muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6401, Karar No: 2015/4138, Tarih: 29.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6401 E.  ,  2015/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

TMAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme- bu suça yardım- 6136 sayılı Yasaya aykırılık

1- Sanık .... müdafıinin yasal süreden sonra yapmış bulunduğu duruşmalı inceleme isteminin reddine,

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .....'nun kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet, sanıklar ..... ve .....'in kasten öldürme, sanık.....'ın kasten öldürmeye yardım

suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, sanıklar ... ve ...'m öldürme suçlarında cezayı azaltıcı tahrik, sanık ...'in öldürme suçunda cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi, sanık....'in öldürmeye yardım suçunda takdiri indirim sebebinin niteliği, sanık ...in 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiilerinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede meşru savunma koşullarının varlığına, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafıinin sübuta, ceza miktarına vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, sanığın fail olarak değil suça yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vesaireye, sanık.... müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine vesaireye, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrik hükmünün uygulanmaması, sanıkların ayrıca delilleri yok etmek, tehdit suçlarında cezalandırılmaları gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkında kurulan ve ceza miktarı itibariyle kısmen re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanıklar ... ve....'in tahliye istemlerinin REDDİNE, 29/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/06/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ..... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 02/07/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/15314, Karar No: 2016/6233, Tarih: 05.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/15314 E.  ,  2016/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/03/2013 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacı ... davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 2006 yılında .. dava dışı .. araç kiralandığını, idareyi temsilen davalının sözleşmeyi imzaladığını, 2007 yılında ise araç için araç kiralama izni verildiğini, ancak ödeneğin 01/03/2007 tarihinde gönderildiğini, davalının ödenek gelmeden dava dışı şirketle ocak ve şubat ayları için sözleşme imzaladığını, 2007 yılı şubat ayında şirkete ödeme yapıldığını, şirketle kurum arasında hiçbir bağ kalmadığını, davalının atama nedeniyle 15/06/2007 tarihinde görevinden ayrıldığını, sonradan davalı yerine atanan müdürlerin aracın sözleşmesi bittiği gerekçesiyle dava dışı şirkete ödemede bulunmadığını, dava dışı şirketin alacağı için .. 2008/246 esas sayılı dosyası ile kuruma karşı dava açtığını, mahkemece, davanın kabulüne karar verildiğini, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin ilamıyla onanmasına karar verildiğini, idare hakkında .. esas sayılı icra dosyası ile icra takibi yapıldığını ve kurum tarafından icra dosyasına ödeme yapıldığını, davalıdan kamu zararının yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı müdürün tayini çıktıktan sonraki dönem için herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, davalının sorumlu ve yetkili olduğu dönem olan 2007 yılı mart, nisan, mayıs, haziran aylarına ilişkin kira bedelinden sorumlu olduğu ve bu dönemde kamu zararına sebebiyet verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

6098 sayılı TBK'nın 49. maddesine göre (818 sayılı BK'nın 41. maddesi) “Kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür. Zarar verici fiili yasaklayan bir hukuk kuralı bulunmasa bile, ahlaka aykırı bir fiille başkasına kasten zarar veren de, bu zararı gidermekle yükümlüdür.” Bir başka anlatımla haksız bir eylemin tazminat borcu doğurabilmesi için kusurlu ve hukuka aykırı bir fiil sonucunda zarar doğması, zarar ile fiil arasında da illiyet bağı bulunması gereklidir.

