muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2759, Karar No: 2018/10481, Tarih: 03.05.2018

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davalılar arasında imzalanan “Belediye Şantiyesinde Parke Taşı Büz ve Bordür Taşı İmalatı Taşıma ve Döşeme İşçiliği Hizmeti Alımına ait Hizmet Alım Sözleşmesi” kapsamında davalı ... Fen İşleri Müdürlüğünde kamyon şoförü olarak çalıştığı, işçinin ücreti söz konusu hizmet alım sözleşmesindeki düzenlemeler çerçevesinde asgari ücretin yüzde elli fazlası olarak ödenmekte iken, 2016 yılında asgari ücrette beklenmeyen bir artışın meydana gelmesi, bu artış sebebiyle beklenmedik bir mali yükün oluşması, diğer Belediye personellerinin ücret dengesinin de olumsuz etkilenmesi, Belediye ve yüklenicinin geçmiş yıllarda asgari ücret artış oranını öngörerek sözleşmeyi imzalamaları, Belediyenin 2016 yılı bütçesinin buna göre hazırlanmış olması, yeni oluşan durumun telafisi mümkün olmayacak şekilde bütçe dengesini olumsuz etkileyeceği ve bu durumun 5393 sayılı Yasada İdareye sorumluluk yükletilen hizmetlerde aksamaya sebebiyet vereceği gerekçesiyle, davalı ... ile davalı şirket arasında ‘..hizmet alım sözleşmesine ait uyarlama protokolü’ düzenlendiği, söz konusu protokol ile kamyon şoförü olarak çalışacak 33 işçiye brüt asgari ücretin yüzde elli fazlasının ödeneceğine ilişkin maddenin, brüt asgari ücretin yüzde otuz fazlası şeklinde uyarlandığı anlaşılmaktadır.

Söz konusu değişiklik davacı işçiye yazılı olarak bildirilmiş olup, işçinin ücrete ilişkin değişikliği kabul etmemesi üzerine, davacının iş sözleşmesi 04.02.2016 tarihli yazı ile “2016 Yılında asgari ücretin 1.300,99 TL'ye çıkarılması, geçmiş yıllarda asgari ücret artış oranı dikkate alındığında beklenmedik bir mali yükün oluşması nedeniyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. Maddesi uyarınca öngörülemeyen ekonomik nedenlerle ödenmekte olan ücretlerinizin yeniden uyarlanarak tebliğ edilen muvafakatnameyi tebliğ almayarak ücret değişikliğini kabul etmediğinizi beyan ettiniz. Bu nedenle iş akdiniz 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca fesih edilmiştir." denilerek feshedilmiştir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hizmet alım sözleşmesinin uyarlanmasına ilişkin protokolün işçi yönünden bağlayıcı olmadığı, işçinin ücretin azaltılmasına dair esaslı değişikliği kabul etmemesi halinde, değişikliğin işçiyi bağlamayacağı, dosyada mevcut bordro, puantaj vb gibi işyeri kayıtlarına göre işverenin fazla çalışma uygulamasına devam ettiği, işçinin yerine yeni işçilerin alındığı, ücretin asgari ücreti aşan kısmının azaltılmasının feshin son çare olması ilkesi kapsamında zorunlu olduğunun ispatlanamadığı gerekçeleriyle feshin geçerli olmadığı sonucuna varılmış ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmadığı gibi, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğü anlaşılmaktadır. Somut olaya göre, davalı işveren davacının işçinin iş gücüne duyulan ihtiyacın ortadan kalktığını ileri sürmediği gibi, feshin son çare olması ilkesinin uygulanma olanağı da bulunmamaktadır.

Tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde, 2016 yılında asgari ücrette öngörülemeyecek şekilde yüksek oranda artış yapılması sebebiyle, hizmet alım sözleşmesinde asgari ücretin katları şeklinde belirlenen birim fiyatların arttığı ve bu durumun davalı asıl işveren kamu kurumun bütçesini olumsuz yönde etkilediği iddia edilerek, hizmet alım sözleşmesinin uyarlanması suretiyle birim fiyatların düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Alt işveren yönünden uyarlama protokolünün anlamı, işçilerin ücretlerinin azaltılması değil, hizmet alım sözleşmesine göre kendisinin hak ediş miktarını belirleyen birim fiyatların azaltılmasıdır. Böylece, davalılar arasındaki hizmet alım sözleşmesinde mevcut birim fiyatlar değiştiği halde; davalı alt işverenden, uyarlama protokolü öncesindeki birim fiyata göre işçileri çalıştırmaya devam etmesi beklenemez. Davalı alt işverenin hizmet alım sözleşmesinde yapılan bu değişikliği gerekçe göstererek, tüm işçileri kapsayacak şekilde ücret değişikliği teklifinde bulunmuştur. Nitekim, gerek hizmet alım sözleşmesi gerekse uyarlama protokolünün incelenmesinde, değişikliğin ‘fen işleri müdürlüğü’ gibi sadece belli bir birimi veya ‘kamyon şoförleri’ gibi belli bir meslek grubunu değil; Belediyenin tüm birimlerini ve tüm meslek gruplarını kapsadığı görülmektedir. Davalı şirkete bağlı olarak, davalı Belediyeye ait işyerinde çalışmakta olan işçilerin büyük bir kısmının değişiklik teklifini kabul ettiği, buna karşılık davacı dahil 6 işçinin değişikliği kabul etmemeleri sebebiyle iş sözleşmelerinin İş Kanunu madde 22 kapsamında feshedildiği anlaşılmaktadır. Belirlenen bu hususlar karşısında, asgari ücrette meydana gelen beklenmeyen artış oranı, hizmet alım sözleşmesinin yeniden uyarlanması amacıyla işverence yapılan değişiklik teklifinin işyerindeki tüm işçileri kapsar biçimde genel nitelikte olduğu dikkate alındığında, çalışma koşullarındaki esaslı değişikliğin ve buna bağlı olarak yapılan feshin geçerli sebebe dayandığının kabulü gerekirken, yazılı şekilde aksi yönde hüküm tesis edilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Hüküm: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 11.12.2017 tarih 2017/1153 esas, 2017/1479 sayılı kararı ile Turgutlu 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 17.02.2017 tarih 2016/123 esas, 2017/155 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... tarafından yapılan 214,50 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalı ...'ye ödenmesine, davalı şirketin yargılama giderinin bulunmadığının tespitine,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... tarafından yapılan 214,50 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalı ...'ye ödenmesine, davalı şirketin yargılama giderinin bulunmadığının tespitine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.05.2018 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12924, Karar No: 2011/11674, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/12924 E.  ,  2011/11674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ilçesi, ... köyü 128 ada 5 parsel sayılı taşınmaz, 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasayla eklenen ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında tarla niteliğiyle, beyanlar hanesinde ... çocukları ..., ..., ... ve ...'ın kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, dava konusu taşınmazın beyanlar hanesindeki ... olan baba adlarının ... olarak düzeltilmesini talep etmişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın beyanlar hanesinde “...” olarak yazılan baba adının “...” olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanıcıların baba adları ve soyadlarının düzeltilmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 sayılı Yasaya göre 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile 3302 sayılı Yasaya göre 1993 yılında yapılıp 04.09.1995 tarihinde askı ilanı yapılarak 05.03.1996 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 5831 sayılı Yasayla eklenen ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro sonucu oluşan tutanağa konulan kullanım şerhine yönelik Hazine tarafından açılan bir dava da, kullanım durumunun bulunup bulunmadığının tartışılabileceğine göre yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli taşınmaz yönünden sicil oluşturulacak şekilde karar verilmemesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 1. bendinin 6. satırında yer alan “... olarak tesciline” cümlesinden sonra gelmek üzere “ve 128 ada 5 sayılı parselin Hazine adına tespit ve tesciline” cümlesinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine ve 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16804, Karar No: 2015/6545, Tarih: 12.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/16804 E.  ,  2015/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/239167

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2009/570 (E) ve 2012/570 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

