muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9661, Karar No: 2024/12127, Tarih: 19.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9661 E.  ,  2024/12127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/810 E., 2024/964 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 45. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/316 E., 2022/805 K.

Taraflar arasındaki alacak davasında İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Öte yandan Dairemiz uygulamasına göre temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alacağın tamamının dava edilmesi hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın temyiz ... bulunmamaktadır. Bu nedenle talebinin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmayan tarafın, icra inkar tazminatı, vekâlet ücreti, yargılama giderleri veya gerekçeye yönelik temyizi de incelenmez. Ancak, talebin kabul edilmeyen bölümü kesinlik sınırını aşmamakla birlikte, temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşması hâlinde, dava değerine ilişkin kesinlik sınırı kıyas yoluyla uygulanarak temyiz incelemesi yapılabilir (... Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt IV, İstanbul, İlaveli Beşinci Bası, 1991, s. 4217).

Diğer taraftan 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin ikinci fıkrasının açık hükmü karşısında; davanın kabulüne dair karar davacı bakımından, reddine dair karar ise davalı bakımından kesindir. Ancak tarafların, kesinlik hesabında dikkate alınmayan vekâlet ücreti, yargılama gideri, icra inkar tazminatını veya gerekçeyi temyiz konusu yapmaları hâlinde, davanın değerinin (dava konusu edilen alacak veya tazminatın tamamı) veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin değerinin tek başına kesinlik sınırını aşıp aşmadığına bakılmalıdır. Bu iki durumdan birinin gerçekleşmesi hâlinde 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre hukuki yararın mevcut olup olmadığı incelenebilir. Böylece davada haklı çıkmış olan tarafın da dava değerinin veya temyiz konusu yapılan icra inkar tazminatı, yargılama gideri veya vekâlet ücretinin tek başına kesinlik sınırını aşması kaydıyla, temyiz ... bulunduğu kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ile dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup davacı temyizi bakımından reddedilen ve temyize konu edilen 7.357,64 USD alacağın karar tarihindeki kur üzerinden Türk lirası karşılığı ile davalı temyizi bakımından gerek dava değeri gerekse temyiz konusu yapılan vekâlet ücretinin miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/180, Karar No: 2014/14153, Tarih: 09.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/180 E.  ,  2014/14153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/8658

MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2010

NUMARASI : 2009/133 (E) ve 2010/1211 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; şikayetçinin E.. Ayakkabı isimli işyerini satmak için gazetelere ilan verdiği, sanık ile şikayetçinin satış konusunda anlaştıkları, 28/04/2008 tarihinde dükkan devir sözleşmesi tanzim ettiklerini, sözleşmeye göre; işletmenin devir fiyatını 70.000.00 TL olarak belirledikleri, sanığın işletmeyi fiilen teslim aldıktan sonra 5.000.00 TL‘lik peşinat dahil hiçbir ödeme yapmadığı gibi işletme içerisinde bulunan yaklaşık 30.000.00 TL değerindeki ayakkabıları da alarak ortadan kaybolduğu, işletmeyi devir alırken şikayetçiye vermiş olduğu senetlerin bedelini ödemediği, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-İddianame ile talep edilmediği halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Sanığın adli sicil kayıtlarına göre TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükmünün uygulanması karşısında, bahse konu ilamın kesinleşme ve infaz tarihlerini içerir şekilde onaylı suretlerinin dosya arasına getirtilip incelendikten sonra tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1341, Karar No: 2021/3687, Tarih: 24.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/1341 E.  ,  2021/3687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Torul Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Enerji Üretim Turizm İthalat İmalat ve Ticaret Ltd. Şti (devreden ...,) vekili Av.... tarafından, davalı ..... San. Ltd. Şti. aleyhine 11.02.2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın davacı ... bakımından aktif husumet yokluğundan usulden reddine, davacı ... Enerji Üretim Turizm İthalat İmalat ve Tcaret Ltd. Şti bakımından kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatının reddine dair verilen 11.07.2018 günlü kararın davalı vekili tarafından yapılan başvuru sonucunda istinaf incelemesinde; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 13.02.2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ...’ın balık işletmecisi olarak çalıştığını, balık havuzlarına suyun yetmemesi sebebiyle Gümüşhane İl Tarım Müdürlüğü ile kira sözleşmesi yapılmak suretiyle dere suyunun kullanımı hususunda anlaştıklarını, davalı şirketin dere üzerinde çalışma yapmak ve çimento gibi atıklarla suyu bulandırmak suretiyle yetişkin ve yavru balıkların telef olmasına sebebiyet verdiğini, yaşanan olay sebebiyle Torul Sulh Hukuk Mahkemesi nezdinde delil tespiti yaptırıldığı ve bu doğrultuda davalı şirket aleyhine icra takibi yapılması üzerine davalı şirket tarafından haksız ve yersiz olarak icra takibine itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ve takibin devamı ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, delil tespitinin müvekkilinin yokluğunda yapıldığını, alınan bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, Karayolları Genel Müdürlüğü’nün emir ve talimatları doğrultusunda tüm çalışmaların yapıldığını, sorumlulukları bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ... yönünden aktif husumet eksikliğinden reddine, işletmeyi devralan davacı ... Enerji Üretim Turizm İthalat İmalat ve Ticaret Ltd. Şti. yönünden itirazın kısmen iptaline, takibin 99.465,00 TL asıl alacak, 1.566,57 TL işlemiş faiz ve icra takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, kararın davalının istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’nin 13/02/2019 gün, 2018/1717 esas ve 2019/96 karar sayılı ilamı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Torul Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/7 D.İş dosyası ile keşif yapılarak havuzlardaki yetişkin ve yavru balıkların miktarları tespit edilmiş ve piyasa satış fiyatı üzerinden zarar hesabı yapılmıştır. Aynı doğrultuda mahkemece, 16/04/2016 ve 13/05/2018 tarihli bilirkişi raporu alınarak tespit dosyasındaki balık miktarı ve telef olan balıklar sebebiyle zararın 99.465,00 TL olduğu tespiti yapılmıştır.

