muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/282, Karar No: 2009/120, Tarih: -

“…Durakta otobüsten inerken sol ayağımı dışarı attığımda, bu esnada otomatik kapı kapandı. Otobüs hareket ettiğinden ben de düştüm ve yaralandım. Ambulans gelip beni yaralandığım yerden alarak hastaneye getirdi. Benim yaralanmama sebebiyet veren belediye otobüsü sürücüsünden davacı ve şikayetçiyim…

…” dediği,

Sanık L....M..., kollukta müdafii bulunmadan yaptığı 30.04.2004 tarihli savunmada; “

“Bugün, saat 11.00 sıralarında çalışmakta olduğum belediye otobüsü ile Çankaya istikametinden gelerek, Türk-İş Blokları 123 Blok önünde inecek yolcular olduğundan, durakta durdum. Otomatik kapıyı açtım ve yolcular inmeye başladılar. İsmini sonradan öğrendiğim N....Ş.... isimli yolcu, otobüsün arka kapısından inerken dengesini kaybederek yere düştü, ben beklemekte idim. Direksiyondan inerek bu şahsa yardım ettim. Ailesine haber verdim. Daha sonra olay yerine ambulans geldi. Hastaneye gönderdik. Benim bir kusurum yoktur.”

” derken, mahkemedeki 09.09.2004 tarihli savunmasında; “

“Suçu kabul etmiyorum. Suç tutanağı hangi bilgilere göre tanzim edildi bilemiyorum, şöyle ki olay günü otobüsü normal yolcuları alıp indirdiğimiz durakta durdurdum. Ölen kişi araçtan tamamen indikten sonra kapaklanarak kaldırıma çarparak yaralandı, yani ben şahıs tamamen otobüsten indikten sonra hareket ettim. Bu nedenle kusurum yoktur. Olayın tarafsız görgü tanıkları, M...G... ve A....A...’dır.”

”, mahkemedeki 09.11.2004 tarihli savunmasında da, “

“aynı şeyleri tekrar ettikten sonra, olayın ardından ben birkaç kez hastaneye gittim, yakınları gelmene gerek yok, hap kullanıyor demişlerdi.”

” şeklinde ilavede bulunduğu,

Olayın görgü tanıklarından;

M....G....'in, talimatla verdiği 17.11.2004 tarihli mahkeme ifadesinde; “

“Ben olay tarihinde A... E..'da çalıştığımdan, sanıkla aynı istikamette gidiyordum. O önde, ben arkada idim. Durakta durdu, ben de arkasında durdum. Kapıları açtı ve arkadan bir vatandaş düştü, ben de hemen indim ve yardımcı oldum. Adamın elinde bir sıyrık vardı, elini, yüzünü yıkadım. Adamı hastaneye gönderdik. Vatandaş araçtan hareket halinde düşmedi, durakta dururken düştü…

…eğer hareket halinde düşmüş olsa idi, daha kötü olabilirdi...”

” derken, 02.02.2005 tarihinde verdiği ifadesinde de, “

“aynı şeyleri tekrar ederek benim gördüğüm kadarıyla şahıs duran araçtan inerken dengesini kaybedip düştü…

…” biçiminde beyanda bulunduğu,

A...A....’nın ise mahkemede verdiği 09.12.2004 tarihli ifadede; olaya ilişkin bilgi ve görgüsünü “

“Olay benim önümde meydana geldi. Otobüs normal otobüs durağında durdu, kapıları açtı, ölen kişi arka kapıdan otobüsten tamamen aşağıya indikten sonra kapaklanıp düştü. Ancak neden düştüğünü bilemiyorum…

….soruldu…

…otobüs ölen kişi inerken hareket etmedi. Ölen kişi indikten sonra hareket etti.”

” derken, 08.03.2005 tarihinde verdiği ifadede; “

…” biçiminde beyanda bulunduğu,

A...A....’nın ise mahkemede verdiği 09.12.2004 tarihli ifadede; olaya ilişkin bilgi ve görgüsünü “

“Olay benim önümde meydana geldi. Otobüs normal otobüs durağında durdu, kapıları açtı, ölen kişi arka kapıdan otobüsten tamamen aşağıya indikten sonra kapaklanıp düştü. Ancak neden düştüğünü bilemiyorum…

….soruldu…

…otobüs ölen kişi inerken hareket etmedi. Ölen kişi indikten sonra hareket etti.”

