muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15570, Karar No: 2013/3291, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15570 E.  ,  2013/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, 03.10.2005 tarihinde iş kazası geçiren sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 27/04/2012 tarihli altında hakim imzası bulunan ilk kısa karar duruşma zaptında : “Maddi tazminat talebinin kısmen kabul ve reddi ile 8945,23 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 03/10/2005 kaza tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” yine 27/04/2012 tarihli altında hakim imzası bulunan ikinci kısa karar duruşma zaptında: “Maddi tazminat talebinin kısmen kabul ve reddi ile 33000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen, 744,00 TL maddi tazminatın davalı Kınaş A.Ş’den kaza tarihi olan 03/10/2005’ten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” denilmek suretiyle aynı tarihli iki ayrı çelişkili kısa karar duruşma zaptı bulunduğu görülmektedir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysaki, 27.04.2012 günlü oturumda tefhim edilen iki ayrı kısa karar ile, gerekçeli kararın çelişkili olduğu zaptların ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Bu durumda, konuyla ilgili 10.4.1992 tarihli ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine

25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12772, Karar No: 2013/2101, Tarih: 04.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12772 E.  ,  2013/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Sedat Derinbay vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölüme ait orman sınır noktalarının göründüğü orman tahdit haritasının Orman İşletme Müdürlüğünden istenerek,

2) En yakın kadastro parselleri ile bağlantılı geniş pafta üzerinde, dava konusu taşınmazların yerinin gösterilmesi için fen bilirkişiden ek rapor alınarak,

3) Birinci ve ikinci bente cevap geldikten sonra; dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (büyük orman tahdit haritası üzerinde dava konusu taşınmazın yerinin en yakın kadastro parselleri ile bağlantı kurularak gösterilmesi) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı krokili ek rapor alınarak,

4) İkinci bent gereğince düzenlenen geniş pafta memleket haritası üzerine aktarılarak, en yakın kadastro parselleri görünecek şekilde, memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle (1/25.000 ve 1/10.000 ölçekli olarak ayrı ayrı), çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor alınarak,

5) İkinci bent gereğince düzenlenen geniş pafta üzerinde dava konusu taşınmazın yeri belirlendikten sonra, bu krokinin kadastro müdürlüğüne gönderilerek, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın tapulamada niçin tescil harici bırakıldığı, paftası üzerine ne yazıldığının sorulması ve bu bölüme ait orijinal pafta örneği fotokopisinin istenerek,

6) Dava konusu olan mahkemenin 2011/600 ilâ 612 esaslarında kayıtlı bulunan taşınmazların hepsinin aynı pafta, aynı memleket haritası ve aynı orman tahdit haritası üzerinde gösterilmesi, hepsinin aynı krokide gösterilmesi mümkün olmaz ise, birbirine yakın olanların aynı kroki ve haritalarda gösterilmesi için fen ve orman bilirkişilerden ek rapor alınarak,

6) Dava konusu olan mahkemenin 2011/600 ilâ 612 esaslarında kayıtlı bulunan taşınmazların hepsinin aynı pafta, aynı memleket haritası ve aynı orman tahdit haritası üzerinde gösterilmesi, hepsinin aynı krokide gösterilmesi mümkün olmaz ise, birbirine yakın olanların aynı kroki ve haritalarda gösterilmesi için fen ve orman bilirkişilerden ek rapor alınarak,

7) Dava konusu taşınmazlara yakın ya da bitişik komşu kadastro parselleri tesbit edilerek tapulama tutanakları, dayanak tapu ve vergi kayıtları, kadastroca oluşturulan tapu kayıt örneklerinin istenerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/03/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12102, Karar No: 2022/4537, Tarih: 17.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12102 E.  ,  2022/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Ret, beraat

2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mükerrer dava nedeniyle verilen ret kararına karşı katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının, 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

1) Kamu davası hakkında mükerrerlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı CMK'nin 223/7. maddesi uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği; dosyadaki mevcut bilgi ve belgeler ışığında, Mahkemenin mükerrer dava nedeniyle ret kararına dayanak olan İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/592 Esas ve 2013/909 Karar sayılı gerekçeli kararı incelendiğinde, yargılamanın sanığın başka bir mükellefiyeti ile ilgili yapıldığı anlaşılmakla; aynı takvim yıllarında farklı mükellefiyet kayıtları bulunan şirketlere ait faturaları sahte olarak düzenlenmek şeklinde gerçekleşen eylemlerin, birbirinden bağımsız ve şirket/mükellefiyet sayısınca suç oluşturacağı gözetilmeden mükerrerlik nedeniyle davanın reddine karar verilmesi,

2) Sanık hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, olay tarihinde eşinin ve iki çocuğunun hasta olduğunu, bu durumda iken Naldöken Mahallesinde palet çakma işine girdiği, burada yaklaşık bir ay çalıştığı oranın sahibi olan.....isimli şahsın kendisini notere götürüp bir takim belgeler imzalattığını, iş yerinde temizlik yapılacağını bildirdiğini, iki üç gün sonra gelmesinin istendiğini ancak iş yerine gittiğinde herhangi bir faaliyetin olmadığı ve kapanmış olduğunu gördüğünü, sahte fatura düzenlemediğini beyan ettiği, 06.05.2010 tarihli yoklama tutanağının sanık tarafından imzalandığı, savunmada adı geçen... isimli kişi hakkında İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinde sanığın sahte fatura düzenleme eylemine iştirak ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, Mahkemenin 01.10.2015 tarihli, 2015/196 Esas ve 2015/451 Karar sayılı ilamı ile beraat kararı verildiği, ...’in hükümden sonra 06.02.2017 tarihinde öldüğü, ...’in bu dosyadaki savunmasında; ... isimli şahsı tanırım, bu şahıs .... isimli şirketin müdürüydü, 2009 yılı içerisinde iş yerimi devredinceye kadar yani Haziran ayına kadar bu şahsın defterlerini tutmuştum şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Dosyada bulunan suça konu fatura asıllarının sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve...’e ait olduğunu söylemesi halinde; sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

