muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14749, Karar No: 2010/1133, Tarih: 08.02.2010

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; davanın esasına girilerek vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, Vakıflar Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK’nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/46075, Karar No: 2013/32658, Tarih: 10.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/46075 E.  ,  2013/32658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı bankanın farklı şubelerinde 1984 yılından 28.09.2006 tarihine kadar yaklaşık 22 yıl, memur personel veya şube müdürü olarak çalıştığını ve son olarak ... Şubesi’nde müdür olarak çalışmakta iken hizmet akdinin haksız olarak feshedildiğini, ancak yaklaşık 22 yıllık izin ücretinin ödenmediğini, müvekkilinin 1984 - 1993 arasında Kütahya / Simav Şubesinde, 1993 - 1996 arasında ... Şubesinde, 1996 - 2000 arasında ... Şubesinde, 2000 - 2001 arasında ... Merkez Şubesi ve ... Şubesinde, 2001 - 2002 arasında ... Şubesinde görev yaptığını, bu dönemlere ilişkin yıllık ücretli izin kayıtlarının davalı tarafça dosyaya sunulmadığını 2002’den sonra çalışmaya başladığı ... Şubesi’ndeki izin kayıtlarının da eksik olarak sunulduğunu, davalı tarafça sunulan belgelerde, müvekkilinin seminere gönderildiği günlerin bile yıllık izinden sayıldığının görüldüğünü, diğer taraftan, davalı tarafça sunulan "... Müdürlüğü Şubesi Kalan Yıllık ücretli İzin Bildirim Çizelgesi" adı altında müvekkiline imzalatılan belgeye itibar olunamayacağını, zira bu belgeyi destekleyen yıllık ücretli izin çizelgelerinin mevcut olmadığını, bunun yanında, müvekkilinin, çalışırken bu belgeyi imzalamak zorunda kaldığını, çalışan birinden ibraname adı altında bu şekilde belge alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu iddia ederek yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının 08.10.1984-28.09.2006 tarihleri arasında çalıştığını, son olarak ... Şubesi’nde müdür olarak görev yapmakta iken hakkında sürdürülen soruşturma nedeniyle 13.06.2006 tarihinde geçici olarak görevden el çektirildiğini ve genel müdürlük emrine alındığını, soruşturma sonunda da 4857 sayılı İş Yasasının 25 / II. maddesi ve Toplu İş Sözleşmesinin ilgili maddeleri uyarınca hizmet akdinin 28.09.2006 tarihi itibarıyla bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davacının, feshin geçersizliğine ve işe iadeye ilişkin olarak açtığı ... 10. İş Mahkemesinin 2006/253 Esas, 2008/738 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamada fesih haklı bulunarak işe iade talebinin reddedildiğini, bu kararın da Yargıtay'ca onanarak kesinleştiğini, diğer taraftan, davacının 22 yıllık çalışma hayatı boyunca yıllık izninin kullandırılmadığı iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu, davacının işe başladığı tarihten, işten ayrıldığı 2006 yılına kadar her yıl için 31 gün ( Takvim günü ) olmak üzere 21 yıl için toplam 651 gün izne hak kazandığını, 2003 yılında “İzinlerin Mekanizasyonu Projesi " kapsamında ücretli izin, özür izni ve idari izinlerin sisteme girişi ve sistemden takibine yönelik uygulama çalışmaları başlatıldığını ve tüm çalışanlara ait izin bilgileri ile ilgili veri tabanının oluşturulabilmesi amacıyla uygulama öncesinde bir defaya mahsus olmak üzere tüm çalışanlar tarafından Sirküler Mektup ekinde yayınlanan "Kalan Eski Yıllık Ücretli İzin Bildirimi " çizelgesinin tam ve eksiksiz olarak 01.11.2003 tarihine kadar genel müdürlüğe iletilmesinin istendiğini, davacının müdür olarak görev yaptığı ... Şubesi’nden kendi imzası ile gönderilen 03.11.2003 tarih ve 1880 sayılı yazıda, 2002 yılından 9 gün, 2003 yılından 31 gün olmak üzere toplam 40 gün izni olduğunu, bunun dışında başka bir izni bulunmadığını belirten imzalı beyanı olduğunu, bu tarihten sonra davacının 2004 ve 2005 yıllarında 31’er gün daha izne hak kazandığını, bu şekilde, daha önceki dönemlerden kalanlarla birlikte toplam hak edişinin 102 gün olduğunu, 2003 yılından, işten ayrıldığı tarihe kadar, yıllık izninin 83 gününü kullandığını, 19 gün izin hakkı kaldığını, davacının 03.05.2005 tarihinde ... Şubesi’nden ayrılıp 04.05.2005 tarihinde ... Şubesi’nde göreve başladığını, davalı bankanın mevzuatı gereği, “İşyerinde Bulunmayan Personel Çizelgeleri”nin her ay için ayrı ayrı düzenlenerek 6 ayda bir genel müdürlüğe gönderilmesi nedeniyle ilk 6 ayın çizelgesinin Temmuz ayının 7. iş gününe kadar, ikinci 6 ayın çizelgelerinin Ocak ayının 7. iş gününe kadar gönderilmesi gerektiğini, “İşyerinde Bulunmayan Personel Çizelgeleri”nde personelin her ne sebepten olursa olsun Şubede bulunmama sebeplerinin açıklayıcı bilgi olarak yer aldığını, buna bağlı olarak, davacının görevli olarak eğitim seminerine katıldığı günlerin davacı tarafça belirtildiğinin, aksine yıllık izin olarak hesaplanmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazanıp kazanamadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda davacı 22 yıl boyunca yıllık ücretli izin kullanmadığını, kullandırıldığına ilişkin olarak da davalının belge sunamadığını iddia ederek kullandırılmayan yıllık ücretli izinlerine ilişkin alacak talebinde bulunmuştur.

