muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5675, Karar No: 2023/13017, Tarih: 27.09.2023

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın sürece katıldığı ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda arabuluculuk giderinin tamamının davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de ilâmın İlgili Hukuk kısmının (3) numaralı paragrafında yer verilen 6325 sayılı Kanun'un 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları uyarınca arabuluculuk gideri yargılama gideri olup anlaşmaya varılamaması hâlinde ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Kanun’un "Yargılama giderlerinden sorumluluk" kenar başlıklı 326 ncı maddesinin ikinci fıkrasına göre davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Yapılan açıklamalar doğrultusunda kısmen kabul kararı verilen eldeki davada, arabuluculuk giderinin tarafların haklılık durumuna göre paylaştırılması yerine tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı tarafın temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (13) numaralı bendinde yer alan "800,00 TL arabuluculuk ücretinin kabul/red oranı dikkate alınarak takdiren davalıdan alınarak hazineye irat kaydına," ibaresinin çıkartılarak yerine, "7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesinin on dördüncü fıkrası uyarınca Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan 800,00 TL arabuluculuk ücretinin kabul ve ret oranına göre hesaplanan 786,55 TL'sinin davalıdan, 13,45 TL'sinin davacıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11902, Karar No: 2009/15559, Tarih: 14.09.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/11902 E.  ,  2009/15559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nallıhan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.05.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturduğu yer mahkemesidir. (TMK. md. 168) Tarafların beyanlarından da anlaşılacağı üzere tarafların yerleşim yeri Ankara olup, davalı koca geçici olarak Eskişehir'e ailesinin yanına dönmüş olup Eskişehir de ayrı konut edinmemiştir. Açıklanan bu nedenlerle davalı yetki itirazında yetkili mahkemeyi doğru olarak göstermemiştir. Davalının yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oyçokluğuyla karar verildi.14.09.2009 (Pzt.)

KARŞI OY

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 gün ve 331- 332 sayılı kararında vurgulandığı üzere davacının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu, sürekli kalma niyetiyle baba evine gittiği ve hayatını burada devam ettireceğinin tabii olmasının yanı sıra davacının baba evinin bulunduğu Nallıhan’da öğretmen evinde temizlik işçisi olarak çalıştığı dikkate alındığında boşanma davasının davacı kadının yerleşim yerinde açıldığı anlaşılmakla yetki itirazının bu sebeple reddi gerekir.

Değerli çoğunluğun farklı düşüncesine Hukuk Genel Kurulunun desteklediğim düşüncesi karşısında katılma olanağım yoktur.

KARŞI OY

Davacı boşanma davasını kendi yerleşim yerinde de açabilir. (TMK. md. 168) Davacı dava tarihinden önce 11.03.2009 tarihinde nüfusa yerleşim yerini Nallıhan olarak beyan etmiştir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 50/2. maddesi ve bu kanuna dayanılarak çıkarılan 15.08.2007 tarihinde yürürlüğe konulan Adres Kayıt Sistemi yönetmeliğine göre, yerleşim yeri ve diğer adreslerin tutulmasında kişilerin adres beyan formundaki yazılı beyanı esas alınır. Adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. (Yönetmelik md. 13/1) Davacının, nüfus müdürlüğüne bildirdiği, yerleşim yerinin Nallıhan olduğuna ilişkin beyanın aksini gösteren bir delil bulunmamaktadır. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Hüküm açıklanan sebeple bozulmalıdır. Değerli çoğunluğun bozma gerekçesine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/2385, Karar No: 2014/5506, Tarih: 10.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2385 E.  ,  2014/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 7. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi istenmekle gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesi, uyuşmazlığın 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu kapsamında değerlendirileceği ve Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; taşınmaz üzerinde kat mülkiyeti kurulmuş olduğunu ve sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

1163 Sayılı Kooperatifler Yasası'nın 17. maddesinde kooperatiften çıkan ortakların hakları, 99. maddesinde ise bu yasadan doğan uyuşmazlıkların ticari dava olduğu olduğu hususları düzenlenmiş, ise de yasanın uygulanmasından doğan davaların mutlak ticari davalardan olduğu konusunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Diğer yandan 634 sayılı Kanunun Ek Madde 1 maddesi ile “Bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu ana taşınmazda kat mülkiyeti kurulmuş olduğu anlaşılmıştır. Dava dilekçesinde davalının site aidat ödemelerini yapmadığını belirterek alacağın tahsili için başlatılan ... takibine vaki itirazın iptali talep edilmektedir. Söz konusu uyuşmazlık niteliği itibariyle Kat Mülkiyeti Yasası'ndan kaynaklanmaktadır.

