muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4894, Karar No: 2008/1700, Tarih: 07.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/4894 E.  ,  2008/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2006

Davacı,  davalı işveren nezdinde 15.9.2000-23.10.2003 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbitedildi.Davacı,15.09.2000-23.10.2003 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı  olarak sürekli çalıştığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile  varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının kanıtlanması yönünden özel  bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Ne var ki bu tür kanıtlar salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı olanaklıdır. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma   bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı  çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Mahkemenin hizmet tespiti davalarının, kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kurum’a kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Ayrıca, işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Dosya içerisinde mevcut olan imzalı puantaj cetvellerinde davacının kısmi çalışmaları yer almış ve Kurum’a da aynı şekilde bildirim yapılmıştır. Ancak yargılama sırasında davacı vekili tarafından verilen 28.06.2005 havale tarihli dilekçe ile puantaj cetvellerindeki imzaların davacıya ait olmadığı ileri sürülmüştür. Bu durumda mahkemece, bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiği göz önünde tutularak, imza itirazı yapılan puantaj cetvelleri  üzerinde yöntemince uzman bilirkişiler aracılığı ile imza incelemesi yaptırılmalıdır. Yapılan inceleme sonucu, üzerindeki imzanın davacıya ait olduğu saptanan puantaj cetvellerine geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine; puantaj cetveli ibraz edilmeyen veya imzalı olmayan veya imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan puantaj cetvellerindeki süreler yönünden de bordro tanıklarının davacının çalışmasını doğrulayan anlatımları ve yapılan işin daimilik arzettiği dikkate alınarak istemin kabulüne karar vermek gerekirken, mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/693, Karar No: 2013/30811, Tarih: 27.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/693 E.  ,  2013/30811 K.**

* MOBBİNG

* İŞÇİYE PSİKOLOJİK TACİZ

* İŞÇİNİN STRESLİ ÇALIŞMA ORTAMINDA BULUNMASI NEDENİYLE RAHATSIZLANMASI

* MOBBİNG GERÇEKLEŞMEDİĞİNİN İSPAT YÜKÜ

* İŞÇİNİN UYARI İTHAM VE KIRICI ÜSLUPLARA MARUZ KALMASI

* DİĞER İŞÇİLERDEN SOYUTLANMA

* MOBBİNG NEDENİYLE MANEVİ TAZMİNAT

* MOBBİNGİN VARLIĞI İÇİN KİŞİLİK HAKLARININ AĞIR ŞEKİLDE İHLALİNE GEREK OLMADIĞI, KİŞİLİK HAKLARINA YÖNELİK HAKSIZLIĞIN YETERLİ OLDUĞU

