muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12591, Karar No: 2022/31, Tarih: 10.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12591 E.  ,  2022/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten basit yaralama suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a, 62, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 2.250,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2021 tarihli ve 2020/598 Esas, 2021/486 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21.09.2021 tarihli ve 2021/12653 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2021 tarihli ve... sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında "...Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.." şeklindeki düzenleme ile sonuç cezanın nasıl belirleneceğinin düzenlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Basit yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61'inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223'üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenlemede de öngörülen ve takdiri olmayan indirim oranının sonuç ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin anlaşılması karşısında,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a ve 62. maddelerine göre belirlenen 150 gün adli para cezası üzerinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini takiben, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 2.240,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca indirim oranının gün karşılığı adli para cezası üzerinden yapılması yerine, belirlenen 150 gün adli para cezasının paraya çevrildikten sonra yapılması suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

5237 sayılı TCK'nin 61/5. maddesine göre; “Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir.” TCK’nin 61/8. maddesine göre ise “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.”

5271 sayılı CMK’in "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251/3. maddesinde "Beyan ve savunma için verilen süre dolduktan sonra mahkemece duruşma yapılmaksızın ve Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaksızın, Türk Ceza Kanununun 61'inci maddesi dikkate alınmak suretiyle, 223'üncü maddede belirtilen kararlardan birine hükmedilebilir. Mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." hükmü yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; sanık hakkında eşe karşı kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-a ve 62. maddelerine göre sonuç olarak hükmedilen 150 gün adli para cezasından 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi uyarınca (¼) oranında indirim yapılması ile sonuç cezanın 112 gün adli para cezası olarak belirlenmesinden sonra TCK’nin 52/2. maddesi uygulanarak adli para cezasının miktarının tayin edilmesi gerekirken, uygulamada hata yapılarak CMK’nin 251/3. maddesine göre indirim yapılmadan önce TCK’nin 86/2, 86/3-a ve 62. maddelerine göre hükmedilen 150 gün adli para cezasının TCK’nin 52/2. maddesine göre günlüğü 20 TL’den çevrilerek 3000 TL adli para cezasına hükmedilmesinden sonra bu miktar üzerinden CMK’nin 251/3. maddesine göre (¼) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2021 tarihli ve 2020/598 Esas, 2021/486 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, sanık ...’ın kasten basit yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gereğince cezasında (1/4) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3948, Karar No: 2006/10330, Tarih: 28.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3948 E.  ,  2006/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... 2.A.H.

DAVA TÜRÜ :Nüfusta Baba Adının Düzeltilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkeme kararının Cumhuriyet Savcısına tebliğ edildiğine dair belge, bilgi bulunmamaktadır. Usulüne uygun tebliğinin sağlanmıs (Tebligat K.m.43)

2-Davalı ...'in nüfusa tesciline esas belgelenin istenerek dosyaya eklenmesi,

3-Davalılar...'e mahkeme kararı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş adreste bulunmama nedeni belirlenmemiş ve beyan sahibinin ismi ve imzası alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* tebligat geçersizdir.

