muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26953, Karar No: 2016/9265, Tarih: 30.05.2016

4)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 tarih, 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK'nin lehe kabulü ile yapılan yargılamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek sanık ... hakkında uygulanması,

5) Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının, yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32552, Karar No: 2013/32981, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/32552 E.  ,  2013/32981 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Konut Dokunulmazlığını Bozma suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; Konut Dokunulmazlığını Bozma suçundan mahkumiyetine ilişkin Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 05.05.2009 tarih 2008/58-2009/363 sayılı hükümlerin sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 09.09.2013 tarih ve 2012/9424-2013/23400 sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.10.2013 tarih ve 2010/38630 sayılı yazısı ile verilen kararın Düzeltilerek Onanması yönünde yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.10.2013 tarih ve 2010/38630 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 09.09.2013 tarih ve 2012/9424-2013/23400 sayılı Konut Dokunulmazlığını Bozma suçu yönünden onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmedilen para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilmeyeceği gözetilmeyerek 5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki “Yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine.” ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/417, Karar No: 2020/1047, Tarih: 16.12.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/417 E.  ,  2020/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) verilen davanın kabulüne ilişkin 06.05.2015 tarihli ve 2015/140 E., 2015/329 K. sayılı direnme kararının davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 17.12.2019 tarihli ve 2015/10-3549 E., 2019/1384 K. sayılı ilamı ile geri çevrilmiş, Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen (İş Mahkemesi sıfatıyla) feragat sebebiyle davanın reddine ilişkin ek karar davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiş ve dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

2. Dava, 2925 sayılı Kanun kapsamında sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

3. Mahkemece, “davanın kabulüne” ilişkin verilen direnme kararı üzerine Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile geri çevrilmiş yerel mahkemece feragat sebebiyle davanın reddine ilişkin ek karar verilmiştir.

4. Feragat ve kabul, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 307. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun ile değişen HMK’nın 310. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında feragat veya kabulün, hükmün verilmesinden sonra yapılması hâlinde, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosyanın kanun yolu incelemesine gönderilmeyeceği ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verileceği; feragat veya kabulün, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde ise, Yargıtayca temyiz incelemesi yapılmaksızın dosyanın feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderileceği hüküm altına alınmıştır.

5. Bu durumda 7251 sayılı Kanun ile değiştirilen HMK’nın 310. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği ilk derece mahkemesinin feragat sebebiyle verdiği ek kararın temyiz incelemesi aşamasında Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Mahkemece verilen ek karara yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

6. O hâlde; dosya ek karara yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Hukuk Genel Kurulunun geri çevirme kararı üzerine mahkemece verilen ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 16.12.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/147, Karar No: 2020/440, Tarih: 17.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/147 E.  ,  2020/440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “TPE YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 2. Fikrî ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen asıl davanın reddine ve birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda asıl dava yönünden bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı asıl davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

4. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı HMK) 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

5. 6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

6. Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır. Nitekim Yargıtayın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 19.12.2019 tarihli ve 2019/3-785 E., 2019/1389 K. sayılı kararı).

7. Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece “…Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2017/2959 esas, 2019/2571 karar sayılı bozma ilamına direnilmesine” denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

8. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

9. Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

10. Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

9. Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

10. Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

11. Öte yandan, mahkemece direnilen Özel Dairenin bozma kararının yerine Özel Dairenin karar düzeltme isteminin reddine dair kararının yazıldığı görülmekte ise de bu yanlışlık mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2835, Karar No: 2016/16535, Tarih: 09.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2835 E.  ,  2016/16535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Takibe konu 4 adet bononun aslının ya da ön ve arka yüzlerini gösterir şekilde okunaklı ve onaylı örneklerinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9422, Karar No: 2013/25720, Tarih: 16.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/9422 E.  ,  2013/25720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların silah zoruyla, birlikte, geceleyin, konutta değerli eşyayı alıp ayrılacakları sırada mağdurları, el ve ayaklarını koli bandıyla bağlamak suretiyle bırakmaları biçiminde gerçekleşen eylemlerinin, 5237 sayılı Yasaya göre kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu ve sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 149/1-a-c-d-h maddelerine göre yağma ve 109/2-3-a-b maddeleri uyarınca iki kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sadece yağma suçundan hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İddianamedeki anlatıma ve tüm dosya kapsamına göre, yağma suçunun yanı sıra kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma suçundan da karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde anılan suçla ilgili ihbarda bulunulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 109. maddesinden değerlendirme yapılmak üzere suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20770, Karar No: 2019/3365, Tarih: 12.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/20770 E.  ,  2019/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/02/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına ...geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedilmesi üzerine işe iade davası açtığını ve işe iadesine karar verildiğini, süresinde başvurmasına karşın işe başlatılmadığını, son aylık maaşının brüt 15.000,00 TL olduğunu, davalı işverenin ayrıca yılda bir kez prim, aylık 300,00 TL Gsm telefon ödemesi, 250,00 TL yemek yardımı, özel sağlık sigortası, yıllık maaşın %10 tutarında işverenin katkı payı ödediği bireysel emeklilik desteğinin bulunduğunu, davacının her yıl yaptığı işlemler nedeniyle prime hak kazandığını ve bu hakların kendisine ödendiğini, ancak davalı işverenin, davacının 31.05.2011 tarihine kadar ki fiili çalışması ve işe iade davası sonucunda boşa geçen 4 aylık sürenin de katılmasıyla 30.09.2011 tarihinde kadar hak edilen yaklaşık 200.000 USD priminin ödenmediğini, Standard Bank PLC temsilcilik ofisi çalışanlarına 3 aylık maaş tutarları kadar prim ödemesi yaptığını, ancak 2009 yılında yine iş sözleşmesini tüm hak ve yükümlülükleri ile birlikte devraldığı davacıya bu ödemeyi yapmadığını ileri sürerek; kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatları ile boşta geçen süre ücreti, prim alacağı ve sözleşme devir prim alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının tüm ücretlerinin bordroda gösterildiği gibi olduğunu, davacı kıdem ve ihbar tazminatında bulunulmuş ise de, davacıya Eylül 2011 bordrosunda ve 21.09.2011 tarihli ödeme dekontu ile kıdem tazminatı karşılığı olmak üzere brüt 14.179,82 TL, ihbar tazminatı karşılığı brüt 31.924,32 TL olmak üzere toplam davacıya net 34.949.27 TL ödendiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğinden bu taleplerin reddi gerektiğini, davacının ve belirttiği emsal personelin devir sözleşmeleri incelendiğinde emsal personelin devir sözleşmelerinde bir devir primi bulunduğunu, ancak davacının sözleşmesinde bu yönde hiçbir hükmün bulunmadığının açıkça görüleceğini, emsal olarak gösterilen personelin davacıdan önce 2007 yılında ve davalı şirketin ortaklık yapısındaki değişiklik ve dolayısıyla belirsizlik esnasında devredildiklerinden kendilerine bu yönde bir devir primi verildiğini, ancak davacının iş akdinin devredildiği 2009 yılında davalı şirketin devir ve işlemleri sebebiyle yaşanan belirsizliğin ortadan kalktığını, davacı ile aynı dönemde imzalanan sözleşmelerde bu yönde bir devir primi öngörülmediğini, davacının mesnetsiz prim iddia ve talebinin reddi gerekliğini, davacının 4 aylık boşta geçen sureye ilişkin satış prim alacağını da önceki yıllarla kıyaslayarak en az 200,000 USD olacağını iddia ve talep ettiğini, davacının miktara ilişkin iddiasının tamamen hayali olduğunu, işe iade davasında fesih gerekçesinin geçerli bir fesih sebebi teşkil edecek nitelikte olduğunun mahkemece de dile getirildiğini, davacının çalıştığı departmanın kapatıldığını, davacının bu departmanda çalışan iki kişiden biri olduğunu, çalıştığı bölümün zarar etmesi sebebiyle davacıya herhangi bir prim ödemesinin mümkün olmayacağını beyanla davacının prim alacağı talebinin ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

