muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15481, Karar No: 2018/1098, Tarih: 20.02.2018

. Bunun yanı sıra, anılan 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın “Yürürlük” başlıklı 8. maddesinde ise; “Bu karar 16/07/2009 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinden itibaren yürürlüğe girer.” hükmü yer almaktadır.Dosyadaki bilgi ve belgelerden, rücuya esas olan ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/563 esas, 2010/243 karar sayılı dosyası ile, davacı ...Otelcilik Tic. Ltd. Şti. tarafından davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş. aleyhine 10/12/2009 tarihinde şirkete ait hotel işletmesinin turizm işletme belgesi bulunduğundan 08/08/2008-05/10/2009 dönemi elektrik tüketimlerinden 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanunu ve 2002/4100 sayılı kararnameye aykırı olarak sanayi tarifesi yerine ticarethane tarifesinden tahakkuku ve tahsil edildiğinden fazladan tahsil edilen 121.587,59 TL'nin istirdadına ilişkin dava açıldığı, 15/06/2010 tarihinde verilen karar ile davanın kabulüne, 121.587,59 TL alacağın ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verildiği, kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 19/04/2011 tarihli ilamı onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Yine, ...3. İcra Müdürlüğünün 2010/34548 esas sayılı takip dosyası ile alacaklı ... Otelcilik Tic. Ltd. Şti. tarafından borçlu ... Elektrik Dağıtım A.Ş. aleyhine ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/563 esas, 2010/243 karar sayılı ilamına dayanarak alacağın tahsili amacıyla ilamlı icra takibi başlatıldığı, borçlu ... tarafından ferileriyle birlikte toplam 211.015,17 TL'nin 12/08/2011 tarihinde ödendiği anlaşılmaktadır.Dosya kapsamından, davacı ...'ın ödemek zorunda kaldığı elektrik enerjisi desteğinin (normal tarife ile indirimli tarife arasındaki farkın), 08/08/2008-05/10/2009 tarihleri arasındaki faturalara ilişkin olduğu, yapılan ödemenin... için gelir kaybı olduğu, yasal düzenlemeler ile bu gelir kaybının idareye rücu şeklinde geri ödenebileceği anlaşıldığına göre; mahkemece, yukarıda belirtilen 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı gereğince 16/07/2009 tarihinden itibaren normal tarife ile düşük tarife arasındaki farkların Kültür ve Turizm Bakanlığı bütçesine konacak ödenekten ödenmesinin öngörüldüğü,bu nedenle 16/07/2009 tarihinden sonraki faturalar için Kültür ve Turizm Bakanlığının sorumlu olması gerektiği gözetilerek ve bilirkişiden bu döneme ilişkin hesaplamayı içerir rapor alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davalılardan ... aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Davalı T.C Başbakanlık Hazine Müsteşarlığının temyizi yönünden;

