muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12509, Karar No: 2015/8966, Tarih: 15.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/12509 E.  ,  2015/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2015

NUMARASI : 2013/1546-2015/45

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan S.. B.. ve şirket vekilleri tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davalı S.. B.. vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz dilekçesinde 27,00 TL'lik tebligat pulu eklenmiş olup duruşma için toplam 4x10,00=40,00 TL tebligat pulunun gerekli olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle toplam 13,00 TL'lik tebligat pulunun duşumalı temyiz isteminde bulunan davalı vekilinden istenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 15.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11442, Karar No: 2014/15119, Tarih: 02.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11442 E.  ,  2014/15119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2012/455-2013/420

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.07.2013 tarih ve 2012/455-2013/420 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 3.047,71 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce gerçekleştirilen kamulaştırmasız el atma işlemi nedeniyle açılan dava sonucu, davacının, sözleşmeden sonra 3.047,71 TL ödediği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 maddesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, Hisse Devir Sözleşmesi'nde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli sözleşme ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve TEDAŞ uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı Uludağ EDAŞ'a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Anılan sözleşmenin 7.2 maddesi, "Dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak, sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak idari ve hukuki ihtilaflar şirket tarafından derhal TEDAŞ'a bildirilir. Söz konusu dağıtım tesislerinin mülkiyetine dair bu idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bunlardan doğacak her türlü sorumluluk TEDAŞ'a aittir. Şirket, gecikmesinde tehlike olan durumlarda TEDAŞ'a bildirimde bulunmakla birlikte TEDAŞ adına ve/veya hesabına gerekli tedbirleri almak ve işlemleri yapmakla yükümlüdür. Şirket tarafından alınan tedbirler ve gerçekleştirilen işlemlere ilişkin masraflar belgelendirilmek ve makul olmak şartıyla TEDAŞ tarafından karşılanır." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dağıtım faaliyetinin davalı TEDAŞ tarafından gerçekleştirildiği dönemde yüksek gerilim hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan taşınmazın maliki tarafından, sözleşmenin imza tarihinden sonra davacı aleyhine tazminat davası açılmış, dava kabulle sonuçlanmış, yine davacı aleyhine icra takibine başlanılması üzerine taşınmaz malikine 3.047,71 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece, davalının bu meblağın tümünden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, sözleşmenin anılan 7.2 maddesindeki ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği iddia ve ispat olunmadığı gibi, mahkemece bu yükümlülüğe uyulmamasının sonuçları da değerlendirilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacı tarafından yapılan bu ödeme, tazminat miktarı ile birlikte işlemiş faiz, yargılama gideri, vekalet ücreti, icra giderleri ve ilam sonrası işleyen faizi içermekte olup, davacının davalıya ne miktarda rücu edebileceğinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4981, Karar No: 2013/11258, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/4981 E.  ,  2013/11258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi katılan Hazine ile davalılardan ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü, 257 ada 1 parsel sayılı 3700,80 m² yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle 1/3'er hisse ile davacı ve davalı gerçek kişiler adına; 257 ada 3 parsel sayılı 581,16 m² yüzölçümlü taşınmaz, köy tüzelkişiliği adına tesbit edilmiştir.

Davacı gerçek kişi, trampa ve kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği iddiasıyla tesbitin iptali ile dava konusu taşınmazların kendi adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında Hazine, çekişmeli taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 257 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tesciline, 257 ada 3 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ...'in orman bilirkişisi ...'la müşterek verdiği 07.06.2011 tarihli rapora ekli ek-1 nolu krokide kırmızıya boyalı 253,45 m²'lik kısmın... Çayının devamı olduğundan tesbit harici bırakılmasına, geri kalan 327,71 m²'lik kısmının davacı gerçek kişi adına tesciline karar verilmiş; Hazine ve davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13/02/2012 tarih ve 2011/15408-2012/1831 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Yargıtay bozma kararında özetle: “Mahkemece, dava konusu 257 ada 1 sayılı parsel ile 257 ada 3 sayılı parselin 327,71 m²'lik bölümünün özel mülkiyete tâbi olduğu ve davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 12. maddesi uyarınca zilyedlikle kazanım şartlarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da, yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; çekişmeli 257 ada 1 ve 3 sayılı parseller, ... Çayına sınır olmalarına rağmen aktif çay yatağı olup olmadıkları hususunda jeoloji mühendisi bilirkişi tarafından inceleme yapılmamış, davacı gerçek kişi trampa iddiasına dayandığı halde, bu ve taksim yönünden kanaat oluşturmaya yeterli araştırma yapılmamıştır. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz. Bu nedenle; mahkemece bir jeoloji mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, dava konusu taşınmazların farklı yerlerinden toprak numuneleri alınmalı, sınır bulundukları ... Çayının devamı niteliğinde aktif dere yatağı olup olmadıkları, dere yatağından kazanılıp kazanılmadıkları belirlenmeli; hâkim gözetiminde taşınmazların ve geniş çevresinin fotoğrafları çekilerek dosyaya konulmalı; zilyedliğin ve davacının trampa iddiası ile taksimin tesbiti yönünden tanık beyanlarına başvurulmalı;

taşınmazların öncesinin ne olduğu, zilyedliğin hangi tarihte başlayıp kimler tarafından ne biçimde sürdürüldüğü, davalı yerlerdeki kullanımın ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların zilyedlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıkları saptanmalı; mirasçılar yönünden geçerli bir taksim olup olmadığı araştırılmalı, uzun süreli kullanımın paylaşıma karine teşkil ettiği gözönünde bulundurulmalı; tüm kanıtlar toplanıp birlikte değerlendirilmeli; oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı ...'un ve katılan Hazinenin davasının kısmen kabulüne, 05/03/2013 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda; dava konusu ...Köyü, 257 ada 1 sayılı parselde (K) harfi ile gösterilen 116,21 m2'lik bölüm ile ...Köyü, 257 ada 3 sayılı parselde (M1) harfi ile gösterilen 367,07 m2'lik bölümün ... Çayının jeolojik olarak etkisi altında bulunduğundan tespit harici bırakılmasına, dava konusu 257 ada 1 sayılı parselde (L) harfi ile gösterilen 3584,59 m2'lik bölüm ile 257 ada 3 sayılı parselde (A) harfi ile gösterilen 169,30 m2'lik bölümün tespit tutanaklarında geçen vasfıyla İbrahim Şükrü oğlu ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, katılan Hazine tarafından 257 ada 1 parselin (L) ve 257 ada 3 parselin (A) harfi ile gösterilen kısımlarına; davalılar ... ve ... tarafından da 257 ada 1 sayılı parselin tamamına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 6831 sayılı Kanuna göre 12.09.1985 tarihinde yapılıp 03.04.1986 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

1- Davalılar ... ve ...'in 257 ada 1 sayılı parsele yönelik temyiz itirazları bakımından;

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 6831 sayılı Kanuna göre 12.09.1985 tarihinde yapılıp 03.04.1986 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

1- Davalılar ... ve ...'in 257 ada 1 sayılı parsele yönelik temyiz itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, göre çekişmeli 257 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirişi raporunda (L) harfi ile gösterilen bölümünün, öncesinde Kaşlıoğlu Osman'ın zilyedliğinde iken, ondan davacının amcası olan ...'a devredildiği, nitekim davalı ...'in de keşif esnasında taşınmazın zilyedliğinin belki 80 yıl önce davacının amcası ...'a geçtiğini doğruladığı, dava konusu taşınmazın zilyedliğinin ...'tan davacının babası, ...'un da kardeşi olan ...'a ondan da oğlu olan davacı ...'a geçtiği, ilk muris olan ...'dan kalan diğer yerlerin mirasçıları arasında paylaşıldığı, bu şekilde davacının iddiasının doğrulandığı ve davacı yararına zilyedlikle kazanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığından, 257 ada 1 sayılı parselin bilirkişi raporunda (K) harfi ile gösterilen kısmı bakımından ise, jeoloji bilirkişisi tarafından hazırlanan 11.03.2013 tarihli raporda, taşınmazın sınırında bulunan ... Çayının jeolojik olarak etkisi altında olan aktif dere yatağı niteliğinde olup zilyedlikle kazanılması mümkün yerlerden olmadığı anlaşıldığından, davalılar ... ve ...'in 257 ada 1 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün 257 ada 1 sayılı parsel yönünden onanması gerekmiştir.

2- Katılan Hazinenin temyiz itirazları bakımından;

Dava konusu 257 ada 1 sayılı parselin 05.03.2013 tarihli fen bilirkişisi raporunda (L) harfi ile gösterilen 3584,59 m2 ve 257 ada 3 sayılı parselin aynı raporda (A) harfi ile gösterilen 169,30 m2 yüzölçümündeki taşınmazların uzman orman bilirkişisi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, orman sayılmayan yerlerden olduğu ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu anlaşıldığından, Hazinenin bu taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. Ancak; 05.03.2013 tarihli fen bilirkişisi ve 11.03.2013 tarihli jeoloji bilirkişileri tarafından 257 ada 3 sayılı parselin (A), (M1) ve (M2) harfleri ile gösterildiği, (A) kısmının davacı adına tesciline, (M1) kısmının Hazine adına tesciline karar verilmiş olup (M2) ile gösterilen kısmı hakkında hüküm kurulmamıştır. Eldeki dava; kadastro tesbitine itiraz davası olup, dava konusu taşınmaz hakkında sicil oluşturmakla yükümlü olan kadastro mahkemesinin taşınmazın bu kısmı için hüküm kurmamış

olması doğru değildir. Açıklanan nedenle katılan Hazinenin 257 ada 3 sayılı parselin (M2) ile gösterilen kısım yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu kısım yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davalılar ... ve ...'in 257 ada 1 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu yönünden ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalılara yükletilmesine,

2- İkinci bentde açıklanan nedenlerle; katılan Hazinenin temyiz itirazlarının 257 ada 3 sayılı parselin (M2) ile gösterilen kısmı yönünden kabulü ile hükmün bu kısım yönünden BOZULMASINA 05/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9230, Karar No: 2010/4397, Tarih: 14.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9230 E.  ,  2010/4397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 14/09/2004 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 18/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan ... ve ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ergin olmayan davalı küçüğün haksız eylemi nedeniyle uğranılan zararın Medeni Yasa'nın 369. maddesi gereğince babası ile birlikte ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Somut olayda Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14291, Karar No: 2016/2917, Tarih: 11.05.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/14291 E.  ,  2016/2917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Zehirli madde katma

Hüküm-Karar : Beraat- İdari para cezası

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında verilen beraat hükmü ile birlikte idari para cezasına ilişkin kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, ancak idari para cezasına yönelik temyiz isteği hakkında tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından; Cumhuriyet savcısının idari para cezasına ilişkin temyizi ile ilgili ek görüş bildirilmesi konusunda gereğinin takdiri için, dosyanın ...Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13553, Karar No: 2011/1448, Tarih: 14.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13553 E.  ,  2011/1448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, T.C.D.D adına kayıtlı 113 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 02.09.1997 tarih 914 sayılı encümen kararına istinaden 3194 Sayılı Yasanın 18.madde uygulamasına tabi tutularak bir kısım imar parsellerinin adına, taşınmazın bir bölümününde yol, yeşil alan vs. olarak terkin edildiğini, imar işleminin idari yargı yerinde iptal edildiğini, ancak davalının eski hale getirmediğini ileri sürerek, 113 ada 14-18-19-21-22-24 ve 1019 ada 1 parsel ile yola terk edilen 54743.66 m2 yerin tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, kadastral parselin ihyası isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden davacı idare adına kayıtlı 113 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 3194 Sayılı Yasanın 18.maddesi uyarınca imar şuyulandırma işlemine tabi tutularak birden fazla imar parseline ayrıldığı, bir kısım yerin yol, yeşil alan olarak ayrıldığı, davacı adına kayıtlı bazı imar parsellerinin daha sonra ifraz edilerek satıldığı, imar işleminin idari yargı yerinde (1997/850 esas-1999/145 karar sayılı) iptal edildiği, davacının idare mahkemesince Belediye encümeninin 15.07.1997 tarih /694 ve 02.09.1997/914 sayılı kararlarına istinaden yapılan imar uygulamasının iptal edildiğini ileri sürerek, bir kısım imar parselleri yönünden eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, toplam 54.743.66 m2 yüzölçümlü 113 ada 14, 18, 19, 21, 22, 24 parseller ile 1019 ada 1 parsel sayılı taşınmazların davacı kurum adına tesciline karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; imar parselinin dayanağı olan idari işlemin idari yargı yerinde iptal edilerek, iptal kararının kesinleşmesi halinde imar parseli ile ilgili sicil kaydının illetten mücerret hale geleceği ve sicil kaydının yolsuz tescil durumuna düşeceği açıktır.

Öte yandan, yeniden çap ve mülkiyet durumuna dönülmesi gerekeceğide kuşkusuzdur.

Ne var ki, sicil yolsuz hale geldiğine göre kadastral parsel içindeki bir kısım imar parsellerinin korunması; bir kısmı için ise kadastral parselin ihyası dolu pafta sistemi ve imar mevzuatına aykırı olduğu gibi,  davacının bir kısım imar parselleri yönünden  talebinin olmaması da bu duruma hukukilik kazandırmaz.

Öte yandan, yeniden çap ve mülkiyet durumuna dönülmesi gerekeceğide kuşkusuzdur.

Ne var ki, sicil yolsuz hale geldiğine göre kadastral parsel içindeki bir kısım imar parsellerinin korunması; bir kısmı için ise kadastral parselin ihyası dolu pafta sistemi ve imar mevzuatına aykırı olduğu gibi,  davacının bir kısım imar parselleri yönünden  talebinin olmaması da bu duruma hukukilik kazandırmaz.

Hal böyle olunca, öncelikle davacı idarenin 13 sayılı kadastral parsel sınırları içinde kalan tüm imar parsel maliklerinin belirlenerek davada taraf olmayan kayıt maliklerinin usulünce davada taraf edilmesinden sonra hükme yeterli bir araştırma yapılarak kadastral  parseldeki hak durumu gözetilmek suretiyle ve kısmen ihya olmayacağı dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi gerektiğinden davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.02.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27094, Karar No: 2017/3897, Tarih: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27094 E.  ,  2017/3897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.