” derken, 08.03.2005 tarihinde verdiği ifadede; “

“Ben otobüse Ulus’tan yolcu olarak bindim. Türk-İş Bloklarına gidecektim. Kazanın meydana geldiği Sayko durağı olarak bilinen durakta otobüs durdu. Ben de ineceğim için kalkmıştım, kapının yakınına geldim. Kapının ağzında düşerek hayatını kaybeden kişi vardı. O iniyordu, onun arkasında iki kişi daha vardı. Dördüncü kişi de bendim. Belirttiğim gibi otobüs durakta durmuştu. Önce ölen şahıs merdivenlerden iniyordu, ancak birden kendisi yere düştü. Bunun üzerine hepimiz de araçtan indik. Şahıs kaldırım taşının hemen yol tarafında yerde yatıyordu. Kazanın oluş şeklini böyle gördüm.”

” demek suretiyle anlattığı,

Buna göre, sanığın belediye otobüsünde şoför olarak çalıştığı, 75 yaşındaki N...Ş...’in ise bu otobüse yolcu olarak binip durakta inmek isterken düştüğü ve vücudunda meydana gelen kırıkların etkisiyle, olaydan 6 gün sonra öldüğü,

Anlaşılmaktadır.

Öte yandan; ihtilaf, ölenin otobüsün erken hareket etmesi sonucu mu düştüğü, yoksa inerken kendi kusuruyla mı düşerek yaralandığı noktasında toplanmaktadır.

Nitekim, bilirkişi heyeti de, birinci halde sanığın tamamen kusurlu olduğu, ikinci halde ise hiçbir kusurunun bulunmadığı kanaatine varmıştır.

Olaydan sonra kaldırıldığı hastanede bir süre yaşayan ve şuuru yerinde iken verdiği ifadede bindiği yerleri, indiği noktayı, olay anını ayrıntılı olarak anlatan maktûlün kaza tespit raporundaki tespitlerle önemli ölçüde bağdaşan beyanına itibar edilmesi gerektiği kabul edilmelidir. Zira, 1929 doğumlu olup, maruz kaldığı yaralanmanın etkisiyle hastaneye kaldırılan maktûlün, bu ortamda yalan söylemesi için bir neden bulunmamaktadır. Kaldı ki, insanların kalabalık olarak bulundukları otobüs durağında gerçekleşen olayın ardından görgü tanığı belirlenememiş, olayı gördüğünü söyleyen diğer tanıklar ise olaydan çok sonra ortaya çıkmışlardır. Bu nedenle, bu tanıkların ifadelerini, maktûlün ifadesine nazaran üstün tutmayı gerektirecek bir sebep de mevcut değildir.

Bu nedenle, N...Ş...’in ölmeden önce verdiği ifadede de belirtildiği gibi, maktûl henüz otobüsten inmekte iken otobüsü erken hareket ettirmek suretiyle onun düşmesine ve yaralanarak ölmesine neden olduğu için taksirli ölümün gerçekleştiği olayda kusurlu bulunan sanık L...M....’nun mahkûmiyeti yerine, beraatına ilişkin direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- A... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2007 gün ve 397-588 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1- A... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2007 gün ve 397-588 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın A...18. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2009 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6738, Karar No: 2023/6251, Tarih: 06.11.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/6738 E.  ,  2023/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/612 E., 2022/1232 K.

DAHİLİ DAVALI : ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı

DAVA TARİHİ : 17.01.2017

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elbistan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/27 E., 2019/183 K.

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı; 128 ada 43 ile 195 ada 51 parsel sayılı taşınmazları 20 yıldan fazla zamandır kullandığını ileri sürerek davalı Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile kendi adına tapuya tesciline kararı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hava fotoğraflarından 1955,1985,1999 tarihlerinde dava konusu taşınmazların kullanılmadığı, sınırlarının bulunmadığı, bilirkişi raporunda belirtilen 15.763,98 m2 lik kısımla ilgili talebin HMK'nın 141/1 maddesi uyarınca iddianın genişletilmesi kapsamında kaldığı, talep edilen 1500 m2 ‘lik alanın dere yatağında kaldığından tescil harici bırakıldığı dolayısıyla zilyetlik yoluyla kazanılmasının mümkün olmadığı, mahalli bilirkişi İbrahim Karakaş’ın dava konusu 195 ada 51 nolu parseli davacı ve bayilerinin 20-30 yıldır kullanmadıkları yönünde beyanda bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı; kararın hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı; kararın hatalı olduğunu belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmazlardan 128 ada 43 parsel sayılı taşınmazın tarla, 195 ada 51 parsel (ifraz öncesi 195 ada 7 parsel) sayılı taşınmazın ham toprak vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiği, bilirkişi raporlarından davaya konu 128 ada 43 parsel sayılı taşınmazın tamamının, 195 ada 51 parsel sayılı taşınmazın ise (A), (B) ve (C) harfiyle gösterilen kısımlarının dere yatağı olarak tescil harici bırakıldığı, 1955, 1985 ve 1999 yıllarına ait hava fotoğraflarının incelenmesinde çekişmeli taşınmazların kullanılmadığı, davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının gerçekleştiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçelerindeki taleplerini tekrar ile kararın hükmen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19458, Karar No: 2013/16220, Tarih: 07.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/19458 E.  ,  2013/16220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık ve müdafinin yüzlerine karşı 23.02.2012 günü verilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, sanık müdafiinin 06.03.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2302, Karar No: 2012/33442, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2302 E.  ,  2012/33442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanığın 27/03/2010 tarihinde müşteki ...”in kavak ağaçlarını 24.000. TL”ye satın alıp karşılığında 2 adet sahte düzenlenmiş çekleri verdiği yine, müştekiler İrfan ve Sadık”tan 04/04/2010 tarihinde kavak ağaçlarını 80.000 TL”ye satın alarak karşılığında iki adet 35.000. TL bedelli sahte düzenlenmiş çekleri vermek suretiyle, sahte resmi evrak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık eylemlerinin sabit olduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde

nispi para cezasına yer verilmemiştir.İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nun sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK. nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde, uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3177, Karar No: 2013/5222, Tarih: 04.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3177 E.  ,  2013/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm ... Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davalı ..., ..., ..., ... ve ...'a kararın tebliğ edildiğine ilişkin belge dosya arasında bulunmamaktadır. Tebligat yapılmış ise buna ilişkin belgenin, tebligat yapılmamış ise usulünce tebligat yapılarak temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7118, Karar No: 2013/6023, Tarih: 25.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/7118 E.  ,  2013/6023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Şişli 8. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Dosya içerisinde bulunan sanığa ait Parmak İzi Sicili başlıklı belgede, sanığa ait mukayese parmak izinin, bir oto hırsızlığı eylemi ile ilgili olarak 26.05.1994 tarihinde alındığı, sicilde sanığın çocukken yaşadığı tüp patlaması sonucunda ellerinin felçli ve yanık olduğu, sağ baş parmağının felçli olduğunun yazıldığı; 02.07.2004 tarihli ekspertiz raporunda da çalınan otonun bagaj üst kısmında tespit edilen parmak izinin sanığın sağ el baş parmak izi ile aynı olduğunun belirtildiği; sanığın mahkemedeki sorgusunda, “1983 yılında meydana gelen tüp patlaması sonucunda ellerinin yandığını, Aksaray Vatan Hastanesi’nde 1994 ile 2002 yılları arasında bu nedenle 9 kez ameliyat olduğunu, parmak izinin mevcut olmadığını, suçu kabul etmediğini, kendisinin Maslak semtinde bir oto yıkamacıda çalıştığını, temizlik için gelen otoda parmak izinin bu nedenle bulunmuş olabileceğini” savunduğu ve suçlamayı kabul etmediği; olay yeri tutanağına göre de otonun ... Köyü’nden çalındığının anlaşıldığı, otonun çalınması için sol ön kapısının zorlananarak açıldığı, bagaj kısmına bir müdahalenin yapıldığına ilişkin bir tesbitin bulunmadığının anlaşılması karşısında; mevcut kanıtlar ve savunma doğrultusunda, suçun sübutuna ilişkin tereddütlerin giderilebilmesi için öncelikle, sanığın tedavi olduğunu söylediği Aksaray Vatan Hastanesi’nden tıbbi gözlem, teşhis ve tedaviye ilişkin hasta dosyasının ve eklerinin getirtilmesi, bu evrak ile birlikte sanığın Adli Tıp Kurumu’na sevk edilerek, sağ el baş parmak derisinin parmak izi bırakacak yapıda olup olmadığının tespit ettirilmesi ve bu doğrultuda dosyada bulunan kolluk birimi tarafından düzenlenmiş 27.05.2004 tarihli olay yeri inceleme raporunun parmak izine ilişkin bölümünün ve 02.07.2004 tarihli ekspertiz raporunda saptanan hususunun doğruluğunun araştırılması; mağdurun çalınan otosunu suç tarihine yakın bir zamanda sanığın çalıştığını söylediği oto yıkama yerine götürüp götürmediğinin de araştırılması ve sonucuna göre, tüm kanıtların yeniden

değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2- 765 sayılı TCK’nın 62. maddesinin, 522/1. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2- 765 sayılı TCK’nın 62. maddesinin, 522/1. maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5252 sayılı TCK’nın 9/3. maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede, 5237 sayılı TCK hükümlerinin denetim olanağı verecek biçimde tatbikinin gerektiği, bu bağlamda temel cezanın, arttırım ve indirim maddeleri ile bunların uygulanması sonucunda kabul edilen ceza sürelerinin, denetime yer verecek biçimde kararda gösterilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi ve 5237 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde kapıları kilitli olan otomobilin kapısının zorlanarak açılması halinde eylemin 142/1. maddenin (b) bendine uyduğu gözetilmeden, (e) bendinin karşılaştırmaya esas alınması; kapıya ve direksiyon kutusuna zarar verildiği saptandığına göre eylemin hırsızlık suçunun yanı sıra, ayrıca şikayeti devam eden mağdura karşı 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımlanan ve suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerine bağlı olan mala zarar vermek suçunu da oluşturduğunun düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/389, Karar No: 2022/4, Tarih: 12.01.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/389 E.  ,  2022/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sanık ...'ın nitelikli hırsızlık suçundan beraatine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.09.2018 tarihli ve 331-646 sayılı hükmün, Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 20.01.2020 tarih ve 4154-127 sayı ile, ilk derece mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanığın TCK'nın 142/2-h, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesince 23.06.2020 tarih ve 5856-6173 sayı ile; temyiz dilekçesinin sebep içermediği gerekçesiyle sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 10.07.2020 tarih ve 31745 sayı ile;

"...Sanığın temyiz dilekçesinde; 'Sayın efendim, aşağıda belirtmiş olduğum dosyada benim beraatime karar verilmişti. Fakat müşteki gene şikâyetçi oldu. Dosya yeniden açıldı. Parmak izim bulunmuş arabanın kenarında. Sayın efendim, niye arabanın içinde parmak izim çıkmıyor? Arabanın kenarında çıkıyor? Yoldan geçerken habersiz olarak elim değmiş olabilir, fakat ben arabaya herhangi bir eylemde bulunmadım. Siz devlet büyüklerimden dosyanın içeriğinin incelenmesini istiyorum. Gereğinin yapılmasına saygılarımla arz ederim.' şeklinde gösterdiği temyiz nedenlerinin maddi hukuka aykırılık iddiasını taşıdığının ve gerekçe içerdiğinin anlaşılması karşısında,

Temyiz dilekçesinde maddi hukuka aykırılık iddiasının ileri sürüldüğü hâllerde, Özel Dairece, temyiz nedeni olarak gösterilen maddi hukuka aykırılıklar yanında dilekçede açıklanmış olmasa dahi dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıkların temyiz denetiminde incelenmesi gerektiği, yine temyiz nedeni olarak ileri sürülmemekle birlikte inceleme sırasında saptanan mutlak hukuka aykırılıklar ile 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yazılı hukuka kesin aykırılıklar nedeniyle kararın bozulması yoluna gidileceği hususları dikkate alınarak,