muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24342, Karar No: 2015/9523, Tarih: 30.04.2015

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16/06/2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

Öte yandan, Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yine, ibranamenin kural olarak işçiye yapılmış olan ödeme ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda İbranameden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, açık oransızlığın bulunduğu durumlarda anılan belge ibraname değil ancak makbuz niteliğindedir. Bu yönün ise, ibranamenin verildiği tarih göz önünde tutularak işçinin gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır. Oysa yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş;

İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak yöntemince iş güvenliği uzmanlarından oluşan 3 kişilik bilirkişi heyetinden oluşan bilirkişi kurulundan kusur raporu almak,

Sonrasında sigortalının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle ilgili meslek odasından emsal işçinin alabileceği günlük net ücreti sormak,

Ücret tespit edildiğinde ibranameyi veren işçinin ibranamenin verildiği tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık ibraname ile alınan 3.000,00 TL'lik meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığı denetlenmek, açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde, geçerli bir ibranamenin söz konusu olduğunun kabulü ile maddi tazminat talebinin tümden reddine karar vermek,

Ücret tespit edildiğinde ibranameyi veren işçinin ibranamenin verildiği tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık ibraname ile alınan 3.000,00 TL'lik meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığı denetlenmek, açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde, geçerli bir ibranamenin söz konusu olduğunun kabulü ile maddi tazminat talebinin tümden reddine karar vermek,

Açık oransızlığın bulunması durumunda ise ibranameyi "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve yapılan 3.000,00 TL'lik ödemenin ödeme tarihindeki gerçek maddi zararı hangi oranda karşıladığını saptamak ve yine araştırma sonucunda tespit edilen ücret doğrultusunda hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılıp, zarar tespit edildikten sonra bu zarardan davalı tarafın ödeme yapılan tarihe göre zararı karşıladığı oranda indirim yapmak, daha sonra kalan miktara hükmetmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine,aşağıda yazılı temyiz harcının davacı'ya yükletilmesine,

30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1760, Karar No: 2013/14325, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1760 E.  ,  2013/14325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılanların müdürü olduğu ... Dağıtım adlı şirkette sigortalı işçi olarak, şirketin siparişi olan kitapları yayın evlerinden teslim alıp şirkete getirme göreviyle çalıştığı, ancak şirkette 15.07.2007 tarihinde yapılan sayımda sanığın getirmesi gereken kitapların eksik olduğunun anlaşıldığı ve bu şekilde sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından; öncelikle katılanın işyerinde bulunan ve sanığa teslim edilen ya da sanık tarafından teslim alınan mallarla ilgili fatura, irsaliye, sevk irsaliyesi ve taşıma belgeleri ile sanığın ürünleri aldığı işyerlerinden ürünleri aldığına dair teslim belgelerinin tamamının getirilmesi, işyerinde çalışan kişilerin tanık sıfatıyla dinlenilmesi, bu şekilde bütün delillerin toplanmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer C. savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1597, Karar No: 2024/2873, Tarih: 25.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1597 E.  ,  2024/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2785 E., 2023/2846 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sinanpaşa Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/318 E., 2023/170 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ve kişisel ilişkinin kaldırılması davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulü ile tarafların ortak çocukları ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı anne tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı - davacı anne tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteminin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı baba vekili dava ve karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocuk Zümra'nın velâyetinin anneye verilerek davalı baba ile Zümra arasında her haftanın pazar günü saat 10.00 ile 21.00 arasında kişisel ilişki tesisine karar verildiğini, davalı babanın kişisel görüş günü vaktinin yollarda geçtiğini, çocuk ile kaliteli zaman kurulmadığını, çocuğun kendisine alışamadığını, müvekkilinin ortak çocuğunun yatılı kalması için oturduğu hanede gerekli tüm imkan ve olanaklarını sağladığını, yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesisi hem çocuğun gelişimi, hem de babası ile çocuk arasındaki bağlarının güçleneceği gerekçesiyle her hafta cuma günü saat 21.00 ile pazar günü 21.00 arasında, dini bayramların birinci günü sabah 09.00 ile üçüncü günü 21.00 arasında, ilköğretim okullarının yarı yıl tatilinin başladığı ilk haftada pazartesi günü 09.00 ile takip eden pazar günü 21.00 saatleri arasında ve her yılın Temmuz ayı 1. gününün sabah 09.00 'dan son gün akşam 21.00 saatleri arasında, her yıl babalar gününde saat 9.00'da başlayıp ertesi günü saat 12.00 arasında yatılı kalmak suretiyle kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı anne cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; çocuğun anne bakımına muhtaç olduğunu, gece annesinden ayrı kalamadığını, davacının uzun zamandır çocuk ile görüşmediğini bu yüzden aralarında kopukluk olduğunu ayrıca davacının alkol ve uyuşturucu bağımlılığı olduğunu, şiddet yanlısı bir insan olduğunu belirterek; çocuğun üstün menfaatleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesini, davalının kötü yaşam tarzından dolayı ortak çocukla kişisel ilişkisinin tamamen kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyadaki mevcut sosyal inceleme raporu, davacı -davalının tetkik sonuc raporu, uyap sisteminden erişilen dosya bilgileri ve tüm delillerle davacı davalı babanın uyuşturucu kullanımının bağımlılık düzeyinde olmadığı, çocuğun anneye yüzde yüz bağımlılık durumundan çıktığı, davacı babanın bu tarihe kadar çocuğu ile kişisel ilişki zamanlarında herhangi bir sorun yaşamadığı, davacı babanın çocuğa bakma konusunda herhangi bir ekonomik, sosyal, psikolojik olumsuz durumunun olmadığı, kişisel ilişki zamanında davacı babanın soy ailesinin de desteği ile çocuğun tüm ihtiyaçlarını karşılayabilecek kapasiteye sahip olduğu ve davacının zihinsel ve psikolojik yapısının çocuğun gelişimini destekleyebilecek düzeyde olduğu görülmüş olup çocuğun davacı baba ile bağlarının kopmaması ve olumlu bir baba çocuk ilişkisi sağlanabilmesi adına asıl davanın kabulü ile " her ayın 2. ve 4. hafta sonuna tekabül eden cumartesi günleri sabah saat 10.00'da anneden alınıp, pazar günleri akşam saat 18.00'da anneye teslimine; dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'da anneden alınıp, üçüncü gün akşam saat 18.00'da anneye teslimine, her yılın Temmuz ayının birinci günü saat 10.00'da anneden alınıp onuncu günü saat 18.00'de anneye teslimine" şeklinde kişisel ilişki tesisine karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı anne istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı anne istinaf dilekçesinde özetle; kabul edilen asıl dava ve reddedilen karşı dava yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri gibi karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı anne istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı anne istinaf dilekçesinde özetle; kabul edilen asıl dava ve reddedilen karşı dava yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri gibi karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı annenin babanın bağımlılığı olduğunu ileri sürerek kişisel ilişkinin kaldırılması isteminde bulunmuşsa bu iddianın ispatlanamadığı, baba ile düzenli kişisel ilişkinin gerçekleştiği, babanın çocuğa bakma konusunda ekonomik, sosyal, psikolojik olumsuz bir durum olmadığı, soy ailesinden destek aldığı, çocuk ile yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına olduğu kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı anne vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; her iki dava yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyeti annede bulunan ortak çocuklar ile baba arasında boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin genişletilmesinin veya kaldırılmasının çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 182 nci ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı anne vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı anne vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1238, Karar No: 2018/3289, Tarih: 09.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1238 E.  ,  2018/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak için kasten öldürme, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs etmek, bu suçlara yardım etmek, silahla kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

