muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1372, Karar No: 2015/6020, Tarih: 15.04.2015

2- Kabule göre de; mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/361, Karar No: 2020/4605, Tarih: 10.12.2020

**6. Ceza Dairesi         2019/361 E.  ,  2020/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... ve müdafiinin 25.02.2016 tarihli oturumda, yüzüne karşı verilen kararı, sanık ...’un yasal süreden sonra 11.07.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresinden sonra yapmış olduğu vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 10.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26871, Karar No: 2018/6188, Tarih: 02.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2015/26871 E.  ,  2018/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 11/12/2014

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik yapılan incelemede ;

Sanığın yokluğunda verilerek 24.06.2010 tarihli duruşmada sanığın bildirdiği adresin aynı zamanda merniste kayıtlı adres olduğu ve bu adreste 23.06.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.12.2014 tarihinde sanık tarafından yapılan temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince reddine ilişkin 11.12.2014 gün ve 2009/1602 Esas ve 2014/ 512 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...'un temyiz itirazlarının REDDİYLE, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-İddianame içeriği ve dosya kapsamına göre; sanığın, diğer sanık ... ile müştekinin bir dönem ortak ticaretlerinden dolayı müştekiden alacaklı olduğunu ileri sürerek bunu istemeye başladığı, müştekinin de evrakın geçerliliğinin kalmadığını belirterek ödemeyi kabul etmemesi üzerine, sanığın tehditlere başladığı, sanıkların müşteki ile buluştuklarında sanık ...'un, müştekiye yönelik ''biz öyle ya da böyle bu parayı alırız bu parayı Pkk adına istiyoruz vermezsen seni öldürürüz'' diyerek ölümle tehdit ettiğinin ileri sürülmesi, müştekinin ise söz konusu çek bedellerini ödemiş olduğunu belirtmesi karşısında bu hususun doğruluğu araştırılarak, istenen bedelin geçerli alacak ilişkisine dayandığının anlaşılması halinde eylemin yağma suçunu oluşturabileceği, bu suçu niteleme ve kanıtları değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

b-Kabule göre de ;

Sanık ...'un savunmasında, kendisinin olayla ilişkisi olmadığını, müştekice kendisi olarak belirtilen kişinin Fırat Akın isimli hemşehrisi olduğunu, tespit yapılan fotoğrafın kendisine ait olmadığını ileri sürmesi karşısında; Fırat Akın'ın araştırılarak, tanık sıfatı ile beyanı alınıp, müşteki ve sanık ... ile yüzleştirilmesinden sonra sonucuna göre kanıtların değerlendirilip sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Sanık ...'un savunmasında, kendisinin olayla ilişkisi olmadığını, müştekice kendisi olarak belirtilen kişinin Fırat Akın isimli hemşehrisi olduğunu, tespit yapılan fotoğrafın kendisine ait olmadığını ileri sürmesi karşısında; Fırat Akın'ın araştırılarak, tanık sıfatı ile beyanı alınıp, müşteki ve sanık ... ile yüzleştirilmesinden sonra sonucuna göre kanıtların değerlendirilip sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma kararının, CMUK'nn 325. maddesi gereğince hakkındaki hüküm kesinleşen sanık ...'a da sirayet ettirilmesine, karşı temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8722, Karar No: 2011/8553, Tarih: 07.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/8722 E.  ,  2011/8553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.03.2011 tarih ve 2009/28-2011/144 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin satın aldığı 32.304,30 ton kömürünün davalı nezdinde nakliyat rizikolarına karşı sigorta örtüsü altına alındığını, M/V Gülsüm Ana adlı gemi ile Mozambik'in Maputo Limanından Samsun Limanına taşımak üzere yüklendiği gemide meydana gelen patlama ve yangın sonucu gemi ve yükün kurtarılması için yük garame payı olarak 735.000 ABD Doları kurtarma - yardım ücret ve masrafı ödendiğini, davalı tarafından düzenlenen sigorta poliçesinde kurtarma - yardım ücret ve masrafları ile müşterek avarya garame payının teminat altına alındığını, buna rağmen davalının ödeme yapmaması üzerine başlatılan takibe davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazının iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde talep halinde doyanın görevli ve yetkili İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminatın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı nezdinde sigorta teminatı altında bulunan emtianın taşıma sırasında gemide meydana gelen yangın sonucu bir kısmının hasarlandığı, bir kısmının da kurtarma şirketince Samsun Limanı’na ulaştırıldığı hususlarının uyuşmazlık konusu olmadığı, davanın açıklanan niteliğine göre uyuşmazlığın çözümünde TTK'nun deniz ticaretine ilişkin hükümlerinin uygulanması zorunlu olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Oysa sigorta hukuku, TTK’nun Beşinci Kitabında düzenlenmiş olup, sigorta uyuşmazlıklarından kaynaklanan davalar TTK’nun 4. maddesi uyarınca mutlak ticari davalardandır. Kaldı ki Denizcilik İhtisas Mahkemeleri, TTK’nun Dördüncü Kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin ihtilaflara bakmak üzere kurulmuş olup, dava konusu uyuşmazlık ise TTK’nun Dördüncü Kitabında düzenlenen “Deniz Ticareti”nden kaynaklanmayıp, açıkça sigorta hukukundan kaynaklanmış bulunmasına ve görev hususu kamu düzenine ilişkin olup temyiz dahil yargılamanın her aşamasında resen dikkate almasının gerekmesine göre mahkemece yargılamaya devam olunarak uyuşmazlığın esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4057, Karar No: 2014/2002, Tarih: 19.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4057 E.  ,  2014/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet (dört kez)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13004, Karar No: 2016/8443, Tarih: 12.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13004 E.  ,  2016/8443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51, 51/3-6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

1-Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafinin, yüzüne karşı verilen kararı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 26.06.2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE;

2-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın idaresindeki otomobille, olay günü gündüz vakti, ışıksız 4 yönlü kavşak mahallinde seyri sırasında, yolun sağında bulunan, karşı kaldırımdaki annesinin seslenmesi ile aniden karşıdan karşıya geçmek üzere yola giren ve 7.2 metrelik yolun 4 metresini kat eden yayaya, aracın solu ile yolun sol kaldırımına 3.2 metre mesafede çarpması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın çarpma öncesi çocuğu görmediğini beyan etmesi, bütün aşamalarda benzer şekilde beyanda bulunan ve görgüye dayalı bilgisi olan tanık ...'ın, ölen çocuğun annesinin seslenmesi üzerine karşıya geçmek üzere aniden yola girdiğini belirtmesi, Mahkemece yapılan keşif sırasında bilirkişi tarafından çekilen fotoğraflar ile çizilen kroki incelendiğinde, olay mahalli sokağın yolun her iki tarafına park eden araçlar sebebiyle daralmış olduğunun, bu suretle sanığın görüş mesafesinin az olduğunun, tanıkların yer göstermelerine göre sanığın kısa mesafede durduğunun anlaşılması karşısında, aniden yola çıkan ölene karşı mahal şartlarına göre alabileceği önlem bulunmayan sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 12.05.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi:

7,2 metrelik yolun 4 metresini kateden ve aracının önünden geçen ölene, aracının sol ön kısmıyla çarparak ölümüne neden olan sanığın, olay yerinin yaya trafiğinin çok kalabalık bir yer olması ve ölenin sağdan yola girerek 4 metre katetmesi birlikte değerlendirildiğinde, aracının yol ve trafik durumunun gerektirdiği dikkat ve özenle kullanmaması nedeniyle alt düzeyde de olsa kusurlu olduğu ve mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı görüşüyle onanması gerektiği kanaatiyle çoğunluğun bozma kararına katılmamaktayım.

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/20840, Karar No: 2013/21229, Tarih: 14.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/20840 E.  ,  2013/21229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyarak ilamında belirtildiği biçimde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacı apartman yönetimine ait 2001/9. ay ila 2003/6.aya ait idari para cezası borcu nedeniyle gönderilen 2 adet ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Kanunun 140. maddesinde; Kurumca verilecek idari para cezasına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, red kararının kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili İdare Mahkemesinde dava açabilirler. İdari para cezasına karşı süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde İdare Mahkemesinde dava açılmaması hallerinde idari para cezası kesinleşir ve artık iş mahkemesinde menfi tespit, itiraz ve istirdat davası açılamaz.

Bozma sonrası Mahkemece, dava konusu idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği hususunda yapılan araştırma sonucunda, idari para cezasına itiraz edilmediği ve böylece idari para cezasının kesinleştiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Takibe konu idari para cezası kesinleşmiş ise de, davacı; takip konusu borç kapsamında 30.6.2011 ile 30.10.2012 tarihleri arasında 7.200 TL ödeme yaptıklarını belirtmiş olup, Mahkemece böyle bir ödemenin gerçekleşip gerçekleşmediği ve takibe konu borcun bu tutar kadar konusuz kalıp kalmadığı üzerinde durulmamıştır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında yapılacak araştırma sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4663, Karar No: 2025/3051, Tarih: 05.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4663 E.  ,  2025/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/68 Esas, 2024/810 Karar

