muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7069, Karar No: 2013/11159, Tarih: 19.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/7069 E.  ,  2013/11159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın çocukları olduğu anlaşılan ... ve ...'nin duruşmada tanık sıfatıyla dinlenmesinden önce tanıklıktan ve yeminden çekinme ... hatırlatılmayarak 5271 sayılı CMK'nin 45 ve devamı maddelerine aykırı davranılması

2) Katılan ...'a ait raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gözetilerek geçici ve kesin raporlar ile varsa hastane muşahade kağıtları, film ve grafiler Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek gerekçeli raporun alınmasından sonra sanık hakkında hüküm kurulması gerektiğinin nazara alınmaması,

3) 5237 sayılı TCK’nin Anayasa Komisyonu gerekçesinde belirtildiği üzere adı geçen Kanunun 61. maddesi ile cezanı belirlenmesinde izlenmesi gerek ... açık ve denetime imkan tanıyacak bir biçimde ortaya konmuştur. Buna göre, somut olayda suç tanımında belirlenen cezanın alt ve üst sınırı arasında ceza tayin edilirken maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler ... ... belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sırları arasında takdir ... kullanılacaktır. Yine aynı kanunun 3. maddesinde belirtildiği üzere “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur:” amir hükmü de nazara alınacaktır.

Buna göre, sanık hakkında hükmolunacak temel ceza 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesinde belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler belirtilmek suretiyle belirlenmesi gerekirtiğinden, eşine karşı silahtan sayılan tüpün sac ayağı ile işlenen suçtan dolayı temel cezanın teşdiden tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19841, Karar No: 2024/17033, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19841 E.  ,  2024/17033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 18.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2019/2757 E., 2020/2905 K.

ŞİKÂYETÇİLER :... ,...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.11.2022 tarihli ve 2019/2757 Esas, 2020/2905 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 18.11.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2868, Karar No: 2019/4880, Tarih: 26.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/2868 E.  ,  2019/4880 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkumiyet: Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin

23.11.2017 tarih, 2017/66 esas ve 2017/444 karar sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye

Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16/02/2018 tarih, 2018/197 esas ve 2018/285 karar sayılı kararı (Aliye hakkında)

3- Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi:.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16/02/2018 tarih, 2018/197 esas

ve 2018/285 karar sayılı kararı (Selman hakkında)

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair temyiz sebebinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebebe bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ...

