muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9826, Karar No: 2025/1044, Tarih: 03.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/9826 E.  ,  2025/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/240 E., 2024/59 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. maddesi ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddesi uyarınca yapılan ön incelemede; incelenmesine gerek görülen aşağıda belirtilen belgelerin, dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda Dairemizin 23.09.2024 ve 02.12.2024 tarihli yazılarında; "... tespit konusu işyerlerinin (32 işyeri) ilk tescil tarihinde hangi işkolunda tescil edildiği, daha sonra işkolu değişikliği yapılıp yapılmadığı, İŞKOLU DEĞİŞİKLİĞİ YAPILMIŞ İSE TARİHİ, işyerine ilişkin verilmiş bir işkolu tespit kararı bulunup bulunmadığı ile işkolu tespiti konusunda daha önce başvuruda bulunulup bulunulmadığının ... Çalışma Genel Müdürlüğünden sorularak buna ilişkin kayıtların ... " temini için Bölge Adliye Mahkemesine yazı yazılmış, Bölge Adliye Mahkemesince de ... Çalışma Genel Müdürlüğüne gerekli müzekkere yazılmış ise de yazının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği görülmektedir.

Bu çerçevede; ............................................................................................................ sicil numaralı işyerlerinin; Bakanlıkça yetkili olduğu tespit edilen davalı Sendikanın kurulu bulunduğu metal işkolundan farklı bir işkolunda tescil edildiği; bununla birlikte Bakanlık kayıtlarına göre söz konusu işyerlerinin aynı işkolu koduna sahip olmasına karşın işkolunun metal işkolu olarak değiştiği görülmektedir.

Bu itibarla yukarıda SGK sicil numaraları belirtilen işyerlerine ilişkin işkolu değişikliği komisyon kararlarının ve dayanak belgelerin (işkolu değişikliği talebinin kim tarafından istendiğine dair) ... Çalışma Genel Müdürlüğünden sorularak buna ilişkin kayıtların gönderilmesi istenilmelidir.

Müzekkerede yazı cevabının İVEDİLİKLE yerine getirilmesi gereği, istenilen hususlara yanıt verilemiyor ise SEBEBİNİN BİLDİRİLMESİ, geri çevirmenin gereğinin yerine getirilmemesi durumunda, yargılamayı sürüncemede bırakan ilgililer hakkında SUÇ DUYURUSUNDA BULUNULACAĞININ ihtarı da belirtilmelidir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin İVEDİLİKLE yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/481, Karar No: 2013/19041, Tarih: 13.11.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/481 E.  ,  2013/19041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 114 ada 36 parsel sayılı 3313,86 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 114 ada 36 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın reddine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş ise de; yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında da taraflar bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Hal böyle olunca taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığı menkul mal hükümlerine tabi olduğu, bu nedenlerle yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur. Ne var ki; dosya içeriğine göre yerel bilirkişi beyanları ve tanık sözleri soyut nitelikte, gerekçesiz, olaylara dayanmayan sözlerden ibaret olduğu gibi birbiriyle de çelişkilidir. Öte yandan zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve soruşturma da yetersizdir. Böylesine yetersiz, araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davada yararı bulunmayan komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi kurulu, tarafların aynı nitelikteki

O halde mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davada yararı bulunmayan komşu köylerden seçilecek yerel bilirkişi kurulu, tarafların aynı nitelikteki

