muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5118, Karar No: 2018/10677, Tarih: 05.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5118 E.  ,  2018/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra Takibine İtirazın Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlular vekilinin itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı borçlular vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Olayımıza gelince; davacı alacaklı vekili, 03/03/2015 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 15/10/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2015 yılı 6. aya ait 1.250,00TL, 7. aya ait 3.250,00 TL, 8. aya ait 3.250,00 TL, 9. aya ait 3.500,00 TL olmak üzere toplam 11.250,00 TL kira ve 219,39 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş davalı borçlular vekili süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan takip dayanağı kira sözleşmesinden kiraya verenlerin davacı alacaklı ... ile dava dışı ... olduğu anlaşılmaktadır.

Kiraya verenlerden birinin sözleşmedeki kira bedelinden payına düşen kısmın tahsili için icra takibi yapmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak kiraya verenlerin birden fazla olması halinde her alacaklı kendi payına düşen kira alacağının tahsili için takip yapabilir ve dava açabilir. Kira sözleşmesinde kiraya verenler ... ve Nilgün Çevik olmasına rağmen ... tek başına tüm kira alacağı için takip başlatmış ve tek başına dava açmıştır. Sözleşmede kira bedelinin sadece ...’nun banka hesabına yada kendisine ödeneceğine dair bir hüküm bulunmadığı gibi kira bedelinin kime ne kadar ödeneceğine dair de bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda ise kira bedelinin kiraya verenlere eşit oranda ödeneceğinin kabulü gerekir. Mahkemece davacı alacaklının kendi payına düşen kira alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatabileceği ve itirazın kaldırılmasını talep edebileceği değerlendirilmeden alacağın tamamı üzerinden itirazın kaldırılması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/151, Karar No: 2011/2772, Tarih: 02.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/151 E.  ,  2011/2772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 21.10.2.010

No : 286-586

3-Türk Ekonomi Bankası A.Ş. Vek.Av....

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu İzmir 9. İcra Müdürlüğünün 2003/4059 sayılı dosyasından konulan haczin gösterilmediğini; davalı T. Ekonomi Bankası AŞ.’nin ise ödeme nedeniyle alacağının sona erdiğini ileri sürerek sıra cetvelinin düzletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalı T. Ekonomi Bankası AŞ.nin alacağının mevcut olduğu, davacı banka tarafından girişilen takipte hacze iştirakin söz konusu olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle genel haciz yolu ile girişilen takibin İcra ve İflâs Kanunu'nun 43/II nci maddesi çerçevesinde iflas yoluna çevrilmesi ile konulmuş hacizlerin hükümsüz kalmış olmasına göre şikâyetçi banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 2.3.2011 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2007/18264, Karar No: 2010/13325, Tarih: 13.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/18264 E.  ,  2010/13325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

23.08.2005 tarihli ek kararın, önceki yargılama aşamasında, vekaletnamesi bulunmaksızın, sanık savunmanı olarak oturumlara katılan ve Dairemizce onanarak kesinleşen hükme karşı temyiz yoluna başvuran Av. ...’a 03.04.2006 günü tebliğ edilip, adı geçen savunmanın sanık yararına Yasanın belirlenmesine ilişkin ek karara karşı 10.04.2006 günü temyiz yoluna başvurduğunun anlaşılması karşısında:1412 sayılı CMUK’nın 138 ve 5271 sayılı CMK’nın 150.maddesine göre hükmün kesinleşmesiyle savunman ilişkisinin son bulması nedeniyle, adı geçen savunmanın hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, hükümlüye yapılan tebligatta ise yasa yolu başvurusu ile ilgili açıklama bulunmadığından, anılan ek kararın hükümlüye “ kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde Yargıtay'a temyiz yasa yoluna başvurabileceği ve başvuru yöntemini içerir açıklamalı ” belgeyle tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten, hükümlüden savunmanının temyizini onaylayıp onaylamadığı, ek kararın temyizini isteyip istemediği sorulduktan ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 13.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/909, Karar No: 2018/13678, Tarih: 18.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/909 E.  ,  2018/13678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL (YOLSUZ TESCİL)

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, mülga 2510 sayılı İskan Kanunu kapsamında göçebe hayatı yaşadıkları iddiası ile başvuran davalıların, Mahalli İskan Komisyonu'nun 09.08.2002 tarih ve 135 no'lu kararı ile tarımsal iskan hak sahipliğini elde etmesi nedeniyle dava konusu 2617 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına tescil edildiğini, ne var ki davalıların hak sahibi olarak belirlendikleri tarihten önce Devlet eliyle verilip topraklandırıldıklarının tespiti üzerine Mahalli İskan Komisyonu'nun 14.12.2011 tarih ve 153 no'lu kararı ile hak sahipliğinin iptal edildiğini, kaydın temelsiz kaldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davacılar, Mahalli İskan Komisyonu'nun 14.12.2011 tarih ve 153 no'lu iptal kararının iptaline ilişkin idari yargıda açılan davanın sürdüğünü, eldeki davada bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak sahipliğinin iptaline ilişkin komisyon kararının kesinleşen idare mahkemesi kararı ile iptal edildiği ve tescile dayanak olan hak sahipliği kararının ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 fıkrası uyarınca oy çokluğuyla esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 19.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5712, Karar No: 2020/4118, Tarih: 02.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/5712 E.  ,  2020/4118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nın 155/1, 52/2, 51/1-3-7 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiiinin, yokluğunda verilip 20/03/2019 tarihinde usulünce tebliğ olunan 20/02/2019 tarihli mahkumiyet kararına yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 28/03/2019 tarihli dilekçe ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE ,

2)Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, Almanya’da yaşayan katılanın yazmış olduğu şiir kitabının basımında kullanılmak üzere matbaaya vermesi için farklı tarihlerde gönderdiği toplam 3.000 Euroyu kitap basımı için kullanmayıp mal edindiği şeklinde gerçekleşen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin daha çok ceza verilmesi gerektiği dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12838, Karar No: 2015/16286, Tarih: 29.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/12838 E.  ,  2015/16286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/339518

MAHKEMESİ : Çınar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2011/131 (E) ve 2014/80 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın İstanbul'da ikamet ettiği, dayısı S.. A.. tarafından suça konu yerin kullanıldığını belirttiği, yapılan kolluk araştırması ile de sanık savunmasının doğrulandığı anlaşılmakla suç duyurusunda bulunulan S.. A.. hakkında dava açılması durumunda açılan davayla bu dava dosyası birleştirilerek tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6639, Karar No: 2024/8833, Tarih: 21.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/6639 E.  ,  2024/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlunun ihalenin feshine ilişkin açtığı davada, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, ihale bedelinin %10'u oranında para cezasının davacıdan alınarak Hazineye irad kaydına karar verildiği, davacı borçlunun bu kararı istinaf etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinafın esastan reddine karar verildiği, iş bu kararın davacı borçlu tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi-borçlu aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine İcra Mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra Mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi borçlu aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı görülmekle, Anayasa'nın 13.maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %10'u olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı, ayrıca davacının dava dilekçesine eklediği açık artırma ilanı ve ihale sonuç tutanağına göre şikayet konusu yaptığı satış Görükle Dumlupınar Mah. ... Bursa 5415 Ada 1 Parsel 2 nolu bağımsız bölüme ilişkin satış olup ihale bedeli 2.304.500,00 TL'dir. Bu durumda İlk derece mahkemesi kararının "2-İhale bedeli olan 1.850.000,00 TL nin %10 oranında 185.000,00 TL para cezasının davacıdan alınarak hazineye irad kaydına," şeklindeki hükmünün para cezasına esas alınan miktar itibari ile de hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezasına esas alınan ihale bedeli ve para cezasının oranı yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 10.07.2024 tarih ve 2023/2455 E.-2024/1873 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 10.07.2024 tarih ve 2023/2455 E.-2024/1873 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 11.07.2023 tarih ve 2023/365 E.-2023/437 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin iki numaralı bendinde yer alan "İhale bedeli olan 1.850.000,00 TL nin %10 oranında 185.000,00 TL para cezasının" ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “İhale bedeli olan 2.304.500,00 TL nin %5'i oranında 115.225,00 TL para cezasının" ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ ESAS NO : 2024/6639

MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6031, Karar No: 2023/5031, Tarih: 03.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6031 E.  ,  2023/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/914 E., 2022/1095 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / İstinaf başvurusunun reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yunak Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/164 E., 2020/71 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; duruşma günü olarak saptanan 03.10.2023 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılardan ... ile vekili Avukat ... geldi.Davetiye tebliğine rağmen davacı vekili gelmedi.Yokluğunda duruşmaya başlandı, gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakan babası ...’in maliki olduğu 112 ada 106 parsel sayılı taşınmazını ikinci eşinden olan davalı çocukları... ve ...e 1/2’şer paylarla satış suretiyle temlik ettiğini, işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, dava konusu taşınmazın 105 dönümünün kadastro tespiti sırasında taşınmaza dahil edildiğini, mirasbırakan tarafından yapılan bir temlik bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Yunak Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.07.2020 tarihli, 2018/164 Esas, 2020/71 Karar sayılı kararıyla; aynı taşınmaza ilişkin , aynı hukuki nedenle dava dışı mirasçı Halime tarafından açılan Yunak Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/281 E, 2010/193 K. sayılı dosyasında davanın kabulüne karar verildiği,anılan kararın eldeki dava yönünden kuvvetli delil teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; savunmalarını tekrarla Yunak Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/281 E. sayılı dosyasının eldeki dava yönünden güçlü delil kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, mirasbırakanın güncel veraset ilamı olmaksızın hüküm kurulduğunu, bu nedenle 3/16 pay yönünden kabul kararı verilmesinin hatalı olduğunu, dava değerinin ne kadar olduğu ve hangi bedel üzerinden harç alındığı ve vekalet ücretinin hesaplandığının anlaşılamadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç