muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1309, Karar No: 2018/6094, Tarih: 26.06.2018

a) Yurda kesin dönülmüş olması,

b) Tahakkuk ettirilen döviz borcunun tamamının ödenmiş olması,

c)Döviz borcunun tamamının ödenmesinden sonra yazılı istekte bulunulması koşullarının hepsinin birlikte gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin aynı Kanunun 6’ıncı maddesi hükümleri Anayasa Mahkemesince iptal edilmemiş olup ayaktadır. Anılan düzenleme, aylık bağlanması için “kesin dönüş” şartını aramakla birlikte, “kesin dönüş” konusunda açıklayıcı bir bilgi içermez.

Hukuk Genel Kurulu’nun 1997/10-588-857, 1998/10-645 1999-237 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, yurda kesin dönüş yapmaktan söz edebilmek için yurt dışında çalışan ... Vatandaşlarının çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini, gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini de burada sağlamak üzere anavatana dönüş yapmaları gerekir. Başka bir anlatımla, yurt dışındaki işçi sıfatıyla, çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkilerini bitirmeden ilgili ülkenin sosyal güvenlik kuruluşundan işsizlik, hastalık gibi yardım alarak geçici sürelerle yurda giriş yapmak “kesin dönüş” yapıldığı anlamını taşımaz. Yine yurt dışındaki işini kaybetmek de her zaman kesin dönüşe delalet etmez. Giderek kişi işsiz kalabilir ama işsizlik sigortasından yardım almayı yeterli görerek yurda kesin dönüş yapmayabilir.

Bu konuda çıkarılan, 06.11.2008 tarih 27046 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesinde de “Kesin dönüş; Aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu” ifade edeceği öngörülmüştür. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarında; işsizlik sigortasından yardım almak kişinin yurt dışında oturduğuna ve yurda kesin dönüş yapmadığına kuvvetli bir delil ve karine oluşturur. Ancak bu karinenin aksi, somut olayın özellikleri içinde belirlenecek aynı güçteki delillerle de ispat olunabilir.

Mahkemece yapılacak iş; aylık bağlanabilmesi için anılan 6’ıncı maddenin aradığı kesin dönüş koşulunun yeniden ve usulünce (bu anlamda özellikle gerekirse son tarihli tercümeli TR 4 denilen ... sigorta kurumuna ait hizmet cetveli yeniden celbedilmeli v.s) araştırılarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Kabule göre de, mahkemece her ne kadar mahrum kalınan aylıkların yasal faizleriyle ödenmesine dair karar verilmiş ise de, geç ödenen aylıklarda faizin başlangıç tarihinin belirlenmesi yönünden, aylıkların bağlanmasında Kuruma tanınan 5510 sayılı Yasanın 42. maddesindeki 3 aylık işlem süresi gözetilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 26.06.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/155, Karar No: 2011/80, Tarih: 03.05.2011

**Ceza Genel Kurulu         2010/4-155 E.  ,  2011/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname : 2010/17672

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Görevi kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin, Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.04.2009 gün ve 1035-276 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 24.05.2010 gün ve 3255-10097 sayı ile:

“2547 sayılı Yükseköğretim Kanunun 3. maddesinin (c) bendi uyarınca üniversitelerin tüzel kişiliğe sahip bulunması karşısında, Selçuk Üniversitesine bağlı Meram Tıp Fakültesi Biyokimya Laboratuarının malzeme ihtiyacı için yapılan ihalelere ilişkin hukuka aykırılık iddiası nedeniyle sanıklar hakkında görevde yetkiyi kötüye kullanma suçundan açılan davada; suçtan doğrudan zarar görmediği halde, mahkemece yasaya aykırı gerekçe ile Yükseköğretim Kurulunun kamu davasına katılan olarak kabul edilmiş olmasının bu niteliği ve dolayısıyla yasa yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmayacağı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY'nın 317. maddesi uyarınca Yükseköğretim Kurulu Başkanlığı vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, temyiz isteğinin reddine” karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 29.06.2010 gün ve 17672 sayı ile;

