muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8255, Karar No: 2011/5522, Tarih: 10.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13223, Karar No: 2012/18127, Tarih: 02.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13223 E.  ,  2012/18127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürülüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçalarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı ... Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2-Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday ve patatesin dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1374, Karar No: 2011/150, Tarih: 17.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1374 E.  ,  2011/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... İlimsever tarafından, davalı ... vd aleyhine 24/07/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ergin olmayan küçüğün haksız eylemi nedeniyle uğranılan zarardan Medeni Yasa'nın 369. maddesi uyarınca ev başkanının da sorumlu tutulması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece işin esası incelenerek istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan ... dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Somut olayda Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 17/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10269, Karar No: 2014/7832, Tarih: 10.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10269 E.  ,  2014/7832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2011/192959

MAHKEMESİ : Terme Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30.12.2010

NUMARASI : 2010/206 Esas, 2010/591 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanıkların savunmaları ve tüm dosya içeriğine göre, sanık Asım'ın mağdureye ilgi duyması sonucu onunla evlenmek istediği, bu amaçla ona haber gönderdiği, bunu kabul etmeyen mağdurenin olay günü iş yerine giderken sanık Asım'ın, yanında arkadaşları olan diğer sanıklarla birlikte olduğu halde sanık Hakan'ın idaresindeki araçla mağdurenin yanına geldiği, sanık Asım'ın mağdureyi sanık Nihat'ında yardımıyla zorla araca bindirmek suretiyle alıkoyup tanık Mustafa'nın evine götürdükleri olayda, sanıkların mağdureyi zorla kaçırmalarındaki amacın, sanık Asım'ın mağdureyle konuşmak olduğu, sanıkların cinsel amaç gütmedikleri, mağdureye cinsel olarakta herhangi bir söz veya eylemde de bulunmadıkları anlaşılmakla, sanıkların cezalarında TCK.nın 109/5. maddesi uyarınca arttırım yapılarak yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2269, Karar No: 2012/20431, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2269 E.  ,  2012/20431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, zorunlu sigortalılık ve askerlik süresi dışlanarak 01/07/1983-30/12/1990 dönemi için sanatçı borçlanmasının müracaat tarihi olan 29/12/1995 tarihindeki prime esas asgari kazanca göre tahakkuk ettirilecek miktar üzerinden ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava sonucu itibariyle davacının zorunlu sigortalılık ve askerlik süresi dışlanarak 01/07/1983–30/12/1990 dönemi için sanatçı borçlanmasının müracaat tarihi olan 29/12/1995 tarihindeki prime esas asgari kazanca göre tahakkuk ettirilecek miktar üzerinden ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

506 Sayılı Kanuna 4056 Sayılı Kanunla eklenen Geçici 80.madde hükmünde borçlanılan sürelere ait malullük yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin borç ödeme tarihindeki 78.maddeye göre belirlenen asgari günlük kazanç üzerinden hesaplanacağı öngörülmüştür.

Somut olayda; davacı sigortalı Kültür Bakanlığı onaylı borçlanma belgesi ile, 29/12/1995 tarihinde sanatçı borçlanması talebinde bulunduktan sonra yine aynı tarihli dilekçe ile borçlanma primlerini ödemek isteğini, bildirim gecikirse başvuru tarihine göre ödeme hakkını saklı tuttuğunu Kuruma bildirmiş ise de, Kurum öncelikle SSK Sigorta Teftiş Kurulundan inceleme istediği, Sigorta Teftiş Kurulu Başkanlığınca sanatsal faaliyetle ilgili bilgi ve belgeleri ibraz etmesi amacıyla davacının bildirdiği adrese yazı gönderdiği, yazının 07/09/1996 tarihinde davacıya tebliği edildiği, bilgi ve belge ibraz edilmemesi üzerine borçlanma talebinin reddedilmesi gerektiğinin belirtildiği, Kurumda teftiş raporuna dayanarak talebi kabul etmediği görülmekteder. Davacı 18/03/1997 tarihli müracaatında müfettiş soruşturması sonucuna ilişkin yazının kendisine ulaşmadığını belirterek rapordan suret istediği, Kurumda böyle bir uygulamanın olmadığını belirterek rapordan suret gönderilemeyeceğini 24/03/1997 tarihli yazı ile davacıya bildirdiği halde, davacı 09/04/2010 tarihine kadar borçlanma talebinin akıbetini Kurumdan takip etmemiştir. Bu durumda

borçlanma tutarının bidayette ihtirazı kayıtla da olsa borçlanma işlemlerinin gecikmesine ve ödenememesine davacının kusurlu eylemi neden olmuştur ve sonucuna katlanmalıdır. Ayrıca davacının borçlandığı çalışma süresine ilişkin olarak ödemekle yükümlü bulunduğu malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin borç ödeme tarihindeki prime esas asgari günlük kazanç üzerinden hesaplanması Geçici 80.madde hükmü gereğidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/271, Karar No: 2018/624, Tarih: 11.12.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/271 E.  ,  2018/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 64-333

Silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarından sanık ...’nun TCK’nın 106. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2 yıl hapis; 6136 sayılı Kanun’un 13/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve her iki suç yönünden hak yoksunluğuna ilişkin Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.11.2010 tarihli ve 64-333 sayılı hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yüksek 4. Ceza Dairesince 01.07.2013 tarih ve 29701-20758 sayı ile hükümlerin TCK’nın 53/1-c maddesi yönüyle düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.01.2015 tarih ve 421626 sayı ile;

''Olaydan hemen sonra kolluk görevlilerince ayrıntılı beyan ve savunmasına başvurulan sanıklardan ... ve mağdur ... olaya, tanımadıkları üçüncü bir kişinin katıldığını, hatta mağdur ..., sanık ... ile kavgalarına eşkâlini verdiği, kim olduğunu bilmediği şahsın da katılarak kendisine vurmaya çalıştığını, diğer sanık ...’ın, ..... ile üçüncü şahsı tuttuğunu, aracına binerek geri geri kaçtığı sırada 2-3 el silah sesi duyduğunu, fakat geri geri araç kullandığından kimin nereye ateş ettiğini görmediğini beyan etmesi ve olaydan sonra her iki sanıktan 24.10.2007 tarihli tutanakla el svabı örneklerinin alınarak, söz konusu örneklerin 2007/2585 numarası ile adli emanete alındığının anlaşılması karşısında, sanık ... üzerinde silah da ele geçmediği dikkate alınarak, örneklerin kriminal laboratuvara gönderilerek atış artıkları olup olmadığına dair rapor aldırılmadan eksik soruşturma ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 29.01.2015 tarih ve 30061-36534 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı 6136 sayılı Kanun’a muhalefet ve silahla tehdit suçlarının sübutu bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı 6136 sayılı Kanun’a muhalefet ve silahla tehdit suçlarının sübutu bakımından eksik araştırma ile hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

