muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/535, Karar No: 2023/1595, Tarih: 15.03.2023

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Zorunlu Müdafiinin Görevini Yerine Getirmediğinden Adil Yargılanma Hakkının İhlal Edildiği Yönünden

Sanık, duruşma gününe kadar kendisini vekil ile temsil edeceğini bildirmediğinden, Adıyaman Barosu tarafından Av....'ın tutuklu olan sanığa zorunlu müdafii olarak görevlendirildiği, sanığın 15.06.2022 tarihli duruşmada savunmasını atanan avukatı huzurunda yapacağını kabul ettiği, sanık müdafiinin, müdafiilik görevlerini yerine getirdiği, bu itibarla sanığın adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine yönelik dosya kapsamında bir olguya rastlanılmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılanların Zararını Karşılamak ve Uzlaşmak İstediği Yönünden

Sanığa, soruşturma aşamasından itibaren katılanların zararını karşılaması yönünde süre verilmesine rağmen sanığın bu aşamaya kadar katılanların zararlarını karşılamamış olması ve üzerine atılı suçun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'nun 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamında kalmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Takdiri İndirim Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanması Mahkemenin takdirinde olup Mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında takdiri indirim nedeni uygulanmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirildiği ve "...sanığın zararı gidermemiş olması, sanık ...'ın 2. Kez mükerrir olması, sanığın bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığı..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'nun 32 inci maddesi Kapsamında Kaldığından Rapor Alınması Gerektiği Yönünden

Sanığın, yargılama aşamasındaki savunmalarında bu yönde bir talebinin bulunmadığı, Mahkemece de sanığın akıl hastalığı veyahut psikolojik rahatsızlığı bulunduğu yönünde bir gözleminin bulunmayışı, UYAP kayıtlarının tetkikinde sanığın benzer eylemleri nedeniyle açılan diğer dosyalarda da bu yönde savunmalarının bulunduğu, suç tarihlerine yakın tarihlerde alınan sağlık kurulu raporlarında sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu yönünde rapor alındığı, sanığın bu yöndeki savunmasının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla, mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

5. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

6. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması sırasında tekerrüre esas alınan ilamda dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilmiş birden fazla mahkumiyet hükmü olduğu, ilamda hangisinin tekerrüre esasa teşkil ettiği belirtilmemiş ise de; söz konusu kararın Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 02.11.2011 tarihli ve 2011/10708 Esas, 2011/21363 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararının onanmasına, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının ise suç vasfından bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası sanık hakkında tekerrüre esas alınan Tunceli Asliye Ceza Mahkemesinin 05.06.2009 tarihli ve 2009/68 Esas, 2009/139 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun kaldığı, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan yasa maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği dikkate alınarak, somut olayda sanık hakkında mahkumiyet kararı verilen resmi belgede sahtecilik suçunun mağdurunun kamu ve dolandırıcılık suçunun mağdurunun ise katılan olduğu, bu itibarla atılı suçlar açısından mağdurların farklı olduğu anlaşılmakla, sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre bu ilam veya sanığın adli sicil kaydındaki diğer ilamlar esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Resmi Belgede Sahtecilik ve Özel İşaret ve Kıyafetleri Usulsüz Kullanma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Resmi Belgede Sahtecilik ve Özel İşaret ve Kıyafetleri Usulsüz Kullanma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) nolu bendinde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 15.09.2022 tarihli ve 2022/1915 Esas, 2022/1962 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/1915 Esas ve 2022/1962 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1051, Karar No: 2010/6440, Tarih: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1051 E.  ,  2010/6440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.09.2008 tarih ve 2006/318-2008/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'nin Cumhuriyet Gazetesi’nin tanınan yazarlarından olup kendisine ait köşesinde günlük yazılar yazdığını, dava konusu “ABD’nin Irak Operasyonunun Türk Basını'ndan İki Yazar Tarafından Algılanış Biçimi” isimli eserin davalılardan ... tarafından hazırlanıp diğer davalı Şirket tarafından çoğaltılıp yayımlandığını, ancak anılan eserin 9-286. sayfaları arasındaki tüm yazılanların müvekkiline ait makaleler olup davacının izninin alınmadığını, bu nedenle müvekkilinin eser niteliğindeki yazılarından kaynaklanan manevi haklarıyla işleme, çoğaltma ve yayma şeklindeki mali haklarının ihlal edildiğini, yayınevleri ile yapılan sözleşmelere göre %15 telif ücretine hak kazanıldığını, kitabın 20,00 TL’ndan satışa sunulduğunu ve en az 5.000 adet basılacağını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5846 sayılı yasanın 14, 15, 16, 21, 22, 23, 68 ve 70/1. maddeleri gereğince 20.000,00 TL maddi tazminat ve 30.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının mali ve manevi hakkının ihlal edilmediğini, yapılan işin davacıya ait makalelerin aynen yayımlanmasından ibaret olduğunu, davalı eserin sadece 500 adet çoğaltıldığını , talep edilen % 15 telif ücretinin fahiş olduğunu, davacıya ait yazıların umuma arz edilip alenileşmiş olduğunu, FSEK'nun 14. maddesindeki manevi hakkın ihlalinin söz konusu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının mali ve manevi hakkının ihlal edilmediğini, yapılan işin davacıya ait makalelerin aynen yayımlanmasından ibaret olduğunu, davalı eserin sadece 500 adet çoğaltıldığını , talep edilen % 15 telif ücretinin fahiş olduğunu, davacıya ait yazıların umuma arz edilip alenileşmiş olduğunu, FSEK'nun 14. maddesindeki manevi hakkın ihlalinin söz konusu olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu “ABD’nin Irak Operasyonunun Türk Basını'ndan İki Yazar Tarafından Algılanış Biçimi” isimli eserin davalılardan ... tarafından hazırlanıp diğer davalı şirket tarafından çoğaltılıp yayımlandığı, anılan eserin 9-286 sayfalarında yer alan makalelerin tamamının davacı ...'ın Cumhuriyet Gazetesi’nde yayımlanan makalelerin aynısı olduğu, davacının makalelerinin çoğaltılıp yayımlanması için davalılara izin veya lisans vermediği, kitabın birinci baskısı için 1.000 adet bondrol alındığı, dosyaya sunulan kitabın üzerindeki ikinci baskı ibaresi ve aynı sayıda baskı yapılmasının mutad bir uygulama olması nazara alındığında ihlal oluşturan nüsha sayısının 2.000 olduğu, bu dava ile emsal olan ve kitaba yazıları alınan ...'in telif sözleşmelerine göre telif ücret oranının % 15 olduğu, davacının işleme, çoğaltma ve yayma haklarının ihlal edildiği, davacıya ait makalelerin olası bir lisans sözleşmesiyle kullanılması halinde isteyebileceği telif ücretinin 2.220,00 TL ödemesine nazaran, FSEK'nun 68. maddesi uyarınca istenebilecek tazminat miktarının 6.660,00 TL olabileceği, 5846 sayılı yasanın 15. maddesi anlamında, eser sahibi davacının adının kitap kapağı, içindekiler, önsöz ve özellikle bölüm başlığında açıkça yer verilmemesi nedeniyle eserde adın belirtilmesi hakkının ihlal edilmediği, 14. maddesi anlamında eserin yayımlanma zamanını ve tarzını belirleme hakkının 16. maddesi anlamında değiştirme hakkının ihlal edilmesi nedeniyle FSEK'nun 70/1. maddesi uyarınca manevi tazminat isteme hakkının olduğu, tarafların mali ve sosyal durumlarına göre tazminat alacaklısı yönünden bir zenginleşme aracı ve amacını aşar bir gelir haline getirilmeden takdiren 12.000,00 TL manevi tazminatın makul ve kabul edilebilir olduğu gerekçesiyle davacının manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 5846 sayılı Yasa'nın 70/1. maddesi uyarınca takdiren 12.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, 5846 sayılı Yasa'nın 21, 22 ve 23. maddeleri delaletiyle 68. maddesi uyarınca 6.660,00 TL’nın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 145,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 232,85 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3410, Karar No: 2024/5437, Tarih: 16.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/3410 E.  ,  2024/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/3405 E., 2023/77 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına dair Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2016 tarihli ve 2015/1147 E - 2016/487 K sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25/05/2022 tarihli, 2020/4205 E. 2022/4066 K. sayılı kararı ile, suç vasfında yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini nedeni ile esastan bozulmasına karar verilmiştir.