Somut olaya gelince; davalının 2006 yılında kurum izniyle kiraladığı aracın kurum ve personelin kurumun işlerinin gerektirdiği hizmette kullanıldığı, 2007 yılında da ihtiyaç doğrultusunda sözleşmeye devam edildiği tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Kurumun ihtiyaçlarının davacı ... tarafından karşılanması gerektiğinde de kuşku bulunmadığına göre .. bütçesinden gereksiz bir harcama yapılmamış, yani davacı zarara uğramamıştır. Davalının kurumdan 2007 yılında kiralama izni verdiğini ancak ödeneğin 01/03/2007 tarihinde gönderildiği halde ödenek gelmeden dava dışı şirketle ocak, şubat ayı içinde sözleşme imzalamış ise de, fazladan istenen ödeneğin yine davacının bütçesinden karşılanması gereken araç kiralama için kullanıldığı ve kiralama dışı dönemde de aracın kurum işlerinde kullanıldığı anlaşılmakla davacının mal varlığında eksilme olmadığından bir zarara uğramadığı, yani davalının tazminat borcunun doğmadığı sonucuna varılarak istemin reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan sebeplerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8714, Karar No: 2013/22954, Tarih: 16.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8714 E.  ,  2013/22954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.01.2013 tarih ve 2012/1-2013/7 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka nezdinde 46337636 ve 46342642 hesap numaraları ile iki adet hesap açtığını, vadesi geldiğinde banka şubesine giderek hesaplarını yenileme faizlerini almak gibi normal bankacılık işlemlerini yapmakta iken 05.06.2003 tarihinde 46337636 nolu hesaptaki 6.611,97 TL ve 23.06.2003 tarihinde de 46342642 numaralı hesaptaki 34.987,28 TL'sini yeniden bir aylık vadeli işleme tabi tuttuğunu, ancak vade sonunda birikimlerini almak veya yeniden bir aylık hesap işlemine tabi tutmak istediğinde banka yetkilileri tarafından TMSF'ye el konulduğunun, paranın sigorta kapsamı dışında olduğunun belirtildiğini ve ödeme yapılmadığını, müvekkilinin talimatı olmaksızın paraların Off Shore hesabına yatırıldığının anlaşıldığını ileri sürerek, toplam 40.599,25 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Müflis T.İmar Bankası T.A.Ş iflas idaresi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Türkiye İmar Bankası T.A.Ş'nin bankacılık işlemlerini yapmak, mevduat kabul etme izninin 04.07.2003 tarihinde resmi gazetede yayınlanarak kaldırıldığı, yönetim ve denetiminin TMSF'ye intikal ettiği, TMSF tarafından açılan dava sonunda, davalının İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/132 Esas sayılı dosyasından iflasına karar verildiği, iflas kararının ilanlarının yapıldığı ve 20.04.2006 tarihinde kesinleştiği, davacının davalı Bankanın iflas ettiğini bildiği ve 22.03.2007 tarihli dilekçesi ile alacak kayıt talebinde bulunduğunun anlaşıldığı, 15.10.2008 tarihinde davacının kayıt kabul talebinin reddedilmesine rağmen, davanın 02.01.2012 tarihinde İİK'nın 235. maddesinde öngörülen 15 günlük hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle, davalı aleyhine açılan davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına davacının sıra cetveline kaydedilmesi için yaptığı müracaatına kararın kendisine tebliği için gerekli giderleri eklememiş olmasına ve bu nedenle kendisine tebligat yapılmamış olup sürenin sıra cetvelinin ilanından itibaren başlamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına davacının sıra cetveline kaydedilmesi için yaptığı müracaatına kararın kendisine tebliği için gerekli giderleri eklememiş olmasına ve bu nedenle kendisine tebligat yapılmamış olup sürenin sıra cetvelinin ilanından itibaren başlamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4539, Karar No: 2016/116, Tarih: 12.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4539 E.  ,  2016/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 155/2, 62/1, 51 maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis ve 820 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avukat olan sanığın, vekili olduğu katılan ...'ın tanık ...'dan olan alacağı nedeniyle Suluova İcra Müdürlüğü nezdinde başlattığı icra takibinde, tanık tarafından kendisine verilen parayı almasına rağmen katılana iade etmeyerek uhdesinde bulundurmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın kovuşturma aşamasında zararı kısmen giderdiğine dair belge ibraz etmesi karşısında, TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması bakımından katılandan kısmi ödemeye rızası olup olmadığının sorulmaması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinden 50 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15005, Karar No: 2015/8330, Tarih: 18.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15005 E.  ,  2015/8330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63.maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın, evlerinde ölen eşi ... ile çocukları .. ve .. birlikte oldukları sırada elektriklerin kesildiği, bunun üzerine katılan ...'ın patlamaya konu olan piknik tüpüne aydınlatma aparatını takmak istediği sırada tüpten sızan gazın alev alması neticesinde, 1 kişinin öldüğü, 3 kişinin yanarak yaralandığı;

