muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8912, Karar No: 2017/3991, Tarih: 25.09.2017

Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesine aykırı olarak hükmün açıklandığı son celsede hazır bulunan sanığa son sözü sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararının sanıkları, katılanı, C.Savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler sonucunda mahkemenin ulaştığı kanaatin, iddia, savunma ve sanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması kurallarına da uyulmak suretiyle hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Tefecilik suçunda kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarihin suç tarihi olduğu gözetilip, katılanlar ... ve ...'in murisleri ...'in ve katılan ...'in murisi Hıdır Kandil'in sanıktan faiz karşılığı borç para aldıkları tarihlerin belirlenmesi, buna göre de dava zamanaşımı süresinin dolup dolmadığının saptanması gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, katılanlar ..., ..., ...,... ve ... vekilleri, katılan Hazine vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19061, Karar No: 2024/16188, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19061 E.  ,  2024/16188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2017/2506 E., 2017/2455 K.

SUÇLAR : Hırsızlık,konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.11.2022 tarihli ve 2017/2506 Esas, 2017/2455 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle,Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 04.11.2022 tarihli, 2017/2506 Esas ve 2017/2455 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22859, Karar No: 2018/19455, Tarih: 25.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/22859 E.  ,  2018/19455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 21.10.2008-24.03.2014 tarihleri arasında makine operatörü olarak net 1.615,00 TL ücret ile çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız fesih edildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile fark fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 05.11.2009-11.04.2014 tarihleri arasında çalıştığını, 21.03.2014 (Cuma) tarihinde işe geç gelen davacının saat 12.00’de izin almadan işi terk ettiğini, daha sonra 24-25-26-27.03.2014 (Pazartesi-Perşembe) günleri işe gelmediğini, 28.03.2014/08326 sayılı noter ihtarında mazeret belirtmesi istendiğini, ihbar sonrası işyerine gelen davacının iki satır savunma yazıp kağıdı buruşturup sinirle yere attığını, “çalışmayacağım” diyerek çekip gittiğini, iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi gereğince haklı olarak fesih edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından davacının savunma istenmesi üzerine işyerini terk ederek bir daha işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin davalı işverence devamsızlık haklı nedeniyle feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatı hakkı bulunmadığı gerekçesiyle, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi ile fark fazla mesai ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay 9.HD. 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 9.5.2008 gün, 2007/16956 E, 2008/11983 K). İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel ... kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Devamsızlık, işçinin işine devam etmemesi halidir. İşyerine gittiği halde iş görme borcunu ifaya hiç başlamayan bir işçi devamsızlıkta bulunmuş sayılmamalıdır. İşçinin yapmakla yükümlü olduğu ödevleri hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi ayrı bir fesih nedeni olup, bu durumda 4857 sayılı Yasanın 25/II-h maddesi uyarınca değerlendirme yapılmalıdır.

Maddede geçen “bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlıklar ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. İş sözleşmesinde, genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

İşyerinde Cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir (Yargıtay 9.HD. 5.10.2009 gün, 2008/43280 E, 2009/25721 K).

İş sözleşmesinin askıya alınması durumunda, işçinin çalışması gereken günde işe başlamaması da devamsızlık olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9.HD. 25.4.2008 gün, 2007/15152 E, 2008/10326 K.).

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının iş akdinin 24.03.2014 tarihinde haksız olarak işverence feshedildiği iddia edilmiş, davalı ise davacının 21.03.2014 tarihinde izin almadan işyerini terk edip gittiğini ve sonrasında mazeretsiz olarak işe gelmediğini ve iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak 11.04.2014 tarihinde feshedildiğini savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, davacının 21.03.2014 tarihinde Cuma günü mesai bitmeden ve amirlerinden izin almadan davalı işyerinden ayrılarak ... İlçe Devlet Hastanesine giderek bilek ağrısı şikayeti nedeniyle tedavi olduğu ve o gün tekrar işyerine dönmediği, işyerinde hafta sonunda ... yapılmadığı, takip eden ilk mesai günü olan 24.03.2014 tarihinde mesaiye geç gelen davacının 21.03.2014 tarihinde de işyerinden habersiz ayrılması nedeniyle işverence azarlanıp iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacı işçinin 21.03.2014 tarihinde hastaneye gitmek amacıyla işyerinden erken ayrılması ve 24.03.2014 tarihinde işyerine geç gelmesi 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-(g) bendi uyarınca devamsızlık niteliğinde olmayıp davacının bu davranışları aynı Yasa’nın 18. maddesi kapsamında geçerli fesih nedenidir. Buna göre, iş akdinin haklı nedene dayanılarak feshedildiği işverence kanıtlanmadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/928, Karar No: 2024/9049, Tarih: 16.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/928 E.  ,  2024/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/1376 Esas, 2023/1818 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2019/945 E., 2021/638 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; sigortalı ... Finansal Kiralama A.Ş. ile aralarında "... Uzun Süreli Sigorta Poliçesi" imzalandığını, ... A.Ş. tarafından Serpil ... ve müteselsil kefil ...'a ... marka JH 2015 model örgü makinesinin de içinde bulunduğu ekipman ve aksesuarın 26.5.2015 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesi ile 39 ay süre ile kiralandığını, sigortalı makinenin bulunduğu Avcılar adresindeki taşınmazda faaliyet gösteren ... Örme ve Kumaşçılık San ve Tic Ltd.'nin zemin katında bulunan depo ile kesişen alanda bulunan ... marka makinenin alev alması sonucu 18.08.2018 tarihinde yangın çıktığını, yangında sigorta edilen makinenin yandığını, düzenlenen yangın ve ekspertiz raporlarında yangının ... Triko Tekstil San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.

