muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23895, Karar No: 2018/549, Tarih: 18.01.2018

HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda yukarda belirtildiği gibi alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Temerrüt yoksa davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olduğu ve alacak miktarlarının halihazırda belirlenemediği belirtilerek sembolik miktarlar talep edilerek dava açılmıştır. Açılan davanın mahkemece belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi isabetlidir. Ancak istenen miktarlara göre dava kısmi eda külli tespit talebi içiren belirsiz alacak davası niteliğindedir. Talep arttırım yasanın gerekçesine göre sadece tahsil amaçlı eda niteliğinde belirsiz alacak davası türünde sözkonusudur. Kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davalarında sonradan yapılan talep artırımları “ıslah” niteliğindedir. Bu nedenle davacının bozmadan sonra kısmi eda külli tespit davasında verdiği talep arttırım dilekçesi ıslah niteliğindedir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilemeyeceğinden bozma sonrası ıslah niteliğindeki arttırım dilekçesi dikkate alınarak alacakların hüküm altına alınması hatalıdır.

4-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi hususu, Dairemizin önceki bozmasında da bozma konusu olmasına rağmen, hüküm altına alınan alacakların bozma sonrası kurulan hüküm fıkrasında da net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/20807, Karar No: 2016/11008, Tarih: 01.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20807 E.  ,  2016/11008 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 12/06/2015

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8511, Karar No: 2017/18170, Tarih: 18.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8511 E.  ,  2017/18170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin müvekkili şirket tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının herhangi bir işçilik alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacının işçinin hak kazandığı fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen hallerde, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut olayda, davacının davalı şirkete ait işyerinde bilet satış elemanı olarak satılan bilet bedellerinin % 5'i tutarında ücret karşılığı çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece; bu ücretin içerisinde, fazla çalışmaların karşılığı ücretlerin de bulunduğu gerekçesiyle fazla çalışma ücret talebi reddedilmiştir. Ancak dosya kapsamına göre, davalı işverenlikçe söz konusu çalışma biçimindeki fazla çalışma ücretlerinin sadece zamsız kısmının ödendiği anlaşılmaktadır. Yukarıda yapılan açıklamalar da nazara alındığında, fazla çalışma ücretinin %50 zam miktarına göre belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçeyle talebin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

3-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık, davacının hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece davacının hafta tatili kullanmadan çalıştığı yönündeki iddiasını kanıtlayamadığı kabul edilerek söz konusu talebi reddedilmiştir. Ancak dosya kapsamına, yapılan işin niteliğine ve husumetsiz davacı tanık beyanına göre davacı işçinin parçabaşı ücret ile hafta tatili kullanmaksızın çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davacının hafta tatili çalışma ücretlerinin zamsız kısmının ödendiği kabul edilerek hafta tatili ücretinin, sadece %50 zamlı kısmının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6298, Karar No: 2011/7594, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6298 E.  ,  2011/7594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 15.12.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapuda adına kayıtlı 2631 numaralı parselin genel yol ile bağlantısının bulunmadığını belirterek davalılara ait 2621 ve 2632 numaralı parsellerden geçit hakkı kurulması isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması

konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Yararına geçit hakkı kurulan taşınmaz tapuda “ev-avlu” olarak kayıtlı olup fiilen de aynı şekilde kullanılmaktadır.Taşınmazın niteliği ve kullanım biçimine göre geçit hakkının en fazla 2,5 metre genişliğinde kurulması gerekirken 3 metre olarak kabulü ve davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verildiği halde yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi doğru olmadığından kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalıların temyiz itirazlarının yukarıda (1).bentte açıklanan nedenle reddine, (2). bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 09.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15179, Karar No: 2012/9396, Tarih: 22.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15179 E.  ,  2012/9396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/son, madde ve fikrası uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/son, madde ve fıkrası uyarınca gün adli para cezası belirlenerek sanığa fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün adli para cezasının belirlendiği bölümündeki “20 gün adli para cezası” ibaresinin yerine 450 TL ibaresinin ilavesi ve TCK’nın 52/2. maddesi gereğince 20 gün adli para cezasının belirlendiği bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11326, Karar No: 2013/15089, Tarih: 01.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11326 E.  ,  2013/15089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın kitap basım işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10097, Karar No: 2016/4687, Tarih: 26.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10097 E.  ,  2016/4687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/03/2015 tarih ve 2014/1497-2015/260 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26/04/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin turizm acenteliği alanında faaliyet gösterdiğini, davalı ...'in kurucu ortakları ve yetkilileri bulunan ... ile ...'ün ...in eski çalışanları olduğunu, ...'nın davacı ...'te genel müdür olarak uzun yıllar çalışıp ...'ün ise ... görevinde bulunduğunu, davalıların çalıştığı pozisyon itibariyle davacı ...'in ticari sırlarını, anlaşmaları ve pazarlama rakamlarını bildiklerini, davalılardan ...’ün 28.07.2009, ...’nın 31.03.2009 tarihinde davacı ...ten kendi istekleri ile ayrılıp, 25.03.2009 tarihinde diğer davalı ...'yi kurduğunu, ...te ...'nın % 90 ...'ün % 10 pay sahibi olduğunu, ...'nın ...'in yetkilisini olduğunu, müvekkilinin ... isimli tur operatörünün tek satıcılığını yaptığını, ancak ... ...inin davacı ile değil davalı ile sözleşme düzenlediğini, davalının ... bölgesinde ... isimli tur operatörünü de davacı ...ten kazandığını, davalı tarafın davacı ...'in müşterileri dışında neredeyse başka müşterisinin bulunmadığını, davacı ile davalı ...'in ortağı ve yetkilisi ... arasında 23.02.2002 tarihinde düzenlenen hizmet sözleşmesinin işçinin özel borcu başlıklı 8 maddesinde işçinin ...te çalıştığı süre içerisinde bireysel ticari faaliyette bulunamayacağı, işçinin ...in faaliyet konuları ile ilgili ... müşterileri ve kendisinin bulacağı müşterileri ile anlaşma yapamayacağı, işçinin ...ten ayrıldıktan sonra iki yıl süre ile ... müşterileri ile çalışmayacağı, bu süre içerisinde ...le rekabet edecek ortaklıklara üye denetçi veya ortak olamayacağının düzenlendiğini, diğer davalı ... ile de aynı hükümleri içeren sözleşmenin bulunduğunu, ayrıca ... çalışanlarından .... ve ...'in davacı ...'ten ... ile ayrı tarihte ayrılıp, davalı ...te çalışmaya başladıklarını, sonraki tarihlerde ...'nın da ...ten ayrılıp davalı ...te çalışmaya başladığını, ...'nın davacı ... çalışanları üzerinde etki kurmaya çalıştığını, davalı ...'in ortakları ve

