muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18012, Karar No: 2014/12207, Tarih: 03.07.2014

- K A R A R -

Dava, bankadan temlik alınan genel kredi sözleşmelerinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalılar vekili cevabında, takibe konu genel kredi sözleşmelerinde müvekkillerinden A.. K..'nın kefalet imzasının sahte olduğunu, davacının müvekkili şirketin alacağının bulunamadığını, davacı ile davalı şirket ortaklarının bir kısmının müvekkili şirketi dolandırarak birlikte hareket edip muvazaalı şekilde davacının iyiniyetli 3. kişi konumunda gösterilmesini sağladıklarını, davacı ile birlikte hareket ederek S.. Ç..'nun 01.05.2007 tarihli hisse devir sözleşmesiyle A.. K..'nın A..'deki hisselerinin % 40'ını devraldığını, hisse devir borcunu ödemek amacıyla A.. adına kredi kullandığını ve bu borcu şahsen ödeyeceğini taahhüt ettiğini, A..'nin kredi işleminde para olarak kullanıldığını, kredinin gerçekte A... adına değil S.. Ç.. ve M.. B.. tarafından şahsen kullanıldığı, daha önce A.. ile A.. arasında kredi ilişkisi bulunmadığı, bankanın A..'den teminat almaması ve M.. B...'ın böylesi yüksek miktara kefil olmasının kredisinin bu iki şahsa verilmiş olduğunu gösterdiğini, kredinin A..'nin hesaplarına geçmesinden hemen sonra bu paraların S.. Ç..'nun ve ortağı olduğu şirketlerin hesabına aktarıldığını, bu hususun Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ve yapmış olduğu soruşturma sırasında tespit edildiğini, 7.000.000 TL'nin S.. Ç..'na aktarıldığını, konuyla ilgili açılan ceza davasının derdest olduğunu, şirket adına olan çeklerin diğer davalı A.. K..'nın sahte imzasını atarak icra takibine koydukları, görünüşte A.. adına kullanılan kredinin, A..'den S.. Ç..'na aktarılan paralarla ödenmiş olduğunu, davcının S.. Ç.. ve M.. B.. B..'a ait şirketlerde çalıştığını, davacıya iyiniyetli 3. kişi görünümü verilmesi için muvazaalı temlik işlemi yapıldığını, davacının 3.500.000 TL'yi ödeyecek gücü bulunmadığını, bankanın gerçek borçlulardan alacağını tahsil etmesine rağmen temlik işlemi yaptığını, hesap kat edilmeden alacağın temlik edilmesinin bankanın kötüniyetini gösterdiğini, muvazaalı işlemlerde bulunan davacı ile birlikte hareket ettikleri kişiler arasındaki perdenin kaldırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile A.. arasında imzalanan 18.11.2008 tarihli temlikname ile bankanın A.. Tanıtım ve İ.. A.Ş'ye kullandırdığı TL ve döviz kredilerinden kaynaklanan 3.450.760 TL tutarındaki alacağını BK m.162 vd. Maddelerine göre davacı H.. Y..'e 3.450.760 TL' den 500.000 TL'lik kısım için takip başlattığı, davacının A..'nin 3.450.760 TL'lik borcunu 05.11.2008 tarihinde ödediği, davanın münhasıran temlik alınan alacağa dayalı olarak açıldığı, davalı şirket üçüncü kişinin borcunu üstlenmiş olsa da kredi ilişkisinin dava dışı banka ile davalı şirket arasında kurulduğu, davalı şirketin borcunu ifa ettikten sonra gerçek borçluya başvurması gerektiği, 19.07.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporuna göre, kredi sözleşmesindeki kefalet imzasının davalı A.. K..'ya ait olduğu, müdahil M.S.. Ç..'nun davalı A.. Tanıtım...A.Ş.'den nakit veya çek tahsili sonucu çektiği paraları dava dışı şirketlere aktardığına ilişkin savunmaların dava konusuyla ilgisi olmadığı, yönetim kurulu üyesi ve ortağı sıfatıyla mali sorumluluğu gerektiren iş ilişkinin başka bir davanın konusu olabileceği, G.. Motorlu Araçlar Ltd. Şti. tarafından İ.. Bankası'na 27.01.2009 tarihli temlikname uyarınca A.. Tanıtım ve İ.. Hizmetleri A.Ş.'nin kredi borcuna karşılık yatırmış olduğu paranın müdahil S.. Ç... tarafından A..'den çekilen paralarla karşılanmış olduğu hususunun birbiriyle örtüşmediği S.. Ç.. ile A.. arasındaki ilişkinin birbirinden bağımsız olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar vekili ile fer'i müdahil S.. Ç.. vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekili ile fer’i müdahil vekilinin A.. Tanıtım ve İ.. A.Ş. bakımından ileri sürdüğü tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık genel kredi sözleşmelerine istinaden A Banktan temlik alınan alacağa ilişkindir. Ne var ki, hükme esas alınan 19.7.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda inceleme konusu belge olarak 3 adet “…toplam üç İş Bankası Genel Nakdi ve Gayri Nakdi” kredi sözleşmesi yazılı olup, bu durumda uyuşmazlık konusu A Bank genel kredi sözleşmelerindeki davalı A.. K..’nın kefalet imzalarına ilişkin bir inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı A.. K.. adı altında genel kredi sözleşmelerindeki kefalet imzalarının aidiyeti yönünden, sözleşme tarihi ve öncesine ait yeterli sayıda imza örnekleri ve mahkeme huzurunda alınan istiktap tutanakları ile birlikte uzman bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınması gerekir.