a-Bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak için kasten öldürme suçundan; TCK'nun 82/1-h, 62, 53. maddeleri uyarınca; müebbet hapis cezası,

b-Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs etmek suçundan; TCK'nun 102/2-3-d, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca; 7 yıl 6 ay hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında;

a-Bir suçun işlenmesini kolaylaştırmak için kasten öldürmeye yardım etmek suçundan; beraatine,

b-Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüse yardım etmek suçundan; TCK'nun 102/2-3-d, 35/2, 39, 62, 53. maddeleri uyarınca; 3 yıl 9 ay hapis cezası,

c-...'yi silahla kasten yaralama suçundan; TCK'nun 86/2-3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca; 5 ay hapis cezası,

d-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nun 62, 53. maddeleri uyarınca; 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Katılan ...'nın sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2)Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme ve nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs; sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

2)Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme ve nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs; sanık ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme ve nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs; sanık ...'in mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, elde edilen delillerin sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, üzerine atılı bu suç yönünden sanığın CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, sanık ... müdafiinin sübuta, katılan ... vekilinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanık ... hakkında maktule yönelik eyleminden dolayı beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, katılan ...'nın duruşmada kendisini vekil ile temsil ettirmesi karşısında lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "hüküm tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.960 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan alınarak kendisini vekille temsil ettiren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına ödenmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi olan mahkumiyet ve beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

3)Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçeli kararın Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve hangisinin hangi sebeple diğerine üstün tutulduğu belirtilerek, ulaşılan kanaat ile sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yardım eden sıfatıyla cinsel saldırıya teşebbüs suçundan kamu davasının açıldığının kabul edilmesi gerektiğinden bahisle eleştiri içeren Dairemizin 15.05.2017 tarihli bozma ilamına atıfla yetinilmek suretiyle yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18591, Karar No: 2008/441, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/18591 E.  ,  2008/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Bursa 2. Asliye Ticaret ile 5. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik-yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 2.170.00.- YTL. değer gösterilerek 24.10.2005 tarihinde açılan maddi - manevi tazminat ve alacak istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; davanın önce Samsun Asliye Ticaret Mahkemesinde açıldığı, bir ... evin satışı ile birlikte 4 ayrı işlem için talepte bulunulduğu, bu mahkemece görevsizlik kararı verildiği, Samsun 2. Sulh Hukuk Mahkemesine gelen dosyada verilen yetkisizlik kararının temyizi sonucu Yargıtay 7. Hukuk Dairesince onandığı, Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verildiği ve dosyanın Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince de verilen görevsizlik kararlarının kesinleştiği ve Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile dosyanın merci tayini için gönderildiği anlaşılmaktadır. H.Y.U.Y.'nın 8. maddesi gözönünde bulundurulduğunda fazlaya ilişkin haklar saklı tutulduğu, dosyada başka değer bulunmadığı da anlaşılmakla, bu aşamada dosyanın Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/01/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.