muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13376, Karar No: 2024/3423, Tarih: 24.04.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 29.04.2015 tarihinde pazar içerisinde bulunan umuma açık tuvalette uyuşturucu madde kullanırken kolluk ekiplerine yakalanan sanıktan %46 oranında olmak üzere 0,023 gr ağırlığında eroin maddesinin ele geçirildiğine ve sanığın alınan savunmasında uyuşturucu bağımlısı olduğunu ifade ederek suçlamayı kabul ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri karar tebliğinin soruşturmada bildirdiği adres yerine doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği çıkarılarak muhtara teslim edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 25.10.2015 tarihli eylemini erteleme kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/254 Esas, 2016/932 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2412, Karar No: 2018/5835, Tarih: 05.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/2412 E.  ,  2018/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ :. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, rahatsızlığı için hastaneye gittiğini, kendisine bel fıtığı teşhisi koyularak ağır işte çalışamaz raporu verildiğini, muayene sırasında doktora hastalığının 15 yıl önce bir kere daha yaşandığını beyan etmesine rağmen rapora 15 yıldır rahatsızlığın devam ettiği yönünde bir ifadenin yazıldığını ve söz konusu raporun davalı işverene ibraz edildiğinde yanıltıcı beyanda bulunmaktan dolayı işten çıkarıldığını, işten çıkarmanın haksız olduğunu belirterek işe iadesine, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ilk işe girişte gerçeğe aykırı beyanlar ile müvekkilini kandırdığını, müvekkili tarafından bu rahatsızlığa sahip iş başvurularının kabulünün olanaklı olmadığını, davacının da bu durumu bildiğini, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının 15 yıl önce siyatik ağrısı çekmesine ilişkin olarak iş başvurusu formunda bu hususu işverene bildirmemesinin iş kanununun 25/II-a maddesi uyarınca haklı nedenle feshedilmesini gerektirecek nitelikte bir durum olmadığı, ayrıca davacının konumuna uygun bir bölümde çalışmasının da sağlanmadığı ve feshin son çare olaması prensibine de aykırı davranıldığı gerekçesiyle feshin geçersiz olduğu kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafından işe girişte davalı işverene sunulan 24/11/2014 tarihli işinde/işyerinde çalışmaya elverişli raporunun bulunduğu, bu rapor dikkate alındığında davacının işe girişte çalışmasına engel bir rahatsızlığının bulunmadığının tespit edildiği, işe giriş tarihi itibariyle davacının yaptığı işte çalışmasını engelleyecek bir rahatsızlığının bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin, haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İş sözleşmesinin, haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (a) alt bendinde, “İş sözleşmesi yapıldığı sırada bu sözleşmenin esaslı noktalarından biri için gerekli vasıflar veya şartlar kendisinde bulunmadığı halde bunların kendisinde bulunduğunu ileri sürerek, yahut gerçeğe uygun olmayan bilgiler veya sözler söyleyerek işçinin işvereni yanıltması ” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda, davacı işe başvururken doldurduğu 07/08/2014 tarihli iş başvuru formunda sağlık sorununuz var mı? sorusuna hayır cevabını işaretlemiş olup işyeri kayıtlarında davacının "işe girmesine mani bir hali bulunmadığına" ilişkin 24/11/2014 tarihli sağlık raporu bulunmakta ise de; dosya kapsamında yer alan 13.07.2015 tarihli davacı imzasını da taşıyan periyodik muyane raporunda davacının 15 yıldır siyatik ağrısı olduğunu beyan ettiği anlaşılmaktadır. Yargılama esanasında dinlenen davalı tanığı ... ise davacının işe alınırken mülakatını kendisinin yaptığını, davacının orada da hiçbir sağlık sorunu olmadığını söylediğini, işe başvurduğunda belindeki 15 yıllık siyatik hastalığını söylese gerekirse hastaneye sevk edebileceklerini, sonuca göre işe alınıp alınmamasına karar verebileceklerini, zira deri işinin ayakta yapılan ağır işlerden olduğunu ve davacının verilen rapordaki durumu dikkate alındığında deri işçisi olarak çalışmasının mümkün olmadığını ifade etmiştir.

