muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12765, Karar No: 2013/2107, Tarih: 04.03.2013

7) Dava konusu taşınmazlara yakın ya da bitişik komşu kadastro parselleri tesbit edilerek tapulama tutanakları, dayanak tapu ve vergi kayıtları, kadastroca oluşturulan tapu kayıt örneklerinin istenerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/03/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4266, Karar No: 2007/10168, Tarih: 17.07.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/4266 E.  ,  2007/10168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine birleşen davada ... hakkındakidavanın reddine, davalı ... Menkul Kıymetler A.Ş hakkındaki davanın kasulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı ... avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendisinden aldığı 1 410 000 USD borç karşılığı 15.3.1999 tarihli taahhütnameyi verdiğini, 15.3.2000 tarihine kadar ödenmez ise tüm menkul ve gayrı menkullerine ihtiyati tedbir konulması, bankalardaki paraların kendisine temliki ile ... menkul kıymetler AŞ deki hisse senetlerinin ve naktinin kendisine virman edilmesini kabul ettiğini, ancak verilen 15 günlük ek süreye rağmen borcun ödenmediğini ayrıca davalı tarafça borcun ve belgenin inkar edildiğini, kendilerince bilirkişi incelemesi yaptırılıp imzanın davalıya ait olduğunun belirlenmesine rağmen borcun inkar edildiğini ileri sürerek fazlasını saklı tutup 50 000 USD nin tahsiline karar verilmesini istemiş; Birleşen dava ile de Taahhütname isimli belgenin ... Menkul Kıymetler AŞ nin Borsa İşlem Müdürü ile Muhasebe Müdürünce imzalandığını, ödeme yapılmaması halinde davalının hesabının kendisine virman edilmesi konusunda davalının taahhütte bulunduğunu gözeterek Soymene başvurduğunu ve davalının hisse senetlerinin kendisinin hesabına virman edildiğini, davalının savcılığa başvurusu sonucunda imzanın

davalıya ait olduğunun tespit edildiğini , davalının kendilerini SPK ya şikayetleri sonucu SPK nın hisse senetlerinin iadesini istediğini ileri sürerek davacının hesabında bulunan davalıya ait hisse senetlerinin ... AŞ ye temlik edilmemesini ve bu konudaki murarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ... AŞ nin eski genel müdürü ile en büyük hissedarı olduğunu, şimdiki müdürün de davacının eşi olduğunu, kendisinin kesinlikle dava konusu belgeye imza atmadığını, borç almadığını, böyle bir borç altına girmeye ihtiyacının olmadığını, ayrıca sonradan doldurulabilecek şekilde boş kağıda da atılmış imzasının olmadığını , davacıyı savcılığa şikayet ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı, davacının ... AŞ nin eski genel müdürü ile en büyük hissedarı olduğunu, şimdiki müdürün de davacının eşi olduğunu, kendisinin kesinlikle dava konusu belgeye imza atmadığını, borç almadığını, böyle bir borç altına girmeye ihtiyacının olmadığını, ayrıca sonradan doldurulabilecek şekilde boş kağıda da atılmış imzasının olmadığını , davacıyı savcılığa şikayet ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece imzanın davalıya ait olduğuna ilişkin bilirkişi raporları gözetilerek asıl davanın kabulüne,birleşen davada ... hakkındaki davanın reddine ... AŞ ye ilişkin davanın kabulüne karar verilmiş,davalının temyizi sonucu hüküm Dairemizce davacı ile davalı ... AŞ arasında menfaat zıtlığı olması nedeniyle aynı avukatla temsil edilmelerinin mümkün olmadığına dayanılarak bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece yine asıl davanın kabulüne davalı hakkındaki birleşen davanın reddine, ... AŞ ye yönelik talebin kabulüne, davacı hesabında bulunan hisse senetlerinin davacının rızası dışında veya yargı kararı olmaksızın davalıya temlik ve virman edilmesinin önlenmesine bu şekilde taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının 15.3.1999 tarihli taahhütname ile kendisinden ödünç olarak aldığı 1 410 000 USD yi 15.3.2000 tarihine kadar toptan veya kısmi ödemelerle geri ödeyeceğini taahhüt ettiğini, ancak davalının ek süreye rağmen ödemeyi yapmadığını ileri sürerek eldeki davaları açmıştır. Davalı ... sona kadar ısrarlı bir biçimde imzanın kendisine ait olmadığını, açığa imza atmadığını, böyle bir taahhütname vermediğini savunmaktadır.Dosyada mevcut bilirkişi raporları ile Asliye ceza mahkemesi dosyasında bulunan adli tıp ve diğer uzman bilirkişi raporlarında Taahhütnamedeki imzanın davalının ... ürünü olduğu, ancak belgenin alışılagelmiş belge düzenleme prosedürüne uymadığı belirtilmişse de; 15.3.1999 tarihli taahhütnamedeki imzaların ıslak imza olup olmadığı, imzaların metinle aynı zamanda atılıp atılmadığı ile ilgili bir açıklamada bulunulmamıştır.Ayrıca davacı tarafça dosyaya sunulan davalının ek süre istediğine dair olan 29.2.2000 tarihli belge aslının da dosyaya ibraz edilmediği, davacının tacir olmadığını bildirerek inceleme

