muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/45002, Karar No: 2013/6769, Tarih: 26.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45002 E.  ,  2013/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, maaş alacağı, maddi ve manevi tazminat, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile teşvik ikramiyesi alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.02.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, TSE 'nde makine mühendisi iken, ortaklar kurulu tarafından davalı şirkete genel müdür olarak atandığını, bu atama sonrasında 12.09.006 tarihinde ortaklar kurulu başkanı ile belirsiz süreli bir iş akdi yaptığını, 2006 yılında davalı şirketin çok büyük bir kar yapmasını sağladığını, genel müdürlüğünü yaptığı şirketin büyük ortağı Türk Standartları Enstitüsü yönetim kurulu üyelerinin bir takım şahsi isteklerini yerine getirmemesi üzerine hiçbir soruşturma ve inceleme yapılmadan sözleşmesinin 25.10.2007 tarihinde ortaklar kurulunun 10.10.2007 tarihli toplantısında, idari tasarruf ve faaliyetiniz usul ve yasalara aykırıdır gerekçesi ile iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile 5 maaş maddi, 5 maaş manevi tazminat, teşvik ikramiyesi yıllık ücretli izin, aylık ücret, fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenlerle feshedildiğini, şirketin zarar etmesine rağmen kar etmiş gibi gösterildiğini, talep edilen 5 maaş maddi ve 5 maaş manevi tazminat tutarının ortaklar kurulu tarafından kaldırıldığını, davacının şirketteki iş ve eylemlerinden dolayı TSE 'deki kadrolu görevinden de çıkarıldığını, haklı nedenlerle iş akdi feshedilen davacının ihbar tazminatı almasının mümkün olmadığını, genel üdürlere fazla mesai ücretinin ödenemeyeceğini, zarar eden davalı şirketten davacının teşvik primi talep etmesinin doğru olmadığını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Somut olayda, davacı Türk Standartları Enstitüsü 'nde makine mühendisi olarak çalışırken, Türk Standartları Enstitüsü 'nün % 53 ortak olduğu ...Metroloji ve Kalibrasyon Ltd. Şirketine müdür olarak atandığı, mesaisini tamamen bu şirkete hasrettiği anlaşılmaktadır. Davacının sözleşmede aylık 4.000 USD olarak kararlaştırılan ücret alacağının bir kısmının TSE, bir kısmının şirket tarafından ödendiği anlaşılmaktadır.

Limited şirketin önceden atanan müdürlerinin de aynı şekilde çalıştığı, dosyadaki evraklardan görülmektedir. Açıklanan nedenlerle davacının aylık 4.000 USD ücretinin TSE ve Limited şirket tarafından tamamen ödendiği anlaşıldığından fark ücret alacağı doğmamaktadır.Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, ücret farkı yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3- Davacı, dava dilekçesinde 16 günlük yıllık izin alacağı talep etmesine rağmen, mahkemece talep aşılarak 24 günlük yıllık izin alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Davacının ...Metroloji ve Kalibrasyon Ltd. Şirketinde çalıştığı toplam süre 1 yıl 8 ay 4 gün olup, hizmeti 2 yılı doldurmadığından 2. yılın yıllık iznine hak kazanamaz. Kaldı ki davacıya 2006 yılı için yıllık izin ücretinin ödendiği tartışmasızdır. Davacı 2007 yılı için yıllık izin hak etmemiştir. Bu nedenle davacının yıllık izin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken talepde aşılarak kabulü hatalıdır.

4- Davacının bir diğer alacak talebi de teşvik ikramiyesine ilişkindir. Davacıya 2006 yılı için bir maaş tutarında teşvik ikramiyesi ödendiği anlaşılmaktadır. Davacı hizmetinin ikinci yılında tam bir yıl değil 8 ay 4 gün çalıştığından teşvik ikramiyesinin çalıştığı süreye oranlanarak kıstelyevm hesaplanması gerekirken, tam bir yıl için hesaplanması da hatalı olup ayrı bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/504, Karar No: 2015/42457, Tarih: 07.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/504 E.  ,  2015/42457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/34888

