muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23072, Karar No: 2014/15858, Tarih: 26.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23072 E.  ,  2014/15858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri yarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, belirtilen hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasına çevirme konulu 5. paragrafının karardan çıkartılarak yerine “sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın suçun işlenmesindeki özelliklere ve sanığın kişiliği ile sosyal ve ekonomik durumuna göre TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 125 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26. 06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15158, Karar No: 2013/18394, Tarih: 23.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15158 E.  ,  2013/18394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin iptali, olmadığı takdirde tenkis davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde; mirasbırakan......’ün, ........2006 tarihli vasiyetnameyi düzenlediği sırada 78 yaşında olup tasarruf ehliyetinin bulunmadığını, ayrıca mirasbırakanın okuryazar olmasına rağmen vasiyetnamede okuryazar olmadığının yazılmış olduğunu, diğer taraftan hasta olan mirasbırakanın doktora götürülmeyeceği ve bakılmayacağı yönündeki korkutma ve zorlama sonucunda vasiyetnameyi düzenlediğini ileri sürerek; vasiyetnamenin iptaline, bunun mümkün olmaması halinde ise vasiyetnamenin tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; vasiyetnamenin, usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; ... Kurumu Başkanlığından alınan rapor ile mirasbırakan ..........'ün vasiyetnameyi düzenlediği sırada tasarruf ehliyetine haiz olduğu, ancak mirasbırakanın ........2006 tarihinde mandibula apsesi sebebiyle rahatsızlandığı, vasiyetnamenin ise hastalığın ortaya çıkmasından beş gün sonra yapıldığı, bu nedenle mirasbırakanın bakılmayacağı korkusu içine sürüklenerek vasiyetname düzenlemek zorunda kaldığı gerekçesiyle vasiyetnamenin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İkrah (korkutma), kişinin irade serbestîsini ihlal suretiyle onu gerçek isteğine uymayan bir beyanda bulunmak zorunluluğunda bırakan, hukukun caiz görmediği davranışlardır. İkrah, maddi ve manevi olmak üzere iki türlüdür. Bir kimseye o akdi yapmasını temin için maddi tazyik yapılmışsa, örneğin eli tutularak zorla sözleşmenin altı imzalatılmışsa bu halde maddi ikrah hali varsayılır. Öte yandan bir kimsede korku yaratarak ona istenilen işlemi yaptırmayı amaçlayan tehdide de manevi ikrah denilir.

Bir ölüme bağlı tasarrufun meydana gelmesine tesir edecek her türlü ikrah, bir iptal sebebi teşkil eder (TMK. md. 557/...). Ancak, her iki türünde de ikrahın ciddi olması, ikrahın ağır bir tehlike teşkil etmesi, tehdidin yaratacağı tehlikenin derhal gerçekleşecek nitelikte olması, tehdidin bizzat akdin tarafına veya yakınlarına yapılması ve yapılan tehdidin haksız ve hukuka aykırı olması, tehdidin şahsa, namusa, cana, mala veya hürriyete yönelmiş bulunması ve nihayet tehdit ile yapılan işlem arasında illiyet bağı bulunması koşulu aranır.

Somut olayda; mirasbırakanın hasta olduğu, vasiyetname düzenlemeye yanaşmadığı takdirde kendisine bakılmayacağı ve doktora götürülmeyeceği yönünde korkutularak davalı lehine vasiyetname düzenlemeye zorlandığı ileri sürülmüş ise de; dinlenilen tanık beyanlarının mirasbırakanın hastalığından önceki dönemdeki yaşantısı ile vasiyetnamenin düzenlenmesinden sonraki dönemdeki hastalık sürecine ilişkin olduğu, diğer bir anlatımla mirasbırakanın vasiyetnameyi manevi ikrah altında düzenlediğinin kabulünü gerektirecek bir delilin dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece; vasiyetnamenin iptaline ilişkin vakıaların varlığının ispat edilemediği gözetilerek, davacıların tenkis isteminin incelenmesi ve ulaşılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile vasiyetnamenin iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7980, Karar No: 2015/8001, Tarih: 07.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7980 E.  ,  2015/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kapatılan Sulh Ceza Mahkemesi Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3577, Karar No: 2021/5957, Tarih: 24.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/3577 E.  ,  2021/5957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2019 - 2018/432 esas ve 2019/314 karar sayılı kararı

2- İstinaf başvurularının esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 17.10.2019 - 2019/4133 esas ve 2019/1792 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tebliğnamede sanık olarak gösterilen beraat eden sanık ... hakkında herhangi bir kanun yolu isteği bulunmadığından sanıklar ... ve ... hakkındaki temyiz taleplerine hasren inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıkların müdafileri ve sanık ...'in temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların müdafileri ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20015, Karar No: 2018/1251, Tarih: 15.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/20015 E.  ,  2018/1251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6111 sayılı Kanun ile 4447 sayılı Kanun'a eklenmiş geçici 10.maddesindeki sigorta prim teşvikinden yararlanmaya yönelik başvurusunun hukuka uygun olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, pasif husumet nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava geçmiş dönemlere ilişkin 4447 sayılı kanunun geçici 10. Maddesi ile getirilen sosyal sigorta prim teşvikinden yararlanma hakkının bulunduğunun tespitine ve bunu reddeden kurum cevabının ortadan kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın pasif husumet yokluğu (Davalı Sıfatı) nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunun geçici 10. maddesinde düzenlenen prim teşviği uygulaması 6111 s. Kanunun 74.maddesi ile eklenmiş olup 01/03/2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 s. Kanun'un 81/1-(ı) bendinde düzenlenen prim teşviği ise, 5763 s. Kanun'un 24.maddesi ile eklenmiş olup 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık, davacı şirketin, 6111 sayılı Kanun ile 4447 s. İşsizlik Sigortası Kanunu’na eklenen Geçici 10. madde hükümlerine dayanarak, geçmiş dönemlere ilişkin olarak aylık prim uygulamasını düzelterek 6111 sayılı kanuna dayalı sigorta prim teşvikinden yararlanmak için yapılan başvurunun, Davalı Kurum tarafından 22.12.2015 tarih ve 2015/10 sayılı İç Genelgesi gerekçe gösterilerek red edilmesi nedeniyle, davalı Kurum kararının ortadan kaldırılması ile davacı şirketin anılan yasa ve yönetmelik hükümleri çerçevesinde ilgili sigorta prim teşviki uygulamasından geçmiş dönemler bakımından yararlanma hakkı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar özel bir yasa ile düzenleme getirilmişse de, bu yasadan yararlanma şartlarını belirleme ve bu hususta işlem tesis etme yetkisi Kuruma bırakılmış olup, teşvik başvurusunun reddi ile Kurum yeni bir muaraza çıkartmıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilip bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile pasif husumet (davalı sıfatı) yokluğundan davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.02.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20366, Karar No: 2010/5501, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20366 E.  ,  2010/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesinde, ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/5708, Karar No: 2017/3204, Tarih: 30.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5708 E.  ,  2017/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada erilen 30/09/2015 tarih ve 2012/437-2015/397 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin eski çalışanı olduğunu, davalının ortağı olduğu nin yönetim kuruluna davalı tarafından müvekkilinin atandığını, 1999 tarihinde yönetim kurulu üyeliğinden ayrıldığını, müvekkilinin ayrılmasından sonra çok yüksek rakamlı vergi sorunlarının ortaya çıktığını, müvekkiline karşı vergi davaları açıldığını, vergi borcu nedeniyle müvekkilinin aracına ihtiyati haciz şerhi konulduğunu, emekli maaşına bloke konulduğunu, taşınmazına ihtiyati tedbir konulduğunu, banka hesaplarına bloke konulduğunu, yurt dışı çıkış yasağı konulduğunu, bu işlemler nedeniyle müvekkilinin üç kez beyin kanaması geçirdiğini, tıkayıcı tip beyin damar hastalığı tanısı konulduğunu, hastanelerde yattığını, hastalığın bir başka etkisi ile şuur kaybı yaşadığını, bunun tedavisini gördüğünü, yine bu hastalığın diğer etkisi ile görme bozukluğu oluştuğunu, parasızlıktan aşırı maddi sıkıntı içine düştüğünü, sosyal ilişkilerinin çok daraldığını, icra ve haciz korkusu ile yaşar duruma düştüğünü, hacizler ve ihtiyati tedbirler nedeniyle hiç bir iş yapamaz hale geldiğini, dava giderleri ve avukat ücretlerini ödemek zorunda kaldığını, müvekkilinin yaşadığı bu durumların davalı şirkete bir çok defalar iletildiğini ancak bir sonuç alınamadığını ileri sürerek 100.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının sağlık durumunun söz konusu yönetim kurulu üyeliğinden önce de mevcut olduğunu, davacının yaşadıklarıyla müvekkilinin kendisini kurulan yeni bir şirkette temsilci göstermesi arasında bir bağlantı olmadığını, yöneticileri vergi borcunun doğmasına neden olduğunu, davacının da bu yönetim kurulunun bir üyesi olduğunu, vergi borcundan kendisinin sorumlu olduğunu, kararlara katılmamışsa diğer yöneticilerinin sorumlu olduğunu, bu davanın diğer yöneticilere karşı yöneltilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ana sözleşmesine göre davacının yönetim kurulu üyesi olduğu, sözleşmenin 10. maddesine göre şirketi temsile yetkili olduğu, Vergi Usul Kanunu'nun 3. ve 10. maddelerinde, amme alacağının tüzel kişilikten tahsil edilemediği hallerde kanuni temsilcilerine müracaat edileceği hususunun düzenlendiği, davacının yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle ilgili mevzuata uygun olarak sorumlu görüldüğü, bu nedenle davacının hukuka uygun işlemler sebebiyle manevi zarara uğradığı iddiasının kanun karşısında himaye edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

.../...

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/131, Karar No: 2025/204, Tarih: 26.03.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2025/131 E.  ,  2025/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 12. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

EK KARAR TARİHİ : 13.06.2024

SAYISI : 2023/6 E., 2024/2 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 12. Hukuk Dairesince verilen davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine ilişkin 13.06.2024 tarihli ve 2023/6 Esas 2024/2 Karar sayılı ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Hukuk Genel Kurulunun 04.12.2024 tarihli ve 2024/12-538 Esas 2024/632 Karar sayılı kararı ile; Özel Dairece verilen 05.03.2024 tarihli ve 2023/6 Esas, 2024/2 Karar sayılı gerekçeli kararın, 13.06.2024 tarihli ek kararın ve davacı vekilinin asıl ve ek karara ilişkin temyiz dilekçelerinin davalı ... Hazinesine tebliğ edilmesi için dosyanın Özel Daireye geri çevrilmesine karar verildiği ancak Özel Dairece, 05.03.2024 tarihli gerekçeli karar ve 13.06.2024 tarihli ek karar ile davacı vekili tarafından sunulan ek karara ilişkin temyiz dilekçesi tebliğ edilmesine rağmen davacı vekilinin 29.05.2024 tarihli gerekçeli karara ilişkin temyiz dilekçesinin davalı ... Hazinesine tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, davacı vekili tarafından sunulan gerekçeli karara ilişkin 29.05.2024 tarihli temyiz dilekçesi davalı ... Hazinesine Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra dosya Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

KARAR:

Yukarıda açıklanan eksikliğin yerine getirilmesi için dosyanın Özel Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22385, Karar No: 2015/7265, Tarih: 13.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/22385 E.  ,  2015/7265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/322-2014/213

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, kusur belirlemesi, velayet, davacı lehine hükmedilen nafakalar, manevi tazminat ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı koca temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kocanın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davalı kocanın adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuklar Gülçin ve Elif taraflar ayrıldığından beri baba yanındadır. Çocukların anneye tesliminden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde dava tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde tedbir nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK.md.438/7)

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 9. maddesinde yer alan "dosyamız dava tarihinden" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, bunun yerine "anneye teslim tarihinden" sözcüklerinin ilave edilmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.04.2015(P.tesi)
Yargıtay — Esas No: 2015/9869, Karar No: 2018/8872, Tarih: 09.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/9869 E.  ,  2018/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babaannesi ...’nın 579 ada 70 parsel sayılı taşınmazdaki tüm paylarını oğlu olan davalıya satış suretiyle devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mirasbırakanın dava konusu taşınmazdaki paylarını ihtiyacı nedeniyle sattığını, 40.000,00 TL bedel karşılığı taşınmazdaki payları satın aldığını ayrıca taşınmazın mirasbırakanca bakım karşılığı ve minnet duygusu ile temlik edildiğini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan ...’nın 579 ada 70 parsel sayılı taşınmazdaki maliki olduğu 9/100 payının tamamını 09.11.2007 tarihinde oğlu davalı ...’ya satış suretiyle devrettiği, 1933 doğumlu murisin 24.10.2012 tarihinde öldüğü, geride mirasçıları olarak davacı torunu ... ve davalı oğlu ...’un kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.