muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1348, Karar No: 2021/9249, Tarih: 05.10.2021

2)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından

kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun vasfının tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip ayrıca, UYAP'ta bulunan örgütlü suçlar bilgi havuzunda araştırma yapılarak sanık hakkında herhangi bir beyan bulunup bulunmadığı tespit edilip var ise bu beyanlarla birlikte CMK’nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunarak ve gerektiğinde bu şahısların duruşmada usulüne uygun olarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, ayrıca hazırlık aşamasında beyanları alınan ...'ün de tanık olarak dinlenmesinden sonra tüm dosya kapsamının bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3019, Karar No: 2024/9252, Tarih: 27.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3019 E.  ,  2024/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2557 Esas, 2023/3116 Karar

DAVA TARİHİ : 07.07.2021

KARAR : Esastan ret/Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çarşamba 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/305 Esas, 2023/120 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yapılan yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Samsun ili, ..., ... 113 ada 23, 35, 36 ve 76 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının dere yatağı içinde kaldığını, taşınmazlara kamulaştırma yapılmaksızın fiilen el atmanın devam ettiğini belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; dere yatağının değişmesi nedeniyle davalı idarenin kusurunun olmadığını, sorumluluğun Belediye ve Büyükşehir Belediyesine ait olduğunu, idari yargıda davanın görülmesi gerektiğini, hak düşürücü süre ve zamanaşımının geçtiğini belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve el atma tazminatının davalı taraftan tahsil edilerek davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazların bedelinin düşük belirlendiğini, taşınmazın tarım için en çok tercih edilen muhitte yer aldığını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazların bedelinin düşük belirlendiğini, taşınmazın tarım için en çok tercih edilen muhitte yer aldığını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazların bedelinin yüksek belirlendiğini, kendilerinin taşınmaza müdahalelerinin olmadığını, kendi sorumluluklarından bahsedilemeyeceğini, davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı idarenin yargılama masrafından sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazların bir kısmının Yeşilırmak yatağında kaldığı, bu kısımın fiilen tarım yapılamaz durumda olduğu, dere ırmak ve yataklarının ıslahından sorumlu olması sebebi ile davalı idarenin yasal hasım olarak tespitinde (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/5443 Esas, 2015/17091 Karar sayılı kararı) dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde değerlendirmeye esas alınmasında, taşınmazın konumu ve bilirkişi raporundaki özelliklerine göre özellikle yakınlığı dikkate alınarak %50 oranında objektif değer artışına gidilmesinde ve net gelirin hesaplama yönteminde ve dosya kapsamı ile uyumlu olarak belirlenen tazminat miktarında herhangi bir isabetsizlik olmamakla birlikte, aynı bölgede bulunan ... Mahallesi 118 ada 2 parsel numaralı taşınmaz ile ilgili aynı sebebe dayalı ve aynı davalı hakkında açılan Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/278 Esas, 2022/495 Karar sayılı dava dosyasının temyiz incelemesinde ve yine Çarşamba 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen Kumtepe 113 ada 8 parsel ile ilgili aynı sebebe dayalı ve aynı davalı hakkında açılan Çarşamba 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/158 Esas, 2021/277 Karar sayılı dava dosyasının temyiz incelemelerinin yapıldığı, Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 2022/5848 Esas, 2022/13685 Karar ve 2022/818 Esas, 2022/10027 Karar sayılı dosyalarında el atmaların 04.11.1983 tarihinden önce yapıldığının kabul edilmesi gerektiğinin belirtilmesine ve tüm dosya kapsamına göre somut davada da el atmanın 04.11.1983'ten önce gerçekleştiğinin anlaşılmasına göre, davacılar lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olduğundan davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş ayrıca, taşınmazın 1983 yılına en yakın hava fotoğraflarında tarım arazisi olup olmadığına dikkat edilmeksizin, tam olarak 1983 yılına hava fotoğraflarının olmaması idare lehine yorumlanarak maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin yerleşik içtihatlarla bağdaşmadığını ileri sürmüştür.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların değerinin biçilmesi ile bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanun'un Geçici 6 ncı ve 11 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Samsun ili, ..., ... 113 ada 23, 35, 36, ve 76 parsel sayılı taşınmazlara net geliri esas alınarak değer biçilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5937, Karar No: 2024/1753, Tarih: 26.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/5937 E.  ,  2024/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/730 E., 2022/682 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 2 yıl 6 ay, silahla tehdit suçundan 2 yıl 1 ay, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden 7 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bu karara karşı, sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden kurulan hüküm kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği duruşmalı inceleme yapılmadan beraat hükmü kurulamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk derece mahkemesi kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden "...olay tarihinde gece vakti sanığın mağdurların ikamet ettikleri adresi bulması neticesinde uzaktan mağdurları gözetlediği, mağdur ...'in balkona çıkması akabinde sanığın adli emanette bulunan elindeki tüfek ile balkon kapısından konuta rıza bulunmaksızın içeri girerek mağdurlara karşı silahın korkutucu etkisinden de yararlanarak ölümle tehdit ettiği ve mağdurların rızaları bulunmaksızın bir süre evde kalmaya mecbur ettiği..." nedeniyle sanık hakkında mahkumiyet kararı vermiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi ise verilen hükmü kaldırarak, "...sanığın elinde tüfekle mağdurların bulunduğu eve girip mağdurları tehdit ettikten sonra mağdur ... ile birlikte mutfağa geçip sohbet etmesi bu sırada diğer mağdurların mutfakta olmamalarına ve evin dış kapısının kilitli olmamasına rağmen evden kaçmamaları, ardından mağdurların ve sanığın hep beraber sanık yanına tüfek almaksızın alkol almaya gidip alkol aldıktan sonra eve dönüp birlikte alkol almaları ve mağdur ... ve sanığın beraber yatak odasında yatmaları şeklinde gerçekleşen olayda sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, mağdurların sanıkla beraber alışverişe çıkmalarına rağmen sanıktan kaçmamaları, mağdurlar ... ve Gizem'in kapının kilitli olmamasına rağmen evden kaçmamaları karşısında sanığın atılı eylemleri gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunda sanık lehine çok kuvvetli şüphenin bulunması ve şüpheden sanık yararlanır şeklindeki evrensel hukuk kuralı da gözetilerek atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, somut inandırıcı ve kesin delil bulunmayan..." belirterek sanık hakkında beraat hükmü kurmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden verilen beraat kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

2. Tüm dava dosyası kapsamına göre sanık hakkında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirinde, incelenen dava dosyası içeriğine göre hukuka aykırılık görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı reddedilmiştir.

V. KARAR

2. Tüm dava dosyası kapsamına göre sanık hakkında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirinde, incelenen dava dosyası içeriğine göre hukuka aykırılık görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.04.2022 tarihli ve 2021/730 Esas, 2022/682 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5300, Karar No: 2024/17463, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5300 E.  ,  2024/17463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.01.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/2028 E., 2023/2422 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.01.2024 tarihli ve 2023/2028 Esas, 2023/2422 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 26.01.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 75. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2215, Karar No: 2019/5767, Tarih: 23.09.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2215 E.  ,  2019/5767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 08/05/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2018 tarihli ve 2018/795 esas, 2018/1622 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22/05/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle, Dairemizin 2019/2709 esasında kayıtlı...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2018 tarihli ve 2018/547 esas, 2018/1416 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 29/04/2018 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 08/05/2018 tarihli iddianameyle TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden kamu davası açıldığı,

2- Yapılan yargılama sonucunda...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2018 tarihli ve 2018/795 esas, 2018/1622 sayılı kararıyla, “sanık hakkında kamu davasının ertelenmesine karar verilmeden dava açılmasına gerekçe gösterilen 29/10/2014 tarihli önceki suçtan dolayı 19/03/2013 tarihli iddianameyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda 30/10/2018 tarihinde düşme kararı verildiği, bu nedenle yargılama konusu 29/04/2018 tarihli suç bakımından dava şartının bulunmadığı” gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine” ve “sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilerek sanığa yöntemince tebliği ve kesinleşmesi halinde yöntemince infaz edilmesi, sonucuna göre dava açılıp açılmayacağının tayin ve tespit edilmesi için dosyanın...Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1-)...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2018 tarihli kararı ile her ne kadar sanık hakkında...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen erteleme kararının ihlali sonucu hakkında açılan davada...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2018 tarihli ve 2018/547 esas, 2018/1416 sayılı kararı ile erteleme kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden bahisle düşme kararı verildiği ve sanık hakkında verilen düşme kararı doğrultusunda erteleme kararının sanığa usulüne uygun olarak tebliği ve kesinleşmesi halinde yöntemince infaz edilmesi sonucuna göre sanık hakkında dava açılıp açılamayacağının tayin ve takdiri gerekçesiyle düşme kararı verilmiş ise de; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği ve şüphelinin denetim süresi içerisinde uyuşturucu madde kullanmaya devam etmesi sonucu hakkında iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı, ./..

yapılan yargılama sonucu...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2018 tarihli ve 2018/547 esas, 2018/1416 sayılı kararı ile erteleme kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, anılan kararın Genel Müdürlüğümüzün 07/03/2019 tarihli ve 94660652-105-06-1670-2019-Kyb sayılı kararı ile sanık hakkında yargılamaya devamla işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiğinden bahisle kanun yararına bozulması talebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşıldığından, anılan dosyanın Yargıtay incelemesinden dönüşünün beklenmesine kadar durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde,

Kabule göre de;