Davanın yukarıda belirtilen niteliğine göre taraflar arasındaki uyuşmazlığın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 6.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12969, Karar No: 2021/22738, Tarih: 14.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/12969 E.  ,  2021/22738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mühür bozma, 3621 sayılı Kanuna muhalefet, kamuya ait suların mecrasını değiştirmek

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi gereğince hak ve yetkisi bulunmadığından REDDİNE,

1- Sanık hakkında mühür bozma ve 3621 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık hakkında kamuya ait suların mecrasını değiştirmek suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, izinsiz olarak kıyı kenar çizgisi içindeki dere yatağını değiştirerek dolgu yapılması sonucu kıyının doğal yapısına zarar vermesi karşısında; sanığın eyleminin bir bütün olarak 3621 sayılı kıyı kanuna aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden ayrıca TCK.'nın 154/3. maddesinde düzenlenen kamuya ait suların mecrasını değiştirme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10370, Karar No: 2022/6998, Tarih: 12.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10370 E.  ,  2022/6998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme ve kasten yaralama

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddine dair ek karar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlerin niteliği ve tayin olunan cezaların miktarları itibarıyla 5271 sayılı CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca hükümlerin temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz istemlerinin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 05/12/2019 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nun 298. maddesi gereğince REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 12/05/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28499, Karar No: 2013/24767, Tarih: 01.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/28499 E.  ,  2013/24767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ücret alacağı ve manevi tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 2006 Aralık ayında ...pozitif olduğunu öğrendiğini ve bundan dolayı tedaviye başladığını, bu durumu o tarihte işyerinde görevli doktoruna söylediğini, işyeri ekibinin değişmesi neticesinde yeni gelen ekibin kendisini çağırarak bu teşhisi bildiğini söylediğini, daha sonra işyerinde isminin telaffuz edilmemekle birlikte çalışanlardan birinin HIV pozitif olduğu söylentisinin dolaşmaya başladığını, daha sonra işverence çağrılıp... pozitif olmasından dolayı işyerinde çalışamayacağını ve 3-4 ay işe gelmeyerek sigorta ve maaşının ödeneceğinin söylendiğini, kabul edilmemesi halinde ise işten çıkartılacağının ifade edildiğini, böylece 2008 Şubat ayında işyerinden uzaklaştırıldığını, bu tarihten sonra asgari ücret ödenip sigortası da yatırılmasına rağmen fiilen çalışmasının engellendiğini, 2008 Eylül ayında işyerinde çalışmak istediğini ve doktor raporunda çalışmasına engel hali bulunmadığını ifade etmesine rağmen işverence ... Üniversitesi raporunun dikkate alınmadığını, 26.01.2009 tarihinde tamamen işten çıkartıldığını, ...pozitif olması sebebiyle işten çıkartılması sebebiyle özel hayatın gizliliğinin ihlal edildiğini, işverence ayrımcı bir davranış sergilenerek önce çalışmasının engellendiğini, sonra da işten uzaklaştırılıp daha sonra iş akdinin feshedildiğini, İş Kanunu'nun 5.maddesi uyarınca işverenin eşit davranma borcu bulunduğunu, bu borca aykırılıktan dolayı 4 aylık ücretine karşılık olarak 2.288,00 TL haksız olarak ayrımcılığa uğrayarak işten çıkartılması, sağlık bilgilerinin açıklanması ve özel hayatın ihlal edilmesi sebebiyle duyduğu elem ve üzüntünün telafisi için 10.000,00 TL manevi tazminatının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren,davacının iddialarının doğru olmadığını, eski işyeri ekibince davacının hastalığından şirket yetkililerine haberdar edilmediğini, genel muayene sırasında davacının yeni işyeri ekibine ... pozitif olduğunu söylediğini, işyeri ekibince davacıya tedavi süresince destek olunduğunu, davacının rahatsızlığı diğer şirket çalışanlarınca biliniyorsa bunun sorumlusunun işyeri ekibi yada şirket yetkilileri olmadığını, bu durumdan bizzat davacının kendisinin sorumlu olduğunu, iddiaların aksine iş akdinin davacının kendi iradesiyle sona erdiğini, iş akdini haklı nedenle feshetme hakkı mevcutsa da bu yola gitmediğini, davacıya sosyal yardım amacıyla prim ödenerek istifasının gereği yapıldığını,

işyerinde falçata kullanılmakla şirket çalışanlarında sık sık açık yaralar meydana gelmekte olduğunu, ... virüsü kan yoluyla bulaşabileceğinden diğer çalışanların da hastalığı kapma riski olduğunu, işverence makul ve objektif çözüm bularak davacının ücretini ödemeye devam etmek suretiyle tedavisi için izin verdiğini, davacının eşitlik ve hukuka aykırı şekilde davranıldığı iddialarının doğru ve yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

