muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15410, Karar No: 2015/23105, Tarih: 25.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15410 E.  ,  2015/23105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliği ve işe iadesi ile sendikal tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin sendikal tercihlerini ortadan kaldırarak cezalandırmak olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminata talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde ekonomik kriz olması nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçek olmadığı savunularak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, fesih ilan yoluyla usulüne uygun şekilde işyerinde tüm işçilere duyurulduğunu, bu haliyle feshin usulen geçerli olduğu, önce davacı dahil 35 çalışanın daha sonra da 7 çalışanın ekonomik kriz sebebiyle ilan yoluyla davalı işveren tarafından işten çıkartıldığı, işyerinde gerçek anlamda bir ekonomik daralma yaşandığı, maliyetleri işletmenin faaliyet kârına göre çok yüksek olduğu, işten çıkartılan işçilerin yerine daha sonradan işçi alınmadığı, davacının çalıştığı bölüm dahi hemen hemen bütün bölümlerde işçi azaltma yoluna gidildiği, işçi çıkartılmadan önce ekonomik krizin aşılması için gereken tüm önlemlerin alındığı, son çare olarak fesih yoluna başvurulduğu anlaşıldığından feshin geçerli olduğu, her ne kadar davacı feshin sendikal nedene dayandığını iddia etmiş ise de, bu iddiasını ispat yükümlü olan davacının dinlettiği tanıkları ve diğer tüm delilleri ile bunu ispatlayamadığı ve feshin gerçek nedeninin ekonomik kriz olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur. (Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2007/41025 Esas, 2008/17104 Karar sayılı ilamı).

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Yukarıda zikredilen Kanun hükmü ve yapılan açıklamalara göre; fesih bildirimi yazılı yapılması ve toplu çıkarımlarda dahi kişiye özgü ve yazılı olması zorunludur. Haklı fesih halleri hariç fesih bildiriminin yazılı yapılmaması feshi başlı başına geçersiz kılar. Bu nedenle somut olayda, Mahkemenin ilanen tebligatı usule uygun kabul etmesi 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre yerinde değildir. İşveren feshi salt bu nedenle geçersizdir. değildir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 362.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 25/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13412, Karar No: 2012/15345, Tarih: 19.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/13412 E.  ,  2012/15345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yönetimindeki otomobille seyir halindeyken, yol onarım ve yapım çalışması nedeniyle yolun açılmasını bekleyen otomobillere ve yolun sağında bulunan tuğla yığınına çarpması şeklinde gelişen olayda, kazanın meydana gelmesinde araçta mevcut teknik bir arıza, yoldan kaynaklanan olumsuz bir sebep veya başkaca bir etken bulunmamasına, sanığın otomobilini sevk ve idare etmeden önce üç şişe bira içtiği ve dikkatsiz olduğu yönündeki savunmasına, polis memurlarınca tanzim edilen tutanakta, 4-5 kez denenmesine rağmen sanığın alkolmetreyi üfleyemediği, nefes kontrolü yapamadığı, ağız kokusu, konuşmaları, hareketleri ve yürüyüşü itibariyle ... kullanamayacak derecede alkollü olduğunun belirtilmesine, Korgan Devlet Hastanesinde görevli nöbetçi doktor tarafından düzenlenen doktor raporunda, sanığın ileri derecede alkollü olup, ... kullanmasının uygun olmadığı tespitinde bulunulmuş olmasına, gerek kaza sonucu araçlarında hasar oluşan sürücüler gerek tutanak tanıklarının duruşmada alınan beyanlarında, sanığın çok fazla alkollü olduğu, konuşmakta ve yürümekte zorluk çektiği, dilinin dolandığı, ayakta zor durduğu ve yalpalayarak yürüdüğü yönündeki ifadelerine göre, sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybedecek oranda alkollü olduğu ve almış olduğu alkolün etkisiyle trafik güvenliğini açıkça tehlikeye düşürdüğü anlaşılmakla, sanık ve Cumhuriyet savcısının eksik incelemeyle hüküm verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4703, Karar No: 2017/1305, Tarih: 03.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4703 E.  ,  2017/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu hakkında Karaman 1. İcra Müdürlüğü'nün 2004/82 Esas sayılı dosyasından satışı yapılan 62 parsel sayılı taşınmaz için düzenlenen sıra cetvelinde davalıların birinci ve ikinci sırada gösterildiğini, davalılar ile borçlu arasındaki senet ve takiplerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalılara ayrılan payın kendilerine tevdiine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamından; davalılara ait icra takiplerinin ve dayanağı senetlerin davacının takibinden evvel olduğu, yine davalıların haciz tarihlerinin de davacının haczinden önce olduğu, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8554, Karar No: 2024/4141, Tarih: 04.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8554 E.  ,  2024/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/252 E., 2023/298 K.

