muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2716, Karar No: 2015/8660, Tarih: 24.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2716 E.  ,  2015/8660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 43. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/71-2014/115

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 43. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/05/2014 tarih ve 2013/71-2014/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin hisselerini devraldıkları dava dışı anonim şirketin vergi borcunun bulunmadığının bir kısım davalılar tarafından hisse devirleri sırasında beyan edilmiş olmasına rağmen, 2001 takvim yılında ödenmesi gereken faaliyet harcının ödenmediğinin anlaşıldığını, usulsüzlük cezası ve diğer harç vs. bedellerin müvekkillerinden M.. A.. tarafından ortaklar cari hesabından dava dışı şirkete ödendiğini, buna göre hisseleri devreden davalı hissedarların bu ayıp nedeniyle müvekkillerine karşı sorumlu olduklarını belirterek 14.704,16 TL bedelin ödeme tarihi olan 17.04.2008 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davacı Muratın dava dışı şirket hisselerini diğer davacı Çiğdem'den tüm hak ve borçları ile birlikte devraldığı, davalılardan doğrudan hisse devralmadığı, iddialarını ancak Çiğdem'e karşı ileri sürebileceği, davalılara husumet düşmeyeceği gerekçesi ile anaılan davacı yönünden; Çiğdem hisselerini bir kısım davalıalrdan devralmış ise de dava konusu ödemelerin Murat tarafından yapıldığı, Çiğdem tarafından yapılmış herhangi bir ödeme bulunmadığı, ödemediği bir bedeli davalılardan tahsil edemeyeceği, ayrıca hisseleri tüm hak ve borçları ile birlikte devraldığı, bir kısım davalılar ile de arasında gerçekleşen bir devir bulunmadığı gerekçesi ile Çiğdem yönünden de davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 24/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/641, Karar No: 2015/6445, Tarih: 14.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/641 E.  ,  2015/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20369, Karar No: 2010/5477, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20369 E.  ,  2010/5477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/10547, Karar No: 2015/9044, Tarih: 13.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10547 E.  ,  2015/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2015

NUMARASI : 2015/54-2015/72

Taraflar arasında görülen davada Bursa 7. Asliye Hukuk ve Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı M.. B.., 22.12.2014 tarihli dilekçe ile; miras bırakan babasının ölüm tarihi itibariyle bir evinin bulunduğunu, evinde yüklü miktarda kredi borcunun bulunduğunu, murisin ölüm tarihi itibariyle terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesi istemiyle sulh hukuk mahkemesinde dava açmıştır.

Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, "...davanın, terekenin borca batık olduğunun tespitine yönelik olduğu, 6100 sayılı HMK'nın 2. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise; "...tereke alacaklısına husumet yöneltilmeyip H.. H.. dava açıldığından davanın mirasın gerçek reddine ilişkin olduğu, davaya bakma görevinin sulh hukuk mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Somut olayda; dava Türk Medenî Kanununun 605/2. maddesine dayalı mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir. Hak düşürücü süre koşuluna bağlı olmayan, alacaklının taraf olarak gösterildiği ve terekenin borca batık olduğu ileri sürülerek açılan davanın dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 2/1. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 7. Asliye Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5879, Karar No: 2023/6126, Tarih: 30.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/5879 E.  ,  2023/6126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TARİHİ : 22.01.2015

Taraflar arasında mahkemece görülen sigortalının meslek hastalığına uğraması nedeniyle maddi tazminat istemi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararın davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle dosyada tespit edilen noksanın ikmali için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildikten, noksan ikmal edilerek dosya Dairemize gelmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işverenin Karadon Müesessesi işyeri maden ocaklarında işçi olarak çalışmakta iken meslek hastalığına yakalandığını ve bu hastalık sonucu çalışma gücünün büyük bir kısmını kaybederek daimi şekilde kaybederek % 26,2 oranında malul kaldığını, bu maluliyetin zamanla artarak % 78'e yükseldiğini, fark maluliyetin % 51,8 olduğunu, davalı işverenin işyeri maden ocağında işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili tedbirleri almadığını, hastalığın ortaya çıkmasını ve ilerlemesini önleyici teknolojik ve tıbbi koşulları gerçekleştirmediğini, periyodik muayeneleri zamanında yaptırmadığını, taş ve kömür tozu intişarını önleyici, yeraltı rutubet, gaz ve hava cereyanlarından koruyucu tedbirleri almadığını ileri sürerek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 10,00 TL maddi tazminatın maluliyetin artış tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi, yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini 13.841,49 TL'ye artırmıştır.

2.Yargılamanın devamında davacının 29.05.2016 tarihinde vefat ettiği, mirasçılarına tebligat yapılarak yargılamadan haberdar olmalarının sağlandığı anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; maluliyet tespitinin SGK tarafından tek taraflı yapıldığını, meslek hastalığı tespitlerinin 506 sayılı Kanun hükümlerine uygun olmadığı gibi müvekkili kurum açısından da bağlayıcı olmadığını, meslek hastalığı oluşumunda müvekkili kurumun herhangi bir kusuru bulunmadığını, maddi tazminat hesabında PMF bakiye ömür tablosunun esas alınmaması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. BOZMA ÖNCESİ VE BOZMA KARARLARI

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; maluliyet tespitinin SGK tarafından tek taraflı yapıldığını, meslek hastalığı tespitlerinin 506 sayılı Kanun hükümlerine uygun olmadığı gibi müvekkili kurum açısından da bağlayıcı olmadığını, meslek hastalığı oluşumunda müvekkili kurumun herhangi bir kusuru bulunmadığını, maddi tazminat hesabında PMF bakiye ömür tablosunun esas alınmaması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. BOZMA ÖNCESİ VE BOZMA KARARLARI

1.Mahkemenin 19.01.2016 tarih ve 2015/73 E.- 2016/38 K. sayılı ilk kararında özetle; tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının meslek hastalığı nedeniyle % 51,8 oranında fark maluliyeti bulunduğu açıktır. Dosyamızda aldırılan kusur raporundan; davacının % 51,8 oranındaki fark maluliyetinde 89,86 davalı kusuru ile % 10,14 kaçınılmazlık belirlendiği anlaşılmıştır. Bu kapsamda itibar olunan hesap bilirkişi raporuna göre davacının % 51,8 oranındaki fark maluliyeti nedeniyle maddi kaybının 13.841,49-TL olduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 11.04.2016 tarih ve 2016/5127 E.- 2016/6386 K. sayılı ilamında özetle; davacının meslek hastalığından maluliyetinin Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 30.11.2011, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 12.09.2013 tarihli raporlarıyla %26,2 olarak tespit edilmiş iken; 11.01.2012 tarihinde artma kaydıyla Kurum ve Yüksek Sağlık Kurulu tarafından son maluliyet oranının %78 olarak tespit edildiği davalı tarafın maluliyet oranına itirazın dikkate alınarak Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadığı, davacının sürekli iş göremezlik oranı kesinleştirilmeden sonuca gidilmesi hatalı bulunarak mahkeme kararı bozulmuştur.

3. Bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde mahkemenin 26.06.2018 tarih ve 2016/464 E.- 2018/508 K. sayılı ikinci kararında özetle; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas kurulunun raporunda davacının %78 maluliyet oranının tespit edildiği mevcut raporlar arasında çelişki bulunmadığından dosyanın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilmediği belirtilerek; davacının maluliyetinin % 26,20 tespit edildiği, sonrasında maluliyetin % 78 e çıktığı o halde davacıda meslek hastalığından kaynaklı % 51,80 oranındaki fark maluliyeti oluştuğu ve % 51,80 fark maluliyeti nedeniyle bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri olan 34.618,51 TL'den davalının % 89,86 kusuruna re'sen oranlandığında 31.108,19 TL bulunmuş olup, 13.07.2015 tarihli hesap raporunda davacının zararının 13.841,49 TL tespit edildiği görülmekle davacının zararının SGK tarafından bağlanan gelir ile karşılandığı anlaşıldığından Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda ( tazminat davaları ) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerinden olduğundan yukarıda anlatılan nedenlerle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine (Kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 05.05.2019 tarih ve 2018/5127 E.- 2019/3388 K. sayılı ilamında özetle; bozmadan önce hesap bilirkişiden alınan 13.07.2015 tarihli hesap raporunda davacının maddi tazminat alacağı belirlenirken fark maluliyet oranı üzerinden hesap edilen ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmı tenzil edilmek suretiyle maddi tazminat alacağı 13.841,49 TL olarak hesap edilmesine karşın bozmadan sonra yapılan yargılamada, maddi tazminat alacağından bir kez daha ilk peşin sermaye değerinin rücuya kabil kısmı tenzil edilmek suretiyle tazminat alacağının karşılandığının kabul edilmesinin hatalı olduğu belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

IV. BOZMA SONRASI YARGILAMA SÜRECİ VE KARAR

Bozma kararına uyan Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen son kararda özetle; Yargıtay Bozma İlamı doğrultusunda davacının %51,8 oranındaki fark maluliyeti nedeniyle 13.841,49 TL maddi zararının bulunduğunun tespit edildiği anlaşıldığından aldırılan 13.07.2015 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde özetle; maddi tazminat hesabının hatalı olduğunu, zira maluliyet %26,2’den %78’e çıkması nedeniyle hesaplanan zarardan gelirde artış olmadığı için ilk peşin sermayenin düşülmemesi gerektiğini ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde özetle; maddi tazminat hesabının hatalı olduğunu, zira maluliyet %26,2’den %78’e çıkması nedeniyle hesaplanan zarardan gelirde artış olmadığı için ilk peşin sermayenin düşülmemesi gerektiğini ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığında iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminata hak kazanıp kazanamadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK Geçici 3/2 maddesi delaletiyle uygulama imkanı bulan 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK’nun 427 ilâ 444 üncü maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 ve 114 üncü maddesi gereğince uygulanan 49, 50, 51, 52, 54, 55 ve 56 ncı maddeleri, 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14, 16, 19 ve 21 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı özellikle, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre; maddi tazminat miktarının Dairemizce kabul edilen ilkelere uygun olarak belirlenmiş olmasına göre; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1.Davacı vekillinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2. Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,3. Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7363, Karar No: 2015/6005, Tarih: 30.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7363 E.  ,  2015/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7751, Karar No: 2021/9325, Tarih: 08.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7751 E.  ,  2021/9325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ile 22.06.2021 tarihli ek karar davalı erkek tarafından; ek kararın kaldırılması ile asıl kararda verilen kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, tazminatlar ve velâyet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Bölge adliye mahkemesince 22.06.2021 tarihli ek kararla; davalı erkeğin çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz başvurma harcını ve gider avansını süresinde yatırmaması gerekçesi ile temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir. Davalı erkeğin adlî yardımdan yararlandığı hususu bölge adliye mahkemesinin 07.04.2021 tarihli kararından anlaşılmaktadır. Bu nedenle verilen ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- İşin esasının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen 22.06.2021 tarihli ek kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple KALDIRILMASINA, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple 07.04.2021 tarihli hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi. 08.12.2021 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2017/3547, Karar No: 2019/3345, Tarih: 01.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3547 E.  ,  2019/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Grafik Reklam Promosyon Matb. ve Kağıt San. Dış Tic. Ltd. Şti.’nin ortakları olan sanıkların, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında, şirket işlerinin vefat eden muhasebeci ...... tarafından yürütüldüğünü, sahte fatura düzenlemediklerini, şu anki muhasebecinin ...... isimli kişi olduğunu söylemeleri nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- 2007 ve 2008 takvim yıllarına ait faturaların, kullanan şirketlerden ve bağlı bulunduğu vergi dairesinden araştırılarak dosyaya getirtilmesi, faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2- Kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- ......’un açık kimlik ve adres bilgileri sanıklardan da sorulmak suretiyle tespit edilip, bu kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi,

4- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

5- Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, tek hüküm kurulması,

b)Sanıkların 2007 ve 2008 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemeleri nedeniyle, her takvim yılı için zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

c)Mahkumiyet hükmü kurulurken kanun maddesinin “359/b-1” yerine “359/2 b-1” olarak hatalı gösterilmesi,

d)TCK'nin 51/3. maddesine göre, cezası ertelenen sanıklar hakkında denetim süresinin alt sınırının hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeden, ceza miktarından daha az denetim süresi belirlenmesi,

c)Mahkumiyet hükmü kurulurken kanun maddesinin “359/b-1” yerine “359/2 b-1” olarak hatalı gösterilmesi,

d)TCK'nin 51/3. maddesine göre, cezası ertelenen sanıklar hakkında denetim süresinin alt sınırının hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeden, ceza miktarından daha az denetim süresi belirlenmesi,

e)Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında ...... sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ...... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ...... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.