muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17280, Karar No: 2015/1912, Tarih: 23.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17280 E.  ,  2015/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2014/124-2014/697

Davacı S.. B.. vekili Avukat Didem tarafından, davalı S.. B.. aleyhine 20/02/2014 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın (esastan) reddine dair verilen 17/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8365, Karar No: 2010/11897, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8365 E.  ,  2010/11897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince; özel amaçlı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerden, benzer yüzölçümlü ve yakın zamanlı satışların emsal olarak alınması gerekir. Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmaz dava konusu taşınmazdan farklı bir mahallede ve daha büyük alanlı olduğundan emsal olarak değerlendirilmesi doğru olmadığı gibi, acele el koyma dava dosyasındaki bedelle, bu dosyada belirlenen bedelin ortalaması alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti de doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara yakın yerlerden, benzer yüzölçümlü ve yakın zaman içinde satışı yapılan emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hükmedilen kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15328, Karar No: 2015/21929, Tarih: 25.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15328 E.  ,  2015/21929 K.**

* KAMULAŞTIRMA BEDELİNİN TESPİTİ

* KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Madde 10

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece verilen ilk kararın bozma ile ortadan kalktığı gözetilmeden kararın tescil yönünden kesinleştiğinden bahisle tescile ilişkin yeniden bir karar verilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2. bendindeki cümlenin hükümden çıkarılmasına, yerine (Dava konusu Yozgat ili Sorgun İlçesi Agahefendi Mah. 1407 ada 21 parsel sayılı taşınmazın davalı adına olan TAPU KAYDININ İPTALİ İLE davacı İşletmesi adına TESCİLİNE, kararın infazı için Tapu Müdürlüğüne yazı yazılmasına)cümlesinin yazılmasına,

b) 5. bendinin tamamen hükümden çıkarılmasına ve hüküm fıkrasının yeniden teselsül ettirilmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1541, Karar No: 2020/3324, Tarih: 15.12.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/1541 E.  ,  2020/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında;

TCK.nin 81, 39/1, 62, 63 ve 53. maddeleri gereğince 10'ar yıl hapis cezası.

Sanık ... hakkında;

CMK.nin 223/2-e maddesi gereğince beraat.

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... ve ... müdafileri, katılanlar vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktul ...'ın amcası olan ve davaya katılmasına karar verilen ...'ın maktule yönelik kasten öldürme suçundan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayıp, bu suçtan açılan davaya katılma ve hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, adı geçen vekilinin temyiz isteminin,

Müdafiinin yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...'ın cezaevinden gönderdiği dilekçesiyle cezanın onanmasını istediği, bu isteğin, temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş, sanık ... hakkında katılan ... vekilinin temyizine yönelik olarak inceleme yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ..., ... ...'ı kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı

sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin; sanıklar hakkında cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğine, alt sınırdan cezalandırılmasının hakkaniyete uygun olmadığına, sanık ... müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdükleri eksik soruşturma sonucu hüküm verildiğine, firari sanığın ifadesinin alınmadığına ve dosya kapsamında inandırıcı delil bulunmadığına, katılanların bütün ifadelerinin çelişkili olduğuna, maktulün tesadüfen olay mahallinde bulunduğuna, olası kast ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında; maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesine gelince;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında; maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; hakkında açılan davanın tefrikine karar verilen sanık ... yanında oğulları olan sanıklar ..., ... ve diğer sanık ... ile birlikte katılan ...'ın işyerine gidip burada katılan ... ile daha önce alım satımı yapılan bir araçtan dolayı konuşmaya başladıkları, bu sırada aralarında çıkan tartışma sırasında sanıklar ile katılan ... arasında kavga yaşandığı, sanıkların katılan ve yanındakiler tarafından işyerinden dışarıya çıkartıldığı, bu sırada karşı iş yerinde bulunup kavga olayını görerek gelen katılan ...'ın oğlu maktul ... Sabri'nin kavga sırasında tabanca ile vurularak aldığı isabet sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

Sanık ...'in suça yardım etmek suretiyle katıldığının sanık ...'ın ifadeleri ve katılan ... ile ...'ın anlatım ve teşhisleri ile sabit olduğu, katılanların beyanlarına itibar edilmesine engel olacak bir çelişki bulunmadığı ve sanığın kasten öldürmeye yardım suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülerek sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, kısmen tebliğnameye aykırı kısmen tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile BOZULMASINA,

bozma sebebine ve temyiz incelemesi haricinde tutuklulukta geçen süreye göre sanık ... ve müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 15.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

15/12/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar ... ve ... İn'in yokluklarında 17/12/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/24957, Karar No: 2013/23701, Tarih: 24.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/24957 E.  ,  2013/23701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, ücret, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.09.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara ... kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, ücret, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının görev değişikliğini kabul etmeyerek devamsızlık yaptığı, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem süresi noktasında toplanmaktadır

Davacı 01.04.2008-22.6.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı işveren ise davacının 21.5.2008 tarihinde çalışmaya başladığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda kıdem süresi davacının belirttiği tarihlere göre kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacının ... hizmet cetvelinde 1.4.2008-20.5.2008 tarihleri arasında 1061217 sicil numaralı işyerinde çalışması gözükmektedir. Mahkemece bu işyeri araştırılarak davalıya ait olup olmadığı tespit edilmeli ve bunun sonucuna göre davacının kıdem süresi tespit edilerek işçilik alacakları hüküm altına alınmalıdır. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8259, Karar No: 2023/5057, Tarih: 20.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/8259 E.  ,  2023/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/522 E., 2016/135 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit ve kasten yaralama; sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olup bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, hükümden sonra ölen sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde aralarındaki araç alım satım meselesini konuşmak amacıyla müşteki Muhammed Nazif Alıcı'yı çağırdıkları sanık ...'e ait evde ellerini ve ayaklarını bağladıktan sonra basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettikleri, ütüyü fişe takıp yakmakla tehdit etitkleri, ardından zorla senet imzalatarak serbest bıraktıkları, eylemler sırasında sanık ...'ın müştekiye ait cep telefonu ile görüntüleri kaydettiği iddiasına ilişkindir. Görüntülerin çözümüne ilişkin CD çözüm tutanağında müştekinin sanıklar tarafından elleri ve ayakları bağlandıktan sonra darp edildiğine ilişkin görüntüler mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların, üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemeleri karşısında, temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Görevlilerce düzenlenen 20.09.2015 tarihli CD çözümleme tutanağı, müşteki beyanları, sanığın tevilli ikrarı, mştekiye ait adli muayene raporu ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın eleştiri hususu dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 07.10.2018 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

1.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli kararında sanık müdafiinin temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33855, Karar No: 2014/35719, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33855 E.  ,  2014/35719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/349-2014/1013

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisindeki belgelerden, davacının sendika üyelik kaydı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinin alt işverene 16.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; bu belge ekinde Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013- 31.12.2014 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin bir örneğinin de dava dışı alt işverene tebliğ edildiğini gösterir belge bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesi “Toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih ile iş yerine tebliğ edildiği aya kadar geçen süre için ödenecek farkların tutarı iş bu kararın iş yerine tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde iki eşit taksitte ödenir ” yönünde düzenleme içermektedir. Bu durumda Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013-31.12.2014 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin, dava dışı alt işveren olan M.Tıbbi Tek. Mak. ve Sağ. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tebliğ edildiği tarihi gösterir evrakın denetlenmesi gerekmektedir.

2-Ayrıca, mahkeme seri nitelikte görülerek karara bağlanan ve temyiz incelemesi yönünden Dairemize gönderilmiş bulunan seri dosya davacılarından bir kısmının hastanenin çeşitli acil servislerinde görev yaptıkları görülmektedir.

Davacı tarafça dosya içerisine ibraz edilen ilgili Yüksek Hakem Kurulu kararı örneğinin incelenmesinde, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinin Bulaşıcı Hastalık ve Risk Primi başlığını taşıdığı ve “Röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara fiilen çalışılan günler için 2,00-(iki)TL/Gün bulaşıcı hastalıklar ve risk pirimi verilir." yönünde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine ibraz edilen bu belge örneğinde; 30. madde de yer alan santral kelimesinden sonra el yazısı ile madde metnine acil servis eklemesi yapıldığı ancak eklemeye ilişkin imza ve paraf bulunmadığı tespit edilmiştir. Toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, acil servis ibaresinin bulunup bulunmadığı hususun denetlenmesi açısından Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararının bir örneğinin de ilgili kuruldan temin edilerek dosyalara eklenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirlenen eksikliklere ilişkin belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6258, Karar No: 2016/7283, Tarih: 14.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/6258 E.  ,  2016/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalılar ... ile ... vekillerince temyiz edilmiş, davalılar ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 14.06.2016 Salı günü davalılar ... vekili Av. ... ile davalı Av. ... geldiler. Davacılar ve diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; LPG yüklü kamyonun patlaması sonucu alevlerin çevredeki araçlara sirayeti ile davacıların desteği ... hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, davacı anne ... ve baba ...n için ayrı ayrı 5.000 TL destek, 20.000 TL manevi, desteğin kardeşi olan diğer davacılar için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 10.06.2014 tarihinde maddi tazminat taleplerini davacı ... için 32.298,43 TL'ye, ... için 18.747,35 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi ve manevi tazminat davalarının kabulü ile; ... için 32.298,43 TL, ... için 18.747,35 TL destek tazminatının, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 20.000 TL, davacılar ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

10.04.1992 gün 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hüküm altına alınmamış bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK.'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir.

Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise, bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İBK. ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.