muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22677, Karar No: 2014/14697, Tarih: 13.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22677 E.  ,  2014/14697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 Sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden 5237 sayılı TCK'da hakime geniş bir takdir yetkisi tanınmış takdiri indirim nedenleri ise örnekseme yoluyla sayılmış, ancak bu hallerin sınırlı olmadığı tamamının sayılmasının da mümkün olmayacağı nazara alınarak benzer durumların da bu kapsamda değerlendirilebileceğini maddede açıkça ifade edilerek, 765 sayılı TCK'nın 59. maddesinden farklı olarak, takdiri indirim nedeni olarak kabul edilen hususların da kararda gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir. Anılan hüküm uyarınca taktiri indirim nedeni uygulandığında, hangi nedenlerle bu müessesenin uygulandığı kararda gösterilecek, uygulanmadığı takdirde ise fiili taktirin bu yönde olduğu kabul edilecek ve bu husus ancak gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olmaması veya fiili taktirin uygulanan diğer müesseler karşısında hukuka aykırılık oluşturduğu yada dosya kapsamı itibariyle açıkça kanuna aykırı olduğunun saptanması halinde bozma nedeni oluşturacaktır. Mahkemenin takdiri indirim uygulamama yönündeki iradesinde, dosya kapsamı itibariyle bir isabetsizlik bulunmadığından; iddianamede sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması talep edildiği halde bu hususta mahkemece herhangi bir karar verilmemişse de, 53/6. maddesinin uygulanmasının mahkemenin takdiri kapsamında olması ve takdirin bu yönde kullanıldığı düşünüldüğünden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına dönüştürülmesi ve adli para cezasına çevrilen cezanın taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Sanık hakkında tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına dönüştürülmesi ve adli para cezasına çevrilen cezanın taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafının başına “TCK'nın 50/1-a, 50/4 maddeleri gereğince sanık hakkındaki hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına dönüştürülmesine” ibaresinin; 4. paragrafının başına “TCK'ın 52/4 maddesi gereğine” ibaresinin eklenmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/511, Karar No: 2019/4369, Tarih: 03.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/511 E.  ,  2019/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat....tarafından, davalı ... Gazete Dergi Basım AŞ (Yayın Sahibi) aleyhine 10/09/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı sebebiyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından adli yardım talepli olarak süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13136, Karar No: 2020/1298, Tarih: 10.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13136 E.  ,  2020/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair... 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2018/31 esas, 2019/55 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Dosya kapsamına göre, hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrildiği halde, gerekçeli kararda aynı suçtan verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilmediği ve kısa kararda yer almadığı halde, gerekçeli kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği belirtilmek suretiyle hükmün karıştırılmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 12/09/2019 gün ve 94660652-105-34-5364-2019-Kyb sayılı yazılı istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/09/2019 gün ve 2019/93042 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyada, tefhim edilen ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 17972, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince hükmedilen 1500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda ise TCK’nın 179/2, 62, maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedillip bunun da CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden,... 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2019 tarihli ve 2018/31 esas, 2019/55 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9700, Karar No: 2015/24594, Tarih: 16.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/9700 E.  ,  2015/24594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/100299

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2010

NUMARASI : 2009/1008 (E) ve 2010/831 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan F.. S..’in temyiz aşamasında, 27/03/2014 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle CMK’nın 243. maddesi uyarınca katılma kararının hükümsüz kaldığı ve temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddeleri uyarınca katılan F.. S.. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4635, Karar No: 2012/6418, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4635 E.  ,  2012/6418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29927, Karar No: 2020/13750, Tarih: 25.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/29927 E.  ,  2020/13750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

10/07/2015 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nun 310.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 12/06/2020 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 25/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12103, Karar No: 2023/8431, Tarih: 05.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/12103 E.  ,  2023/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

SUÇ TARİHLERİ : 11/08/2017 - 01/02/2018

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2019/361 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 03.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.07.2022 tarihli ve 2021/6874 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve

KYB-2022/100153 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100153 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 1-Sanık hakkında önceden işlemiş olduğu aynı nev'iden suç sebebiyle açılmış bir kamu davası olduğundan, bu kez yargılama konusu 11/08/2017 ve 01/02/2018 tarihli suçlardan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi gereğince, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden doğrudan kamu davası açılması üzerine, Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2020 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Sanık hakkında 2014 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen bila tarihli ve 2014/15597 soruşturma, 2014/105 sayılı, 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde denetim ihlali yaptığından bahisle kamu davası açılması üzerine, Sakarya Çocuk Mahkemesinin 05/05/2015 tarihli ve 2015/233 esas, 2015/441 sayılı kararı ile beraatine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği bu durumda Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinde görülmekte olan dava bakımından da kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/1 maddesi gereğince hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapıldığında 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği hâlde, hesap hatası yapılarak sanık hakkında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 11.08.2017 ve 01.02.2018 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2019 tarihli ve 2017/18848 Soruşturma, 2019/3319 Esas, 2019/2434 Karar sayılı

iddianamesi ile; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası delaletiyle 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; şüpheli hakkında daha önce 2014/15597 soruşturma dosyasından 29.09.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, ihlal nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak 17.03.2015 tarihinde Sakarya Çocuk Mahkemesine 2015/233 esas sayılı kamu davasının açıldığı, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

B. Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19.06.2020 tarihli ve 2019/361 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 03.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

C. Sakarya Çocuk Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

C. Sakarya Çocuk Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Şüpheli hakkında, 2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2014 tarihli ve 2014/15597 Soruşturma, 2014/105 Karar sayılı kararı ile, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında uyarılmasına rağmen yükümlülük ihlalinde bulunması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2015 tarihli ve 2015/1943 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Sakarya Çocuk Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararı ile, sanığın kullandığı iddia edilen maddenin ele geçirilemediği, tahlil raporunun alınmadığı, sanığın soyut beyanı dışında delil bulunmadığı, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği, kararın 20.05.2015 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

1. Sanık hakkında, 11.08.2017 ve 01.02.2018 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020

tarihli ve 2019/361 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararı ile, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

1. Sanık hakkında, 11.08.2017 ve 01.02.2018 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020

tarihli ve 2019/361 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararı ile, sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Şüpheli hakkında, 2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.09.2014 tarihli ve 2014/15597 Soruşturma, 2014/105 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında uyarılmasına rağmen yükümlülük ihlalinde bulunması nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 17.03.2015 tarihli ve 2015/1943 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Sakarya Çocuk Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2015/233 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararı ile, sanığın kullandığı iddia edilen maddenin ele geçirilemediği, tahlil raporunun alınmadığı, sanığın soyut beyanı dışında delil bulunmadığı, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği, kararın 20.05.2015 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, erteleme kararının ihlal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi gereğince açılan kamu davasında beraat kararı verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez” şeklindeki düzenlemenin uygulanma imkanının kalmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden doğrudan kamu davası açılamayacağı, bu nedenle mahkemece kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden şartın gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "durma" kararı verilerek, gereğinin takdir ve ifası için Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

2. Kabule göre de;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılması sonucunda, "2 yıl 13 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, de Kanuna aykırıdır.

III. KARAR

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılması sonucunda, "2 yıl 13 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, de Kanuna aykırıdır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2019/361 Esas, 2020/475 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde (d) bendinin (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.