muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4512, Karar No: 2011/7151, Tarih: 15.11.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/961, Karar No: 2021/5218, Tarih: 21.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/961 E.  ,  2021/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılardan ... Toplu Konut İnşaat A.Ş. nin yüklenici olarak inşaa ettiği İstanbul .... Toplu Konut Projesinden” İstanbul .../ ..., 550 ada, C2-1 Blok, 11 nolu daireyi 27.07.2006 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi ile diğer davalı TOKİ den satın aldığını, 05.11.2007 tarihinde teslim aldığı dairede ayıplar ve eksiklikler olduğunu, sözlü olarak TOKİ ve yüklenici firma yetkililerine söylendiği halde bu ayıpların ve eksiklerin giderilmediğini, dairede başkaca gizli ayıplar ve eksiklerin de bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, daire bedelinin indirilmesi ile şimdilik 5.000,00-TL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; son celse beyanında ise fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak bilirkişi raporu ile hesaplanan semen tenzilini talep etmiştir.

Davalı TOKİ, sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini, iddia edilen ayıpların basit onarım ile giderilebilecek nitelikte açık ayıp olduğunu, dairenin TSE standartlarına uygun imal edildiğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Davalı, .... Toplu Konut A.Ş. davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar (Kapatılan) Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 08.06.2011 tarih ve 2011/2311 Esas ve 2011/8984 Karar sayılı ilamıyla “...mahallinde keşif yapılarak öncelikle konusunda uzman bilirkişiler aracılığıyla inceleme ve araştırma yapmak suretiyle talebe konu mahallerdeki ayıplı ve eksik işlerden hangilerinin ayıplı ve eksik işler olduğu, hangilerinin açık ayıp, hangilerinin gizli ayıp ve eksik işler olduğu ayrı ayrı tespit edilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi...” gerekçesiyle bozulmuş ve bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne, 6.953,00-TL gizli ayıplar ve 6.953,00-TL eksik işler bedeli olmak üzere toplam 13.906,00-TL'nin talep tarihi olan 01/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacının açık ayıplar yönünden talebinin reddine, davacının fazlaya yönelik diğer taleplerinin reddine, karar verilmiş; hüküm davalı ... ve davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uyularak karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... ve davalı ...’nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uyularak karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... ve davalı ...’nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalıların, mahkemece eksik ifa olarak nitelendirilen eksik işlerle ilgili temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede; her ne kadar mahkemece peyzaj, site bahçe duvarı, balkonlara kapaklı priz konulması vs.nin yapılmaması eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Dairemizin benzer uyuşmazlıklardaki emsal uygulamaları da bu yönde olduğu gibi, aynı görüşte olan Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 4.12.2015 gün ve 2015/13-1581 esas ve 2015/2792 kararı da bulunmaktadır. Hal böyle olunca, bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yazılı gerekçe ile bu talebin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Davacı ile davalı Toki arasındaki hukuki ilişkinin ticari nitelikte olmaması nedeniyle, yasal faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde alacağın avans faiziyle tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve davalı ...’nın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı ... ve davalı ...’nın yararına BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7127, Karar No: 2016/1300, Tarih: 09.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7127 E.  ,  2016/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ANADOLU 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2012/161-2014/484

DAVACI : Ş.. S.. MİRASÇISI A.. P..

VEK.Av. T.. A..

DAVALILAR : 1-M.. T..

VEK.AV.A.. A...,

2-T.. V.. VEK.AV.Y.. T...

DAHİLİ DAVALILAR : 1- T... K.. B... VEK.AV. İ. Ş.. B..,

2- İ.. A... VEK.AV. F... Ç..

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, davalılar vekili ile dahili davalı T... K... B... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hükmün duruşmalı olarak incelenmesi davalı TEV vekili ile dahili davalı T... K... B... vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 26.01.2016 duruşma günü için tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.S... A... ile davalı T.. V.. vekili Av.E... E... ile dahili davalı T... K... B... vekili Av. I.. B.. geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin daha derinlemesine incelenmesi ve bu konuda bir araştırma yapılması gerektiği heyetçe zorunlu görüldüğünden, Yargıtay Kanununun 24/1 ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 21/3 maddeleri uyarınca görüşmenin belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Şivezat vekili dilekçesinde; Ş.. S..'a vasi olarak atandığını (vasiyetname düzenleyen Ş...'ın), Kadıköy 20. Noterliği'nde 03.04.2007 tarihinde vasiyetname tanzimi esnasında fiil ehliyeti bulunmadığını ileri sürerek, vasiyetnamenin iptalini talep etmiştir. Yargılama devam ederken Şivezat'ın ölümü üzerine tek ve yasal mirasçısı kızı A.. P.. vekili tarafından davaya devam edilmiştir.

Davalı T.. V.. vekili cevabında; vasiyetçinin vasiyetnamenin tanzim tarihinde hukuki ehliyetinin bulunduğunun doktor raporuyla belgelendiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı TSK Mehmetçik Vakfı vekili cevabında; vasiyetçinin hukuki ehliyet konusunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması gerektiğini, yasal şartlar yerine getirilerek vasiyetnamenin tanzim edildiğini ve tanzim esnasında rapor alındığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Dahili davalı T.. B.. cevabında; vasiyetçinin, vasiyetname tanzim tarihinde akli melekelerinin yerinde olduğunu, Adli Tıp Kurumu tarafından vasiyetname tarihinden sonra verilen raporda, Şivezat'ın vesayet altına alınmasına gerek olmadığı, yasal danışman atanmasının uygun olduğunun bildirildiği belirtilerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; Adli Tıp 4. ihtisas Kurulu'ndan alınan rapora göre vasiyetçinin 30.04.2007 vasiyetname tanzim tarihinde fiil ehliyetine haiz olmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekilleri ile dahili davalı Tahir Kemal Bozkurt vekili temyiz etmektedirler.

Dava, hukuki ehliyetsizlik nedeniyle vasiyetnamenin iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece; Adli Tıp 4. ihtisas Kurulu'ndan alınan rapora göre vasiyetçinin 30.04.2007 vasiyetname tanzim tarihinde fiil ehliyetine haiz olmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekilleri ile dahili davalı Tahir Kemal Bozkurt vekili temyiz etmektedirler.

Dava, hukuki ehliyetsizlik nedeniyle vasiyetnamenin iptali isteğine ilişkindir.

Murisin sağlığında düzenlenen vasiyetnamenin hukuki ehliyetsizlik nedeniyle iptali istenilmiş ise de; yargılama sırasında murisin ölümü ve tek yasal mirasçısı tarafından davanın takip edilmiş olması nedeniyle, bu husus usul ekonomisine uygun görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamından; 03.04.2007 tarihli vasiyetname tanzimi esnasında, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 03.04.2007 tarihli rapora göre, vasiyetçinin tasarrufa ehil olduğunun belirtildiği, ayrıca 16.07.2007 tarihinde Adli Tıp 4. İhtisas Dairesi'nce verilen raporda; vasiyetçinin halihazır durumu ile vesayet altına alınmasına yeterli sebep bulunmamakla birlikte korunması bakımından fiil ehliyetinin sınırlandırılması gerektiğinden yasal danışman atanmasının uygun olduğu yönünde rapor tanzim edilmiş, Sulh Hukuk Mahkemesi'nce vasiyetçiye 25.09.2007 tarihinde yasal danışman atanmıştır. Bilahare Adli Tıp 4. İhtisas Dairesi'nden alınan 30.07.2010 tarihli rapor uyarınca 22.09.2010 tarihinde vesayet kararı verilerek kısıtlandığı, vasiyetçi Şivezat'ın 02.01.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmaktadır.

Yargılama esnasında mahkemece; vasiyetçinin vasiyetname düzenlendiği tarihten önce verilen hastane raporları, Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen kararlar ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'nun verdiği 16.07.2007 ile 30.07.2010 tarihinde verdiği raporların ve 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 22.09.2010 tarihli vesayet kararının incelenerek vasiyetname tarihinde hukuki ehliyete sahip olup olmadığı yönünde dosya Adli Tıp Kurumu'na gönderilmiş, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulu'nun 14.07.2014 tarihli raporunda; Ş.. S..'ın 03.04.2007 vasiyet tanzim tarihinde fiil ehliyetine haiz olmadığı yönünde görüş bildirilmiş, mahkemece; ileri sürülen çelişkilerin giderilmesi ve Adli Tıp Genel Kurulu'ndan rapor alınması yönündeki talepler, alınan rapor yeterli görülerek reddedilmiştir.

HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286. maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.nun 283.maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi 284.maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Aynı ilkeler 6100 sayılı HMK.nun beşinci bölümünde; "bilirkişi incelemesi" ismi altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu'ndan alınan 16.07.2007 tarihli rapor ve iş bu davada aynı kuruldan alınan 14.07.2014 tarihli rapor oybirliği ile ancak farklı yönde tanzim edilmiştir. Raporları düzenleyen kurullarda yer alan iki üye her iki raporda da imza sahibidir. Davalıların bu yöne ilişkin itirazları dikkate alınmak ve dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişkiler giderilmek üzere dosyanın Adli Tıp Genel Kurulu'na gönderilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.350 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine

ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5701, Karar No: 2012/5951, Tarih: 21.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/5701 E.  ,  2012/5951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Borca itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı tarafından borçlu aleyhinde boşanma ilamı ekinde hükmedilen nafakaların tahsili amacıyla ilamlı icra takibi başlatılmıştır. Borçlu süresinde icra mahkemesine başvurusunda takip konusu borcun alacaklıya ödendiğini ve kendisinden 30.3.2011 tarihli ibra belgesinin alındığını bildirerek takibin iptalini talep etmiştir. Alacaklı icra mahkemesinde, belgedeki imzayı kabul ettiğini ancak içeriğini kabul etmediğini, boş olarak verilen imzalı belge kötüye kullanılarak ibraname haline getirildiğinden Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduğunu beyan etmiştir. Mahkemece belge içeriğinin alacaklı tarafından kabul edilmemesi ve belgeye karşı iddiaların yargılama yapılmasını gerektirdiğinden talebin reddine karar verilmiştir.

İİK.nun 33/1. maddesinde; icra emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde dilekçe ile icra mahkemesine başvurarak borcun zamanaşımına uğradığı veya imhal veya itfa edildiği itirazında bulunabilir. İtfa veya imhal iddiası yetkili mercilerce re'sen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icranın geri bırakılmasına karar verileceği hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, borçlunun ibraz ettiği ibra belgesindeki imza alacaklı tarafından kabul edilmiştir. Bu belgenin ibra amacıyla değil, evlilik süreci içinde başka amaçla kullanılmak üzere imzalı ve boş olarak verildiği yolundaki alacaklı iddiası, icra mahkemesince dinlenemez. Bu durumda mahkemece, belgenin İİK.nun 33/1. maddesinde belirlenen vasfa sahip olduğu kabul edilerek icranın geri bırakılmasına karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesis edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K.nun 366 ve HMK.nun 371. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4. (HMK.nun 297/4) maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10311, Karar No: 2013/9987, Tarih: 29.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10311 E.  ,  2013/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 1998 yılından itibaren 2011 yılına kadar hastanede arşiv bölününde çalışmakta iken hiçbir haklı gerekçe olmadan, işyerinin ve yaptığı işin değiştirildiğini, bu değişikliği kabul etmediğini, çünkü verilen işin çamaşır işi olup asansör ile taşıma yapıldığını, davacının da asansör fobisi olması ve bu yönde Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden aldığı 25.05.2010 tarih nolu raporu ibraz ettiğini, sendika tarafından 10.05.2011 tarihli yazı ile yaptığı başvuru sonucunda bu defa kötüniyetli olan işverenlerden ... şirketinin davacıya noter ihtarı ile 07.06.2011 tarihli ihtar ile hastalığının dikkate alınarak 06.06.2011 tarihinden itibaren çevre temizliğine verildiğinin bildirildiğini, sendika olarak bu yazı üzerine 17.06.2011 tarihli yazı ile hem hastaneye hem de şirkete başvuruda bulunulduğunu, bu başvuruya rağmen davacıyı eski işine vermek yerine kötüniyetli davranıp iş aktinin sonlandırılmasına karar verildiğini, belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, alt işveren şirkete işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir.

Davalı Üniversite vekili, husumet itirazında bulunarak davacının ameliyathane biriminde hasta nakil ve sedye işyerinde çalışan personel ihtiyacı oluşması üzerine ilgili firma tarafından 07.03.2010 tarihinde görevlendirildiğini, bunun üzerine hemen 10 günlük rapor aldığını, davacının hastaları sedye ile asansör üzerinden taşımasının klostrofobi hastalığı nedeniyle mümkün olmadığını beyan ettiğinden kendisinin hastanenin (A) kapısına kapı görevlisi olarak 29.06.2010 tarihi itibariyle görevlendirildiğini, bu değişiklikten sonra sürekli sorun yarattığını, verilen görevleri yapmadığını ve defalarca yazılı ve sözlü olarak uyarıldığını, davacının yarattığı bu sorunlar nedeniyle yeniden görev değişikliğine gidilip görevlendirildiği hiçbir birimde yeterli çalışma performansını göstermediğini, sürekli rapor alarak, itiraz ederek ve sendikalı olduğunu beyan ederek çalışmadığını, dosyada mevcut 03.08.2011 tarihli yazı ile davacının 25-26-27 Temmuz tarihlerinde görevinde bulunmadığı tutanaklarla tespit edildiğinden davacının iş aktinin haklı nedenlerle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.