muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/846, Karar No: 2025/1454, Tarih: 14.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/846 E.  ,  2025/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1892 E., 2025/92 K.

TALEP EDEN : ... 2022/42 E.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/433 E., 2024/626 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep eden iflas dairesi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. TALEP

İflasın kapatılmasını talep eden iflas dairesi dilekçesinde; Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 08.12.2022 tarih ve 2020/636 E. sayılı kararı ile Ankaragücü Futbol Anonim Şirketinin iflasına karar verildiğini, iflasın İİK'nın 166. maddesi uyarınca ilan edildiğini, yapılan UYAP sorgulamasında araç kaydı, Tapu Müdürlükleri ve Banka Şubelerinde müflisin malvarlığının bulunamadığını, müflis şirket yetkilisinin İcra İflas Kanunu'nun 39. maddesi uyarınca sorgulamasının yapıldığını, sorgusunda menkul ve gayrimenkul mallarının olmadığının beyan edildiğini, iflas kararının 28.03.2023 tarihinde kesinleştiğini, müflisin mal varlığı tespit edilemediğinden İİK’nun 217. maddesi uyarınca tatiline karar verildiğini, tatil kararının ilan edildiğini, 30 günlük süre içerisinde alacaklılarca müflis şirketin malvarlığının bildirilerek tasfiyenin devamının talep edilmediğini, alacaklı olarak dosyaya 4 adet alacak kaydında bulunulduğunu, alacaklar ile ilgili olarak gerekli karar verildiğini ve sıra cetvelinin tanzim edildiğini, sıra cetvelinin yasada belirtildiği şekilde ilan edildiğini ve alacaklılara tebliğ edildiğini, masaya kayıtlı tüm alacaklılar adına aciz vesikaları düzenlendiğini, müflise ait davalar UYAP sisteminden sorgulandığında Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2023/166 E. sayılı dosyasında 1.000,00 TL değerinde açılmış olan manevi tazminat davasının bulunduğunu, bu dosyadaki davacının dosya ile herhangi bir alacak kaydının bulunmadığının tespit edildiğini belirterek İİK'nın 254. maddesi uyarınca iflasın borçlu olarak kapatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı SGK vekili; duruşmada müflis şirketten bir milyona aşkın alacakları olduğunu, iflas idaresince tasfiye işlemlerinin tam olarak yerine getirilmediğini, kendilerine ödeme yapılmadığını, aciz vesikası da verilmediğini beyanla talebin reddini istemiştir.

Diğer alacaklılar beyanda bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Alacaklı SGK vekili; duruşmada müflis şirketten bir milyona aşkın alacakları olduğunu, iflas idaresince tasfiye işlemlerinin tam olarak yerine getirilmediğini, kendilerine ödeme yapılmadığını, aciz vesikası da verilmediğini beyanla talebin reddini istemiştir.

