muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20348, Karar No: 2023/4462, Tarih: 17.05.2023

Oysa hatalı işlemler yapılmasaydı şüpheli/sanık hakkında Soruşturmaya/Kovuşturmaya Yer Olmadığına karar verilecekti.

c) Örneğin; yine karşılaşılan dava dosyalarındaki olaylarda görüldüğü üzere, şüpheli/sanık,

uyuşturucu/uyarıcı madde kullandığı anlaşılmaması için başkasının idrarını kendi idrarı olarak göstererek laboratuvar görevlilerine vermesi üzerine, yapılan tahlil de uyuşturucu/uyarıcı bulunmadığı tespitine varıldığında; görevlilerin görevlerini gerekli itina ile yapmaması ve hem de şüphelinin suçtan doğacak sonuçtan kaçmak için böyle kanunsuz bir eylem yapması üzerine 5 yıl süreyle Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi süresi sona ermiş olması nedeniyle Düşme kararı verilmiş fakat sonradan gerçek durum tespit edilmiş ise ne olacaktır..?

Bu sorunun cevabı tabiki denetim yükümlülükleri yerine getirilmediği için dava açılması olacaktır.

TCK’nın 191. maddesinin metni içinde 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin süre de yerine getirilmesi gereken yükümlülükler yerine getirilmese bile süre geçirildiğinde, düşme kararı verileceğine ilişkin hiç bir hüküm veya atıf da yoktur. \*

Zaten yükümlülükler yerine getirilmediği için dava da açılmıştır. Bu husus nasıl bir davanın düşme sebebi olur ?

Kamu görevlilerinin veya şüphelinin, hata ya da kasten yaptığı işlemler/eylemler üzerine davanın düşmesine mi karar verilecektir.?

Eğer böyle bir uygulama kabul edilirse, denetim yükümlülüklerini yerine getirmeyene prim verilmiş olacaktır. Bu durum TCK’nın 191. maddesinin amacına, lafzına ve ruhuna uymaz. Kanun bu durumu himaye etmez. Madde gerekçesine göre de hasta olduğu kabul edilen kişilerin, tedavisi yapılmadan geçen süre nedeniyle yaptırımda uygulanamayacağı için bir anlamda ödüllendirilmesi sonucu doğar.

\*TCK’nın 191/7. maddesinde ‘‘Şüpheli erteleme süresi zarfında dördüncü fıkrada belirtilen yükümlülüklere aykırı davranmadığı ve yasakları ihlal etmediği takdirde hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilir. Şeklindeki düzenlemesinin yorumlanmasından, şüpheli erteleme süresi zarfında dördüncü fıkrada belirtilen yükümlülüklere aykırı davrandığı ve yasakları ihlal ettiği takdirde (TCK’nın 191/5. fıkrasında belirtilen hâl saklı kalmak üzere) hakkında TCK’nın 191/4. maddesi gereğince kamu davası açılır.

Buradaki 5 yıllık süre, denetim yükümlülüklerinin yerine getirilebilmesi içindir, maddenin 3. fıkrasında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır, Bu süre üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi gerek

görülmesi halinde tedaviye tabi tutulabilir.

Bu hükümlerin tamamı değerlendirildiğinde, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, yükümlülüklerini getirmeyenler için öngörülmüş değildir.

Aynı zamanda

CMK’nın 223/8. maddesine göre;

görülmesi halinde tedaviye tabi tutulabilir.

Bu hükümlerin tamamı değerlendirildiğinde, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, yükümlülüklerini getirmeyenler için öngörülmüş değildir.

Aynı zamanda

CMK’nın 223/8. maddesine göre;

‘‘Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir’’. Şeklindedir.

5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrasına göre, davanın düşmesine karar verilmesi için soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.

Bu duruma ilişkin örnekler vermek gerekirse;

a) Yasama dokunulmazlığı, Cumhuriyet savcılıklarının bazı suçlar hakkında ceza davası açabilmesini sınırlayan sürenin geçmiş olması, izin, şikayet, yeni delil bulunması, açık dava bulunmaması, suçun işlenmesinden sonra ortaya çıkan akıl hastalığı, ön ödemenin yerine getirilmemesi, uzlaşmanın bulunmaması gibi durumlar soruşturma ve kovuşturma şartı olarak gösterilebilir. Yine şikayete bağlı bir suçta şikayetten vazgeçilmesi ya da şikayet süresinin kaçırılmış olması, soruşturma izni alınmadan memur hakkında işlem yapılamayacağı durumunda, soruşturma izni verilmemesi, düşme kararı verilmesini gerektirir.

