muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14958, Karar No: 2024/68, Tarih: 09.01.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu arabuluculuk başvuru formu ile son tutanağı incelendiğinde, davalı ... AŞ tarafından arabuluculuk bürosuna sunulan başvuru formunda karşı tarafın ... olarak gösterildiği, ...'in adresinin arabuluculuk başvuru formunda "Cumhuriyet Mah. Gazi ... ... Bulvarı No : 9651 İç Kapı No : 13 Mezitli /..." olarak gösterildiği, arabuluculuk faaliyetinin sonlanmasına dair son oturum tutanağında iç kapı numarasının 13 yerine sehven 3 olarak yazıldığı ve Hicran Ercüman'a çıkarılan iadeli taahhütle arabuluculuk toplantı davet mektubuna ilişkin tebligatın taşındığı bilgisi ile bila tebliğ döndüğünün belirtildiği, arabuluculuk toplantı davet mektubuna ilişkin tebligatın getirtilerek incelendiği, tebligat evrakının incelenmesinde alıcının ..., adresinin "Cumhuriyet Mahallesi Gazi ... ... Bulvarı No : 9651 İç Kapı No : 13 Mezitli/..." olduğu, davetiyenin taşındığı gerekçesiyle iade edildiğinin görüldüğü, son tutanağın davalı katılımı olmaksızın anlaşmama ile sonuçlandığı ve arabuluculuk son tutanağının bu şekilde düzenlendiğinin anlaşıldığı, davalı Şirketin 7036 ... ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 ... Kanun) 3 üncü maddesi ile getirilen düzenlemeler kapsamında arabuluculuk başvurusunu yaptığı, karşı taraf olarak gösterilen ...'in isim ve bildiği adreslerini başvurusunda göstermek suretiyle yükümlülüğünü yerine getirdiği, buna göre dava şartı olan arabuluculuk sürecinin gerçekleştiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle başvurunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava şartı arabuluculuk sürecinin 7036 ... Kanun'a uygun şekilde yürütülüp yürütülmediğine ve buna göre anlaşamama tutanağının iptalinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 163 ve 164 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 ... Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi, 163 ve 164 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 7036 ... Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 ... Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut uyuşmazlıkta davalı tarafından davacı aleyhine açılan ve ... 2. ... Mahkemesinin 2020/154 Esas numarasına kaydı yapılan alacak davasına sunulan arabuluculuk son tutanağının usulüne uygun olarak düzenlenmemesi nedeniyle iptali talep edilmiş ise de sözü edilen alacak davasında, arabuluculuk dava şartının gerçekleşip gerçekleşmediği Mahkemece resen incelenir. Arabuluculuk tutanağının geçerliliği ile tarafların bu yöndeki iddia ve savunmaları da bu inceleme kapsamında yer aldığından, davacının somut davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmelidir. Buna göre davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddedilmesi hatalı ise de karar sonucu itibarıyla doğru olduğundan kararın bu ilave gerekçe ile onanması gerekir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6801, Karar No: 2018/7410, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6801 E.  ,  2018/7410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, nitelikli

cinsel saldırı, tehdit, kişiyi hürriyetinden

yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve nitelikli

cinsel saldırı suçlarından mahkumiyet, diğer

atılı suçlardan beraat

Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, kısmen

re'sen

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen dördüncü celseye ait duruşma tutanağında mahkeme başkanı ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1690, Karar No: 2013/42114, Tarih: 26.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1690 E.  ,  2013/42114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edilmesi halinde suç tarihi itibariyle adli para cezasının alt sınırının TCK'nin 52/1. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası olduğunun gözetilmemesi,

2) Adli para cezası taksitlendirilirken taksit aralığının gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarının ilk paragraflarında "120 gün karşılığı" olarak belirlenen adli para cezalarının "5 gün karşılığı" ve ikinci paragraflarındaki sonuç adli para cezalarının da "100 TL" olarak değiştirilmesi, hüküm fıkralarının üçüncü paragraflarında taksit aralığının da "birer ay ara" şeklinde belirlenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6536, Karar No: 2025/1619, Tarih: 27.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6536 E.  ,  2025/1619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2024/30 E., 2024/24 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü çalışma alanında bulunan 722 parsel sayılı 8.231,07 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle dere yatağı vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır.

