muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/867, Karar No: 2020/5053, Tarih: 05.10.2020

yetersiz bulunduğu; sigortalı işyerinin bulunduğu ana yapıyı inşa eden- işleten davalıların, idareler tarafından verilen izin ve onaylara bağlı olarak yapıyı inşa ettiği ve işlettiği dikkate alındığında; idareler yönünden yapılacak illiyet bağına ilişkin araştırmanın, eldeki davanın davalılarının durumunu da etkileyeceği gözetilip, idari yargıda süren davanın sonuçlanmasının beklenmesi, orada yapılacak tespitler ve verilecek karar dikkate alınmak suretiyle, davalıların hukuki durumlarının takdir edilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; davacı tarafın aynı alacak için hem idari yargıda hem de adli yargıda eldeki davayı açıp alacak talebinde bulunduğu, iki ayrı yargı kolunda açılan davalar sonunda alınacak kararlar ile aynı alacağın iki kez tahsili ihtimalinin bulunduğu dikkate alınmak suretiyle, idari yargıda verilen hükümle tahsilde tekerrür oluşturmayacak biçimde tazminatın hüküm altına alınmayışı da doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Tur. Yön. Hizm. Tic. A.Ş. vekili ve fer'i müdahil ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Tur. Yön. Hizm. Tic. A.Ş. vekili ve fer'i müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ... Turizm ve Yönetim Hizm. Tic. A.Ş.'ye verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan fer'i müdahil ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden Fer'i müdahil ... ve davalı ... Turizm ve Yönetim Hizm. Tic. A.Ş.'ne geri verilmesine 05/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21667, Karar No: 2010/6645, Tarih: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21667 E.  ,  2010/6645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/6045, Karar No: 2015/5836, Tarih: 20.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/6045 E.  ,  2015/5836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UZUNKÖPRÜ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2010/600-2013/604

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388., 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMK'nn 389., yine 6100 sayılı HMK.'nun 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrası ve 6100 sayılı HMK'nin 294.maddesinin 4.fıkrasının verdiği imkandan yararlanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağü geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılabilmektedir.

İşte bu gibi hallerde, daha sonra yazılan gerekçeli kararın, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir.

Somut olayda; kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli kararda dava ve birleşen davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mirasçıların miras payı oranında tapuya kayıt ve tesciline, 4222 parsel sayılı taşınmazla ilgili ise taşınmazın dava dışı 3. şahsa ait olduğundan bahisle karar verilmesine yer olmadığına denilmek suretiyle değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa karara çelişkili şekilde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hâl böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Hâl böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre de, resmi akitlerde Kurtbey Köyü 4222 parsel sayılı taşınmaz yer almasına ve davacı tarafça bu taşınmaz dava edilmesine rağmen, dosya içerisinde mevcut Yeniköy 4222 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı baz alınarak bu parsele ilişkin karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi de doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6145, Karar No: 2022/3181, Tarih: 22.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/6145 E.  ,  2022/3181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdure ...' nin soruşturma aşamasında alınan beyanında olay gecesi saat 22.30 sıralarında üniversiteden arkadaşlarının evinin yakınına kendisini bırakarak gittiklerini, evine yürüdüğü sırada sanık ...' in yanına geldiğini ve zorla kolundan tutarak araca bindirdiğini ve boş bir araziye götürüp darp ettikten sonra evine bıraktıklarını belirtmesi, sanıklarında aşamalarda alınan savunmalarında olay akşamı sanık ... ile mağdurenin telefon ile görüştükleri, mağdurenin evde olduğunu söylediği halde sanıkların araçla mağdurenin evinin önünden geçerken mağdureyi bir araçtan inerken gördüklerini, sanık ...' in mağdurenin yanına giderek "hani evdeydin niye bana yalan söylüyorsun" demesi üzerine mağdurenin sanık ...'e "burada konuşmayalım konu komşu görür arabaya geçelim" diyerek kendi rızasıyla arabaya bindiğini, mağdurenin alkollü ve üstü başı yıpranmış ve ayakta durmakta zorlanır şekilde araca bindiğini, araç içinde hareket halinde konuştuklarını ve sonrasında mağdureyi götürüp evine bıraktıklarını savunmaları karşısında, olay gecesi mağdurenin evinin önünde aracından indiği arkadaşlarının tespit edilerek beyanlarına başvurulması, mağdurenin adli raporundaki yaralanmasının arkadaşları yanında gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi ve mağdur ve sanıkların olay tarihi itibarıyla kullanımlarındaki telefon numaralarının tespiti ile suç tarihinde baz istasyonunu belirten HTS kayıtları temin edilerek, 04.09.2013 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağına göre mağdureye ait olduğu belirtilen eşyaların bulunduğu boş arazide suç tarihinde sanıkların bulunup bulunmadığı tespit edilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11431, Karar No: 2014/15111, Tarih: 02.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11431 E.  ,  2014/15111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2012/515-2013/541

