muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3474, Karar No: 2014/3026, Tarih: 10.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3474 E.  ,  2014/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı kredi nedeni ile yapılan kesinti bedeli olan 3.066,10 TL'nin tahsili amacı ile ... 23.İcra Müdürlüğünün 2013/8759 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, davalının itirazı nedeni ile takibin durduğunu belirterek haksız itirazın iptaline, takibin devamına ve %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, ... 23.İcra Müdürlüğünün 2013/8759 esas sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve

2014/3474-3026

muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenle mahkeme kararının hüküm bölümünün birinci bendinde yen alan “İcra inkar tazminatı talebinin REDDİNE” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/795, Karar No: 2016/231, Tarih: 03.05.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/795 E.  ,  2016/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 2. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sanık ...'in nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h, 143, 53, ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl; konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise aynı kanunun 116/4, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin, Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.01.2015 gün ve 661-61 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 13.05.2015 gün ve 9841-10382 sayı ile;

"Diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61.maddesinin 1. fıkrasına göre hakim, somut olayda; bu fıkrada yedi bent halinde sayılan hususları ve aynı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasındaki 'suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur' şeklindeki yasal düzenlemeleri gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. Cezanın iki sınır arasında tayin ve takdiri mahkemenin yetkisi içinde ise de, hakim bu takdir hakkını adalet ve nesafet kuralları ile sınırlı olarak kullanmalıdır.

Somut olayda, müştekinin ikametinin alt katında bulunan değirmenin bahçesinden 100 TL değerinde yaklaşık 10-15 m. uzunluğundaki kabloları çalan sanığın, yapılan ihbar üzerine yakalanması biçiminde gerçekleşen eylemde, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, adalet ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak ve dosya içerine uymayan gerekçe ile her iki suçtan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 30.06.2015 gün ve 380–400 sayı ile;

"Sanığın taraf olduğu tüm dosyalara ilişkin Uyap sorgu çıktısı ile adli sicil kaydı incelendiğinde atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını ilk kez işlemediği sabittir. Sanığın Tarsus 3. ASLCM'nin 2006/727 esas sayılı dava dosyasında, Tarsus 1. ASLCM'nin 2001/695 esas sayılı dava dosyasında, Tarsus 2. ASLCM'nin 2001/204 esas sayılı dava dosyasında, Tarsus 3. ASLCM'nin 2006/355 esas sayılı dosyasında olmak üzere toplamda daha öncesinden 4 kez hırsızlık suçunu işlediği sabittir. Yine taraf olduğu tüm dosyalara ilişkin Uyap sorgu çıktısından da anlaşılacağı üzere halen Yargıtay'da bulunan ve kesinleşmemiş hırsızlık suçundan sanık sıfatı bulunan dosyaları da vardır. Dikkat edilirse sanık atılı eylemlere 2001 yılından başlamakta, yıl 2015 olduğu halde halen ısrarla aynı suçu işlemeye devam etmektedir. Hal böyle iken atılı suçu işlemeyi neredeyse alışkanlık haline getirmiş sanığa sırf çalınan malın değeri göreceli olarak az diye nasıl alt sınırdan ceza verilecektir. Asgari ücretin 900 TL civarı olduğu, birçok emeklinin bu ücretin de altında maaş aldığı bir ülkede 100-150 TL'nin az olduğu hususu da esasen tartışmalı iken sanığa alt sınırdan ceza verilse bu adalet ile bağdaşacak mıdır? Yargıtay 2. Ceza Dairesi bu hususları görmezden gelmiştir ve sadece malın değerine odaklanmıştır. Ancak yukarıda da belirtildiği üzere temel ceza tespitinde malın değeri tek kıstas değildir. Başka kıstaslar da vardır. Mahkememiz de bunları gerekçesinde belirtmek ve dosya kapsamına uygun düşmek koşuluyla dikkate alarak takdiren alt sınırdan uzaklaşmıştır. Kaldı ki olayın gerçekleştiği yer müstakil bir değirmen de değildir. Katılanın beyanı üzere de sabit olduğu şekilde bu değirmenin üstü ikamettir ve katılan eşi ile birlikte burada ikamet etmektedir. Katılan 1945 doğumludur. Şimdi bu katılanın yerine kendimizi koyarsak o yaşta muhtemelen kendisiyle aynı yaşlarda ki eşiyle aynı evde yaşayan ve hırsızlardan bıkmış bir insan olarak gece vakti genç ve güçlü olan sanığımızın ikametin eklentisine girerek hırsızlık eylemini gerçekleştirmesi karşısında uğradımız korku, endişe ve çaresizlik karşısında kimden adalet beklememiz gerekir. Elbetteki mahkemeden adalet beklemek gerekmektedir. Nitekim katılan da Yargıtay bozma ilamına karşı alınan beyanında mahkememizin önceki kararı doğrultusunda adalete duyduğu minnettarlığı açıkça ifade etmiştir. Esasen hırsızlık eylemi sadece maddi zarar içeren bir eylem de değildir, işin bir de psikolojik yönü vardır. Bu eylemin mağduru olan kişilerin güven içerisinde uyku uyumaları bile mümkün değildir. Bu husus da mahkemelerce gözetilmelidir. Yargıtay 2. Ceza Dairesinin kabulü sanık açısından ilk kez bu suçun işlenmesi halinde elbetteki kabul edilebilirdi ancak bir eylemi ilk kez işleyen ile daha önce defalarca işleyene alt sınırdan aynı ceza verilecekse bunda adaletten bahsetmek mümkün değildir

