muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/15230, Karar No: 2023/6670, Tarih: 27.09.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

B. Sanık ... ve ...'nın temyiz isteği, suçlamaları kabul etmediklerine ilişkindir.

C. Sanık ...'nin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

D. Sanık ...'ın temyiz isteği atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinden beş gün önce katılan ... ve ...'ın amcasının oğlu olan ...'un, sanıklardan ...'ın bir akrabası ile kavga etmeleri nedeniyle aralarında husumet doğduğu, olay günü sanıkların araçla katılanların ikamet ettiği mahalleye geldikleri, hazırladıkları molotof kokteyllerinden birini katılan ...'ın oturduğu binanın kapısının önüne attıkları, ancak bira şişesinin ucuna yerleştirilen kağıt ve bezin kısmen yandığı, şişenin içindeki benzinin alev almadığı, bu nedenle katılan ...'ın evinde herhangi bir zararın meydana gelmediği, sanıkların molotof kokteyllerinden birini de katılan ... ...'ün oturduğu binanın balkonuna attıkları, balkon kapısının ve balkondaki eşyaların tutuşarak zarar gördüğüne ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçu yönünden;

1. Sanıkların ihbar üzerine olaydan birkaç dakika sonra aynı araç içerisinde yakalanmaları, araçta yapılan aramada, benzin kokulu boş su bidonlarının bulunması, tanık ...'nün görgüye dayalı beyanları ve sanıklardan ...'ın kısmi ikrara dayalı savunması birlikte değerlendirildiğinde; katılanlara ait evlere molotof kokteyli atmak suretiyle üzerlerine atılı tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçunu birlikte işlediklerine yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Ancak, sanıklar tarafından mala zarar verme suçunda kullanılan ve molotof kokteyli olarak adlandırılan iki adet el yapımı patlayıcı maddelerin cins ve miktar bakımından Dairemizin yerleşik kararlarına göre önemsiz sayılması gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 174 üncü madde üçüncü fıkrası yerine aynı maddenin birinci fıkrası ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür. Ayrıca bu suç yönünden lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen basit yargılama usulünün uygulanması konusunda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması gerekmektedir.

B. Mala zarar verme suçu yönünden;

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde, cezadan arttırım ve indirim yapılırken uygulama maddeleri gösterilmemiş ise de; bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

