muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2060, Karar No: 2017/8732, Tarih: 31.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2060 E.  ,  2017/8732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kosman kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Deniz mahallesi 124 sk. 6/9....A adresinde bulunan ve Avrasya Pansiyon adıyla maruf taşınmazın maliki olan davalıdan kiralanması niyetiyle davalı taraf ile görüşüldüğünü ve anlaşma sağlanması sebebiyle aralarında düzenledikleri tarih bilgisi içermeyen protokole dayalı olarak 9.000,00 TL kaparo ödendiğini, daha sonra davalının kötü niyetli olarak kira sözleşmesinin imzalanmasından vazgeçerek ödenen kaparo bedelini iade etmediğini, bu paranın tahsili amacıyla....a 5. İcra Müdürlüğünün 2014/3626 esas sayılı takip dosyası ile davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, ancak davalının itirazı sebebiyle takibin durdurulmasından dolayı bahse konu itirazın iptali ile takibin devamının sağlanması ayrıca haksız itiraz sebebiyle % 20 den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı taraf ile aralarında düzenledikleri 25.07.2014 tarihli protokole göre mülkiyeti kendisine ait Avrasya pansiyon adıyla işletilen taşınmazın yıllık 30.000,00 TL bedelle kiralanması hususunda anlaşma sağlandığını, bu sebeple davacı tarafından kendisine 9.000,00 TL kaparo ödendiğini, kalan miktar olan 21.000,00 TL kira bedeli ile 7.000,00 TL depozitonun da 05.08.2014 tarihinde ödeneceğini ve ödeme tarihi itibariyle kira sözleşmesinin imzalanacağını, kiracının sözleşmeden cayması halinde kaparonun kendisine iade edilmeyeceği, kiralayan (malik) cayarsa kaparo bedeli kadar karşı tarafa tazminat ödemek durumunda kalacağının düzenleme altına alındığını, davacının dayanak protokolde belirtilen sürede bakiye miktarı ödemediği gibi sözlü olarak ve telefon mesajı ile sözleşmeden caydığını kendisine ifade ettiğini, ancak kendisinin iyi niyetli olarak ödeme süresini uzattığını ve buna rağmen karşı taraf sözleşme ve ödeme yapmadığından....a 4. Noterliğinin 13.08.2014 tarih ve 21733 yev. nolu ihtarnamesi ile kaporanın iade edilmeyeceğinin kendisine bildirildiğini, sözleşmeden cayan tarafın kendisi olmadığını ve bu yönde bir kusuru bulunmadığını, yaptığı işlemin protokole ve yasaya uygun olduğunu, haksız olan davanın reddi ile % 20 den az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile....a 5.İcra Müdürlüğünün 2014/3626 esas sayılı dosyasında 9.000,00 TL asıl alacağa yapılan takibe vaki davalı itirazının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile....a 5.İcra Müdürlüğünün 2014/3626 esas sayılı dosyasında 9.000,00 TL asıl alacağa yapılan takibe vaki davalı itirazının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan davacı/kiracı ... ile davalı/mal sahibi ... arasında imzalanan PROTOKOL başlıklı, tarihsiz belgede; işyerini kiralamak isteyen ...’tan yıllık kira olan 30.000-TL'sına mahsuben 9.000-TL'sı kapora alındığı, kiranın kalanı ile ayrıca 7.000-TL'sı depozitonun 05.08.2013 tarihinde ödeneceği, kiranın tamamen ödendiği tarihten itibaren ödeme tarihi esas alınarak taraflar arasında kira sözleşmesi düzenleneceği ve taraflardan kiracının zamanında kirayı getirmezse ve tek taraflı anlaşmayı feshederse verdiği kaporayı geri alamayacağı, mal sahibinin ise anlaşmayı tek taraflı feshederse aldığı kapora miktarı kadar tazminat ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Davacı/kiracı tarafından davalı/mal sahibi aleyhinde 14.04.2014 tarihinde başlatılan icra takibi ile işbu Protokol başlıklı belgeye istinaden ödenen 9.000-tl kapora bedelinin faiziyle birlikte tahsili talep edilmiş, davalı/mal sahibi borca itiraz ederek borcu kabul etmediğini, aksine protokol şartlarına uymayan alacaklının kendisini zarara uğrattığını bildirmiştir.

T.B.K. nun 177. maddesinde ‘’Bağlanma parası; sözleşme yapılırken bir kimsenin vermiş olduğu bir miktar para, cayma parası olarak değil sözleşmenin yapıldığına kanıt olarak verilmiş sayılır. Aksine sözleşme veya yerel adet olmadıkça, bağlanma parası esas alacaktan düşülür.’’ şeklinde, T.B.K. nun 178. maddesinde ‘’Cayma parası: Cayma parası kararlaştırılmışa, taraflardan her biri sözleşmeden caymaya yetkili sayılır. Bu durumda parayı vermiş olan cayarsa verdiğini bırakır, almış olan cayarsa aldığının iki katını geri verir.’’ şeklinde tanımlanmıştır.

