muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5702, Karar No: 2023/202, Tarih: 12.01.2023

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/703 E., 2017/259 K. sayılı dosyasına ilişkin kararın güçlü delil kabul edilmesinin hatalı olduğunu, davacının yangının çıkışına ilişkin iddiasını ispatlayamadığını, Mahkemece alınan son bilirkişi raporunda belirtildiği üzere nakil hattının iki iletkeninin birbirine çarpmasıyla oluşan kısa devre ve kıvılcım sonucunda iletkenler üzerinde gözle görülebilecek şekilde kararma olması gerektiğini, biçerdöverin nakil hattının altından geçerken yüksek gerilim iletkenlerine temas etmesi hâlinde biçerdöver operatörünün elektrik çarpması sonucu ölmesi ya da yaralanması gerektiğini, dosyada buna ilişkin herhangi bir bulgu olmadığını, kusurun biçerdöver maliki ve sürücüsünde olduğunu, dava konusu yerde müvekkili dışında TEİAŞ, TEÜAŞ ve diğer şirketlerin hatlarının da olduğunu, bu konuda araştırma yapılmadığını, ıslah dilekçesinin müvekkiline tebliğ edilmediğini ileri sürerek ve resen tespit edilecek sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı şirketçe rücuen talep edilen hasar bedelinden davalı şirketin sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 1472 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17728, Karar No: 2011/6802, Tarih: 27.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/17728 E.  ,  2011/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, tarımsal sulama abonesi olduğunu, davalı idarece 15.6.2004 ila 30.09.2004 tarihleri arasında kaçak elektrik kullanıldığından bahisle 28.01.2005 tarihli fatura ile 13411,31 TL lik borç bildirildiğini, kaçak kullanım bedelinden sorumlu olmadığını ileri sürerek fatura bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kaçak elektrik kullanımından davacı abonenin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı gerçek kişi tarafından açılan menfi tesbit davasında, Mahkemece, 15/06/ 2010 tarihli karar ile davacının borçlu olduğu miktar tespit edilerek davanın kısmen kabulü ne karar verilmiştir.

Ne var ki karar tarihinden sonra 25.02.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren bazı alacakların yeniden yapılandırılması ile sosyal sigortalar ve genel ... sigortası kanunu ve diğer batı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılması hakkındaki 6111 Sayılı Kanunun 1. maddesi g) fıkrası ile 2560 S. Kanun kapsamında kalan idarelerin vadesi 31.12.2010 tarihinden (bu tarih dahil) önce olduğu halde, bu kanunun yayınlandığı tarih itibariyle ödenmemiş bulunan su ve 2010/17728-2011/6802

atık su bedeli alacakları ile bu alacaklara bağlı faiz gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i alacakları hakkında bu kanun hükümlerinin uygulanacağı açıkça belirtilerek, aynı kanunun 18. maddesi hükmü gereğince borçluların bu kanun yayımlandığı tarihi izleyen ikinci ayın sonuna kadar ilgili idareye başvuruda bulunmaları ve belirtilen şartları yerine getirmeleri yönünde hak tanınmış ve böylece borcun yeniden yapılandırılması yönünde bir düzenleme getirilmiştir.

Somut olayda davacı gerçek kişi aleyhinde kaçak elekrik kullanım tutanağı düzenlendiği, böyle taleplerin 6111 S. Kanun kapsamında kaldığı açık olmakla, davacının 6111 S. Kanun hükümlerinden faydalanması konusunda müracaat edip, borç ödendiği takdirde davadan vazgeçilmesi veya dava konusuz kalacaktır.

Bu durumda davacıdan 6111 S. Kanun gereğince borcun yapılandırılması konusunda talebin olup olmadığının sorulup, talebi olduğu takdirde bu konuda tarafların delilleri toplanıp sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına

Bu durumda davacıdan 6111 S. Kanun gereğince borcun yapılandırılması konusunda talebin olup olmadığının sorulup, talebi olduğu takdirde bu konuda tarafların delilleri toplanıp sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına

SONUÇ: Yukarıda 1 .bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın Bozulmasına ,2.bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13076, Karar No: 2020/809, Tarih: 03.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13076 E.  ,  2020/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/12/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, . ili, . ilçesi 108 ada 1 ve 9 parsel, 147 ada 171, 187, 256 ve 406 parsel sayılı taşınmazlarda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile .. ili, .lçesi 236 ada 6 parsel sayılı taşınmazın ortaklığının satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı Yasanın 297/2. maddesi gereğince;

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Somut olaya gelince; dava ... ili, .. ilçesi 108 ada 1, 9 parsel, 147 ada 171, 187, 256 ve 406 parsel sayılı taşınmazlarda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece 236 ada 6 parsel sayılı taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kabule göre de, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkilidir.

O halde mahkemece, tarafların talep sonuçları göz önüne alınarak ve taleplerden her biri hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.02.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15176, Karar No: 2012/1703, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15176 E.  ,  2012/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak bina üzerinden enerji nakil hattı geçirilmesi nedenine dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak bina üzerinden enerji nakil hattı geçirilmesi nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harçtan artan paranın istenildiğinde ödeyene iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3583, Karar No: 2013/9241, Tarih: 17.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/3583 E.  ,  2013/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Suç üstlenme, taksirle yaralama

Hüküm : 1- TCK'nın 38/1. maddesi delaletiyle 270/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2- TCK'nın 89/1-2-e, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri

uyarınca mahkumiyet.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “30.05.2010” yerine, “30.05.2011” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık hakkında hükmedilen adli para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi,

b) Sanık hakkında yaralama suçundan hükmedilen gün para cezasından TCK'nın 89/2-e maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılırken hesap hatası sonucu 270 gün yerine, 360 gün karşılığı adli para cezası belirlenerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin taksitlendirmeye ilişkin bölümlerinin başına “TCK’nın 52/4. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi,

yaralama suçundan TCK'nın 89/1. maddesi gereğince tayin olunan 180 gün adli para cezasının aynı kanunun 89/2-e maddesi gereğince 1/2 oranında arttırılarak 270 gün adli para cezasına çıkartılması ve aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 225 gün adli para cezasına indirilmesi, gün para cezasının da TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 4.500 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18710, Karar No: 2017/7466, Tarih: 31.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/18710 E.  ,  2017/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece temyiz isteğinden vazgeçilmiş sayılmasına yönelik verilen 20/11/2015 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir. Ancak karar davalı vekiline 05/10/2015 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz harçları 26/10/2015 tarihinde yatırıldığı gerekçesiyle yerel mahkemece 20/11/2015 tarihli ek karar ile temyiz isteğinden vazgeçmiş sayılma kararı verilmiştir.

Davalı vekili, 09/12/2015 tarihli dilekçesi ile temyizin süresinde yapıldığını, belirterek ek kararın kaldırılmasını ve anılan karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesini talep etmiştir.Dosya Dairemizin 26/05/2016 tarih 2016/1683-9483 sayılı kararı ile ek karara yönelik temyiz için temyiz harçlarının yatırılmadığı ve harçların ikmali için geri çevrilmiş, geri çevirme kararı davalı vekiline 24/10/2016 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen harç ikmalinin yapılmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminden HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca vazgeçmiş sayılmasına, temyiz isteminin REDDİNE, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16449, Karar No: 2020/3414, Tarih: 23.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16449 E.  ,  2020/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ...'in yokluğunda verilen hükmün Tebligat Kanunu 10/1 maddesi uyarınca bilinen en son adresi olan duruşmada bildirdiği adresi yerine doğrudan MERNİS adresine yapılmış olması nedeniyle usulsüz olduğu ve sanığın 16.12.2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

A) Sanık ... hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesi:

2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanıkların savunmalarında özetle şirkete ortak olduklarını dava nedeniyle öğrendiklerini, Halil Kaplan isimli kişinin kendilerini işe sokma bahanesiyle kendilerinden bir takım belgeler aldığını asıl amacının kendilerini bu şirkete ortak etmek olduğunu dava nedeniyle anladıklarını, şirketle ve düzenlenen faturalarla bir ilgilerinin olmadığını söylemeleri karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Dosyada bulunan faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanıkların faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde sanıkların temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

