muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8876, Karar No: 2012/4873, Tarih: 05.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/8876 E.  ,  2012/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ... ...'ün yapılan yargılaması sonucunda Defterdarlık mütalaası alınmadan hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca durmasına, dava dosyasının usulüne uygun mütalaa alınmasının temini için Şişli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2009 tarihli ve 2008/911 esas, 2009/651 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31/12/2009 tarihli ve 2009/1071 müteferrik sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre;

5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesindeki "soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda anılan maddedeki şartların gerçekleştiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 267. maddesinde, yaptıkları inceleme sırasında 359. maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesinin mecburi olduğu hükmünün yer aldığı, dosyada mevcut İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 31/12/2010 tarihli ve 29691 sayılı yazılarında mütalaa verme ve Cumhuriyet Başsavcılıklarına suç duyurusunda bulunma yetkisinin Denetim Grup Müdürlüğüne verildiğinin bildirildiği, Denetim Grup Müdürlüğünce usulüne uygun şekilde düzenlenmiş mütalaanın da dosyada mevcut olduğu cihetle, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.04.2011 gün ve 2010/4876/22222 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2011 gün ve KYB.2011/192269 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Bazı Kaçakçılık Suçlarının Cezalandırılmasında Usul” başlıklı 367. maddesinin aşağıdaki değişikliklerden önceki 1. fıkrası “yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı kaçakçılık veya iştirak suçlarını tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların muavinleri ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün mütalaasıyla, keyfiyetin yetkili Cumhuriyet Savcılığına bildirilmesi mecburidir” biçiminde iken,

04.04.2007 gün ve 26483 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 28.03.2007 gün ve 5615 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 20. maddesi ile 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan "defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün" ibaresi "vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın" şeklinde değiştirilerek, dava şartı niteliğindeki mütalaa vermeye yetkili makamlar,

- maliye müfettişleri,

- hesap uzmanları ile bunların muavinleri,

- gelirler kontrolörleri,

- stajyer gelirler kontrolörleri,

- vergi dairesi başkanlığı ve

- defterdarlık olarak belirlenmiştir.

08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 280. maddesi “yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şeklinde değiştirilmiş ise de mütalaa vermeye yetkili makamlarda bir değişiklik yapılmamıştır.

Anılan maddenin birinci fıkrası, 01.08.2010 tarih ve 27659 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanan 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanunun 13. maddesi ile “yaptıkları inceleme sırasında 359. maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şekline dönüştürülmüşse de 10.07.2011 gün ve 27990 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 07.07.2011 gün ve 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4. maddesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri” ibaresi “Vergi Müfettişleri ve Vergi Müfettiş Yardımcıları” şeklinde değiştirilmiştir.

16.05.2005 gün ve 25817 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 05.05.2005 gün ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun “Taşra teşkilatı” başlıklı 23. maddesinin birinci fıkrası “Başkanlığın taşra teşkilatı, doğrudan merkeze bağlı vergi dairesi başkanlıkları ile vergi dairesi başkanlığı kurulmayan yerlerde bu Kanunun 24 ve 25. maddelerindeki görev ve yetkileri haiz vergi dairesi müdürlüklerinden oluşur. Vergi dairesi başkanlıklarının kuruluş yerleri ve sayıları ile bunlara ilişkin değişiklikler Bakanlar Kurulunca belirlenir” biçiminde olup, 06.07.2005 gün ve 25867 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 13.06.2005 gün ve 2005/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına göre ise ülkemizde aralarında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının da bulunduğu 29 bölgede vergi dairesi başkanlıklarının faaliyete geçmesi benimsenmiştir.

Aynı Kanunun “Yetki devri” başlıklı 27. maddesi ise “Başkan ve her kademedeki Başkanlık yöneticileri, sınırlarını açıkça belirtmek ve yazılı olmak şartıyla, yetkilerinden bir kısmını astlarına devredebilir. Yetki devri uygun araçlarla ilgililere duyurulur” şeklinde olup, vergi dairesi başkanının Kanundaki usule göre yetkisinin bir kısmını astlarına devredebileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanunun “Atıflar ve yetkiler” başlıklı 33. maddesi uyarınca; diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağı belirtilmiştir.