Her ne kadar Mahkemece; alınan paranın niteliğini tam ve tartışmaya mahal bırakmayacak şekilde tespit etme imkanı bulunmadığı belirtilerek, Yargıtay’ın yerleşik içtihatlarına göre T.B.K. 177. madde kapsamında değerlendirilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; tarafların imzası bulunan tarihsiz belgede "taraflardan kiracının zamanında kirayı getirmezse ve tek taraflı anlaşmayı feshederse verdiği kaporayı geri alamayacağı, mal sahibinin ise anlaşmayı tek taraflı feshederse aldığı kapora miktarı kadar tazminat ödeyeceği’’ şeklinde ibare mevcut olup, davacı tarafından sözleşmeden haklı nedenle dönüldüğüne ilişkin yeterli ve kuvvetli bir delil ve iddia ileri sürülmediğine göre, taraflardan her birinin TBK nun 178. maddesinde kararlaştırıldığı gibi cayma parası karşılığında sözleşmeden dönme hakkına sahip olduğunun ve dava konusu edilen kapora bedelinin cayma cezası olarak kararlaştırıldığının kabulü gerekir. Bu durumda davacı/kiracı protokolde kararlaştırıldığı üzere belirtilen tarihte kiranın geri kalanını getirmediği ve sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğine göre davalı tarafın uğramış olduğu zarardan davacının sorumlu tutulması gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece, dava konusu paranın bir cayma cezası olarak kabul edilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 31.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2646, Karar No: 2013/6283, Tarih: 11.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2646 E.  ,  2013/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline itiraz, kayıt-kabul, alacak ve şikayet davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

...- Asıl ve birleşen davalar iflastan önce doğan bir kısım alacakların iflas masasına kaydı, iflas tasfiyesi aşamasında doğan bir kısım alacakların ise masa alacağı olarak tahsili istemine ilişkindir.

İflas alacakları iflastan önce doğmuş ve iflas masasına girebilecek alacaklar olup, bunların ödenmesi ancak tasfiye sonunda ve kesinleşen sıra ve pay cetvellerine göre yapılır (İİK.m.184, 249–250).

Masa alacakları ise iflas tasfiyesi sırasında doğan alacaklardır (İİK.m.248) ve bunların masaya kaydı istenemez; bu alacaklar iflas idaresince tam olarak ödenmelidir ve bunlara ilişkin ihtilaflar ait olduğu hukuki ilişki çerçevesinde giderilirler.

Öte yandan görev ilişkisi kamu düzeninden olup, mahkemece re’sen gözetilir.

Davacı vakıf 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Geçici ... nci maddesi uyarınca bir sosyal güvenlik kuruluşu olup, tasfiyenin devamı sırasında oluşacak alacakları 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 88 inci maddesi uyarınca ... Mahkemesi’nde dava edilebilir. Bilindiği gibi ... mahkemelerindeki yargılama usulleri; deliller ile bunların ileri sürülmesi ve değerlendirilmesi ve temyiz süreleri genel yargıdan farklı hüküm ve sonuçlara bağlı kılınmıştır.

Diğer taraftan farklı inceleme ve değerlendirme gerektiren ve aynı tür alacaklardan kaynaklanmayan davalar arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunmadığı sabit olup, sırf tarafların aynı olmasından yola çıkılarak farklı hukuki ilişkilere ve farklı mahkemelerin görevine giren davaların birleştirilmesi de doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, (... incelemesinden geçmiş görevsizlik kararları hariç olmak üzere) davacı yanın iflas tasfiyesinin sürdüğü dönemdeki alacaklara ilişkin taleplerinin ayrılması ve bunlar hakkındaki dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmek ve sadece masaya kayıt niteliğindeki istemler hakkında inceleme yapmak gerekirken, yukarıdaki ilkeler göz ardı edilerek verilen kararın sırf bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

...- Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

...- Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (...) sayılı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6681, Karar No: 2019/835, Tarih: 11.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/6681 E.  ,  2019/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... caddesi 217 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı ile davalılar arasında bulunan ortaklığın mümkün olması durumunda aynen, aynen taksimin mümkün olmadığı anlaşıldığı takdirde ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile ... ilçesi, ... mahallesi 217 ada 3 numaralı parselde kayıtlı ... (dört) adet kargir dükkan mevcut dükkanlar bulunduğu görülmekle taşınmazdaki ortaklığın kat mülkiyetine çevrilmek üzere giderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. madde .... fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. 2. fıkrasına göre; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez. 3. fıkrasına göre; bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.

