muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10571, Karar No: 2022/9845, Tarih: 20.09.2022

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15.02.2022 tarihli, 2022/1083 Esas, 2022/1769 Karar sayılı ilâmı ile;

"...6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde“Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; Toplu ... Sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları Toplu ... Sözleşmesi hükümlerine göre, Toplu ... Sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayında geçerli olan bireysel ... sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir.” Düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda; davacı Yaslıca Belediyesi işyerinde çalışırken 6360 sayılı Kanun kapsamında belediyenin kapanması üzerine 2014 yılı Nisan ayında Bozova Belediyesine devredilmiş ve burada bir müddet çalıştıktan sonra 01.09.2014 tarihinde davalı kuruma nakledilmiştir. Dosya kapsamından kapatılan Yaslıca Belediyesi ile Belediye-... Sendikası arasında 14.9.2012-13.09.2014 tarihleri arasını kapsayan toplu ... sözleşmesi ve Bozova Belediyesi ile Belediye-... Sendikası arasında ise 1.1.2014-31.12.2016 yürürlük süreli toplu ... sözleşmesinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde yer alan ve yukarıda belirtilen düzenleme gereği, davacının Yaslıca Belediyesinin kapanması ve Bozova Belediyesine devri sonrası, devir tarihinden önce tabi olduğu ve devir tarihinde yürürlük süresi devam eden Toplu ... Sözleşmesi hükümleri gereği günlük yevmiyesinin belirlenmesi gerekirken, Bozova Belediyesi ile Belediye-... Sendikası arasından münakit Toplu ... Sözleşmesinden yararlandırılarak ücretleri ödenmiştir. Davacının 01.09.2014 tarihinde Bozova Belediyesinden yine 6360 sayılı Kanun’a göre davalı ...’ne nakledilmesi sonrasında ise davalı kurum tarafından davacının ücreti devir tarihinde yürürlüğü devam eden kapatılan Yaslıca Belediyesi ile Belediye-... Sendikası arasında münakit 14.9.2012-13.09.2014 tarihli toplu ... sözleşmesine göre belirlenmiş ve daha sonra davalı kurum işyerlerini kapsayan Toplu ... Sözleşmesi uygulanarak güncellenmiştir.

Açıklanan tüm bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, davacının davalı ...’ne devir tarihi olan 01.09.2014 tarihinde yürürlük süresi devam eden kapatılan Yaslıca Belediyesi ile Belediye-... Sendikası arasında 14.09.2012-13.09.2014 tarihleri arasını kapsayan Toplu ... Sözleşmesi uygulanarak ücretinin belirlenmesi gerekmekte olup, davalı Kurumun uygulamasının yerinde olduğu; Bozova Belediyesi tarafından 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasına aykırı şekilde davacının ücretini kendisinin taraf olduğu Toplu ... Sözleşmesi hükümlerine göre belirlemesinin davacıya kazanılmış hak sağlamayacağı, davacının doğrudan kapatılan Yaslıca Belediyesinden değil de önce Bozova Belediyesine devir edildikten sonra davalı Kuruma nakledilmesinin 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasınındaki düzenlemenin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir." gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilâmına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin onuncu fıkrası ile yapılmak istenenin, devredilecek işçilerin devirle gittikleri kurum veya kuruluşlarda kendilerine uygulanacak ... sözleşmesinin belirlenmesi ve karışıklıkların önlenmesi olduğunu, bu düzenlemeden işçinin devrolduğu işyerinde yürürlükte olan toplu ... sözleşmesinden taraf sendikaya üye olduğu halde yararlanamayacağı anlamı çıkmadığını ve ve temyiz dilekçesinde belirttiği diğer hususları ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriği, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının dava konusu işçilik alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesinin hukukça mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5161, Karar No: 2024/794, Tarih: 24.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5161 E.  ,  2024/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1098 E., 2016/250 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 29.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/1098 Esas, 2016/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 26.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 26.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

"13/03/2015 günü saat 01:50 sıralarında Adana İl Emniyet Müdürlüğü Ahlak Büro Amirliğine bağlı ekiplerin Kiremithane Mahallesi, Ecz. Haşim Dalkılıç caddesi üzerinde bulunan Yedegör Kebapçı dükkanı önünde 4-5 kişinin alkol alarak ateş yakarak ısındıklarını görmeleri üzerine yaptıkları kontrolde sanık ...'ın yapılan üst aramasında herhangi bir suç unsuru bulunmadığı, ancak olay yerinde yapılan arama sonucunda şeffaf poşet içerisinde 75 adet uyuşturucu hap bulunduğu, Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 2348 numaralı uzmanlık raporu ile olay yerinde ele geçirilen maddelerin MDMA aktif maddelerini içeren ekstazi olduğunun tespit edildiği, Ç.Ü. Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalının 17/03/2015 tarihli Adli Toksikoloji Analiz Raporu ile sanık ...'un kanında esrar ve Amfetamin ve türevlerinin bulunduğunun tespit edildiği, Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve

uyarıcı madde satın almak suçundan yapılan soruşturma neticesinde Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2015 tarih ve 2015/16606 Soruşturma, 2015/958 Karar sayılı kararı ile 6545 Sayılı Kanun ile değişik TCK'nun 191/2. maddesi uyarınca sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine, sanığın tedavi ve denetimli serbestliğe tabi tutulmasına karar verildiği, söz konusu kararın 06/05/2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, dosyanın Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 30/04/2015 tarihli çağrı yazısının 06/05/2015 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiği, sanığa tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazına uyması gereken kuralların 08/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın denetim programının gereklerine uygun davranmadığının tespit edildiği, bunun üzerine Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından sanığa denetim programının gereklerine uygun davranması gerektiği hususundaki uyarı tebliğinin 06/08/2015 tarihli sanığa tebliğ edildiği, ancak sanığın denetim planının gereklerine uygun davranmadığının tespit edildiği, sanığın kendisine yüklenen hükümlülüklere ve uygulanan denetimin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle hakkındaki denetimli serbestlik dosyasınnı kapatılmasına karar verildiği, sanığın kendisine uygulanan denetimin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin tespit edildiği, sanığın savunmasında uyuşturucu kullandığı ve kullanmak için bulundurduğunu ikrar ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçunu işlediği " gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 29.04.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 29.04.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği ancak 06.05.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının 06.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı, süresi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un 191inci maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 30.04.2015 tarihli uyarılı davetname ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; bu davetten sonra sanığın denetime başladığı, sanığın 31.07.2015 tarihli bireysel görüşmeye katılmaması üzerine, sanığa Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından 06.08.2015 tarihli uyarının tebliğ edilerek ihtarda bulunulduğu; sanığın uyarıdan sonra görüşmelere katıldığı ancak 04.11.2015 tarihli görüşmeye katılmaması üzerine, sanığa yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadan dosyasının kapatıldığının anlaşılması karşısında; ilk uyarıdan sonra da denetimli serbestlik tedbiri kapsamında yükümlülüklerini yerine getirmeye çalışan sanığın, "04.11.2015 tarihli görüşmeye katılmamasının" kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etme olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

3. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/1098 Esas, 2016/250 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1382, Karar No: 2017/3332, Tarih: 09.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1382 E.  ,  2017/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Otom. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 02.06.2015 gün ve 2014/112-2015/279 sayılı hükmü onayan Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 09.02.2017 gün ve 2015/15308-2017/1126 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, araç tamir ve bakımı nedeniyle yapılan eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup kalan iş bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.02.2017 gün, 2015/15308 Esas 2017/1126 Karar sayılı onama ilâmına karşı davacı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 20.01.2017 tarih ve 1 sayılı kararıyla araç tamirinden kaynaklanan eser sözleşmeleriyle ilgili temyiz itirazlarını inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiği ve eldeki tüm davaların devri de öngörüldüğünden dosya Dairemize gönderilmiş ve karar düzeltme incelemesi Dairemizce yapılmıştır.

Tarafların imzasını taşıyan 22.11.2012 tarihli tamir ve bakım sözleşmesi başlıklı belge ile taraflar arasında davalıya ait ... plaka sayılı aracın hasarlanması nedeniyle tamir ve bakım için eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu, sözleşme bedelinin KDV ile birlikte 60.382,84 TL olduğu, davalı iş sahibinin teslim alan kısmını, "eksiksiz teslim aldım" yazarak imzaladığı, davacı yüklenicinin yapılan tamir ve onarım işlemleriyle ilgili 24.12.2012 gün, 24168, 24169, 24170, 24171 ve 24172 sıra nolu faturaları düzenleyerek davalı iş sahibine teslim ettiği anlaşılmaktadır. Davalının daha fazla ödeme yaptığına dair bir savunması yoktur. Bu sözleşme ilişkisi nedeniyle 39.790,00 TL ödeme yapıldığı davacının kabulündedir.

Eser sözleşmelerinde ayıplı imalât halinde 6098 sayılı TBK'nın 474/I. maddesi uyarınca açık ayıplarda iş sahibi eserin tesliminden sonra işlerin olağan akışına göre imkân bulur bulmaz eseri gözden geçirmek ve ayıpları varsa bunu uygun bir süre içinde yükleniciye bildirmek, gizli ayıplarda aynı Kanun'un 477/son maddesi uyarınca ortaya çıkması üzerine gecikmeksizin ayıp ihbarında bulunmak zorundadır. İş sahibi gözden geçirmeyi ve ihbarda bulunmayı ihmal etmişse eseri olduğu gibi kabul etmiş sayılır. Eksik işlerle ilgili teslim alınırken itirazi kayıt ileri sürmeye ve ihbarda bulunmaya gerek yoktur. Zamanaşımı süresi içinde işin eksik yapıldığı iş sahibince ileri sürülebilir.

Ayrıca, 6102 sayılı TTK'nın 21/2. maddesi hükmünde bir faturayı alan kişi aldığı tarihten itibaren 8 gün içinde faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmazsa faturanın içeriğini kabul etmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Eldeki davada, az yukarıda tarih ve sıra numarası belirtilen faturalar davalı iş sahibine imzası karşılığı teslim ve tebliğ edilmiş olup 8 gün içerisinde itiraz edildiği ileri sürülüp ispat edilmediğinden içerikleri kesinleşmiştir. Yine davalı iş sahibi, 22.11.2012 tarihli tamir ve bakım formu sözleşmesinin altını "eksiksiz teslim aldım" diyerek imzaladığı ve bu beyanının irade fesadı sebepleriyle geçersiz olduğunu da ileri sürüp kanıtlamadığından işi eksiksiz teslim aldığı ve açık ayıplarla ilgili muayene ve ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğinin kabulü zorunludur. Bu halde davalı iş sahibi ancak sonradan ortaya çıkan gizil ayıpların varlığı ve bunları ortaya çıkmasından itibaren gecikmeksizin yükleniciye bildirmesi halinde giderilmesini ya da bedelinin iş bedelinden düşülmesini isteyebilecektir.

Bu durumda mahkemece davalı iş sahibi, davacı yüklenicinin sözleşme ile üstlendiği edimi eksiksiz teslim aldığını kabul ettiği ve açık ayıplarla ilgili muayene ve makul sürede ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği gibi tebliğlerinden itibaren 8 gün içerisinde itiraz edilmediklerinden fatura içerikleri kesinleştiğinden, hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla sonradan ortaya çıkan gizli ayıp olup olmadığı, bunların nelerden ibaret olduğu, gizli ayıp varsa ortaya çıkmasından itibaren iş sahibinin gecikmeksizin ihbarda bulunup bulunmadığı ve gizli ayıbın ortaya çıktığı tarih itibariyle mahalli piyasa rayiçlerine göre giderim bedelleri konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp davanın sonuçlandırılması gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan davanın kısmen kabulü doğru olmamıştır.

Yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken onandığı, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 09.02.2017 gün, 2015/15308 Esas 2017/1126 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4570, Karar No: 2011/5647, Tarih: 11.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4570 E.  ,  2011/5647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların maliki oldukları 1377 ada 36,37 ve 38 parsel sayılı taşınmazlar ile ifraz haritasında A ile gösterilen ihdas alanının tevhit ve ifraz edilmesini kabul ettiklerini, bu amaçla Belediye Encümeninin 05.06.2007 tarih 1118 sayılı kararı ile tevhit ve ifraz işleminin yapılmasına karar verildiğini ancak davalıların bugüne kadar ifraz işlemlerini yaptırmadıkları gibi ortaklığın giderilmesi davası açtıklarını ileri sürerek, taşınmazların tevhit ve ifrazı ile tesciline, olmadığı taktirde 1377 ada 59 parselin tapusunun iptal edilerek tevhit öncesi hale dönmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yapılan anlaşma gereğince davacı Belediyenin edimini yerine getirmesine karşın, davalıların ferağ işlemini yaptırmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi,duruşma isteğinin tebliğ giderleri yatırılmadığından ve değerden reddiyle gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 446.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 11.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.