3-Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Söz konusu mükellef şirketin beyannamelerini verdiği tespit edilen Genel Serbest Muhasebe ve Muh.Org.Ltd.Şti.'nin müdürü Medet Genel'in CMK'nin 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra tanık olarak dinlenilmesi, kendisinden sanıkları tanıyıp tanımadığının, şirketle olan ilişkilerinin ve beyannamelere konu belgeleri kendisine getirip getirmediklerinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

5-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

23/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2294, Karar No: 2020/3455, Tarih: 06.07.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/2294 E.  ,  2020/3455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı; ... parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, bu parsel için ortaklığın giderilmesi davası açtığını ve ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/163 E.sayılı izaleyi şuyu davasında, Tapu Müdürlüğü’ne yazılan müzekkerede sadece paydaşlar arasında satış ve devir işlemlerine izin verilmesine rağmen, paydaş olmayan davalı ...’e diğer davalıların paylarını sattığını, davalı ... adına yapılan temlikin anılan mahkeme talimatına aykırı olup, açtığı ortaklığın giderilmesi davasını geciktirici nitelikte bulunduğunu ileri sürerek, davalılardan ..., ..., ... ve ... paylarının diğer davalı ... ‘e satış suretiyle devir işleminin ve davalı ... adına kayıtlı payların iptali ile payları oranında eski malikleri adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacının anılan davayı açmaya hukuki yararı bulunmadığını belirterek davanın husumet yokluğundan reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde devir ve temliki önleyen ihtiyati tedbir kararına aykırı olarak taşınmazın paydaş olmayan kişiye devredilmesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu ... ada ... parsel sayılı 6.031,00 m2 miktarlı, arsa vasıflı taşınmaz, paylı mülkiyet ile ... Finansal Kiralama A.Ş., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... adlarına kayıtlı iken, taşınmazın paydaşlarından davacı ...’in ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/163 Esas sayılı dosyası ile 20.06.2012 tarihinde ortaklığın giderilmesi davası açtığı, anılan davada 22.06.2012 tarihli tensip ara kararı ile taşınmaza ihtiyati tedbir konulmasına karar verildiği, 14.08.2012 tarihli müzekkere ile ise, Tapu Müdürlüğü’ne paydaşlar arası satış ve devir işlemine izin verilmek üzere ihtiyati tedbirin kaldırılmasına izin verildiği, .../... payın davalı ... adına kayıtlı iken ... tarih ve ... yevmiye nolu satış işlemi ile; .../... payın elbirliği halinde davalılar ..., ..., ..., ... adlarına kayıtlı iken ... tarih ... yevmiye nolu satış işlemi ile taşınmazda paydaş olmayan davalı ...’e devredildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, açmış olduğu ortaklığın giderilmesi davasında verilen ihtiyati tedbir ve paydaşlar arası satışa izin kararına rağmen, taşınmazdaki bir kısım paydaşın paylarını paydaş olmayan davalı ...’e satış suretiyle temlikinin geçerli olmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmışsa da, ihtiyati tedbir kararlarına uymamanın müeyyidesi yolsuz tescil olmayıp, ancak davalının iyi niyetli ya da kötü niyetli olup olmadığının değerlendirilmesi veya tazminat isteminde bulunulması halinde sorumluluğun doğup doğmayacağının takdirinde önem arzetmektedir. Davacı açmış olduğu ortaklığın giderilmesi davasında yeni malik ...’i davaya dahil ettiğine göre, eldeki davada davalı ...’e yapılan temliklerin iptali ile payların eski maliklerine dönmesi talebinde davacının hukuki bir yararı yoktur.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, değinilen hususlar gözardı edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13463, Karar No: 2024/24886, Tarih: 18.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13463 E.  ,  2024/24886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 23.10.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2019/18532 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61974 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/6197 sayılı kanun yararına bozma isteminin;