Somut olay açısından; sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte belgeler kullandığı ve bir kısım defter ve sayfaların olmadığı iddiasıyla ilgili olarak inceleme yapan Vergi Denetmeni ... ve Vergi Denetmen Yardımcısı ... tarafından düzenlenen 30.05.2008 gün ve VDENR-2008-369/29 sayılı Vergi Suçu (Kaçakçılık) raporuna istinaden Gelir İdaresi Başkanlığı, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın 23.06.2008 gün ve 11871 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanı adına, Denetim Grup Müdür vekili ... tarafından imzalanmak suretiyle mütalaada bulunulduğu, aynı Başkanlığın dosyada mevcut 31.12.2010 gün ve 29691 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikâyetleri Değerlendirme Müdürlüğünün 16.09.2005 tarihli Olur'u içeriğinden 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca mütalaa verme yetkisinin, 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 27. maddesi doğrultusunda hazırlanan 16.09.2005 tarihli yetki devri Olur'una istinaden Vergi Dairesi Başkanı adına Denetim Grup Müdürlüğüne devredilerek, Denetim Grup Müdürlüğünü vekâleten yürütme yetkisinin ...’e verildiği anlaşılmaktadır.

Anılan mevzuat ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığı’nın dosyada mevcut 31.12.2009 gün ve 29691 sayılı yazısı ile İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı, Denetim Grup Müdürlüğü, İhbarlar ve Şikâyetleri Değerlendirme Müdürlüğünün 16.09.2005 tarihli Olur'u birlikte değerlendirilerek; aynı Başkanlığın 23.06.2008 gün ve 11871sayılı dava şartı niteliğindeki mütalaasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesine uygun bulunduğu gözetilerek, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz bulunduğu cihetle, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Şişli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2009 gün ve 2008/911 esas, 2009/651 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2009 gün ve 2009/1071 müteferrik sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/588, Karar No: 2025/533, Tarih: 11.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/588 E.  ,  2025/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/736 E., 2023/1341 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/484 E., 2023/32 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu Bursa ili, Osmangazi ilçesi, Adalet Mahallesi 558 ada 1 ile 580 ada 19 parsel sayılı taşınmazların kök taşınmazlarına ait kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ve taşınmazların tedavüllü tapu kayıtlarının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

Dava konusu Bursa ili, Osmangazi ilçesi, Adalet Mahallesi 558 ada 1 ile 580 ada 19 parsel sayılı taşınmazların kök taşınmazlarına ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri ve taşınmazların tedavüllü tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması,

Bundan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın kararı veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9373, Karar No: 2012/11043, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/9373 E.  ,  2012/11043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya daireye gönderilmiş,Dairemizin mahkeme hükmünün onanmasına ilişkin 10.10.2011 tarihli kararına Yargıtay C.Başsavcılığının 27.11.2011 tarihli itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/529 esas, 2012/349 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca öncelikle Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş,Dairemizin mahkeme hükmünün bozulmasına ilişkin 09.10.2012 tarihli kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemini havi Yargıtay C.Başsavcılığının 04.12.2012 tarihli yazısı Dairemize gelmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin

herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiş olduğu gerekçesine dayanılarak Başsavcılığın 27.11.2011 tarihli itirazının kabulü ile Dairemizin mahkeme hükmünün bozulmasına ilişkin 09.10.2012 tarihli kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemini havi Yargıtay C.Başsavcılığının 04.12.2012 tarihli yazısı Dairemize gelmiş olmakla,

Dairemizce Yargıtay C. Başsavcılığının talebi yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 10.10.2011 tarih ve 2010/8944 Esas, 2011/5418 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Ticaret şirket yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, somut olayda Küçükköy/İskanbul Vergi Dairesi Müdürlüğünün 25/06/2009 tarihli ve 17620 sayılı yazısına göre, 2007 yılı başı itibarı ile borçlu şirketin adresini terk ettiğinin bildirilmesi, ticaret sicilinde kayıtlı adresinde zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonunda da, şirketin 1,5 yıldır adresinde bulunmadığının tespit edilmesine göre, borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin kabulünün gerekmesi karşısında, yetkilisi sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2507, Karar No: 2017/5976, Tarih: 23.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/2507 E.  ,  2017/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

DURUŞMALI - TUTUKLU

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, müdafiinin isteği üzerine sanık ... hakkında duruşmalı, diğer sanık ... hakkında ise duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- CMK'nın 210. maddesi uyarınca olayın delili bir tanığın açıklamalarından ibaret ise bu tanığın duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiği ve daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın okunmasının dinleme yerine geçmeyeceği gözetilmeden, kolluk tarafından seri numaraları alınmış para ile satıcı oldukları iddia olunan sanıklardan uyuşturucu madde satın aldırılan ihbarcı tanık ...'ın temin edilememesi ve temin edilmesi olanaklı görülmemesi nedeniyle dinlenilmesinden vazgeçilmesi ve soruşturma aşamasındaki ifadesi ile yetinilmesi,

2- İhbarcı tanık ... ile görüşen, Cumhuriyet savcısının talimatı ile seri numarası alınan paraları tanığa verip gözetlemeyi yapan ve sanıkları yakalayarak uyuşturucu maddeleri ele geçiren tutanak düzenleyicilerinden vicdani kanı oluşturacak sayıdaki görevlilerin tanık olarak dinlenmesi,

Tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanıkların müdafileri ve sanık ...'ın temyiz itirazları ile sanık ... müdafiinin duruşmadaki savunması bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, tutuklama koşullarında değişiklik olmaması ve tutuklama tarihlerine göre sanıklar hakkındaki salıverilme isteğinin reddine, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

23.11.2017 tarihinde saat: 13.30'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...’ın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Av. ...'nun yokluğunda 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3144, Karar No: 2024/2108, Tarih: 22.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/3144 E.  ,  2024/2108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/495 E., 2016/179 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/495 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, soyut iddiaya dayanılarak mahkûmiyet verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesine uygun davranılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'in, ...dlı şirket yetkilisi ve başkalarının yargılandığı dosya kapsamında tanık olarak beyanlarının alınmasından sonra haklarında suç duyurusunda bulunulması, adı geçen şirketin 100 gün içinde bitirmeyi taahhütünü ettiği ihale kapsamındaki işin başında durması gereken teknik elemanların taahhütünü içeren noter belgesindeki 100 gün ibaresini işin süresinde tamamlanmaması üzerine 200 gün olarak değiştirerek ihale dosyasına sunmaları biçimindeki eylemleri haklarında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ...'un, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen Küçükbey'in verdiği belgenin noterde yenilenmesini istediğini, cebinde unuttuğu belgeyi tekrar bulduğunda tanımadığı bir şahsa noterde imzalatması için verdiğini, imzalanarak geri getirildiğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık ...'in, belgeyi Harun'a vererek yeniletmesini istediğini, yenilenen belgeyi kontrol şefine teslim ettiğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, belgenin sahte oluşturulduğuna bilirkişi raporunun, ihaleye ilişkin belgelerin dosya arasına alındığı anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın örtülü ikrarı, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanığın savunması, bilirkişi raporu, ihale belgeleri ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun oluştuğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Mahkeme tarafından sanığın örtülü ikrarı, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanığın savunması, bilirkişi raporu, ihale belgeleri ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun oluştuğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın sübut konusunda yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak suça konu düzenleme şeklindeki belgenin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen “kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden” olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/495 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üye ...'nın eylemin TCK'nun 204/1. Md. Kapsamında kaldığına ilişkin karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.

(K.O.)

Yazı İşl.Md.Y. A/G

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. UYUŞMAZLIK KONUSU:Çözülmesi gereken Uyuşmazlık; Suça konu belgenin TCK'nın 204/3. Maddesinde belirtilen cezayı artırıcı nedenin uygulanmasını gerektiren sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belge niteliğinde olup olmadığına ilişkindir.

2. SUÇA KONU BELGE:

" TAAHHÜTNAME

RİZE VALİLİĞİ BAYINDIRLIK İL MÜDÜRLÜĞÜ tarafından ihaleye çıkartılan ve ihalesi İncetaş İnş. Taah. Hafr. Eml. Paz. Nak. Özel Gıda. Top. Tem. Yem. İç Ve Dış Ticaret Limited Şirketi'ne kalan RİZE MERKEZ CAMİÖNÜ MAH.B-C BLOK ÖĞRENCİ YURDU GÜÇLENDİRME VE ONARIM İNŞAATI işini ben Gökay Yılmaz İNŞAAT MÜHENDİSİ, ben Süleyman Yılmaz MAKİNA MÜHENDİSİ ve ben Murat Sunar ELEKTRİK MÜHENDİSİ olarak işin başından itibaren 100 (yüz) gün süre ile üstlendiğimizi ve asgari ücretle çalışacağımızı kabul ve taahhüt ederiz.

İNŞAAT MÜH. İMZA MAKİNA MÜH. İMZA ELEKTRİK MÜH. İMZA

Bu onaylama işlem ..... adlı kişiye ait olduğunu ve dairede huzurumda imzalandığını onaylarım...

RİZE 3. NOTERİ

mühür/imza"

3. HUKUKİ MEVZUAT

a) 1512 sayılı noterlik Kanunundaki ilgili düzenlemeler.

Madde 82 – Bu kanun hükümlerine göre belgelendirilen işlemler resmi sayılır.

Noterler tarafından bu kısmın ikinci bölümünün hükümlerine göre düzenlenmiş olan hukuki işlemler, sahteliği sabit oluncaya kadar geçerlidir.