muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12473, Karar No: 2016/3132, Tarih: 29.03.2016

**5. Ceza Dairesi         2015/12473 E.  ,  2016/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Edimin ifasına fesat karıştırma, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında ... Donatım firmasının yükleniminde bulunan Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğünü tanıtıcı interaktif CD yapımı işi ihalesiyle ilgili edimin ifasına fesat karıştırma suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen fiilin sübutu halinde ancak 765 sayılı TCK'nın 362/2. maddesinde düzenlenen "erzak ve eşyanın nev'inde ve keyfiyet ve kemiyetinde hile ve hud'a irtikap ederek iltizam ettiği taahhüdü icra etmeme" suçunu oluşturabileceği, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 28/12/2004 günü ile inceleme tarihi arasında bu sürenin soruşturma izni alınmasıyla ilgili durma süreleri de eklendiğinde gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan davaların zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında ..... ve.... kitaplarının basımı işi ihalesiyle ilgili yine ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında ise ... kitabının basımı işi ihalesiyle ilgili edimin ifasına fesat karıştırma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında ..... ve.... kitaplarının basımı işi ihalesiyle ilgili yine ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında ise ... kitabının basımı işi ihalesiyle ilgili edimin ifasına fesat karıştırma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıklar ..., ... ve ... tarafından 05/09/2005 tarihli Hizmet İşleri Kabul Teklif Belgesi, sanıklar ..., ... ve ... tarafından ise aynı tarihli Hizmet İşleri Kabul Tutanağı imzalanarak teknik şartnamede belirtilen forma ve sayfa sayısından 2 forma 38 sayfa eksik olarak ifa edilmesine rağmen iş sözleşmesine uygun olarak tamamlanmış gibi ... kitabının teslim alınması eyleminin TCK'nın 236/2-b maddesinde; sanıklar ... ve ... tarafından Hizmet İşleri Kabul Teklif Belgesi, sanıklar ..., ... ve ... tarafından ise Hizmet İşleri Kabul Tutanağı düzenlenerek 16/12/2005 tarihinde imzalanan Sözleşme ve Teknik Şartnamelere göre 26/12/2005 tarihinde teslim edilmediği halde o tarihte teslim edilmiş gibi ..... ve .... kitaplarının kabul edilmesi eyleminin ise TCK'nın 236/2-c maddesinde tanımlanan edimin ifasına fesat karıştırma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanıklar ..., ... ve ...'un zincirleme edimin ifasına fesat karıştırma, diğer sanıkların edimin ifasına fesat karıştırma suçlarından mahkumiyetleri yerine dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12/11/1979 gün ve 1979/2-229 Esas, 1979/477 sayılı Kararında da belirtilen "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi, vekalet ücretinin belirlenmesinde ilke olarak davacı veya sanıkların sayısını ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip olunan davaların sayısını ele almıştır. Taraflara yükletilecek avukatlık parasının da her dava için ayrı ayrı belirlenmesini öngörmüştür." hususu nazara alınmadan aynı davada aynı vekille temsil edilen sanıklar ..., ... ve ... lehlerine vekalet ücretinin ayrı ayrı takdiri,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10034, Karar No: 2013/14211, Tarih: 19.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/10034 E.  ,  2013/14211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Tekn. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.04.2011 gün ve 2008/306 E. - 2011/136 K. Sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 04.04.2012 gün ve 2011/10584 E. - 2012/5561 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 04.04.2012 günlü kararı ile bozulmuş olup, bu karara karşı davacı vekilinin karar düzeltme istemiyle yeniden yapılan inceleme sonucu;

Dava dosyası içine dava konusu takip dosyasındaki senetlerden 15.08.2007 ödeme günlü, 7.000,00 TL tutarlı senedin fotokopisinin konulduğu, bu fotokopide senedin tanzim tarihi bulunmadığından hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de, karar düzeltme istemi üzerine dosya içerisine senet aslı konulmuş olmakla incelenmesinde bahsi geçen senedin tedavüle çıktığı sırada tanzim tarihinin “09.08.2007” olarak yazılı olduğu, tanzim tarihi mevcut hali ile icra takibine konu edildiği anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 04.04.2012 gün, 2011/10584 Esas, 2012/5561 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA, davacının peşin harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının davalıdan alınmasına, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24866, Karar No: 2023/24993, Tarih: 30.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/24866 E.  ,  2023/24993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2015/353 E., 2016/133 K.

