muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2486, Karar No: 2019/8024, Tarih: 10.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2486 E.  ,  2019/8024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09/01/2017 tarih ve 2016/620 E- 2017/10 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince verilen 02/03/2018 tarih ve 2017/871 E- 2018/200 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 10/12/2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 24/07/2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesi ve 10/05/2013 tarihinde hisse satış sözleşmesinin bulunduğu, bu sözleşmeler ile ...’nin özelleştirildiğini, sözleşme hükümlerine göre 24/07/2006 tarihinden önce meydana gelen vakıalardan dolayı sorumluluğun davalıda olduğu, bu çerçevede Diyarbakır 1. İş Mahkemesinin 2004/279 esas sayılı dosyası ile davalı TEDAŞ çalışanının 11/11/2002 tarihinde iş kazası sonucu ölümünden dolayı hak sahiplerine ödenen bedellerin tazmini için açılan tazminat davasında kısmen kabul hükmü kurulduğunu, bu dava uyarınca Diyarbakır 7. İcra Müdürlüğünün 2010/6855 sayılı dosyasına 19/01/2011 tarihinde 82.636,69 TL’nin ödendiğini, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca bu bedelin davalıdan alınması gerektiğini ileri sürerek 82.636,69 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ödemenin 19/01/2011 tarihinde gerçekleştirildiğini, davanın 21/07/2016 tarihinde açıldığını, Borçlar Kanunun 73. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin geçtiğini, öncelikle zamanaşımı nedeniyle davanın reddini istediklerini, işletme hakkı devir sözleşmesinin 31/03/2006 tarihli bilanço esasına göre yapıldığını, davalı tarafından talepte bulunulamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili; ödemenin 19/01/2011 tarihinde gerçekleştirildiğini, davanın 21/07/2016 tarihinde açıldığını, Borçlar Kanunun 73. maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin geçtiğini, öncelikle zamanaşımı nedeniyle davanın reddini istediklerini, işletme hakkı devir sözleşmesinin 31/03/2006 tarihli bilanço esasına göre yapıldığını, davalı tarafından talepte bulunulamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 6098 sayılı TBK'nın yürürlüğe girdiği, 01/01/2012 tarihinden itibaren iki yıllık sürenin geçmesiyle zamaşımının 01/01/2014 tarihinde dolduğu, davanın ise 21/07/2016 tarihinde açıldığı, bu durumda zamanaşımı itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; davaya konu alacak taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine dayandığından bu davada uygulanması gerekli olan zamanaşımı süresinin 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 125. maddesine (Türk Borçlar Kanunu'nun 146. maddesi) göre 10 yıllık süreye tabi olduğu, davanın da yasal süre içerisinde açıldığı, tazminata dayanak olan Diyarbakır 1.İş Mahkemesinin davacısı SGK'nın bu sözleşme çerçevesinde üçüncü kişi konumunda bulunduğu ve davacı şirketin açılan davaya ve yapılan icra takibini davalı şirkete ihbar yükümlülüğü bulunmadığından aynı sözleşmenin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince de ödemiş olduğu tüm bedeli davalıdan rücuen talep ve dava hakkı bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/(1).b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, davanın kabulü ile 82.636,69 TL'nin 19/01/2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.232,91 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10/12/2019 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Dicle Enerji Yatırım San. ve Tic. A.Ş'ye devredilerek 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/06/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 04/09/2009 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 28/06/2013 tarihinde ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'nin özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/06/2013 tarihi öncesi, 04/09/2009 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 04/09/2009 günlü dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2012/9876, Karar No: 2012/11501, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9876 E.  ,  2012/11501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının İlyas ve ... kızı olan nüfus kaydının iptali ile ... ve ... kızı olarak tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili ...'