tarafından satışı yapılan 2017 model çift plaka jakarlı yuvarlak ... marka örgü makinesinden kaynaklandığının tespit edildiğini, yangında davacı tarafından sigorta edilen ... marka makinenin pert total olması nedeniyle dava dışı sigortalı ... Finansal A.Ş. ye 14.11.2018 tarihinde 236.460,60 TL ödeme yaptıklarını, hasardan satıcı olan davalının sorumlu olduğunu, rücu için yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;yangını müvekkili tarafından satılan makinenin çıkardığı yönünde bir kanıt bulunmadığını, alıcı sigortalı söz konusu makineyi bir yıldan fazla süre çalıştırdığını, itfaiye tarafından yangın sonrası hazırlanan yangın raporu ve ekspertiz raporunun davayı kanıtlar nitelikte ve içerikte olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde;yangını müvekkili tarafından satılan makinenin çıkardığı yönünde bir kanıt bulunmadığını, alıcı sigortalı söz konusu makineyi bir yıldan fazla süre çalıştırdığını, itfaiye tarafından yangın sonrası hazırlanan yangın raporu ve ekspertiz raporunun davayı kanıtlar nitelikte ve içerikte olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, yapılan inceleme neticesinde bilirkişi teknik raporu ile yangının çıkış sebebinin davalıya ait üründen kaynaklı olduğu tam olarak tespit edilemediği, her ne kadar yangının yoğunlaştığı kısmın davalının dava dışı sigortalıya satmış olduğu makinenin bulunduğu bölümde olsa da yangının davalının satmış olduğu makineden kaynaklı meydana geldiğine ilişkin somut inandırıcı bir tespit yapılamadığı, zira teknik raporda da belirtildiği üzere yangının ortaya çıkış sebebinin tam olarak tespiti yapılamadığı gibi dava dışı sigortalıya ait iş yerinin dar ve yetersiz kalışı da ayrıca ortaya çıkan yangının büyümesine sebep olabileceği, davalının kusurlu olduğunun tam olarak ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, yangının dava konusu makineden çıktığına ilişkin yangın raporu, ekspertiz raporu ve tespit raporu bulunmakta ise de Mahkemece alınan bilirkişi raporunda ;yangın çıkış sebebi ile ilgili olarak makinenin sisteminden mi yoksa onu besleyen ana pano elektrik sisteminden mi kaynaklandığı yönünde ayrıntılı bilgi bulunmadığı, kriminal raporun da olmadığı, yangının elektriksel sistem kablo klemenslerinden, ortamda biriken tozların ateşle buluşmasından, makinaların periyodik detaylı bakım eksikliğinden, atılan izmarit veya diğer sebeplerden olabileceği yolunda kanaat bildirildiği, aradan zaman geçtiği için iz ve delillerin kalmadığı, yangının makineden çıkması halinde dahi, davalı sorumluluğunun oluşabilmesi için makinede üretim hatası veya gizli ayıp olduğunun ispatlanması ve yangının makinedeki ayıpdan kaynaklandığının tespitinin gerektiği, makinenin 1 yıl boyunca sorunsuz kullanıldığı, herhangi bir arıza veya ayıp ihbarının olmadığının sabit olduğu, yangın sonrası makine üzerinde teknik bir inceleme yapılmamış olması nedeniyle yangının makinedeki ayıpdan kaynaklandığının kabulü yönünde yeterli delil bulunmadığı, iş yerindeki makinenin çalışma ve bakım koşullarına ilişkin delil sunulmadığı, yangına makinedeki bir arızanın sebebiyet verdiğine dair kesin delil bulunmadığından davanın reddine ilişkin hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava,cari hesap sözleşmesinden kaynaklanan fatura alacağının tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın İİK'nun 67.maddesi gereğince iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/906, Karar No: 2012/2246, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/906 E.  ,  2012/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.01.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Davacı, 410, 411, 717, 408 (...), 417, 420, 418, 413, 419, 927, 928, 929, 930, 931, 932, 408 (...) parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarındaki yanlışlıkların düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı dava konusu 410, 411, 717, 408 (...), 413 sayılı parsellerde “... oğlu ...'ün” “... oğlu ...” olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Dosya içerisindeki taşınmazların tutanakları incelendiğinde; taşınmazların öncesinde ... Evlatları ... ve ...'e ait iken, ...'nın 1945 te karısız ölümü ile evlatları ..., ... ve ...'yı terk ettiği, ...'nın da 1940 yılında karısız ölümü ile tek evladı ...'yi terk ettiği yazılmaktadır.

Mahkemece malik ...'ün dedesi ve dedesinin çocuklarını gösterir nüfus kayıtları getirtilerek tapu kayıtları ile karşılaştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Mahkemece dava konusu 408 (...) parsel sayılı taşınmazın malikinin baba adının “... ... ...” iken “...” olanın iptali ile ”... ...” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Ancak taşınmazda “... ... ...” kendisi malik olup mahkmece malikin baba adının düzeltilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-6100 sayılı HMK.nun 26. maddesinde hükme bağlanan “taleple bağlılık” kuralı uyarınca hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Eldeki davada, davacının 927, 928, 929, 930, 931, 932 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “...'nin” “... ... kızı ...” olarak düzeltilmesi istemi olmadığı halde mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak bu konuda karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

3-6100 sayılı HMK.nun 26. maddesinde hükme bağlanan “taleple bağlılık” kuralı uyarınca hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Eldeki davada, davacının 927, 928, 929, 930, 931, 932 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “...'nin” “... ... kızı ...” olarak düzeltilmesi istemi olmadığı halde mahkemece taleple bağlılık kuralına aykırı olarak bu konuda karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.