muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15372, Karar No: 2014/5289, Tarih: 18.03.2014

Davalı B.. A.. vekili, Yahya Kemal ve eserleri hakkında müvekkilinin yaptığı çalışmaların eşsiz ve tek olduğunu, Yahya Kemal'in sağlığında hiçbir eserini yayınlamadığını, yazarın ölümünden sonra 07/12/1958 tarihinde Yahya Kemal Enstitüsü'nun kurulduğunu,yazarın tüm eserlerinin neşir ve yayın hakkının İstanbul Fetih Cemiyeti'ne devredildiğini, müvekkilinin eserinin tamamen orijinal ve bağımsız bir eser olduğunu ve bu eserde Yahya Kemal'in düşünce fikirlerine yer verilmiş olmasının doğal olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar yanında müdahil vekili, eserlerin sahibinin müvekkili olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacıların murisi Yahya Kemal Beyatlı'nın gerek yaşamı, gerek edebiyat anlayışı, gerekse İstanbul'la ve semtleriyle ilgili düşünceleri duyguları vs. birçok konularda eseri yazan davalı B.. A..'nun mirasçılarla ilgili görüşme yapmadan, izin almadan yorum yapmış olmasının yanında, şiir ve nesir şeklindeki eserlerinin kısmen aynen, kısmende bazı bölümlerinin alıntı şeklinde kitapta kullanılmasının iktibas serbestisi sınırını aştığı, davalıların Yahya Kemal Beyatlı'nın eserleri ile ilgili daha önceden mali hak sahibi olan İFC ile telif ile ilgili görüşme yapmış olsa dahi, bu konudaki görüş ve anlaşmalarının adı geçenler arasında sonuç doğuracağı, davacılar ile İFC arasında önceki sözleşmelerden kaynaklanan fesih ve benzeri hukuksal sorunlarında bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, davalıların hukuka aykırı eylemleri nedeniyle uğranılan zararın FSEK'nın 68 ve 70'inci maddeleri çerçevesinde tesbiti, maddi tazminatın tahsili ve hükmün ilanı istemine ilişkindir. Yahya Kemal'in eserlerinin dava konusu eserde kullanıldığı sabit olup, esasen uyuşmazlık, davaya konu eserde daha önce yayınlanmış eserlerden alıntılar yapılmasının bir hak ihlali teşkil edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, davalıların hukuka aykırı eylemleri nedeniyle uğranılan zararın FSEK'nın 68 ve 70'inci maddeleri çerçevesinde tesbiti, maddi tazminatın tahsili ve hükmün ilanı istemine ilişkindir. Yahya Kemal'in eserlerinin dava konusu eserde kullanıldığı sabit olup, esasen uyuşmazlık, davaya konu eserde daha önce yayınlanmış eserlerden alıntılar yapılmasının bir hak ihlali teşkil edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği kabul edilerek bilirkişi görüşüne başvurulmuş, bilirkişi kurulunca sunulan raporunda, davacının iddia ettiği şekilde bir hak ihlalin olmadığı, dava konusu eserin yazarı olan davalı B.. A..'nun eserinde gerçekten bir çerçeve çizdiği, yorumlar yaptığı, Yahya Kemal'in İstanbul'un çeşitli yerleri hakkında düşünce ve yaşantısına dair hususları doğrudan yazarın (Yahya Kemal'in) ya da başka yazarların eser yada anılarından alıntılarla ifade ettiği, davalı yazarın eserinin gerek üslubu,gerek biçimi, gerek yapısı ile kendisinin hususiyetini yansıtır nitelikte olduğu, yapılan alıntıların tam amaca uygun yapıldığı, aşırıya kaçan bir alıntı izleniminin doğmadığı,Yahya Kemal'in bazı şiirlerinin bütünüyle alınmış olmasının hukuka aykırı olmadığı, zira bunların belirli bir amaç çerçevesinde ve genel eserin bütünlüğüne uyumlu olarak kullanıldığı, bu alıntılarında istisnaen iktibas serbestisi içerinde değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ilkesel olarak varılmış olmasına rağmen bilirkişi raporunun hak ihlalinin varsayımsal olarak kabul edilmesi haline ilişkin kısım benimsenerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa HUMK’nın 275 (HMK. 266) ve müteakip maddelerinde “bilirkişilik” müessesesi düzenlenmiş olup, mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra, 286. maddede (HMK. 282) bilirkişinin rey ve mütalaasının hakimi takyit etmeyeceği belirtilmiş ise de, işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre, verilen raporu yetersiz, noksan veya müphem görürse mahkeme, HUMK’nın 283. (HMK. 281) maddesi gereğince, bilirkişiden izahat ve açıklama için ek rapor isteyebileceği gibi, yeni bir bilirkişi heyeti oluşturarak yeni bir rapor da alabilir.