. Esasen hırsızlık eylemi sadece maddi zarar içeren bir eylem de değildir, işin bir de psikolojik yönü vardır. Bu eylemin mağduru olan kişilerin güven içerisinde uyku uyumaları bile mümkün değildir. Bu husus da mahkemelerce gözetilmelidir. Yargıtay 2. Ceza Dairesinin kabulü sanık açısından ilk kez bu suçun işlenmesi halinde elbetteki kabul edilebilirdi ancak bir eylemi ilk kez işleyen ile daha önce defalarca işleyene alt sınırdan aynı ceza verilecekse bunda adaletten bahsetmek mümkün değildir. Kaldı ki atılı hırsızlık suçu için kanunda 5-10 yıl hapis cezası, konut dokunulmazlığını ihlal suçu açısından ise 1-3 yıl hapis cezası öngörülmekteyken mahkememizce hırsızlık suçundan sanığa temel ceza olarak 6 yıl, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise 2 yıl hapis cezası öngörülmüştür. Bu da az önce belirtilen ve dosya kapsamına uygun gerekçeye göre de orantılıdır. Bunda çalınan malın değeri de göz önüne alınmıştır. Benzer durumda olan sanıklar hakkında malın değerinin de çok olması halinde alt sınırdan daha da fazla uzaklaşma söz konusudur ki aynı Daire tarafından onanan dosyalarda mevcuttur. Örnek olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2015/8565 esas, 2015/9875 karar sayılı dosyası gösterilebilir, bu dosya da sanığa temel ceza 8 yıl verilmiş ve karar onanmıştır. İzah olunan nedenlerden dolayı mahkememizce önceki hükümde direnilmesine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2015 gün ve 271913 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçeyle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK’nun 3 ve 61. maddesine uygun olup olmadığının tespitine ilişkin ise de, öncelikle yerel mahkeme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınması gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairece ilk hüküm, 5237 sayılı TCK'nun 3 ve 61. maddeleri uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı şekilde temel cezaların yasal tanımda yer alan alt ve üst sınırlar arasında tayini gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmuş, yerel mahkeme ise bozma kararı sonrasında sanık hakkında UYAP sorgulaması yaparak benzer suçlardan kesinleşen hükümleri tespit edip gerekçeli kararlarını dosya içine almış, sanık hakkında benzer suçlardan temyiz incelemesinde olup kesinleşmeyen mahkumiyet hükümleri bulunduğunu da belirterek önceki kararda yer almayan; "Sanığın Tarsus 3. ASLCM'nin 2006/727 esas sayılı dava dosyasında, Tarsus 1. ASLCM'nin 2001/695 esas sayılı dava dosyasında, Tarsus 2. ASLCM'nin 2001/204 esas sayılı dava dosyasında, Tarsus 3. ASLCM'nin 2006/355 esas sayılı dosyasında olmak üzere toplamda daha öncesinden 4 kez hırsızlık suçunu işlediği sabittir. Yine taraf olduğu tüm dosyalara ilişkin Uyap sorgu çıktısından da anlaşılacağı üzere halen Yargıtayda bulunan ve kesinleşmemiş hırsızlık suçundan sanık sıfatı bulunan dosyaları da vardır. Dikkat edilirse de sanık atılı eylemlere 2001 yılından başlamakta, yıl 2015 olduğu halde halen ısrarla aynı suçu işlemeye devam etmektedir." şeklindeki yeni ve değişik gerekçeyle direnerek sanığın ilk hükümdeki gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Bu nedenle, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı niteliğinde olmayıp, ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmuş olması nedeniyle yeni hüküm niteliğindedir. Özel Daire denetiminden geçmeyen bu yeni gerekçenin, ilk