muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2568, Karar No: 2011/6259, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2568 E.  ,  2011/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinde ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılmasını da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunundaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için “ticareti terk” değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanununun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanunun 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanunun 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasının müeyyidesidir. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği, İcra ve İflas Kanununun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirler için geçerli olup, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki ticareti terk suçu ile ilgili olarak eksik inceleme ve farklı gerekçe ile kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Ancak; hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda vekalet ücreti konusunda bir hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda hükmolunmak suretiyle hükmün karıştırılması isabetsiz,temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14667, Karar No: 2017/5608, Tarih: 12.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14667 E.  ,  2017/5608 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ltd.Şti. yetkilisinin, Bodrum Kaymakamlığının 03/07/2015 tarihli ve 34781370-9 sayılı kararı ile uygulandığı iddia olunan 3.000 Türk Lirası idari para cezasına yönelik başvurusunun usulden reddine ilişkin Bodrum Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/09/2015 tarihli ve 2015/1435 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığı'nın 02.11.2016 gün ve 6781 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2016 gün ve KYB. 2016-388960 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Mahkemece muterizin başvurusu üzerine hiçbir inceleme ve araştırma yapılmaksızın itirazın reddine karar verilmiş ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 28. maddesinde yer alan, “(2) Başvurunun usulden kabulü halinde mahkeme dilekçenin bir örneğini ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder. (3) İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir. Başvuru konusu idari yaptırıma ilişkin işlem dosyasının tamamının bir örneği, cevap dilekçesi ile birlikte mahkemeye verilir. Mahkeme, işlem dosyasının aslını da ilgili kamu kurum ve kuruluşundan isteyebilir. Cevap dilekçesi, idari yaptırım kararına karşı başvuruda bulunan kişi sayısından bir fazla nüsha olarak verilir.(4) Mahkeme, başvuruda bulunan kişilere cevap dilekçesinin bir örneğini tebliğ eder; talep üzerine veya re'sen tarafları çağırarak belli bir gün ve saatte dinleyebilir. Dinleme için belirlenen günle tebligatın yapılacağı gün arasında en az bir haftalık zaman olmasına dikkat edilir. Dinleme sırasında taraflar veya avukatları hazır bulunur. Mazeretsiz olarak hazır bulunmama, yokluklarında karar verilmesine engel değildir. Bu husus, tebligat yazısında açıkça belirtilir.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, başvurunun Bodrum Kaymakamlığının 03/07/2015 tarihli ve 34781370-9 sayılı idari para cezasına yönelik yapıldığı dikkate alınarak, mahkemesince gerekli incelemeler yapılarak inceleme sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde idari yaptırıma konu ... plaka sayılı araçla ilgili Bodrum İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından uygulanan bir trafik cezasına rastlanılmadığından bahisle başvurunun reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden,

Bodrum Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/09/2015 tarihli ve 2015/1435 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına 12/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25694, Karar No: 2014/2045, Tarih: 06.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25694 E.  ,  2014/2045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK.nun 331 ve 332. maddelerine muhalefet etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatine

I- Sanıklar hakkında alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla ticari işletmenin borçlarını ödememek suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında alacaklıyı zarara sokmak kastıyla mevcudu eksiltmek suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıkların ...... ile ... ... Sanayi ve Ticaret A.Ş'nde bulunan paylarını alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, bu konuda pay devir kararı ve sözleşmeleri getirtilip, devirlerin muvazaalı olup olmadığı araştırılıp, sanıkların paylarını satarak borcu ödedikten daha sonra şirketlerdeki ortaklık ve görevlerinden çekilebileceği hususu gözetilmeden, sanıklar ile ... arasındaki sözleşmedeki koşul dikkate alınarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13990, Karar No: 2011/15859, Tarih: 24.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13990 E.  ,  2011/15859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/07/2009 tarih ve 2006/582-2009/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 22/11/2011 gününde davacı avukatı ... ile davalılardan ... duruşmaya katıldı, davalılardan vakıf avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Araştırma Fonunca desteklenen "Bahçesaray'da Sosyal Yapı Araştırması" adlı projeyi hazırladıklarını, projenin akademik eser niteliğinde olduğunu, aynı adlı raporu 24.12.1998 tarihinde Üniversiteye sunduklarını, daha sonra bu eserin 2005 yılında "Yeryüzü Gezegeni, Bahçesaray'da Tarih ve İnsan" adıyla kitap haline getirildiğini, bu yayından sonra, davalılardan ...'nın söz konusu kitaptan intihal yapmak suretiyle, önce Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'ne yüksek lisans tezi sunduğunu, daha sonra davalı Vakıf tarafından bu tezin "Bahçesaray Adında Bir Gezegen" adıyla kitap haline getirilip 2003/Kasım ayında yayınlandığını öğrendiklerini, kendilerine ait esere atıf dahi yapılmadığını, iktibas sınırlarının aşıldığını ileri sürerek müvekkilleri haklarına tecavüzün ref'ine ve mali haklara tecavüz nedeniyle 1.000 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın davalılardan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş , 02.07.2007 tarihli dilekçesi ile de manevi tazminat istemlerinin FSEK 70. maddesine maddi tazminat istemlerinin ise 68. maddesine dayalı olduğunu beyan etmiştir.

Davacı vekili, 19.09.2008 havale tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 1.821 TL'na yükseltmiştir.

Davalılar vekili, davacılar tarafından hazırlandığı belirtilen "Bahçesaray'da Sosyal Yapı Araştırması" adlı raporun eser niteliği taşımadığını, müvekkili ... tarafından hazırlanan eserin Bahçesaray Kaymakamlığı 1997 Komisyon Raporu ve 2001 brifinginden alıntı yapılarak hazırlandığını, bu belgelerin davalılardan önce Bahçesaray'daki

resmi kurumlar tarafından müvekkiline verildiğini, müvekkili eserinin davacılar yayınından önceki tarihli olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacılar tarafından hazırlandığı belirtilen "Bahçesaray'da Sosyal Yapı Araştırması" adlı raporun eser niteliği taşımadığını, müvekkili ... tarafından hazırlanan eserin Bahçesaray Kaymakamlığı 1997 Komisyon Raporu ve 2001 brifinginden alıntı yapılarak hazırlandığını, bu belgelerin davalılardan önce Bahçesaray'daki

