muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2743, Karar No: 2016/1845, Tarih: 11.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2743 E.  ,  2016/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret, kasten öldürmeye azmettirme,

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanık ., müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyizinden sonra cezaevinden gönderdiği 11.04.2014 tarihli dilekçesi ile cezasının onanmasını talep ederek temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş, inceleme tüm hükümlere yönelik katılan . vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmıştır.

B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . katılan . yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık . hakkında kasten öldürmeye azmettirme ve hakaret, sanık . hakkında ise hakaret suçlarından açılan kamu davalarında elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen

dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden haksız tahrikin bulunmadığına, beraat hükümleri yönünden ise suçların sabit olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1) Beraat hükümlerinde uygulama maddesinin gösterilmemesi yasaya aykırı ise de bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarının mahsus bölümlerine "beraatine" ibarelerinden önce gelmek üzere "CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince" ibarelerinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sanık .hakkında kasten öldürmeye azmettirme ve hakaret, sanık . hakkında ise hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık . hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede ise;

2) Sanık . hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede ise;

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın babası . ile katılan arasında başlayan tartışmayı duyarak evden aldığı av tüfeği ile dışarı çıkıp 5-6 metre mesafeden kafasını hedef alarak ateş etmesi sonucu mağdurun başından isabet alarak yere düştüğü, sanığın bir kez daha ateş ederek mağduru bu kez sağ uyluk arka yüz orta bölümünden yaraladığı, mağdurun alın üst bölge orta hattan başlayan frontal bölge ve verteks orta bölgeye uzanan yaklaşık 5 cm genişliğinde 10 cm uzunluğunda açık, kafatası görünecek, hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek, kemik kırığı ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, suça teşebbüs hükümlerini düzenleyen, 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 12 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

b) TCK'nun 53. maddesi ile yapılan uygulamada, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren kısmi iptal kararı doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

c) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin mali durumunun iyi olmadığı, dosyaya yansıyan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 11.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10241, Karar No: 2016/3830, Tarih: 10.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/10241 E.  ,  2016/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı ifa davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ' nin, dava dışı müteahhit ....' ne inşa ettireceği “İstanbul Halkalı Toplu Konut Projesi”' nden 19.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün 25.08.2008 tarihinde teslim edildiğini, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğunu öğrendikten sonra 27.03.2009 tarihinde diğer kat malikleri ile birlikte tespit yaptırdıklarını ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin davacıya eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak 13.964.82.TL eksik ifa bedeli ve 6.982.41.TL gizli ayıp bedeli olmak üzere toplam 20.947.23.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyizi yönünden; 16.09.2014 günlü ilam davacıya 27.11.2014 tarihinde, davalı tarafından verilen temyiz dilekçesi de davacıya 29.12.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi 19.01.2015 tarihinde verilmiştir.

HUMK.’ nu gereğince temyiz süresi 15, katılma yolu ile temyiz süresi 10 gündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu' nun 1.6.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz süresi geçtikten sonra davacı tarafından verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

HUMK.’ nu gereğince temyiz süresi 15, katılma yolu ile temyiz süresi 10 gündür. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu' nun 1.6.1990 gün ve 1989/3 Esas 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz süresi geçtikten sonra davacı tarafından verilen temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazı yönünden; Dava tarihi olan 28.12.2012 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 6098 sayılı TBK.’ nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının 19.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 25.08.2008 tarihinde teslim edildiği ve davacının da gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğu yönünde diğer kat malikleri ile birlikte 27.03.2009 tarihinde tespit talebinde bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının 19.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 25.08.2008 tarihinde teslim edildiği ve davacının da gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğu yönünde diğer kat malikleri ile birlikte 27.03.2009 tarihinde tespit talebinde bulunduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; bu ayıpların “açık” yada “gizli” olup olmadığı ve “gizli ayıp” olarak nitelendirilen izolasyona bağlı su sızıntı izleri, ıslak zeminlerde hatalı eğim verilmesi ayıpları yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi ve tespit tarihi de göz önünde bulundurularak) yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, “açık” yada “gizli” ayıplı olup olmadığı ayrıca bu ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davalının, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden; Her ne kadar mahkemece açık ve kapalı kafeterya, yaya yürüyüş yolları ve su animasyon havuzlarının yapılmaması eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; Bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin reddine, 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 4. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına peşin alınan 358,00 TL harcın istek halinde temyiz eden davalı TOKİ'ye iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18010, Karar No: 2011/4704, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18010 E.  ,  2011/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38485, Karar No: 2015/15521, Tarih: 30.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/38485 E.  ,  2015/15521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde kasten yaralama, hakaret, tehdit ve cinsel taciz niteliği taşıyan, insan onuruyla bağdaşmayan, mağdurun bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davranışların eziyet suçunu oluşturduğu, oluşa ve dosya kapsamına göre mağdurun annesi olan sanığın açık kimliği tespit edilemeyen kişilerle birlikte, mağdurun el ve ayaklarını iple bağlayıp, dövmesi, yüzünde sigara söndürmesi şeklindeki mağdura yönelik eylemlerinin eziyet suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kasten yaralama suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre;

2) Sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son. madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3) Sanığın yaralama eyleminin silahtan sayılan yanar haldeki sigara ile gerçekleştirildiği gözetilerek sanık hakkında TCK'nin 86/3-a-e maddesi kapsamında iki farklı artırım nedeni olmasına rağmen cezanın alt hadden tayini,

4) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yer alan diğer hak yoksunluklarının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16706, Karar No: 2021/23109, Tarih: 30.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/16706 E.  ,  2021/23109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) CMK m. 134’te özel olarak düzenlenmiş olup, bu hallerde bilgisayar üzerinde arama kararının yalnızca hakim tarafından verilebileceği öngörülmüştür. CMK 134. maddesinde; (1) Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturmada, somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka surette delil elde etme imkânının bulunmaması halinde, Cumhuriyet savcısının istemi üzerine şüphelinin kullandığı bilgisayar ve bilgisayar programları ile bilgisayar kütüklerinde arama yapılmasına, bilgisayar kayıtlarından kopya çıkarılmasına, bu kayıtların çözülerek metin hâline getirilmesine hâkim tarafından karar verilir. (2) Bilgisayar, bilgisayar programları ve bilgisayar kütüklerine şifrenin çözümlememesinden dolayı girilememesi veya gizlenmiş bilgilere ulaşılamaması halinde çözümün yapılabilmesi ve gerekli kopyaların alınabilmesi için, bu araç ve gereçlere elkonulabilir. Şifrenin çözümünün yapılması ve gerekli kopyaların alınması halinde, elkonulan cihazlar gecikme olmaksızın iade edilir. (3) Bilgisayar veya bilgisayar kütüklerine elkoyma işlemi sırasında, sistemdeki bütün verilerin yedeklemesi yapılır. (4) Üçüncü fıkraya göre alınan yedekten bir kopya çıkarılarak şüpheliye veya vekiline verilir ve bu husus tutanağa geçirilerek imza altına alınır. (5) Bilgisayar veya bilgisayar kütüklerine elkoymaksızın da, sistemdeki verilerin tamamının veya bir kısmının kopyası alınabilir. Kopyası alınan veriler kâğıda yazdırılarak, bu husus tutanağa kaydedilir ve ilgililer tarafından imza altına alınır. Hükmü düzenlenmiştir.

İncelemeye konu olayda; müşteki ... (...) Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatla aralarında boşanma davası bulunan (eski eşi) sanığın fiilen ayrılmadan önce kendisine vermiş olduğu diz üstü bilgisayar içinde çocuk pornosu içeren kayıtlar bulunduğunu iddia ettiği, bilgisayarı ve görüntülerin kaydedildiği 2 adet CD’yi savcılığa teslim ettiği, bunun üzerine soruşturmanın başlatıldığı anlaşılmakla,

İncelemeye konu olayda; müşteki ... (...) Cumhuriyet Başsavcılığına müracaatla aralarında boşanma davası bulunan (eski eşi) sanığın fiilen ayrılmadan önce kendisine vermiş olduğu diz üstü bilgisayar içinde çocuk pornosu içeren kayıtlar bulunduğunu iddia ettiği, bilgisayarı ve görüntülerin kaydedildiği 2 adet CD’yi savcılığa teslim ettiği, bunun üzerine soruşturmanın başlatıldığı anlaşılmakla,

Soruşturma dosyası kapsamında emanete alınan bilgisayar ve CD’ler üzerinde CMK’nın 134. maddesi uyarınca inceleme yapılması ve imaj alınmasına ilişkin bir kararın bulunmadığı, bilgisayarın yedeklemesinin yapılıp sanığa ve/veya müdafisine verildiğine dair bir tutanağa da yer verilmediği, bu suretle CMK'nın 134. maddesi hükümlerine riayet edilmeyerek bilgisayar kütüklerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, bunun sonucu elde edilen delillerin de hukuka uygun elde edilmiş delil niteliğinde olmadığı, delil değerlendirme yasağı kapsamında kaldığı gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

