muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2807, Karar No: 2025/4729, Tarih: 21.05.2025

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, somut olayda, sanık ...'ın ışığı ilk gördüğünde hangi renk yandığına ilişkin aşamalarda sürekli değişen ve çelişen beyanı, katılan sanıklar dışında olay anının tek görgü tanığı olan ve katılan sanıklardan ...'nün kullandığı araçta yolcu olarak bulunan katılan ...'in aşamalarda değişmeyen ve Anıt Kavşağı'nı geçtikleri sırada kendilerine yeşil ışık yandığına ilişkin beyanı birlikte değerlendirildiğinde; katılan sanık ...'ın kırmızı ışıkta geçerek diğer araca çarpmak suretiyle bir kişinin ölümüyle iki kişinin nitelikli yaralanmasına neden olan trafik kazasında asli kusurlu olduğu, diğer sanık ...'nün kusursuz olduğu kabul edilmiş, katılan sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, katılan sanık ...'ın meydana gelen trafik kazasında meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilerek, olayda teşdidin bir miktar azaltılmasına ve sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksir oluşturan ihlalin yalnızca sanığın kırmızı ışık ihlali yapmaktan ibaret bulunduğu gözetilerek, TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca temel cezanın 1/2 oranı yerine 1/3 oranı uygulanmak üzerine mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

1. Katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanık ...'nün taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek kabul ve takdir kılınan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2. Katılan sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyete ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin katılan sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında katılan sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9408, Karar No: 2012/5689, Tarih: 23.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9408 E.  ,  2012/5689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30842, Karar No: 2015/1456, Tarih: 19.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/30842 E.  ,  2015/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/115615

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/879 (E) ve 2013/85 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı olduğu belirlenen müşteki G.. A.. vekili, 28.02.2013 tarihli duruşmada şikayetçi olduğunu bildirmesine rağmen aynı Kanunun 238/2. maddesi gereğince kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulup bu hususta bir karar verilmemiş ise de; anılan Kanunun 237/2. maddesi uyarınca müşteki G.. A..'ın davaya katılan, avukatının da katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan G.. A.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Katılanın aşamalarda, suça sürüklenen çocuğun, kendisini itmesi üzerine yere düştüğü ve ayağa kalktıktan sonra da kendisine tokat attığı yönündeki iddiasının, 05.10.2012 tarihli doktor raporundaki bulguyla da doğrulanması karşısında, katılanın beyanına ve adli rapor içeriğine neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan G.. A.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4101, Karar No: 2016/13590, Tarih: 11.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/4101 E.  ,  2016/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair .... 15. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.11.2014 gün ve 408/710 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, vekil edenlerinin yakın mirasbırakanı ... tarafından, dava dilekçesinde ada ve parsel numaraları belirtilen taşınmazlardaki davalıların yakın mirasbırakanı ....'nın hisselerinin 09.02.1955 tarihli senet ile satın alındığını açıklayarak, ... adına kayıtlı hisselerin iptaliyle davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya karşı herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, satış işleminin kadastro tespitinin kesinleşmesinden sonra yapıldığı, satış yapıldığı tarih itibari ile mirasçılar adına tescilin oluştuğu, bu sebeple terekenin açılmamış olduğu iddiasının yerinde kabul edilemeyeceği; gayrimenkul satış vaadi senedinin resmi şekilde yapılması gerektiği, adi şekilde yapılan satış sebebi ile sözleşmenin infaz edildiğinin ispat görmediği, resmi şekilde yapılmayan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi sebebi ile tespit ve tapu iptal ve tescil talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 677. maddesi uyarınca elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi tapulu taşınmazların mirasçılar arasında yapılan haricen satışı yazılı şekle bağlıdır ve geçerlidir. Ne var ki, dava konusu parsellerden sonradan ifraz gören 249 numaralı parsel dışındaki parseller 1951 yılında kesinleşen tapulama tutanağı ile paylı mülkiyet şeklinde davacıların yakın murisi ... ile davalıların yakın murisi ... ve bir kısım parsellerde dava dışı gerçek kişilerle birlikte yine yakın murisler .... adlarına tescil edilmiş olup, tereke malı olmaktan çıkmıştır. Söz konusu parseller yönünden elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi taşınmazlar olmadığından Mahkemece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

