muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/784, Karar No: 2015/8588, Tarih: 12.05.2015

Davacı 19.6.2014 tarihinde ... ve .... Belediye Başkanlıklarına karşı açtığı işe iade davası ile işyerinde geçici işçi statüsü adı altında çalıştırılmasına rağmen gerçekte kesintisiz çalıştığından "daimi işçi" kadrosunda sayılması ve anılan komisyonca hazırlanan listede yer alması gerektiğini, su ve kanalizasyon işinde fiilen 20.5.2014 tarihine kadar çalıştığını, ... Belediye yetkililerince sürekli olarak resmi işe giriş işlemlerinin yapılacağı şeklinde oyalandığını, 20.5.2014 tarihinde sözlü olarak iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini ileri sürerek işe iadesine karar verilmesini istemiş, delil olarakta üç tanığın isim ve adresini bildirmiştir.

Kapanan ... Belediyesinin su ve kanalizasyona vs.ilişkin taşınır veya taşınmaz, hak ve borçları ile ... Belediyesine, bunların dışında kalanların Korgan Belediyesine devredilmesi nedeniyle davalılardan hangisine husumet yöneltilebileceği mahkemece davacının yaptığı iş belirlendikten sonra ortaya çıkacak olup davacının yaptığı işe göre kapatılan belediyenin tüm hak ve alacakları, taşınır ve taşınmazlarını devralan davalıya karşı kapatılan belediyenin halefi sıfatıyla dava açılmış olması doğrudur.

2-Davanın süresinde açılıp açılmadığı konusuna gelince; Davacının kapanan belediye tarafından 30.3.2014 tarihli çıkış bildirgesi ile Mart ayındaki 16 günlük çalışmasıda gösterilerek işten çıkışı "işyerinin kapanması" kodu ile bildirilmiş isede K.. B..nın 9.7.2014 tarihli yazısı ile davacının 30.3.2014 tarihine kadar çalıştığını bildirmesi karşısında davacının 16.3.2014 tarihine kadar çalıştığı belirtilerek verilen çıkış bildirgesinin fiili çalışma yönünden gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.

Davacı fiilen 20.5.2014 tarihine kadar çalıştığını ileri sürdüğüne ve Korgan Belediyesine çektiği 30.5.2014 tarihli ihtarnamede iş akdinin feshedildiğinin 20.5.2014 tarihinde sözlü olarak söylendiğinden söz ettiğine göre HMK'nun 31.maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında davacının bildirdiği tanıklar gerekirse Çiftlik Belediyesinin daimi kadrolu işçilerinin isimleri ve adresleri belirlenerek resen tanık olarak dinlenerek davacının ... Belediyesindeki su ve kanaliyazson işinde fiilen hangi tarihe kadar çalıştığı, davacı çalışmadı ise bu işin fiilen kim tarafından yapıldığı belirlenmeli, ayrıca Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Karar Tutanağı ve eki işçi listesinin ilan edilip edilmediği, davacının bu tutanak ve eki işçi listesinde haberdar olma imkanının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturularak işe iade davasının 1 aylık hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığı tespit edilip çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkeme kararının eksik inceleme ve araştırma nedeniyle bozulması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun davanın husumet yokluğu ve bir aylık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin mahkeme kararının yerinde olduğuna ilişkin ONAMA kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/21278, Karar No: 2016/2602, Tarih: 07.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/21278 E.  ,  2016/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2013/385-2014/194

Dava,15.06.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelirler ve yapılan masraflar nedeniyle oluşan Kurum zararının davalı işverenden 5510 Sayılı Yasa gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Şirket avukatı tarafınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1–Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2–15.06.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. Ve 76. maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21/1. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45–46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54–55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi

tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi

tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi %10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır. Ancak somut olayda kazalının sürekli işgöremezlik derecesi sebebiyle pasif dönem hesabına gerek olmadığı da gözetilerek hesap uzmanı bilirkişiden yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular ile hesap esaslarına uygun gerçek zarar hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, davalı Şirket avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Şirket avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14947, Karar No: 2015/3808, Tarih: 03.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14947 E.  ,  2015/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03.03.2015 Salı günü davalı ... vekili Av. ... geldi. Davacılar ve diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, Osmaniye Gaziantep karayolunda ... plaka sayılı tankerin kaza yapması sonucu LPG yüklü tankerin patladığını, alevlerin ulaşması sonucu aynı yerde bulunan ... plaka sayılı minibüste yolcu olarak bulunan müvekkillerinin murisi ...'ın hayatını yitirdiğini, küçük ...'in ise aynı kazada yaralandığını, kazada önleyici tedbirleri almayan davalılar taşıtan, nakliyeci, taşeron firma, imalatçı firma ve gazın dolum ve satışını yapan firmanın müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek ıslahla birlikte (19.11.2012) davacı ... için 89.615,67 TL, davacı ... için 10.000 TL, davacı ... için 7.500 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı ... için 3.250 TL cenaze ve defin masrafının tüm davalılardan, davacı ... için babasının ölümünden dolayı 30.000 TL, kendi yaralanmasından dolayı 5.000 TL, davacı ... için 15.000 TL, davacı ... için 25.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri özetle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davacı ... için 89.615,67 TL, davacı ... için 600,74 TL destekten yoksun kalma tazminatı, davacı ... için 500 TL cenaze ve defin giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte diğer davalılardan tahsiline, davalı sigorta şirketinin dava tarihinden itibaren ve yalnızca 9.021,64 TL tazminatla sorumlu tutulmasına, davacı ... için babasının ölümünden dolayı 4.000 TL, kendi yaralanmasından dolayı 2.000 TL, davacı ... için 4.000 TL, davacı ... için 8.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi ve ... dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı .... Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen 28.08.2008 tarihli uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı .... Vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, tüm davalıların zarardan müşterek ve müteselsilen sorumlu olduklarını belirttikten sonra talebini de buna göre yapmıştır.

Davalıların davacıya karşı sorumluluğu, yasadan kaynaklanan müteselsil sorumluluk ve aralarındaki münasebet ihtiyari dava arkadaşlığıdır. Müteselsil borçluluk niteliği itibariyle bölünebilen bir edimin birden fazla borçlusundan her birinin edimin tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu bir borçluluk türü olup borçlulardan birinin edimin tümünü ifa ederek alacaklıyı tatmin etmesi halinde, evvelce mevcut olmasa dahi ifayı gerçekleştiren borçlu ile diğer borçlular arasında bir hukuki ilişki doğacaktır. Alacaklıyı tatmin eden bir borçlu, kendisine isabet eden paydan daha fazla bir ödemede bulunduğu takdirde bu fazlalık ölçüsünde diğer borçlulara başvurabilecektir. Bu durum bir borçlunun alacaklıyı tatmin etmesi halinde diğer borçluların da alacaklı karşısında alacaklının tatmin edilmesi ölçüsünde borçtan kurtulmalarının (BK m. 145/I) doğal bir sonucudur. Buna bağlı olarak yasa koyucu da alacaklıyı tatmin eden borçlunun kendi payından fazla ödemede bulunması durumunda bu fazlalık ölçüsünde diğer borçlulara başvurabileceğini açıkça düzenlemiştir (BK m. 146/I). Bu şekilde belirlenen hak o borçlunun rücu hakkıdır. Yasa koyucu kendi payından fazla ödemede bulunan bir borçluya tanıdığı rücu hakkını kuvvetlendirmek amacıyla (BK m. 146/I) halefiyete de yer vermiştir. Açıklanan maddi hukuk hükümleri usul hukukunda dava olarak tezahür etmektedir. Müteselsil borçlular arasındaki ihtiyari dava arkadaşlığı nedeniyle hükmü temyiz etmeyenler hakkında lehe ya da aleyhe verilen kararın kesinleştiği düşünülebilirse de kesinleşme, sorumluluk davasına ilişkin olup ardından görülecek rücu davası yönünden yani borçlular arasındaki iç ilişki yönünden hüküm ifade etmez. Davalılar arasında açılabilecek rücu davası dikkate alındığında davalı .... vekilinin diğer davalı .... aleyhine hükmü temyizde hukuki yararı bulunduğu aşikardır.

Zira görülmekte olan sorumluluk davasındaki karar, sorumlular arasındaki rücu davası yönünden kesin hüküm oluşturmaz ise de, sorumluluk davasının kararı güçlü delil oluşturmaktadır. Hakkında güçlü delil oluşan davalının rücu davası yönünden sorumluluk davası hükmünü diğer müteselsil borçlu aleyhine temyiz etmesinde hukuki yararı vardır. İhtiyari dava arkadaşlarının sonradan birbirlerine karşı açacakları rücu davasında, esas alınacak mahkeme kararı, ihtilaf henüz önünde iken doğru olarak oluşmalı ve mahkeme davalıların ne oranda sorumlu tutulup tutulmayacaklarını sorumluluk davası sırasında halletmelidir. Bu kabul tarzı rücu davasında haksız yere temyiz edenler aleyhine güçlü delil oluşturmaması yönünden doğru olduğu gibi usul ekonomisi yönünden de tarafları tatmin edecektir. Temyiz etmeyen tarafların usulü müktesep hakları da mahkemece icrai nitelikte bir hüküm kurulmayacağı, bozma sonrası kararın gerekçesinde haklarındaki karar temyiz edilmediğinden kesinleşen davalıların da sorumluluk derecesinin tespit edilmesiyle yetinileceği dikkate alındığında ihlal edilmemiş olacaktır (YHGK., 04.11.2009 tarih, 2009/16-428 Esas, 2009/483 Karar).

Yukarıdaki açıklamalar göz önüne alınarak somut olaya bakıldığında; mahkeme sigorta şirketi dışındaki davalıların müteselsil sorumluluğuna hükmetmiş, ancak davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun sürücünün kusuruna isabet eden 9.021,64 TL ile sınırlı tutulmasına karar vermiştir. Hüküm sadece davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiş olup hükmü bu yönü ile temyiz etmeyen davacılar vekili ve davalı sigorta şirketi yönünden kesinleşmiştir.

Ancak davalı sigorta şirketi de diğer davalılarla birlikte zarardan müteselsilen sorumlu olup, onun sorumlu olduğu miktarın ayrılması doğru değildir.

Bununla birlikte davacılar vekili ve diğer davalı vekilleri tarafından hüküm bu yönü ile temyiz edilmemiş olması nedeni ile davalı .... lehine usulü müktesep hak oluşmuştur. Davacı tarafın temyizi bulunmadığından davalı .... vekilinin temyizi üzerine davalı ....'nin de tüm tazminattan müteselsilen sorumluluğu cihetine gidilemez. Ancak açıklanan gerekçelerle rücu davası ile borçluları arasındaki iç ilişki ve usul ekonomisi dikkate alındığında, kararın diğer davalının sorumluluğu yönündeki temyizinde davalı ....'nin hukuki yararının bulunduğunun kabulü zorunlu olduğu gibi hakkındaki karar bu yönü ile kesinleşen davalı ....'nin belirlenen maddi tazminattan sorumluluğuna ilişkin değerlendirme yapılarak davalı .... ile davalı .... arasındaki iç ilişkide geçerli olmak üzere; davalı ....'nin bakiye maddi tazminattan diğer davalı .... İle müteselsil sorumlu olduğu hususunun tespitiyle yetinilmesi, bu şekilde icrai nitelikte bir hüküm kurulmaması gerektiğinden hükmün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'ye verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 03.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21679, Karar No: 2017/8340, Tarih: 18.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21679 E.  ,  2017/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18320, Karar No: 2023/2874, Tarih: 28.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18320 E.  ,  2023/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/24 E., 2016/224 K.

SUÇTAN ZARAR GOREN : ...

SUÇ : 2873 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın 2873 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2016/24 Esas, 2016/224 Karar sayılı kararı ile sanığın 2873 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice erteli 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Milli park görevlileri tarafından, Dilek Yarımadası Menderes Deltası Milli Parkı içerisindeki kontroller sırasında, Hendek mevkindeki dere yatağı yanındaki hazineye ait olduğu belirtilen arazi üzerine 70-80 zeytin fidanı dikildiği, etrafının telle çevrildiği ve damlama sulama sistemi kurulduğu belirlenmiş, yapılan araştırmada araziyi sanığın kullandığı tespit edilerek tutanak düzenlenmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında atılı fiili kabul etmiş, ancak bu arazinin yan tarafta bulunan kendi tapulu arazisinin sınırları içinde kaldığını sandığını savunmuştur.

3.Mahkemece bilirkişiler eşliğinde mahallinde keşif yapılmış, bilirkişiler tarafından özetle, sanık tarafından etrafı telle çevrilip kapı koyularak giriş çıkışı kontrol altına alınan ve zeytin ağacı dikilerek sulama sistemi kurulan arazinin bir kısmının dere yatağı içinde bir kısmının ise hazineye ait arazi içerisinde bulunduğu, alanın bütünüyle milli park sınırları içinde yer aldığı ve sanığın arazinin faunasında yer almayan zeytin ağaçlarını dikmesi nedeniyle ekosistemin zarar gördüğü yönünde görüş bildirilmiş, 2873 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi gereği 3.779,24 TL tazminat bedeli hesaplanmıştır.

IV. GEREKÇE