Mahkemece bozma sonrası verilen, 27.03.2019 tarihli ve 2014/74-2019/41 Esas Karar sayılı karar ile; davacının davasının kabulüne, müdahil davacıların davasının reddine, dava konusu Malatya ili Hekimhan ilçesi Akkol mevkii 722 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı adına tespitine, daha önce taşınmazın tamamının Hekimhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/44 esas sayılı dosyasında kamulaştırıldığı anlaşıldığından tescil hükmü kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 27.10.2022 tarihli ve 2021/4492 Esas 2022/8562 Karar sayılı ilamı ile; ''...Mahkemece, dava konusu taşınmazın, yine davacıya ait olan 525 parsel ile aynı toprak yapısında olduğu ve beraber kullanıldığı, üzerindeki zilyetliğin davacıda olduğu, zilyetliğin daha öncesinde ise babasında olduğu, eklemeli zilyetliğin dava tarihinden itibaren 20 yıldan çok daha fazla olduğu, toplanan delillerin davacının davasını destekler mahiyette olduğu ve davacının dava açmakta haklı olduğu, ancak parselin ... tarafından kamulaştırmasının yapılması ve baraj gölü altında kalması nedeniyle tapuya tescil edilemeyeceği, müdahil davacıların parselde 1/2 hisselerinin bulunduğu iddiasına ilişkin dava yönünden ise, toplanan delillerin bu iddiayı destekler mahiyette olmadığı, sunulan paylaşım senedinin dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının anlaşılamadığı, aksi yöndeki mahalli bilirkişi beyanları da dikkate alındığında davalarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki; Mahkemece, bozma sonrası mahallinde yapılan keşif neticesi dosyaya jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi tarafından sunulan 12.02.2018 tarihli ek raporda, 1951, 1973, 1985 ve 1999 tarihli hava fotoğraflarında dava konusu taşınmazın imar ihyaya konu edilmediği, herhangi bir kullanımının olmadığı, parselin dere yatağında bulunduğu için hali arazi niteliği taşıdığı bildirilmiş; 12.07.2017 tarihli orman bilirkişi raporunda, 722 parselin evveliyatının orman olmadığı, üzerinde tarımsal faaliyet olmayan hali arazi vasfında bir yer olduğu, 1990 yılında üzerinde münferit çalıların bulunduğu, 2000 yıllarında da herhangi bir tarımsal faaliyetin olmadığı, mevcut durumu itibariyle baraj sahası içerisinde su altında kaldığı belirtilmiş; 25.07.2017 tarihli jeoloji mühendisi bilirkişi raporunda ise, 2011 ortofoto ve öncesindeki değişik yıllara ait uydu görüntülerinde yapılan incelemede, 722 parselin hemen bitişik doğusunda ve kısmen de parsel içinde eski Hırın çayının geçtiği ve parselin birim olarak dere çökellerinden oluştuğu, ayrıca bu parselin değişik dönemlerde meydana gelen büyük fezeyanlardan etkilendiği, bazı kesimlerinde çakıllı, kumlu, killi, siltli malzemenin oluşturduğu nebati toprak oluşumunun gözlemlendiği ifade edilmiştir. Yine, 17.06.2013 ve 05.12

