muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11132, Karar No: 2023/4825, Tarih: 29.05.2023

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, şüpheli hakkında 13.06.2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle, Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2017 tarihli ve 2017/3906 soruşturma, 2017/99 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesini takiben şüphelinin 07.02.2019 tarihinde yeniden aynı nitelikteki suçu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında Rize Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.12.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenmeksizin denetimin infazına başlanıldığı, itiraz hakkı tanınmadığından denetim süresinin de başlamayacağı gerekçesiyle kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesince 24.11.2020 tarihli ve 2019/413 Esas, 2020/374 Karar sayılı durma kararı verildiği, dolayısıyla inceleme konusu dosyada da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açılması şartının gerçekleşmediği, sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraz kanun yolunun gösterilmemesi nedeniyle usulsüz olduğu, "durma" kararından sonra Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2021 tarihli ve 2021/220 soruşturma, 2021/122 sayılı kararı ile yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, inceleme konusu dosyadaki suç tarihinin 10.09.2019 olup 03.06.2021 tarihli erteleme kararından önce olduğu dikkate alındığında, bu durumda artık 10.09.2019 tarihli eylemin 03.06.2021 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kapsamında kaldığı, erteleme kararının kesinleşmesinden önce işlenen tüm eylemlerin tek suç olarak kabul edilmesi gerektiği, 10.09.2019 tarihli eylemin, ileride ihlâl nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak kamu

davası açılması halinde mahkemesince, cezanın belirlenmesinde alt sınırdan ayrılma hususunda takdir hakkının kullanılması ile teşdit sebebi yapılabileceği anlaşıldığından, kovuşturma şartının geçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "kamu davasının düşmesine" karar verilerek karardan bir örneğinin, bilgi için Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/220 sayılı soruşturma dosyasına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi kısmen değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Rize 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2019/628 Esas, 2020/310 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/474, Karar No: 2024/1242, Tarih: 27.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/474 E.  ,  2024/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/93 E., 2023/88 K.

DAVA TARİHİ : 13.03.2014

KARAR : Bozmaya uyularak hüküm kurma

Taraflar arasında görülen nüfus kaydının düzeltilmesi davasında bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece onanarak kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına, davacının, davalı ...'ın nüfus kaydındaki baba ismine yönelik talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece kararın reddedilen kısım yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen son kararda davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; kısıtlı ...'ın nüfus kayıtlarında oğlu olarak görünen ..., aslında ...'ın kocasının kardeşi olan ... ve ...'ın çocuğu olduğunu, ...'ın nüfus kaydına ...' ın kendi çocuğu gibi sehven kaydedildiğini belirterek ...' ın Kahramanmaraş ili, .... ilçesi, Taşburun Köyü, Cilt : 3, Hane : 88' de kayıtlı bulunan nüfus kaydının iptali ile ...ilçesi, Taşburun Köyü, Cilt : 96 , Hane : 15 olan nüfus kaydına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili ve davalı ... cevap dilekçesinde davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

2. Diğer davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 07.03.2016 tarihli ve 2014/309 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararıyla; yapılan DNA incelemesinde ...'ın %99.99 ihtimal ile ...'ın biyolojik annesinin olabileceğinin tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, ...'ın Makbule olan anne adının ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı davalı ... vekili davanın kabulü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 29.04.2019 tarihli 2017/8731 Esas, 2019/4423 Karar sayılı kararı ile; davalı ...'ın nüfus kayıtlarının anne ve baba adı yönünden gerçeğe uygun olmadığı ileri sürüldüğüne göre, yalnızca anne kaydı yönünden hüküm kurulmasının yeterli olmadığı, kayden baba görünen ... ile davalı ... arasında da DNA araştırması yaptırılıp, alınacak rapor ile toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan hususlar yönünden kararın onanmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan Mahkemenin 11.11.2021 tarihli 2020/68 Esas, 2021/331 Karar sayılı kararı ile; yapılan DNA incelemesinde ...'ın biyolojik babalığının reddedildiği, dava dilekçesinde babalık istemi yönünden talebin davalı ...'ın biyolojik babasının ... olduğu iddiasına dayandırıldığı, ancak dosya kapsamından davalı ... ile dava dışı ... arasında biyolojik hısımlığının tespitinin yapılamadığı, esasen davacı tarafça da bu hususun soyut tanık beyanları dışında ispatlanamadığı, Mahkemece Yargıtay bozma ilamı çerçevesinde hareket edildiği gözetilerek davacının baba kaydına yönelik talebi bakımından davanın reddine, anne kaydına yönelik talep bakımından ise kararın kesinleştiği gerekçesi ile davacının anne kaydına yönelik talebi bakımından karar verilmesine yer olmadığına, davacının baba kaydına yönelik talebinin reddine yönelik verilen karara karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 20.06.2022 tarihli, 2022/5393 Esas, 2022/6033 Karar sayılı ilamı ile "...Somut uyuşmazlıkta İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 17.6.2021 tarihli DNA raporu ile davalı ... için nüfusta kayden babası görünen ...’ın babalığının reddedildiği sabit olduğuna göre, mahkemece yapılacak iş baba yönünden nüfus kaydının düzeltilmesi talebinin de kabulüne karar vermekten ibarettir. Davanın nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davası olduğu, babalığın tespiti davasının yalnızca ana, çocuk ve baba tarafından açılabilen ve Aile Mahkemesi’nde görülen özel bir dava olduğu sonuç olarak davacının talebinin babalığın tespiti olmadığı gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi..." yönünden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

