muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/932, Karar No: 2024/2216, Tarih: 28.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/932 E.  ,  2024/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1031 E., 2023/1784 K.

DAVA TARİHİ : 26.10.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/723 E., 2022/906 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması veya yeninden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı anne dava dilekçesinde özetle; tarafların Bursa 2. Aile Mahkemesinin 2018/1158 Esas, 2021/455 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verildiğini, davalı baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulduğunu, davalı babanın uyuşturucu bağımlısı olup başka suçlardan ceza alıp cezaevinde kaldığını, çocuklarına karşı ilgisiz olduğunu beyan ederek; ortak çocuklarla davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına aksi taktirde sabah 10.00 akşam 19.00 saatleri arasında yatısız olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba'ya dava dilekçesi ve ekleri tebliğ edilmesine rağmen davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı babanın çocukla arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir davranışının ispatlanamadığı ve uzman raporlarında kişisel ilişkinin devamının çocuğun üstün yararına uygun olacağı yönünde görüş bildirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, çocukların baba, babaanne ve halalarından yaramazlık yaptıkları bahanesi ile fiziksel şiddet uyguladıklarını babaanne ve halanın psikolojilerinin bozuk olduğunu iddia etmelerine rağmen Mahkemece araştırma yapılmadığını, terditli talepleri hakkında değerlendirme yapılmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı anne vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kanun yolu itirazlarını aynen tekrar ederek, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocukları ile baba arasında boşanma ilâmıyla kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir durumun ispatlanıp ispatlanmadığı veya sınırlandırılması gerektirecek durumun var olup olmadığı, davanın reddinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı anne vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8367, Karar No: 2023/5986, Tarih: 08.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/8367 E.  ,  2023/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37 . Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/721 Esas 2022/2396 Karar

...

...

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEMYİZ EDENLER : ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 1. Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/545 Esas 2020/235 Karar

