muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3456, Karar No: 2010/1803, Tarih: 31.03.2010

Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapılmış, bir yerel bilirkişi dinlenilmiş, tespitte saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde taşınmaz başında tespit tutanağı bilirkişileri dinlenilmemiş, varsa nedenleri hüküm yerinde gerekçeleriyle açıkça gösterilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle yöreyi iyi bilen el verdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi tarafların aynı yöntemle gösterdikleri tanıklar ve tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tutanak bilirkişileri de ayrı ayrı taşınmaz başında dinlenerek hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmeli, dava konusu taşınmaza sınırda komşu tüm taşınmazların tespit tutanağı ve varsa dayanağı belgeler getirtilmeli, tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınan komşu taşınmazlar varsa sözü edilen kayıt ve belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği yönü üzerinde durulmalı, komşu taşınmazların tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamışsa tutanak içeriği dikkate alınarak yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, komşu taşınmazların tespitte saptanan türleri ve eylemli durumları incelenip irdelenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, adına tescile karar verilen davacı ...'un aynı çalışma alanı içerisinde adına kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla başkaca taşınmaz mal tespit yada tescil edilip edilmediğinin Kadastro Müdürlüğünün yanında, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden de ayrı ayrı sorulup saptanarak 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmündeki kısıtlamalar yönünden de bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması dahi isabetsizdir. Kabule göre de; davacı ... tereke adına dava açmamıştır, lehine tescil kararı verilen ... tarafından açılmış bir dava bulunmadığı gibi açılmış olan mevcut davaya da yöntemine uygun olarak katılmamıştır. Bu nedenle davanın davacı ...'un payı ile sınırlı olarak çözümlenmesi gerekir. Belirtilen nedenlerle davalı hazinenin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 31.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8898, Karar No: 2010/5218, Tarih: 11.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8898 E.  ,  2010/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.04.2008 tarih ve 2007/259 - 2008/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılardan ... Kirişçi vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.04.2010 gününde davacı avukatı... ile davalı avukatı ...gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... ile davalılardan ...'ın müvekkili şirketin eşit hisseye sahip ortakları olduklarını ve şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili müdürleri bulunduklarını, davalı ...'ın diğer davalı şirketin % 99 ortağı ve tek başına yetkili müdür sıfatını haiz bulunduğunu, müvekkili şirketin dava dışı Eti Maden İşletmelerinden aldığı ihale gereğince malları teslim etmesi aşamasında, davalı ...'ın ihaleyi şirketine yönlendirip, ihale konusu malları kendi şirketinden satarak haksız kazanç sağladığını, davacının da kârdan yoksun kaldığını ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile 33.502,57 YTL tazminatın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili dava ve ıslah dilekçesine verdiği yanıtta ortaklar kurulu kararı uyarınca ve denetçilerce davanın açılması gerektiğini, davanın bu nedenle ve ayrıca esas ve zamanaşımı bakımından da reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili dava ve ıslah dilekçesine verdiği yanıtta ortaklar kurulu kararı uyarınca ve denetçilerce davanın açılması gerektiğini, davanın bu nedenle ve ayrıca esas ve zamanaşımı bakımından da reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacının dava dışı alıcı şirketin açtığı ihaleyi kazandığı ve sipariş malzemelerini İngiliz firmasından temin etmek için girişimde bulunduğu, ancak davacının borcundan bahisle o firmanın siparişi göndermediği, davalılardan ...'ın imzalayıp dava dışı alıcı firmaya gönderdiği yazıda, ihale konusu siparişleri Metrans Makine Endüstri Firması (diğer davalı) adına yurt dışından ithal edip, göndereceklerini bildirdiği ve ithal edip alıcı firmaya gönderdiği, böylece ticari kazancı kendi firması üzerinden elde ettiği, davacı şirketin diğer ortağının anılan yazıdan haberi olmadığı, davalı şirket de zarardan sorumlu ise de, onun yönünden davanın TTK'nun 62 nci ve BK'nun 60 ncı maddeleri uyarınca bir yıllık zamanaşımına uğradığı, davacının 108.000.000.000 lira üzerinden malzeme satmaya ihale ile hak kazandığı, malzemelerin 74.497,43 YTL'na temin edilebileceği, bu durumda davacının 33.502,57 lira net kârdan mahrum kaldığı, davacı yerine bu kârı davalı şirketin kazandığı, davalı ...'ın TTK'nun 547 nci maddesi uyarınca zarardan sorumlu olduğu, onun bakımından 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı gerekçesiyle ıslah edilen davanın davalı ... bakımından kabulüne, diğer davalı şirket bakımından zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve % 50 pay sahibi ... Çakır'ın münferiden temsil yetkisini haiz ortak ve müdür sıfatıyla verdiği vekaletnameye göre açılan davada, TTK'nun 341 nci madde koşullarının gerçekleştiğinin kabulü gerekmesine göre davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı ... yönünden TTK'nun 336 ncı maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2- Dava, davalı ... yönünden TTK'nun 336 ncı maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davalılardan ... yönünden zamanaşımı süresi TTK'nun 556 ncı madde atfı ile 340 ncı maddesi ve onun da yollaması ile 309/son maddesi çerçevesinde belirlenmelidir. Anılan 340 ncı maddenin başlığı "ortakların ve şirket alacaklılarının tazminat davasına ait diğer hükümler" olsa da bu hüküm TTK'nun 341 nci madde uyarınca şirketin açtığı 336 ncı maddeye dayalı sorumluluk davaları için de uygulanması gereken bir hüküm olup, genel hüküm niteliğindeki BK'nun 126/4 ncü maddesinden özel hüküm niteliğindeki anılan 309/son madde hükmünün uygulanması gerekmektedir. Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. Bu maddede iki ve 5 yıllık zamanaşımı süreleri öngörülmüş olup, mahkemece, TTK'nun 547 ve BK'nun 126/4 maddeleri çerçevesinde zamanaşımını ele alan bilirkişi raporu benimsenerek, beş yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığı sonucuna varılması eksik incelemeye ve hukuki nitelemede yanılgıya dayalıdır.

Bu durumda davacı şirketin yetkili organı olarak ...'in sorumlu olan ...'ı ve eylemini öğrendiği tarihin de saptanarak davanın TTK'nun 309 ncu madde çerçevesinde iki ve beş yıllık zamanaşımı süreleri bakımından ele alınıp, değerlendirilmesi sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu madde hükmü üzerinde durulmaması doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalılardan ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılardan ... yararına BOZULMASINA, takdir edilen 750,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5491, Karar No: 2010/6347, Tarih: 03.06.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/5491 E.  ,  2010/6347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.04.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, parselleri arasında bulunan dereye davalının kum, çakıl dökerek kendisine ait taşınmazın topraklarının dere suyu tarafından alıp götürülmesine neden olduğunu bu nedenle dereye yapmış olduğu müdahalesinin men'i, kum ve çakılların kaldırılmasını istemiştir.

Davalı kum ve çakılları kendisinin yığmadığını, derenin eğim nedeniyle getirdiğini, davanın reddini savunmuştur.

Davacı 936 parsel sayılı, davalı ise 634 ve 636 parsel sayılı taşınmazların malikidir.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan ve karara esas olan 31.07.2009 tarihli jeoloji mühendisi ve fen bilirkişilerinin raporlarında; bilirkişiler derenin içinde 636 sayılı parsel sınırında 97 m2 yerde çakıl ve kumların bulunduğu, bunların doğal yollarla biriktiği kanaatinde olduklarını bildirmişlerdir. Mahalli bilirkişi de çakıl yığınını davalı veya başka bir kimsenin yığmadığını, çayın sürüklemesi ile kendiliğinden geldiğini beyan etmiştir. Dosya içinde kum ve çakılın davalı tarafından yığıldığına dair herhangi bir delil de bulunmamaktadır. Bu nedenle davalının dereye kum ve çakıl doldurduğuna dair bir eylemi ispatlanamadığından davanın reddi gerekir iken kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/33473, Karar No: 2021/4465, Tarih: 15.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/33473 E.  ,  2021/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5985, Karar No: 2014/4287, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5985 E.  ,  2014/4287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/943, Karar No: 2010/5038, Tarih: 28.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/943 E.  ,  2010/5038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, yüklenen hırsızlık suçunu işlemediğini savunması, olay yerinde elde edilen parmak izi ile kıyaslanan arşivde kayıtlı parmak izine karşın sanığın talimat ile alınan 18.05.2007 günlü ifadesinde; yeniden parmak izinin incelenmesini talep etmiş olması, arşivde kayıtlı parmak izi alınırken başka bir kişinin sanığın kimlik bilgilerini kullanma ihtimalinin mevcut olması karşısında; öncelikle kıyaslamaya esas alınan arşivde kayıtlı parmak izinin sanığa ait olup olmadığı kesin olarak tespit edilip, gerekirse sanığın yeniden parmak izi alınarak olay yerinden elde edilen parmak izi ile aynı olup olmadığına ilişkin yeniden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde; işyerini saat 17.45 sularında kapatıp ertesi gün saat 07.40 sularında açtığını beyan eylemiş olması, sanığın ise suçu reddedip eylem saati konusunda herhangi bir açıklamada bulunmamış olması, karşısında; suçun 765 sayılı TCK.nun 502. maddesine (5237 sayılı TCK’nun 6/e maddesine) göre geceden sayılan zamanda işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu denetime olanak sağlayacak şekilde açıklanıp tartışılmadan, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19, Karar No: 2018/10930, Tarih: 20.