muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/462, Karar No: 2023/1812, Tarih: 07.06.2023

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; yangının, yangın tüplerinden çıkan kimyasal nedeniyle bir anda büyüyerek tüm fabrikayı sardığı hususunun sabit olduğunu, söz konusu yangın tüplerinin davalı ...'a ait ... Yangın Güvenlik Sistemleri adlı firmadan satın alındığını, firma adına görüşmelerin ve anlaşmanın firma temsilcisi sıfatıyla diğer davalı ... ile yapıldığını, dolayısıyla söz konusu yangın tüplerinin sorumluluğunun bu davalılarda olduğunu, davalı ... tarafından yangından bir süre kadar önce yangın tüplerinin bakımı ve değişimi amacıyla mevcut tüpler alınarak yerlerine Vizyon marka tüplerin yerleştirildiğini, davalı ... ile aralarında sözleşme olmadığına dair kabulün hatalı olduğunu, davalı ...'ın ise ... firmasının temsilcisi olarak hareket ettiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş yerinde çıkan yangın sebebiyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrin kusursuz sorumluluk hallerini olağan sebep sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayrıma tabi tutarken, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'u (6098 sayılı Kanun) tarafından; hakkaniyet sorumluluğu, özen (sebep) sorumluluğu ve tehlike sorumluluğu şeklinde ayrıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz.

2. Tehlike sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği 6098 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre; "Önemli ölçüde tehlike arzeden bir işletmenin faaliyetinden zarar doğduğu takdirde, bu zarardan işletme sahibi ve varsa işleten müteselsilen sorumludur." denmektedir. Burada işletme sahibi veya işletene kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. İşletme sahibi veya işleten, ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

3. 6098 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasına göre; "Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler." hükmü getirilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda açıklanan gerekçeye ve davalı ...'ın ... marka tüplerin yetkili satıcısı ve bayiisi olup yangın sırasında kullanılan tüplerin ise Vizyon marka tüpler olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin, davalı ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda açıklanan gerekçeye ve davalı ...'ın ... marka tüplerin yetkili satıcısı ve bayiisi olup yangın sırasında kullanılan tüplerin ise Vizyon marka tüpler olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin, davalı ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin, davalı ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince oluşan zarar ile davalının eylemi arasında illiyet bağı açısından değerlendirme yapılarak, yapılan bilimsel tespitler karşısında yangının çıkış ve büyüme sebebinin bizzat davacının eylemlerinden kaynaklandığı, dolayısıyla yangın tüplerindeki eksiklik ile yangının çıkışı ve büyümesi arasında uygun illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de; yukarıda ifade edilen ilkeler ve açıklamalar da dikkate alındığında, dosya kapsamında zarar ile eylem arasındaki illiyet bağını kesecek nitelikte bilgi ve belge bulunmadığı, keza üç adet yangın söndürme cihazı üzerinde yapılan inceleme sonucunda; cihaz etiketinde ABC türü KKT içerdiği bilgisine rağmen bulunması gereken mono amonyum fosfat kimyasalını içermediği, etiketin aksine kalsiyum karbonat içerdiğinin belirlendiği, bu haliyle cihazların usulsüz ve hatalı doldurulmuş olduğunun anlaşılması karşısında davalının meydana gelen zarardan sorumluluğu bulunduğunun kabulü gerekir.

Ne var ki, zararın kapsamının tayininde, zarar gören davacının da zararın meydana gelmesinde kusurunun olup olmadığının araştırılıp, tartışılması gerekir. Zira; TBK'nın 52 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince; zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yüklümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hakim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.