Müstehcenlik suçunda ürünlerin depolanması veya bulundurulmasının söz konusu olabilmesi açısından, tek bir müstehcen ürünün tespiti bile yeterli olacaktır. Ancak kanunilik ilkesi gereği, depolama veya bulundurma eylem ve amacı olmaksızın, salt görüntülere bakmak, seyretmek veya dinlemek suretiyle bu suçlar işlenemez. Dolayısıyla bilgisayarların işletim sistemleri ile internet tarayıcılarının özellikleri gereği müstehcen verilerin bir internet sitesinin ziyaret edilmesi sırasında otomatik olarak ilgili sistem dosyasına geçici bir şekilde kaydedilmiş olması halinde iradi olmayan bu işlem nedeniyle kural olarak suçun manevi unsuru olan depolama veya bulundurma kastının varlığı söz konusu değildir. Fakat kullanıcı tarafından gizlenmek maksadıyla müstehcen verilerin bilerek sistem dosyaları arasına [geçici internet dosyaları (temporary internet files) atıldığının veya internet sitelerini ziyareti sırasında görüntülerin otomatik olarak bu dosyalarda biriktiği bilincinde olan failin daha sonra bu dosyaları açarak görüntüleri yeniden kullandığının teknik olarak tespiti gibi halleri istisna olarak düşünmek gerekir.

Aynı şekilde, müstehcen görüntülerin, internet ortamından yada başka bir yolla (örneğin başka bir şahıstan temin edilen video dosyasının flash bellek aracılığıyla bilgisayara atılması), seyretmek amacıyla indirip-yükledikten sonra silinmesi ile de suç oluşmayacaktır. Zira silinen bu verilerin ancak özel yazılımlar aracılığıyla geri getirilmesi mümkün olup yine depolama veya bulundurma kastı yoktur. Ancak, failde önceden depolama veya bulundurma iradesinin bulunup bulunmadığı kastının ortaya çıkarılması açısından, görüntülerin temin edildikten sonra ne kadar süre tutulduğu, görüntülerin sayısı, silinen veriler için ayrı bir tasnifleme yapılıp yapılmadığı (örneğin özel isimler verilen klasörlerde tutma gibi), daha profesyonel kullanıcılar açısından, silinen verileri geri getirip tekrar tekrar kullanmak amacıyla sistemde özel bir yazılım bulundurulup bulundurulmadığı gibi hususların teknik olarak incelenip araştırılması gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında, incelemeye konu olayda; TÜBİTAK Siber Güvenlik Enstitüsünden aldırılan bilirkişi raporunda; harddisk içerisindeki pornografik görüntülerle ilgili tespit edilen bulgular, ''C/Documents and Settings/.../dısk 1/Local Settings/Temporary ınternet files/Content IE5'' dizininde bulunan klasörde DS oluşturma zamanı 14/12/2008 11:14:11 ve 14/12/2008 11:26:18 tarihleri arasında olan ''Çizgi Animasyon pornografik resimler'' ''yetişkin içerikli olabileceği değerlendirilen pornografik resimleri'' ve ''Çocuk içerikli olabileceği değerlendirilen pornografik resimler” bulunduğu ise de, ilgili video ve resimlerin “İnternet Explorer” isimli bilgisayar programı aracılığıyla girilen web sitelerinin sistem tarafından otomatik olarak indirilen içeriklerden oluştuğunun belirtilmesi, raporun devamında ise tespit edilen pornografik görüntülerden rapor ekinde sunulan tablo 1, tablo 2, tablo 3, tablo 6, tablo 7, tablo 8’de belirtilmiş olan videoların ve klasörlerde yer alan resimlerin internetten indirilmiş olduklarının değerlendirildiği belirtilerek, rapor içeriğindeki tespitler konusunda çelişki oluşturulması karşısında, içeriğinde çocukların kullanıldığı video ve müstehcen görüntülerin geçici internet dosyaları arasında olup olmadığı hususunda ve bu görüntülerin işletim sistemi tarafından bir internet sitesinin ziyaret edilmesi sırasında otomatik olarak mı veya kullanıcı tarafından iradi olarak mı indirildiği ya da başka bir ortamdan kopyalanmak suretiyle mi belirtilen dosyalar içerisine kaydedildiğinin belirlenmesine yönelik olarak yeterli inceleme yapılmadan eksik kovuşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.