muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5892, Karar No: 2018/8371, Tarih: 01.10.2018

Bu durumda mahkemece; davacı ... için, davaya konu kaza ile davacı ...'nın ölüm tarihi arasındaki süre için tazminatın hesaplanması konusunda, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca

göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...Ş., davalı ..., davacı İçişleri Bakanlığı Temsilen Hazine'ye verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ne geri verilmesine 1.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2477, Karar No: 2020/3142, Tarih: 07.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2477 E.  ,  2020/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 210. maddesinin birinci fıkrasında “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez”,

Aynı Kanunun 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” hükümlerine yer verilmiş olup bu kapsamda;

Bölge Adliye Mahkemesince olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirtilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, mağdurenin dinlenip dinlenmemesi konusunda herhangi bir karar verilmeden, aşamalarda alınan ifadeleri duruşmada izlenmeden ve 5271 sayılı CMK’nın 282/1-c. maddesi gereğince sanığa okunmadan atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi, Dairemizin 17.09.2019 gün ve 2019/482 Esas, 2019/10903 Karar sayılı ilamında anılan maddeler de belirtilerek bozma nedeni yapılmasına rağmen bozma sonrası yapılan yargılamada mağdure dinlenmeden ve daha önceki görüntülü ifadeleri duruşmada izlenmeden sadece bilirkişi marifetiyle ifade dökümlerinin yaptırılmasıyla yetinilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/569, Karar No: 2015/6322, Tarih: 10.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/569 E.  ,  2015/6322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı L.. Deri Tekstil Hed. Eşy. Eml. İnş. Turz. Tic. Ltd. Şti. ile davalılar A.. Ş.., birleşen 2012/442 Esas sayılı davada davacı E.. A.. ile davalılar 1-F.. E.. 2-A.. Ş.. 3-A.. E.. arasındaki davadan dolayı Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.11.2014 tarih ve 2012/252-2014/493 sayılı hüküm asıl dava davacısı ile asıl ve birleşen dosya davalısı A.. Ş.. vekillerince temyiz edilmiş, asıl dosya davacısı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat E.. Z.. geldi. Davalılar A.. Ş.., F.. E.. vekilleri ile davalı asil A.. E.. ve üçüncü şahıslar S.. Ç.., R.. T.. vekilleri ile fer'i müdahil E.. A.. vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Birleşen dava dosyası davalılarından F.. E..'a mahkeme kararının tebliğ edilmediği gibi, diğer davalı A.. E..'a yapılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine uygun olmadığı anlaşılığından mahkeme kararının her iki davalıya usulüne uygun şekilde tebliğinin yapılması sağlanarak temyize cevap süresi beklendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26119, Karar No: 2013/21882, Tarih: 10.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/26119 E.  ,  2013/21882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 2.İŞ)

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti ile prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 18.03.2002 tarihinde tornacı olarak işe başladığını ve üst düzey yönetici-müdür olarak görev yapmakta iken iş akdinin haksız olarak 31.01.2008 tarihinde feshedildiğini, davalı işverenlikteki çalışmasının kesintisiz olduğunu ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai ücretleri ile prim alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının, müvekkili şirkette 2002-2006 yılları arasında çalıştığını, daha sonra ise müvekkili şirkete kalıp işi yapan Çebi Kalıp Tic Ltd Şti'nde çalıştığını, her iki şirket ayrı tüzel kişiliklerinin bulunduğunu bu nedenle davanın husumetten reddi gerektiğini, mahkeme aksi kanaatte ise davanın esastan reddedilmesi gerektiği zira davacının iş yerinden kendi isteği ile ayrıldığını ve geri dönmemesi üzerine işine son verildiğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda; davacı, üst düzey yönetici-müdür olarak görev yaptığını ve net 3100 TL ücret aldığını iddia ederek alacak taleplerinde bulunmuştur.

Mahkemece; davacının görev yaptığı yerde yukarıdaki ilkeler doğrultusunda davacının yaptığı çalışmayı denetleyen başka bir yönetici olup olmadığı, davacının çalışma saatlerini kendisinin belirleyip belirlemediği araştırılmadan fazla çalışma alacağına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3830, Karar No: 2015/272, Tarih: 16.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/3830 E.  ,  2015/272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1372, Karar No: 2022/6577, Tarih: 04.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/1372 E.  ,  2022/6577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıkların muhasebe kayıt ve defterleri ile gerekli belgelerin temini ile defterler üzerinde Ticaret, İcra ve İflas Hukuku ile Ceza hukuku konularında uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak; TCK'nın 161, 162. maddelerinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması gerektiği gözetilmeden sadece bankacı bilirkişiye ve defter ve belgelerin tümü teslim edilmeden bilirkişi incelemesi suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

2-Mahkemenin, sanığın eyleminin TCK'nın 161/1. maddesinin hangi fıkrasına uyduğu gerekçede tartışılmadan sanık hakkında sadece TCK'nın 161/1. maddesinden hüküm kurulması,