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece kurulan hükümler sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 04.02.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı, tehdit suçundan ise beraat kararı verilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 21.07.2016 tarihli ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, ek kararın kaldırılarak asıl kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yüzünde 04.02.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen asıl hükümlere karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3839, Karar No: 2025/2187, Tarih: 27.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3839 E.  ,  2025/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/320 Esas, 2024/581 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/277 E., 2021/290 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2020/30395 sayılı “... EĞİTİM VADİSİ” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) kararı ile dava dışı şirket adına tescilli 2016 29241 sayılı “EĞİTİM VADİSİ” ibareli marka mesnet gösterilerek 16 ve 41. sınıfta reddedildiğini, müvekkili şirketin “... EĞİTİM VADİSİ” ibareli markaya yaptığı yatırım, harcadığı emek ve sermaye ile ayırt edicilik kazandırdığını, “eğitim” ve “vadi” ibarelerinin ayırt ediciliği olmayan, zayıf ibareler olduğunu, müvekkili şirketin dava konusu marka başvurusunun kendine has bir logo içerdiğini, davalı Kurum nezdinde “vadi” ve “eğitim” ibareli birçok başvurunun tescil edildiğini, hukukta belirlilik ve eşitlik ilkesi gereği müvekkili şirket başvurusunun da kabulü gerektiğini, redde mesnet gösterilen markanın tek başına marka niteliğini taşımadığını, markaların tüketiciler tarafından karıştırılması ihtimali bulunmadığını, müvekkili şirket markası ile redde mesnet marka arasında ayniyet ve/veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik içermediğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvuru markasının "... EĞİTİM VADİSİ" şeklinde, mesnet markanın da "şekil+eğitim vadisi" ibare ve görselini içermesi karşısında esasen yüksek derecede benzerlik oluşmakla beraber bu benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak değerlendirilmemesi gerektiği, mesnet markada belirgin olarak yer alan şekil unsurunun başvuru markasında bulunmadığı, mesnet markanın 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nın (SMK) 5/1-ç hükmüne göre başvuru açısından mutlak ret sebebi oluşturmayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının başvuru konusu yaptığı "... EĞİTİM VADİSİ" ibareli marka ile davalının redde mesnet aldığı "şekil+eğitim vadisi" ibareli marka arasında SMK'nın 5/1-ç hükmünde anlamında benzerlik olmadığı, zira marka başvurusunun mutlak sebeple reddi için markalara konu işaretlerin ya tamamen aynı ya da ilk bakışta farkedilemeyecek ölçüde yüksek benzerliğe sahip olması gerektiği, başvuru markasında yer farklı kelime ile mesnet alınan markada bulunan şekil unsuru karşısında her iki markanın SMK'nın 5/1-ç hükmü bağlamında benzer kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1854, Karar No: 2020/4357, Tarih: 11.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/1854 E.  ,  2020/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/226 E. - 2017/166 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/226 E.-2017/166 K. sayılı kararının incelenmesinde;Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1437/A , 1437/B ve 1437/C parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak,Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın el atmadan önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden yazılı şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 11/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13272, Karar No: 2018/7220, Tarih: 21.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13272 E.  ,  2018/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09/09/2014 gün ve 2014/491 - 2014/299 sayılı kararı onayan Daire'nin 30/11/2015 gün ve 2015/5802 - 2015/12751 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların, sözleri müvekkiline ait olan “... Bir Derdi Var” isimli şarkıyı, müvekkilinin izni olmaksızın kullandıklarını ileri sürerek, 90.