muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9304, Karar No: 2011/5455, Tarih: 10.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1514, Karar No: 2019/12479, Tarih: 17.10.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/1514 E.  ,  2019/12479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı 24.02.2015 tarihinde usulüne uygun tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 03.04.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11339, Karar No: 2015/14261, Tarih: 23.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/11339 E.  ,  2015/14261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler,gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalarda alınan beyanlarında, sanık hakkında şikayetçi olduğunu, şikayetten vazgeçme gibi bir durumunun söz konusu olmadığını beyan etmesine karşın, Sanık ...'in dava dosyasına sunduğu ve idari soruşturmaya konu, savunma isteme yazısının altında katılan ...'un şikayetten vazgeçtiğine dair yazı yazması ve yazının altını imzalaması, katılanın adli davadaki şikayetinden de vazgeçtiği şeklinde yorumlanarak düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11056, Karar No: 2016/9192, Tarih: 20.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/11056 E.  ,  2016/9192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilleri ... 15.01.2007 tarihinde ... kullanımındaki ... ait motorsikletin ... tarafından kullanılan davalı ...'e ait... plakalı ticari minibüs ile çarpışması sonucu hayatını kaybettiğini, trafik kazasında asli kusurlu olan şahsın davalı sürücü olduğunu, ... genç yaşta ölmesinin aile fertlerinde çok büyük ve derin acılar meydana getirdiğini, manevi tazminatın zenginleştirici bir yönünün bulunmadığını belirterek yaşanan derin elem, acı, üzüntü, psikolojik buhran ve ağır sarsıntının sembolik bir değeri olan (1.000 TL) ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla miktarı mahkemece belirlenecek manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesini talep etmiş, 24.07.2013 havale tarihli dilekçesinde, her bir müvekkili için 20.000'er TL olmak üzere toplam 60.000 TL manevi tazminat talep ettiklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili, ... Karar sayılı dosyasının sonucunun beklenilmesini, davanın zamanaşımı ve esastan reddini savumuş, diğer davalı ... yazılı ya da sözlü yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulüne, -her bir davacı için 13.000 TL

.....

olmak üzere toplam 39.000 TL manevi tazminatın 15/01/2007 gününden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen alınarak adı geçen davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Manevi tazminatın kişinin ruh ve vücut bütünlüğünün bozulması, sosyal kişilik değerlerinin saldırıya uğraması gibi durumlarda istenebileceği yasal ve yerleşmiş yargı kararlarıyla kabul edilmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Manevi tazminatın kişinin ruh ve vücut bütünlüğünün bozulması, sosyal kişilik değerlerinin saldırıya uğraması gibi durumlarda istenebileceği yasal ve yerleşmiş yargı kararlarıyla kabul edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu´nun 01.03.2006 tarih ve .... sayılı kararında ifade edildiği üzere, manevi tazminatın amacı, zarar görenin kişilik değerlerinde ve bedensel bütünlüğünün iradesi dışında ihlali hallerinde meydana gelen eksilmenin (manevi zararın) giderilmesi, tazmin ve telafi edilmesidir. Manevi zarar, haksız eylemin sonucunda, uğranılan kişilik değerlerindeki azalmanın karşılığı olması ve zarar gören tarafından da takdir ve tayin edilebilir bulunması nedeniyle birden fazla bölümler halinde istenemez. Bizzat yaşanan acı ve elemin karşılığı olduğu için, haksız eylemin meydana geldiği anda gerçekleşir. Acı ve elemin bölünerek bir kısmının açılacak kısmi dava ile, kalanının açılacak başka bir davada talep edilmesinin manevi tazminatın özüne ve işlevine aykırılık oluşturacağından; manevi tazminat davasının, "manevi tazminatın bölünemezliği" kuralına aykırı bir biçimde kısmi veya belirsiz alacak davası olarak açılması da mümkün değildir.

Somut olayda, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla miktarı mahkemece belirlenecek manevi tazminatın tahsili istenmiş; harca esas değer olarak 1.000 TL gösterilmiş, 24.07.2013 tarihli dilekçesi ile her bir müvekkili için 20.000'er TL olmak üzere toplam 60.000 TL manevi tazminat talep edilmiş, mahkemece, talep kısmen kabul edilerek her bir davacı için 13.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 39.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, "manevi tazminatın bölünemezliği" kuralına aykırı bir biçimde, yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

...