kez Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesi mümkün olmadığından, yerel mahkeme hükmünün Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde bulunduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyesi ...; "Sayın çoğunluk, yerel mahkemenin direnme hükmünü Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca 'yeni hüküm' niteliğinde görmüş ise de; mahkemelerin verdikleri hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması olasılığını dikkate alarak bozma kararına karşı kullanabilecek gerekçe yazması beklenemez. Kaldı ki; yerel mahkemenin gerekçesi temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi yönünden değişmemiş, yeni bir hukuki gerekçe ve maddi olguya dayanılmamış, sadece bozma kararının usul ve yasaya aykırılığı vurgulanmıştır. Bu nedenle sayın çoğunluğun farklı gerekçeye dayalı 'yeni hüküm' yönündekini değerlendirmesine katılmak mümkün olmamıştır" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Tarsus 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 30.06.2015 gün ve 380–400 sayılı karar direnme niteliğinde bulunmayıp yeni bir hüküm olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2016 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4941, Karar No: 2013/5373, Tarih: 19.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4941 E.  ,  2013/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....06.2011 tarih ve 2010/308-2011/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkileri ile davalı arasında düzenlenen 24.11.2007 tarihli protokole göre, davalının, dava dışı ... Hizmetleri A.Ş.'deki hisselerini müvekkiline devredeceği, müvekkillerinin de dava dışı ... Kurumsal Yönetim ve Kredi Derecelendirme Hizmetleri A.Ş.'deki hisselerini davalıya devredeceğini, bu işlemler sonunda hisse devirleri gerçekleşmesine rağmen, davalının devir bedeli olarak müvekkillerine 100.000,00 TL ödeyeceğini, ancak davalının ödeme yapmadığını, yapılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın müvekkiline hisse devrettiklerini iddia ettikleri ......AŞ'de hisseleri bulunmadığını, davanın aktif husumet yokluğundan reddi gerektiğini, sözleşmede imzası bulunan davacıların ......AŞ'nin eski ortaklarından ...'ü temsilen hareket ettiklerini, onun nam ve hesabına sözleşmeyi imzaladıklarını, Derecelendirme Kuruluşlarının Yetkilendirilmesine ve Faaliyetlerine İlişkin Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 8/4. maddesi karşısında davacıların bağımsız denetim firması sahibi olmaları nedeniyle TRC firmasında hisselerinin bulunmasına yasal olanak bulunmadığını, sözleşme gereği yapılması gereken edimlerin yerine getirildiğini, adına hareket edilen ...'ün ......A.Ş. deki tüm paylarını müvekkiline devrettiğini ve bedelini aldığını, müvekkilinin de ......A.Ş'deki tüm hisse paylarını davacı ...'ya devrettiğini ve bedelini aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında şirket hisse devirlerinin gerçekleştiği hususunda uyuşmazlık bulunmadığı, davacılar ......A.Ş. hisselerinin sahibi değilseler de, dava dışı ...'ün, zorunluluk nedeniyle hisse senetlerinin kendi adına gözüktüğünü, hisselerin davacılara ait olduğunu, kendisine hisse bedeli ödenmediğini, davacılar tarafından açılan davaya muvafakat ettiğini, bedelin davacılara ödenmesine rıza gösterdiğini beyan etmesi karşısında, davacılar ... ...A.