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 49

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 56

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

Davacı vekili müvekkilinin 1994-17.12.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini açılan işe iade davasının kabul edildiğini temyiz aşamasında olduğunu, günlük 12-13 saat çalışmasına rağmen fazla mesai alacaklarının ödenmediğini, işyerinde mobbinge maruz kaldığını belirterek manevi tazminat ve fazla mesai alacağının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ücretine fazla mesainin dahil olduğunu, personelle sık sık tartıştığını, yazılı olarak iki defa uyarıldığını, çalıştığı şubede verimli olmaması nedeniyle şubesinin değiştirildiğini ve bu nedenle iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme, dosyada bulunan davacı ve davalı tanık anlatımları ile mevcut diğer delillerin birlikte değerlendirilmesinden davacıya sistematik ve sürekli psikolojik baskı uygulandığını gösterir kuvvetli deliller bulunmadığı, kişilik hakları veya sağlığının sistematik ve ağır bir saldırıya uğradığı yönünün kuşkudan uzak delillerle yeterince ortaya konulmadığı kanaatiyle davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işyeri çalışanlarından Ş. Ç. Ü.’nün davacıya sinirli tavırlar gösterip elinde bulunan kâğıtları ve zarfı davacının masasına ve üzerine fırlattığı, bir süre sonra sözkonusu belgeleri geri alıp sinirli tavırlar sergiledikten sonra tekrar masaya fırlattığı, davacının yere düşen belgeleri topladığı, davacının bireysel pazarlama yetkilisi olarak çalıştığı sırada cari hesaplar yetkilisi olan G. B. Ç.’in davacının yerine görevlendirildiği, davacının bu görev değişikliği nedeniyle mağdur olduğu düşüncesine kapıldığı ve hastalandığı, davacının bankacılık işlemleri konusunda kurallara uygun hareket etmek istediği, bu nedenle amirleri ile sorunlar yaşadığı, uyarı, itham ve kırıcı üsluplarla baskılara maruz kaldığı, banka müdürü tarafından sorun çıkaran, uyumsuz, sevilmeyen ve kavgacı biri olarak suçlandığı, süreç içinde davacıya yönelik bu ve benzeri olumsuz davranışların tekrarlandığı, bir başka personelin yapması gereken işlerin sık sık davacıya verildiği, banka müdürü tarafından cumartesi günleri mesai yaptırıldığı, işyerinde düzenli bir çalışma şeklinin olmadığı, davacıyla aynı pozisyonda olan diğer çalışanlara anahtar ve şifreler verildiği halde davacıya verilmediği, davacının stresli çalışma ortamında bulunmanın da etkisiyle sindirim sistemi rahatsızlığı çektiği, banka şubesinin yapılan iç denetimde düşük performans gösterdiğinin belirlendiği, davacının işyeri içindeki diğer çalışanlardan soyutlandığı, son dört ay içinde yirmişer günlük sağlık raporları aldığı, son bir yıl içinde peş peşe disiplin soruşturmaları geçirerek kendisinden savunmalar istendiği, şube içi elektronik posta ile yapılan yazışmalarda “densiz” denilmek suretiyle hakarete maruz kaldığı, yapılan yazışmalarda nezaket sınırlarının aşıldığı, davacının yaşamış olduğu olumsuzlukları işyerindeki amirine ilettiği halde sorunlara çözüm getirilmediği ve kendisinde kusur bulunduğu, yaşanılan olumsuzluklar sonunda anksiyete bozukluğu çektiği ve sağlık sorunlarıyla uğraştığı, bir yıllık maaş artışının yalnızca 1,96 olarak öngörüldüğü; davacının işyerinde yaşadıklarını “Olaylar” başlığı altında kaleme aldığı, sözkonusu yazıda tutarlılık, samimiyet ve iddia edilen hususlarla bir bütünlük görüldüğü, bu hususların mobbing teşkil ettiği tüm dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mobbinging varlığı için kişilik haklarının ağır şekilde ihlaline gerek olmadığı, kişilik haklarına yönelik haksızlığın yeterli olduğu, ayrıca mobbing iddialarında şüpheden uzak kesin deliller aranmayacağı; davacı işçinin, kendisine işyerinde mobbing uygulandığına dair kuşku uyandıracak olguların ileri sürmesinin yeterli olduğu, işyerinde mobbing gerçekleşmediğini ispat külfetinin davalıya düştüğü; tanık beyanları, sağlık raporları, bilirkişi raporu, kamera kayıtları ve diğer tüm deliller değerlendirildiğinde mobbing iddasının yeterli delillerle ispat edildiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

