muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/127, Karar No: 2014/7331, Tarih: 14.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/127 E.  ,  2014/7331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2006/386-2013/217

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.10.2013 tarih ve 2006/386-2013/217 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, katılma yoluyla davalı A. Basım Yayın Dağıtım Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı İ.. O.. arasında düzenlenen 16.12.1997 tarihli sözleşme ile davalı tarafından yazılan üç adet eserin çogaltma, yayma ve mali haklarının 16.12.2007 tarihine kadar müvekkiline devredildiğini, davalının 12.09.2005 tarihli ihtarname ile cayma hakkını kullandığını bildirdiğini, bunun üzerine müvekkilince caymanın geçersizliğinin tespiti/iptali davası açıldığını, davalı yayınevinin yazar ile davacı arasındaki sözleşmeyi bildiği halde sözleşme yaparak "O.İ. A. N." ve "İmparatorluğun E. U. Y." adlı eserleri yayınladığını, buna göre kitapların müvekkilince basılması halinde 20.750,00 TL kâr kaybının bulunduğunu, davalının da 13.200,00 TL kazanç elde edeceğini ileri sürerek FSEK'in 70/2'nci maddesi uyarınca şimdilik 10.000,00 TL'nin davalılardan müteselsilen, 70/3'üncü maddesi uyarınca 6.000,00 TL'nin davalı şirketten, sözleşmenin 6.4.3'üncü maddesi uyarınca 3.000,00 TL'nin davalı yazardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 23.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile de seçimlik haklarını kullanıp FSEK'in 70/3'üncü maddesi uyarınca davalıların elde ettiği kâr olan 77.618,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş ve davalı İ.. O.. hakkında açılan davayı takip etmediklerini bildirmiştir.

Davalılar vekili, cayma hakkı ile ilgili açılan davanın derdest olduğunu, bu nedenle davanın erken açıldığını, cayma hakkının kullanılması nedeniyle tazminat istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı İ.. O.. ile davacı arasında dava konusu eserleri de kapsar şekilde 16.12.2007 tarihine kadar geçerli yayın sözleşmesinin bulunduğu, davalı eser sahibinin cayma bildiriminin geçersiz olduğunun kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit hale geldiği, dava konusu eserler için yayınevi karının ortalama %20 olduğu, davalı şirket ile davalı arasında bir sözleşme

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı İ.. O.. ile davacı arasında dava konusu eserleri de kapsar şekilde 16.12.2007 tarihine kadar geçerli yayın sözleşmesinin bulunduğu, davalı eser sahibinin cayma bildiriminin geçersiz olduğunun kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit hale geldiği, dava konusu eserler için yayınevi karının ortalama %20 olduğu, davalı şirket ile davalı arasında bir sözleşme

bulunmadığından ihlalin haksız fiile dayandığı, FSEK'in 54'üncü maddesi uyarınca davalının iyiniyetli olduğu varsayılsa dahi yayın hakkını kazanamadığı, bu nedenle davalı şirketin sorumlu olduğu, davacının ıslah dilekçesi ile FSEK'in 70/3'üncü maddesi uyarınca tazminat talebinde bulunduğu, davalı şirketin iki eserin yayınından toplam 35.800,33 TL kâr elde ettiği gerekçesiyle davalı şirket aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile "İ. E. u. Y." adlı kitaba ilişkin olarak 30.180.38 TL'nin, "O. İ. A.N." isimli kitaba ilişkin olarak 5.691.95 TL'nin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine, davalı İ.. O.. hakkında telif ücretine ilişkin açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı A. Basım Yay. Dağ. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacının mali haklarına sahip olduğu eserlerin davalı şirket tarafından yayınlanması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Davacı, ıslah dilekçesi ile seçimlik hakkını kullanarak tazminat taleplerini 5846 sayılı Kanun'un 70/3. maddesi uyarınca, davalının elde ettiği kârın ödenmesine dayandırmıştır. Bu durumda, mahkemece vekaletsiz iş görme hükümleri kapsamın da davalının dava konusu eserlerin satışından elde ettiği net kârın tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken İstanbul Yayıncılar Birliği'nin bu tür kitaplarda yayınevi kâr marjının %20 olduğu yönündeki cevabı nazara alınarak satılan kitaplardan elde edilen hasılatın üzerinden %20 kâr hesabı ile bulunan miktara hükmedilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Kabule göre de, davanın reddedilen kısmı üzerinden mümeyyiz davalı yararına nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmolunması doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