ın gerçekte babasının ..., annesinin ... olduğundan nüfus kaydında ... olan baba adının ..., ... olan anne adının da ... olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme istemine ilişkin davalarda, mahkemelerin hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğu gözetilerek; salt tarafların kabulleri ve tanık beyanları ile yetinilmeyip ...'ın gerçek anne ve babasının tespiti için DNA testi yaptırılıp düzenlenecek rapor da dikkate alınarak ayrıca mahkemece baba olduğuna karar verilen ölü ...'in veraset ilamı temin edilip mirasçılarının yöntemince davaya dahil edilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1580, Karar No: 2015/3997, Tarih: 15.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/1580 E.  ,  2015/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı Hazinenin dayanağını oluşturan 25.7.2000 tarihli ve 7 sıra numaralı tapu kaydının tesciline esas olan tüm belgelerin onaylı örneklerinin Tapu Müdürlüğünden getirtilerek dosya içine konulması,

2- 07.11.1963 tarih (58) sıra numaralı tapu kaydının oluşumuna esas belgelerin onaylı örnekleri ve tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilerek dosya içine konulması,

3- Yukarıdaki 1 ve 2. fıkralarda belirtilen 07.11.1963 tarih 58 ve 25.7.2000 tarih 7 sıra numaralı tapu kayıtlarının oluşum belgeleri arasında mahkeme kararlarının bulunması halinde, oluşumlarına esas olan ilgili mahkeme dosyalarının bulunabilmesi halinde dava dosyası asıllarının, dava dosyası asıllarının bulunamaması halinde onaylı ilam örnekleri ve ekleri krokinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3917, Karar No: 2017/5980, Tarih: 01.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3917 E.  ,  2017/5980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/01/2016 tarih ve 2014/987-2016/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkili şirket nezdinde ... ile sigortalı ... A.Ş.'ye ait ihraç konusu kumaş emtiasının 1 kap (44 Kg), davalı şirket sorumluluğunda İstanbul (...)-...(...) taşımasının üstlenilmiş olduğunu, emtianın taşıma esnasında kamyonun alev alması sonucu yanarak zayi olması nedeniyle 1.735,15 USD (3.542,87 TL)'nin 10.02.2014 tarihinde sigortalısına ödenerek, TTK.'nın 1472. maddesi hükmünde sigortalısının haklarına halef olunduğunu, ödenen bedelin rücuan tahsili talebiyle davalı aleyhine icra takibi yapıldığını, ancak davalının takibe yaptığı itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini, %20 icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep edilmiştir.

Davalı vekili, davaya konu taşımada zamanaşımı süresinin 1 yıl olduğunu, hasar tarihi dikkate alındığında, davacı ... şirketince 1 yıllık zamanaşımı süresince herhangi bir talepte bulunulmamış olduğunu, davacı ... şirketi tarafından yapılan ödemenin geçerli bir sigorta ilişkisinin varlığına dayanıp dayanmadığının, ödemenin ... niteliği taşıyıp taşımadığının, halefiyetin söz konusu olup olmadığının davacının delil listesi ekinde sunulan belgelerden anlaşılmadığını, müvekkilinin... acente belgesine sahip olduğunu ... acentelerinin havayolu işletmesi nam ve hesabına sözleşme yapmakta olduklarını, müvekkil şirkete husumet yöneltilmesinin mümkün olamayacağını, hasar bildiriminin usulüne uygun olarak yapılmadığını, fiili taşımanın 11.09.2013 tarihli konşimento ile ... tarafından gerçekleştirilmiş olduğunu, talep edilen miktarın fahiş olduğunu,... 22.maddesi hükmünde taşıyıcının sorumluluğunun kg başına ... ile sınırlandırılmış olduğunun savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; incelenen tüm dosya kapsamına göre; Konvansiyon hükümleri çerçevesinde taşıma esnasında meydana gelen hasardan davalının akdi taşıyıcı sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, teminat kapsamına alınmış bir rizikonun gerçekleşmesi sonucu oluştuğu, MK. Konvansiyonun 22. maddesine göre davalının sorumluluk üst sınırının 836 SDR(= 3.356,96 TL), gerçek zararın 2.934,66 TL olması ve gerçek zararın sorumluluk üst sınırının altında kalması nedeniyle, davalının gerçek zarardan 2.934,66 TL'sından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptali ile takibin 2.934,66 TL asıl alacak üzerinden devamına, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10442, Karar No: 2013/13253, Tarih: 25.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/10442 E.  ,  2013/13253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.02.2011 tarih ve 2009/462-2011/46 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.06.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılardan ...nş. Tic. ve San. A.