Halbuki bu suçla ilgili olarak beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenme süresi, şüphelinin 5 yıllık süre içinde yükümlülüklere uyması halinde dava açılmasının önlenmesi için verilen bir imkandır. Şüpheliyi, sanık olup cezalandırılmasından koruyan bir hükümdür. Buradaki 5 yıllık süre KOVUŞTURMAMA ŞARTIDIR. Aksi halde şüpheli/sanık hakkında dava açılacaktır.

Yukarıda da belirttiğim CMK’nın 223/8. maddesine göre;

... Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın

henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Demektedir.

Bir başka deyişle, 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi kovuşturmama süresidir, bu 5 yıllık erteleme süresinde yükümlü, yükümlülüklerini yerine getirdiğinde dava açılmayacaktır. Yükümlü 5 yıl içinde yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde kovuşturmaya başlanacak kısaca dava açılacaktır, bu durum kovuşturma şartının gerçekleşmiş olması halidir. Bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahsedilerek düşme kararı verilemez.

b) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'muza göre öngörülen düşme sebeplerinin varlığı hallerinde de davanın düşmesine karar verilir. Bu hallerde TCK’nın 64. maddesine göre sanığın ölümü, TCK’nın 65. maddesinde yer alan, genel af (özel af halinde kamu davası hakkında düşme kararı verilemez) ve TCK’nın 66. maddesine göre zamanaşımıdır.

b) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'muza göre öngörülen düşme sebeplerinin varlığı hallerinde de davanın düşmesine karar verilir. Bu hallerde TCK’nın 64. maddesine göre sanığın ölümü, TCK’nın 65. maddesinde yer alan, genel af (özel af halinde kamu davası hakkında düşme kararı verilemez) ve TCK’nın 66. maddesine göre zamanaşımıdır.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle CMK’nın ve TCK’nın bu hükümleri dışında, düşme kararı verilemez.

Uygulama yeri olmadığı halde, düşme kararı verilmesi nedeniyle, TCK’nın 191. maddesindeki suça ilişkin dava zamanaşımı süresi düzenlemesinin önüne geçilerek zamanaşımı kurumu uygulanamaz hale gelir.