yapılabilecek her hangi bir defter ve belgesinin bulunmadığını bildirdiği görülmüştür. Dosyada mevcut 11.12.2000 tarihli ... ... tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda Taahhütnamenin rulo şeklindeki kağıda yazıldığı ve alt kısmının imalat sırasında zımbalanmış ... yerinden doğal olarak koparılmasına rağmen, üst kısmının ... koparılma yerlerinden değil, rastgele bir bölgesinden yırtıldığı ve imzanın üste ne yazılacağı bilinmeden alt tarafa sıkıştırılmak suretiyle atıldığının kuvvetli olduğunun bildirildiği, Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesince yaptırılan üçlü bilirkişi incelemesinde ise 29.2.2000 tarihli belgenin incelenmesi ile olayın daha da netleşeceği görüşünün bildirildiği, ancak buna yönelik bir araştırmanın yapılmadığı,7.5.2001 tarihli üçlü bilirkişi raporunda da taahhütnamedeki imzanın davalıya ait olduğunun bildirildiği görülmüştür. Davalı imzanın elektronik ortamda bir şekilde kağıda aktarıldığını ileri sürerek ileri teknik inceleme talebinde bulunmaktadır.Tarafların iddia ve savunmaları ile tüm dosya kapsamı gözetildiğinde; mahkemece tespit edilecek ileri teknik cihazların bulunduğu bir mahalde yeniden yaptırılacak bilirkişi incelemesi ile Taahhütname ile davacıdan 29.2.2000 tarihli ek süre talebini içeren dilekçe aslının temin edilmesi sureti ile her iki belgedeki imzaların ıslak imza olup olmadığının, davalıya ait olup olmadığının metinle eş zamanda atılıp atılmadığının tespit ettirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 500 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 17.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2926, Karar No: 2016/2890, Tarih: 09.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/2926 E.  ,  2016/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 3029 ve 3032 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında "... oğlu ..." olarak yazılı ismin gerçekte mirasbırakanları " ... oğlu ... " olduğunu, soyadının "..." olarak yazılması için ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/452 E. sayılı dosyası üzerinden açtıkları davanın Mahkemenin 2009/93 K. sayılı kararı ile kabul edildiğini ve temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, baba adının düzeltilmesine ilişkin talebin yapılmadığını ileri sürerek, bu defa baba adının "... olarak yazılmasını istemişler;yargılama sırasında 3031 parsel yerine sehven 3032 parselin yazıldığını bildirmişlerlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile 3029 ve 3031 parseller üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kaydında düzeltme yapılması doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1939, Karar No: 2021/2705, Tarih: 22.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1939 E.  ,  2021/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.03.2016 tarih ve 2012/233-2016/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu midibüste yolcu olarak seyahat ederken gerçekleşen tek taraflı trafik kazası sonucunda yaralandığını ve bir gözündeki görme yetisini tamamen kaybettiğini, müvekkilinin davalıların kusuru sebebiyle maddi ve manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek, 10.000.- TL maddi ve 30.000.- TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıların kusuru sonucunda gerçekleşen trafik kazası sonucunda yaralandığı ve maddi ve manevi zarara uğradığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 178,00 TL maddi ve 5.000.- TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 238,57 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... alınmasına, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22020, Karar No: 2015/6376, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22020 E.  ,  2015/6376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5215, Karar No: 2011/6873, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5215 E.  ,  2011/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiye dosya daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak gereği görüşüldü:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 1.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5985, Karar No: 2021/17288, Tarih: 20.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5985 E.  ,  2021/17288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09/09/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20/09/2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, temyiz dışı sanık Ahmet Erdoğan ile birlikte, müştekinin yetkilisi bulunduğu fabrikanın 4. katına yan binadan girmek istedikleri sırada tanık ...’ın görmesi üzerine olay yerinden kaçmak isterken yakalanması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26/04/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.