muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6063, Karar No: 2024/6385, Tarih: 25.09.2024

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı baba vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Bakırköy 6. Aile Mahkemesinin 2014/99 Esas 2014/207 Karar sayılı dosyasıyla boşandıklarını ve çocukların velâyetinin anneye verildiğini, müvekkili tarafından 2018 tarihide İstanbul Anadolu 21. Aile Mahkemesinin 2018/467 Esas sayılı dosyası ile çocukların velâyetinin değiştirilmesi davası açtığını ve çocukların velâyetinin babalarına verildiğini, anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, çocukların en son anneleri ile 1 Ocak.2021 tarihinde görüştüklerini ve babalarına annelerinin fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, müvekkilinin davalı anne ile çocuklar tarafından söylenenleri paylaştığını, davalı annenin ise "ben istediğin şekilde davranırım kimse karışamaz" dediğini, çocukların davalı anne ile görüşmek istemediğini ancak davalı annenin zorla- icra ile kişisel ilişki kurulmasını talep ettiğini, annelerinin ısrarı karşısında çocukların annelerinden şikayetçi olduklarını ve Küçükçekmece 1.Aile Mahkemesi'nin 2021/1092 Değişik İş ve 2021/1064 Değişik İş Karar sayılı kararı ile uzaklaştırma ve kişisel ilişkinin kaldırılması talep edildiğini, talebin kısmen kabul edilmesi karşısında, yaptıkları itiraz doğrultusunda; Küçükçekmece 2. Aile Mahkemesi, 2021/150 Değişik İş 2021/151 Değişik İş Karar sayılı kararı ile itirazın kabulüne karar vererek, Mahkeme tarafından kurulmuş kişisel ilişkinin 1 ay süreyle kaldırılmasına, kişisel ilişkinin kaldırılması davası ikame edilmiş olması nedeniyle davalı lehine İstanbul Anadolu 21.Aile Mahkemesi'nin 2018/467 Esas-2019/1302 Karar sayılı dosyası ile tesis edilen kişisel ilişki tesisinin tümüyle kaldırılmasına, kişisel ilişkinin tümüyle kaldırılmasına karar verilmemesi halinde, çocukların üstün yararı doğrultusunda kişisel ilişkinin davalı anne tarafından "yıl içinde sadece "01 Ağustos-01 Eylül" günleri arasında gerçekleştirilecek şekilde yeniden düzenlenmesine, talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; yetkili mahkemede dava açılmadığını, yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu 21. Aile Mahkemesinin yetkili olduğunu, davanın açılmasında davacı tarafın korunmaya değer bir hukuki yararı olmayıp, soyut şiddet iddiası ve çocuklara öğretilmiş iftiralar delil teşkil etmeyeceğinden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; yetkili mahkemede dava açılmadığını, yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu 21. Aile Mahkemesinin yetkili olduğunu, davanın açılmasında davacı tarafın korunmaya değer bir hukuki yararı olmayıp, soyut şiddet iddiası ve çocuklara öğretilmiş iftiralar delil teşkil etmeyeceğinden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 17.03.2022 tarih ve 2021/392 Esas, 2022/355 Karar sayılı kararı ile, çocukla ana-baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir hak olması, şahsi ilişki tesisinden beklenen amacın çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamak olması gerektiği hususları karşısında velâyet hak ve yetkileri babada olan çocuklar ile anne arasındaki kişisel ilişkinin tümüyle kaldırılması anne ile çocuklar arasındaki bağı tamamen koparabileceğinden , çocukların yüksek yararı gereği anne ile ilişkilerinin devamının sağlanması gerekçesi ile; davanın reddine " velâyet hak ve yetkileri babaya verilen 21.08.2008 doğumlu ortak çocuklar ile anne arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenerek her ayın 1. ve 3. haftası Pazar günü 13:30-17:30 saatleri arasında tedbiren ve hükmün kesinleşmesi ile yatısız kişisel ilişkinin tesisine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba ve davalı anne vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 28.09.2022 tarih ve 2022/939 Esas, 2022/1396 Karar sayılı kararı ile, dosyada sosyal inceleme raporu psikolog tarafından tarafların ev ortamları da görülmek suretiyle alınmış ise de, ileri sürülen iddiaların niteliği, taraflar arasında sözlü ve fiziksel şiddet olaylarına ilişkin tedbir kararı dosyası, çocukların Başakşehir Çocuk Büro Amirliğinde verdikleri ifadeler dikkate alındığında doyurucu nitelikte ve hüküm kurmaya elverişli eksik inceleme ile karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak eksiklikler giderildikten sonra karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kaldırma kararı sonrasında psikolog, pedagog ve sosyal inceleme uzmanından oluşan üçlü bilirkişi heyetinden yeniden, 20.03.2023 ve 06.06.2023 tarihli alınan sosyal inceleme raporlarına göre ortak çocukların davalıya yönelik olumsuz içerikli beyanlarının samimi olmadığı ve kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirir davranış bulunmadığı, çocukların anne ilgi ve şefkatine ihtiyaç duyacakları tespit edilmiş, bu nedenle kişisel ilişkinin kaldırılması yönündeki talebin reddine karar verilmesi gerekmiş ancak davacı ve ortak çocukların 1 yıldan fazla süredir Almanya’da yaşadıkları ve haftasonu kişisel ilişki kurulmasının mümkün olmadığı gözetilerek çocukların okul tatillerine denk gelecek şekilde davalı ile çocuklar arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile; davacının çocuklar ile anne arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine, çocuklar ile anne arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenerek "okulların sömestr tatilinin 2. günü saat 11.00 ile 7. günü saat 17.00 arasında, Ağustos ayının 1. günü 11.00 ile 31. günü saat 17.00 arasında tedbiren ve hükmün kesinleşmesi ile nihai olarak yatısız şahsi ilişkinin tesisine" karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin 27.10.2023 tarihli tashih şerhi ile; gerekçeli kararın 2 no'lu bendinin "yatılı şahsi ilişkinin tesisine" olarak düzeltilmesine tashihen karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba ve davalı anne vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin yeniden düzenlediği kişisel ilişkiyi yatısız olarak düzenleyip el çektiği dosyada yatılı diye tashih etmesinin hatalı olduğunu, müvekkili tarafından anne ile çocuklar arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması, aksi kanaat olması durumunda yıl içinde 1 Ağustos - 1 Eylül günleri arasında gerçekleştirilecek şekilde düzenlenmesi talep edilmiş olmasına rağmen çocukların yıl içerisinde okula devam ettikleri ve anne ile ancak tatillerinde görüşebilecekleri düşünüldüğünde çocukların hali hazırdaki okul durumları ve menfaatleri düşünülerek kişisel ilişki tesisinin tümüyle kaldırılması belirterek; tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; çocukların üstün yararı gözetildiğinde hukuki yarar yokluğundan davanın tümden reddedilmesi gerektiğini, kişisel ilişkinin de daha önce düzenlenen şekli ile kalmasını, çocukların annenin bilgi ve izni dışında Almanya'ya götürülüp orada yaşadıklarında çocukların üstün yararının değil baba ve üvey annenin senelik tatil planlarının esas alındığını bu nedenle kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin de reddedilmesi gerektiğini, yeni kurulan kişisel ilişkinin de yerinde olmadığını, Anadolu 21. Aile Mahkemesi'nde kurulan kişisel ilişkinin korunmasını, müvekkilinin mevcut davanın açılmasına sebebiyet vermediğini belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...kaldırma kararı sonrası alınan heyet raporları, çocukların gözetilmesi gereken yüksek yararları, bedensel, ahlaki ve ruhsal yönden sağlıklı gelişimleri, anne ile yatılı ilişki kurulmasına engel somut maddî bir olgunun ortaya konulmaması, anayasal hak olan anne ile çocuğun birbirlerini tanımak, iyi ilişki kurmak ve manevî bağlarının devamı sağlamak ve annelik duygularının tatmini açılarından anne ile çocuklar arasında yatılı kişisel ilişki kurulmasının, çocukların sağlığını, ahlaki ve bedensel gelişimini tehlikeye düşüreceğine ilişkin bir delil bulunmadığı sonucuna varılarak kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine ilişkin sonuç karar usul ve esas yönünden yerinde görülmüştür. Mahkemece yeniden kurulan kişisel ilişki kararında hükmün içeriğinden yatılı olduğu anlaşıldığı ve sehven yatısız yazıldığı, yeniden kurulan yatılı kişisel ilişki şekli ve süreleri de çocukların esas alınması gereken yüksek yararlarına uygun bulunmuştur..." gerekçesi ile ; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı baba vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocukları ile anne arasında kurulan kişisel ilişkinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5923, Karar No: 2016/886, Tarih: 02.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/5923 E.  ,  2016/886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı iş yerinde 13.04.2007 – 16.07.2009 tarihleri arasında çalıştığını, haftalık 20 saat hizmet karşılığı asgari ücret, kalan hizmetinin de ders saat ücreti üzerinden ödenmek kaydı ile anlaşıldığını, ancak asgari ücrete ek ödenmesi gereken ders saat ücretlerinin ödenmediğini belirterek prime esas kazançlarının tespitini istemiştir.

