muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5613, Karar No: 2007/6779, Tarih: 11.06.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/5613 E.  ,  2007/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMANDAĞ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2002

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmaza,davalı tarafından inşaat ve bahçe yapılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürerek,el atmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı,yanıt vermemiştir.

Mahkemece, işgalin haksız olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davacı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ..raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın Hazine adına tapuda kayıtlı olduğu görülmektedir.

Davacı Hazine, davalının taşınmaza inşaat yapmak ve bahçe olarak kullanmak suretiyle elattığını ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Nevarki, yapılan keşif ve bilirkişi raporları hükme yeterli olmadığı gibi, hükmün infazını sağlamaya elverişli olduğu da söylenemez.

Şöyle ki, yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi tarafından düzenlenen krokide çekişmeli yapının dava konusu taşınmaz içerisinde kalıp kalmadığı açıkça saptanmamış tecavüzlü olduğu ileri sürülen bahçe kısmı krokide gösterilmemiştir.

Öte yandan, mahkemece dosyada bulunmayan rapor ve krokiye atıf yapılarak hüküm kurulmuş enkaz (yıkım) bedelinin hükmün infazı sırasında icra marifetiyle belirleneceği hususu da gözetilmeksizin, hükümle birlikte yıkım bedeline karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikçe çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazır hale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır.Daha sonra belirlenen bu durum gözönünde tutularak hazır bulunduru-

lan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik alatlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzünün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkca gösteren kroki ve ropor alınmalıdır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmek suretiyle, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak infaza elverişli rapor ve kroki alınması, varsa tecavüzlü bölümlerin saptanarak ölçekli krokiye yansıtılması, keşif sonucu düzenlenecek rapor ve buna bağlı krokininin ilamın eki niteliğinde olduğu hususunun dikkate alınması, elde edilen bütün bu bilgiler değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek infazda tereddüt yaratacak biçimde yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.6.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2636, Karar No: 2009/3861, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/2636 E.  ,  2009/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Taahhüdü ihlal eyleminden borçlu ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, taahhüdün usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle borçlunun beraatine dair İstanbul 4. İcra Mahkemesinin 24/01/2006 tarihli ve 2005/2677 esas, 2006/62 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile taahhüt geçerli olduğundan duruşma açılarak karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine iadesine ilişkin İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2006 tarihli ve 2006/738 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile;

Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin yerleşmiş içtihatlarında da belirtildiği üzere, itiraz mercii Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda, itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi zorunlu olduğu cihetle, itiraz mercii İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2006 tarihli kararı üzerine yeniden yargılama yapılmak suretiyle verilen İstanbul 4. İcra Ceza Mahkemesinin 16/10/2007 tarihli ve 2006/3901 esas, 2007/2756 sayılı beraat kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın kabulüne dair, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/02/2008 tarihli ve 2008/112 değişik iş sayılı kararının ve bu karar üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına dair İstanbul 4. İcra Ceza Mahkemesinin 10/06/2008 tarihli ve 2008/2675-6184 sayılı kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın kabulü ile sanığın 3 ay disiplin hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/07/2008 tarihli ve 2008/986 değişik iş sayılı kararlarının hukuken yok hükmünde olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Borçlu sanık hakkında yürütülen İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2005/6501 (yeni 2007/4919) esas sayılı takip dosyasında, sanığın ödeme taahhüdünü içeren 15/06/2005 tarihli haciz tutanağında ödenecek toplam borç miktarının bütün fer'ileri ile birlikte hesaplanıp açıkça gösterilmemiş olması nedeniyle sanığın taahhüdünün hukuken geçersiz bulunduğu ve İstanbul 4. İcra Ceza Mahkemesince verilen 24/01/2006 tarihli beraat kararının doğru olduğu gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemekle anılan kararın 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24/02/2009 gün ve 10353 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 17.03.2009 tarih ve K.Y.B.2009/53941 sayılı tebliğnamesiyle talep edilmiş olmakla; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun "Tanımlar" başlıklı 2. maddesinin 1.fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; "kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder." olarak yapılmıştır... "Disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK. nun 223. maddesinde belirtilen "hüküm" niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz." şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu'nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun "İtiraz usulü ve inceleme merciileri" başlıklı 268. Maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda "suç" karşılığı verilen kararlar olmadığı, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması ve itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden, nüfus kaydı getirtilmeden borçlunun beraatine karar verilmiştir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun "itiraz yolu" başlıklı 29. maddesinde, "(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak "itirazın kabulüne" veya "itirazın reddine" karar verir..." hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanunu'nda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin "itirazın kabulüne" veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki "itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir." amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken

delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemenin kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan İcra Mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmayıp somut olayda da İcra Mahkemesince borçluya duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden ve nüfus kaydı getirtilmeden borçlunun beraatine karar verildiği dikkate alındığında Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulü ile yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın İcra Mahkemesine gönderilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ayrıca;

Ayrıca;

Dosya kapsamına göre, borçlu hakkında İstanbul 3. İcra Müdürlüğünün 2007/4979 esas sayılı dosyasında yapılan takip sırasında 15.06.2005 tarihinde icra memuru huzurunda alacaklı vekilinin kabulüyle düzenlenen haciz tutanağında toplam borç miktarının haciz tutanağının ilgili kısmında gösterildiği, haciz işlemi sonunda borçlunun " ... borcun tamamını 27.06.2005 tarihinde ödeyeceğim ... " şeklinde taahhütde bulunduğu anlaşılmaktadır. Alacaklı vekilinin taahhüt sırasında haciz tutanağının ilgili bölümündeki borç miktarına bir müdahalede bulunmadığı dikkate alındığında, taahhüt miktarının belirlendiğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca borçlunun taahhüdünün geçersiz olduğundan söz edilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5783, Karar No: 2012/9360, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5783 E.  ,  2012/9360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48. ve 51. sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19. sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4648, Karar No: 2014/11254, Tarih: 12.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4648 E.  ,  2014/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/12/2013 tarih ve 2013/84-2013/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin down sendromlu çocukları ....'a ait görüntülerin davalı tarafından çıkartılan ders kitabına izinsiz olarak basıldığını, müvekkillerinin manevi olarak zarara uğradıklarını ileri sürerek, anne ... için 20.000 TL, baba Ali İhsan Özer için 20.000 TL ve küçük .... için 20.000 TL olmak üzere toplam 60.000 TL manevi tazminatın kitabın yayın tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından basıp dağıtılan İngilizce ders kitabında küçük ....'ın fotoğrafının konuyla bağlantılı olarak kullanıldığı, MK'nın 26. maddesi ile kişilik haklarıyla birlikte kişiye ait görüntülerin de korunduğu, FSEK 86. maddesinde de, kişilerin resim ve portrelerinin izinsiz olarak umuma arz edilemeyeceğinin belirtildiği, davalının, davacılardan aldığı bir izin bulunmadığı, davacıların resmin bu şekilde kullanılmasından dolayı etkilendikleri, üzüldükleri, manevi zararın şartları gerçekleşmiş ise de zararın net bir biçimde tespitinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 6.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacılardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22018, Karar No: 2016/13041, Tarih: 25.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/22018 E.  ,  2016/13041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.05.2003-08.08.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalıya ait işyerinde 01/05/2003-08/08/2006 tarihleri arasında geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde 01/05/2003-08/08/2006 tarihleri arasında kesintisiz ve asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri gereği bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır.Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilmeyen sigortalılar, çalışmalarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse bu çalışmaların Kurumca dikkate alınacağı belirtilmiştir. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 08/08/2006-22/10/2008 tarihleri arasında geçen çalışmasının davalıya ait 1099609 sicil sayılı işyerinden bildirildiği, 1099609 sicil sayılı işyerinin 01/05/2003 tarihinde Kanun kapsamına alındığı, Yargıtay aşamalarından geçerek kesinleşen ... 13. İş Mahkemesi'nin 2008/661 E. 2010/604 K. sayılı kararı ile davacının davalı işyerinde 5 yıl 4 ay 26 gün çalıştığına ilişkin bilirkişi raporu esas alınarak verilen işçilik alacaklarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin kararın Yargıtay 9. Hukuk Dairesi Başkanlığının 2010/49360 E. 2013/8717 K. sayılı ilamı ile onandığı, davacı, davalı ve bordro tanıklarının dinlenildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının talep ettiği döneme yönelik kesinleşmiş alacak davası bulunsa da, alacak davaları, hizmet tespiti davası yönünden kesin delil olmayıp kuvvetli delil olarak değerlendirilmekte, davada taraf sıfatı bulunmayan ... Kurumu yönünden bağlayıcı olmamaktadır.Öte yandan dinlenilen davacı tanıkları davacının açlışmasını doğrulamakta ise de, davalı ve bordro tanıklarının ise çalışmayı doğrulamadığı, böylelikle Mahkemece talep edilen dönemde tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarında kayıtlı , daha önce dinlenmemiş olan bordro tanıklarını resen saptayarak davacının çalışma süresi yönünde beyanlarını almak, ... Kurumu, zabıta, aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...ye iadesine

25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5995, Karar No: 2021/6686, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5995 E.  ,  2021/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescile ilişkin bendinin düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescile ilişkin bentleri düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.