muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2789, Karar No: 2015/11986, Tarih: 11.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2789 E.  ,  2015/11986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 18/10/2010 günü mülkiyeti Diyanet İşleri Başkanlığına ait, ...'nın sevk ve idaresinde bulunan ... Sigorta A.Ş. tarafından trafik poliçesi ile sigortalanan... plaka sayılı araç ile mülkiyet ...'a ait, ...'un sevk ve idaresinde bulunan Axa Sigorta A.Ş. tarafından trafik poliçesi ile sigortalanan... plaka sayılı aracın çarpışması sonucu... plaka sayılı aracın içerisinde bulunan müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, müvekkilinin kalıp ustası olduğunu ve günlük 65,00.TL yevmiye aldığını, müvekkilinin uzun süre geçmesine rağmen çalışamadığını, kaza nedeniyle iş gücünü büyük ölçüde yitirdiğini, kaza sebebiyle manevi ve psikolojik olarak yıprandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00.TL maddi tazminatın kazanın meydana geldiği 18/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 25.000,00.TL manevi tazminatın kazanın meydana geldiği 18/10/2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar Axa ve ... Sigorta Şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, 10/10/2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 1.000,00.TL olarak talep edilen maddi tazminat miktarını 39.739,80.TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, 6111 sayılı Kanunun 1.geçici maddesi gereği tedavi giderlerinden Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olduğunu, sorumluluklarının sigortalının kusuru oranında olmak üzere bedeni zararlarda kişi başına azami 175.000,00.TL ile sınırlı olduğunu, manevi tazimant taleplerinin poliçenin temanatı kapsamında olmadığını, sakatlık ve tedavi giderleri için geçerli olan teminatın her halükarda verilecek bir teminat olmadığını, yapılacak incelemeler sonucunda ortaya çıkacak ve verilecek tazminat olduğunu, temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, ancak gerçek zarardan sorumlu olduklarını, temerrüde düşmediklerini, meydana gelen kazada sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olduğunu, davalının tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılandığını, tedavi giderlerinin talep edilemeyeceğini, davacının kazancı ve mesleğinin kesin delillerle tespit edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkilerinin hiçbir kusurunun bulunmadığını, davayı kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacı tarafın talep ettiği tazminat miktarının haksız yere zenginleşmeye sebebiyet vereceğini, manevi tazminatın zenginleme ölçüsü olmaması gerektiğini, ilgili olay sebebiyle açılan ceza davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkilerinin hiçbir kusurunun bulunmadığını, davayı kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacı tarafın talep ettiği tazminat miktarının haksız yere zenginleşmeye sebebiyet vereceğini, manevi tazminatın zenginleme ölçüsü olmaması gerektiğini, ilgili olay sebebiyle açılan ceza davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı T.C. Başbakanlık Diyanet İşleri Başkanlığı vekili, kazanın oluşumunda kusur faktörünün araştırılması gerektiğini, olay yerinde tutulan kaza tespit tutanağında... plakalı araç kullanıcısının asli kusurlu, müvekkili idare adına kayıtlı aracın ise tali kusurlu olduğunun belirtildiğini, manevi tazminat miktarının felaketi ya da haksız eylemi özlenir hale getirecek oranda veya mağdur için zenginleşme aracı olacak tutarda olmaması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının davalı ... aleyhine açtığı maddi ve manevi tazminat davasının pasif taraf ehliyeti yokluğu nedeniyle HMK.nun 115/2.maddesi uyarınca usulden reddine, davacının davalılar ... ve diğerleri aleyhine açtığı maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 16.123,26.TL sürekli işgöremezlik tazminatı, 619,07.TL geçici işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 16.742,33.TL tazminatın davalı ... şirketlerinden dava tarihinden itibaren, davalılar ..., ... ve

TC.Başbakanlık Diyanet İşleri Başkanlığından olay tarihi olan 18/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 6.500,00.TL manevi tazminatın olay tarihi olan 18/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve TC.Başbakanlık Diyanet İşleri Başkanlığından müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

