muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19645, Karar No: 2016/2979, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/19645 E.  ,  2016/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-Sanığın şikayetçi adına sahte abonelik sözleşmeleri düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle hakkında açılan kamu davasında, suça konu sözleşmenin sanığın işyerinde düzenlendiğinin ve işyerinde çalışan kişilerin ....şirketinden öğrenilebileceğinin beyan edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanığın işyerinde sözleşme tarihinde çalışan kişilerin isimlerinin bildirilmesinin istenmesi sanık ve bu kişilerin resmi kurumlardaki imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte suça konu abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların sanık veya bu kişilerin eli ürünü olup olmadığının tespiti yönünden Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması

2– Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK.nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve önödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yugulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8872, Karar No: 2010/6070, Tarih: 27.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8872 E.  ,  2010/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... aralarındaki tespit davası hakkında ... Asliye Hukuk (...) Mahkemesinden verilen 17.2.2009 günlü ve 560/101 sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Dava, davacının davalı Kurum aleyhine yaptığı 589.60 TL ‘lik icra takibine yönelik itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece takip konusu alacak davalı tarafça ödendiğinden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir

HUMK.'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa’nın 2/c maddesi ile 21.07.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00.-TL olan kesinlik sınırı 1.000,00.-TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle, 21.07.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00.-TL’yi geçmesi gerekir.

HUMK.’na 5236 sayılı Yasa’nın 19. maddesi ile eklenen Ek-4. maddeye göre ise, “görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların, o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların 10,00.-TL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

Bu parasal sınır, 2006 yılında 1.090,00.-TL ve 2007 yılında 1.170,00.-TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan, 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250,00.-TL’sini geçmesi gerekir. Öte yandan, 20.11.2008 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazete'de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 387 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2009 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.400,00.-TL’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve temyiz konusu dava değeri 589.60 TL olup davacı yanca fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmaksızın dava değeri, bu miktar olduğundan bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davacının temyiz dilekçelerinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13786, Karar No: 2016/12278, Tarih: 27.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/13786 E.  ,  2016/12278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile )Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini göstermesi gerekir (HMK m. 119/1-e ). Mahkeme, tarafların ön inceleme aşaması tamamlanana kadar usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıaları kendiliğinden inceleyemez. Dava sebebi ve dayanağı vakıalar açık ve somut şekilde ispata ve karşı tarafın savunmasına elverişli olarak ortaya konmalıdır. Oysa yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı kadın dava dilekçesinde; hakaret ve şiddet vakıasına dayanmamış, ön inceleme aşamasında bu vakıalara dayandığını bildirmiş karşı taraf ise açıkça muvaffakat etmemiştir. Usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak davalı erkeğe kusur yüklenemez. Mahkemenin kabulünde olduğu üzere davalının birlik görevlerini yerine getirmemesi ise sabittir. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı erkekten kaynaklanan davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde maddi bir hadise ispatlanamamıştır. Boşanmaya sebep olan olaylar manevi tazminatı gerektiren bir olgu değildir. Bu durumda davacı kadının manevi tazminat (TMK m. 174/2) isteğinin reddi gerekirken, kabulü doğru bulunmamıştır.

3-Davacı kadın dava dilekçesinde sadece 150 'şer TL, tedbir-iştirak ve 200 TL tedbir- yoksulluk nafakası talep ettiği halde mahkemece talep aşılarak 250'şer TL tedbir-iştirak ve 450 TL tedbir-yoksulluk nafakasına karar verilmiştir. Hakim, taleple bağlı olup fazlaya karar verilemez (HMK m. 26). Bu yön gözetilmeden talepten fazla tedbir-iştirak ve tedbir-yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yakarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.06.2016 ( Pzt. )
Yargıtay — Esas No: 2012/4888, Karar No: 2012/5995, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4888 E.  ,  2012/5995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

2007 yılında ... Köyüne ait çalışma alanı içinde kadastro tespiti yapılan taşınmazların bir bölümünün 1963 tarihli 53 nolu ... Komisyonu tarafından ... (... ) Köyüne, bir bölümünün ise ... (...) Köyüne bağlı olarak belirtmesinin yapılarak dağıtım cetvellerinin oluşturulduğu, çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti sırasında ... köyünde tespiti yapılmış ise de; ... çalışmalarında ... Köyünde belirtmeliğinin düzenlendiği ve Hazine adına tapuya bağlandığı oysa dosya içindeki belirtmelik tutanağı ve eklerinin ... Köyüne ait olduğu anlaşılmaktadır. Davacı Hazinenin dava dilekçesine eklediği dağıtım cetveli ve tapu kaydının ...(...) köyüne ait olması nedeniyle Hazine adına kayıtlı 17/10/1963 tarih ve 138 sıra numaralı 285000 metrekare yüzölçümlü tapu kaydının dayanağını oluşturan ... (...) Köyüne ait 53.Nolu ... Komisyonunca düzenlenen 29. 0 pafta 13 numaralı parsele ve şahıslar adına belirtildiği anlaşılan 29. N pafta 5, 6, 7, 9, 20, 27 ile 29.O pafta 16 numaralı parsellerine ilişkin belirtmelik tutanakları, haritası, tablendikatif, dağıtım cetvelleri ve diğer eki olan belgeler ile belirtmelikte uygulanan kayıtların dairesinden getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11134, Karar No: 2015/15396, Tarih: 30.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11134 E.  ,  2015/15396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 17.10.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04.11.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27827, Karar No: 2016/5196, Tarih: 24.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/27827 E.  ,  2016/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçlu... ne örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, adı geçen borçlunun vekilinin İİK.nun 168.maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, senet üzerinde müvekkili şirketin ticaret sicilinde yer alan unvanının tam ve açık olarak yazılmadığını ve bu hususun bononun zorunlu unsurları arasında yer alması nedeniyle takibe konu senedin kambiyo vasfına haiz olmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece istemin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