C.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ...'a ait DNA profili ile anne olduğu iddia edilen ...'a ait DNA profilinin karşılaştırmasının yapıldığı, elde edilen sonuçlar itibariyle anne olduğu iddia edilen ...' ın ... için babaya ait DNA profili bilinmeksizin annelik indeksinin 48.370,487 olarak hesaplandığı, ...' ın % 99,99 ihtimalle ...'ın biyolojik annesini olabileceğinin tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, ...' ın nüfus kaydının iptali ile, Kahramanmaraş İli, ... İlçesi, .... Mahallesi/Köyü, Cilt No:96, Hane No:15'e nüfus kayıt ve tesciline, bu haliyle soy bağı kurulmasına, davalı yararına vekâlet ücertine karar verilmiştir.

2. Davacı vekilinin hükmün tamamlanması ve vekâlet ücretine yönelik kararın düzeltilmesi talebi ile Mahkemenin yukarıda belirtilen kararın tamamlanmasına yönelik verdiği 17.10.2023 tarihli kararda; davacı vekilinin talebinin kabulüne, ... ve ...'ın, ...'ın anne ve babası olmadığının tespiti ile soy bağının koparılarak ...'ın, ...'ın annesi olduğunun tespiti ile nüfusa kayıt ve tesciline, bu haliyle soy bağı kurulmasına, davacı yararına vekâlet ücretine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemenin verdiği asıl kararı ve hükmün tamamlanmasına yönelik kararı temyiz ettiklerini, delillerin usulüne uygun takdir edilmediğini, ...'ın sağlığında hiç dava açılmadığını, kısıtlanmasından sonra dava açıldığını, vefatından sonra miras hakkından yararlanmak için bu davanın açıldığını belirterek davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bozma ilamının gereğinin yerine getirip getirlmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 35 inci ve 36 ncı maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11448, Karar No: 2014/14655, Tarih: 25.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11448 E.  ,  2014/14655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2012/473-2013/415

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.07.2013 tarih ve 2012/473-2013/415 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 12.219,35 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce gerçekleştirilen kamulaştırmasız el atma işlemi nedeniyle açılan dava sonucu, davacının, sözleşmeden sonra 12.219,35 TL ödediği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 maddesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, Hisse Devir Sözleşmesi'nde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli sözleşme ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve TEDAŞ uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı U.EDAŞ'a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Anılan sözleşmenin 7.2 maddesi, "Dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak, sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak idari ve hukuki ihtilaflar şirket tarafından derhal TEDAŞ'a bildirilir. Söz konusu dağıtım tesislerinin mülkiyetine dair bu idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bunlardan doğacak her türlü sorumluluk TEDAŞ'a aittir. Şirket, gecikmesinde tehlike olan durumlarda TEDAŞ'a bildirimde bulunmakla birlikte TEDAŞ adına ve/veya hesabına gerekli tedbirleri almak ve işlemleri yapmakla yükümlüdür. Şirket tarafından alınan tedbirler ve gerçekleştirilen işlemlere ilişkin masraflar belgelendirilmek ve makul olmak şartıyla TEDAŞ tarafından karşılanır." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dağıtım faaliyetinin davalı TEDAŞ tarafından gerçekleştirildiği dönemde yüksek gerilim hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan taşınmazın maliki tarafından, sözleşmenin imza tarihinden sonra davacı aleyhine tazminat davası açılmış, dava kabulle sonuçlanmış, yine davacı aleyhine icra takibine başlanılması üzerine taşınmaz malikine 12.219,35 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece, davalının bu meblağın tümünden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, sözleşmenin anılan 7.2 maddesindeki ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği iddia ve ispat olunmadığı gibi, mahkemece bu yükümlülüğe uyulmamasının sonuçları da değerlendirilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacı tarafından yapılan bu ödeme, tazminat miktarı ile birlikte işlemiş faiz, yargılama gideri, vekalet ücreti, icra giderleri ve ilam sonrası işleyen faizi içermekte olup, davacının davalıya ne miktarda rücu edebileceğinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/626, Karar No: 2015/7, Tarih: 17.02.2015

**Ceza Genel Kurulu         2013/626 E.  ,  2015/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : GAZİANTEP 15. Asliye Ceza

Günü : 15.09.2010

Sayısı : 76-539

Hırsızlık suçundan sanık U.. T..'in 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin, Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.09.2010 gün ve 76-539 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 10.04.2013 gün ve 26553-10453 sayı ile TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 13.06.2013 gün ve 51759 sayı ile;

“...Sanık yakalandığında suçunu ikrar edip çaldığı suça konu 8 teneke yağı A.. T..'a sattığını bildirmesi üzerine, buradan ele geçen yağların soruşturma aşamasında yakınana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle yakınandan rızası sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nun 168/3-4. maddesinin uygulama şartlarının tartışılması gerekir. Artık bu aşamada sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması açısından rızanın sorulması gerektiği, sanığın beraat eden sanık A.. T..'un zararını gidermesinin hırsızlık suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması açısından bir öneminin bulunmadığı, bu iki şahıs arasındaki ihtilafın hukuki mahiyet arz ettiği” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesince 26.06.2013 gün ve 19869-20330 sayı ile, itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık A.. T.. hakkında suç eşyasını satın almak suçundan kurulan beraat hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup, inceleme sanık U.. T.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Suçun sübutuna ve nitelendirilmesine ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde dosya içeriği itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesine ilişkindir

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdurun 18.05.2008 günü saat 10.00 sıralarında kolluğa müracaat ederek garaj kapısının kilidi kırılarak içeride bulunan 16 teneke toplam 2.000 TL değerindeki zeytinyağının çalındığını beyan ettiği,

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdurun 18.05.2008 günü saat 10.00 sıralarında kolluğa müracaat ederek garaj kapısının kilidi kırılarak içeride bulunan 16 teneke toplam 2.000 TL değerindeki zeytinyağının çalındığını beyan ettiği,

Olay, yakalama, muhafaza altına alma, takdiri kıymet ve teslim tutanağına göre; mağdurun müracaatı üzerine daha önce işlediği hırsızlık suçları nedeniyle kollukça tanınan ve bu konuda beyanı alınmak istenen sanığın yakalandığı, kendisiyle yapılan mülakatta, mağdurun garajının kapısının kilidini kırarak 9 teneke zeytinyağını alıp ticari taksi ile evine taşıdığını, bir tenekesini tanımadığı bir şahsa, sekiz tenekesini ise 450 Liraya A.. T..’a sattığını, bu kişinin sepetli bir motor ile yağları evine taşıdığını söylediği, adı geçen şahsa sorulduğunda olayı doğruladığı ve sanığın kendisine 450 liraya sattığı 8 teneke yağı kolluk görevlilerine teslim ettiği ve yağların mağdura iade edildiği,

Mağdurun kollukta; ilk müracaatında 16 teneke olarak belirtmiş ise de, kesin olarak çalınan yağ miktarının 12 teneke olduğunu, olaydan bir-iki saat sonra kolluk görevlilerinin kendisini arayarak yağların ve sanığın yakalandığını söylediğini, 8 teneke yağın kendisine iade edildiğini, sadece 1 tenekeden biraz yağ kullanılmış olduğunu, 4 teneke yağın ise bulunamadığını, 1 teneke yağın piyasa değerinin 120 lira olduğunu, şikâyetçi olduğunu ve uzlaşmak istemediğini beyan ettiği,

Mahkemede; tam olarak ne kadar yağ çalındığını bilmediğini, önceki yıllardan da yağ kaldığı için emin olamadığını, 8 ya da 12 teneke olabileceğini, 8 teneke yağın kolluk tarafından iade edildiğini, şikayetçi olmadığını ifade ettiği,

Suç eşyasını satın almak suçundan hakkında verilen beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olan A.. T..'un; sanıktan 8 teneke yağı 450 liraya aldığını, bir teneke yağı biraz kullandığını, polisler gelince satın aldığı yağları kolluk görevlilerine teslim ettiğini, kendisine bu yağları satan sanıktan şikayetçi olduğunu söylediği,

Sanığın; 13.05.2008 günü gündüz saat 10.00 sıralarında mağdurun garajının kapısını kırarak üzerinde markası olmayan 8 teneke zeytinyağını çaldığını ve hurda arabasına koyarak götürdüğünü, yolda gördüğü ve daha önceden tanıdığı A.. T..'a söz konusu yağları köyden getirdiğini ve acilen satmak istediğini söyleyip 450 Liraya sattığını savunduğu,

Dosya içerisinde sanığın sattığı yağların parasını A..... R....’ya ödediğine dair bir bilginin bulunmadığı, Anlaşılmaktadır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesine göre;

"(1)Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık ve karşılıksız yararlanma suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde; cezası üçte birden üçte ikiye kadar indirilir. Yağma suçunda ise, cezada altıda birden üçte bire kadar indirim yapılır.