A) Davacı temyizi yönünden;

Kararı temyiz eden davacı vekilinin 12.02.2019 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiği anlaşıldığından ve vekaletnamesinde temyiz feragat yetkisi bulunduğundan temyiz isteminin FERAGAT NEDENİYLE REDDİNE, nispi temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine;

Kıdem tazminatına esas süre 5 yıl 8 ay 27 gün olması gerekirken, 5 yıl 5 ay 27 gün kabul edilmiş ise de, davacı taraf temyizden feragat ettiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

B) Davalı temyizi yönünden;

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının ihtarnamesinde açıkça prim alacağı talebinde bulunulmamıştır. Dolayısı ile davalı işverenin dava açılmadan önce temerrüde düşürülmesi söz konusu değildir.

B) Davalı temyizi yönünden;

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının ihtarnamesinde açıkça prim alacağı talebinde bulunulmamıştır. Dolayısı ile davalı işverenin dava açılmadan önce temerrüde düşürülmesi söz konusu değildir.

Bu nedenle, prim alacağına hükmederken dava dilekçesindeki miktara dava, ıslah ile arttırılan miktarlara ise ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacı vekili 23.11.2015 havale tarihli dilekçede, müvekkilinin hesaplamalara esas ücretinin brüt 15.000 TL olması gerektiğini ifade ederek, bu ücret üzerinden hesapladığı alacak kalemlerini daha sonra miktar olarakta ıslah etmiştir.

Mahkemece, talep aşılarak 18.750 TL brüt ücret üzerinden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi de hatalıdır.

4- Hükme esas bilirkişi raporunda davacının 2010 yılında 2009 yılına göre %100'lük bir artış ile prim aldığının kabulü ile prim alacağı hesaplanmıştır. Ne var ki dava dilekçesinde, davacının yıllara göre aldığını ileri sürdüğü prim miktarları dikkate alındığında bu orana ulaşılamamaktadır.

Davacının iddiası ve davalı işverence sunulan prim ödemelerine dair belgeler yeniden bir değerlendirmeye tabi tulduktan sonra davacının 2011 yılı için alması gereken prim miktarı hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmelidir.

Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.

5- Yukarıdaki bozma bentlerine göre yapılacak yeni hesaplamalar neticesinde kararın davalı lehine bozulduğu ve davalının usuli kazanılmış hakkı bulunduğu da dikkate alınmalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19326, Karar No: 2015/7143, Tarih: 30.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19326 E.  ,  2015/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... tarafından Hasımsız açılan davada... Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 20.07.2012 günlü ve 2012/467-418 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2014 gün ve Hukuk- 2014/335468 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan davada, davacının velayeti altındaki 10.08.1995 doğumlu oğlu Niyazi Dere'nin ergin kılınmasına karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 382/2-a-1 maddesine göre, ergin kılınma çekişmesiz yargı işlerinden olup aynı Kanunun 383. maddesinde de çekişmesiz yargı işlerinde sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu düzenlenmiştir.

Göreve ilişkin kurallar kamu düzeninden olup, mahkemece re'sen gözetilmesi gerektiği, söz konusu düzenlemeler çerçevesinde somut olayda sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu, mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesi gerektiği halde, işin esası değerlendirilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2349, Karar No: 2010/8520, Tarih: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2349 E.  ,  2010/8520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, diğer davalı Bursa ... yönünden ise kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Bursa ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın husumetten reddine, Bursa ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Bursa ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Bursa ... vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.