Davalı temyizi yönünden her ne kadar yerel mahkemece bulaşıcı bir hastalığa tutulduğu anlaşılan davacının ücretinin ödenmesine rağmen iş verilmeyerek ayrımcılığa tabi tutulduğu gerekçesiyle tazminata hükmedilmiştir. Yerel mahkemenin kabulünde olduğu üzere iş sözleşmesi işçinin istifasıyla sonlanmış olup, yerel mahkemece dosyadaki mevcut doktor raporlarında davacının mevcut rahatsızlığının ağır ve tehlikeli işlerde çalışmasına engel oluşturmayacağı ve sağlık durumunun çalışmasına engel olmadığı halde işyeri dışında tutulmasının ayrımcılık niteliği taşıdığı kabul edilmiş ise de, davacının mevcut hastalığının bulaşıcı olduğu göz önüne alındığında bu hastalığının işçinin çalışmasına engel olmadığı keyfiyeti ile çalıştırılması halinde diğer işçiler için sakınca oluşturabileceği hususu birlikte değerlendirildiğinde, işverenin diğer çalışanlarını korumak saiki ile davrandığı anlaşılmaktadır. İşverenin bu eyleminin ayrımcılık olarak nitelendirilmesi yerinde olmayıp hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8443, Karar No: 2020/12095, Tarih: 07.09.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/8443 E.  ,  2020/12095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet ve bu suça yardım etme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında basit zimmet suçundan mahkumiyet, diğer sanıklar hakkında zimmete yardım etme suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dilekçelerinin kapsamına göre incelemenin; suçtan zarar gören bakanlık vekilinin beraat hükümlerine, müdafin sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerine atılı zimmet ve zimmete yardım etme suçlarının zarar göreni olan Milli Eğitim Bakanlığının, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, suçtan zarar gören ... vekili ile sanık ... müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin sanık ... bakımından ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak hükümleri saklı tutulmak suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 07/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2057, Karar No: 2015/2058, Tarih: 16.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2057 E.  ,  2015/2058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın diğer mirasçılar ile birlikte ... Asliye Ceza Mahkemesinde açtıkları 2009/262 Esas sayılı menfi tespit dava dilekçesinde, suça konu çekin babasına ait olup kaybolan çek olduğunu, ödeme emri ile gönderilen çek fotokopisinden imzanın babasına ait olmadığını anladığını beyan etmesine rağmen yetkili kurumlara çekin kaybolduğuna yönelik başvurusunun bulunmadığı, soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde; babasının işlerine karışmadığını, diğer şahıslarla arasındaki senet veya çekler konusunda bilgi sahibi olmadığını, kovuşturma aşamasında babasının yakın gözlüğü kullanması nedeniyle babasının isteği doğrultusunda çekleri yazdığı şeklindeki çelişkili beyanları, katılanın sanığın babasına verdiği borç para karşılığında suça konu çekin sanık tarafından getirildiğini beyan etmesi ve alınan bilirkişi raporunda çekteki yazıların sanığın el ürünü olduğunun tespit edilmiş olması karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin kabulü yerine yazılı şekilde BERAAT kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5748, Karar No: 2017/11481, Tarih: 21.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/5748 E.  ,  2017/11481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hakimin hüküm verip işten el çektikten sonra, tavzih kararı ile temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanunu ve maddesini değiştirmesi mümkün olmayıp, 03.10.2017 tarihli tavzih kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmadan önce yapılan yargılama sonunda eylemin 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek hüküm kurulmasına rağmen, bozma sonrası kurulan hükümde temel cezanın dava dosyası ile ilgisi bulunmayan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1 maddesi uyarınca belirlenmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Kabule göre de;

Yerel Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 07.06.2016 tarih ve 2016/1478 esas, 2016/19161 karar sayılı kararı ile verilen bozma ilamı doğrultusunda; TCK'nın 43. maddesi kapsamında değerlendirilen İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 05.05.2009 tarih ve 2007/1158 esas, 2009/870 karar sayılı dosyası incelenerek TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması, anılan maddenin uygulanması sırasında da, öncelikle görülmekte olan davada olayın özelliklerine göre kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infaza esas sonuç cezanın tayin olunması, buna göre de;

I-Önceki ve sonraki cezalar hapis cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 10 ay hapis, sonraki ceza 1 yıl 3 ay hapis cezası ise, sonuçta infazın 5 ay hapis üzerinden yapılmasına,

II-Önceki ve sonraki cezalar adli para cezası ise, örneğin kesinleşen ceza 6.000+80 TL sonraki ceza 7.000+200 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000 + 120 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

III-Önceki ve sonraki cezalardan biri hapis diğeri adli para cezası ise: iki durum söz konusu olacağından;

a)Önceki ceza adli para cezası sonraki ceza hapis cezası ise, örneğin önceki ceza 6.000+80 TL adli para cezası sonraki ceza 1 yıl 15 gün hapis+ 100 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın( kesinleşen 6.000 TL karşılığı 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) 2 ay 15 gün hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b)Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL (11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

b)Önceki ceza hapis sonraki ceza adli para cezası ise, örneğin önceki ceza 10 ay hapis+80 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000 TL (11 ay 20 gün hapisten çevrilir.) +120 TL adli para cezası ise, sonuçta infazın 1.000+40 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına,

IV-Tüm olasılıklarda, önceki ceza sonraki cezadan fazla ise, örneğin önceki ceza 1 yıl 3 ay hapis+ 200 TL adli para cezası, sonraki ceza 7.000+120 TL adli para cezası ise, önceki ceza miktar itibariyle fazla olup onu da kapsadığından tayin olunan cezanın infaz edilmemesine karar verilmesi gerekmekteyken, mahsup sonucu infazı gereken sonuç ceza belirtilmeyerek, infazda tereddüte neden olunması,

Kabule göre de;

Bizatihi suç teşkil etmeyen 33900 adet boş CD ve 3000 adet boş DVD’nin iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.