muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/33201, Karar No: 2021/6264, Tarih: 08.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/33201 E.  ,  2021/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5846 sayılı Kanun’un 71/son maddesinde, hukuka aykırı olarak üretilmiş, işlenmiş, çoğaltılmış, dağıtılmış veya yayımlanmış bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı “satışa arz eden, satan veya satın alan” kişilerin, kovuşturma evresinden önce bunları kimden temin ettiğini bildirerek yakalanmalarını sağladığı takdirde haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceğinin belirtilmesi nedeniyle sanığa ait iş yerinde PDF formatında çoğaltmaya hazır kitap imajları ile 3 adet fotokopi yoluyla çoğaltılmış kitapların ele geçtiği somut olayda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı ve bu nedenle sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında bulunup katılan vekilinin uzlaşmayı kabul etmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13384, Karar No: 2012/38181, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13384 E.  ,  2012/38181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın Ege Üniversitesi Hastanesinde çalıştığını hastaneye temizlik elemanı alınacağını,bunun için sağlık kurulu raporu gerektiği,heyet Raporunu düzenleyecek doktor ... ...'nun hanımının amcasının oğlu olduğunu 80 TL karşılığında raporu alabileceğini söyleyerek şikayetçiden 80 TL istediği,şikayetçinin para bulmak için sanığın yanından ayrılarak olayı hastane güvenlik görevlisi tanık ...a anlattığı, tanığın olayı polise bildirmesi üzerine sanığın parayı alamadan yakalandığı anlaşılmakla mahkemenin dolandırıcılık suçuna teşebbüs suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hapis cezası “suçun işleniş şekli “nazara alınarak takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 180 gün olarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Adli para cezasının; 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1.bendindeki 120 gün karşılığı adli para cezası yerine 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, ikinci fıkrasındaki 30 gün karşılığı adli para cezası yerine 1 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,üçüncü fıkrasındaki 25 gün karşılığı adli para cezası yerine 1 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4.fıkrasındaki 500.00 TL adli para cezası yerine 20.00-TL. adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ibarelerinin eklenmesi; hükümde yer alan "YTL" ibaresinin "TL" olarak değiştirilmesi; suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16, Karar No: 2012/215, Tarih: 16.03.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/12-16 E.  ,  2012/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13.10.2011

Taraflar arasındaki "şikayet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9.İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 03.06.2010 gün ve 2010/683 E-2010/830 K.sayılı kararın incelenmesi davacı (şikayetçi-borçlu) tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 08.03.2011 gün ve 2010/22919-2011/2894 sayılı ilamı ile ; bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Şikayetçi-borçlu

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi için hükme esas alınan deliller ile dava evrakının eksiksiz olması, işlem sırasına göre belli bir düzen içinde bulunması gerekmektedir.

Nitekim, bu gereğin yerine getirilmesine yönelik olarak Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliği’nin 25.maddesinde “dava dosyalarının düzenlenmesine ilişkin” kurallar açıklanmış ve aynı maddede dosyaya giren her kağıt ve evrakın dosyanın kapağında gösterilen belli hanelere düzgünce yazılması ve bu hanelerde yer alan numaraların dosyadaki evrak üzerinde de aynı sırayla gösterilmesi, tek kartona sığmayan dosyalarda başka bir kartona geçilmesi halinde de aynı kurallara uyularak iki ya da daha fazla kartonun sırasıyla birbiriyle ilgilendirilmesi gereğine işaret edilmiştir. Uygulamada dizi pusulası olarak adlandırılan bu belge, dosyanın temyiz incelemesine eksiksiz gönderilmesini sağladığı gibi, zaman ve evrak kaybını da önlemektedir.

Yine aynı Yönetmeliğin 53. maddesinin 5,6,7,8. fıkralarında dosyaların temyiz incelemesine gönderilirken dikkat edilmesi gereken hususlar ve bununla ilgili sorumluluklar sıralanmıştır.

Diğer taraftan, dosya gönderme formu düzenlenip, imzalanırken açıklanan gereklerin yerine getirilip getirilmediği formu imzalayan ilgili hakimince de denetlenmelidir.

Direnme kararı ve ekleri temyiz incelemesi için gönderilmiş ise de yapılan incelemede;

İstek, icra müdürlüğü işlemini şikayete ilişkindir.

Şikayete konu işlemin yapıldığı İstanbul 13.İcra Müdürlüğünün 2009/3931 esas sayılı takip dosyasının evrak arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Şu durumda, mahkemece yapılacak iş; söz konusu icra dosyasının celbi ile bu eksik giderilerek, dava dosyası ve eklerinin, içerikleri açıklanan Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliği hükümleri gereğince, dizi pusulasına bağlanması ve hakimce son kontrolünün de sağlanarak dosyanın temyiz incelemesine eksiksiz biçimde gönderilmesi olmalıdır.

Şikayete konu işlemin yapıldığı İstanbul 13.İcra Müdürlüğünün 2009/3931 esas sayılı takip dosyasının evrak arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Şu durumda, mahkemece yapılacak iş; söz konusu icra dosyasının celbi ile bu eksik giderilerek, dava dosyası ve eklerinin, içerikleri açıklanan Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliği hükümleri gereğince, dizi pusulasına bağlanması ve hakimce son kontrolünün de sağlanarak dosyanın temyiz incelemesine eksiksiz biçimde gönderilmesi olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle; dosyanın, belirtilen eksik giderilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a gönderilmesi için, Yerel Mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.S O N U Ç : Yukarıda yazılı noksanlığın tamamlanması için dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4843, Karar No: 2015/5681, Tarih: 22.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4843 E.  ,  2015/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/11/2011 tarih ve 2011/194-2011/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı asil tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı... Ltd. Şti’nin %25 hissesine sahip ortağı olduğunu, şirketin ana iştigal konusunun madencilik ve mermercilik olduğunu, şirket müdürü ... ve diğer ortak ...’ın, müvekkilinin katılmasını engelleyerek yokluklarında yaptıkları 13/11/2007 tarihli Ortaklar Kurulu toplantısında şirket malvarlığının özünü oluşturan ... numaralı arama ruhsatını (halihazırda işletme ruhsatına çevrilmiştir) ve ayrıca ruhsat konusu maden ocağına dahil olan tüm yer altı ve yer üstü varlıklarını davalı ... Madenciliğe devretme kararı aldıklarını, bu kararın iptali için ... Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi'nin 2008/6 Esas sayılı dosyasıyla dava açtıklarını, bu defa yine şirketin diğer ortaklarının toplanarak 25/02/2008 günü önceki kararın iptali ile yeniden devir kararı aldıklarını, bu konuda da dava açtıklarını, halihazırda bu davanın da 2008/6 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirildiğini, ruhsatın kötüniyetli ve sadakat ve özen yükümlülüklerine aykırı olarak devredildiğini, ruhsatın devredildiği davalı ... Ltd. Şti. ile, devreden ... Ltd. Şti.'nin diğer ortakları arasında muvazaalı ilişkiler bulunduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/4 D.İş sayılı tespit dosyasında davalı şirkete devredilmiş olan malzeme ve ekipmanların değerinin 730.000 TL, rezerv değerinin ise 21.158.400 TL olarak belirlendiğini, bugüne kadar 14 aylık süre içinde yapılan üretimin ciro değerinin 1.276.800 TL olması göz önüne alındığında tespit dosyasındaki rakamların dahi gerçeği yansıtmadığını, gerçek değerin çok daha fazla olduğunu, toplam bedelin bu hal ile dahi 23.000.000 TL gibi astronomik bir rakam olduğunu, bu itibarla ruhsat devrinde bu rakamlara uygun bir devir ücretinin alınmış olması gerekir iken çok komik bir rakam karşılığında devrin yapıldığını, amacın müvekkilinin gelirden pay almasının önlenmesi olduğunu belirterek, devir tarihi olan 23/11/2007 tarihinden işbu davanın açıldığı tarihe kadar müvekkilinin yoksun kaldığı kazanca ve uğradığı zarara mahsuben fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 8.000 TL maddi tazminatın ve ayrıca bütün prosedürünü bizzat takip ederek temin etmiş olduğu ruhsatın kendisinin kardan pay almasını önlemek amacı ile hileli şekilde devredilmesinden, bu şekilde saf dışı bırakılmış olmaktan dolayı yaşadığı büyük

üzüntü ve hayalkırıklığı ve güven kaybından dolayı 10.000 TL manevi tazminatın, hukuka aykırı devir işleminin gerçekleştirildiği 23/11/2007 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faiz oranı üzerinden işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile müvekiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, ... yönünden cevap süresi içinde, ... yönünden cevap süresi geçtikten sonra vermiş olduğu cevap dilekçesi ile, davanın haksız fiile dayalı tazminat davası olması halinde BK'nın 41 ve devamı maddeleri gereğince davanın, zararın öğrenildiği tarihten itibaren 1 sene içinde açılması gerektiğini, buna göre zamanaşımı süresi dolduktan sonra açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Ltd. Şti. temsilcisi; davanın haksız fiile dayalı tazminat davası olması halinde BK'nın 41 ve devamı maddeleri gereğince davanın, zararın öğrenildiği tarihten itibaren 1 sene içinde açılması gerektiğini, buna göre zamanaşımı süresi dolduktan sonra açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu devir işleminden haberdar olunduğu anlaşılan 18/01/2008 ve 12/02/2008 tarihleri ile dava tarihi olan 20/03/2009 tarihi arasında 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, her ne kadar davalı ... tarafından yasal süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunulmamış ise de, davacı vekilinin zamanaşımı define karşı çıkmayarak defiyi çürütmeye yönelik beyanlarda bulunmak suretiyle geç ileri sürülen zamanaşımı define zımnen muvafakat ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar; davacı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, şirkete ait maden ruhsatının ortak ve müdür olan davalılar tarafından diğer davalıya devri nedeniyle uğranılan zararın tahsili ve davacıya ödenmesi talebine ilişkin olup, mahkemece, haksız fiile ilişkin dava zamanaşımı hükümleri uygulanmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davanın sorumluluk davası olduğu göz önüne alındığında, dava zamanaşımı süresi dolmamış ise de; davacının şirketin uğradığı zararın kendisine ödenmesini talep etmiş olması ve dolaylı zararın ancak şirkete ödenmesini isteyebilecek olmasına göre sonucu itibariyle doğru olan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı asilin temyiz itirazlarının reddi ile, hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/736, Karar No: 2016/7456, Tarih: 27.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/736 E.  ,  2016/7456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçundan verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak 6352 sayılı Kanunun 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine yapılan uyarlama yargılaması sonucunda verilen karar 5275 sayılı Kanunun 98 ila 101. maddeleri uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olduğundan, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9947, Karar No: 2014/5940, Tarih: 30.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9947 E.  ,  2014/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş, mühür bozma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14272, Karar No: 2024/4723, Tarih: 03.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14272 E.  ,  2024/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/1031 Esas, 2017/40 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU KARAR: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KANUN YARARIBA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2017 tarihli ve 2016/1031 Esas, 2017/40 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 09.02.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.02.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/18868 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 4.03.2023 tarihli ve KYB-2023/18868 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-Dosya kapsamına göre,

Adı geçen sanığın inceleme konusu yapılmayan 09/07/2021 tarihinde işlediği kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçundan mahkumiyetine ilişkin Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2021 tarihli ve 2021/519 Esas, 2021/550 sayılı kararının bozulmasına ilişkin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08/04/2022 tarihli ve 2021/2169 Esas, 2022/757 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere,

“1-Dosya kapsamına göre,

Adı geçen sanığın inceleme konusu yapılmayan 09/07/2021 tarihinde işlediği kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçundan mahkumiyetine ilişkin Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2021 tarihli ve 2021/519 Esas, 2021/550 sayılı kararının bozulmasına ilişkin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08/04/2022 tarihli ve 2021/2169 Esas, 2022/757 Karar sayılı bozma ilamında da belirtildiği üzere,

Somut olayda, inceleme konusu Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1031 Esas, 2017/40 sayılı kararına konu dosyada, sanığın 27.04.2016 tarihindeki kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçu nedeniyle Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/40665-(53) nolu soruşturma dosyası kapsamında kamu davasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın denetim serbestlik yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle de hakkında açılan kamu davasında yukarıda izah edilen şekilde mahkumiyetine karar verildiği, ancak bahse konu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında itiraza ilişkin kanun yol ve süresinin gösterilmediği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereğince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği; Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, bu karara karşı başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği, hatta Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13/09/2021 tarihli ve 2019/8201 Esas ve 2021/8593 karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen kişilere bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin bildirimi içermeyen tebliğin geçersiz olduğu, bu bağlamda, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararında 5271 sayılı Kanun'un 173. maddesi uyarınca "kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğunun" gösterilmemesi suretiyle sanığın yanıltıldığı, böylece erteleme kararı kesinleşmediğinden usulüne uygun yapılmış tedavi ve denetim faaliyetinden söz edilemeyeceği gibi ihlal oluşturan eylemden de bahsedilemeyeceği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/1, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/1 ve 230/1-c maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açık olarak belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, Anayasa ve 5271 sayılı Kanun'un amir hükümlerine aykırı şekilde gerekçesiz karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 27.04.2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2016 tarihli ve 2016/40605-(53) Soruşturma, 2016/963 kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, dördüncü fıkrası uyarınca erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın şüpheliye 26.07.2016 tarihinde tebliğ edildiği,

B. Şüphelinin denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2016 tarihli ve 2016/40605-(53) soruşturma 2016/24401 Esas, 2016/19954 sayılı iddianamesi ile Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12.01.2017 tarihli ve 2016/1031 Esas, 2017/40 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 09.02.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

D. Dava dosyası kapsamına göre;