muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1141, Karar No: 2014/8061, Tarih: 30.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1141 E.  ,  2014/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 19. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/317-2013/170

Hasımsız olarak görülen davada Bakırköy 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.12.2013 tarih ve 2013/317-2013/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının hamili olduğu .. ve ... seri numarlı 5.000 TL meblağlı 2 adet çekin çalındığını ileri sürerek anılan çekler hakkından ödeme yasağı kararı verilerek çeklerin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, dava konu çeklerden birinin ödendiği diğerinin de takas sistemine ibraz edildiği, dava konu çeklerin kimin elinde olduğunun belli olduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, zayi nedeniyle çek iptali istemine ilişkin olup, mahkemece muhatap bankanın 20/09/2013 tarihli yazı cevabı uyarınca, dava konusu çeklerden birisinin ödenmiş, diğerinin ise takas sistemine ibraz edilmiş olması nedeniyle kimin elinde bulunduğunun belli olduğu gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ancak, muhatap bankanın anılan yazı cevabında, dava konusu ... numaralı çekin bankaya ibraz edilmediği, .. numaralı çekin ise takas sistemi kapsamında ödendiği bildirilmiştir. Bu durumda mahkemece, dava konusu ...numaralı çek yönünden, muhatap bankanın yazı cevabına yanlış anlam verilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13848, Karar No: 2014/38611, Tarih: 25.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13848 E.  ,  2014/38611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/97924

MAHKEMESİ : Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2009/433 (E) ve 2012/95 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

1) Mağdurun aşamalarda sanığın ve suça sürüklenen çocuğun kendisine el ve ayaklarıyla vurmak suretiyle yaraladıklarına dair anlatımına göre sanıkların suçu silahtan sayılan bir aletle işlemedikleri halde TCK'nin 86/1 maddesi ile belirlenen temel cezanın TCK'nin 87/1-c-son maddesi uyarınca bir kat artırılması ve hapis cezasının 3 yılın altında kalması durumunda 3 yıla çıkartılması gerekirken TCK'nin 86/3. maddesine giren bir hal söz konusu olmadığı halde hapis cezası 5 yıla çıkartılarak yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2) Suçtan önce sabıkasız olan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk A.. M.. müdafiinin 22/02/2012 günlü dilekçesinde "lehe hükümlerin uygulanmasını" talep etmesi karşısında suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceği hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3) Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCKnun 53/4 maddesi gereği TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe uygun olarak BOZULMASINA, 25/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1881, Karar No: 2011/2020, Tarih: 29.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1881 E.  ,  2011/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.

Sanık ... hakkında; 765 sayılı TCK'nın 455/2-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6, 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına yönelik hüküm sanık ... müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından, sanık Ugur Özonur aleyhine temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

16.08.2004 günü saat 23.00 sıralarında Konak İlçe Emniyet Müdürlüğü Asayiş Ekiplerinde görevli polis memuru sanık ...'un sevk ve idaresindeki resmi araçla Hatay yönünden Üçkuyular'a seyir halinde iken yolların ıslak olması sonucu aracın kayarak karşı yönden gelen İzmir Belediyesine ait sanık ...'in yönetimindeki yolcu otobüsü ile çarpışarak trafik kazasının meydana geldiği, kaza sonucu sanık ...'un aracında görevi gereği bulunan polis memuru ...'in vefat ettiği, sanık ...'un da hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı gerekçesiyle TCK'nın 85/2. maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ve yapılan yargılama sonunda İzmir 3.Ağır Ceza Mahkemesince 16.04.2008 tarihinde “3/8 oranında kusurlu olan ve kendisininde ağır şekilde yaralanması ile sonuçlanan trafik kazası olayında sanığa TCK’nın 22/6. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.

Konuyu düzenleyen TCK’nın 22/6. maddesinde “Taksirli hareket sonucu neden olunan netice, münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezanın

hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmışsa ceza verilmez, bilinçli taksir halinde verilecek ceza yarıdan altıda bire kadar indirilebilir” hükmüne yer verilmiştir.

Maddenin gerekçesinde ise fıkra ile ilgili olarak açıklama şu şekildedir: “Örneğin ülkemizde özellikle kırsal bölgelerde rastlandığı üzere, taksirli suçlarda failin meydana gelen netice itibarıyla bizzat kendisinin ve aile bireylerinin ağır derecede mağduriyete uğradıkları görülmektedir. Söz gelimi, köylü kadınların gündelik uğraşları ve hayat zorlukları itibarıyla, sayısı çok kere üç dörtten fazlasına varan küçük çocuklarına gerekli dikkati ve itinayı gösterememeleri sonucu, çocukların yaralandıkları veya öldükleri görülmektedir. Aynı şekilde meydana gelen trafik kazalarında da benzer olaylara rastlanmaktadır. Bu gibi hâllerde ananın taksirli suçtan dolayı kovuşturmaya uğraması ve cezaya mahkûm edilmesi, esasen suçtan dolayı evladını kaybetmesi sonucu uğradığı ızdırabı şiddetlendirmekle kalmamakta, ayrıca, ailenin tümüyle ağır derecede mağduriyete düşmesine neden olmaktadır.

Söz konusu fıkraya göre, hâkim suçlunun durumunu takdir ile ceza vermeyebilecektir. Elbette ki hâkim bu husustaki takdirini kullanırken suçlunun ekonomik durumunu, aile yükümlerini, söz gelimi diğer çocukların bakımını göz önünde bulunduracak, ona göre hüküm kuracaktır. Ancak, dikkat edilmelidir ki, bu fıkranın uygulanabilmesi için fiilden dolayı münhasıran failin kişisel ve ailevî durumu itibarıyla zararlı netice meydana gelmiş bulunmalıdır; böyle bir netice ile birlikte söz konusu durumlara ilişkin bulunmayan başka bir netice de meydana gelmişse fıkra uygulanmayacaktır. Fıkrada yazılı suç bilinçli taksir hâlinde işlenirse ceza yarıdan üçte birine kadar indirilebilir.”

Madde ve gerekçesinden çıkan sonuca göre failin şahsi cezasızlık sebebinden veya cezadan indirimden yararlanabilmesi için

1-Taksirli fiilden dolayı münhasıran kişisel ve ailevi durum itibariyle zararlı bir neticenin meydana gelmiş bulunması,

2- Neticenin, failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın verilmesinin gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açması aranmaktadır.

Sanık hakkında İzmir Adli Tıp Şube müdürlüğünün 26.10.2005 tarihli raporuna göre yaralanma sonrası sanığın yaşamsal tehlike geçirdiği, vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır olduğu, halen tekerlekli sandalye ile yaşamını sürdürdüğü, konuşma melekelerinde aksaklık bulunduğu, bu yöndeki tedavilerin devam ettiği bildirilmiş ve mahkemece 14.01.2007 tarihli duruşmada bilirkişi refakatinde savunması alınmaya çalışılmış ve bu celsede sanığın ağız işaretiyle, kimi zaman el işaretiyle bir şeyler söylemeye çalıştığı böğürtü sesine benzer sesler çıkardığı, bu haliyle savunmasının sözlü alınamayacağı anlaşıldığından birkaç cümlelik kolay anlaşılmayan bir yazım şekli ile “kaza ile ilgili hiçbir şey hatırlamıyorum” şeklinde savunmada bulunmuştur.

Adalet Komisyonunca hazırlanan TCK’nın genel gerekçesinde “Madde başlığı ve gerekçesi, madde metninin ayrılmaz bir parçasını oluşturmaktadır. Bu husus, madde hükümlerinin yorumlanması açısından büyük bir önem taşımaktadır” ve aynı Kanunun 22. madde gerekçesinde 6. fıkra bakımından “başka bir netice de meydana gelmişse bu fıkra hükmü uygulanmayacaktır.” açıklamaları bulunsa bile gerekçeler kanun hükmüne dahil olmayıp ilgili hükmün anlam ve kapsamının belirlenmesinde bir yorum aracıdır . Yine aynı şekilde TCK’nın 2/3. maddesindeki “Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz” hükmünden hareketle burada sorumluluğu genişletici değil dar yorumlamak gerektiği de birlikte değerlendirildiğinde davaya konu trafik kazası sonrası

sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından, Adli Tıp raporu, mahkemenin gözlemi ve oluşan başka bir netice bakımından da olay değerlendirildiğinde artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede sanığın mağdur olduğu ve mahkemenin ceza verilmesine yer olmadığına dair uygulamasının da yerinde olduğu düşünüldüğünden tebliğnamenin 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin eksik incelemeye olay nedeniyle sanığın kusurlu olmadığına ve O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkındaki yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21816, Karar No: 2014/22237, Tarih: 04.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21816 E.  ,  2014/22237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/525-2014/281

