muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1031, Karar No: 2015/2236, Tarih: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1031 E.  ,  2015/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat istemine ilişkin davada ................ Asliye Hukuk ve ............ Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

................ Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın ticari iş niteliğinde olduğu ve TTK 4 ve 5. maddeleri gereğince Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

................ Asliye Ticaret Mahkemesi ise, Türk Hava Yolları ile olan dava tefrik edilerek, eldeki davanın ise gerçek kişi ile bu kişiyi istihdam edene karşı açılmış manevi tazminat davası olduğu, ticari dava niteliğinin bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye ticaret mahkemeleri, asliye hukuk mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir. Asliye ticaret mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar asliye hukuk mahkemesince çözümlenir. Hangi davaların ticari dava olduğu TTK'nın 4. maddesinde sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarda hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir (TTK'nın 5/II).

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde mutlak ticari davalar “...tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın;

a) Bu Kanunda,

b) Türk Medenî Kanununun, rehin karşılığında ödünç verme işi ile uğraşanlar hakkındaki 962 ilâ 969 uncu maddelerinde,

c) 11/1/2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun malvarlığının veya işletmenin devralınması ile işletmelerin birleşmesi ve şekil değiştirmesi hakkındaki 202 ve 203, rekabet yasağına ilişkin 444 ve 447, yayın sözleşmesine dair 487 ilâ 501, kredi mektubu ve kredi emrini düzenleyen 515 ilâ 519, komisyon sözleşmesine ilişkin 532 ilâ 545, ticari temsilciler, ticari vekiller ve diğer tacir yardımcıları için öngörülmüş bulunan 547 ilâ 554, havale hakkındaki 555 ilâ 560, saklama sözleşmelerini düzenleyen 561 ilâ 580'inci maddelerinde,

d) Fikrî mülkiyet hukukuna dair mevzuatta,

e) Borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde,

d) Fikrî mülkiyet hukukuna dair mevzuatta,

e) Borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde,

f) Bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava (Ek ibare: 26/06/2012 tarihli ve 6335 sayılı Kanunun 1.md.) ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılır. Ancak, herhangi bir ticari işletmeyi ilgilendirmeyen havale, vedia ve fikir ve sanat eserlerine ilişkin haklardan doğan davalar bundan istisnadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Bunun yanında TTK'nın 4/I. maddesi gereğince her iki tarafın tacir olması ve tarafların ticari işletmesi ile ilgili olan davalar, taraflardan birinin ticari işletmesiyle ilgili olması kaydıyla Borçlar Kanununun havale hakkındaki 457-462 ve vedia hakkındaki 463-482. maddelerinde düzenlenen hususlardan doğan nispi nitelikteki ticari davalar yönünden de ticaret mahkemesi görevlidir.

Dosya kapsamından davacının, TGS yer Hizmetleri Ananim şirketine karşı istihdam eden olarak, gerçek kişiye karşı ise tehdit ve hakaret eylemleri nedeniyle, 6098 sayılı Borçlar Kanununun 49/1. maddesinde,"Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür." hükmüne, aynı Kanunun 66/1. maddesinde ise, "Adam çalıştıran, çalışanın, kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına verdiği zararı gidermekle yükümlüdür." hükmüne göre, Borçlar Kanununun 49 ve 66/1. maddesi gereğince manevi tazminat talep ettiği, anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava, haksız fiilden ve adam çalıştıranın sorumluluğundan kaynaklanmakta olup, yukarıda anılan maddeye dayanılan davanın, 6102 sayılı TTK'nın 4 ve 5. maddeleri gereğince mutlak ya da nispi nitelikte ticari dava niteliğinin bulunmadığı, Borçlar Kanununun 49. maddesinde düzenlenen haksız fiil hukuksal nedenine dayalı uyuşmazlığın, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ................ Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4170, Karar No: 2011/7592, Tarih: 18.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4170 E.  ,  2011/7592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki KURU, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.
Yargıtay — Esas No: 2015/10770, Karar No: 2015/22004, Tarih: 25.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10770 E.  ,  2015/22004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2015

