mal alırken kullanıldığı, bu çekin bankaya ibrazında karşılığının çıkmadığı, temyiz dışı sanık ...'ün sahte kimlikle kurduğu ... Firmasını bırakarak kaçtığı, en baştan itibaren amacının çekleri ödememek olduğu, bu şekilde her iki sanığın birlikte hareket edip sahte belge düzenleyerek piyasaya sürmek suretiyle tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilmiştir.

2. Sanık ...; ... Metal İnşaat Ltd. Şirketi veya ... Plastik Ltd. Şirketi ile bir ilişkisi olmadığını, ...şirketinde muhasebeci olarak çalıştığını, ancak resmi kayıtlarda şirket ortağı, yetkilisi olarak gözüktüğünü, şirketin asıl sahibinin huzurdaki tanık ... olduğunu, müşteri çeklerinin kendisine geldiğini, şirket yetkilisi olarak bunları ciro ettiğini, ancak nasıl kullanıldığını, kimden alınıp nereye verildiğini bilmediğini beyan ederek suçu tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Temyiz dışı sanık ..., iddianamede geçen şirketlerle ilgisi olmadığını, çek koçanı almadığını, çek imzalamadığını, ... ve ... isimli şahısları tanımadığını, ... adına imza atmadığını beyan ederek suçu inkar etmiştir.

4. Katılan ..., ... şirketinin yetkilisi ve temsilcisi olduğunu, suça konu 38.500,00 TL bedelli çeki yetkilisi olduğu şirketten ürün satın alan ...Ticaret Ltd.Şti. yetkililerinden aldığını, çeki bankaya ibraz ettiğinde karşılıksız çıktığını, zararının karşılanmadığını, katılmak istediğini beyan etmiştir.

4. Katılan ..., ... şirketinin yetkilisi ve temsilcisi olduğunu, suça konu 38.500,00 TL bedelli çeki yetkilisi olduğu şirketten ürün satın alan ...Ticaret Ltd.Şti. yetkililerinden aldığını, çeki bankaya ibraz ettiğinde karşılıksız çıktığını, zararının karşılanmadığını, katılmak istediğini beyan etmiştir.

5. Grafoloji bilirkişisinin 10.11.2014 tarihli raporuna göre; inceleme konusu çekin arka yüzündeki ...adına atılan imzaların ve ... plastikten alınan iki adet sipariş teklif formunda sipariş veren firma yerine atılan imzaların sanık ...'a ait olduğunu, arka yüzde ilk ciranta ... yerine atılan imzanın sanıklar Soner ve Ümit'in elinden çıktığını gösterir bulgu bulunamadığını kanaatine varılmıştır.

6.Tanık... ...Tic.Ltd.Şti.nde sekreter olarak çalıştığını, huzurdaki sanık ...'ı ...Tic.Ltd.Şti'nde muhasebeci olarak çalışması nedeniyle tanıdığını, ayrıca işyerine ara sıra uğrayan ... isimli bir şahıs olduğunu, ancak bu şahsın gerçek kimliğinin ne olduğunu bilmediğini, ... olarak tanıdığı kişinin temyiz dışı sanık ... isimli şahsın cezaevinden çekilen fotoğrafı ile gösterilen ikametgâh ilmuhaberi fotokopisi üzerinde fotoğrafı bulunan kişi olmadığını beyan etmiştir.

7. Tanık ..., 2006-2007 yılları itibariyle başkasına ait şirketlerde satış departmanında çalıştığını, ortak iş çevresi nedeniyle sanık ... ile önceden de tanıştığını, ... isimli şahsı tanımadığını, ...Ltd. şirketine gidip geldikçe bu kişilerle samimi olduğunu, satış konusundaki tecrübesi ve bilgisi sebebiyle ...şirketine yardım ettiğini, ancak bu şirketin hiçbir zaman sahibi ve yetkilisi olmadığını beyan etmiştir.

8. Mahkemece, sanık ...'ın ticaret sicili kayıtlarına göre ortağı, temsilcisi olduğu ......Tavukçuluk Sağlık İnşaat Gıda Sanayi ve Tic. Ltd. şirketine 19.03.2007 ve 15.03.2007 tarihli sipariş fişleriyle alınan mal karşılığı olarak, şirket adına imza ile ciro ettiği ve katılan ... şirketine verdiği suça konu çekin bankaya ibrazında karşılığının çıkmadığı, çekin arka yüzünde bulunan ikinci ciranta imzasının sanık ...'a ait olduğunun dosya içinde mevcut 10.11.2014 tarihli bilirkişi raporu ile sabit olduğu tespit edildiğinden sanık ...'ın karşılığı olmayan çeki sahte olarak düzenleyip katılana vererek sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği kabul edilmiş, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesi birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan ek savunması alınmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görünen;

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görünen;

a. 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince temel ceza belirlenirken önce suçtan elde olunan haksız menfaat dikkate alınmaksızın, gün adli para cezası belirlenip indirimler yapıldıktan sonra doğrudan suçtan elde olunan haksız menfaat miktarının iki katı adli para cezası belirlenmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

b. 5237 sayılı Kanun'un 53 ncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden