muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8249, Karar No: 2011/5464, Tarih: 10.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bu yönden bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Ancak; hükmün esasını teşkil eden ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda yargılama gideri konusunda hüküm kurulmadığı halde, gerekçeli kararda kurularak hükmün karıştırılması, yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1670, Karar No: 2011/492, Tarih: 24.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1670 E.  ,  2011/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 05/07/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yasal erginlik yaşına ulaşmamış küçüğün haksız eylemi nedeniyle uğranılan manevi zararın, Medeni Yasa'nın 369. maddesi uyarınca ev başkanının da sorumluluğu gereğince ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece işin esası incelenerek, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar taraflarından temyiz olunmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan ... dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Dava konusu olayda Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44641, Karar No: 2017/15243, Tarih: 20.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/44641 E.  ,  2017/15243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılan ...'in aşamalarda sanık ...'ın kendisine yumruk attığına ilişkin beyanı, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığına ilişkin doktor raporu karşısında ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin olarak tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

1-Katılan sanık ... hakkında ... ve ...'e yönelik hakaret ve ...'e yönelik kasten yaralama, katılan sanık ... hakkında ... ve ...'e yönelik hakaret ve ...'e yönelik kasten yaralama, katılan sanık ... hakkında ... ve ...'a yönelik hakaret, katılan sanık ... hakkında ... ve ...'a yönelik hakaret ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar ... ve ... vekili ile katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçu için kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalardaki, sanıklardan ... saçını çektiği, ...'ında kendisine yumruk attığına ilişkin beyanı, katılanın iddialarına uygun şekilde ayak bileği, kulak altı, kulak içi ve boyundan yaralandığına ilişkin adli rapor ve taraflar arasında önceye dayalı herhangi bir husumetin bulunmaması karşısında, katılanın iddiasının samimi olup olmadığı ve adli rapor içeriği yöntemince değerlendirilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanıkların üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 20/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18366, Karar No: 2023/595, Tarih: 13.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/18366 E.  ,  2023/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/73 E., 2015/32 K.

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalvaç Cumhuriyet Başsavcılığının 12.09.2014 tarihli ve 2014/692 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüsten 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 35 inci, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan iki kere 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri,

Uyarınca Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin 01/04/2015 tarihli ve 2014/73 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararı ile;

a) Nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüsten 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 21.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

b) Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

3. Tebliğnamede, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, herhangi bir sebep belirtmeksizin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın 25.07.2013 tarihinde Yalvaç ilçesinde deri imalatı ve satışı yapan Yusuf İnanıcı'nın iş yerine gelerek nakit para karşılığı deri ürünü aldığı, aynı gün suça konu toplam bedeli 18.500,00 TL olan iki adet çeki de vererek deri sipariş ettiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, herhangi bir sebep belirtmeksizin nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın 25.07.2013 tarihinde Yalvaç ilçesinde deri imalatı ve satışı yapan Yusuf İnanıcı'nın iş yerine gelerek nakit para karşılığı deri ürünü aldığı, aynı gün suça konu toplam bedeli 18.500,00 TL olan iki adet çeki de vererek deri sipariş ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın şikayetçiye vermiş olduğu iki adet Anadolu Banka ait keşidecisi Ünal Bisiklet... Şirketi olan, 30.09.2013 tarihli, 10.000 TL bedelli ve HSBC Banka ait keşidecisi Murat Oklav... Firması olan, 07.10.2013 tarihli, 8.500 TL bedelli yasal unsurları haiz çeklerin bankaya ibrazı neticesinde sahte oldukları belirlenmiştir.

3. Sanık suça konu çekleri şikayetçiye verdiğini ancak açık kimlik bilgilerini bilmediği müşterilerinden aldığını, çeklerin sahte olduğundan haberi olmadığı, alışverişleri nedeniyle fatura ve sevk irsaliyesi almadığını savunmuştur.

4. Çekler üzerinde yapılan ekspertiz incelemesine göre, orijinal çek yaprağı üzerindeki matbu yazıların tahrif edilerek sahteleştirildiği, çeklerin aldatıcılık niteliklerinin mevcut olduğu belirlenmiştir.

5.UYAP üzerinden yapılan araştırmalara göre; sanığın farklı katılanlara da sahte çekler vererek menfaat sağlaması sebebiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetine hükmedilen ve resmi belgede sahtecilik suçu yönünden hukuki kesintiye de uğramamış benzer türden Dairemizde temyiz incelemesine konu olan yargılama dosyaları ile akıbeti bilinmeyen soruşturma dosyalarının da bulunduğu,

Bu cümleden olarak;

a) Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli, 2015/226 Esas, 2015/314 Karar sayılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerini havi,

b) Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli, 2014/117 Esas, 2015/69 Karar sayılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerini havi,

c) Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2015 tarihli, 2014/158 Esas, 2015/23 Karar sayılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerini havi ,

d) Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/12787 soruşturma numarasında kayıtlı,

e) Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/206 soruşturma numarasında kayıtlı,

Aynı sanık hakkında farklı çeklerden dolayı soruşturma dosyalarının, Mevcut olduğu anlaşılmıştır.

c) Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2015 tarihli, 2014/158 Esas, 2015/23 Karar sayılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümlerini havi ,

d) Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/12787 soruşturma numarasında kayıtlı,

e) Uşak Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/206 soruşturma numarasında kayıtlı,

Aynı sanık hakkında farklı çeklerden dolayı soruşturma dosyalarının, Mevcut olduğu anlaşılmıştır.

6. Mahkemece sanık tarafından suça konu çeklerin ciro edilmek suretiyle şikayetçi ...'ya verildiği, ancak sanığın suça konu çekleri kim ya da kimlerden aldığını belirtemediği gibi aralarındaki ticari ilişkiyi ispat eder nitelikte belge, fatura ve sevk irsaliyesi de ibraz edemediği, muhatap bankaların cevabi yazılarına ve ekspertiz raporuna göre suça konu çeklerin sahte olduğu belirtildiğinden tüm bu gerekçelerle sanığın nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetlerine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

1. Sanık hakkında hapis cezasının yanında tayin edilen adli para cezasına 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin tatbiki sırasında 1/6 oranında indirim yapılırken 1155 gün para cezası yerine hatalı şekilde 1095 gün adlı para cezası belirlenmesi ve buna bağlı olarak sonuç cezanın da 23.100 TL yerine 21.900 TL olarak belirlenmek suretiyle eksik adli para cezası tayini sanık aleyhine temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden;

Sanığın suça konu sahte çekleri deri malzemesi siparişi karşılığı şikayetçi Yusuf Yakınıcı'ya verdiği ifade ve kabulüyle resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, dosya kapsamına alınan belgeler ve UYAP üzerinden yapılan incelemeye göre, sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan Olay ve Olgular Bölümünün 5 inci paragrafında da belirtilen, iddianame ve suç tarihlerine göre hukuki kesintinin de olmadığı tespit edilen birden çok derdest dosyasının bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (YCGK) 22.04.2014 tarihli, 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 5237 sayılı Kanun'un “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca, "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, aynı anda verilen çekler yönünden ise 5237 saylı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği de gözetilerek, sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında Olay ve Olgular bölümünün 5 inci paragrafında belirtilenler ile varsa başkaca sahtecilik eylemlerinin ve bağlantılı dava dosyalarının araştırılıp, mümkün olması halinde tüm davaların birleştirilmesi, aksi halde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması, iddianame ve suç tarihlerine göre hukuki kesinti olup olmadığının belirlenmesi, eksiklikler tamamlandıktan sonra sanığın çekleri aynı anda ya da farklı zamanda verip vermediği de tespit edilerek eylemlerinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılması gereken bir durumun var olup olmadığının, farklı zamanlarda işlediği eylemlerinde suç işleme kararını yenileyip yenilemediği, suç işleme kararını yenilememiş ise zincirleme şekilde işlenmiş resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığının hüküm yerinde tartışılması, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde de YCGK' nın 15.03

.03.2016 tarihli, 2014/847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezaların mahsup edilmesi gerektiği gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01/04/2015 tarihli ve 2014/73 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle eleştirilen husus dışında hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01/04/2015 tarihli ve 2014/73 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13/02/2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/312, Karar No: 2014/2730, Tarih: 09.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/312 E.  ,  2014/2730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2012/506-2012/643

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 07.10.2013 gün ve 2013/6134 Esas, 2013/6112 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk haczin müvekkiline ait olmasına rağmen, satış bedelinin 26.03.2012 tarihinde haciz koyan S.. B..'na isabet ettirildiğini ileri sürerek; öncelikle satış bedelinden mahcuzun haciz, muhafaza ve satış giderlerinin kendilerine ödenmesine, kalan tutarın ise garameten paylaştırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin kamu kurumu olduğunu, öncelikli alacaklılardan olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece sıra cetvelinin iptaline, satış tutarının garameten paylaştırılmasına dair verilen karar, şikayet olunanın temyiz itirazı üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366. maddesi ve HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.