24.10.2007 tarihli olay yakalama muhafaza altına alma ve üst arama tutanağına göre; 23.10.2007 tarihinde saat 23.30 sıralarında polis haber merkezinin kavga edildiğine dair anonsu üzerine iki polis ekibinin bildirilen adrese gitmek üzere hareket ettiği, yolda "Saray Taksi" durağı civarında üç el silah sesi duyulduğu, olay yerine intikal edildiği esnada ...... plakalı taksinin, içinde sadece sürücü olduğu hâlde hızla olay yerinden uzaklaştığının ve "...... Sokak" üzerinde bir şahsın kaçtığının görüldüğü, polislerce yakalanan bu kişinin yapılan kimlik kontrolünde inceleme dışı sanık ... olduğunun ve kaba üst aramasında üzerinde bir adet 10007 seri numaralı Pietro Beretta marka, 7.65 mm çaplı tabanca ile bir tanesi namluda, on tanesi ise şarjörde olmak üzere toplam on bir adet MKE yapımı fişeğin ele geçirilerek muhafaza altına alındığı, ardından Derince Polis Merkezi Amirliği ile telefon vasıtasıyla iletişime geçilerek olayla ilgili müracaat olup olmadığının sorulduğu, ...... plaka sayılı ticari taksi şoförünün sanık ... ile yanında bulunan bir erkek şahıs tarafından darp edilmesi nedeniyle müracaatta bulunulduğunun öğrenilmesi üzerine anılan taksi durağına gidildiği, durağın önünde yere eğilmiş vaziyette bir şeyler arıyormuş gibi yürüdüğü görülen sanığın yakalandığı, yapılan araştırmada "Hafız Hasan Yılmaz Caddesi" ile "...... Sokak" birleşiminde bulunan yerde, üç adet 9 mm çaplı Luger marka kovana el konulduğu, polis merkezine intikal edildikten sonra üst araması yapılmak istenen sanığın polisleri tehdit etmesi ve bir polis memurunun belinde bulunan silahı almaya çalışması üzerine zor kullanılmak suretiyle etkisiz hâle getirildiği,

Derince Devlet Hastanesince düzenlenen 24.10.2007 tarihli ve 129508 kayıt numaralı rapora göre; sanığın kafasında saçlı deri-parietalin arka kısımda şişlik ve kızarıklık, sırtında sol scapula üstünde, daha aşağıda ve sağ altta ekimotik alanlar, sağ elde sıyrıklar ve sol diz altında ekimotik alanlar bulunduğu, alkolmetreyle yapılan ölçümde 1.07 promil alkollü olduğunun saptandığı,

Derince Devlet Hastanesince düzenlenen 24.10.2007 tarihli ve 129509 kayıt numaralı raporda; inceleme dışı sanık ...’da darp cebir izine ve alkole rastlanmadığı,

Aynı kurum tarafından düzenlenen 24.10.2007 tarihli ve 129511 sayılı raporda; mağdur ...’de darp ve cebir izine rastlanmadığı,

24.10.2007 tarihli el svabı tutanağında; olay gecesi saat 01.20’de sanığın el svabının alındığı, svap alınan ellerin yıkanmamış durumda olduğu, sanığın beyanında, silahla temas etmediği,

Derince Devlet Hastanesince düzenlenen 24.10.2007 tarihli ve 129509 kayıt numaralı raporda; inceleme dışı sanık ...’da darp cebir izine ve alkole rastlanmadığı,

Aynı kurum tarafından düzenlenen 24.10.2007 tarihli ve 129511 sayılı raporda; mağdur ...’de darp ve cebir izine rastlanmadığı,

24.10.2007 tarihli el svabı tutanağında; olay gecesi saat 01.20’de sanığın el svabının alındığı, svap alınan ellerin yıkanmamış durumda olduğu, sanığın beyanında, silahla temas etmediği,

23.10.2007 tarihli ve inceleme dışı sanık ... hakkındaki el svabı tutanağına göre; saat 23.55’te sanığın el svabının alındığı, svap alınan ellerin yıkanmamış durumda olduğu, sanığın silahla temas etmediğini ifade ettiği,

Hususlarının belirtildiği;

Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının 06.12.2007 tarihli ve BLS-2007/17827 sayılı uzmanlık raporuna göre; tetkik için gönderilen 10007 seri numaralı, üzerinde “PIETRO BERETTA Cal. 7.65 mm. Gardone V.T.” ibareleri bulunan yarı otomatik tabanca ile birlikte gönderilen 11 adet 7.65 mm çaplı fişeklerin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz ateşli silah ve fişeklerden olduğu, 9mm çaplı Parabellum tipi kovanların ise, aralarındaki çap ve tip farkı nedeniyle inceleme konusu tabancayla atılmalarının mümkün olmadığı, mikroskobik incelemeye göre bu kovanların tek bir silahtan atılmış ve 6136 sayılı Kanuna göre yasak niteliği haiz oldukları,