muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15675, Karar No: 2019/2439, Tarih: 14.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15675 E.  ,  2019/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirttiği gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, davacıya gönderilen 4 adet ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, 6183 sayılı yasanın 55. maddesi vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesi olanağı öngörmüş olup, ödeme emrine konu edilen alacağın kesinleşmiş ve tahsil edilebilir aşamaya gelmiş olması zorunluluğu bulunmaktadır. İdari para cezasının da ödeme emrine konu edilebilmesi için 5510 sayılı Kanununun 102. maddesinde öngörülen usul çerçevesinde kesinleşmesi gerekir gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; bu kararın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

İdari para cezalarına konu ödeme emirleri bakımından yapılan incelemede;

506 sayılı Kanunun, ''Kurumca verilecek idari para cezaları" başlığını taşıyan 140'ncı maddesinin dördüncü fıkrasında (5655 sayılı Kanunun 20.05.2007 tarihinde yürürlüğe giren 2'nci maddesi ile değişik); idari para cezalarının ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk edeceği, tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kuruma itiraz edilebileceği ve itirazın takibi durduracağı, itirazın reddi halinde tebliğden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilecekleri, bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması durumunda, idarî para cezasının kesinleşeceği, tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde Kuruma ödenmeyen idarî para cezalarının, bu Kanunun 80'inci maddesi hükmü gereğince hesaplanacak gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edileceği düzenlemesi getirilmiştir.

Eldeki davada; davacı tarafından idari para cezasının iptaline yönelik olarak, ... İdare Mahkemesi'nin 2016/897 Esas sayılı dava dosyası ile dava açıldığı anlaşılmakla, ... İdare Mahkemesinin 2016/897 Esas sayılı dosyası getirtilmeli, idari yargıdaki prosedür sonucuna göre irdeleme yapılmalı, iptali istenilen ödeme emirlerine konu idari para cezalarının idari yargı yerince iptal edilip edilmediği ve edilmişse bu kararın, kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalıdır.

İdari para cezasının iptaline yönelik olarak başlatılmış sürecin varlığı saptandığında, sonuçlanması beklenmeli, idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yanılgılı değerlendirmeyle karar verilmesi, usul ve yasaya aykın olup, bozma nedenidir.

İdari para cezasının iptaline yönelik olarak başlatılmış sürecin varlığı saptandığında, sonuçlanması beklenmeli, idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak, elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu yanılgılı değerlendirmeyle karar verilmesi, usul ve yasaya aykın olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/911, Karar No: 2014/8382, Tarih: 28.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/911 E.  ,  2014/8382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2011/543-2012/610

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; davalı İl Özel İdaresinin mülkiyetinde olan dava konusu Modern Çarşı'da 24.12.2003 tarihinde çıkan yangın nedeniyle davacının kiracı olarak bulunduğu 33 ve 1/F nolu işyerlerinin tamamen yandığını belirterek, uğradığı zarara karşılık (fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla) 20.000TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; yangın olayının çarşı binasında kiracı olan dava dışı İbrahim Karateke'nin dükkanından kaynaklandığını, üçüncü kişinin eylemi nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, elektrik tesisatı ve yangın söndürme cihazlarının kullanıma hazır hale getirildiğini beyan etmiş, zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile 20.000 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davalı İl Özel İdarenin mülkiyetinde olan Modern Çarşı binasında davacının 33 ve 1/F nolu dükkanları davalıdan kiraladığı, çarşıda kiracı bulunan dava dışı İbrahim Karateke'nin dükkanında çalışan işçisi Metin Bostan'ın elektriklerin kesilmesi nedeniyle çalıştırdığı küçük jeneratörden sızan benzinin alev alması sonucu yangının meydana geldiği, işhanında kiracı bulunan diğer esnafın dükkan önüne yanıcı madde koymaları sonucu yangının hızla büyüyerek bütün binanın yanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Davacının ve diğer dükkan sahiplerinin müşteki olduğu Ankara 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/152 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı İl Özel İdarenin %20, dava dışı esnafın %20, BEDAŞ'ın %20, Belediyenin %20, yangını çıkaran Metin Bostan ve İbrahim Karateke'nin %10'ar oranında kusurlu oldukları açıklanmış, somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise; davalı idarenin %40, yangının çıktığı işyeri sahibinin %40, çarşıda bulunan diğer kiracı işyerlerinin ise %20 oranında kusurlu olduğu, davacının zararının 20.000 TL olduğu belirtilmiştir.

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-) Davalı idarenin malik ve işletmeci olduğu taşınmazda, günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ve yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatının bulunmaması nedeniyle genelde yanıcı maddelerin satıldığı dükkanların elektriklerin sık sık kesilmesi sırasında iç mekanda benzinle çalışan küçük jeneratör kullanılması ile 66-67 nolu dükkanda kiracı olan İbrahim Karateke'nin işçisi Metin..'ın benzinle çalışan jeneratörü çalıştırmak istediği anda sızan benzinin alev alarak yanması sonucu oluşan zarardan 6098 sayılı TBK.nun 69.(

818 sayılı BK.nun 58.) maddesi gereğince kusursuz sorumluluğu bulunmaktadır.

Ayrıca, 6098 sayılı TBK'nun 61. ve 62.(818 sayılı BK.nun 50 ve 51.) maddelerine göre bina maliki ve yöneticisi olan davalı idarenin müteselsil sorumluluk ilkesi gereği ileride diğer sorumlulara rücu etmek kaydıyla zararın tamamından sorumlu olması gerekir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yangının meydana gelmesinde çarşı esnafının da kusurlu olduğu belirtilmiş fakat davacının bu hususta bir kusuru olup olmadığı incelenmemiştir. Oysa, davacının yangının çıkmasında ya da zararın artmasında bir kusuru var ise davalı idarenin müteselsilen sorumlu olduğu miktardan davacının kusurlu olduğu oranda indirim yapılması gerekir.

O halde mahkemece; bilirkişiden ek rapor alınarak davacının yangının çıkmasında ya da zararın artmasında bir kusuru olup olmadığı belirlendikten sonra kusuru varsa oranı belirlenerek zarar bedelinin tamamından bu miktar indirim yapılmak suretiyle geri kalan miktara karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yukarıdaki gibi davanın kabulü doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Davanın dayanağı olan eylem, haksız fiil niteliğinde olduğundan, olay tarihinden itibaren faiz talep edilebilir. Davacı tarafından da olay tarihinden itibaren faiz talep edilmiştir. Davanın bu niteliği gözönüne alınarak haksız fiil tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken; dava tarihlerinden faize hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ve bu yön de bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/498, Karar No: 2022/556, Tarih: 15.09.2022

**Ceza Genel Kurulu         2019/498 E.  ,  2022/556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza

Sanık ...'ün hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-e, 35, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.05.2014 tarihli ve 213-248 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 12.10.2017 tarih ve 1702-10531 sayı ile;"Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;Olayın olduğu yerin 6 metrelik bölümünde tel örgü olmadığı, işlevini kaybeden hurda metallerin açık alanda bırakılmasının adet gereği olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından sanık hakkında TCK’nın 141. maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması," isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,Daire Üyeleri . ve .; "Suça konu olan .restorasyon amacıyla Kültür Bakanlığı'na devredilmiş, proje onayı bekliyor. Yani terkedilmemiş. Tabyalar ve depolar bina vasfına haiz, keşif tutanağına göre binaların etrafında altı beton duvar üstü tel örgü ile çevrilmiş ve tamamen kapatılmış müştemilat hâline getirilmiş. 104.609 m² yer kaplayan alanın etrafı tamamen çevrili sadece 6 metrelik tel örgünün fotoğrafta göründüğü kadarıyla 3. şahıslar tarafından yırtıldığı, toplandığı görülüyor. Müştemilat veya bahçenin yerleşik Yargıtay İçtihatlarına göre mealen 'başkaları tarafından girilmesine müsade edilmeyeceğini gösterir tarzda işaretlenme ....' şeklinde tanımlanmaktadır. Yani bahçe sayılması için duvar, tel vs. ile tamamen çevrilmesi zorunlu olmayıp sınırları rahatlıkla anlaşılabiliyorsa çalı, çırpı, taş dizimi vs. yeterli olduğu kabul edilmektedir. Olay yeri bina, depo ve etrafı tel örgü ile çevrilidir. Sadece yaklaşık 6 metrelik tel örgünün yırtılması müştemilatı, müştemilat olmaktan çıkarmaz, dolayısıyla sanığın eylemi müştemilatı ve bunu çevreleyen tabyaların metallerinin çalınmasıdır. Eylem hem TCK'nın 142/1-b, hem de 142/1-e'de düzenlenen maddeleri ihlâl etmiştir. Tek eylem olarak 142/1-e olarak değerlendirilmesi yasaya uygundur. Bu nedenlerle açıktan hırsızlık olur görüşündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz." açıklamasıyla karşı oy kullanmışlardır.