B. Mala zarar verme suçu yönünden;

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerde, cezadan arttırım ve indirim yapılırken uygulama maddeleri gösterilmemiş ise de; bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Aralarında önceye dayalı husumet bulunan katılanlardan öç almak maksadıyla hazırlamış oldukları molotofları evlerine atmak suretiyle üzerlerine atılı patlayıcı madde kullanmak suretiyle mala zarar verme ve yine katılana ...'a yönelik patlayıcı madde kullanmak suretiyle mala zarar vermeye teşebbüs suçlarını işledikleri anlaşılan sanıklar hakkında; yargılama sürecindeki işlemleri usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı , aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandıldığı eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendi anlaşıldığından, eleştiri nedenleri saklı kalmak kaydıyla sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebebleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Mala zarar verme suçundan;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2015 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeblerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Tehlikeli maddeleri izinsiz bulundurma veya el değiştirme suçu yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanıkların temyiz istemi yerinde görüldüğünden Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29967, Karar No: 2018/5244, Tarih: 22.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/29967 E.  ,  2018/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulduğu belirtilmişse de, bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 528 ada 48 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılırken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha küçük yüzölçümlü olduğu gibi hisse satışı olması nedeniyle de rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve aşağıda yazılı kalan başvuru harcının alınmasına, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5395, Karar No: 2019/839, Tarih: 30.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/5395 E.  ,  2019/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 27.03.2014 ve 31.03.2014 tarihleri arasında taşınmaz maliki ile tapuda buluşarak, kendisi ve annesi adına iki adet taşınmaz satın aldığını, bu taşınmazların ...5256 ada, 13 parselde kayıtlı zemin 4 nolu bağımsız bölüm ve 2. Kat 8. nolu bağımsız bölümler olduğunu, ev alma sürecinde görüştüğü sayısız emlakçı arasında olan davalının kendisi aleyhinde ... 2. İcra Müdürlüğü 2014/8699 Esas sayılı dosyası ile tellallık ücretinden kaynaklı takip başlatıldığını, takibe ilişkin ödeme emrinin ev satın aldıktan 4-5 ay sonra taşınarak boşalttığı adresine gönderildiğini, taşınma nedeni ile ikametgah adres naklini aldıramadığı için muhtara tebliğ yapılarak takibin kesinleştiğini, yeni taşındığı ev adresine 26.09.2014 tarihinde haciz için gelindiğinde durumu öğrendiğini, borcun konusunun ne olduğunu dahi bilmediğini, kimseye borcu olmadığını, herhangi bir emlakçı ile tellallık sözleşmesi imzalamadığını, yer gösterme belgesinde yer göstermenin ücretsiz olduğunun yazılı olduğunu, tellalın ücrete hak kazanabilmesi için yer göstermenin yeterli olmadığını, taşınmaz satışının davacının aracılığı ile gerçekleşmesinin gerektiğini, oysa davacının bu yönde bir hizmet vermediğini ileri sürerek; ... 2.İcra Müdürlüğünün 2014/8699 E sayılı dosyasından dolayı borçlu olmadığının tespitine, haksız icra takibi nedeniyle %20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacının icra takibi dosyasından ve 5.2.2014 tarihli yer gösterme belgesinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, tellallık sözleşmesinden doğan cezai şartın tahsili istemiyle başlatılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ilişkindir. Davacı, imzaladığı belgenin tellallık sözleşmesi niteliğinde olmadığını ileri sürmüş, mahkemece yer gösterme belgesinde taşınmazların firmanın aracılığı dışında satın alındığı takdirde %6+kdv tutarında bedel ödeneceği hükmünün matbu olup, tüketici yönünden geçerli olmayacağı, ayrıca belgede alıcı ve satıcının isim ve imzasının bulunmadığı ve taşınmazın satışı ile ilgili anlaşma hususlarını içermediği, bu nedenle belgenin simsarlık sözleşmesi olarak geçerli sayılamayacağı gerekçe gösterilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tellallık (simsarlık) sözleşmesi mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 404-409 maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 520-525 maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Tellallık (simsarlık) sözleşmesi mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 404-409 maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 520-525 maddeleri arasında düzenlenmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 520/1. maddesinde simsarlık sözleşmesinin tanımı "...simsarın taraflar arasında bir sözleşme kurulması imkanının hazırlanmasını veya kurulmasına aracılık etmeyi üstlendiği ve bu sözleşmenin kurulması halinde ücrete hak kazandığı sözleşmedir" şeklinde tanımlanmıştır. Bu hüküm, mehaza uygun olarak, "Simsarlık, simsarın bir ücret karşılığında, ya diğer tarafa bir sözleşmenin kurulması fırsatını göstermeyi ya da ona bir sözleşme görüşmesi için aracılık etmeyi borçlandığı bir sözleşmedir" şeklinde anlaşılmalıdır.

Simsarlık sözleşmesinin unsurları şu şekildedir:

a) Simsarlık ilişkisinin tarafları simsar ile iş sahibidir ve simsar, iş sahibi için, konusu özel olarak belirlenmiş bir vekalet edimi üstlenmiştir. O (simsar), iş sahibi için yerine getireceği faaliyetin karşılığında ücret alacaktır.

b) Simsarlık faaliyetinin konusu, çeşitli işlere ilişkin sözleşmelerin kurulması hususunda aracılık etmektir. Bu aracılık faaliyeti, bir sözleşme kurma fırsatı vermek şeklinde olabileceği gibi bir sözleşme görüşmesi için aracılık etmek şeklinde de olabilir. Simsarın kural olarak iş sahibini temsil yetkisi yoktur; fakat sözleşme ile kendisine bu yetki verilebilir.

c) Simsarlık ilişkisi, simsar ile iş sahibi arasında yapılan bir sözleşme ile kurulur. Simsar ile iş sahibi arasında sürekli bir hukuki bağlantı yoktur. Simsarlık sözleşmesinin geçerliliği bir şekle bağlı değildir; ne var ki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 520/3. maddesi (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu m. 404/3) taşınmazlar konusundaki simsarlık sözleşmesi için bir geçerlilik şekli kabul etmiştir. Buna göre, "taşınmazlar konusundaki simsarlık sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça geçerli olmaz". Simsarlık faaliyeti sonucu kurulacak sözleşme herhangi bir nitelikte sözleşme olabilir.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.03.2017 gün, 2017/13-644 E., 2017/460 K. sayılı kararında da aynı ilkelere işaret edilmiştir.

Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.03.2017 gün, 2017/13-644 E., 2017/460 K. sayılı kararında da aynı ilkelere işaret edilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; taraflar arasında imzalanan 05.02.2014 tarihli yer gösterme sözleşmesinde davacıya, davalı emlakçı aracılığıyla ... Mahallesi, 2023 Sok. No:13 ... konutları 4 ve 8 numaralı evlerin gösterildiği, sözleşmenin alt kısmında “yukarıda belirtilen taşınmazları satın almak/kiralamak için gördüm. Söz konusu taşınmazlardan herhangi birini şahsım, eşim, annem, babam, birinci derece kan veya sıhri hısımlarım, ...tarafından satın alındığı takdirde yukarıda yazılan fiyatının %3+KDV kiralamalarda bir aylık kira bedelini yer gösteren firmaya ödemeyi kabul ve taahhüt ediyorum, taşınmazı ...firmanın aracılığı dışında satın aldığım takdirde satın alma bedelinin %6+KDV'sini peşinen yer gösteren firmaya ödemeyi kabul ve taahhüt ediyorum.” hükmünün kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Bu sözleşme geçerli olup bu hükümler tarafları bağlayacağından yer gösterme sözleşmesinde bahsi geçen taşınmazların sözleşmenin imzalanmasından sonra 27.3.2014 ve 30.3.2014 tarihlerinde davacı ve davacının annesi tarafından mal sahibinden satın alınmış olması karşısında davacının imzasını inkar etmediği sözleşme çerçevesinde sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Bunun yanında; taraflar arasında düzenlenen sözleşmedeki taşınmazın firmanın aracılığının dışında satın alınması halinde ödeneceği belirtilen %6 miktarının içinde bulunan %3 davacı tarafından ödenmesi gereken komisyon ücreti olup, diğer %3 ise cezai şart niteliğindedir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 182.maddesi hükmünce hakim fahiş gördüğü cezaları tenkis ile mükelleftir. Bu hükmü hakimin resen gözetmesi gerekir. Ceza koşulunun fahiş olup olmadığı tarafların ekonomik durumu, özel olarak borçlunun ödeme kabiliyeti ile beraber borcunu yerine getirmemiş olması nedeniyle sağladığı menfaat, borçlunun kusur derecesi ve borca aykırı davranışının ağırlığı ölçü olarak alınarak tayin edilmeli ve hüküm altına alınacak ceza miktarı hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun olarak tespit edilmelidir.

Hal böyle olunca mahkemece, sözleşmede belirtilen ve yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde inceleme yapılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA,2 nolu bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 30/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9593, Karar No: 2023/4044, Tarih: 08.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/9593 E.  ,  2023/4044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

... 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2017 tarihli ve 2017/508 Esas, 2017/713 Karar sayılı kararı ile, hükümlünün kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 06.11.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.04.2022 tarihli ve 2022/2730 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2022 tarihli ve KYB-2022/63921 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2022 tarihli ve KYB-2022/63921 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Somut olayda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.02.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın şüphelinin doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu, Mahkemesince erteleme kararının usulüne uygun düzenlenerek anılan tebligat işlemlerinin tamamlanması amacıyla durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 02.01.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2016 tarihli ve 2016/11 soruşturma, 2016/74 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 24.02.2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edildiği, 16.03.2016 tarihinde tedbirin infazı için ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12.10.2016 tarihli ve 2016/1820 DS sayılı yazısı ile, şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2016 tarihli ve 2016/11 Soruşturma, 2016/8962 Esas, 2016/7588 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. ... 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2017 tarihli ve 2016/881 Esas, 2017/3 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddenin ikinci fıkrası yollaması ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 08.02.2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği ve tedbirin infazı için denetimli serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

D. ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12.06.2017 tarihli ve 2017/388 DS sayılı yazısı ile, sanığın yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine dosyanın ele alınarak, ... 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2017 tarihli ve 2017/508 Esas, 2017/713 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 06.11.2017 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Anlaşılmıştır.

E. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasında; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkraları ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğinin usulsüz olduğu, bu nedenle kamu davasının açılmasının

ertelenmesi kararının kesinleşmediği, erteleme kararı usulûne uygun şekilde kesinleşmeden tedbirin infazına başlanamayacağı, müdürlük tarafından yapılan işlemlerin de hukuken geçersiz olacağı, mahkemece, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilmesi ve geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme kararı ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

F. Kabule göre de;

28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesi yeniden düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a geçici 7 nci madde eklenmiştir.

5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7 inci maddede yer alan;