muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6565, Karar No: 2012/24461, Tarih: 12.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6565 E.  ,  2012/24461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM :- Sanık ...'ın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükümlülüğüne

-Her iki sanığın dere yatağına tecavüz suçundan beraatine;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre katılan vekili ve üst C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

1- Sanığın, kendi taşınmazının bitişiğinde yer alan iki ayrı mera parsellerine vaki tecavüzünün değişik tarihlerde olduğunun kanıtlanmaması karşısında, eyleminin tek suç oluşturduğu ve olayda TCK.nun 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı biçimde fazla ceza tayin edilmesi,

2- Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK.nun 231/6-b madde, fıkra ve bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum

ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, yazılı biçimde yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15452, Karar No: 2015/20461, Tarih: 21.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/15452 E.  ,  2015/20461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MADDİ HATA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2015/15452

Karar No : 2015/20461

Tebliğname No : KD - 2015/380227

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanıklar Ö.. A..,S.. Y.. ve İ.. Y.. hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Çubuk Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.07.2013 tarih 2012/269 esas ve 2013/468 karar sayılı ilamın sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 12.10.2015 tarih ve 2014/30261-2015/15207 sayılı ilamı ile sanıklar Ö.. ve S..bakımından düzeltilerek onanmasına ve sanık İ.. hakkında ise bozulmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.12.2015 tarih ve 2015/380227 sayılı yazısı ile mala zarar verme suçu yönünden karar verilmediği belirtilerek karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2015 tarih ve 2015/380227 sayılı karar düzeltme istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 12.10.2015 tarih ve 2014/30261-2015/15207 sayılı kararında sehven "ve mala zarar verme" ibaresinin yazılmadığının anlaşılması ile hükmün kaldırılarak yapılan incelemede;

I-Sanıklar Ö.. A.. ve S.. Y.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık S.. Y..'ın tekerrüre esas alınan ilamının infaz edildiği tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçmiş olması nedeniyle TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ö.. A.. ve S.. Y..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından sanık S.. bakımından TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili fıkra çıkarılmak ve sanıklar bakımından da “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ” ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık İ.. Y.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Sanığın savunmasında atılı suçlamayı kabul etmediği dosyada suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin, sanıklar Ö.. ve S..'ın atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarından başka; hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. Y..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4176, Karar No: 2017/2796, Tarih: 10.07.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/4176 E.  ,  2017/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/102, Karar No: 2013/2464, Tarih: 26.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/102 E.  ,  2013/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, tasarlayarak öldürmeye yardım, tasarlayarak öldürmeye azmettirme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, kamu malına zarar verme.

HÜKÜM : 1) Sanık ...'in tasarlayarak öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve kamu malına zarar vermek suçları sabit görülmediğinden CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince bu suçlardan ayrı ayrı beraatine.

2) Sanık ...'in, tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçu sabit görülmediğinden CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine.

3) Sanık ... ...'ın, tasarlayarak öldürmeye yardım suçu sabit görülmediğinden CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...'i tasarlayarak öldürmeye azmettirme, sanık ... hakkında maktul ...'i tasarlayarak öldürme ve mala zarar verme, sanık ... hakkında maktul ...'i tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarından açılan kamu davalarında elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan, katılan ... vekilinin sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15224, Karar No: 2013/16275, Tarih: 19.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15224 E.  ,  2013/16275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Valiliği aralarındaki alacak davasına dair .... Mahkemesinden verilen 20.12.2012 günlü ve ....sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 25.06.2013 günlü ve .....sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ....mülkiyetinde olan dava konusu .... 24.12.2003 tarihinde yanması nedeniyle davacının kiracı olarak bulunduğu işyerinin tamamen yandığını belirterek zarar bedeli (fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla) 68.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, yangın olayının çarşı binasında kiracı olan dava dışı ...'nin dükkanından kaynaklandığını, üçüncü kişinin eylemi nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, elektrik tesisatı ve yangın söndürme cihazlarının kullanıma hazır hale getirildiğini beyan etmiş, zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davalının %80 kusuru oranına göre 48.000 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından davalı....mülkiyetinde olan ... binasında davacının dükkanı davalıdan kiraladığı, çarşıda kiracı bulunan dava dışı ...'nin dükkanında çalışan işçisi ...'ın elektriklerin kesilmesi nedeniyle çalıştırdığı küçük jeneratörden sızan benzinin alev alması sonucu yangının meydana geldiği, işhanında kiracı bulunan diğer esnafın dükkan önüne yanıcı madde koymaları sonucu yangının hızla büyüyerek bütün binanın yanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Davacının ve diğer dükkan sahiplerinin müşteki olduğu .... sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı .... dava dışı esnafın ...., yangını çıkaran ... ve ...'nin %10'ar kusurlu oldukları açıklanmış, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davalı idarenin %20 kusurlu olduğu, davacının zararının 68.000 TL olduğu belirtilmiştir.

.../...

-2-

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

-2-

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idarenin malik ve işletmeci olduğu taşınmazda, günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ve yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatının bulunmaması nedeniyle genelde yanıcı maddelerin satıldığı dükkanların elektriklerin sık sık kesilmesi sırasında iç mekanda benzinle çalışan küçük jeneratör kullanılması ile 66-67 nolu dükkanda kiracı olan ...'nin işçisi ...'ın benzinle çalışan jeneratörü çalıştırmak istediği anda sızan benzinin alev alarak yanması sonucu oluşan zarardan 6098 sayılı TBK.nun 69.(818 sayılı BK.nun 58.) maddesi gereğince kusursuz sorumluluğu bulunmaktadır.

Ayrıca, 6098 sayılı TBK.nun 61. ve 62.(818 sayılı BK.nun 50 ve 51.) maddelerine göre bina maliki ve yöneticisi olan davalı idarenin müteselsil sorumluluk ilkesi gereği ileride diğer sorumlulara rücu etmek kaydıyla zararın tamamından sorumlu olması gerekir.

Ancak, yangının meydana gelmesinde davacının da aralarında bulunduğu esnafın kusurlu olduğu anlaşıldığına göre davalı idarenin müteselsilen sorumlu olduğu miktardan esnafın kusurlu olduğu oranda indirim yapılması gerekir.

Bu durumda, mahkemece; bilirkişiden ek rapor alınarak davacının da arasında bulunduğu esnafın kusur oranı belirlendikten sonra davacının da kusurlu olduğu anlaşılırsa zarar bedelinin tamamından bu miktar indirim yapılmak suretiyle geri kalan miktara karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sadece davalı idarenin %80 kusuru oranında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, mahkeme kararının açıklanan bu gerekçeler ile bozulması gerekirken zuhulen onandığı anlaşılmakla, davalı tarafın bu yöne ilişkin maddi hatanın düzeltilmesi isteminin kabulü ile karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin, 25.06.2013 gün, ....ayılı onama kararının kaldırılarak .... Hukuk Mahkemesinin 20.12.2012 gün ve .... sayılı kararının yukarıda açıklanan sebeplerle binaen BOZULMASINA ve

peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5829, Karar No: 2017/6145, Tarih: 28.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/5829 E.  ,  2017/6145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında kim tarafından imzalandığı belli olmayan "Baykan İnşaat" kaşesi üzerindeki imzalı sözleşmeyi müştekiye getirip imzalatmak suretiyle üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında, dosya kapsamında suça konu sözleşme üzerindeki yazı ve imzaların müştekiye ya da tanık ... e ait olup olmadığı ve sözleşme üzerindeki ...’ yazılı kaşenin gerçek olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesinin yapılmadığı anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespiti açısından, müşteki ... ve tanık ...'e ait suç tarihi öncesine ait tatbike medar imza ve yazı örneklerini içerir belge asılları da bulundukları yerlerden getirtilerek, huzurda alınacak el yazısı ve imza örnekleri ile birlikte suça konu belge üzerindeki tüm yazı, rakam ve imzaların aidiyeti ve kaşe yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, müştekinin ayrıntılı şekilde ifadesi alınarak kendisine; suça konu sözleşmedeki ... isminin üzerini çizip...ismini kendisinin yazıp yazmadığının, sanığın suça konu sözleşmeyi kendisine nerede ve nasıl doldurtarak imzalattığının, bu hususlara ilişkin tanığının olup olmadığının sorulması, varsa sanık tarafından bildirilen tanıkların da dinlenilmesi, sanığın suç tarihinde şirketi devretmiş olduğuna dair belgelerin ticaret sicilinden ve ilgili kurumlardan istenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7041, Karar No: 2023/6355, Tarih: 01.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/7041 E.  ,  2023/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/341 Esas, 2018/752 Karar

