muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3452, Karar No: 2019/1165, Tarih: 25.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3452 E.  ,  2019/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafça müvekkili aleyhine ... 1.İcra Müdürlüğünün 2008/4070 esas sayılı dosyası ile icra takibine geçildiğini, senedin emre muharrer senet vasfında olmadığı imza dışındaki tüm yazıların sonradan doldurulduğunu, müvekkilinin alacaklı olarak gözüken şahsa borcunun bulunmadığını,taraflar arasında düzenlenen protokol gereğince borcun nakit ve arsa verilerek ödendiğini, ileri sürerek davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borçlunun bu davayı açmakla asıl maksadının kesinleşmiş icra takibini sürüncemede bırakmak olduğunu belirterek davanın reddine ve % 40 tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, imzası ikrar edilmeyen belgeye göre borcun ödendiğini ispat yükünün davacı tarafta olduğu, senet üzerinde malen yazmakta ise de iki tarafta ödünç sözleşmesinin varlığını kabul ettiklerine göre ispat yükünün yer değiştirmeyeceği, davacının borcu ödediğini ispat etmesi gerektiği, protokoldeki imzanın davalıya ait bulunduğu ancak protokolün yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu, arsanın eski maliki davada taraf olmadığından inançlı temlik ya da muvazaalı satışın ispatına gidilmeyeceği, davacının protokolde yazan 55.000 DM borcu nakden ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı asıl, 03.05.2012 tarihli celsedeki imzalı isticvap beyanında, davacıya 8500 DM borç verdiğini karşılığında iki senet aldığını belirtmiştir. 35.000 DM bedelli senedin dava konusu senet olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı malen kayıtlı dava konusu bononun veriliş sebebini talil etmiş ve ispat külfetini üzerine almıştır. Öte yandan davalı vekili davacının delil olarak sunduğu tarihsiz ancak taraflarca imzalanmış belge ile ilgili olarak 15.12.2011 tarihli celsede taraflar arasında bir taşınmaz alışverişi yapıldığını ve bu alışverişe karşılık senedin verildiğini beyan etmiş, 08.09.2011 tarihli celse de ise söz konusu belge ile dava konusu takip dayanağı senedin alakalı olmadığını beyan ederek çelişkili açıklamalar yapmıştır. Mahkemece davalı vekilinin bu çelişkili beyanları da açıklattırılmamıştır. Mahkemece davayı aydınlatma görevi yerine getirilmeden ve davalı tarafın ispat yükünü kendi üzerine aldığı hususu dikkatten kaçırılarak davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6109, Karar No: 2020/7319, Tarih: 17.12.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/6109 E.  ,  2020/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar ve davalılardan Antalya ... Otelcilik Turz. İnş. Taş. Ltd. Şti. ve ... Sigorta A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davalılar ... Sigorta A.Ş. ve Antalya ... Otelcilik Turizm İnş. Taş. Ltd. Şti. vekillerinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, 25/05/2010 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının anne, baba, çocuk, eş ve kardeşlerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemiz Bozma İlamı akabinde, davacı eşe 243.988,16 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın; davacı çocuğa 148.492,13 TL maddi tazminat ile 40.000,00 TL manevi tazminatın; davacı anne ve babaya ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi tazminat ile 30.000 TL manevi tazminatın ve davacı kardeşlere 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılar Antalya ... Otelcilik Turz. İnş. Taş. Ltd. Şti., ... Tur. Turz. Taş. Seyahat İnş. Tic. Ltd. Şti, davalı ... mirasçıları ve ... Sigorta A.Ş.’den (Sigorta şirketi maddi tazminatlardan poliçe limitleri dahilinde ve dava tarihinden itibaren faiz ile birlikte sorumlu olmak üzere) kaza tarihi olan 25/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile ayrı ayrı davacılara verilmesine; davalılar ... Turizm Nak. Tic. Ltd. Şti., ... ve ... A.Ş. aleyhine açılan davanın yargılama sırasında atiye bırakıldığı anlaşılmakla bu davalılar yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve fazlaya dair istemin reddine karar verildiği; akabinde davacı anne ve baba lehine ayrı ayrı 1000 TL maddi tazminata hükmedilmesine rağmen vekalet ücreti tesis edilmediği gerekçesi ile HMK 304/1. maddeye atıf yapılmak sureti ile bu yönden tashih kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacı anne ve baba lehine ayrı ayrı 1000 TL maddi tazminata karar verildiğinin anlaşılmasına göre; davacılar tarafından tanzim edilen ve dosyaya ibraz edilen vekaletname doğrultusunda lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olmuştur. Ne var ki, temyize konu kararda davacı anne ve baba lehine vekalet ücreti takdir edilmeyerek akabinde HMK 304. maddeye yapılan atıfla tahsis şerhi düzenlenerek vekalet ücreti tesis edilmesi isabetsiz bulunmuştur. Zira olayda HMK 305/A. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı, aynı yasanın 305/2. maddesi doğrultusunda tavzih kurumu ile de hüküm fıkrasının sınırlandırılması veya genişletilmesi ya da değiştirilmesinin mümkün olmadığı Mahkemece dikkate alınmamıştır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuksal olgular gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün yargılama ve vekalet ücreti kısmına eklenmek üzere;

