muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10781, Karar No: 2016/8123, Tarih: 09.05.2016

Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1.bölüm 5. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9908, Karar No: 2014/15404, Tarih: 17.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9908 E.  ,  2014/15404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATAK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2010/77-2014/30

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 102 ada 21 parsel sayılı 11.683,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit paylarla C. T., İ.. K.., Mahmut ve H.. Ş.. adlarına, 102 ada 26 parsel sayılı 2.566,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle H.. K.. adına, 102 ada 28 parsel sayılı 6.075,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/6'şar payla Nusret, Hamit, Lütfi ve S.. S.. ile 2/6 payı (Murat ve G. S. kimlik bilgilerine ulaşılamadığından) Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar M.. T.. ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazların mera olduğu iddiasına dayanarak tapu iptal ve mera olarak sınırlandırılmaları istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 102 ada 21, 26 ve 28 parsel sayılı taşınmazların C. T., İ.. K.., Mahmut, H.. Ş.., H.. K.., Nusret, Hamit, Lütfi ve S.. S.., Hazine adlarına olan tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılmalarına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların kadim mera olduğu, meradan yararlanan köy halkından kişilerin de taşınmazların mera olması için dava açabileceği ve meraların zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına, bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. 4342 sayılı Mera Kanunu’nun “Mera, Yaylak ve Kışlakların Hukuki Durumu” kenar başlıklı 4. maddesinde; mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkının bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olduğu, bu yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu açıklanmıştır. Anılan Kanunun “Mera, Yaylak ve Kışlakların Korunması” kenar başlıklı 19. maddesinde ise; muhtarlar ve belediye başkanlarının, mera, yaylak ve kışlakların ve sınır işaretlerinin korunmasından ve ayrıca tahsis amacına göre en iyi şekilde kullanılmasının sağlanmasından sorumlu olduğu belirtildikten sonra maddenin son fıkrasında; muhtarlar ve belediye başkanlarının, mera, yaylak ve kışlaklara tecavüz olduğu takdirde durumu derhal valilik veya kaymakamlığa bildirmekle yükümlü olduğu, bu makamlarca 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkındaki Kanun uyarınca gerekli işlemin yapılması gerektiği vurgulanmıştır. Açıklanan bu hukuksal durum karşısında; bir yerin mera olduğu iddiasıyla ancak Köy veya Belediye Tüzel Kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır. Köyün idari organları ise Muhtar, İhtiyar Heyeti ve Köy Derneği'dir. Ancak somut olayda, davalılar adına tescil edilen dava konusu taşınmazların mera olduğu iddiasıyla köy halkından M.. T.. ve arkadaşları tarafından dava açılmıştır. Davacıların açtığı bu davaya Köy Tüzel Kişiliği ve Hazine tarafından da müdahale edilmemiştir. Hal böyle olunca; köy halkından olan ve köyü temsil yetkisi bulunmayan davacıların aktif dava ehliyeti bulunmadığı göz önüne alınarak davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17760, Karar No: 2022/4961, Tarih: 26.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/17760 E.  ,  2022/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 22.09.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14591, Karar No: 2012/22875, Tarih: 12.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/14591 E.  ,  2012/22875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihleri itibarıyla temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kitaplar, 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik, 5846 sayılı yasanın 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından adli emanete kayıtlı kitapların tamamının 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, 23.08.2004 tarihli tutanakta dökümü yapılan matbaa makineleri ile ... plaka sayılı aracın karar kesinleştiğinde hak sahiplerine İADESİNE, 12.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7949, Karar No: 2015/7238, Tarih: 16.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7949 E.  ,  2015/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kapatılan . Sulh Ceza Mahkemesi( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4872, Karar No: 2012/4188, Tarih: 20.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4872 E.  ,  2012/4188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2009 tarih ve 2007/46-2009/209 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20.03.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunandavalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların evli olduklarını, müvekkilinin yurt dışında çalışan yakınlarının gönderdikleri paralarla dava dışı limitet şirketi kurduklarını, davalının Romanya’ya iş ziyareti nedeniyle gidip geldiğini, bu süreçte iki ayrı kadından üç çocuk sahibi olduğunun ortaya çıktığını, müvekkilinin boşanma davası açtığını, anlaşarak boşanma davası mali projesi düzenlediklerini, anılan protokole göre davalının şirketteki %92,727 hissesinden vazgeçeceğinin, sadece %7,5 hisse alacağının, bunu da boşanma kesinleşince müvekkilinin kardeşine devredeceğinin, yine müvekkilinin de %92,727 pay sahibi olacağının kararlaştırıldığını, ayrıca temsil yetkisinin kaldırılarak 14.03.2003 tarihinden itibaren 10 yıllığına müvekkilinin müdür atandığını, kararların ticaret sicil gazetesinde yayınlandığını, davalının anılan kararların geçersizliği ile ilgili açtığı davasının reddi yönünde hüküm kurulmasına rağmen karar kesinleşinceye kadar ortaklar kurulu kararının uygulanmasının tedbiren durdurulmasına karar verildiğini, müvekkilinin yetkisini kullanamadığını, davalının bu yetkiyi kullandığını, şirketin içini boşalttığını, sorumsuz yönettiğini, sahte faturalar tanzimi ile şirkete ceza kesildiğini, kaldırılamaz şekilde borçlandırdığını, müvekkili adına sahte imzalar attığını, temsil yetkisinin kaldırılması için haklı nedenlerin olduğunu ileri sürerek, davalının şirketi idare ve temsil görevinden azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunarak, iddiaların yersiz olduğunu, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunarak, iddiaların yersiz olduğunu, davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların dava dışı şirketin ortakları bulundukları, 13.03.2003 tarihinde boşanma mali protokolü düzenledikleri, buna göre, davalının paylarını davacının kardeşine devredeceği, davacının da şirketin %92,5 hissesine sahip olacağının kararlaştırıldığı, yeni duruma göre şirketin sermayesinde değişiklik yapılarak ticaret sicilinde ilan edildiği, ayrıca davacının 10 yıl boyunca şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığı, davalının, şirketin sermayesine ve temsiline ilişkin kararlarda tahrifat yapıldığı iddiasıyla geçersizliklerinin tespiti için dava açtığı, bu davada kararların uygulanmasının tedbir yoluyla ertelenmesine karar verildiği, davacının yetkisinin kaldırıldığı ve davalının şirketi temsil ve idare etmeye başladığı, geçersizliğin tespiti davasının esastan reddedildiği, tedbir kararının kararın kesinleşmesine kadar devamı yönünde hüküm kurulduğu, anılan kararın temyizi üzerine, 13.03.2003 tarihli boşanma protokolü ile 14.03.2003 tarihli ortaklar kurulu kararına icazet verilemeyeceği, değişikliğin HUMK’nun 298. maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi gerekçesiyle esastan bozulduğu, davanın halen derdest olduğu, ceza kararı ile davalının 25.04.2000 tarihli ortaklar kurulu kararında davacı yerine imza attığının belirlendiği, evrakta sahtecilik ve sahte bono tanzim etmek suçlarından davacı hakkında beraat kararları verildiği, dava dışı şirkete ait taşınmaz üzerinde ayrı alacaklıların takipleri sonucu hacizler konulduğu, ayrıca ipotek tesis ettirildiği, şirketin defter ve kayıtlarında sahtecilik yapıldığının tespit edildiği, vergi borcu nedeniyle davalı hakkında yurt dışına çıkma yasağı konulduğu, şirketin davalı tarafından basiretsiz şekilde yönetildiğinin ortaya çıktığı, TTK’nun 161 ve 162. maddeleri uyarınca haklı nedenin olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının şirketi temsil ve idare görevinden azline, idare ve temsil yetkisinin kayyım tarafından yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/230, Karar No: 2012/3129, Tarih: 03.04.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/230 E.  ,  2012/3129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "tespite esas tapu kayıtlarının tüm tedavülleri getirtilerek kayıtların kapsamının yöntemince belirlenmesi, taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresinin yöntemince araştırılması, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Hazinenin davasının reddine ve çekişmeli 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142, 143, 144 ve 145 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların davalıların dayandığı tapu ve vergi kaydı kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hükmüne uyulan bozma ilamında" tespitte uygulanan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilerek kapsamlarının yöntemince belirlenmesi ve taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin sürdürülüş biçiminin ve süresinin araştırılması" gereklerine işaret edilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde çekişmeli taşınmazlara uygulanan ve ifraz suretiyle oluştuğu anlaşılan 05.03.1941 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri getirtilmemiş, ifraz haritaları olup olmadığı araştırılmamış, davalı dayanağı tapu kaydı ile 1937 tarihli ve 56 tahrir numaralı vergi kaydı yöntemince uygulanmak suretiyle kapsamları belirlenmemiş, taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin sürdürülüş biçimi ve süresi yeterince araştırılmamıştır. Bozma ilamına uyulmakla, taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin eksiksiz olarak yerine getirilmesi zaruridir. Hal böyle olunca sağlıklı sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmazlara uygulanan 5.3.1941 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa ifraz haritaları ve tüm oluşum belgeleri, çekişmeli taşınmazları dıştan çevreleyen tüm komşu parsellerin onaylı tutanak suretleriyle dayanağı olan belgeler getirtilip dosya tamamlandıktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları ve fen bilirkişisi hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalıdır.