Hal böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesince; kusursuz sorumlu olan davalının, illiyet bağını kesen sebeplere dayanarak sorumluluktan kurtulamayacağı, buna bağlı olarak alınan bilirkişi raporuyla müterafik kusuru tespit edilen davacının kusuru oranında indirim yapılarak, gerekirse yeniden alanında uzman ayrı bir bilirkişi heyetinden yukarıdaki açıklama ve ilkeleri karşılar nitelik ve nicelikte kusur ve tazminat raporları alınmak suretiyle, davalının tazminle yükümlü olduğu zarar tutarının belirlenmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin davalı ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz dilekçesinin kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacı vekilinin davalı ... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz dilekçesinin kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2076, Karar No: 2017/12111, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2076 E.  ,  2017/12111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/679, Karar No: 2012/1719, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/679 E.  ,  2012/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı ... aleyhine 10.08.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 837 parsel sayılı taşınmaz kaydında “... karısı ...” şeklindeki kimlik bilgilerinin “... oğlu 01.07.1885 doğumlu ...”, “... kocası ...” şeklindeki kimlik bilgilerinin ise “... oğlu 14.03.1910 doğumlu ...” olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-“Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi ve anne adı yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Eldeki davada; mahkemenin, yapılan araştırma yeterli olduğundan, isim düzeltilmesine ilişkin kararında yasaya aykırılık bulunmamakla birlikte, yukarıda yazılan nedenlerle doğum tarihi düzeltilmesine yönelik kararı doğru olmadığından bozma nedeni ise, de bu yön yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle; davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte yazılı nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 1.parağrafının 2. satırındaki “baba adı” kelimelerinden sonra gelen “ve doğum tarihi eklenerek 01.07.1885 doğumlu” kelimeleri ile 2. parağrafının 1.satırındaki “baba adı” kelimelerinden sonra gelen “ve doğum tarihi eklenerek 14.03.1910 doğumlu” kelimelerinin çıkartılmasına yerine 6. parağraf olarak “Doğum tarihi düzeltme talebinin reddine” sözcüklerinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2022/3592, Karar No: 2022/4944, Tarih: 16.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/3592 E.  ,  2022/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 07.01.2020 gün ve 2016/688 - 2020/12 sayılı kararı bozan Daire'nin 23.02.2022 gün ve 2020/2146 - 2022/1209 sayılı kararı aleyhinde davalı ... ..., ... vekilleri ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davalılardan ...’in uluslararası havayolu taşımacılığı yapan müvekkilinin %1 payı ile hissedarı ve 2001 yılından 2004 yılına kadar genel müdürü olduğunu, davacıda çalışırken kurulması hazırlıklarını yaptığı Turistik Hava Taşımacılık A.Ş.’yi 2004 yılı Kasım ayında kurduğu ortaya çıkınca müvekkilinden istifa ettiğini, davalılardan ...’ın 2001- 2004 yılları arasında davacıda bakım müdürü/ teknik müdür olarak görev yaptığını, onun ve 2002- 2004 yıllarında müvekkilinde uçak mühendisi/ satın alma müdürü olarak çalışan ...’nın diğer davalı ile birlikte istifa ederek Turistik Hava Taşımacılık A.Ş.’ye geçtiğini, davalı ...’in eşi olan davalı ... ...’in alacaklılardan mal kaçırmak için eşinin mallarını üzerine aldığını, davalılar ..., ... ve ...’nın tespit edilebildiği kadarıyla 835.139.- USD’yi hayali şirketlerden sözde malzeme/parça alımı yapılmış, tamir hizmeti alınmış gibi sahte faturalar karşılığında müvekkilinden öncelikle paravan banka hesaplarına aktardıkları paraları bilahare kendi hesaplarına geçirdiklerini, bu şirketlerin kağıt üzerinde varsa bile uçak malzemesi/parçası sağlamadığını, şirket faturalarındaki telefonlarının bir kiliseye, ya da başka bir şirketi ait çıktığını, satın alma formlarının davalılardan ... tarafından doldurulup davalılar ... ve ...tarafından imzalandığını, davalı ...’in, eşi cezaevindeyken aldığı vekaletnameye istinaden davalı ...’in bankadaki parasını alacaklıları zarara uğratmak kastıyla muvazaalı olarak çektiğini, ayrıca müvekkilinin zarara uğratılması yoluyla elde edilen kazançla davalı ... üzerine alınan mallara bağlı olarak anılan davalının sorumluluğunun bulunduğunu, davalı ...’in kasten müvekkiline uğrattığı zarardan sorumlu olduğu gibi yönetim kurulu üyesi ve genel müdür sıfatıyla da TTK gereği sorumlu tutulması gerektiğini, şirketin uğradığı 835.139 USD zararın tahsili için davalılar ... ..., ..., ... aleyhine başlatılan takibe davalıların itirazlarının haksız olduğunu ileri sürerek Turistik Hava Taşımacılık A.Ş.’deki tüm hisselerin devir ve temlikinin müvekkilin alacağı ile sınırlı olmak üzere geçersiz sayılmasını ve iptalini, davalılar ... ..., ...ve ...’ın takibe itirazlarının iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini, davalı ...’in davalı ... hesabından çektiği 545.000.- TL’nın davalı ...’e ait olduğunun tespitini, bu tutarın en yüksek ticari faizi ile birlikte davalı ...’den mükerrer tahsilata imkan vermeyecek şekilde tahsilini, takip dosyasına mahsup edilmek üzere müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalılar ... , ... , ......, ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalılar ... , ... , ......, ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davada anlatılan ve müvekkilince paravan şirketlere ödenen tutarlardan 40.000.-USD’nin bilahare davalıya gönderildiğini, davalının böylece dolandırıcılık yoluyla elde edilen miktardan pay aldığını, asıl davanın davalılardan ...’nın mallarını davalıya devrettiğini, müvekkilinin zararından davalının da sorumlu olduğunu, zararın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın kısmen iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada, davalı ... hakkında açılan davanın reddine ilişkin hüküm ve birleşen davanın reddine ilişkin hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, asıl davada, davalılar ... , ... ve ... hakkında açılan itirazın iptali davasının kabulüne, davalıların itirazının iptaline, icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına dair verilen kararın asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl davada davalılar ..., ..., ... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce asıl ve birleşen davada davacı vekili yararına bozulmuştur.