Açıkladığım tüm bu nedenlerle; Dairemizin 2023/4462 sayılı Kararının gerekçe bölümünde (1-bb) bendinde yer alan Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi süresi sona ermiş olması nedeniyle, davanın düşmesine karar verilmeyeceği gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun bu bozma gerekçesine katılmıyorum. 17.05.2023
Yargıtay — Esas No: 2008/10836, Karar No: 2008/11102, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10836 E.  ,  2008/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait işyeri niteliğindeki taşınmazı on yıllığına kiraladığını, davalının akde aykırı davranarak taşınmazı 3.şahsa satarak, işletme ruhsatını iptal ettirdiğini, yapmış olduğu masraflar ve depozito parasının akde aykırılık nedeniyle ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 115.000.00 YTL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazın bulunduğu yer ve yetki şartına göre Keşan Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunmuştur. Mahkemece, sözleşmedeki yetki şartı nedeniyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, HUMK'nun 9.maddesi uyarınca genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesinde açılmıştır. Uyuşmazlık taşınmazın aynından kaynaklanmamaktadır. Yetki sözleşmesi, kanunen yetkili olan genel ve özel mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırmaz. HUMK'nun 9.maddesi uyarınca genel yetkili mahkeme, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça dava açıldığı tarihte, davalının TMK. mucibince ikametgahı sayılan yer mahkemesidir. Davalının ikametgahının Tekirdağ olduğu konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Öyle olunca Mahkemece davanın yetkili mahkemede açıldığı kabul edilerek işin esası incelenmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11524, Karar No: 2015/39726, Tarih: 08.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/11524 E.  ,  2015/39726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Sanık ... hakkında verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) Sanık ... hakkında verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2-) Sanık ... hakkında verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdur ...'in, olay günü gündüz vakti .. ...... plakalı ford transit marka araçla sigara dağıtmakta olduğu, aracın içinden inerek bakkala sigaraları verdiği, daha sonra aracına bindiği, sağ kapıyı kilitlediği, hareket edeceği sırada sağ kapıya uzun burunlu başında kasket olan birisinin gelip kapıyı açmak istediği, kapıyı zorladığı, bu sırada sol tarafına da başında kar maskesi olan sadece gözleri görülen birisinin geldiği, kapalı olan pencerenin dışından kendisine tabanca göstermek suretiyle “Kapıyı aç yoksa seni öldürürüm” dediği, bunun üzerine mağdurun araçtan indiği, maskeli kişinin kendisine “Arkana bakmadan koş” diye söylemesi üzerine koşmaya başladığı, bu arada arkasına baktığı, başında şapka olan ve önce kapının sağına gelen kişinin saçlarının tamamen kazıtılmış olduğunu gördüğü, üçüncü kişiyi görmediği, arabasına sanıkların binip gittikleri, mağdurun karakola gidip bu kişileri tarif etmesi üzerine şahısların robot resimlerinin çizildiği, polislerin bu robot resimlere göre sanık...'yi yakaladıkları, mağdurun 29/07/2001 tarihinde sanık...'i kesin olarak teşhis ettiğini bildirdiği, sanık ...'in 30.07.2001 tarihinde yer göstermesi yaptığı ve sorgusunda suçu sanık ... ile birlikte işlediğini söylediği, Sanık ...'nın 01.11.2011 tarihinde başka bir suç nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında yakalanması üzerine, 03.11.2001 tarihli emniyet gasp büro amirliğinde savunmanı bulunmadan alınan ifadesinde, “Olay günü sanık... ile birlikte kafasında maske ve elinde silah olduğu halde mağduru etkisiz hale getirdikten sonra 25 kg civarında sigarayı gasp ederek yaya olarak kaçtıklarını” beyan ettiği; mahkemedeki savunmasında ise “Suçlamayı kabul etmediğini, olaya karışmadığını, sanık ...'yi tanıdığını, ancak ona sigara taşıtmadığını, kişiliği itibariyle böyle bir suça katılmasının mümkün olmadığını” söylediği, Sanıklar hakkında Devlet Güvenlik Mahkemesine açılan kamu davasının görevsizlikle gönderildiği ... Ağır Ceza mahkemesi'nin 2003/45 E, 2004/155 K sayılı dosyasının dosyada mevcut gerekçeli karar fotokopisi ve sanık vekilinin 24.04.2002 tarihli dilekçesi ekindeki sanığın ifadesini içeren belge fotokopisine göre, mağdurun 02.11.2011 tarihli teşhiste sanık ...'yı “Fiziki yapısı ve gözlerinden tanıyıp teşhis ettiğini, zira yüzü maskeli olduğu için yüzünü net olarak göremediğini, duruşma sırasında ise şahsın boyunun benzediğini, gözlerinden teşhis ettiği şeklinde bir şey söylemediğini” ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle söz konusu dava dosyasının celb edilerek, buradaki mağdurun beyanları, teşhis işlemi ve mağdurun aşamalardaki sanıkla ilgili anlatımları incelendikten sonra bir bütün olarak değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/12865, Karar No: 2015/11273, Tarih: 26.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12865 E.  ,  2015/11273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2015