Davacı yanca üretilen balıklara davalı tarafça verilen zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin bir dava olması dikkate alındığında mahkemece, hükme esas alınan gerçek zarara göre hesap yapılmamıştır. Bu haliyle hükme esas alınan bilirkişi raporları denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; yavru balıkların tümünün büyüyüp büyümeyeceğinin belli olmadığı gibi balık üretimi için gereken ve henüz yapılmamış zorunlu giderlerin dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır.

Şu halde mahkemece, dava konusu yavru balıkların tümünün büyüyüp büyümeyeceği hususunun değerlendirilerek balık üretimi için gereken ve henüz yapılmamış zorunlu giderlerin yapılacak hesaptan düşülmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamış kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyize gelen davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı yararına Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA ve ilk derece mahkemesi kararının aynı Kanun’un 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20738, Karar No: 2015/16761, Tarih: 27.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20738 E.  ,  2015/16761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 3. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2013/980-2014/414

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalı kızının Adana 7. Aile Mahkemesi 2003/1301 Esas 2004/2 Karar sayılı boşanma ilamına dayanarak Adana 13. İcra Müdürlüğü 2013/545 Esas sayılı takip dosyasında 42.794,90TL birikmiş nafaka alacağı talebinde bulunduğu, davacının maaşına haciz konulduğunu belirterek, davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın Türk Medeni Kanunu' nun 2. Kitabında (3. Kısım hariç) yeralan davalardan olmadığı, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, birikmiş nafaka alacağından borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama usulüne dair 4787 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabı ile (3.kısım hariç) 4722 sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun kapsamındaki Aile Hukukundan doğan dava ve işler Aile Mahkemelerinde görülür.

Somut olayda,menfi tespiti istenilen iştirak nafakası alacağı, Türk Medeni Kanununun İkinci Kitap, Birinci Kısım, İkinci Bölümünde (TMK. m.182) düzenlenmiş olup, bu niteliği itibariyle uyuşmazlığın “Aile Hukukuna” ilişkin bulunduğu anlaşılmaktadır. Borç, Aile Hukukundan (iştirak nafakası alacağı) doğduğuna göre açılan bu davanın, 4787 sayılı Yasanın 4.maddesi gereğince Aile Mahkemesinde bakılması gerekmektedir. Görevli mahkeme Aile Mahkemesidir.

Görev kamu düzeni olup, davanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekir.

