muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6057, Karar No: 2021/4452, Tarih: 27.05.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/6057 E.  ,  2021/4452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 26.03.2018 tarihli ve 2018/2647 Esas, 2018/9975 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekilinin karar düzeltme talebi Dairemizin 19.02.2019 tarihli ve 2018/12917 Esas, 2019/1652 Karar sayılı ilamıyla reddedilmiş, Mahkemece bozma ilamına karşı direnilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, 225 parsel sayılı taşınmaz Hazine adına kayıtlı iken 05.03.2009 tarihli ve 3756 yevmiye ile davacı kurum adına tescil edildiğini, kurum adına tescil edilen dava konusu arsa ile ilgili olarak mahalinde yapılan incelemede İstanbul Emniyet Müdürlüğünün, araçların benzin ihtiyacını temin etmek için benzin istasyonu olarak faaliyet verdiğinin tespit edildiğini, 01.12.2010-30.03.2011 dönemi itibari ile bu alan için aylık 6.073,76 TL ecrimisil bedelinin tespit edildiğini, davalıdan davacı müvekkil kuruma ödeme yapılması için talepte bulunulmasına rağmen bu zamana kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını, 05.03.2009-05.03.2010 dönemi ecrimisil alacağının tahsili amacıyla Fatih 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/363 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davanın halen derdest olduğunu açıklayarak, 05.03.2010-30.11.2010 dönemi için toplam 53.652,08 ecrimisil bedelinin işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı İçişleri Bakanlığı vekili; öncelikle görev itirazında bulunmuş, iyiniyetli olduklarını ve de istenen bedelin fahiş olduğunu, her bir ay başından itibaren de faiz istenemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.03.2018 tarihli ve 2018/2647 Esas, 2018/9975 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş; davacı vekilinin karar düzeltme talebi Dairemizin 19.02.2019 tarihli ve 2018/12917 Esas, 2019/1652 Karar sayılı ilamıyla reddedilmiş, Mahkemece bozma ilamına karşı direnilmiştir. Direnme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, Dairemizce: “ Taraflar 3533 sayılı Yasa’nın 1. maddesinde belirtilen kurumlardan olup, aralarındaki uyuşmazlığın 3533 sayılı Zorunlu Tahkim Yasası’nın 4. maddesi uyarınca o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenmesi gerekir. Mahkemece bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kısmen kabulü ile 53.000 TL haksız işgal tazminatının tahakkuk eden aylar için takip eden ayın başlangıcından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle Yerel Mahkeme kararının bozulduğu; mahkemece: "…davacı SGK'nin 20.05.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 5502 sayılı Kanun’un 1. maddesinde idari ve mali açıdan özerk, özel kanunda hüküm bulunmayan hallerde özel hukuk hükümlerine tabi kurum olduğu açıklandıktan sonra, mali hükümlerin düzenlendiği, 33. maddesinde ise, kurumun merkezi yönetim bütçesinden başka gelirlerinin de bulunduğu açıklanmıştır. Bu durumda davacı SGK Başkanlığı, genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri ile 3533 sayılı Kanun kapsamında olmadığı, mecburi tahkim usulünün uygulanamayacağı …” gerekçesiyle kararda direnildiği sabit olmakla, mahkemece verilen direnme hükmünün yerinde bulunduğu anlaşıldığından, dosya esasının incelenmesine geçildi :

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre tarafların yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2021/13281, Karar No: 2023/2535, Tarih: 20.03.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/13281 E.  ,  2023/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/168 E., 2015/262 K.

KATILANLAR : Orman İdaresi, ...

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî düzeltilerek onama, kısmî onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ve 2014/168 Esas, 2015/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91 ... maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca hapis cezasından çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına; 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 51 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca

1 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine; 6831 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 51 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, işgal ve faydalanma ile taksirle orman yangınına neden olma suçlarından verilen cezaların ertelenmesine bir itirazının olmadığına ancak ağaç kesme suçunu işlemediğine ve cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.06.07.2013 tarihli suç tutanağına göre, ...'nun orman alanında açma yapan Arif ... ve ...'ın yaktığı ateşin kendi arazisine sıçradığına dair ihbarı üzerine yapılan incelemede, fındık bahçesi bitişiğinde bulunan orman alanında ağaç kesilip açma yapıldığı, ağaçların bir kısmının yakılarak imha edildiği, bir kısmının sahada dağınık halde bulunduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.06.07.2013 tarihli suç tutanağına göre, ...'nun orman alanında açma yapan Arif ... ve ...'ın yaktığı ateşin kendi arazisine sıçradığına dair ihbarı üzerine yapılan incelemede, fındık bahçesi bitişiğinde bulunan orman alanında ağaç kesilip açma yapıldığı, ağaçların bir kısmının yakılarak imha edildiği, bir kısmının sahada dağınık halde bulunduğu tespit edilmiştir.

2.06.07.2013 tarihli olay yeri tespit tutanağında, baraka bulunan alanın belirli yerlerinde 1-2 yıl önce kesilmiş ağaçlar olduğunun, iki farklı zamanda ... yakılarak tarla açılmaya ve fındık dikilmeye çalışıldığının, tahmini iki hafta önce yakılmış 50 m2 lik alan bulunduğunun, alanda fındık dikili olduğunun, yanan yerin yan tarafında ...'ya ait fındık ağaçlarının alevler nedeniyle sarardığının tespit edildiği, açma yapan kişinin ... olduğunun beyan edildiği, söz konusu alanda ... tarafından baraka yapıldığının görüldüğü, arazi içinde 1 yıl önce kesilmiş ağaçların olduğuna dair tespitlere yer verildiği anlaşılmıştır.

3.Sanık savunmasında tapusuz fındık bahçesi satın aldığını, ağaç kesmediğini, açma yapmadığını, yangın ile ilgisinin olmadığını, yangın çıkan yer ile bahçesi arasında 150 metre mesafe olduğunu, olay tarihinde suça konu yerde ikamet etmediğini beyan ederek suçlamayı reddetmiştir.

4.Orman kadastro tutanakları ve kadastro haritası dosyada mevcuttur.

5.06.07.2013 tarihli tutanakta Mehmet ...'nun köyde ikamet etmediği tespit edilmiştir.

6.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda dava konusu yerin orman kadastro haritasına göre orman sayılan yerde olduğu, alanda kestane ve gürgen ağaçları ile fındık ocaklarının tespit edildiği, motorlu testere ile yakacak ve yapacak nitelikte ağaçların dikiliden kesildiği belirtilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda suça konu yerin orman vasıflı parsel sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir. Ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda dava konusu alanda 3-5 yaşlarında fındık ocakları olduğu ve muhtelif orman ağaçları bulunduğu tespitine yer verilmiştir.

7.Tanıklar ..., ..., ..., Mehmet ..., ..., ..., ..., Ergül ..., katılan ... ve tutanak tanıklarının beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz isteminin münhasıran ağaç kesme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu

belirlenerek yapılan incelemede;

1."Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kullanımındaki açma yapılan ve fındık bahçesi olarak kullanılan orman alanında motorlu testere ile dikiliden kesilmiş yapacak ve yakacak nitelikte orman ağaçlarının tespit edilmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1."Olay ve Olgular" başlığı altında ayrıntılarına yer verilen delillere ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kullanımındaki açma yapılan ve fındık bahçesi olarak kullanılan orman alanında motorlu testere ile dikiliden kesilmiş yapacak ve yakacak nitelikte orman ağaçlarının tespit edilmesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca adlî para cezasına çevrilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ve 2014/168 Esas, 2015/262 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34397, Karar No: 2016/16739, Tarih: 27.09.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/34397 E.  ,  2016/16739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

2...

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 2009 yılından beri asıl işveren İ.....'ye bağlı olan çeşitli iş yerlerinde çalıştığını, en son ise....i'ne bağlı olarak çalıştığını, çalışırken haksız ve geçersiz olarak iş akdine son verildiğini iddia ederek, işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının işe iade talebinin reddini savunmuşlardır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş yerindeki kıdeminin 6 aydan az olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı vekili, davacının 2009 yılından beri asıl işveren ....İ'ye bağlı olan çeşitli iş yerlerinde çalıştığını, en son ise ....ne bağlı olarak çalıştığını, çalışırken haksız ve geçersiz olarak iş akdine son verildiğini iddia etmiştir. Mahkemece davacının 04.06.2012 tarihinde yeniden işe başladığı ve bu tarihten fesih tarihine kadar 6 aylık sürenin tamamlanmadığı kabul edilmiş ise de; davacıya ait sgk hizmet cetveli incelemesinde; çok sayıda işe giriş- çıkış işlemi gerçekleştirildiği, davalı ........ ile dava ihbar olunan ...... sgk iş yeri tescil kayıtlarından, sgk iş yeri sıra numaralarının aynı olduğu, adreslerinin ve faaliyet alanlarının aynı olduğu anlaşılmaktadır. Bunun yanı sıra davalı belediyenin ihbar olunan Gap şirketinden hizmet alımı yaptığı da belediye kayıtlarından tespit edilmiştir. Açıklanan nedenlerle, mahkemece davalı Kaygısız şirketi, ihbar olunan Gap şirketi ve davalı belediye arasındaki hukuki ilişki belediye, SGK iş

yeri ve şirketlere ait ticaret sicil kayıtlarından getirtilecek belgeler ile ortaya konularak ve hizmet süresinin tayini açısından askıda kalan sürelerin de 6 aylık kıdem şartı açısından sayılacağı hususu, raporlu olduğu süre de gözetilerek davacının davalı iş yerindeki kıdeminin 6 aylık yasal süreyi tamamlayıp tamamlamadığının tespiti ile sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2334, Karar No: 2012/4160, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2334 E.  ,  2012/4160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3185, Karar No: 2011/10176, Tarih: 08.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3185 E.  ,  2011/10176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/272, Karar No: 2020/397, Tarih: 16.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/272 E.  ,  2020/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "ihalenin feshi" talebinden dolayı yapılan inceleme sonunda; Kırşehir İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin 23.12.2015 tarihli ve 2015/119E. - 2015/160 K. sayılı kararın incelenmesi borçlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 31.03.2016 tarihli ve 2016/2511 E., 2016/9573K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan inceleme sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme hükmü borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkemece, kısa kararda:

“…Mahkememizce direnme kararı verilerek davanın REDDİNE ,…” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda:

“…1-Davanın REDDİNE

2-İhale bedelleri toplamı olan 103.210,00 TL üzerinden %10'u olan 10321.00 TL nin cezanın davacıdan alınarak HAZİNEYE GELİR KAYDINA ,…” şeklinde hüküm kurularak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nın 294. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kararın tefhimi her hâlde aynı Kanunun 297. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.

Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak Yargıtay yoluna başvurulması ve kararın bozulması hâlinde düzeltilebilir. Bu aykırılık kamu düzenine ilişkin olup diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma sebebi yapılması ise, 10.04.1992 tarihli ve 1991/7-4 K. sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı gereğidir.

Bu nedenle mahkemece yapılacak iş, tefhim edilen kısa karara uygun gerekçeli karar ve buna uygun hüküm oluşturmak olup, buna aykırı direnme kararı usul yönünden bozulmalıdır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 429. maddesi gereğince usulden BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'na 5311 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen "geçici madde 7" atfıyla uygulanmakta olan aynı Kanun'un 366/III. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/516, Karar No: 2023/8654, Tarih: 12.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/516 E.  ,  2023/8654 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 31.03.2015 tarihli ve 2015/28523 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, .05.10.2015 tarihli ve 2015/31056 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli ve2015/820 Esas, 2015/828 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Olay tarihinde saat 14:20 sıralarında durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın elinde bulunan maddeyi yere attığının görüldüğü ve yere atılan maddenin suça konu esrar ve MDMA etken maddesini içeren 2 adet tablet” olduğunun tutanağa bağlanması ve sanığın inkâra yönelik savunması karşısında;