NUMARASI : 2014/176-2015/63

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilimiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incemesi yaptırılmıştır.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşımazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine ve Belediye Başkanlığı yazısında mücavir alanda olması gözetilerek, objektif değer artırıcı unsurun %150 oranında olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve davacıdan peşin alınan temyiz harcı ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2248, Karar No: 2018/6028, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2248 E.  ,  2018/6028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kamu kurumunun ... Tarım İşletmelerinde dava dışı sözde alt işveren şirketlerinde tarım işçisi olarak çalıştırıldığını, müvekkilinin davalı kamu kurumu ile dava dışı sözde alt işverenlikler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve buna bağlı olarak muvazaaya dayalı işçilik alacaklarının tahsili istemiyle davalı kamu kurumuna karşı dava ikame ettiğini, davalı kamu kurumunun talimatıyla aleyhlerine ikame olunan muvazaa davalarında önlem almak amacıyla dava dışı sözde alt işverenlik tarafından ... girişlerinin yapılacağı bahanesiyle müvekkilinin de dahil olduğu tüm kadrosuz işçilere bir takım evraklar imzalattırmak istemiş olduğunu, oysaki müvekkilinin de dahil olmak üzere orada çalışan diğer işçilere bu güne kadar çalıştığı süre zarfında hiçbir evrak imzalattırılmadığını, müvekkilinin de aleyhine sonuç doğuracak iş bu evrakları imzalamak istemediğini, akabinde müvekkilinin işe başlattırılmadığını ve fiili olarak işten çıkarıldığını beyan ederek iş akdinin feshin geçersizliğine ve davacının eski işine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı tarafın dilekçesinde beyan edilen hususların gerçek dışı olduğunu, müvekkili idare ile davacı yanın bir ilgisinin olmadığı gerçekliği karşısında davacının reddini talep ettiğini, dava dosyası içerisinde giren evrakların incelenmesinde de görüleceği üzere davacı yan müvekkili olduğu idarenin memur, sözleşmeli personel ve işçi statüsünde çalıştırdığı personeli ile yürütmekte olduğunu, ... evraklarının incelendiğinde davacı tarafın müvekkili olduğu idare ile uzaktan yakından bir ilgisinin olmadığını apaçık ortada olduğunu, bu durumda işe iade istemli davanın müvekkili olduğu idareye açılmış olunmasını kabul edilemez olduğunu, davanın esasına girmeden usulen red edilmesi gerektiğini, müvekkili olduğu idarenin mahkemeye sunulan evraklarda da görüleceği üzere dava dışı işverenden mevzuat gereğince hizmet alım sözleşmesi ve şartnamesi gereğince hizmet satın aldığını, işçi temini dahil olmak üzere tüm hak ve sorumluluklar dava dışı işverende olduğunu, açılan davanın müvekkili olduğu idareye yüklenebilecek bir muvazaalı durum olmadığını, davacı yan tarafından dile getirilen hususların gerçek dışı olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmektedir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin önceki kararının Dairemizin kararıyla muvazaa tespitine karşı açılan davanın sonucu beklenerek değerlendirme yapılması gerektiği noktasında bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilamında beklenilmesi istenilen davanın ... 4. İş Mahkemesi’ne açılan 2015/636 E. Sayılı dava dosyası olduğu bu dosyada davanın reddine karar verildiği ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Önceki bozma ilamında davalının, Bakanlığın muvazaa tespitine karşı iptal davası açıldığını savunduğu muvazaa tespitine karşı açılan dava sonucu bu davayı ilgilendirdiğinden mahkemece dava açılıp açılmadığı açıldıysa sonucunun beklenip değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği noktasında bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, davalı tarafından muvazaa tespitinin iptali istemiyle ... 4. İş Mahkemesi’nde açılan 2015/636 Es. Sayılı dosyanın akıbeti araştırılmış söz konusu dosyada davanın reddine karar verildiği, karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu, istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edildiği ve kararın Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 11/10/2017 Gün, 2017/40528 Esas, 2017/21436 Karar sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmıştır.

Ancak davalı vekili muvazaa tespitine ilişkin bir rapor daha bulunduğunu buna da itiraz ettiklerini o davanın ... 4. İş Mahkemesi’nin 2015/637 Es. Sayılı dosyasında devam etmekteyken dosyanın ... 26. İş Mahkemesi’ne devredildiği ve ... 26. İş Mahkemesi’nin 2016/774 Esas sayılı dosyasında görüldüğü davanın reddedildiği ve bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurduklarını bunun sonucunun beklenmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamında sonucu beklenilmesi istenen davanın ... 4. İş Mahkemesi’nin 2015/636 Esas sayılı dosyası olduğu ve dosyanın da kesinleştiği gerekçesiyle bu talep reddedilip davalının muvazaalı alt işveren sözleşmeleri imzaladığı kabul edilmiştir.