Davalı ise davacının çalışma süreci içerisinde yıllık ücretli izinlerini kullandığını, 2003 yılı içerisinde her türlü iznin kullanımına ilişkin bir düzenlemeye gidildiğini, davacının kullanmadığı izinlere ilişkin beyanda bulunduğunu, bu ücretli yıllık izinlerin de daha sonra davacıya kullandırıldığını savunmuştur.

Dosya içerisinde davalı vekili tarafından bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde sunulan 18.02.1005 tarihli, davacının şube müdürü olarak imzaladığı belgeye göre; 21.02.2005 09.03.2005 tarihleri arasında davacının yıllık izin kullanacağı için müdürlük yetkilerinin bir başka personele verilmesinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

Davacının şube müdürü olarak böyle bir belgeyi imzalaması halinde yıllık izinlerini kullanmadığını iddia etmesi iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz. Davacının bu dönemde yıllık izinde olduğunun kabulü ile bu sürenin yılık ücretli izin alacağından dışlanmaması hatalıdır.

Ayrıca yine davalı vekili tarafından bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde sunulan 18.05.2006 tarihli belgenin elektronik imzalı olduğu, davacının 05.04.2006-24.04.2006 tarihleri arasında yıllık izinde olması nedeni ile müdürlük yetkilerinin bir başka personele verilmesinin kararlaştırıldığına ilişkin yazı yazıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu belgenin dayanağı olan görevlendirme yazısı, ayrıca elektronik imzalı olduğu bildirilen bu belgenin sıhhati araştırılıp sıhhatinden şüphe edilmeyeceğinin anlaşılması halinde bu süreninde davacının yıllık ücretli izin alacağından mahsup edilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18739, Karar No: 2014/7001, Tarih: 13.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18739 E.  ,  2014/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hırsızlık eyleminin 20.00-20.30 aralığında gerçekleştiğinin, suç tarihinde yaz saati uygulaması da olduğu dikkate alındığında, güneşin saat 20.51’de battığının ve TCK.nun 6/1-e maddesi hükmü ile gecenin 21.51’de başladığının anlaşılması karşısında, eylemin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden TCK.nun 143. maddesiyle uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 50/1. maddesinde, kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrileceği hususunun düzenlendiği, aynı yasanın 49/2. maddesine göre 1 Yıl ve daha az süreli hapis cezalarının kısa süreli hapis cezası olarak belirtildiği, sanığa verilen 1 yıl 11 ay hapis cezasının kısa süreli olmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesi uygulanarak hükmedilen hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanması sonucu bulunan 2 yıl 4 ay hapis cezasının, aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sonucunda sanığa 1 yıl 11 ay 10 gün yerine 1 yıl 11 ay hapis cezası verilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanığa hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesi uyarınca tayin olunan 2 yıl hapis cezasının, aynı yasanın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirilmesi sonucu 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmedilen 1yıl 8 ay hapis cezası kısa süreli olmadığından seçenek ceza olarak adli para cezasına çevrilemeyecek ise de, aleyhe temyiz olmadığından ve bu itibarla sonuç ceza kazanılmış hak oluşturacağından, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 13.900 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/600, Karar No: 2014/8148, Tarih: 30.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/600 E.  ,  2014/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.09.2013 tarih ve 2006/660-2013/352 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyanın incelenmesinde duruşma için gerekli tebligat giderinin yatırılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin davacı ..., davalı ve bunların iki çocuğundan oluşan bir aile şirketi olduğunu, davalının şirkete yönelik olumsuz davranışları nedeniyle ortaklıktan çıkarılmasını talep zorunluluğu doğduğunu, şirket sermayesinin arttırılması ve anonim şirkete dönüştürülmesi için gerekli pay ve paydaş çoğunluğu ile karar alınıp kararın yürütülmesi için diğer ortaklar imzaya çağırıldığı halde davalının imzaya yanaşmadığını, davacı şirketin yabancı meşeli iki şirketin Türkiye distribütörü iken davalının eylemleri nedeni ile başka bir firmaya distribütörlük verilmesine neden olduğunu, şirketle iş yapan müşterileri şirket merkezinden kovduğunu, çalışan personelin davalı tarafından mağdur edildiğini, yetkisi olmadığı halde şirket ve ... adına imza atarak şirket hesaplarından ... Öztekin adına ödemeler yaptığını, ancak bunları cari hesaptan düşmediğini, ayrıca şirketin iş yaptığı dava dışı şirketlere ödemeler yapılması konusunda bankaya talimat verdiğini, davalının şirkete karşı kar payı, kayyım atanması gibi davalar açarak şirketi zor duruma düşürdüğünü, taraf arasında güven ve işbirliği kalmadığını ileri sürerek, davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına ve davacı şirkete verdiği zararlar ile ilgili olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 1.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde söz edilen hususların doğru olmadığını, ortaklıktan çıkartılma koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ... ile davalı arasındaki boşanma davası sürecinde taraflar arasında husumet oluştuğu, davacının şirketin müdürü ve hakim ortağı olduğu, şirketin 1984 yılında taraflarca kurulduğu,

