muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5188, Karar No: 2008/645, Tarih: 29.01.2008

10. Hukuk Dairesi 2007/5188 E., 2008/645 K.

**10. Hukuk Dairesi 2007/5188 E., 2008/645 K.**

**- KISMİ DAVA

- Yİ NİYET KURALI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 2 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 413 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, tasarruf teşvik alacağı ve nema tutarlarının yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı tarafından, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak koşuluyla, 20.00 YTL'nin tahsili istemiyle açılan dava sonucu verilen kabul kararı, 16.11.2006 tarihinde kesinleşmiş olup; saklı tutulan haklar tutarını oluşturan 163,94 YTL'nin tahsiline yönelik eldeki dava ise, 22.06.2006 tarihinde açılmış ve her iki dava sonucu kurulan hükümde de, davacı taraf yararına, karar tarihinde geçerli tarife uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

"Medeni Kanun'da yer alan dürüstlük ilkesi (TMK m. 2) genel bir hukuk ilkesi olup, usul hukukunda da geçerlidir... Devletin bir kurumu olan mahkemenin haksız, hileli ve kanuna aykırı şekilde bir yargılama ile uyuşmazlığıçözümlemesi düşünülemez. Ayrıca dürüstlük kuralı, kamu yararı açısından da dikkate alınmayı gerektirir. Çünkü, davanın usul ekonomisine uygun şekilde sonuçlanması, ancak dürüstlük kuralının medeni usul hukukunda da geçerli olması ve hakim tarafından kendiliğinden nazara alınmasıyla mümkün olur/7 (Prof. Dr. Hakan Pekcanıtez/Prof. Dr. Oğuz Atalay/Doç. Dr. Muhammet Özekes, Medeni Usul Hukuku, 6. Bası, Ankara 2007, s. 275-277)

Kısmi dava açılmasını engelleyen bir yasal düzenleme bulunmamakla birlikte; hakim tarafından re'sen uygulanması gereken iyiniyet kuralına, taraflar ve avukatların da uyma yükümlülüğü gözetildiğinde; alacağın küçük parçalara bölünmesi suretiyle ayrı davalara konu yapılıp, birden fazla vekalet ücreti edinilmesine yol açar şekilde dava hakkının kötüye kullanılmasının, yukarıdaki hukuksal ilkeler ışığında korunmasına olanak bulunmadığı ve bu yönün kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilmeksizin, davalı Kurumun toplam borcun çok üzerinde vekalet ücreti ve yargılama gideriyle sorumluluğuna yol açılması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Sonuç: Hüküm fıkrasının yargılama gideriyle vekalet ücretine ilişkin (3) ve (4) numaralı bentlerinin hüküm fıkrasından silinmesine, yerine "3~

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Sonuç: Hüküm fıkrasının yargılama gideriyle vekalet ücretine ilişkin (3) ve (4) numaralı bentlerinin hüküm fıkrasından silinmesine, yerine "3~

~ Vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına," ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13216, Karar No: 2024/9043, Tarih: 26.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13216 E.  ,  2024/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2516 E., 2021/1892 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanığın 30.10.2016 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği gerekçesiyle Foça Cumhuriyet Başsavcılığının 08.08.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde aynı nitelikte suç işlediği gerekçesiyle Foça Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.10.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

3.Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Foça 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 07.07.2021 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, mağdur olduğuna, önceki beyanlarını tekrarla, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanık hakkında yürütülen soruşturma kapsamında sanıktan alınan kan ve idrar örneğinde yapılan tetkiklerde sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sonrasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi, denetimli serbestlik kararı verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kurulan düşme kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, kaldırılarak "Foça C.Başsavcılığınca sanık hakkında verilen Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazına ilişkin Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2017/2855 DS nolu dosyası incelendiğinde, sanığın uyuşturucu madde kulla"Foça C.Başsavcılığınca sanık hakkında verilen Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi ve Denetimli Serbestlik Tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazına ilişkin Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2017/2855 DS nolu dosyası incelendiğinde, sanığın uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığının tespitine yönelik tıbbi tahlil sonuçlarında Adana Dr. ... Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 26/12/2017 tarihli raporda THC değerinin pozitif çıktığı, 25/01/2018 tarihli raporda THC değeri ile birlikte Anfetamin değerinin pozitif çıktığı, 21/02/2018 tarihli raporda da THC ve Kokain değerinin pozitif çıktığı tespit edilmiş olmakla, sanığın ilk tıbbi tahlilinde esrar maddesi kullanarak TCK 191/4-c maddesi uyarınca ihlal eyleminde bulunduğu, devamında yapılan tıbbi tahlillerinde ise, esrar maddesi dışında farklı zamanlarda Anfetamin ve Kokain maddesi kullanarak aynı suç işleme kararı altında uyuşturucu madde kullanmak suçunu işlediği kanaatine varılmış, bu doğrultuda sanık hakkında TCK 43 maddenin uygulanması yönünde ek savunması alınarak mahkumiyetine karar verilmiş" denilmek suretiyle sanık hakkında atılı suçtan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A-) Sanık hakkında, 30.10.2016 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara, karar tarihi itibariyle 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 22.04.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı, Dairemizin 27.03.2024 tarihli ve 2024/12622 Esas, 2024/2780 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleşene kadar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm suçların tek suç olup ancak alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 173 üncü maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

B-) Kabul ve uygulamaya göre de;

1. 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; 15.10.2018 tarihli iddianame anlatımı ve nitelendirmeye göre sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin onuncu fıkrasının uygulanma gerekçesi olarak belirtilen sanığın askeri kışlada uyuşturucu madde kullandığına ve zincirleme suç hükümlerine esas alınan 25.01.2018, 21.02.2018 tarihli eylemlere dair anlatıma yer verilmediği, bu sebeple sanığın eylemini kışlada gerçekleştirdiğine ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesine uygun olarak açılmış dava bulunmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında atılı suçtan belirlenen ... hapis cezası üzerinden ek savunma verilerek 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin onuncu fıkrası ve zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılarak hüküm kurulması,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının, sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine olacak şekilde istinaf edildiği ve aleyhe istinaf talebi bulunmadığı gözetilmeden İlk Derece Mahkemesince verilen 2 yıl 6 ay hapis cezası kaldırılıp sanığın atılı suçtan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılması suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.07.2021 tarihli, 2019/2516 Esas, 2021/1892 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2373, Karar No: 2015/18183, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2373 E.  ,  2015/18183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22.10.2015 günü temyiz eden davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalının yokluğunda duruşmaya başlanarak, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi ve kısmen kapama meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi, üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

4650 sayılı yasa ile değişik 2942 Sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15. maddesi uyarınca dava tarihi itibarıyla yapılır.

Mahkemece, 2014 yılı İlçe Tarım verilerinin hazırlanmadığı gerekçesiyle 2013 yılı verilerine göre inceleme yapılan bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır.

Her ne kadar, dosyaya 24.02.2015 tarihli, 2014 yılı ... İlçe Tarım Müdürlüğü verileri sunulmuş ise de bu verilerde yeniden düzenleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, var ise çelişki giderildikten sonra, 2014 yılı ... İlçe Tarım Müdürlüğü verileri esas alınarak değer biçilmesi gerekirken 2013 yılı verilerine göre bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücreti verilmesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/742, Karar No: 2025/5673, Tarih: 14.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/742 E.  ,  2025/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/153 E., 2024/398 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbı araştırma ve görüşler ile vs bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbı komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. Tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7083, Karar No: 2012/11653, Tarih: 18.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/7083 E.  ,  2012/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen tüm itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın haczedilen malların sahibi olması nedeniyle TCK'nın 289/1-2. cümle uyarınca cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ile anılan Kanunun 62. maddesinin uygulanması sırasında hükmedilen hapis cezasından indirim yapılmasına karşılık yasal olmayan gerekçeyle adli para cezasından indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezasının aynı maddenin 1. fıkrasının 2. cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 15 gün hapis ve 2 gün adli para cezasına ve anılan Kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 12 gün hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 1 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek 20 TL adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8939, Karar No: 2021/1750, Tarih: 02.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/8939 E.  ,  2021/1750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re’sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 18.12.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re’sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8083, Karar No: 2018/1639, Tarih: 28.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8083 E.  ,  2018/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-)Hükümlünün yağma suçunu işlerken kullandığı taşın, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-f maddesinin 4. bendi uyarınca, saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile yapısı itibariyle fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olması özelliğiyle silah olarak kabulü gerektiğinden, hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (a) bendi ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-)T.C.Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin hükümlüden alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.03.2004 tarihli kesinleşen hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.