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(2)30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) işlenen fiillere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan idari para cezası asıllarının %50’si ile bu tutara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde idari para cezası asıllarının kalan %50’si ile idari para cezasına uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacaklarının tamamının tahsilinden vazgeçilir.

(3) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların;

a) Bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular yedi ay içinde, diğer bentlerde belirtilen borçlular ise üç ay içinde Kuruma başvuruda bulunmaları,

b) İlk taksiti bu maddenin yayımlandığı tarihi izleyen ay başından itibaren; birinci fıkranın (d) bendinde belirtilen borçlular sekiz ay içinde, diğer bentlerde belirtilenler ise dört ay içinde, diğer taksitlerini ise ikişer aylık dönemler hâlinde azami on sekiz eşit taksitte ödemeleri, gerekir.

(9) Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

(19) Bakanlar Kurulu, bu maddede öngörülen başvuru ve ilk taksit ödeme sürelerini, bu maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen borçlular yönünden altı aya kadar, diğer borçlular yönünden ise bir aya kadar uzatmaya yetkilidir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılandırma hükümlerinden yararlanabilmek için açıklanan yasal düzenlemede belirtilen genel sağlık sigortası primi haricindeki alacaklar bakımından 31.12.2014, genel sağlık sigortası primi alacakları yönünden ise 30.04.2015 tarihine kadar Kuruma başvuruda bulunulması gerekmektedir.

Ayrıca, anılan maddenin 9. fıkrası hükmüne göre de, yapılandırma hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ve karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasal düzenleme gereği, davaya konu borcun yapılandırma kapsamında bulunduğu gözetilmeli, bu çerçevede 6552 sayılı Kanunun tanıdığı alacakların yeniden yapılandırılması olanağından yararlanılıp yararlanılmadığı incelenmeli, yapılandırma başvuru süresinin bitiş tarihleri ile Geçici 60. maddenin 9. fıkrasının “Bu madde hükümlerinden yararlanmak isteyen borçluların, bu maddelerde belirtilen şartların yanı sıra dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri ve kanun yollarına başvurmamaları şarttır.” hükmü de göz önünde bulundurularak, yapılacak değerlendirmeye göre bir karar verilmelidir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/490-2014/59

Davaya konu uyuşmazlık, 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırmaya Tabi Kurum alacağına ilişkindir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 mükerrer sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngörülen istisnaları haricinde aynı tarih itibariyle yürürlüğe giren İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair 6552 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna eklenen Geçici 60. maddesinin 1, 2, 3, 9 ve 19. fıkralarında; “(1)2014 yılı Nisan ve önceki aylara ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce tahakkuk ettiği hâlde ödenmemiş olan;

a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri kapsamındaki sigortalılık statülerinden kaynaklanan, sigorta primi, emeklilik keseneği ve kurum karşılığı, işsizlik sigortası primi, sosyal güvenlik destek primi,

b) Bu maddeye göre yapılan başvuru tarihi itibarıyla ilgili mevzuatına göre ödenmesi imkânı ortadan kalkmamış isteğe bağlı sigorta primi ve topluluk sigortası primi,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ilgili kanunları gereğince takip edilen damga vergisi, özel işlem vergisi ve eğitime katkı payı,

ç) 30/4/2014 tarihine kadar (bu tarih dâhil) bitirilmiş özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin olup bu maddenin yayımlandığı tarihten önce Kurumca resen tahakkuk ettirilerek işverene tebliğ edildiği hâlde bu maddenin yayımlandığı tarih itibarıyla ödenmemiş olan; özel nitelikteki inşaatlar ile ihale konusu işlere ilişkin yapılan ön değerlendirme, araştırma veya tespitler sonucunda bulunan eksik işçilik tutarı üzerinden hesaplanan sigorta primi,

d) Bu Kanunun 60 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi kapsamında genel sağlık sigortalısı olanların genel sağlık sigortası primi,

e) Sosyal güvenlik kanunlarına göre emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamına giren kurum ve kuruluşlara ait işyerlerinde çalışmaları nedeniyle aylıkları kesilmesi gerekenlere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ödeme dönemine kadar yersiz olarak ödendiği tespit edilen aylıklara ilişkin borç, asılları ile bu alacaklara ödeme sürelerinin bittiği tarihlerden bu maddenin yayımlandığı tarihe kadar geçen süre için Yİ-ÜFE aylık değişim oranları esas alınarak hesaplanacak tutarın, bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödenmesi hâlinde, bu alacaklara uygulanan gecikme cezası ve gecikme zammı gibi ferî alacakların tamamının tahsilinden vazgeçilir.

Bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1268, Karar No: 2010/16820, Tarih: 16.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/1268 E.  ,  2010/16820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava; davacı hakkında, davalı ..... tarafından düzenlenen ve takibe konan idari para cezalarına ilişkin ödeme emrinin iptali hakkındadır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile takibin kısmen iptaline karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü, davalı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyizin süresinde olduğu görülmüş, düzenlene rapor ve dosyadaki evraklar okunup incelendikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

1- Her ne kadar; davalı ... vekili, temyiz dilekçesinde, mahkemenin görevsiz olduğunu ileri sürmüşse de davanın konusu, idari para cezasının tahsili için 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takibte gönderilen ödeme emrinin iptali hakkında olduğundan, görevsizlik iddiasının yerinde olmadığı görüldüğünden bu konudaki temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalı .... vekili; ikinci olarak, davacının dilekçesini açıklaması gerektiğini, dilekçenin konu bölümünde başka, talep bölümünde başka icra dosyasını bildirdiğini ileri sürmüştür.

Ancak, Mahkemece dilekçenin konu bölümünde belirtilen takip dosyasının dava konusu olduğu kabul edildiğinden ve bu takip dosyası getirtilip inceleme yapılarak karar verildiğinden; davacı tarafından da bu hususa itiraz edilmeyerek zımnen dava ettiği takip dosyasının, konu bölümünde belirtilen dosya olduğu kabul edildiğinden; davalı Kurumun bu konuya ilişkin temyiz isteminin de reddi gerekmiştir.

3- Davalı .... vekili üçüncü temyiz sebebi olarak, dava konusu para cezalarıyla ilgili ....... 2. Bölge İdare Mahkemesinde görülen 2008/396 ilâ 509 Esas numaralarında derdest davaların olduğunu belirtmiştir.

Bu durum karşısında, takibe konu para cezalarının kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Takibe konu idari para cezalarıyla ilgili idare mahkemesi dosyalarının getirtilmesi, her bir para cezasının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması, kesinleşmiş para cezalarının infazının gerektiğinin düşünülmesi gerekmektedir. Hal böyleyken hüküm kurmaya elverişli bulunmayan ve yeterli inceleme yapılmadan verilen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması isabetsiz görülmüştür.

Mahkemece yapılacak iş; takibe konu para cezalarıyla ilgili idare mahkemesi dosyalarının veya kesinleşmiş kararlarının getirtilmesi; bu para cezalarının kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılması; henüz kesinleşmemişlerse, kesinleşmelerinin beklenmesi ve sadece kesinleşen para cezalarının tahsil edilebileceğinin düşünülmesinden ibarettir.

Ayrıca, bu konuda araştırma yapıldıktan sonra; davacının kendi aleyhine verilen kısmen red kararına temyiz etmemiş olması ve davalı ..... lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi yoluna gidilmelidir.

Davalı .... Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde görülmüş ve bu yönlerden hükmün bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, bu konuda araştırma yapıldıktan sonra; davacının kendi aleyhine verilen kısmen red kararına temyiz etmemiş olması ve davalı ..... lehine oluşan usuli kazanılmış hak da gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi yoluna gidilmelidir.

Davalı .... Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde görülmüş ve bu yönlerden hükmün bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç :Sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.12.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.