muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6368, Karar No: 2019/9771, Tarih: 26.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6368 E.  ,  2019/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 7000 TL adli para cezası; suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise 5.240 TL adli para cezası olduğu ve infazların bu miktarlar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ...’un 7000 TL adli para cezası; suça sürüklenen çocuk ...’in ise 5.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve ...’un temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Yargıtay bozma kararı öncesinde verilen hüküm aleyhine temyiz yoluna başvurulmadığı gibi bozma kararında da aksine bir hüküm bulunmadığından bu durum kazanılmış hak kabul edilerek 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde fıkrası delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son madde fıkrası gereğince suça sürüklenen çocuk ...’un 7000 TL Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına ve suça sürüklenen çocuk ...’in 5.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin cümlelerin çıkarılarak yerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmolunan 1 yıl 28 gün hapis cezasının 7.000 TL adli para cezası; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmolunan 5.820 TL adli para cezasının 5.240 TL adli para cezası üzerinden infazına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10701, Karar No: 2015/6516, Tarih: 13.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10701 E.  ,  2015/6516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, tapu kaydındaki şerhin terkini ve taşınmazdan tahliye davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilince duruşmalı temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde dahili davalı vakıf vekili Av. ... gelmiş, başka gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili arsa sahibi ve davalı yüklenici arasında 18.05.2004 gün 1527 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak sözleşme tarihinden itibaren davalının sözleşme ile yüklendiği edimleri yerine getirmekten kaçındığını, sözleşme uyarınca müvekilinin oturacağı evin kira bedelini karşılaması gerekirken ödemediğini, aksine müvekkilinden evi boşaltmasını talep ettiğini, proje örneğini göndermediğini, talebe rağmen inşaatı yapacak maddi kaynakları göstermediğini, müvekkilini tehdit ettiğini, bu konuda ... Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, izin almadan bütçesine inşaat malzemeleri koyduğunu ileri sürerek, dava konusu sözleşmenin feshi ile tapu kaydındaki şerhin silinmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı yüklenici vekili, cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacı vekilinin ileri sürdükleri hususları kabul etmediklerini, davacının kötüniyetli olarak sözleşmeyi fesh edip daha iyi koşullarda başka sözleşme yapmak istediğini, inşaata başlanması için binayı terk etmesi gerekirken bunu yapmadığını, müvekkilinin inşaata başlamak için davacıya ait binanın vergisini, inşaat istikamet harcını, kot keşif harcını, ağaç kesme, imar durum harcı ve zemin etüt ücretini ilgili belediyeye ödediğini ve imar durumunu çıkardığını, zorunlu deprem sigortasını yaptırdığını, ancak davacının evi terk etmediği için yıkım ruhsatını alamadığını, davacının taşınmazı boşalttığı zaman kira bedelini ödemeye hazır olduğunu savunarak, davanın reddine, karşı davanın kabulü ile, davacının taşınmazdan tahliyesine ve taşınmazın müvekkiline teslimine, taraflar arasındaki sözleşmenin icrasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 17.04.2013 gün 2012/7547 E., 2013/2688 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kabulüyle; taraflar arasında akdedilen sözleşmenin feshine ve tapudaki şerhin terkine, karşı davanın ise reddine, karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 17.04.2013 gün 2012/7547 E., 2013/2688 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kabulüyle; taraflar arasında akdedilen sözleşmenin feshine ve tapudaki şerhin terkine, karşı davanın ise reddine, karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı-karşı davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan dahili davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalı-karşı davada davacıdan alınarak dahili davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11826, Karar No: 2016/5138, Tarih: 05.09.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/11826 E.  ,  2016/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın kaldırılması ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılması davasının kısmen kabulüne ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda davalının ''...' adresinden tahliyesine karar verildiği halde gerekçeli hükümde yine dava konusu taşınmaz adresi olan ''...'' adresi yanında dava dışı başka bir taşınmaza ait olan ''...'' adresindeki taşınmazdan tahliyeye ve 2 kez icra inkar tazminatına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