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekili temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve 5846 sayılı FSEK 11. maddesi uyarınca eser sahipliği karinesinin davacı yararına gerçekleştiğinin kanıtlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin HUMK 440'ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi uyarınca reddine, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38861, Karar No: 2023/113, Tarih: 18.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/38861 E.  ,  2023/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/725 E., 2021/1299 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Ret ile Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2020 tarihli ve 2019/376 Esas, 2020/214 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/725 Esas, 2021/1299 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.11.2022 tarihli, temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi dernek üyelik kaydı, sanığın ortağı olduğu şirket adına kayıtlı telefon hattında ByLock'un kullanılmış olması, HTS kayıtları, tanık beyanı ve Bank ... kayıtları içeriği ile sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğinin sabit olduğuna, bu nedenle sanık hakkında verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Ankara 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2020 tarihli ve 2019/376 Esas, 2020/214 sayılı Kararı ile sanığın bir dönem ... Limited Şirketinin ortağı olduğu, anılan şirketin faaliyet alanının internet sitelerinin kurulumu ve tasarımı olduğu, yine bir dönem ... Sağlık Dağıtım Eğitim İnşaat Hizmetleri AŞ.'nde ortaklığının bulunduğu, halen ... Teknoloji Ltd. Şti.'nin sahibi olduğu, sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 03.07.2019 tarihinde düzenlenen iddianame ile Bank ... hesap hareketleri sebebiyle silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kamu davası açıldığı, dava açıldıktan sonra tensip ara kararınca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının ByLock ile ilgili yazı cevabına göre 0544 (...) (..) (..) nolu sanığın ortak olduğu ... Sağlık Eğitim Dağıtım İnşaat Hizmetleri A.Ş adına kayıtlı hat üzerinden ByLock programına girildiğinin bildirildiği, abonelik sözleşmesinin sanık tarafından imzalandığı, sanığın bu hattı kullanmadığını savunması üzerine, adli bilişim uzmanından hattın kullanıcı tespitine yönelik rapor alındığı, raporda 0544 (...) (..) (..) nolu hattın ByLock sunucularına erişim yaptığı tarihlerde sanığın kullandığı 0543 (...) (..) (..) nolu hattın başka konumlarda bulunmasının anlaşılması nedeniyle 0544 (...) (..) (..) nolu hattı sanığın kullanmadığının tespit edildiği, bahse konu hattın gerçek kullanıcısına dair Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2020 tarihli yazısı ekinde hattın gerçek kullanıcısının Ramazan Yüksel isimli şirket çalışanı olduğuna dair analiz raporunun gönderildiği, yine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.06.2020 tarihli kararı ile sanığa isnat edilen 0544 (...) (..) (..) nolu hattın ByLock tespiti ve tanık E. B.'ın beyanlarının değerlendirildiği ve sanık hakkında silahlı terör örgütü üyeliği suçundan takipsizlik kararı verildiği, bu nedenle yargılamaya, iddianame anlatımında olduğu gibi silahlı örgüt üyeliğine yardım suçundan devam edildiği, 25.11.2019 tarihli bankacı bilirkişi raporu incelendiğinde, sanığın Bank Asyada ilk hesabının 31.05.2000 tarihinde açıldığının, Aralık 2013'de bakiyesinin 2.405,43 TL olduğunun, bu katılım hesabının 05.02.2014 tarihinde kapatıldığının, 2014, 2015 ve 2016 yıllarında katılım hesabı açmadığının, para yatırmadığının görüldüğü, sanığın örgüt liderinin talimatından hemen sonra açılmış yeni hesap veya para yatırma işleminin olmadığı, Şubat 2014'de hesabındaki parayı çekerek kapattığı, sanığın hesap hareketlerinin ve para yatırma eyleminin örgüt liderinin talimatını yerine getirme saikiyle yapıldığına dair yeterli delil olmadığı, bu nedenlerle; sanığın müsnet suçtan mahkumiyetini gerektirir, her türlü şüpheden uzak mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, şüphenin sanık lehine düşünülmesi gerektiği gerekçeleriyle sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.