muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13682, Karar No: 2010/14567, Tarih: 23.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13682 E.  ,  2010/14567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 23.08.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda babaannesinin isminin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Kızılcahamam ilçesi ..... köyü 198 ve 201 parsellerde murisi ... kızı .....'in soyadının .... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilerek Kızılcahamam ilçesi, .... Köyü, 198 ve 201 parsellerde kayıtlı muris Şakir kızı Alime Toker'in soyisminin iptali ile .... kızı.....olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece yapılan nüfus araştırmasında başka bir vatandaşlık numarası olan aynı köyden ... kızı .... kaydına rastlanmamıştır.

İsim düzeltme davalarında mülkiyet şekline sebebiyet verilmemelidir.

Mahkemece yapılacak iş, nüfusta kayıtlı, baba adı farklı......'in sağ ise kendisini, ölü ise mirasçılarını dinlemek, gerekli ise taşınmaz başında keşif yapılarak taşınmaz davacı murisinin ise davayı kabul etmek, değilse reddetmek olmalıdır.

SONUÇ: Davacının temyiz isteğinin yukarıdaki nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19557, Karar No: 2011/19032, Tarih: 21.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/19557 E.  ,  2011/19032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Orhangazi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :20.05.2010
Yargıtay — Esas No: 2017/11179, Karar No: 2018/4769, Tarih: 26.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11179 E.  ,  2018/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

BİRLEŞEN KONYA 1. İŞ MAHKEMESİNİN 2014/408 E- 2014/563 K. SAYILI DOSYASI

AVUKAT ...

DAVALILAR : 1-... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

2-... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız nedenle işverence feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını, birleşen davada ise davanın reddini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin davalı şirket yetkilisi tarafından feshedilmediğini bizatihi davacı tarafından işyerini terk/istifa etmek suretiyle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, birleşen dava ile Türkiye İş Kurumu tarafından davacı ...'in kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı yönündeki tespitinin açıkça kanun hükümlerine aykırı olduğunu iddia ederek 28.05.2014 tarih, 24063210 - 667 - 6359 sayılı kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya davalısı Türkiye İş Kurumu vekili, davalı Kurumca tutulan tutanağın usul ve yasaya uygun olduğunu beyan ederek birleşen davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı-birleşen dosya davacısı Talipsan Deri Konfeksiyon Gıda ve Hediyelik Eşya Ltd. Şti. vekili ile birleşen dosya davalısı Türkiye İş Kurumu vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, Türkiye İş Kurumunun tüm, Talipsan Deri Konfeksiyon Gıda ve Hediyelik Eşya Ltd. Şti. nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yaptığını ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı fazla çalışmasına ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 6 saat fazla mesai yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı tespit edilmiş ve 2013 yılı 9. ay ile 2014 yılı 3. ay arası banka kaydının olduğu ve bu aylar arası bordrolarda fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretleri tahakkukları bulunduğundan bu aylar dışlanarak hesaplama yapılmıştır. Ancak dosya içerisinde 2013 yılı 1. aydan itibaren banka kayıtlarının olduğu ve davalı tarafça temyiz dilekçesi ekinde 2012 yılına ait banka kayıtlarının dosyaya ibraz edildiği görüldüğünden dosya içerisinde yer alan tüm banka kayıtları ile bordrolar karşılaştırılmak sureti ile hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece, imzalı bordrolarda fazla çalışma tahakkuku olan dönemler dışlanmalı, bordroda tahakkuk olan ancak bordronun imzasız olması halinde ise tahakkuk ettirilen tutarlarının ödendiğinin anlaşılması halinde, ödenen miktarlar hesaplanan tutardan mahsup edilmeli, ücret bordrosu bulunmayan ve bordro olmasına rağmen fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil tahakkuku olmayan dönemler bakımından davacının davalı işyerinde haftalık 6 saat fazla çalışma yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı gerekçeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

N.E.
Yargıtay — Esas No: 2013/19863, Karar No: 2014/9707, Tarih: 15.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19863 E.  ,  2014/9707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanlar Selahattin, Cemile ve Serdal vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 10.05.2011 tarihli beraat hükümlerine yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 18.05.2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16289, Karar No: 2014/17945, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16289 E.  ,  2014/17945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kavak Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2010/3-2013/41

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete irtifak bedeli karşılığında orman arazisi tahsis edildiğini, ancak davalının irtifak bedelini ödemediğini ileri sürerek toplam 18.402,97 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 17.119.01 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, temyize konu hükmün gerekçe kısmında, davacı vekili olduğunu bildiren avukat Ö. A. D. vekaletnamesi sunmaması ya da davacıyı temsil ettiğine dair

belge ibraz etmemesi nedeniyle, davacı vekili adına vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına dair karar verildiği belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında 4 numaralı bentte 2.054,30 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmuştur. Hüküm ile gerekçe arasında bu şekilde bir farklılığın yaratılması, az yukarıda açıklanan HMK 297/2 maddesine, kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere taleplerin herbiri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde yeniden bir karar verilmesi için eksik olarak kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23252, Karar No: 2018/4336, Tarih: 11.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/23252 E.  ,  2018/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8359, Karar No: 2012/15484, Tarih: 30.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/8359 E.  ,  2012/15484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2009/185819

MAHKEMESİ :Küçükçekmece(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :2007/341 Esas, 2007/750

SUÇ :1072 sayılı kanuna aykırılık

Kumar oynanması için yer temin etmek suçundan sanık K.. T..'un, 1072 sayılı Rulet, Tilt, Langırt ve Benzeri Oyun Alet ve Makinaları Hakkında Kanunun 2. maddesi uyarınca 1 ay hapis ve 450 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/1-a maddesi gereğince hapis cezasının günlüğü 20 yeni Türk lirası üzerinden 600 yeni Türk lirası adli para cezasına çevrilmesine dair Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.09.2007 tarihli ve 2007/341 Esas, 2007/750 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21.07.2009 gün ve 2009/8282/4747 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yüksek 7.Ceza Dairesinin 22.12.2011 gün ve 2009/15118 Esas 2011/27300 Karar sayılı görevsizlik kararıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Mezkür ihbarnamede;

Tüm dosya kapsamına göre;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 228/1.maddesindeki, "Kumar oynanması için yer ve imkan sağlayan kişi, bir yıla kadar hapis ve adli para cezası ile cezalandırılır.",

49/1. maddesindeki, "Süreli hapis cezası, kanunda aksi belirtilmeyen hallerde bir aydan az, yirmi yıldan fazla olamaz.",

52. maddesindeki, "(1) Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adli para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.",

1072 sayılı Rulet, Tilt, Langırt ve Benzeri Oyun Alet ve Makinaları Hakkında Kanunun suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 2. maddesindeki, "Bu kanuna aykırı hareket edenler bir yıldan aşağı olmamak üzere hapis ve 1.000 liradan 5.000 liraya kadar adli para cezasına mahkum edilirler. Tekerrürü halinde cezalar bir misli artırılır.",

Hükümleri birlikte değerlendirildiğinde,

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 228/1. maddesinde öngörülen para cezası miktarının aynı Kanunun 52.maddesi uyarınca gün para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde para cezası olarak belirlenmek suretiyle sanığın aleyhine fazla ceza tayin olunmasında,

Hükümleri birlikte değerlendirildiğinde,

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 228/1. maddesinde öngörülen para cezası miktarının aynı Kanunun 52.maddesi uyarınca gün para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde para cezası olarak belirlenmek suretiyle sanığın aleyhine fazla ceza tayin olunmasında,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 228/1.maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmasına rağmen, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmeksizin sanığın 1072 sayılı kanunun 2.maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesinde,

3-1072 sayılı Kanunun suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 2. maddesinde düzenlenen cezalara hükmedilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, işlettiği kıraathanede “elli bir” tabir edilen iskambil oyununu para karşılığında oynattığı iddiasıyla, kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan 5237 Sayılı Yasanın 228/1.maddesi uyarınca açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda kurulan hükümde, uygulama maddesi “1072 Sayılı Kanunun 2.maddesi” şeklinde gösterilmiş ise de; ele geçirilen suç eşyasının iskambil kağıdından ibaret olması, tespit tutanağı, iddianamedeki anlatım, mahkemenin kabulü ve hükmolunan ceza miktarı dikkate alınarak, 1072 Sayılı Yasa ile ilgisi bulunmayan eylemin, TCK.'nun 228/1.maddesi kapsamında kaldığında tereddüt bulunmadığı gibi, uygulama maddesinin de yazım hatası sonucu yanlış yazıldığı belirlenmekle yapılan incelemede;

5237 Sayılı Yasanın 52.maddesi uyarınca adli para cezasının alt sınırı 5 gün sayısı olup, belirlenen gün sayısının aynı maddenin 2.fıkrasında, bir gün karşılığı adli para cezası miktarı ile çarpılması suretiyle adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, alt sınırdan bir ay hapis cezası verilip, adli para cezasının ise 5252 Sayılı Yasanın 5.maddesinde öngörülen alt sınırdan 450,00TL.olarak fazla hükmolunması nedeniyle 1 no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KÜÇÜKÇEKMECE) 3.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 26.09.2007 gün ve 2007/341-750 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3.fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan, 5237 Sayılı Yasanın 228/1.maddesi uyarınca mahkemenin takdirine göre 1 ay hapis ve adli para cezasında gün sayısının 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, hapis cezasının TCK.'nun 50/1-a maddesi uyarınca mahkemenin takdirine göre günlüğü 20,00TL.'den hesaplanarak, 600,00TL. adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasının da, 5 gün sayısının aynı yasanın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20,00TL. ile çarpılması suretiyle 100,00TL. olarak belirlenmesine, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, bozmanın niteliğine göre 2 ve 3 no'lu kanun yararına bozma istemleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.