muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2642, Karar No: 2018/4205, Tarih: 01.11.2018

Somut olayda, davalı-karşı davacı iş sahibinin düzenlenen raporlara teknik nitelikteki itirazları karşılanmadan ve teknik bilirkişilerin uzmanlığına yönelik itirazları değerlendirilmeden hüküm kurulmuştur.

Öte yandan dosya kapsamından ve tarafların karşılıklı ihtarnamelerindeki beyanlarından, taraflar arasındaki ilişkinin fesihle sona erdiği anlaşılmaktadır. Eser sözleşmesi hangi nedenle fesh edilirse edilsin taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi sona erecektir. Bu durumda ise yüklenicinin yaptığı iş bedelinin hesaplanmasında sözleşmenin feshi nedeniyle hangi tarafın kusurlu olduğunun önemi yoktur (15. Hukuk Dairesinin 16.06.2015 gün ve 518-3395 sayılı kararı). Ayrıca sözleşmenin 8. maddesinde, sözleşmeden doğabilecek ihtilaflarda davacı ve davalının defter ve kayıtları ile mikrofilm, mikrofiş ve bilgisayar kayıtlarının HUMK’nın 287. maddesi hükmünce münhasır delil sayılacağı kabul edilmiştir. Bu hüküm delil sözleşmesi niteliğinde olduğundan tarafları bağlar. Yine davacının alacak kalemleri arasında yer alan kâr kaybı yönünden de mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olup, sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 325. maddesi hükmü gözetilmemiştir. Borçlar Kanunu’ndaki kesinti yöntemi hizmet sözleşmelerine ilişkin olmasına rağmen, diğer sözleşmelerin karşı tarafça haksız feshedildiği hallerde kâr kaybı zararına uğrayan tarafın isteyebileceği, zararın saptanmasında kıyasen Borçlar Kanunu’ndaki kesinti yönteminin uygulanması gerektiği kabul edilmiştir. Kesinti yöntemine göre; yüklenicinin işi tamamlayamaması nedeniyle yapmaktan kurtulduğu giderler (malzeme ve işçilik giderlerinden yaptığı tasarruf) ile başka bir iş yaparak kazandığı veya kazanmaktan bilerek kaçındığı yararlar, sözleşme bedelinden düşülmek suretiyle yüklenicinin olumlu zararı kapsamındaki kâr kaybı bulunmalıdır (Dairemizin 11.04.2007 gün ve 4955-2372 sayılı, 09.05.2012 gün ve 7521-3029 sayılı kararları). Diğer taraftan yüklenici tarafından asıl davada ve iş sahibi tarafından da karşı davada sözleşmenin 7.3 maddesine dayalı olarak cezai şart isteminde bulunulmuştur. Cezai şart, sözleşme hükümlerine aykırı davranılması halinde, aykırı davranan tarafın, ana sözleşmede yer alan bir ceza hükmü veya bağımsız bir ceza sözleşmesiyle diğer tarafa ödemeyi üstlendiği fer’i nitelikte bir edim borcudur. Sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın istenebilmesi için borçlunun kusurlu bulunması gerekir. Sözleşmeye aykırı davranan borçlu, sözleşme serbestliği çerçevesinde düzenlenen cezadan sorumlu olur. Ancak alacaklı tarafın da kusurlu bulunmaması zorunludur. Yani lehine ceza öngörülen yararına cezaya hükmedilebilmesi için kusurlu bulunmaması genel hukuk prensiplerindendir. Bu nedenle eldeki davada tarafların kusur durumu irdelenmelidir. Sözleşmenin, her iki tarafın ortak kusuru ile sona erdiği durumda taraflar birbirlerinden cezai şart isteyemez.