HÜKÜM : Dava ret

Taraflar arasındaki şirket ortaklığından ayrılma ve ayrılma akçesi istemli davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... ile davalı şirkette %50’şer hisseye sahip olduğunu, şirketi tek başına müdür olarak temsil yetkisi bulunan davalı ortağın şirket faaliyelerini müvekkiline danışmadan yürüttüğünü, şirket karar defteri incelendiğinde bu durumun ortaya çıkacağını, şirketin gelir gider dengesini doğru yönetemediğini, şirketin kredi limitinin tamamını kullandığını, şirketin faaliyetlerinden elde edilecek gelirin ne zaman şirket hesaplarına gireceği, miktarı ve bu gelirler ile hangi ödemelerin ne zaman yapılacağının belirsiz olduğunu, müvekkilinin şirkete borç para verdiğini ama henüz iade edilmediğini, davalı şirketin en önemli gelir kaynağı olan sözleşmenin fesih edildiğini, bu iş sebebiyle davalı şirketin tedarikçilere ve çalışana borcu olduğunu ileri sürerek, davacının şirket ortaklığından ayrılmasına izin verilmesini, davalı ortağın müdürlük yetkisinin kaldırılmasını, müvekkilinin ayrılma akçesinin hesaplanarak davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; şirket ortağı yönünden husumet itirazında bulunarak, davacının ortak olmak için imzaladığı protokol gereğince ödemesi gereken meblağları ödemediğini, şirketteki tüm önemli iş ve işlemler davacının bilgisi ve onayı ile gerçekleştiğini, şirketin defter ve kayıtlarına göre davacının bir alacağının bulunmadığını, davacının iyi niyetli ve dürüst davranmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 28.01.2016 tarih, 2014/515 E. ve 2016/48 K. sayılı kararı ile davacının davalı şirkete 10.01.2013 tarihinde ortak olduğu, davacının ortak olduğu tarihten önce davacı ve davalı ortak arasında akdedilen 25.07.2012 tarihli sözleşmenin 3 üncü maddesinde davalı şirkette tüm kararların ortak karar alınarak uygulanacağının kararlaştırıldığını, davalı şirketin yönetimine ilişkin alınan kararların davacı ve davalı tarafından alındığı, davalı şirketin 2012 yılında 66.463,87 TL kâr ettiği, davacının şirkete ortak olduğu davalının müdür olarak atandığı 2013 yılında ise davalı şirketin 1.501.977,86 TL zarar ettiği, her iki ortağın da şirketten alacaklı olduğu, davacının şirketten ayrılacağını ve kefaletlerine son verdiğini çeşitli bankalara bildirdiği, bu nedenle şiketin piyasadaki itibarının ve kredibilitesinin sarsıldığı, davalı şirketin içinde bulunduğu mali sıkıntıda davacının da kusuru olduğundan davacının ortak olduktan yaklaşık 3,5 ay sonra ortaklıktan çıkma talebinin haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 27.11.2017 tarih, 2016/4458 E. ve 2017/6612 K. sayılı ilamında, mahkemece verilen karar tarihinden sonra Uyap ortamında gönderilen 17.05.2017 tarihli davacı vekilinin beyan dilekçesi ve eklerinde davacıya ait hisselerin tamamının davalı ...'a devredildiği anlaşıldığı, bu durumda anılan hususun davacının aktif dava ehliyetine etkisinin değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih, esas ve karar sayısı belirtilen kararı ile davacının hisselerini 10.04.2017 tarihli Limited Şirket Pay Devri Sözleşmesi ile davalı ...'a devrettiği, bu sözleşme ve hisse devri kararının 18.4.2017 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlandığı davacının hisselerini davalı ...'a devrettiği, bu nedenle davacının aktif husumet ehliyeti kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın konusuz kaldığından, aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilemeyeceğini, yargıla giderleri ile vekalet ücretinin davacı aleyhine kurulmaması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesi ve ayrılma akçesinin davalı şirketten tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddesi.

3. Değerlendirme