muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/87, Karar No: 2006/72, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-87 E., 2006/72 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-87 E., 2006/72 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME SUÇUNDAN SANIK KİŞİNİN HUKUKİ DURUMU

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, Mersin Gümrük Yolcu Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını ve Asliye Ceza Mahkemesinin görevine giren suçu oluşturduğunu belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 853-826 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6577, Karar No: 2021/1014, Tarih: 10.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/6577 E.  ,  2021/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı

SUÇ : Zincirleme nitelikli zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği

HÜKÜM : Sanıklar hakkında zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet, sahtecilik suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18098, Karar No: 2015/4587, Tarih: 23.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18098 E.  ,  2015/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÖDEMİŞ 2. ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2013/677-2014/439

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesi ile; Ödemiş Asliye Hukuk Hakimliği'nin 2007/150 Esas, 2007/194 Karar sayılı ilamı ile Didem için 125,00 TL iştirak, Meltem için 100,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini; Didem'in üniversitede okumaya başladığını, davacıların geçen süre zarfında ihtiyaçlarının ve masraflarının arttığını; davacı Meltem için, 100,00 TL olan yoksulluk nafakasının 300,00 TL'ye çıkartılmasına; Didem için ise, 125,00 TL olan nafakanın 400,00 TL yardım nafakası olarak artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; Davacı Didem yönünden, 125,00 TL nafakanın dava tarihinden itibaren 225,00 TL'ye çıkartılmasına; davacı Meltem yönünden, 100,00 TL nafakanın 200,00 TL'ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafça süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; önceki iştirak nafakası çocuğun ergin olması ile yasa gereği (TMK. Madde 328/1) kendiliğinden son bulur. Ergin olan çocuğun eğitiminin sürmesi halinde ise, TMK’nın 328/2 ve 364. maddeleri kapsamında anne-babanın bakım yükümlülüğü yardım nafakası olarak devam eder.

Somut olayda da; davacı çocuk Didem, dava tarihi itibariyle ergin olup, kendi adına dava açtığına ve eğitimi devam ettiğine göre; istem, iştirak nafakasının artırılması değil, yardım nafakası niteliğindedir. Hukuki tavsifte yanılgıya düşülerek önceki nafakayı artırmak sureti ile hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.

Bundan ayrı olarak, mahiyeti itibariyle, davacı Didem için istenilen nafaka yardım nafakası; davacı Meltem için ise, yoksulluk nafakası olup; mahkemece, kararda nafakaların nitelikleri belirtilmemiştir.

Bundan ayrı olarak, mahiyeti itibariyle, davacı Didem için istenilen nafaka yardım nafakası; davacı Meltem için ise, yoksulluk nafakası olup; mahkemece, kararda nafakaların nitelikleri belirtilmemiştir.

Hükmün, bu nedenlerle bozulması gerekir ise de; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 2. bendinde ''Didem için'' kelimelerinden sonra gelen ''takdir edilen 125,00 TL nafakanın 100,00 TL artırılarak TMK.nun 328. maddesi uyarınca eğitim süresi boyunca dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 225,00 TL'ye yükseltilmesine'', ifadelerinin karar metninden çıkartılarak, yerine '' dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 225,00 TL yardım nafakasının '' cümlesinin yazılmasına; hükmün 3. bendinde ''Meltem için 100,00 TL olan'' ifadelerinden sonra gelmek üzere ''yoksulluk'' kelimesinin eklenmesine; bu suretle, hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16802, Karar No: 2017/5293, Tarih: 22.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16802 E.  ,  2017/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverenin işçisi sigortalının geçirdiği iş kazası sonucu yaralanmasıyla ilgili olayla alakalı, mahkemece hükme esas alınan oluşa uygun olamayan bilirkişi raporunda, davalı işverenin % 70, yaralanan sigortalının da % 30 kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak ceza davası sonucu araştırılmalı, bu dava sonucu davalı şahıslara verilmiş bir ceza olup olmadığı ve ilgili hükmün kesinleşip kesinleşmediği incelenmeli, davalılara ceza verilmişse kusur incelemesinde bu durum gözetilerek olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmalı ve mevcut çelişkiler giderilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Otomativ San.Tic. A.Ş.'ne iadesine, 22.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11103, Karar No: 2009/7148, Tarih: 15.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11103 E.  ,  2009/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 10/07/2007

Nosu :269/440

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, açık hesap borcu olan davalının çekilen ihtarnameye rağmen müvekkili bankaya olan borcunu ödememesi nedeniyle yapılan takibin vaki itiraz üzerine durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, davalının alacağın %40’ından aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davalı ile imzalamış olduğu açık hesap sözleşmesinin bulunmadığını ihtilafın kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığını ve bu konuda tüketici mahkemesinde açılmış derdest bir dava bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve ek rapor dikkate alınarak yapılan yargılama sonucunda, davalının davacı banka ile akdettiği bireysel bankacılık sözleşmesi uyarınca takip tarihi itibariyle 1.213 YTL asıl olmak üzere toplam 1.502 YTL üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı yapmış olduğu itirazında, müvekkilinin kredi kartı almak amacıyla bir adet bireysel bankacılık sözleşmesi imzaladığını, bu konuda da tüketici mahkemesi tarafından görülmekte olan bir dava bulunduğunu, davacının iddia ettiği şekilde müvekkillinin açık hesaptan kredi kullanmadığını ve böyle bir sözleşme imzalanmadığını, ne zaman, ne şekilde, hangi belgeye istinaden bu paranın müvekkiline verildiğinin veya hesabına aktarıldığının da raporda tespit edilmediğini belirtmiştir. Aynı bilirkişiden alınan ek raporda da davalı vekilinin itirazları karşılanmamış olup, mahkemece bu ek rapor uyarınca karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, davalı vekilinin itirazları üzerinde durularak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 284’üncü maddesi uyarınca üç kişilik ehil bilirkişi kurulundan yeniden bilirkişi raporu alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.7.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15157, Karar No: 2021/17599, Tarih: 15.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/15157 E.  ,  2021/17599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık vasisinin karar tarihinden sonra sunmuş olduğu temyiz dilekçesinde, kardeşi olan sanığın akıl hastası olduğunu belirtmesi ile dilekçe ekinde sunduğu ... Avukat ... Hastanesi'nin 29.12.2011 tarihli Sağlık Kurulu Raporu'nun onaysız fotokopisinde orta derecede akıl zayıflığı ve zeka geriliğinin bulunan sanığa vasi tayini gerektiğinin ve mahkemece dinlenilmesinde fayda bulunmadığının belirtilmesi karşısında; sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evrakları temin edilerek, suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 32/1-2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3924, Karar No: 2021/5314, Tarih: 22.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/3924 E.  ,  2021/5314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın süresinde yapılmadığından reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 25.03.2015 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araç ile müvekkilinin yolcusu olduğu aracın karışmış olduğu trafik kazası neticesinde davacının yaralandığını belirterek,belirsiz alacak davası olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı sigortadan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,talep arttırım dilekçesi ile talebini 290.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre;başvuru sahibi vekilinin talebinin kabulü ile 290.000,00 TL maluliyet tazminatının yasal faizi ile davalı Halk Sigorta A.Ş’den tahsil edilerek başvuran sahibine verilmesine karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından uyuşmazlık Hakem Heyetince 15.06.2016 tarihinde verilen 2015.E.001971, K-2016/16715 sayılı kararın, davalı Halk Sigorta A.Ş vekili Av. ...’ye 27.06.2016 tarihinde, aynı adreste Buket Kutlu imzasına teslim edilerek tebliğ edilmiş olduğuna,davalı vekilinin ise 10 günlük itiraz süresinin geçirdikten sonra 13.07.2016 tarihinde bu karara Komisyon nezdinde itirazda bulunduğunun tespitine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 14.911,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12717, Karar No: 2019/8591, Tarih: 15.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12717 E.  ,  2019/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Gerekçeli karar başlığında 1 numaralı davalının ticaret ünvanının ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. yerine, ... Ağız ve Diş Sağlığı Hizmetleri A.Ş. olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13562, Karar No: 2015/21954, Tarih: 24.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13562 E.  ,  2015/21954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 04.06.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, sanık müdafinin CMUK'un 310/1 maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04.09.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20379, Karar No: 2014/2619, Tarih: 12.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20379 E.  ,  2014/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırklareli 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.04.2013

NUMARASI :Esas no:2013/163 Karar no:2013/145

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı baba ile 24.08.2012 doğumlu müşterek çocuk E.. C.. arasında her yıl 1 Temmuz - 31 Temmuz tarihleri arasında kurulan kişisel ilişki, çocuğun yaşının çok küçük olması, henüz anne sütüyle beslenmesi, uzun süre anneden ayrı kalması dikkate alındığında bu sürenin çocuğun üstün yararına uygun bulunmadığı ve çok uzun süreli olduğunun kabulü gerekmektedir. Ayrıca dini bayram günlerinde kurulan kişisel ilişkinin başlama ve bitiş saatinin de gösterilmemesi ilamın infazında tereddütler yaratacaktır. O halde, mahkemece yaz döneminde daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması ve dini bayram günlerinde kurulan kişisel ilişkinin başlama ve bitiş saatlerinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıkça belirtilerek düzenleme yapılması gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi yanlış olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.02.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/10953, Karar No: 2010/14500, Tarih: 26.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/10953 E.  ,  2010/14500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, Kurum sigortalısı davacının 596,33 TL tutarındaki fuzuli ödemeden doğan alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçelerle görevsizlik kararı verilmiş; 30.06.2010 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddine karar verilen 596,33 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddedilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 26/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi .