muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/24111, Karar No: 2012/31273, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24111 E.  ,  2012/31273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinin taraflarca hisse devrinin yapıldığı tarih olan 10/09/2004 günü olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tanık beyanı ile de doğrulanan 02/05/2007 tarihli katılana para ödenmesini öngören taahhütnamenin içeriği itibariyle, taraflar arasındaki işlemler hakkında bilgi sahibi olduğu anlaşılan ...'in katılanın iddiaları ve taahhütname kapsamı ile ilgili olarak beyanı alınıp, kooperatif hissesini devir alan ...'ın sanıklar ile akrabalık bağı olup olmadığının araştırılması, katılan tarafından ... vasıtası ile verildiği iddia edilen 663.000 YTL'lik çek aslı getirilip katılanın şikayet dilekçesinde belirttiği hususların doğru olup olmadığının belirlenmesi açısından bilirkişi marifetiyle, sanıklar ile ...'in yazı ve imzaları karşılaştırılarak tüm deliller hep birlikte değerlendirildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının taktir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4217, Karar No: 2017/6876, Tarih: 19.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4217 E.  ,  2017/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın katılan ...'na ait kimlik fotokopisi ile Türk Telekom A.Ş Müdürlüğü'ne başvurarak katılan adına.... numaralı telefona ilişkin sahte abonelik sözleşmesi ile telefon hattı çıkartarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında katılan ile suç tarihinde aynı evde kaldığını, evi müşteki ile birlikte kiraladıklarını, müştekinin bizzat kendisinin başvurarak kiralamış oldukları eve telefon bağlattığını belirtmesi ve suça konu abonelik sözleşmedeki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde bir tespitin yaptırılmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; abonelik sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların sanığın ve katılanın eli ürünü olup olmadığı yönünde yazı ve imza incelemesi yaptırılmasından sonra, eylemin sübutu halinde suç ve hüküm tarihinden önce 10.11.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 2. fıkrasındaki "İşletmeci veya adına iş yapan temsilcisine abonelik kaydı sırasında abonelik bilgileri konusunda gerçek dışı belge ve bilgi verilemez" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; TCK'nın 7. maddesi uyarınca lehe olan ve özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme uyarınca sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dosya içerisindeki suça konu belgenin akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemiş olması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25148, Karar No: 2013/22593, Tarih: 16.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25148 E.  ,  2013/22593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Şikayetçi 03.04.2008 tarihli ifadesinde; hesabından 6 işlem ile toplam 1500 TL para çekildiğini beyan etmiş, dosyaya bulunan fotokopiden ibaret olan hareket sorgulama ekran çıktısında çekim işleminin tek ATM cihazından saat 21.09 ile 21.12 arasında 2,5 dakika zarfında 6 ayrı işlem ile yapıldığı görülmekte ise de, şikayetçinin 17.04.2008 tarihli ifadeli teşhis tutanağında ''kredi kartı merkezinden öğrendiğim bilgiye göre Yapı Kredi Bankası Çemenzar şubesinden ve Tüccarbaşındaki şubeden toplam 1500 TL para çekilmiş, Bostancı şubesinden likit fon aktarması yapmaya çalıştıklarını ve repo yaptıklarını tespit ettim'' şeklinde farklı ATM cihazlarından çekim yapıldığı yönünde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; ''kısa aralıklarla aynı ATM'den birden fazla kez para çekilme şeklinde gerçekleşen eylemde zincirleme suç koşullarının oluş- mayacağı '' gözetilerek çelişki giderilmeden TCK.nun 43. maddesinin uygulanması,

2- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırın üzerinde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca sanık hakkında hapis cezası yanında tayin olunan 80 gün adli para cezasından TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında yapılan artırım sonucu 100 gün adli para cezası yerine 120 gün adli para cezası tayini ve buna bağlı olarak da TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 83 gün adli para cezası yerine, 100 gün adli para cezasına ve sonuç olarak TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca 1660 TL yerine 2000 TL adli para cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13442, Karar No: 2013/945, Tarih: 24.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/13442 E.  ,  2013/945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ........2011 gün 2011/... sayılı davanamesi ile ...'ın ...... olan baba ve anne adının gerçek anne ve babası olan ... ve ........... olarak değiştirilip tescili istenilmiştir. Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ........2011 gün, 2011/... sayılı davanamesi ile davalı ...'ın 1996 yılında davalılar kardeşi ........... ve onun eşi ...'den olan Uğurcan'ı alıp ölen eşi ......... ile baktıkları, kendi çocukları gibi nüfuslarına kaydettirdikleri, çocuğu evden kovması nedeni ile yapılan şikayet sonucu alınan ifadesinde gerçeği beyan ettiği bildirilerek ...'ın ....... ve ......... olan baba ve anne adının gerçek annesi ve babası olan ... ve ... olarak düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece davanın soybağının düzeltilmesine yönelik olması nedeni ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, ...'ın ....09.1994 doğumlu ve ............. ile ......... ..... çocuğu olarak ....01.1997 tarihinde nüfusa tescil edildiği anlaşılmaktadır.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36.maddesinin .../a bendine göre; nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli Asliye Hukuk Mahkemesinde açılır. Yasanın bu hükmünden de anlaşılacağı gibi nüfus kayıtlarına ilişkin davalar ya bu düzeltmeyi isteyen kişiler tarafından veya ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Savcıları tarafından açılır.

Somut olayda, ...'ın anne ve baba kaydının düzeltilmesi ile ilgili olarak resmi daireler tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına yapılmış herhangi bir başvuru bulunmamaktadır. Böyle bir davayı açma hak ve yetkisi doğrudan doğruya nüfus kaydındaki bu usulsüzlükten zarar gören kişilere aittir. Bunlar diğer vatandaşlar gibi harç ve benzeri yükümlülüklerini yerine getirerek böyle bir davayı gerek gördükleri takdirde her zaman açabilirler. Cumhuriyet Savcılarının dava açma yetkileri kanunla düzenlenmiş olup soybağının düzeltilmesine ilişkin olarak kanunlarda Cumhuriyet Savcısına verilmiş bir görev bulunmadığından kanunla verilmemiş bir yetkiyi kullanarak böyle bir davayı açmaları usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

-...-

Mahkemece açıklanan hususlar göz önünde bulundurularak davanın reddi yerine aile mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

-...-

Mahkemece açıklanan hususlar göz önünde bulundurularak davanın reddi yerine aile mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13324, Karar No: 2014/19207, Tarih: 08.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/13324 E.  ,  2014/19207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/144-2013/229

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 tarih ve 2013/144-2013/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar A.. Y.. ve S.. Y.. vekili tarafından istenmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı A.. Y.. arasında ferdi kredi sözleşmesi imzalandığını, diğer davalılar M.. K.. ve S.. Y..’nın da söz konusu sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, davalıların borçlarını ödemediklerini ileri sürerek, 4.154,06 TL alacaklarının 31.01.2004 tarihinden itibaren ana para üzerinden işleyecek %148,5 temerrüt faizi ve fer’ileriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap vermemiştir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı A.. Y.. arasında ferdi kredi sözleşmesi imzalandığını, diğer davalılar M.. K.. ve S.. Y..’nın da söz konusu sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, davalıların borçlarını ödemediklerini ileri sürerek, 4.154,06 TL alacaklarının 31.01.2004 tarihinden itibaren ana para üzerinden işleyecek %148,5 temerrüt faizi ve fer’ileriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı banka ile davalılardan A.. Y.. arasında 250 TL limitli, 12 taksitte ödenmek üzere aylık 8,50 faiz oranı üzerinden ferdi kredi sözleşmesi imzalandığı, diğer davalıların sözleşmede müşterek borçlu müteselsil kefil olduğu, davalı borçluların 18.12.1996 tarihindeki borç tutarının 237,91 TL olup temerrüt tarihi itibari ile sözleşmedeki aylık %8,50, yıllık %102 akdi faiz oranı üzerinden hesaplanan asıl alacak tutarının toplam 300,70 TL bulunduğu, ayrıca kefalet limiti belirtilmediğinden davalı kefillerin kefalet limitinin sözleşme miktarı olan 250 TL'den ibaret olduğu olduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin 9. maddesi gereğince %190 üzerinden temerrüt faizi uygulanması gerektiği ancak davacı banka tarafından %148,50 oranı üzerinden talepte bulunulduğu, dava talep tarihi itibari ile yapılan ödemeler de düşüldüğünde davalı asıl borçlu A.. Y..'nın 300,70 TL asıl alacak, 2.849,98 TL faiz ve gider vergisi olmak üzere toplam 3.150,68 TL, kefil davalılar M.. K.. ve S.. Y..'nın ise 250,00 TL asıl alacak, 2.296,82 TL faiz ve gider vergisi olmak üzere toplam 2.546,82 TL'den sorumlu oldukları ancak bozma ilamından önce davalıların sorumlu olduğu borç miktarlarının tespit edilen borçtan daha yüksek miktarda olup davalıların önceki kararı temyiz etmeyip kararın davacı tarafın temyizi üzerine bozulduğu, bu durumda aleyhe hüküm verme yasağı nedeniyle 10.05.2010 tarihinde verilen karar gibi karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, tahsilde tekerrür olmamak üzere 3.367,47 TL'nin (davalılar M.. K.. ve S.. Y.. 3.038,96 TL'den sorumlu olmak üzere) 308,68 TL asıl alacağa (davalılar M.. K.. ve S.. Y.. 285,22 TL asıl alacaktan sorumlu olmak üzere) 31.01.2004 tarihinden itibaren işleyecek %148,5 temerrüt faizi ve %5 gider vergisi ile davalılardan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir. .../...

Kararı davacı vekili ile davalılar Ayşe ve S.. Y.. vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili ile davalılar Ayşe ve S.. Y.. vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin gerekçeli kararı davalılar A.. Y.. ve S.. Y..'ya 22/05/2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nın 432. maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra, davalılar vekili tarafından 09/06/2014 tarihinde temyiz edilmiştir. Aynı Yasa'nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay tarafından da bu konuda bir karar verebileceğinden mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz istemine gelince, dava, kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, uyulan bozma ilamına göre, yukarıda anılan gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmadan önce kurulan hükümde bir kısım alacağa %153 faiz oranı üzerinden, bir kısım alacağa ise Tüketici Kanunu'nun yürürlükte bulunduğu dönem içinde %132,60 faiz oranı üzerinden faiz hesap edilmiş, Dairemizce karar, Mahkemece temerrüt faizi hesabının kredi sözleşmesi hükümleri gereğince yapılması gerekirken olayda uygulanma yeri bulunmayan Tüketici Kanunu hükümlerinin uygulanması suretiyle hesaplama yaptırılması ve buna göre hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle davacı yararına bozulmuştur. Ancak bozmadan sonra alınan ve hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda, yanılgılı ve davalıların önceki hükmü temyiz etmemiş olmaları nedeniyle davacı yararına oluşan müktesep hakkın ihlaline yol açacak şekilde %148,50 oranı üzerinden yapılan temerrüt faizi hesabına göre hüküm kurulması doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulüyle hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, temyiz harcı davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20489, Karar No: 2011/7370, Tarih: 26.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20489 E.  ,  2011/7370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.

Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz ile bilirkişilerce değerlendirmede esas alınan emsaller aynı yerden olmalarına rağmen, yüzölçümleri farklı olup, emsallerin satış tarihi değerlendirme tarihinden (dava tarihinden) sonradır. Bu nedenle uygun emsal değillerdir.

Taraflara yukarıdaki esaslar gözönüne alınarak emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiginde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dere ıslahı çalışmaları nedeniyle taşınmaza el atıldığı anlaşılmakla kalan kısımda değer artışı olacağının düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6679, Karar No: 2012/8915, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6679 E.  ,  2012/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...’nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının sanık ... hakkında onama, sanık ... hakkında bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 01/11/2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, sanıklardan ... hakkındaki karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 30/12/2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarih ve 2011/898 Esas, 2012/688 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile sanıklardan ... hakkındaki Dairemizin 01/11/2011 tarih ve 2011/5219 Esas, 2011/6876 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması ve en önemlisi de borçlu hakkındaki icra takibinin kesinleşmesi gerekmekte olup, somut olayda, dosya içinde bulunan şikayete dayanak yapılan ... 11.İcra Müdürlüğünün 2008/25558 esas sayılı takip dosyası örneğinde ödeme emrinin borçlu şirkete Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebliğine ilişkin tebligat parçasında tebliğ tarihinin okunamaması nedeniyle, şikayetin takibin kesinleşmesinden sonra yapılıp yapılmadığı denetlenmeden ve şikayet tarihinden önce takibin kesinleştiğinin saptanması durumunda bu kez fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesinden sorularak, ticareti re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.