muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3891, Karar No: 2023/3318, Tarih: 29.05.2023

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Türkiye Halk Bankası A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Türkiye Halk Bankası A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, müvekkili çalışanlarının, vakfın mevcut imza sürkülerine göre işlem yapması sebebi ile müvekkilinin kusurundan bahsedilemeyeceğini, bankaların sadece ilk bakışta anlaşılabilecek imza konrtollerini yapmakla yükümlü olduklarını, davacı vakıf tarafından bankaya verilen imza sürkülerinin süresiz düzenlendiğini ve süreçte vakıf yöneticileri değişmesine rağmen yeni imza sirkülerlerinin zamanında muntazam bir şekilde verilmediğini, davaya konu işlemlerin de davacının çalışanlarını denetlememesi neticesinde gerçekleştiğini, bu nedenle müvekkilinin mevcut imza sürkülerine göre işlem yapmasında kendisine izafe edilebilecek bir kusurunun olmadığını, tek ve çift imzalı talimatlar yönünden bir fark olmadığı yönündeki gerekçenin yerinde olmadığını, somut olayda sahte olduğu belirtilen imzaların gerçeğine çok benzer iğfal kabiliyeti bulunan imzalar olduğunun ceza dosyasındaki imza inceleme raporundan ve bu dosyada alınan bilirkişi raporundan anlaşıldığı, bankanın her talimatta imza grafoloji incelemesi isteyemeyeceğini, davacının çalışanın işlemlerini 11 yıl boyunca denetlememesi sonucu ortaya çıkan zarardan müvekkiline %80 kusur izafe edilmesinin fahiş olduğunu, davacının yıllar sonra işlemlere itirazının dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, davalı ... Kurtçu tarafından sahte tanzim edilen talimatlar ile dava konusu yapılmayan talimat formlarının birebir aynı olduğunu, vakıf hesabından usulüz çekildiği belirtilen paranın bir kısmı ile vakfı personelinin maaş ve sair ödemelerinin yapıldığını, dolayısıyla davacının bu kısmı zarar olarak müvekkilinden talep edemeyeceğini, bilirkişilerin bu tutarı davacı zararına dahil etmelerinin doğru olmadığını, davaya konu işlemler ile toplamda 35.774,55 TL'nin vakfın giderleri için ödendiğini, davacının iç denetimini yerine getirmeyerek banka hesaplarındaki mutabakatsızlığı 11 yıl boyunca fark etmemesi sebebi ile kusurun tamamen davacıda olduğunu, iyi adam çalıştırmaması sebebi ile davacının kusurlu olduğunu, Mahkemece müktesep hak ilkesine aykırı karar verildiğini, diğer davalının sahtecilik suçundan mahkum olduğu ve %100 sorumlu olduğu sabit olduğuna göre sahteciliğin diğer mağduru olan müvekkilinin zarardan birlikte sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, dava konusu zarara davacı vakfın sebep olduğu dikkate alındığında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 nci maddesine göre müvekkiline kusur yüklenemeyeceğini, reddedilen kısım yönünden vekâlet ücretinin hatalı hesaplandığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, sahtecilik, davalı banka yetkililerinin kusuru ile meydana geldiğinden davalı bankanın %100 kusurlu olması gerektiğini, davalı banka ile davacı arasındaki hukuki ilişkinin ticari olduğunu, davacının davalı banka nezdindeki hesaplarına ticari faiz uygulandığını, zararın tazmininin ancak ticari faiz uygulanması ile mümkün olduğunu, yasal faiz uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı vakıf çalışanı tarafından davacı adına atılan sahte imzalarla davalı bankadan tahsil edilen paranın mal edinildiğinden bahisle oluşan zararın davalılardan haksız fiil ve adam çalıştıranın sorumluluğu esaslarına göre tahsili talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un 2 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Türkiye Halk Bankası A.Ş. vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dava davalı banka yönünden ticari iş sayıldığından ve davacı da dava dilekçesinde ticari faiz talebinde bulunduğundan 3095 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi uyarınca davalı banka yönünden avans faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesi ve 5236 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 5236 sayılı Kanun’un 16 ncı maddesi ile değiştirilmeden önceki 438 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Türkiye Halk Bankası A.Ş. vekilin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “1-Davanın kısmen kabulüne , 72.745,62 TL nin (davalı Halk Bankası %80'i olan 58.196,49 TL'sinden sorumlu olmak üzere) davalı banka yönünden dava tarihinden itibaren, davalı ... Kurtçu yönünden aşağıdaki tabloda belirtilen tarihlerden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,” ibaresinin çıkartılarak yerine “1-Davanın kısmen kabulüne, 72.745,62 TL'nin (davalı Halk Bankası %80'i olan 58.196,49 TL'sinden sorumlu olmak üzere) davalı banka yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalı ... Kurtçu yönünden aşağıdaki tabloda belirtilen tarihlerden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin REDDİNE,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı bankaya yükletilmesine, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3219, Karar No: 2017/14407, Tarih: 02.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3219 E.  ,  2017/14407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Dernek