**SONUÇ:**Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.12.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

**KARŞI OY**

Dosya içeriğine ve özellikle taraf tanıklarının anlatımlarına göre; davacının iş ortamında çalışma arkadaşlarıyla gerekli uyumu sağlayamadığı, diğer çalışanlarla işbirliği yapmaktan kaçındığı, işyerinde zaman zaman amirleri ve diğer çalışanlarla işin yürütümünden kaynaklanan nedenlerle tartıştığı anlaşılmaktadır. Davacının işin yürütümü bakımından olumsuzluklara yol açan tutum ve davranışlarından kaynaklanan tartışmaların psikolojik taciz (mobing) olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Davacının hedef kişi olarak şeçilip kendisine karşı sistematik bir biçimde yıldırma hareketlerinin yapıldığına dair delil bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemenin davacıya psikolojijk taciz yapıldığına dair delil bulunmadığı, kişilik hakları veya sağlığının sistematik ve ağır bir saldırıya uğradığı yönünün kuşkudan uzak delillerle yeterince ortaya konulmadığına ilişkin tespit ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik yoktur.
Yargıtay — Esas No: 2014/10193, Karar No: 2014/19414, Tarih: 11.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10193 E.  ,  2014/19414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,davalı aleyhine ... 2 .Asliye Hukuk Mahkemesinde muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açtığı davanın 18/01/2012 tarih 2009-36 esas 2012/8 kararı ile kabulle sonuçlanıp kesinleştiğini bu karar sonucunda 8 parsel sayılı taşınmazdaki 7 nolu meskenin 1/2 oranında maliki olduğunu,taşınmazın davalı tarafından uzun yıllar boyunca işgal edildiğini, 5 yıllık ecrimisil bedelinin ödenmesi için davalıya ihtarname gönderdiğini ileri sürerek ecrimisil istemiştir.

Davalı,davacının kararın kesinleştiği tarihten itibaren hak sahibi olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davacının iddiaları sabit görülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle taşınmaz mirasbırakana ait iken davalıya ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği, mirasbırakan tarafından davalıya yapılan temlikte murisin ehliyetsiz olduğunun kesinleşmiş mahkeme kararı ile saptandığı, bu suretle oluşan kararlara konu işlemlerin yapıldıkları tarihten itibaren mutlak butlanla batıl olup yapılmamış sayıldıkları benimsenmek suretiyle ecrimisile karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 458.03.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3233, Karar No: 2020/4931, Tarih: 08.09.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3233 E.  ,  2020/4931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderilmeden önce sulh sözleşmesi gereği tarafların sulh olduğunu ve davacı vekilinin ibraname verdiğini bildiren 01.10.2019 tarihli dilekçeyi dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirilip sulh ve ibra belgesi sunulduğundan davanın tümü yönünden ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11416, Karar No: 2016/6904, Tarih: 22.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11416 E.  ,  2016/6904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TEMSİLCİSİ : ...