kişiler arasından bildirecekleri tanıkları, tüm tespit bilirkişileri, önceki keşifte dinlenilmiş yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları, uzman fen bilirkişi ve 3 kişilik uzman ziraatçi bilirkişi kurulu ve bir fotoğrafçı bilirkişi ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmaz ile dava konusu taşınmazın sınırları içinde bulunduğu 114 ada ve 115 adadaki taşınmazlar bütününün öncesinin ne olduğu, kim ve kimler tarafından hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldıkları hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz, bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, berabere alınan fotoğrafçı bilirkişiye taşınmazın keşif günündeki, fiziksel yapısını varsa komşu taşımazlarla arasındaki farkı gösterecek biçimde fotoğrafları çektirilmeli, dava konusu taşınmaza sınırda komşu tüm taşınmazların tespit tutanağı ve varsa dayanağı belgeler getirtilmeli, tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınan komşu taşınmazlar varsa sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği yönü üzerinde durulmalı, komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamışsa tutanak içeriği dikkate alınarak yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, komşu taşınmazların tespitte saptanan türleri ve eylemli durumları incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerinden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalıdır. Taraflar arasındaki uyuşmazlığın dava konusu taşınmazların hangi köy sınırları içinde kaldığı değil, kim veya kimler yararına edinme koşullarının oluştuğu hususu olduğu gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü

ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ...'a iadesine, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11309, Karar No: 2019/2235, Tarih: 05.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11309 E.  ,  2019/2235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Defter ve belge gizleme suçundan açılan kamu davasında, sanığın savunması da dikkate alınarak maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; ticari sicil kayıtları getirtilip incelenerek ...Deri Tekstil ... Ltd. Şti.nin sanıktan önceki yetkilisinin belirlenmesi, bu kişinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, vergi incelemesi amacıyla ibrazı istenen defter ve belgeleri sanığa teslim edip etmediğinin, teslim etmemiş ise sebebinin sorulması, teslim etmiş ise teslim tutanağının istenip dosya içine konulması; sanığın savunmasında adı geçen...’ın, savunma kapsamında tanık sıfatıyla dinlenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçunda suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edilmesinden itibaren, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarih olduğu; ...Vergi Dairesi Başkanlığının 15.10.2009 tarihli defter ve belge isteme yazısının 20.10.2009 tarihinde tebliğ edildiği ve ibraz için 15 günlük süre verildiği gözetilmeden, “05.11.2009” olan suç tarihinin gerekçeli kararda “2009” olarak eksik gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12964, Karar No: 2010/13315, Tarih: 21.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12964 E.  ,  2010/13315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı Tasfiye Halinde Türkiye ... Bankası A.Ş vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 06/06/2007 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararının ödetilmesinin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece istemin bir bölümünün kabulüne dair verilen 19/03/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 14/12/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Davacı Banka, çalışanları olan davalıların, bankadaki görevleri sırasında, hakkındaki bilgi toplama raporlarına göre mali yapısı yetersiz bulunan dava dışı şirkete kredi kullandırmaları nedeniyle zarara uğradığını belirterek, davalıların sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar ise, yasal süre içerisinde zamanaşımı savunmasında bulunarak, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, 5411 sayılı Bankacılık Yasası'nın 141. maddesi uyarınca davada uygulanacak zamanaşımı süresinin 20 yıl olduğu gerekçesiyle davalıların zamanaşımı savunması reddedilerek, istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu kredi işlemi, davalıların davacı Banka'nın Ege Bölge Müdürlüğü Başmüdürü ve İzmir Nokta Şubesi Müdürü olarak görev yaptıkları sırada yapılmıştır. 1997 yılında kullandırılan kredinin geri alınması amacıyla kredi hesabı kesilerek kredi kullanan şirket ile kefilleri hakkında icra takibi başlatılmıştır. İdari soruşturma ve 07.09.1998 günlü disiplin kurulu kararı uyarınca davalıların mali yönden sorumlu tutulmalarına karar verilmiş, disiplin kurulunun bu kararı Banka'nın en üst yetkili yeri olan yönetim kurulunun 30.09.1998 günlü toplantısında onanmıştır.

5020 sayılı Bankalar Yasası ile Bazı Yasalarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Yasa'nın 21. maddesiyle 4389 sayılı Bankalar Yasası'na eklenen 15/a maddesi ve Bankalar Yasası'na göre hangi alacakların Hazine alacağı olduğu düzenlenmiştir. 5411 sayılı Bankacılık Yasası'nın Geçici 11. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 15/a maddesinde Hazine alacağı; “…bankanın yönetim kurulu ve kredi komitesi başkan ve üyeleri ile genel müdür, genel müdür yardımcıları, imzaları bankayı ilzam eden memurları müdürlerinin kendileri, eşleri ve çocukları, evlatlıkları ile bunların diğer kan ve kayın hısımlarına aktarılan her türlü kaynakların tümü başkaca bir işleme gerek olmaksızın Hazine alacağı haline gelmiş sayılır…” biçiminde tanımlanmıştır.

Aynı Yasa'nın Ek 3. maddesinde ise “…bu kanundan kaynaklanan fon alacaklarına ve kanuna göre hazine alacağı sayılan alacaklara ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresi yirmi yıl…” olarak belirlenmiştir.

4389 sayılı Bankalar Yasası'na eklenen 15/a maddesinde bankanın her türlü kaynak aktarımına ilişkin özel bir düzenlemeye yer verilerek, Yasa'nın kapsamı açık ve ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Anılan Yasa'da banka görevlilerinin kullandırdıkları kredilerden ... sorumluluklarına ilişkin zararın, Hazine alacağı olacağına ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.

Davacı Banka'da atama tasarrufu ile çalışan davalılar, kusurları ile vermiş oldukları zarardan ötürü haksız eylem kuralları gereğince sorumlu olduklarından, haklarında uygulanacak zamanaşımı süresi Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesinde öngörülen 1 ve 10 yıllık zamanaşımı süreleridir. Zamanaşımı zarara uğrayanın zararı ve zarar vereni öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Tüzel kişiler ve özellikle kamu kurumlarında zamanaşımı süresi, o kurumun dava açılması emrini vermeye yetkili makamın öğrendiği günde başlar.

Dosya içeriğinden, eldeki davanın açıldığı gün ile tüzel kişilik olan davacı Banka'nın dava açmaya yetkili makamı olan yönetim kurulunun, davalıların dava konusu edilen kredi nedeni ile mali sorumluluklarına gidilmesi yönündeki disiplin kurulu kararını onayladığı 30.09.1998 günü arasında 1 yıllık ve aynı zamanda suç sayılan davalıların eylemine uyan suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan Türk Ceza Yasası'nın 102/4 maddesinde belirtilen 5 yıllık (uzamış) ceza zamanaşımı sürelerinin geçtiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular ve davalıların zamanaşımı defi'ne karşı davacının usule ilişkin bir itirazda bulunmamış olması gözetilerek, davanın zamanaşımı nedeni ile reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular ve davalıların zamanaşımı defi'ne karşı davacının usule ilişkin bir itirazda bulunmamış olması gözetilerek, davanın zamanaşımı nedeni ile reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılar yararına takdir olunan 825,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/802, Karar No: 2010/3138, Tarih: 10.06.2010

8. Hukuk Dairesi 2010/802 E., 2010/3138 K.

**8. Hukuk Dairesi 2010/802 E., 2010/3138 K.**

**- DAVA ZAMAN AŞIMI

- KATKI PAYI ALACAĞI

- MAL AYRILIĞI REJİMİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 178 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 179 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 202 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 225 ]

- 743 S. TÜRK KANUNU MEDENİSİ (MÜLGA) [ Madde 170 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 125 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 132 ]

**"İçtihat Metni"**

Hatice ile Hüseyin aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair (Üsküdar İkinci Aile Mahkemesi)'ndenverilen 07.12.2009 gün ve 340/652 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacı vekili, evlilik birliği içinde edinilen taşınmaza çalışması karşılığı geliri ile vekil edeninin katkıda bulunduğunu açıklayarak, 1571 ada 17 parseldeki meskene ilişkin olarak fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 30.000 TL. alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak vekil edenine verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın bir yıllık zamanaşımı süresinin geçirilmesinden sonra açıldığını, kaldı ki taşınmazın vekil edeni tarafından tapu kaydında belirtilen tarihte satın alındığını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, boşanma davasının kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar 28.05.1986 tarihinde evlenmiş, 18.02.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 30.03.2006 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur. (TMK.nun 225/2). TMK.nun 179. maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır. Davacı, uyuşmazlık konusu taşınmazın 1998 yılında satın alınarak, 2000 yılı Temmuz ayından itibaren evden ayrıldığı 2005 yılına kadar aile konutu olarak kullanıldığını, satıcıları müteahhit ile arsa sahipleri arasındaki uyuşmazlık nedeniyle tapu kaydının çok sonra 03.01.2008 tarihinde davalı üzerine aktarıldığını açıklayarak alacak isteğinde bulunmuştur. Davalı ise, niza konusu taşınmazın boşanma tarihinden sonra tapu kaydında belirtilen tarihte satın alındığını bildirmiştir.