... A R A R

Mahkemenin gerekçeli kararının, davacı ve davalıya, davacı temyiz dilekçesinin davalıya tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosyada rastlanılamadığından adı geçenlere sözkonusu tebligatlar yapılmış ise belgelerin, edilmemiş ise yöntemine uygun şekilde tebliği ile belgelerinin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14050, Karar No: 2025/3960, Tarih: 06.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/14050 E.  ,  2025/3960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/1341 Değişik İş - 2024/1340 Karar

Davacı vekili tarafından adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan davacının, 06.02.2023 tarihli depremde konutunun ağır hasar aldığı, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Zorunlu Deprem Sigortası (ZDS) Poliçesi ile sigortalı konutun 06.02.2023 tarihinde meydana gelen depremde hasara uğradığını, müvekkiline 313.600,00 TL ödendiğini, yeni tarifeye göre tam ödeme yapılması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 313.600,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talepte bulunabilmesi için ipotek alacaklısının açık muvafakati gerektiğini, kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, ödeme yapıldığını, sorumluluğun sona erdiğini, ek prim alınmaksızın güncel tarife ücretinden sigorta bedeli ödenmesinin söz konusu olmayacağını, teminat dışında kalan bir durum olup olmadığının araştırılması gerektiğini, keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; zeyilname düzenlenmeksizin ve ek prim ödenmeksizin 25.11.2022 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Zorunlu Deprem Sigortası Tarife ve Talimat Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Tebliğ'in uygulanma imkanı olmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; sigorta bedelinin riziko tarihine göre belirlenmesi gerektiğini, mevzuatta zeyilname düzenlenmesi ve ek prim ödenmesi gerektiğine yönelik düzenleme bulunmadığını, davalının aydınlatma yükümlülüğünü ihlal ettiğini, tarife değişikliğinin yazılı olarak bildirilmediğini, kısa mesaj ile dahi bilgilendirme yapılmadığını ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; her iki taraf için de maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla nispi vekalet ücretinin 1/5'ine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Uyuşmazlık; Zorunlu Deprem Sigortasında sigorta tazminatı olarak poliçe üzerinde yazılı olan sigorta bedelinin mi, yoksa poliçe düzenlendikten sonra yürürlüğe giren Zorunlu Deprem Sigortası Tarife ve Talimat Tebliği’ne göre belirlenecek bedelin mi ödeneceğine ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen karara davalı tarafça itiraz edilmediğinden, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen kararı davalının temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

VI. KARAR

1. Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

2. Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

Davacının adli yardım talebi kabul edilmiş ise de HMK 339.maddesi gereğince temyizde haksız çıktığından 615,40 TL harcın tahsili ile hazineye irat kaydına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5837, Karar No: 2012/19484, Tarih: 25.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/5837 E.  ,  2012/19484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN ORTADAN KALDIRILMASINA, zaptedilen dava konusu kitapların hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanunun 71/1.maddesi delaletiyle TCK 54/4 maddesi uyarınca ZORALIMINA 25.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25581, Karar No: 2012/40921, Tarih: 17.09.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/25581 E.  ,  2012/40921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 08.06.2007 günü verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK.nın 310.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz ettiği sanığın ise beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki menfaati bulunmadığından katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteklerinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6229, Karar No: 2015/8100, Tarih: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6229 E.  ,  2015/8100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2015

NUMARASI : 2015/310-2015/322

Küçükler hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk ve Çorlu Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yaşı küçük olan çocuklara vasi atanması istemine ilişkindir.

Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince; vasi tayini talep edilen küçüklerin nüfus kayıt örneğine göre yerleşim yerinin “Çorlu/TEKİRDAĞ” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesince de; her ne kadar küçüklerin yerleşim yeri Çorlu ise de, küçüklerin anneleri ile birlikte “Karaköprü/ŞANLIURFA” adresinde kaldıkları gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 19/1. maddesine göre “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 21. maddesine göre de, “Velâyet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hâllerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.”

Her ne kadar MERNİS kayıtlarına göre küçüklerin yerleşim yeri “Çorlu” ise de, vasi adayı olarak dinlenen D.. P..'in küçüklerin “Karaköprü/ŞANLIURFA” adresinde ikamet ettiklerini belirttiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Şanlıurfa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11590, Karar No: 2006/18110, Tarih: 21.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/11590 E.  ,  2006/18110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalansair temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk 27.5.1998 doğumlu...ile davalı baba arasında "her yılın 1 Temmuz saat 10'dan, 30 Temmuz saat 16'ya kadar ve her yıl okulların ilk yarı yıl tatilinde, tatilin ilk bir haftası içerisinde aynı saatlerde çocuğun ve annenin yaşadığı yerde gerçekleştirilmek ve çocuğun baba tarafından alınmak suretiyle" kişisel ilişki kurulması gerekirken, infazda güçlük yaratacak şekilde ve yabancı ülke makamlarını bağlayıcı nitelikte kişisel ilişki kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2.bentte belirtilen nedenle kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının 1. bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.12.2006 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/3703, Karar No: 2021/8179, Tarih: 02.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3703 E.  ,  2021/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu bedelinin tespiti ve Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu bedelinin tespiti ve Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan münavebe ürünlerinin 2011 yılı itibarıyla ayrıntılı üretim giderini (harcama kalemlerini tek tek) gösteren veri cetveli İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden getirtilip sermaye faizi, genel idarecilik giderleri, tarla kirası ve bilinmeyen masraflar,onarım, bakım, amortisman, faiz ve sigorta gibi diğer sabit masraf kalemlerinin üretim masraflarına dahil edilmeyeceği gözönünde tutularak hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Acele el koyma dosyasında hükme esas alınan 20.07.2009 tarihli bilirkişi raporunda ; keşif mahallinde dava konusu taşınmazın üzerinde yer yer çam ağaçları olduğunun görüldüğü belirtilerek 303 adet çam ağacı olduğunun tespit edildiği ve ağaçlar parsel sahibine kalacağından enkaz bedeli olarak 5.000,00-TL’nin tespit edilen bedelden düşüldüğü;bu rapordaki bedelin, davacı idarece düzenlenen 2010 tarihli kıymet takdir komisyonu raporuna esas alınarak 2010 yılına endekslendiği, bozma öncesi hükme esas alınan 25.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda ise; acele elkoyma dosyasında tespit ediliği belirtilen 303 adet çam ağacı sahibine kalacağından ayrıca ağaç ve enkaz değeri hesaplanmadığı anlaşıldığından, dava tarihi olan 2011 yılı, acele elkoyma tarihi olan 2009 yılı ve kıymet takdir raporunun düzenlendiği 2010 yılına ait uydu görüntüleri getirtilip incelenmesi gerekirken ,bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekçesi açıklanmadan 24.08.2006 tarihine ait uydu görüntüleri incelenerek düzenlenen raporun hükme esas alınması,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

3- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21453, Karar No: 2014/18598, Tarih: 15.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21453 E.  ,  2014/18598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi ve ... 7. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.