HÜKÜM :Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI:2019/466 E., 2020/511 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı şirket ortaklarından dava dışı ... Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. (...) arasında 11.04.2003 tarihinde hisse devri sözleşmesi yapıldığını, işbu sözleşme ile ...'nın şirketinin davalı şirket nezdindeki tüm sermaye hak ve hisselerin tamamını müvekkiline devrettiğini ve müvekkilin davalı ortaklar pay defterine kaydına da muvafakat verdiğini, nama yazılı davalı hisse senetlerinin tümünün ... yetkilisi ... İpek tarafından müvekkil şirket yetkilisi ...'ye fiziki olarak teslim edildiğini, ayrıca senetlerin halen müvekkil uhdesinde bulunduğunu, bahse konu hisse devrinin davalı şirket pay defterine işlenmesine ilişkin 11.04.2003 tarihinde ... tarafından bildirimde bulunulduğunu, fakat bildirim konusu işlemin şirket genel kurulunda değerlendirilmediğini, bu nedenle davalı şirkete ihtarname gönderildiğini ileri sürerek davanın kabulü ile dava dışı ... Deri San. Tic. Ltd. Şti.'nden hem fiziki olarak hem sözleşme ile devredilen nama yazılı hisselerin sahibi olan müvekkilin davalı şirket nezdinde ortaklığın tespitine, müvekkil şirketin ortaklar pay defterine kaydedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirket tarafından müvekkil şirkete ihtarname çekildiğini, müvekkil şirket tarafından ihtarnameye cevap verildiğini, gerek kanundan gerekse şirket ana sözleşmesinden kaynaklı olarak söz konusu talebin yerine getirilmesinin mümkün olmadığını, akabinde davacı şirket tarafından aynı taleplerle bir kez daha ihtarname gönderildiğini, davacının ortaklığının tespitine ilişkin talebi açık olmakla birlikte bu tespitin hangi tarih itibariyle yapılacağına ilişkin bir açıklamanın mevcut olmadığını, davacı şirketin müvekkil şirketin ortağı sıfatını hiç kazanmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şirket ana sözleşmesinin eski ve yeni metni 8. maddesinde nama yazılı hisse senetlerinin devir ve temlikinin geçerli olabilmesi için yönetim kurulu tarafından onaylanması gerektiğinin belirtildiği, davacı tarafından 11.04.2003 tarihinde devir işleminin bildirildiği ve buna ilişkin belge aslı sunulmuşsa da bildirimin davalı şirkete ulaşıp ulaşmadığının belirsiz olduğu, pay devri için ana sözleşmeye göre yönetim kurulunun onayının gerektiği, iddia edilen devir işlemi sonrasından yapılan genel kurul toplantılarına da devreden şirketin davet edildiği prosedürün usulüne uygun yerine getirilmediği, buna göre davacı şirkete devredilen pay devrinin geçerli kabul edilemeyeceği, davalı şirkete 11.04.2003 tarihinde bildirim yapıldığı kabul edilse bile hem yönetim kurulu onayının olmaması hem de söz konusu ihtarnamelerin on beş yıl sonra gönderilerek onay istenmesi karşısında genel kurul davetlerinin davacı şirkete yapılmadığı dikkate alınarak ortaklık sıfatını kazanamadığı, davacı tarafın yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, devredilen nama yazılı hisse senetleri nedeniyle ortaklığın tespiti ile davacının ortaklar pay defterine kaydedilmesi istemilerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 05.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8264, Karar No: 2024/495, Tarih: 22.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/8264 E.  ,  2024/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/120 E., 2022/5 K.

BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

HÜKÜM : Asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine

Taraflar arasında görülen asıl davada meni müdahale ve kal, birleştirilen davada ise kadastro harici bırakılan yerin tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı birleştirilen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl dava yönünden; davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle, davalı ...' ın ... köyünde 1130 m2' lik köy boşluğuna ev ve müştemilat yapmak suretiyle el attığını ileri sürerek müdahalenin önlenmesi ve yıkım isteminde bulunmuş, davalı, kendisi yararına kazandırıcı zamanaşımı

sebebiyle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın reddini istemiştir.

2.Birleştirilen dava yönünden, Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; mirasbırakanları ...'ın 1978 yılında ... köyünde 1200 m2 yüzölçümüne sahip köy boşluğu bölümüne ev ve müştemilat yaptığını, o tarihten itibaren onun ve mirasçıları tarafından taşınmazın nizasız ve fasılasız ekonomik amacına uygun olarak kullanıla geldiğini, kazanma koşullarının oluştuğunu ileri sürerek tescil isteminde bulunmuştur.

II.CEVAP

Birleştirilen dava davalısı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 19.03.2015 tarih, 2013/449 Esas ve 2015/252 Karar sayılı kararıyla; taşınmazın davasız ve aralıksız bir biçimde önce mirasbırakan ve sonra davacılar tarafından kullanıla geldiği, TMK' nın 713 ve 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesindeki engel sebeplerin bulunmadığı gerekçesiyle tescil isteminin kabulüne; tescil isteminin kabul edilmesi ile birlikte meni müdahale isteminin dayanağının kalmadığı gerekçesi ile Hazinenin el atmanın önlenmesi ve yıkım isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.02.2018 tarih, 2015/20742 Esas ve 20218/1149 Karar sayılı ilamı ile; "..