Öncelikle Dairemizin bozma ilamında açıkça ... 4. İş Mahkemesi’nin 2015/636 Esas sayılı dosyasının beklenmesi gerektiğine yönelik bir açıklama olmadığı gibi, açıklama olsa dahi bozma kararının mahiyetinin bunu da kapsayacağı, ayrıca muvazaanın kesinleştiği dosyada iptali istenen raporun davalı ile dava dışı Aras Gıda Tarım Ürünleri İnş. Malz. Nak. .... Hiz. Ltd. Şti. arasındaki 14/11/2013 - 13/11/2014 dönemi kapsayan sözleşmenin muvazaa tespitine yönelik olduğu, davacının adı geçen şirkette çalışmadığı, diğer ilgili dosyanın örneğinin getirtilerek muvazaa tespitinin iptaline yönelik bir dava olup olmadığı araştırılıp ilgiliyse dava sonucunun kesinleşmesi beklenmelidir.

Yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27712, Karar No: 2020/298, Tarih: 20.01.2020

**13. Hukuk Dairesi         2016/27712 E.  ,  2020/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı tarafından inşa edilen "Green City Konutları" isimli toplu konutlardan daire satın aldığını, site ortak alanlarında, bloklardaki ortak alanlarda ve kendisine ait bağımsız bölümde açık ve gizli ayıplar ile eksik imalat ve işçilik ve malzeme hataları ve eksiklikleri bulunduğunu belirterek, eksik ve ayıplı imalatların tespiti ile bu zararların giderilmesi için, gizli ayıplı imalat bedeli 2.901,00 TL ve eksik imalat bedeli 100,00 TL olmak üzere toplamda 3.001,00 TL'nin belirsiz bedelli alacak davası olarak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, süresinde ayıp ihbarının bulunmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3.001,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece; dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişi raporuna da atıf yapılmak suretiyle davaya konu taşınmazda yer alan gizli ve eksik imalatın süresinde ihbar edildiği kabul edilmiş, açık ayıplar yönünden süresinde ihbar yapılmadığı kabul edilerek davanın kabulü yoluna gidilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3.001,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece; dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişi raporuna da atıf yapılmak suretiyle davaya konu taşınmazda yer alan gizli ve eksik imalatın süresinde ihbar edildiği kabul edilmiş, açık ayıplar yönünden süresinde ihbar yapılmadığı kabul edilerek davanın kabulü yoluna gidilmiştir.

Mahkemece alınan ek bilirkişi raporunda; davacının dilekçesinde yer almayan imalat eksikliği ve gizli ayıplara ilişkin talepte bulunmadığını bu taleplerin değerlendirmesinin mümkün bulunmadığını, davacının asansör ile ilgili talebinin makine mühendisliği görev alanına girmekte olduğu heyetin uzmanlık alanına içerisine girmediğini, davacının talepleri ve itirazlarının çok geniş kapsamlı tutulmuş olduğuna ilişkin kanaat bildirilmiş, davalının itirazlarını değerlendirirken de davalının dosyaya sunduğu fotoğraflarda havuzun tamirat işlerinin tamamlandığı ve kullanılabilir durumda olduğuna ilişkin itirazında bu fotoğrafların keşif tarihinden sonrasına ait olup olmadığının tespit edilemeyeceğini davanın açıldığı şartlara göre değerlendirme yapılacağı ve keşif tarihinde havuzun kullanılmadığı ve tamir için davalının sorumlu olduğuna ilişkin görüş bildirilmiştir. Davacı dava dilekçesinde açıkça belirtmiş olduğu imalat eksikliği ve gizli ayıplara ilişkin taleplerini bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde de tekrar etmiştir. Bu durumda her iki raporda tarafların itirazlarının karşılanmadığı, bu haliyle raporların yetersiz olduğu ancak mahkemenin 25.05.2015 tarihli bilirkişi raporunu hükme esas aldığı anlaşılmıştır. Tarafların itirazları karşılanmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulamaz. O halde, mahkemece tarafların iddia ve savunmaları, dosyada mevcut deliller, bilirkişi raporları ve bilirkişi raporlarına karşı yapılan itirazlar birlikte değerlendirilmek üzere bilirkişi veya bilirkişi heyetince taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor tanzim edilmesinin sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu davacı yönünden açık, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu davalı yönünden kapalı olmak üzere, 20/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3360, Karar No: 2015/1109, Tarih: 03.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/3360 E.  ,  2015/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanığa tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.