3- Bozma neden ve şekline göre, davalı ... vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/73, Karar No: 2024/142, Tarih: 27.03.2024

**Ceza Genel Kurulu         2024/73 E.  ,  2024/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

İtirazname No : 2023/100084

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 11. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 402-604

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanıklar hakkında basit dolandırıcılık suçundan açılan kamu davalarında yapılan yargılamalarda, İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesince 20.09.2012 tarih ve 917-851 sayı; 14.05.2013 tarih ve 326-455 sayı ile eylemlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği gerekçesiyle verilen görevsizlik kararları ile İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarihli ve 409-220 sayılı birleştirme kararı üzerine dosyaların gönderildiği İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince 18.11.2015 tarih ve 553-224 sayı ile sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

Hükümlerin, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 12.04.2017 tarih ve 11608-9201 sayı ile; "(Suça konu) bononun ve bononun dayanağını oluşturan sözleşme üzerinde yapılan kriminal incelemeler sonucu düzenlenen uyuşmazlığı çözmeye yeterli, denetime ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporlarında suça konu bonodaki borçlu ... adına atılan imzaların ona ait olduğu fakat, bu imzaların bono için değil başka amaçla atıldıkları, atılış amaçları dışında üstteki metin ile bağlantıları koparılıp daktilo ile boş kısmın bono olarak doldurulduğunun ayrıca katılan adına atılan imzaların düzenleme tarihi olan 2008 yılı imzaları ile değil 1998 yılında attığı imzalar ile uyumlu olduğunun bildirilmesi karşısında,

Sanıkların fikir ve irade birliği içerisinde hareket ederek, katılan tarafından başka amaçla atılan imzalı evrakın yazı ile imza arasındaki boşluğundan faydalanılarak boş kısma daktilo ile bono hâline getirip, belirtilen şekilde oluşturulan sahte bono ile icra takibi yapmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri anlaşıldığından, sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetleri yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen eksik ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 14.07.2017 tarih ve 190-257 sayı ile bozma kararına direnerek önceki hükümlerdeki gibi sanıkların beraatlerine karar vermiştir.

İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi ise 14.07.2017 tarih ve 190-257 sayı ile bozma kararına direnerek önceki hükümlerdeki gibi sanıkların beraatlerine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2018 tarihli ve 64214 sayılı onama-bozma istekli tebliğnamesiyle dosya, 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 31.05.2018 tarih ve 726-4132 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilmiş ve Ceza Genel Kurulunca 07.02.2019 tarih ve 318-83 sayı ile; "Yerel Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama aşamasında sanıklar ve müdafilerinin bozma ilamına ilişkin görüşleri sorulup ve Cumhuriyet savcısının mütalaası da alındıktan sonra, hazır bulunan sanıklara son sözleri sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükümlerin tesis ve tefhim edilmesi" isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince 31.10.2019 tarih ve 50-353 sayı ile sanıkların, 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 158/1-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanıklar ... ve ...'ın 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere verilen cezanın yarı oranı olan 2 yıl 1 ay süre ile avukatlık mesleğinin tanıdığı hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına karar verilmiştir.

Hükümlerin, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 05.10.2020 tarih ve 1360-9217 sayı ile;

"1- Sanıklar hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi,

2- Sanıklar ..., ...'ın avukatlık mesleğinin ifası sırasında ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmaksızın atılı suçu işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrasının uygulanması," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince 28.12.2021 tarih ve 402-604 sayı ile sanıkların, 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 158/1-d, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 33.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 08.05.2023 tarih ve 9698-3657 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Hükümlerin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 08.05.2023 tarih ve 9698-3657 sayı ile onanmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.11.2023 tarih ve 100084 sayı ile; "Sanıkların, davaya konu bononun, katılanın kendilerine olan borcundan dolayı oluşturulduğu şeklindeki savunmalarına binaen sanıklar hakkında TCK'nın 159. maddesinin uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının mahkemece gerekçeli kararda tartışılması gerekirken bu husus tartışılmadan eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiği," görüşüyle itiraz yoluna başvurulmuştur.

5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 11. Ceza Dairesince 09.01.2024 tarih ve 6083-85 sayı ile itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KAPSAMI, KONUSU VE ÖN SORUNLAR

Sanıklar hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin Özel Dairece onanmasına karar verilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanıklara yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçunda 5237 sayılı Kanun'un 159. maddesinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığı bakımından eksik inceleme ile karar verilip verilmediğinin belirlenmesine ilişkin olup Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle;

1- Aleyhe olan bozma kararına karşı sanık ...'nın beyanı alınmadan hüküm kurulmasının savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığının,

2- Sanıklar ... ve ...'a yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçunun sabit olup olmadığının,

Değerlendirilmesi gerekmektedir.

