muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1473, Karar No: 2014/835, Tarih: 05.11.2014

O halde somut uyuşmazlığın özelliğine göre, (4) numaralı kararın iptali halinde (5) numaralı kararın, her iki karar arasındaki sıkı bağ nedeniyle uygulanma imkanı kalmayacağından, bu nedenle iptaline karar verilmesi gerekmektedir.

Direnme kararı, açıklanan bu değişik gerekçeyle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun'un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, birleşen dava yönünden ilk görüşmede, asıl dava yönünden 05.11.2014 gününde yapılan ikinci görüşmede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1979, Karar No: 2015/3001, Tarih: 29.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1979 E.  ,  2015/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Ticaret Limited Şirketinin yetkilisi olan sanığın, ... İli ... İlçesinde bulunan tatil amaçlı tesislerde tatil yapılması amacıyla katılan ile 27.11.2009 tarihli sözleşme yaparak karşılığında 6.000 TL para almasına rağmen; söz konusu tatil imkanının katılana sağlamadığı gibi devre tatil sözleşmesine konu tesisisin de henüz inşaat aşamasında olduğu, en başından beri dolandırma kastıyla hareket eden sanığın, üzerine atılı olan dolandırıcılık suçunu bu şekilde işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 158/1.h, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 100 gün adli para cezası karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 158/1.h maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52/2 maddeleri gereğince, verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ifadelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3623, Karar No: 2022/9278, Tarih: 29.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/3623 E.  ,  2022/9278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, katılanın, ... Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü . Yüzme Havuzu'nun çocuk havuzunda bulunduğu sırada ayağının kırık tahliye mazgalı nedeniyle kesilerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, ... Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü bünyesinde kamu görevlisi olarak çalışan havuz sorumlusu sanığın görevi sırasında gerçekleşen taksirle yaralama olayında eylemin 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma iznine tabi olduğu anlaşılarak, ilgili merciden soruşturma izni istenmesi ile davanın bu süreçte durmasına karar verilmesi üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 24/09/2021 tarihli yazı ile sanık ... hakkında 4483 sayılı Kanun kapsamında soruşturma izni verilmesi isteminde bulunulduğu, ... Valiliği İl İdare Kurulu Müdürlüğünün 16/11/2021 tarih ve 14 sayılı kararıyla ön inceleme dosyasındaki mevcut bilgi ve belgeler ile alınan ifadeler ışığında isnat edilen suçun ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi ile sanık hakkında soruşturma izni verilmemesine karar verildiği, kararın 4483 Sayılı Yasa'nın yasanın 9. maddesi uyarınca ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğe çıkarıldığı, karara itiraz edilmediği, bu itibarla ilgili soruşturma izni verilmemesi kararının kesinleştiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin eksik araştırmaya, sanığın kusurlu olduğuna ile sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/346, Karar No: 2014/1986, Tarih: 17.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/346 E.  ,  2014/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Antalya İli, Kumluca İlçesi, Adrasan Beldesinde Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 25. maddesine göre yapılan kadastro çalışmasında, 725 ada 15 sayılı parsel 2992,06 m² yüzölçümüyle (eski 234 parsel 3063 m²) ..., .... ve Ümmühan Çetiner adına tesbit edilmiş ve 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yenileme çalışmalarına ilişkin ilân cetveli, 25/02/2012 - 26/03/2012 tarihleri arasında ilân edilmiştir.

Davacı ..., 26.03.2012 tarihli dilekçesiyle çekişmeli taşınmazın orman ile sınırını yol ve dere belirlemesine rağmen, bu sınıra uyulmadığını ileri sürerek, zemindeki sınırlara uyularak işlemin düzeltilmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece; yenilemenin usûlüne uygun yapıldığı gerekçesi ile davanın reddine, taşınmazın tesbit gibi tesciline kara verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...'e yükletilmesine 17/02/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22661, Karar No: 2015/55, Tarih: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/22661 E.  ,  2015/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi ve ...Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davacı arsa sahibinin tacir olmadığı davalı yüklenici tacir ise de davanın ticari dava olarak nitelendirilmesi için her iki tarafında tacir olması ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmesinden kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davaya konu faturaların davalı şirketin ticari faaliyeti kapsamında olduğunu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Davanın temelinde taraflar arasında düzenlenen inşaat yapım sözleşmesi bulunmakta olup, davanın mutlak ticari nitelikteki davalardan olmadığı, davacının tacir niteliği bulunmadığı gibi uyuşmazlığın her iki tarafın ticari

işletmesiyle ilgili olmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5676, Karar No: 2017/339, Tarih: 18.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/5676 E.  ,  2017/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP sisteminde yapılan incelemede, sanık ...'nın eski hale getirme ve infazın durdurulması talepleri ile ilgili yerel mahkemece verilen ek karar bulunduğu ancak dosyada söz konusu temyiz dilekçesinin ve ek kararın yer almadığı anlaşılmakla Şanlıurfa 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.09.2015 gün 2011/877 Esas 2013/934 Karar sayılı ek kararına konu sanık ...'ya ait eski hale getirme ve infazın durdurulaması taleplerini içeren temyiz dilekçesinin eklenerek iadesi ve bu dilekçeyle ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15276, Karar No: 2013/15403, Tarih: 07.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/15276 E.  ,  2013/15403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞARKIŞLA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, miras bırakan babaannesi Hkızı S Ç'a ait 29, 195, 204, 354, 169, 87, 448 ve 26 parsel sayılı taşınmazların sicil kaydında murisin soyadının yanlışlıkla Korkmaz olarak yazılı olduğunu, öte yandan 195 parsel sayılı taşınmazda H kızı yerine H oğlu ibaresinin yeraldığını  ileri  sürüp, anılan kayıtların  nüfus kaydına uygun olarak  düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının iddiaların sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir. 2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin  hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; yargılama sırasında dinlenen tanıklar B.B.le H.. P.kayıt maliki Senem'in kızlık soyadının K..olduğunu beyan ettikleri halde, miras bırakanın evlenmeden önceki aile nüfus kayıt tablosu getirtilip kızlık soyadının K.olup olmadığının denetlenmediği, çekişmeye konu 169, 195, 204 ve 354 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitleri sırasında revizyon gören tapu kayıtlarının getirtilip değerlendirilmediği, öte yandan kadastro tespit bilirkişilerinin yaşayıp yaşamadıkları araştırılarak olaya ilişkin bilgilerine başvurulmadığı  görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak çekişme konusu taşınmazların maliki S. K.'ın davacının miras bırakanı S. Ç.olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak çekişme konusu taşınmazların maliki S. K.'ın davacının miras bırakanı S. Ç.olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/941, Karar No: 2007/1075, Tarih: 03.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/941 E.  ,  2007/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair İstanbul 11. İcra Mahkemesinin 10.05.2006 tarihli ve 2005/ 2533 esas ve 2006/2463 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 4.7.2006 tarihli ve 2006/842 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13.2.2007 gün ve 6979 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 5.3.2007 gün ve K.Y.B.2007/31402 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, İstanbul 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

./..

2007/941-1075 SH.2

./..

2007/941-1075 SH.2

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu’nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

./..

2007/941-1075 SH.3