muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1178, Karar No: 2011/5953, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1178 E.  ,  2011/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nın İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdfaii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dava ve cezanın İİK'nun 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4218, Karar No: 2014/7480, Tarih: 05.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4218 E.  ,  2014/7480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şarköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/19-2013/56

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşmiş icra takibi nedeniyle kiralananın İİK.nun 269/a maddesi gereğince tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece icra takibine itiraz edildiğinden ve bu nedenle tahliye istenemeyeceğinden bahisle istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından 42.000,00 TL kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi amacıyla başlattığı icra takibine, davalı borçlu takibe konu borcun 24.000,00 TL lik kısmını kabul ettiğini, kalan kısma itiraz ettiğini belirterek kısmi itirazda bulunmuş, davacı dava dilekçesinde davalının kabul ettiği kısmı 30 günlük yasal süresinde ödemediğini bu nedenle temerrüt şartlarının oluştuğunu bildirerek kiralananın tahliyesini talep etmiştir.

Davalı borçlu tarafından takibe konu borca kısmi itirazda bulunulmuş olup, davalı itiraz etmediği kira borçlarını 30 gün içerisinde ödemek durumundadır. Aksi takdirde davacı alacaklı itiraz edilmeyerek kesinleşen kısım yönünden temerrüt şartları gerçekleştiğinden davalı borçlunun İİK.nun 269/a maddesi gereğince kiralanandan tahliyesini talep edebilir. Davacı alacaklı itiraz edilmeyen kısım yönünden şartları varsa tahliye talebinde bulunabilir. İtiraz edilen kısım için de itirazın kaldırılması davası açmaya zorlanamaz.

Davacının talebi, davalının icra dosyasına sunduğu itiraz dilekçesinde kabul ettiği kira alacağı yönünden takibin kesinleştiğinden ve temerrüdün gerçekleştiğinden bahisle kiralananın tahliyesine ilişkin olduğuna göre, Mahkemece itiraz edilmeyen kısım yönünden borcun yasal süresinde ödenip ödenmediği üzerinde durularak tahliye talebine ilişkin bir karar verilmesi gerekirken, davalının borca itirazı bulunduğundan ve bu nedenle itirazın kaldırılması ve tahliyenin birlikte talep edilmesi gerektiğinden bahisle istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28280, Karar No: 2022/424, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28280 E.  ,  2022/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17164, Karar No: 2016/3729, Tarih: 29.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17164 E.  ,  2016/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.12.2010 gününde verilen dilekçe ile ve birleştirilen... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/38 Esas, 2012/320 Esas, .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/124 Esas sayılı dosyası ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne dair verilen 18.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından, duruşmasız temyiz incelemesi davalı ... vekili, ihbar olunan ... vekili ile davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 29.03.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan davacılar vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar vekili, müvekkillerinin 1707 (eski 415) parsel sayılı taşınmazda 30 yılı aşkın süredir konutlarının bulunduğunu, taşınmazın evvelce Hazine adına kayıtlı ve sakinlerinin Hazineye ecrimisil ödemek sureti ile kullanmakta iken Hazinece tahsis yolu ile ...'ye devredildiğini, ...'nin de taşınmazı ihale ile satışa çıkardığını, davacıların birlikte alma imkanları olmadığından Başkan Yardımcısı ... tarafından üvey kardeşi ...'ı ...'nin satış ihalesine soktuğunu, taşınmazın 630.000,00 TL bedel ile satın alındığını, ... tarafından Belediye Başkan yardımcısı ve mahalle muhtarı... şahitliğinde taahhütname imzalanarak taksitler ödendiğinde tapu devirlerinin yapılacağının taahhüt edildiğini, davacıların, ...'a yapılan ihaleden sonra taksit ödemeleri devam ederken muvazaalı olarak temlikname ile tapunun ...'ya verildiğini, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili, davalı ... vekili, ... vekili ve davacılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 297/2 maddesi gereğince;

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir (HMK m. 26/1).

6100 sayılı HMK’nın 297/2 maddesi gereğince;

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir (HMK m. 26/1).

Somut olaya gelince; hüküm sonucunun "1-A" no'lu bendinde "davacı ... ... yönünden 440/21800 m2 olarak davanın kabulüne" karar verildiği halde "B" no'lu bendinde davacı ...... yönünden davanın reddine karar verilmesi çelişki oluşturup hükmün infazında tereddüte neden olacağından hüküm sonucunda hakkında kabul ve ret kararı verilen davacılar ile kabul ve reddedilen kısmın açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu hali ile verilen karar usul hükümlerine aykırı olduğundan usulüne uygun şekilde hüküm sonucu oluşturulması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.350,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ...'ya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

29.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7020, Karar No: 2019/186, Tarih: 15.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7020 E.  ,  2019/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından 11.09.2018 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacının temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazı yönünden;

Mahkemece 11.09.2018 tarihli ek karar ile davacı erkeğin temyizinin süresinde yapılmadığından bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Adli tatile tabi olan dava ve işlerde bu Kanunun tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu süreler ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılır (HMK m.184/1). Bir davanın eki niteiğindeki talepler asıl davanın yargılama usulüne tabidir. Somut olayda yoksulluk nafakası talebi boşanma davasının eki niteliğinde olup, dava adli tatilde görülemez. Belirtilen nedenlerle davacı vekilinin 07.09.2018 tarihli temyiz istemi süresinde olduğundan mahkemenin 11.09.2018 tarihli temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak temyiz dilekçesinin incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 11.09.2018 tarihli ek kararın yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple bozularak kaldırılmasına, hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2019(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/1844, Karar No: 2013/4224, Tarih: 05.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1844 E.  ,  2013/4224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, kasten öldürmeye teşebbüse yardım

HÜKÜM : a) Kasten maktul ...'un öldürülmesine yardımcı olmak suçundan TCK'nun 81, 39/2-a yollamasıyla 39/1, 62, 53/1-2-3, 58/6-7 maddelerince 8 yıl 4 ay hapis,

b) Katılan ...'i kasten öldürmeye kalkışma suçuna yardımcı olmak suçundan TCK'nun 81, 35/2, 39/2-a maddesi yollamasıyla 39/1, 62, 53/1-2-3, 58/6-7 maddelerice 5 yıl hapis,

c) Katılan ...'i kasten öldürmeye kalkışma suçuna yardımcı olmak suçundan TCK'nun 81, 35/2, 39/2-a maddesi yollamasıyla 39/1, 62, 53/1-2-3, 58/6-7 maddelerince 5 yıl hapis

TÜRK MİLLETİ ADINA

Aralarındaki irtibat nedeniyle,Dairemizin 2013/1846 Esas sayılı dosyası ile bu dosyanın birlikte yapılan incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktül ...'i kasten öldürmeye yardım, mağdurlar ... ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Mükerrir sanık hakkında infazın tamamlanmasından sonra işlemek üzere denetimli serbestlik rejimine tabi tutulmasına 5275 sayılı Yasanın 108/4.maddesi uyarınca karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, ilgili hüküm fıkralarında "5275 sayılı Yasanın 108/4.maddesi uyarınca" ibarelerinin "5271 sayılı TCK.nun 58/6.maddesi uyarınca" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322.maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 05/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/339, Karar No: 2020/3329, Tarih: 24.12.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/339 E.  ,  2020/3329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ... İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. ile davalı-karşı davacı SS ... Deri Mamulleri Küçük Sanayi Sitesi Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 03.10.2019 tarih ve 2014/1013 E.-2019/927 K. sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-karşı davalı vekili Avukat ... ile davalı-karşı davacı vekili Avukat Ahmet Faruk Çakır geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görülen ve dosya ekleri arasında bulunmayan 30.10.2008 tarihli keşif tutanağında ve dairemizin 09.05.2013 tarihli bozma ilamından önce düzenlenen tarihsiz dosya gönderme formunda dosya eki olarak gösterilen

1-7 adet kesin hesap klasörü

2-Davalı vekili tarafından sunulan kesin hesaba ilişkin klasör

3-... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/8878 sayılı

4-... 6. Ticaret Mahkemesi'nin 1999/353 Esas sayılı

5-Küçükçekmece 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/716 Esas sayılı

6-Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/538 Esas sayılı

7-... 8. İcra Mahkemesi'nin 2006/1165 Esas sayılı

8-Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/456 Esas sayılı

Dosyalarının ve dava dosyasının mahkeme kaleminde bulunan tüm eklerinin dizi pusulasına bağlanarak birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.