SUÇ TARİHİ : 03/03/2003, 02/09/2003, 23/06/2003, 27/02/2004, 30/05/2007

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar katılan vekili tarafından ibraz olunan 18/01/2013 havale tarihli temyiz dilekçesinde haklarındaki hükümler temyiz edilen sanıklar arasında sanık S.. K..’ın ismine de yer verildiği tespit edilmiş ise de; temyiz dilekçesi içeriğinde sadece haklarında beraat ve düşme kararı verilen sanıklar ile ilgili hükümlerin temyiz edildiği açıkça belirtilmiş olup, buna göre yapılan yargılama neticesinde hakkında üzerine atılı suçlardan mahkumiyetine ve kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık S.. K.. ile ilgili hükümlerin temyiz incelemesine konu edilemeyeceği anlaşılmakla; temyiz incelemesinin sanıklar H.. D.., C.. C.., M.. Y.., M.. A.., M.. T.., E.. M.., H.. U.., A.. D.., A.. P.., Ö.. Y.., T.. Ç.., S.. Ç.., M.. T.., M.. K.. ve E.. A.. hakkında verilen hükümlere hasren yapılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Gaziantep ilinde faaliyet gösteren B.. Petrol Orman Ürünleri İş Makineleri Sanayi Ticaret Limited Şirketinin yetkilisi olan sanık M.. A..’ın bu işyerinin muhasebesini yürüten H.. D.. ve E.. A.. isimli sanıklarla birlikte diğer sanıklar C.. C.., M.. Y.., M.. T.., E.. M.. ve H.. U.., A.. D..’ı söz konusu şirkette fiilen çalışmadıkları halde 06/07/2006 ve 30/05/2007 dönemlerinde fiilen çalışmış gibi gösterdikleri ve bu kişiler hakkında gerçeğe aykırı olarak “Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim edip katılan kuruma vermek suretiyle katılan kurumu zarara uğrattıkları, yine belirtilen tarihlerden önce yine Gaziantep İlinde faaliyet gösteren A.. Madencilik isimli işyerinin muhasebe işlerine bakan sanık M.. A..’ın söz konusu şirket fiilen faaliyet göstermediği halde sanık Ö.. Y..'ı 28/02/2003 ve 03/03/2003 tarihleri arasında, sanık A.. P..'ı 24/03/2003 ve 02/09/2003 tarihleri arasında, sanık M.. T..'i 19/06/2003 ve 23/06/2003 tarihleri arasında ve sanık M.. K..’yı da 27/02/2004 tarihinde bu şirkette çalışıyor gibi gösterdiği, S.. Ç.. ve T.. Ç.. isimli sanıkların da sanık M.. A..’a sahte sigortalı yapması için adam temin ettikleri, bu şekilde sanık M.. A..’ın sanıklar S.. Ç.. ve T.. Ç.. ile birlikte sanıklar Ö.. Y.., M.. T.., A.. P.. ve M.. K.. isimli sanıkları fiilen faaliyette olmayan A.. Madencilik isimli işyerinde çalışıyor gibi gösterip, bu kişilerle ilgili olarak gerçeğe aykırı “Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim edip katılan kuruma vermek suretiyle kurumu zarara uğrattıkları, böylelikle ismi zikredilen tüm sanıkların üzerilerine atılı “nitelikli dolandırıcılık” ve “özel belgede sahtecilik” suçlarını işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