O halde yukarıda açıklanan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi.28.06.2006 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/9957, Karar No: 2021/2905, Tarih: 15.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/9957 E.  ,  2021/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığının 26/11/2019 tarihli ve 2019/3436 soruşturma, 2019/364 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2019 tarihli ve 2019/16010 soruşturma, 2019/2291 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, bu kez dosyanın yeniden suç yeri itibariyle Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/02/2020 tarihli ve 2020/540 soruşturma, 2020/98 sayılı yetkisizlik kararı ile ortaya çıkan yetki uyuşmazlığı üzerine, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2020 tarihli ve 2020/455 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/09/2020 gün ve 94660652-105-61-10195-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2020 gün ve 2020/84193 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 18/12/2019 tarihli yetkisizlik kararı ile Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği, bu nedenle Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/12/2019 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu cihetle, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, uyuşmazlığın esastan incelenmesi neticesinde yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilerek dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak bu defa Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının kendisini yetkisiz görerek yetkisizlik kararı ile dosyayı Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla; mercii Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tekrar verilen (3.) yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğunu gözeterek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2020 tarih ve 2020/455 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9365, Karar No: 2019/11431, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/9365 E.  ,  2019/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 27.10.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10391, Karar No: 2024/8575, Tarih: 03.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/10391 E.  ,  2024/8575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/543 E., 2023/868 K.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; boya ustası olan müvekkilinin 11.06.2008 tarihinde askeri tesislerin bulunduğu Hac Konaklama Tesislerindeki trafo kabinini tüm önlemleri almış olmasına rağmen boyadığı esnada yüksek gerilim hattına kapılarak ağır şekilde yaralandığını, yapılan müdahaleye rağmen sağ kolunu kaybettiğini, ömür boyu iş göremez ... geldiğini, olay mahallinde hiç önlem almayan ve boyama işinin yapıldığı yere çok yakın geçirilen yüksek gerilim hattı nedeniyle Dedaş'ın tam kusurlu ve sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminat ve 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile talebini 284.693,12 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu olayın gerçekleştiği yer olarak belirtilen Hac Konaklama Tesislerinde davalı kurumun trafo kabininin bulunmadığını, trafo kabininin tesisi kuran ve işleten kuruma ait olduğunu, bu nedenle davalı kurumun sorumluluğunun bulunmadığını, olayın gerçekleştiği yapının maliki tarafından gerekli tedbirlerin alınmadığını, enerji nakil hatlarıyla ilgili yapılacak herhangi bir tamirat ve benzeri en basit bir işlemde dahi enerjinin kesilmesi için kurumdan talepte bulunulması gerektiğini, olayda bu şeklide bir talepte bulunulmadan trafo boyama işine girişilmesinin nedensellik bağını ortadan kaldırdığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.06.2010 tarihli, 2008/297 Esas ve 2010/203 Karar sayılı ilamı ile; davaya konu olayın gerçekleştiği belirtilen Hac Konaklama Tesislerinde belirtilen tarihte ve belirtilen şekilde olayın gerçekleştiğine ilişkin herhangi bir tutanağın bulunmadığı, haksız fiile dayalı olarak açılan iş bu maddi ve manevi tazminat davasında haksız eylemin gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşti ise nerede ve ne şekilde gerçekleştiği, kolluk kuvvetinin bulunduğu yerde gerçekleştiği iddia edilen olayın bu şekilde kayıt dışı kalmasının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairenin 19.11.2012 tarihli, 2012/10855 Esas ve 2012/17309 Karar sayılı ilamı ile; ''...Dosya içeriğinden, Cizre Devlet Hastanesinin davacı ...'ın yaralanmasına ilişkin 24.09.2008 tarihli raporunda, Silopi'den elektrik çarpması şikayeti ile helikopterle acil polikliniklerine sevk edilen hastaya gerekli müdahalelerin yapıldığı ve daha sonra helikopterle Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Polikliniğine sevk edildiği ve yine Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi ABD'nin yazısında elektrik yanığına maruz kalan hastanın tedavisinin yapıldığından bahsedildiği, Şırnak Devlet Hastanesi'nin 31.12.2008 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda ise vücut fonksiyon kaybı oranının % 58 olduğunun belirlendiği ve dinlenen tanık İslam Ergün ve Nihat Kayek'in beyanlarında, davacı ile birlikte Hac Konaklama Tesislerinde boyama işi için bulundukları, Yasin Galyan isimli erin de koruma amaçlı yanlarında bulunduğu, boyama işinin Dedaş'tan alındığı, Dedaş ekiplerince trafoda elektriğin kesildiğinin söylenmesi üzerine boyama işine başlanıldığı, davacının yüksek gerilim hattına kapılarak alev içerisinde kaldığı, askerlerin müdahalesi ile helikopterle Cizre Devlet Hastanesi'ne sevkedildiği yönünde beyanda bulundukları anlaşılmaktadır. Tanık anlatımları, Cizre Devlet Hastanesinin davacı ...'