Ş'de hisse sahibi olmasa bile bu şirketin hisselerinin 24.11.2007 tarihli sözleşmeye uygun olarak davalıya devredilmiş olması nedeniyle davalının sözleşmeyle kabul ve taahhüt ettiği 100.000.00 TL devir bedelini davacılara ödemesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın 100.000,00 TL için iptaline, takibin bu miktar üzerinden ve takip tarihinden itibaren davacı talebini aşmayacak şekilde tahsile kadar değişen oranlarda avans faizi yürütülmek suretiyle, takip talebindeki diğer koşullarla devamına, %40 icra inkar tazminatına, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 24.11.2007 tarihli sözleşmenin yapıldığı tarihte davalının da hisseleri devredilen ... Hizmetleri A.Ş.'de ortak olduğunun sabit olmasına, sözleşmenin tarafı olan davalının, muvazaalı olarak ...'ün ortak göründüğünü bilmesi gerekmesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.346,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/318, Karar No: 2020/3410, Tarih: 23.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/318 E.  ,  2020/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanık ...'nin savunmasında inşaat işi ile uğraşırken diğer sanık ... ile tanıştığını ve birlikte Jimi Restorant İnş. Taah. ve Tur. İşl. San. Tic. Ltd. Şti.ni kurduklarını, şirket olarak bir iş yapmadıklarını, fatura bastırmadıklarını, ...'ün oğlu ...'ün bir ara market açtığını, ona bu işyerinin şirket ile ilgisi olup olmadığını sorduğunda "bize zararı olmaz, kendi başına yapar, öder" dediğini, ancak 3 ay kadar sonra dükkanı kapatıp aynı tarihte ...'ün bu iş yürümeyecek diyerek gittiğini, bir daha da onu görmediğini söylemesi; sanık ...'ün savunmasında iddianamede adı geçen Jimi Restaurant isimli işyerini diğer sanık ... ile birlikte devraldıklarını ve market olarak işletmeye başladıklarını ancak mali sorunlar sebebi ile bu işyerini kapattıklarını, söz konusu sahte faturaların işyerinin restaurant olarak faaliyet gösterdiği döneme ait olduğunu, kendi faaliyet dönemlerine ait olmadığını söylemesi; sanık ...'nün ise savunmasında diğer sanıkları tanımadığını, onların muhasebeciliğini yapmadığını, düzenlenen faturalar ile bir ilgisinin bulunmadığını belirtmesi; şirketin tarh dosyasında ... ile düzenlenmiş muhasebecilik ve müşavirlik sözleşmesine rastlanmadığı ancak 2010/10, 11 ve 12. dönem ile 2011/1. dönem KDV beyannamelerinin SMMM ... tarafından verildiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların, bu faturaları kullanan şirketlerden veya bu mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanıkların faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

3-...'ün CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden söz konusu işyerini market olarak işletip işletmediğinin, iş yerinde sanıkların faaliyet gösterip göstermediğinin ve suça konu faturalar gösterilerek kendi faaliyet döneminde düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması,

4-Sanıklar ... ile ...'ye sanık ...'yü tanıyıp tanımadıklarının sorulması; sanık ...'ye de 2010/10,11 ve 12. dönem ile 2011/1. dönem KDV beyannameleri gösterilerek beyannamelerin kendi şifresi ile verilme nedeninin açıklattırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16350, Karar No: 2018/15872, Tarih: 01.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/16350 E.  ,  2018/15872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... Köyü 134 ada 3 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.