muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20555, Karar No: 2013/12748, Tarih: 07.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20555 E.  ,  2013/12748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizli 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :5.6.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, tapu iptali ve tescil ile aile konutu şerhi konulması yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 7.5.2013 günü temyiz eden davacı F... S... vekili Av. H.... K... İle karşı taraf tüm davalılar vekili olduğunu bildiren Av. Z... A... geldiler. Yetki belgesini ibraz etti. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, aile konutu olarak özgülenen taşınmazın, hak sahibi eş tarafından diğer eşin açık rızası alınmadan devredilmiş olması sebebiyle tapu iptali ve tescil, taşınmazın kaydı üzerine aile konutu şerhi konulması ile davalı eşin tasarruf yetkisinin sınırlandırılması isteğine ilişkindir.

Aile konutunun, hak sahibi eş tarafından devri ve konut üzerindeki hakların sınırlandırılması, diğer eşin açık rızasına bağlıdır (TMK.md. 194/1). Bu rıza alınmadan konutla ilgili yapılan tasarruf işlemi geçersizdir. Bu geçersizliği, rızası gereken eş, konutun bu vasfını devam ettirmesi koşuluyla ancak evlilik birliği süresince ileri sürebilir. Evlilik herhangi bir sebeple sona ermiş ise, Türk Medeni Kanununun 194. maddesinin "aile konutuna" sağladığı koruma da sona erer. Tarafların boşanmalarına ilişkin Alman mahkemesince verilen karar Denizli 3. Aile Mahkemesinin 2009/521 esas ve 2009/632 karar sayılı ilamı ile tanınmış ve tanıma kararı 3.3.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı ile konutu devreden davalı eş A... arasındaki evlilik birliği boşanma ile sona ermiştir. Karar tarihi itibariyle dava konusu taşınmaz aile konutu olmaktan çıkmıştır. Bu durumda, dava konusuz hale gelmiştir. Bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 990.00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.05.2013 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/172, Karar No: 2014/7560, Tarih: 10.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/172 E.  ,  2014/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/921 esas sayılı tapu iptali ve tescil davasına konu olan 332 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından “....’nın” baba adı yerine “.... karısı” yazıldığını anılan paydaşın baba adının “...” olduğunu, kaydın düzeltilmesi bakımından kendisine yetki verildiğini ileri sürerek tapu kaydının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın paydaşı .....’nın payı bakımından elbirliği mülkiyetinin sona erdirilmesine dair karar verildiği, anılan karar doğrultusunda tapu kaydında mirasçıların intikali yaptırdıkları, davacının davayı açmakta hukuki yararı kalmadığı, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20364, Karar No: 2024/869, Tarih: 25.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/20364 E.  ,  2024/869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2009/66 E., 2009/276 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER: 1.Mahkûmiyet

2.Temyiz isteminin reddi (Aydın 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2009 tarihli, 2009/66 Esas ve 2009/276 Karar sayılı ek kararı)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2009 tarihli ve 2009/66 Esas, 2009/276 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2009 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararının taraflara tebliğ edilmediği anlaşılmakla sanığın 13.10.2023 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine ek karara karşı temyiz talebi mahiyetinde ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2009 tarihli ve 2009/66 Esas, 2009/276 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2009 tarihli ve 2009/66 Esas, 2009/276 Karar sayılı ek kararı ile; sanık müdafiinin 16.11.2009 tarihli dilekçe ile temyiz talebinden vazgeçmesi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Bu ek karar sanık tarafından 13.10.2023 tarihinde temyiz edilmiştir.

