muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/14092, Karar No: 2018/10181, Tarih: 18.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/14092 E.  ,  2018/10181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizen tetkiki taraflarca tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 23/05/2016 tarihli, 2016/7018 E. - 14429 K. sayılı kararında, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adres bilgisinini tespitinin istendiği, ... Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün 11/09/2018 tarihli yazı cevabında, şirketin adres kaydının, bağlı bulunduğu ... Ticaret Sicili Müdürlüğü'nden sorulması bildirildiği halde, mahkemece ilgili müdürlükle yazışma yapılmadan, dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle tekide mahal vermeksizin, borçlu şirket (... sicilde kayıtlı)... Şti.'nin 17/11/2012 ila 12/10/2015 tarihleri arasındaki adres kayıtlarının, varsa adres değişikliği tarihlerinin, ilgili ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'nden tespiti ve alınacak yazı cevabı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9996, Karar No: 2018/3285, Tarih: 26.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9996 E.  ,  2018/3285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacılar vekili, 05.11.2012 tarihinde davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların kızı ... 'ya çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... ve baba ... için ayrı ayrı 100,00 TL defin gideri, 100,00 TL taziye gideri, 4.300,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı olmak üzere toplam 9.000,00 TL. tazminatın kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, birleşen davada davacılar anne ve baba için ayrı ayrı 25.000,00'er TL manevi tazminatın davalı ...'den faizi ile birlikte tahsilini istemiş, 18.04.2013 tarihli dilekçe ile, asıl davada davacılar için ayrı ayrı defin ve taziye giderini 1.069,00 TL, destekten yoksun kalma tazminatını anne ... için 6.005,00 TL, baba ... için 6.581,00 TL olarak ıslah etmiştir.Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, asıl dava bakımından, 2.137,50 TL defin ve cenaze giderinin davalı ... için olay tarihinden, davalı ... AŞ için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, baba ... için 3.775,45 TL ve anne ... için 2.878,34 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... için tarihinden, davalı ... AŞ için dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan

müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen dava yönünden davacılar için ayrı ayrı 5.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'den alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak, 818 sayılı BK'nun 47. maddesindeki (6098 sayılı B.K.’nun 56. maddesi) özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.Belirtilen hususlar dikkate alındığında, olayın meydana geliş şekli, tarafların kusur durumu ve ölenin yaşı dikkate alındığında davacılar için takdir olunan manevi tazminatların az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun şekilde manevi tazminatlara hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1506, Karar No: 2014/16470, Tarih: 15.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1506 E.  ,  2014/16470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, şikayetçiden yapmış olduğu alışveriş karşılığında, sahibi olduğu şirketin çek hesabına ait keşide edilen 58.700 TL bedelli çeki verdiği, şikayetçinin süresi içinde çeki bankaya ibraz ettiği, ancak çekin karşılığının olmadığını öğrendiği, sanığın söz konusu çeki kendisinin keşide etmediğini, ancak çekin kendilerine ait olduğunu beyan ettiği, yapılan kriminal incelemede, çekin sahte olarak düzenlendiğinin tespit edildiği, sanığın çekteki imzayı ortağının attığını beyan ederek sahte düzenlenmiş çeki şikayetçiye verdiği, çek bedelinin ödeneceğini belirterek, bu hususta protokol yazısı yazdığı ve şikayetçide güven oluşturduğu, çekin elinden rızası hilafına çıktığına dair bankaya müracatının olmadığı ve hakkında yapılan icra takibine de imza inkarında bulunmadığı, sanığın çekin sahte olduğunu bilerek şikayetçiye verdiği, bu eylemiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık ile katılan arasındaki uyuşmazlığın önceden varolan alacak-borç ilişkisinden kaynaklandığı ve hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, sanığın üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilerek, yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmadığından bahisle verilen beraat kararında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11942, Karar No: 2014/19296, Tarih: 01.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11942 E.  ,  2014/19296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/169028

Mahkemesi :Söke 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi :05.04.2012

Numarası :2009/593 - 2012/177

Suç :Görevi kötüye kullanma

Görevi kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

03.03.2007 tarihinde şiddetli karın ağrısı şikayetiyle gece saat 21:00 sıralarında eşi refakatinde S.. F.. F.. K.. Devlet Hastanesi'ne müracaat eden katılanın, acil serviste görevli nöbetçi doktor tanık O.. G.. ve sanık Ü.. K.. tarafından muayene edildiği, karın ve sağ alt kadranda ağrı tespit eden doktorların, hemogram ve tam idrar tetkiki istedikleri, tetkikler çıktıktan sonra genel cerrahi konsültasyonu istedikleri ve genel cerrah tanık Dr. Y.. D..'un, konsültasyon defterine ''Sağ üst kadranda belirgin, sağ alt kadranda ağrı, RV. takip ve USG önerildi'' yazdığı, genel cerrahın önerisiyle hastaya orceftin adlı ilacı reçete eden doktorların, ağrıların artması halinde tekrar müracaat etmesi önerisiyle hastayı eve gönderdikleri; gece geç saatlerde ağrıları artan katılanın, 04.03.2007 Pazar günü saat 08:00 sıralarında tekrar aynı hastaneye müracaat ettiği, sanık Dr. Ü.. K..'nın hastadan tekrar hemogram istediği, akşamki sonuçlarla karşılaştırdığı ve beyanına göre, akut batını destekleyen bir bulgu bulunmaması, akşamki konsültasyon sonucuyla birlikte değerlendirme yaparak ''Kolesistopati'' teşhisi koyduğu, ağrı kesici iğne yapılan hastanın, Pazartesi günü polikliniğe müracaat etmesi söylenerek gönderildiği, ağrıları yeniden nükseden katılanın 05.03.2007 Pazartesi günü hastanenin dahiliye polikliniğinde uzman doktor olan sanık H.. D..'e muayene olduğu, sanık Dr. Hakan'ın ''Kolesistit'' teşhisi koyduğu, hastanın daha önce verilen oreceftin antibiyotik ilacına ilaveten Molit Plus, Famoser 40 mg ve Rennie Duo süspansiyon ilaçlarını reçete ettiği, ultrason istediği, ulstrason randevusunun 02.04.2007 tarihine verildiği, randevu süresinin uzunluğu nedeniyle doktorla tartışan hastanın eşi tanık V.. G..'in, aynı gün eşi katılanla birlikte Aydın Atatürk Devlet Hastanesine müracaat ettikleri ve Genel Cerrahi uzmanı tanık Dr. E.. B.. tarafından kabul edilen hastanın acilen ameliyata alındığı ve katılanın apandistinin patlamış olduğunun tespit edildiği olayda; ameliyatı gerçekleştiren doktorun "tablonun oturmaması

olgunun retroperitoneal yerleşimli perfore apendisit olması daha geç bulgu vermesine sebep olmuş olabilir. Hastayı görmemden önce yapılan tetkikler nonspesifik olabilir. Bu sıkça karşılaştığımız bir durumdur.” şeklindeki beyanı; ön inceleme aşamasında dosyanın tevdi edildiği Aydın Devlet Hastanesinde görevli 1 genel cerrahi uzmanı, 1 dahiliye uzmanı ve 1 enfeksiyon hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 21.05.2007 tarihli bilirkişi heyeti raporu ile İzmir Atatürk ve Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servis Klinik Şefi Doç Dr. E.. E... Ünlüler tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda, yine sanıklar tarafından 9 Eylül Ünv. Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabvilim dalında öğretim üyesi Prof. Dr. S.. B.. ve A.. Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp anabilim dalında öğretim üyesi Prof Dr. S..Ö..'e hazırlatılan bilirkişi raporlarında, sanıkların uyguladıkları tedavi ve takip ettikleri yöntemin tıp kurallarına uygun olduğunun belirtilmesi, anılan raporlar ile sanıklara kusur izafe eden Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 20.02.2009 ve 11.02.2011 tarihli raporları arasında çelişki bulunması, sanık Hakan'ın savunmasında, katılan ya da eşi tarafından daha önce hastaneye müracaat ederek tedavi gördüklerinin kendisine söylenmediğini ifade etmesi, Doç Dr. E.. E.. Ü.. tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda “...bir gün öncesinde genel cerrahi tarafından görülüp muayene edilip ve tedavisi düzenlenip daha sonra şikayetleri gerilemeyen hastanın acil servise tekrar başvurması sırasında hastanın daha önceden aldığı ağrı kesicinin hastanın muayene bulgularını maskelediği”nin belirtilmesi karşısında; katılanın tedavi süreci ve ilaç alıp almadığı ile ilgili olarak Dr. Hakan'a açıklamada bulunup bulunmadığının sorularak tespitinden sonra; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanıkların olayda kusurlu olup olmadıklarının kesin olarak tespiti bakımından, teknik üniversitelerin konu ile ilgili kürsülerinden seçilecek öğretim üyeleri ya da Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan yeniden alınacak rapor sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dosyada mevcut ve sanıkların kusursuz olduklarını belirten, Adli Tıp Kurumu raporu dışındaki bilirkişi raporlarına hangi nedenlerle itibar edilmediği açıklanmaksızın ve bu konuda herhangi bir gerekçede gösterilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanıklar müdafilerinin, esas hakkındaki savunmalarında lehe yasa hükümlerinin uygulanmasına ilişkin taleplerinin erteleme hükmünü de kapsamasına rağmen, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6914, Karar No: 2021/13146, Tarih: 28.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6914 E.  ,  2021/13146 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 40. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28/09/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği tarihe kadar davalı şirketin yurtdışında bulunan şantiyelerinde çalıştığını, davacının günlük 12 saati dahi aşan mesailerde çalışmak zorunda kaldığını, onbeş günde bir defa bir pazar günü olmak üzere ayda iki defa hafta tatili kullandığını, dini bayramların birinci günleri hariç olmak üzere, diğer dini bayram günlerinde çalıştığını, davacının çalışma dönemi boyunca yıllık ücretli izin hakkını kullanmadığı gibi ücretinin de kendisine ödenmediğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava dışı Age Batum CO LLC şirketine müvekkili şirketin ortak olduğu ancak dava dışı şirket ile müvekkili şirketin yönetimlerinin farklı olduğu, farklı kanunlara göre kurulduklarını ve farklı tüzel kişiliğe sahip olduklarını, davacının belirttiği tarihler arasında müvekkili şirkette çalışmadığını, davacının müvekkili şirket ile hiçbir hukuki bağının olmadığını, bu nedenlerle işbu davada müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, somut uyuşmazlığa 4857 sayılı İş Kanunu ile diğer yasal mevzuatın uygulanamayacağını, dava dışı Age Batum CO LLC şirketi ile imzalanan bir sözleşme uyarınca tarafların Gürcistan yasalarını kabul ettiğini, anlaşmazlık durumunda Batum mahkemelerinin yetkili olduğunu, ayrıca zamanaşımı def’inde bulunduklarını beyan ederek, mahkemenin işbu uyuşmazlığı çözmekte yetkili olmadığı beyanla davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Temyiz:

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, taraflar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yabancılık unsuru, bir hukukî işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK)’un 40. maddesine göre, Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibariyle yetki kuralları belirler. Aynı Kanun’un 44. maddesi ise, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini tayin eden özel bir yetki kuralı getirmiştir. Buna göre, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda işçinin işini mutaden yaptığı işyerinin Türkiye’de bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. İşçinin, işverene karşı açtığı davalarda işverenin yerleşim yeri, işçinin yerleşim yeri veya mutad meskeninin bulunduğu Türk mahkemeleri de yetkilidir.

MÖHUK’un 2. maddesinin birinci fıkrasında hâkimin, Türk kanunlar ihtilâfı kurallarını ve yetkili olan yabancı hukuku re’sen uygulayacağı ve yetkili yabancı hukukun içeriğinin tespitinde taraflardan yardım isteyebileceği belirtilmiştir. Yabancı hukukun içeriğinin tespiti, özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, hâkim gerekirse bilirkişi incelemesine de gidebilir. Yabancı hukukun olaya ilişkin hükümlerinin tüm araştırmalara rağmen tespit edilememesi hâlinde, Türk hukuku uygulanır (MÖHUK m. 2(2)).

