muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8391, Karar No: 2017/2748, Tarih: 29.03.2017

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 11/11/2010 tarihlerinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25424, Karar No: 2016/7908, Tarih: 10.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/25424 E.  ,  2016/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine Kurum işleminin iptali ile 2926 sayılı Yasas kapsamındaki sigorlılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde "Hüküm sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir", hükmü öngörülmüştür. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgilidir.

Eldeki davada ise, mahkemece, kabul edilen sigortalılık süresi belirtilmeksizin, sadece davanın kabulü ile yetinilmiş, böylece HMK 297. maddesine uygun, açık, denetime ve infaza elverişli bir hüküm kurulmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair yönleri incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3099, Karar No: 2013/5373, Tarih: 26.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3099 E.  ,  2013/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21443, Karar No: 2018/9123, Tarih: 26.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21443 E.  ,  2018/9123 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili ,davacılardan ... 19.04.2010 tarihinde geçici ikamet ettiğ... mezrasında sulama yaparken, elektriklerin kesik olmasından ve uzun süreli elektrik arızasından dolayı elektrik yüksek gerilim panosuna elektriğin gelip gelmediğini kontrol etmek üzere yaklaştığında ve temas ettiğinde, enerjinin panoya çok yüksek voltajda gelmesi nedeniyle panonun patlaması ve alev alması sonucu, elleri, yüzü ve vücudunun büyük bir kısmının ağır şekilde yandığını ve vücudunda kalıcı maluliyet meydana geldiğini, olay sırasında davacı ...'un eşi ve çocuklarının onu kaybetme endişesiyle şok geçirdiklerini ve büyük korkular yaşadıklarını, hayati tehlikeyi atlatmasına rağmen sakat kalması ve vücudunun estetiğinin bozulması üzerine birlikte yaşadığı ailesinin derin bir üzüntüye gark olduğunu, müvekkili ..... için 1.000 TL maddi tazminat,50.000 TL manevi tazminat ile,müvekkili .... için 30.000 TL, çocukları.....için de 20.000'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili ,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan olay nedeniyle, davacının uğradığı zararın maddi - manevi tazminine ilişkin bulunmaktadır.

BK.nun 58/1.maddesi (TBK.nun 69.maddesi) gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk

./..

-2-

ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin varlığı durumunda (mücbir sebep, zarar görenin ağır kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) sorumluluktan kurtulabilir.

Somut olayda; davacı olay tarihi olan 19.04.2010 tarihinde davalı kuruma ait elektrik yüksek gerilim panosuna gelen enerjinin yüksek voltajda gelmesi nedeniyle panonun patlaması ve alev alması neticesinde bedensel zarara uğradığını belirtmiş; davalı kurum ise, davacının söz konusu iddiasının somut verilere dayanmadığını, nitekim belirtilen tarihte arıza ihbarı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Somut olayda; davacı olay tarihi olan 19.04.2010 tarihinde davalı kuruma ait elektrik yüksek gerilim panosuna gelen enerjinin yüksek voltajda gelmesi nedeniyle panonun patlaması ve alev alması neticesinde bedensel zarara uğradığını belirtmiş; davalı kurum ise, davacının söz konusu iddiasının somut verilere dayanmadığını, nitekim belirtilen tarihte arıza ihbarı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; her ne kadar, yargılama sürecinde alınan bilirkişi raporu nazara alınarak, söz konusu olayın meydana geldiği panonun müstakil trafolu tarımsal sulama tesisine ait olduğunu, bu tür tesislerin dağıtım şebekesine bağlantısının yapıldığı branşman direğindeki bağlantı noktasından itibaren tesis sahibinin mülkiyetinde olduğu gibi bakım ve onarımından da tesis sahibinin sorumlu olduğunu, davalı elektrik şirketinin tesisle ilgili onarım, bakım gibi bir sorumluluğu bulunmadığının, olayın tesise gelen enerji voltajının dalgalanmasına bağlı olarak gerçekleşmesinin teknik olarak mümkün olmadığı ,sonradan yapılmış bir müdahale sonucu oluşan kısa devre sonucu meydana geldiğini, davalı ..... kazada kusurunun olmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş ise de; görevlilerce tutulan 19.04.2010 tarihli görgü tespit olay yeri inceleme tutanağında sulama kuyusuna ait elektrik trafosunun geriliminin düzensiz gelmesi sonucu elektrik trafosununun patlamış olduğunun belirtilmiş olup ,iş bu tutanak ile bu dosyada alınan 30.06.2015 tarihli bilirkişi raporu incelendiğinde; söz konusu raporların çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Yine, dosya kapsamında 19.04.2010 tarihinde davacının bulunduğu mahalde arıza kaydının var olup olmadığına dair evraka dosya kapsamından ulaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar da gözetilmek suretiyle,öncelikle dosya kapsamında yer alan 30.06.2015 tarihli görgü tespit raporu ile olay yeri tutanağı arasındaki çelişkiler de giderilmek suretiyle, meydana gelen zarar ile söz konusu eylem arasında herhangi bir irtibat bulunup bulunmadığı,olayın branşman hattından kaynaklanıp kaynaklanmadığının her türlü şüpheden uzak şekilde tespitinin sağlanması yönünden, alanında uzman bilirkişi heyetinden mahkeme, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması suretiyle, sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/09/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/8912, Karar No: 2014/8382, Tarih: 26.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8912 E.  ,  2014/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadınhanı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2007/75-2012/249

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı S.. A.. vekili ve davalı Güvence Hesabı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının sürücüsü olduğu traktör ile müvekkili Mustafa'nın kullandığı aracın kaza yapması sonucu sürücü Mustafa ile araçta yolcu olarak bulunan diğer müvekkillerinin yaralandığını belirterek davacı Emine için 10.000,00 TL, davacı Adalet için 1.000,00 TL, davacı Ahmet için 7.000,00 TL, davacı Mustafa için 1.000,00 TL ve davacı Fadimana için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL tutarında manevi tazminat ve her bir davacı için ayrı ayrı 200,00'er TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili, kazaya neden olan traktörün zorunlu trafik sigortasının bulunmaması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı Emine için 2.000,00 TL, davacı Ahmet için 2.000,00 TL, davacı Fadimana, Mustafa ve Adalet için 1.000,00'er TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 13/03/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat taleplerini davacı Emine için 21.020,00 TL'ye, davacı Ahmet için 17.270,00 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacılardan E.. D.. için 10.514,53 TL, A..D.. için 8.636,78 TL, F.. K.., M.. K.. ve A.. D.. için 200,00'er TL maddi tazminatın davalı S.. A..'dan haksız fiil tarihi olan 19/12/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, Güvence Hesabından dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (kaza tarihindeki zorunlu mali mesuliyet poliçesindeki teminat miktarı ile sınırlı olmak kaydıyla) müştereken ve müteselsilen, ıslah edilen miktar için ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan alınarak davacılara verilmesine, davalı Güvence Hesabı'nın 12.880,00 TL tutarındaki ödemesinin belirlenen maddi tazminat tutarından mahsubuna, davacı E.. D.. için 4.000,00 TL, davacı A.. D.. için 2.500,00 TL, davacılar F.. K.., A.. D.. ve M.. K.. için 750,00'şer TL manevi tazminatın davalı S.. A..'dan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı S.. A.. vekili ve davalı Güvence Hesabı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, Trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dava, Trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda uyuşmazlık, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Haksız eylem faili, ihtar ve ihbara gerek olmaksızın, zararın doğduğu anda, başka bir anlatımla haksız eylem tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüde düşmüş sayılır. Dolayısıyla, zarar gören, gerek kısmi davaya, gerekse sonradan açtığı ek davaya veya ıslaha konu ettiği kısma ilişkin olarak haksız eylem tarihinden itibaren temerrüt faizi isteme hakkına sahiptir. O halde, davalılar araç maliki ve sürücü yönünden faiz başlangıcının asıl ve ıslah edilen kısım yönünden kaza tarihi olarak kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Dava dilekçesinde, manevi tazminat için olay tarihinden itibaren faiz talep edilmişse de bu hususta mahkemece olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı Güvence Hesabı vekili, yargılama aşamasında davacı A.. D... ve E.. D..'a ödeme yaptıklarını, davacıların kendilerini ibra ettiğini ve davadan feragat ettiklerini belirterek buna ilişkin noterlikçe tanzim edilen üç adet “makbuz ve ibraname” başlıklı belgeyi dosyaya sunmuştur. Mahkemece, sunulan belgelerin davalı Güvence Hesabı yönünden ibra veya davadan feragat niteliği taşıyıp taşımadığı karar yerinde tartışılmamıştır. Ayrıca, hüküm fıkrasında, davalı Güvence Hesabı tarafından davacılara yapıldığı belirtilen 12.880,00 TL'lik ödemenin, hükmedilen tazminattan mahsubuna şeklinde karar verilmiş olmasının infazda tereddüte neden olacağının gözetilmemiş olması doğru değildir.