II. GEREKÇE

Vekaletnamesinde "kanun yollarından feragat etme" yetkisi bulunan sanık müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, 16.11.2009 tarihli dilekçesi ile; sanığın ise 03.11.2009 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiklerini bildirdikleri, temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olamayacağı ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, Mahkemesince temyiz talebinden vazgeçme nedeniyle verilen temyiz talebinin reddine dair ek kararda açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanığın temyiz sebebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2009 tarihli ve 2009/66 Esas, 2009/276 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3672, Karar No: 2020/6240, Tarih: 18.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/3672 E.  ,  2020/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18 ile 1163 sayılı Kanunun Ek 2/son maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile adı geçen Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2356, Karar No: 2012/16099, Tarih: 09.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/2356 E.  ,  2012/16099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine ve buna bağlı tazminat ile boşta geçen süre ücretinin hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren iş sözleşmesinin davacının sık sık rapor alması sebebiyle kendisinden verim alınamadığı için fesh edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının işyerindeki amiri olan tanık ... da yeminli beyanında davacının hastalığı sebebiyle verim ve performans düşüklüğü göstermediğini, hastalığını öne sürmediğini bilakis hastalığı sebebiyle çalışmadığı zamanlar için ücretsiz mesaiye kalarak işini tamamladığını belirtmiştir. Yine dosya içerisindeki belgelerden anlaşılacağı üzere davacı tek başına işten çıkarılmamış ekli otuzbeş kişilik listede sayılı diğer otuzdört işçi ile birlikte işten çıkarılmasına karar verilmiştir. Tüm bu sebeplerle davalının fesih bildiriminde gösterdiği sağlık raporu kullanma ve bu suretle iş ilişkisini çekilmez hale getiren disiplin bozucu davranışlarda bulunma sebebinin geçerli bir sebep olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25 ve devamı maddeleridir.

Davacının sık sık rapor aldığı ve bu sebeple işin yürütülmesini bozduğu dosya içeriği ile sabittir. Davacının sık sık rapor alması durumunun işyerinde olumsuzluklara yol açtığı ve işin yürütülmesinin bozulduğuna göre iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayandığının kabulü gerekmektedir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 09.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7832, Karar No: 2022/18885, Tarih: 19.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2019/7832 E.  ,  2022/18885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak eşyanın müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Sanıktan 1.300 karton kaçak sigara ele geçirilen olayda; 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz eden fiili, eylem ile ceza arasındaki denge gözetildiğinde hapis cezası bakımından da teşdidi gerektirdiği halde, sanık hakkında hapis cezası yönüyle alt sınırdan uzaklaşılmadan ceza tayini,

2-Hükmün 1. bendinin 2. fıkrasında 5607 sayılı Yasanın 3/10. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapıldıktan sonra sanık hakkında 225 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 300 gün adli para cezasına; takip eden 3. fıkrada 225 gün adli para cezası yerine 300 gün adli para cezasına; takip eden 4. fıkrada 337 gün adli para cezası yerine 450 gün adli para cezasına; takip eden 5. fıkrada 280 gün adli para cezası yerine 375 gün adli para cezasına; takip eden 6. fıkrada 5.600,00 TL adli para cezası yerine 7.500,00 TL adli para cezasına ve takip eden 7. fıkrada 5.600,00 TL adli para cezası yerine 7.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3-Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı göz önünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı göz önünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18127, Karar No: 2017/10570, Tarih: 12.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18127 E.  ,  2017/10570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ... .... yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanması ile ilgili olarak mahalli Cumhuriyet Başsavcılığı'nca ayrıca araştırma ve değerlendirme yapılması mümkün olmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20071, Karar No: 2013/24781, Tarih: 01.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/20071 E.  ,  2013/24781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.04.2012

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 28.05.2013 gün ve 22321-14534 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Aile konutuyla ilgili hak sahibi eşin, konutun kaybı sonucunu doğuran tasarrufları diğer eşin açık rızasına bağlıdır (TMK.md.194/1). Açık rıza alınmadan yapılan tasarruf işlemi rızası gereken eş için bağlayıcı değildir. Bu eş, işlemin açık rızası alınmadan yapıldığını, evlilik birliği süresince konutun bu vasfını devam ettirmesi koşuluyla ileri sürebilir. Evlilik, boşanma veya iptal yahut da ölümle sona ermişse Türk Medeni Kanununun 194. maddesinin aile konutuna sağladığı koruma da nihayet bulur. Başka bir ifade ile Türk Medeni Kanununun 194. maddesi, evlilik birliği devam ettiği sürece uygulanabilir. Birliğin sona ermesinden sonra bu hüküm etkinliğini yitirir.

