muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/96, Karar No: 2013/859, Tarih: 19.06.2013

KARŞI OY YAZISI

818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 256.maddesinin birinci fıkrasında “kiracının kiralananı kullanırken tam bir ihtimam dairesinde kullanma mükellefiyeti getirilmiştir” maddenin ikinci fıkrasında ise “kiracının gönderilen süreli ihtara rağmen ihtimamla kullanma mükellefiyetini  yerine getirmez ve açıktan açığa fena kullanmayı sürdürürse kiralayanın aktin hemen feshini talep edeceği” düzenlenmiştir.

1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 316.maddesinin ilk fıkrasında; kiracıya kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanma mükellefiyeti getirilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında kiracının özenle kullanma mükellefiyetini yerine getirmeyerek sözleşmeye aykırı davranışını sürdürmesi durumunda, kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kiralarında, kiracıya 30 günlük süreli ihtar göndererek aykırılığın giderilmesi, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceği düzenlenmiştir.

Yukarıdaki belirtilen, düzenlemelerden 818 sayılı BK'nun 256/1-2 ve 6098 sayılı TBK'nun 316/1-2 maddelerindeki düzenlemelerin, kiralananın kullanımıyla ilgili olarak birbirine aykırı düzenleme değildir. Önceki ve yeni düzenlemelerde de kiralananın kullanım biçimine aykırı davranış, özen göstermeme akte aykırılığı oluşturmaktadır.

Kiracının, kiralananı ne amaçla kullanılacağı sözleşmede belirtilmişse o amaçla kullanılacaktır.

Sözleşmede kullanım amacı olarak kahve türü ürünlerinin satılacağı kararlaştırılmışsa, dayanıklı tüketim eşyaların satışı yapılamayacaktır.

Sözleşmeye aykırılık teşkil eden eylemin kiralananın bizzat kullanımına yönelik olması gerekir. Kiralananın kullanılması ile ilgisi olmayan, sadece sözleşmedeki bazı hükümlerin ihlali olarak nitelendirilebilecek olgular yalnızca sözleşmenin feshini gerektirip, tahliyeye karar verilemez. Kiracının kiralananda fişsiz, faturasız satış yapması, kiralananın kullanımına ilişkin olmayıp sözleşmenin özel şartlarından bir maddesine uymama tahliyeyi değil aktin feshini gerektirir.

Mahkemece verilecek tahliye kararı aktin feshini içerir ise de, aktin feshi kararı tahliyeyi kapsamaz. (Bu nedenle perakende fişi düzenlemeden kiralanana yapılan satış kullanım biçimi ile ilgili olmadığından özel sözleşme maddesine aykırılık olarak akdin feshini gerektirir.)

Diğer taraftan 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı TBK'nun 4.cü bölümünde, kira sözleşmesi üç ayrım halinde düzenlenmiştir. Birinci ayrımda genel hükümler (adi kira), ikinci ayrımda konut ve çatılı işyeri kiraları, üçüncü ayrımda ise ürün kirası (hasılat kirası) düzenlenmiştir.

Konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona ermesi, TBK'nun 347 ve devamı maddelerinde, bildirim yoluyla ve dava yoluyla olmak üzere iki başlıkta düzenlenmiştir.

Dava yoluyla sona ermede, kiraya verenden kaynaklanan sebepler, TBK'nun 350 ve 351.maddelerinde, konut veya işyeri gereksinimi kiralananın yeniden inşası veya imarı amacıyla esaslı onarımı, yeni malikin konut ya da işyeri gereksinimi olarak sayılmıştır.

Konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona ermesi, TBK'nun 347 ve devamı maddelerinde, bildirim yoluyla ve dava yoluyla olmak üzere iki başlıkta düzenlenmiştir.

Dava yoluyla sona ermede, kiraya verenden kaynaklanan sebepler, TBK'nun 350 ve 351.maddelerinde, konut veya işyeri gereksinimi kiralananın yeniden inşası veya imarı amacıyla esaslı onarımı, yeni malikin konut ya da işyeri gereksinimi olarak sayılmıştır.