“Davacılar ... ve ... lehine kabul edilen maddi tazminat miktarları yönünden yürürlükteki A.A.Ü.T göre ayrı ayrı belirlenen 1.000,00 TL vekalet ücretinin davalılar Antalya ... Otelcilik Turz. İnş. Taş. Ltd. Şti., ... Tur. Turz. Taş. Seyahat İnş. Tic. Ltd. Şti., davalı ... mirasçıları ve ... Sigorta A.Ş.’den (sigorta şirketi poliçe limiti dahilinde sınırlı sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılar ... ve ...’e ayrı ayrı verilmesine,” miktar ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde ... ve ...'e iadesine, 17.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/91, Karar No: 2013/17236, Tarih: 01.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/91 E.  ,  2013/17236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk. Mahkemesi’nce verilen 29.09.2011 tarih ve 2007/34-2011/175 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait 'Kamu Yönetiminde Etik ve Bir Sorun Alanı Olarak Yozlaşma' adlı kitabında müvekkilinin doktora tezinden intihal yapıldığını, detaylı inceleme sonucu davalının kendisine ait doktora ve yüksek lisans tezinde de müvekkilinin doktora ve yüksek lisansından intihal yaptığının tespit edildiğini, hem sistematiklerin yer değiştirilerek hem de ifadelerin aynen alındığını, atıf da yapılmadığını, FSEK'ten doğan haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, 50.000 TL manevi ve 500.00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kitabının 'Kamu Yönetiminde Etik ve Yönetsel Bir Sorun Olarak Yozlaşma' adlı doktora tezinden hareketle hazırlandığını, intihalin olmadığını, önceye dayalı bilimsel eserlerden yararlanıldığını, tamamen bilimsel özellik taşıdığını, iddia edilen sistematik ve başlıkların davacıya ait olmadığını, çalışmalarının özgün nitelik taşımadığını, içerik, kullanılan kaynak ve sistematiğin tamamen farklı bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait yüksek lisans tezinden davalının yüksek lisans tezi hazırlanırken intihal boyutunda yararlanmanın olduğu, davacıya atıf yapılmadığı, yine davalıya ait doktora tezinde de davacıya ait doktora tezinden sistematik olarak faydalanıldığı, dolayısıyla davalının doktora tezine bağlı olarak yayınladığı kitapta da aynı şekilde yararlanmanın söz konusu olduğu, davacının mali ve manevi haklarına tecavüzün bulunduğu gerekçesiyle 266,66 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 20,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1680, Karar No: 2013/23420, Tarih: 10.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1680 E.  ,  2013/23420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın fazla olduğuna, hükmün açıklanmasını geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/10/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Sanık pat pat diye tabir edilen aracı kullanırken taksirle, tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet vermiştir. Hakkında hükmedilen 2 yıl 11 ay hapis cezası hem erteleme kapsamında hem de adli para cezasına çevrilebilmektedir.

Mahkeme hükmedilen sonuç hapis cezasını “sanığın suçun işlenmesinden sonraki hareketleri, işlediği suçun anlam ve son ucunu kavrayamaması, sanık hakkında hükmolunan cezanın aynen infazı halinde cezadan elde edilmesi düşünülen caydırıcı ve uslandırıcı amaca ulaşılacağı yolunda mahkememizde kanaat hasıl olduğundan, sanığa verilen hapis cezasının adli para cezası ile tedbirlerden birine çevrilmesine, ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına” karar vermiştir.

Sanık suç tarihinde 81 yaşında olup infaz aşamasında 85 yaşında olacaktır. Bu yaştaki kişi bakımından cezanın “caydırıcı ve uslandırıcı” olması ceza adalet sisteminin kabul ettiği bir amaç değildir.

Sanığın trafik kazası sonrası yaralı ile ilgilenmemesi ve olayı kendince yorumlaması mahkemece aleyhine değerlendirilmiştir. “İşlediği suçun anlam ve son ucunu kavrayamaması” gerekçesi sanığın kusur yeteneğini ortadan kaldıran akıl hastalığı olduğu anlamındadır ve bunun araştırılması gerekir. Çünkü akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. (TCK, m.32/1)

Dosya içindeki belgelerden de anlaşılacağı gibi sanığın birçok sağlık sorunları vardır. Bu kişinin ceza evinde kalması hem kendisi hem de cezaevi idaresi için birçok sorun ve külfet getirecektir. Bu aşamada sürekli hastalık ve yaşlılık nedeniyle özel af talepleri gündeme gelecek ve bunlarla uğraşılacaktır.

Ölenin mirasçıları davaya katılmadıkları gibi sanıktan şikayetçi olmamışlardır.

Sonuç olarak, cezanın ertelenmeyip infazına karar verilmesi, 85 yaşındaki sanığı uslandırma veya başkaları için caydırıcı bir durum olmayacak olduğuna göre hapis cezasının ertelenmesi veya sanığın kabul etmesi halinde adli para cezasına çevrilmesi gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/1212, Karar No: 2020/11324, Tarih: 09.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/1212 E.  ,  2020/11324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18 ile 1163 sayılı Kanunun Ek 2/son maddelerine göre Hazinenin ve ilgili Bakanlığın bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Tarım ve Orman Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada kooperatif tüzel kişiliğinin, Hazinenin ve ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye, ilgili Bakanlığa ve Türkiye Hayvancılık Kooperatifleri Merkez Birliği tüzel kişiliğine bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16645, Karar No: 2019/9493, Tarih: 10.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16645 E.  ,  2019/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 16/02/2015 tarihinde karar verilmesine rağmen sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 02/03/2015 tarihinde hükmü temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE, 10.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7433, Karar No: 2023/6733, Tarih: 08.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/7433 E.  ,  2023/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına direnilmiş olmakla; direnme kararının davalılardan Toroslar Elektrik Dağıtım AŞ (...) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca, direnme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın elektrik dağıtım şebekelerindeki arıza onarım ve bakım işlerini ihale yoluyla 24.04.2009 tarihinde davalılar Kılıçbey Elektrik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. (Kılıçbey Şirketi) ile Baran Müh. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. (Baran Şirketi) ortaklığına verdiğini, müvekkilinin 24.04.2009 tarihinde elektrik bakım onarım teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, 24.04.2011 tarihindeki ihaleyi davalılardan Kılıçbey Şirketinin, 24.04.2013 tarihindeki ihaleyi ise davalı son alt işveren Orintaş Ortadoğu İnşaat Taahhüt ve Tic. Ltd. Şti.’nin (Orintaş Şirketi) aldığını, asıl işveren ...’ın özelleştirilmesi sonucunda ihale süresi dahi bitmeden 31.03.2014 tarihinde müvekkilinin iş sözleşmesinin feshedildiğini, davalı ... ile diğer davalılar arasında yapılan ihale şartnamesinin 17.1 maddesine göre “Yüklenici, 15. maddede belirtilen personele elektrik kuvvetli akım tesislerinde yüksek gerilim altında çalışma izin belgesi eğitimi (EKAT) programını tamamlatacaktır.”, 17.12 maddesine göre de “Yapılacak olan eğitimle ilgili tüm giderler yükleniciye aittir. Bu giderler ile ilgili personelinden hiçbir ücret alamaz ve ücretinden kesinti yapılamaz.” düzenlemeleri bulunduğu hâlde davalılar Kılıçbey Şirketi ve Baran Şirketinin ihale şartnamesine aykırı şekilde müvekkilinden eğitim giderini talep ettiğini, müvekkilinin de bu bedeli 2009 yılının ikinci ya da üçüncü ayında davalı Kılıçbey Şirketi veya Baran Şirketinin muhasebecisi olan N.B’nin posta çeki hesabına havale ile gönderdiğini, çalışma süresi boyunca tüm yol ve yemek giderlerini müvekkilinin karşıladığını, yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi karşılığı ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, EKAT ücreti, yol ve yemek ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile diğer davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının talep ettiği ihbar tazminatının ödendiğini, EKAT ücreti ile yol ve yemek ücretlerinden müvekkili Şirketin sorumluluğunun bulunmadığını ve bu alacakların diğer şirketlerden talep edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Orintaş Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacıya tüm ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, yol ve yemek ücretleri bakımından müvekkili Şirketin davacı işçiye ödeme yapması gerektiği konusunda yükümlülüğünün bulunmadığını, müvekkilinin EKAT programından haberinin olmadığını, alt işveren Şirket olarak işçileri çalıştırdığı dönemde herhangi bir eğitim vermediğini ve işçilerden ödeme de almadığını, ihale şartnamelerine göre işçilerin giderlerinden sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

