muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19561, Karar No: 2015/2797, Tarih: 18.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19561 E.  ,  2015/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/108-2014/306

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup Uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda muhtelif cinste 144 adet meyve ağacı bulunduğu belirlenmiş ise de bu ağaçların niteliği konusunda bir değerlendirme yapılmamıştır.

Bu itibarla öncelikle ağaçların yaşları da belirlendikten sonra İl Tarım Müdürlüğünden bu ağaçların bulundukları yaş ve bir dönüm itibariyle verimi, değerlendirme yılı hasat döneminde toptan kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları sorulup net geliri belirlendikten sonra, bu gelir kapitilizasyon faizine bölünmek suretiyle birim fiyatının bulunması ve daha sonra ağaçların taşınmazda kapladığı alanlar belirlenerek buna göre bahçenin toplam değerinin bulunması gerekirken, denetime imkan vermeyecek şekide hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3741, Karar No: 2014/12432, Tarih: 05.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/3741 E.  ,  2014/12432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Araç Belediyesinde çalışırken 6111 sayılı Yasa uyarınca istihdam fazlası olarak davalı ... Bakanlığına iş sözleşmesinin devredildiğini ve 14.12.2011 tarihinde emekli olduğunu bildirerek yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, yıllık izin ücretinden devralan kurumun sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istem kabul edilmiştir.

Davalı Bakanlık Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca Genel Bütçeye dahil idarelerden olduğundan harçtan muaftır. Mahkemece bu yön gözetilmeden davalıya harç yükletilmesi hatalı olup bozma nedenidir. Nevarki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 2.bendinin çıkarılarak yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan 274,25 TL peşin harcın talep halinde davacı tarafa iadesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, 3.bentteki "323,15 TL" rakamının çıkarılarak yerine "48,90 TL" rakamının yazılmasına hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8988, Karar No: 2015/11777, Tarih: 09.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/8988 E.  ,  2015/11777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2011/155-2013/178

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde katılma yolu ile davacı vekili, davalı S.. Ş.. vekili ve A. P.M.Taah Ve Tic. San. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacıya ait araç ile davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın çarpışması neticesinde yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, müvekkilinin meydana gelen kaza neticesinde günlerce boyun ağrısı çektiğini, psikolojisinin bozulduğunu ileri sürerek 4.000,00-TL manevi tazminat ile araç hasar bedeli olarak 14.900,74-TL'nin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı S.. Ş.. vekili; meydana gelen trafik kazasında davacının hızlı ve dikkatsiz olduğunu,kaza nedeniyle davacıda sadece sıyrıklar oluşması nedeniyle manevi tazminat talebinin dayanaksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı A.P. M.T.Ve Tic. San. Ltd. Şti. Vekili, davacının kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu bulunduğunu, davalı aracın sigortalı olup teminat altında olduğunu belirterek, davanın reddini verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının araç hasarı tazminine ilişkin talebinin kısmen kabul kısmen reddi ile 5.468,75-TL'nin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat isteminin tam kabulü ile 4.000,00-TL'nin davalılardan müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı S.. Ş.. vekili, A.P. M. Taah. Ve Tic. San. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında ve özellikle manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekili, davalı S.. Ş.. vekili ve davalı A. P.M.Taah. Ve Tic. San. Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 485,11 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28263, Karar No: 2014/6977, Tarih: 12.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/28263 E.  ,  2014/6977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/1080-2013/534

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisinin kasaplık yapmakta olup davalıların ise hazır yemek işi ile uğraşmakta olduklarını ve kendisinden açık hesap eassına göre alışveriş yapmakta olduklarını, tarafların 13.10.2012 tarihinde davalıların 4000 TL borçları olduğu hususunda anlaştıklarını, bu borçtan 1200 TL' nin ödendiğini, bu tarihten sonra 21.11.2012 tarihine kadar 1.363 TL' lik et alışverişi yaptıklarını böylece 4.243 TL borçları bulunup bu borç miktarının fişlerle sabit olduğunu ancak borcun ödenmemesi üzerine davalılar hakkında icra takibi yapıldığını, takibe yapılan itirazın iptali ile davalıların %40 icra inkar tazminatına hükmedilmelerine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar, davacıdan 14.11.2012, 17.11.2012 ve 21.11.2012 tarihlerinde mal aldıklarını, aldıkları malların bedellerinin ödendiğini, bu tarihler dışında mal almamış olup davacı tarafça sunulan makbuzlardaki imzaların davalılara ait olmadığını ileri sürerek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, takibin 725 TL yönünden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kasaplık yapmakta olup davalıların kendisinden et alışverişi yaptıklarını ve aralarında açık hesap tutulduğunu, yapılan tüm alışverişler sonucunda davalıların ödemeleri düşüldükten sonra bakiye 4.243 TL borçları bulunmasına rağmen bu borcun ödenmemesi neticesinde davalılar

aleyhine başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali için iş bu dava açılmış, davalılar davacıdan aldıkları malların bedelinin ödendiğini, davacı tarafından dayanak gösterilerek dava açılan makbuzlardaki imzaların kendilerine ait olmadığını ileri sürmüşlerdir. Mahkemece takibe dayanak belgelerin gayri resmi makbuz olup bazı fişlerde imza olmadığı, bu belgelerin alacağın varlığını ispatlamaya yeterli olmadığı, miktar itibariyle tanık beyanlarının ispat aracı olamayacağı değerlendirilerek davalıların 14-17-21/11/2012 tarihlerindeki fişlere konu ürüleri aldıklarını ikrar etmeleri ve bedelini ödedik demelerine rağmen ödemeye ilişkin delil sunamamaları, bu belgeler için ispat yükünün davalılarda olup ispat edememeleri gerekçe gösterilerek bu makbuzlardaki yazılı miktarlarn toplmaı olan 725 TL yönünden davanın kabulüne, davacı tarafından ispatlanamayan bakiye talebin reddine karar verilmiştir.