Bu durumda, mahkemece; davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken, Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmek üzere görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14749, Karar No: 2015/16666, Tarih: 15.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/14749 E.  ,  2015/16666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2015

NUMARASI : 2014/370-2015/143

K A R A R

Davacı hakkında düzenlenen 17/07/2014 tarihli ve 10487846 varide sayılı ödeme emrinin ön ve arka yüzünü gösterir aslı veya aslı gibi suretinin ilgili Kurum şubesinden getirtildikten ve ödeme emrinin hangi tarihte tebliğ edildiğinin sorulduktan sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3486, Karar No: 2011/10178, Tarih: 08.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3486 E.  ,  2011/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4647, Karar No: 2018/3195, Tarih: 21.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4647 E.  ,  2018/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Hakaret-Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Karar-Hükümler : 1- Sanıklar ... ve ... hakkında Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçundan dolayı CMK'nın 223/8 maddesi gereğince durma

2- Sanıklar ..., ..., ..., ... ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıklar ..., , ... ve ...'nin beraatlerine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'a iddianamede hakaret suçu olarak yüklenen eylemin, Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama suçu kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, bu suçtan soruşturma yapılmasının Adalet Bakanlığının iznine tabi olduğu, dosyada TCK'nın 301/4. madde ve fıkrası kapsamında alınması gereken izin şartının bulunmadığı gerekçesiyle her iki sanık hakkında CMK'nın 223/8 madde ve fıkrası gereğince verilen durma kararına yönelik olarak katılanın 02.04.2015 tarihli dilekçesinde temyiz değil, açıkça itiraz yasa yoluna başvurduğu, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2015 tarihli ve 2015/318 değişik iş sayılı kararıyla katılanın itirazının reddedildiği ve bu karara karşı da temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşıldığından, sanıklar ..., , ... ve ... hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde:

Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2014 tarihli iddianamesindeki anlatım ile uygulanması istenen sevk maddelerine göre; sanıklar ... ve hakkında TCK'nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan da dava açılmasına rağmen mahkemece sanıklara yüklenen bu suça ilişkin bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, dava konusu edilen bu eylemle ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2014 tarihli iddianamesindeki anlatım ile uygulanması istenen sevk maddelerine göre; sanıklar ... ve hakkında TCK'nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan da dava açılmasına rağmen mahkemece sanıklara yüklenen bu suça ilişkin bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, dava konusu edilen bu eylemle ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Denizli Emniyet Müdürlüğü Asayiş Şube Müdürlüğüne bağlı resmi ekiplerde görevli olan polis memurları katılanlar Azmi ve Serhat'ın, olay günü nöbet çıkışında şehir içi otobüse binerek birlikte seyahat ettikleri esnada, üçlü koltuğa ortadaki koltuğu boş bırakarak oturup karşılıklı sohbet ederlerken, aynı otobüste yolcu olarak bulunan ve evli olan sanıklar ... ve 'ün, her iki polis memurunun ortasında bulunan koltuğun boş olduğunu, bazı yolcuların ise ayakta seyahat ettiklerini görmeleri üzerine, iştirak halinde hareket edip, şikayetçilere hissettirmeden cep telefonu ile onların 3 adet fotoğrafını çektikleri, daha sonra bu fotoğrafları, “Devletten 3.000 TL maaş alıp 1,75 TL otobüs parası vermeyen polisimizin otobüs keyfi. Ayaktakiler kimin umurunda” ibareleri ile birlikte facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımladıkları, bu paylaşımı gören diğer sanıklar ... ve ...'nin de bu fotoğrafları kendi facebook hesaplarında paylaştıkları iddialarına konu olayda;

Polis memuru olan katılanların, ücretsiz seyahat ettikleri toplu taşıma aracında, ayakta yolcu olmasına rağmen aralarındaki boş koltuğa bir başkasının rahatça gelip oturmasını engelleyecek şekilde oturarak birbirleriyle sohbet etmelerinden dolayı onlara tepki duyan ve halkın genelini ilgilendiren konu hakkında polis memuru olan katılanların nezdinde kamusal tartışma açmak ve bu duruma dikkat çekmek için eleştiri niteliğinde paylaşımda bulunan sanıklar ..., , ... ve ...'nin, hukuka aykırı hareket ettikleri bilinciyle davrandıkları kabul edilemeyeceğinden, adı geçen sanıkların verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı beraatlerine karar verilmesinde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklar ..., , ... ve ...'ye yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümlerin esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına aykırı hareket edilmesi,

Hükümlerin esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulurken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1 numaralı bölümündeki, “AYRI AYRI BERAATLERİNE,” ibarelerinden önce gelmek üzere, hüküm fıkrasına, “CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi gereğince” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.