muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/586, Karar No: 2023/1827, Tarih: 25.05.2023

21.03.2016 tarihli ODTÜ bilirkişi heyet raporunda özetle; ruhsat sahibi Bükköy A.Ş'nin maden mühendisi ...'i teknik nezaretçi ve daimi nezaretçi olarak atadığı, ayrıca sahadaki kordinasyonu ve denetimi sağlamak üzere işletme müdürü olarak da görevlendirdiği, ocağın 15 günde bir teknik nezaretçi kontrolünün yapılmasını ve önerilerin "Teknik Nezaretçi Defteri"ne yazılmasını sağladığı, Teknik nezaretçi ve daimi nezaretçi olan maden mühendisi ... tarafından "Teknik Nezaretçi Defterine" alınması gereken eksik bir önlem yazılmadığı, ruhsat sahibinden herhangi bir ekipmanın temin edilmesi istenmediği, ruhsat sahibi Bükköy Madencilik A.Ş'nin Maden Kanununa uygun olarak yükümlülüklerini yerine getirdiği, kazanın üçüncü kişilerin (ölen ateşçi ... ve ölen vardiya nezaretçisi ...) görevlerini ihmal etmeleri ve ateşlemeleri güvenlik kurallarına uymadan yapmaları nedeni ile meydana geldiği, ocağı denetleyerek alınması gerekli güvenlik önlemlerini saptama görevinin maden mühendisi teknik nezaretçi ...'e, belirlenen önlemlere ve iş güvenliği mevzuatına göre gerekli uygulamaları yapma, işçilerin verilen talimatlara göre çalışma yapıp yapmadıklarını denetleme görevinin ise daimi nezaretçi ve sorumlu müdür olarak yine ... ve ocak şefi ...'a ait olduğu tespitleri yer almıştır. Bu noktaya kadar ortak kanaat belirten bilirkişi heyeti, ..., ..., ...'ın sorumluluğu hakkında farklı görüşler ortaya koymuş olup; hukukçu bilirkişi Prof. Doğan Soyarslan'a göre "asıl işveren alt işveren ilişkisinde asıl işveren ocağın başında bulunmasa da ocağın mevzuata uygun çalışmasından sorumlu olduğu, işletme müdürü atamaları, ocağın işletmesini başkalarına devretmelerinin şirketi sorumluluktan kurtarmayacağını, sanıklar ..., ..., ...'ın taksirli olduğu" şeklinde görüş bildirirken, ODTÜ maden fakültesi öğretim üyesi iki bilirkişiye göre ise, "ocağın tekniğe uygun ve güvenli bir şekilde işletilmesi için, Maden Kanunu ruhsat sahibine, maden mühendisi teknik nezaretçi-daimi nezaretçi atama, atanan teknik nezaretçi'nin de 15 günde bir yapacağı kontroller sonucu önerilerini Teknik Nezaretçi Defteri'ne yazma zorunluğu getirdiğini, Maden Kanunu gerekleri ruhsat sahibi şirket tarafından yerine getirildiği, teknik nezaretçi defteri'nde herhangi bir eksiklikten bahsedilmediği, gerek teknik nezaretçi, gerekse taşeron tarafından asıl işveren Bükköy Madencilik A.Ş.'den herhangi bir istekte bulunulmadığından şirket yetkililerinin cezai sorumluluğu bulunmadığı yönünde görüş bildirilmiştir.

3.Yukarıda belirtilen açıklamalar çerçevesinde tanık ifadeleri, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş müfettişi raporları, teknik inceleme raporları ve bilirkişi raporlarında belirtildiği üzere, yapılan denetimlerde noksanlıklar belirlendiği halde uyarıları dikkate almayarak aynı hatalı yöntemlerle çalışmaya devam eden ve madencilikte deneyimli olan sanıkların 2006 yılından beri işletmede metan gazı olduğunu bilmelerine rağmen bunu gözardı ederek, defterlerde bile bu hususa yer vermeyerek önceki denetimlerde defalarca istenmiş olan ocak gaz ölçümünü otomatik olarak yapacak erken uyarı sistemini kurmayarak, yeterli sayıda gaz ölçüm cihazı bulundurmayıp düzenli olarak kullanılmasını sağlamayarak, hatta basit ve ucuz olan vakvak tabir edilen uyarı aletini dahi temin edip kullandırmayarak, işletmede küldesak (havalandırma bakımından kör ve acil durumda kaçış imkanı bulunmayan ) ayak çalıştırılarak, ocak üretim mahalline yeterli temiz hava akımını sağlayacak sistemi kurmayarak, ocak içindeki kirli ve temiz havanın karışmasını ve ısının yükselmesini göz ardı edip; çapı en az 30-40 cm olması gerekirken, 10-15 cm çapında hava borularıyla havalandırma yaparak, dolayısıyla yeterli ve uygun düzeyde havalandırma sağlanamaması nedenleriyle grizu birikmesine neden oldukları, 19.01.2007 tarihinden itibaren Ocağın, MİGEM (Maden İşleri Genel Müdürlüğü) tarafından resmen "grizulu ocak" statüsüne alındığı ve bunun Bükköy A.Ş yetkilileri tarafından bilinmesine rağmen, teknik nezaretçi defterinde metan gazı ölçümlerinin sıfır olarak gösterilmesi ve havalandırmanın normal olduğu belirtilmesi suretiyle gizlemeye çalıştıkları, bu nedenle idarenin denetimini de önledikleri, ocak içinde her vardiyada her atım öncesi ve sonrası gaz ölçümü yaptırıp kayıt altına aldırmadıkları, her ateşlemede lağım deliklerinin doldurulmasından önce ve doldurulduktan sonra ancak ateşlemeden önce metan gazı ölçümlerinin yapılmaması nedeni ile metan gazı artışının tespit edilememiş bulunması, Maden ve Taşocakları İşletmelerinde ve Tünel Yapımında Alınacak İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Önlemlerine İlişkin Tüzüğü'n 35

. maddesinde düzenlenen "Grizulu ve kömür tozlu ocaklarda grizuya karşı güvenlikli elektrikli ateşleme aracı kullanılacaktır” hükmüne rağmen lağım atımında güvenli ve emniyetli olan ateşleme cihazı(manyeto) yerine, kontrolsüz güç kaynağı olan pil ile patlatma yapıldığı, ocakta kullanılan tesisat ve ekipmanların antigrizulu ve yanmaya karşı dirençli olarak tesis ettirmedikleri, ocak içine işçilerin sigara sokmasını ve içilmesini engelleyemedikleri, çalışan işçilere işe başlarken ve devamında tamamına iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verdirip belgelemedikleri, fiziki şartları kötü, üretim, nakliyat ve havalandırma bakımından emniyet tedbirlerine uyulmayan ocak işleterek meydana gelen sonuca kayıtsız kalıp kabullendikleri, defalarca yapılan tespitler ve uyarılara rağmen hatalı, eksik ve tehlikeli çalışma yöntemini sürdüren sanıkların kusurluluk düzeyinin taksir düzeyini aştığı, Bu şekildeki çalışma ile grizu patlaması olabileceğini öngörmelerine rağmen, patlamayı gerçek anlamda engelleyici nitelikte bir çalışma yapmadıkları, aksine mevcut tehlikeli durumu gizlemek suretiyle, "olursa olsun" düşüncesi ile hatalı ve hileli faaliyetlerine devam ettikleri; bu nedenle gerçekleşen olay sonucu 19 kişinin öldüğü, sanıkların bu neticeden olası kast hükümleri uyarınca sorumlu tutulmaları gerektiği ve olası kastla adam öldürme suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla, buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A.Sanıklar Müdafiilerinin Kusura,Eksik İncelemeye İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yargılama aşamasında düzenlenen 25.12.2009 tarihli keşif ve bilirkişi raporu,Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Maden İşleri Genel Müdürlüğünce görevlendirilen heyetçe yerinde inceleme sonucu hazırlanan 13.12.2009 tarihli rapor, 07.01.2010 tarihli Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Raporu,05.10.2010 tarihli İstanbul Teknik Üniversitesi heyet bilirkişi raporu,24.05.2011 tarihli Ortadoğu Teknik Üniversitesi heyet bilirkişi raporu ve 21.03.2016 tarihli heyet bilirkişi raporunun, oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz istemleri yönünden hükümlerde bu yönler itibariyle bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanıklar Müdafiilerinin Olası Kast Şartlarının Gerçekleşmediğine, Lehe Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Dosya içeriğine göre, sanıkların defalarca yapılan tespitler ve uyarılara rağmen hatalı, eksik ve tehlikeli çalışma yöntemini sürdürdüğü, bu şekildeki çalışma ile grizu patlaması olabileceğini öngörmelerine rağmen, patlamayı gerçek anlamda engelleyici nitelikte bir çalışma yapmadıkları, aksine mevcut tehlikeli durumu gizlemek suretiyle, "olursa olsun" düşüncesi ile hatalı ve hileli faaliyetlerine devam ettikleri; bu nedenle olası kastla öldürme suçunun unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından; sanıklar müdafiilerinin olası kast şartlarının gerçekleşmediğine ilişkin temyiz istemleri yönünden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5237 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrasına göre taksirli suçlardan dolayı hükmolunan taksirli suçlardan dolayı hükmolunan uzun süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, adli para cezasına çevrilebileceği düzenlenmiş olup, olası kastla öldürme suçundan cezalandırılan sanıklar hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması yönünden hükümlerde bir hukuka hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Usul Ve Yasaya Aykırı Diğer Hususlar Yönünden

C. Usul Ve Yasaya Aykırı Diğer Hususlar Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2019/102 Esas, 2022/351 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18427, Karar No: 2014/1349, Tarih: 22.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/18427 E.  ,  2014/1349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 2. fıkranın (d) bendi çıkarılarak yerine “TCK.nun 50/1-a maddesi uyarınca sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın ekonomik ve şahsi haline göre günlüğü takdiren 20 TL.den hesaplanarak 6000 TL adli para cezasına çevrilmesine; TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca doğrudan tayin edilen 25 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL.den hesaplanarak 500 TL adli para cezasına çevrilmesine; sonuç cezanın 6000 TL ve 500 TL adli para cezası olarak ayrı ayrı infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9672, Karar No: 2010/6774, Tarih: 14.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9672 E.  ,  2010/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 19.10.1999 tarihinden itibaren Kuruma eksik bildirilen hizmetlerinin tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalılara ait işyerinde 19.10.1999 tarihinde itibaren geçen ve SGK’na eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 19.10.1999-30.04.2004 tarihleri arasında sürekli çalıştığının tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tesbit davasının ispatlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında, resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin belirlenmesinde güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olur. Ne var ki bu tür deliller salt bu nedene dayanarak istemin reddine neden olmaz; aksi durumun ispatı mümkündür. Somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordro tanıkları ve komşu işyerinin kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer delillerle dahi sonuca gitmek mümkündür.

Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiğini göz önünde tutarak gerektiğinde; doğrudan soruşturmayı genişletmek suretiyle ve olabildiğince delilleri toplaması gerekmektedir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olayda; davacının ..40519 sicil numaralı dava dışı Mustafa Turan işyerinde 01.10.2004-01.01.2005 tarihleri arasındaki kesintisiz çalışmaları ile, ..14259 sicil numaralı davalı ... işyerinde 14.09.2005-01.06.2006 tarihleri arasında ayda 15’er günlük çalışmasının SGK’na bildirildiği, ..14259 sicil numaralı işyerinin kanun kapsamına alınış tarihinin 22.05.2005 tarihi olup bu tarihten sonra faaliyetinin olduğu görülmektedir. Davalı kabule konu dönemde davacının yanında çalışmadığını bu dönemin işyerini devir almadan önceki dönem olduğunu ileri sürmüştür. Kabule konu 19.10.1999-30.04.2004 tarihleri arasında davalı ...’ın kayıtlı veya fiili çalıştırdığı bir işyerinin olup olmadığı, varsa nerede bulunduğu, faaliyetinin ne olduğu ayrıca davalının çalıştırdığı işyerinin 14259 sigorta nosu ile 22.2.2005 tarihinden önce bir başka işveren tarafından çalıştırılıp çalıştırılmadığı, bu işyerini davalının devir alıp almadığı konusunda herhangi bir araştırmanın yapılmadığı, dosyada bu konuda herhangi bir belge bulunmadığı halde davalının yanındaki çalışma hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeden davanın kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Yapılacak iş, öncelikle davacının tesbitini istediği, kabule ve eksik incelemeye konu olan 19.10.1999-30.04.2004 tarihleri arasındaki sürelerle ilgili olarak yukarıdaki biçimde araştırma yapılıp, davalı ... adına kanun kapsamında veya fiilen çalıştırılan bir işyerinin olup olmadığı, ve bu tarihlerde kapsamda olan bir işyerini davalı ...'ın devir alıp almadığı SGK’dan, Ticaret Sicil Memurluğundan, Vergi Dairesinden Belediyeden araştırmak davalı adına fiilen çalıştırılan işyerinin bulunmadığı veya devir alınan bir işyerinin olmadığı anlaşılırsa davayı husumetten reddetmek, davalı ... adına veya Süleyman Turanın devir aldığı fiilen çalıştırılan işyerinin bulunması halinde davacının tesbitini istediği ve eksik incelemeye konu olan 19.10.1999-30.04.2004 tarihleri arasındaki sürelerle ilgili olarak işverenden imzalı ücret bordroları istemek, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordosundaki süreler kadar, olmayan sürelerde işverenin kayıtlarına geçmiş bu dönemin tamamında çalışan bordro tanıkları, bulunamadığında bu dönemler için iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken, işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları veya işverenleri gibi kişilerin davacı çalışmasına ilişkin bilgilerine başvurmak,çalışma süreleri hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak biçimde belirlendikten sonra tüm deliller bir arada değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgiliye iadesine, 14.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3643, Karar No: 2024/7016, Tarih: 02.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/3643 E.  ,  2024/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/60 E., 2023/374 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Katılan ... vekilinin ve katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekillerinin temyiz istemleri yönünden, katılanlar ..., ..., ..., ... , ..., ... vekilleri tarafından kanunî süresi içinde hükümlerin temyiz edilmesinden sonra, adı geçen katılanların, Dairemize gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine sundukları kimlik tespiti içeren dilekçelerinde sanıklara yönelik şikâyetlerinden vazgeçtiklerini beyan etmeleri nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 243/1. maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kaldığı anlaşılmıştır.

Katılan ... vekillerinin temyiz istemi yönünden, dava konusu patlamanın gerçekleştiği fabrikada işçi olarak çalışan, gerek soruşturma evresinde alınan ifadesine gerek hakkında herhangi bir adlî muayene raporu düzenlenmemiş olmasına göre dava konusu patlamadan dolayı yaralanmadığı anlaşılan ve ismi ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda yer alan ...'in, iddianamedeki mağdurlar arasında gösterilmediği de gözetildiğinde, adı geçenin, yargılama konusu taksirle öldürme suçu yönünden mağdur ve suçtan zarar gören sıfatının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkı olmamasına rağmen Bölge Adliye Mahkemesince davaya katılmasına karar verilmesi hukuki değerden yoksun olup, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği taksirle öldürme suçundan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Şikâyetçiler ..., ..., ..., ... ile katılma talepleri reddedilen ..., ..., ... vekillerinin temyiz istemi yönünden, dava konusu patlamanın gerçekleştiği fabrikada işçi olarak çalışan şikâyetçiler ... ve ... ile katılma talepleri reddedilen ... ve ...'ın soruşturma evresinde alınan ilk ifadelerinde şikâyetçi olmamaları, şikâyetçiler ... ve ...'un dava konusu patlamanın gerçekleştiği tarihte izinli olmalarından dolayı dava konusu patlamadan dolayı yaralanmamaları, şikâyetçi ...'un ise hem dava konusu patlamadan dolayı yaralanmaması hem de soruşturma evresinde alınan ilk ifadesinde şikâyetçi olmaması nedeniyle isimlerine ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda yer verilip, iddianamedeki mağdurlar arasında gösterilmedikleri gözetildiğinde, adı geçenlerin, yargılama konusu taksirle öldürme suçu yönünden mağdur ve suçtan zarar gören sıfatlarının, 5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma haklarının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Şikâyetçiler ... ve ... vekillerinin temyiz istemi yönünden, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneklerine göre dava konusu patlamadan dolayı ölen ...'ın kardeşi olan şikâyetçi ...'ın 29.10.2020 tarihinde ve babası olan şikâyetçi ...'ın 22.03.2023 tarihinde ölmeleri nedeniyle hükümleri temyiz eden vekiller ile şikâyetçiler ... ve ... arasında 02.09.2020 tarihli vekâletnameyle kurulan vekâlet ilişkisinin sona ermesinden dolayı vekillerin katılan sıfatları da bulunmayan adı geçenler adına hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Şikâyetçi ... vekillerinin temyiz istemi yönünden, vekili aracılığıyla katılma isteminde bulunmasına rağmen bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikâyetçi ...'ın, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, dava konusu patlamada kardeşi ...'ın ölmesi nedeniyle yargılama konusu taksirle öldürme suçu yönünden suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekilleri aracılığıyla hükümleri temyiz etmek suretiyle katılma iradesini devam ettiren şikâyetçi ...'ın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... (Bozkurt) müdafiinin, katılanlar ..., ..., ..., ... vekilinin, katılanlar ..., ..., ..., Ayşe İsmailtevfikoğlu, Ayşe Uzuner, ... (Helvacı), ... (Tandır), ..., ..., Hanife Aydın, Hatun Göktepe, ..., ..., ..., ..., Kadriye Cinoğlu, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., Sadettin Tepeçınar, ..., ..., ..., Seyhan Armutcu, ..., ..., Şahin Basri Çanakçı ile ... vekillerinin temyiz istemleri yönünden; 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin ve sanık ... (Bozkurt) müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