muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8655, Karar No: 2025/3004, Tarih: 06.03.2025

... planına uygun olarak sosyal donatı alanları ve kamu tesis alanları oluşturulduğunu, kamu tesis alanlarının kurumların ihtiyaçları doğrultusunda değil halkın ihtiyaçları doğrultusunda oluşturulduğunu, imar planları yapılırken kurumlara sorulmamasının külfetinin belediyeye yüklenemeyeceğini, ... planını yapma yetkisinin büyükşehir belediyesine ait olduğunu husumetin büyükşehir belediyesine yöneltilmesi gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte ıslah edilen kısmın bedeline ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin de usul ve kanuna aykırı olduğunu, müvekkili belediye tarafından taşınmazlara fiilen el atılmadığını, taşınmazın kullanımında davacıya engel olunması davacının mülkiyet hakkının kısıtlanması tasarrufuna engel olunmasının söz konusu olmadığını, taşınmaz bedelinin fahiş olduğunu, bilirkişi raporlarına itirazlarının değerlendirilmediğini, emsal alınan taşınmazla davaya konu taşınmazlar arasında konum, satış değeri ve imar durumu bakımından farklılıklar mevcut olduğunu, ecrimisil talep koşullarının da oluşmadığını, ecrimisil talep edilebilmesi için kötüniyet şartının da gerçekleşmediğini, ecrimisil bedelinin de çok yüksek belirlendiğini, ecrimisil yönünden emsal taşınmazın otopark olarak kullanıldığını, şehir merkezine daha yakın olduğunu etrafında devlet hastanesi kamu kurumları ve ticarethaneler bulunduğunu, bilirkişi raporunda belirlenen emsali ve hesaplanan değeri de kabul etmediklerini belirterek resen gözetilecek sebeplerle de kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazlara dere ıslahı için taş duvar örmek ve yol geçirmek suretiyle kamulaştırma olmaksızın filen el atıldığı, dava konusu taşınmazların 1/1000 ölçekli Uygulama İmar Planı içerisinde kalması nedeniyle arsa vasfında kabul edilerek emsal araştırma yöntemi ile dava konusu taşınmazların değerinin tespiti ile fiilen el atılan ve fiilen el atılmayıp kalan kısımlarının şekli ve derinlikleri yönünden davacılara yararı kalmayan kısımlarının bedeline hükmedilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı, anılan taşınmazlara dere ıslahı için taş duvar örmek ve yol geçirmek suretiyle fiilen el atan idarenin davalı kurum olması sebebi ile husumetin davalı belediyeye yöneltilmesinin doğru olduğu, nitekim aynı taşınmazlar hakkında diğer bir kısım paydaşlar tarafından açılan davaların Yargıtay denetiminden geçtiği, metrekare birim bedelinin uygun olduğu belirtilerek, dava konusu taşınmazlardaki davacılar payının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde davacılar payına isabet eden alanlar üzerinden tapu kaydının iptaline karar verilmesi, bu şekilde verilen hükümde de tazminat miktarları doğru olarak belirtildiği hâlde, davacıların 20074 ada 2 parseldeki hisselerine isabet eden yüzölçümü miktarları ile 20077 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki hisselerine isabet eden yüzölçümü miktarları (davacılar ..., ... ve ...’ün 20077 ada 3 parselde 0,38 m²ye karşılık gelen hissesi, ...’ın ise 0,93 m² ye karşılık gelen hissesi olduğu halde 20074 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki ..., ... ve ...’ün 1,46 m²ye karşılık gelen hisseleri, ...’ın ise 4,25 m²ye karşılık gelen hissesinin 20077 ada 3 parseldeki hisseleri olarak yazıldığı, 20077 ada 3 parseldeki hisselerine karşılık gelen miktarların da 20074 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki miktarlar olarak yazıldığı) karıştırılarak infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığından Mahkeme kararı bu yönden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın temyiz yolu açık olan ... payı yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmaza dere ıslahı için taş duvar örmek ve yol geçirmek suretiyle kamulaştırma yapılmaksızın fiilen el atıldığı anlaşıldığından arsa niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal kıyaslaması suretiyle değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin davacılara ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

4. Buna karşın ...’ın Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/235 Esas, 2020/745 Karar sayılı kararı ile kısıtlandığı anlaşıldığından hükmedilen bedelin vasiye ödenmesine karar verilmesi gerekirken davalıya ödenmesine karar verilmesi hatalıdır.

4. Buna karşın ...’ın Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/235 Esas, 2020/745 Karar sayılı kararı ile kısıtlandığı anlaşıldığından hükmedilen bedelin vasiye ödenmesine karar verilmesi gerekirken davalıya ödenmesine karar verilmesi hatalıdır.

5. Ayrıca; eldeki davada taşınmaza 04.11.1983 tarihinden sonra el atılmıştır. 7421 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kanun’a eklenen Ek Madde 4'ün üçüncü fıkrası; “Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir.” şeklinde düzenlenmiştir. 2942 sayılı Kanun'un 6487 sayılı Kanun'la değiştirilen Geçici 6 ncı maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları; "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle ve Anayasa'nın 2 inci ve 35 inci maddelerine aykırı bulunarak 13.03.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2942 sayılı Kanun'da 04.11.1983 tarihinden sonraki fiili el atmalara ilişkin başkaca bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle kaynağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar ile 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararlarından alan 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekâlet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinden 2942 sayılı Kanun'un Ek Madde 4'ün üçüncü fıkrasının uygulanma imkanı bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

Ne var ki, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı idare vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı idare vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2. Kamu düzenine ilişkin hususlar yönünden resen yapılan inceleme sonucu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (7) nci bendinde geçen "...’a" kelimelerinin hükümden çıkartılması, yerine "vasiye" kelimesinin yazılması, (13-a) numaralı bendinin hükümden çıkartılması, yerine ''Karar tarihi itibarıyla alınması gereken 9.332,02 TL harçtan peşin alınan 2330,05 TL istinaf harcının mahsubu ile bakiye 7001,97 TL istinaf karar harcının davalı idareden alınarak peşin alınan istinaf harçları ile birlikte Hazineye irat kaydına,'' cümlesinin yazılması, (14-a) numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine "Karar tarihi itibarıyla alınması gereken 23.022,77 TL harçtan peşin alınan 5755,69 TL istinaf harcının mahsubu ile bakiye 17.267,08 TL istinaf karar harcının davalı idareden alınarak peşin alınan istinaf harçları ile birlikte Hazineye irat kaydına," cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA.

Davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, fazla yatırılan temyize başvuru harcının istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10241, Karar No: 2014/8567, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10241 E.  ,  2014/8567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23916, Karar No: 2021/8336, Tarih: 08.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/23916 E.  ,  2021/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacılar vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğunu bildiren 20.09.2021 tarihli dilekçeyi dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) İŞLEMSİZ İADESİNE; 08/11/2021gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2095, Karar No: 2018/2990, Tarih: 27.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/2095 E.  ,  2018/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Dava, çekişmeli taşınmazın ... olduğu iddiası ile ... İdaresi tarafından açılmış olduğu gibi Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 25.09.2017 gün ve 2016/1569-2017/6765 sayılı bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış olduğuna göre Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'ne ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın, anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 27.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9793, Karar No: 2021/1680, Tarih: 16.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9793 E.  ,  2021/1680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyadaki bilirkişi raporları, tanık beyanları, taraf anlatımları, olayın oluş şekli dikkate alındığında mahkemece sanığın kusur durumunun tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden ve yapılacak keşfin bu açıdan dosyaya bir yenilik kazandırmayacağı anlaşıldığından tebliğnamede kusur durumunun belirlenmesi için keşif yapılması gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ceza miktarına, eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü, asfalt kaplama yolda seyrederken, kontrolsüz üç yönlü kavşağa geldiğinde, aracının sağ ön kısımlarına, sağdan kavşağa kontrolsüzce giriş yapan katılan idaresindeki bisikletin ön kısımlarıyla çarpmasıyla, sanığın kavşağa yaklaşmasına karşın hızını azaltmayarak tali kusuruyla, bir kişinin vücudundaki kemik kırıklarını hayat fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında TCK'nın 89/4 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 7 ay 15 günlük hapis cezasının aynı Kanunun 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında, “4500 TL” yerine “5500 TL” adli para cezasına hükmedilmesi,

2-)Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,

3-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4-5.fıkralarının hükümden çıkarılarak 4.fıkra yerine “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 225 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin ve hükmün 5. fıkrasında yer alan ''tahsil edileceğinin'' ibaresinden sonra ''ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı'' ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12161, Karar No: 2011/421, Tarih: 20.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/12161 E.  ,  2011/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.05.2009 gün ve 2007/944 - 2009/269 sayılı kararı onayan Daire’nin 31.05.2010 gün ve 2009/10450 - 2010/6079 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı ...’ın nikahsız eşi, diğer davacı ...’ün babası ...’ün İpragaz marka tüpten çıkan yangın sonucu hayatını kaybettiğini, davalı ... şirketinin tüpgaz zorunlu sorumluluk sigorta poliçesi düzenleyicisi olduğunu, müvekkillerinin maddi ve manevi zararları doğduğunu ileri sürerek, ... için 1.000,00 YTL destek tazminatı, 10.000,00 YTL manevi, eş Maryam için 10.000,00 YTL destek tazminatı ve 50.000,00 YTL manevi tazminat olmak üzere toplam 71.000 YTL’nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin tüpgaz zorunlu sorumluluk sigorta poliçesinden kaynaklanan sorumluluğun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, manevi zararın teminat dışı olduğunu savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, yangının çıkış nedeninin kesin olarak belirlenemediğini, müvekkili şirketin piyasada beyaz renkli tüpünün bulunmadığını, beyaz tüpün hangi LPG şirketine ait olduğunun tespit edilmesi gerektiğini, yangına davacıların murisinin neden olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 07.01.2006 tarihinde tüp gazdan alev alması sonucu çıkan yangında ölen davacıların murisi Hasan Gözgöz’ün yangının çıkmasında kullanıcı olarak kusurlu bulunduğu, davalı ...Ş.’nin kusur ve sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ...Ş. hakkındaki davanın reddine, diğer davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacılar vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 31.05.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 20.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4422, Karar No: 2018/2871, Tarih: 16.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4422 E.  ,  2018/2871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

(iki kez)

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 24.04.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan mağdure Fatma vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16856, Karar No: 2017/24935, Tarih: 15.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16856 E.  ,  2017/24935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 148 ada 53 sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.