muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7235, Karar No: 2018/1044, Tarih: 14.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7235 E.  ,  2018/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Hasımsız olarak görülen davada .. ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/11/2015 tarih ve 2013/842-2015/948 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerine ait ev adresinde gerçekleşen hırsızlık olayı neticesinde iki koli halinde evde bulunan ticari işletmelerine ait fatura ve evrakların çalınmış olduğunu ileri sürerek 01/10/2000 ile 31/12/2009 yıllarına ait tüm ekli listelerdeki defter, fatura vs. belgeler hakkında zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsmaına göre; davacı ...'nun gazete bayiliği nedeniyle mükellefiyet tesis edildiği anlaşılmış ise de fatura, makbuz ve perakende satış fişlerinde belge basımı veya tasdikinin de bulunmadığı, davacı ...'nun ise kendisine ait fatura ve defterleri hayatın olağan akışına göre muhasebecisinde veya saklanması uygun bir yerde saklaması gerektiği, iki koli halinde evde bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi davacının ifadelerinin de çelişkili olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, ticari defter ve belgeler hakkında zayi belgesi verilmesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde ileri sürülen iddialar ve yetkili makamlara yapılan şikayetler gözetildiğinde hırsızlık olayının vaki olduğu anlaşılmıştır. Her nekadar, davacıların TTK 82. madde hükmünden yararlanabilmesi için ticari defter ve belgelerin korunması için gerekli dikkat ve özeni göstermiş olması ve ziyanın irade dışı sebeplerle meydana gelmesi gerekir ise de, somut olayda davacılar, kiracı olarak bulunduğu taşınmazdan taşınmak üzere olduklarını, taşınmazın maliki ile sorun yaşadıklarını, eve geldiğinde kapının zorla açılmış olduğunu ve evde kalan son birkaç eşya ile koliler içerisindeki ticari defter ve belgelerin çalınmış olduğunu farkettiklerini, bu hususta ev sahibinden şüphelendiklerini ileri sürmüş olup, dosya kapsamında da bu iddianın aksine delil bulunmadığı ve ancak tacir olanların TTK 82. maddesi uyarınca zayi belgesi istemiyle dava açabileceği, davacıların ise Akademik Gazete Dağıtım (bayi) unvanıyla faaliyet gösterdikleri dikkate alındığında, mahkemece, davacıların tacir olup olmadığı ve TTK 82. madde hükmünden yararlanıp yararlanamayacağı hususunda değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA; ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/8763, Karar No: 2018/1025, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8763 E.  ,  2018/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.09.2016 gün ve 2016/128 Esas, 2016/348 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunu inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi tarafından vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 14.09.2017 tarihli kararda üye hakimler ...., ...ve zabıt katibi...ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6049, Karar No: 2012/4271, Tarih: 05.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/6049 E.  ,  2012/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 1.Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇLAR : Yağma, Yağmaya kalkışma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanlarının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazerette bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılana yönelik yağma suçuna kalkışma, sanıklar ... ve ... hakkında 04.01.2009 tarihindeki kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün

açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında 04.01.2009 ve 05.01.2009 tarihlerinde katılan’a yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...’in katılan ... e karşı yağma suçu işlemek amacıyla plan yaptığı 2008 Yılı Aralık ayının sonlarına doğru, katılan ...’i takip etmeye başladığı, müştekinin hafta sonları neler yaptığını, akrabasına ait emlakçı dükkanını kaçta açtığını, kaçta kapattığını tespit ettiği 04.01.2009 tarihindeki yağma suçunda kendisine yardımcı olan, fakat kimliği tespit edilemeyen haklarında evrak tefrik edilen ... isimli kişiden yardım istediği ...’in de kendisine 2 erkek şahısın yardım edeceğini söylediği, sanık ...’in 02 Ocak 2009 tarihinde ... marka aracı Araç Kiralama işi yapan ... ... isimli arkadaşından kiraladığı, 03.01.2009 tarihinde cumartesi günü öğleden sonra açık kimliği tespit edilemeyen ... isimli şahsın yönlendirdiği kimliği tespit edilemeyen 2 erkek şahıs ile Taksim Etap Marmara önünde buluştuğu, bu şahıslara katılanın evini ve hafta sonları çalıştığı emlak dükkanını gösterdiği , şahısların sanık ...’e biz plan yapacağız akşam sana geleceğiz dedikleri, 04.01.2009 tarihinde pazar günü Saat:07:30 dan itibaren katılanın çalıştırdığı emlak dükkanının önüne ... marka kiraladığı ... plaka sayılı araç ile sanık ... ve kimliği tespit edilemeyen iki şahısla birlikte gittikleri, burada bir süre bekledikleri, katılanın gelmemesi üzerine, katılanın çalıştığı okulun bahçesinin yanına gittikleri, burada da beklemeye başladıkları, daha sonra ... Sokak ile ... caddesinin kesiştiği yerde katılanı kimlikleri tespit edilemeyen iki erkek şahsın sanık ...’in idaresindeki otoya zorla bindirdikleri, sanıkların tanınmamak için katılanın kafasına siyah bir bere geçirip üzerini ve ellerini, koli bantı ile bağladıkları, kimlikleri tespit edilemeyen iki kişinin katılanın üzerini arayıp cep telefonlarını alıp pillerini çıkardıkları, üzerinde bulunan para ve diğer eşyalarını alarak bir torbaya koydukları, aracı sanık ...’in kullandığı ... de ... Lisesinin önünde kimliği tespit edilemeyen şahıslardan bir tanesi araçtan indiği, sanık ...’in araçla çevre yoluna çıktığı ve sanık ...’nın Tekirdağ Saray da bulunan evine katılanı götürmek istediği, bunun için sanık ...’nın Tekirdağ Saray ilçesinde bulunan işyerine gittikleri, sanık ...’in, ...’ya katılanı kaçırdıklarını ve para alacaklarını söyleyip ev bulmasını istediği, sanık ...’nın da sanık ...’in kullanımında bulunan araca binerek, sanık ...’nın arkadaşına ait çiftlik evine gittikleri, katılanı, sandalyeye oturttukları, sanık ...’in katılana iki kez tokat attığı, daha sonra sanık ...’i katılanın tanımaması için sanık ...’ya komutan rolünde konuşacağı hususunda anlaştıkları, daha sonra sanıklar ... ve ... ...'nın katılanın bulunduğu odaya gittikleri, sanık ...’nın katılana“ seni buraya yanlış getirmişler, şimdi seni arkadaşlara teslim ediyorum, seni aldıkları yere bırakacaklar, yarın sana telefon açacaklar, bu seni getiren şahısların bir masrafı oldu, seni bırakacağız ancak 50.000 TL yi yarın saat: 14

...’in katılana iki kez tokat attığı, daha sonra sanık ...’i katılanın tanımaması için sanık ...’ya komutan rolünde konuşacağı hususunda anlaştıkları, daha sonra sanıklar ... ve ... ...'nın katılanın bulunduğu odaya gittikleri, sanık ...’nın katılana“ seni buraya yanlış getirmişler, şimdi seni arkadaşlara teslim ediyorum, seni aldıkları yere bırakacaklar, yarın sana telefon açacaklar, bu seni getiren şahısların bir masrafı oldu, seni bırakacağız ancak 50.000 TL yi yarın saat: 14.00 da hazırla gelen kişiye verirsin" dediği, katılanın da “tamam bu parayı size vereyim yeter ki beni serbest bırakın" dediği Saat:18.30 sıralarında sanıkların, katılanı arabaya bindirip, araçla hareket ettikleri Tekirdağ Saray’da sanık ...'nın otodan indiği, sanık ...’in kimliği tespit edilemeyen şüpheli ve katılan ile birlikte aynı araç ile İstanbul’a geldikleri, Alibeyköy de bulunan Metro otobüs durağına yakın bir mesafede Saat:19.30 sıralarında katılanın ellerinin bağlarını çözüp, kendisinden aldıkları eşyaları da katılana verdikleri, katılanın eşyalarını aldığında 450 TL parasının olmadığı, sanık ...’in para verilmesi halinde kimliği tespit edilemeyen şüphelilere 15.000 TL vereceği hususunda anlaştıkları, o geceleyin sanık ...’in evinde kaldıkları 05.01.2009 tarihinde, Saat:14.00 da yanında bulunan Kimliği Meçhul şüphelinin müşteki ...’i arayıp paranın hazır olup olmadığını sorduğu, sanık ...’in katılanı kendisini tanımaması için diğer kimliği tespit edilemeyen şahıs aracılığı ile katılanı paranın teslim edileceği yere yönlendirdiği, Okmeydanı ... ... ve ... Mahalleleri arasında bulunan yaya üst geçidi altında katılana gelip beklemesini söylediği, katılanın bir ticari taksi ile buluşma noktasına gittiği, kimliği tespit edilemeyen hakkında evrak tefrik edilen ... isimli şüphelinin katılanın yanına gittiği ve katılandan içinde 50.000 TL bulunan para poşetini aldığı ve sanık ...’in yanına gittiği, sanık ... ...’in 50.000TL nin 15.000.TL sini kimliği tespit edilemeyen şüpheliye verme biçiminde gerçekleşen eylemlerin bir bütün halinde tek yağma suçunu oluşturduğu halde iki ayrı yağma suçundan hüküm kurulması,

2- 04.01.2009 tarihindeki yağma olayında katılana ait çantanın katılanın bırakıldığı sırada geri verildiği, alınan eşyalardan 450 TL para dışındaki eşyalarının katılana teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; kısmi iade nedeniyle katılandan rızası sorularak, 5237 sayılı TCK.nun 168/4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17671, Karar No: 2012/15556, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17671 E.  ,  2012/15556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacılar, meslek hastalığı nedeniyle vefat ettiğini ileri sürdükleri murislerinden dolayı manevi tazminat istemişlerdir..

Mahkemece, manevi tazminat isteminin kabulü iledavacı eşe 6.500,00TL,2 çocuğa ayrı ayrı 5.500,00TL manevi tazminatın ölüm tarihi olan 23.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Kural olarak Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumuna giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü ve 1976/6-4 sayılı kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 23.02.2011 tarihli kararı ile sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olmadığına karar verilmiş ise de itiraz üzerine dosyanın gönderildiği Adli Tıp 1.İhtisas Kurulunun 07.12.2011 tarihli kararı ile sigortalının ölümünün meslek hastalığı sonucu olduğuna karar verilmiştir. Mahkemece Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp 1.İhtisas Kurulunun kararları arasındaki çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.09.2012gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1458, Karar No: 2012/2467, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1458 E.  ,  2012/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.07.2009 gününde verilen dilekçe ile meranın aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, meranın aidiyetinin tespiti ve tescili istemleriyle açılmıştır.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği, çekişme konusu meranın kükürtlü köyü idari sınırları içerisinde kaldığını, davalının da idari yargı yerinde görülmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı Köy Tüzel Kişiliği temyiz etmiştir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir.

Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Meranın aidiyetinin tespiti davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle Hazine tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu dava köy idari sınırlarının saptanması suretiyle çözümlenmiştir. Diğer taraftan, yörede kadastro çalışmaları yapıldığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Kadastro tutanakları getirilmemiş, kadastroda çekişme konusu alanın hangi köyün yararlanmasına bırakıldığı da saptanmamıştır.

Yapılması gereken iş, öncelikle kadastro müdürlüğünden dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanaklarını getirtmek, ardından yeniden keşif yapılarak

yukarıda belirtilen ilkelere göre inceleme ve araştırma yapmak ve istemi bütün bunların sonucuna göre bir karara bağlamak olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak ve davanın nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek istemin yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/484, Karar No: 2020/8781, Tarih: 14.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/484 E.  ,  2020/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun harç yönünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 934 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun harç yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.