Kiracıdan kaynaklanan sebepler, TKB'nun 352.maddesinde tahliye taahhüdü iki haklı ihtar, kiracının veya birlikte yaşadığı eşinin aynı ilçe veya belediye sınırları içinde oturmaya elverişli bir konutunun bulunması olarak sayılmıştır.

Bunun dışında birinci ayrımda düzenlenen genel hükümler (adi kira), ikinci ayrımda düzenlenen konut ve çatılı işyeri kiralarındaki özel hükümlere aykırı olmamak koşuluyla uygulanacağından TBK'nun 315.maddesinde düzenlenen kiracının temerrütü ve 316.maddesinde düzenlenen özenle kullanma ve komşulara saygı gösterme borcuna aykırılık sebebiyle sözleşme sonlandırılabilecektir.

Konut ve çatılı işyeri kiralarında sözleşmenin sona erdiren sebepleri yukarıda açıklanan nedenlerle mümkündür. TBK'nun dava sebeplerinin sınırlılığı başlıklı 354.maddesinde “dava yoluyla kira sözleşmesinin sona erdirilmesine ilişkin hükümler kiracı aleyhine değiştirilemez” hükmü getirilmiştir.

Fakat, 04.07.2012/6353 Sayılı Kanunun 53.maddesi ile değişik 6217 Sayılı Kanunun geçici 2.maddesi gereğince kiracının Türk Ticaret Kanununda tacir olarak sayılan kişilerle özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında TBK'nun 354.maddesi 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanmaz hükmü getirilmiştir. Bu halde, kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümleri tatbik olunur. Kira sözleşmesinde hüküm bulunmayan hallerde mülga Borçlar Kanunu hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir. Bu durumda kiralananın kullanımı ile ilgili olmayan fiş ve fatura düzenlenmemesi eylemi kiralananın tahliyesi sonucunu oluşturmayacağından, tacir olan kiracının dava konusu eylemi hakkında TBK'nun adi kira ile ilgili genel hükümlerden TBK'nun 316/1-2.maddelerinde düzenlendiği gibi, akdin feshini gerektirecektir.

Belirtilen nedenlerle Dairemiz Bozma kararı yerindedir. Yerel mahkemenin direnme kararının BOZULMASI gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2015/21860, Karar No: 2015/30182, Tarih: 27.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/21860 E.  ,  2015/30182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 21/03/2007 tarihinden 06/11/2014 tarihine kadar davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, en son 1220,00 TL maaş aldığını, davacının iş akdi davalı işveren tarafından yazılı bildirim yapılmadan sebepsiz yere ve haksız şekilde hukuka aykırı olarak sona erdirildiğini iddia ederek işe iade talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin feshedilmediğini, davacının sigortasının halen devam ettiğini, davacıya noter kanalıyla ihtar çekildiğini .... şubesinin .... isimli şirkete devrinden dolayı davalı şirketin .... Şubesinde çalışmaya devam etmesi istendiğini, davacının 16/11/2014 tarihinden bu yana işe gelmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fesih tarihinde davacının iş akdinin feshedilmediği ve davacının iş akdinin feshedildiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin devam edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiri­minin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle der­hal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur. (Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2007/41025 Esas, 2008/17104 Karar sayılı ilamı).

İş Kanunu’nun 22’nci maddesine dayanılarak yapılacak değişiklik feshinde de aynı esaslar geçerli olup; fesih bildiriminin yazılı olması ve fesih sebeplerinin yazılı gösterilmesi geçerlilik koşuludur. İş Kanunu’nun 22’nci maddesi açısından dikkat edilmesi gereken diğer bir husus, işvere­nin değişiklik teklifini de yazılı yapmasıdır. Değişiklik teklifinin yazılı yapılması da geçerli bir icabın varlığından söz edebilmek için şarttır.