3. Davalı Kılıçbey Şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacının ihaleyi ... ... alt işveren nezdinde çalışması devam ettiğinden kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarına hak kazanamayacağını, EKAT ücretinin alınmadığını ve bu şekilde bir hakkının da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

4. Davalı Baran Şirketi davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.05.2016 tarihli ve 2014/110 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararı ile davalılardan ...’ın diğer davalılar ile arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle alacaklarının kabulüne, hakkındaki davadan feragat edilmekle davalılardan Baran Şirketi hakkında ise davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Kılıçbey Şirketi ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Kılıçbey Şirketi ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.06.2020 tarihli ve 2017/30362 Esas, 2020/7686 Karar sayılı kararı ile; davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, yol ve yemek ücretleri alacaklarının dayanağı herhangi bir sözleşme hükmü veya işyeri uygulamasının varlığının ortaya konulmadığı, davacı tanıklarının işe girerken kendilerine yol ve yemek yardımı yapılacağının söylenmiş olduğunu beyan etmelerinin söz konusu alacağın varlığını ispatlamaya yeterli olmadığı, zira tanıkların ifadelerinde yol ve yemek yardımı ödeyeceğini söyledikleri kişilerin işvereni temsile yetkili kişiler olup olmadığının anlaşılamadığı, ihale yolu ile verilen işlerde hak edişlerin kapsamının ihale evraklarında belirtildiği, somut olayda ihale şartname ve sözleşmelerinde çalışanlara yol ve yemek yardımı sağlanacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığı gibi davacı ile işverenleri arasında bu yönde yazılı bir sözleşmenin de bulunmadığı, yol ve yemek ücretlerinin varlığı her türlü şüpheden uzak, tereddüte mahal bırakmayacak ve hüküm kurmaya yetecek şekilde ispatlanamadığından taleplerin reddi ile ihbar ve kıdem tazminatlarının da bu yardımlar dikkate alınmaksızın yeniden hesaplanması gerektiği, Mahkemece Elektrik Kuvvetli Akım Tesislerinde Yüksek Gerilim Altında Çalışma İzin Belgesi belgesinin alınabilmesi karşılığında ödenmesi gereken ücretin davacı tarafından ödenip ödenmediğine ilişkin araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile talebin kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, davalı ... vekili tarafından temyiz aşamasında sunulan 30.04.2014 tarihinde tazminat ödemesi açıklamalı 1.347,30 TL ödeme yapıldığına ilişkin dekont sureti uyarınca söz konusu ödemenin davacıya yapılıp yapılmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Direnme Kararı