Davalı vekili, dava dilekçesinde söz edilen hususların doğru olmadığını, ortaklıktan çıkartılma koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ... ile davalı arasındaki boşanma davası sürecinde taraflar arasında husumet oluştuğu, davacının şirketin müdürü ve hakim ortağı olduğu, şirketin 1984 yılında taraflarca kurulduğu,

boşanma davasına kadar birlikte yönetildiği, bu itibarla davacı şirketin davalı imzasını içeren bazı ödeme talimatlarının çıkarma kararı verilebilmesi için haklı sebep teşkil etmediği, davalının davacı şirketin kefili olmayacağını bankaya bildirmesinin, kayyım atanması için dava açmasının da çıkarma için haklı sebep teşkil etmediği, davalının sermaye artırımı için yapılan çağrıya riayet etmemesinin de haklı sebep teşkil etmediği, çağrının da gündem ilan edilmediğinden usulsüz olduğunun anlaşıldığı, taraflar arasında boşanma davası ve sonrasında husumet oluşup güven ilişkisinin ortadan kalktığı düşünülebilir ise de hakim ortak ve yönetici olan davacının güven ilişkisinin sarsılması nedeni ile çoğunluk hisse sahibi olarak ortaklıktan çıkarma kararı alamayacağı, davalının eylemlerinin çıkarmayı gerektirmediği, herhangi bir zarara da sebebiyet vermediği gerekçesiyle davacı ... tarafından açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davalı şirket tarafında açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12829, Karar No: 2016/16310, Tarih: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12829 E.  ,  2016/16310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemes

DAVA : Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin yeniden düzenlenmesine ve ücret farklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye tabi sözleşmeli statüsünde memur unvanıyla görev yapmakta iken, kurumun özelleştirilmesi kapsamında 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 22. maddesi kapsamında kamu kurumuna atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığı’na bildirilen ve kamu kurumuna atanan davacının, TİP sözleşmeye göre Kamu Personeline gelen zamların uygulanması gerekirken, artış ve ödemelerin maaşına uygulanmaması sebebiyle hak kaybına uğradığı ve nakil il muhaberindeki ücretin de eksik ödenmiş olduğunu, dava konusu artışların dikkate alınması suretiyle maaş nakil ilmuhaberenin yeniden düzenlenerek; düzenleme tarihi itibari ile davacının ücretinin mahkemece yeniden tespitine, davalı nezdinde çalıştığı dönemde eksik ödenen ek ödeme ve denge tazminatlarının ve buna bağlı olarak değişen maaş tutarına uygulanan ikramiye tutarları farkının tespitini ve en yüksek mevduat faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, maaş nakil ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Uyuşmazlık Mahkemesinin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile iş mahkemesinin görevsizlik kararını kaldırma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda, davacının 5473 Sayılı Kanun, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin, Ek II sayılı cetvelde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanması, maaş nakil ilmuhaberinin buna göre düzenlenmesi ve 2006/1, 2006/3 ve 2007/1 nolu tebliğde yer alan ek ödemelerden de yararlanması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda toplu iş sözleşmesi 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3, maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.