O halde mahkemece yapılacak iş; HMK’nın 281/3 maddesi uyarınca yeniden seçilecek konusunda uzman bilirkişi kurulundan sözleşme hükümleri, tarafların ihtarnameleri ve sundukları diğer deliller değerlendirilerek fesihte hangi tarafın kusurlu

olduğu ya da her iki tarafın da kusuru bulunup bulunmadığı konusu ile asıl davadaki alacak kalemleri ve karşı davadaki alacak kalemi yönünden az yukarıda açıklanan hukuki ilkeler de dikkate alınarak rapor alınmasından, alınacak bu rapora itirazların değerlendirilerek gerektiğinde ek rapor alınıp önceki raporlarla oluşacak çelişkilerin giderilmesinden ve asıl davadaki istek kalemleri ile karşı davadaki istek kalemi yönünden oluşacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulmasından ibarettir.

Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı-karşı davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5280, Karar No: 2019/8130, Tarih: 11.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/5280 E.  ,  2019/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ile kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından sanığın ayrı ayrı beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kiracı ile sanık ev sahibi arasında katılanın kiraları ödediği halde, sanığın, katılana kiraladığı konutu değil, katılanın oturduğu konutun, üst katındaki konutu kiralamış gibi katılan yerine imza atarak sahte kira sözleşmesi düzenleyerek katılan aleyhine icra takibi yaptığı iddia edildiği olayda;

Katılanın kiracı olarak sanığa ait evde kalıp kalmadığı, kalmışsa ne süre kaldığı kira borcunun bulunup bulunmadığı hususlarının tespiti ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra, borcu yok ise hakkında icra takibi yapılması dikkate alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4134, Karar No: 2017/6744, Tarih: 23.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4134 E.  ,  2017/6744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/564 Esas, 2006/201 Karar sayılı, 25.04.2006 tarihli kesinleşen ilamıyla çekişme konusu 3295 parsel sayılı taşınmazda davalılar ile iştirak halinde malik olduğunu, taşınmazın tamamının davalılar tarafından kullanıldığını, daha önce davalılar aleyhine açtığı ecrimisil davasının ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/540 Esas, 2010/758 Karar sayılı 07.12.2010 tarihli ilamıyla kabul edilip Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini ileri sürerek 22.07.2008 tarihinden itibaren şimdilik toplam 33.455,00.-TL ecrimisilin yasal faiziyle tahsilini istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Diğer davalılar, usule uygun tebliğe rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile talep edilen dönem için toplam 33.030,00.-TL ecrimisilin yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.691.28.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33689, Karar No: 2013/3808, Tarih: 20.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33689 E.  ,  2013/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleriuyarınca mahkumiyet ( Taksirle öldürmesuçundan) Beraat (Yardım ve bildirimyükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan)

Sanığın, taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekilleri, yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan beraatine ilişkin hüküm katılan vekillleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12.12.2006 günlü duruşmada Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütaalasını okuduğu ve sanık müdafine mütalaya karşı beyanlarını bildirmek için süre verildiği, sanık müdafinde yazılı beyanlarını mahkemeye sunduğu bir sonraki duruşmada da Cumhuriyet savcısının önceki mütalaayı tekrar ettiği, son söz duruşmaya katılan sanık müdafiine verilmemişsede bu hususun sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda yardım ve bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan kanuni unsurlarının gerçekleşmediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Taksirle öldürme suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ve katılan vekilinin kusur durumuna ve ceza uygulamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün kısmen isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/54340, Karar No: 2019/6168, Tarih: 04.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/54340 E.  ,  2019/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede; "Şüpheli ... ile müşteki Ali Dere arasında, alacak verecek ilişkisi sebebi ile ihtilaf olduğu, 28/07/2009 günü saat 21:00 sıralarında, nişanlısının evinde bulunan müşteki İbrahim'i, telefon ile arayan şüpheli Mücahit'in, daha önce aralarında geçen ve müşteki İbrahim'in bir işte çalışmasını, alacağı parayı babasının borcuna mukabil kendisine ödemesi hususundaki konuşmadan dolayı, kendisine iş bulduğunu söylediği, müşteki İbrahim'in bu işe girmek istemediğimi ifade etmesi üzerine, telefonda sinkaflı sözlerle hakaret edip, "seni kaldıracağım" diyerek de tehdit içeren sözler söyledikten kısa bir süre sonra; şüpheli Mücahit ve kardeşi Mustafa'nın; araçla müşteki İbrahim'in nişanlısının evine gelerek, müşteki İbrahim'i birlikte tekme tokat darp ettikleri, olay yerinden ayrıldıkları sırada şüpheli Mustafa'nın, müşteki İbrahim'e "seni öldüreceğim, keseceğim, seni yaşatmayacağım" diyerek tehdit içeren sözler söylediği," şeklinde açıklanan eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, iddianame anlatımına göre, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan dava açılmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun13/12/2018 tarihli ve 2017/402 Esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4704, Karar No: 2011/3959, Tarih: 12.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/4704 E.  ,  2011/3959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, denetim süresine tabi tutulmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianameyle atıfta bulunulan olay ve yakalama tutanağına göre, suça konu CD`lerin korsan ve bandrolsüz çoğaltıldığı yönünde anlatım bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 143.maddesi ile değişik 81/4.maddesinde "Bandrol yükümlülüğüne aykırı yada bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan yada kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." Hükmüne yer verilmiş ise de, aynı maddenin içtimayı düzenleyen 13.fıkrasında yer alan "Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." Hükmü ve 5728 sayılı yasanın 138.maddesiyle değişik 71/1.maddesindeki "Bu kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek: Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret ve ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan yada hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle yada sair şekilde yayan, ticari amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran yada depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." Şeklindeki hüküm ve aynı yasanın soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75.maddesindeki "71 ve 72 inci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." ve "Bu kanunda yer alan soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suçlar dolayısıyla başta Milli Eğitim Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri olmak üzere ilgili gerçek ve tüzel kişiler tarafından, eser üzerinde manevi ve mali hak sahibi kişiler şikayet haklarını kullanabilmelerini sağlamak amacıyla durumdan haberdar edilirler." hükümleri dikkate alınarak 5271 sayılı yasanın 234/2.maddesi ve 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasanın 140.maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları belirlenip davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9

.maddesi ve 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasanın 140.maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları belirlenip davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/6 alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13 maddesi ve aynı yasanın 71/1.madde hükümleri, şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulmaması veya hak sahibi olunduğunun ispatlanamaması halinde ise 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 ve 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/6 alt bendi hükümleri karşılaştırılıp sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması;

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı yasanın 231.maddesinin 5 ve 14.fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının olanaklı hale gelmesi ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı yasanın 7.maddesi ile bir cümle eklenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 7.maddesi gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanarak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10562, Karar No: 2022/9907, Tarih: 07.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10562 E.  ,  2022/9907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Orman Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 13 Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş olup, bu kez davacı Hazine vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 105 ada 28 parselin 2007 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edildiği halde orman kadastro komisyonunca orman sınırları içine alındığını belirterek, orman kadastro tespitinin iptal edilip yeniden ham toprak niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ... İli ..... İlçesi ....., Köyü 105 ada 28 parsel sayılı taşınmazın Orman kadastro tespitinin iptaline, bu taşınmazın mevcut yüzölçümü ile ... adına ham toprak vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine şeklinde yeniden hüküm kurulmuş, bu defa bu karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12950, Karar No: 2021/3545, Tarih: 23.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/12950 E.  ,  2021/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 26.03.2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden taraf vekillerinin vekaletnamesinde sulhe yetkisi bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki sulh nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6966, Karar No: 2015/12622, Tarih: 16.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/6966 E.  ,  2015/12622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/91969

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan suça sürüklenen çocuk H.. Ö..'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine ve iddianamede olayın anlatılış biçimine göre her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suçu yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunmadığı anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/377 E. sayılı dava dosyası ile Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/221 E. sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA, davaların ayrı ayrı yürütülmesine, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2014 gün ve 2014/377 E. 2014/437 K. sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.