Dava konusu 249 parsel sayılı taşınmaz hakkında ise; parselin 1951 yılında yapılan tapulama çalışmaları sonucunda verasette iştirak şeklinde davacıların yakın mirasbırakanı ....., davalıların yakın mirasbırakanı ... ve dava dışı diğer paydaşlar adına tescil edildiği görülmektedir. Buna göre, davalıların yakın mirasbırakanı .... ile davacıların yakın mirasbırakanı .... arasında miras payının devrine ilişkin olarak adi nitelikli harici satış

Dava konusu 249 parsel sayılı taşınmaz hakkında ise; parselin 1951 yılında yapılan tapulama çalışmaları sonucunda verasette iştirak şeklinde davacıların yakın mirasbırakanı ....., davalıların yakın mirasbırakanı ... ve dava dışı diğer paydaşlar adına tescil edildiği görülmektedir. Buna göre, davalıların yakın mirasbırakanı .... ile davacıların yakın mirasbırakanı .... arasında miras payının devrine ilişkin olarak adi nitelikli harici satış

işlemi yapılması mümkün ise de; dosya arasında bulunan 09.02.1955 tarihli "gayrimenkul satış senedi" başlıklı senette satıcı .... Kırat imza yerine senede parmak basmış olup, HUMK'nun 297.maddesi uyarınca parmak basılmak suretiyle düzenlenen adi nitelikteki sözleşmenin geçerli olması için iki tanık, muhtar ve en az iki azanın tasdiki gerekmektedir. Dayanak satış sözleşmesinde tanıklar ve muhtarın tasdiki var ise de ihtiyar heyetinin tasdiki bulunmamaktadır. O halde; sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun anılan maddesindeki koşulları taşıdığından söz edilemez. Ancak, dava konusu 249 nolu parsel hakkında mahkemenin yazılı gerekçesi yerinde değil ise de; redde ilişkin hüküm sonucu itibarıyla doğru olduğundan, hükmün yukarıda yazılı bulunan değişik gerekçe ile onanması gerektiği (HUMK.m.438/son) sonucuna varılmıştır

SONUÇ: Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,50 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 11.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5381, Karar No: 2015/8953, Tarih: 27.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/5381 E.  ,  2015/8953 K.**

* ZİMMET

* ESNAF VE SANATKAR MESLEK KURULUŞU YÖNETİM VE DENETİM KURULUNUN ZİMMET SUÇUNUN İŞLENMESİNE SEBEP OLMALARI

* ETKİN PİŞMANLIK

* İNFAZDA TEREDDÜT OLUŞTURACAK ŞEKİLDE KARAR TESİSİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 257

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 251

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 248

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 247

* ESNAF VE SANATKARLAR MESLEK KURULUŞLARI KANUNU (5362) Madde 11

* ESNAF VE SANATKARLAR MESLEK KURULUŞLARI KANUNU (5362) Madde 12

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 8

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 321

**"İçtihat Metni"**

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar U.. T.. ve E.. K.. hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar A.. Y.., I.. İ.., C.. Ş.., M.. D.., İ.. T.., M.. Ş.., T.. Ş.., B.. A.., M.. S.. ve S.. K.. hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık A.. Y.. hakkında zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesinin uygulanmış olması karşısında, bu yönde bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık A.. Y.. yönünden sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanununun 11. maddesine göre, oda işlerini mevzuat ve genel kurul kararlarına uygun olarak yürütme görevi bulunan yönetim kurulunda; aynı Kanunun 12. maddesine göre de, oda işlemlerinin mevzuat ve oda ana sözleşmesi çerçevesinde yerine getirilip getirilmediğini inceleme görevi bulunan oda denetim kurulunda eylem tarihleri itibariyle görev alan sanıklar I.. İ.., C.. Ş.., M.. D.., İ.. T.., M.. Ş.., T.. Ş.., B.. A.., M.. S.. ve S.. K..'ın kanundan doğan görevlerini yeterince yerine getirmemek suretiyle, sanık A.. Y..'ın zimmet suçunu işlemesine sebep oldukları anlaşılmasına karşın, yönetim kurulu üyesi olan sanıklar İ.. T.., M.. Ş.., T.. Ş.., B.. A.., M.. S.. ve S.. K..'ın TCK'nın 257/2. maddesi, denetim kurulu üyesi olan sanıklar I.. İ.., C.. Ş.. ve M.. D..'in ise aynı Kanunun 251/2. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yetersiz gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Sanık A.. Y..'ın zimmetine geçirdiği mahkemece kabul edilen paranın toplam 82.860,72 TL olmasına ve sanık tarafından hükümden önce sadece 14.671,00 TL ödenmiş olmasına karşın, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması ve bu hatalı kabule göre uygulama maddesinin de TCK'nın 248/2. yerine aynı Kanunun 247/2. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-e maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık A.. Y.. hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yargılama aşamasında katılma talebinde bulunan A.. Kuaförler ve Manikürcüler Odası Başkanlığı ile A..Esnaf ve Sanatkarlar Odası Birliği'nin davaya katılmalarına karar verilmesine karşın karar başlığında, Adana Esnaf ve Sanatkarlar Odası Birliği yerine katılma talebi olmayan T.. K..'nun katılan olarak gösterilmesi ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde, mahkum olan sanık aleyhine hükmolunan vekalet ücretinin katılana verilmesine şeklinde karar tesisi,