Davalı ... ... vekili, ... vekilleri ve ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ... ... vekili, ... vekilleri ve ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... ... vekili, ... vekilleri ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 168,30 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduklarından yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10824, Karar No: 2011/13537, Tarih: 12.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10824 E.  ,  2011/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın baraj maksimum su seviyesinden itibaren 300 metrelik "baraj mutlak koruma alanı" içerisinde kaldığı ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca taşınmazda hiçbir inşaat ve tarımsal faaliyetin yapılamayacağı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır. Bu itibarla taşınmazdan yararlanma olanağı mevcut düzenlemeye göre ortadan kalkmış olduğundan bedeli hesaplanarak davacıya ödenmesine dair hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3693, Karar No: 2020/3715, Tarih: 03.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/3693 E.  ,  2020/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, tehdit, görevli memura mukavemet, sahtecilik, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümlü ... ve suç arkadaşı ....’ın 11.12.1980 günü mağdur ....’in ticari taksisine binip köye gideceklerini söyledikleri, yolda hükümlü ve suç arkadaşının aracı durdurup mağdura silah çekerek araçtan indirdikleri mağdurun ellerini ve ayaklarını bağladıkları, mağdura ait araçla olay yerinden ayrıldıkları, mağdurun kendi imkanlarıyla bağlarını çözüp kurtulduğu somut olayda; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nin 499. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c madde ve fıkralarında anlamını bulan “Silahla, birden fazla kişi ile birlikte” nitelikli yağma, aynı kanunun 109/2, 109/3-a-b maddesinde anlamını bulan “Birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçlarını oluşturduğu dikkate alınarak; 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca önceki ve sonraki kanun hükümleri bir bütün halinde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiri ile karşılaştırılarak sonucuna göre, lehe yasanın saptanmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- 1402 sayılı Kanunun, 31.07.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7145 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, lehe olan yasanın belirlenmesi hususunda yeniden değerlendirme yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14308, Karar No: 2014/17860, Tarih: 11.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14308 E.  ,  2014/17860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı .... Metal İnş. ve Taah. Turz. Gıda San. Blg. ve Elk. Sis. San. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki alacak davası hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.06.2010 gün ve 2009/154 E. - 2010/216 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı vekili, temyiz dilekçesinde adli müzaheret talebinde bulunmuştur. HMK'nun 336/3 maddesine göre kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinde bulunulması mümkündür.

1- Davacı vekili her ne kadar adli müzaheret talep etmiş ise de gerek sunulan belgeler ve gerekse yatırılması gereken harç miktarı gözetildiğinde davacı vekilinin adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

2- Davacı yanca temyiz harçlarının ikmali için davacı vekiline muhtıra çıkarılarak HUMK'un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine; (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle temyiz harçlarının ikmali için davacı vekiline muhtıra çıkarılarak HUMK'un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.