muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13935, Karar No: 2015/28802, Tarih: 16.09.2015

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten süjelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Suça konu çekteki keşideci imzasının keşideci görünen sanık H.. M.. 'in eli ürünü olduğu ancak şikayetçi M.. M.. adına atfen atılan ciro imzasının bu kişiye ait olmadığının tespit edilmiş olduğu, böylece sahte olduğu ve iğfal kabiliyetine haiz bulunduğu anlaşılan çekin Andeks Mobilya Ltd. Şirketi 'nin fiilen sahibi ve yöneticisi olduğu belirtilen sanık E.. K.. ile Asya Turizm Elektrik Ltd.Şti yetkilisi keşideci sanık H.. M.. tarafından şikayetçi M.. M.. 'in sahte cirosu kullanılarak katılan R.. G.. 'ya verildiği ve karşılığında mobilya malzemesi alındığı, çekin bankanın maddi varlıklarından olması nedeniyle bu şekilde her iki sanığın resmi belgede sahtecilik ve bankanın maddi varlığı olan çeki kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçlarını iştirak halinde işledikleri iddia edilen olayda,

Dosyada toplanan tüm delillere göre, şikayetçi M.. M..'in, Elif Baharat Ltd. Şirketi'nin yetkilisi, keşideci sanık H.. M..'in de Asya Tur. Ltd. Şirketi'nin yetkilisi oldukları, sanıklardan E.. K..'nun fiilen idare ettiği Andeks Mobilya Ltd. Şirketi'nin ortaklarının tanık R.. Z.. ile E.. K.. oldukları, Andeks Mobilya ile Elif Baharat şirketleri arasında ortaklık yapılması konusunda taraflarca sözlü anlaşmaya varıldığı, Andeks Mobilya adına mal almak isteyen ancak ekonomik sıkıntı içerisinde olduğu anlaşılan sanık E.. K..'nun talebi üzerine sanık H.. M.. tarafından keşide edildiği anlaşılan ve kendi savunmaları ile de doğrulanan suça konu Denizbank Cebeci Şubesi'ne ait B8874349 numaralı keşide yeri Ankara, keşide tarihi 10.7.2010 olan ve 16.500 TL meblağlı çeki keşide ederek diğer sanık E.. K..'na verdiği, E.. K..'nun da mobilya malzemesi almak üzere Robant Plastik Firması'nın sahibi ve yetkilisi katılan Ramazan Gökkaya ile görüştüğü, katılan Ramazan Gökkaya tarafından Elif Baharat Firması'nın cirosunun da çekte yer almasının talep edilmesi üzerine, sanık E.. K.. tarafından çekin bu firmanın yetkilisi M.. M..'e götürüldüğü, ancak şikayetçi M.. M.. tarafından çekin cirolanması talebinin uygun bulunmayarak çeke ciro imzası konulmadığı, buna karşın sanık E.. K.. tarafından açıklanamayan şekilde Elif Baharat Ltd. Şirketi'nin cirosu da olduğu halde suça konu çekin alınan mobilya malzemesi karşısında katılan Robant Plastik Firması'na verildiği ve malzemelerin alındığı, çekin bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığı, başlatılan icra takibi sırasında şikayetçi M.. M..'in imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettiği, Ankara 6 İcra Hukuk Mahkemesi'nin 30/10/2010 tarih 2010/799-1342 esas ve karar sayılı kararıyla M.. M..'in imzaya itirazının kabul edildiği, bu şekilde sanıklar E.. K.. ve H.. M..'in fikir ve eylem birliği içerisinde sahte ciro imzası bulunan bu çeki düzenleyip piyasaya sürerek resmi belgede sahtecilik ve bu çeki kullanmak suretiyle katılan R.. G..'dan mobilya malzemeleri alarak nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlemiş oldukları gerekçesine dayanan mahkemenin kabül ve uygulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/09/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39240, Karar No: 2017/17130, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39240 E.  ,  2017/17130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede;

Dosya içeriğine göre; kararı temyiz eden davalı ...Kurumu Genel Müdürlüğü vekilince, 31,40 TL istinaf karar harcı, 85,70 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcı, 115,24 TL istinaf karar harcı ve 154,30 TL temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır.

Mahkemece verilen karar, istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olduğundan, istinaf karar harcı ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı adı altındaki harçların hataen ödendiği, ödenmesi gereken 146,64 TL tutarındaki temyiz (nispi) karar harcının ise ödendiğine ilişkin makbuz bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı ...Kurumu vekiline tebliğ edilen 07.06.2017 düzenlenme tarihli muhtıra ise, muhtırada istinaf harcının ödenmesinin ihtar edilmiş olması sebebiyle usulsüzdür.

Anılan sebeple, istinaf karar harcı ve istinaf kanun yoluna başvurma harcı adı altında hataen yatırılan harçlar talebi halinde davalı ...Kurumu Genel Müdürlüğü vekiline iade edilmeli; 146,64 TL tutarındaki temyiz (nispi) karar harcını (sayman mutemedi alındısında harç adının doğru yazılmasına da dikkat edilmek suretiyle) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalı ...Kurumu Genel Müdürlüğü vekiline ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen eksikliğin giderilmesinden sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34527, Karar No: 2016/19183, Tarih: 07.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/34527 E.  ,  2016/19183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Temyiz davasına konu eylemde;sanığın .... yapılan aramada 43 adet şüpheli bandrollü kitap ile 433 adet bandrolsüz kitap ele geçtiği, aynı gün incelemesi yapılan ve tebligat eksikliği nedeniyle mahalline iadesine karar verilen Dairemizin ... esasına kayıtlı.... Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2013 tarih ve ... Esas- ... sayılı kararına konu eyleminde ise,....adresinde faaliyette bulunduğu ....Kitapevinde 01/04/2010 günü saat 17:15 sıralarında yapılan aramada, 546 adet bandrolsüz ve 446 adet sahte bandrollü iddia edilen kitap ele geçtiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin tek suç oluşturup oluşturmadığının belirlenmesi bakımından her iki davanın birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de,

a)Şikayetçi .... vekili ile temsilcisinin dava konusu eserlerle ilgili olarak sadece yayınevinden aldığı yetki belgesini ibraz etmesi, diğer şikayetçilerin ise hak sahibi olduklarını kanıtlayan belgeleri ibraz etmemesi karşısında, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi yerine aynı Kanun'un 71/1, 81/13. maddeleri gereğince uygulama yapılması,

b)Sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 71/1. maddesi uyarınca seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edildiği halde verilen temel gün adli para cezasının 365 gün yerine 360 gün üzerinden belirlenerek eksik ceza tayini,

c)Hak sahipliği belgelerini sunmayan .... davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesince cezada kazanılmış hakkın korunmasına,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2051, Karar No: 2008/4147, Tarih: 18.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2051 E.  ,  2008/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, satışı yapılan dört adet aracın vergi borcu nedeniyle 16.858.61. YTL’nin Vergi Dairesine ödenmesine karar verildiğini, ancak söz konusu borcun eşyanın aynından doğup doğmadığının belli olmadığını, eşyanın aynından doğmayan vergi borcunun vergi dairesinin haczinin de olmaması nedeniyle kendisine pay düşmeyen müvekkiline ödenmesi gerektiğini, müvekkilinin kamu bankası olması nedeniyle imtiyazlı olduğunu belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, şikâyet konusu miktardaki vergi borcunun eşyanın aynından kaynaklanması nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikâyet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyada, eşyanın aynından ... vergi borcu olarak mahkemece kabul edilen vergi borçlarına ilişkin ayrıntılı bilgi bulunmamaktadır. Hazine vekilinin 16.8.2006. tarihli dilekçesinde, motorlu taşıtlar vergisinin yanı sıra trafik para cezalarının da eşyanın aynından kaynaklanan vergi borcu olarak nitelendirildiği Yeğenbey Vergi Dairesinin dosyada bulunmayan yazısına istinaden belirtilmiş olup, trafik para cezasını gösteren belgelerin de delil olduğu ifade edilmiştir. Trafik para cezaları eşyanın aynından kaynaklanan vergi borcu niteliğinde değildir. Şikâyet edenin iddiası da eşyanın aynından kaynaklanmayan vergi borçlarının, vergi dairesinin de haczi olmaması nedeniyle sıra cetvelinde kendisine pay düşmeyen müvekkiline tahsisine ilişkindir. Bu hali ile itiraz, sadece sıraya ilişkin olmayıp, aynı zamanda alacağın esas ve miktarına da taalluk ettiğinden, İcra ve İflâs Kanunu'nun 142 hükmü uyarınca görevli mahkeme icra mahkemesi değildir. Bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 18.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10453, Karar No: 2008/10996, Tarih: 06.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10453 E.  ,  2008/10996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Tescili istenen taşınmaz, kadastro yolu ile davacılar adına oluşan 278 parselin Güneybatı bitişiğinde yer almakta olup, çapa bağlanmadığı ve bu nedenle tapusu da bulunmayan yol boşluklarıdır. Davacının istemi zilyetlik hukuki nedenine dayalı olarak iktisap koşulları oluştuğu, bu nedenle ihdasen tescil istemine ilişkin bulunduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 06.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10938, Karar No: 2014/14186, Tarih: 24.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10938 E.  ,  2014/14186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, gerçekte ... ve ...'den olduğu halde nüfus kaydında büyükanne ve büyükbabası ... ve ...'ten olma şeklinde nüfusa kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9749, Karar No: 2011/10225, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9749 E.  ,  2011/10225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlarokunup gereği düşünüldü:

Mahkemece dava konusu taşınmazın yerinde yaptırılan incelemesi sonucu bilirkişi kurulunca taşınmaz malın kuru tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihinin) esas alınması gerekir. Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği güne göre 2009 yılı verilerinin getirtilip buna göre bedel tespiti yapılması gerektiğinde kuşku yoktur. Her ne kadar bilirkişi kurulu raporunda dava tarihi itibariyle 2009 yılı verilerinin henüz belli olmadığı gerekçesiyle bir önceki yılın verileri esas alınıp dava tarihine endekslenmesi suretiyle taşınmazın değeri tespit edilmişse de hükme esas raporun düzenlendiği tarih itibariyle dosya içerisine 2009 yılı verilerinin de getirtilmiş olduğu anlaşılmakla bilirkişi kurulundan bu verilere uygun ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlen- dirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatları esas alınır. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idare giderleri dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar ve masrafların faiz karşılığı düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Bu bağlamda buğdayda ortalama satış fiyatı 0,40 TL. iken 0,50 TL., üretim gideri 126 TL iken 151,20 TL. nohutta dekara ortalama verim 140 kg iken 150 kg, üretim gideri 137 TL iken 120 TL alınması suretiyle taşınmazın değerinin hesaplanması,

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar ve masrafların faiz karşılığı düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Bu bağlamda buğdayda ortalama satış fiyatı 0,40 TL. iken 0,50 TL., üretim gideri 126 TL iken 151,20 TL. nohutta dekara ortalama verim 140 kg iken 150 kg, üretim gideri 137 TL iken 120 TL alınması suretiyle taşınmazın değerinin hesaplanması,

3-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanun’un 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Kanun'un Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun Geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup bu yasal düzenlemeye göre kamulaştırılan taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2284, Karar No: 2014/5410, Tarih: 08.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2284 E.  ,  2014/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/147-2013/287

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, 30.05.2012 tarihinde yapılan 2011 yılı olağan genel kurul çağrısının usulüne uygun yapılmadığını, öte yandan genel kurulda kabul edilen 2012 yılı bütçesinde 400.000,00 TL avukatlık gideri ile iş gördürme bedeli, personel giderleri ve beklenmeyen giderler karşılığı olarak gösterilen 485.000,00 TL'nin afaki ve dayanaksız olduğunu, istenen aidatlarından yüksek olduğunu ileri sürerek, 30.05.2012 tarihli genel kurulun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların genel kurulda ret oyu vermelerine rağmen muahelefetlerini tutanağa geçirtmediklerini, kooperatif kayıtlarındaki adreslere göre genel kurul gündeminin ortaklara tebliğe çıkarıldığını, genel kurulun ve alınan kararların kanun, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; davacıların davalı kooperatif üyesi oldukları ve 1163 Sayılı Kooperatifler Kanununun 53. maddesi gereği dava açma haklarının bulunduğu, alınan kararlardan 4 ve 5. maddeler dışındakilerinin icrai karar niteliğinde olmadığı, icrai kararların ise Kanun, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı bir yönünün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunun 53. maddesine dayalı olarak kooperatif genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 114/1-h maddesine göre hukuki yarar dava koşulu olup, aynı Yasanın 115/1 maddesi uyarınca mahkeme dava şartlarını re'sen incelemekle görevlidir. Hukuki yararın sadece dava tarihi itibariyle değil, dava devam ettiği sürece ve hükmün kesinleşmesine kadar varlığı da gereklidir. Gerçekten de, ortaklık hak ve sıfatına bağlı olarak dava açan kişinin, şayet yargılama sırasında bu ortaklık sıfatı sona erecek olursa, artık davayı takip ve sonuçlandırmakta hukuki yararı kalmaz. Genel kurul kararının iptali davasını 1163 sayılı Kooperatif Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca ancak kooperatifin ortağı açabilir. Dava koşulu olan üyelik sıfatının kararın kesinleşmesine kadar devam etmesi gerekir. Aksi halde davacın dava açmakta hukuki yararı kalmayacağından davanın bu sebeple reddi gerekir.

Somut olayda; davanın 28.06.2012 tarihinde açıldığı, ancak davacıların noter marifetiyle 02.09.2013 tarihinde istifa ettikleri hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, istifa tarihi itibariyle davacıların aktif dava ehliyetlerinin ortadan kalktığı sabittir. Bu durumda, davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 115/2 maddesi uyarınca usulden reddine karar vermek gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle isabetli görülen kararın, 1086 Sayılı HUMK'nın 438/son maddesi hükmü uyarınca, gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün 1086 Sayılı HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle, ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.