muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/559, Karar No: 2022/16318, Tarih: 10.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/559 E.  ,  2022/16318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafinin savunma hakkının kısıtlandığına, mağdurun rızasıyla araca bindiğine, aksinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, tanık anlatımlarının gerçeği yansıtmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yabancı uyruklu mağdurun, sanığın yanında işçi olarak çalıştığı, olay günü maaşını alamaması nedeniyle sanıkla tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın mağduru darp ettiği, bunun üzerine mağdurun sanığın elinden kurtularak kaçmaya başladığı, sanığın araçla arkasından yetişip, yine darp ederek aracın kasa kısmına mağduru zorla bindirdiği, boş bir araziye doğru süratle gittikleri sırada, korumasız ve yaralı vaziyette olan mağdurun dengesini kaybederek düşmesi neticesinde ayağında kırık oluştuğu anlaşılan olayda; sanığın mağdura yönelik eyleminin olası kastla yaralama suçunu oluşturduğu ve cezasında TCK.nın 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14239, Karar No: 2013/13685, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/14239 E.  ,  2013/13685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 167/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 50 gün adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 51. maddesine göre ertelenmesine, gün adlî para cezasının anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 1.000 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2012 tarihli ve 2010/282 esas, 2012/661 sayılı sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 03/05/2013 gün ve 2013/7194/28823 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2013 gün ve 2013/165218 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "güveni kötüye kullanma" kenar başlıklı 155. maddesinde, " (1) Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikâyet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır. (2) Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, bir yıldan yedi yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." aynı Kanun'un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, "Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir." hükümlerinin yer alması karşısında, sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, herhangi bir teşdit sebebi ve farklı uygulamanın gerekçesi gösterilmeden adlî para cezasının alt sınırın üzerinde belirlenmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya incelendi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-1/1/8 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da açıklandığı gibi yasa koyucunun hapis cezasının yanında ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece “suçun niteliğine ve işleniş biçimine göre takdiren ve para cezasına teşdiden” denilerek hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen ayrıca gerekçe gösterilmeden adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmek, suretiyle çelişkiye düşülmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun anlaşılması karşısında, Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden,

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2012 gün ve 2010/282 esas, 2012/661 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının d bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, sanık hakkında TCK'nın 155/2,167/2, 62, ve 52/2 maddelerine göre kurulan hükümde adli para cezasınına ilişkin uygulamaların çıkartılarak, yerine, sırasıyla 5 gün, 2 gün, 1 gün ve 20. TL adli para cezası olarak eklenmesine, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 23.09.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16841, Karar No: 2017/9996, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16841 E.  ,  2017/9996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15627, Karar No: 2014/4460, Tarih: 10.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15627 E.  ,  2014/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2013/133-2013/282

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/05/2013 tarih ve 2013/133-2013/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı A.. E..’in müvekkil şirkette dış ticaretten sorumlu müdür, davalı E.. Ç..’nın ise müdür yardımcısı olarak görev yaptıklarını, şirketten istifa ederek benzer faaliyette bulunan davalı şirketi kurduklarını, davalıların öncesinde müvekkil şirkete ait müşteri, tedarikçi, fiyat bilgilerini bilgisayardan kopyaladıklarını, kendi müşterilerine düşük fiyat teklif ettiklerini, haklarında Savcılığa şikayette bulunduklarını, www. Atmosfoil.com internet sitesinin müvekkil şirketin sitesi ile içerik itibariyle aynı olduğunu, davacı şirketle haksız rekabet edecek şekilde kendi firmalarını kurduklarını, olay nedeniyle ticari itibarlarının zedelendiğini, müşteri ve kar kaybına uğradıklarını ileri sürerek, haksız rekabetin tespitini, davalı şirketin ticaret sicilinden terkinini, internet sitesinin kaldırılmasını, 10.000 TL maddi tazminatın müvekkili şirkete verilmesini ve her bir müvekkili için 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 16.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat alacaklarına haksız rekabetin vuku tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, davacı şirketin taahhütlerini yerine getirmemesi nedeniyle müvekkillerinin işten ayrıldıklarını, haksız rekabete konu davranışta bulunmadıklarını, davacı şirket müşterilerinden az bir kısmı ile iş yaptıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalılar tarafından davacı şirkete ait bilgileri davacı Y.. ..Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. ait bilgisayardan kopyalamak suretiyle aldıkları ve ticari sır niteliğinde müşteri ve fiyat bilgilerinden yararlanarak menfaat temin ettikleri anlaşıldığından haksız rekabetin oluştuğu, davacı

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalılar tarafından davacı şirkete ait bilgileri davacı Y.. ..Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. ait bilgisayardan kopyalamak suretiyle aldıkları ve ticari sır niteliğinde müşteri ve fiyat bilgilerinden yararlanarak menfaat temin ettikleri anlaşıldığından haksız rekabetin oluştuğu, davacı

Y.. F..Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti yönünden davanın kabülene karar verilmesi, diger davacı gerçek kişiler yönünden ise yargıtay bozma ilamında belirtilği gibi davacı Y.. F.. Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti'nin şirket ortakları olduklarından ve davacılar arasında Y.. F.Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti'de bulunması dikkate alındığında aktif dava açma ehliyetinin bulunmadığı gerekçesi ile davacılar A.. Y.., Ş.. Y.. ve S..Y.. tarafından açılan davanın reddine, davacı Y.. F.. Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti'nin davasının kısmen kabulüne, haksız rekabetin tespitine, önlenmesine, davacı tarafın diğer terkin ve erişim önlenmesi taleplerinin yerinde bulunmadığından reddine, 6.427,80 TL'lik maddi zararın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı şirkete verilmesine, 12.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davacı şirkete verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bozmaya uyularak verilen kararda davacı şirket dava dilekçesi ile toplamda 10.000 TL manevi tazminat istendiği halde talep aşılmak sureti ile bu adı geçen davacı yararına 12.000 TL manevi tazminata hükmedilmesi yerinde değildir. Ayrıca, mahkemece ilk kararda davacı Limited şirket yararına 3.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş ve Dairemiz kararında sair temyiz itirazları reddedilmek sureti ile bu tutar bakımından davalılar yararına usulü müktesep hak oluşmasına rağmen 3.000 TL'yi aşar şekilde davacı şirket yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17935, Karar No: 2018/19247, Tarih: 26.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/17935 E.  ,  2018/19247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı karşı davalı ... Dursun vekili, tarafların boşanma dava tarihi itibariyle ... Şubesi .........sında 816,98 gr altın ve 5,95 gr gümüş bakiyeli hesaplarının bulunduğunu, davacının evlenmeden önce ......... Şubesinin 6788892 nolu hesabında 10.000 TL, ...... nolu hesabında 20.000 TL, ...... nolu hesabında 27.216 TL parasını ve düğünde kendisine takılan 7 adet ...(15 gr), 26 ... altın, 5 adet ... ve bu esnada elde edilen geliri davalıya verdiğini, davalının bununla .........sında altın ve gümüş hesabı açtırdığını, hesabın açıldığı dönemde yaklaşık 120.000 TL yatırım yapıldığını, davacının şirketi olduğunu, altın ve gümüşlerin bu şirketin kazanımları sonucu elde edildiğini açıklayarak, davacının kişisel malları olan 7 adet bilezik, 26 çeyrek altın,5 adet yarım altının, 1 adet cumhuriyet altınının aynen, olmadığı takdirde bedelinin ödenmesi, evlilik öncesi edindiği kişisel parası olan 57.216 TL nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesi, hesaptaki diğer miktarın edinilmiş mallara katılma rejimi doğrultusunda yarı bedelinin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, dava değerini 80.448 TL olarak göstermiştir.

Davalı-karşı davacı ..., .........sındaki altın hesabını 11.07.2012 tarihinde yasal yolla tahsil edip kapattığını; bu nedenle verilen tedbir kararına itiraz ettiğini, davacının kendi şahsi parasını ve ziynet eşyalarını kendisine verdiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, evlenmeden önce......... Şubesindeki şahsi hesabında bulunan parasını evlendikten sonra .........sındaki hesaba aktararak yatırım amacıyla altın hesabı açıldığını, hesaptaki 20.000 TL nin ev alacağı düşüncesi ile babası ...'dan kısa aralıklarla aldığı emanet para olup, hesaptaki 17.500 TL'nin ise babası ...'a ait 42 RP 035 plakalı aracın vekaletine istinaden davalı tarafından satılması sonucu emanet duran satış bedeli, dolayısı ile .........sındaki hesabın açıldığı tarihte mevcut olan 20-40 bin TL civarı paranın evlilik öncesi şahsi parası, yukarıda belirtilen

paraların da kişisel paraları olduğunu, ziynetlerle ilgili talep ve iddiaların doğru olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuş davacı-karşı davalıya ait ............ şirketinin evlilik tarhinden boşanma dava tarihine kadar faaliyetleri sebebi ile elde ettiği gelirin yarı oranında değerinin kendisine ödenmesini bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5000 TL nin karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