yetkililerinin bu eylemlerinin haksız rekabet ve rekabet yasağına ilişkin hükümlerine açık aykırılık oluşturduğunu ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ve men'i ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 25.03.2009 tarihinden başlamak üzere 25.000 TL maddi 125.000 TL manevi tazminatın ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı vekili 26.09.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile 50.621,54 TL maddi tazminatın ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin davacı ...ten ayrılması ile 31.03.2009 tarihli ibraname başlıklı belge ile aynı içerikli 28.02.2009 tarihli belgenin düzenlendiğini, ...'nın davacı ...ten fiilen 28.02.2009 tarihinde ayrıldığını, ...'ün de aynı tarihte ...ten ayrıldığını, davalı ...in diğer davalıların davacı ...te çalışırken kurulmadığını, 03.02.2002 tarihli sözleşmeden sonra 22.09.2004 tarihinde aynı taraflar arasında yeni bir personel hizmet sözleşmesi düzenlendiğini, davalı ... ile ...'ın davalı ...in ortakları olup, kendi adlarına hareket etmemeleri nedeniyle husumet yöneltilemeyeceğini, davacı ...in 01.02.2009 tarihinden itibaren ...'nın genel müdür olarak görevlendirildiğini, önceki genel müdür ...'ya da teşekkürlerini bildiren e-posta iletisini gönderdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davalıların davacı ile hizmet sözleşmesi sona erdikten sonra aynı alanda faaliyet gösteren bir ...e ortak olduğu, davalı ...'nın davacı ...in yönetim kurulunda görev alıp Ticaret Sicil kayıtlarından da anlaşıldığı üzere genel müdürlük görevini yerine getirdiği, bu hali ile davalı ... ile davacı arasındaki ilişkinin hizmet sözleşmesi değil, 818 sayılı BK'nın 455, 6098 sayılı TBK'nın 553. maddesine düzenlenen ticari temsilci olarak değerlendirilmesi gerektiği, davalılardan ...’nın davacı ...in yönetim kurulunda görevli genel müdürü olduğu, diğer davalının davacının kabulünde olduğu üzere ... sorumlusu iken 28.02.2009 tarihinde kendi istekleri ile davacı ...ten ayrıldıkları, 24.03.2009 tarihinde davalı gerçek kişiler ortak olmak üzere ...in amacının Seyahat Acenteleri Kanunu uyarınca acentelik belgesi almak, turizm acenteliği kurmak, yurt içinde ve yurt dışında turizm hizmetleri sağlamak ve benzeri amaçlarla kurulduğu, davacı ve davalı ...in ticari defterlerine göre davacının ticari ilişkisinin bulunduğu dava dışı ... ve ... ile aynı konuda ticari ilişkiye geçtiği, bu ...lerin davacı ile süregelen ticari ilişkilerinin sona erdiği, mahkemece ticari temsilci olarak nitelendirilen davalı ... ile yine ... sorumlusu ve davacı ...in çalışanı olması nedeniyle sözleşme ve TTK'nın 59/2. maddesinin yollaması ile BK'nın 455. maddelerinde düzenlenen rekabet yasağına aykırı davrandıkları, davacının zararının haksız rekabet nedeniyle elde etmekten mahrum kaldığı kâr miktarı olan 50.621,54 TL olduğu, davalıların haksız rekabet yasağına aykırı eyleminin aynı zamanda davacı ...e yönelik haksız eylem niteliğinde olduğundan tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre manevi tazminata karar vermek gerektiği gerekçesiyle davalı .... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulü ile davalıların davacı ... ile aralarında düzenlenen sözleşmenin 8. maddesine göre rekabet yasağına aykırı faaliyetlerinin tesbitine, 25.000 TL'nin dava tarihi olan 03.05.2010, 25.621,54 TL'nin ıslah tarihi olan 26.09.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 20.000 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 03.05.2010 tarihinden itibaren davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, 818 Sayılı BK'nun 348. ve devamı maddelerine dayalı rekabet yasağı sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, davacı taraf, davalının haksız rekabeti nedeniyle mahrum kaldığı kazancın tahsilini talep etmiş, mahkemece dava 03.05.2010 tarihinde açıldığı halde, davacının eski müşterilerinden elde edilen kazanç, 2009 ve 2010 yılının tamamı esas alınarak belirlenmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davalının, davacının önceki iki müşterisinden elde ettiği kazancın, 2010 yılına ilişkin kısmının dava tarihini aşmamak üzere belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3- Davacı taraf, davalıların haksız rekabete ilişkin sözleşmeyi ihlal ettiği gerekçesiyle, manevi tazminat isteminde de bulunmuştur. Oysa, haksız rekabet nedeniyle davacı, 818 Sayılı BK'nun 351. maddesine göre sadece, rekabet yasağına aykırılık nedeniyle düçar olacağı zararları, cezai şartın tahsili ile muhalefetin menini isteyebilir. Kaldı ki, her sözleşmeye aykırılık manevi tazminat gerektirmediği gibi, somut olayda davacının şahsiyet haklarının ihlalini gerektirecek bir durum da söz konusu olmadığı halde, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... ve ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün anılan davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.