6102 sayılı TTK.nun 629.maddesi göndermesi ile limited şirketler hakkında da uygulanması gereken aynı yasanın 372.maddesine göre, limited şirketin sorumlu olabilmesi için, şirket adına imza yetkisi olan kişilerin şirket unvanı altına imzalarının atılmış olması gerekir. Keşidecinin imzasının yeterli olduğu haller, borçlunun gerçek kişi olması haline ilişkin olup, tüzel kişilikte, tüzel kişinin unvanının tam olarak yazılması anılan yasa hükmü gereğidir. Şirket unvanının tam olarak yazılmaması hali ise senedin kambiyo vasfına etkili olmayıp, şirketin sorumlu olmadığı sonucunu doğurur. Bu durumda bonoyu imzalayanın şahsen sorumlu olacağı tabidir.

Somut olayda, takip dayanağı bononun incelenmesinde düzenleme yerinde “.....” ibarelerinin yazıldığı, hakkında takip yapılan borçlunun da... olduğu görülmüştür. Buna göre bonoda yazılı unvanın borçlu şirkete ait olduğu açık olup, kısaltmalar yapılması 6102 sayılı TTK.nun 372.maddesine aykırılık teşkil etmez. Kaldı ki borçlunun tanzim eden şirketin kendisi olmadığı yönünde bir iddiası bulunmadığı gibi imzanın da şirket yetkilisine ait olduğu kabulündedir.

Bu durumda borçlu şirket takip dayanağı bononun tanzim edeni olmakla bonodan dolayı sorumlu olduğundan, mahkemece borca itirazın reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9755, Karar No: 2015/12615, Tarih: 23.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/9755 E.  ,  2015/12615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2015/97-2015/352

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete konut sigorta poliçesi ile sigortalı dairelerin, binanın elektrik tesisatı kablolarının hatalı montajı nedeniyle alev alması sonucu hasar gördüğünü, müvekkili tarafından sigortalılara ödenen 9.829,33 TL bedelin rücuen tahsili için binanın müteahhitliğini yapan davalıya yönelik icra takibi yapıldığını, davalının borca itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, binanın sözleşmeye uygun şekilde yapıldığını, hasar miktarının fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile davalının Giresun 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/3221 sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin devamına, davacı vekilinin icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve

yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11674, Karar No: 2024/11966, Tarih: 17.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/11674 E.  ,  2024/11966 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/9 Esas, 2016/259 Karar

KATILANLAR : ..., ..., ...,

..., ..., ...,

..., ..., ...

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan ...'nin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 14.09.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 243. maddesine göre katılan ölürse katılma hükümsüz kalacağından, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılmak isteyip istemediklerinin tespiti için mirasçılarına usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edilerek tebellüğ belgelerinin, hükmü temyiz etmeleri durumunda dilekçelerinin ve Yargıtay C. Başsavcılığı tarafından düzenlenecek ek tebliğnamenin eklenmesinden sonra iade edilmesinin temini için esası incelenmeyen dosyanın Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29803, Karar No: 2013/18481, Tarih: 18.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/29803 E.  ,  2013/18481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve teknik bilirkişilerin 25.05.2011 tarihli raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın köy yolu boşluğuna toplam 195 m²'lik tecavüz ettiği sabit olduğu halde, mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18978, Karar No: 2010/1085, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18978 E.  ,  2010/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5400, Karar No: 2014/15975, Tarih: 25.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/5400 E.  ,  2014/15975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi karar tebligatının usulüne uygun olmadığı ve sanığın temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1- 01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK.nın 50 ve 5275 sayılı CGTÎK.nın 106. maddelerinde yapılan değişiklikler sonucu hapisten çevrili adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezasının infazları arasındaki farklılık ortadan kalkmış olduğu cihetle, hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verildiği halde, doğrudan tayin edilen adli para cezasında taksitlendirme yapılmaması ve infazı kısıtlar biçimde taksit aralığının gösterilmemesi ve para cezalarının ödenmemesi halinde ödenmeyen kısmın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

2- Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazlan bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesi gereğince, hükmün 1 . fıkrasının 6. bendinde yer alan "sanığa verilen para cezalarının ayrı ayrı tamamen infazına" ibaresinin ve aynı fıkranın 7. bendinde yer alan "Sanığın hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen 3000 TL Adli Para Cezası bakımından 5237 sayılı TCK.nın 52/4 maddesi uyarınca verilen para cezasının 20 ayda ve eşit taksitte ödenmesi hususunda taksit yapılmasına.." cümlesinin çıkarılmasına yerine "Sanık hakkında tayin olunan doğrudan ve hapisten çevrili adli para cezalarının TCK.nın 52/4.maddesi uyarınca birer ay ara ile 20 eşit taksitle

tahsiline," ibaresinin yazılmasına ,hükümden"... ve her iki para cezası bakımından ödenmeyen kısma gelen gün miktannca hapse çevrilerek infaz edilmesine " ifadesi ile Gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7389, Karar No: 2013/8404, Tarih: 18.09.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7389 E.  ,  2013/8404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda 155 ada 2 parsel ve 159 ada 5 parsel sayılı sırasıyla 2644,68 ve 737,24 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.