muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15058, Karar No: 2022/5870, Tarih: 15.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/15058 E.  ,  2022/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kesinleşmiş Kullanım Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili ... ilçesinde yapılıp 23.08.2010 tarihinde kesinleşen kullanım kadastrosu çalışmaları sonucunda, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 107 ada 1 parsel sayılı 2.059,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ... ve ... ...'in müştereken kullanımında olduğu şerhi yazılarak, bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... vekili, davalı ...'in taşınmazdaki zilyetliğini ... ...'e, ... ...'in de aynı şekilde davacıya devir ettiğini ileri sürerek, davalı adına yapılan tespitin iptali ile davacının zilyetliğinde olduğunun tespitine ve tapu kaydına şerhine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece verilen davanın kabulü ile çekişmeli 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki şerhin Seyit ... oğlu ... ... ile ilgili bölümünün iptaline, onun yerine ... oğlu ...’un 1980 yılından beri zilyetliğinde bulunduğu şeklinde şerh verilmesine ilişkin hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 25.06.2019 tarih ve 2016/14382 Esas, 2019/4801 Karar sayılı ilamıyla; " tespit tarihinden sonra şerh sahibinden zilyetliğin devir alınması halinde bu iddianın ancak idareye karşı ileri sürülebileceği açıklanarak, davacının dayandığı devir alma senedinin tespit tarihinden sonraya ait olması ve tespit tarihi itibariyle çekişmeli taşınmazda zilyet olduğunun ispat edilememesi karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 59.30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21.40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6594, Karar No: 2023/4955, Tarih: 07.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6594 E.  ,  2023/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/106 E., 2015/322 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2015/106 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında;

a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) maddesinin 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin birinci ve ikinci maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası karşılığında 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.10.2018 tarihli ve 14-2015/206646 sayılı çocuğun cinsel istismarı suçundan onama, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE

1. Dava dosyası yönünden, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un, "Kanuna muhalefet halleri" başlıklı 308 inci maddesinin yedinci fıkrasında yer verilen;

"Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır.

…,

7 – Hükmün esbabı mucibeyi ihtiva etmemesi, …"

Hükmü uyarınca, kararın gerekçeyi ihtiva etmemesi, mutlak bozma nedeni olarak belirlenmiştir.

II. GEREKÇE

1. Dava dosyası yönünden, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un, "Kanuna muhalefet halleri" başlıklı 308 inci maddesinin yedinci fıkrasında yer verilen;

"Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır.

…,

7 – Hükmün esbabı mucibeyi ihtiva etmemesi, …"

Hükmü uyarınca, kararın gerekçeyi ihtiva etmemesi, mutlak bozma nedeni olarak belirlenmiştir.

Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 18.11.2014 gün ve 830-502 Esas/Karar sayılı ilâmında da "Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılarak hükmün açıklanması sırasında 5237 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesi 231 nci maddesinin on birinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca denetime imkan verecek şekilde ve kesinleştiğinde başka bir kararın varlığını gerektirmeden infaza esas alınabilecek nitelikte bir hüküm kurulmalıdır." hususunun açıkça belirtildiği gözetilmeden sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin esası denetlenmemiş ilk karara atıfta bulunularak yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması Anayasanın 141 inci maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

2. Bozma sebebine göre Tebliğnamede çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Elazığ Çocuk Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2015/106 Esas,

2015/322 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10904, Karar No: 2019/2311, Tarih: 15.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2015/10904 E.  ,  2019/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BOLVADİN Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Afyon sakızı olduğu bildirilen suça konu maddenin morfin içerdiğinin belirtilmesine karşın; ... sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve bunların müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, içerdiği morfinin dikkate alınamayacağı, öte yandan, ...... sayılı TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında Afyon sakızının yer almadığı, bu konuda ham afyonun içerdiği etken maddesinin dikkate alınamayacağı, bu nedenle mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından bu hususa ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; Cumhuriyet savcısı, sanıklar müdafii ile sanıklar Kadir ve Mustafa'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42070, Karar No: 2015/4916, Tarih: 10.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/42070 E.  ,  2015/4916 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2012/302151

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2011/480 (E) ve 2012/645 (K)

Dairemizin 5.11.2014 tarih, 2014/16285 Esas, 2014/35594 Karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 4.12.2014 tarihli itiraznamesi ile "suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca hükmedilen 2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı işte çalışma tedbirine uyulmaması halinde kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğine dair ihtarın 5275 sayılı Kanunun 106/4-11. maddelerine aykırı olduğundan bahisle; Dairemiz onama ilamının kaldırılarak Bozma kararı verilmesi istemiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 5.11.2014 tarih, 2014/16285 Esas, 2014/35594 Karar sayılı Onama kararının KALDIRILMASINA,