08/06/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 637 sayılı Ekonomi Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 2. maddesinin 1. fıkrasında “Bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihte Dış Ticaret Müsteşarlığı merkez, taşra ve yurtdışı teşkilatlan ile Hazine Müsteşarlığından Bakanlığa devredilen Yabancı Sermaye Genel Müdürlüğü ile Teşvik ve Uygulama Genel Müdürlüğüne ait her türlü taşınır, taşıt, araç, gereç ve malzeme, her türlü borç ve alacaklar, yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve diğer dokümanlar ile kadro ve pozisyonlarda bulunan personel hiçbir işleme gerek kalmaksızın Ekonomi Bakanlığına devredilmiş sayılır. Mülkiyeti Hazineye ait veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, Dış Ticaret Müsteşarlığına tahsis edilmiş taşınmazlar hiçbir işleme gerek kalmaksızın tahsis amacında kullanılmak üzere Ekonomi Bakanlığına tahsis edilmiş sayılır.” hükmü ve yine bu Kanun Hükmünde Kararname'nin geçici 2. maddesinin 6. fıkrasında ise “Mevzuatta Dış Ticaret Müsteşarlığına, İhracatı Geliştirme Etüd Merkezine ve Hazine Müsteşarlığının bu Kanun Hükmünde Kararname ile Ekonomi Bakanlığına devredilen birimlerinin görevleri nedeniyle Hazine Müsteşarlığına yapılmış olan atıflar Ekonomi Bakanlığına yapılmış sayılır.” hükmü yer almaktadır.Eldeki davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan bu hüküm gereğince, Hazine Müsteşarlığının her türlü borç ve alacakları hiçbir işleme gerek kalmaksızın Ekonomi Bakanlığına devredilmiş olduğuna göre, Hazine Müsteşarlığı tarafından ödenmesi gereken elektrik enerjisi desteğinin 16/07/2009 tarihinden önceki faturalar için olan kısmından dava dışı Ekonomi Bakanlığının sorumlu olduğu, gözetilerek Hazine Müsteşarlığı yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davalı Hazine Müsteşarlığı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacı ... davalılardan T.C Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı yararına, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalılardan T.C Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının ve davalı T.C Başbakanlık Hazine Müsteşarlığının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya, temyiz eden davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin de davacıya yükletilmesine, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/60, Karar No: 2016/9477, Tarih: 12.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/60 E.  ,  2016/9477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/03/2015 tarih ve 2014/1146-2015/191 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 12/01/2014 tarihinde ...'a gitmek üzere...'dan ... ... ... havaalanına geldiğini...'dan ...'a davalı firmadan uçak bileti aldığını, bagajı el bagajı limitlerini aştığı için 72,00 TL ek ücret ödeyerek bagajını görevlilere teslim ettiğini, ... hava alanında ise bagajının bulunamadığını, 2 haftalık tatil yapmak için geldiği Türkiye'de tüm eşyalarının kaybolduğunu ve mağdur olduğunu ileri sürerek kaybolan eşyalarının toplam değerinin 1.815 TL olduğunu, kaybolan ve piyasada bulunmayan kitabın ekonomik değerini tahmin etmenin güç olduğunu, bu nedenle 1.815 TL maddi tazminatın, bagaj için ayrıca tahsil edilen 72 TL'nin, iptal ettiği ... seyahatine ait bilet bedeli 55 TL'nin davalıdan tahsiline ve duyulan üzüntü nedeniyle 20.000 TL manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kayıp olduğunu iddia ettiği bagajına ait bagaj etiketi ibraz edemediğini, kaybolan eşyaları için fatura sunmadığını, manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı taşıyıcının ... Konvansiyonunun madde 17/2.de hüküm altına alınan kurtuluş kanıtlarından hiç birini ispatlayamadığından zarardan sorumlu olduğunu, sınırlı sorumluluk ilkesi gereği bagaj başına sorumluluğunun 1131 SDR (3.774,59 TL) olduğu, ancak davacının gerçek zararının bagajda kaybolan eşyaları için 1.815 TL olarak tespit edildiği, gerçek zararın 1131 SDR'nin altında olması sebebiyle davalının 1.815 TL'den sorumlu olduğu, manevi tazminatın yasal şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.815,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- HUMK 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 03.03.2015 tarihi itibariyle 2.080,00 TL'dir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.815,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, davada kabul edilen ve davalı ...Ş'nin temyizine konu ettiği tutar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dava; hava taşıması sırasında kaybolan bagaj nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davacının zararı hesaplanarak sınırlı sorumluluk tutarının altında kalan tazminata hükmedilmiştir. Davacı vekili, bagaj içerisinde bulunan eşyalar konusunda açıklama yapmış ve bagajda davacının...'daki üniversite kütüphanesinden ödünç aldığı ve piyasada bulunmayan ... ...'nin bir adet kitabının da bulunduğunu, kitabın değerinin tespit edilmesi istemiştir. Mahkemece davacının bu kısma yönelik talebi tartışılmaksızın ve gerekçe gösterilmeksizin reddedilmiştir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388/1-3. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c. maddesi, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiğini açıklamıştır. Yine Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrası hükmü de mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerektiğini düzenlemektedir. Hükmün hangi maddi ve hukuki nedene dayandırıldığını taraflar gerekçe ile anlayabileceği gibi karara ilişkin temyiz incelemesinde de usul ve yasaya uygun bir karar olup olmadığı gerekçe ile denetlenebilir. O halde, davacının kütüphaneden ödünç alınan kitabın da bagajla birlikte kaybolduğu, kitabın piyasada bulunamadığı iddiasına dayalı tazminat talebinin gerekçe gösterilmeksizin reddi doğru olmamış, eksik incelemeye dayalı hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...Ş. vekilinin temyiz isteminin HUMK 432/4. maddesi hükmü uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 12/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2431, Karar No: 2025/4742, Tarih: 24.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2431 E.  ,  2025/4742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

3-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan, davacının endikasyon dışı ilaç kullanma başvurusunun bulunup bulunmadığının, bulunmuş ve kullanımı uygun görülmemişse, bu işleme karşı idari yargıda dava açılıp açılmadığının sorularak cevabı yazının celp edilip dosyaya eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

3-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan, davacının endikasyon dışı ilaç kullanma başvurusunun bulunup bulunmadığının, bulunmuş ve kullanımı uygun görülmemişse, bu işleme karşı idari yargıda dava açılıp açılmadığının sorularak cevabı yazının celp edilip dosyaya eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15116, Karar No: 2014/9606, Tarih: 09.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15116 E.  ,  2014/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10896, Karar No: 2014/2334, Tarih: 25.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10896 E.  ,  2014/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/213444

MAHKEMESİ : Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23.09.2010

NUMARASI : 2010/258 Esas, 2010/289 Karar

SUÇ : Irza geçme

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli fail Ö. D. ile mağdure G. G. (D.)'in hükümden önce 14.02.2007 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi UYAP'tan temin olunan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddeside dikkate alınarak sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi gereğince bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/378, Karar No: 2023/2067, Tarih: 08.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/378 E.  ,  2023/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Taksirle öldürme, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet- hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Katılanlar vekili tarafından temyize getirilen, sanık ... hakkında Yargıtay 1. Ceza Dairesince verilen bozma kararı üzerine taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... tarafından temyize getirilen, Yargıtay 1. Ceza Dairesince verilen bozma kararı üzerine görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ...'ın mahkûmiyetine ilişkin kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2014/233 E. 2015/346 K. sayılı kararı ile; sanıklar ... ve ... Soylu hakkında, ...'a yönelik olası kasıtla öldürme suçundan beraat, sanık ... hakkında, ...'a yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü madde uyarınca 10 yıl hapis cezası ve hak yoksunluklarına, sanık ... Mutğan hakkında; ruhsatsız tabanca taşıma suçundan beraat, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba, silahla havaya ateş etme eyleminin kabahat olduğu kabul edilerek 5326 sayılı Kanun'un 36 ıncı maddesine göre 50,00 TL idari para cezasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2014/233 E. 2015/346 K. sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/3969 Esas, 2020/3362 Karar sayılı kararı ile;

2. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2014/233 E. 2015/346 K. sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/3969 Esas, 2020/3362 Karar sayılı kararı ile;

"...1)Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...’e yönelik olası kastla öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıklar Azer, ... ve ...’nin cezaevi firarisi sanık ...’ü yakalamak amacıyla aldıkları istihbarat üzerine olay yerine gittikleri, bir süre sonra sanık ...’ün de olay yerine beyaz Ford marka aracıyla geldiği ve daha önceden olay yerine gelip beklemekte olan tanık ...’in aracının yanından geçerek kendisini takip etmesini işaret edip birlikte olay yeri olan Viaport AVM’nin açık otoparkının çakıl taşlı alanına doğru gittikleri, her iki aracın yan yana durduğu, araçlardan birkaç kişinin daha indiği ve sanık ...’ün aracının bagaj kısmı önünde ayakta konuşmaya başladıkları, bu sırada sanık ...’ün yaya olarak kendilerine doğru yaklaşan sanıklar ...ve ...’ı fark etmesi üzerine, sanık ...’ın dur ihtarında bulunarak havaya ateş ettiği, sanık ...’ün de üzerindeki kurusıkı tabanca ile sanıklara doğru ateş ederek aracına doğru kaçtığı ve aracına binerek uzaklaşmaya başladığı sırada maktulün bulunduğu yere 19 metre, sanık ...’ün aracına olan uzaklığı ise 3 metre olan sanık ...’in sanık ...’ün aracına doğru ateş etmeye başladığı, maktüle yaklaşık 35-40 metre mesafede bulunan sanık ...’nin de kendisinin bulunduğu yöne doğru aracıyla gelen sanık ...’ün aracına doğru ateş ettiği, sanık ...’in yapmış olduğu atışlar nedeniyle sanığın aracının yakınında bulunan maktulün kafa arka kısmından aldığı tek isabet sonucu öldüğü olayda;

Sanık ... ve diğer sanık polis memurlarının 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun ek 4. maddesi kapsamında suça elkoyma ve işlenmesinin devamını engelleme konusunda görevli ve yetkili olduğu, aynı Kanunun 16. maddesi uyarınca da görevinin gereklerine uygun şekilde hareket edilerek firari sanığın bulunduğu gruba sanık ... tarafından havaya iki el ateş edilerek dur ihtarında bulunulduğu, ancak sanık ...’ün üzerinde taşıdığı kuru sıkı tabanca ile 3 el havaya ateş ederek aracına binip kaçmaya çalıştığı sırada sanık ...’in sanık ...’ü durudurmak amacıyla aracının tekerlerine doğru ateş ettiği, bu kapsamda kanunun hükmünü yerine getiren sanığın eyleminin TCK'nın 24/1. maddesi kapsamında olduğu ancak sanığın, olay sırasında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak sanığın görüş alanı içerisinde olan maktül ve yanındakilerin isabet alıp ölebileceğinin öngörülebilir nitelikte olması karşısında; maktulün isabet alıp ölmesi ile sonuçlanan eyleminin TCK'nın 27/1. maddesi uyarınca ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması niteliğinde olduğu ve bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 85/1. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmemesi,

3)Sanık ... hakkında hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet, görevi yaptırmamak için direnme, silahla havaya ateş etme suçlarından verilen hükümler yönünden yapılan incelemede;

3-a)Viaport isimli alışveriş merkezinin açık otoparkında arkadaşı ile buluşmaya çalıştığı sırada görevli polis memurlarını gören cezaevi firarisi sanığın sonradan kuru sıkı olduğu anlaşılan tabancası ile havaya ateş etmesi ve yakalanmamak amacıyla aşamalarda birden fazla görevliye direnmesi eylemleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın havaya ateş etmesi eyleminin görevli memura direnme suçu içerisinde kaldığı ve birlikte değerlendirilmesi gerektiği, ayrıca sanığın direnme eyleminin aşamalarda devamlılık göstermesi ve birden fazla görevliye karşı işlenmesi nedeniyle tayin edilen ceza üzerinden zincirleme suç hükümlerine göre TCK'nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-b)Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün gerekçesinde, sanık ...’e ait kuru sıkı tabancanın 6136 sayılı Yasa kapsamında olduğu belirtilmesine karşın, hüküm kısmında sanığa aynı gerekçe ile beraat kararı verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması..." nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.