Mahkemece; davacının 2007 yılı 4. ayı ile 2009 yılı 6. ayına kadar aylık 563,20 TL, 2009 yılı 7. ayında aylık 281,60 TL ( 40 günlük ) olmak üzere aylık kazancının davalı Kurum'a eksik bildirildiğinin tespiti ile davalı Kurum'ca bu tutarlara ilişkin primlerin davalı şirketten tahsili gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; direksiyon eğitmeni olarak çalıştığını beyan eden davacının 13.04.2007 – 20.08.2009 tarihleri arasındaki çalışmalarının davalı işyerince davalı Kurum'a bildirildiği, davacı ile davalı şirket arasında; davalı şirkete ait ... Taşıt Sürücü Kursu'nda 03.07.2007 – 03.07.2010 tarihlerinde, 562,50 TL brüt ücretle, haftada 20 saat maaş, saati brüt 7,04 TL den 20 saat ders ücreti karşılığı, asıl aylık ücretli direksiyon eğitimi usta öğreticisi olarak çalışacağına dair 25.06.2007 tarihli iş sözleşmesi düzenlendiği,... ASHM'nin 2009/654 E, 2011/534 K sayılı dosyasında davacı; ödenmeyen 2009/Ocak-Temmuz arası maaşları karşılığı 3.500,00 TL'nin, kıdem ve ihbar tazminatlarının, ayrıca 13.04.2007 – 16.07.2009 tarihleri arasında ödenmeyen ders saat ücreti alacakları olarak 8.750,00 TL'nin tahsilini talep ettiği, anılan dosyada alınan bilirkişi raporunda; davacının (20x4=80 saat 562,50 TL brüt ücret) + 20x4=80x7,04 TL =563,20 TL brüt ders saati ücreti ) olmak üzere toplam 1.125,70 TL brüt ve 806,56 TL net ücret ile çalıştığı yönünde görüş bildirildiği, iş bu dosyada alınan bilirkişi raporunun da bu yönde olduğu,... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından 03.07.2007 – 10.07.2009 tarihleri arasına ilişkin ( direksiyon takip çizelgeleri ) “ kursiyer isim ve çalışma saatlerini gösterir listelerin ” gönderildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, 506 sayılı Yasanın 77. maddesinde prime esas gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin işçinin yaşı, kıdemi, meslek durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda ise;... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından gönderilen direksiyon takip çizelgelerinden davacının bazı haftalarda daha az derse girdiğinin anlaşıldığı, ancak karara esas alınan bilirkişi raporunda; talep edilen dönemde davacının eksiksiz olarak derse girdiği kabul edilerek hesaplama yapıldığı, ayrıca; her ne kadar davacı 13.04.2007 tarihinden itibaren prime esas kazançlarının tespitini talep etmiş ise de davacı ile davalı şirket arasındaki sözleşmenin 03.07.2007 tarihinden itibaren başladığı, ancak bilirkişi tarafından 01.04.2007 tarihinden itibaren hesaplama yapıldığı göz ardı edilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş;... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından gönderilen direksiyon takip çizelgelerindeki ders saatleri ve davacının talep ettiği dönem de dikkate alınarak hazırlanan yeni bir bilirkişi raporu aldırılarak varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...Dağ.Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine

02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5116, Karar No: 2009/5817, Tarih: 08.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5116 E.  ,  2009/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.04.2000 gününde verilen dilekçe ile tapuya vakıf şerhinin yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın hak düşürücü süre yönünden reddine dair verilen 06.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 1 pafta 3 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydına “... Vakfı” şerhinin yazılması istemi ile açılmıştır.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra dava açıldığından bahisle dava reddedilmiştir..

Hükmü, davacı idare temyiz etmiştir.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir.

Yasanın 3. maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki ... ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın dava eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı nedenle reddedildiğinden, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22414, Karar No: 2022/18001, Tarih: 28.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/22414 E.  ,  2022/18001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Avukat ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 16.05.2022 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/415, Karar No: 2015/11599, Tarih: 10.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/415 E.  ,  2015/11599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/217731

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31.05.2012

NUMARASI : 2010/591 Esas, 2012/296 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 07.07.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.