IV. OLAY VE OLGULAR

Öncelikle (1) numaralı ön sorun konusunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesince 31.10.2019 tarih ve 50-353 sayı ile adı geçen sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 158/1-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesince 05.10.2020 tarih ve 1360-9217 sayı ile; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158/1-d maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sadece hapis cezasına hükmedilmesi isabetsizliğinden sanık aleyhine bozulmasına karar verildiği,

Yerel Mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılamada sanık ... ve müdafiine bozma kararı ve duruşma günü davetiyesinin tebliğe çıkarıldığı, davetiye tebliğine rağmen sanık ...'nin duruşmaya gelmemesi üzerine yokluğunda yargılamaya devam edilerek, hazır bulunan sanık ... müdafiinin dinlenilmesi ile yetinilip sanık ...'den aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan 28.12.2021 tarih ve 402-604 sayı ile sanık ...'nin, 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 158/1-d, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 33.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve (1) Numaralı Ön Soruna İlişkin Açıklamalar

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/2. maddesine göre, hükmün aleyhe bozulması hâlinde davaya yeniden bakacak mahkemece, sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup aynı kurala 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin ikinci fıkrasında da yer verilmiştir. Anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhine sonuç doğurabilecek olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki delillerini sunma imkânı tanınmalıdır. Bu düzenleme, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayandığından, uyulmasında zorunluluk bulunan emredici kurallardandır.

Bu zorunluluk beraat hükmünde direnilmesi hâlinde de geçerlidir. Zira Ceza Genel Kurulunca yapılacak inceleme sonucunda Özel Dairenin aleyhe bozması isabetli bulunup yerel mahkeme hükmünün bozulması mümkündür. 1412 sayılı Kanun'un 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326. maddesinin üçüncü fıkrasına göre ısrar üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen kararlara uymak mecburidir. Bu durumda sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyeceği sorulmadan beraat hükmünde direnilebileceğinin kabulü savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurabilecektir. Savunma hakkı sanığın en önemli hakkı olup bu hakkın sınırlanması 1412 sayılı Kanun'un 308. maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca mutlak bozma nedenidir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun duraksamasız uygulamaları da ısrar edilen önceki hüküm beraat dahi olsa sanıktan aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan direnme kararı verilemeyeceği yönündedir.

B. (1) Numaralı Ön Soruna İlişkin Değerlendirme

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün Özel Daire tarafından sanık aleyhine bozulması nedeniyle bozmaya karşı sanığın beyanının alınması gerektiği gözetilmeden, sanık ...'nin duruşmada hazır bulunması sağlanarak bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan yokluğunda yargılamaya devam olunarak direnme kararı verilmesi 1412 sayılı Kanun'un, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 326. maddesinin ikinci fıkrasına aykırıdır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemece sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün, aleyhe olan bozmaya karşı sanık ...'nin beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

2- Bu aşamada asıl uyuşmazlık konusu ile (2) numaralı ön soruna ilişkin açıklamaların birlikte yapılmasında yarar bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Beşiktaş 5. Noterliğinin 18.06.1986 tarihli ve 95 yevmiye numaralı "Düzenleme Şeklinde Satış Vaadi ve İrtifak Hakkı Vaadi Sözleşmesi"ne göre; satış vaadinde bulunanın katılan ..., satış vaadini kabul edenlerin ..... isimli şahıslar olduğu, katılanın zilyetliğinde bulunan ve İstanbul ili, Eyüp ilçesi, Göktürk köyü sınırları içerisinde kalan 300 sayılı parseldeki hissesini 1.000.000 TL, 352 sayılı parselin ise tamamını 71.000.000 TL bedel karşılığında ...'e satmayı kabul ve taahhüt ettiği,

Eyüp 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.03.1999 tarihli ve 84-808 sayılı kararına göre; davacı sıfatıyla katılan tarafından davalı Maliye Hazinesi aleyhinde açılan Göktürk köyü 920 nolu parsele ilişkin kadastro tespitine itiraz davasında dinlenen mahalli bilirkişiler ve tanıklar ile teknik bilirkişi raporları dikkate alınarak dava konusu taşınmazın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesi uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışarısına çıkartılan yer olduğu gerekçesiyle malik hanesinin Maliye Hazinesi adına tapuya tesciline ve söz konusu taşınmazı fiili olarak tasarruf eden katılanın da kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verildiği, Hazine vekilinin temyiz istemi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince 21.02.2000 tarih ve 738-693 sayı ile Maliye Bakanlığı Hukuk Müşavirliğinin temyizden feragat etmesi nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği,