muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2058, Karar No: 2021/3434, Tarih: 07.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2058 E.  ,  2021/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12.09.2019 tarih ve 2018/493 E. - 2019/362 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin Yahya Kemal Beyatlı’nın varisleri olduklarını, murislerinin bütün eserleri üzerindeki hakların FSEK 19. ve 63. maddeleri çerçevesinde müvekkillerine intikal ettiğini, davalıların bu büyük ustanın eserlerini hak sahiplerinden izin almadan haksız ve hukuka aykırı bir surette basıp, çoğaltmakta ve satmakta olduğunu, 2005 yılında bastıkları “YAHYA KEMAL BEYATLI” adlı kitapta şairin hayatına ilişkin anekdotlar ve resimleri yanısıra şiirlerinin bir kısmına da yer verildiğini, söz konusu kitabın eğitim, öğretim amaçlı bir kitap olmadığını, iktibas sınırlarını aştığını, davalıların eylemlerinin müvekkillerinin mali haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, müvekkillerinin uğradığı net zararın, FSEK 68. ve 70.maddeleri çerçevesinde ayrı ayrı tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik toplam 4.800,00 TL maddi tazminatın, her bir baskı için haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, devam eden tecavüzün ref'i ve muhtemel tecavüzün men’ine dair ihtiyati tedbir kararı verilerek davalıların Yahya Kemal Beyatlı’ya ait eserleri çoğaltmasının, yaymasının, satmasının önlenmesini, davalılar tarafından yasaya aykırı çoğaltılmış nüshaların satışının ülke genelinde durdurulmasına ve mevcutların toplatılmasına ilişkin ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiş, 17.10.2012 tarihli dilekçesi ile müddeabih yönünden davayı ıslah etmiştir.

Davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili; İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile İstanbul Kültür ve Sanat Ürünleri Ticaret A.Ş.nin aynı hükmi şahsiyetler olduğunu, davaya konu kitabın İstanbul Kültür ve Sanat Ürünleri Ticaret A.Ş. ile dava dışı Asır Ajans arasında yapılan anlaşma uyarınca basılıp çoğaltıldığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İstanbul Kültür ve Sanat Ürünleri A.Ş. vekili; müvekkilinin sözleşme ile anlaştığı üçüncü kişilerce kitabın basıldığını, haksız kazanç sağlama gibi amaçlar gütmediklerini, alenileşmiş güzel sanat eserlerinden maksadın haklı göstereceği nispet dahilinde üçüncü kişi aracılığı ile iktibas yapıldığını, tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İstanbul Kültür ve Sanat Ürünleri A.Ş. vekili; müvekkilinin sözleşme ile anlaştığı üçüncü kişilerce kitabın basıldığını, haksız kazanç sağlama gibi amaçlar gütmediklerini, alenileşmiş güzel sanat eserlerinden maksadın haklı göstereceği nispet dahilinde üçüncü kişi aracılığı ile iktibas yapıldığını, tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın 17.10.2012 havale tarihli ıslah talebi de dikkate alınmak suretiyle kısmen kabulü ile, bilirkişi raporunda hesap edilen 6.255,00 TL tutarındaki tazminatın davalılardan alınarak İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/255 Esas sayılı veraset belgesinde yazılı paylarında olmak üzere belirlenen mirasçılar ...'e 10/48, ...'e 10/48, ...'a 16/48, ...'a 4/48 ve ...'a da 8/48 oranındaki payları oranında ödenmesine, hükmolunan tazminata davaya konu basımın 2005 yılında gerçekleşmiş olması dikkati alınarak 31.12.2005 tarihinden itibaren en yüksek ticari faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine, dava tarihinden sonraki dönem yönünden davaya konu eserlerin davalılar tarafından çoğaltılmasının, yayılmasının ve satılmasının önlenmesine, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin gideri davalıdan alınmak suretiyle Türkiye genelinde yayınlanan tirajı en yüksek 3 gazeteden birinde 1 kez ilanına, davacılar yargılamada kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden kabul edilen tazminat talepleri yönünden A.A.Ü.T.'sine göre tespit olunan 3.931,00TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2977, Karar No: 2011/6393, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2977 E.  ,  2011/6393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12882, Karar No: 2013/32790, Tarih: 11.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/12882 E.  ,  2013/32790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı ve birleşen davayı kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde birleşen dosya davalısı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 13.04.2005 tarihinden, davalı tarafından iş akdinin haksız olarak feshedildiği 31.12.2007 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, davalıya ait işyerinde sabah saat 07.00-19.00 arası çalıştığını, cumartesi günlerini de çalışarak geçirdiğini, genel tatillerde ise dini bayramların birinci günü hariç çalışmaya devam ettiğini, çalıştığı süre içinde yıllık ücretli izin hakkını kullanmadığını, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, genel tatil ücretleri ile yıllık ücretli izin hakkına ilişkin alacağının da ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacağının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Hazine vekili; davacının 06.11.2006 tarihinde ve diğer tarihlerde işe gelmemesi nedeniyle işten çıkarıldığını, davacının yapmakla yükümlü olduğu görevler kendisine hatırlatılmasına rağmen ısrarla işini yapmadığını, davacının fazla mesai, yıllık ücretli izin alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil alacağının bulunmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... Sos. Hiz. Öz. Sağ. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. ve ... Teknik Destek ve İşl. Hizm. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şirketi'ne usulüne uygun tebligat yapıldığı ancak duruşmalara katılmadıkları anlaşılmıştır.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içinde davalı TC. Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yapılan yargılama sonunda davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’na harç yükletilip, yükletilemeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir.

13. maddenin j (Ek bent: 21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

2-Yapılan yargılama sonunda davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’na harç yükletilip, yükletilemeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir.

13. maddenin j (Ek bent: 21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.

Bu nedenle genel bütçeye dahil olan davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’nın Harçlar Kanunu' nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin, harcın hangi davalıdan tahsil edileceği hükümde açıkça yazılmayarak, davalı Sağlık Bakanlığı’na da harç yükletildiği anlamına gelecek şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 8 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“ 8- Davalı Sağlık Bakanlığı Harçlar Kanununun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan peşin alınan 188,60 TL. harcın sadece davalı ...Temizlik Sos. Hiz.İnş.Tah.Tic. şirketinden alınıp davacıya verilmesine”, bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12609, Karar No: 2024/2971, Tarih: 02.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12609 E.  ,  2024/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/547 E., 2022/1810 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında 28.12.2018 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediğinden İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 09.05.2019 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbirine karar verilmiştir.

2. Sanığın denetim süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiğinin sağlık kurulunun 04.02.2020 tarihli raporunda sanığın idrar tahlilinde uyuşturucu madde tespit edildiğinin denetimli serbestlik müdürlüğüne bildirilmesi ve denetim süresi içerisinde 09.06.2019 tarihinde sanığın bulunduğu araçta uyuşturucu madde ele geçirildiğinin tespit edilmesi üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.09.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

3. İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan beraat kararı verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 30.06.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, uyuşturucu madde kullanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, uyuşturucu madde kullanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, 28.12.2018 tarihinde sanığın içerisinde bulunduğu araçta uyuşturucu madde ele geçirildiği, bu olay nedeniyle sanık hakkında 09.05.2019 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, denetim süresi içerisinde, 09.06.2019 tarihinde sanığın bulunduğu araç içerisinde uyuşturucu madde tespit edildiği ve tedavi ve denetim yükümlülüğü sürecinde 04.02.2020 tarihinde idrarında uyuşturucu madde tespit edildiğinin ilgili sağlık kuruluşunca denetimli serbestlik müdürlüğüne bildirildiği, bu şekilde sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan kurulan beraat kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak, "sanığın bu şekilde 16/06/2019 tarihli eylemi ile KDAEK ihlalinde bulunduğu, hakkında henüz kamu davası düzenlenmeden 04/02/2020 tarihinde alınan numuneye dayalı olarak düzenlenen raporuna göre de ihlalden sonra yeniden uyuşturucu madde kullanarak, yerleşik uygulamaya göre zincirleme suç kapsamında tekrar aynı suçu işlediği, ilk derece mahkemesi beraat kararının isabetsiz olduğu" gerekçesiyle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan zincirleme suç hükümlerini de uygulayarak mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 20.05.2019 tarihinde sanığın kollukta bildirdiği adresine, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca en yakın komşusuna haber verilip 2 nolu haber kağıdı kapıya yapıştırılmak suretiyle usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, bu karara karşı itiraz yoluna gidilmediği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 06.06.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.