“…Anayasanın 127/5, 130/5,7, 131/1; 2547 sayılı Yasa'nın 3/1-c, 7/3-k, 9/1-a, 57, Yükseköğretim Denetleme Kurulu Teşkilat, Görev ve Çalışma Usulleri Yönetmeliğinin 7/1-a,e, 24, 25. madde fıkra ve bentleri çerçevesinde üniversite tüzel kişiliğinin özerkliğinin yalnızca bilimsel özerklikle sınırlı olduğu, üniversite tüzel kişiliklerinin mali özerkliklerinin bulunmadığı, mali bütçe denetim yetkisinin Yüksek Öğretim Kurulunun yönetsel vesayet yetkisi kapsamında bulunduğu, bu denetimin yalnızca idari bir denetimle sınırlı olmadığı, cezai açıdan da Kurulun üniversite çalışanlar üzerinde denetim yetkisinin bulunduğu, bu yetkinin kullanımının yalnızca soruşturma aşamasıyla sınırlı olmadığı, bu görev ve yetkinin sözü edilen düzenlemelerle kovuşturma aşamasında da Yükseköğretim kuruluna yargılama sürecine yakınan ya da katılan olarak aktif bir biçimde katılma hak ve yetkisini kapsadığı, bu bağlamda sanıkların eylemleri sonucunda doğrudan zarar gören konumunda bulunan Yükseköğretim Kurulunun CMK'nun 234 ve müteakip maddeleri gereğince ceza davasına katılmak, verilen kararlara karşı yine CMK'nun 260. maddesi gereğince kanun yolarına başvurma hak ve yetkisinin bulunduğu” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak Özel Dairenin "temyiz isteğinin reddine" ilişkin kararının kaldırılmasına ve dosyasının incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar S. O.İ. M. S.B. A.U.K.A.G.G.T. M.G., A.Ö. A.Y. A.Ü.ve M. M.nin görevi kötüye kullanma suçundan yerel mahkemece beraatlerine karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Yükseköğretim Kurulu’nun suçtan zarar gören olarak kamu davasına katılma ve dolayısıyla hükmü temyiz etme hakkı bulunup bulunmadığı noktalarında toplanmaktadır.

5271 sayılı CYY’nın 237. maddesinin 1. fıkrasında; "Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar...şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler” hükmü ile kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunanlar üç grup halinde belirtilmiştir. Anılan düzenleme 1412 sayılı CYUY’nın 365. maddesindeki, “suçtan zarar görenler, soruşturmanın her aşamasında kamu davasına müdahale yolu ile katılabilirler” hükmü ile paralellik göstermekte ise de, yeni hükme önceki yasada yer almayan malen sorumlu ve dar anlamda suçtan zarar göreni ifade eden mağdurda eklenmek suretiyle, madde, öğreti ve uygulamadaki görüşlere uygun olarak, katılma hak ve yetkisi bulunduğu kabul edilenleri kapsayacak şekilde düzenlenmiştir.

Yasada “suçtan zarar görmek” kavramı açıklanmamış olmakla birlikte, gerek Ceza Genel Kurulunun, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında bu kavram, “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş olma hali” olarak anlaşılarak uygulanmış ve buna bağlı olarak dolaylı veya olası zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir.

Konumuza ilişkin olarak herhangi bir tüzel kişinin kamu davasına katılabilmesi için, CYY'nın davaya katılmayı düzenleyen genel kural niteliğindeki 237. maddesinde belirtilen koşulun gerçekleşmesi, başka bir deyişle suçtan doğrudan zarar görmüş bulunması veya herhangi bir yasada, belirli bir tüzel kişinin bazı suçlardan açılan kamu davalarına katılmasını özel olarak düzenleyen bir hükmün bulunması gerekir. Örneğin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Yasasının davaya katılmayı düzenleyen 18. maddesi uyarınca gümrük idaresinin, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Yasasının 18. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığının, 5411 sayılı Bankacılık Yasasının 162. maddesi uyarınca Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu ile Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunun başvuruda bulunmaları halinde kamu davasına katılacakları açıkça hükme bağlanmıştır. Özel yasa hükümleri uyarınca davaya katılmanın kabul edildiği bu gibi durumlarda, belirtilen kurumların suçtan zarar görüp görmediklerini ayrıca araştırmaya gerek bulunmamaktadır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümlenmesi için üniversitelerin ve Yükseköğretim Kurulu’nun yapısının da incelenmesi gerekmektedir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümlenmesi için üniversitelerin ve Yükseköğretim Kurulu’nun yapısının da incelenmesi gerekmektedir.

