muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1229, Karar No: 2023/9045, Tarih: 24.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1229 E.  ,  2023/9045 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 01.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/713 Esas, 2015/882 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; işi gereği şehir dışına çıkmak zorunda olduğundan denetime uyamadığına, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; işi gereği şehir dışına çıkmak zorunda olduğundan denetime uyamadığına, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

Olay günü sanık ve dava dışı arkadaşının Şahintepesi Bornova'ya bakan yüzünde araç içerisinde oturdukları, rutin kimlik kontrolü yapan kolluk görevlilerinin kimlik kontrolü yapmak üzere araca yaklaştıkları, sanık ile dava dışı arkadaşının araçtan indikleri, bunun üzerine açık kalan araç kapıları nedeni ile araç içinde sürücü koltuğunda peçete üzerinde naylon poşet içerisinde esrar maddesinin fark edildiği, sanığın maddenin esrar olduğunu, kendisine ait olduğunu ve içmek için satın aldığını söylemesi nedeni ile işlem yapıldığı, bunun üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanık hakkında denetim tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanık hakkında hükmedilen denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, sanığın 18.03.2015 tarihindeki vaka

sorumlusu ile olan görüşmesine mazeret bildirmeksizin gitmediği ve bu yüzden uyarıldığı, uyarı yazısının 26.05.2015 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiği, sanığın uyarıdan sonra bu defa yine kendisine önceden tebliğ edilen 27.07.2015 tarihindeki uzmanla olan görüşmesine mazeretsiz gelmediğinden infaz dosyasının kapatıldığı, sanığın hakkında hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik kararına haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen mazereti olmaksızın uymadığı, başka şahıs ile birlikte içinde bulunduğu araç içinde ele geçen uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu söyleyerek suçun meydana çıkmasına hizmet ve yardım ettiğinden cezasından 5237 sayılı Kanun'un 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince indirime gidildiği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz."

hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık

hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 01.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri karar tebliğinin bildirdiği adrese çıkarılmadığı, farklı adresinden iade edilmesi üzerine yine farklı bir adresine 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliğe çıkarıldığı dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, kaldı ki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, 24.12.2015 tarihli vaka sorumlusu görüşmesine gelmemesi nedeniyle uyarılmasının ardından başvurarak görüşmelere katıldığı ancak 29.07.2015 tarihli görüşmeye katılmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı, kovuşturma şartının bu sebeple de gerçekleşmemiş olduğunun gözetilmediği, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/713 Esas, 2015/882 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/651, Karar No: 2014/3031, Tarih: 10.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/651 E.  ,  2014/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5595, Karar No: 2012/39670, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/5595 E.  ,  2012/39670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın başlık bölümünde, sanığın gözaltında geçirdiği sürenin 5271 sayılı CMK'nun 232/2-d maddesine aykırı olarak gösterilmemesi ve bu sürenin 5237 Sayılı TCK md 63 uyarınca mahsubuna karar verilmemesi mahallinde düzeltilir ve infaz aşamasında dikkate alınabilir hata olarak görülmüştür.

Olay tarihinde alkol alıp çevreye rahatsızlık vermesi nedeni ile polis ekiplerince işlem yapılan sanığın doktor raporu alınmak üzere ...'ne götürüldüğünde, acil serviste bulunan şoklama (Defibrilatör) cihazına yumruk atarak zarar vermesi ve ardan yaklaşık 3 saat geçtikten sonra bu kez çıkış raporu alınmak üzere aynı hastaneye götürüldüğünde acil giriş kapısı üzerindeki “dikkat kapı çarpar” tabelasına kafa atarak zarar vermesi nedeniyle TCK'nun 43/1. maddesinde öngörülen zincirleme şekilde mala zarar verme suçunun oluştuğu gözetilmeden tek suçtan mahkumiyet kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek mercii 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5. fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının belirtilmesi karşısında, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında

5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrası gereğince hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca sanık hakkında üç yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, denetim süresinin 3 yıl olarak belirlenmesine ilişkin bölümünün hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22008, Karar No: 2015/44433, Tarih: 04.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/22008 E.  ,  2015/44433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; olaydan 1 ay önce sanık ... kullanmış olduğu telefondan, katılana mesaj atarak ve arayarak ilişki kurmaya çalıştığı, katılanın bu mesajlara karşılık verdiği, yaklaşık bir ay boyunca birbirlerine cinsel içerikli mesajlar gönderdikleri, olay günü sanık İzlem'in katılanı arayarak birlikte olmak istediğini söylemesi üzerine, dışarda biryerde buluşup, birlikte sanık İzlem'in evine gittikleri, yapmış oldukları plan gereğince diğer sanıklar ... ve ...'un evin bir başka odasında saklandıkları, katılanın yatak odasına geçtiği sırada sanıklar ... ve ...'un odaya girdikleri, sanık ...'ın “kurban kendi ayağıyla geldi, karımla birlikte olmaya geldin, ama seni yakaladık” dediği, yanlarında zincirle bağlı bir köpek tuttukları, katılandan, ceplerini boşaltmasını istedikleri, katılanın cebindeki 2 adet cep telefonu ve 2000.-TL parayı sanıklara verdiği, daha sonra sanıkların tekme ve yumrukla katılanı darp etmeye başladıkları, ellerindeki bıçakla bacaklarına vurdukları, sigara yakıp, katılanın bacağında söndürdükleri, sanık ...'un da zincirini elinde tuttuğu köpeği katılanın üzerine saldığı, köpeğin katılanı başından ısırdığı, daha sonra katılana 3 adet boş senet imzalattıkları, sanık ...'ın “gerekirse evini arabanı satıp, senetleri ödeyeceksin, yoksa mafyaya veririz” dediği, sanık İzlem'in annesinin katılanı görerek, “ben bunu tanıyorum, yazıktır, bırakın gitsin” demesi üzerine katılanı serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların üzerlerine atılı yağma suçunun sübut bulduğu gözetilmeksizin, olayda sanıkların mal edinme ve haksız menfaat sağlama amaçlarının olmadığı gerekçesiyle yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ....vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38060, Karar No: 2013/6020, Tarih: 18.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/38060 E.  ,  2013/6020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 17.09.2012 tarih ve 2011/1659 E. ve 2012/29914 sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2012 tarih ve 2010/14699 sayılı itiraznamesiyle, katılan hakkında alınan geçici ve kesin raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığı ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 62 ve 51. maddelerinin uygulanmama gerekçesinin yasal ve dosya kapsamına uygun olmadığı belirtilerek, Dairemizin onama kararının kaldırılarak mahkemenin sanık hakkındaki yaralama suçuyla ilgili mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi talep edilmiş olup, 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları gereğince dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ... hakkında Adli Tıp Kurumundan alınan 30.11.2008 tarihli raporda, katılanın sol kolda poteriyor trıseps üzerinde cilt, cillt altı ve kas dokusunu içine alan kesici alet yarasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığının mütalaa edildiği, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi, ... Hastanesinden alınan geçici raporda yaranın 8x2 cm.lik derin kesi olduğunun belirtildiği, yargılama safhasında katılanın sol kolundan yaralandığının anlaşıldığı bu nedenle Adli Tıp Kurumundan alınan raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu,

5237 sayılı TCK'nin 62 ve 51. maddelerinin uygulanmama gerekçesinde, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ve suçu işledikten sonra pişman olup olmadığı hususları değerlendirip sanığın bir daha suç işlemeyeceğine dair olumsuz kanaate ulaşılarak sanığa verilen cezanın ertelenmediği ve sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığı belirtilmiş olup gerekçenin yasal, yeterli ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının talebi yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7904, Karar No: 2017/21059, Tarih: 12.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/7904 E.  ,  2017/21059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraf ehliyeti, bir davada taraf olabilme yeteneğini ifade eder. Taraf ehliyeti, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekil olarak anlaşılmalıdır Buna göre; medeni haklardan yararlanma ehliyeti bulunan her gerçek yada tüzel kişi davada taraf ehliyetine sahip kabul edilmelidir. Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 520 (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 620) ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklığın taraf ehliyeti yoktur. Bu nedenle, adi ortaklığa ilişkin davalarda, adi ortaklığı oluşturan kişilerin taraf olarak hep birlikte hareket etmeleri gerekir. Adi ortaklık tarafından açılacak davaların iştirak halinde mülkiyet hükümleri gereği bütün ortaklar tarafından birlikte açılması gerekir. Adi ortaklığa karşı açılacak davalar yönünden ise; ikili bir ayrım yapmak gerekecektir. Davanın konusu paradan başka bir şey ise davanın bütün ortaklara karşı birlikte açılması (mecburi dava arkadaşlığı), davanın konusu para ise; ortaklar bu borçtan müteselsil sorumlu bulunduklarından ortaklardan biri, bazıları yada tümüne karşı (ihtiyari dava arkadaşlığı) dava açılabilecektir. Zira 6098 sayılı TBK.'un 163. Maddesi uyarınca "Alacaklı, borcun tamamının veya bir kısmının ifasını, dilerse borçluların hepsinden, dilerse yalnız birinden isteyebilir. Borçluların sorumluluğu, borcun tamamı ödeninceye kadar devam eder".

Taraf ehliyeti, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince dava şartlarından olup, taraflarca ileri sürülmese dahi, mahkemece re'sen nazara alınabilecektir.

Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 638. maddesine göre; ortaklık sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça adi ortaklar birlikte ya da temsilci vasıtasıyla üçüncü kişilere karşı deruhte etmiş oldukları borçlardan müteselsilen sorumlu olurlar. Bu hükme göre alacağa ilişkin bu davanın adi ortakların müteselsil sorumluluğuna dayalı olarak her birine karşı açılması mümkündür.