muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1423, Karar No: 2011/6404, Tarih: 24.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır. .

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varılmıştır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4544, Karar No: 2024/116, Tarih: 09.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4544 E.  ,  2024/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/596 E., 2023/745 K.

SUÇLAR : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Birleşen İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

3. Birleşen Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve iftira suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

4. Birleşen Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

5. Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Birleşen Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

5. Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

6. Sanık ve müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.02.2020 tarihli kararı ile ''Sanığın, 31.08.2015 tarihli dilekçesinde, kardeşi olan ...'a karşı atılı suç nedeniyle, İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/404 Esas ve Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/77 Esas sayılı dosyalarında da yargılandığını iddia etmesi karşısında; dosyalarının taraf ve akıbetlerine ilişkin belgelerin tamamının denetime elverişli olacak şekilde aslı veya onaylı suretlerinin dosya içeriğinde bulunmaması karşısında, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suretiyle iftira suçu bakımından mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından, sanık hakkındaki diğer dosyaların getirtilerek dosya içine konulması, derdest olmaları halinde birleştirilip; suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdura karşı olan eylemleri arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu oluşturduğu, yoksa zincirleme suç nedeniyle TCK.nın 43. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmeyeceğinin tespiti ve kesinleşen dava dosyaları olması halinde ise hukuki ve fiili kesintinin olmaması halinde bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, suç adının başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması yerine iftira olarak yazılması'' gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

7. Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığa verilen hapis cezasının miktarı gözönüne alındığında aleyhe temyiz başvurusu olmadığından sanığın kazanılmış hakkı gözönünde bulundurularak sanığın neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, birleşen Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/70 Esas sayılı dosyası ile genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 10 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil olmadığına ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil olmadığına ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; 27.03.2014 tarihli iddianameye göre, 23.03.2014 tarihli olay nedeni ile kolluk görevlilerince yürütülen soruşturmada silahlı tehdit ve açıktan hırsızlık suçu nedeni ile yakalanan sanık ...'un soruşturma ve yakalama işlemleri sırasında kardeşi ...'un kimliğini verdiği, sanığın üzerinden kimlik çıkmaması nedeni ile nüfus aile kayıt tablosu üzerinde yapılan sorgulamada şüphe çeker beyanlarda bulunması nedeni ile gerçek kimliğinin tespiti için resim çekilerek ailesine gönderildiği ayrıca sanığın parmak izi aldırılmak istendiğinde kardeşine ait kimliği kullandığını beyan ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Birleşen İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2014 tarihli iddianamesine konu olay; 25.10.2013 tarihinde işlenen olay nedeni ile yürütülen soruşturmada sanığın içerisinde bulunduğu aracın kolluk görevlileri tarafından durdurulması üzerine yapılan aramada araç içerisinde sol güneşlik ve tavan arasında beyaz peçeteye sarılı olarak iki adet uyuşturucu hapın ele geçirilmesi üzerine sanığın ifadesi alındığında gerçek kimliğini gizleyerek katılan ...'un kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle üzerine atılı iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

3. Birleşen Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2015 tarihli iddianamesine konu olay; 22.09.2013 tarihinde işlenen olay nedeni ile yürütülen soruşturmada sanığın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikteki tabanca ile aracın içerisinden 2-3 el havaya ateş açtığı ve kollukta alınan ifadesi sırasında kendisi hakkında soruşturma yapılmasını engellemek amacıyla erkek kardeşi katılan ...'un kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle üzerine atılı iftira suçunu, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

4. Birleşen Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2018 tarihli iddianamesine konu olay; 13.01.2014 tarihinde işlenen olay nedeni ile yürütülen soruşturmada sanığın 13.01.2014 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan soruşturma yapıldığı sırada kendisini görevlilere kardeşi olan mağdur ... kimlik bilgileri ile tanıtmak suretiyle üzerine atılı iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Temyize konu olan 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu ile birlikte işlendikleri bu suretle, basit yargılama usulüne tabi olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

IV. GEREKÇE

Temyize konu olan 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarının başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçu ile birlikte işlendikleri bu suretle, basit yargılama usulüne tabi olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

1. Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli kararında, olay tutanağı, tutanak tanıklarının beyanları, temyiz dışı sanık ...'ın, silahın ...'a ait olduğunu ve aracın üst camını açarak 2-3 el ateş ettiğini beyan etmesi ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın İstanbul Emniyet Müdürlüğünce düzenlenen 27.12.2013 tarihli ekspertiz raporuna göre 6136 sayılı Kanun kapsamındaki silahla meskun mahalde havaya ateş etmek suretiyle atılı 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokmak suçlarını işlediği anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından verilen hükmün temyiz incelemesinde;

1. Sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı ve birleşen dava dosyaları birlikte değerlendirildiğinde, başkanına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Bozma sonrası yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığa isnat edilen bütün eylemlerinin 27.03.2014 tarihli iddianame kapsamında kaldığı ve aynı suçu işleme kararı kapsamında aynı kişiye karşı işlendiği anlaşıldığından eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği tespit edildiğinden, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık kurulan hükümde, gerekçeli karar başlığında suç adının 'başkasının kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması'' yerine ''iftira'' olarak yazılması ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son hükmü uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 2 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması hukuka aykırı ise de, bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği ''hüküm fıkrasında suç adı olarak belirtilen “İftira” ibaresinin çıkarılarak yerine ''başkasının kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması'' ibaresinin eklenmesi ile hükmün (1) nolu bendinin (4) üncü paragrafında yer alan "2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "cezasının 2 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17983, Karar No: 2015/6589, Tarih: 21.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/17983 E.  ,  2015/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 2173 parsel sayılı taşınmazın irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda "irtifak hakkı bedelinin 1.223,37 TL olarak tespitine" ve “... mevkii 2173 parsel sayılı taşınmazın 888,67 m² lik bölümünün üstünde daimi irtifak hakkının (ağaç dikmemek,bina ve sabit tesis yapmamak şartı ile) davacı boru hatları İle ...adına tapuya tesciline” denildiği halde gerekçeli kararda, "2.340,90 TL kamulaştırma bedeli” ve “İsmailler mevkii 1380 parsel sayılı taşınmazın 2.276,45 m² lik bölümünün üstünde daimi irtifak hakkının (ağaç dikmemek,bina ve sabit tesis yapmamak şartı ile) davacı boru hatları İle ... adına tapuya tesciline" şeklinde karar verilmiştir. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/35726, Karar No: 2015/29302, Tarih: 17.03.2015

**10. Ceza Dairesi         2010/35726 E.  ,  2015/29302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 8. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK'nın 250. maddesi ile görevli)

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İzmir Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 29.06.2005 tarihli raporunda; “tağşiş edilmiş afyon” olduğu bildirilen suç konusu maddenin morfin içerdiğinin belirtilmesine karşın; 3298 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, içerdiği morfinin dikkate alınmayacağı; öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesi 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında tağşiş edilmiş afyonun yer almadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 188/4. maddesinin uygulanması sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- 5237 sayılı TCK’nın 5. ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 1.maddesi hükmü gereğince sanık hakkında 2918 sayılı Kanun’un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,

4-İzmir Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nda kalan, suça konu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK'nm 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

4-İzmir Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nda kalan, suça konu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK'nm 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İzmir Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 29.06.2005 tarihli raporunda; “tağşiş edilmiş afyon” olduğu bildirilen suç konusu maddenin morfin içerdiğinin belirtilmesine karşın; 3298 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasında "ham afyon, hazırlanmış afyon, tıbbi afyon ve müstahzarları Türk Ceza Kanunu'nun uygulanmasında uyuşturucu maddelerden sayılır" denilerek, afyonun başlı başına uyuşturucu madde olarak kabul edildiği, içerdiği morfinin dikkate alınmayacağı; öte yandan, 5237 sayılı TCK'nın 188. maddesi 4. fıkrasında sayılan uyuşturucu ve uyarıcı maddeler arasında tağşiş edilmiş afyonun yer almadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 188/4. maddesinin uygulanması sonucu fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- İzmir Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nda kalan, suça konu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.