Davalılar, davacı tarafın ileri sürdüğü açık hesap şeklindeki alışverişe dair itirazda bulunmamışlar, aradaki alışverişin varlığını kabul ederek davacıya iddia ettiği kadar borçları bulunmadığını, tüm borçlarını ödediklerini ileri sürmüşler, davacının davasına dayanak olarak gösterdiği imzalı makbuzlardaki imzaların kendilerine ait olmadığını ileri sürmüşlerdir. Mahkemece, taraflar arasındaki açık hesap şeklindeki alışveriş sabit kabul edildiğinden, imzanın davalıların elinden çıkıp çıkmadığı hususunda davalılarca imzası inkar edilen makbuzlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmasına, davacının delillleri arasında her türlü delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğu gözetilerek üzerinde imza bulunmayan makbuzlar açısından da davacının davalılara yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9740, Karar No: 2020/8546, Tarih: 01.07.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/9740 E.  ,  2020/8546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın, müştekiye ''bir daha bana terbiyesiz dersen duyarsam gelir seni yırtarım yeminle olsun'' şeklinde sözler söylediğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın söylediği sözlerin geleceğe yönelik saldırı niteliğinde tehdit suçunu oluşturduğu, sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1 maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, şikayet yokluğu nedeni ile sair tehdit suçundan düşme kararı verilmesi,

2-Eylemin TCK'nın 106/1-1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü halinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253.maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3474, Karar No: 2023/562, Tarih: 15.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/3474 E.  ,  2023/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının b bendi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.01.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının b bendi, 35 ... maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın temyiz isteği;

1.Adalete, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

2.Delil bulunmadığına,

3.Teşebbüs indirim oranının daha yüksek olması gerektiğine,

ve somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık ...'nun temyiz isteği;

1.Suçun sübutuna,

2.Eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

ve somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; sanıkların, mağdureyi gezme bahanesiyle araçlarına alması, farklı yöne gittiklerini anlayan mağdurenin inmek istemesine rağmen sanıkların indirmemesi, akabinde aracın yavaşlamasından fırsat bulan mağdurenin kendisini dışarı atması iddiasına ilişkindir.

2. Olay sonrası tanık ...'ın 155 ihbar hattını arayarak durumu bildirdiğine ve mağdurenin kolluk ekibi tarafından olay yerinden alındığına ilişkin 21.09.2014 tarihli tutanak düzenlenmiştir.

3. 21.09.2014 tarihli Adli Muayene Raporu'na göre, mağdurenin yapılan muayenesinde; sol ayak bileği medialinde, sağ ayak bileği letarelinde, sağ dirsekte abrazyon ve yumuşak doku travması bulunduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde olup ... tehlikesinin bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

3. 21.09.2014 tarihli Adli Muayene Raporu'na göre, mağdurenin yapılan muayenesinde; sol ayak bileği medialinde, sağ ayak bileği letarelinde, sağ dirsekte abrazyon ve yumuşak doku travması bulunduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde olup ... tehlikesinin bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların, mağdureyi telefon ile arayarak gezme bahanesiyle buluşup araçlarına aldıkları, seyir halindeyken mağdurenin ... il merkezinde gezmek istediğini söylemesine rağmen sanıkların aracın kapılarını kilitleyip İncirliova ilçesine doğru ilerledikleri, mağdurenin inmek istemesine rağmen, sanıkların "Germencik ilçesine gidip eğlenip geri geleceğiz" dedikleri ve İncirliova ilçesinin girişine ışıklara kadar ilerledikleri, aracın yavaşladığı sırada mağdurenin kapıyı açıp kendisini araçtan dışarı attığı ve yol üzerindeki tanık ...'ın işyerine girip saklandığı, tanığın durumu Emniyet birimine ihbar etmesi ile kolluk ekibi tarafından mağdurenin kurtarıldığı olayda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinde düzenlenen teşebbüs hükmünün uygulanması suretiyle cezalarından indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Mağdurenin anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin 21.09.2014 tarihli Adli muayene Rapor'u ile tanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanı ve sanıkların tevilli ikrarları karşısında, sanık ...'ın ve sanık ...'nun bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'ın ve sanık ...'nun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.01.2016 tarihli kararında, sanık ... ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri konusu dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ...'ın ve sanık ...'nun temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31744, Karar No: 2016/3190, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31744 E.  ,  2016/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin .... fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile ... olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren ... işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin ... yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ... dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16569, Karar No: 2015/1237, Tarih: 02.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16569 E.  ,  2015/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2013/741-2014/294

Davacı H.. B.. tarafından, davalı B.. K.. aleyhine 18/12/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 09/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.