Ş., ..., ... (Kuyuma) ve ... vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen hisse devir protokolü uyarınca müvekkilince ödenen vergi cezasından davalıların sorumlu olduğunu, rucuan tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, takip konusu borç miktarının, davacı yetkililerinin geçerliliği bulunmayan ve yürürlükteki olmayan bir sözleşmeyi, basiretli bir tacirden beklenin aksine vergi doğudan olayın ve buna bağlı olarak vergi ödemelerini gerektirir bir durumun gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadan ve yasal yollar tüketilmeden davacı tarafından yapılan damga vergisi ödemesinden kaynaklandığını, yersiz ödeme olduğunu, müvekkillerinin sorumlu bulunmadığını, inkar tazminatı koşullarının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı gerçek kişiler ile Kazancı A.Ş. arasında Petgaz A.Ş'nin hisse devrine ilişkin 13.02.2007 tarihinde sözleşme imzalandığı, bu sözleşme uyarınca kayıtlarda ve mizanda yer almayan borç, yükümlülük doğuran çek, senet, sözleşme v.b belgelerin devir sonrası ibrazı halinde mali ve hukuki sorumluluğunun satıcı taraf üstlenmeyi kabul ve taahhüt ettiği, vergi inceleme raporunda Malatya Doğalgaz Dağ. A.Ş'nin Ocak 2006 vergi döneminde ...nş. A.Ş. ile Malatya Doğ. Dağ. A.Ş. arasında Malatya şehir içi doğal gaz dağıtım ve servis hatları inşaatı yapımı işi ile ilgili olarak düzenlenen 16.01.2006 tarihli sözleşme kapsamında damga vergisi kanunu yönünde yapılan inceleme sonucu 179.653,88 TL tutarında damga vergisi tarh edilmesi ve buna ilişkin vergi cezası kesilmesi gerektiğinin Bildirildiği, damga

vergisi ve cezasının davacı tarafça ödendiği, bu vergi tahakkuku ve cezanın kesilmesinin mevzuata uygun olduğu, eser sözleşmesinin 28.1 maddesi uyarınca damga vergisinin nihai sorumlusunun davalı şirket olduğu, sözleşme uyarınca bu verginin ilk davalı şirket hak edişinden kesilerek yatırılacağının kararlaştırıldığı, bu yükümlülüğün ihlal edildiği, sözleşmenin imzalanmasıyla vergi tahakkukunun yapılacağı, uygulanıp uygulanmamasının sonuca etkili olmadığı, davacı şirketin zamanında hak edişten kesinti yaparak vergi yatırmaması nedeniyle davalı şirketin vergi ceza ve fer'ilerinden sorumlu olmayacağı, davacı hisselerini davalı gerçek kişilerin dava dışı kişilere devir ettiği, mizan dışında ileride doğacak borçlardan dolayı sorumluluk üstlendikleri, vergi tahakkuk dönemi, öncesi ve sonrası bu davalıların yönetimde yer aldığı, vergi ve fer'ilerinden sorumlu oldukları gerekçesiyle davalı şirketin icra takibine itirazının 175.000,00 TL asıl alacak ve 5.954,79 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, diğer davalıların itirazının 316.000 TL asıl alacak ve 10.954,79 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, %40 inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının, icra takip talepnamesinde hisse devir sözleşmesi yanında davalı şirketle 16.01.2006 tarihinde yapmış oldukları doğal gaz dağıtım ve servis hatları inşaatı yapım sözleşmesi ile bu sözleşme nedeniyle tahakkuk ettirilen damga vergisine esas vergi inceleme raporuna dayanmış olmasına, anonim şirket ortaklarının şirketin borçlarından dolayı kişisel sorumluluğunun bulunmamasına, davalı gerçek kişilerin davacı şirketteki hisselerinin tamamının dava dışı ... ... ve...'ya devrine ilişkin 13.02.2007 tarihli hisse devir protokolünün III/2. maddesi uyarınca üstlendiği sorumluluğun devir tarihi itibariyle davacı şirketin kayıtlarında ve mizanda yer almayan, esas itibariyle bu tarih itibariyle bilinmeyen borç ve yükümlülüklere ilişkin olmasına, davacı şirketin davalı gerçek kişilere karşı hisse devir protokolü uyarınca dava açmasının mümkün bulunmasına, davalı şirketle davacı şirket arasında düzenlenen inşaat yapım sözleşmesinin 28.1. maddesinde damga pulu vergisi ve harçlarının davacı tarafça davalı şirket adına yatırılacağının ve davalı şirketin ilk hak edişinden kesileceğinin hüküm altına alınmış olmasına, böylelikle anılan taraflarca damga vergisinin nihai sorumlusunun davalı şirket olacağının kararlaştırılmış bulunmasına, davacı şirketin ödemiş olduğu damga vergisi itibariyle davalı şirkete başvurmasında bir isabetsizlik olmamasına göre, davalılar vekilinin davalı şirkete yönelik tüm, davacı vekili ile davalılar vekilinin davalı gerçek kişilere yönelik yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taraflar arasında düzenlenen hisse devir protokolü ile doğal gaz dağıtım ve servis hatları sözleşmesi uyarınca ödenen damga vergisi ve fer'ilerinin rucuan tazmini istemine ilişkindir.