muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17590, Karar No: 2015/35494, Tarih: 22.12.2015

663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 26, 27, 28, 29. maddelerinde Sağlık Bakanlığına bağlı kuruluşlar düzenlenmiştir. Buna göre bakanlığa bağlı kuruluşlar Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu kurulmuştur.

Bakanlığa bağlı Türkiye Halk Sağlığı Kurumunun görevleri arasında birinci basamak sağlık hizmetlerini yürütmek, bu hususta gerekli düzenlemeleri yapmak yer almıştır.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname 6. maddesinde İdareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir, hükmüne yer verilmiş 2. maddesinde de idare teriminin 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini, ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu Genel Bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin I sayılı cetvelde Türkiye Halk Sağlığı Kurumunun yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda; dava doğrudan...İl Sağlık Müdürlüğüne yöneltilerek açılmış, karar başlığında da davalı olarak ... İl Sağlık Müdürlüğü gösterilmiştir. Davanın ihaleleri gerçekleştiren ... Devlet Hastanesinin bağlı bulunduğu, yukarıda yer alan bağlı kuruluşlara ilişkin düzenlemeler çerçevesinde dava takip ehliyeti olan Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna karşı görülmesi gerekirken.... İl Sağlık Müdürlüğüne karşı sonuçlandırılması hatalıdır. Ancak bu durum temsilcide yanılma oluşturmakta olup davanın Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna yöneltilmesi için davacı tarafa mehil verilmeli, usulüne uygun bir şekilde taraf teşkili sağlanarak tarafların gösterdiği deliller toplanmalı ve dosya yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usule aykırı olup hükmün bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6749, Karar No: 2013/2561, Tarih: 11.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6749 E.  ,  2013/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK 85/1, 52, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesi ile adli para cezasının taksitlendirilmesine yasal dayanak oluşturan TCK 52/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3-4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “ Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 730 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 14.600-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendi eklenmek, taksitlendirmeye ilişkin 3.bendinde cümle başına “TCK'nın 52/4 maddesi gereğince” ibaresinin yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1685, Karar No: 2013/2038, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1685 E.  ,  2013/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 24.05.2011 gün ve 2010/620 Esas, 2011/710 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın hükümden sonra 24.03.2012 tarihinde öldüğü, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının sanığın ölümü nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4682, Karar No: 2012/6690, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4682 E.  ,  2012/6690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir..

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11008, Karar No: 2022/4546, Tarih: 10.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11008 E.  ,  2022/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ...Ş aleyhine 07/03/2019 tarihli dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen 26/07/2019 günlü kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen 15/10/2019 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu ... plaka sayılı araç sürücüsünün yapmış olduğu tek taraflı kaza neticesinde araçta yolcu olan davacının yaralandığını ve % 12.1 oranında malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 119.061,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; başvurunun kısmen kabulü ile 95.248,80 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 26/02/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalının itirazın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının usulüne uygun şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 22/01/2018 tarihli rapor İtiraz Hakem Heyeti tarafından benimsenmiş olup bu raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyetinin % 12,1 olarak belirlendiği, söz konusu maluliyet raporunda, Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne ait 01/05/2012-06/05/2012 tarih aralığında düzenlenen tıbbi belge ve epikriz raporlarına atıfta bulunulduğu ve bu belgelerde de trafik kazası kaydı yer aldığı, dava konusu kazanın ise

04/07/2013 tarihinde meydana geldiği, maluliyet raporuna esas alınan tıbbi belge ve epikriz raporlarının dava konusu kaza tarihinden önceki bir tarihe ait olduğu, Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen tıbbi belge ve epikriz raporları ile hükme esas alınan maluliyet raporunda davacının yaralanmasının ayak bileğinde ekstansör tendon kesisi şeklinde belirlenmiş olduğu anlaşılmaktadır.

İtiraz Hakem Heyeti'nce; davalı vekilinin maluliyet raporunda kazadan önceki yaralanmalarına istinaden maluliyet oranının belirlendiğine ilişkin itirazlarının, maluliyet raporunda kazadan önceki belgelerin incelendiği görülse de, bu belgeler esas alınarak maluliyet oranının belirlenmediği, aksine davacı başvuran bizzat muayene edilerek kaza ile illiyet bağı kurulmak suretiyle kazadan kaynaklı maluliyetinin % 12,1 olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Açıklanan tüm bu hukuki ve maddi vakıalar karşısında; her ne karar İtiraz hakem Heyeti tarafından davalının maluliyet raporuna ilişkin itirazlarının reddine karar verilmiş ise de; maluliyet raporuna esas alınan tıbbi belge ve epikriz raporlarının dava konusu kaza tarihinden önceki bir tarihe ait olduğu, Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen tıbbi belge ve epikriz raporları ile hükme esas alınan maluliyet raporunda davacının yaralanması yönünden tanının aynı olup ayak bileğinde ekstansör tendon kesisi şeklinde belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu yönüyle, maluliyet oranı tespitine ilişkin bu rapor, hükme esas alınmaya elverişli olmadığından, maluliyetin belirlenmesi konusunda yapılan araştırma da yetersizdir. O halde, İtiraz Hakem Heyetince; davacının dava konusu kaza sonrası tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasına getirtildikten sonra muayenesi de yapılarak maluliyet oranının tespiti ile kaza ile illiyet bağının saptanması için, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nden ya da Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlıklarından olay tarihi olan 04/07/2013 tarihinde yürürlükte olan 11/10/2008 tarihli Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun, yeni bir rapor alınarak sonucuna göre davalı lehine oluşan kazanılmış haklarda gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5870, Karar No: 2023/324, Tarih: 07.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5870 E.  ,  2023/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.10.2014 tarihli iddianamesi ile taksirle yangına neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 171 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2014/741 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun) 170 incı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 18.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir

3.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2014/741 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.03.2021 tarihli ve 2020/9174 Esas, 2021/5329 Karar sayılı kararı ile " ... Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun ön ödeme kapsamına alındığı anlaşıldığından, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması...'' ve ''...basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği ..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/452 Esas, 2022/265 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 170 incı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, mahkumiyete yeter delil olmadığına, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmiş olmasının yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, mahkumiyete yeter delil olmadığına, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmiş olmasının yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, seralardan çıkan pislikleri kuyuda yakarken poyrazın da etkisi ile katılana ait narenciye bahçesindeki 861 adet ... ağacı ile 31,600 m2 alanda döşe damlama sisteminin taksirle yangınına sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir.

