muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9390, Karar No: 2013/9418, Tarih: 08.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9390 E.  ,  2013/9418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/03/2012 tarih ve 2011/528-2012/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı taşınmazda, yağan sağanak yağmur sonucu yakınındaki ... Deresinin taşması nedeniyle su baskını hasarı meydana geldiğini, oluşan zarar karşılığı olarak sigortalıya toplam 27.676 TL tazminat ödendiğini, taşan derenin ıslah çalışmalarını yürüten davalı şirketin de meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu, davalı ... şirketinin davalının inşaat all risk ve işveren mali mesuliyet sigortacısı olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 26.024 TL'ye 27/12/2007 tarihinden, 1652 TL'ye 21/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı, ... İnşaat A.Ş vekili, meydana gelen hasarda müvekkilinin herhangi bir kusuru ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, sigortalısının kusuru bulunmadığını, poliçe teminatının 150.000 TL ile sınırlı olduğunu ve her hasarda 25.000 USD muafiyet uygulanması gerektiğini, aynı olayla ilgili açılmış birçok dava olduğunu, bu davalarda talep edilen tazminat miktarının limitin üzerinde olduğunu bu nedenle proporsiyon yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ...'ye ait dere ıslahı çalışmalarını ihale ile üstlenen davalının dere ıslah çalışmasını yaptığı sırada gereken önlemleri almadığı, ağır kusuru ile olay tarihinde yağan yağışın da derenin taşmasına ve zararın doğmasına sebep olduğu, diğer davalı ...Ş.'nin ise inşaat all risk sigorta poliçesi nedeniyle poliçe limiti ile sınırlı ve sorumlu olmak kaydıyla, müşterek ve müteselsil sorumluluğunun bulunduğu, aynı olay nedeniyle İdare Mahkemesi'nin kararı takibe konulmuş olup, takip borçlusu dava dışı ... tarafından bir kısım ödemeler yapılmış ise de ödenmeyen kısım nedeniyle halen takibin derdest olduğu, bu durumda davanın konusuz kaldığından söz edilemeyeceği, kaldı ki, İdare Mahkemesinde verilen kararın idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faizi kapsadığı, oysa davacı ... şirketinin yüklenici davalı şirketten ödeme tarihinden itibaren avans faizi talep edebileceği, yine diğer davalı ... şirketinden ise dava tarihinden itibaren avans faizi talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla, 24.417,10 TL'nin 22.765,10 TL'sine ödeme tarihi olan 27/12/2007 tarihinden, 1

... şirketinin yüklenici davalı şirketten ödeme tarihinden itibaren avans faizi talep edebileceği, yine diğer davalı ... şirketinden ise dava tarihinden itibaren avans faizi talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla, 24.417,10 TL'nin 22.765,10 TL'sine ödeme tarihi olan 27/12/2007 tarihinden, 1.652 TL'ye ödeme tarihi olan 21/01/2008 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte, davalı ...Ş. yönünden ise 24.417,10 TL'nin dava tarihi olan 07/03/2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile birlikte ayrıca sigorta poliçe limiti ile sınırlı ve sorumlu olmak kaydıyla davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... İnş San ve Tic A.Ş vekilinin tüm, temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davalı ... şirketi ile diğer davalı arasında düzenlenen inşaat all risk sigorta poliçesinde, 3. şahıs mali sorumluluk teminatının 150.000 TL olduğu ve 3.şahıs mali sorumluluk teminatı kapsamında meydana gelen her bir hasarda 25.000 USD muafiyet uygulanacağı düzenlenmiştir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi gerçek zarar 24.417,10 TL olup, davalı ... şirketi yönünden poliçeye göre uygulanması gereken muafiyet miktarı 30.032,50 TL'dir. Bu durumda, mahkemece, tespit edilen zarar miktarı poliçede düzenlenen muafiyet sınırının altında kaldığı dolayısıyla davalı ... şirketi tarafından ödenmesi gereken bir tutar bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... şirketi aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı ... şirketi yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre sigorta vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalı ...yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davalı ... şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 1.305,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... İnş. San. Tic. A.Ş.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ...ye iadesine, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5714, Karar No: 2016/12490, Tarih: 09.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5714 E.  ,  2016/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Uygulama : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1.00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halinde bulunduğu sırada katılanın kullandığı araca çarparak araçta maddi hasar oluşumuna sebep verdiği, olay yerine gelen trafik ekiplerince ve 16/06/2013 tarihli doktor raporu ile de 1.30 promil alkollü olarak araç kullandığının tespit edildiği, alkollü olduğunu kabul eden sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1522, Karar No: 2023/8172, Tarih: 04.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/1522 E.  ,  2023/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.10.2019

