muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14272, Karar No: 2020/7764, Tarih: 18.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/14272 E.  ,  2020/7764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2019 tarih, 2019/135 esas ve 2019/425 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 20/12/2019 tarih, 2019/4871 esas ve 2019/2370 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ... müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin istemlerinin, 08/03/2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile 5271 sayılı Kanunun 299/1-1. cümlesine getirilen değişiklik uyarınca; takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

A- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılıyla gönderdiği 29/09/2020 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde:

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafilerinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/2. fıkrası uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 18/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6499, Karar No: 2016/5274, Tarih: 28.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/6499 E.  ,  2016/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, sürekli işgöremezlik oranının tespiti ile kaza tarihinden itibaren aylık bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının sürekli işgöremezlik oranının tespiti ile iş kazası tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı sürekli iş göremezlik oranının %10,3 olduğunun ve davacıya iş kazası tarihi olan 05.03.2012 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının sicil numaralı unvanlı işyerinden 01.07.2011 tarihinden itibaren hizmetinin bildirildiği, 10.09.2012 tarihli Denetmenlik Raporunda davacının 05.03.2012 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun kabul edildiği, davalı Kurumun 30.01.2013 tarihli sağlık kurulu kararında davacının sürekli iş göremezlik oranının %9,2 olarak belirlediği, Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu'nun 28.06.2013 tarihli kararında, davacının maluliyet oranının %9,2 olduğunu tespit ettiği, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun 01.12.2014 tarihli raporuna göre davacının %10.3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesine göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespitine ve sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasının teminine yönelik işbu dava işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve sigortalının sürekli işgöremezlik oranı en az %10 ise, Kurum sigortalının sürekli işgöremezlik oranına göre bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.

Dava konusu olan hukuki ilişki birden fazla kişi arasında ortak olup da, bu hukuki ilişki hakkında mahkemece bütün ilgililer için aynı şekilde ve tek bir karar verilmesi gereken hallerde, dava arkadaşlığı maddi bakımdan zorunludur. Burada dava arkadaşları arasındaki hukuki ilişki son derece sıkı olup Mahkeme, mecburi dava arkadaşlarının hepsi hakkında aynı ve bir tek karar verir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespiti istemine ilişkin dava sonucunda mahkemece verilecek hüküm gerek işverenin gerekse hak alanını etkileyeceğinden işveren ile arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davalılar arasında (pasif) mecburi dava arkadaşlığı bulunması halinde, davacı bütün davalılara karşı birlikte dava açmak zorundadır. Dava bütün mecburi dava arkadaşlarına karşı değil de bunlardan birine veya bir kaçına karşı açılmış ise bu halde, dava sıfat yokluğundan reddedilemez. Mahkemenin, davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil etmesi için davacıya bir süre vermesi, davacı bu süre içinde davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil ederse davaya devam etmesi gerekir.

Öte yandan, davanın yasal dayanağını oluşturan bir diğer hüküm olan 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesi; "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca karara bağlanır" şeklinde düzenlenmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, davacının sürekli işgöremezlik oranının belirlenmesinde çelişkinin meydana geldiği, bunun giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor alınması gerektiği göz önünde bulundurulmadan, hak alanını ilgilendirdiği halde işveren davaya dahil edilmeden karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, öncelikle davacıya davayı işverene yöntemince yöneltmesi için önel vermek ve işverenin göstereceği delilleri toplamak, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu 3.Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor alarak çelişkiyi gidermek, davacının sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesinin ardından davacının sürekli işgöremezlik gelirine hak kazanıp kazanmadığını değerlendirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10524, Karar No: 2014/8127, Tarih: 15.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/10524 E.  ,  2014/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014(Ek Karar 27.09.2014)

NUMARASI : 2013/391-2014/84

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 1.890,00 TL’dir.

Takip talebinde, 301,54 TL asıl alacak ile 7,84 TL işlemiş faiz olmak üzere 309,38 TL'nin tahsili istenmiş, davalı yanın itirazı üzerine açılan itirazın iptali davasında davanın kısmen kabulü ile 301,54 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmiştir. Davalının temyiz istemi, hükmün kesin olması nedeniyle mankemenin 10.07.2014 tarihli ek kararıyla reddedilmiş, davalı vekili ek kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinide bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere, davalı vekilinin mahkemenin 10.07.2014 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin ek kararına yönelik tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5321, Karar No: 2010/8919, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5321 E.  ,  2010/8919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 9.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Av...tarafından hernekadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, konusu itibariyle bu istemin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi ... 1. İflas Dairesi Müdürü müflis ...’nin iflas tasfiyesi sırasında düzenlenen sıra cetvelinde 69 kayıt numarası altında üçüncü sıraya kabul edilen 601.949,30 TL. bakımından, işlemin yasaya ve hadiseye uygun olmadığını; avukatlık (vekalet) ücretine imtiyaz tanıyan yasal bir düzenleme bulunmadığından alacağın dördüncü sıraya yazılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce Avukatlık Kanunu’nun 166 ncı maddesindeki rüçhan hakkının masaya karşı ileri sürülebilmesinin, ancak alacağın iflastan sonra doğmuş olması halinde mümkün olabileceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne, davalı ...’in alacaklısı olduğu 69 kayıt numaralı alacağın sıra cetvelinde üçüncü sıradan çıkartılarak dördüncü sıraya yazılmasına karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...'in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9525, Karar No: 2022/75, Tarih: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/9525 E.  ,  2022/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesinin gerektiği, aksi halde aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılmasının mümkün olmadığı, sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın, sanığın sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderildiği, tebliğ edilemeden tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği, bunun üzerine mahkemece daha önce Kanun'un gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmamış adresine aynı Kanun'un 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, yine dosya kapsamında ve UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanığın cezaevinde bulunduğu dönemde gerekçeli kararın kendisine tebliğ edildiğini gösterir bir belgeye rastlanılmadığının anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine verdiği 10/06/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin suç tarihinde iş yeri yemekhanesinde bulunduğu sırada sanığın kendisinden bir görüşme yapmak bahanesiyle telefonunu istediğini, vermiş olduğu telefonu sanığın geri getirmediğini belirtmesi; sanığın aşamalardaki savunmasında, kendisinin bahse konu iş yerinde hiç çalışmadığını, müştekiyi de tanımadığını, nüfus cüzdanını kaybettiğini ve kullanılmış olabileceğini beyan etmesi; sanık tarafından suça konu cep telefonunun satıldığı iddia olunan ve hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen ...’ın dosyada bulunan ve altında sanığın yazısı, imzası, satış tarihi, cep telefonunun IMEI numarası ve sanığın telefon numarasının olduğu nüfus cüzdanı fotokopisini ibraz etmesi karşısında; müşteki ... ve tanık ...’ın duruşmaya getirilerek veya SEGBİS vasıtasıyla sanıkla yüzleştirilmelerinin sağlanması, mümkün olmadığı takdirde sanığın teşhise elverişli güncel fotoğraflarının temin edilerek müştekiye ve tanığa gösterilerek müştekiye telefonu kendisinden görüşme yapmak bahanesiyle alan kişinin, tanığa da kendisine cep telefonunu satan kişinin sanık olup olmadığının sorularak ve tanık İlhan’ın ibraz ettiği belge üzerindeki yazı ve imzaların sanığın el ürünü olup olmadığı yönünde bir tespitin yaptırılmaması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi ve sanıktan alınacak imza ve yazı örnekleriyle, resmi kurumlardan suç tarihinden önceki imza, yazı ve rakam örnekleri getirtilip söz konusu belge üzerindeki yazı ve imzanın sanığın eli ürünü olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak ve sanığın nüfus cüzdanını kaybettiği hususunda herhangi bir müracatının olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

Sanığın suça konu cep telefonunu müştekiden aldığı yerin iş yeri yemekhanesi olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15822, Karar No: 2022/1770, Tarih: 27.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/15822 E.  ,  2022/1770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanığa ait iş yerinde aynı gün yapılan aramada iki farklı firma adına tescilli markaların taklidi olan ürünlerin ele geçirilmesi karşısında, tayin olunan cezanın TCK'nun 43/2. maddesi gereğince artırılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9310, Karar No: 2006/11288, Tarih: 16.11.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/9310 E.  ,  2006/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EYNESİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/05/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,22.04.1987 tarih,13 nolu tapu kaydı ile maliki bulunduğu taşınmaza davalının baz istasyonu kurmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesine ve baz istasyonunun yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı,dava konusu taşınmazın orman olduğunu,Orman Bölge Müdürlüğü ile kiralama konusunda görüşmelerin devam ettiğini,elatmanın söz konusu olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmazın davacıya ait tapu kaydının kapsamında kaldığı,ancak taşınmazın vasfının orman olup davalının yeri orman idaresinden kiraladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava,tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;22.04.1987 tarih,.nolu tapuya kayıtlı taşınmazda davacının paydaş olduğu,anılan taşınmazın kapsamında bulunan bir bölüme davalının baz istasyonu yapmak ve hakimiyeti altına alınmak suretiyle elattığı anlaşılmaktadır.

Davalının söz konusu eyleminin haklı ve geçerli bir nedeni yoktur. Tapu kaydı ayakta bulunduğu ve geçerliliğini koruduğu sürece,kayıt maliki tapudan kaynaklanan mülkiyet haklarını koruma olanağına sahiptir. Tapu kaydı iptale kadar geçerlidir. Kapsamında orman bulunması da belirtilen hakların kullanılmasına engel teşkil etmez.

Hal böyle olunca;davacının tapuya dayalı mülkiyetten kaynaklanan hakkına üstünlük tanınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,16.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6254, Karar No: 2017/6454, Tarih: 15.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/6254 E.  ,  2017/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, şirkete ait olan ve apart otel olarak kullanılan 5 numaralı bağımsız bölümün davalı tarafından kullanıldığını, ancak davalının anahtarı teslim etmeden yurtdışına çıktığını, böylece taşınmazın kiraya verilmek suretiyle kazanç elde edilmesine engel olunduğunu ileri sürerek altı aylık kira bedeli olan 1200,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı şirketin %35 hisse sahibi ve imzaya yetkili yöneticisi olduğunu, davacı şirketin kötü niyetle eldeki davayı açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 01/08/2011-01/02/2012 tarihleri arasında hesaplanmış olan 9.742,24 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 498.49 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21058, Karar No: 2014/10451, Tarih: 15.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/21058 E.  ,  2014/10451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/287933

MAHKEMESİ : Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2009

NUMARASI : 2007/620 (E) ve 2009/2 (K)

SUÇ : Hakaret-Tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- 30.04.2008 tarihli oturumu belgeleyen tutanağın 1. sayfası hakim tarafından imzalanmayarak, CMK'nın 219/1. maddesine aykırı davranılması,

2- Tanıklar S.. Ç.. ve Ö.. Ö..'in beyanları gerekçeli kararda gösterilmeden ve iddiayı destekleyici nitelikte beyanda bulunan adı geçen tanıklar ile tanık A.. S..'ın anlatımları yöntemince tartışılıp reddedilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.