muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10773, Karar No: 2016/13222, Tarih: 28.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/10773 E.  ,  2016/13222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından tamamına yönelik olarak, davalılar tarafından ise vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle .....'te bulunan dava konusu taşınmazın davalı eş .... tarafından diğer davalı ...'e satışı tarihinde davacı ile davalı eşin Tekirdağ/Malkara'da ikamet ettiklerinin ve satış tarihinde dava konusu taşınmazın aile konutu niteliğinin bulunmadığının anlaşılmasına göre onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yargılamada kendilerini vekil vasıtasıyla temsil ettiren davalılar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince dava konusu taşınmazın belirlenen değeri üzerinden hesaplanan 15.332,20 TL nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, eksik olarak 8.400,00 TL vekalet ücretine hükmolunması usul ve kanuna aykırı ise de; bu yanlışığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMk md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hüküm yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendindeki vekalet ücretinin düzenlendiği bölümden "8.400,00 TL'nin çıkartılmasına, yerine" 15.332,20 TL yazılmasına, hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümünün bu şekliyle DÜZELTİLEREK, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/31697, Karar No: 2016/5215, Tarih: 23.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31697 E.  ,  2016/5215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler şikayetçi kurum vekili ile sanık R.. Ö.. ve müdafi ile sanık S.. T.. tarafından; sahtecilik suçundan beraatlarına dair hükümler ise, Cumhuriyet savcısı ve şikayetçi kurum vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklardan ...’in, şirketi .....'ye ait binada kiracı olarak faaliyet gösteren şikâyetçi ....’ya adı geçen kurumun bu binayı satılığa çıkarabileceğini, söz konusu yeri kendilerine ucuza alabileceğini, 550.000,00 USD karşılığında işi bağlayabileceklerini söylemesi üzerine buna inanan şikayetçiyle birlikte .... binasına giderek diğer sanık S.. T..'nu da sanki kurumun hukuk işleri yetkilisiymiş gibi ve adının Ö.. M.. olduğunu söyleyerek tanıştırdığı, daha sonra her iki sanığın birlikte şikayetçiyi inandırarak söz konusu binayı alabileceklerini söyleyerek anlaştıkları ve şikayetçiyle en başında yapmış oldukları anlaşma gereğince 200.000,00-USD para aldıkları ve karşılığında da senet verdikleri, ayrıca bu süreçte 10.000,00 USD’yi alabilmek ve şikayetçiyi biraz daha inandırabilmek amacıyla ilgili kurum adına atfen düzenlenmiş ve satış komisyonu başkanı olarak T.. Y.. ismi ve imzası bulunan taşınmazın satışına ve satış gününe ilişkin düzenlenmiş sahte belgeyi de vermek suretiyle dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Şikayetçi T.. F.. vekili tarafından sanıklar hakkında dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların üzerine atılı suçlardan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikâyetçi T.. F.. vekilinin hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, kurum vekilince yapılan vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında dolandırıcılık kurulan hükümlere yönelik olarak sanık ...... ve müdafi ile sanık S.. T.. tarafından yapılan temyiz itirazları ile sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların, şikâyetçiyi kandırmak suretiyle menfaat temin etmeleri şeklindeki eylemlerinin, dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sahte olarak düzenlendiği belirtilen belgenin iğfal kabiliyetine haiz olmadığı ve ...... tarafından verilen bonoların da gerçek oldukları gözetilerek, sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerinde de bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların, şikâyetçiyi kandırmak suretiyle menfaat temin etmeleri şeklindeki eylemlerinin, dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sahte olarak düzenlendiği belirtilen belgenin iğfal kabiliyetine haiz olmadığı ve ...... tarafından verilen bonoların da gerçek oldukları gözetilerek, sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerinde de bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısı ile sanık Rüstem ve müdafi ile sanık S.. T..’nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10182, Karar No: 2015/9873, Tarih: 27.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10182 E.  ,  2015/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6473, Karar No: 2009/3055, Tarih: 03.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/6473 E.  ,  2009/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık 3.kişinin ,İİK’nun 96 ve devamı maddeleri gereğince açılan istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu ayakkabılar, borç kaynağı bonoda belirtilen ve ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste 06.07.2006 tarihinde haczedilmiştir.İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile davalı alacaklı yararınadır.Davacının , bu yasal karinenin aksini kesin ve güçlü delillerle kanıtlaması gerekmektedir.

Davacı 3.kişi haciz adresinde 05.07.2006 tarihinde faaliyete başladığını işyerinin önceden borçlulardan Atilla Kuşcakoğlu’na ait iken 2005 yılında  dava dışı ve diğer  borçlu C’in kardeşi E.Ö.’un devir aldığını, ondanda  04.07.2006 tarihli fatura ile  kendisinin devir aldığını ileri sürerek .vergi kaydı ve faturalar sunmuştur.

İcra dosyası  içerisinde mevcut 11.05.2006 tarihli Mersin Vergi dairesine ait   yazıda ki notta  ,haciz adresinde 27.04.2004 tarihinden itibaren  borçlulardan A.K.nun  faaliyette olduğu ve faaliyetin devam ettiği belirtilmiş,ödeme emri aynı adreste anılan borçlu adına 22.06.2006 tarihinde eşi N. K. tarafından  alınmış ve diğer borçlu C. Ö.ise aynı adreste 23.06.2006 tarihinde hazır bulunmasına rağmen tebligatı almaktan kaçınmıştır.

Bu olgular karşısında haciz adresindeki işyerinin borçlulara ait olduğu halde alacaklılardan mal kaçırma amacına yönelik olarak ,önce borçlu C.Ö.’un kardeşi E.’e , daha sonra  da davacı 3.kişiye devir  edilmiş gibi gösterildiği ,oysa fiilen borçlular tarafından işletilmeye devam edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece,davacı ve borçlular arasında yapılan işlemlerin danışıklı işyeri devri niteliğinde olduğu ve  alacaklı yönünden hüküm ifade etmeyeceği dikkate alınarak davanın reddi gerekirken.aksi düşüncelerle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde ,davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya (Alacaklı) iadesine, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5876, Karar No: 2011/7125, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5876 E.  ,  2011/7125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki
Yargıtay — Esas No: 2009/21660, Karar No: 2010/6634, Tarih: 12.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21660 E.  ,  2010/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/504, Karar No: 2023/1321, Tarih: 18.04.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/504 E.  ,  2023/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 9. Sulh Ceza Mahkemesinin, 07.10.2010 tarihli, 2010/103 Esas, 2010/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin

birinci fıkrası gereğince hükmedilen 1 ay 20 gün hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli, 2015/908 Esas, 2016/258 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 09.11.2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 25.12.2014 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlanan kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği ve ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 22.10.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince açıklanmasına dair ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli, 2015/908 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli, 2015/908 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararının, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/9077 Esas, 2020/1984 Karar sayılı kararı ile gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmesi gerektiğinden bahisle tevdii kararı verilmiştir.

3. ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli, 2015/908 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararının, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 25.02.2020 tarihli ve 2019/9077 Esas, 2020/1984 Karar sayılı kararı ile gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmesi gerektiğinden bahisle tevdii kararı verilmiştir.

4. Tevdii üzerine yeniden temyiz incelemesi yapılan ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli, 2015/908 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararının, Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli ve 2020/5175 Esas, 2021/5766 Karar sayılı kararı ile basit yargılama hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli, 2015/908 Esas, 2016/258 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 09.11.2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde 25.12.2014 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlanan kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu işlediği ve ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 22.10.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince açıklanmasına dair ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli, 2022/244 Esas, 2022/744 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.01.2023 tarihli ve 2022/163485 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.01.2023 tarihli ve 2022/163485 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Mahkemece ''Tüm dosya kapsamından; "Mahkememizce yapılan yargılama toplanan deliller, sanığın suça yönelik savunması müştekinin ve bilirkişinin beyanı, alkol raporu ile tüm dosya kapsamından sanığın olay tarihinde 2.03 promil alkollü olduğu halde. plakalı otomobili kullandığı, otomobil ile Namık ... Bulvarı üzerinde seyir halinde iken kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan müştekinin otomobiline arkadan çarptığı ve maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği, bu şekilde trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu anlaşılmış" şeklindeki gerekçe ile mahkememizin (... kapatılan 9. Sulh Ceza Mahkemesinin) 07/10/2010 tarih ve 2010/103 esas, 2010/42 karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 09/11/2010 tarihinde kesinleşti, ancak sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde 25/12/2014 tarihinde yeniden kasıtlı suç işlediği ve ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 tarih ve 2015/246 esas, 2015/1327 karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın da 22/10/2015 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından Mahkememizin (... kapatılan 9. Sulh ceza mahkemesinin) 07/10/2010 tarih ve 2010/103 esas, 2010/42 karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasına ve sanık ...'ın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan eylemine uyan TCK 179/3. maddesi delaleti ile 179/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına, sanığın samimi ikrarı, duruşmadaki tutum ve davranışları dikkate alınarak sanığa verilen cezanın TCK'nun 62/1 maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilmesine karar verilmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.''

Biçiminde belirtilen gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

2. Bozma ilamına uyularak basit yargılama usulü uygulanması suretiyle verilen karara sanığın itirazı nedeniyle yargılamaya duruşma açılarak genel hükümlere göre devam olunmuştur.

3. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul ettiğini bildirmiştir.

4. Sanığa ait adli sicil kaydı ve alkolmetre ölçüm çıktısı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Olay günü sanık idaresindeki otomobiliyle seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde kırmızı ışıkta duraklamakta olan müşteki ...'ın idaresindeki araca arkadan çarpmasıyla meydana gelen olayda, kolluk kuvvetleri tarafından yapılan ölçümünde güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 2,03 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilmiştir.

4. Sanığa ait adli sicil kaydı ve alkolmetre ölçüm çıktısı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Olay günü sanık idaresindeki otomobiliyle seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde kırmızı ışıkta duraklamakta olan müşteki ...'ın idaresindeki araca arkadan çarpmasıyla meydana gelen olayda, kolluk kuvvetleri tarafından yapılan ölçümünde güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 2,03 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilmiştir.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi ile değişik, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun (2918 sayılı Kanun) 48 inci maddesinin ''1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.'' şeklindeki 6 ncı fıkrasına göre, 1.00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası ... kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğundan, 2,03 promil alkollü şekilde ... kullandığı anlaşılan sanık hakkında verilen yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2022 tarihli, 2022/244 Esas, 2022/744 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2023 tarihinde karar verildi.