muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1759, Karar No: 2011/6437, Tarih: 24.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; sanığın sabıka kaydı getirtilip dosya içine konulmadan mahkumiyetine hükmolunması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4755, Karar No: 2020/4451, Tarih: 07.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/4755 E.  ,  2020/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25/09/2014 tarihinde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06/03/2017 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelemesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 03/10/2018 tarihli 2018/241 Esas, 2018/6293 Karar sayılı ilamı ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir. Dairemizin bu ilamına karşı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kısmen kabul kısmen reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

-K A R A R-

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince, Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 07/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15825, Karar No: 2021/15437, Tarih: 29.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15825 E.  ,  2021/15437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06/12/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 10/02/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti okulda iken müştekinin çantasından cep telefonunu çalması şeklinde eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a ve 31/3. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 11.05.2010 gününden karar tarihine kadar geçtiği gözetilerek, davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24318, Karar No: 2013/174, Tarih: 15.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24318 E.  ,  2013/174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1- Davacı olmadıkları halde tapu maliki .... mirasçısı ...'ün, tapu maliki ... mirasçısı ...)'ün ve tapu maliki ...nun payını da kapsar şekilde fazla bedele hükmedilmesi,

2- Davacılardan ... (...)'ün, karar başlığının 18 ve 36. sırasında iki kez gösterilmesi,

3- Hükmedilen bedele, dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, ıslah edilen miktar için ıslah tarihinden faize hükmedilmesi,

4- Taşınmaz dere yatağında kaldığından terkin edilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca davalı idare adına tescil kararı verilmesi,

5- ...., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı KHK.nun 58.maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir. Bu itibarla hükmedilen bedel üzerinden, nispi karar harcı alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının... irad kaydedilmesine, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2022/10993, Karar No: 2024/6591, Tarih: 15.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10993 E.  ,  2024/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1069 E., 2022/22 K.

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama ve bu suçlara yardım, olası kastla yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı, mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince sanıklar ... (...), ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama, sanık ... (...) hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama, sanıklar ... (...), ... hakkında katılan ...'a yönelik olası kastla yaralama, sanıklar ... (...), ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama, sanık ... (...) hakkında katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama, sanık ... (...) hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama, sanıklar ... (...) ve ... hakkında katılan ...'ya (... oğlu) yönelik kasten yaralama, sanık ... (...) hakkında katılan ... (...)'ye yönelik kasten yaralama, sanıklar ... (...), ..., ... ve ... hakkında katılanlar ..., ... ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... (...)'e yönelik olası kastla yaralama, sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ye yönelik olası kastla yaralama, sanıklar ..., ... (...) hakkında katılan ...'ye yönelik olası kastla yaralama, sanıklar ..., ... hakkında katılan ... (...)'ya yönelik olası kastla yaralama, sanıklar ..., ... (...) hakkında katılan ... (...)'ya yönelik olası kastla yaralama, sanıklar ..., ..., ... (...) ve ... hakkında katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama, sanıklar ..., ... hakkında katılan ...'ye yönelik olası kastla yaralama, sanıklar ..., ... (...) hakkında katılan ...'ye yönelik olası kastla yaralama suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret ve mahkûmiyet kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ..., ..., ... (...), ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar ..., ..., ... (...), ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.01.2020 tarihli ve 2018/567 Esas, 2020/9 Karar sayılı kararı ile,

1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

2. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

3. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

4. Sanıklar ..., ...,..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

5. Sanıklar ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

6. Sanıklar ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

7. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ... (... oğlu)'ya kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

8. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

9. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

10. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

11. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

12. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

13. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

12. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

13. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

14. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

15. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

16. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

17. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

18. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

19. Sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/1, 29/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

20. Sanıklar ..., ... hakkında olası kastla öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 21/2, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 8'er yıl 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

21. Sanıklar ..., ... (...) hakkında olası kastla öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 21/2 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

22. Sanıklar ..., ... (... oğlu), ..., ... (...), ... (...), ..., ... (... oğlu) hakkında kasten öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

23. Sanıklar ..., ... hakkında katılan ... (...)'a yönelik olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 29/1, 21/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1'er yıl 3'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

24. Sanıklar ..., ... (...) hakkında katılan ... (...)'a yönelik olası kastla yaralama suçundan 5237 Kanun'un 86/1, 3-e, 29/1, 21/2, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1'er yıl 6'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ...'ın mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

25. Sanıklar ..., ... (... oğlu), ..., ... (...), ... (...), ..., ... (... oğlu) hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

25. Sanıklar ..., ... (... oğlu), ..., ... (...), ... (...), ..., ... (... oğlu) hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

26. Sanıklar ..., ... (... oğlu), ..., ... (...), ... (...), ..., ... (... oğlu) hakkında katılan ... (...)'ya yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

27. Sanıklar ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 21/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1'er yıl 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

28. Sanıklar ..., ... (...) hakkında katılan ...'e yönelik olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 21/2, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2'şer yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'ın mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

29. Sanıklar ..., ... (... oğlu), ..., ..., ..., ... (... oğlu), ... (...) hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

30. Sanıklar ..., ... hakkında katılan ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 21/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1'er yıl 8'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

31. Sanıklar ..., ... (...) hakkında katılan ...'a yönelik olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 21/2, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2'şer yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ...'ın mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

32. Sanıklar ..., ... (... oğlu), ..., ..., ..., ... (... oğlu), ... (...) hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

33. Sanıklar ..., ... (... oğlu), ..., ... (...), ... (...), ..., ... (... oğlu), hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

34. Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 87/3, 29/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 3 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,

35. Sanıklar ..., ... (...), ..., ... (... oğlu), ..., ... (... oğlu), ..., ..., ... (...), ... (...) hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

36. Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 3-e, 87/3, 29/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına,