muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8165, Karar No: 2022/9827, Tarih: 30.06.2022

Uyuşmazlık Hakem Heyetince hükme esas alınan raporda, davacıda beyin travması nedeni ile santral sinir sistemi yaralanması sonucu %20, üst eksremite bozukluğu nedeni ile %15, epilepsi nöbeti olmayan ancak nöbet geçirme riski olanlar için %5 olmak üzere Balthazard hesabına göre %35,4 oranında maluliyeti olduğu kabul edilmiştir.

Öncelikle, davacının yaralanmadan kaynaklı maluliyetininin tespiti için tüm tedavi evraklarının getirtilip değerlendirmek üzere içerisinde beyin cerrahı ve nöroloji uzmanının da bulunduğu ATK İhtisas Kurulu'ndan veya davacının ikametgahına en yakın üniversitelerin adli tıp bölümünden yada Sağlık Bakanlığının belirlediği yetkili hastanelerden alınmak üzere kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı ve varsa oranının ne olduğu, maluliyet oranının davacının bakiye ömrü boyunca aynı oranda devam edip etmeyeceği hususlarında, bilirkişi heyetince bizzat muayenesi de yapılarak ayrıntılı, gerekçeli, kaza ile illiyet bağı kuran, denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Somut olayda, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, davacı için 316.492,54 TL tazminatın davalıdan tahsiline ve kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına toplam 24.939,55 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu 30/17 md. ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "(13) (Ek:RG-19/1/2016-29598) tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,ancak hesaplanan miktarın maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19054, Karar No: 2019/17127, Tarih: 24.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/19054 E.  ,  2019/17127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı Belediyenin Fen İşleri Su ve Kanalizasyon işinde başka işverenlere bağlı kepçe operatörü olarak çalıştığını, ancak tüm emir ve talimatları Belediye yetkililerinden aldığını, ihale dönemlerinde hangi işçinin işe alınıp işten çıkarılacağına Belediye tarafından karar verildiğini, Belediyenin ilgili biriminde diğer şirketlere ait hiçbir malzeme veya alet bulunmadığını, ihaleyi üstlenen şirketlerin iş konusunda uzmanlıkları ve teknolojik yatırımlarının olmadığını, taraflar arasındaki ilişkinin işçi temininden ibaret olması sebebiyle hizmet alım sözleşmelerinin baştan itibaren muvazaalı olduğunu, davalı Belediyenin muvazaalı işlemleri sebebiyle davacının sendikaya üye olmasının ve Belediyenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanmasının engellendiğini, davacının asıl işverenin işçisi olduğunun tespiti ile toplu iş sözleşmesinden doğan fark alacakların hüküm altına alınmasını, ayrıca ödenmeyen fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın öncelikle husumet yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini, ayrıca zamanaşımı süresinin dolduğunu, işçilerin işe alımı ve işten çıkarılması ile ilgili konularda şirketlerin sorumluluğu bulunduğunu, davalı idarenin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, dolayısıyla davacının davalı idareden herhangi bir alacak talebinde bulunmasının hukuken mümkün olmadığını, davacının hiçbir zaman ... Belediyesinin işçisi olarak değerlendirilemeyeceğini ve bu nedenle de Toplu İş Sözleşmesi ile belediyenin kadrolu işçilerinin hak ettiği alacaklardan ve yardımlardan yararlanmasının mümkün olmayacağını, kanuna göre davacının ... sendikasının üyesi olmaması ve dayanışma aidatı ödememesinden dolayı toplu iş sözleşmesiyle ... Belediyesinin işçilerine verilen sosyal hak ve alacaklardan faydalanmasının mümkün olmadığını savunarak davanın davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın davacının baştan beri Belediyenin işçisi olduğuna ilişkin tespit talebi ile fark alacakların tahsili talebinin reddine, fazla çalışma ücreti alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacı, işe girdiği tarihten itibaren kış aylarında 08:00-17:00 ve yaz aylarında ise 08:30-17:30 saatleri arasında çalıştığını, ayrıca işin uzaması halinde işin bitimine kadar çalışmaya devam ettiğini, davacının 1 ayda 2 Pazar günü çalıştığını ileri sürerek ödenmeyen fazla çalışma ücretinin tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, tanık anlatımları doğrultusunda hazırlanan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kış döneminde haftada 6 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalışarak günde yarım saat, haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı; yaz döneminde ise haftada 6 gün 08.00-20.00 saatleri arasında çalışarak (yarım saatlik fazla ç süresi düşüldükten sonra) günde 2,5 saat ve haftada 15 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Davacının fazla çalışma süresinin günlük olarak belirlenmesi yerinde olmayıp, bilirkişi raporunda haftalık çalışma süresinin aşılıp aşılmadığına göre fazla çalışma süresinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

Ayrıca davacı, dava dilekçesinde yaz döneminde 08.30’da işe başladığını bildirdiği halde, talep aşımı olacak şekilde 08.00’de işe başladığının kabulü yerinde değildir.

Davacı, dava dilekçesinde işyerindeki normal çalışma düzeninin kış aylarında 08:00-17:00, yaz aylarında ise 08:30-17:30 şeklinde olduğunu bildirmiş, ‘iş uzadığında’ işin bitimine kadar çalışmanın devam ettiğini eklemiştir. Yargılama sırasında dinlenen tanıklardan ..., davacının 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, iş olduğunda 19:00-20:00 saatlerine kadar çalıştığı olduğunu; ... ise davacının 08:00-17:00 arasında çalıştığını, yazın Mayıs ile Eylül- Ekim ayları arasında 19:30-21:00 saatlerine kadar çalıştıklarının olduğunu ifade etmiştir. Görüldüğü gibi, davacı tanıkları da davacının normalde 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını, ‘iş olduğunda’ bu sürenin uzadığını ifade etmiştir. Buna göre gerek davacının, gerekse tanıkların beyanları dikkate alındığında, davacının yaz dönemi için her gün 08.00-20.00 arasında çalıştığının kabulü isabetli değildir. Tanıklar, davacının iş olduğunda saat 17.00’den sonra çalışmaya devam ettiğini bildirdiğinden, öncelikle tanıklar yeniden çağrılıp dinlenmek suretiyle belirtilen yönler açıklığa kavuşturulmalı, davacının haftada kaç gün, hangi saatler arasında çalıştığı belirlendikten sonra haftalık çalışma süresinin aşılıp aşılmadığı belirlenmeli, sonucuna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı yönünde bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile talep aşımı yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7783, Karar No: 2024/12607, Tarih: 10.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/7783 E.  ,  2024/12607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1621 E., 2024/118 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Bölge Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul kararı davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; borçlu ... hakkında takip yapıldığını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazlarını diğer davalı ...’a devrettiğini belirterek, bu devrin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... ve ... vekili, derdest dava olduğunu ve davanın haksız açıldığını belirterek reddini istemişlerdir.

Davalı ..., taşınmazın mahkemenin tescil kararı ile edinildiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin12.12.2027 tarihli ve 2003/921 Esas 2017/760 Karar sayılı kararıyla, dava konusu 288 parselin davalı ... murisi adına mahkeme kararı ile tescil edilmiş olduğundan, bu davalı yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, diğer tasarruflar yönünden davalı ...’ın borçlunun avukatı olması nedeni ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.06.2020 tarihli ve 2019/1031 Esas 2020/760 Karar sayılı kararıyla, davalı borçlunun aciz halindeyken dava konusu taşınmazları avukatı olan diğer davalı tarafa bedelinin oldukça altında bir bedelle satmasının alacaklılarına zarar vermek kastıyla hareket ettiğini göstermekte olduğu ve bu durumun gerek üzerindeki haciz kaydı ve gerekse borçlu davalının avukatı olması nedeniyle diğer davalı tarafından da bilindiği karşısında yapılan tasarrufların İİK'nun 278/3-2 ve 280. maddeleri uyarınca iptale tabi olduğu, davalı vekilinin esasa yönelik istinaf itirazları yerinde olmadığı ancak hangi icra dosyaları bakımından tasarrufun iptaline karar verildiği olgusu kısa kararda açıklanmadan gerekçeli kararda açıklanmış olması, kısa kararın gerekçeli karara aykırı olamayacağı ilkesine aykırılık teşkil edeceği gerekçesi ile HMK 353/1-b/2. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun değişik gerekçeyle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık giderilmek suretiyle düzeltilerek esas hakkında yeniden karar vermiş,

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ,Dairenin 29.06.2021 tarihli ve 2021/14949 Esas, 2021/3812 Karar sayılı ilâmı ile;"..Somut olayda, dosya içeriğinden, dava konularından 288 parselin davalı üçüncü kişi İbrahim tarafından daval Alev’in murisine gayrimenkul satış vadi sözleşmesi ile satıldığı, ancak tapusunu vermedeği için açılan ferağa icbar davasını kazandığı adına tesciline karar verildiği, bu nedenlede davalı ... hakkındaki dava yönünden davanın esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu halde belirtilen taşınmaz ile ilgili davada davanın İİK’nın 283/2 maddesi gereğince bedele dönüştüğü düşünülmeden, infaz kabiliyeti olmayacak şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. ..." gerekçesi ile kararın bozularak Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, 11.11.2021 tarih 2021/1390 Esas 2021/1674 Karar sayılı ilamı ile önceki kararında Direnilmesine karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulu 05.07.2023 tarih 2023/4-174 Esas 2023/711 Karar sayılı ilamı ile direnme kararının özel daire görüşü gibi bozulmasına karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, bozma ilamına uymak sureti ile dahili davalı ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden açılan davanın kabulü ile ... ilçesi, ... Mahallesi, 125 pafta, 3192 ada, 49 parselde kat irtifaklı 95/2800 arsa paylı 6. kat, 14 numaralı bağımsız bölümün davalı borçlu ...'dan 15/02/2002 tarihinde davalı ...'a satışına ilişkin tasarrufun iptaline, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... mevki, 101 pafta, 2609 ada, 288 parselde 1132/2136 payın 14/02/2002 tarihinde davalı ...'a satışına ilişkin tasarrufun iptali ile, davanın bedele dönüştüğü gözetilerek, İstanbul Anadolu 22. İcra Müdürlüğünün 2007/6400 (eski 2001/6388) (E) sayılı dosyasındaki asıl alacak ve ferileri ile sınırlı olmak kaydı ile 1.780.000 TL'nin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde ; davacı alacaklı ile 2018 yılında yapılan protokol ile davacının alacağının sadece dava konusu taşınmazlar üzerinden tahsil edileceği, müvekkilinin taşınır ve taşınmaz malları yönünden işlem yapılmayacağının kararlaştırıldığını bu protokolün mahkemeye sunulmasına rağmen tazminata hükmedilmesinin hatalı olduğunu, taşınmazın 2004 yılındaki değerinin esas alınması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, davacının vazgeçmesinin ve derdestlik itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, İİK'nın 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, davacının vazgeçmesinin ve derdestlik itirazlarının dikkate alınmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre uyuşmazlık, İİK'nın 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı, davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar ... ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.12.2024 tarihinden oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2011/10302, Karar No: 2012/16400, Tarih: 17.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10302 E.  ,  2012/16400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2010/254 Esas

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/02/2011 tarih ve 2009/334-2011/41 ayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili asıl ve birleşen davada, müvekkillerinin çocuğu ve kardeşi olan ...’ın tren'de yolcu olarak bulunduğunu, trenin yolcuların inmesini beklemeden hareket etmesi sonucu yere düşerek vefat ettiğini, olay nedeniyle müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını, manevi üzüntüye kapıldıklarını ileri sürerek, davacı anne için 4.000 TL maddi, 70.000 TL manevi, davacı baba için 3.000 TL maddi, 70.000 TL manevi, davacı kardeşler Ayten ve Gülten için ayrı ayrı 100 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, sonradan davacı anne ve baba yönünden maddi tazminat talebi ıslah dilekçesiyle yükseltilmiştir.

Davalı vekili, olayda murisin tam kusurlu olduğunu, tren hareket halindeyken inmek istediğini, tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıların murisinin tren hareket halinde iken inmek istemesi sonucu düşerek vefat ettiği, olayda davalının da kusuru bulunduğu, olay nedeniyle davacı anne ve babanın destekten yoksun kaldığı, davacıların manevi üzüntüye kapıldığı gerekçesiyle, davacı kardeşler yönünden maddi tazminat talebinin reddine, davacı anne için 4.781,05 maddi, 12.500 TL manevi, davacı baba için 3.656,08 TL maddi, 12.500 TL manevi, davacı kardeşler için ayrı ayrı 7500 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.376,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18916, Karar No: 2017/14127, Tarih: 25.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18916 E.  ,  2017/14127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Emsal alınan taşınmaz farklı mahalleden alındığı gibi, emsal taşınmazın bilirkişi raporundaki satılan pay oranı, Tapu Müdürlüğünden getirtilen tapu senedi ve akit ile örtüşmediği için emsal incelemesi inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye

esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.