Diğer alacaklılar beyanda bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iflas idaresince verilen son raporda iflas tasfiyesinin yapılış şekli hakkında detaylı bilgi verildiği, verilen bilgi ve sunulan belgelerde müflis şirkete ait taşınır ve taşınmaz malvarlığı tespit edilemediği, iflas idaresine başvuran alacaklıların alacak kayıtları incelenerek İİK’nın 206 ve 207. maddesi uyarınca sıra cetveli tanzim edildiği, sıra cetvelinin ve ikinci alacaklılar toplantısının usulen ilan edildiği, iflas tasfiyesinin İİK.'nın 254/3 maddesi gereğince kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp bitirildiği, başvuran ve kaydolunan alacaklıların alacaklarının aciz belgesine bağlandığı, müflisin taraf olduğu davada alacaklının iflas dosyasına alacak talebinin bulunmadığı ve eldeki talebe engel teşkil etmeyeceği gerekçesiyle talebin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı SGK Başkanlığı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine, iflasın kapanmasının istenmesi için iflas masasının taraf olduğu bütün davaların sonuçlanmış ve kararların kesinleşmiş olması gerektiği, somut olayda iflas masasının tarafı olduğu derdest davanın bulunduğu, bu dava sonuçlanmadan müflis şirketin iflasının kapanmasının istenemeyeceği, iflas tarihinden sonra açılmış olan davanın davacısının alacak kaydı bildirmesine gerek olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Talep eden İflas Dairesi temyiz dilekçesinde; müflise ait mal varlığının bulunmadığını, mal varlığı tespit edilmediğinden İİK.'nın 217. maddesi uyarınca tasfiyenin tatiline karar verildiğini, buna dair ilanların yapıldığını, masaya SGK Başkanlığı ile birlikte dört alacaklının başvurduğunu, alacaklarının sıra cetvelinde değerlendirildiğini ve bu alacaklarla ilgili İflas Müdürlüğü aciz vesikalarının düzenlendiğini, yani iflas tasfiyesinin tamamlandığını, Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2023/166 E. sayılı dosyasında davalılar arasında müflis şirket bulunmakta ise de davanın davacısının masaya iflas tarihinden sonra alacak başvurusunda bulunmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Talep, İİK.'nın 217. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca iflasın kapatılması istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Talep, İİK.'nın 217. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca iflasın kapatılması istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

İflas tasfiyesinin bitmiş sayılabilmesi ve iflasın kapanmasının istenebilmesi için alacaklıların İİK'nın 245. maddesine göre takip ettikleri davaların da sonuçlanmış olması gerekir. Somut olayda müflis hakkında açılan talebin derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, talep eden iflas dairesi tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3013, Karar No: 2021/11102, Tarih: 28.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3013 E.  ,  2021/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :Karacabey 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, sigorta başlangıç tarihinin 10.08.1986 olduğunun ve 1 gün süreyle hizmet akdiyle çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyada, yargılamada dinlenen tüm tanıkların hizmet döküm cetvelleri Kurumdan celp edilerek, eklendikten sonra,

2-Şirketlerin adresi, Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı bulunan adresidir. Öncelikle davalının ticaret unvanı ve adresi Ticaret Sicil Memurluğundan belirlenmelidir. Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20. ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (R.G. 19.1.2103 t. S. 28533).

Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca gerekçeli kararların, davalı ...-... Salça Konserve ve San. Tic. A.Ş.’nin güncel ticaret sicil adresi sorularak, tespit edilecek bu adrese yukarıda yapılan açıklamalar ışığında tebliği sağlanarak takiben, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2457, Karar No: 2024/4876, Tarih: 10.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2457 E.  ,  2024/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/605 Esas, 2023/168 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1 E., 2019/1227 K.

