muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/61, Karar No: 2011/6391, Tarih: 24.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23077, Karar No: 2017/13739, Tarih: 08.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23077 E.  ,  2017/13739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde gazeteci olarak çalıştığını, emekli olduğunu, Türkiye Gazeteciler Sendikasına ve davalı sandığa üye olan davacının davalı sandıkta birikmiş alacağı bulunduğunu, sandık tüzüğünün 10. maddesi gereğince, davacının birikmiş alacağının emeklilik tarihinde emeklilik şartlarına göre ödenmesi gerektiğini, yapılan kısmi ödeme sonrası müvekkilinin bakiye alacağının bulunduğunu, emekli olanlara yapılan sandık tazminatı ödemelerinin davalı ajans bütçesinden karşılandığını, alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının ... Tüzüğü'nün 10. maddesi kapsamında tazminat kazanma hakkı olmadığını, emeklilik üzerinden yapılan hesaplamada 25 yıllık bir çalışma gerekliliğinin olduğunu, davacının 16 yıl çalıştığını, 10. maddeye göre benzer ödemeler yapılmış ise de hukuki olmadığını; diğer davalı ... vekili ise, davalı sandığın davalı ajanstan ayrı bir tüzel kişiliği ve borç verme yönetmeliği bulunduğunu, davalı ajansın bütçesinin, mali ve idari yönetiminin, vergi numarasının, ticari sicil kaydının ve organizasyon şemasının tamamen farklı olduğunu, davacının davalı ajansa yatırdığı bir tutar bulunmadığını, ...'nın davalı sıfatının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, 4857 sayılı Kanuna göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, 4857 sayılı Kanuna göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Dosya içeriğine göre, Türkiye Gazeteciler Sendikasına ve davalı sandığına üye olan davacının davalı ... Ajansında redaktör olarak çalışıp emekli olduğunu, davalı sandıkta birikmiş alacağı bulunduğunu öne sürerek sandık yardım alacağının tahsilini talep ettiği görülmektedir. Belirtilen nedene dayalı olarak hem davalı işverene hem de ...'na açılmış iki ayrı dava sözkonusudur. İş ilişkisine dayalı olduğu öne sürülerek davalı işveren ... Anonim Şirketi'ne karşı açılan davada iş mahkemeleri görevlidir. Davalı ... Vakfı ile davacı arasında sandık tüzüğünün uygulanmasından doğan davaya bakma görevi ise genel mahkemelere aittir.

Davalı sandıkla birlikte sorumlu olduğundan bahisle dava açılan ... ile davacı arasında sandık yardımı alacağından kaynaklanan bir ilişki bulunmadığı, bu alacağın tahsili istemiyle işverene açılan davaların husumetten reddi gerekeceği dikkate alındığında; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 166. maddesi uyarınca bu davaların birlikte görülme olanağı bulunmadığı, sandık tüzüğünün uygulanmasından doğan davalara bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, Mahkemece davalı ... aleyhine açılan davanın görev dava şartı nedeniyle usulden reddine karar verilmesi yerinde ise de davalı işveren ... hakkında açılan davanın iş mahkemelerinin görev alanına girdiği gözetilmeksizin davalı Ajans hakkında açılan davanın tefrik edilip işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6633, Karar No: 2022/9445, Tarih: 25.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6633 E.  ,  2022/9445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonunda, atılı suçtan mahkumiyetine dair Amasya 1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.02.2019 gün ve 2018/493 Esas, 2019/121 Karar sayılı hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10.07.2019 gün ve 2019/1071 Esas, 2019/1956 Karar sayılı ilamının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.02.2022 gün ve 2021/25275 Esas, 2022/598 sayılı bozma yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2022 günlü 9-2021/114865 sayılı itiraznamesiyle 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi nedeniyle dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi.

Dairemizin 01.02.2022 gün ve 2021/25275 Esas, 2022/598 sayılı ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, CMK'nın 308/2. maddesinin iki ve üçüncü maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2022 tarihinde üyeler ... ile ...’nin karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Sanığın 35 yaşında ve evli olduğu, mağdurenin ise 14 yaş içerisinde ve özel öğrenme güçlüğü bulunduğu, mağdurenin okuldan arkadaşları olan ...ile ...’nin rehber öğretmen Aykut ile yaptığı görüşmelerde mağdurenin kendilerine ağızdan erkeğin sıvısının alınması ile hamile kalıp kalınamayacağını sorduğunu belirttikleri, 18.01.2018 tarihinde Hamamözü ilçesi Hamit Kaplan Ortaokulunda Psikolojik Danışmanlık ve Rehber öğretmenlik görevini yerine getiren ilk derece mahkemesi huzurunda tanık sıfatıyla dinlenen ...’in öğrencileriyle yaptığı görüşmeler neticesinde mağdurenin cinsel istismara maruz kalabileceğinin anlaşılması üzerine intikalin sağlandığı anlaşılan olayda, mağdurenin Hamamözü’nde pazarcılık yapan sanık ...’i “benimki bu” diyerek tanık ...’ye gösterdiği ve yine mağdurenin tanık ...’ye sanığın kendisinin ağzına pisliğini boşalttığını anlattığı, dosya arasında bulunan 18.01.2018 tarihli rehberlik servisi görüşme tutanağıyla bu durumun sabit olduğu, bilgi sıfatıyla ifadesi alınan ...’in beyanında ise, mağdurenin kendisine “benim sevgilim var, …pazarcı … bu araba onun, araba ile geziyoruz, Dangaza yoluna gittik, Kuştepe’ye çıktık, bu arabanın içinde öpüştük, seviştik, ben adamın şeyini ağzıma aldım, pisliğini ağzıma boşalttı” dediği daha sonra mağdurenin 16.02.2018 tarihinde rehber öğretmeni olan Aykut ile yaptığı görüşmede sanık ile yaşadıkları konusunda açık ve net beyanlarda bulunduğu, “o şeyi yaptık biz öğretmenim” diyerek ilk buluşmalarında Kuştepe’ye çıktıklarını, sanığın kendisini ellemeye başladığını, öptüğünü, cinsel organını tutturduğunu, sonraki görüşmede cinsel organından ağzına pisliğini boşalttığını, bir sonraki buluşmada da Dangaz yoluna gittiklerini, yol kenarında cinsel organını yalattığını söylediği, mağdurenin 19.02.2018 tarihinde verdiği ek ifadesinde ailesinden ve çevresinden korktuğu için ilk ifadesinde çoğu şeyi anlatmadığını, sanık ...’in kendisini dudağından öptüğünü, cinsel organını tutturduğunu, cinsel organını katılana iki kere yalattığını belirttiği, sanık soruşturma aşamasında ve ilk derece mahkemesi huzurunda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı inkar yoluna gitmiş ise de beyanlarında mağdure ile araç içerisinde birkaç kez görüştüğünü kabul ettiği gözetildiğinde beyanlarının genel olarak suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu mağdurenin beyanlarının olayın intikalden önce anlattığı tanıklar Aykut, ... ve Mukaddes’in beyanları ile desteklenmesi de dikkate alındığında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2022 günlü 2021/114865 sayılı itiraznamesinin kabul edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi şeklindeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/1112, Karar No: 2020/11902, Tarih: 09.07.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/1112 E.  ,  2020/11902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap, kamu görevlisinin suçu bildirmemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün ve Adalet Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve adı geçen Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11937, Karar No: 2012/42532, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/11937 E.  ,  2012/42532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 04.06.2009 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 09.11.2009 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 02/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2332, Karar No: 2017/6405, Tarih: 18.09.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2332 E.  ,  2017/6405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan ... lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

Hükümden dilekçe yazım ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17811, Karar No: 2017/22362, Tarih: 19.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/17811 E.  ,  2017/22362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, Davalı İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde, alt işveren konumundaki şirkette çalışmaya başladığını ve çalışmasını 30/03/2014 tarihine kadar kesintisiz şekilde taşeron firmalarda ve İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde devam ettirdiğini, davalı İl Özel İdaresi’nin tüzel kişiliğinin 6360 sayılı yasa ile 30/03/2014 tarihinde kaldırıldığını, bunun üzerine davacının da son alt işveren tarafından işten çıkarıldığını, 6360 sayılı yasa ile davalı kurumda çalışan kadrolu işçilere dair hak ve sorumlulukların devredilen kuruma geçeceğinin bildirildiğini, ancak taşeron firma işçilerinin de devredileceğine dair bir hüküm içermediğini iddia ile, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının İl Özel İdaresinin çalışanı olduğunu, kendilerine devredilen bir alacak ve dosya bulunmadığını, mahkemece husumetin hangi idareye yöneltilmesi gerektiğinin tespit edilmesi lazım geldiğini, husumet itirazında bulunduklarını beyan ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12/11/2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 5. fıkrasında 2. fıkrada (... de bulunmaktadır.) sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/02/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.