MÖHUK’un 5. maddesine göre, yetkili yabancı hukukun belirli bir olaya uygulanan hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olması hâlinde, bu hüküm uygulanmaz; gerekli görülen hâllerde, Türk hukuku uygulanır. Kamu düzeni müdahalesi sınırlı ve istisnaî niteliktedir. Türk kamu düzeninin ihlâlini gerektirecek hâller, çoğunlukla emredici bir hükmün açıkça ihlâli halinde düşünülecektir. Fakat her emredici hükmün ihlâli halinde veya her emredici hükmü ihlâl eden bir yabancı kararın Türk kamu düzenine aykırı bulunduğunu söylemek olanaklı değildir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı, E. 2010/1 K. 2012/1 T. 10.02.2012). Örneğin, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta ve genel tatil alacaklarına ilişkin hükümler iç hukukumuz bakımından emredici nitelikte olmakla birlikte, bunlara dair yabancı hukukun farklı düzenlenmeleri, sırf farklılıkları nedeniyle somut uyuşmazlıkta ortaya çıkan durum değerlendirilmeden MÖHUK m. 5 uyarınca kamu düzeni müdahalesine neden olmaz. Keza uygulanması gereken yabancı hukukun işçiye Türk hukukundan daha az koruma getirmesi de tek başına kamu düzeni müdahalesi için yeterli bir sebep değildir. Kanunlar ihtilâfı hukukundaki kamu düzeni anlayışı, iç hukukun kamu düzeni anlayışından farklı ve daha dar kapsamlıdır.

Bir yabancı hukuk kuralı Türk hukukunun temel değerlerine, Türk genel adap ve ahlak anlayışına, Türk kanunlarının dayandığı temel adalet anlayışına ve hukuk siyasetine, Anayasa’da yer alan temel hak ve özgürlüklere milletlerarası alanda geçerli ortak ve kabul görmüş hukuk prensiplerine, ikili anlaşmalara, gelişmiş toplumların ortak benimsedikleri ahlak ve adalet anlayışına, medeniyet seviyesine siyasi ve ekonomik rejimine aykırı olması halinde kamu düzenimize aykırılığı söz konusu olabilir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı, E. 2010/1 K. 2012/1 T. 10.02.2012). Örneğin yabancı hukukun, küçük çocukların çalışmasına ya da ücret ve diğer haklarda ırka dayalı ayrımcılık yapılmasına izin vermesi kamu düzenimize aykırıdır.

Yabancı hukukun uygulanmasını engelleyen diğer bir durum ise, doğrudan uygulanan kurallardır (müdahaleci normlar). Bu kurallar, taraflardan ziyade, devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini gerçekleştirmeyi amaçlar. Bu açıdan vatandaş yabancı ayrımı gözetilmeden, yabancılık unsuru taşısın taşımasın, hukuk seçimi yapılsın yapılmasın, uygulama alanına giren her ilgili olay ve hukukî ilişkide mutlaka uygulanması gereken kurallardır (ŞANLI, Cemal/ESEN, Emre/ATAMAN-FİGANMEŞE, İnci, Milletlerarası Özel Hukuk, ... 2019, s. 7; ÇELİKEL, Aysel/ERDEM, B. Bahadır, Milletlerarası Özel Hukuk, ... 2020, s. 155). İş hukukunda işçiyi koruyan her emredici kural, doğrudan uygulanan kural olarak nitelendirilmez; ayrıca devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini de koruması gerekir. Bununla birlikte, emredici hükümler ile doğrudan uygulanan kuralların ayırt edilmesi her zaman kolay değildir ve tartışmalıdır. Doğrudan uygulanan kurallara, kamu hukuku nitelikli iş güvenliği hükümleri, özel işçi gruplarını koruyucu hükümler ve yasal greve ilişkin hükümler ve asgarî ücrete ilişkin düzenlemeler örnek olarak gösterilebilir (ELÇİN, Doğa, Milletlerarası Unsurlu Bireysel ve Toplu İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, ... 2012, s. 189-195). Devlet organizasyonun korunması, çoğu olayda ülke ile belirli bir şekilde irtibatlı ya da ülkede gerçekleştirilen iş sözleşmelerinde söz konusu olur. Örneğin, tamamen yurt dışından ifa edilen bir iş ilişkisinde Türk hukukundaki asgarî ücrete ilişkin kuralın uygulama alanına giren bir olay ya da ihtilâf söz konusu olmaz (AYGÜL, Musa, “Yabancı Unsurlu İş Hukuku İhtilâfları ile İlgili Yargıtay Kararlarının Değerlendirilmesi”, (Editörler, TANRIBİLİR, Feriha Bilge/GÜMÜŞLÜ TUNÇAĞI) Gülce, 10. Yılında Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun, ... 2017, s. 525-526; VURAL ÇELENK, Belkıs, “Yabancı Unsurlu İş Sözleşmelerinde For Devletinin Doğrudan Uygulanan Kurallarının Tespiti ve Uygulaması”, Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, 2017/1, s. 286).