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili ... Mahallesi çalışma alanında 7143 ... Yapılandırma Kanunu'nun (7143 ... Kanun) Geçici 1 inci maddesi uyarınca yapılan kullanım kadastrosu sırasında, 106 ada 94 ve 89 parsel ... taşınmazlar, tutanakların edinme sebebi kısmında, taşınmazların ... kızı ... 'in kullanımında olduğu belirlendikten sonra, tutanağın ön kısmında yer alan beyanlar hanesinde, "bu parselin kullanıcısı tespit edilememiştir." şerhi yazılı olarak, ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı ... ... vekili dava dilekçesinde; ... ili ... parsel ... taşınmazda 7143 ... Yapılandırma Kanunu (7143 ... Kanun) uyarınca yapılan kadastro çalışması sonucunda oluşan 106 ada 89 ve 94 parsel ... taşınmazlarda vekil edeni olan davacının kullanıcı olmasına rağmen taşınmazın beyanlar hanesinde kullanıcı olarak gösterilmediğini ileri sürerek, taşınmazlarda davacının kullanıcı olduğunun tespiti ile tapunun beyanlar hanesine belirtme yapılmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevabında; dava konusu 106 ada 94 parselin Uygulama İmar Planında dere yapı yaklaşma alanında kaldığını, 106 ada 89 parselin ise kısmen dere yapı yaklaşma alanında kısmen de teknik altyapı alanında kaldığını, imar planında kamusal alanda kaldığından bu taşınmazların davacı adına kullanıcı tespiti yapılmasının mümkün olmadığını, özel mülkiyete konu olamayacağını, belediye emlak beyan kayıtları ile arazi ve bina tespit formu kayıtlarının incelenmesinde de davacıya ait dava konusu parsele ilişkin davacının kullanımını ispat eden her hangi bir bilgi ve belge tespit edilemediğini, fiili kullanımı da bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu taşınmazlar üzerinde tespit tarihi itibarıyla fiili bir kullanım bulunmadığı, keşif esnasında taşınmazların çalılık şeklinde bitki örtüsü ile kaplı olduğunun gözlemlendiği, sınırlarının da belirgin olmayıp dışarıdan bakıldığında herhangi bir şahsın taşınmazlara hakimiyetini gösterecek bir emare bulunmadığı, kaldı ki davacı tarafından taşınmazları satın aldığına dair herhangi bir sözleşme, belediye kaydı vs. bir delil de ibraz edilmediği, dava konusu taşınmazların imar planında kısmen dere koruma kısmen de teknik altyapı alanı içerisinde kaldığı, kadastro tutanaklarının edinme sebebinde davacıdan kullanıcı olarak söz edilmesinin fiili kullanımı bulunmayan davacıya bir hak bahşetmeyeceği, dolayısıyla davacının davasını ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine, ... ili ... ve 94 taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın reddedilmesinin hukuki gerekçesinin bulunmadığını, belediye başkanlığına emlak kayıt için başvuruda bulunulduğu zaman belediyece tapu belgesi ile başvuruda bulunulması gerekmekte olduğundan bahisle cevabi yazı alındığını, ancak 7143 ... Yapılandırma Kanunu uyarınca yapılan kullanım kadastrosunda tapu senedine veya tapu kaydına dayalı olarak kullanıcı tespitinin yapılmadığını, bu nedenle emlak beyanı verilemediğini, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu 106 ada 89 ve 94 parsel ... taşınmazların zeminde çalılık olarak bulunduğu, fen bilirkişisinin dosyaya ibraz ettiği raporda da taşınmazın çalılık arazi görünümünde olduğu, rapora ekli 2006, 2011, 2014, 2017 ve 2018 hava fotoğrafı görüntülerinde de taşınmaz üzerinde fiili kullanımın bulunmadığı, çalılık görünümünde olduğu, ayrıca davacının dava konusu taşınmazda fiili kullanımının bulunmadığı, buna ilişkin herhangi bir delilinin de bulunmadığı, taşınmazı iktisap ettiğine dair herhangi bir satış senedi veya belediyeye verilmiş bir emlak kaydının da olmadığı, kadastro tespit tarihinden sonra 11.09.2020 tarihli dilekçe ile belediye başkanlığına yeni emlak vergi beyannamesi düzenlenmesini talep ettikleri anlaşılmakla, davacının dava konusu taşınmazda 7143 ... Kanun'un Geçici 1 inci maddesine göre tespit tarihi itibariyle fiili kullanımının bulunmadığı, mahkeme kararının dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 7143 ... Kanun'un Geçici 1 inci maddesi uyarınca 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) Ek-4 maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraz davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7143 ... Kanun, 3402 ... Kanun'un Ek-4 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 189,15 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/12259, Karar No: 2012/29111, Tarih: 01.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/12259 E.  ,  2012/29111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 15/1. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenip daha sonra TCK.nun 62. maddesi gereğince takdiri indirim yapılması gerekirken, doğrudan para cezasına hükmedilerek sonuçta 400 TL yerine 416 TL adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden doğrudan tayin olunan 500 TL adli para cezasının çıkarılarak yerine 25 gün, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması ile belirlenen 416 TL nin çıkarılarak yerine 20 gün yazılması ve TCK.nun 50, 52 maddelerinin uygulanması ile para cezasının 400 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12923, Karar No: 2015/24862, Tarih: 19.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/12923 E.  ,  2015/24862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2014

NUMARASI : 2014/10-2014/42

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe ilişkin olarak borçlular süresi içerisinde söz konusu bononun bankadan çekilen krediye ilişkin olarak verildiğini ileri sürerek borca itirazda bulunmuştur. Bu itiraz İİK 'nun 168/5, maddesi gereğince borca itiraz olup, itirazın incelenmesi İİK'nun 169/a maddesi uyarınca yapılıp sonuçlandırılmalıdır.

Mahkemece borçlu itirazı yerinde görülmediğinden İİK'nın 169/a maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekirken, itirazın kaldırılması davası varmış gibi itirazın kaldırılması davasının reddine karar verilmesi doğru değildir.

Sonuçta davanın reddine karar verildiğinden ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının hüküm kısmının 1. bendinde yazılı “İtirazın kaldırılması” sözcüklerinin karar metninden silinerek çıkarılmasına, mahkeme kararının bu şekilde düzeltilerek İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/964, Karar No: 2007/845, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/964 E.  ,  2007/845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair ... 11. İcra Mahkemesinin 08.03.2006 tarihli ve 2005/3431 esas ve 2006/902 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüyle İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına duruşma açılmak suretiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın ... 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2006 tarihli ve 2006/386 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile; dosya kapsamına göre; ... 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13.02.2007 gün ve 7005 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 05.03.2007 gün ve K.Y.B.2007/31448 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; ... 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, ... 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın ... 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu'nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.