muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8862, Karar No: 2011/12319, Tarih: 29.11.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/8862 E.  ,  2011/12319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... Ayakkabıcılık Deri San. Ve Tic.Ltd.Şti hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/883, Karar No: 2014/3586, Tarih: 26.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/883 E.  ,  2014/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen davada verilen 14/11/2013 tarih ve 2012/469-2013/554 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirket, faaliyet gösterdiği binada 27.08.2012 günü çıkan yangın nedeniyle 2012 yılı hariç, 2002-2011 yılları arasında tutulmuş tüm ticari defter ve kayıtların yandığını ileri sürerek, 2002-2011 yıllarına ait ticari defterler ve kayıtların zayi olduğuna dair zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; iddia ve tüm dosya kapsamına göre, şarjlı el matkabının prize takılı olduğu sırada bataryanın aşırı ısınması ile şase yapması sonucu çıkan alevlerin prizin yakınındaki minderi tutuşturması nedeniyle çıkan yangın sonunda dava konusu belgelerin yandığı, davacı şirket hakkında yapılan bir şikayet nedeniyle, bağlı olduğu tarafından 2007-2008-2009-2010 ve 2011 yıllarına ait vergi incelemesinin yapıldığı, yangında yanan ticari defterlerin de bu döneme ait olduğu, yangının çıkış şekline göre davacının ticari kayıtlarını korumak konusunda basiretli bir tacir gibi davranmadığı ve davayı açmakta iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26246, Karar No: 2018/5302, Tarih: 15.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/26246 E.  ,  2018/5302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 10.02.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.02.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22435, Karar No: 2015/4788, Tarih: 10.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22435 E.  ,  2015/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nun 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın davalılardan ...’ne tebliğ edilmediği gibi anılan davalı vekili tarafından verilen süre tutum dilekçesi davacı tarafa tebliğ edilmekle birlikte gerekçeli temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşıldığından;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ... vekiline gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve temyiz eden ... vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ... vekiline gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten ve temyiz eden ... vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Öte yandan 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik gereğince 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından ayrıca temyiz yoluna başvurma harcı alınacaktır.

Temyiz eden davalılardan ... vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi yasal süresi içinde, temyiz esas defterine kaydedilmiş ise de, peşin temyiz harcının 2.128,60-TL noksan yatırıldığı ve bu noksanlık giderilmeksizin, dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle anılan davalı ... vekiline harç noksanını ikmal etmesi için H.U.M.K’ nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harç noksanı ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harçlar yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı ... vekilinin duruşma isteminin tebligat ve harç noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2862, Karar No: 2014/7755, Tarih: 10.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2862 E.  ,  2014/7755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve atılı diğer suçtan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin nüfus kayıt örneği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP)'tan alındığından bu eksiklik bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre, sanığın temadi eden konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlerken bıçak kullandığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11248, Karar No: 2013/15521, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11248 E.  ,  2013/15521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesi ve 11.11.2010 günlü dilekçe ile duruşmadaki beyanlarında davalılar ..., ... ve ...'in anne ve baba yönünden nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılar ..., ... ve ... ...'in davacı ile ölü...'in gayriresmi ilişkisinden olduğunu, kimliksiz kalmamaları için annesi Mellek ile babası ... çocukları olarak nüfusa tescil edildiklerini bildirerek ..., ... ve ...'nin kaydının iptali, davacının anne olduğunun tespiti ile çocukların davacının nüfusuna taşınması suretiyle nüfus kaydının düzeltilmesini, 11.11.2010 havale tarihli dilekçesi ve aynı günlü celsedeki beyanı ile de çocuklarının babasının da tespit edilmesi suretiyle anne hanesine tescilini istemiş, mahkemece adı geçen çocukların anneleri ... hanesine, babalarının... olduğu belirtilmek suretiyle tesciline karar verilmiştir.

1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde ..., ... ve ... ...'in babaları ..., anneleri ... olarak nüfusa tescil edildikleri, gerçek anne olduğunu iddia eden davacı ...'nin ise nüfus kayıtlarına göre adı geçen çocuklarla ana-baba bir kardeş oldukları anlaşılmaktadır.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme istemine ilişkin davalarda, mahkemelerin hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğu gözetilerek, somut olayda mahkemece salt taraflar ve tanık beyanları ile yetinilmeyip ...'un ..., ... ve ...'in annesi olup olmadığının tespiti yönünden DNA testi yaptırılıp alınacak rapor da gözetilerek karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Evlilik dışı ilişkiden doğmuş olan çocukların davacı annenin bekarlık hanesine yazılması gerekirken, ... ile yaptığı evlilik hanesine kaydına karar verilmesi,

3-Babalığın tespiti ya da babalık davası yönünden görevli aile mahkemesinde dava açılabileceği düşünülmeden ve usulünce açılmış bir babalık davası da bulunmadığı halde, baba kaydının da düzeltilmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2067, Karar No: 2012/4576, Tarih: 21.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/2067 E.  ,  2012/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine 20/01/2009 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; rücuen alacak istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1437, Karar No: 2006/2777, Tarih: 06.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/1437 E.  ,  2006/2777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. Aile Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki gaiplik ve tapu iptaline ilişkin davada Samsun 1. Aile ile 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, T.M.Y.'nın 588. maddesi uyarınca açılan gaipliğe ve tapu iptaline karar verilmesi istemidir.

Davacı Hazinenin talebi, tapuda hissedar olan kişinin gaipliğine kararla birlikte hissesinin Hazineye intikaline yöneliktir.

T.M.Y.'nın 2. kitabında yeralmayan 3. kitabında miras hukuku başlıklı bölümde yer alan uyuşmazlığın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/03/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3750, Karar No: 2014/4984, Tarih: 04.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/3750 E.  ,  2014/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama, mala zarar verme ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

İddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın tartışma sırasında aralarında husumet bulunan şikayetçinin evine doğru av tüfeğiyle ateş etmesi biçimindeki eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması aleyhe tem- yiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafınin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafınin, bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık lehine olan suç tarihindeki düzenlemelere göre; temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinde yürürlükte olmayan, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki “30 gün karşılığı adli para cezası” yerine “450 TL adli para cezası” ibaresinin ve TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak ve gün ağır para cezası, ağır para cezasına çevrilerek hükmolunan “25 gün karşılığı bir günü 20 TL üzerinde 500 TL adli para cezası” ibaresi yerine “375 TL adli para cezası” ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23433, Karar No: 2014/13151, Tarih: 12.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/23433 E.  ,  2014/13151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/07/2013

Numarası : 2012/430-2013/298

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı S.. Y.. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işyerinde kurye olarak çalıştığını, sözleşmenin haksız olarak işveren tarafından sonlandırıldığını belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı S.. Y.., davanın reddini davalı Yurtiçi Kargo ise, davacının S.. Y..’ın işçisi olduğunu husumet yokluğundan davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın davalı Yurtiçi Kargo yönünden reddine, davalı S.. Y.. yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar arasında alt işverenlik ilişkisinin olup olmadığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanunun 2/6. Maddesinde: "....... Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı

işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir.

4857 sayılı Kanunun 6. maddesinde, işyerinin bir bütün olarak veya bir bölümünün hukukî bir işleme dayalı olarak başkasına devri halinde mevcut iş sözleşmelerinin devralana geçeceği düzenlenmiştir. Bu anlatıma göre, alt işverence asıl işverenden alınan iş kapsamında faaliyetini yürüttüğü işyerinin tamamen başka bir işverene devri 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğindedir.