muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/323, Karar No: 2011/6284, Tarih: 24.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8377, Karar No: 2014/5318, Tarih: 04.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8377 E.  ,  2014/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda eşi ve kızı ölen şikayetçi ...'nun, soruşturma aşamasında şikayetinden vazgeçmesi, kovuşturma aşamasında katılan sıfatını almasına engel olmayacağından, mahkemenin katılma isteminin reddine ilişkin ara kararı kaldırılarak, şikayetçi ...'nun suçtan zarar gören olması nedeniyle katılma hakkının bulunduğu ve vekili aracılığıyla kararı temyiz etmiş olması nedeniyle de katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi ...'nun davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Olay günü akşam saat 20:00 sıralarında, açık havada, meskun mahal dışında, çift yönlü, hafif eğimli, hafif virajlı, kuru ve tozlu stabilize yolda, otomobili ile seyir halindeki katılanın, ... Köyü istikametinden İğmir Köyü istikametine seyrederek, olay mahalli yol bölümüne geldiğinde, aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ile gidiş istikametine göre, yolun sol tarafından yol dışı kalıp, dere yatağına düşmesi sonucu, araçta yolcu olarak bulunan eşi ve kızının ölümü ile sonuçlanan olayda, dosyada mevcut ... Kaymakamlığından getirtilen yazı cevabına göre, yol yapım çalışmasının 21.4.2011 tarihinde başladığı ve 7.5.2011 tarihinde sonuçlandığı, böylece sanıkların olay tarihi olan 08.05.2011tarihi itibari ile sorumluluklarının kalmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraatine ilişkin hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17908, Karar No: 2010/2556, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/17908 E.  ,  2010/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29731, Karar No: 2015/10827, Tarih: 13.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29731 E.  ,  2015/10827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2014

NUMARASI : 2013/262-2014/483

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazların arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazların Bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranın % 200 oranında olacağı gözetilmeden daha az oranda kabul ile az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2405, Karar No: 2019/5727, Tarih: 27.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/2405 E.  ,  2019/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü, ...

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Gençlik ve Spor Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ile Gençlik ve Spor Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgii

ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 27/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14854, Karar No: 2022/1524, Tarih: 16.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/14854 E.  ,  2022/1524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Kuşadası 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/96 esas, 2017/712 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 21/06/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 10/06/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 18/06/2016 tarihli ve 2016/4547 soruşturma, 2016/149 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın şüpheliye tebliğ edilerek Söke Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Söke Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, infaz işlemleri devam ederken, Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığınca 07/02/2017 tarihinde, şüpheli hakkında daha önceden 2015/3226 soruşturma dosyasında ihlal nedeniyle kamu davası açıldığı, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasına karar verilerek Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2017 tarihli ve 2016/4547 soruşturma, 2017/337 esas ve 2017/335 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun TCK’nın191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; erteleme ve denetimli serbestlik kararı verilerek denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilmiş ise de, şüpheli hakkında daha önceden 2015/3226 soruşturma dosyasında ihlal nedeniyle kamu davası açıldığı, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

3- Kuşadası 1.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 05/12/2017 tarihli ve 2017/96 esas,2017/712 sayılı kararı ile; kamu davasının durmasına karar verildiği, kararın 02/01/2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

4- İncelemeye esas suçun işlenmesinden önce;

a-) Sanığın 21/02/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 29/05/2015 tarihli ve 2015/3226 soruşturma, 2015/114 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın şüpheliye tebliğ edilerek tedbirin infazı için 29/06/2015 tarihinde Söke Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

b-) Söke Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle dosyanın kapatılmasına karar verildiğinin bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2016 tarihli ve 2015/3226 soruşturma,2016/966 esas ve 2016/958 sayılı iddianamesi ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Kuşadası 2.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

c-) Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli ve 2016/358 esas,2017/311 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 01/06/2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

d-) Sanığın denetim süresi içerisinde 31/08/2017 tarihinde işlediği hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan Söke 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2017 tarihli ve 28/12/2017 tarihinde kesinleşen 2017/498 esas,2017/667 sayılı kararı ile cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine;

Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/02/2018 tarihli ve 2018/10 esas,2018/248 sayılı kararı ile,hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin 22/04/2019 tarihli ve 2018/1912 esas,2019/571 sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu madde kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına dair Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/96 esas, 2017/712 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu madde kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına dair Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/96 esas, 2017/712 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, inceleme konusu dosyadaki suç tarihinden önce 21/02/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/05/2015 tarihli ve 2015/3226 soruşturma, 2015/114 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, sanığın denetim yükümlülüğünü ihlâl ettiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2016 tarihli ve 2015/3226 soruşturma, 2016/966 esas ve 2016/958 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2017 tarihli ve 2016/358 esas, 2017/311 sayılı kararı ile adı geçen sanığın mahkumiyetine ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği, anılan kararın kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş olan 26/02/2018 tarihli ve 2018/10 esas, 2018/248 sayılı kararının, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22/04/2019 tarihli ve 2018/1912 esas, 2019/571 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiğinin anlaşıldığı,

Sanık hakkında bilahare, kanun yararına bozma talebine konu olan 10/06/2016 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda "...Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2017 tarihli 2016/4547 sayılı CBS soruşturma dosyası kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve bu kararın sanığa usulünce tebliğ edildiği kararın infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın diğer kamu davasının açılmasının ertelenme kararında denetime uymadığı gerekçesiyle dava açıldığından dosyamızdaki denetimi ihlal ettiği gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılmasına karar verilerek,sanık hakkında TCK 191/4-a gereği dava açıldığı görülmüş ise de; dava açılması için TCK'nun 191/4-a maddesi hükmünde belirtilen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasındaki kovuşturma işlemlerinin CMK'nın 223/8. Maddesi gereğince DURMASINA,..." şeklindeki gerekçe ile Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/96 esas, 2017/712 sayılı kararı ile kamu davasının durmasına hükmedilmiş ise de;

6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin 2. fıkrasında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada öncelikle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği belirtildiği, 5. fıkrasında “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez. şeklinde,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise "... soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemelerin yer alması karşısında,

Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/10 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 21/02/2015, iddianame tarihinin ise 24/03/2016 olduğu, kanun yararına bozma talebine konu olan yargılama konusu suçun ise sanık hakkındaki ilk iddianamenin tanzim tarihinden sonra 10/06/2016 tarihinde işlenmiş olduğu, bu haliyle ilk eylem sebebiyle düzenlenmiş olan iddianame tanzimi ile hukuki kesinti gerçekleşmiş olduğundan kanun yararına bozma talebine konu Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/96 esas sayılı dosyasındaki suçun, ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu olacağı,