Yapılan yargılama sonucunda,... Ticaret Anonim şirketi tarafından üretilen dava konusu piknik tüpüne takılan tüp valfinin TSE normlarında belirtilen teknik özelliklere uygun olmaması, makina mühendisliğinin emniyetli çalışma koşullarını sağlamayan mekanik imalat ve tasarımının can ve mal emniyeti açısından hatalı olması nedeniyle ... Tic. Anonim Şirketi'nde makina mühendisi olarak görev yapan sanık ...'in tali kusurlu, yine kullanımdaki LPG tüplerinin muayene, deney, bakım ve tamiri normunda belirtilen usul ve esaslara uygun olmayan korozyona uğramış, kullanım süresini tamamlamış, periyodik kontrol süresini aşmış, tüp yakası kısmına güncel test ve muayene tarihleri yazılmamış, T 1862 normunda belirtilen özellikleri taşımayan tüp valfi takılmış olan dava konusu piknik tüpüne LPG gaz dolumu yapıp tüketiciye sunması nedeniyle ... sanayi ve ticaret anonim şirketi'nde şirket müdürü olarak görev yapan sanık ...'ın da tali kusurlu kabul edildiği olayda,

Dosyada soruşturma aşamasında, 04/09/2007 tarihli makine mühendisinden alınan raporda, bahse konu tüpte üretim ve test tarihinin mevcut olmadığının bildirildiği, ikisi makine mühendisi,biri TPE emekli daire başkanı üç kişilik bilirkişi kurulundan alınan bir asıl bir ek raporların, asıl olan raporda bahse konu tüpün, ... ibareli, No:886, tarih:1990, Dara:5 kg kapasiteli olduğu, tüpün orijinal olmadığı, bu rapordan sonra bu tüp ile birlikte temin edilen orijinal tüp de gönderilip istenen ek raporda ise, tüpün orijinal olduğunun bildirildiği, mahkeme aşamasında, bahse konu tüp ile orijinal tüpün gönderilerek İTÜ makine fakültesi öğretim üyesi iki kişilik bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan raporda ise: orijinal tüp ile bahse konu tüp arasında kıyaslama yapılmış ve bahse konu tüpün 1994 yılında imal edildiği orijinal olduğu, tüp imalatçısıyla tüp dolum şirketinin her ikisinin de kusurlu olduğu bildirilmiş, bu rapordan sonra ikisi makine mühendisi ve biri hukuk fakültesi öğretim üyesi tarafından aldırılan üç kişilik son bilirkişi raporunda ise; bahse konu tüpteki tüp valfinin standartlara uygun olmaması nedeniyle üretici ... tüp şirketinin sorumlu olduğu dolayısıyla olay tarihinde bahse konu şirketin Makine mühendisi olan sanık ...’in tali kusurlu, kullanım süresi tamamlanmış tüpe dolum yapılması nedeniyle ... şirketinin de sorumlu olması nedeniyle sanık ...’ın tali kusurlu olduklarının belirtildiği,

Katılan ...’ın 19/04/2007 tarihli soruşturma aşamasındaki ifadesinde, elektrikler kesilince kendisi tarafından yeni alınan bahse konu tüpe lüks takarken olayın meydana geldiğini belirttiği, sonraki ifadelerinde ise, tüpün ölen eşi tarafından ...’dan alındığını, ne zaman ya da kimden alındığını bilmediğini beyan ettiği, katılan ...’in bahse konu tüpün temini konusundaki beyanlarındaki çelişkinin giderilmediği, yaralanan çocukların yaşının küçük olması nedeniyle bu konuda bilgilerine başvurulmadığı, tanıkların da bu konuda beyanının olmadığının anlaşıldığı,

Dosyadaki belgelerden, .... Ticaret Anonim Şirketinin 30/06/1992 yılında ticaret siciline tescil edildiği, ... Ticaret Anonim Şirketinin ise, 02/08/1982 yılında... Gaz olarak tescil edildiği ve 1986 yılında şirketin unvan değiştirerek ... adını aldığı, gerek sanıkların savunmaları, gerek ... sanayi şirketinin cevabıyla, katılanların yaşadığı ... ilçesinde bayilerinin olmadığı ve bahse konu tüpün kendileri tarafından üretilmediğini beyan ettikleri,

Dosyadaki belgelerden, .... Ticaret Anonim Şirketinin 30/06/1992 yılında ticaret siciline tescil edildiği, ... Ticaret Anonim Şirketinin ise, 02/08/1982 yılında... Gaz olarak tescil edildiği ve 1986 yılında şirketin unvan değiştirerek ... adını aldığı, gerek sanıkların savunmaları, gerek ... sanayi şirketinin cevabıyla, katılanların yaşadığı ... ilçesinde bayilerinin olmadığı ve bahse konu tüpün kendileri tarafından üretilmediğini beyan ettikleri,

Sanık ...'ın savunmasında: ".... markalı 1990 tarih ve 886 numaralı 5 dara ibareli olduğu belirtilen tüp bizim şirketimiz tarafından üretilmemiştir, ben ... Tic. A.Ş.’nin işletme müdürüyüm, söz konusu şirket, 30.06.1992 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi’nde tescil ve ilan olunmuştur, 1990 tarihli olan suça dayanak yapılan tüpün bizim şirketimiz tarafından üretilmediği açıktır, tüpün üretiminin yapıldığı 1990 yılında şirket var olmadığından o tarihteki üretim müdürü ya da mühendisini maddi olarak bildirme imkanı yoktur, bu nedenle suça dayanak yapılan tüpün imalinde ve meydana gelen olayda bizim herhangi bir ihmalimiz ve üretim hatamız söz konusu değildir, benim yöneticisi olduğum şirket, tüpü kap olarak imal eden bir firmadır, dolum yapmamaktadır, herhangi bir dolum işi ile ilgimiz yoktur, ... isimli şirket, bir dolum tesisidir, bizim o şirketle bir ilgimiz yoktur, ...Tüp Şirketi ile ...Şirketi’nin birbirleri ile bir ilgisi yoktur" şeklinde beyanda bulunduğu, Sanık ...'in savunmasında; "Ben makine mühendisi olarak görev yapıyorum, 2003 – 2007 yılları arasında... Tüp adlı ve diğer sanık beyanında geçen şirkete teknik danışmanlık hizmeti veriyordum, benim 2003 yılından evvel herhangi bir hizmetim söz konusu değildir, 2007’den sonra bu danışmanlık hizmetim sona ermiştir, atılı suç ile hiçbir ilgim yoktur, zaten suça dayanak yapılan tüp ile danışmanlık hizmeti verdiğim şirket arasında da herhangi bir bağlantı yoktur, olayın meydana geldiği 06/03/2007 tarihinde danışmanlık hizmetim sürüyordu; ancak o yılın son ayında danışmanlık hizmetim sona erdi, bu nedenle 1990 yılında imal edildiği belirtilen tüp ile benim zaten uzaktan yakından bir alakam olamaz, sürekli danışman olmadığım için şirkette part time çalışıyordum, o şirketin aylıklı elemanı değildim, danışma talep edildiği takdirde hizmet veriyordum, 1990 yılında üretimi yapılan bir tüp 2000 yılında ömrünü tamamlamıştır, onun tekrar kullanılması için yeniden test yapılması ve bu testin de tüp üzerine işlenmesi gereklidir" şeklinde beyanda bulunduğu,

Dosya kapsamından alınan bilirkişi raporlarının birbiriyle çeliştiği, bahse konu tüpün imalat tarihinin bulunup bulunmadığı, tarihin bulunduğu kabul edildiği takdirde 1990 veya 1994 şeklinde iki farklı tespit bulunduğu, öncelikle bahse konu tüpün, ... tüp şirketi tarafından üretildiği kabul edilse bile, bu şirketin 1992 yılında tescil edilidiği, makine mühendisi sanık ...’in bahse konu şirkette , 2003 – 2007 yılları arasında çalıştığına yönelik savunması dikkate alındığında, üretim zamanında ... tüp şirketinde çalıştığına yönelik bilgi ve belge bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ...’in olay nedeniyle sorumlu tutulamayacağı diğer yönden gözetilmesi, katılanlar ile tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, bahse konu tüpün hangi firma tarafından ne zaman doldurulduğunun da tespit edilememesi karşısında, bahse konu tüpün diğer firmalar ya da korsan tüp diye tabir edilen firmalar tarafından doldurulma ihtimali de göz önünde bulundurulduğunda, ... şirketi genel müdürü olarak kabul edilen sanık ...’ın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı anlaşılmakla beraati yerine, tali kusurlu kabul edilmek suretiyle, birbiriyle çelişkili raporlara itibarla mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/551, Karar No: 2025/2593, Tarih: 17.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/551 E.  ,  2025/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :22.10.2024

EK KARAR SAYISI : 2019/2307 E., 2020/433 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.10.2024 tarihli ve 2019/2307 Esas, 2020/433 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle,İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 22.10.2024 tarihli, 2019/2307 Esas ve 2020/433 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.