ın yaralanmasına ilişkin 24.09.2008 tarihli raporu, Şırnak Devlet Hastanesi'nin 31.12.2008 tarihli Sağlık Kurulu Raporu ve diğer tedavi evrakları ile davacının Hac Konaklama Tesislerinde elektrik trafosunu boyarken elektrik akımına kapılması sonucunda yaralandığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı DEDAŞ kurumu dava konusu olayın meydana geldiği Hac Konaklama Tesislerindeki trafo binasının kendisine ait olmadığı ve bakım ve onarımının askeriyeye ait olduğu beyanında bulunmuş ise de bu durum taraflar arasında iç ilişkide geçerlidir. Kaldı ki tesislerdeki trafoya enerji verme yükümlülüğünün davalı kurumda olduğu ve olay günü de tanık anlatımlarından anlaşıldığı üzere davalı kurum tarafından elektrik kesildiği bilgisi verildiği anlaşıldığına göre mahkemece tarafların kusur durumları araştırılarak ve zarar kapsamı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Açıklanan yön gözetilmeden davanın reddi doğru olmayıp, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.'' gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 29.05.2019 tarihli, 2013/67 Esas ve 2019/532 Karar sayılı ilamı ile; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının Hac Konaklama Tesislerinde boyama işi için bulunduğu sırada yüksek gerilim hattına kapılarak yaralandığı, dava konusu olayda davalı ile birlikte taşeron şirket ve tesisin trafo aboneliği adına tesis edilen ...'nın da kusur ve sorumluluğu bulunduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 61 inci ve 62 nci (818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci) maddeleri uyarınca davalı ile zararın doğmasına sebebiyet verenler arasında teselsül hükümlerine göre birlikte sorumluluğun söz konusu olduğu, davacının davalıdan bilirkişi raporu ile belirlenen 262.370,67 TL sürekli iş göremezlik ve 2.104,07 TL geçici iş göremezlik zararını talep etme hakkı olduğu, ancak davacı vekilince bozmadan sonra 01.04.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi sunulduğu, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 esas ve 2016/1 karar sayılı ilamı uyarınca bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle davanın, davalı DEDAŞ İl Müdürlüğü yönünden kabulü ile 5.000,00 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 11.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; dahili davalılar Hakser İnş. Mühendislik Mad. Nak. Hay. İth. İhrc. Ltd. Şti. ve ... yönünden usulüne uygun açılmış dava olmadığından dahili davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı DEDAŞ İl Müdürlüğü vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairenin 27.10.2022 tarihli, 2022/5188 Esas ve 2022/13261 Karar sayılı ilamı ile ''...22.07.2020 yürürlük tarihli 7251 sayılı Kanun ile değişen 6100 sayılı HMK'nın 177/2. maddesinde; "Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması halinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz" düzenlemesine yer verilerek bozmadan sonra ıslah konusuna yasal açıklık getirilmiş, bozma kararı sonrası ıslah yapılıp yapılamayacağı hakkındaki farklı görüş ve uygulamalara son verilerek bozma ve kaldırma kararlarından sonra dosyanın ilk derece mahkemesine döndüğünde tahkikata ilişkin bir işlem yapılıyor ise tahkikat bitinceye kadar ıslah yapılabileceği net bir şekilde belirlenmiştir. Dosya içeriğinden; mahkemece davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine ilişkin verilen ilk kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.11.2012 tarih, 2012/10855 esas ve 2012/17309 karar sayılı ilamı ile; tanık anlatımları, Cizre Devlet Hastanesinin davacı ...'ın yaralanmasına ilişkin 24.09.2008 tarihli raporu, Şırnak Devlet Hastanesi'nin 31.12.2008 tarihli Sağlık Kurulu Raporu ve diğer tedavi evrakları ile davacının Hac Konaklama Tesislerinde elektrik trafosunu boyarken elektrik akımına kapılması sonucunda yaralandığı, her ne kadar davalı kurum dava konusu olayın meydana geldiği Hac Konaklama Tesislerindeki trafo binasının kendisine ait olmadığı ve bakım ve onarımının askeriyeye ait olduğu beyanında bulunmuş ise de bu durumun taraflar arasında iç ilişkide geçerli olduğu, tesislerdeki trafoya enerji verme yükümlülüğünün davalı kurumda olduğu ve olay günü de tanık anlatımlarından anlaşıldığı üzere davalı kurum tarafından elektrik kesildiği bilgisinin verildiği, bu nedenle mahkemece tarafların kusur durumları araştırılarak ve zarar kapsamı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken açıklanan yönler gözetilmeden davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak tarafların kusur durumu ve davacının belirlenen maluliyet oranına göre isteyebileceği tazminat tutarının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Şu durumda; 22.07.2020 yürürlük tarihli 7251 sayılı Kanun ile değişen 6100 sayılı HMK'nın 177/2. maddesi ile bozma kararından sonra tahkikata ilişkin bir işlem yapılması halinde, tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabileceğine dair açık düzenleme yapıldığı gözetilerek, Kanun değişikliği uyarınca davacı yanın 01.04.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir