muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9699, Karar No: 2014/15798, Tarih: 25.06.2014

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/619, Karar No: 2022/1999, Tarih: 10.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/619 E.  ,  2022/1999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 3. Sulh Hukuk ve Kırklareli Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Akalar Mah. Dilber Sok. No:16B/3 Merkez/Kırklareli” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kırklareli Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin “Alacahırka Mah. 1. Alacahırka Sok. No:6/2 Osmangazi/Bursa” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Bursa” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12271, Karar No: 2024/6202, Tarih: 06.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12271 E.  ,  2024/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/634 E., 2016/294 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusurunun olmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ise; sanığın asli kusurlu olması karşısında paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 20.20 sıralarında sanık ... idaresinde bulunan otobüs ile Erzincan Bulvarı Üzümlü çarşı istikametine seyrettiği sırada olay mahalline geldiğinde otobüs içerisinde yolcu olarak bulunan ...'ın otobüsün açık olan kapısından düşmesi sonucu öldüğü, meydana gelen olayda sanık ...'in idaresindeki araç ile kapıları kapalı iken seyir etmesi durduktan sonra kaplılarını açması ve harekete geçmeden aynalara bakmak suretiyle kontrol yapıp aracının kapılarını kapatıp seyrine öyle başlaması gerekirken bu hususlara riayet etmemesi neticesinde meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile olayda asli derecede kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Olay tarihinde saat 20:20 sıralarında sanık ...'in idaresindeki yolcu otobüsü ile meskun mahalde, 3,40 metre genişliğinde, tek yönlü asfalt kaplama ve kuru zeminli yolda ön kapıları açık vaziyette seyri sırasında olay mahalline geldiğinde yolcu indirmek için hız kestiği esnada, otobüs içerisinde yolcu olarak bulunan ...'ın inmek için otobüsün açık olan kapısına yanaşarak bir basamak indikten sonra açık olan kapıdan düşerek öldüğü olayda,

1-TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

2- Sanığın idaresindeki araç ile kapıları kapalı iken seyir etmesi durduktan sonra yolcusunu indirmek için kapılarını açması gerekirken, kapıları açık vaziyette seyreden sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre ise, sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri gereği belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında, tam gün sayısının 605 gün yerine 600 gün olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç para cezasının 12.100 TL yerine 12.000 TL olarak belirlenmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12535, Karar No: 2019/7998, Tarih: 11.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/12535 E.  ,  2019/7998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbiri

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 237 sayılı TCK'nin 50/1-d. maddesi ve Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/3. maddesine göre, hapis cezasına seçenek olarak belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma yaptırımı uygulanırken, yaptırım olarak belirlenecek belirli yerler ve etkinliklerin; sanığın suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanığın yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerden olması gerektiği gözetilmeyerek, eylemle ve açıklanan hususlarla ilgisi bulunmayan "5 ay süre ile alkollü içki satılan yerlere gitmesinin yasaklanması" seçenek tedbirine çevrilmesi,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-d maddesi uyarınca belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanması yaptırımına çevrilebileceği, bu madde kapsamında özel hayata ve mutlak kişisel haklara dokunulmaksızın sanığın esasen serbestçe gidebileceği belirli yerlere gitmesinin veya serbestçe yapabileceği belirli etkinlikleri yapmasının yasaklanmasına karar verilebileceği düşünülmeksizin ve infaz kabiliyeti olmayacak şekilde ''alkol ve içki servisi yapılan yerlere gitmekten yasaklanması" yerine "5 ay süre ile alkollü içki satılan yerlere gitmesinin yasaklanması'' seçenek tedbirine çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5830, Karar No: 2017/5208, Tarih: 10.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5830 E.  ,  2017/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/07/2015 tarih ve 2014/969-2015/632 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının müvekkili şirketten kendi isteği ile ayrıldığını, taraflar arasında akdedilen hizmet akdinin eki niteliğinde olan sır saklama ve rekabet yasağı sözleşmesi gereğince davalının aynı iş kolunda çalışmamayı taahhüt ettiğini ancak taahhüdüne aykırı olarak rakip firmada çalışmaya başladığını, sözleşmede yer alan cezai şartın ihtarnameyle davalıdan talep edildiğini, ödenmemesi üzerine icra takibi yapıldığını, takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkiline imzalatılan rekabet yasağı sözleşmesinin geçersiz olduğunu, davalının çalıştığı firmanın faaliyet alanının davacı şirketin faaliyet alanından farklı olduğunu, sözleşmenin iş verence davalıya zorla imzalattırıldığını, davalının sürekli uzak mesafelere göreve gönderilmesi sebebiyle işten ayrılmak zorunda bırakıldığını, rekabet yasağı sözleşmesinin geçerli olduğunun kabulü halinde düzenlenen cezai şartın fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; sözleşmede yer alan yer yönünden yapılan kısıtlamanın hakkaniyete aykırı olduğu bu nedenle geçerli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1. Dava rekabet yasağı sözleşmesinde yer alan cezai şartın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı TBK’na göre değerlendirme yapan bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiş ise de taraflar arasındaki “iş sözleşmesi eki sır saklama ve rekabet yasağı sözleşmesi”nin 22.06.2010 tarihinde yapıldığı ve davalının işten 06.01.2012 tarihinde ayrıldığı ve yeni işyerinde 01.02.2012 tarihinde işe başladığı gözetilerek davada yürürlükten kalkan 818 sayılı BK hükümlerinin uygulanması gerekirken 6098 sayılı TBK’nın uygulanması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma sebep ve şekline göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2. Bozma sebep ve şekline göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3808, Karar No: 2022/6614, Tarih: 04.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3808 E.  ,  2022/6614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.03.2021 tarih ve 2017/443 E. - 2021/85 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ... Şubesi'nde ticari vekil olarak faaliyet gösterdiğini, yapılan denetimlerde davalının kasa açığı verdiğini, 26/02/2010 tarihinde şubede yapılan son kasa kontrolünde 28.111,65 TL nakit parayı zimmetine geçirdiği ve müşteri borcundan mahsup edilmek üzere alınan... Kurumu A.Ş.'ye ait ... çek nolu 13.500.- TL miktarlı karşılıksız çıkan çek tutarı ile birlikte toplam müvekkili şirketin 41.611.- TL zarara uğradığını, davalıya 41.156,72 TL'nin müvekkili şirketin banka hesabına yatırılması için ihtarname gönderildiğini, bu meblağın yatırılmaması nedeniyle ilamsız takip başlattıklarını, takibe davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şahsi ödemeleri için nakit kullanmadığını, eski tarihli tahsilatı gecikmiş olan faturaların sistemde tahsil gösterilmesinden kaynaklanan açık miktarlarının kasa kontrollerinde tespit edildiğini, acentalığı döneminde kendisine nakit para verilmediğini, acentenin ihtiyaçları için davacı Şirket'in sözlü onayı alınarak harcama yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı yanın dosya kapsamındaki deliller itibariyle davalıdan alacaklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalının 26.02.2010 tarihine kadar davacı şirketin ... şubesinin ticari vekili olarak görev yaptığı uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, davalının görev yaptığı dönemde tahsil ettiği bir takım fatura bedellerini ve bir adet çeki bedelini şirkete aktarmayıp zimmetine geçirdiği iddia etmiştir. Bu hususta davacı yanca 6 adet tutanak düzenlenmiş olup, bu tutanakların ilk dördüne davalı da imza atmış ve tespit edilen kasa açığını kabul etmiştir. Ancak dosya kapsamından ve takip talebine ekli belgelerden, davacının belirtilen 4 adet tutanağa dayalı olarak alacak talebinde bulunmadığı, alacağın davalının imzası bulunmayan 25.02.2010 ve 13.03.2010 tarihli tutanaklara dayandırıldığı, davalının kabulünde olan kasa açığının ise dönem içerisinde mahsuplaşmayla kapatıldığı anlaşılmaktadır.