SUÇ : Bilinçli taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 04.06.2020 tarihli ve 2020/341 Esas, 2020/761 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.03.2023 tarihli ve 2022/6718 Esas, 2023/1394 Karar sayılı kararı ile, "sanığın bilinçli taksirle öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2023 tarihli ve 2023/252 Esas, 2023/298 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, sanığın olası kastla öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, bilinçli taksir olmadığına, teşdit uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... ile maktul ...'ın arkadaş oldukları, olay tarihinde sanık ile maktulün öncesinde alkol alarak arkadaşları ...'un babasının iş yerine gittikleri, bir süre sohbet ettikten sonra ...'un çay demlemek amacıyla aşağı kata indiği, bu sırada sanık ... ve maktul ...'ın iş yerinde bulunan tüfeği aldıkları, sanık ...'nın elinde bulunan tüfeğin namlusu maktule baktığı sırada tüfeğin patladığı, maktulün sol gözünden bitişik-bitişiğe yakın mesafeden vurulması sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Sanık ... ile maktul ...'ın arkadaş oldukları, olay tarihinde sanık ile maktulün öncesinde alkol alarak arkadaşları ...'un babasının iş yerine gittikleri, bir süre sohbet ettikten sonra ...'un çay demlemek amacıyla aşağı kata indiği, bu sırada sanık ... ve maktul ...'ın iş yerinde bulunan tüfeği aldıkları, sanık ...'nın elinde bulunan tüfeğin namlusu maktule baktığı sırada tüfeğin patladığı, maktulün sol gözünden bitişik-bitişiğe yakın mesafeden vurulması sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın maktulü bilerek ve isteyerek vurduğu yönünde bir delil bulunmadığı, ancak meydana gelen ve istenilmeyen neticenin alkollü olan ve kapalı mekanda ateşli silahla oynayan sanık tarafından öngörülebilir nitelikte olması nedeniyle suç vasfının bilinçli taksirle öldürme olarak kabulünde ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.09.2023 tarihli ve 2023/252 Esas, 2023/298 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üyeler ... ve ...'in sanığın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinden hükmün bozulmasına yönelen karşı oylarıyla ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Konya Cumhuriyet Başsavcılığı 25.06.2019 tarihinde düzenlemiş olduğu 2019/8779 Esas no'lu iddianamesinde; Şüpheliler ... ve ... Törün'ün, Maktul ...'i kasten öldürdüklerini ve Türk Ceza Kanunu'nun 81/1 uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi kamu adına talep etmiştir.

Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi 2023/252 Esas, 2023/298 Karar sayılı 05.09.2023 tarihli kararında; Sanık ...'ın bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu işlediğini belirterek TCK'nın 85/1, 22/3 uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir. Karar katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi 2023/252 Esas, 2023/298 Karar sayılı 05.09.2023 tarihli kararında; Sanık ...'ın bilinçli taksirle ölüme neden olma suçunu işlediğini belirterek TCK'nın 85/1, 22/3 uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir. Karar katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemiz oy çokluğuyla kararın onanmasına karar vermiştir. Dairemizin onama yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Şöyleki; Dairemizin çoğunluk görüşü sanığın üzerine atılı eylemi bilinçli taksir olarak kabul etmiştir. Sanığın üzerine atılı eylemi bilinçli taksir veya olası kast altında işlenmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.07.2019 tarihli ve 2019/1-121 Esas, 2019/518 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; "Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür. Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kast, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi halinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır."

Maktule ait otopsi raporunda, "maktulün vücudunda sol göz çevresinde av tüfeği saçma tanesi toplu giriş yarası olduğu, ölümünün av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı kafatası ve yüz kemikleri kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu, ölümüne neden olan atışın bitişik veya bitişiğe yakın (0-3 cm) atış mesafesinden yapılmış olduğu" belirtilmiştir.

Maktule ait otopsi raporunda, "maktulün vücudunda sol göz çevresinde av tüfeği saçma tanesi toplu giriş yarası olduğu, ölümünün av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı kafatası ve yüz kemikleri kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu meydana gelmiş olduğu, ölümüne neden olan atışın bitişik veya bitişiğe yakın (0-3 cm) atış mesafesinden yapılmış olduğu" belirtilmiştir.

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda, "12 kalibre, mekanizmalı av tüfeğinin alev gizleyeni ile birlikte namlu boyunun 53.8 cm, namlu ucu ile tetik arasının 70.8 cm uzunluğunda olduğu, seyyar dipçikli olup, tüm uzunluğunun da seyyar dipçiği açık iken 108 cm, seyyar dipçiği kapalı iken 98.5 cm olarak ölçüldüğü, atışa hazır halde yani fişek yatağında fişek var ve emniyeti açık iken tetiğine basınç kuvveti uygulanmadan çekme, çekiştirme veya sarsıntı gibi etkenlere kendiliğinden patlamadığı, yine atışa hazır halde iken beton gibi sert bir zemine üzerine düşürülmesi ya da dipçiği yere gelecek şekilde düşmesi veya vurulması sırasında da kendiliğinden patlamadığı, fişek yatağındaki fişeğin patlaması için elektronik tetik ölçme cihazı ile yapılan ölçüm sırasında tetiğine 3.8 kg civarında basınç kuvveti uygulanması gerektiğinin tespit edildiği" belirtilmiştir.

Sanık ...'nın savunması dosya kapsamındaki deliller ile örtüşmediğinden tarafımızca itibar edilmemiştir.

Olay günü sanıklar ve maktulün birlikte temyiz dışı sanık ...'un babasının iş yerine alkollü vaziyette gittikleri, sanık ...'un çay demlemek amacıyla aşağı indiği, bu sırada sanık ... ile maktulün iş yerinde bulunan tüfeği aldıkları, av tüfeğinin uzunluğu itibariyle maktulün namlusu kendisine dönük şekilde tutarken tetiğe dokunmasının mümkün olmadığı, raporla da sabit olduğu üzere herhangi bir arızası bulunmayan tüfeğin çekiştirme ile patlamayacağı, tetiğe 3.8 kg civarında basınç kuvveti uygulanması gerektiği, dolayısıyla sanık ... ile maktulden başkası bulunmayan olay yerinde, sanık ...'nın elinde bulunan tüfeğin, namlusu maktule baktığı sırada belirtilen basıncın uygulaması suretiyle tetiğine bastığı, tüfeğin patlaması üzerine namlusundan çıkan saçma tanelerinin, bitişiğe yakın mesafeden toplu halde sol göz bölgesinden giriş yaptığı, akabinde kafa kaide, kubbe ve yüz kemiklerinde çok parçalı kırığa, kafa içi kanamaya ve beyin doku harabiyetine yol açarak, bu sebeplerle maktulün ölümüne sebep olduğu olayda, tüfeğin namlusu maktulün yüz bölgesine bitişiğe yakın bir mesafede bulunduğu halde, tetiğine ani geliştirdiği kastıyla bilerek ve isteyerek bastığına dair şüphe bulunmayan sanığın, gerçekleştirdiği bu eylemi sonucunda maktulün isabet alıp ölmesinin öngörülebilir bir neticenin ötesinde, gerçekleşmesi muhakkak bir netice olması karşısında, sanığın kasten adam öldürme suçunu işlediği ve TCK'nin 81 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği görüşündeyiz. 04.06.2024