Üniversiteler; Anayasamızın 130/1 ve 2547 sayılı Yasanın 3/d. maddesi uyarınca kamu tüzelkişiliğine sahip yükseköğretim kurumlarıdır.

Yükseköğretim Kurulu ise, Anayasamızın 131. maddesi uyarınca yükseköğretim kurumlarının öğretimini planlamak, düzenlemek, yönetmek, denetlemek, yükseköğretim kurumlarındaki eğitim - öğretim ve bilimsel araştırma faaliyetlerini yönlendirmek, bu kurumların kanunda belirtilen amaç ve ilkeler doğrultusunda kurulmasını, geliştirmesini ve üniversitelere tahsis edilen kaynakların etkili bir biçimde kullanılmasını sağlamak ve öğretim elemanlarının yetiştirilmesi için planlama yapmak amacıyla kurulan bir üst kuruluştur.

Anayasamızın 130/8, 131, 2547 sayılı Yasanın 7. maddesi uyarınca, Yükseköğretim Kurulu’nun görevleri arasında, üniversitelerce hazırlanan bütçeleri inceleyip ve onayladıktan sonra Milli Eğitim Bakanlığına sunmak ve üniversitelere tahsis edilen kaynakların etkili bir biçimde kullanılmasını sağlamak da bulunmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yükseköğretim Kurulu'nun üniversitelerce hazırlanan bütçeleri inceleyip onayladıktan sonra, Milli Eğitim Bakanlığına sunmak ve üniversitelere tahsis edilen kaynakların etkili bir biçimde kullanılmasını sağlamak görevinin yanında, üniversiteleri denetleme yükümlülükleri de bulunmaktadır. Ancak sayılan bu görev ve yetkilere sahip olması Yükseköğretim Kurulunun, işlendiği iddia edilen “Biyokimya Laboratuarının malzeme ihtiyacı için yapılan ihalelerde hukuka aykırı davranmak suretiyle görevde yetkiyi kötüye kullanma” suçundan doğrudan zarar gördüğü anlamına gelmemektedir. Üniversitenin Tıp Fakültesinin malzeme alımında yapılan usulsüzlük ile tüzelkişiliği bulunan Selçuk Üniversitesi doğrudan zarar görmüş, üniversite bütçesinin hazırlanması ve kaynakların etkin kullanılması konusunda görevleri bulunan Yükseköğretim Kurulu ise dolaylı olarak zarar görmüştür. Aksinin kabulü halinde üniversite ile ilgili işlenen her suça Yükseköğretim Kurulunun katılabileceğinin kabulü gerekir.

Diğer taraftan yasa koyucu, anılan bazı özel yasalarda olduğu gibi Yükseköğretim Kurulunun, üniversitelere ilişkin kamu davalarına katılmasına yönelik bir düzenleme de getirmemiştir.

Bu itibarla, işlendiği iddia edilen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmeyen ve bu suçları takip görevi bulunmayan Yükseköğretim Kurulunun, bu suçla ilgili davaya katılma hak ve yetkisinin bulunmadığından, yerel mahkemenin yanılgılı uygulamaya dayalı olarak verdiği katılma kararının da hükmü temyize hak vermeyeceğinden, temyiz isteminin Özel Dairece reddedilmiş bulunması isabetli olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul Üyesi; “itirazın kabulü gerektiği” düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul Üyesi; “itirazın kabulü gerektiği” düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2011 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5203, Karar No: 2007/215, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5203 E.  ,  2007/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vs. vekili Avukat ... ve davacı Hazine vekili Avukat ... geldiler. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelen tarafın yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında Hazine’nin dayandığı tapu kaydınından mahkeme kararlarına istinaden yapılan terkinleri gösterir haritaların ve bunlara ilişkin mahkeme kararlarının incelenmesine gerek duyulmuştur. Bu nedenle;

1) Hazine’nin tutunduğu ve 21.12.1951 tarih 55 sıra numaralı (14 ada 1 parsel) kayıttan gelen tapu kayıtlarının bütün tedavüllerinin ve bu kayıtlara ilişkin “tapu dosyasının" onaylı suretinin,

2) Hazine tapusundan 14.09.1955 tarih 46 sıra numaralı kayıtla yapılan 17.059 metrekarelik, 21.03.1958 tarih 88 sıra numaralı kayıtla yapılan 9.160 metrekarelik, 10.09.1958 tarih 13 sıra numaralı kayıtla yapılan 107.000 metrekarelik ve 04.03.1959 tarih 2 sıra numaralı kayıtla yapılan 14.981.50 metrekarelik iptal ve terkinlere ilişkin haritaların onaylı suretlerinin,