Davacı ile eşi (davalı) S.’ın Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesinde 02.12.2011 tarihinde boşanmalarına karar verildiği, 2008/1572 esas, 2011/1290 karar sayılı boşanma kararının, kanun yollarından geçerek 21.02.2013 tarihinde kesinleştiği, evlilik birliğinin bu tarihte sona erdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, ortada korunması gerekli bir aile konutu kalmamış, başlangıçta davacı eşin rızasına bağlı olan tasarruf işlemi evliliğin boşanma kararıyla sona ermesiyle davacı eşin rızasına bağlı olmaktan çıkmış ve geçerli hale gelmiştir. Öyleyse davanın esası hakkında bir karar verilmesine artık lüzum kalmamıştır. Ne var ki; bu durum ilk incelemede gözden kaçtığından yerel mahkemece verilen davanın kabulü yönündeki hüküm Dairemizce 28.05.2013 tarihinde onanmıştır. Yukarıda yapılan açıklamalar karşısında davalının karar düzeltme talebi yerinde görüldüğünden, kabulüne, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/I-4. maddesi gereğince yukarıda gösterilen sebeplerle davalı S.ın karar düzeltme talebinin KABULÜNE, Dairemizin 28.05.2013 tarih, 2012/22321 esas, 2013/14534 karar sayılı onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.01.11.2013 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2015/13378, Karar No: 2017/2384, Tarih: 13.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/13378 E.  ,  2017/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; sanığın eylemini adet ve kullanımı gereği açıkta bırakılan eşyadan sayılan motosiklet hakkında işlediğinin görüldüğü olayda TCK 142/1e maddesi uyarınca nitelikli hırsızlık suçunun oluşacağı ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip, sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamında yer alan deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'ün kovuşturma evresinde suça konu motosikleti tanık ... ile birlikte dere kenarından çektiklerini beyan ettiği, hazırlık ifadesinde motosikleti kendisinin aldığını, tamir ettirdiğini, bir arkadaşıyla kullandığını, daha sonra o arkadaşının da başka birine kullanması için verdiğini söylediği görülerek sanığın aşamalardaki savunmalarının çelişkili ve tutarsız olduğunun anlaşılması karşısında; tanık ...'nun bu dosyada yalan tanıklık yaptığından bahisle hakkında yürütülen soruşturmada motosikleti sanığın aldığını annesi ...'nun gördüğünü beyan ettiği görüldüğünden bu hususta ayrıca tanık ...'nun annesi ...'nun da tanık olarak dinlenerek sanığın hukuki durumunun tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11432, Karar No: 2013/8130, Tarih: 21.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/11432 E.  ,  2013/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları....’in çekişme konusu taşınmazları bağış ve satış şeklinde davalı oğlu ...’e temlik ettiğini, onun da muvazaalı olarak diğer davalılara temlik ettiğini, tüm işlemlerin kız çocuklarından mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payları oranında iptal tescil, olmadığı takdirde tazminat veya tenkise karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında 8 parselde bağış suretiyle temlik edilen 1/3 pay yönünden ve davacılar Ayşe, Fatma ve Ümmühani davadan feragat etmişlerdir.

Bir kısım davalılar, iddiaların doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece, "...kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulmasının doğru olmadığı..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.05.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar .... vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacılar ... vd. vekili Avukat .... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalılar ... Avukat, temyiz edilen diğer davacı asiller gelmediler yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle miras bırakanın oğlu ...'e yapılan temliklerin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu saptanmak, kayıt maliki davalının da TMK'nun 1023. maddesi koruyuculuğundan yararlanamayacakları belirlenmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilenler vekili için 990.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edenden alınmasına ve aşağıda yazılı 7.278.70.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan payları oranında alınmasına, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.