492 sayılı Harçlar Kanununun 13 .maddesinde yargı harcından muaf olan işlemler belirtilmiştir. Maddenin (j) bendinde “ Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri.” harçtan müstesna tutulmuştur. 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 01/01/2006 tarihinden itibaren bütçe uygulamasına ilişkin hükümleri yürürlüğe girmiştir. Anılan kanunun (I) Sayılı Cetvelinde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri sayılmış olup bu idareler arasında bulunan davalı ... her türlü yargı harcından muaftır. Somut olayda davalı idarenin 1.300,18 TL harçtan sorumlu tutulması yasaya aykırı olup davalı idarenin harçtan muaf tutulması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değil, bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 4. bendinin ilk

paragrafında yer alan “davalı ...” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve davalı ...” ibaresinin yazılmasına, yine aynı bendin 2. paragrafında yer alan “davalı ...” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve davalı ...” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4957, Karar No: 2018/2496, Tarih: 03.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/4957 E.  ,  2018/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit (sanıklar Adem ile Tuncay); tehdit, hakaret (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'un atılı suçlardan beraati ile sanıklar Adem, Faruk ve Tuncay'ın müsnet suçlardan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkeme tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci, ikinci, üçüncü celselere ait duruşma tutanaklarında hakim ve zabıt katibinin, beşinci celse tutanağının ilk sayfasında hakimin, yedinci celse tutanağı ve gerekçeli hükümde ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4520, Karar No: 2011/6728, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4520 E.  ,  2011/6728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Adreste bulunamama ticareti terk anlamına gelmeyeceğinden şikayetin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3381, Karar No: 2015/2071, Tarih: 28.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3381 E.  ,  2015/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayet dilekçesinde bildirilen diğer satış ve devir işlemleri açısından şikayet süresinin geçtiği fakat şikayet dilekçesinde borçlu Kınalı Petrol Limited Şirketinin içinin boşaltılmak suretiyle diğer aile şirketi Kınalı Akaryakıt Nakliyat Limited Şirketi üzerinden faaliyetlerine devam edildiğinin iddia edilmesi nedeniyle, her iki şirkete ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, herhangi bir devir işlemi olup olmadığı tespit edilerek, şikayet süresinde ise sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki bozma düşüncesine uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4773, Karar No: 2015/11595, Tarih: 05.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4773 E.  ,  2015/11595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2010/64-2013/529

-K A R A R-

1-Dava konusu takiplerin zamanaşımına uğraması nedeniyle Burdur İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/54-69 sayılı dosyasında icranın geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla; anılan dava dosyası aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulmasına,

2-Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/74 Esas sayılı dava dosyası aslı veya onaylı örneğinin dosya içine konulması,

3-Burdur 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/296 Esas sayılı dava dosyası aslı veya onaylı örneğinin dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22232, Karar No: 2012/36828, Tarih: 08.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/22232 E.  ,  2012/36828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücret alacağı, fazla mesai ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin geçirdiği iş kazası nedeniyle haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, fazla mesai alacağı bulunmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, yıllık izin ve fazla mesai için en yüksek banka mevduat faizi değil yasal faiz istenebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davalının iş sözleşmesini 6 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, feshin süresinde yapılıp-yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davalı işverence fesih, 03/12/2010 tarihinde yapılmıştır. Fesih gerekçesi, 26/11/2010 tarihinde davacının 2 araca kendi kusuru nedeniyle çarparak 3 aracın hasar görmesine sebep olduğu, hasarın yaklaşık değerinin 30.000,00 TL olduğu şeklindedir.

Davacı, işverene yaptığı 27/11/2010 tarihli savunmasında, yoğun iş temposu ve yorgunluk nedeniyle dikkatinin dağıldığını belirtmiştir.

Kaza, 26/11/2010 Cuma günü meydana gelmiş, takip eden günden itibaren başlayacak olan 6 işgünü içinden hafta tatili olan Pazar günü dışlandığında feshin 03/12/2010 tarihinde 6 iş günü içinde ve süresinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemenin, fesihte 6 günlük hak düşürücü sürenin geçtiği yönündeki gerekçesi bu nedenle hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.