muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11930, Karar No: 2015/11436, Tarih: 07.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/11930 E.  ,  2015/11436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAPANCA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2013/74-2014/62

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ......'ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, Sapanca Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2006/179 Esas sayılı izale-i şuyu davasında ara kararı ile verilen yetkiye dayanarak dava konusu ... ada 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında paydaş "M. oğlu Ahmet"'in yazılı olmayan soyadının "Giter" olarak eklenmesi suretiyle düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olaya gelince, dava konusu ... ada 9 parsel sayılı taşınmazın tapulama tesbit tutanağı 1966 yılında düzenlenmiş ve "A.oğlu Hüseyin","Memiş oğlu Ahmet", ""M. oğlu Ali" ve "Memiş oğlu Hasan" adına tespit ve 1967 yılında ise tescil edilmiştir.Taşınmazın dayanak tapu kaydının Mart 320 tarih ve 7-8 no'lu tapu kaydı olduğu tapulama tutanağından anlaşılmaktadır. Geri çevirme neticesinde tercümesi yaptırılan dayanak tapu kaydına göre tapu kayıt malikleri Ahmet, Ali ve Hasan'ın baba adlarının Hasan olduğu tespit edilmiştir.Ayrıca Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/127 E. 1991/107 K. sayılı ilamı ile kayıt maliki "Memiş oğlu Ali"'nin kimlik bilgileri "Hasan oğlu Ali Kara" olarak düzeltilmiş ve karar temyiz edilmeksizin 12.09.1991 tarihinde kesinleşmiştir.Yine geri çevirme neticesinde nüfus müdürlüğünden alınan yazı cevabına göre davacının tapu kayıt maliki olduğunu iddia ettiği "Memiş oğlu Ahmet"'in anne, baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kayıtlarına ulaşılamamıştır.Bu durumda dava konusu taşınmazın dayanak tapu kaydındaki baba adı ile nüfus kaydı birbirini doğrulamadığı gibi tapu kaydındaki diğer paydaşlarla irs ilişkisi de kurulamamıştır.

Öte yandan duruşmada dinlenen tanıkların beyanları ile de davacının iddiasını ispat ettiği söylenemez.

Hâl böyle olunca, davacı iddiasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan duruşmada dinlenen tanıkların beyanları ile de davacının iddiasını ispat ettiği söylenemez.

Hâl böyle olunca, davacı iddiasını ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; dava konusu taşınmazın tapu maliki olduğu iddia edilen "M. oğlu Ahmet" Medeni Kanununun yürürlüğe girmesinden evvel 1916 tarihinde ölmüş olup 25.06.1934 tarih 2525 sayılı Soyadı Kanununun yürürlüğe girmesinden önce ölenlerin soyadı almaları mümkün olmadığı bu durumda tapu malikinin davacının iddia ettiği kişi olduğunun ispatlanması halinde, mahkemenin bu yönde bir tespit kararı vermesi gerekirken yazılı olduğu şekilde kabul kararı verilmesi de isabetsizdir.

Davalı vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/879, Karar No: 2021/66, Tarih: 18.01.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/879 E.  ,  2021/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dost Gazetesinin 15/03/2012 tarihli sayısının 1. sayfasında yayınlanan, "Bu Ne Rezalet Esnafın Parası Deniz Mi" başlıklı yazı sebebiyle ilgilisi S.S. ...Esnaf ve Sanatkarlar Kooperatifi vekilinin cevap ve düzeltme isteminin kabulü ile tekzip yazısının yayımlanmasına dair Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/05/2012 tarihli ve 2012/605 değişik iş sayılı karan aleyhine, Adalet Bakanlığı'nm 19.12.2019 gün ve 2019 - 4976 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2019 gün ve KYB. 2019/133456 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14/1. maddesinde yer alan, “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması hâlinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda tekzip talebine konu haberin 15/03/2012 tarihinde yayınlandığı, ilgili gazetenin haftalık yayın yaptığı dikkate alındığında tekzip talep edenin Bursa 10. Noterliğinin 16/04/2012 tarihli ve 014712 yevmiye nolu tekzip talebinin yayınlanmasına yönelik ihtarnamenin 18/04/2012 tarihinde gazetenin sorumlu müdürüne tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğ tarihini takip eden 3 günden sonraki yayımlanan yazının tespiti ile gereğinin yerine getirilip getirilmediği beklenmeksizin ve tespit edilen tarihe ait nüsha asıllannın temin edilmesinden sonra karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan madde kapsamındaki şartlar gerçekleşmiş gibi yeterli inceleme yapılmadan, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarmca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya konu edilen ve itiraz edilmeksizin kesinleşen Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.05.2012 tarihli ve 2012/605 değişik iş sayılı kararma uyulmaması nedeniyle Bursa Dost Gazetesi imtiyaz sahibi ve sorumlu müdürü sanıklar hakkında açılan kamu davasının temyizen incelenmesi sonucunda, Dairemizce verilen 21.06.2018 tarihli, 2015/12759 E. 2018/7563 K. sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere; düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair somut uyuşmazlıkta;

Kanun yararına bozmaya konu edilen ve itiraz edilmeksizin kesinleşen Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.05.2012 tarihli ve 2012/605 değişik iş sayılı kararma uyulmaması nedeniyle Bursa Dost Gazetesi imtiyaz sahibi ve sorumlu müdürü sanıklar hakkında açılan kamu davasının temyizen incelenmesi sonucunda, Dairemizce verilen 21.06.2018 tarihli, 2015/12759 E. 2018/7563 K. sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere; düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair somut uyuşmazlıkta;

Düzensiz ve yerel süreli yayın olan Dost Gazetesinin 15.03.2012 tarihli 63 sayılı nüshasımn 1. sayfasında yer alan haber nedeniyle, başvuranın noter kanalıyla ilgili gazetenin sorumlu müdürü ve imtiyaz sahibine ayrı ayrı göndermiş olduğu düzeltme ve cevap ihtarnamesinin usulüne uygun şekilde 18.04.2012 günü ilgililere tebliğ edildiği, gönderilen düzeltme ve cevap metninin 5187 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde belirtildiği üzere, tebliği izleyen üç günden sonraki ilk nüshada yayımlanması beklenmeksizin, başvuran tarafından aynı Kanun'un 14/4. maddesi gereği 02.05.2012 günü (o tarihte görevli ve yetkili) Sulh Ceza Mahkemesine yapılan başvuru üzerine, Mahkemece tebliğden itibaren ilk nüshanın yayımlanıp yayımlanmadığı hususu araştınlmaksızın, 3 gün içinde yayımlanmadığı gerekçesiyle düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair karar verildiği, bu kararın usulüne uygun şekilde sorumlu müdür ve imtiyaz sahibine 11.05.2012'de tebliğ edildiği, itiraz edilmeksizin kesinleştiği, ancak tebliğ üzerine tebliğden sonraki ilk nüshası olan 64. sayısının 06.07.2012 günü yayımlandığı görülmüştür.

Bu nedenlerle, düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına karar veren yerel mahkemece, kararın verildiği tarihte (04.05.2012) ihtarnameye rağmen henüz yeni bir süreli yayın çıkartılmadığından talebin reddi gerekirken, eksik inceleme sonucu, sanıklar hakkında kamu davasına açılmasına sebebiyet verecek şekilde, talebin kabulü ile düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına dair kesin bir karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yukarıda yazılı nedenle yerinde görüldüğünden, bozma nedeni ilk derece yargı orgamnca mahkumiyet dışında bir hükme ilişkin olduğundan ve davanın esasını çözen nitelikte olduğundan, Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.05.2012 tarihli ve 2012/605 değişik iş sayılı kararının, CMK'nın 309/4-c. maddesi uyarınca aleyhte sonuç doğurmamak ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere kanun yararına BOZULMASINA, 18.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5556, Karar No: 2019/39679, Tarih: 26.12.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/5556 E.  ,  2019/39679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Bir işyerine tankerle kaçak akaryakıt aktarıldığı yönündeki polis imdat hattına gelen ihbar üzerine sürücüsü Haydar Fındıkoğlu olan tankerden ...'ye ait işyerindeki fiber tanklara, yapılan analizde palm yağı olduğu tespit edilen bitkisel yağın aktarıldığının tespit edilmesi, 17.500 kg civarındaki yağa elkonulması, ...in bu yağı Serinler Gıda şirketi sahibi ...den parasını bankaya yatırarak faturayla aldığını beyan etmesi, ...in de bu yağı ... şirketinden bedelini peşin ödeyerek faturayla satın aldığını beyan etmesiyle soruşturmanın başladığı, soruşturma kapsamında ...,.... ve .... hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

Sanık ...'in...Kimya Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin yetkili temsilcisi, sanık ...'ın ... Yağ Sanayi ve Tic. Ltd şirketi yetkilisi ve sanık ... Öztürk'ün de ...Gübre Tarim Ürünleri Hay. Taş. San ve Tic Ltd. Şirketi yetkilisi olduğu,

... şirketinin 08.07.2014 tarihli antrepo beyannamesiyle 1.751.239 kg rafine palm yağını gıda maddesi GTİP'inde ithal ederek Mersin limanındaki antrepoya koyduğu, bu malın 500.000 kilogramını henüz millileşmeden ... şirketine sattığı, ... firmasının bu malı dahilde işleme izin belgesi kapsamında sabun sanayinde kullanılmak üzere farklı bir GTİP belirtilerek 22.08.2014 tarihli beyannameyle ithal ederek serbest dolaşıma soktuktan sonra 18.08.2014, 20.08.2014 ve 25.08.2014 tarihli faturularla ...şirketine sattığı, ...şirketinin de millileştirilmiş olan aldığı malı aynı tarihli faturalarla ... şirketine sattığı, bu satışlar esnasında malın antrepodan hiç çıkmadığı, satışların fatura üzerinden gerçekleştirildiği,

Palm yağının serbest dolaşıma sokulması esnasında gıda maddesi GTİP'inde beyan edilmesi halinde ödenecek ithalat vergisi tutarının, sabun sanayinde kullanılmak üzere beyan edilmesi durumunda ödenecek ithalat vergisi tutarından fazla olduğu gibi gıda maddesi olarak ithali halinde Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'dan temin edilmesi gereken birtakım uygunluk belgelerinin de beyannamede belirtilmesi gerektiği, ... şirketinin dahilde işleme izin belgesinin palm yağı olarak ithal edilen malın sabun olarak ihraç edilmesi taahhüdünü kapsadığı, şirketin somut olayda ... şirketinden aldığı palm yağını dahilde işleme izin belgesi kapsamında sabun sanayinde kullanılmak üzere ithal edip millileştirmesine rağmen hiç kullanılmadan aynı miktar olarak kısa süre içinde ...şirketine sattığı, ...şirketinin de aldığı malı aynı gün yurtdışından ithalalat yapıp ... şirketine satan ... firmasına sattığı, böylece sanıkların birlikte hareket ederek hileli işlemlerle antrepoda bulunan malı ... şirketinin dahilde işleme izin belgesini kullanarak daha az vergi ödemek suretiyle millileştirmek suretiyle iç piyasaya sürdükleri anlaşıldığından sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Muhamet Kendirci'den ele geçirilen bitkisel yağın müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1450, Karar No: 2013/3601, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1450 E.  ,  2013/3601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, altı adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, taşınmazların tapu kayıtları üzerinde 3083 sayılı Yasa gereğince şerh bulunması nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4626 Sayılı Kanunla değişik 3083 Sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu’nun 13/1. fıkrasında “uygulama alanlarında Bakanlar Kurulu Kararının Resmi Gazete'de yayını tarihinden itibaren kamulaştırma, toplulaştırma, arazi değiştirilmesi ve dağıtım işlemlerinin tamamlanması veya tapuya tescil işlemi sonuçlanıncaya kadar gerçek kişilerle, özel hukuk tüzel kişilerine ait arazinin mülkiyet ve zilyetliği devir ve temlik edilemez...... Ancak bu kısıtlama beş yılı aşamaz...” 13. madde/son fıkrasında ise “Birinci fıkra da belirtilen süreler içinde mahkemeler veya icra iflas daireleri tarafından bu arazi hakkında devir ve temliki gerektiren bir karar verilemez... ayrıca mahkemeler satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar veremezler” hükmü yer almaktadır.

Olayımıza gelince: Dava konusu edilen taşınmazların tapu kayıtlarının beyanlar hanesinde 02.01.2009 tarih ve 4 yevmiye numarası ile "3083 sayılı Kanun gereğince devir-temlik ipotek edilemez " şerhinin yer aldığı dosya içindeki tapu kaydından anlaşılmaktadır. Taşınmazın tapu kaydındaki bu şerh üzerinde durularak 3083 Sayılı Kanunun 13. maddesine göre uygulamanın halen devam edip etmediğinin ilgili Tarım Müdürlüğü'nden sorularak alınacak cevaba göre bir karar vermek gerekirken bu husus gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27600, Karar No: 2016/5802, Tarih: 23.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/27600 E.  ,  2016/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK’nın 116. maddesinin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasında, birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada söz konusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır.

Yargılamaya konu somut olayda ise sanığın, şikâyetçiye ait şantiyedeki idari binaların bulunduğu yere rıza dışında aracıyla girmesi nedeniyle, işyeri dokunulmazlığını ihlal etmesinden dolayı dava açıldığı ve cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklamalar bağlamında, suça konu yerin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu açısından niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilebilen, mutat bir yer olup olmadığı tespit edilip, suçun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de,

TCK'nın 116/4. maddesinde düzenlenen cebir veya tehdit kullanılmak suretiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşabilmesi için, sanık tarafından kişilere karşı yöneltilen şiddet eylemi ile konut dokunulmazlığının bozulması arasında nedensellik bağının bulunması, şiddetin konut dokunulmazlığını bozmak amacına yönelmiş olması ve bu amacın gerçekleşmesi için araç olarak kullanılması gerekir.

Sanığın olay günü, gündüz vakti, şikâyetçiye ait şantiyedeki idari binaların bulunduğu yere, rıza dışında aracıyla zorla girdikten sonra, gıyabında şikayetçiyi tehdit ettiğinin kabul edildiği somut olayda, konut dokunulmazlığını bozma suçunun ne şekilde kişilere karşı cebir veya tehdit kullanılarak işlendiği açıklanmadan, TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6332, Karar No: 2012/13039, Tarih: 14.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6332 E.  ,  2012/13039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3801, Karar No: 2019/5954, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3801 E.  ,  2019/5954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/194, Karar No: 2008/608, Tarih: 21.02.2008

7. Hukuk Dairesi 2008/194 E., 2008/608 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/194 E., 2008/608 K.**

**- BİLİRKİŞİ RAPORU

- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- TAŞINMAZIN MERA TAHSİSLİ OLMASI**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi.

Gereği görüşüldü:

Mahkemece, dava ve temyiz konusu 101 ada 15 parsel sayılı taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı, tespit gününde adına tescile karar verilen zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de vergi kaydı uygulaması yetersiz olduğu gibi yapılan araştırma uygulama hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi yöntemine de uygun değildir.

Kural olarak meraların çıplak mülkiyeti hazineye, intifaı köy tüzel kişiliğine aittir. Çekişmeli taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılmak suretiyle tesbit edildiği dikkate alındığında köy tüzel kişiliğine yöneltilen davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir. Anılan köy tüzel kişiliği bu olgular karşısında davanın gerçek tarafıdır.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı yönünde toplanmıştır. Gerçekten çekişmeli taşınmazın doğusunda ve güneyinde komşu 101 ada 14 ve 16 parsel sayılı taşınmazların mera niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tesbit edildiği dosya içeriğiyle belirlenmiştir. Kural olarak, mahkemece bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciiler tarafından mera olarak tahsis edilmesi yada taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. O halde uyuşmazlığın saptanan niteliği dikkate alınarak taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753-5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılmış ise Özel İdare Müdürlüğünden 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma, 4342 sayılı Yasa uyarınca, taşınmazın bulunduğu Mülki Amirlikten sorulup saptanması zorunludur.