muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1271, Karar No: 2015/11248, Tarih: 10.02.2015

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; sanığın 08.08.2009 günü arkadaşları ile birlikte alkol almaya başladığı, gece saatlerinde sanığın ağabeyi olan ...’ın sanığı evine götürmek üzere yanına geldiği, bulunduğu yerden ayrılmak istemeyen sanık ile ağabeyi arasında bu sebepten sözlü tartışma yaşandığı, ağabeyinin tek başına evine döndüğü, bir süre sonra sanığın elinde tahta sopa ile evine geldiği, ‘ağabeyimi öldüreceğim’ diyerek bağırmaya başladığı, ağabeyinin de korkutmak amacı ile kurusıkı tabancası ile havaya bir el ateş ettiği, evde bulunan aile bireylerinin polisi aradıkları, kısa bir süre sonra olay yerine intikal eden şikayetçi polis memurlarının sanığı bağırır vaziyette görerek kontrol altına almaya çalıştıkları, bu sırada sanığın görevli polis memurlarına karşı çıktığı polis memurlarına hitaben ‘bana kelepçe takacak adamın …koyarım siz kimsiniz’ diyerek hakaret ve tehdit ettiği, polis aracına bindirildiğinde ise araçta bulunan polis memurlarına hitaben de hakaret ettiği, anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3804, Karar No: 2019/5957, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3804 E.  ,  2019/5957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8227, Karar No: 2019/11267, Tarih: 07.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/8227 E.  ,  2019/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : CMK 223/2-a ve 223/2-c maddeleri uyarınca ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıklar ... ve ...’'in Antalya'da halıcılık yapan katılanın şirketinden değişik zamanlarda mal aldıkları, alınan bu mal karşılığı Antalya Fortis Banka ait, 27/11/2011 tarih, 50.000TL bedelli, suça konu çeki katılana verdikleri, daha sonra katılanın bu çeki çalıştığı banka olan Halk Bankası Erzurum Şubesine takasa verdiği, çekteki bedel zamanında ödenmediği için katılanın vekili aracılığı ile Antalya 9. İcra Müdürlüğünün 2012/605 Esas sayılı dosyasında takip başlattığı, takip sırasında keşideci olan sanık ...’ın çekteki imzanın kendisine ait olmadığı itirazında bulunduğu, ayrıca çeklerin çalındığını iddia ederek, Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunduğu ve sanık ... ile sanık ...’in, sanık ...’e suça konu çeki doldurtarak ve imzalatarak katılana verdikleri, dosyada mevcut kriminal raporda; çekin ön yüzündeki yazıların sanık ...'ün eli ürünü olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, suça konu çekte keşideci yerine imza atılmasında hesap sahibinin rızasının bulunduğu ve suça konu çekin önceden doğmuş borca karşılık katılana verildiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı, gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına

göre, katılan vekilinin sanıkların üzerine atılı suçların unsurlarının oluştuğuna, sanıkların cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.11.2019 tarihinde birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1570, Karar No: 2010/13407, Tarih: 01.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1570 E.  ,  2010/13407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Lalapaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu ...............’nin icra mahkemesine başvurusu bankada bulunan hesabının haczedilmezliğine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılama sonunda birlik mallarının devlet malı hükmünde olduğundan istemin İİK’nun 82/1 maddesi uyarınca kabulüne karar verilmiştir.

Borçlunun tabi bulunduğu 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu’nda haczedilmezliğe ilişkin bir hüküm olmayıp anılan kanunun 15.maddesinde birliğin gelirleri sayılmıştır. Ayrıca 2009 yılı Bütçe Kanunu’nun 13.maddesinin (b) fıkrasında Hazineden köylere hizmet götürme birliklerine yapılacak yardımların haczedilmeyeceği hükmü getirilmiştir. Bu durumda icra mahkemesince şikayete konu banka hesabının dökümleri getirtilerek hesaptaki paraların kaynağının araştırılarak, gerektiğinde bilirkişiden de rapor alınarak hesaptaki paraların niteliği tespit edilerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14175, Karar No: 2013/7169, Tarih: 25.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14175 E.  ,  2013/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18619, Karar No: 2015/4740, Tarih: 23.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18619 E.  ,  2015/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkillerinin desteği ...'e çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek şimdilik desteğin eşi ... için 1.000,00 TL, desteğin çocukları ..., ..., ... ve ... ve torunu ... için 500,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile desteğin eşi ... için 10.000,00 TL, desteğin çocukları ..., ..., ... ve ... için 10.000,00'er TL, desteğin torunu ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı ....'nin sorumluluğunun poliçede yazılı limit ile sınırlı olmak üzere) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargılama aşamasında davacı ... ile davalı ... vefat etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için kendisi yönünden 4.112,01 TL, baba ...'den intikal eden tazminat yönünden 1.755,35 TL olmak üzere toplam 5.867,36 TL'nin, davacı ... için kendisi yönünden 1.049,55 TL, baba ...'den intikal eden tazminat yönünden 1.755,35TL olmak üzere toplam 2.804,90TL'nin, davacı ... yönünden kendisi yönünden talebin reddine, baba ...'den intikal eden tazminat yönünden 1.755,35 TL maddi tazminatın, davacı ... yönünden kendisi yönünden açılan maddi tazminat talebinin reddine, baba ...'den intikal eden tazminat yönünden 1.755,35 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 09/05/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta yönünden yasal faizin başlangıcının 6/6/2003 olmak üzere ve sorumluluğu ve poliçede yazan limit ile sınırlı olmak üzere), davalılar ..., ... ve ... mirasçıları ..., ..., ..., ..., ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacı ...'in yargılama sırasında (19/05/2009) tarihinde vefatı nedeniyle maddi ve manevi tazminat yönünden ölüm nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacılar ..., ..., ... ve oğlu ... yönünden her biri için 2.000,00'er TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL manevi tazminatın 09/05/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... mirasçıları ..., ..., ..., ..., ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat iste... ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat iste... ilişkindir.

Davalı sigorta şirketinin, sadece maddi tazminattan sorumlu tutulduğu gözetilerek hükmedilen maddi tazminata isabet eden harç ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken maddi ve manevi tazminat miktarının toplamı üzerinden yapılan hesaplamaya göre diğer davalılarla birlikte sorumlu tutulması doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasında eksik karar ilam harcının tahsiline ilişkin 7. bentteki “...” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, 8. bentte “vekalet ücretinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “davalı ...'nin 1.461,95 TL'lik kısmından sorumlu olmak üzere” ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ne geri verilmesine 23/03/20155 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5654, Karar No: 2015/13065, Tarih: 07.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5654 E.  ,  2015/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/01/2014

NUMARASI : 2013/171-2014/25

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/01/2014 tarih ve 2013/171-2014/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin annesi ... ...'nın vesayet altına alınması için 18.03.2009 tarihinde vasi tayini davası açıldığını, vasi tayini davası devam ederken ... ...'nın ... Holding A.Ş'deki % 22,25 oranındaki hissesini oğlu ... ...'ya devir ettiğinin öğrenildiğini, devir anında ... ...'nın hukuki işlem ve tasarruf muameleleri konusunda fiil ehliyetinin bulunmadığını, ileri sürerek müvekkilinin annesi ... ...'nın ... Holding A.Ş'deki %22,25 oranındaki hissesinin ... ...'ya devir ve temliki işleminin iptalini ve yok sayılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; hisse devrini yapan tarafların annesi ... ...'nın hayatta olduğunu ve tasarrufu yapan kişinin hayatta olması sebebiyle davacı tarafın dava açma sıfatı ve ehliyetinin bulunmadığını, 07/01/2010 tarihinde yapılan davaya konu hisse devrine davacının ve diğer mirasçıların muvafakat ettiklerini, hisse devri parasının mirasçılar arasında paylaştırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların annesi ... ...'nın dava tarihinde hayatta olduğu, tasarruf işleminin geçerli olmadığına ilişkin bu davanın ... ... adına veya atanacak vasi adına açılarak yürütülebileceği bu sebeple davacının davada aktif husumet şartının bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7115, Karar No: 2014/22052, Tarih: 24.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7115 E.  ,  2014/22052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6517, Karar No: 2012/8221, Tarih: 18.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6517 E.  ,  2012/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 24.11.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/514E,2012/337K sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasa'nın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/858 Esas, 2011/6051 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

1- Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların temsilcisi oldukları ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Ticaret Sicili Müdürlüğünün 03.03.2010 tarihli yazısında borçlu şirket yetkililerinin temsil yetkilerinin sona erdiği tarih tam olarak anlaşılamadığı gibi, şirketin kayıtlı adresinin de belirtilmediği saptanmakla, cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından görev değişimini gösteren Türkiye ticaret sicili gazeteleri ile şirket anasözleşmesi getirtilip, fiilin birlikte işlenmediğinin anlaşılması halinde, temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak suçun oluşumunda rolü olan temsilci ve yine borçlu şirketin kayıtlı adresinin tespiti ile ödeme emrinin tebliğ edildiği adresin kayıtlı adres olup olmadığı ve buna göre de yapılan tebligatın usulüne uygun bulunup bulunmadığı belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi ,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3803, Karar No: 2019/5956, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3803 E.  ,  2019/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.