Yapılan açıklamalardan anlaşılacağı üzere, taraflar arasındaki uyuşmazlık, 25.02.2010 ve 13.03.2010 tarihli tutanaklarda belirtildiği şekilde davalının tahsil ettiği fatura ve 1 adet çekin bedelini zimmetine geçirip geçirmediği noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereklerine tam olarak riayet edilmediği anlaşılmaktadır. Zira, bozma ilamında, davacının belirtilen iddiasını ispat zımmında borçlu olan firmalara müzekkere yazılarak çek ve faturalar karşılığında davalıya herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının sorulmasını talep ettiği, mahkemece talep edildiği şekilde araştırma yapılmadan karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilmiş, bunun yanında, davacının davalının ticari vekillikten kaynaklanan alacağını mahsup ederek talepte bulunduğu, mahsubun davalının gerçek alacak miktarı belirlenerek doğru şekilde yapılıp yapılmadığının da araştırılması gerektiği ifade edilmiştir. Mahkemece, dava konusu çeki davacıya ciro eden “Doğu İş Tesktil” isimli firmaya müzekkere yazılarak belirtilen hususta bilgi istenilmişse de adı geçen firma tarafından müzekkereye cevap verilmemiş, adı geçene yeniden müzekkere yazılmamıştır. Bunun yanında, mahkemece, davalının ticari vekillikten kaynaklı alacağı olup olmadığının davacı nezdinde araştırılması gerektiği gözden kaçırılarak, bu hususun yazılan müzekkerelerle müşteriler nezdinde araştırıldığı da görülmektedir. Bunun yanında, davalı hakkında davaya konu çeki sahte olarak düzenlendiğinden bahisle ceza davası açılmış, Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/75 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sonucunda davalı resmi belgede sahtecilik suçundan mahkum olmuş, karar Yargıtay’ca onanmak suretiyle kesinleşmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davaya konu çekin sahte olarak düzenlediğinin sabit olduğu gözetilerek, söz konusu çekin kasa açığını kapatmak için kullanılıp kullanılmadığının tespit edilmesi ve uyulan bozma ilamının gereklerine uygun olarak araştırma ve inceleme yapıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine YER OLMADIĞINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9363, Karar No: 2024/19938, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/9363 E.  ,  2024/19938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.04.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/2084 E., 2022/998 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.04.2024 tarihli ve 2022/1084 Esas, 2022/998 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında temyiz isteminin reddine dair 16.04.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11074, Karar No: 2022/6443, Tarih: 06.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11074 E.  ,  2022/6443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçildiğinden hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 06/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.