3) Yukarıda sözü edilen terkinlerin yapılmasına esas teşkil eden ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 29.11.1954 tarih 1954/492 esas 1954/716 karar, 20.03.1958 tarih 1956/692 esas, 10.05.1957 tarih 1952/1 esas 1957/323 karar ve 23.05.1958 tarih 1955/274 esas 1958/484 karar sayılı dava dosyaları ile bunlara ilişkin ilamların ve kararın eki olan haritaların onaylı suretlerinin,

4) Dava konusu 456 ada 12 ve 47 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1973/548 esas 1977/825 karar ve 1973/548 esas 1977/827 karar sayılı dava dosyalarının akibetinin araştırılarak sonuçlanmışlar ise dava dosyalarının ve ilamlar ile varsa kararların eki olan haritaların onaylı suretlerinin,

5) ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1973 yılı esas defteri ve özellikle 1973/548 esas ve 549 esas numaralar civarındaki defter kayıtlarının incelenerek benzer şekilde açılmış bulunan başkaca davalar olup olmadığı araştırılarak buna ilişkin tutanağın dosya içine konulması ve varsa dava dosyalarının akibeti araştırılarak ilgili dava dosyalarının,

Bulundukları yerlerden celbi ile dosya içine konulması, tüm eksiklikler tamamlandıktan sonra temyizen incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/462, Karar No: 2023/1812, Tarih: 07.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/462 E.  ,  2023/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1037 E., 2022/1430 K.