Her ne kadar yargılama esnasında mahkemece, davacının Ege Üniversitesi hastanesine sevki ile davacının "Lumbar ve Diğer İntervertebral Disk Bozuklukları" hastalıkları ve "Siyatik" şikayetlerine ilişkin olarak davacının işe ilk başlayış tarihi olan 26/11/2014 tarihinde bu hastalıklarının mevcut olup olmadıklarının tespitinin istenilmesine ve ayrıca bu hastalıklarının davacının yapmış olduğu iş tanımı doğrultusunda yaptığı işe engel olup olmadığı, çalışıp çalışamayacağı ve ne gibi işlerde çalışmasına engel olacağı hususlarının ayrıntılı olarak bildirilmesinin istenilmesine karar verilmiş ve bu yönde araştırma yapılmış ise de, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Beyin ve Sinir Cerrahisi Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 26/12/2016 tarihli raporda davacı ile ilgili olarak yalnızca "..uzun süreli ayakta durmasını gerektiren işlerde veya ağırlık taşıması gereken işlerde çalıştırılması sakıncalıdır" tespitine yer verilmiş olup, davacının işe ilk başlayış tarihi olan 26/11/2014 tarihinde bu hastalıklarının mevcut olup olmadıklarının tespitine yer verilmemiştir. Dosya kapsamında yer alan 13.07.2015 tarihli davacı imzasını da taşıyan periyodik muyane raporunda davacının 15 yıldır siyatik ağrısı olduğunu beyan ettiği ifade edilmiş olmasına rağmen; davacı gerek dava dilekçesinde gerekse de celsedeki beyanlarında söz konusu hastalığın 15 yıl önce bir kere olduğunu ve sonrasında geçtiğini, şimdiki rahatsızlığı ile bir ilgisi olmadığını ifade etmiştir. Yapılan işin niteliği de göz önünde bulundurulduğunda, davacının işe girişi sırasında söz konusu hastalığının mevcut olup olmadığının tespiti somut olay bakımından önem taşımaktadır. Bu sebeple davacının işe ilk başlayış tarihi olan 26/11/2014 tarihinde "Lumbar ve Diğer İntervertebral Disk Bozuklukları" hastalıkları ve "Siyatik" şikayetlerinin mevcut olup olmadığının tespit edilerek dosyadaki bilgi ve belgeler doğrultusunda yeniden bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, eksik değerlendirme sebebiyle yazılı gerekçe ile davanın kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7680, Karar No: 2012/7693, Tarih: 08.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/7680 E.  ,  2012/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Dava konusu Apçağa Köyü çalışma alanında bulunan 175 ada 7 parsel sayılı 321,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri, tapu kaydı kapsamında kalan yerlerin miktarının eksik tespit edildiğini ileri sürerek eksik ölçülen kısımların adlarına tescili istemiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmışlar; yapılan yargılama sonucunda mahkemenin görevsizliğine ilişkin kararın kesinleşmesi üzerine yargılamaya Sulh Hukuk Mahkemesinde devam edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacıların davalarını ispatlayamadıkları gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Fen bilirkişi raporunda taşınmaza uymadığı belirtilen Eylül 1952 tarih c:78 sayfa: 49 sıra no: 5 ve 6 numaralı tapu kayıtları ile 26.12.1958 tarih c: 113 sayfa: 51 sıra no: 35 numaralı tapu kaydı keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile taşınmaza uygulanmamış, davacıların dayandığı Mart 1948 tarih c: 71 sayfa: 18 sıra no: 110 ve c: 71 sayfa: 19 sıra no: 110 numaralı tapu kayıtları ise tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmeden karar verilmiştir. Bu tür eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için davacıların dayandığı Mart 1948 tarih c: 71 sayfa:18 sıra no:110 ve c:71 sayfa:19 sıra no:110 numaralı tapu kayıtları, tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmeli, kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri mercilerinden sorularak varsa revizyon gördüğü parsellerin onaylı tutanak suretleri, tespitlerin kesinleşmiş olması halinde kadastroca oluşan tapu kayıtları getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra, mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve dayanakları olan tüm belgeler okunup, kayıtlarda yazılı sınırlar yerel bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, tapu kaydının kapsamı ve hukuki değeri kesin olarak belirlenmeli, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, keşfe götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir biçimde kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7166, Karar No: 2014/14771, Tarih: 10.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7166 E.  ,  2014/14771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/212757