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.10.2013 tarih ve 2012/515-2013/541 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 5.077,77 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce gerçekleştirilen kamulaştırmasız el atma işlemi nedeniyle açılan dava sonucu, davacının, sözleşmeden sonra 5.077,77 TL ödediği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 maddesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, Hisse Devir Sözleşmesi'nde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli sözleşme ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve TEDAŞ uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı Uludağ EDAŞ'a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Anılan sözleşmenin 7.2 maddesi, "Dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak, sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak idari ve hukuki ihtilaflar şirket tarafından derhal TEDAŞ'a bildirilir. Söz konusu dağıtım tesislerinin mülkiyetine dair bu idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bunlardan doğacak her türlü sorumluluk TEDAŞ'a aittir. Şirket, gecikmesinde tehlike olan durumlarda TEDAŞ'a bildirimde bulunmakla birlikte TEDAŞ adına ve/veya hesabına gerekli tedbirleri almak ve işlemleri yapmakla yükümlüdür. Şirket tarafından alınan tedbirler ve gerçekleştirilen işlemlere ilişkin masraflar belgelendirilmek ve makul olmak şartıyla TEDAŞ tarafından karşılanır." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dağıtım faaliyetinin davalı TEDAŞ tarafından gerçekleştirildiği dönemde yüksek gerilim hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan taşınmazın maliki tarafından, sözleşmenin imza tarihinden sonra davacı aleyhine tazminat davası açılmış, dava kabulle sonuçlanmış, yine davacı aleyhine icra takibine başlanılması üzerine taşınmaz malikine 5.077,77 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece, davalının bu meblağın tümünden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, sözleşmenin anılan 7.2 maddesindeki ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği iddia ve ispat olunmadığı gibi, mahkemece bu yükümlülüğe uyulmamasının sonuçları da değerlendirilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacı tarafından yapılan bu ödeme, tazminat miktarı ile birlikte işlemiş faiz, yargılama gideri, vekalet ücreti, icra giderleri ve ilam sonrası işleyen faizi içermekte olup, davacının davalıya ne miktarda rücu edebileceğinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/389, Karar No: 2012/617, Tarih: 26.09.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/12-389 E.  ,  2012/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2011

Taraflar arasındaki "şikayet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 3.İcra Hukuk Mahkemesi'nce şikayetin kısmen kabulüne dair verilen 16.06.2010 gün ve 2010/124 E.-2010/572 K. sayılı kararın incelenmesinin karşı taraf/alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 10.03.2011 gün ve 2010/22723 E.-2011/3177 K. sayılı ilamı ile;

(...5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre; belediye vergi ve resimleri ile belediyenin kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Ayrıca, 277 Sayılı Kanunun 1.maddesine göre; 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere kamu hizmetini ifa etmesi için verilmekte olan paylar belediye vergi ve resmi hükmünde olup, bu paraların da haczi kabil değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde "fiilen" kullanılması gerekli olup kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda mahkemece haciz konulan banka hesaplarındaki kayıtların ilgili bankadan getirtilerek, hesaplara yatırılan paraların nitelikleri de araştırılmak suretiyle haczedilemez nitelikte olanlar (İller Bankası payı, vergi, resim, harç gelirleri) yönünden inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yatırılan paraların kaynağı araştırılmadan ve bilirkişi incelemesi yaptırılmadan borçlu belediyeden alınan yazı cevabı ile yetinilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Karşı taraf/alacaklı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, icra müdürlüğünün haciz işleminin şikayet kanun yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Şikayetçiler/borçlular vekili, karşı taraf/alacaklı tarafından müvekkillerinden Karaisalı Belediye Başkanlığı aleyhine başlatılan Adana 1.İcra Müdürlüğü’nün 2009/10310 esas sayılı takip dosyasında müvekkili Karaisalı Belediye Başkanlığı'nın diğer müvekkili Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı nezdindeki vergi alacakları üzerine haciz konulduğunu, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesi uyarınca belediyeler tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri üzerine haciz konulmasının mümkün olmadığını belirterek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf/alacaklı vekili, müvekkilinin kamu hizmeti yürüten devlet kurumu olduğunu, 5393 sayılı Belediye Kanunun 15/son maddesinde öngörülen düzenlemenin amacının, özel kişilerin borçlarından dolayı belediyelerin yapmış oldukları hizmetlerin aksamasını önlemek olduğunu, müvekkilinin de kamu kurumu olması nedeniyle yapılan haczin anılan maddedeki düzenleme amacına aykırılık oluşturmadığını, şikayetçi Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığının ise davada taraf sıfatının bulunmadığını belirterek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3986 sayılı Kanun'un 18..maddesi ile değişik 277 sayılı Kanun'un 1.maddesi hükümlerine göre, 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyeye verilmekte olan payların, vergi ve resim hükmünde olduğu, bu payların 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun hükümlerine göre tahsili gereken borçlar dışında haczedilmesinin mümkün olmadığı, dava konusu takip alacağının 6183 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığı gerekçesi ile Karaisalı Belediye Başkanlığı yönünden şikayetin kabulüne, diğer şikayetçi Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden ise şikayet isteminin husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm karşı taraf/alacaklı vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararı karşı taraf/alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; toplanan delillerin haciz konulan alacağın niteliğinin belirlenmesine elverişli olup olmadığı, noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle, uyuşmazlığın çözümüne etkili yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde “Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez.”

hükmü yer almaktadır.

Yine 579 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7/1. maddesinde “Bu Kanunda, il özel idareleri ve belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda bu idarelere verilmesi öngörülen paylar vergi hükmündedir.”

şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Bu maddelerin hükmüne göre, belediyelerin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği malları, şartlı bağışları ile vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup haczedilmezlik şikayetlerinde 5393 sayılı Kanun'un 15/son maddesinin uygulanması gerekmektedir.

şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Bu maddelerin hükmüne göre, belediyelerin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği malları, şartlı bağışları ile vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceği düzenlenmiş olup haczedilmezlik şikayetlerinde 5393 sayılı Kanun'un 15/son maddesinin uygulanması gerekmektedir.

Somut olay değerlendirildiğinde; karşı taraf/alacaklı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından borçlu Karaisalı Belediye Başkanlığı hakkında Adana 1. İcra Müdürlüğünün 2009/10310 esas sayılı icra dosyasında ilamlı icra takibi başlatılmış, icra dosyasında davacı Karaisalı Belediye Başkanlığı'nın Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı nezdinde doğmuş ve doğacak hak ve alacaklarının haczi için Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na İİK.nun 89/1. haciz ihbarnamesi gönderilmiştir. İhbarname üzerine Karaisalı Belediye Başkanlığı'nın Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı nezdindeki 11.037,44 TL eğlence vergisi alacağı üzerine haciz konulmuştur.

Mahkemece, üzerine haciz konulan alacak vergi alacağı olduğu ve bu alacağın haczedilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile Karaisalı Belediye Başkanlığının şikayetinin kabulüne karar verilmiştir.

Haciz konulan alacağın eğlence vergisi alacağı olduğu dosya içerisindeki Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın 28.04.2010 tarihli cevabından anlaşılmaktadır.

Bu durumda, yerel mahkeme kararının eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğundan söz edilemez.

Hal böyle olunca; yerel mahkemece, toplanan delillerin haciz konulan alacağın niteliğinin belirlenmesine yeterli olduğuna dair direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

Ne var ki, Özel Daire’ce bozma nedenine göre karşı taraf/alacaklı vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarını incelemediğinden bu yönde inceleme yapılmak üzere, dosyanın Özel Daire’ye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle DİRENME UYGUN OLUP; bozma nedenine göre daha önce incelenmeyen karşı taraf/alacaklı vekilinin işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için DOSYANIN 12.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanun’un 29.maddesi ile eklenen “Geçici Madde 7” atfıyla aynı Kanun’un 366.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.