muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/932, Karar No: 2025/1489, Tarih: 04.03.2025

2.Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu araç ve çiftlikte meydana gelen zarar için birleşen dava davacısı sigorta şirketi tarafından asıl dava davacısına yapılan ödemenin rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davada davalılar vekilleri ayrı ayrı, dava konusu araçta imalat hatası bulunmadığını, talep edilen zararın fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini istemişlerdir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, yangın sonucu ana dava dosyası yönünden, aracın kasko sigortacısı tarafından davacıya 89.500,00 TL ödeme yapıldığı ancak aracın dava tarihi itibariyle rayiç değerinin 96.560,00 TL olduğu ve aradaki fark miktarı olan 7.060,00 TL'nin de davacı tarafça talep edilebileceği, davacı tarafça ana dosya yönünden dava dilekçesinde ayrıca erken kapama komisyonu talebinde de bulunulduğu ancak dava dışı Akbank tarafından gönderilen 03.01.2012 tarihli yazıda da belirtildiği üzere kredinin erken kapanması için erken kapama komisyonu kesilmediği, davacı tarafça bir erken kapama komisyonu ödemesinin yapılmadığı, birleşen dosya yönünden davacı sigortacının .... plaka sayılı araç ile ilgili yaptığı 89.500,00 TL tutarındaki ödemeden araç hurda bedeli olan 1.710,00 TL'nin mahsubu sonucu belirlenen 81.710,00 TL tutarında rücuen tahsiline yönelik talebinin kabul edildiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl davada, davacı kendisine ait ve davalılardan satın aldığı araçta ayıp nedeniyle çıkan yangın sebebiyle yine kendisine ait bitki yetiştiriciliği yaptığı çiftliğe verdiği zararı talep etmiş, birleşen davada davacı aynı olay nedeniyle sigorta poliçelerine bağlı olarak yapılan ödemelerin rücuen tahsilini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 427/3 hükmü uyarınca "Miktar veya değeri 2.190,00 (İki bin yüz doksan) Türk Lirasını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir." 01.01.2023 tarihinden itibaren temyiz kesinlik sınırı 12.963,00 TL’ye yükseltilmiştir.

Dosya içeriğine göre, asıl davada kabul edilen miktar 7.060,00 TL olup davalılar tarafından temyize konu edilmiş, birleşen davada ise reddedilen miktar 9.759,00 TL olmakla bu miktar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 12.963,00 TL’nin altında kaldığından asıl davada davalılar, birleşen davada davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, asıl davada davacı vekilinin, birleşen davada davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, asıl davada davacı vekilinin, birleşen davada davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalılar, birleşen davada davacı vekilinin temyiz isteminin MİKTARDAN REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı vekilinin, birleşen davada davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde birleşen davada davacı Yapı Kredi Sigorta A.Ş.'ye iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 04.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3554, Karar No: 2011/7077, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3554 E.  ,  2011/7077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15790, Karar No: 2015/1494, Tarih: 16.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15790 E.  ,  2015/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2013/730-2014/295

Davacı H.. B.. tarafından, davalı E.. E.. aleyhine 14/11/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yargı yolu nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen 09/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1889, Karar No: 2019/3786, Tarih: 11.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/1889 E.  ,  2019/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının yargılaması sırasında, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, ... ve ...... isimli kişiler ile birlikte ...... Tekstil isimli işyerini açtıklarını, ancak bu kişilerin resmiyette isimlerinin geçmediğini, işyerinin sahibi ve yetkilisi olarak kendisinin göründüğünü, işyerini açtıktan sonra evlenmek amacıyla Mersin'e gittiğini, Mersin'de bulunduğu sırada adı geçenlerin kendisinin adına bu kez ...... isimli işyerini açtıklarını, bu işyeri ile kendisinin bir alakasının olmadığını, faturalarda imzasının bulunmadığını, ticaret yapmadığını ve sahte fatura düzenlemediğini ifade etmesi, suça konu faturaların Antalya Emniyet Müdürlüğü Mali Şube ekiplerince ..., ... ve ......'ın adreslerinde yapılan aramalarda ele geçirilmesi, tanık ...'ın sanığın savunmasını doğrular şekilde beyanda bulunması ve tanık ...'in ise, sanığın savunmalarını kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği, dava açılıp açılmadığının araştırılması, sonucuna göre karşıt inceleme raporları ile dava dosyalarının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaları kullanan şahıs veya şirket yetkilileri dinlenmek suretiyle suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye istinaden kime verdikleri, sanığı ve savunmasında adı geçen kişileri tanıyıp tanımadıkları sorulduktan ve gerektiğinde kanaat oluşturacak sayıda temin edilecek fatura ve matbaa basım bilgi formu üzerinde atılı bulunan imzaların sanığa ve savunmasında adı geçen ...'ce ......'e aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3198, Karar No: 2018/2749, Tarih: 24.09.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/3198 E.  ,  2018/2749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt

adına suç işleme, Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak

bulundurulması veya el değiştirmesi, Kamu malına

zarar verme

Hüküm : 1-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt

adına suç işleme suçundan; TCK'nın 314/3, 220/6

maddeleri delaletiyle 314/2, 220/6, 31/3, 62, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-02.03.2008, 20.07.2008 ve 03.08.2008 tarihli

eylemler nedeniyle kamu malına zarar verme

suçlarından; TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 31/3, 62, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 ayrı kez),