3-Kabule göre de, davanın reddedilen kısmı üzerinden mümeyyiz davalı yararına nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmolunması doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı A. Basım Yayın Dağıtım Tic. Ltd. Şti'ye iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8215, Karar No: 2012/12938, Tarih: 10.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8215 E.  ,  2012/12938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/02/2011 tarih ve 2007/1052-2011/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Güneydoğu Yağ Sanayi A.Ş.’nin %55.439 hisse ile ortak olduğunu, şirketin diğer ortaklarından davalının, yağ fabrikasında mevcut 200 ton ham yağı şirketten habersiz rafine ettirip satarak parasını zimmetine geçirdiğini, bu eylemin müvekkili idareyi zarara uğrattığını, davalının yönetim yetkisini kötüye kullanarak kendisine haksız menfaat temin ettiğini ileri sürerek, uğradığı tüm zararının tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, vergi mahkemesindeki davanın müvekkilinin lehine sonuçlandığını ve ağır ceza dosyasından beraat etiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu 200 ton yağın 2002 yılında bozulduğunun Şanlıurfa İli Halk Sağlığı Laboratuarı raporları ile sabit olduğu, bozuk yağın 2002 yılı içerisinde sabun üretimi yapanlara satıldığının anlaşıldığı, bozulan ham yağın satış fiyatının 300,00 TL olduğu ve satıldığı iddia edilen bozuk ham yağ bedelinin kayıtlara geçirilmediğinden davacının zararının mevcut olduğu, dava konusu yağın bedeli 60.000,00 TL olarak kabul edildiğinde davacının %55,439'lik hissesine düşen 33.253,40 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve esasen davacının dolaylı zararı için iş bu şekilde, yani zararın şirket yerine kendisine ödenmesi talebiyle dava açmasının mümkün bulunmamasının, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi teşkil etmemesine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6887, Karar No: 2023/5744, Tarih: 19.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6887 E.  ,  2023/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/313 E., 2019/1541 K.

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı vekili 09.08.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs suçundan 18.07.2016 - 05.05.2017 tarihleri arasında tutuklu kalan davacı hakkında yürütülen soruşturma sonunda anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüş suçundan 05.05.2017 tarihinde takipsizlik kararı verildiğinden bahisle davacının maddi ve manevi zararlarının tazmini için 10.000,00 TL maddi ve 1.000.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı vekili 21.09.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının tutuklanmasına kendisinin sebebiyet verdiğini, davanın süresinde açılmadığını, davacı hakkında derdest dava bulunduğunu, son maaşı üzerinden maddi tazminat hesaplaması yapılamayacağını, tazminata hükmedilecek olursa makul tazminata hükmedilmesi gerektiğini ve davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

3. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.08.2017 tarihli ve 2017/273 Esas, 2018/328 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2019/313 Esas, 2019/1541 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 07.10.2021 tarihli tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davacı hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırma suçundan takipsizlik kararı verilmesi nedeniyle tazminat şartlarının oluştuğuna dolayısıyla tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 07.10.2021 tarihli tebliğnamesi ile temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; davacı hakkında anayasal düzeni ortadan kaldırma suçundan takipsizlik kararı verilmesi nedeniyle tazminat şartlarının oluştuğuna dolayısıyla tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi gerekçesinde "... Davacı (sanık) ...'ın 17/07/2016 tarihinde gözaltına alındığı, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve Silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 17/07/2016 tarihinde tutuklandığı, İstanbul C.Başsavcılığı'nın Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosu'nun 05/05/2017 tarih ve 2017/24648 soruşturma sayılı kararı ile Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve bu suça ilişkin tutuklama müzekkeresi yönünden tahliye edildiği, Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ise tutuklu olarak iddianame düzenlenerek davasının açıldığı, İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılamasının yapıldığı, 18/07/2017 tarihinde diğer suçtan da tahliye edildiği, Yargılaması neticesinde mahkumiyet kararı verildiği, kararın kesinleşmediği anlaşılmış olup, CMK.nun 141/1-e maddesine göre; Kovuşturmaya yer olmadığına veya Beraatlerine karar verilenlerin, CMK.nun 142/1 maddesi uyarınca; karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgili şahsa tebliğinden itibaren 3 ay içerisinde tazminat isteminde bulunabilecekleri belirtilerek, tazminat başvurusu için beraat kararı verilmesinin ve bu kararın kesinleşmesinin gerekmekte olup, oysa dava konusu olayda davacının (sanığın) aynı tutuklama kararı ile her iki suçtan da tutuklanmış olup, aynı kararla tutuklandığı diğer suç olan Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olup, sanığın baştan beri bu suç yönüyle de tutuklu olması nedeniyle mahkumiyet kararının kesinleşmesi halinde tutukluluk başlangıcından itibaren bu suç nedeniyle verilen cezadan mahsup edileceğinden, bu suç yönüyle verilmiş ve kesinleşmiş bir beraat kararı bulunmadığından tazminat isteme şartlarının oluşmamış olması nedeniyle davacının tazminat davasının şartları oluşmadığından reddine karar vermek gerekmiştir." denilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/24648 sayılı soruşturma dosyası üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında davacının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından 17.07.2016-05.05.2017 tarihleri arasında 292 gün tutuklu kaldığı, yürütülen soruşturma sırasında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan 05.05.2017 tarihinde tahliye edilip, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonucunda İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/178 Esas - 2017/176 Karar sayılı kararıyla silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 04.12.2018 tarihinde kesinleştiği UYAP'tan yapılan kontrol sonucu anlaşılmıştır.

Yukarıda izah edildiği üzere davacının aynı sorgu ile davacının Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçlarından tutuklandığı, her ne kadar Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan davacı hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kamu davası açıldığı ve silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyetine karar verildiği; dolayısıyla tutuklandığı suçlardan birinden mahkumiyetine karar verilmesi ve mahkumiyeti aşan tutukluluk süresi bulunmaması nedeniyle tazminat isteme koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2019/313 Esas, 2019/1541 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3008, Karar No: 2022/11944, Tarih: 11.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3008 E.  ,  2022/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 15/8/2022 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 11/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2441, Karar No: 2011/9435, Tarih: 31.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2441 E.  ,  2011/9435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1658, Karar No: 2019/6498, Tarih: 03.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1658 E.  ,  2019/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen karar sanık vekili sıfatıyla Av. ... tarafından temyiz edilmiş ise de; dosya içerisinde ve UYAP’tan yapılan kontrolde vekaletnamenin bulunmadığı anlaşılmakla, varsa vekaletnamenin dosyaya eklenmesi, aksi halde bu durumun tutanağa bağlanarak incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10057, Karar No: 2016/9229, Tarih: 24.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/10057 E.  ,  2016/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davacı ...'in kızı ve diğer davacıların kardeşi olan .... 20/11/2009 tarihinde okul çıkışı servis aracında iken, servis sürücüsü davalının başka bir araca çarpmamak için ani fren yapması sonucu kafasını aracın metal kısmına çarpması neticesinde araç içinde baygın bir hale geldiğini ve buna rağmen hastane yerine evin önüne bırakıldığını, daha sonra ailesi tarafından hastaneye götürülmesi ve tıbbi müdahalelere rağmen vefat ettiğini, servis sürücüsünün ve ilgili firmanın kusurlu olduğunu, derin üzüntü ve keder içerisinde bulunduklarını belirtip fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla davacılardan ... için 30.000,00 TL, .... için 20.000,00 TL ve .... için 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; kusurlarının olmadığını ve Küçük Kübra'nın bu kaza nedeniyle vefat etmediğini belirtip davanın reddini talep etmişlerdir.

...

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı ... için 30.000,00 TL, davacı... için 20.000,00 TL ve davacı .... için 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 20/11/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.586,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....