Taraflar arasında başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinekadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar TMK.nun 202. maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler. Davacı tarafından katkının yapıldığı ve taşınmazın satın alındığı iddia edilen tarih (1998) itibariyle eşler arasında 743 sayılı MK.nun170. maddesi uyarınca "mal ayrılığı" rejimi geçerlidir. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesine göre boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir. Dava konusu taşınmazın edinildiginin ileri sürüldüğü tarihe göre, eşler arasında 743 sayılı MK.nun 170. maddesi hükmü uyarınca mal ayrılığı rejimi geçerli olduğundan uyuşmazlık Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulmalıdır. Bu durumda 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı TMK.nun 178. maddesinde düzenlenen dava zamanaşımına ilişkin düzenleme eldeki davaya uygulanamaz. Bu madde; 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra yasal edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde, edinilmiş mallara katılma alacağına ilişkin olarak açılan davalar hakkında uygulanır.

743 sayılı Türk Kanunu Medenisinde; mal ayrılığı rejimi döneminde edinilen mallar için açılan katkı payı alacağı davalarında uygulanacak bir zamanaşımı süresi öngörülmemiştir. Ne var ki; aynı kanunun 5. maddesinde; "Bu Kanun ve Borçlar Kanununun genel nitelikli hükümleri, uygun düştüğü ölçüde tüm özel hukuk ilişkilerine uygulanır" denilmektedir. Borçlar Kanununun 125. maddesinde ise, "Bu kanunda başka suretle hüküm mevcut olmadığı takdirde her dava on senelik zamanaşımına tabidir" hükmüne yer verilmiştir.

O halde somut olayda, 743 sayılı TMK.nun 5. maddesi yoluyla BK.nun 125. maddesinin uygulanması gerekmektedir. Anılan maddede yer alan "her dava" "bütün alacaklar" anlamında kullanılmıştır. Öte yandan Borçlar Kanununun 132/3. bendi uyarınca "nikah (evlilik) devam ettiği sürece eşler arasında zamanaşımı işlemediğinden" zamanaşımının başlangıcı; boşanma kararının kesinleştiği tarih (30.03.2006) olarak kabul edilmelidir. Bu tarihten davanın açıldığı tarihe kadar BK.nun 125. maddesinde açıklanan 10 yıllık zamanaşımı süresi geçmemiştir. Öyle ise mahkemece, iddia ve savunma çerçevesinde tüm taraf delillerinin toplanması ve uyuşmazlığın esası bakımından karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın edinildiginin ileri sürüldüğü tarih itibariyle uyuşmazlığın 01.01.2002 tarihinden önceye ilişkin olduğu gözden kaçırılarak yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10094, Karar No: 2024/15316, Tarih: 22.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10094 E.  ,  2024/15316 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/321 E., 2023/447 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içerisindeki 06.01.2013 tarihli tutanak, katılan ... ve tanık M.D.'nin aşamalardaki anlatımları birarada değerlendirildiğinde; olay günü nezarethanede bulunan sanığın, çıkış işlemleri yapıldığı sırada, oda içerisinde bulunan sehpayı yere atarak kırdıktan sonra kırılan sehpa ayağı ile kolluk görevlilerinin üzerine yürüyüp onlara saldırmaya çalıştığı ve bu suretle sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı silah ile işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265/4 ve 43/2. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.