paraların da kişisel paraları olduğunu, ziynetlerle ilgili talep ve iddiaların doğru olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuş davacı-karşı davalıya ait ............ şirketinin evlilik tarhinden boşanma dava tarihine kadar faaliyetleri sebebi ile elde ettiği gelirin yarı oranında değerinin kendisine ödenmesini bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5000 TL nin karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne; davacı-karşı davalının banka hesaplarına yönelik talebi ile ilgili olarak evlilik birliği içinde hesaplarda biriken 52.885 TL üzerinde yarı oranında katılma alacağı olduğu, bu nedenle 26.442 TL alacağın davalıdan tahsiline, 7 adet 22 ayar bileziğin aynen iadesi, olmadığı takdirde 8.295 TL nin davalıdan tahsiline, 21 adet çeyrek altının aynen iadesi, olmadığı takdirde 3.003 TL nin davalıdan tahsiline, 2 adet yarım altın aynen iadesi, olmadığı takdirde 570 TL nin davalıdan tahsiline, 1 adet cumhuriyet altının aynen iadesi, olmadığı takdirde 571 TL nin davalıdan tahsiline; karşı davanın ise davaya konu şirketin 15.01.2007 tarihinde yani evlilik birliğinden önce kurulmuş olması sebebiyle reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içinde davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan şirkete yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı-karşı davacının banka hesapları ve ziynetlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar, 22.10.2011 tarihinde evlenmiş, 11.07.2012 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK mad.225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 Sayılı Yasa mad.10, TMK mad.202/1). Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı bulunduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (TMK mad.179).

Dava dilekçesinde davacı vekilinin talepleri ile ilgili olarak mahkemece davalının .........sında bulunan hesabı yönünden, 26.442 TL alacağa ayrıca ziynetlerle ilgili davanın da kabulüne karar verilmiş ise de, iddia da dikkate alınarak Banka hesabındaki para içerisinde ziynetlerin bozdurulması ile elde edilen paranın olup olmadığı hususunda tereddüte düşülmüştür. Dosyada birden fazla banka hesabı ve hesap hareketlerinin olduğu, ayrıca davacının ...... Bankasındaki hesabına ilişkin hesap hareketlerinin de bulunduğu, fakat bu hesaptan davalı erkeğin .........sındaki hesabına aktarılan para olup olmadığı, .........sındaki hesabın ilk açıldığı tarihten itibaren bu hesaba toplu para veya altın yatırılıp yatırılmadığı, yatırılmış ise bu miktarlar içinde ziynetlerin de bulunup bulunmadığı bakımından, hesapların ilk açıldığı tarihten itibaren tüm hesap hareketlerinin getirtilerek, konusunda uzman bankacı bilirkişi veya serbest muhasebeci mali müşavir bilirkişi aracılığı ile banka hesapları ve birbiriyle para aktarmaları yapılan EFT, havale ve altın alımları ile ilgili tüm hususlar değerlendirilmek sureti ile açıklığa kavuşturulması, sonrasında banka hesabındaki miktarın kişisel ve edinilmiş mal olabilecek kısımlarının tespit edilmesi, buna göre mükerrer tahsilatın da önlenmesi bakımından oluşacak duruma göre ziynetlerle ilgili ayrı hüküm kurulabileceğinin gözetilmesi gerekirken, yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın, incelenmesi uzmanlık gerektiren banka hesapları üzerinde mahkeme hakimi tarafından bizzat değerlendirme yapılarak hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Davalı erkeğin İş Bankası hesabı yönünden Mahkemece kişisel mal kabul edilen 21.100 TL'nin boşanma dava tarihi itibari ile 20.002 TL olduğu hesap hareketlerinden görülmekle, miktarda yapılan hata davalı lehine olup, aleyhe bozma yasağı gözetilerek bu

husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalı erkeğin babası adına kayıtlı olduğu ihtilafsız 42 RP 035 plakalı aracın 09.12.2011 tarihinde 17.950 TL bedelle satıldığı ve aynı tarihte davalının .........sındaki hesabına 17.000 TL yatırılması karşısında bu miktarın davalının babasına ait aracın satımından gelen kişisel mal olduğunun kabulü gerekirken, davalının hesabına aynı gün yatırılan 17.000 TL nin Mahkemece karar verilirken gözetilmemesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ : Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 Sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 26.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.