muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3522, Karar No: 2011/5121, Tarih: 03.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı gerekçesiyle sanıkların beraatleri yerine farklı gerekçe ile beraatlerine karar verilmiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6603, Karar No: 2014/8297, Tarih: 10.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/6603 E.  ,  2014/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/220913

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2012

NUMARASI : 2012/1045 (E) ve 2012/979 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10913, Karar No: 2015/6672, Tarih: 30.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/10913 E.  ,  2015/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, geçirdiği kazanın iş kazası olmadığına dair Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı... Madencilik Şirketinde çalışmakta iken 02/08/2004 tarihinde kömür aktarmakta iken vagon kasasının çıkması nedeniyle dengesini kaybetmesi suretiyle 4 metre yükseklikten düştüğünü ve sağ dizinin parçalandığını, bu olaya rağmen ... Sigorta Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın rapor ve müfettiş tahkikatı ile olayın iş kazası olarak kabul edilmediğini beyanla geçirdiği kazanın iş kazası olmadığına dair kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 28.9.2006 tarihli soruşturma raporunda sigortalı ...'ın 12.8.2004 tarihli rahatsızlığının bir iş kazası olup olmadığının tespitinin yapılan araştırmada mümkün olmadığının bildirildiği, müfettiş tarafından ifadesi alınan tanıkların beyanlarına göre davacının, vagondaki kömürlerin siloya nakliyat ve aktarma işini yaptığı, yine tanıklardan...'ın beyanlarına göre davacının bu aktarma işini yaptığı sırada düştüğünü, oluklardaki kömürlerin birikmiş olduğunu gördüklerinde aktarma işinde bir aksilik olduğunu anladıklarını gidip baktıklarında davacının düşmüş olduğunu gördüklerini, düştüğü yerden çıkardıklarını, ertesi gün işe geldiğini ancak bacağım ağrıyor dediği için yanına yardımcı verdiğini beyan ettiği, 25.11.2009 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu raporunda sigortalının geçirdiğini iddia ettiği kaza sonrası (dava dosyasında bulunan belgelere göre) bu kadar kısa süre içerisinde anılan hastalığın oluşamayacağı kanısına varıldığından sigortalının maluliyetinin gerekmediğine karar verildiği, 30.1.2012 tarihli 3.... İhtisas Kurulu

raporunda davacının 2.8.2004 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı oluştuğu bildirilen arızasına ait olay tarihli tıbbi belge mevcut olmadığından iddia edilen kaza ile illiyetinin kurulamadığı, % 19 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği, 21.11.2013 tarihli ... Genel Kurul kararında da aynı neticenin bildirildiği anlaşılmıştır.

raporunda davacının 2.8.2004 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı oluştuğu bildirilen arızasına ait olay tarihli tıbbi belge mevcut olmadığından iddia edilen kaza ile illiyetinin kurulamadığı, % 19 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği, 21.11.2013 tarihli ... Genel Kurul kararında da aynı neticenin bildirildiği anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanağını belirgin olarak olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 11/A maddesi oluşturmaktadır. Anılan maddeye göre, iş kazası a)sigortalının işyerinde bulunduğu sırada b)işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla c)sigortalının, işveren tarafından görev ile başka yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, d)sigortalıların işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında sigortalıya hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaylardır. Zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası sayılması için 1)sigorta olayına maruz kalan kişinin 506 sayılı Yasa'nın 2. Maddesi anlamında sigortalı olması 2) Sigorta olayının, maddede sayılı sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi koşuldur. Başka bir anlatımla, sigorta olayının iş kazası sayılabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur.