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/19 E.  ,  2018/10930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek takla atması sonucunda meydana gelen kazada araçta yolcu olarak bulunan davacıların oğlu Hüseyin'in öldüğünü, davalı sigortadan davadan önce davacı ... için 16.356,00 TL ve davacı baba Mustafa için de 10.761,00 TL ödeme aldıklarını ancak bu ödemenin zararlarını karşılamaktan uzak olduğunu, tek çalışan ve aileye destek olan çocuklarını kaybettiklerini belirterek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne Fatma için 10.000,00 TL ve davacı baba Mustafa için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; Islah dilekçesi ile talebini davacı anne Fatma için 11.204,16 TL'ye, davacı baba için 8.303,76 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davadan önce 04.01.2013 tarihinde davacı anne Fatma'ya 16.356,00 TL ve davacı baba Mustafa'ya 10.761,00 TL ödeme yapıldığını, müvekkil şirketin sorumluluğu kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 5.590,56 TL, davacı ... için 4.377,37 TL maddi tazminatın ödeme tarihi olan 04.11.2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş olmakla karşı taraf için usuli kazanılmış hak doğar. Bozmadan önceki mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda hesaplanan destek zararlarından hatır ve müterafik kusur indirimi %50 oranında yapılmış ve sigortanın güncellenmiş ödeme tutarı indirildikten sonra talep edilecek tazminat kalmadığından davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bozma sonrası bilirkişiden ek rapor alınmadan mahkemece tazminattan %25 oranında indirim yapılmış ve davalı sigortanın davadan önce yaptığı ödeme güncellenmeden düşülerek neticede davacılar lehine ... için 5.590,56 TL, ... için 4.377,37 TL tazminat hükmedilmiştir.

Daire uygulamamıza göre bulunan tazminattan davalı sigortanın yaptığı ödeme güncellenerek mahsubundan sonra hakimin takdirinde olan tazminatın kapsamını belirlerken indirim sebepleri sonradan uygulanması gerekirse de bozmadan önce ve sonra konu temyize getirilmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak B.K.'nın 43. ve 44. maddeleri uygulanırken (hatır taşıması ve müterafik kusur) daire uygulamamıza göre %20+%20=%40 oranında indirim yapılması gerekmektedir. Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınmadan bulunan tazminat miktarından %25 oranında indirim yapılması ve dava açılmadan önce ödeme yapan sigorta şirketinin ödediği tutarın güncellenmeden aynen mahsubu doğru olmamıştır.

O halde yukarıda açıklanan hususlar göz önüne alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8010, Karar No: 2016/9199, Tarih: 31.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8010 E.  ,  2016/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ..'nın, suç tarihinde eşi olan sanık ... tarafından sanık ...'ın işyerinde çalışmadığı halde çalışıyor gibi gösterildiği ve gerçeğe aykırı olarak “Sosyal Sigortalar Kurumu İş Yeri Bildirgesi” tanzim edip katılan kuruma vermek suretiyle kurumu zarara uğrattıkları iddia edilen olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiğinden sanık ...'nın sanık sıfatıyla ifadesinin alınması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre tüm sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.