HMK.nun 298/2. maddesi ve 10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17054, Karar No: 2017/6901, Tarih: 10.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17054 E.  ,  2017/6901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Tarafların 1997 yılında evlendiklerini ve bu evlilikten.... adında müşterek çocuklarının bulunduğunu, davalının ailesine bakmadığını, evi terk ettiğini, çalıştığı işyerinden aylık 1500 TL civarında maaş aldığını, ayrıca babasından yüklü miras kaldığını belirterek müşterek çocuklar 13/03/1998 doğumlu....400 er TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, Küçük esnaf olduğunu, işleri kötü gidince dükkanını kapatmak zorunda kaldığını, bu nedenle etrafa borçlarının biriktiğini bu borçları ödemeye çalıştığını, babasından kendisine nakit para kalmadığını, erik bahçesiden gelen kazancın annesi ve annesi ile birlikte yaşayan kız kardeşinin geçimi için kullanıldığını, at yarışı oynamadığını, hiçbir kötü alışkanlığının olmadığını, fabrikada asgari ücretle çalıştığını, babasından kalan mirastan da gelirinin olmadığını, talep edilen miktarın oldukça yüksek olduğunu, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; 13/03/1998 doğumlu ... için dava tarihi olan 07/01/2016 tarihinden 18 yaşını doldurduğu 13/03/2016 tarihine kadar geçerli olmak üzere aylık 350,00.-TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 03/01/2003 doğumlu ... için dava tarihi olan 07/01/2016 tarihinden itibaren aylık 350,00.-TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Ancak; taraflar halen evli olup, davacı eş ayrı yaşamda haklılık nedeniyle fiilen baktığı müşterek çocuk için nafaka talebinde bulunmuş olduğuna göre; mahiyeti itibariyle talep edilen nafaka tedbir nafakası niteliğindedir. (TMK. md.197) Buna göre, mahkemece; müşterek çocuklar yönünden hükmedilen nafakanın yardım nafakası olarak nitelendirilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2) Ancak; taraflar halen evli olup, davacı eş ayrı yaşamda haklılık nedeniyle fiilen baktığı müşterek çocuk için nafaka talebinde bulunmuş olduğuna göre; mahiyeti itibariyle talep edilen nafaka tedbir nafakası niteliğindedir. (TMK. md.197) Buna göre, mahkemece; müşterek çocuklar yönünden hükmedilen nafakanın yardım nafakası olarak nitelendirilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, kanuna uygun olmayan bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1 nolu bendinde yer alan “...yardım nafakasının..." ifadesinin ve 3 nolu bendinde yer alan " yardım nafakasının " ifadelerinin çıkarılarak yerine "...tedbir nafakasının..." ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10420, Karar No: 2018/8002, Tarih: 26.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/10420 E.  ,  2018/8002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında 20/03/2013 tarihli.... Devlet Hastanesi tarafından verilen raporda sanığın cezai ehliyetinin olmadığı ve TCK'nun 32/1 kapsamında değerlendirilebileceğinin belirtilmesine karşın, 21/03/2016 havale tarihli.... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulu raporuna göre sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden sanığın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden ve ayrıca 21/03/2016 havale tarihli ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen rapora hangi nedenle üstünlük tanındığı da gerekçeli kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün istem gibi BOZULMASINA, 26/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11586, Karar No: 2020/5185, Tarih: 14.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/11586 E.  ,  2020/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Karar Tarihi : 19/10/2017

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 280/2. maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ile TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddesi gereğince mahkumiyet

...Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan duruşmalı istinaf incelemesi sonucunda, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/10/2016 tarih ve 2016/144 esas 2016/253 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan tayin edilen hükmün kaldırılması ile sanığın bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin süre tutum temyiz dilekçesindeki “usul, yasa ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğu” gerekçesine dayanan temyiz talebinin temyiz nedeni içermemesi söz konusu olmadığından tebliğnamedeki temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiğine yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın sevk ve idaresindeki trafikten men edilmiş otomobiliyle gündüzün meskun mahaldeki 3 şeritli 10,5 metre genişliğindeki yolda seyri sırasında kaza mahalli olan 3 yönlü kavşağa geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek kavşaktaki refüj aralığından karşı yönden gelen araçların şeride girip 48,1 metre fren iziyle 3 araca ve orta refüje çarpması sonucu alev alan içerisinde yolcu olarak bulunan bir kişinin yanarak ölümüne ve diğer araçlarda bulunan şikayetçi 5 kişiden birisinin hayati tehlike geçirecek, bir diğerinin kemik kırığına neden olacak ve diğer üçünün de basit şekilde yaralanmalarına aracının hızını yol durumuna ve aracının teknik özelliklerine uydurmaması ile kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmaması sebebiyle tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda; kazanın meydana geliş şekli, mevcut fren izi ile bu izden sonra her çarpmada aracın hızının bir miktar düştüğü ve sanığın 100 km ile seyrettiğine dair beyanı karşısında 50 km olan hız sınırının 2 katı üzerindeki hızda seyrederek bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun ...Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 19/10/2017 tarih 2016/46 esas 2017/1864 karar sayılı CMK’nın 280/2. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme aykırı olarak CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ...4. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de ...Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 14.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8659, Karar No: 2015/2528, Tarih: 20.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/8659 E.  ,  2015/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, katılanın 11.07.2009 tarihinde jandarmada verdiği ifadesinde, aynı gün evinin önünde oturur halde gördüğü üç kişinin zeytin yağı almak istediklerini söylemesi üzerine pazarlık yaptıklarını, tartım işini yapan şahıslardan birinin hile yaptığını fark edip satış yapmaktan vazgeçtiğini söyleyip yağını geri istediğini, şahısların 2 adet 60 lt'lik yağdan birini getirip diğerinin parasını ödemeyi teklif ettiklerini, kabul etmeyip jandarmayı arayacağını söylediğini, ardından şahısların bindiği aracın ön tarafına geçtiğini, şahışların aracı üzerine sürmeleri sonucu elindeki taşı araca attığını iddia; sanıkların ise anlaşmazlık sonucu yağı almadan ayrıldıklarını beyan ettiği olayda; sübutu halinde sanıkların eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz nedeni ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12779, Karar No: 2010/2031, Tarih: 23.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/12779 E.  ,  2010/2031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.11.2007 tarih ve 2006/417 - 2007/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.02.2010 gününde davacılardan asil ...ve ... avukatı ... ile davalı Bozbük Çamlıkent Tur.Tes. Tic.ve San.A.Ş. avukatı ...gelip, diğer davacılar ve avukatları tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin 23.05.2006 tarihli genel kurul toplantısının yetkisiz kişilerce yapılan çağrıya dayalı olarak gerçekleştirildiğini, aralarında davacıların da bulunduğu 30 şirket kurucu hissedarının usulsüz işlemlerle ortaklıktan ihraç olunarak hisselerinin dava dışı Tursoy A.Ş.'ne tescilinin sağlandığını, bu tescil işleminin Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin kesinleşen ilamı ile iptal edildiğini, Tursay A.Ş. dışındaki 30 ortağın şirkette % 55.11 oranında hissedar olduklarının kabulü ve pay defterinin buna göre düzenlenmesi gerektiğini, yönetimin mahkeme kararında pay oranlarının belirtilmediğini ileri sürerek, buna yanaşmadığını toplantıya çağrılan ve gelen davacılara bu nedenle oy kullandırılmadığını, bu nedenle genel kurulun yok hükmünde sayılması gerektiğini, bir kısım başka üyelerin de toplantıya katımalarının engellendiğini, şirket merkezinin bulunduğu Ankara'da toplantının yapılması gerekirken İstanbul'da yapıldığını, anılan kararların bu nedenle de geçersiz olduğunu, zira merkezin İstanbul'a nakline ilişkin genel kurul kararının da daha önce iptal edildiğini, şirkete ait taşınmazların satışı için yönetime yetki verildiğini, bu karar ile davacıya ait hisselerin 3. kişilere devrinin sağlanmak istediğini, bu kararın durdurulması için ihtiyati tedbir kararı verilmesi gerektiğini ileri sürerek, anılan genel kurulda alınan tüm kararların iptalini ve TTK'nun 382. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların şirket ortağı olduklarına dair verilen ve kesinleşen o ilamda ne oranda hissedar olduklarının belirtilmemesi nedeniyle kararın infaz edilemediğini, Tursoy A.Ş.'nin başka paydaşların hisselerini devir aldığını, hükümet komiserinin davacılara oy kullandırmadığını, genel kurulun mevcut pay defterine göre düzenlenen hazirun cetveli çerçevesinde yapıldığını, aksi düşünülse bile davacıların hisse oranlarının oylamaya etkisinin bulunmadığını, anasözleşmede merkez dışında da genel kurulun yapılabileceğinin öngörüldüğünü, tedbir kararının TTK'nun 382. maddesine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre dava tarihi itibariyle şirket merkezinin Ankara olması nedeniyle mahkemenin yetkili olduğu, merkez dışında bir yerde de genel kurulun toplanmasına anasözleşmenin ve TTK'nun 371. maddesinin cevaz verdiği, aralarında davacıların da bulunduğu bazı ortakların ihracına ilişkin yönetim kararlarının iptaline ilişkin kesinleşen o ilamın gerekçesinde, davacılara ait hisselerin bir takım şahıslar aracılığı ile Tursoy A.Ş.'ne devredilmiş olduğunun belirtildiği, bu durumda davalı şirketin davacılara hisselerini iade etmesi ve pay defterini yeniden düzenlemesi gerektiği, o ilamda davacıların hisselerinin miktarının belirtilmemesine davalının sığınamayacağı, davalının bu tutumu ile şirketin gerçek sermaye ve pay durumunun ortaya çıkmasına engel olması karşısında, gerçek pay durumu belirlenmeksizin toplanan genel kurulda alınan şirket merkezinin nakli şirket emvalinin satılması gibi önem arzeden kararların yeterli nisap sağlandığı belli olmaksızın alınmış kararlar olması nedeniyle iptaline hükmedilmesi gerektiği sonucuna varılarak, davanın kabulü ile alınan kararların iptaline ve şirketin bir kısım taşınmazlarının 3. kişilere devredilmemesine ilişkin tedbir kararının devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, anonim şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.