NUMARASI : 2015/130-2015/122

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar H.. K.. ve H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri Memet ve Nebahat'in oğulları, Şerife'nin eşi, Yaren, Yağmur ve Baran'ın babası, Ferhat, Alev ve Elif'in ise ağabeyi olan H. Ç.'in, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigorta şirketi olduğu aracın kazası sonucu vefat ettiğini belirterek, maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Mahkemece, sigorta hukukundan doğan davaların ticari dava olduğu, davalılar arasında trafik sigorta şirketi bulunduğu gerekçesi ile ticaret mahkemesi görevli olduğundan mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davalılar H.. K.. ve H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar H.. K.. ve H.. K.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21253, Karar No: 2010/6244, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21253 E.  ,  2010/6244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaçlara yaş, cins ve verim durumları dikkate alınarak maktuen değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/4463, Karar No: 2007/5422, Tarih: 18.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4463 E.  ,  2007/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK’nın 355. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptâli istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde iş bedelinin 8.000.000.000 TL. olduğu iddia edilmiş ise de bu husus usulüne uygun olarak kanıtlanmış değildir. Bu nedenle iş bedelinin BK’nın 366. maddesi gereğince yapıldığı yıl mahalli rayiçlerine göre hesaplanması gerekir. Yargılama sırasında alınan raporda iş bedeli 2001 yılı fiyatlarına göre hesaplanmış ve davalı taraf rapora itiraz etmiştir. Bunun üzerine mahkemece davacıya yeniden bilirkişi incelemesi yapılabilmesi için ücret yatırmak üzere kesin süre verilmiş ve süresi içerisinde ücret yatırılmadığı gerekçesiyle de dava reddedilmiştir.

HUMK’nın 275. maddesi uyarınca mahkeme çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Aynı yasanın 283.maddesine göre de, hakim bilirkişi raporunda noksan veya müphem gördüğü hususların tamamlanması veya açıklanması; tarafların rapora itirazları var ise bu itirazların cevaplanması için bilirkişiden ek rapor alınmasına karar verebilir. Bundan sonra rapor ve ek raporun hüküm kurmaya elverişli bulunmaması halinde ayrı bir bilirkişiden rapor alınması gerekir. İlk raporu veren bilirkişiden ek rapor alınması halinde raporu tanzim eden bilirkişiye ek ücret verilip verilmeyeceği hususu hakimin takdirindedir. Ek ücret takdir edilmesi halinde bunun yatırılmasına karar verilmelidir.

Mahkemece bilirkişi raporuna itiraz üzerine ilk raporu veren bilirkişiden ek rapor alınmadan ikinci bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmesi ve ücretin süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş, bilirkişi raporuna davalı tarafın yaptığı itirazları karşılar ayrıca iş bedelinin yapıldığı yıl olan 2000 yılına göre hesaplar şekilde önceki bilirkişiden ek rapor alınmak ve bu ek rapordan dolayı ücret takdir edilecek ise bu ücret için süre verilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibaret olmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1686, Karar No: 2018/4648, Tarih: 29.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/1686 E.  ,  2018/4648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Son oturum Segbis sistemiyle yüzüne karşı verilip 25.12.2014 tarihinde tefhim edilen hükmü yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 05.01.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz istemi süresinde olmadığından 1412 sayılı CMK’nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak istemin REDDİNE, 29.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5268, Karar No: 2020/3840, Tarih: 23.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5268 E.  ,  2020/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 08.01.2011 günü davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi nedeniyle meydana gelen kazada davacıların oğlunun vefat ettiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve cenaze giderinin sigortacı yönünden temerrüt tarihinden işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 22.09.2017 tarihli bedel artırım dilekçesi ile dava değerini 11.038,53 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın ıslah talebi de dikkate alınarak kabulüne, davacı baba için 5.249,77 TL, davacı anne için 5.788,76 TL bakiye destekten yoksun kalma tazminatının ve 1.678,75 TL defin masrafının davalıdan tahsiline, bu miktara 08/06/2012 temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, davalının sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı tutulmasına, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı Yasa'nın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir. Her babanın ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir.

Daire ilkelerine göre; anne çalışmıyorsa sadece babadan yetiştirme gideri düşülmesi gerekmektedir.

Somut olayda dosya kapsamından davacı annenin çalışmadığı anlaşılmaktadır. 11.09.2017 tarihli hesap bilirkişisi raporunda anne ve babadan ayrı ayrı %2,5 olmak üzere yetiştirme gideri düşülmüş mahkemece bu rapora göre karar verilmiştir.Mahkemece Ev hanımı olan anneden yetiştirme gideri düşülmemesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11509, Karar No: 2021/4454, Tarih: 01.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11509 E.  ,  2021/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahalde, bölünmüş, iki şeritli yolda seyir halindeyken sağa yanaşmak istediği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek yol dışına çıkarak bankamatik önünde bekleyen katılan yayalara çarptığı, katılan ...’ın kemik kırığı oluşacak şekilde, katılan ...’in ayak bileğince ağrı oluşacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli ve tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu 1 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.