Sanıklar M.. A..’ın sanıklar S.. Ç.. ve T.. Ç..’ın iştiraki ile diğer sanıklar Ö.. Y.., A.. P.., M.. T.. ve M.. K..’yı gerçekte faaliyet göstermeyen A.. Madencilik isimli işyerinde çalışıyor gibi gösterip, bu kişiler hakkında sigorta başlangıcı için bildirimde bulunmaları, sanıklar Ö.. Y.., A.. P.., M.. T.. ve M.. K..’nın da adı geçen sanıklar tarafından gerçekleştirilen gerçeğe aykırı bu bildirimler neticesinde katılan kurum tarafından sağlanan sigortalılık hizmetinden istifade etmeleri şeklindeki eylemlerine yönelik olarak yapılan değerlendirmede; suç tarihi itibariyle bu eylemlerin temas ettiği nitelikli dolandırıcılık ve özele belgede sahtecilik suçları yönünden yasada öngörülen dava zamanaşımı sürelerinin dolduğu anlaşılmakla sanıklar hakkında atılı suçlar nedeniyle verilen düşme kararında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, yine sanık M.. A..’ın sanıklar H.. D.. ve E.. A.. ile birlikte sanıklar C.. C.., M.. Y.., M.. T.., E.. M.. ve H.. U.., A.. D..’ı sanıklardan M.. A..’ın temsilcisi olduğu B.. Petrol Orman Ürünleri İş Makineleri Sanayi Ticaret Limited Şirketinde çalışmadıkları halde çalışıyor gibi gösterip sigortalı yapma şeklindeki eylemlerinden dolayı da; sanık M.. A..’ın yetkilisi olduğu işyerinin idare ve vergi mevzuatına uygun olarak kurulmuş bulunan gerçek bir işyeri olması, S.. B..'na verilmiş bulunan işe giriş bildirgesinin sahte olmaması, haklarında sigorta kaydı yaptırılan sanıklarla ilgili sigorta primlerinin ödenmese bile ilgili kurumun alacaklarını her zaman tahsil etme imkanının bulunması nedenleriyle katılan kurumun zararından da bahsedilemeyeceği hususları nazara alındığında, somut olayda ismi zikredilen tüm sanıklar yönünden yüklenen suçların unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından, adı geçen sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5324, Karar No: 2018/971, Tarih: 30.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/5324 E.  ,  2018/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 06.04.2011 tarihinde verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı için Bakırköy Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'nce gönderilen çağrı yazısının, 18/04/2007 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren ve tebligat tarihinde de geçerli olan, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliği'nin 121. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, yaşı küçük olan sanığın kanuni mümessili velisi adına tebliğe çıkarılması gerekirken, henüz 18 yaşını tamamlamadığı 11.08.2011 tarihinde Tebligat Yasası'nın 35. maddesi uyarınca yapılması istenen tebligatın sanık adına düzenlenmesi usulsüz olup, bu tebliğden sonra sanığın Bakırköy Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü'ne müracaat etmediği ileri sürülerek, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüğünü ihlal ettiğinin kabul edilemeyeceğinden, sanık hakkındaki tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5770, Karar No: 2013/1121, Tarih: 24.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/5770 E.  ,  2013/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin,” belirtilmesi karşısında;

Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.01.2007 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine sanıklar ... ve ...'e atanan savunman Avukat Alev Kadıoğlu'nun yokluğunda verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmandan sanığın haberdar olmadığı anlaşıldığından,

1- Sanıklara anılan kararın başvurabileceği yasa yolu, süresi, mercii de yazılmak suretiyle tebliği ile bilgileri dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmedikleri sorularak, süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabilecekleri, bulunmadıkları takdirde zorunlu savunmanın açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2- Sanıklar tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10608, Karar No: 2017/456, Tarih: 19.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10608 E.  ,  2017/456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın miktarına, eksik incelemeye, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkartılarak, yerine “Sanığın kişiliği, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK'nın 50/4 atfıyla TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması, hükmün (5). paragrafından ''tahsil edilmesine'' ve “hapse çevrilmesine” ibarelerinin çıkartılarak yerine “tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15252, Karar No: 2013/15402, Tarih: 07.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/15252 E.  ,  2013/15402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞARKIŞLA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, miras bırakan babası M. Ş.o..A. E.'e ait çekişme konusu 15 parça taşınmazın sicil kayıtlarına murisinin soyadının yanlışlıkla D.olarak yazılmış olduğunu, öte yandan bu taşınmazlardan 138, 175 ve 829 nolu parsellerde ise baba adının M.olarak yer aldığını ileri sürerek anılan kayıtların nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının iddiaların sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.