muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/25866, Karar No: 2024/19943, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25866 E.  ,  2024/19943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.07.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/4098 E., 2023/1769 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.07.2023 tarihli ve 2022/4098 Esas, 2023/1769 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle,Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 19.07.2023 tarihli, 2022/4098 Esas ve 2023/1769 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/69, Karar No: 2021/3915, Tarih: 21.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/69 E.  ,  2021/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 03.12.2015 tarihinde yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, CMUK'nin 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 11.12.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3353, Karar No: 2024/1177, Tarih: 19.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3353 E.  ,  2024/1177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/398 E., 2023/689 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/931 E., 2021/298 K.

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacılar vekili; davacılardan ...'in 2017 tarihinde davalılardan ...'un muayenehanesine götürüldüğünü, yapılan tetkikler sonucunda "Kolonun diğer konjenital fonksiyonel bozuklukları-megakolon" tanısını koyarak "Segmenter kolon rezeksiyonu" ameliyatı olması gerektiğinin söylendiğini, bunun üzerine ameliyatın 31.10.2017 tarihinde davalı Hekim ... tarafından diğer davalı şirkete ait Özel Çankaya Yaşam Hastanesinde yapılması konusunda tarafların anlaştığını, 31.10.2017 tarihinde müvekkil ...'in ameliyata alındığını, kapalı olması planlandığı halde herhangi bir bilgi verilmeksizin davalı doktorlar tarafından açık ameliyat yapıldığını, ameliyat sonrasında karın ağrısı, halsizlik, şişkinlik şikayetleri devam etmesine karşın müvekkilinin 04.11.2017 tarihinde taburcu edildiğini, ancak müvekkilin daha da kötüleşmesi üzerine, 06.11.2017 tarihinde ikinci kez ameliyat edildiğini, daha önceki ameliyatta yapılan rektumdaki segmenter rezeksiyon anostomoz hattından kaçak olduğu tespit edildiğini, müvekkilinin ikinci ameliyat sonrasında hastanede yatarken 14.11.2017 tarihinde kanama geçirdiğini ve acil olarak üçüncü kez ameliyata alındığını, ancak ameliyat sonrası müvekkilin rektal kanamasının durdurulamadığını ve genel durumunun da kötüye gitmesi üzerine GATA'ya sevk edildiğini, bu hastanede dördüncü kez ameliyat edilen müvekkilinin, kanamanın durdurulamaması nedeniyle iki kez daha ameliyat edildiğini, 04.12.2017 tarihinde GATA'dan taburcu olduğunu, 23 yaşında bir üniversite öğrencisi olan müvekkilinin, operasyondaki ve takip eden tedavi sürecindeki tıbbi hatalar neticesinde vücudunda 32 adet dikiş ile, hem ince ve hem de kalın bağırsağı torbaya bağlanmış bir şekilde yaşamaya mahkum olduğunu, GATA'da yapılan müdahaleler neticesinde hayata tutunduğunu, ancak ilk üç operasyondaki tıbbi hatalar ve gerekli tedbirlerin alınmaması nedeniyle %65 engelli hale geldiğini, davalı hekimler tarafından yapılan operasyonların tıbbi hata içermesinin yanısıra üçüncü seviye yoğun bakım ünitesi bulunmayan bir hastanede böyle bir operasyonun yapılmasının da doğru olmadığını, engel durumunun zaman içinde artıp artmayacağı hususunun da belirsiz olduğunu, bu nedenle davacının, tıbbi kusurdan kaynaklanan maluliyet nedeniyle uğradığı maddi zararın yanısıra, manevi zarara da uğradığını, tedavi süreci nedeniyle ailece büyük sıkıntı yaşadıklarını, davacıların manevi varlıklarının zarar gördüğünü belirterek, tıbbi kusurdan kaynaklanan maluliyet nedeniyle davacı ... için 500.000,00 TL manevi tazminatın ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın, davacı ... için 150.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsile karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ...Ş. vekili; hastaya gerekli yazılı bilgilendirmelerin yapıldığını, onam formlarında da daha sonra gerçekleştirilen ameliyatların yapılmasını gerektirebilecek komplikasyonlar hakkında hasta ve yakınlarının bilgilendirildiğini, hekimlerinin hastalığın teşhis ve tedavisinde tıp biliminin gereklerini yerine getirmekte gerekli özeni gösterdiklerini, davacı hastanın müvekkili hastaneye yatışından GATA'ya sevkine kadarki süreçte, davacı hastanın sağlık takibinin titizlikle yapıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; müvekkilinin, davacı hastaya konulan tanının ne anlama geldiğini, önerilen ameliyatın mahiyetini ve risklerini, ameliyat sonra gerçekleşecek muhtemel süreci açıkladığını, müvekkilinin hastanın yaşı ve tıbbi durumunu, ameliyatın mahiyetini, olası riskleri ve sonuçlarını gözeterek ameliyatın açık yapılması gerektiğini değerlendirdiğini ve bunu davacılara açıkladığını, onam formlarının imzalatıldığını, GATA'da yapılan ameliyatlarda da müvekkilinin yapmış olduğu ameliyatta gerçekleşen komplikasyonların tekrarladığını, gerçekleşen ameliyatların devamı niteliğinde tedavinin sürdürüldüğünü, ameliyatta gelen komplikasyonların tıbbi hatadan kaynaklanmayan haller olduğunu, müvekkilinin yapılan tüm ameliyatlarda operasyonun komplikasyonlarının doğmaması bakımından gerekli özeni gösterdiğini, tedbirleri aldığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacı tarafından istenilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, komplikasyon sonucu meydana gelen sonuçtan dolayı manevi tazminat talebinde bulunulmasının doğru olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Davalı ...; davalı Özel Çankaya Yaşam Hastanesinde sigortalı işçi kapsamında Genel Cerrahi Uzmanı olarak çalıştığını, davalı ...'un özel muayenehanesi olan bir hekim olduğunu ve bu hastanede muayenehanesinden getirdiği özel hastalarını zaman zaman ameliyat ettiğini, kendisinin de bu ameliyatlarda görevi gereği kendisine asiste ettiğini, ameliyatta tıbbi veya fenni kusur olmadığını, ancak komplikasyon geliştiğini, rolünün davalı ...'un direktifleri doğrultusunda görevini yapmaktan ibaret olduğunu, bu nedenle davanın öncelikle husumetten reddini talep ettiğini belirterek, husumet itirazı yerinde görülmediği takdirde herhangi bir ihmali, kusuru olmadığı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hastanın ameliyat öncesi aydınlatılmış onamının alındığı ve teknik olarak da bir uygulama hatasının bulunmadığı bu sebeple uygun illiyet bağından bahsedilemeyeceği, davalı hekiminin ayıplı hizmet sunduğu iddiasının ispatlanamadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; Mahkemece Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmasına karar verildiği halde gereği yapılmaksızın dosyanın iade edilmesinin doğru olmadığını, bir Üniversite Genel Cerrahi Anabilim Dalı Başkanlığından rapor alınması yerine anılan ihtisas kurulu raporunun hükme esas alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacıların yeterli şekilde bilgilendirilmediklerini, basit olacağı söylenen operasyon nedeniyle zor bir tedavi sürecine katlanmak zorunda kaldıklarını belirterek, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; toplanan delillere, yerel Mahkeme gerekçesine ve özellikle yargılama sırasında alınan ayrıntılı, gerekçeli, taraf ve mahkeme denetimine elverişli ve Ankara Üniversitesi Genel Cerrahi ABD tarafından 02.12.2019 tanzim tarihli bilirkişi raporu ile Adli Tıp kurumu tarafından düzenlenen 26.10.2020 tarihli bilirkişi raporları içeriğine göre, cerrahi girişim kararının doğru, 31.10.2017 tarihinde yapılan segmenter kolon rezeksiyonu ameliyatının endikasyonu ve tekniğinin uygun olduğu, ameliyat sonrası kişide gelişen anostomoz kaçağının her türlü özen ve dikkate rağmen gelişebilen, herhangi bir ihmal ya da tıbbi hatadan kaynaklanmayan ameliyatın komplikasyonu olarak değerlendirildiği, gelişen komplikasyon nedeniyle yapılan girişimlerin komplikasyon yönetimi açısından uygun olduğu, kişiye yapılan operasyonun üçüncü seviye yoğun bakım ünitesi olmayan bir merkezde de gerçekleştirilebileceği, anostomoz kaçağına ilişkin bilgilendirmenin onam formunda açıkça belirtildiği ve dava konusu olayda tıbbi uygulama hatası bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılır vekili, istinaf başvuru dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle oluşan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacılır vekili, istinaf başvuru dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıların vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle oluşan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Davanın temeli TBK'nın 502 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

2. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir.

3. Somut uyuşmazlıkta davacıya yapılan işlemin tıp kurallarına uygun olduğu, işlem sırasında komplikasyon geliştiği, komplikasyonun zamanında ve doğru tedavi edildiği dosya içinde yer alan ve birbirini teyit eden bilirkişi kurulu raporları ile sabit olup, anılan raporların dosya kapsamına uygun, yeterli olduğu ve tarafların itirazlarının karşıladığı anlaşılmıştır.

4. Dosya içerisinde yer alan ve hastanın imzası bulunan aydınlatma (onam) belgesinde işlemin risklerinin yazıldığı, hastanın takip ve tedavisini yapan davalı doktorların komplikasyonun yönetiminde bir kusur ve özensizliğinin bulunmadığı da anlaşıldığından, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8065, Karar No: 2012/14804, Tarih: 02.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8065 E.  ,  2012/14804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

(Kocaeli 1.Asliye Ticaret Mahkemesi)

VEKİLİ : AV. H......

DERİNCE LOJİSTİK MÜDÜRLÜĞÜ

VEKİLİ : AV. A...

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/03/2011 tarih ve 2010/10-2011/96 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışından sipariş ettiği 20 adet vagonun sol ve sağ arka yan bojileri üzerindeki çakılı şasi numaralarında tahrifat olduğu, vagonların ikinci el olduğu gerekçesi ile aralarında şirket yetkililerinde bulunduğu 19 kişi hakkında Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın ithal etmek suçunun işlendiği iddiası ile soruşturma başlatıldığını ve vagonlara Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12.09.2008 tarihli kararı ile el konulduğunu, 20 adet vagonun TCDD gözetimine verilerek Halkalı garında bekletildiğini, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini ve vagonlar üzerindeki el koyma kararının kaldırıldığını, durumun Halkalı Gar Müdürlüğü'ne 12.02.2009 tarihli yazı ile bildirildiğini, TCDD Halkalı Gar Müdürlüğü'nün bu yazıya istinaden kayıtsız ve şartsız olarak vagonları kendilerine iade etmesi gerekirken vagonların beklemesini gerekçe göstererek TCDD 1. Bölge Derince Lojistik Müdürlüğü'nün vagonların bekleme ücretini talep ettiğini, ardiye bekleme ücreti ödenmeden vagonları teslim etmediğini, beklemenin şirketlerinin insifiyati dışında gerçekleştiğini, müvekkili tarafından 22.950,00 TL bekleme ücretinin 26.03.2009 tarihli itirazi kayıt ile bilahare 14.02.2009-26.03.2009 tarihleri arasındaki bekleme ücreti olan 6.900,00 TL itirazi kayıtla ödendiğini, vagonların Halkalı Gar Müdürlüğü'nde bekletilmesinin sebebinin Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma olduğunu, müvekkili şirketin kusurlu bir eyleminin bu beklemeye sebebiyet vermediğini, 5607 sayılı yasanın 11. maddesinde el konulan her türlü eşya ve taşıma araçlarının muhafazası, depolanması, yüklenmesi, boşaltılması ve nakliyesi gibi nedenlerle yapılan masrafların gümrük idaresince karşılanacağının düzenlendiğini, müvekkilinden bu ücretlerin talep edilmesinin yasaya ve hukukun temel ilkelerine aykırı olduğunu ileri sürerek 29.850,00 TL'nın ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

./...

2011/8065

2012/14804

S2

./...

2011/8065

2012/14804

S2

Davalı vekili, Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesi kararıyla vagonların 13.09.2008 tarihinden itibaren Halkalı Gar Müdürlüğü gözetiminde bekletildiğini ve soruşturmanın tamamlanmasından sonra bekleme ücretlerinin firma tarafından ödenmiş olması nedeni ile vagonların serbest bırakıldığını, dava konusu olayın meydana gelmesinde müvekkilinin hiçbir etkisinin olmadığını, özel hukuk hükümlerine göre yürütmekte olduğu ticari faaliyet kapsamında vermiş olduğu hizmetin karşılığı olan bedeli aldığını, davacıya ait vagonları 13.09.2008 - 31.03.2009 tarihleri arasında muhafaza ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu olan vagonların Edirne C.Başsavcılığınca yürütülen soruşturma çerçevesinde ve soruşturmanın tamamlanmasına kadar 13.09.2008 tarihinden itibaren Halkalı Gar Müdürlüğü gözetiminde Halkalı Gar Sahasında bekletildiği, el koyma nedeni ile vagonların TCDD'ye ait garda beklediği sürede tahakkuk eden bekleme ücretinin borçlusunun kim olduğunun tespitinin gerektiği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin emsal kararları, 5607 sayılı Kaçakçılık İle Mücadele Kanunu'nun 11. maddesi değerlendirildiğinde, mal sahibinin rızası ve iradesi söz konusu olmaksızın kamu gücü ve otoritesi kullanılarak el konulan malların ardiye ücretinin el koyma günü ile el koymanın kaldırılmasına dair kararın ilgiliye tebliğ edildiği tarihe kadar geçecek sürede tahakkuk edecek ardiye ücretinden mal sahibinin değil, idarenin sorumlu olması gerektiği, davacıdan alınan ücretin haklı olmayıp davacıya iadesinin gerektiği, taraflar arasında serbest iradeye dayalı bir sözleşme ilişkisi kurulmamış olduğu, davacı ve davalının tacir oldukları ve taraflar arasındaki ilişkinin sözleşme dışı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 22.950,00 TL'nın 26.03.2009 tarihinden itibaren, 6.900,00 TL'nın 01.04.2009 tarihinden itibaren ticari (avans ) faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.329,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

1.773,00 H

443,30 PH

1.329,70 BK

04/10/2012 HŞ
Yargıtay — Esas No: 2009/3544, Karar No: 2009/3148, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3544 E.  ,  2009/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlunun üçüncü kişideki parasının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde önceki tarihli ihtiyati hacizlerinin dikkate alınmadığını; davalı yanca girişilen takipte ödeme emrinin usulüne uygun biçimde tebliğ edilmemiş olması nedeniyle ihtiyati haczin garameye girmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince dağıtıma konu para üzerine konulan ilk kesin haczin davalının 12.02.2008 günlü haczi olduğunu, davacının ihtiyati haczinin önceki tarihli olmasına rağmen İcra ve İflas Kanunu’nun 268.maddesinin uygulanabilmesi için yasanın aradığı 100 üncü madde şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.