3-İflas kararı objektif bir cezalandırılabilme şartı olup, sanığın hileli iflas suçundan cezalandırılabilmesi için mutlaka kesinleşmiş iflas kararının bulunması ve denetime imkan verecek şekilde kesinleşme şerhi içeren onaylı suretinin dosya içerisine alınması gerekmekte olup, sanığın yetkilisi olduğu Dörtler Gemi İnş.Dek.Tur.Gıda İnş.San.ve Tic.A.Ş hakkında verilen İstanbul Anadolu 73. Asliye Ceza Mahkemesi 23.02.2015 tarih 2015/171 Esas 2015/90 Karar sayılı iflas kararının denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3371, Karar No: 2020/5683, Tarih: 03.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/3371 E.  ,  2020/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(TÜKETİCİ MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 29.11.2018 gün ve 2018/337-2018/604 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- Hükmü temyiz eden davalı vekilinin HMK’nun 336/2. maddesinde öngörüldüğü üzere davalının mali durumunu gösterir nitelikte belge sunmadığı görüldüğünden  davalı vekilinin yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmü temyiz eden davalı vekiline Dairemiz adli yardım talebinin reddi kararının tebliği ile ret kararına karşı itiraz süresi de beklenerek itiraz edilmez ise veya davalı itirazının ilgili mercice reddi halinde; hükmü temyiz eden davalı tarafından Harçlar Kanununa göre hüküm altına alınan değer üzerinden hesaplanacak nispi temyiz harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken harç yatırılmadığı görülmüş olup harcın ikmali için davalı vekiline muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentlerde belirtilen nedenlerle davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle dosyanın yerel mahkemesine  GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14761, Karar No: 2013/2707, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/14761 E.  ,  2013/2707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında müvekkilince davalıya satılarak teslim edilen mallara karşılık davalı yanca keşide olunan toplam 24.000 TL tutarlı iki adet çekin alındığını, sonrasında davalı yanca bedellerinin ödenmemesi üzerine icra takibine girişilmiş ise de davalı borçlunun itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; ticari ilişki nedeniyle davacıya borçlu bulunmadığını daha önce aldığı malların bedelini ödediğini, davaya konu olan iki adet çekin de arasında bulunduğu toplam 60.000 TL tutarlı beş adet çekin hatır çeki olarak davacıya verildiğini karşılığında bir mal verilmediği gibi bedelsiz bulunan çeklerden davadışı üç adedi davacı yanca iade edilmesine rağmen davaya konu iki adedinin geri verilmediğini ve haksız şekilde takibe konu edildiğini bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı yanın takibe konu çeklerin hatır çeki veya davacıdan satın alınacak mallara karşılık avans şeklinde verildiğine dair savunmasını yazılı delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının kısmen iptaliyle 24.000 TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle takibin devamına hükmolunan tutarın %40'ına tekabül eden 9600 TL tutarındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

TTK 726/1. Yeni TTK (814/1.) maddesinde “hamilin cirantalarla keşideci ve diğer çek borçlularına karşı haiz olduğu müracaat hakları ibraz müddetinin bitiminden itibaren altı ay geçmekle zamanaşımına uğrar” denilmekte olup diğer bir anlatımla hamilin kambiyo hukukunun kendisine tanıdığı haklardan yararlanma olanağını yitirdiği hüküm altına alınmıştır.

Ancak bu halin, çekin bir temel ilişki sebebiyle borçlu tarafından imzalanıp tevdi edilmiş olduğu dikkate alındığında, lehdarın temel ilişkiye dayanarak dava açma hakkını etkilememesi gerektiği şüphesizdir. Ne var ki, zamanaşımına uğramış çek artık tek başına alacağın varlığını ispatlamaya yeterli kabul edilmeyecektir. Bu itibarla keşidecinin imzasını taşıyan çeke HUMK 292/1 HMK 202/1. maddesi uyarınca yazılı delil başlangıcı olarak dayanılıp, tanık da dahil gösterilerek tüm deliller toplanılmak suretiyle iddianın kanıtlanması yoluna gidilmelidir.

Somut olayda davacının lehdar, davalının keşideci olarak yer aldığı toplam 24.000,00 TL tutarlı iki adet çekin yasal sürede müracaat edilmemesi nedeniyle zamanaşımına uğradığı ve davacı tarafından bu iki çeke dayanılarak icra takibine geçildiği davalının itirazı üzerine takibin durduğu görülmekte olup, bu durum karşısında yazılı delil başlangıcı niteliği taşıyan davaya konu çeklerle ilgili olarak davacı lehdarın temel ilişkiye konu alacağını tanık dahil her türlü delille kanıtlama olanağı bulunduğu ve böylece ispat yükünün davacı tarafta olduğu gözetilerek tüm deliller toplanıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken dava ve takibe konu belgelerin çek vasfında olduğunun kabul edilip ispat yükünün tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3747, Karar No: 2024/1601, Tarih: 28.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3747 E.  ,  2024/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/208 Esas, 2022/388 Karar

İHBAR OLUNAN : ... Sigorta A.Ş. vekili Avukat ...