Taraflar arasındaki şirketin feshi ve tasfiyesi, ortaklıktan çıkma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin % 10 payla davalı şirketin ortağı olduğunu, tarafların 14.05.2016 tarihinde imzaladıkları taahhütname uyarınca Deniz Kuvvetlerine ait ihaleden kazanılacak bedelin davalı şirket hesabına yatırılmasından sonra beş gün içinde müvekkiline 25.000,00 TL ödeneceğini ve müvekkilinin hissesini davalı şirkete devredeceğini, ancak söz konusu iş bedeli 03.08.2016 tarihinde davalı şirketin hesabına geçtiği halde müvekkiline ödeme yapılmadığını ve hissesinin devralınmadığını, müvekkilinin 09.08.2016 tarihinde davalıya ihtarname gönderdiğini, davalının 19.08.2016 tarihinde keşide ettiği cevabi ihtarnamede 25.000,00 TL'nin ödeneceğinin kabul edildiğini ve hisse devri işlemleri için müvekkilini notere davet ettiğini, ancak bildirdiği yere gelmediğini, müvekkilinin davalının gelmediği hususunda 29.08.2016 tarihinde noterlikte tutanak düzenlettiğini, müvekkilinin 25.000,00 TL'nin tahsili için başlattığı icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu, davalı şirket yetkilisi ... ve diğer ortak ile kavga boyutuna varan tartışmalara girildiğini, müvekkilinin küfürlü hakarete uğradığını, şirketten bilgi alma hakkının engellendiğini, güven ilişkisinin zedelendiğini, ortaklığa devam etme imkânının kalmadığını ileri sürerek davalı şirketin feshine, aksi kanaatte olunması halinde müvekkilinin ortaklıktan çıkarılmasına, % 10 oranındaki payına karşılık anlaşılan 25.000,00 TL'nin 03.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında imzalanan 14.05.2016 tarihli protokol ile davacının %10 oranındaki hissesine karşılık 25.000,00 TL'nin ödeneceğinin kararlaştırıldığını ancak bunun dışında aynı tarihte imzalanan bir başka ile protokol ile de proje yönetim hizmet bedeli olarak 35.000,00 TL'nin de ödeneceğinin kararlaştırıldığını, taraflar arasındaki ihtilâfın ikinci protokol ile başladığını, davacıya ödeme yapılacağı konusunda anlaşılmış olmasına rağmen davacının 2. protokolden dolayı icra takibine girişmesinin iyi niyet ile bağdaşmadığını, davacının üçüncü kişilere ulaşarak şirketi karaladığını, şirketin itibarını düşürdüğünü, bu nedenle şirketin müşteri kaybına uğradığını ve zor duruma düştüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davalı şirketin kuruluşundaki 50.000.00TL'lik sermayesinin tamamının ...'a ait olduğu, 26.11.2015 tarihindeki tescil ile tek pay ortaklığından çıkışına karar verildiği, davacının da pay devri almak suretiyle %10 oranında ortak olduğu, davacının ilk talebinin şirketin feshi, olmazsa ortaklıktan çıkarılması olduğu, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 531 inci maddesine göre; haklı sebeplerin varlığında, sermayenin en az onda birini ve halka açık şirketlerde yirmide birini temsil eden payların sahiplerinin, şirketin merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesinden şirketin feshine karar verilmesini isteyebileceği, mahkemenin fesih yerine, davacı pay sahiplerine, paylarının karar tarihine en yakın tarihteki gerçek değerlerinin ödenip davacı pay sahiplerinin şirketten çıkarılmalarına veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer bir çözüme karar verebileceği, davacının, davalı şirkette %10 oranından fazla hissesi bulunduğundan, haklı sebebin olup olmadığının irdelenmesi gerektiği, ancak davacının, davalı şirketin feshi için haklı sebeplerin varlığını ispatlayamadığı, davacının diğer talebinin ortaklıktan çıkma anlamına geldiği, ancak 6102 sayılı Kanun'da anonim şirketlerde doğrudan ortaklıktan çıkma şeklinde bir yöntem bulunmadığı, bu nedenle davacının bu talebinin karşılanmasının mümkün olmadığı, davacı vekilinin müvekkilinin ortaklıktan çıkarılması talebini, "feshin uygun görülmemesine" bağladığı, fesih şartları oluşmuşsa çıkma konusunun gündeme gelebileceği, ancak fesih şartlarının oluşmadığı, davacının diğer bir talebinin %10 payına karşılık 25.000 TL'nin tahsiline ilişkin olduğu, davacı ile davalı şirket arasında 14.05.2016 tarihinde imzalanan taahhütnamenin hisse devri ve karşılığında borç ödenmesi hususunda hazırlandığı, davalı şirketin Deniz Kuvvetleri'ne yaptığı işin bedelini tahsil ettikten sonra beş gün içinde, davacıya %10 oranındaki hissesinin karşılığında 25.000,00 TL ödeme yapılacağının belirtildiği, 6102 sayılı Kanun'un 379 uncu maddesinin birinci fıkrasında "Bir şirket kendi paylarını, esas veya çıkarılmış sermayesinin onda birini aşan veya bir işlem sonunda aşacak olan miktarda, ivazlı olarak iktisap ve rehin olarak kabul edemez", ikinci fıkrasında "Payların birinci fıkra hükmüne göre iktisap veya rehin olarak kabul edilebilmesi için, genel kurulun yönetim kurulunu yetkilendirmesi şarttır. En çok beş yıl için geçerli olacak bu yetkide, iktisap veya rehin olarak kabul edilecek payların itibarî değer sayıları belirtilerek toplam itibarî değerleriyle söz konusu edilecek paylara ödenebilecek bedelin alt ve üst sınırı gösterilir

. En çok beş yıl için geçerli olacak bu yetkide, iktisap veya rehin olarak kabul edilecek payların itibarî değer sayıları belirtilerek toplam itibarî değerleriyle söz konusu edilecek paylara ödenebilecek bedelin alt ve üst sınırı gösterilir. Her izin talebinde yönetim kurulu kanuni şartların gerçekleştiğini belirtir", üçüncü fıkrasında; "Birinci ve ikinci fıkralardaki şartlara ek olarak, iktisap edilecek payların bedelleri düşüldükten sonra, kalan şirket net aktifi, en az esas veya çıkarılmış sermaye ile kanun ve esas sözleşme uyarınca dağıtılmasına izin verilmeyen yedek akçelerin toplamı kadar olmalıdır." düzenlemelerine yer verildiği, bir şirketin kendi paylarının en fazla %10 oranındaki kısmını iktisap edebilmesi için yukarıda yazılı şartların varlığının öngörüldüğü, 14.05.2016 tarihli taahhütname imzalanırken genel kurul tarafından yönetim kuruluna bu konuda yetki verilmediği, paylara ödenebilecek bedelin alt ve üst sınırı gösterilmediği, payların bedelleri düşüldükten sonra kalan şirket net aktifinin ilgili mevzuata göre yeterli olup olmadığının hesaplanamadığı, bu nedenle yasal şartları taşımayan 14.05.2016 tarihli taahhütnamenin geçerliliğinden söz edilemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; şirket ortakları arasındaki anlaşmazlık ve ortak karar verememe sorunu olduğunu, fikir ve menfaat birliği oluşturulamadığını, dosya içerisinde yer alan mesajlaşma örneklerinden görüleceği üzere müvekkilinin davalı şirket yetkilisi ... ve diğer ortak ile kavga boyutuna gelecek tartışmalara girdiğini, küfür, hareket, tehdit içeren mesajlar yollandığını, aynı zamanda şirket mail adresinin şifresinin değiştirilerek şirket hakkında bilgi alma hakkının engellendiğini, ayrıca İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/259 E. sayılı dosyasında şirketin ortakları ..., ... ... hakkında sahte özel belgeyi düzenlemek ve bilerek kullanmak suçundan şikayette bulunulduğunu, sebebinin davalı şirketin 29.01.2018 ve 28.03.2018 tarihli genel kurul toplantılarında müvekkili adına imza atılmak suretiyle yönetim kurulu defterine ve sicil gazetesine gerçeğe ve hukuka aykırı beyanlarda bulunulduğunu, toplantıda hazır bulunmayan müvekkilinin yazmanlık görevine seçildiğini, böylece genel kurul toplantısında alınan kararda hukuka uygun hale getirilmeye çalışıldığını, ticaret hayatında ortaklar arasında güven ilişkisinin çok önemli olduğunu, ancak davalı şirket ortaklarının müvekkiline karşı haksız ve gayri ahlaki tutumu ve müvekkili adına sahte belge düzenlemelerinin güven ilişkisini zedelediğini, 6102 sayılı Kanun'un 531 inci maddesi uyarınca haklı sebeplerin varlığında şirketin feshine karar verilmesinin istenebileceğini, kararlaştırılan ödemenin yapılmamasının nedeninin şirket ortakları arasındaki ihtilaf olduğunu, mahkeme kararı olmadan ihtilafın çözülemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekili tarafından 18.02.2021 tarihli dilekçeye ekli olarak dosyaya istinaf dilekçesinde belirtilen İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/259 Esas, 2020/634 Karar ve 10.12.2020 tarihli kesinleşmiş karar örneğinin ibraz edildiği, söz konusu dosyada davacının katılan, sanıkların ise ..., ... ..., suçun özel belgede sahtecilik, suç tarihinin 05.08.2018 olduğu, mahkeme gerekçesinde sanıkların ve müştekinin ortağı olduğu şirket adına noterde onaylatılan genel kurul toplantı tutanağındaki müşteki adına atılması gereken imzaların bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere sanıklar tarafından atıldığı, belgenin imzalanması sırasında müştekinin orada olmadığı ve imza atmadığını bildikleri olay tarihinde sanıkların anonim şirket yetkili temsilcileri oldukları dönemde suça konu sahte belge üzerine müştekinin yerine imza atmak veya attırmak suretiyle atılı suçu işledikleri gerekçesi ile cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 06.01