MAHKEMESİ : Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2013/203 (E) ve 2014/34 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2015 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçu işlenirken yakınan M.. A..'nin ellerinin ve ayaklarının bağlandığının anlaşılması karşısında, sanık H.. B.. hakkında zamanaşımı süresi içinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden işlem yaptırılması olanaklı görülmüştür.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklar H.. K.. ve K.. K..'ın, H.. B.. ile birlikte, aynı araçla mağdur Kazım'ın evinin bulunduğu yere geldikleri, evin önünü gören köşe başında araçta bekleyerek gözcülük yaptıkları, H.. B..'nin mağduru yağmalamasından sonra hep birlikte aynı araçla kaçtıkları olayda, H.. B.. ile birlikte hareket ederek suça doğrudan katıldıkları gözetilmeden haklarında TCK'nın 37/1 maddesi yerine, aynı yasanın 39/2-b-c maddesiyle uygulama yapılarak eksik ceza tayini ve sanıklar, suçlarını birden fazla kişi ile birlikte işledikledikleri halde TCK'nın 149/1-c maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık H.. B.. ve savunmanı ile sanıklar H.. K.. ve K.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3006, Karar No: 2020/4631, Tarih: 22.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/3006 E.  ,  2020/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., .... Köyü çalışma alanında bulunan ve 1972 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak, bu kısmın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davacının iddiasına konu kısım hakkında malik hanesi “davalı” olarak gösterilip, tapuda kütük sayfası açılmak suretiyle 102 ada 308 parsel numarası ile idari yoldan sicil oluşturulmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisi ...’nun 07.11.2012 tarihli ek raporuna ekli krokide (102/A1) ile gösterilen, fen bilirkişisi ... ve harita mühendisi bilirkişi ...’in 15.05.2014 havale tarihli raporunda ise kuzeyi kuru dere ve ... Köyü arazileri, güneyi ... Köyünde kain 102 ada 190 ve 191 parsel sayılı taşınmazlar, doğusu tescil harici ve batısı ise yol ile çevrili olarak gösterilen 4.055,65 netrekare yüzölçümündeki tapulama harici alanın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17929, Karar No: 2006/21224, Tarih: 14.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/17929 E.  ,  2006/21224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip talepnamesinde alacaklının (işlemiş faiz) adı altında bir talebi bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece takipten önceki dönemi kapsayacak şekilde borçlunun işlemiş faiz ile sorumlu tutulması yasaya aykırı ise de, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmediği için bu yanlışlık bozma nedeni yapılmamıştır.

Ayrıca, Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranları genel bütçeli daireler ile katma bütçeli idarelerin ilama dayalı borçları için uygulanır (HGK'nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, 628 K,). Somut olayda, takibe dayanak belge çek olup kambiyo senedi niteliğindedir. Alacaklının 3095 sayılı Yasa'nın değişik 2.maddesi uyarınca TC. Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı avans faiz oranını talep etmesi mümkündür. O halde, mahkemece yukarıdaki ilkeler esas alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4719, Karar No: 2020/2649, Tarih: 08.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4719 E.  ,  2020/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09/05/2019 tarih ve 2019/35 E- 2019/222 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kısmen kabulüne dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 05/09/2019 tarih ve 2019/1326 E- 2019/998 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında davalıya ait mısır emtiasının taşınması hususunda anlaşmaya varıldığını, müvekkilinin taşıma işini alt taşıyıcı olan dava dışı Latte ... Ltd. Şti’ye yaptırarak anlaşmaya konu hizmeti davalıya verdiğini, hizmetin verilmesinden sonra davalı şirket adına fatura keşide edildiğini ve noter aracılığıyla tebliğ edildiğini, davalının fatura tebliğine karşı tanzim ettiği cevabi ihtarnamesiyle aradaki sözleşme ilişkisini ve hizmetin verildiğini kabul etmesine rağmen bedelini ödemediğini bunun üzerine davalı aleyhine giriştikleri takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı şirketle aralarında herhangi bir sözleşme ilişkisinin bulunmadığını, müvekkilinin davaya konu taşıma hizmeti hususunda dava dışı Latte ... Ltd. Şti ile anlaştığını ve hizmeti de bu şirketten aldığını, ihtarnamedeki beyanın sehven dile getirildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı şirketin davadan önce davacıya hitaben gönderdiği ihtarnameyle taraflar arasındaki sözleşme ilişkisini ve hizmetin kilogram başına 0,025 TL’den verildiğini kabul ettiği, davacı yanca taşıma hizmetinin kilogram başına 0,030 TL’den verildiği iddia edilmişse de bu hususun ispat edilmediği, bu durumda davalının kabulünde olan 0,025 TL + KDV üzerinden hesaplama yapılması gerektiği, bu miktar üzerinden hesaplama yapıldığında, davacının alacağının 250.114,57 TL tutarında olduğunun tespit edildiği, davacı yanca takipten önce işlemiş faizden feragat edildiğinden bu talebin reddi gerektiği, yargılamayı gerektiren alacağın likit olduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, takibe yapılan itirazın 250.114,57 TL asıl alacak üzerinden iptaline, takibin bu miktar yönünden yıllık % 9 yasal faiz oranı ile kaldığı yerden devamına, işlemiş faiz ve icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin ise sair istinaf itirazlarının yerinde olmadığı ancak mahkemece alacağın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmişse de taşıma sözleşmesinden kaynaklı faturaya dayalı olarak talep edilen alacağın likit olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise kısmen kabulüyle, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle, davanın kısmen kabulüne, takibe yapılan itirazın 250.114,57 TL asıl alacak üzerinden iptaline, takibin bu miktar yönünden yıllık % 9 yasal faiz oranı ile kaldığı yerden devamına, işlemiş faiz ile fazlaya ilişkin kısımlar yönünden talebin reddine, kabul edilen 250.114,57 TL üzerinden hesaplanacak % 20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-) Dava, 300.137,48 TL alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, bölge adliye mahkemesince davanın kısmen kabulüyle, takibin 250.114,57 TL üzerinden devamına karar verilmiş, davacı yanca reddedilen tutar bakımından temyize başvurulmuştur. Ancak HMK'nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüyle, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000,00 TL'ni geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamayacağı hüküm altına alınmış olup, bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi olan 2019 yılı itibariyle 58.800,00 TL'dir. Aynı maddenin 2. fıkrası ise, “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir" hükmünü haizdir. Bu itibarla ve davacı yanca katılma yoluyla temyize başvurulmadığı da gözetildiğinde davacı yanca temyize konu edilen tutarın temyizi kabil olmadığı anlaşılmaktadır. HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin miktar bakımından REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 12.858,39 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34899, Karar No: 2020/9355, Tarih: 09.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/34899 E.  ,  2020/9355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.Somut olayda, mahkemece verilen karar davacı Şirketler tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davacı adına tek maktu temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davacılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14433, Karar No: 2010/16126, Tarih: 11.10.2010

3. Hukuk Dairesi 2010/14433 E., 2010/16126 K.

**3. Hukuk Dairesi 2010/14433 E., 2010/16126 K.**

**- İŞTİRAK NAFAKASI

- VELAYET**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 327 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 328 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 329 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili ile davalının boşandıklarını, boşanma sonucunda müşterek küçük çocuk Nazan'ın velayetinin davalı babaya verildiğini ve ilamın kesinleştiğini, ancak, davalı babanın yurt dışında çalıştığını, müşterek çocuğun müvekkili olan davacı annenin yanında kaldığını, anne tarafından bakıldığını, davalının (babanın) ise hiçbir katkısının bulun-madığını, müvekkili davacının asgari ücretle çalıştığını ve müşterek çocuğun orta okulda eğitim görmesi nedeniyle anne tarafından ihtiyaçların karşılanamadığını, davalı babanın katkısının gerektiği ileri sürülerek aylık 1.000 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili cevabında; müşterek çocuğun 4 yıldır davacının (annenin) yanında kaldığını, ancak, velayetinin davalı babada bulunduğunu, bu nedenle davacının iştirak nafakası davası açamayacagı savunmasında bulunularak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, müşterek çocuğun davacı anne yanında kaldığı sabit ise de; velayetinin davalı babada bulunduğu, öncelikle velayetin değiştirilmesinin gerektiği, velayet değiştirilmeden nafakaya hükmolunmasının karışıklığa neden olabileceği, davacı tarafından velayetin değiştirilmesine ilişkin dava açılmadığı, velayetin değiştirilmesine ilişkin karar verilmediğinden nafakaya da hükmolu-namayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Boşanma sonucunda müşterek çocuğun velayetinin davalı babaya verildiği ve halen velayetin davalı babada bulunduğunda uyuşmazlık yoktur. Davalı baba yurt dışında çalışmakta olup, dört yıldır müşterek çocuk davacı annenin yanında kalmakta olup anne tarafından bakılmaktadır. Dava 2006 yılında açılmıştır. Bu konularda da taraflar arasında uyuşmazlık yoktur.

TMK'nın 327. maddesinin 1. fıkrasında "çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler anne ve baba tarafından karşılanır", aynı Kanun'un 328/1. maddesinde "ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder", 329/1. maddesinde de "küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir" hükmü yer almaktadır.

TMK'nın 327. maddesinin 1. fıkrasında "çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler anne ve baba tarafından karşılanır", aynı Kanun'un 328/1. maddesinde "ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder", 329/1. maddesinde de "küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, davalı baba yurt dışında olup, müşterek çocuğa dört yıldır fiilen anne bakmaktadır. İştirak nafakası velayetin fiilen (eylemli olarak) kullanılmasına bağlı bir haktır. Velayet anne veya babada olup da, şayet velayet kendisinde olan eş çocuğa bakmayıp karşı taraf çocuğa bakıyorsa, çocuğa bakan, velayetin nezi davası açmak zorunda olmadan doğrudan iştirak nafakası talebinde bulunabilir. Velayet değiştirilmeden çocuğa bakan iştirak nafakası davası açıp iştirak nafakasına hükmolunduktan sonra çocuk velayetinde bulunduğu tarafın yanına giderse, bu taraf nafakanın kaldırılmasını her zaman isteyebilir ve nafaka kaldırılır. Açıklanan nedenlerle davacı anne yanında kalan ve anne tarafından bakılan müşterek çocuk için hakkaniyete uygun bir miktarda iştirak nafakasına hükmolunmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.