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde ön­görüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik ol­malı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fe­sih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren davacının çalıştığı şubeyi dava dışı bir başka şirkete devretmiş ancak davacının iş sözleşmesini devretmemiştir. Bu durum davalı işverenin de kabulündedir. Davalı işveren, davacının çalıştığı işyerini devrettiğinde davacıyı başka yerde görevlendirdiğine dair yazılı bir tebliğde bulunmamış, ancak 18/11/2014 tarihinde, dava açıldıktan sonra davacıya yeni görev yerini bildiren tebligat göndermiştir. Bu durumda davalı tarafından iş akdinin eylemli olarak feshedildiğinin kabulü ile yazılı fesih bildirimi yapılmadığı için feshin geçersizliğine ve davanın kabulüne karar vermek gerekir. Yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500.-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 199.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 27. 10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21758, Karar No: 2012/4663, Tarih: 27.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/21758 E.  ,  2012/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 16.170.00 TL muhdesat bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü-kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18. maddesi uygulaması nedeniyle davacıların murisi ...'ya ait 1 parselde tapuya kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan binanın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi Satış Memurluğu'nun 2008/11 sayılı satış dosyasında satılması nedeniyle, muhdesat bedeli 16.170,00 TL'nin paydaş olmayan davacılara ödenmek üzere tahsiline ilişkindir.

Mahkemece, muhdesat bedeli 15.830,14 TL olduğu belirlenmiş, tapudaki hissselerine göre davalıların sorumlu oldukları miktarlar ayrı ayrı belirtilmek suretiyle tahsiline karar verilmiş, mahkeme hükmü davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davalı ... vekili, açılan davayı kabul ettiklerini, ilk celseden önce muhdesat bedelinin 8.615,60 TL'lik kısmını ödediklerini, ayrıca ...Satış Memurluğu'nun 2008/11 sayılı satış dosyası ile ... Vakıfbank ... Şube Müdürlüğü'nde açılan hesaba muhdesat bedelini karşılamak üzere ... tarafından 7.640,84 TL yatırıldığını, mahkeme hükmüyle yeniden davalılar aleyhine 3.614,12 TL hükmedilmesiyle davacıların sebepsiz zenginleşeceğini beyan etmiştir.Dosya içerisinde bulunan ... Satış Memurluğu'nun 2008/11 sayılı dosyası incelendiğinde; dava konusu arsa niteliğindeki taşınmaz ile üzerinde bulunan binanın yapılan ihale neticesinde ...'e ihale edildiği, taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın değerinin 16.256,30 TL olarak belirlendiği, ihale bedelinin ödenebilmesi için satış memurluğunca sıra cetveli düzenlendiği, sıra cetvelinin 16. sırasında ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/73 Esas sayılı dosyası adına açılacak hesaba aktarılmak üzere 7.640,84 TL'nin ayrıldığı ve bu bedelin 21.04.2009 tarihinde ilgili hesaba aktarıldığı ayrıca 8.615,60 TL'si yargılama sırasında ... tarafından yatırılarak, dosyaya makbuz sunulduğu anlaşılmaktadır.O halde mahkemece, 15.830,14 TL olarak belirlenen muhdesatın bedelinin bu dava dosyasına yatırılan kısmı ile satış memurluğunca tevdii hesabına yatırılan kısmının davacılara ödenmesine karar vermek gerekirken, mükerrer olacak şekilde yeniden davalılardan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12116, Karar No: 2022/14281, Tarih: 16.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12116 E.  ,  2022/14281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 363/1 maddesi uyarınca, ... Bakanlığının 15.09.2022 gün ve 27421 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz isteğinde bulunmuş olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamı incelendiğinde, müteveffa ... ...’in vefatından sonra yersiz çekilen aylıkların tahsili için yapılan icra takibine, borçlu davalıların haksız yere itiraz ettiği ileri sürülerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Görev konusu, kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 s. Kanunla kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 s. Kanunun 101 inci maddesi, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda, mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Uyuşmazlık, murisin vefatından sonra çekilen aylığının tahsilinden kaynaklanmaktadır. Davanın, somut olayın özelliğine göre, sebepsiz zenginleşme ya da haksız fiilden kaynaklandığı kabul edilebilir. Bu hukuki sebeplerden herhangi birine dayanılması imkan dahilinde olup, bu durumda hakların yarışmasından (telahukundan) bahsedilir.( ..., Borçlar Hukukunun Umumi Kısmı, ... Çevirisi 1983, Sahife 452 ve 453;, Dr. ... Sebepsiz İktisap Davasının Genel Şartlan 1961 sahife 42 ve sonrası, ....; Borçlar Hukuku Genel Hükümler, C. III, 4. B., ...,1994, sayfa 14)