resmi kurumlar tarafından müvekkiline verildiğini, müvekkili eserinin davacılar yayınından önceki tarihli olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar raporunun 24.12.1998 tarihinde Yüzüncü Yıl Üniversitesi Araştırma Fon Başkanlığı'na sunulması ve 1999- Van nüshası olarak çoğaltılması ile davalı eserinden önce alenileştiği hususunda kuşku olmadığı, davacılar ve davalı nüshalarında atıf yapılan Bahçesaray Kaymakamlığı 1997 yılı Komisyon Raporu adli kaynağın anılan kaymakamlıkta bir örneğinin muhafaza edilmediğinin bildirildiği, dolayısıyla geriye dönük olarak eldeki ilk nüshanın 24.12.1998 tarihinde Araştırma Fon Başkanlığına sunulan "Bahçesaray'da Sosyal Yapı Araştırması" adlı çalışma olduğu, davalı vekilince sunulan ve davalıya ait ilk nüshanın ise, kendi imzasını taşıyan "2001 Yılı Temmuz Ayı 60 Dakikalık Brifing Dosyası" olduğu, davalıya ait Brifing Dosyası, Tez ve en son 2003 tarihinde davalı ÇEKÜL Vakfı tarafından yayınlanan kitabın davacılara ait proje raporundan bir kısmi itibariyle aynen, diğer bir kısmı itibariyle değiştirilerek oluşturulduğu, davacılar çalışmasının FSEK. 2. maddede düzenlenen ilim ve edebiyat eseri mahiyetinde bulunduğu, davalının davacılar raporuna atıfta bulunmadığı gibi, kaynakçada da yer vermediği, davalı ...'nın bu eyleminin davacıların eserleri üzerindeki mali haklarından çoğaltma ve yayma, manevi haklarından adın belirtilmesi, eserin bütünlüğünün korunması ve kamuya arz yetkilerinin ihlali niteliğinde olduğu, davalı kitabını diğer davalı Çekül Vakfı'nın basıp yayması eyleminin BK 50. maddesi uyarınca müteselsil sorumluluğunu gerektirdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile FSEK 68. madde uyarınca belirlenen 1.821 TL telif tazminatının ve her bir davacı için belirlenen 5.000’er TL manevi tazminatın 30.11.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesini, aşağıda yazılı bakiye 616,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5811, Karar No: 2017/2926, Tarih: 06.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5811 E.  ,  2017/2926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacı vekili 13/12/2013 tarihlidava dilekçesinde özetle; müvekkilinin dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii 2257 sayılı parselde kain 2829 m²'lik tarla vasfındaki taşınmazı ... isimli şahıstan ... Tapu Müdürlüğünün 13/11/1995 tarihli ve 12328 yevmiye sayılı işlemiyle satın aldığını, bu taşınmaz alındıktan 4 yıl sonra 1999 yılında o zamanki mevcut ... Belediyesi tarafından imar çalışmaları başlatıldığını, bu çalışmanın neticesinde müvekkiline ait taşınmaz ... Tapu Müdürlüğünün 11/09/1999 tarih ve 7493 yevmiye sayılı işlemiyle ... ili, ... ilçesi, ... köyü 1395 ada içerisinde 4, 14, 15 ve 16 sayılı parsellere ayrılarak 4 parça halinde tapularıyla birlikte müvekkiline verildiğini, yapılan imar çalışması sonucunda belediye tarafından müvekkilinin gayrimenkulünden kanunu düzenleme ortaklık payı kesintisi (%35) yapıldığını müvekkiline ait 2829 m²'lik tarla, 1839 m² ye dönüştüğünü, müvekkilinin 2006 yılında söz konusu imarlı taşınmazlarında tasarrufta bulunmak amacıyla ... Tapu Müdürlüğüne gittiğinde taşınmazın üzerine ... Tapu Müdürlüğünün 22/09/2003 tarih ve 10097 yevmiye sayılı işlemiyle "Taşınmazlarda tasarruf yapabilmeyi engelleyen şerh" konulduğunu öğrendiğini, bunun üzerine müvekkilinin konulan şerhin terkini talebiyle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/448 Esas sayılı dosyasında dava ikame ettiğini, davanın konusu sadece şerhin terkini talebi olduğundan, Devlet tarafından bir hata yapıldığı ve tapu kaydındaki edinimin gerçek fiili zeminde karşılığının olmadığı kabul edilerek, mahkemece "Şerhin terkini" talebine ilişkin davanın reddine karar verildiğini ve müvekkilinin varsa zararını tazmin etme hakkı bulunduğunun belirttildiğini, o tarihten beri taşınmazlarında tasarrufta bulunamayan müvekkilinin, kendisine yeni tapusunun verildiği 14/11/2013 tarihine kadar yapılacak idari işlemleri beklemek durumunda kaldığını, ... Tapu Müdürlüğünün 14/11/2013 tarih ve 31975 yevmiye sayılı işlemiyle müvekkiline 633 m²'lik ada ve parsel sayıları güncellenmek suretiyle yeni tapu senedi verildiğini, müvekkilinin mağduriyetinin tam ve kesin olarak 14/11/2013 tarihinde ortaya çıktığını, müvekkilinin imarsızken 2829 m² olarak aldığı ve bu miktara göre bedel ödediği taşınmazın, imardan sonra 1839 m² olması gerekirken sadece 633 m² olduğu ve müvekkilinin arsasında 1206 m²'lik bir azalma gösterdiğini, bu nedenle müvekkilinin 1206 m²'lik arsa bedeli kadar zarara uğradığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00.-TL tazminatın 22/09/2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 17/11/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talep ettşkleri tazminat miktarını 84420,00.-TL'ye çıkarmış ve ıslah harcını da yatırmıştır.