Bozma ilamı sonrası devam olunan yargılama sonucunda ... 3. Asliye Ceza Mahkemesince 08.03.2018 tarih ve 800-159 sayı ile, önceki hüküm gibi sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün, sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 25.10.2018 tarih ve 4496-14922 sayı ile, Yerel Mahkeme kararının, yeni hüküm niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan inceleme sonucunda, önceki bozma sebebi doğrultusunda bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş, Daire Üyesi . aynı gerekçelerle karşı oy kullanmıştır. Yerel Mahkeme ise 19.02.2019 tarih ve 930-144 sayı ile; "Suçun işlendiği yer olan. tabyalarının olay tarihinde restorasyon amacıyla Kültür Bakanlığı'na devredilip proje onayı beklediği, tabyaların ve depoların bina vasfına haiz olup etraflarının beton duvar ve üstü tel örgü ile çevrilerek tamamen kapatılıp müştemilat hâline getirildiği, çevrilen alanın 104.609 m2 olduğu, tel örgünün sadece 6 metrelik kısmının üçüncü şahıslar tarafından yırtıldığı, tel örgünün ve duvarların bulunmasının, başkalarının içeri girmesine müsade edilmeyeceğini bariz bir şekilde gösterdiği, tel örgünün küçük bir kısmının meşru olmayan amaçlarla yırtılmış olmasının bahçeyi müştemilat olmaktan çıkarmayacağı, sanıkların, müştemilatı ve müştemilatı çevreleyen materyallerin çalınması şeklindeki eylemlerinin, TCK'nın 142/1-b ve 142/1-e maddelerine uyduğu, sonuç olarak eylemin, TCK'nın 142/1-e maddesine mümas hırsızlık suçunu oluşturduğu," şeklindeki gerekçe ile bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.Bu hükmün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2019 tarihli ve 25213 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Özel Dairece 11.06.2019 tarih, 1824-9638 sayı ve oy çokluğu ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İnceleme dışı sanık... Talyak hakkında kurulan hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup direnmenin ve temyizin kapsamına göre inceleme sanık hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.Özel Daire çoğunluğu ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı suçun hukuki niteliğinin belirlenmesine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamından;

Yakalama tutanağında; 14.08.2013 tarihinde saat 15.00 sıralarında . Mahallesi .Caddesi üzerinde bulunan .Tabyalarından hırsızlık yapıldığı yönünde ihbar gelmesi üzerine ekiplerce olay yerine intikal edildiği, iki erkek şahsın demir tel kafesleri, tabya dışına taşımakta olduklarının görüldüğü, ekipleri fark eden şahısların telleri yere bırakarak koşmaya başladıkları, şahıslardan birinin kaçıp gittiği, kimlik tespitinde ... olduğu anlaşılan şahsın ise yakalandığı, olay yerinde yapılan incelemede tabya alanında bulunan tel örgülerin dışarıya çıkarılarak yan taraftaki spor tesisinin bahçesine bırakılmış olduğu bilgilerine yer verildiği, 09.05.2011 tarihli Hamidiye arazisi ve üzerinde bulunan bina ve tesislerin geçici kullanım protokolüne göre; ... ili . İlçesi .Mahallesi hudutlarında bulunan 27-28 pafta 139 ada 19 parsel sayılı 104,609 m2 büyüklüğünde Hazine adına kayıtlı olan arazinin, Milli Savunma Bakanlığına fiilen tahsis edilip ... Boğaz Komutanlığı sorumluluğunda iken, aynı yerde bulunan tarihi eser niteliğindeki Çimenlik Kalesinin restorasyonunun Kültür ve Turizm Bakanlığınca yaptırılması karşılığında, 20 yıl süreyle Kültür ve Turizm Bakanlığına geçici olarak devredildiği, protokol hükümleri uyarınca arazi üzerindeki tesislerin, tarihi dokusuna uygun olarak bakım, onarım ve korunmasının Kültür ve Turizm Bakanlığınca yapılacağı, Milli Savunma Bakanlığına olan tahsislerinin ise devam edeceği, 20 yıl sonunda anılan arazi ve binaların koşulsuz olarak Deniz Kuvvetleri Komutanlığına iade edileceğinin kararlaştırıldığı, Mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda; Hamidiye Tabyaları sahasında konuşlanmış bulunan Deniz Kuvvetleri Komutanlığına ait askeri birliğin 8 yıl önce tabya alanından ayrılıp sahanın 2011 yılında İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne bırakıldığı, tabya sahasının etrafının alt kısmı 2 metre yüksekliğindeki duvar, üst kısmı ise tel örgü ile çevrilmiş vaziyette olduğu, sahanın . Caddesi tarafındaki giriş kapısının asma kilitle kilitlenerek kapalı tutulduğu, tel örgülerin üzerinde askeri birliğin bulunduğu tarihten kalma “Askeri Saha Girilmez- Yasak Bölge- Fotoğraf Çekmek Yasaktır” yazılı paslanmış vaziyette uyarıcı levhaların olduğu, ancak alanın korunmasında herhangi bir nöbetçi bulundurulmadığı, saha içinde bulunan binaların bakımsızlıktan metruk konuma geldiği, deniz tarafındaki tel örgünün tabya binasına bitişik 6 metrelik kısmının açık konumda olduğu, dolayısıyla bu boşluktan tabya sahasına girmenin mümkün olduğunun bildirildiği, Anlaşılmaktadır.Şikâyetçi .soruşturmada; İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünde Şube Müdürü olarak görev yaptığını, . Tabyalarının 2011 yılında yapılan protokol ile Müdürlükleri bünyesine geçtiğini ve restorasyon için Bakanlık onayı beklediğini, tabyalarda herhangi bir güvenlik görevlisi bulunmadığını, zaman zaman kendilerinin kontrol ettiklerini, tabyaların etrafında atılı şekilde demirler olduğunu, İnceleme dışı sanık

.Şikâyetçi .soruşturmada; İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünde Şube Müdürü olarak görev yaptığını, . Tabyalarının 2011 yılında yapılan protokol ile Müdürlükleri bünyesine geçtiğini ve restorasyon için Bakanlık onayı beklediğini, tabyalarda herhangi bir güvenlik görevlisi bulunmadığını, zaman zaman kendilerinin kontrol ettiklerini, tabyaların etrafında atılı şekilde demirler olduğunu, İnceleme dışı sanık . aşamalarda; atılı suçlamayı kabul etmediğini, olay tarihinde sanık ile bir araya gelmediklerini,. Tabyalarına gitmediğini, Beyan etmişlerdir. Sanık ... soruşturmada; hurdacılık yaparak geçimini sağladığını, olay tarihinde eniştesi olan . ile birlikte hurda topladıkları sırada .Tabyalarında 4 adet demir telli kafes gördüklerini, atılmış olduklarını düşünerek telleri aldıklarını, bu esnada polislerin geldiğini, .'in olay yerinden kaçıp gittiğini,Kovuşturmada önceki beyanlarından farklı olarak; olay tarihinde inceleme dışı sanık... ile birlikte gezmeye çıktıklarını, .in bir yerde demirleri olduğunu söyleyip taşımak için kendisinden yardım istediğini, olay mahalline gidince gördüğü tel kafeslerin çalıntı olup olmadığını sorduğunu, Emin’in de tellerin çalıntı olmadığını, kendisine ait olduğu söylemesi üzerine taşımaya başladıkları sırada polislerin geldiğini,

Savunmuştur.5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde yer alan "Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir." şeklindeki düzenleme ile hırsızlık suçunun basit hâli hüküm altına alınmış, aynı Kanun’un 142. maddesinde ise suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri sayılmıştır. Hırsızlık suçunun basit hâlinin oluşması için, başkasına ait taşınabilir eşyanın suçun nitelikli hâllerinde belirtilen şekiller dışında çalınması gerekmektedir.

Suç tarihi itibarıyla uyuşmazlık konusuyla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi;

Suç tarihi itibarıyla uyuşmazlık konusuyla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi;

"(1) Hırsızlık suçunun;e) Adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında,İşlenmesi hâlinde, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur..." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 62. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 1. fıkrasındaki “iki yıldan beş yıla kadar hapis” şeklindeki yaptırım “üç yıldan yedi yıla kadar hapis” olarak değiştirilmiştir.Belirtilen bentteki suçun oluşabilmesi için, hırsızlık fiilinin âdet veya tahsis ya da kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında işlenmesi gerekmekte olup bu bölüme ilişkin madde gerekçesinde de; "Fıkranın (e) bendinde, âdet veya tahsis ve kullanım gereği açığa bırakılmış olan eşya hakkında hırsızlık suçunun işlenmesi, bir nitelikli unsur olarak kabul edilmiştir. Tarlalarda bırakılan tarım araçları, inşaat yerine yığılan malzeme, bu kapsama giren eşyaya örnek olarak gösterilebilir. Bunların çalınmalarında kolaylık bulunması, bu nitelikli hâlin kabulünde etken olmuştur." şeklinde açıklamalara yer verilmiş, böylece maliklerince her türlü denetim, gözetim ve önlemden yoksun olan, sahiplerince sürekli biçimde korunmalarındaki zorluk nedeniyle açık alanda bulunan eşyanın başkaları tarafından alınabilmesinin kolaylığını dikkate alan bir düzenleme yapılmıştır.Suçun konusu açıkta bırakılmış eşya olup, "açıkta bırakılmış eşya" ifadesinden özel alanlar dışında kalan caddeler, sokaklar, parklar, bahçeler, tarlalar, sahil kenarları ve bunun gibi yerlerde bırakılmış eşyalar akla gelmelidir. Bununla birlikte maddedeki nitelikli hâlin oluşması için, eşyanın açıkta bırakılması yeterli olmayıp hangi nedenle açıkta bırakıldığının araştırılması ve âdet veya tahsis ya da kullanımları gereği açıkta bırakılma şartlarının da aranması gerekecektir. 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yer alan nitelikli hırsızlığın karşılığı 765 sayılı TCK’nın 491/2. maddesinde; “adet muktezası olarak yahut tahsis ve istimalleri itibarıyla umumun tekafülü altında bulunan eşya hakkında hırsızlık” olarak düzenlenmiştir. İki madde birbiriyle paralel hükümler içermekte ise de, umumun tekafülü ya da kamunun güvencesine bırakılma şeklinde ifade edilen unsur 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde bulunmadığından, açıkta bırakmanın âdet, tahsis ya da kullanım gereği nedenlerine dayandığının tespiti yeterli kabul edilmiş ve böylece nitelikli hâlin uygulama alanı 765 sayılı TCK'na göre genişletilmiştir.Öğretideki görüşlere göre "âdet"; toplumda süreklilik kazanan, alışkanlık oluşturan ve genellik karakterini taşıyan, kamu düzenine, kanunlara ve ahlaka aykırı olmayan, uygunlukları nedeniyle kanunlarca korunabilir nitelikteki yaygın davranış biçimi olarak tanımlanmış olup zamana, yere ve bölgeye göre değişebileceği ancak kişisel alışkanlıkları kapsamadığı kabul edilmektedir.