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda,Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 24.300,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1-Sanık; Eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

2-Sanık müdafinin temyiz sebebi; Eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

3-Katılanlar vekilinin temyiz sebebi; Olayda bilinçli taksir koşullarının bulunduğu ile eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen nazara alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2-Sanık müdafinin temyiz sebebi; Eksik inceleme ile hatalı kusur tayini sonucu sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

3-Katılanlar vekilinin temyiz sebebi; Olayda bilinçli taksir koşullarının bulunduğu ile eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu ile re'sen nazara alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 70 km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, çift şeritli, aydınlatmanın bulunduğu cadde üzerinde gece vakti seyri esnasında yaya geçidi trafik levhası bulunan olay mahalline geldiğinde yaya geçidi üzerinden, aracın istikametine göre yolun sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçmek amacı ile kaplama üzerinde bulunan yaya ...'na aracının ön kısımları çarpması sonucu yayanın ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

dosya kapsamında alınan 14/03/2016 tarihli, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporu doğrultusunda, olayın meydana gelmesinde sanık sürücünün asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak madde olan TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine,

2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve cezanın hapse çevrileceğinin ihtaratı yerine infazı kısıtlar biçimde "taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan cezanın tümden tahsiline'' karar verilmesi,

3-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi doğrultusunda vekalet ücretinin 9.200,00 TL olduğu ve kendilerini ortak vekil ile temsil ettiren katılanlar açısından vekalet ücreti bölünemeyeceğinden, katılanlar lehine 9.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde her bir katılan için ayrı ayrı ödenmesine karar verilmesi,

3-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi doğrultusunda vekalet ücretinin 9.200,00 TL olduğu ve kendilerini ortak vekil ile temsil ettiren katılanlar açısından vekalet ücreti bölünemeyeceğinden, katılanlar lehine 9.200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde her bir katılan için ayrı ayrı ödenmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün (3.) paragrafının hükümden çıkartılması ile yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1215 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2.maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 24.300,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, hükmün (5.) paragrafında yer alan "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin bildirilmesine" ibaresinin hükümden çıkartılması ile yerine "Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı" ibaresinin eklenmesi ve hükmün (9.) paragrafının hükümden çıkartılması ile yerine "Ortak vekil tarafından katılanlara sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün bulunmadığı gözetildiğinde, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 9.200,00TL vekalet ücretinin, katılanlar kendilerini yargılama sırasında aynı vekille temsil ettirdiklerinden, sanıktan alınarak katılanlara verilmesine" ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle, hükmün tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1046, Karar No: 2013/1523, Tarih: 13.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1046 E.  ,  2013/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin finans ve teminat sorunu çeken....'lere kefil olarak bankalardan kredi almalarına imkan sağladığını, dava dışı borçlu şirketin kefil olunan kredi taksitlerini bankaya ödememesi nedeniyle bu miktarın kefil olan müvekkili şirket tarafından bankaya ödenip borçlu hakkında takip başlatıldığını, takibin dayanağı ticari işletme rehni incelendiğinde ikinci sırada yer alan ve ihale edilen ... ... makinesinin müvekkil şirket lehine rehinli olduğunu ve ilk sırada yer alması gerektiğini, başvurularının " satılan ... marka MF 500 kg'lık silaj balyalama makinesi ile aynı mal olup olmadığı tespit edilemediğinden ...sıra cetveline alınmamasına" gerekçesiyle reddedildiğini, rehinli makinelerin tespiti için borçlu şirketin ticari defter ve kayıtlarının incelenmesi ve yöneticilerinin tanık olarak dinlenmesi gerektiğini ileri sürerek, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2011/3244 Esas sayılı dosyasından düzenlenen ....09.2012 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden verilen kararda, somut uyuşmazlıkta davacı vekilinin müvekkilinin kendi veya başkasının alacağının miktarına ve esasına itiraz etmeyip, rehin nedeniyle rüçhanlı olan alacağının sıra cetvelinin düzenlenmesi sırasında dikkate alınmamasına yönelik şikayette bulunduğu, bir alacağın rehinli olup olmadığına ve rehin nedeniyle rüçhanlı olduğu iddia edilen alacağın üst sıraya alınmasına ilişkin itirazların ... mahkemesince incelenip karara bağlanması gerektiği (aynı yönde Y. ... HD. ........2011 T. 1827 E. 1703 K.) gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.