muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8915, Karar No: 2016/3669, Tarih: 07.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8915 E.  ,  2016/3669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan B.. S.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine temyiz edenin sıfatı ve temyiz kapsamına göre, davalılardan B.. S.. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı .Ltd.Şti'ye yükletilmesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2228, Karar No: 2015/16984, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2228 E.  ,  2015/16984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider alacağı ve gecikme tazminatının davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "davanın kısmen kabulü ile, 15.885,00 TL aidat asıl alacağı, 22.795,88 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 38.680,88 TL nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine" denildiği halde gerekçeli kararda "Davanın kısmen kabulü ile 15.885,00 TL aidat asıl alacağı, 22.795,88 TL dava tarihine kadar işlemiş faiz olmak üzere toplam 36.680,88 TL alacağa ilişkin, 15.885,00 TL aidat asıl alacağı bedelinin 31.07.2009 tarihinden tahsil tarihine kadar Kat Mülkiyeti Kanununa göre işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine" şeklinde karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9115, Karar No: 2006/16134, Tarih: 22.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/9115 E.  ,  2006/16134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre kadının tüm, kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışnda kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak \*davacı koca yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

S O N U Ç : Temyiz edilen kararın 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA,kararın bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ONANMASINA, temyiz peşin harcın yatıran kocaya geri verilmesine, aşağıda yazılı harcın kadına yükletilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 22.11.2006 Çrş

KARŞI OY YAZISI

Davacı koca tarafından açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) davasında tarafların boşanmalarına ve davacı kocanın maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) isteminin reddine karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluk tarafından bir “zarar oluştuğu” kanıtlanamamışken “ ... koca yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir” görüşü sergilenmiştir.

Bilindiği üzere kadının “tam kusurlu oluşu” bile maddi tazminat ödemeye “zorunlu” olduğunun da bir göstergesi/ölçüsü değildir. Bu sebeple kadının kusuruna yönelik düşüncelerin karşı oyumuzu “etkileyen” bir tarafı doğrusu yoktur/olamaz.

Değerli çoğunluğun düşüncesine maddî tazminatın maddî koşullarından olan “zarar” koşulunun. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, § 4. I, B, 4, a, aa, ccc) gerçekleştiği dava dosyası içerisinde kanıtlanmadığından koca yararına maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) verilemeyeceği gerekçesi ile katılmıyorum.

Maddî tazminatın “maddî koşullarını”;

- Maddî tazminat isteyenin kusursuz veya daha az kusurlu olması,

- Maddî tazminat istenenin kusurlu olması,

- zarar,

- nedensellik bağı,

Maddî tazminatın “maddî koşullarını”;

- Maddî tazminat isteyenin kusursuz veya daha az kusurlu olması,

- Maddî tazminat istenenin kusurlu olması,

- zarar,

- nedensellik bağı,

- hukuka aykırılık olarak sıralayabiliriz. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Ankara 2004 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 943-944)

TMK. m. 174 f. I hükmüne göre “mevcut” veya “beklenen menfaatleri” boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddî tazminat isteyebilir. Boşanma davasında koşulları varsa “hem kadın hem de koca yararına” maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) verilebileceği kuşkusuzdur.

Bu çerçevede/kapsamda dava dosyası incelenecek olursa;

A) MEVCUT MENFAATLER YÖNÜNDEN İRDELEME

Öncelikle belirtmeliyim ki “mevcut menfaatlerin” boşanma yüzünden zedelenmesi dava dosyasında kanıtlanmış değildir.

Bilindiği üzere TMK. m.185-186 hükümleri evliliğin genel hükümleri arasında yer alır. (GENÇCAN-TMK, s.1068-1082, Ömer Uğur GENÇCAN, “4721 Sayılı Türk Medenî Kanununa Göre Evliliğin Genel Hükümleri”, Yargıtay Dergisi, Cilt:29, Ocak-Nisan 2003, Sayı:1-2, Sayfa:43-49.)

TMK. m.185-186 hükümlerine ilişkin “yoksunluk” tek başına “mevcut menfaatleri” boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddî tazminat isteyebilir kuralının uygulanmasına bir gerekçe oluşturabilir mi?