Somut olayda; davalı işyerine ait dönem bordrolarının ve vardiya çizelgesinin getirtilmediği, müfettiş incelemesi sırasında çalışan olarak ifade veren...'ın gerçekten davalı işyerinde çalışıp çalışmadığının araştırılmadığı ve ifadesinin alınmadığı, bordroda ismi geçen ve kazanın olduğu gün aynı vardiyada çalışan kişilerden resen tanık araştırılarak ifadelerinin alınmadığı ayrıca davacının hastalığının 2.8.2004 tarihinde meydana gelen olay nedeni ile mi yoksa daha önce varolan bir hastalık nedeni ile mi meydana geldiğinin şüpheden uzak bir şekilde tespit edilmediği, davacının iş kazası tespitine konu hastalığına dair daha önce herhangi bir tedavi görüp görmediğinin araştırılmadığı, mevcut bulgu ve belgelere göre davacıdaki rahatsızlığın düşme sonucunda mı yada zamanla oluşan bir hastalık mı olduğu konularını irdeleyen yeterli rapor alınmadığı, bu itibarla 2.8.2004 tarihinde meydana gelen olay ile davacının arızası arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığı tespit edilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; kazanın olduğu iddia edilen döneme ilişkin dönem bordrolarını ve kaza gününe ait vardiya çizelgesini getirtmek ve bu bordrolarda ve vardiya çizelgesinde kayıtlı (aynı mesaide çalışan) ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, özellikle tanık...'ın kayıtlarını getirterek bu tanığın beyanını almak, yine bu tanığın müfettişe verdiği ifadesinde davacının düştüğünü görmeleri üzerine ona yardım ettiklerini, ertesi gün yanına yardımcı verdiğine ilişkin beyanı doğrultusunda diğer yardım eden kişilerin kimler olduğunu sorarak bu kişilerin beyanlarını almak, ayrıca davacının hastalığının 2.8.2004 tarihinde meydana gelen olay nedeni ile mi yoksa daha önce varolan bir hastalık nedeni ile mi meydana geldiğinin tespiti için davacının dava konusu hastalığına dair daha önce herhangi bir tedavi görüp görmediğini araştırmak, mevcut bulgu ve belgelere göre davacıdaki rahatsızlığın düşme sonucunda mı yada zamanla oluşan bir hastalık mı olduğu konularını irdeleyen, olay ile davacının arızası arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığını tespit eden yeni bir rapor almak, tüm deliller birlikte değerlendirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/883, Karar No: 2024/4990, Tarih: 10.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/883 E.  ,  2024/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1723 E., 2022/1795 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.04.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 10 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği özetle; kullanıcı olduğuna ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik araştırma yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, kastın olmadığına ve kullanıcı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği özetle; kullanıcı olduğuna ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; eksik araştırma yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, kastın olmadığına ve kullanıcı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan yürütülen soruşturma kapsamında dijital materyallerinin yapılan incelemesinde, uyuşturucu madde ticaretine yönelik kuvvetli suç şüphesi içeren yazışmaları tespit edildiği, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan soruşturma başlatıldığı, 05.01.2022 tarihinde saat 20:45 sıralarında Çanakkale .......İskelesinde .......Turizme ait \*\*\*\* plaka sayılı araç içerisinde yapılan kontrollerde sanığın da araçta olduğu, aşırı tedirgin davranışlarda bulunması üzerine, uyuşturucu madde sevkiyatı yaptığına yönelik şüphe üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında verilen arama ve el koyma kararına istinaden, montunun iç cebinde metamfetamin maddesine, uyuşturucu madde içmeye yarayan payp olarak tabir edilen cam aparata, kaldığı bölmede de poşetlerde metamfetamin maddesi ele geçirildiği, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, tutanak tanıklarının beyanları ve Kriminal Laboratuvardan alınan rapor mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerinde ele geçen metamfetaminin kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli, bulundurulma şekli, sanığın bu kadar yüksek miktarda uyuşturucuyu kullanmak için bulundurmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması hususları değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine ve sanık maddelerin kendisine ait olduğunu söylemese bile üzerine atılı bulunan suçun sübut bulacağı anlaşıldığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik bulunmadığından hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere göre; temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken teşdit uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önem ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesindeki orantılılık ilkesi ile aynı Kanun'un 61 inci maddesindeki ölçütlere göre; temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken teşdit uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, İlk derece mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; olay ve arama tutanakları, uyuşturucu maddeler hakkındaki uzmanlık raporu, tutanak mümzilerinin beyanları, bulunan uyuşturucu maddelerin miktarı, ele geçiriliş biçimi ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ve müdafiinin kullanıcı olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik araştırma yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, kastın olmadığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarihli ve 2022/1723 Esas, 2022/1795 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/12226, Karar No: 2015/67, Tarih: 05.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/12226 E.  ,  2015/67 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/189203

Tefecilik suçundan sanıklar M.. S.. ve Z.. S..'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2014 gün ve 2014/272 E. 2014/201 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2020, Karar No: 2019/26, Tarih: 14.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2020 E.  ,  2019/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 12.10.2015 günlü ve 2015/2344 Esas, 2015/6488 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçlu ... adına kayıtlı ipotekli taşınmazın alacağa mahsuben 10.12.2014 tarihinde 3. kişi ...'e satıldığını, hazırlanan sıra cetvelinde 1. sırada yer alan ipotek alacaklısı müvekkiline takibe konu alacak miktarı kadar pay ayrıldığını oysa ki borçlunun takibe konu konut finansman kredisi dışında fakat ipotek limiti dahilinde 56.183 TL. daha borcunun bulunduğunu, limit ipoteği dahilindeki bu alacak için takip yapılmadığı gerekçesiyle pay ayrılmadığını ileri sürerek 25.12.2014 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin kabulüne dair verilen karar, şikayet olunan vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8836, Karar No: 2012/346, Tarih: 25.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/8836 E.  ,  2012/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NOSU : 02/12/2008, 2008/538 (E) ve 2008/509 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 32/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 04.09.2008 tarihli raporuna göre paranoid şizofreni denilen ruhsal rahatsızlığı olduğu tespit edilen sanığın, suçu işlediği sırada ve halen akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda, Adli Tıp Kurumu'na sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahedeye tabi tutulup, karar vermeye yetkili 4. İhtisas Kurulundan 5237 sayılı TCK.nun 32. Maddesi yönünden rapor alınması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunda sanığın bizzat muayene edilerek alınacak rapor sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunca müşahade altına alınmaksızın ayakta yapılan muayene sonucu düzenlenen rapor ile yetinilerek hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Müsnet suçu işlediği kanıtlarla sübuta ... sanık ...'ın suç tarihinde ceza ehliyeti bulunmadığına ilişkin Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 04.09.2008 tarih ve 3.502 sayılı raporu gözönünde

.../...

s-2-

bulundurularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32 ve 57. Maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilmesine, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına dair mahkeme kararı eleştiri nedeni dışında yasaya uygun olduğundan, sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 25.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/4236, Karar No: 2021/8231, Tarih: 15.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4236 E.  ,  2021/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

...

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine kesin olarak karar verilmiş, davacının İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince ek karar ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Davacının Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile temyiz isteminin kararın kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ıslah dilekçesi ile dava değerini 1.408,00 TL’ye yükseltmiş olup, davacının iş sözleşmesi 10/01/2016 tarihinde sona ermiştir.

Bu açıklamalar karşısında belirtmek gerekir ki, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde miktar itibariyle kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu, davacının iş sözleşmesinin de 10/01/2016 tarihi itibariyle son bulduğu hususları gözetildiğinde kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine uygun olduğundan, bu ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile 29/01/2021 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA, 15/04/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.