Kanuna aykırı, sanık A.. Y.. müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18881, Karar No: 2014/549, Tarih: 15.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18881 E.  ,  2014/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Osmaniye Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.04.2013

NUMARASI :Esas no:2012/419 Karar no:2013/394

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, velayet ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, mahkemenin gerekçeli karar başlığında davacı kadının Geçilioğlu olan soyadının Akın olarak yazılmasının yerinde düzeltilebilir maddi hatadan kaynaklandığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.01.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3844, Karar No: 2024/2750, Tarih: 20.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3844 E.  ,  2024/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2358 E., 2023/973 K.

DAVA TARİHİ : 16.03.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/89 E., 2021/180 K.

Taraflar arasındaki önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 10.000,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8123, Karar No: 2007/1583, Tarih: 22.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8123 E.  ,  2007/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın temelde adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine ilişkin bulunmasına, benzer nitelikteki bir davanın temyiz incelemesinin Yüksek 13. Hukuk Dairesi'nce yapılmış olmasına göre , kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2238, Karar No: 2012/11271, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/2238 E.  ,  2012/11271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kararın sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği ve hükmün CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık süre geçtikten sonra sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1021, Karar No: 2013/19440, Tarih: 09.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1021 E.  ,  2013/19440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/05/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, su analiz bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8535, Karar No: 2014/1815, Tarih: 11.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8535 E.  ,  2014/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2013/140-2013/437

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili tarafından şikayet olunanlardan borçlu şirkete ait araçlar üzerine 17.07.2007 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu, şikayet olunanın haczinin sonraki tarihte olduğu halde sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığının ileri sürerek, 16.08.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; borçlu şirkete ait araçlar üzerine 17.07.2007 tarihinde konulan haczin ihtiyati haciz olduğu, ödeme emrinin borçlu şirkete 11.10.2011 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine 16.10.2011 tarihinde kesinleştiği, sıra cetvelinde ilk sırada yer alan şikayet olunan Vergi Dairesi'nin haczinin ise 09.07.2008 tarihli olduğu, diğer alacaklıların hacizlerinin şikayetçinin haczinden daha önce olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet olunan İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekilinin isminin gerekçeli karar başlığında yazılmamış olması, HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuş ise de, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle şikayet olunanın icra takibinin kambiyo senetlerine özgü icra takibi olmasına, İİK'nın 168. maddesi uyarınca bu takip yolunda ödeme emrine karşı itiraz ve şikayet süresinin 5 gün, ödeme süresinin 10 gün olmasına, ödeme süresi geçmeden kesin haciz (İİK m.78/1) konulamayacağından, henüz kesin haciz yetkisine sahip olmayan alacaklının ihtiyati haczinin 5 günlük itiraz ve şikayet süresinin geçmesiyle değil, İİK'nın 264./son maddesi uyarınca 10 günlük ödeme süresinin geçmesiyle kesinleşerek, sıra cetveli açısından kesin haciz hüküm ve sonuçlarını doğuracağına, buna göre şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasında ödeme emrinin borçluya 11.10.2011 tarihinde tebliğ edilip ihtiyati haczinin 21.10.2011 günü mesai bitiminde kesinleşmesine rağmen mahkemece 16.10.2011 tarihinde kesinleştiğinin kabul edilmesi doğru olmamış ise de, bu yanlışlığın sonuca etkili bulunmamasına ve kararın sonucu itibariyle doğru olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.