TMK. m.185-186 hükümlerine göre “zarar mutlaka vardır/oluşur” anlayışı açılan “her boşanma davasında” sadece davanın kabul edilmesi olgusunu istekte bulunan tarafa (kadın ya da koca) “otomatik olarak” maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) verilmesini gerektirir düşüncesini zorunlu kılar ki Kanun Koyucunun madde metninde yer alan “mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen” sözcüklerine bu takdirde gerek bile kalmaz.

Bu anlayışa göre;

-Zaten menfaatler TMK. m.185-186 hükümlerine göre “zorunlu olarak” zedelenmiştir,

-Zaten kanıtlamaya gerek de yoktur,

-Zaten kanıtlanacak bir olgu da yoktur.

Oysa boşanma davasında maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) verilebilmesi için maddi tazminat isteyen eşin mutlaka “maddi bir zararı” (Bilge ÖZTAN, Aile Hukuku, Ankara-2004, s. 482) mevcut olmalı ve bu maddi zarar dava dosyasında “kanıtlanmış” olmalıdır.

Başka bir anlatımla ortada kanıtlanacak/kanıtlanması gereken bir “zarar” olgusu vardır.

Dava dosyasına göre maddi tazminat istenilen davalı kadın;

- Ev hanımı,

- Herhangi bir malvarlığı ve geliri bulunmayan,

- Üstelik ailesinin yardımı ile geçinen bir kişidir.

Görüldüğü üzere maddi tazminat istenilen kadın maddi anlamda “katkısı istenilecek” bir kişi olmayıp aksine başkalarının yardımına muhtaç bir kişidir.

Kadının “varlığı” ile “yokluğu” karşılaştırıldığında maddi tazminat isteyen kocanın sanılanın aksine değil zararı, boşanma sebebiyle elde ettiği bir menfaat (= Kadının yeme, içme, giyinme, sağlık vs.giderlerinden kurtulma) söz konusudur ( BGE 114 II 118ff).

- Üstelik ailesinin yardımı ile geçinen bir kişidir.

Görüldüğü üzere maddi tazminat istenilen kadın maddi anlamda “katkısı istenilecek” bir kişi olmayıp aksine başkalarının yardımına muhtaç bir kişidir.

Kadının “varlığı” ile “yokluğu” karşılaştırıldığında maddi tazminat isteyen kocanın sanılanın aksine değil zararı, boşanma sebebiyle elde ettiği bir menfaat (= Kadının yeme, içme, giyinme, sağlık vs.giderlerinden kurtulma) söz konusudur ( BGE 114 II 118ff).

Kocanın boşanma sonucunda kendi hayat standardını kendi kazancı ile sağlayabileceği de (ÖZTAN, s. 484) dosyada ki delillerle belli/açık olduğundan kendisi için maddi tazminat istemine gerek de yoktur.

B) BEKLENEN MENFAATLER YÖNÜNDEN İRDELEME

“Beklenen menfaatler” yönünden ise kocanın statüsü sadece bir beklentiden (Hoffnung) ibaret olup “somutlaşmış” bir menfaat bulunmamaktadır.( Lüchinger/Geiser, Art. 151, n.2, s. 768, Öztan, s. 485)

Gerek A gerekse B bendinde açıkladığımız gerekçelerle maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) isteyen kocanın bu isteminin “reddedilmesi” konusunda yerel mahkeme hakimi ile aramızda “görüş birliği” olduğu için değerli çoğunluğun “farklı düşüncesine” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/8677, Karar No: 2022/96, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/8677 E.  ,  2022/96 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/382, Karar No: 2015/436, Tarih: 01.12.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/382 E.  ,  2015/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : .... Asliye Ceza

Sanık ...'ın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 265/1. maddesi uyarınca 6 ay; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109/2 ve 109/3-a-f maddeleri gereğince 4 yıl; kasten yaralama suçundan 86/1 ve 87/1-c-son maddeleri gereğince 3 yıl, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 170/1-a maddesi gereğince 6 ay; kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan ise 125/3-a, 125/4, 43/2-1, 53, 63 ve 58. maddeleri gereğince 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve hükmolunan hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin, .... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kasten yaralama, görevli memura hakaret, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin onanmasına,

Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen hükmün incelenmesinde ise;

Sanık ve mağdurenin beyanları, mağdurenin babası tanık ...'ın beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanığın mağdurenin öz amcası olduğu ve kardeşinin bakma gücü olmadığından mağdureye 5 yaşından beri kendisinin baktığı, mağdurenin sanığın yanında kaldığı, olay günü sanığın mağdureyi hürriyetinden yoksun bırakmaya yönelik bir kastının olmadığı gibi mağdurenin de dışarıdan gelen sesler üzerine çıktığı sırada kendisine işlem yapmak isteyen polis memurlarına engel olmak için mağdureye karşı kasten yaralama suçunu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu yönünden beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve ..sayı ile;

“Sanık hakkında elinde şüpheli görülen çuvallarla yolda giderken, polis memurlarının kimlik ve çuvallarda ne olduğunu sormalarına sinirlenmesi üzerine evine giderek memurlara direnip bahçede bulunan odun ve diğer malzemeleri yaktığı, bilahare evin içine girerek ...'ı elinde satır olduğu halde rehin alarak, elindeki taşları görevlilere atıp, hakarette de bulunduğu, eyleminden vazgeçmesi için ikna çabalarına rağmen sanığın, aldığı piknik tüpünün gazını açıp yere bıraktıktan sonra tineri çocuklarının üzerine döküp birlikte yaşadığı ...'den çocukları yakmasını istediği, yapmaması üzerine kendisinin memurlara sövüp, kibriti de yakıp mağdur ...'nın üzerine attığı ve yanan mağduru polislerin kurtarması şeklinde gelişen olaylar nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 265/1, 109/3-a-f, 87/1-c ve 170/1-a maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. Mahkeme duruşma aşamasında hakaret suçundan ek savunma vererek bu suçtan da ayrıca mahkumiyet hükmü kurmuştur.

İddianamede sanığın mağdur ve müştekilere karşı gerçekleştirdiği suçlara ilişkin eylemler anlatılırken, bu eylemlerin öncesi ve sonrası da anlatılmaktadır ki, ne sevk maddelerinde ne de eylemin nitelendirilmesinde hakaret suçundan bahsedilmemiştir. Anılan suç ayrı bir suç teşkil ettiğine göre ayrıca ve açıkça gösterilmek suretiyle bu suçtan da kamu davası açıldığı belirtilmelidir. Bu durumda iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak biçimde açıklanması gerektiğinden, hakaret suçundan açılmış bir kamu davasının bulunmadığı gözükmektedir. Bu sebeplerle sanık hakkında kamu davası açılmamış suçtan ceza tayini yasaya aykırı olduğu" görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Dairenin hakaret suçu yönünden onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bu suç yönünden bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece ... gün ve ... sayı ile, itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

İtirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan açılmış bir kamu davasının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan açılmış bir kamu davasının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamenin suç adı bölümünde; "görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" ile birlikte açıkça "görevli memura hakaret" suçunun yazıldığı, anlatım kısmında da; “Olay tarihinde ilimiz Kazım Karabekir Caddesi Karaçay Sağlık Ocağı üzerinde iki şüpheli şahsın ellerinde bulunan çuvallarla Karaçay yönüne doğru gittiklerinin bildirilmesi üzerine görevli polis memurlarının tarif edilen yere gittikleri, burada görevliler tarafından tanınan ve hakkında yakalama müzekkeresi de bulunan şüpheli ... ile ... adlı şahısların çuvallarla Karaçay yönüne doğru gittiklerinin görüldüğü, kendilerine kimlikleri sorularak çuvallarda ne olduğunun sorulduğu, bunun üzerine şüphelinin 'ne var lan ben hırsız mıyım, bir hafta önce gene böyle yaptınız' diyerek evine doğru koşmaya başladığı, bu sırada da 'yeter lan evimi çocuklarımı yakacağım' diyerek bahçede bulunan taşları görevli polis memurlarına doğru fırlatmaya başladığı, sonrasında olay yerine gelen takviye ekiplerle birlikte görevli personelin ikaz için havaya birkaç el ateş ettiği, şüphelinin ise bahçede bulunan odun ve benzeri malzemeleri ateşe verdiği, bunun üzerine itfaiyeye de haber verildiği, daha sonra şüphelinin evine girerek mağdur ...'ı elindeki satırla rehin alıp kendisine siper yaparak elindeki taşları görevli memurlara atıp bir yandan da 'hepinizin anasını avradını sinkaf edeceğim, evlerinizi öğrenip, evlerinizi de yakacağım' diyerek hakaret ve tehdit sözleri sarf ettiği,görevli memurların şüpheliyi eyleminden vazgeçmesi için iknaya çalışmalarına rağmen şüphelinin eline aldığı piknik tüpünün gazını açıp yere bıraktığı, ardından tineri çocuklarının üzerine döküp birlikte yaşadığı ...'e 'yak çocukları' diye bağırdığı, ancak yakmadığını görünce kibriti kendisi alarak çocukları yakacağını söylediği, müştekilerin 'tamam biz çekiliyoruz, tüpü kapat ve kibriti bırak, sana birşey yapmayacağız' şeklinde sözlerle şüpheliyi iknaya çalıştıkları, akabinde şüphelinin 'sizin ananızı avradınızı sinkaf edeyim, aha çocuğu da yakıyorum, sizin çocuklarınızı da yakacağım' diyerek kibriti ateşlediği, yanan kibriti mağdur ...'ın üzerine doğru atınca mağdurun alev aldığı, görevli memurların hemen olaya müdahale edip mağduru söndürdüğü, şüpheliyi zor kullanarak yakaladıkları” şeklinde açıklamalara yer verildiği, sevk maddelerinin ise 5237 sayılı TCK’nun 265/1, 109/3-a-f, 87/1-c ve 170/1-a, 53, 54 ve 63 olarak gösterildiği, sanığa TCK’nun 125/3-a, 125/4 ve 43. maddelerinden ek savunma hakkı verilerek kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan da mahkumiyet hükmü kurulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

Ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için, yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili, usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmektedir.

Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza davası; dava açan belge niteliğindeki icra ceza mahkemesine verilen şikâyet dilekçesi, son soruşturmanın açılması kararı gibi istisnai hükümler dışında, kural olarak bir iddianame ile açılır. Aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise; "iddianamede yüklenen suçu oluşturan olaylar mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır" düzenlemesine yer verilmiştir.

CMK'nun 225. maddesi uyarınca da; "hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." Bu düzenleme gereğince hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir.

Yukarıdaki kanuni düzenlemelere göre, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu iddia olunan fiilin dışına çıkılması, dolayısıyla sanık hakkında davaya konu edilmeyen fiil ya da olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan bir davadan hüküm kurulması kanuna açıkça aykırılık oluşturacaktır. Öğretide "davasız yargılama olmaz" ve "yargılamanın sınırlılığı" olarak açıklanan bu ilke uyarınca hâkim, ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuki çözüme kavuşturacaktır.

Soruşturma neticesinde elde ettiği delillerle ulaştığı sonuca göre iddianame hazırlamakla görevli olan iddia makamı, iddianame ile kovuşturma aşamasının sınırlarını da belirlemektedir. Bu bakımdan iddianamede, yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil ya da fiillerin nelerden ibaret olduğunun tereddüde yer vermeyecek biçimde açıklanması zorunludur. Bunun sonucu olarak sanık, iddianameden üzerine atılı suç ve uygulanması talep edilen kanun maddelerinin neler olduğunu hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde anlayacak, buna göre savunmasını yapabilecek ve delillerini sunabilecektir.

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Uyuşmazlık konusu bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Yargılamanın esasını oluşturan iddianamenin suç adı bölümünde; "görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" ile birlikte açıkça "görevli memura hakaret" suçunun da yazıldığı, anlatım kısmında da; "şüphelinin elindeki taşları görevli memurlara atıp bir yandan da 'hepinizin anasını avradını sinkaf edeceğim, evlerinizi öğrenip, evlerinizi de yakacağım' diyerek hakaret ve tehdit sözleri sarf ettiği, ...müştekilerin 'tamam biz çekiliyoruz, tüpü kapat ve kibriti bırak, sana birşey yapmayacağız' şeklinde sözlerle şüpheliyi iknaya çalıştıkları, akabinde şüphelinin 'sizin ananızı avradınızı sinkaf edeyim, aha çocuğu da yakıyorum, sizin çocuklarınızı da yakacağım' diyerek kibriti ateşlediği" şeklinde açıklamalara yer verilerek, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan da usulüne uygun biçimde kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kamu davası açıldığını kabul edip hüküm kuran yerel mahkeme kararı ile bu hükmü onayan Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmadığından haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Genel Kurul Üyesi; "görevli memura hakaret suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığından itirazın kabulü gerektiği" düşüncesiyle yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.