muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16686, Karar No: 2023/25942, Tarih: 19.12.2023

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.12.2015 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın, uzlaştırma kapsamında bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde düzenlenen kasten yaralama ve aynı Kanun'un 265 nci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçlarından beraat etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçunun 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Kabule göre;

a. Katılandan kaynaklanan haksız eylemlerin neler olduğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması,

b. Sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi ve katılanın kendisini Sağlık Bakanlığı vekili ile temsil ettirmesi nedeniyle, Sağlık Bakanlığı Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11 inci maddesi ile 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 14 üncü maddesi uyarınca idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleri ile karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B.Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) kısmında açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1188, Karar No: 2013/6280, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1188 E.  ,  2013/6280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkil şirket yetkilisi ...n ve dava dışı ...'nın davalı şirket yetkilileri ile makine yağının satışı ve taşınması konusunda anlaştıklarını, davalı şirket yetkililerine daha sonra gönderilecek makine yağı karşılığında sadece senet verildiğini, daha sonra davalı tarafın senede itibar etmeyip çek talep etmesi üzerine senedin iadesi karşılığında 50.000,00 TL tutarlı çek gönderildiğini, ancak makine yağının gönderilmediğini ve çekin takibe konu edildiğini belirterek müvekkilinin takibe konu çek nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; madeni yağ alıcısının davacı değil müvekkili şirket olduğunu, yağ bedelinin davacı tarafa anlaşma sırasında elden ödendiğini, ancak yağın gönderilmediğini, müvekkilinin yağ alımından vazgeçtiğini ve bedeli geri istediğini, davacı tarafın da buna karşılık farklı zamanlarda bir senet ve çek gönderdiğini, borcun ödenmeyeceği anlaşılınca alacağın tahsili amacıyla söz konusu senet ve çeke dayalı olarak icra takipleri başlatıldığını, takiplerin kesinleştiğini, davacı şirket yetkilisinin her iki icra dosyası için verdiği mal beyanında borcu taksitler halinde ödeyeceğini belirterek borcun varlığını kabul ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; taraflar arasındaki yağ alımına ilişkin ticari ilişkinin akıbetinin tespit edilemediği, çekin illetten mücerret olduğu, davacının çek karşılığında mal alımı yapılmadığını, çekin bedelsiz olduğunu ispat etmesi gerektiği, davacının dava konusu çek nedeniyle borçlu olmadığını aynı kuvvet ve mahiyette bir delil ile ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/735, Karar No: 2014/1105, Tarih: 27.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/735 E.  ,  2014/1105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/14200

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2010

NUMARASI : 2005/1237 (E) ve 2010/68 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, 01/09/2001 ile 08/08/2005 tarihleri arasında, katılanın ortağı ve yetkilisi bulunduğu akaryakıt istasyonunda pompacı olarak çalıştığı, şirket muhasebesi tarafından stoklarda açık olduğunun fark edilmesi üzerine, geriye doğru yapılan inceleme neticesinde, özellikle sanığın vardiyası sırasında kamera kayıtlarına göre giren araç sayısından daha az sayıda araç için giriş yapıldığının otomasyon sisteminden tespit edildiği, böylece, sanığın, akaryakıtı satmasına rağmen parasını uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın hangi dönemlerde katılana ait şirkette çalıştığı ve hangi dönemlerde, şirketin açık verdiğine dair şirket kayıtlarının getirtilmesi, belirlenen bu döneminde, sanığın ne kadar satış yaptığı, bu satış sonucu hangi belgelerin düzenlendiği, sanığın hangi pompalarda ne kadar süreyle çalıştığı, gün sonunda, paraların kime, hangi belgelere istinaden teslim edildiği, teslim sonucunda başka bir belge düzenlenip düzenlenmediği hususlarının tespiti için ilgili kayıtların istenmesi, sanığın çalıştığı döneme ait şirketin ticari defterleri, muhasebe kayıtları, otomasyon kayıtları ve bulunduğu belirtilen kamera kayıtları ile satışlara ilişkin bütün belgelerin dosyaya konulması, şirkette kurulduğu belirtilen otomasyon sisteminin ne zaman kurulduğu, bu sistemin nasıl çalıştığı, manuel sistemden farklarının ne olduğu hususlarının belirlenmesi için, sisteme dair şirket kayıtlarının getirtilmesi, otomasyon sistemindeki bilgi ve belgeler ile kamera kayıtlarındaki görüntülerin karşılaştırılması, bütün delillerin toplanmasından sonra dosyanın, içinde muhasebeci, mali müşavir, otomasyon sisteminden anlayan bilirkişi ile kamera görüntülerini karşılaştıracak olan bir bilirkişiye tevdiinin sağlanarak, sanığın, çalıştığı dönemde ne kadar satış yaptığı, bu satıştan ne kadarını şirkete teslim ettiği, ne kadarını teslim etmediği, otomasyon sisteminin, bozularak mı, yoksa anahtarla açılarak mı devre dışı bırakıldığı, açık çıkan dönemlerin otomasyon sisteminin çalıştığı döneme denk gelip gelmediği, genel olarak o dönemde otomasyon sisteminde bir bozukluk bulunup bulunmadığı, sisteme kim tarafından müdahale edildiği, kamera kayıtlarına göre sanığın yakıt vererek parasını almasına rağmen kayıtlara intikal ettirmediği ödemelerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde şirkete gelen ve giden tüm yakıt miktarına göre sanığın ne kadar yakıt satışı yaptığı, buna dair makbuzların ve belgelerin neler olduğu, fatura ve irsaliye içeriklerine göre kim tarafından hangi araca ne kadar yakıt satışı yapıldığı, sanığın yaptığı satışlar sonucu çıkan açıklar nedeniyle şirketin ne kadar zararının oluştuğu hususlarında denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8307, Karar No: 2023/7470, Tarih: 04.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/8307 E.  ,  2023/7470 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/293 Esas, 2020/278 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 01.10.2020 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.09.2023 tarihli ve 2023/16416 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/98824 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının onaylı sureti Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/98824 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 86/2 ve 86/3-a maddeleri gereğince belirlenen 225 gün adli para cezasından, anılan Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması sonucu 112 gün yerine 168 gün adli para cezasına, bu cezadan da aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 93 gün yerine 140 gün adli para cezasına hükmolunup, anılan Kanun'un 52/2. maddesi kapsamında günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden yapılan paraya çevirme işlemi neticesinde 1860,00 Türk lirası yerine 2800,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendine göre belirlenen 225 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre (1/2) oranında indirim yapılırken 112 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 168 gün adlî para cezasına, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılırken 93 gün adlî para cezası yerine 140 gün adlî para cezasına, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den çevrilirken 1.860,00 TL adlî para cezası yerine 2.800,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.

