muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7349, Karar No: 2010/10578, Tarih: 31.05.2010

Alınan uzman raporunda istemcilerin çocuğu en iyi olanakları sundukları , eğitim ve ve bakımının iyi bir şekilde gerçekleştirildiği , çocuğun bilinç düzeyinin gelişkin olduğu ve evlat edinilmesinin çocuğun yararına olduğu bildirilmiştir. Çocuğun 2008 yılında duruşmada alınan beyanında; gerçek annesini hiç tanımadığını, anne ve baba olarak istemcileri tanıdığını, istemcilerin de kendisinin eğitim ve bakımını işi bir şekilde gerçekleştirdiklerini, doğduğundan bu yana onlarla kaldığını bildirdiği görülmektedir. Davalı anne Sefaret, çocuğu küçüklüğünde birkaç kere görmeye, almaya çalıştığını, engellenmeyle karşılaştığını bu nedenle evlat edinmeye rıza göstermediğini belirterek isteme karşı çıkmıştır. Davalı anne isteme karşı çıkış nedeni olarak gösterdiği olaylar konusunda delil bildirmediği gibi; kişisel ilişki kararının infazı için yasal yollara başvurduğunu veya velayetin değiştirilmesi için dava açmış olduğu yolunda bir beyanda bulunmamıştır. Davalı annenin 2007 yılında bir başka kimse ile tekrar evlendiği, bu ilişkiden hamile olduğu ve eşiyle Kayseri'de yaşadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında ; davalı annenin isteğe karşı çıkmasının soyut öfkeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Davalı anne kendisinden beklenen özeni göstermemiştir. Davalı annenin konumu sadece biyolojik anne olmaktan ibaret kalmıştır. Bu aşamadan sonra çocuğa verebileceği fazla bir ilgi ve olanak bulunmamaktadır. Evlat edinmede üstün çıkar çocuğa aittir. Önemli olan çocuğun isteği, bedensel. düşünsel ve ahlaki gelişiminin en iyi şekilde karşılanmasıdır. İnceleme tarihi itibariyle çocuk 11 yaşında olup; çocuğu alıştığı ortamdan; anne- baba diye bildiği kimselerden koparmak doğru bir tutum olmayacağı gibi; çocuk için de yıkıcı sonuçları doğurabilir. Bütün bunların sonucu olarak ; evlat edinme koşulları oluştuğundan; ön-sonuç olarak incelenmesi gereken annenin Türk Medeni Kanununun 312. maddesi gereğince özen yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle rızasının aranmasına gerek olmadığı kararı da verilerek; evlat edinmeye karar verilmesi gerekirken; istemin reddi doğru olmamıştır. Bu gerekçeyle hükmün hükmün bozulması gerektiği inancıyla , değerli çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/2458, Karar No: 2007/3685, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2458 E.  ,  2007/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.05.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak geçit hakkı kurulması istemiyle açılmıştır.

Mahkemece 1323 ve 1324 parsellerin ortak sınırından 3 metre eninde geçit tesis edilmiş,

Hükmü 1323 ve 1324 parsel malikleri davalılar temyiz etmiştir.

407 parselin mutlak geçit ihtiyacı içersinde olduğu açıktır. Ne var ki; uygun geçit yeri saptanırken bu tür davaların özelliği gereği davacının subjektif isteğine bakılmamalı, geçit güzergahı objektif kriterlere uygun mahkemece belirlenmelidir. Çünkü, geçit davaları özünü komşuluk hukukundan alır. Komşuluk hukukunun genel ilkesi gereği fedakarlık denkleştirilmelidir.

Davalılara ait 1323 parsel 5000, 1324 parsel 8050 m2 yüzölçümündedir. 1180 parselin yüzölçümü ise 28400 m2’dir. Az önce sözü edildiği üzere komşu taşınmazların yüzölçümü mukayese edildiğinde fedakarlığın denkleştirilmesi kuralı gereği geçit alternatifinin 1180 parsel veya 1180 parsel ile 1324 parselin ortak sınırından da aranması gerekir.

Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ve araştırmayla yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3482, Karar No: 2011/3728, Tarih: 09.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/3482 E.  ,  2011/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/11/2008 gün ve 61/312 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanığın, mağduru av tüfeği ile yakın mesafeden sağ gözde ekimoz ve hiperemi, retinada yırtık, sağda retroorbitale neden olur, sağ temporal bölgede, sağ dış kulakta ve burunda, frontal bölgede alında ve saçlı deri içinde, sağ ve sol meme üzerinde saçma isabetine bağlı yaralar oluşturur şekilde yaraladığı olayda, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK. nun 35. maddesi uygulamasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 10 yıl cezaya hükmedilerek eksik ceza verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 09/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1437, Karar No: 2025/2815, Tarih: 10.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/1437 E.  ,  2025/2815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/353 E., 2024/425 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, olay tarihinde maruz kaldığı fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayamayan on altı yaşı içerisindeki mağdurun anal bölgesine cinsel organını sokma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylem nedeniyle çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise eylemle sınırlı olduğu kabulüyle beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, on sekiz yaşını tamamlamamış ve zihinsel engelli olan katılan mağdura karşı işlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararının yetersiz olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olmasına karşın verilen beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz istemi

Özetle, dosya arasında katılan mağdura ait raporların çelişkili ve yetersiz olduğuna, sanığın katılan mağdurun yaşı konusunda hata yaptığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Özetle, sanığın hile ile beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak kişiye karşı cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

III. GEREKÇE

A. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama süresindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususları içeren takdiri indirim hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağı bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılıp gösterilmeden, "sanık hakkında yargılanma sürecinde işlediği suçtan pişman olduğuna yönelik müspet bir kanaat edinilemediğinden" şeklindeki yetersiz gerekçeyle cezada takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesi karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan mağdurun soruşturma aşamasında sanığın sırtının ağrıdığını söyleyerek elindeki poşetlere yardım etmesini istemesi, yargılama aşamasında ise sanığın kendisini ikna etmesi üzerine sanığın evine girdiği şeklindeki beyanları, sanığın ise kapının açık olması nedeniyle katılan mağdurun evine girdiği şeklindeki savunması, mağdurda hafif-orta derecede mental reterdasyon olduğu anlaşıldığından ancak ana hatlarıyla ve kuvvetli delillerle desteklenmesi halinde beyanlarına itibar edilebileceğine dair Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Adli Tıp Kliniği'nin 07.06.2023 tarihli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın ve katılan mağdurun beyanlarından hangisine ne şekilde üstünlük tanıdığı irdelenmeden gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141. maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 230/1. maddesine muhalefet edilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafii, katılan mağdur vekili ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3164, Karar No: 2024/4754, Tarih: 10.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3164 E.  ,  2024/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1912 E., 2024/868 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/71 E., 2021/297 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; davalı kooperatifin yönetim kurulu kararlarından 24/10/2019 tarih 54 no.lu kararı ile 25/04/2019 tarih 9 no.lu kararının eşit işlem ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile bu kararların mutlak butlanla batıl olduğunun tespitine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Antalya 17. Noterliğinin 08/06/2020 tarih ve 08394 sayılı vekaletnamesinden kanun yollarından feragat yetkisi bulunan davalı vekili Avukat ... temyizden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir. Bu durumda, davalı vekili temyiz istemlerinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir

SONUÇ: Yukarıda 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemlerinin vaki feragat nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın temyizden feragat eden davalıya iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi, 10.12.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9954, Karar No: 2012/5203, Tarih: 14.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9954 E.  ,  2012/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24351, Karar No: 2022/9379, Tarih: 23.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24351 E.  ,  2022/9379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av..... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 04.02.2022 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1367, Karar No: 2008/5682, Tarih: 26.12.2008

7. Hukuk Dairesi 2008/1367 E., 2008/5682 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/1367 E., 2008/5682 K.**

**- KAYIT VE BELGELERİN KAPSAMINI TAYİN

- TAPUDA KAYITLI OLMAYAN TAŞINMAZ MALLARIN TESPİTİ

- TAPUDA KAYITLI TAŞINMAZ MALLARIN TESPİTİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı M…

… K…

… tarafından istenildiği, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda yerel mahkeme için zorunluluk doğar.

Ne varki, daire bozma kararı gerekleri tümü ile ve aynen yerine getirilmemiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece daire bozma kararına uyulduktan sonra yapılan araştırma, soruşturma da hüküm vermeye yeterli değildir. Dava dosyasına yansıyan bilgi ve belgelere ve dosya kapsamına göre dava ve temyize konu taşınmazın tesbit maliki K…

…'in mahkemenin belirlediği H…

…. oğlu 1313 doğumlu 7.4.1973 tarihinde vefat ettiği saptanan K…

… İ…

… olması mümkün değildir. Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın tesbit maliki K…

…'in gerçek kimliğinin ve mirasçılarının duraksamaya meydan vermeyecek biçimde belirlenmesi gerekir. Kuşkusuz bu belirleme yapılırken elverdiğince ulaşılabilen Nüfus Müdürlüğünden getirtilecek onaylı nüfus aile tabloları bir başka deyişle onaylı nüfus kayıt örnekleri yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından tarafların mahkemeye ibraz yada görevli mahkemeden istihsal edip ibraz edecekleri mirasçılık belgeleri ile soybağını gösterecek vesair belgelerdir. O halde öncelikle taşınmazın tesbit maliki K…

…'in kimliği ve yasal mirasçıları belirlenerek ilgilere dava dilekçesi ve duruşma günlü 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi uyarınca yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmediği husumet yaygınlaştırılarak davada bu yolla taraf koşulu oluşturulmadığı gibi davacı tarafın dayandığı 1291 tarih 266 ve 267 sayılı tapu kaydı ile davalı tarafın tutunduğu tespite dayanak yapılan sevval 1271 tarih 1/31 sayılı tapu kaydının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin dıştan komşu taşınmazların tümünün tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden somut olaylara dayanmayan soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritanın da keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersiz olduğu, dayanılan kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinin 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca uzman bilirkişi tarafından düzenlenen haritada yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden harita ve eki raporda yargı denetimine açık olmadığı kuşkusuzdur.

O halde hükmüne uyulan daire bozma kararının kapsam ve sonucu göz önüne alınarak tarafların dayandığı tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz yada taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmazla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, dayanılan tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve kaydın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinden sağ olanlar varsa sağ oldukları belirlenenler ile tarafların aynı yöntemle göstereceği elverdiğince yaşlı, yansız tanıklar hazır olduğu halde çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20

.maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen elemanı eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada tapu kayıtlarının revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle gözönünde tutulmalı, tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazın taraflardan hangisinin dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığı duraksamasız saptanmalı, dava konusu taşınmazın tümü yada bir bölümünün taraflardan birinin tutunduğu tapu kaydının kapsamı dışında kalması halinde sözü edilen taşınmaz kesiminin diğer tarafın tutunduğu tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, anılan taşınmaz kesiminin her iki tarafın dayandığı tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalması halinde dayanılan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalan taşınmaz yada taşınmaz bölümleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda tutunulan tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalan taşınmaz bölüm yada bölümler üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı, ayrı somut olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki duraksamasız giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli, haritalı rapor alınmalı, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü yada bir bölümü vefat etmiş iseler ilgililerin vukuatlı ve onaylı ölüm günlerini gösterecek biçimde ilgili nüfus müdürlüğünden onaylı nüfus kayıt örnekleri getirtilerek durum belgelendirilmeli, taraf tapu kayıtlarının hukuksal değerini koruyup korumadığı incelenip irdelenmeli, taraf tapu kayıtlarının iç, içe girmesi bir başka deyişle örtüşmesi halinde önceki günlü doğru temele dayanan ve hukuksal değerini yitirmeyen kayda değer verileceği düşünülmeli, taraf tapu kayıtlarından ifraz görenler varsa ifraz yoluyla oluşan müfrez tapu kayıtlarının kapsamının kök tapu kaydı içinde aranmasının zorunlu olduğu düşünülmeli, her iki tarafın yada taraflardan birinin tutunduğu tapu kayıtlarının hukuksal değerini yitirmesi halinde zilyetliğe ilişkin toplanan ve toplanacak delillerin değerlendirilmesi yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13, 13/B-c, 20 ve 14. maddeleri hükmü eşliğinde sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın özellikle hükmüne uyulan daire bozma kararı gerekleri tümü ile ve aynen yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı M…

… K…

…'nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA- peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 26.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.