Öte yandan, hukuki işlem tarihi itibarıyla yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 500’üncü maddesinin 1’inci fıkrasına göre, “Alacaklı kefaletten dolayı tahakkuk eden borcun temini için kefaletin akdi esnasında tesis yahut sonradan istihsal olunan teminatı kefilin zararına olarak tenkıs eder veya elinde bulunan delâili elden çıkarırsa kefile karşı mes'ul olur.” Bu nedenle genel kredi sözleşmelerindeki kefalet imzalarının davalı A.. K..’ya ait olduğunun saptanması halinde kefalet esnasında veya sonrasında dava konusu borca ilişkin bir teminat bulunup bulunmadığının araştırılarak, sonucuna göre BK’nun 500/1 hükmünün değerlendirilmesi gerekir. Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalılar vekili ile fer’i müdahil vekilinin A.. Tanıtım ve İ.. A.Ş. bakımından ileri sürdüğü tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasına hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalı A.. Tanıtım ve İ.. A.Ş.’den alınarak davacıya verilmesine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı A.. K.. yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7211, Karar No: 2009/3807, Tarih: 29.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7211 E.  ,  2009/3807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında sözlü olarak akdedilen anlaşma kapsamında davalıdan satın alacağı derilere karşılık müvekkilince 77.000 YTL avans ödemesi yapılmış ise de, 20.03.2006 tarihinde sözleşmenin sona ermesi üzerine avans tutarı kadar deri teslim edilmemesi nedeniyle müvekkilinin 33.856 YTL bakiye avans alacağı kaldığını, bu meblağın ihtarname tebliğine rağmen ödenmemesi üzerine aleyhine başlatılan takibe davalının itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali, takibin devamı ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davadışı ...Ltd.Şti. ile ilişkisi bulunduğunu, davacının ise bu şirket adına derileri teslim aldığını, sonrasında ...Ltd.Şti.’nin talimatı üzerine davacıya teslimat yapılmadığını, böylece müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuş ve %40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanca kanıtlanamayan davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15416, Karar No: 2015/28882, Tarih: 19.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/15416 E.  ,  2015/28882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinden, tamamlanması gereken eksik temyiz harcının 7 gün içinde Mahkeme veznesine yatırılması için davalı vekiline çıkartılan ve yine usulüne uygun olarak tebliğ edilen muhtıraya rağmen anılan harcın ikmal edilmediği ve temyizden vazgeçilmiş sayılıp-sayılmama ile ilgili olarak da bir ek karar verilmediği anlaşılmakla, anılan hususun bir ek karar ile değerlendirilmesi ve verilecek ek kararın davalı vekiline tebliği ile şayet işbu ek karar süresi içinde temyiz edilir ise bu kere dava dosyasının temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi bakımından dosyanın mahal Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/222, Karar No: 2011/584, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/222 E.  ,  2011/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının 19.7.2004 tarihinde operasyon mühendisi olarak çalışmaya başladığını, daha sonra müşteri mühendislik uzmanı olarak çalışmaya devam ettiğini iş akdinin tazminatsız olarak 25/II-e maddesi gereğince, doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışları nedeniyle feshedildiğini, davacının şirkete ait gizli tutulması gereken belgelerin ve bilgilerin izin almaksızın toplanması, şirkette yapılan özel toplantıları izinsiz ve habersiz sesli ve sessiz kayıt altına alıp şirket dışına çıkardığı davacı eylemlerinin İş Yasasına, davacı ile davalı arasındaki Gizlilik Sözleşmesine aykırı olduğu, davacının davranışlarının iyiniyetle bağdaşmayacağı, işçiden beklenen doğruluk ve bağlılık yükümlülüğünün yerine getirilmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkemece davalı işverenin fesih savunmasındaki belirtilen hususların mahkemede vicdani kanı oluşturacak şekilde kanıtlandığı davanın subut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığını şart koşar. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan bu nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Dosya içeriğine göre, davalı işyerinde müşteri mühendislik uzmanı olarak görev yapan davacının görev yaptığı dönemde 1.5.2008 fesih tarihinden önce şirkete ait gizli bilgi ve belgeleri 3. kişilere verdiği ya da şirkete ait meslek sırlarını ortaya attığı yolunda bir tespitin bulunmadığı, davacının iş sözleşmesinin 1.5.2008 tarihinde fiilen sona erdirildiği aynı gün davacının eşyalarını toplaması sırasında şirket yetkililerinin şüphe üzerine davacının hard diskine el koymak istedikleri, davacının direnmesi ve şirket yetkililerinin ihbarı ile zabıta tarafından bu diske el konulduğu anlaşılmaktadır.

Şişli İlçe Emniyet Müdürlüğünün 16.10.2008 tarihli yazı içeriği ve Dijital Veri İnceleme Büro Amirliğinca yapılan teknik inceleme raporundan davalı şirkete ait bilgi, belge ve dökümanlar olduğu tespit edilmiştir. Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/29010 sayılı koğuşturma evrakında şirket adına müşteki olarak ifadesi alınan İnsan Kaynakları Yönetici İrem Özer Çelikbaş çözünürlüğü yapılan bu bilgilerden bir kısmının Antalyadaki tesise ait tank treyler bilgileri olduğunu, bu bilgilerin müşteriler tarafından bilinmeyerek ticari sır niteliği taşıdığını, bu bilgileri davacının kullanıp kullanmadığını bilmediğini kullanmış olabileceğini ayrıca Antalyadaki firma ile ilgili bir dava dosyasına ibraz ettiğini öğrendiğini belirtirken Şişli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/235 sayılı dosyasındaki ifadesinde davacıya şirket tarafından teknik bilgilerin depolanması için bilgisayar verdiğini, şirket ile sanık arasında ihtilaf doğduğunu, iş aktinin feshedildiğini, şirkete ait bilgileri kendisine ait harici hard diske kopyalamış olabileçeğinden şüphelenmesi üzerine bu diske el koymak istediklerini, davacının direnmesi üzerine polis çağırdıklarını sanığın sözleşmesinin feshinden sonra kendisinden şirkete ait eşyaları ve bilgisayarı istediklerini harici harddiske fesih günü el koymak istediklerin bildirmiştir. Tanık ifadesinden de anlaşılacağı üzere sözleşmenin feshinden önce davacının şirkete ait bilgi ve belgeleri 3. kişilere verdiği ya da gizli bilgileri kullandığı yolunda bir tespit bulunmamaktadır.