3-20.07.2008 ve 03.08.2008 tarihli eylemler nedeniyle

tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması veya el

değiştirmesi suçlarından; TCK'nın 174/1, 31/3, 62, 52.

maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 ayrı kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-20.07.2008 tarihli olay tutanağında panzere atılan iki adet molotof kokteylinin isabet etmediğinin belirtildiği ve tüm dosya kapsamında suça sürüklenen çocuğun 20.07.2008 tarihli eylemde kamu malına zarar verme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı nazara alınarak suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması; 02.03.2008 tarihli eylem nedeniyle açılan davada ise gösterilen sevk maddeleri arasında kamu malına zarar verme suçundan sevk maddesi bulunmadığı gibi, iddianame anlatımının 02.03.2008 tarihli eylem ile ilgili kısmında kamu malına zarar verme suçuyla ilgili herhangi bir açıklamaya da yer verilmediği gözetilmeksizin açılmamış dava hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirilmesi suçu temadi eden suçlardan olup, farklı zamanlarda imal edildiği belirlenemeyen yanıcı maddeleri örgütün faaliyeti kapsamında gerçekleştirilen 20.07.2008 ve 03.08.2008 tarihli tarihli eylemlerde kullandığı kabul edilen suça sürüklenen çocuğun bu maddeleri bulundurma eyleminin mütemadi nitelikte olması ve temadinin kesildiği en son bulundurma tarihine kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç oluşturacağı gözetilerek, TCK'nın 174/1. maddesi uyarınca bir kez cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin 20.07.2008 ve 03.08.2008 tarihli eylemler nedeniyle tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan yazılı şekilde iki ayrı cezaya hükmolunması,

4-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme ve 03.08.2008 tarihli eylem nedeniyle kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden; Olay tutanakları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre 03.08.2008 tarihli eylem öncesinde yaşları 15-18 arasında değişen 30-35 kişilik grubu toplayıp polis geldiği zaman korkmamaları ve üzerilerine doğru gidip molotof atmaları gerektiğini söyledikten sonra grupta bulunanlara molotof kokteyli dağıtan suça sürüklenen çocuğun, 30-35 kişilik grupla fikir ve eylem birliği içerisinde ... kod numaralı ...marka polis aracına molotof kokteylleri atmak suretiyle saldırıya geçmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, molotof kokteyllerinden bir tanesinin ekip arabasının arka camını kırarak içeri düştüğü ancak alev almadığı için yanmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun eyleminin, silahlı terör örgütünün amaçladığı suçu işlemeye elverişli vahamet arz eder nitelikteki kasten öldürmeye teşebbüs ve Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçlarını oluşturabileceği nazara alınarak, sanık hakkında iddianamede yer almayan kasten öldürmeye teşebbüs suçundan suç duyurusunda bulunulup, suça sürüklenen çocuğun araçta bulunan mağdurları öldürmeye teşebbüs ettiğinin kabul edilmesi ve dava açılması halinde dosyalar birleştirilerek, 03.08.2008 tarihli eylemi nedeniyle kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 44. maddesi uyarınca sadece daha ağır cezayı gerektiren kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sorumlu tutulması gerekeceği, ayrıca henüz açılmamış kasten öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin davadan ceza miktarı yönünden kazanılmış haktan bahsedilemeyeceği de gözetilip tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken delillerin hatalı değerlendirilmesi ve eksik inceleme sonucu suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Kabul ve uygulamaya göre;

a-Olay tutanakları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin süreklilik çeşitlilik ve yoğunluk sağladığı dikkate alınarak silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan uygulama yapılması,

b-TCK'nın 174/1 maddesi uyarınca tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan uygulama yapılırken suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlendiği dikkate alınarak TCK'nın 174/2. maddesi uyarınca verilen cezadan yarı oranında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-TCK'nın 174/1 maddesi uyarınca tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması veya el değiştirmesi suçundan uygulama yapılırken suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlendiği dikkate alınarak TCK'nın 174/2. maddesi uyarınca verilen cezadan yarı oranında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükümde 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 10 ay 6 gün yerine 1 yıl 10 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, silahlı terör örgütü adına suç işleme suçundan verilen cezanın devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan verilecek ceza yönünden CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturacağı hususunun dikkate alınmasına, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.