Dosya içerisindeki belgelerin incelenmesinde; ... Sulh Hukuk Mahkemesince 06/12/2016 tarihli 2016/372 E. - 2016/544 K. sayılı kararı her ne kadar tebliğden itibaren 2 hafta içinde istinaf yasa yolu açık olmak üzere verildiği anlaşılmışsa da aynı mahkemece daha önce 05.03.2013 tarihinde verilen 2012/376 E. - 2013/105 K. sayılı kararın Yargıtay 18. Hukuk Dairesince incelenerek 2013/11306 E. - 2013/16227 K. sayılı kararıyla bozulmasına karar verildiği görülmekle; 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinin görevli olmadığı ve 1086 sayılı HUMK'nın uygulanması gerektiğinden ilgili kararın istinaf yoluna değil temyiz yoluna tabi olduğu tespit edilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi 2016/372 E. - 2016/544 K. sayılı kararı, davacı vekili ...'a ...01.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 02.02.2017 tarihinde karar temyiz edilmiştir. Bu durumda HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. - 1990/... K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin süreden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/02/2019 günü oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır.

Ne var ki; sulh hukuk mahkemesi, kısa ve gerekçeli kararında, karara karşı temyiz yolu açık olmak üzere ve temyiz süresi "8 gün" olmasına rağmen istinaf yasa yolu açık olmak üzere "iki hafta" olarak belirlemiş, bu hüküm kararı temyiz eden davacı vekili ...'a ...01.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemenin belirlediği iki haftalık sürede ancak yasal 8 günlük süreden sonra 02.02.2017 tarihinde karar temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, kanun yolu başvurusunda, mahkemece hatalı belirlenen sürenin mi, kanunda belirlenen sürenin mi uygulanması gerektiği, mahkeme kararında belirtilen sürenin kabul edilmemesi halinde adil yargılanma hakkı kapsamında yer alan mahkemeye erişim hakkının engellenip engellenmediğinin incelenmesi gerekir.

Anayasanın 36. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş, yine taraf olduğumuz, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde de, herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmış olup, bu madde kapsamında, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

Yasal düzenlemeler ve belirtilen olgular ışığında değerlendirildiğinde; davalılar, mahkemenin kısa ve gerekçeli kararında belirtilen süreye uyarak, bu süre içinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Hâkim, uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmünü tespit edip uygulamakla yükümlüdür (1086 sayılı HUMK m.76, 6100 sayılı HMK 33. maddesi). Mahkemenin, kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü gözönüne alındığında, mahkeme tarafından kanun yolunun ve süresinin hatalı gösterilmesi sonucu davanın taraflarının kanun yolu başvuru talebinin süreden reddedilmesi, hatanın tüm sonuçlarının davanın taraflarına yüklenmesi, adil yargılanma hakkı kapsamında adalete erişim hakkının sınırlandırılmasıdır.

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinin (ç) bendi uyarınca, hükümde, kanun yolları ve süresinin gösterilmesi bir zorunluluk olduğu gibi HMK'nın 297/2. fıkrasında “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” vurgusu yapılmıştır. Yargı kararlarına karşı başvurulacak kanun yolu ile süresinin hükümde açıkça ve doğru olarak gösterilmemiş olması bu hakkın etkin bir şekilde kullanılmasını doğrudan engelleyecek ve hak arama hürriyetinin ihlal edilmesine sebep olacaktır.

Her ne kadar kanun yolu ve süresi, ilgili kanun maddelerinde açıkça belirtilmiş ise de, yargı organlarının yanlış yönlendirmesi sonucunda ilgililerin hak kaybına uğramayacağının kabul edilmesi gereklidir.

Karardaki yanlış yönlendirmenin hak kaybına yol açacağı açıktır, kanun yolunun ve kanun yoluna başvurma süresinin yanlış gösterilmesi bozma sebebi olmalıdır. Hakimin lehe verdiği karar hak sahibinin hak kaybına yol açacak şekilde yorumlanamaz. Kararın hüküm kısmı bir bütün olarak temyize tâbidir.

Bu gibi hallerde, usul kurallarının mahkemeye erişim hakkını kısıtlayacak şekilde katı uygulanmaması, mahkemenin kanun yolu ve süresini hatalı belirlemesi halinde, kararda belirtilen süreye uyularak yapılan kanun yolu başvurusunun, adil yargılanma hakkı ve mahkemeye erişim hakkı kapsamında süresinde yapıldığının kabul edilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek, temyiz incelemesinin yapılması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece verilen kararda, dosyanın daha önce Yargıtay incelemesinden geçip bozulmuş olması nedeniyle 8 gün içinde temyize tabi olmasına rağmen, kısa ve gerekçeli kararda yasa yolu olarak “istinaf yasa yolu açık olmak üzere iki hafta” olarak belirtilmiştir. Bu karar, davacı vekili ...'a ...01.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili bu kararı 8 gün geçtikten sonra ancak mahkemenin kararında belirttiği süre olan iki hafta dolmadan temyiz etmiştir.

Buradaki ihtilaf; esasen temyize tabi bir kararın, mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak istinafa tabi olduğunun kararda bildirilmesi ve davalıların da mahkeme kararında belirtilen kanun yoluna belirtilen süre içinde istinaf başvurusu yapmış olması nedeniyle bu başvurunun süresinde ve usulüne uygun olup olmadığından kaynaklanmaktadır.

Anayasanın 40.maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” Hükmü yer almaktadır.

Anayasanın 40.maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” Hükmü yer almaktadır.

Yine, 6100 sayılı HMK nın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin “ç” bendinde; “Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresinin” kararda yer alması gerektiği belirtilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de kararlarında, kanun yollarına başvuruyu adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirmektedir.

Yukarıda da belirtildiği üzere bir kararın istinafa veya temyize tabi olup olmadığını belirleme görevi hâkime verilmiştir. Hâkim, hükmünün hangi kanun yoluna tabi olduğunu ve süresini kararında doğru olarak belirtmek zorundadır.

Bir hükmün hangi kanun yoluna tabi olduğunu belirlemek hukuki bir muhakemeyi gerektirmektedir. Nitekim bu konuda zaman zaman Yargıtay ile Bölge Adliye Mahkemeleri ya da ilk derece mahkemeleri arasında da görüş ayrılıkları olmaktadır.

Olayımızda verilen hüküm esasında istinafa tabi bir hükümdür. Ancak daha önce dosya Yargıtay’a gelip bozulduğu için yerel mahkemece verilen karar doğrudan Yargıtay’a gönderilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus yanlış muhakeme edilerek istinafa tabi olduğu kararına varılmıştır. Mahkemenin dahi yanlış bir değerlendirme yaptığı bir konuda hukuk eğitimi almamış kişilerin kararda yazanın aksine doğru bir değerlendirme yapmasını beklemek hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi, mahkemenin kararında bildirdiği kanun yoluna başvuran tarafın başvurusunu hak kaybına yol açacak şekilde aleyhine değerlendirip kanun yoluna müracaatını engelleyecek biçimde yorumlamak adil yargılanma hakkının da ihlali niteliğindedir.

Kanun yolu süresinin yanlış bildirilmesinden farklı olarak kanun yolunun yanlış yazılmış olması, bu hususun tespitinin bir hukuki muhakemeyi gerektirmesi nedeniyle kanun yoluna başvuran kişinin aleyhine değerlendirilemeyeceği ve adil yargılama ilkesine aykırılık teşkil edeceği, bu nedenlerle yapılan kanun yolu başvurusunun süresinde olduğu kanaatinde olduğumdan temyiz süresinin geçirildiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayarak temyiz incelemesinin yapılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/22015, Karar No: 2017/3825, Tarih: 10.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22015 E.  ,  2017/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili ile davalı ... ve ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların kızı Esra'nın ayağının üzerinden geçmesiyle oluşan kazada, çocuğun ağır şekilde yaralandığını, sakat kalma riski bulunduğunu, bakıma muhtaç hale geldiğini, kızına bakan davacı annenin kazanç kaybına uğradığını, SGK tarafından karşılanmayan yol- pansuman- ilaç masrafı yapıldığını ve çocuğun manevi zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, toplam 7.000,00 TL. maddi ve 8.000,00 TL. manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davacı çocuğun tedavi masraflarının davalı ... tarafından karşılandığını, velayet görevinde ihmali olan davacıların da kazada kusurlu olduğunu, davacı annenin kaza öncesi hiçbir çalışması olmadığından kazanç kaybından bahsedilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacıların maddi tazminat istemlerinin ispat edilememiş olması nedeniyle reddine; manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 3.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi heyeti raporunda belirtilen kusur oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, denetime elverişli ve gerekçeli bulunan uzman bilirkişi raporundaki maddi tazminata ilişkin değerlendirmelerin benimsenmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekili, dava konusu kaza sonucu, davacı Esra'nın ağır şekilde yaralanması nedeniyle duyduğu elem gerekçesiyle, 8.000,00 TL. manevi tazminat isteminde bulunmuş; mahkemece talebin kısmen kabulüne karar verilerek hükümde belirtilen miktarda manevi tazminata karar verilmiştir.