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2009

NUMARASI : 2006/808 (E) ve 2009/79 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yakınan Ö.. T..'a ait yakınan F.. S..’ın şöförlüğünü yaptığı .... plakalı kamyonun Halkalı Bayramtepe mahallesinde park edildiği yerden çalındığı, çalınan kamyonun 06.04.2006 tarihinde Kaynaşlı tem turnikelerinde yapılan kontrolde tanık olarak anlatımı saptanan Ö.. Ş.. tarafından kullanılırken .. sayılı plakanın araca telle tutturulduğu görülüp, tel çıkarıldığında altında ... sayılı plakanın ortaya çıktığı, suça konu araca sahte plaka, ruhsat ve trafik poliçesi düzenlenmiş olarak yakalandığı, Ö.. Ş.. suça konu aracı sabıkalılar albümünden teşhis ettiği sanıklar Z.. S.. ve M.. T..'dan aldığını iddia ettiği, sanıklar Z.. S.. ve M.. T.. aşamalarda Ö.. Ş..'i tanımadıklarını savunarak suçlamaları kabul etmemişler ve yüz yüze teşhis yapılmasını talep etmişler, ayrıca sanık M.. T.. hakkında suça konu araca ait düzenlenen sahte plaka, ruhsat ve trafik poliçesine dair Kartal Asliye Ceza Mahkemesinde sahtecilik suçundan açılan 2007/271-816 sayılı dosyada Ö..Ş..'in anlatımının dışında delil olmadığından, sanık hakkında beraat kararı verildiği, Ö.. Ş.. suça konu aracı hiç tanımadığı sanıklardan 30.000 TL verip 40.000 TL'yi sonra vermek koşuluyla aldığını, başlangıçta kendisini A.. olarak tanıtan kişinin kendisine telefon numarası verdiğini ve bu telefonla konuştuklarını sonrasında buluştuklarını beyan etmesi karşısında: sanıklar ile Ö.. Ş..'in yüz yüze teşhis işleminin yaptırılması, Ö..'den başlangıçta kendisini A.. olarak tanıtan kişinin verdiği telefon numarası sorulup, numara belirlenmesi durumunda, sanıkların numarayı kullanıp kullanmadığı ve numaranın ait olduğu hattın HTS kayıtları getirtilip incelendikten sonra, sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Eylemin gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 143/1.maddesinin uygulanması,

b-Birlikte suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken ''müştereken ve müteselsilen tahsiline" biçimde karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMKnın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Z.. S.. savunmanı ve sanık M.. T..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1391, Karar No: 2020/8604, Tarih: 06.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1391 E.  ,  2020/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER:1)Sanığın katılanlar ... ve ...’e yönelik basit kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından beraatine dair; Bursa 23.Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 gün ve 2017/161 Esas, 2018/125 Karar sayılı kararı

2)İstinaf başvurularının esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/06/2018 gün ve 2018/1497 Esas, 2018/1377 Karar sayılı kararı

3)Temyiz isteminin reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 14/11/2019 günlü ek kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.11.2019 gün ve 2018/1497 Esas, 2018/1377 Karar sayılı ek kararının katılan ... vekili tarafından CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen kararların türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’nin 30687. sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararından önce kararın verildiği de dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Bursa 23. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.