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, somut olayda, uyuşmazlığın, haksız fiil ya da sebepsiz zenginleşmeden kaynaklandığı, sosyal güvenlik hukukundan kaynaklanmadığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 s. Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 s. Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak başka bir hüküm de mevcut değildir. Bu nedenle, davanın İş Mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Açıklanan nedenlerle, ... Bakanlığının Kanun yararına temyiz isteminin kabulü gerekmiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Açıklanan nedenlerle, ... Bakanlığının Kanun yararına temyiz isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... Bakanlığının Kanun yararına temyiz talebinin kabulü ile ... 3. İş Mahkemesinin anılan kararının sonuca etkili olmamak üzere HMK'nın 363/1 maddesi uyarınca Kanun yararına BOZULMASINA, HMK'nın 363/3.maddesi gereğince gereği yapılmak üzere kararın bir örneğinin ve dosyanın ... Bakanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5623, Karar No: 2017/9485, Tarih: 13.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5623 E.  ,  2017/9485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2010/162, Tarih: 24.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/4-191(BİDAYET) E.  ,  2010/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4.Hukuk Dairesi (İlk Derece)

TARİHİ : 15/12/2009

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4.Hukuk Dairesince ;

“Dava dilekçesinde, dava dışı Mustafa Kemal Kıral’ın mala zarar vermek eylemi nedeniyle yargılandığı ceza davasına davacıların da müşteki ve müdahil sıfatı ile katıldıkları; yargılama sonucunda, Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/9/2007 gün ve 2006/434- 2007/381 sayılı kararı ile adı geçenin hapis cezasına mahkum edildiği ve bu cezanın da adli para cezasına çevrildiği; niteliği itibariyle kesin olan kararda, temyiz yasa yolunun açık bulunduğunun belirtildiği; sanığın temyiz istemi üzerine ise, müşteki ve müdahil sıfatı ile verilen dilekçelerde, temyiz isteminin reddedilmesi gerektiğinin mahkemeye sunulduğu; ancak, bu yöne ilişkin istemlerin reddedilerek dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderildiği; temyiz isteminin reddedilmemesinin Yasa’nın açık hükmüne aykırılık oluşturduğu ve hakimin kasıtlı davrandığı ileri sürülerek, davacılar yararına ayrı ayrı 4.000,00-TL manevi tazminat takdir edilmesi talep olunmuştur.

Davalı cevap dilekçesinde, yasal görevin ifa edildiğini ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Tüm dosya kapsamına göre; dava dışı M... K... K.... ’ın Manisa Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/9/2007 tarih ve 2006/434-2007/381 sayılı karan ile 3 ay 10 gün hapis cezasına mahkum edildiği; daha sonra, cezanın 2.000,00-YTL adli para cezası olarak tespit edildiği; kararda, temyiz yasa yolunun açık olduğunun belirtildiği ve sanık tarafından da temyiz isteminde bulunulduğu; davacıların, kararın temyiz yeteneği bulunmadığını ileri sürerek reddi yönünde verdikleri dilekçenin ise; mahkemece, temyiz talebinin reddi koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle ve 8/10/2007 tarihli karar ile reddedildiği ve dosyanın halen temyiz incelemesi için Yargıtay’da bulunduğu anlaşılmaktadır.

Hakimlerin yargısal faaliyetleri nedeniyle sorumlulukları HUMK’nun 573-576. maddelerinde düzenlemiş bulunmaktadır. HUMK m. 573/b. 1-7’de ise, sorumluluk nedenleri gösterilmiştir. Buna göre, kasıtlı olarak ve kanuna aykırı karar verilmesi; kanunun açık hükmüne aykırı karar verilmesi; yargılama tutanağında bulunmayan bir hususun hükme esas alınması; yargılama tutanakları veya kararların değiştirilerek hüküm kurulması; menfaate dayalı olarak karar verilmesi; hakkın yerine getirilmesinden kaçınılması ve görevin ifasında ihmal veya terahi gösterilmesi, hakimin hukuki sorumluluğunu gerektirmektedir. Yasa’da gösterilen sorumluluk nedenleri, örnek niteliğinde olmayıp; sınırlı ve sayılı durumları ifade etmektedir.