Dosya üzerinde yeniden yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca 2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı işte çalıştırılma tedbirinin gereklerinin yerine getirilmediği takdirde kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğine dair ihtarının yapılması suretiyle 5275 sayılı Kanunun 106/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, "Hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da iade edilmemesi halinde verilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına

karar verileceğinin ve bu kararın derhal infaz edileceğinin 5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesi uyarınca ihtarına" cümlesinin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle, usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4605, Karar No: 2023/7192, Tarih: 06.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4605 E.  ,  2023/7192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/63 E., 2015/39 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2014 tarihli ve 2014/11599 Esas sayılı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/39 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iki kez çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle; mağdurların beyanlarının çelişkili olduğuna, somut delillerin olmadığına, cebir unsurunun ispatlanamamış olmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince; ''Sanık savunması, mağdurlar beyanı, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, Dr.Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ... hakkında düzenlenen 27.11.2013 tarihli raporu, Dr.Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ... hakkında düzenlenen 27.11.2013 tarihli raporu, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun ... hakkında düzenlenen 09.06.2014 tarihli raporu, Dr.Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ... hakkında düzenlenen 27.11.2013 tarihli raporu, Dr.Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesinin ... hakkında düzenlenen 27.11.2013 tarihli raporu, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun ... hakkında düzenlenen 09.06.2014 tarihli raporu, sanık ve mağdurlar arasında husumetin bulunmayışı, olayın oluş seyri ve tüm dosya kapsamından, sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek; mağdurlar ile sanığın amca çocukları oldukları, birbirlerine yakın evlerde oturdukları ve sürekli olarak birbirlerine gidip geldikleri, mağdurların anne ve babasının çalışmaları nedeniyle işte oldukları sırada evde yalnız kalmamaları için ara sıra sanığı evlerine çağırdıkları ve mağdurlara bakmasını istedikleri, sanığın bu nedenle mağdurlarla ara sıra evde yalnız kaldığı,sanığın bu şekilde mağdurlarla yalnız kaldığı dönemlerde ve şikayet tarihinden 1 yıl önce başlayarak mağdurları korkutup hafif şekilde darp ederek 'sizin pipinize bakacağım' deyip üzerlerini çıkarttığı, kendi üzerini de çıkartıp mağdurların arkasına geçerek cinsel organını mağdurların arkasına sokmaya çalıştığı, vücutlarına değdirip sürttüğü, bu şekilde her iki mağduru birden çok kez cinsel istismarda bulunduğu, mağdurların sanığın kendilerine 'annenize söylerseniz sizi döverim' şeklinde tehdit ve ara sıra darp etmesi nedeniyle olayı ailelerine anlatamadıkları, en son 26.11.2013 tarihinde annesiyle birlikte eve gelen ancak annesinden daha önce eve giren mağdur ...' in evin salonunda kardeşi olan ...' yı yerde pantolonu inmiş halde yatarken ve sanık ...' yi de pantolonu dizine kadar sıyrılmış şekilde kardeşi ...' nın arkasına geçmiş halde gördüğü, mağdur ...' nın 'bak abi sende gördün mü' dediği, mağdur ...' in annem geliyor demesi üzerine sanık ...' nin üzerini giyinip evden çıkarak gittiği, bu olay üzerine mağdurların başından geçenleri ailelerine anlattıkları, mağdurların alınan adli raporlarında anal fissür, fistür veya ekimoz saptanmadığı, anal hassasiyet bulunmadığının bildirildiği, bununla birlikte her iki mağdurun ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastahanesi tarafından düzenlenen 02.01.2014 tarih 33-34 protokol sayılı sağlık kurulu raporlarına göre uğradıkları istismar eylemi nedeniyle anksiyeteli uyum bozukluğu yaşadıkları ve ruh sağlıklarının bozulduğunun tespit edildiği, yine Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun mağdurlar hakkında düzenlenen 09.06

... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastahanesi tarafından düzenlenen 02.01.2014 tarih 33-34 protokol sayılı sağlık kurulu raporlarına göre uğradıkları istismar eylemi nedeniyle anksiyeteli uyum bozukluğu yaşadıkları ve ruh sağlıklarının bozulduğunun tespit edildiği, yine Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun mağdurlar hakkında düzenlenen 09.06.2014 tarihli raporlarında mağdurların olay nedeniyle ruh sağlıklarının bozulduğunun bildirildiği anlaşıldığından sanığın eylemine uyan cinsel istismar suçundan 6545 Sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı yasanın 103/1,103/4,43/1,31/2,62,103/1,103/4,43/1,31/2,62 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalarının toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2015 tarihli ve 2014/63 Esas, 2015/39 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11857, Karar No: 2024/2519, Tarih: 29.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/11857 E.  ,  2024/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/2889 E., 2023/950 K.

ŞİKÂYETÇİ : Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin ilk ve dördüncü fıkraları, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 4 ay 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 13.03.2023 tarihli ve 2022/2889 Esas, 2023/950 Karar sayılı kararıyla, sanığın beraatine karar verilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile şikâyetçi Kurum vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikâyetçi Kurum vekilinin temyiz istemi, 6284 sayılı Kanun uyarınca suçtan zarar gören sıfatlarının bulunduğuna, bu nedenle ek kararın ve asıl hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hakaret suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde İlk Derece Mahkemesince yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bu niteliği ve dolayısıyla aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşılmakla, şikayetçi Kurum vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden şikâyetçi Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden şikâyetçi Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 47. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.