FER'İ MÜDAHİL : Zonguldak 1.Noterliği vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bankada hesap açtırarak hazine bonosu aldığını, yanında çalışan ... ... isimli kişinin davalı bankadaki hesaplardan, banka çalışanlarının gerekli dikkati ve özeni göstermemesi sonucunda çeşitli tarihlerde, çeşitli miktarlarda paralar çektiğini, bu ödemelerden davacının haberinin olmadığını, bahse konu paraların yasalara aykırı şekilde ödenmiş olmasından banka ve istihdam ettiği kişilerin sorumlu olduğunu ileri sürerek tüm zararın tespiti ile fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile şimdilik 18.000,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı geçtikten sonra açıldığını, hesap ile ilgili işlemlerde bankanın herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının işlemlerin tamamından haberdar olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 18.10.2012 tarih, 2005/186 E. ve 2012/314 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili ile ihbar olunan ... ... vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 27.02.2015 tarih, 2014/16833 E. ve 2015/2677 K. sayılı kararıyla hesaba giren paranın sadece hesap sahibine veya onun izni ile başkalarına ödenmesinde bankaların dikkat ve ... yükümlülüğünün bulunduğu, yapılan ödemenin usulüne uygun olduğunu ispat yükünün bankaya ait olduğu, ödeme belgelerinde davacının imzasının bulunup bulunmadığı, ödemelerin usulsüz olduğunun anlaşılması halinde, banka hesap ekstrelerinin getirtilerek davacının bu işlemlere icazet verip vermediğinin ve varsa usulsüz işlemleri yapan kişinin davacı çalışanı olması halinde zararın oluşumunda davacının da müterafik kusurunun bulunup bulunmadığının denetlenmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 20.12.2018 tarih, 2016/202 E. ve 2018/496 K. sayılı kararı ile davacının çalışanı olan dava dışı ... ...'nın davalının banka hesaplarından 20.12.2004 tarihinde 16.000,00 TL ve 07.12.2004 tarihinde 2.000,00 TL çektiği, 07.02.2004 ve 20.12.2004 tarihli dekonttaki imzaların davacının ... ürünü olmadığı, banka hesabına giren paranın hesap sahibine yada onun talimatı ile üçüncü kişiye ödenebileceği, davacı tarafından bahsi geçen ödemelere ilişkin herhangi bir talimatın verilmediği, banka tarafından yapılan ödemelerin usulsüz olduğu, dava dışı ... ...'nın davacının çalışanı olduğu ayrıca davacının hesaplarını kontrol etmediği ve zarar görmemek için gerekli önlemleri almadığı bu nedenle de davacının müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile 8.000,00 TL'nin 20.12.2004 tarihinden, 1.000,00 TL'nin 07.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, davacı vekili, davalı vekili ve fer’i müdahil vekilince temyiz edilmiştir.

D. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 09.12.2019 tarih, 2019/1147 E. ve 2019/7915 K. sayılı kararıyla davacının ... ürünü olmayan belgelere istinaden paranın ödenmesi nedeniyle davalı banka, parayı çeken kişinin kendi elemanı olması nedeniyle de davacı eşit kusurlu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, davacı tarafa ait hesabın hazine bonosu hesabı olduğu, paraya çevrilen hazine bonolarının öncelikle davacının hesabına yatırıldığı ve bu hesaptan dava dışı ...’a ödeme yapıldığı, konuya ilişkin ceza yargılamasının yapıldığı Zonguldak 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/46 E. sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında bizzat davacının 14.03.2005 tarihli duruşma sırasında “hesaplarımı günlük kontrol ettiğim doğrudur. Ancak Hazine bonosu hesaplarımı kontrol etmiyordum” şeklinde beyanda bulunduğunun iddia edilmesi karşısında, bozdurulan hazine bonolarının öncelikle davacının günlük kontrolünü yaptığını ikrar ettiği hesaba yatırılıp daha sonrasında davacı çalışanı ... tarafından bankadan çekilip çekilmediği, teknik olarak bozdurulması halinde yatırım hesabından (aynı hesaptan) çekilmesinin mümkün olup olmadığı, bu suretle davacının hesaptan paraların çekilmesine icazet ... sayılıp sayılmayacağı hususlarının irdelenmesi ve icazet vermesi halinde davalı bankanın sorumlu tutulamayacağının değerlendirilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

E. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece 16.06.2020 tarih, 2020/50 E. ve 2020/77 K. sayılı kararı ile önceki kararın gerekçesiyle direnme karar verilmiştir.

F. Üçüncü Bozma Kararı