2. 26.09.2014 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında, alevlerin narenciye bahçesine sıçradığı tespit edilmiştir.

3. 16.12.2014 tarihli yangın bilirkişi raporunda; yangının sanığın bilgisizliği ve dikkatsizliği nedeniyle sanığa ait serada kontrollü yanma sırasında rüzgarın etkisiyle katılanın arazisine sıçrayarak oluştuğu ve 861 adet ağacın yandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Tebliğname yönünden:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.04.2022 tarihli, 2019/580 Esas, 2022/273 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 75 ... maddesinin sanık lehine olduğu ve lehe aleyhe kanun değerlendirilmesinin kül hâlinde uygulanması gerekmekte olup, aynı Kanun'un 75 ... maddesi gereğince ön ödemeye esas miktarın hapis cezasının ... karşılığının hesaplanmasının 30 TL üzerinden hesaplanmasının gerektiği hususu da nazara alındığında, mahkeme tarafından yapılan ön ödeme ihtarında herhangi bir usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, Tebliğnamede belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Sanık müdafiinin temyizi yönünden:

a. Sanık müdafii, mahkumiyete yeter delil olmadığına yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de yangın raporunda yangının sanığın bilgisizliği ve dikkatsizliği nedeniyle çıkmış olduğunun tespit edilmesi ve tanık A.Y.'nin, sanığın, sürekli sera atıklarını biriktirip yaktığını, olay günü de rüzgarın etkisi ile katılanın arazisine yangının sıçradığını beyan etmiş olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b. Sanık müdafii, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesinin yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de yangın raporunda, sanığın taksirle çıkardığı yangının katılanın arazisine sıçraması sonucu katılana ait 861 adet ağacın yandığı tespit edilmiş olup;

5237 sayılı Kanun'un ''Cezanın belirlenmesi'' başlıklı 61 ... maddesinin ilgili bölümü şöyledir;

''(1) Hakim, somut olayda;

...e) Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığını,

...Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınır arasında ... cezayı belirler.'' maddesine göre çok sayıda ağacın zarar görmesi karşısında; alt sınırdan uzaklaşarak cezanın belirlenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un ''Cezanın belirlenmesi'' başlıklı 61 ... maddesinin ilgili bölümü şöyledir;

''(1) Hakim, somut olayda;

...e) Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığını,

...Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınır arasında ... cezayı belirler.'' maddesine göre çok sayıda ağacın zarar görmesi karşısında; alt sınırdan uzaklaşarak cezanın belirlenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

c. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/452 Esas, 2022/265 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9937, Karar No: 2020/7856, Tarih: 16.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/9937 E.  ,  2020/7856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Mahruki İlköğretim Okulu Kantinini 01/11/2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi kapsamında işlettiğini, 09/02/2012 tarihinde yürürlüğe giren Okul Aile Birliği yönetmeliğinin geçici 2. maddesine göre mevcut işletmecilerin kazanılmış haklarının koruma altına alındığını, buna göre sözleşmesinin yenilenmesi gerekirken aksi yönde alınan kararın mevzuata aykırı olduğunu, taraflar arasında özel hukuk ilkelerine göre düzenlenmiş kira sözleşmesinin yok sayılarak mahkemeden alınmış tahliye kararı olmaksızın haksız yollarla tahliyesinin sağlanmaya çalışıldığını belirterek, kiracılık sıfatının ve kira sözleşmesinin devam ettiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacının sözleşmeye aykırı davrandığının tespit edildiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; taşınmazın 2886 sayılı Devlet İhale Yasasına göre kiralanmış olduğunu, bu yasanın 75/3. maddesine göre sözleşme süresinin bitiminden itibaren kiracının fuzuli şagil durumuna düştüğü belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14/03/2018 tarih, 2018/584 Esas 2018/2483 Karar sayılı ilamı ile " ... Davalı Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliği olmadığından davada taraf ehliyeti bulunmamaktadır. Ancak Okul Aile Birliğine karşı açılan davanın Milli Eğitim Bakanlığı adına açıldığının kabulü gerekir. Bu nedenle Milli Eğitim Bakanlığı'na davanın yöneltilerek dava dilekçesinin tebliğ edilmesi, taraf teşkili sağlandıktan sonra kiralanana ilişkin tüm ihale evraklarının da getirtilerek yapılacak araştırma ile işin esasının incelenmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan ve yeterli araştırma yapılmadan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. " gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, davacının 01/11/2011 tarihli kira sözleşmesi uyarınca dava konusu taşınmazda kiracı olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Hükmedilen harca yönelik yapılan incelemede; 492 sayılı Harçlar Kanunun 13.maddesinde harçdan müstesna işlemler düzenlenmiş olup anılan maddenin J bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu belirtilmiş olup, 1 nolu tarifede yargı harçlarının düzenlendiği anlaşılmaktadır.