Somut uyuşmazlıkta da çözümünün özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden bahisle bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verildiği halde, mahkemece başkaca hiçbir inceleme yapılmadan, üstelik dayanakları da karar yerinde denetime elverişli bir şekilde yeterince belirtilmeden, bilirkişi raporundaki anılan ilkesel görüşün aksine bir karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece, bilirkişi raporu anılan hususta yeterli görülmüyorsa, yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta da çözümünün özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden bahisle bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verildiği halde, mahkemece başkaca hiçbir inceleme yapılmadan, üstelik dayanakları da karar yerinde denetime elverişli bir şekilde yeterince belirtilmeden, bilirkişi raporundaki anılan ilkesel görüşün aksine bir karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece, bilirkişi raporu anılan hususta yeterli görülmüyorsa, yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırılmalıdır.

Bu durum karşısında mahkemece, yukarıda belirtilen yasa maddeleri uyarınca, uyuşmazlık konusunda uzman yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulması, davacının iddia ettiği şekilde bir hak ihlalinin bulunup bulunmadığı, diğer bir deyişle davalı yazarın eserinin özgün bir eser olup olmadığı, alıntıların iktibas serbestisi içerinde değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hususunda denetime ve hüküm kurmaya elverişli yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönden eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalılar ve katılan yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacılar vekilinin tüm, davalılar vekilleri ile katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ve katılan vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan mümeyyizler yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm, davalılar ve katılan vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8846, Karar No: 2015/10465, Tarih: 14.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/8846 E.  ,  2015/10465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2013/303-2014/97

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2013/303-2014/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkilleri ile davalı S.. V..'nın davalı şirketin ortakları olduğunu, şirketin faaliyetinin durması nedeniyle alınan ortak kararla şirketin tasfiye haline geldiğini davalı S.. V..'nın tasfiye memuru olarak atandığını, ancak bu davalının şirketin ve ortakların zararına olacak şekilde şirkete ait dükkanı eşi olan diğer davalı K.. V..'ya değerinin çok altında 22.000 TL bedelle muvazaalı olarak sattığını ileri sürerek tasfiye memurunun azline, muvazalı satış işleminin iptaline, taşınmazın tekrar davalı şirket adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; taşınmazın satış tarihi itibariyle 22.000 TL değerinde olduğunu, muvazaanın söz konusu olmadığını, şirketin tasfiyesinin tamamlanması için satışın gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu edilen taşınmazın iptale konu edilen satış tarihi itibariyle rayiç değerinin 139.105,56 TL olduğu, %18 KDV'li bedelinin 164.020 TL olduğu, oysa taşınmazın 22.000 TL bedelle satıldığı, aradaki farkın fahiş ve tasarrufun muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile İstanbul ili, K.ilçesi, H. mahallesi ..ada, .. parselde kayıtlı bulunan 1 nolu dükkanın davalılardan K.. V..'ya satışına ilişkin işlemin ve tapu kaydının iptali ile taşınmazın davalı şirket Tasfiye Halinde F. F. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı S.. V..'nın Tasfiye Memurluğundan azline yönelik istem yönünden davanın konusu kalmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, davalı şirkete mahkemece atanan Tasfiye Memuru İ.. Ç..'ın görevinin karar kesinleşinceye kadar devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı K.. V.. tarafından ödenen taşınmaz bedelinin ayrı bir dava konusu yapılabilecek olmasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı K.. V.. tarafından ödenen taşınmaz bedelinin ayrı bir dava konusu yapılabilecek olmasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, davalı şirkete ait taşınmazın muvazaalı satışının iptali ile şirket adına tapuya tescili ve tasfiye memurunun azli istemine ilişkindir. Mahkemece tapu iptal-tescil davasının kabulüne, tasfiye memurunun azline yönelik istemin konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ancak, kararda davalı tasfiye memuru S.. V.. lehine vekalet ücretine hükmedildiği gibi, davalı K.. V.. tarafından yapılan yargılama giderleri de davacı üzerinde bırakılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne karar verildiğine ve reddedilen bir talep olmadığına göre, davalıların yaptığı masrafların kendileri üzerinde bırakılmaması ve davalılardan S.. V.. lehine vekalet ücretine hükmedilmesi isabetli olmayıp, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmekte ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiş.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün Avukatlık Ücreti başlıklı 5. fıkranın b. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yine Diğer Yargılama Giderleri başlıklı 6. fıkrasının (c) ve (d) bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, 6. fıkranın (e) bendine “davalılar” ibaresinden sonra gelmek üzerine “S.. V..” ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekilde davacı yararına düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.208,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17436, Karar No: 2007/19328, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/17436 E.  ,  2007/19328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. Şenel Başterzi ile davalı ... Genel Md.lüğü vek. Av. ... aralarındaki tesbit davası hakkında. Aydın Mahkemesinden verilen 4.5.2006 gün ve 38-203 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dairemizin 25.12.2006 tarihli geri çevrilme yazısında davacını mevcut prim ödemelerinin karşıladığı sigortalılık süresinin ... İl Müdürlüğü'nden sorularak bildirilmesi istenmesine rağmen gelen yazı cevabında davacının davalı Kurum tarafından sigortalı sayıldığı süreler ile prim ödeme tarihlerinin bildirildiği görülmüştür. Yargılamanın sürümcemede kalmaması açısından geri çevirme gereğinin titizlikle ve ivedilikle yerine getirilerek; davacı ... sigortalılığının 28.2.1993 tarihinde sona erdiğinin tesbitini istemiş olmakla davacının ihtilaflı dönem içinde yer alan 25.10.2000 ile 24.12.2002 tarihleri arasındaki prim ödemelerin hangi dönem ... sigortalılığına karşılık olarak tahsil edildiğinin açık ve ayrıntılı olarak ilgili ... İl Müdürlüğü'nden sorularak alınacak yazı cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4240, Karar No: 2016/1185, Tarih: 23.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/4240 E.  ,  2016/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP:

Muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 289/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 375 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 22. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan ... 4. Sulh Ceza Mahkemesi) 15.11.2011 tarihli ve 2010/719 esas, 2011/2432 sayılı kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi sebebiyle hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanunun 289/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 375 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı mahkemenin 18.09.2014 tarihli ve 2014/61 esas, 2014/214 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/1 ve 2. fıkrasında, "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.", "En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 18.02.2015 gün ve 94660652-105-01-0385-2015/4353/12958 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2015 tarih ve 2015/73116 sayılı tebliğnamesi ile bozma talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I) Olay:

Alacaklısı..., borçlusu ... Ltd. Şti. olan ... 6. İcra Müdürlüğünün 2009/11926 esas sayılı dosyasında 16.12.2009 tarihinde haczedilerek yediemin olarak ...'a bırakılan ... marka hidrolik giyotin makas 28.12.2009 tarihinde haczedilen mahcuz malın aynı adreste olmadığı tespit edilen olayda ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarihli ve 2014/61 esas, 2014/214 sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 289/1-1. cümle, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ve 375,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

II) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/1 ve 2. fıkrasında, "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.", "En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III) Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/1 ve 2. fıkrasında, adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.", "En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." hükümleri düzenlenmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre adli para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesinde,

İsabet görülmediğinden anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi uygun görülmüştür.

IV) Sonuç ve karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, ... 22. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan ... 4. Sulh Ceza Mahkemesi) 15.11.2011 tarihli ve 2010/719 esas, 2011/2432 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

Sanığa verilen cezalardan gün adli para cezasının 5 gün olarak belirlenerek, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin edilen 5 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın 4 gün para cezasına, sonuç 4 gün para cezasının da TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 80 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9587, Karar No: 2017/1637, Tarih: 31.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9587 E.  ,  2017/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti ve iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı ... Aslan'ın müvekkil kooperatifte üye ve yönetim kurulu üyesi iken yönetim kurulu kararı ile sıra hakkı devir sözleşmesi ve noter satışı ile sıra hakkını Hüseyin Turhanlı'ya devir ettiğini, bu durumda davalının kooperatifte sıra hakkı kalmadığı için üyeliği ve yönetim kurulu üyeliğinin de düştüğünü ileri sürerek, 24.12.1993 tarihinde kooperatif karar defterine yazılan “kooperatif kurucusu ve başkanı olduğu için ...'a bir no'lu sıra yönetim olarak verilmiştir’’ ibaresinin yok hükmünde olduğunun tespiti ile iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Kooperatifler Kanun’nun ilgili maddelerine göre kooperatife ilişkin üye alımı, üyelikten çıkarma, üyelikten çıkma vb. işlemlerin kooperatifin idari organlarınca yapılan işlemler sonucu olduğu, kanun tarafından yönetim ve genel kurul işlemlerinin denetlendiği ve iptal edildiği bir mercii olan mahkemenin yönetim yerine geçip yönetim kurulunun yapması gereken üyelik iptalini yapmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25433, Karar No: 2013/32221, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/25433 E.  ,  2013/32221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve yasanın öngördüğü 6 aylık süre beklenmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.