muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2182, Karar No: 2014/4042, Tarih: 25.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/2182 E.  ,  2014/4042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2012

NUMARASI : 2012/169-2012/851

Dava dosyası, daha önce Dairemizin 17.09.2013 tarih 2012/27079 esas 2013/19073 karar sayılı kararıyla, kararı temyiz eden davalı tarafça bakiye nisbi temyiz karar harcının yatırılması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yerine getirilmesi üzere geri çevrilmiştir.

Geri çevirme kararı sonrasında, Mahkemece davalı vekiline muhtıra tebliğ edilmiş, davalı vekilince ise dosyaya sunulan 02.12.2013 tarihli dilekçeyle, temyiz harç ve masrafları bakımından adli yardım talebinde bulunulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesi uyarınca, temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinin incelenmesi görevi Dairemize ait olduğundan, talep dilekçesi ekindeki belgelerle birlikte dosya kapsamı incelendi:

Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davalının aktif çalışan olduğu ve prime esas son kazancının 1835,09 TL tutarında kayıtlı olduğu, her ne kadar üzerine kayıtlı araç ve gayrimenkul bulunmadığına ilişkin kayıtlar sunulmuş ise de, menkul veya gayrimenkul malvarlığının bulunmamasının adli yardım müessesesinden yararlandırılması için yeterli kanaat edindirmediği, ilgili muhtarlıkça düzenlenmiş fakirlik belgesine de tek başına itibar edilemeyeceği, tamamlanması gerekli bakiye nisbi temyiz karar harcının, kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeyecek miktarda olduğu, bu itibarla gideri kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönündeki iddianın makul ve inandırıcı olmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin 6100 sayılı Kanun'un 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Diğer taraftan, Dairemizin geri çevirme kararı gereği, Mahkemece davalı vekiline tebliğ edilen muhtıranın incelenmesinden, anılan muhtırada tamamlanması gereken harcın 560 TL miktarında bildirildiği görülmektedir. Ne var ki, davanın kabule konu miktarı itibariyle davalı tarafça yatırılması gerekli nisbi peşin temyiz karar harcı toplamı 504,63 TL olup, davalı vekilince daha önce yatırılmış 21,15 TL'nin mahsubuyla bakiye tamamlanması gereken temyiz karar harcı 483,48 TL tutarındadır. Bu halde, bildirim 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı Kanunun 434. maddesi uyarınca usulsüzdür.

Anılan nedenlerle, davalı tarafın adli yardım talebinin REDDİNE, alınması gerekli bakiye peşin temyiz karar harcının yatırılması için 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı Kanunun 434. maddesi uyarınca davalı vekiline yapılacak bildirimde tamamlanması gerekli harcın yukarıda yazılı miktarda belirtilmesi suretiyle işlem tesisi için dosyanın mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1920, Karar No: 2021/1018, Tarih: 10.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/1920 E.  ,  2021/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile S.S. Bayralar Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile ilgili kooperatifin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile adı geçen kooperatife bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1232, Karar No: 2017/5444, Tarih: 20.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1232 E.  ,  2017/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı harekete edilmesi,

2-Taksitlendirilen adli para cezasının taksitlerinden birinin ödenmemesi halinde tamamının tahsil edileceğine karar verilmesi ve “verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ihtaratına” denmek suretiyle infazı kısıtlar biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (4) ile numaralandırılan fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesine, yine hükmün (5) ile numaralandırılan fıkrasındaki son cümlenin hükümden çıkarılarak yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15813, Karar No: 2017/4677, Tarih: 01.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/15813 E.  ,  2017/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerinin tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

17.04.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

Davalı işverenin işçisi sigortalının geçirdiği iş kazası sonucu vefatıyla ilgili olayla alakalı, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işverenin % 70, vefat eden sigortalının da % 30 kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2. vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, özellike kaza mahallinin yeterince aydınlatılıp aydınlatılmadığı ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Somut davada, sigortalının işe girmeden önce sağlık raporunun alınmamasının söz konusu kazanın oluşumuna etkisi olup olmayacağı bilimse olarak tartışılmadan işverene kusur izafe edilmesi ve alınan raporların hükme esas alınması oluşa uygun olmayıp isabetsiz bulunmuştur. Hal böyle olunca, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınarak ve eksiklikler giderilerek sonucuna göre karar vermek gerekmektedir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2339, Karar No: 2014/73, Tarih: 13.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/2339 E.  ,  2014/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2011 gün ve 2010/359 Esas 2011/129 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurun nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15234, Karar No: 2006/16198, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/15234 E.  ,  2006/16198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmazın öncesinin yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve ... siciline işlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece; orman tahdit sınırları dışında kalan yayla olduğu tespit edilen kısım ile ilgili davanın kabulüne, orman tahdit sınırları içinde kalan kısım ile ilgili davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Orman Mühendisi Bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve krokide dava konusu taşınmazın bir kısmının 1951 yılında kesinleşen orman tahdit sınırları içinde bulunduğu bildirilmiştir. Davacı Hazinenin orman iddiası ile açtığı bir davası bulunmadığına göre orman tahdit sınırları içinde kaldığı bildirilen B harfi ile gösterilen kısım ile ilgili davanın reddi doğru olup, bu nedenle Hazinenin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, hükmün bu nedenle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 27.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4647, Karar No: 2015/6365, Tarih: 17.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4647 E.  ,  2015/6365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/179208

MAHKEMESİ : İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/177 (E) ve 2012/302 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, resmi belgede sahtecilik