3. Hükümlü hakkında fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen Karaman 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/293 Esas, 2020/278 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Suça sürüklenen çocuğun kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 150 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini eşine yönelik gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 225 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/2) oranında indirim uygulanarak 112 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 93 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 93 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.860,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8526, Karar No: 2025/1747, Tarih: 06.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8526 E.  ,  2025/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/455 E., 2023/801 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi iade, kısmi temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin

onanması

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurduktan sonra, bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 10.07.2023 tarihli dilekçesi ile; temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2022 tarihli ve 2021/542 Esas, 2022/551 Karar sayılı kararı ile; sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 10.05.2023 tarihli ve 2023/455 Esas, 2023/801 Karar sayılı kararı ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik incelemeye, haksız tahrike, takdiri indirime,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, asli fail olmadığına, suç vasfına, beraat etmesi gerektiğine,

3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrike, takdiri indirime, pişman olduğuna, öldürme kastı bulunmadığına,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, husumet bulunmadığına, iştirak iradesinin olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, meşru savunmaya, haksız tahrike, takdiri indirime, pişman olduğuna, öldürme kastı bulunmadığına,

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, husumet bulunmadığına, iştirak iradesinin olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ile maktul arasında husumet bulunduğu, olay gecesi sanık ...'a ait bekar evi olarak kullandığı ikamette arkadaşları sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte otururlarken, gece 23.30 sularında sanık ...'ın buraya geldiği, sanık ...'in diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuğa hitaben "kavgaya gideceğiz gelin" dediği, elinde siyah renkli bir tabanca olduğu, sanık ...'in yönlendirmesi üzerine diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun çıkmak için hazırlandıkları, sanık ...'ın yanına kendisine ait siyah renkli pompalı tüfeği aldığı, suça sürüklenen

çocukta da bıçak bulunduğu halde evden çıkarak sanık ...'in kiralamış olduğu beyaz renkli ... plakalı Passat CC araca bindikleri, aracın şoför koltuğuna sanık ...'in, ön sağ koltuğa sanık ...'in, arka solda sanık ...'ın, arka koltuk orta kısımda sanık ...'ın, arka koltuk sağ kısımda ise suça sürüklenen çocuk ...'in oturduğu, bu şekilde seyir halindelerken sanık ...'in elinde tabanca, sanık ...'ın elinde ise pompalı tüfek olduğu, sanık ...'in sanık ...'e yol tarif ettiği Bağlarbaşı civarında olayın olduğu sokakta yol üzerinde durdukları, bu sırada maktul ...'nin tek başına beklemekte olduğu, maktulün yanına yaklaştıklarında önce sanık ...'in sağ ön koltuktan indiği, sol arka kapıdan ise sanık ...'ın elinde pompalı tüfek ile indiği, suça sürüklenen çocuk ...'in de sağ arka kapıdan indiği, sanıklar ... ile ...'in maktule hiçbir şey söylemeden, ellerindeki silahlarla birer el ateş ettikleri, suça sürüklenen çocuğun da maktulü bıçakla yaraladığı, bu sırada sanık ... ve aracı kullanan sanık ...'in araçtan hiç inmedikleri, maktulün yere düştüğünü gören sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun araca binerek sanık ...'ın evine döndükleri anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, sanıklar ... ve ... yönünden vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanıkların savunma haklarına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandıklarının anlaşıldığı, eylemin sanıklar ... ve ... tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı ve eylemlerine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, haksız tahrik koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerdeki bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar ... ve ...'in olayın failleri sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile maktul ...'ye karşı kasten öldürme suçunu işlemek hususunda önceden fikir ve irade birliği içinde olay mahalline gittikleri ve fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurarak katıldıkları, öldürme suçunun kanuni tanımında yer alan fiili sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gerçekleştirdiklerine ilişkin her türlü kuşkudan uzak, kesin bir belirleme yapılmasa da; sanıklar ... ve ...'in diğer sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte sanık ...'in husumetlisi olan maktulle buluşmaya beraber gittikleri, sanık ...'in tabanca ile, sanık ...'ın pompalı tüfek ile maktule ateş ettikleri ve suça sürüklenen çocuk ...'in de bıçak ile maktulün yaralanmasına sebebiyet verdiği, sanık ...'ın aynı araçta gelip aynı araçta kaçarak diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun yanında bulunmak suretiyle manevi yardımda bulunduğu ve sanık ...'in ise kiralık aracını bu eyleme tahsis ederek suçun icrasını kolaylaştırdığı, bu itibarla kasten öldürme suçuna yardım eden olarak 5237 sayılı Kanun'un 81, 39. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde asli fail olarak aynı Kanun'un 81. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden