muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/489, Karar No: 2012/231, Tarih: 12.06.2012

Pişmanlık Türk Dil Kurumu Sözlüğünde; “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” şeklinde tanımlanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127–147 sayılı kararında vurgulandığı üzere; TCY’nın 168. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık” hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi durumunda, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir.

Öğretide baskın görüş olarak; “5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 168. maddesinin 765 sayılı Yasanın 523. maddesinden farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı” kabul edilmektedir. (Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, Prof. Dr. Durmuş Tezcan, Doç. Dr. Mustafa Ruhan Erdem, Yrd. Doç. Dr. R. Murat Önok, 4. Bası, s. 520–523; Ceza Hukuku Özel Hükümleri 1, Sedat Bakıcı, Ankara 2008, s. 934; Hırsızlık Suçları, Erdal Noyan, Ankara 2007, s. 396; Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ali Parlar, Muzaffer Hatipoğlu, Ankara 2007, c. 2, s. 1318)

Yasa koyucunun, 5237 sayılı TCY’nın 168. maddesinde “tek başına iade ve tazmine” değil, “pişmanlık sonucu iade ve tazmine” önem verdiği madde ile ilgili meclis komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır. (Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara 2005, s. 616)

Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu eşyanın ele geçirilmesi veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmesi gibi hallerde, failin gerçek anlamda bir pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmayacaktır. Buna karşın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için “mağdurun uğradığı zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşulu yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifade edilmesi zorunluluğu bulunmayıp, söz veya davranış yoluyla da ifade edilmesi olayın özelliğine göre olanaklı olabilecektir.

Kısmen iade veya tazmin halinde etkin pişmanlığı düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 168. maddesinin dördüncü fıkrasının; “kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için ayrıca mağdurun rızası aranır” şeklindeki açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere yasa koyucu, kısmen iade veya tazmin nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında mağdurun iradesini esas almak suretiyle, bu hükmün uygulanabilmesini mağdurun rızası koşuluna bağlamış, mağdurun kısmi iade ve tazmine rıza göstermemesi halinde ise, failin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağını hüküm altına almıştır.

Uyuşmazlığa konu sorunun mağdurun soruşturma aşamasında beyanının alınmamış ya da beyanı alınmakla birlikte kısmı iade veya tazmin hususunun sorulmaması hallerinde olduğu gibi her somut olayın özelliğine göre olaysal olarak çözümlenmesi gerekmektedir. Bununla birlikte kısmi iade veya tazmin durumunda sanığın ancak mağdurun rıza göstermesi koşuluyla anılan maddenin dördüncü fıkrası yollamasıyla aynı maddenin üçüncü fıkrasının hukuksal sonuçlarından yararlanabileceği cihetle, ayrıksı durumlar dışında etkin pişmanlığa esas alınacak aşamanın, mağduru tatmin edecek nitelikte iadenin ve rıza koşulunun gerçekleştiği evrenin esas alınması suretiyle belirlenmesi uygun olacaktır.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, “etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için pişmanlığın yalnızca sözle ifade edilmesi zorunlu olmayıp, davranışlarla gerçekleştirilmesinin de olanaklı olduğu” şeklindeki istikrarlı uygulamaları gözetildiğinde, sanığın olaydan bir gün sonra pişmanlığından söz ederek bir kısım eşyaları tanık aracılığıyla gönderdiği ve mağdurun kovuşturma aşamasında kısmi iadeye rıza gösterdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğunda bir duraksama bulunmamaktadır.

Soruşturma aşamasında, eşyalarının bir bölümü iade edilmesine karşın, ısrarla kısmi iadeye rızası bulunmadığını ve sanıktan şikâyetçi olduğunu, kovuşturma aşamasında ise, önce sanıktan şikâyetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan eden mağdurun, ancak suça konu eşyaların ağırlıklı bölümünü teşkil eden ve kısmi iadenin gerçekleştirildiğinin kabulünü gerektirir nitelikteki parasal ödemeden sonra kısmi iadeye rıza gösterdiğini ve şikâyetinden vazgeçtiğini belirtmiş olması karşısında; mağdurun değer verdiği iadenin gerçekleştirildiği ve kısmi iadeye rızasını gösterdiği hüküm verilmezden önceki evreyi esas almak suretiyle sanık hakkında TCY’nın 168. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca uygulama yapan yerel mahkeme direnme hükmünde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla yerel mahkeme direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Genel Kurul Üyeleri; Özel Daire bozma kararının isabetli olduğu, bu nedenle yerel mahkeme direnme hükmünün bozulması gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2011 gün ve 27–48 sayılı hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2012 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6127, Karar No: 2023/338, Tarih: 12.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/6127 E.  ,  2023/338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle Düşürülmesi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nın 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan mağdur ...'nin temyize hakkı olduğu kabul edilerek ve mağdurun temyiz isteminin sanık ... hakkında iki ayrı asta hakaret; sanık ... hakkında zincirleme asta hakaret ve sanık ... hakkında üste saygısızlık suçundan verilen düşme kararları ile sınırlı olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 2009 yılı Nisan ayı içinde mağdur ....'a yönelik asta müessir fiil suçundan (Kapatılan) 9 uncu Motorlu Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Savcılığı'nın 12.04.2013 tarihli ve 2013/225 Esas 2013/143 Karar sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, (Kapatılan) 9 uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi'nin 06.03.2014 tarihli ve 2013/1467 Esas 2014/153 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanık ... tarafından temyizi üzerine (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/686 Esas 2015/701 Karar sayılı kararıyla bozulduğu, bozma sonrasında 9 uncu Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi'nin 2016/5 Esasına kaydolunan dosyada yargılama devam etmekte iken Askeri Mahkemelerin kapatılması üzerine dosyanın görevli Kağızman Asliye Ceza Mahkemesi'ne gönderildiği ve Mahkemenin 2017/537 Esasına kaydolunduğu, ancak Kağızman Asliye Ceza Mahkemesince yargılama konusu dosyanın tarafları ve eylemleri hususunda hataya düşülerek dava konusu olayla ilgisi bulunmayan (Kapatılan) 9 uncu Motorlu Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Savcılığının 26.04.2010 tarihli ve 2010/615 Esas 2010/14 Karar sayılı görevsizlik kararındaki şüpheliler ..., ... ve ...'ın dosyanın sanıkları, ...'nin de mağduru olarak sisteme kaydedildiği ve yapılan yargılama neticesinde sanıklar ..., ... ve ... hakkında temyize konu edilen hükümlerin verildiği, dosyanın gerçekte sanığı olan ... hakkında ise asta müessir fiil suçuna ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşılmakla; atılı suçtan sanık ... hakkında mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK’nun 225/1. maddesinde yer alan "Hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" düzenlemesi nazara alınarak yapılan değerlendirmede; tüm dosya kapsamına göre, sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı iki ayrı asta hakaret; sanık ... Cansever hakkında mağdur ...'ye karşı zincirleme asta hakaret ve sanık ... hakkında mağdur ...'ye karşı üste saygısızlık suçundan usulüne uygun olarak dava açılmadığı ve ayrıca iddianame düzenlenmediği halde İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında tanzim edilen (Kapatılan) 9.Motorlu Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Savcılığının 26.04.2010 tarihli ve 2010/615 Esas 2010/14 Karar sayılı görevsizlik kararının iddianame gibi algılanarak yargılamaya devam edilmesi ve açılan davaların zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle yazılı şekilde düşme kararları verilmesi,

Yasaya aykırı ve mağdurun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33367, Karar No: 2012/27226, Tarih: 26.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/33367 E.  ,  2012/27226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Cezaevinde hükümlü olan sanığın disiplin cezalarına yaptığı itirazların reddedilmesi üzerine, ağır ceza mahkemesine yazdığı 07.04.2008 tarihli dilekçede "Siz disiplin dosyamı incelemeden imza atıyorsunuz, hukuku engelliyorsunuz, hukuk vicdan ve cüzdan arasından çıkmalıdır, kasıtlı verilmiş ve kanunsuz verilmiş kararları düzeltmek için benden başka, ne istiyorsunuz, infaz hakimliği ve başkanlığınız Cumhuriyet savcılığına endeksli mi, buradan beraber çalıştığınız anlaşılıyor, her seferinde anlamsız aynı şeyleri dosyanın üzerine yazdırıp gönderiyorsunuz, aynı kararları göndermemek için dosyamı inceleyin ve karar verin, size defalarca yazdım halk arasında bu işe bu işin cacığa çıktı derler, aynen öyle, kanunlara uyularak yanlış verilmiş hücre cezamın düzeltilmesini talep ediyorum." biçimindeki sözlerin, dilekçenin bütünü içerisindeki yeri ve bağlamı, itirazları reddedilen sanığın dosyasının gerektiği şekilde incelenmediği yönündeki sübjektif kanaati birlikte değerlendirildiğinde, bu sözlerin hak arama özgürlüğü kapsamında sert eleştiri niteliğinde olup olmadığı ve mahkeme heyetini oluşturan hakimleri görevinden dolayı ne suretle aşağılama, küçültme boyutuna ulaştığı yöntemince değerlendirilip tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hükümlülük kararı verilmesi,

2- Kabule göre de, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, ilamdaki birden fazla hükümlülükten hangisinin tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5409, Karar No: 2014/14393, Tarih: 10.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5409 E.  ,  2014/14393 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 3. İş Mahkemesince verilen 07.11.2013 günlü ve 2011/882 - 2013/378 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı HMK’nun 445.maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6.maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3.fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16592, Karar No: 2020/4755, Tarih: 04.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/16592 E.  ,  2020/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle gereği düşünüldü;

Sanığın, ticari alışveriş karşılığı katılandan çekler aldığı ancak malları teslim etmediği, çeklerin sanıkta kaldığı, bu şekilde biriken borca karşılık sanığın 25/08/2007 tarihli 150.405 TL bedelli çeki keşide ederek katılana verdiği, keşide tarihinde sanığın şirketi temsile ve imza yetkisine sahip olmadığı, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;suça konu çekin sanık tarafından daha önceden doğmuş olan borç nedeniyle verildiği anlaşılmakla ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/03/1998 gün ve 6/8–69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağı,sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak,yapılan yargılama sonunda, dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3669, Karar No: 2012/4347, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3669 E.  ,  2012/4347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16530, Karar No: 2025/1800, Tarih: 25.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16530 E.  ,  2025/1800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/546 E., 2022/293 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Denizli Çocuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 31/3. ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve hükmün, 01.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/10577 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93533 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93533 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olay nedeni ile Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 02/11/2020 tarihli ve 2020/4220 esas, 2020/6418 karar sayılı ilâmında yer alana, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, yaşı küçük sanığın CMK’nın 150. maddesi uyarınca atanmış olan müdafiine tebliğ edilmemesi nedeniyle, karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanık müdafiine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşılmış olup, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı olduğundan..." şeklinde yer alan açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi kapsamında "kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/05/2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar 11/06/2018 tarihinde mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, anılan kararın zorunlu müdafiye tebliğ edilmeyip usulüne uygun olarak kesinleştirilmediği, dolayısıyla bahse konu kararın zorunlu müdafiye tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı tanınmadan suça sürüklenen çocuk hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi 01/09/2020 eylemin ihlal mahiyetinde de olmadığı, bu bakımdan kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşılmakla, kamu davası hakkında durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de,

1-Birleşen 27/09/2020 tarihli eyleme ilişkin Acıpayam 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/177 esas, 2021/240 sayılı kararı ile ilgili olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 43. maddesi uyarınca herhangi bir karar verilmemesi,

2-Denizli Adli Emanetin 2020/3300 sırasında kayıtlı alüminyum folyo parçası, 1 adet enjektörün imhası yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 16.09.2017 ve 10.12.2017 tarihli eylemleri nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2018 tarihli ve 2018/12664 Soruşturma, 2018/287 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz süresi ve merciinin gösterildiği, erteleme kararının, suça sürüklenen çocuğun 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan MERNİS adresine çıkarılarak muhtara teslim edildiği, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ancak suça sürüklenen çocuk müdafiine erteleme kararının tebliğe çıkarıldığına dair dosyada herhangi bir evrak bulunmadığı,