Keşif sırasında öncelikle müfrez kayıtların kapsamının, ancak kök kaydının kapsamı içinde olabileceği dikkate alınarak tespite esas alınan davalı dayanağı tapu kayıtlarının kök kaydı uygulanarak kök tapu kaydının kapsamı belirlenmeli, sonrasında tüm ifraz tapu kayıtlarının kapsamları yöntemine uygun olarak belirlenmeli, tapu kayıtlarının haritalarının bulunamaması ya da haritalarının bulunup uygulanamaması durumunda davalı dayanağı tapu kaydının sınırında bulunan dere ve tarik sınırlarının sabit olup olmadığı araştırılmalı, yine davalı dayanağı vergi kaydı yöntemince uygulanmalı, vergi kaydının kapsamında kalan taşınmazların kapsamları ve yüzölçümleri belirlenmeli, vergi kaydının sınırlarında bulunan kengerli öz, öz, içeri su yolu, dere köprü ve çay sınırlarının kural olarak değişebilir hudutlu olmaları nedeniyle bu sınırların sabit olup olmadıkları hususu yöntemince belirlenmeli, vergi kaydının sınırlarının değişebilir hudutlu olduğu sonucuna varıldığı takdirde vergi kaydının kapsamı miktarına göre belirlenmeli, vergi kaydına miktarı ile kapsam tayin edilirken vergi kaydının revizyon durumu sorulmak suretiyle vergi kaydının revizyon gördüğü tüm taşınmazların yüzölçümleri gözetilmeli, gerek tapu gerekse vergi kaydı miktar fazlası yönünden tespit tarihi de gözetilmek suretiyle 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesinde belirtilen miktar sınırlamaları gözetilmeli, bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların üzerinde sürdürülen zilyetlik biçimi ve süresine ilişkin olmak üzere, taşınmazların ilk maliki, intikali ve tasarrufu hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, teknik bilirkişiye uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek, eksik incelemeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