DAVA TARİHİ : 08.06.2015

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; koltuk ve kanepe imalatı yapılan işyerinde 25.05.2015 günü çalışma yaptığı esnada yangın meydana geldiğini ve imalathanede/fabrikada bulunan tüm malzemeler ile birlikte bina ve çatısının tamamen yandığını, bahçe duvarındaki demirler için kaynak çalışması yapılırken içerideki atölyeye ateş sıçraması sonucu içeride çalışma yapılan süngerin alev aldığını, bunun üzerine yangın söndürme tüpü ile müdahele edildiğini ancak sıkılan yangın söndürme tüpü ile yangının sönmediğini, tam aksine yangın söndürme tüpünden çıkan kimyasal maddenin alev alıp yangının daha da büyümesine neden olduğunu, geçen süreçte yangının şiddetlendiğini ve bütün imalathanenin içindekilerle beraber yandğını, yangın söndürme tüpleri gereği gibi çalışmadığı gibi içindeki kimyasal maddelerin standarda uygun olmadığını, kolaylıkla söndürülebilecek küçük bir yangının büyüyerek telafi edilemeyecek zarara neden olduğunu, davalıların yangın tüpü satıcısı ve imalatçısı olarak ve işyeri güvenliği uzmanı olarak sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... ve Süleyman vekili; işyerinde gelişigüzel yapılan kaynaktan çıkan alevlerin sıçraması sonucu yangın çıktığını, yangına müdahale edilen tüplerin kendisine ait tüpler olup olmadığının anlaşılamadığı, davacının yangın tüplerinin kulanımı ve yangına müdahale edilmesi konusunda eğitim talep etmesi gerektiğini, davacının böyle bir talebi olmadığı gibi kendisinin de yangına müdahale hususunda eğitim verme yetkisinin bulunmadığını, yangın tüplerinin kullanım talimatlarının, her tüpün üzerinde bulunduğunu, davacının işyerinde yangına müdahale edecek eğitimli kişileri belirlemesi ve yangına müdahale ekibi oluşturması gerektiğini, davacının tam kusurlu olup, işyerindeki zarardan sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; söz konusu iş yerinde, işyeri güvenliği ve risk uzmanı olarak çalışmakta olduğunu ancak yangın sebebi ile kendisine kusur atfedilmesinin mümkün olmadığını, davacının eşinin kusuru nedeniyle çıkan yangın sonucunda ve iş yerinde kuru ve çabuk tutuşacak malzemelerin olması ve yangın tüpünün doğru kullanılmaması nedeniyle yangının büyüdüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2015/352 E., 2018/150 K. sayılı kararıyla; davacının yangın tüplerine ilişkin davalılarca anlaşma yaptığına dair dosyada usulünce sunulmuş bir delil bulunmadığı, davacının anlaşmasını sözlü olarak yaptığını beyan ettiği, dosya kapsamında usulünce ispatlanmış bir anlaşmanın bulunmadığı, bu firmanın sahibinin davalı ... olduğu, davalı ...'ın ise davaya konu tüplerin alım satım ve bakım işlerinde muhatap olunan şahıs olduğu ancak yangından önce yapılan bakım sonucunda bu davalıya ait Karsan marka tüplerin değil, Vizyon marka tüplerin getirildiği, yangında da Vizyon marka tüplerin kullanıldığı, Süleyman'ın Karsan isimli şirketle ve sonradan getirilen Vizyon isimli tüplerin tedarikçisi şahısla resmi bağının bulunmadığı, davalı ...'in ise davacının iş yerinde iş güvenliği ve risk analiz uzmanı olduğu, netice itibari ile alınan raporlar değerlendirilerek, tüplerin yangın sonucu derhal emanete alınarak incelenmediği, dosya kapsamında davalılarla yapılmış ve usulünce ispatlanmış bir anlaşmanın bulunduğu gerekçesiyle Murat ve Süleyman hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkında ise sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.11.2018 tarihli ve 2018/1128 E., 2018/1445 K. sayılı kararıyla; yangında kullanılan Vizyon marka yangın söndürme cihazının hatalı olduğunun ve bu cihazları davacıya ait iş yerine getirenin davalı ... olduğunun anlaşılması karşısında Süleyman'ın tedarikçi sıfatının bulunduğu dikkate alınarak, olayda sorumluluğunun bulunduğu, bu açıdan gerçek zararın mevcut deliller kapsamında değerlendirilerek bu davalı hakkında hüküm kurması gerektiğinden bahisle davacının istinaf başvurusunun ... ve ... yönünden reddi ile davalı ... yönünden kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılarak dosyanın işlem yapılmak üzere mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 01.07.2021 tarihli ve 2020/5652 E., 2021/7736 K. sayılı ilamıyla; Kanunda sayılan geri gönderme sebepleri gerçekleşmediğinden dava dosyasının kararda belirtildiği üzere inceleme yapılarak karar verilmesi için ilk derece mahkemesine iadesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, gerekirse Kanun'un 353/1-b-3 maddesi uyarınca işin esasının, Bölge Adliye Mahkemesince, varsa eksik delillerin toplanması ile dava dosyası incelenip karara bağlanması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ...'ın, Karsan adlı tüplerin yetkili satıcısı ve bayii olmasına rağmen davacı ile yapılan ve usulünce ispatlanmış bir sözleşme bulunmadığı gibi, yangın sırasında kullanılan tüplerin bu marka olmayıp Vizyon marka tüpler olduğu, bu marka tüplerin işbu davalı ile ilgisinin bulunmadığı gibi dosya kapsamında başka marka tüplerin yangından önce fabrikaya yerleştirilmesinden davacının haberi olmasına rağmen müdahale edilmediği dolayısıyla bu davalı açısından davanın reddi gerektiği, yine davalı ...'in olayda üzerine düşen sorumluluğu yerine getirdiği denetlenen raporlar ile sabit olduğu, bu nedenle davalıya yönelik bir kusurdan bahsedilemeyeceği anlaşılmakla bu davalı hakkındaki davanın da reddi gerektiği, davalı ...'a yönelik davanın ise; zarar ile davalının eylemi arasında illiyet bağı açısından inceleme yapılarak, yangının bizzat davacının eşinin eyleminden kaynaklandığı, bulunulan ortamın etkisi ve geç, yetersiz ve hatalı müdahaleler sonucu yangının çok hızlı büyüdüğü, büyük alevlere karşı kullanılan tüplere ait gazın hem kendisinin yanması hem de alevlere karşı bir etkisinin olmasının söz konusu olmayacağı bu nedenle tüplerdeki mevcut eksik ya da ayıbın varlığının zararın oluşması ya da büyümesinde etkisinin olmadığı, yangında kullanılan tüplerin, yangın sonrasında usulünce tespit edilerek muhafaza altına alınmadığı gibi yangından yaklaşık bir hafta sonra yapılan tespitte sunulan tüplerin ise yangında kullanılan tüpler olup olmadığı hususunun tam tespit edilemeyeceği dolayısıyla davalıların eylemleri arasında illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri