muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1306, Karar No: 2017/41, Tarih: 09.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1306 E.  ,  2017/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.01.2013 günlü iddianamesiyle hükümlü hakkında "karşılıksız yararlanma ve mühür bozma" suçlarından kamu davalarının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 24.04.2013 gün 2013/71 Esas, 2013/544 Karar nolu ilamıyla sanığın, karşılıksız yararlanma suçundan beraatine, mühür bozma suçundan ise 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararların 04.06.2013 tarihinde kesinleştiği; infaz aşamasında iken Bafra Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.12.2013 tarihli "hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi ve infazın durdurulmasına dair" talebi üzerine; mahkemece dosyanın yeniden ele alınması sırasında, aradan geçen süre içerisinde Yargıtay 11. Ceza Dairesinin dava konusu ile benzer mahiyette olan 2012/11051 Esas, 2013/15037 Karar sayılı ilamı dayanak gösterilerek atılı suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmiş ise de; 5275 sayılı Kanun'un 98 ila 101. maddelerinde öngörülen yeniden yargılama halleri; herhangi bir ceza normunun hükmün kesinleşmesinden sonra değişmesi hali ile sınırlı olup; dava konusuna dair herhangi bir yasa değişikliği olmadığı, Yargıtay içtihatlarındaki değişikliklerin ise uyarlama davasına esas teşkil etmeyeceği, hakim veya mahkemelerce verilip istinaf ya da temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlere karşı 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna gidilebeliceği gözetilmeksizin; sanık hakkındaki evvelce kesinleşmiş hükme tesir eden bir yasa değişikliği olmadığından Cumhuriyet savcısının bu yöndeki talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle beraat kararı verilmiş olması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5293, Karar No: 2018/11889, Tarih: 15.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5293 E.  ,  2018/11889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7106, Karar No: 2018/7415, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7106 E.  ,  2018/7415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2017 gün ve 2016/188 Esas, 2017/216 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci celseye ait duruşma tutanağında üye ....ve zabıt katibinin, üçüncü-dördüncü-beşinci celse tutanaklarında zabıt katibinin, altıncı celse tutanağında ise mahkeme başkanı ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13438, Karar No: 2014/3289, Tarih: 13.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13438 E.  ,  2014/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18430, Karar No: 2011/5231, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18430 E.  ,  2011/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8601, Karar No: 2023/6552, Tarih: 27.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/8601 E.  ,  2023/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/181 E., 2021/625 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2012/184 Esas, 2015/494 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, cezaların ertelenmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine, karar verilmiştir.

2. Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2012/184 Esas, 2015/494 Karar sayılı kararlarının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 01.03.2021 tarihli ve 2020/4979 Esas, 2021/2132 Karar sayılı kararı ile "...sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/181 Esas, 2021/625 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, cezaların ertelenmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği, TURPAK otomasyon sisteminin şirketin yetkili müdürü tarafından devre dışı bırakıldığına ve satışın bu şekilde yaptırıldığına, sanıkların günlük hasılatı her akşam müdüre teslim ettiklerine, ancak kendilerine teslim edilen para ile ilgili bir kayıt verilmediği gibi mahkemeye de günlük hasılatı gösteren bir belge ve kayıt sunulmadığına, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği, TURPAK otomasyon sisteminin şirketin yetkili müdürü tarafından devre dışı bırakıldığına ve satışın bu şekilde yaptırıldığına, sanıkların günlük hasılatı her akşam müdüre teslim ettiklerine, ancak kendilerine teslim edilen para ile ilgili bir kayıt verilmediği gibi mahkemeye de günlük hasılatı gösteren bir belge ve kayıt sunulmadığına, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların, katılanın sahibi olduğu Akçakaya Petrol isimli akaryakıt istasyonunda satış görevlisi pompacı olarak çalıştıkları, akaryakıt istasyonunun ve pompacıların yakıt satış ve kayıt işlemlerinin TURPAK isimli otomasyon sistemi ile takip ve kontrol edildiği, sanıkların TURPAK sistemini devre dışı bırakarak satıştan tahsil ettikleri parayı katılana teslim etmeyerek haksız menfaat temin ettikleri, bilirkişi incelemesine göre, pompacıların ve istasyonun yakıt satış ve kayıt işlemlerinin TURPAK denilen bir sistem üzerinden takip ve kontrol edildiği, TURPAK merkezi sistem ile pompacıların yapmış oldukları satış işleminin pompada bulunan yazar kasa ile mali olarak kayıt altına alındığı, satılan yakıt türleri ve miktarlarının da tarih, saat, pompacı ismi ile birlikte ana kontrol bilgisayarına anlık olarak işlendiği, pompanın kaldırılması ile TURPAK sisteminin devreye girdiği, pompacıların kendi adlarına kayıtlı KEY'i okuttuğunda TURPAK sisteminin o pompacının bilgilerini sisteme kayıt ederek satışa izin verdiği, hangi pompacının hangi plakalı araca kaç TL'lik satış yaptığı, hangi yakıtı verdiği, tarih ve saat bilgileri ile sisteme işlendiği, TURPAK sistemi devre dışı bırakıldığında ise sistemin şifre ile satışa müsaade ettiği, müşteriye verilen fişte satış bilgisinin yer aldığı ancak yapılan satışın TURPAK sisteminin ana bilgisayarına kayıt yapılmadan gerçekleştiği, satışın TURPAK sisteminde görülmediği, Yazar Kasa Günlük Raporunda (Z raporu) görülebildiği, TURPAK sisteminin devre dışı bırakılabilmesi için sisteme şifre girilmesi gerektiği, şifrenin fabrikasyon ayarı "0000" olup sistem kurulduktan sonra istasyon yetkililerince değiştirilmesi gerektiği halde bu şifrenin değiştirilmemiş olduğu, akşam hesaplarının pompacılardan Z raporu ile karşılaştırma yapılmadan sadece TURPAK sistemindeki kayıtlı satışlar göz önüne alınarak yapıldığı, bu şekilde TURPAK sistemine kayıt yapılmayan satışların paralarının pompacıların kendilerine kaldığı, sanıkların vardiya görevinde bulunduğu tarihlerde alınan TURPAK raporları ile Z raporları arasında fark bulunduğu, 2010/Şubat-2010/Aralık dönemi arasında sanık ...'ın 27.633,36 TL, ...'ın 14,449,10 TL, ...'un 18.222.01 TL'yi satıştan tahsil ettikleri halde katılana veya müştekiye teslim etmeyerek uhdelerinde tuttukları, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilmiştir.

2. Sanıklar, Akçakaya Petrol İth. San. ve Tic. Ltd. Şti.'de ön saha satış elemanı olarak çalıştıklarını, akaryakıt pompalarının çalışma sistemine müdahale etmediklerini, sistemin kontrolünün ve şifresinin yetkili müdürde olduğunu, müdür şifreyi girmeden pompadan satış yapılamayacağını, satışların bilgisayar üzerinden görülmesini engelleyecek şekilde sisteme müdahale ederek kendilerine çıkar sağlamadıklarını savunmuşlar, sanıklar ... ve ... ayrıca, otomasyon sisteminin arıza yaptığında işletme müdürü ...'ın şifreyi girerek sistemi devre dışı bıraktığını ve manuel olarak çalışmalarını sağladığını, tahsil edilen paraların da ...'a teslim ettiklerini beyan etmişlerdir.