müdafiinin temyiz dilekçesindeki delillerin takdmüdafiinin temyiz dilekçesindeki delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin düzeltilerek istinaf isteğinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1408, Karar No: 2022/7149, Tarih: 19.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1408 E.  ,  2022/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.02.2019 tarih ve 2015/697 E. - 2019/122 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.12.2020 tarih ve 2019/825 E. - 2020/1239 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 18.10.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirket aleyhine açılmış olan Beyoğlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/343 Esas sayılı dosyası altında görülen davada alt yapı yatırım fonu bütçelerinde BEDAŞ adına tahakkuk eden kurum payı toplamı olan 14.954.462,50 TL'nin adı geçen kurul tarafından Alt Yapı Yatırım Hesabına aktarılmak üzere ödenmesi gerekirken, sadece 43.545,60 TL ödeme yapıldığından, bu bedelin 2003 yılı ek bütçesinde davalı payından düşüldüğünü, 2003 yılı ek bütçesine ilişkin kalan kurum payı ve 2004-2005 yıllarına ilişkin bütçelerde davalı kurum adına tahakkuk eden kurum payları toplamı olan 13.954.462,50 TL'nin tahsiline karar verilmesini istediklerini, yargılamayı yapan Mahkeme ilamı ile davanın kabulü ile 13.054.462,50 YTL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, alınması gereken 753.540,97 YTL karar ve ilam harcının peşin sarf edilen 188.385,50 YTL harçtan mahsubu ile bakiye 565.155,47 YTL 'nin davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı tarafından peşin sarf edilen 189.029,20 YTL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 68.104,46 YTL nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verildiğini, kararın Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nce hüküm fıkrasının alacak tutarına ilişkin bir nolu bendinde yer alan temerrüt sözcüğünün silinerek yerine "gerçekleşme (tahakkuk)" sözcüğünün yazılmasına şeklinde onanarak kesinleştiği, dava dışı İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı tarafından başlatılan icra takibi dosyasına ödendiğini, ilama konu olayın dağıtım sisteminin işletilmesi ile ilgili olduğu ve TEDAŞ ile akdedilen 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi öncesi dönemde gerçekleştiği, söz konusu olaydan kaynaklanan sorumluluğun İHDS'nin 7.4. ve 7.6. maddeleri gereğince davalı TEDAŞ'a ait olduğunu, dava konusu olayın İHDS imzalanmadan önceki dönemde gerçekleştiğini, ileri sürülecek müvekkili tarafından hak sahiplerine ödenmek zorunda kalınan 281.214,39 TL'nin 21.05.2013 tarihinden itibaren,26.276.597,93 TL'nin 12.04.2013 tarihinden itibaren, 565.155,50 TL bakiye karar harcının 12.03.2009 tarihinden itibaren, İstanbul Belediyesince mahsubu yapılan 43.545,50 TL'nin 21.09.2006 tarihinden itibaren uygulanacak olan avans faizi ile birlikte, müvekkili şirkete iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan İHDS'nin 7.4 maddesi gereğince İHDS'nin imzalanmasından önceki dönemden ve faaliyetin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü işlemden kaynaklanan Aykome bedelinin ödenmemesinden davalının sorumluğu olduğu, davacının yaptığı ödeme nedeniyle davalıya rücu hakkının bulunduğu, İHDS'nin 7/4. maddesinde ihbar şartının aranmadığı, bu nedenlerle yapılan tüm ödemeyi davacının talep edebileceği gerekçeleriyle davanın kabulü ile 27.166.513,32 TL alacağın, 43.545,50 TL yönünden 21/09/2006, 281.214,39 TL yönünden 21/05/2013,26.276.597,93 TL yönünden 12/04/2013 ve 565.155,50 TL yönünden 12/03/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesinin davanın kabulü yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1) b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.391.807,52 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/10/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında Boğaziçi EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Boğaziçi EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” .... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı ...” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2017/11903, Karar No: 2019/15928, Tarih: 16.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/11903 E.  ,  2019/15928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili ile ... İnşaat Turizm Tekstil Tic. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Gümüşhacıköy İlçesi Devlet Hastanesinde teknisyen olarak çalıştığını, 14/06/2010 tarihinde haksız olarak işten çıkarıldığını, davalı işyerinde 24 saat usulü görev yaptığını, işten çıkarıldıktan sonra tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, 2010 yılında Gümüşhacıköy Hastanesinin 4734 ve 4735 sayılı kanunlar uyarınca hizmet alımında bulunduğunu, hizmet alım sözleşmesinin davalı ... İnşaat şirketi ile imzaladığını, davacı ile imzalanan herhangi bir sözleşme bulunmadığını, davacının İş Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca haklı bir sebebe dayanmaksızın 2-3 gün işe gelmediğinden dolayı iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili şirketin 01/01/2009-31/12/2009 tarihleri arasında Gümüşhacıköy Devlet Hastanesi Hizmet alım sözleşmesi imzaladığını, davacının bu süre zarfı içerisinde müvekkil şirket bünyesinde çalıştığını, işçilik alacaklarına hak kazanmak için gerekli bir yıllık sürenin geçmediğini, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... İnşaat Turizm Tekstil Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının 01/01/2010 tarihi itibari ile şirket bünyesinde çalışmaya başladığını, 14/06/2010 tarihinde Kaymakama muvavemetten göz altına alındığını, bu durumun devlet hastanesi idari birimlerince şirketlerine bildirildiği, işçi sayısının eksilmemesi için davacı işten çıkarılarak yerine yeni bir işçi alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkil şirketten sonra davalı şirketlerde çalıştığını, müvekkilinin iş devreden işveren konumunda olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun devirden önce ve devirden sonra ödenen borçlarla sınırlı olduğunu, devir tarihinde kıdem tazminat hakkı dolmadığı için müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının müvekkil şirketten sonra davalı şirketlerde çalıştığını, müvekkilinin iş devreden işveren konumunda olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun devirden önce ve devirden sonra ödenen borçlarla sınırlı olduğunu, devir tarihinde kıdem tazminat hakkı dolmadığı için müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 2006 yılının ikinci ayında Gümüşhacıköy Devlet Hastanesinde çalışmaya başladığı ve iş akdinin sonlandırıldığı tarih itibariyle üç yıldan fazla hizmetinin olduğu, davacının tutuklu kaldığı sürenin İş Yasasının 25/1-IV maddesinde atıf yapılan aynı Yasanın 17/1-d maddesinde öngörülen sekiz haftalık süreden daha az olduğu ve iş akdinin haklı sebeple feshi için gerekli şartların oluşmadığı, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar ... vekili ile ... İnşaat Turizm Tekstil Tic. Ltd. Şti. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ... ile ...nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Devreden işverenlerin kıdem tazminatına ilişkin sorumluluğu, 4857 sayılı İş Kanununun 120. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan mülga 1475 sayılı Yasanın 14. maddesine göre işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, kıdem tazminatına hak kazanılabilmesi için çalışmanın en az 1 yıl sürmesi kuralı da gözetilerek devreden davalı işverenler ... Yemekçilik, ... Otomotiv, ... Medikal ve Irmak Genel Temizlik Şirketlerinin tamamı yönünden davacının çalışma süresinin 1 yılın altında kaldığı kabulüyle devreden işverenlerin kıdem tazminatından hiç sorumlu olmadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Dosyada mevcut SGK kayıtlarına göre davacının davalı ... Yemekçilik şirketinde 06.02.2006-30.12.2006 tarihleri arasında çalıştığı dikkate alındığında Mahkemece varılan sonucun bu davalı yönünden yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, diğer devreden davalı işverenlerin davacı işçiyi her yıl 1 ... tarihinde işe başlatıp 31 Aralık tarihinde işine son verdikleri, başka bir ifadeyle devrettikleri görülmüştür.

Dairemiz uygulamasına göre 1 ...-31 Aralık tarihleri arasındaki çalışma süresi 1 yıl olup, davacının kıdem tazminatına hak kazanabilmesi için gereken süre dolmuştur. Bu nedenle davalı işverenler ... Otomotiv, ... Medikal ve Irmak Genel Temizlik Şirketleri kendi çalıştırdıkları dönemlerle ve devir esnasında davacının aldığı ücret seviyesiyle kıdem tazminatından sorumludur. Mahkemece, davacının kıdem tazminatı talebinin diğer davalıların rücu haklarını ortadan kaldıracak şekilde anılan davalılar yönünden tamamen reddine karar verilmesi hatalıdır.

3- 492 Sayılı Harçlar Kanunu uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.