E/K
Yargıtay — Esas No: 2009/7000, Karar No: 2010/1375, Tarih: 22.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/7000 E.  ,  2010/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...’in işleten ve sürücüsü olduğu zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan araç ile davacı ...’nin kullandığı aracın çarpışması sonucu davacı Ahmet’in sabit eser niteliği taşıyacak şekilde yüzünden yaralandığını belirtip, fazlaya dair haklar saklı tutularak, Ahmet’in ekonomik geleceğin sarsılması ve ameliyat gideri olarak 6.000 TL maddi ve çocuk Ahmet için 3.000 TL, diğer davacılar için 500’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (Güvence Hesabı sadece maddi tazminattan limit ile sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Güvence Hesabı vekili, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, aracın sigorta poliçesinin araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, kusur oranını kabul etmediklerini, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 210 TL maddi tazminatın davalı ... açısından kaza tarihinden

ve davalı Güvence Hesabı açısından dava tarihinden başlamak üzere yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı küçük ... tarafından açılan manevi tazminat davasının kabulü ile 3.000 TL. manevi tazminatın davalılardan Sadrettin’den olay tarihi 18.05.2004 tarihinden başlamak üzere yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, davacı ... ve Hayri’nin talep etmiş olduğu manevi tazminatın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.Dairemizce de benimsenen H.G.K’nun E:2010/4-77 E,2010/82 K sayılı kararında da belirtildiği üzere,BK 49. maddesinde “Şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişi, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat namıyla bir miktar para ödenmesini dava edebilir. Maddede belirtilen kişilik haklarına, kişinin yaşamı, sağlığı, beden ve ruhsal bütünlüğü gibi varlıkların tümü girmektedir. Kişinin duygu yaşantısı ve düşünce dünyası da kişisel varlıklar olup, yasa tarafından korunmuştur. Duygu yaşantısı da ruhsal uyum ve denge,ruhsal sükun, yakınlarla olan gönül bağlılığı, aile birliği kişisel varlıklardır. Manevi acılar verdirilmek yolu ile de ruhsal varlıklara saldırılmış olur. Kişisel değerlere saldırı yolu ile kişiye manevi acılar verdirmek kişinin ruhi varlığına ve sonuçta kişilik hakkına saldırıyı ortaya koyar. Bunun gibi, küçüğün kişilik hakları ihlal edildiği gibi suç niteliğindeki haksız eylemle çocuğunun ana babasının da kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Çünkü bu eylem sonucu gerek küçüğün, gerekse ana babanın ruhsal dengeleri bozulacaktır.

Öte yandan BK 47.madde de düzenlenen “Hakim, hususi halleri nazara alarak cismani zarara düçar olan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölünün ailesine manevi zarar namiyle adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir.” Hükmünden de anlaşılacağı üzere cismani zarara uğrayan kimseye

manevi tazminat verilebilecektir. Doktrinde ve yerleşik içtihatlarda da belirtildiği gibi cismani zarar kavramına ruhi bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin de girdiği, bir kimsenin cismani zarara maruz kalması sonucunda onun ana babası gibi çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhi ve asabi sağlık bütünlüğü ağır bir şekilde haleldar olmuşsa bu durumda yansıma yolu ile değil doğrudan doğruya zarara maruz kalmasının söz konusu olduğu, çocuklarının yaralanması nedeniyle ana babanın manevi tazminat isteyebileceği kabul edilmiştir.Bu husus Hukuk Genel Kurulu’nun 26.4.1995 Tarih,1995/11-122 esas,430 Karar sayılı ilamında da belirtilmiştir.