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2011 tarihli iddianamesi ile suç tarihinde Özel ... Motorlu taşıtlar sürücü kursunun sahibi ve kurucusu olan sanık ....’ın sahte üniversite diploması düzenlemek ve kullanmak suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve kurs müdürleri ..... ve......’in imzalarını taklid edilerek düzenlenen özel belge niteliğindeki bir çok belgeyi kullanarak üzerine atılı zincirleme özel belgede sahtecilik suçlarını; sanık ......’ın ise kendisine ait olmayan sağlık raporu üzerinde isim ve fotoğraf değişikliği yapmak suretiyle üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında; dershane sahibi ve kurucusu olduğu belirtilen sanık .....’ın görev ve ünvanının tespitinden sonra suç tarihinden önce 14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/b maddesi gereğince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca bu sanık hakkında soruşturma izni alınması ve izin koşulunun gerçekleşmesi halinde aynı Yasanın 9/son madde ve fıkrası da dikkate alınmak suretiyle sübutu halinde eyleminin TCK'nun 204/2. maddesindeki memurun resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan Milli Eğitim Bakanlığı vekili ile sanık .....'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ...... aleyhine temyiz bulunmadığından sonuç ceza ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36751, Karar No: 2020/8699, Tarih: 22.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/36751 E.  ,  2020/8699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-a maddesi gereğince beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın .... Yapı Koop. isimli kooperatifte olan hissesini sözleşme imzalayarak katılanlara devrettiği, ancak kooperatif karar defterine bu sözleşmenin geçirilmediği, daha sonra sanığın aynı hisseyi başka bir şahısa devir ettiği, bu şekilde haksız menfaat temin edip üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 03/03/1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık sucunun oluşmayacağı, somut olayda; sanığın önceden doğmuş borcuna mahsuben devir sözleşmesi imzaladığı anlaşıldığından, yasal unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin suçun subüt bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15582, Karar No: 2015/983, Tarih: 22.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/15582 E.  ,  2015/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLPAZARI SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2013/84-2013/172

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası " ....... oğlu ..........'nın " maliki olduğu 125 ada 14 ve 120 ada 111 parsel sayılı taşınmazlar ile paydaşı olduğu 122 ada 19, 86, 141, 142, 143 ve 145 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında baba adının " .........." olarak yer aldığını gerçekte nüfus kaydında murisinin baba adının " ..........." olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kayıtlarında yanlış yazılan kimlik bilgisinin düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 122 ada 19 parsel sayılı taşınmaz yönünden iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli diğer parseller yönünden ise iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...............'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.40 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13505, Karar No: 2015/18970, Tarih: 03.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13505 E.  ,  2015/18970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 10.07.2013 tarihinde tebliğ olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 18.07.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/155, Karar No: 2020/8490, Tarih: 16.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/155 E.  ,  2020/8490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.09.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin resmen tasfiyesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 10.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun madde 612 uyarınca iflas hükümlerine göre tasfiye isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 10.01.2009 tarihinde vefat eden mirasbırakan ...'den alacaklı olduğunu, mirasın en yakın mirasçılar tarafından reddedildiğini, terekenin resmi tasfiyesinin yapılmasını istemiştir.

Mahkeme, HMK 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK'nun 612. maddesi "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Her ikisi de terekenin (mirasın) tasfiyesini amaçlamakla birlikte; "Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi" ve "Terekenin resmen tasfiyesi" farklı kurumlardır. Her şeyden önce, terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi İcra ve İflas Kanuna göre (İİK. m. 180; 208 vd); terekenin resmi tasfiyesi ise, Medeni Kanun hükümlerine göre (TMK m. 632-635) gerçekleştirilmek durumundadır.

Mirasbırakan ... 10.01.2009 tarihinde evli ve çocuklu olarak vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından Kilis Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/155 Esas 2009/246 Karar sayılı ilamı ile mirası reddolunmuştur.

Ölenin en yakın mirasçıları tarafından reddedilen miras, Sulh Hakimi tarafından iflas hükümlerine göre resmi tasfiye yoluna gidilir. (20.09.1959 t. 4/10 sayılı YİBK)

4721 sayılı TMK'nin 612. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddini tespit ve tescil edip başka mirasçı bulunmadığını gören mahkemenin terekeyi resen iflas hükümlerine göre tasfiye etmesi gerekir.

Ölenin en yakın mirasçıları tarafından reddedilen miras, Sulh Hakimi tarafından iflas hükümlerine göre resmi tasfiye yoluna gidilir. (20.09.1959 t. 4/10 sayılı YİBK)

4721 sayılı TMK'nin 612. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddini tespit ve tescil edip başka mirasçı bulunmadığını gören mahkemenin terekeyi resen iflas hükümlerine göre tasfiye etmesi gerekir.

Alacaklı, her ne kadar terekenin iflas yoluyla tasfiyesini talep etmişse de Kilis Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/155 Esas, 2009/246 Karar sayılı dosyası üzerinden borçlu (murisin) en yakın mirasçılarının tamamı tarafından miras reddedilmiş olduğundan alacaklının talebi ayrı bir dava konusu olmayıp TMK 612. maddesi uyarınca mirasın reddini tespit eden mahkemeyi harekete geçirmeye yönelik bir taleptir. Bu nedenle mahkemece bu dava dosyasından Kilis Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/155 Esas sayılı dosyasına gönderme kararı verilerek o dosya üzerinden mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilmesi gerekirken alacaklının duruşmaya katılmadığından bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmeksizin karar verilmiş olması nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 16.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.