3. a)Katılan ..., Petrol İth. San. Ve Tic. Ltd. Şti.nin sahibi olduğunu, TURPAK sistemindeki arızalar nedeni ile sistemin devreden çıkarılmasının çok nadir olan bir durum olduğunu, bilirkişinin hemen hemen her akşam sistemden çıkarma işlemi yapılarak satışların manuel olarak yapıldığının tespit edildiğini, satışların sanıklar tarafından yapıldığı beyan etmiştir.

b)Şikayetçi ..., Akçakaya Petrol İth. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müdürü ve yetkilisi olduğunu, TURPAK otomasyon sisteminin şifre ile manuel hale geçebildiğini, şifreyi pompacıların da bildiğini, çünkü petrolde olmadığı zamanlarda sistem arıza yaptığında manuel satış yapabilmek için şifrenin pompacılar tarafından da bilinmesi gerektiğini, manuel satışa geçildiğinde bu durumun bildirilmesi ve Z raporuna alınması gerektiğini, manuel satış yapılmış ve bu konuda bilgilendirme yapılmamışsa bunun ancak Z raporları ile TURPAK kayıtlarının karşılaştırılması neticesinde anlaşılabileceğini beyan etmiştir.

4. a)Tanık Z.D., suç tarihinde ve halen ... Petrolde market görevlisi olarak çalıştığını , TURPAK otomasyon sisteminin sık sık bozulduğuna şahit olmadığını, sadece bir kere sistemin bozulduğunu, bunun üzerine de durumu müdüre bildirdiğini, sanıklara isnat edilen eylem ile ilgili görgüye veya duyuma dayalı herhangi bir bilgisinin olmadığını beyan etmiştir.

b)Tanık A.A., daha önce aynı petrol istasyonunda sanıklar ile bir süre birlikte çalıştığını, çalıştığı dönemde de TURPAK otomasyon sisteminin olduğunu, otomasyonda herhangi bir arıza olduğunda şirket müdürü ...ın sistemi devre dışı bırakarak, manuel çalışmalarını istediğini, şifreyi bilmediğini, diğer pompacılarında bildiğini zannetmediğini beyan etmiştir.

5. Atılı suçun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

6. Mahkemece, suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5. Atılı suçun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

6. Mahkemece, suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların TURPAK otomasyon sistemini devre dışı bırakan şifreyi bilmediklerini, şifrenin sadece şirketin yetkili müdürü olan şikâyetçi ... tarafından bilindiğini beyan ettikleri, daha önce aynı petrol istasyonunda sanıklar ile bir süre çalışan tanık A.A.'da, ... otomasyon sisteminde bir arıza olduğunda şirketin yetkili müdürü ...'ın sistemi devre dışı bıraktığını, şifreyi bilmediğini, sanıkların da bildiğini zannetmediğini belirttiği, taraflar ile tanıkların beyanlarından sistemin bazen arıza yaptığı ve bu durumda haricen satış yapıldığının sabit olduğu, bu durumda gün sonunda sanıklardan tahsil edilen paraların kime ne şekilde teslim edildiğinin kaydının tutulmadığı, sistemin ne zaman arıza sonucu, ne zaman manuel kapatıldığının belirlenemediği, sanıkların sistemi manuel olarak kapattıklarının tanık ya da güvenlik kamerası görüntüsü gibi delillerle ispatlanamadığı nazara alındığında, sanıkların ... sistemini suç kastıyla kapatıp tahsil ettikleri paraları mal edindiklerine dair her türlü şüpheden uzak inandırıcı ve kesin delil bulunmadığından sanıkların beraatlerine karar vermek gerekirken mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

2. Kabule göre de,

a)Sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal etmeleri karşısında, haklarında zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)Suç tarihi, 27.12.2010 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığına "2010" olarak eksik yazılması,

c)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2021/181 Esas, 2021/625 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanıkların kazanılmış haklarının DİKKATE ALINMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19818, Karar No: 2017/7763, Tarih: 05.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19818 E.  ,  2017/7763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihte uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, kollukta düzenlenen matbu form üzerinde sanık uzlaşmayı kabul etmediğine dair seçeneği imzalamışsa da, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8855, Karar No: 2011/5477, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8855 E.  ,  2011/5477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ..., ..., ..., ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.