.01.2021 tarihinde kesinleşmiş olduğu, suç tarihinin işbu dava tarihinden sonraki tarih olduğu, davacı ve davalı şirket arasında düzenlenen şirketin hissesinin devri ve borç bedelinin tahsili içeriğini kapsayan taahhütnamenin 6102 sayılı Kanun'un 379 uncu maddesindeki şartlar yerine getirilmeden düzenlenmiş olduğu, emredici hükümlere uyulmaksızın düzenlenen taahhütnamenin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 27 nci maddesi gereği hükümsüz olduğu, 6102 sayılı Kanun'un 531 inci maddesinde anonim şirketin haklı sebeplerle feshinin düzenlendiği, haklı nedenlerin nelerden ibaret olduğunun açıklanmadığı, ancak öğretide, ortağın kanuna aykırı şekilde bir çok kez toplantıya çağrılmamış olması, azınlık ve bireysel haklarının sürekli şekilde ihlali, bilgi edinme ve inceleme haklarının engellenmesi, şirketin sürekli zarar etmesi, dağıtılan kâr paylarının düzenli şekilde azalması gibi sebeplerin haklı sebepler olarak kabul edildiği, haklı nedenlerin varlığı halinde mahkemece şirketin feshine karar verilebileceği gibi, fesih yerine davacı pay sahiplerine, paylarının karar tarihine en yakın tarihteki gerçek değerlerin ödenip, davacı pay sahiplerinin şirketten çıkmalarına veya duruma uygun düşen veya kabul edilebilir diğer bir çözüme de karar verilebileceği, ancak, pay değerinin ödenmesi ve diğer alternatif çözümlerin uygulanabilmesi için öncelikle fesih için haklı nedenlerin varlığının kanıtlanmış olması gerektiği, davacının, dava dilekçesinde şirket ortaklarının taahhütnamede belirtmiş oldukları edimi yerine getirmediklerini, şirket ortaklarıyla tartışmaların yaşandığı, ortakların kendisine küfür, hakaret, tehdit içeren mesajlar yolladığını, bilgi alma hakkının engellendiğini ileri sürdüğü, delil olarak taraflar arasında yapılan taahhütname örneğini, elektronik posta yazışmalarını, Whatsapp yazışmalarını, noter beyannamelerini gösterdiği, söz konusu delillerin şirketin haklı nedenle feshi için yeterli görülmediği, bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, anonim şirketlerde doğrudan ortaklıktan çıkma şeklinde bir yöntem bulunmadığı, ancak şirketin feshinin haklı görülmesi halinde mahkemece çıkma konusunun değerlendirebileceği, somut olayda fesih şartlarının oluşmadığı, varsayımlar ve olumsuz beklentilerin haklı sebep olarak kabul edilmediği, taahhütname başlıklı anlaşmanın geçersizliği dikkate alındığında davalı şirketin fesih şartlarının oluştuğunun kabulü mümkün olmadığından davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.