a) Dosyada bulunan suça konu fatura asıllarının sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve...’e ait olduğunu söylemesi halinde; sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile ret ve beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8108, Karar No: 2016/5966, Tarih: 09.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8108 E.  ,  2016/5966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/2, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca 3.000 TL ve 820 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın, ... ile birlikte müşteki...'ın kasiyer olarak çalıştığı markete gittikleri, 2 TL tutarında bisküvi aldıkları ve sanık ...'ın müştekiye 50 TL verdiği, müşteki paranın üzerini vereceği sırada sanık ...'ın, ...'a kendisinde bozuk para olup olmadığını sorduğu, ...'ın cebini kontrol eder gibi yaparak bozuk para olduğunu söylediği, sanık ...'ın müştekiye vermiş olduğu 50 TL'yi geri aldığı, daha sonra ...'ın bozuk para olmadığını söylemesi üzerine ...'ın müştekiden para üstü olan 48 TL'yi istediği, müştekinin 50 TL parayı iade ettiğini beyan etmesine rağmen sanığın ısrar etmesi üzerine 48 TL parayı verdiği anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN", "50 GÜN" ''41 GÜN'' ve "820 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "2 GÜN" ''1 GÜN'' ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13579, Karar No: 2016/8242, Tarih: 16.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/13579 E.  ,  2016/8242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'a yönelik hükmün temyizen incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ...'ya yönelik temyiz incelemesinde;

Olayın oluş şekli, sanıkların madeni yağları aracın deposuna yakıt olarak kullanmak üzere boşaltırken yakalanmaları, yakıt olarak kullanılan madeni yağların ticari miktar arzetmesi, yine yağların yakıt deposuna boşaltıldığı aracın sanık ...'ün ticari işlerinde kullandığı araçlarından biri olması karşısında, sanıkların mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/02/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22360, Karar No: 2012/22984, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/22360 E.  ,  2012/22984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, resen tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammı ile idari para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, eksik işçilik bildirimi nedeniyle re'sen hesaplanan prim ve gecikme zammı ile idari para cezalarının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari para cezalarının iptaline karar karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı şirkete ait "tır ve binak aracı kiralama" işyerinde yapılan inceleme sonucunda düzenlenen müfettiş raporu doğrultusunda eksik işçilik bildirildiğinin tespit edilmesi üzerine re'sen prim borcu ve gecikme cezası tahakkuk ettirilerek işverene tebilğ edildiği, belge ve bildirgelerin süresinde verilmemesi nedeniyle işverene idari para cezası uygulandığı anlaşılmaktadır.

15/02/2006 tarih ve 26081sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren 5454 sayılı Kanun'un 5.maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa'nın 140.maddesinin 4.fıkrasına ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un "Kurumca verilecek idarî para cezaları" başlıklı 102.maddesinin 4.fıkrasına göre "idari para cezalarının iptaline" ilişkin istemlerin çözüm yeri idare mahkemesi olup mahkemece idari para cezalarının iptaline yönelik istemin tefriki ile 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan, davacı taraf idari para cezalarının iptali yanında eksik işçilik nedeniyle re'sen hesaplanan prim ve gecikme zammının da iptalini istemektedir. Mahkemece, davanın yalnızca idari para cezasının iptali istemine ilişkin olduğu düşüncesi ile yazılı şekilde karar verilmiş, prim ve gecikme zammının iptali istemi hakkında ise herhangi bir karar verilmemiştir. HMK'nın 6100 sayılı HMK'nın 297/2.maddesine göre davacının bu istemi hakkında karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/115, Karar No: 2014/18076, Tarih: 03.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/115 E.  ,  2014/18076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/235720

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2009

NUMARASI : 2009/469 (E) ve 2009/966 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin senedin düzenlendiği 25.10.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanığın, müşteki tarafından asıl borçlu olan babası A. (F.) B. tarafından imzalanması için doldurulmuş bir şekilde kendisine verilen suça konu bonoyu babası yerine imzaladığının iddia ve kabul edilmesi, sanığın aşamalardaki savunmalarında, müştekiye gerçekte kendisinin borçlu olduğunu suça konu senedi imzalı ve boş şekilde müştekiye verdiğini müştekinin de babasının gerçek ismi Ali olmasına rağmen çevrede tanındığı şekilde Fethi olarak senede adını yazıp icra takibine koyduğunu savunması, müştekinin ise kendisine borçlu olan kişinin sanığın babası olduğunu suça konu senedi doldurulmuş şekilde babasına imzalatması için sanığa verdiğini, sanığın senedi imzalanmış şekilde kendisine teslim ettiğini, F. B. hakkında icra takibinde bulunduğunu ancak imzaya itiraz edildiğini beyan etmesi, tanık Ş. E.'ın sanık ile müştekinin deri alış verişi ile ilgili birkaç kez telefonda görüştüklerini dükkanın işlerini sanığın yürüttüğünü beyan etmesi karşısında; sanığın babası A.(F.) B.'nın beyanı alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

2-Kabule göre de; aslı Manisa 3. İcra Müdürlüğünün 2007/1981 Esas sayılı dosyası içerisinde bulunan suça konu senedin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5929, Karar No: 2016/23769, Tarih: 21.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/5929 E.  ,  2016/23769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-... Cumhuriyet Başsavcılığının 20/02/2008 tarih ve 2008/7988 esas sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasına dayalı olarak kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Diğer hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.