EK KARAR SAYISI : 2019/1413 E., 2019/1877 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.10.2019 tarihli ve 2019/1413 Esas, 2019/1877 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 11.10.2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanıkların temyiz istemlerinin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 17.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7590, Karar No: 2024/4217, Tarih: 05.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7590 E.  ,  2024/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023 /223 E., 2023 /1324 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/223 Esas, 2023/1324 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/6492 Esas, 2022/10160 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2018 tarihli ve 2015/131 Esas, 2018/88 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliyesi Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2019/2685 Esas, 2020/456 Karar sayılı yeniden hüküm kurmak suretiyle sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (c) bendleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının sanık müdafileri ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/6492 Esas, 2022/10160 Karar sayılı kararı ile eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/223 Esas, 2023/1324 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde Direnilmesine ve sanık hakkında, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (c) bendleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafilerinin temyiz istemi; eylemin meşru müdafaa olarak değerlendirilmesi gerektiğine, cezanın fazla olduğuna ve haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz istemi; 10.03.2022 ve 15.09.2022 tarihli dilekçelerle temyiz isteminden feragat edilmediğine ve eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Katılan ... ile sanık arasında önceye dayalı tarla satımı nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, sanığın tarlayı devretmemesi nedeniyle katılan ... ve arkadaşlarının ellerinde sopalarla sanık ve babasına saldırmaları üzerine sanık ...’ın av tüfeği ile katılan ...’e yaklaşık 10 metre mesafeden ateş ederek katılan ...'ün sağ skrotal bölgede doku defekti, sağ femur üst uç hizasında 10 cm\*15 cm’lik doku defekti sağ testis kısmen skrotumdaki defektten dışarı çıkacak şekilde yaşamını tehlikeye sokacak, organlardan birinin işlevini yitirecek ve çocuk yapma yeteneğine yitirilmesine neden olacak surette yaralandığı olayda sanığın katılan ...'ü kasten öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin direnme kararı; katılan vekilinin 10.03.2022 tarihli ve 15.03.2022 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettiğine ilişkin olup sözkonusu dilekçeler incelendiğinde öncelik talep dilekçeleri olduğu, katılan vekili tarafından dilekçe içeriğinde eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerektiğinin belirtildiği ve özü itibariyle temyizden feragat edildiğine ilişkin açık bir ibare bulunmadığı anlaşıldığından yerinde görülmemiş, ayrıca yine av tüfeği ile yakın mesafeden yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana gelebileceğinin bilinen bir durum olması nedeniyle kullanılan vasıtanın elverişliliği, atış mesafesi, hayati önemi olan bölgelerin hedef alınması, meydana gelen yaralanmanın niteliği nazara alındığında sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu halde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine kasten yaralama suçundan hüküm kurulması nedeniyle yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/6492 Esas, 2022/10160 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21294, Karar No: 2013/17450, Tarih: 21.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/21294 E.  ,  2013/17450 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2016/3680, Karar No: 2017/4842, Tarih: 08.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3680 E.  ,  2017/4842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

02.10.2014 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.06.2014 tarihinde temyiz eden sanık ...'in temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 08/05/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18104, Karar No: 2013/18400, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18104 E.  ,  2013/18400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın, 2003-2007 yılları arasında ... İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ettiği 05/08/2003 tarihinde vefat eşini kiraya veren kendisini kiracı olarak gösterdiği ve imzası eşinin imzasıyla uyumlu olmayan 18.08.2003 tarihli kira sözleşme ile doğrudan gelir desteği aldığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda çiftçiyi desteklemek amacıyla Bakanlar Kurulu kararı ile getirilen doğrudan gelir desteğinden yararlanmak için, mutlaka arazi sahibi olmak gerekmeyip, taşınmazın fiilen kullanmanın ve o yer üzerinde tarımsal faaliyette bulunmanın yeterli kabul edildiği ve kira sözleşmesindeki imzanın eşine ait olup olmadığının tam olarak belirlenemediğine dair Adli Tıp raporu da gözetilerek mahkemenin beraatine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.