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.12.2014 tarih ve 2011/432-2014/354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, telif hakkı müvekkili şirkette olan ilköğretim 2, 3, 4 ve 5. sınıf soru bankası kitaplarının her birinden 10.000 adet olmak üzere toplam 40.000 adet basılarak çoğaltılması için dava dışı ... Ltd. Şti. ile anlaşıldığını, bununla birlikte müvekkili şirket ile davalı arasında çoğaltılan bu eserlerin yayımlanması konusunda sözleşme yapıldığını, eserlerin dava dışı ... Ltd. Şti. tarafından basıldığını, çoğaltma ve basım ücretinin ise anlaşma gereği davalı şirket tarafından dava dışı şirkete fatura karşılığı çeklerle ödendiğini, anlaşma gereği basılan 40.000 adet kitaptan 400 adedinin müvekkili şirkete fatura karşılığı teslim edildiğini, kalan 39.600 adedinin ise davalı tarafından ... Ltd. Şti.'den alındığını, fakat davalının bu eserlere ait telif ücretini ödemediğini, bu durum üzerine ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2010/42 Esas sayılı dosyası ile açılan telif tazminatı davasının yargılama sürecinde davalı ile müvekkili şirket arasında yazılı olmayan bir telif sözleşmesinin bulunduğu, basılan 40.000 kitaptan 2.000 tanesinin müvekkili şirkete teslim edildiği, geri kalan 38.000 kitap için ise davalının 30.764,80 TL telif ücreti ödemesi gerektiği, ancak davalının müvekkili şirkete 5.020,83 TL ödeme yaptığı bakiye borcunun ise 25.743,97 TL olduğu hususlarının açıklık kazandığını, dava konusu taleplerinin telif tazminatı olmasından dolayı davanın reddine karar verildiğini, söz konusu davaya ait kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden bahisle; fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 25.743,97 TL telif ücretinin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini, talep etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, %70 iskonto yapılarak telif hesabı yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, %70 iskonto yapılarak telif hesabı yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça matbaaya yapılan ödemeler ile nakit/çek/senetle yapılan ödemeler düşüldüğünde davacı tarafın toplamda 25.743,97 TL bakiye telif alacağının bulunduğunun tespit olunduğu, davacı tarafın almış olduğu 2.000 adetlik derginin bedelinin borçtan düşülmediği, 2.000 adet derginin toptan alınması halinde iskontolu bedelinin 6.600,00 TL olacağı, bu miktar da toplam borçtan düşüldüğünde 25.743,97-6.600,00=19.143,97 TL bakiye alacağın bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; 19.143,97 TL telif alacağının davalı taraftan dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte tahsili ile davacı tarafa verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.280,02 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11517, Karar No: 2017/1643, Tarih: 20.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11517 E.  ,  2017/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki konut sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat alacağına dayalı itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının dava dışı ....'ün konutunu Konut Finansmanlı ....Poliçesi ile sigortaladığını, davalının ise sigortalıya ait konutun da içinde bulunduğu .... Villaları adlı sitenin müteahhitliğini yaptığını, 10.03.2011 günü sigortalı binanın baca şapkasının kolay yanıcı fombort tabir edilen köpük ile kaplı olması sebebiyle baca ağzından çıkan duman ve kıvılcımların kolay yanıcı bu fombort malzemeyi tutuşturması ve fombort malzemenin yanarak aşağıya akması sonucu alevin baca içinde bulunan OSB'lere sıçramasıyla yangının büyüyerek binada hasara neden olduğunu, toplam 5.116,80 TL tazminatın sigortalıya ödendiğini, yangının imalat hatasından çıktığını ileri sürerek yapılan bu ödemenin tahsili için .... İcra Müdürlüğü’nün 2012/ 551 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı borçlunun takibe itiraz ettiğini, bu nedenlerle yapılan itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yangına sebebiyet veren imalat işinin davalı şirket tarafından yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda teknik olarak davalı firmanın kusurlu olup olmadığı konusunda bir görüşe varılamadığı, bu durumda "yasal halefiyet" koşullarının olayda bulunmadığı ve davacının davalıya rücu edemeyeceğinin kabulünün gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Konut Finansmanlı .... Poliçesine dayalı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda davacı taraf, meydana gelen hasardan sigortalı konutun bulunduğu kooperatif ile sözleşme yapan davalının müteahhit olarak sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.

Dava, Konut Finansmanlı .... Poliçesine dayalı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda davacı taraf, meydana gelen hasardan sigortalı konutun bulunduğu kooperatif ile sözleşme yapan davalının müteahhit olarak sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece teknik olarak davalı firmanın kusurlu olup olmadığı konusunda bir görüşe varılamayan 21.10.2015 tarihli inşaat mühendisi ve sigorta hukukçusu raporuna göre davanın reddine karar verilmişse de Dairemizin.... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/246 E. ve 2013/466 K. Sayılı dosyasında hükme esas alınan 18.07.2013 tarihli iki inşaat mühendisi ve bir mimar bilirkişiden oluşan heyet raporu da göz önüne alındığında yapı inşa edilirken bir imalat yapılmadan diğerine geçilemeyeceği, binanın ayrılmaz parçası şömine ve bacanın, dolayısıyla şapkasının da yine davalı şirket tarafından yapılmış olduğu, açıklanan nedenlerle binanın inşaatının kullanılır şekilde bitirilmesinin davalı şirket tarafından taahhüt edilmiş olması, yapım hatasından kaynaklı olarak binanın mütemmüz cüzü niteliğindeki çatı ve bacadan çıkan yangın olayı neticesinde meydana gelen hasardan binanın anahtar teslim komple yapım işini üstlenen davalı yüklenici şirketin haksız fiilde kusur ve sorumluluğu bulunduğu ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/246 E. ve 2013/466 K. sayılı dosyada mübrez emsal kararın gerekçesi ile de sabit olduğu gözetilmeden yazılı gerekçe ile gerçek zarar konusunda rapor aldırılmadan davanın reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.