muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1492, Karar No: 2021/4814, Tarih: 05.04.2021

6100 sayılı HMK'nın 22. maddesi uyarınca "Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına herhangi bir engel bulunduğu yahut iki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesinde tereddüt ortaya çıktığı takdirde, yetkili mahkemenin tayininde, ilk derece mahkemeleri için bölge adliye mahkemelerine, bölge adliye mahkemeleri için Yargıtaya başvurulur."

HMK'nın "Kanun Yolları" başlıklı sekizinci kısmının birinci bölümünde "istinaf” kanun yolu düzenlenmiş ve 341. maddesinin (1) numaralı fıkrasında "İlk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar ile ihtiyati tedbir, ihtiyati haciz taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmünü içermektedir.

HMK'nın 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (ilk derece) mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise HMK'nın 341/1. maddesinde "ilk derece mahkemelerinden verilen ... ihtiyati tedbir ... taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmü ile istinaf olarak açıkça belirtilmiştir.

694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. maddesi ile 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri hakkında Kanuna ek 1. maddenin 1. fıkrasında: "Bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinin 25. madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğinin uygulanması durumunda Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelenmesinde, karar tarihi itibariyle yetkili bölge adliye mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan bölge adliye mahkemesince sonuçlandırılır.

Dosya kapsamından , dava tasarrufun iptali istemli olarak 09/12/2016 tarihinde Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış ve mahkemece 15.06.2017 gün, 2016/701 Esas, 2017/384 Karar sayılı kararıyla yetkisizlik kararı verilmiştir.İlgili karara karşı davacı ... İflas Masası vekili tarafında istinaf kanun yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi 22.02.2018 gün, 2018/557 Esas, 2018/250 Karar sayılı ilamıyla açılmış olan dava, haksız fiil niteliğindeki muvazaa hukuksal nedenine dayalı olduğundan, HMK'nın 16. maddesi gereğince, zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi olan Bursa Asliye Hukuk Mahkemesince davaya bakılabileceği gibi, davalının yerleşim yeri İstanbul olması nedeniyle, İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemelerince de davaya bakılabilecektir. Davacı da seçimlik hakkını kullanarak, davayı Bursa Asliye Hukuk Mahkemesinde açmıştır. Bu durumda yetki itirazının reddi ile, mahkemece davanın esasına girilmek suretiyle tarafların delillerinin toplanması, sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmediği gerekçesiyle davacı ... İflas Masası vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne; Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15/06/2017 tarih 2016/701 E.-2017/384 K. sayılı kararının HMK'nın 353/1(a)3. maddesi gereğince kaldırılmasına ,davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. Maddeleri gereğince; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1115, Karar No: 2018/13689, Tarih: 18.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/1115 E.  ,  2018/13689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, mülga 2510 sayılı ... Kanunu kapsamında göçebe hayatı yaşadıkları iddiası ile aile temsilcisi olarak başvuran davalı ... ve ailesinin, Mahalli ... Komisyonu'nun 29.06.1998 tarih ve 57 no'lu kararı ile tarımsal ... hak sahipliğini elde etmesi nedeniyle dava konusu 2756 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına 28.12.2007 tarihinde tescil edildiğini, ne var ki davalı ...'in başvuru öncesi sigortalılık kaydı bulunduğunun tespiti üzerine Mahalli ... Komisyonu'nun 15.06.2011 tarih ve 39 no'lu kararı ile 29.06.1998 tarihli komisyon kararı ve hak sahipliğinin iptal edildiğini ileri sürüp tapunun iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılar, Mahalli ... Komisyonu'nun 15.06.2011 tarih ve 39 no'lu iptal kararının iptaline ilişkin idari yargıda açılan davanın sürdüğünü, eldeki davada bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hak sahipliğinin iptaline ilişkin komisyon kararın kesinleşen idare mahkemesi kararı ile iptal edildiği ve tescile dayanak olan hak sahipliği kararının ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 fıkrası uyarınca esastan reddedilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18.102018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1687, Karar No: 2020/3859, Tarih: 02.07.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1687 E.  ,  2020/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasında davanın reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Köyü, ... Mahallesi ... Koyu Mevkii 623 nolu orman bölgesinde 27.06.2011 tarihinde yangın çıktığını, ... .. Orman İşletme Şefliği tarafından düzenlenen 07.07.2011 tarihli tutanak ile, yangına elektrik nakil hatlarının sebep olduğunu, elektrik hatlarının bakım ve onarımından davalıların sorumlu bulunduğunun tespit edildiğini, davalılar hakkında ceza davası açıldığını belirterek; yangın nedeni ile meydana gelen 116.556,35 TL yangın söndürme gideri ve 22.341,00 TL ağaçlandırma gideri olmak üzere toplam 138.907,35 TL zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı; olayda kusurlarının bulunmadığını belirterek; davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince; dava konusu orman yangınına ilişkin olarak davalılar hakkında taksirle orman yangınına neden olma, genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçlarından dolayı ceza davası açıldığı, ceza davasında keşif yapıldığı, bilirkişi raporu aldırıldığı, yangının enerji nakil hatlarından kaynaklanmadığının tespit edildiği ve yargılama sonunda davalı/sanıkların beraatine karar verildiği, ceza dosyasında alınan bilirkişi raporları ile eldeki dava dosyasında bulunan bilgi ve belgelerden oluşan zararın davalıların eylemlerinden kaynaklandığına dair yeterli delil bulunmadığı, davalıların ihmallerinin olduğuna dair kusur atfedilecek somut bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davaya konu yangının elektrik nakil hatlarından kaynaklandığı konusunda kolluk kuvvetleri ve orman idaresi tarafından kesin bir tespit yapılmadığı, olay sırasında mevcut olan rüzgarın enerji nakil hattındaki telleri birbirine değdirdiğine dair herhangi bir iz ve emarenin bulunmadığı, ceza yargılamasında da yangının enerji nakil hattından kaynaklandığının tespit edilemediği ve sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, davacının yangının yüksek gerilim hattı ve trafosundan kaynaklandığını ispatlayamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle, maddi zararın tazminine ilişkindir.

Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle, maddi zararın tazminine ilişkindir.

6098 sayılı yeni Türk Borçlar Yasası’nın 69’uncu ve önceki 818 sayılı Borçlar Yasası’nın 58’inci maddelerinde “bir binanın veya diğer yapı eserlerinin malikleri, bunların yapımındaki bozukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden” sorumlu ve bir kusurları söz konusu olmaksızın “doğan zararı gidermekle yükümlü” tutulmuşlardır. Bu sorumluluğa öğretide “kusursuz sorumluluk” veya daha geniş tanımıyla “kusura dayanmayan nesnel sebep sorumluluğu” denilmektedir. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi ) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığının çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğunu ortadan kaldıran, bir başka deyişle, zarar ile yapımdaki bozukluk ve özen eksikliği arasında uygun “nedensellik bağı”nı kesen nedenler ise mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru ve üçüncü kişinin kusuru olarak belirlenmiştir.

Buna göre, elektrik iletim direkleri de maddede belirtilen imal olunan şey kapsamında olduğundan, elektrik iletim direklerinin sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden doğan zarardan kusursuz olarak sorumludur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 266.maddesinde hakimin bilirkişiye başvurması gereken haller; çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren haller olarak düzenlenmiştir. Yine aynı Kanun'un 281.maddesinde mahkemenin bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da isteyebileceği ve gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği ayrıca 282. maddesinde de hakimin, bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendireceği açıklanmıştır.

Ceza mahkemesince verilen beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliği, illiyet gibi esasların hukuk hakimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır. Hemen belirtilmelidir ki, hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız değildir. Öğreti ve uygulamada hukuk hakiminin, maddi olaylara ve özellikle fiilin hukuka aykırılığına ilişkin olarak ceza hakimi tarafından yapılan tespitlerle bağlıdır. Hukuk hakiminin

ceza mahkemesi kararındaki maddi olgularla bağlılığının ölçüsü; beraat kararında suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin kesin olarak, delilleriyle tespit edilip edilmediğidir. Ceza mahkemesinin, kusurun ve zarar miktarının takdiri hususundaki kararı, fiilin işlendiği sabit olduğu halde, kusurluluğa ya da kusursuzluğa ilişkin saptaması, hukuk hakimini bağlamaz. Hukuk hakimi, ceza mahkemesinin kusura ilişkin değerlendirmesiyle ve buna etkili tespit edilen olgularla bağlı kalmaksızın, taraflarca ileri sürülen delilleri toplayıp tümünü birlikte değerlendirerek bir sonuca varmalıdır.

Dosyanın incelenmesinde; davalılar ...'nin, yangına konu ... Mahallesinden ... Sitelerine giden elektrik enerji nakil hattının ... Sitesine kadar olan kısmında işletme sorumlusu oldukları, davalı ...'in ise... Sitesinde daire sahibi ve site yetkilisi olduğu, jandarma tarafından düzenlenen olay yeri görgü ve tespit tutanağında; elektrik hattının dibinden bir toz bulutunun havaya kalktığını, sonrasında ormanlık alan içerisinde dumanlar çıktığını, çok kısa süre sonra alevlerin yükselerek etrafa yayıldığını, ayrıca yüksek gerilim hattına ait elektrik tellerinin rüzgarın etkisiyle temas ettiğinin ve sesler geldiğinin duyulduğunu, ayraç direğin dip kısmında ve bir sonraki direğin dibinde küllerin olduğunun belirtildiği, Orman İdaresinin 07.07.2011 tarihli tutunağında ise olay anında fırtına olduğunun beyan edildiği, Meteroloji Genel Müdürlüğünün 04.06.2013 tarihli yazısına ekli meterolojik bilgiden de, olay günü havanın rüzgarlı olduğu anlaşılmıştır.

Diğer taraftan, dava konusu yangın nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında olaya ilişkin görgüleri bulunan tanıkların alınan ifadelerinde özetle; yangına enerji nakil hatlarının sebep olduğunu belirttikleri anlaşılmıştır.

İlk derece Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli celsesinde keşif yapılmasına karar verilmiş ancak sonraki celselerde ceza davasında verilen beraat kararı nazara alınarak ceza davasının kesinleşmesi beklenilmiş, böylece dosya kapsamında keşif yapılmayıp bilirkişi raporu da alınmamıştır.

İlk derece Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli celsesinde keşif yapılmasına karar verilmiş ancak sonraki celselerde ceza davasında verilen beraat kararı nazara alınarak ceza davasının kesinleşmesi beklenilmiş, böylece dosya kapsamında keşif yapılmayıp bilirkişi raporu da alınmamıştır.

Davaya konu yangın nedeniyle, davalılar ... İşletmesinde müdür olarak görev yapan dava dışı ... hakkında genel güvenliği taksirle tehlikeye sokulması suçundan, davalı/sanıklar... hakkında taksirle orman yangınına neden olma suçundan açılan ceza davasında; hükme esas olan ve ...'dan talimat yoluyla alınan bilirkişi raporunda; 14.07.2011 tarihinde... Elektrik Dağıtım A.Ş.... tarafından tespit talebinde bulunulması üzerine yapılan keşif sonucu Elektrik Teknik bilirkişisi tarafından hazırlanan 26.07.2011 tarihli raporda enerji nakil hattında yangın çıkması için teknik bir belirtinin olmadığının tespit edildiği nazara alınarak enerji nakil hattında iletkenlerin birbirine değmesi veya izolatör çatlağı kanalı ile topraklanmış direğe değmesi neticesinde seksiyoner sigortası atacağı, gereğinde ana merkezdeki disjoktör açacağı iletkenler birbirine değerse aynı zamanda birbirine değen noktalarda aklardan iletkenlerin hasarlanacağı, kış aylarında veya yağmurlu havalarda zaman zaman izolatörlerde korozyonlar olabileceği bu korozyonların yaz aylarında olmayacağı, yangının enerji nakil hattından kaynaklanmadığına ilişkin görüş bildirildiği görülmüştür.

Davalılar ve dava dışı Ali Karabıyık hakkında açılan ceza davasının yapılan yargılaması neticesinde; bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların suçsuzluk karinesini ortadan kaldıracak güçte delil bulunmadığı ve şüpheden sanığın yararlandırılmasının temel bir hukuk ilkesi olduğu gerekçesiyle davalılar .. İşletmesinde müdür olarak görev yapan... hakkında genel güvenliği taksirle tehlikeye sokulması suçunu ve davalı/sanıklar ... hakkında taksirle orman yangınına neden olma suçunu işledikleri sabit olmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların müsnet suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verildiği ve kararın Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 15.05.2017 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Böylece, ilk derece mahkemesince dava konusu yangının çıkış nedeni ve davalıların sorumluluğunun tespitine yönelik bilirkişi raporu alınmadan, olay tarihindeki mevzuat uyarınca sorumlulukları açıklığa kavuşturulmadan, ceza davasında da suçun işlenmediği hususunda kesinlik bulunmayan beraat hükmünün görülmekte olan dava yönünden bağlayıcı olmadığı dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Böylece, ilk derece mahkemesince dava konusu yangının çıkış nedeni ve davalıların sorumluluğunun tespitine yönelik bilirkişi raporu alınmadan, olay tarihindeki mevzuat uyarınca sorumlulukları açıklığa kavuşturulmadan, ceza davasında da suçun işlenmediği hususunda kesinlik bulunmayan beraat hükmünün görülmekte olan dava yönünden bağlayıcı olmadığı dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde; ilk derece mahkemesince yapılacak iş; ceza dosyasındaki delil yetersizliğine yönelik beraat kararının bağlayıcı olmadığı dikkate alınarak; uzman elektrik bilirkişilerinin de içinde bulunduğu, 3 kişilik bilirkişi kurulundan olay tarihindeki mevzuat ve kusursuz sorumluluk ilkesi gereği rapor alınarak, öncelikle yangının çıkış nedenini duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespit etmek ve davalıların yangının meydana gelmesinde kusurunun bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla meydana gelen zarardan sorumlu olup olmadığı konusunun net olarak belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurmak olmalıdır.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371.maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/455, Karar No: 2018/7146, Tarih: 22.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/455 E.  ,  2018/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında belirlenen temel cezadan, dava açıldıktan sonra giderilen zarar nedeniyle TCK'nin 168. madde 3. fıkra 2. cümlesi uyarınca, en fazla 1/3 oranında indirim yapılması gerekirken, 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmiş olması,

2- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi

gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5496, Karar No: 2014/15139, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5496 E.  ,  2014/15139 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 3. İş Mahkemesince verilen 05.11.2013 günlü ve 2009/1093-2013/370 sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine vekiline tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.