4-Davacılar F.. K.., M.. K.. ve A..D...için 200,00'er TL maddi tazminata hükmedilmişse de, dosya kapsamından, davacıların maluliyetlerine dair bir rapor bulunmadığı, maddi zarara uğradıklarına dair davacı vekilince dosyaya belge ibraz edilmediği anlaşılmıştır. Mahkemece, adı geçen davacıların davaya konu kaza nedeniyle nasıl ve ne miktarda maddi zarara uğradıkları hususunda karar yerinde hiçbir açıklama yapılmadan ve delilleri gösterilmeden maddi tazminat taleplerinin tümden kabul edilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili, davalı S.. A.. vekili ve davalı Güvence Hesabı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar S.. A.. ve Güvence Hesabı ile davacılara geri verilmesine 26.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10105, Karar No: 2016/11321, Tarih: 20.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10105 E.  ,  2016/11321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kesinleşen mahkeme kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 304. maddesinde “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.

Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Dairemizden onanarak kesinleşen 25.02.2014 tarihli Mahkeme kararında, uyuşmazlığın 01.03.2010-31.....2010 tarihleri arasındaki döneme yönelik prim teşvikinden yararlanma hakkına yönelik olduğu, mahkemece davanın kabulüne dair karar verildiği, hükümde açıkça anılan tarihler arası dönem belirtilmemiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu dönemlere göre inceleme yapılarak görüş verildiği ve Mahkemece bu görüş esas alınarak hüküm kurulduğu, ancak, hükmün gerekçesinde, maddi yazım hatası sonucu ihtilaf konusu dönemin 01.01.2009-....04.2009 tarihleri arasındaki dönem olarak belirtilmesi nedeni ile hükmün infazı aşamasında tereddüt oluştuğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, eldeki davaya konu olayda, anılan yasal şartların mevcut olduğu gözetilerek, tavzih talebinin kabulü ile kararın gerekçesindeki maddi yazım hatasının düzeltilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, ....09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/385, Karar No: 2020/542, Tarih: 13.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/385 E.  ,  2020/542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; Mersin'de çalışmakta iken oğlunu katılanın diş doktoruna tedavi ettiren tanık ...'ın daha sonra başka şehire tayini çıktığından bu tedavinin yarım kaldığı, olaydan iki hafta kadar önceki dini bayram nedeniyle Mersin'e geldiğinde görümcesinin eşi olan sanığa oğlunun tedavisinin yarım kaldığını, halen tedavisini yapan Ankara'daki doktorlarının tamamlanmayan tedavinin geri kalan kısmını alabileceklerini söylediğini, bu hususla ilgili olarak katılan ile görüşmesi ricasında bulunması üzerine; olay tarihinde katılanın iş yerine giden sanığın katılandan yarım kalan tedavi parasını istemesi ve katılanın tedaviyi kendilerinin yarıda bırakması nedeniyle alınan paranın iade edilmeyeceğini belirtmesi üzerine, sanığın 'Bu parayı ödeyeceksin yoksa kat be kat almasını bilirim,' şeklindeki sözlerle katılanı tehdit ettiğine dair tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımından yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8137, Karar No: 2018/598, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8137 E.  ,  2018/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanımı, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2016 gün ve 2016/143 Esas, 2016/254 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22664, Karar No: 2018/12318, Tarih: 04.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/22664 E.  ,  2018/12318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 04.12.2018 tarihinde davalı vekili Av.... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.116.30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Başkan