Öte yandan davalı tanığı-müşteki, davacının şirkete ait bir takım bilgileri Antalyada görülmekte olan bir dava dosyasına ibraz ettiğini ileri sürerek bunun da sır saklama yükümlülüğüne aykırı olduğu belirtmekte ise de, bu dosya davacının 29.3.2007 tarihinde Antalya Kaya Belek otelinde gaz tahliyesi yapılırken meydana gelen patlama sonucu bir kişinin ölümü birden fazla kişinin yaralanması ve maddi hasar meydana gelmesi nedeniyle proje sorumlusu mühendis olarak hakkında ceza davası açılan dosyadır. Davalı işveren firma ile Kaya Belek Oteli arasındaki sözleşme gereği sıkıştırılmış doğalgaz sistemini kurmak için CNG dönüşümü için planlama yapıldığı davacının bu planlamada dönüşüm projesinin mühendisi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının gerek şirkette üstlendiği görev gerekse yargılandığı dava dosyası nedeniyle kendisine ait özel hard diskinde şirkete ait bir takım bilgi ve belgelerin bulunması doğaldır. Davalı işveren davacının bu bilgileri 3. Kişilere vererek sır saklama yükümlülüğünü ihlal ettiğini şirket menfaatlerinin davacının eylemi dolayısıyla zarar gördüğünü kanıtlayamamıştır. Davacının sanık olarak yargılandığı dava dosyasına da sorumlu mühendis olarak görev aldığı projeye ilişkin bilgileri sunması savunma hakkı kapsamında kalan eylem niteliğinde olup bu davranışının sır saklama yükümlülüğünün ihlali olarak değerlendirilmesi hukuken mümkün değildir. Davalı işveren davacının iş sözleşmesinin haklı veya geçerli nedenlerle feshedildiğini kanıtlayamadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilemesi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Dosya içeriğine göre işe başlatmama tazminatının davacının 4 aylık ücreti olarak belirlenmesi uygun görülmüştür

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-İstanbul 2. İş Mahkemesinin 28.1.2010 gün ve 2008/311, 2010/30 sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan feshin geçersizliğine davacının işe iadesine

3-Davacının yasal sürede başvurmasına rağmen işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine

4-Davacının işe iadesi için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine ,

5-,Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı (30.00) TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.- TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 12.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2082, Karar No: 2014/7516, Tarih: 01.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2082 E.  ,  2014/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.11.2012

NUMARASI :Esas no:2012/235 Karar no:2012/706

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akıl hastalığı nedeniyle evlenmenin mutlak butlan ile iptaline ilişkin olup, davalı A.. B..'da akıl hastalığı bulunduğu gerekçe gösterilerek evlenmenin iptaline karar verilmiştir.

Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından (6100 s. HMK. m.114/1-d) olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. (6100 s. HMK. m.115/1) Davada, davalılardan A.. B..'ın ruhsal rahatsızlığı ileri sürülmüş ve bu iddia dosya arasındaki bir kısım delille de doğrulanmıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanununun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 56. maddesi uyarınca davalı Ali İhsan'ın vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön göz önünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/1309, Karar No: 2018/6094, Tarih: 26.06.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1309 E.  ,  2018/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... rant sigortasına giriş tarihinin ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti, ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili ve aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekillice temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, ... rant sigortasına giriş tarihi olan 01.03.1980 tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak kesin dönüş şartı irdelenmeksizin yaşlılık aylığı yönünden verilen karar eksik incelemeye dayalıdır.

Yurtdışında çalışan ... vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi de, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Çünkü bilindiği üzere 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan ... Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun’un 3’üncü maddesinde yer alan, borçlanma isteminde bulunabilmek için yurda kesin dönüş yapılması gereğini öngören düzenleme, Anayasa Mahkemesi’nin 12.12.2002 günlü, 2000/36 E. 2002/198 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş, 29.07.2003 tarihli 4958 sayılı Yasanın 56’ıncı maddesiyle de, 3201 sayılı Yasanın 3’üncü maddesinde bu yönde gerekli düzenleme yapılmıştır. Sıralanan hukuksal çerçeve karşısında, yurt dışında bulunan ... vatandaşlarının borçlanabilmeleri için yurda kesin dönüş yapma koşulu ortadan kalkmış olmakla birlikte, 3201 sayılı Yasa gereğince borçlanan ... vatandaşlarına yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için,

a) Yurda kesin dönülmüş olması,

b) Tahakkuk ettirilen döviz borcunun tamamının ödenmiş olması,

c)Döviz borcunun tamamının ödenmesinden sonra yazılı istekte bulunulması koşullarının hepsinin birlikte gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin aynı Kanunun 6’ıncı maddesi hükümleri Anayasa Mahkemesince iptal edilmemiş olup ayaktadır. Anılan düzenleme, aylık bağlanması için “kesin dönüş” şartını aramakla birlikte, “kesin dönüş” konusunda açıklayıcı bir bilgi içermez.