. Yine, 17.06.2013 ve 05.12.2017 tarihli ziraat bilirkişi raporlarında, taşınmaz sular altında kaldığından toprak yapısının gözlemlenemediği belirtildikten sonra, 05.12.2017 tarihli raporda ayrıca, hava fotoğraflarına göre parselin işlenmemiş ham toprak vasfında olduğu belirtilmiştir. Yargıtay bozması öncesinde yapılan keşif sonrası alınan 13.08.2012 tarihli ziraatçi bilirkişi kurulu raporunda, her ne kadar çekişmeli taşınmaz bölümlerinin en az 50 yıldır tarımsal amaçlı olarak kullanıldığı ve tarım arazisi vasfında olduğu belirtilmiş ise de, taşınmazların kullanım sürelerine ilişkin bu değerlendirme, jeodezi ve fotoğrametri mühendisi bilirkişisinin hava fotoğraflarının incelenmesi suretiyle hazırladığı raporuyla çeliştiği gibi, taşınmazın komşu parsellleri olan 720 ve 721 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin verilen tescil hükümleri de birlikte değerlendirildiğinde, dava konusu taşınmazın kadastro sırasında Hazine adına yapılan tespitinin doğru olduğu ve davanın reddine karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Öte yandan, hava fotoğraflarına ve uydu görüntülerine dayalı olarak düzenlenen bilimsel teknik raporlar karşısında, bunlarla çelişen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilerek karar verilmesi de yanlış olup, hükmün açıklanan tüm bu nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir...'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek, yeniden yapılan yargılama neticesinde, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinde Hazine adına tespit gördüğü, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları neticesinde davacı tarafın dava konusu 722 parsel üzerinde kadastro tespit tarihinde lehlerine kazandırıcı zaman aşımına esas zilyetliklerinin bulunmadığı, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, bu anlamda gerçek kişilerin üzerinde hak sahipliği olmadığı, taşınmazın Hazine adına yapılan kadastro tespitinin doğru olduğu gerekçeleri ile davacının davasının ve müdahil davacıların davasının reddine, dava konusu Malatya ili Hekimhan ilçesi Aksütlü köyü 722 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağındaki gibi tespitine, taşınmazın tamamının Hekimhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/44 esas sayılı dosyasında kamulaştırıldığı anlaşıldığından yeniden tescil hükmü kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

427,60 TL davacın tarafından yatırılan peşin harcın onama harcına mahsubuna,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3944, Karar No: 2014/925, Tarih: 27.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3944 E.  ,  2014/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/289949

Müstehcenlik suçundan sanık E.. G..'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan (2 kez) mahkûmiyetine dair Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2010 gün ve 2010/37 Esas, 2010/194 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlar ihtiva eden CD'yi satışa arz etme eyleminin TCK.nın 226/4. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu ve fikri içtima kuralları uyarınca sanığın anılan madde uyarınca tek suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, TCK.nın 226/1- d ve TCK.nın 226/4. maddeleri uygulanmak suretiyle iki ayrı suçtan hüküm kurulması,

Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, hakkında TCK.nın 58. maddesi uygulanmak suretiyle CMK.nın 226. maddesine muhalefet edilmesi,

Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK.nın 226/1-d maddesinden hüküm kurulurken sanığın adli sicil kaydında bulunmayan, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/248 Esas, 2008/305 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak TCK.nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/276, Karar No: 2016/263, Tarih: 24.05.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/276 E.  ,  2016/263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan sanığın beraatına ilişkin, ... Sulh Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve ... sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay .. Ceza Dairesince ... gün ve ..-... sayı ile;

"Tarafların sevk ve idarelerindeki araçlarla meskûn mahalde, akşam saatlerinde ışık kontrollü kavşakta seyir halinde iken çarpışmaları şeklinde gerçekleşen olayda, her ne kadar hangi araç sürücüsünün kırmızı ışık ihlali yaptığı belirlenememiş ise de, 2918 sayılı Kanunun 52. maddesi gereğince sürücülerin müteyakkız vaziyette ve hız azaltarak kavşak mahallinden geçiş yapmaları zorunluluğunun bulunması karşısında bu kurala aykırı davranışları sebebiyle sanığın en azından tali düzeyde kusurlu bulunduğu ve hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden beraatine hükmedilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Sulh Ceza Mahkemesi ise ... gün ve ... sayı ile;

"Kazanın meydana gelmesinde sanığın hız kuralına uymadığının etkili bulunduğuna ilişkin hiçbir delil mevcut değildir. Esasen olayın olduğu yer ve sanığın savunması gözönüne alındığında hızın kazanın oluşumunda etken olmadığı açıktır. Zira sanık sevk ve idaresindeki otomobili ile kazanın olduğu yerde hızlı da gitse, yavaş da gitse müşteki ışık ihlali yapmış ise kazanın meydana gelmesi kaçınılmazdır. Çünkü sanık ışık ihlali yapmadığını, müştekinin ışık ihlali yaparak idaresindeki araç ile kendi aracının sol ön tekerine çarptığını ileri sürmüştür" gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Direnme hükmünün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2014 gün, 87189 sayı ve "onama" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay 12. Ceza Dairesine, Özel Dairece de Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; bir kişinin yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasında sanığın kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay gecesi sevk ve idaresindeki aracı ile meskûn mahalde, sekiz metre genişliğinde, tek yönlü, zemini kuru, düz ve asfalt kaplama olup, aydınlatması bulunan ışık kontrollü kavşağa gelen sanığın, kavşak içerisinde seyrini sürdürdüğü esnada, aynı kavşakta bulunan motosiklet ile çarpışması neticesi motosiklet sürücüsünün hayati tehlike geçirmeyecek, ancak basit tıbbi müdahaleyle giderilemeyecek ve vücudunda orta derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı,

Yerel mahkemece yapılan keşif esnasında hazır bulunan trafik eğitmeni bilirkişinin; kazanın meydana geldiği yerin yerleşim yeri içerisinde, sekiz metre genişliğinde, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, zemini kuru, düz ve asfalt kaplama olan otoban çıkışındaki ışıklı dönel kavşak olup, kaza vaktinin gece, görüşün far ışığı altında açık olduğu, aydınlatma, yol şerit çizgisi, yaya kaldırımı, trafik lambası ile işaret ve levhalarının bulunduğu, trafik görevlisi ya da yolda herhangi bir çalışma bulunmadığı, sanığın görüş alanı içerisinde gidiş istikametine göre kaza mahallinde ve dolayısıyla çarpma noktasına gelmeden önce trafik ışıklarının bulunduğu yerde "DUR" biçiminde trafik levhası ile çalışır vaziyette fasılalı yanıp sönen trafik lambası olduğu, mağdurun görüş alanı içinde trafik ışıklarının da çalışır şekilde bulunduğu, sanığın görüş alanı içindeki trafik ışıkları ile çarpma noktası arasındaki mesafenin yaklaşık altı metre, müştekinin ışıklardan çarpma noktasına kadar olan mesafesinin ise takriben kırk metre olduğu, günün her saati yoğun bir araç trafiği gözlenen kaza mahallindeki yolun geometrik yapısı itibarıyla çok yönlü kavşak olup, kavşak başlangıçlarında bulunan fasılalı ışıkların yanması neticesi otobana giriş çıkış ile caddeye gidiş gelişin bu mahalden yapıldığı, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile far ışıkları altında çevre yolu üzerindeki otoyoldan çıkış yaparak dönel kavşağa geldiğinde "DUR" levhası ile trafik ışıklarının bulunduğu görüş alanındaki mahalde, beyanına göre yeşil fasılalı ışıkta geçerken otomobilinin sol ön far ve köşe kısımlarıyla motosikleti ile seyreden mağdurun kendi beyanına göre yeşil fasılalı ışıkta geçip çarpma noktasına geldiğinde aracının ön kısmı ile çarpması neticesinde yaşamını tehlikeye sokmayacak, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek nitelikte kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan kazanın vuku bulduğu, tarafların olay anında alkolsüz olup, sanığın sürücü belgesinin mevcut, müştekinin ise kullandığı araca uygun yeterli bir sürücü belgesinin bulunmadığı, sanığın standardı yüksek otoban çıkışından cadde üzerindeki dönel kavşağa gelmeden, "görüş alanı içerisindeki kavşağa girmeden önce durup kavşaktaki tüm araçlara yol vermesi" gerektiğini belirten trafik levhalarını ciddi bir uyarı olarak kabul edip, hızını asgari hadde düşerek trafik ışıklarının bulunduğu mahaldeki kavşak başlangıcında durarak, sol tarafından gelen araçların hız ve yakınlığını dikkate alıp güvenle karşı istikamete geçmesi gerekirken ifadesinden anlaşılacağı üzere kaza mahallindeki ışıklı kavşakta kendisine yanan kırmızı fasılalı ışıkta durup, kavşak içindeki trafik akışını önemsemeyerek acele edip hareketlenmesi ile kazanın oluşumunda etkili bulunduğu, müşteki sürücünün kaza mahalline gelmeden önce görüş alanı içindeki fasılalı yanan kırmızı ışığı ihlal ettiğinin kabulü halinde; günün her saatinde yoğun bir trafik akışı bulunan çok yönlü ve ışıklı