muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3386, Karar No: 2016/460, Tarih: 18.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/3386 E.  ,  2016/460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin, şikayet dilekçesinde sanıkların borçlu ...Limited Şirketinin sahipleri olduğunu, 11.11.2010 tarihinde gidilen hacizde adreste ....Limited Şirketinin bulunduğunu, her iki şirketin kurucu ortaklarının aynı kişiler olduğunu bildirerek şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, borçlu şirketten.... Limited Şirketine herhangi bir devir olup olmadığı tespit edilerek, devir varsa şikayetin süresinde olup olmadığı, şikayet süresinde ise yapılan devrin alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla yapılıp yapılmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8511, Karar No: 2013/14523, Tarih: 24.09.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8511 E.  ,  2013/14523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, tebligat giderleri olmadığından, bu istemin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların kefil oldukları dava dışı ... Akaryakıt Ltd.Şti.ne kullandırılan kredi borçlarından dolayı hesabın kat edildiğini ve ödenmeyince takibe geçildiğini ileri sürerek, davalıların itirazlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar duruşmadaki savunmalarında, 04.05.2007 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi altındaki kefalet imzasını kabul ettiklerini, kefaletin limitinin 70.000 TL.olduğunu, bu borcu ödeyerek kapattıklarını, başka bir krediye kesinlikle kefil olmadıklarını belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre ve kat ihtarnamesi ile takibe konulan kefalet şerhinde kefil olunan miktarın açık ve net bir şekilde yazılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı banka, davalı müteselsil kefillerin icra dosyasına yaptıkları itirazlarının iptalini istemiştir. Mahkemece, davalı müteselsil kefillerin özellikle takibe konulan kefalet şerhinde kefil olunan miktarın açık ve net bir şekilde yazılmadığı, kat ihtarnamesinde, hangi kredi sözleşmesinden kimin, ne kadar borçlu olduğunun ayrı ayrı belirtilmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, dosya içerisinde örnekleri bulunan Genel Kredi Sözleşmelerinde kullandırılan kredi miktarları açık ve net olarak gösterilmiştir. 04.05.2007 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi 75.000 TL.limitli olup, davacı bankanın düzenlediği kat ihtarnamesinde de, davalıların borcun 75.000 TL.lik kısmına müşterek borçlu müteselsil kefil oldukları belirtilmiştir. Bu durumda, müteselsil kefil olan davalılar için kredi limitinin bu miktar olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılması gereken iş, davalı müteselsil kefillerin anılan Genel Kredi Sözleşmesi nedeniyle belirtilen kefalet limiti ve kendi temerrütlerinin hukuki sonuçlarından sorumlu olacakları kabul edilerek, konusunda uzman bilirkişi kurulundan sarih ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yazılı gerekçelerle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26753, Karar No: 2017/4777, Tarih: 26.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26753 E.  ,  2017/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatların ve yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 17.01.2014 tarihinde açılmış, davacı kadın dava dilekçesinde tazminat talep etmemişken tahkikat aşamasında maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler, ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. O halde; ön inceleme duruşmasına kadar dava veya cevaba cevap dilekçesi ile tazminat talebinde bulunmayan davacı kadının ilk defa ön inceleme duruşmasından sonra talep ettiği maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken; maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi şeklinde kesin hüküm oluşturacak şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.04.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/16911, Karar No: 2022/13099, Tarih: 12.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16911 E.  ,  2022/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 02/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı sırasında aldırılan tahlil sonucunda uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi şeklinde gerçekleşen yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Suç tarihi olan 29/05/2014 tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

5- 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5420, Karar No: 2019/11441, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/5420 E.  ,  2019/11441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Eylem cinsel taciz kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 17.03.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3537, Karar No: 2015/4739, Tarih: 16.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/3537 E.  ,  2015/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı-karşı davalı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise zimmetine kalan miktarın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, her iki davanında kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı vekili, davalı şirkette 09.11.1987 tarihinde işe başlayarak 09.06.2006 tarihine kadar 22 yıl, 7 ay çalıştığını, şirkette müdür konumunda olan müvekkilinin benzin istasyonu olan işyerinde 1.800,00 TL ücretle çalışmakta iken 09.06.2006 tarihinde iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, primlerinin eksik ödendiğini ve müvekkiline kıdem ve ihbar tazminatlarının ödeneceğinin söylenerek hesapları yapılıp belge imzalatıldığı halde maaş ve ücretlerinin ödenmediğini bildirerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, izin ücreti ve son altı aylık ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davalı işveren vekili davacı- karşı davalının çalıştığı günden istifa tarihi olan 09.06.2006 tarihine kadar her türlü maaş, ücret ve sosyal haklarını aldığını beyan ederek müvekkili şirketi ibra ettiğini, ayrıca haksız fiili ile iktisap ettiği meblağın haksız fiil tarihinden itibaren tahsilini talep ettiklerinitalep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dinlenen şahit beyanları ve dosya içeriğine göre işyerinde stok açığı bulunduğunu iddia edilmesi üzerin, davacının işveren zararı ile ilgili belge imzalayarak ayrıldığının ihtilafsız bulunmasına göre, serbest irade ürünü bir istifanın söz konusu olmadığı; davacının istasyondan sorumlu olması, kasadan para aldığını kabul etmesi, fire noksanının hesaplanması sebebiyle davacının davalı şirkete ödenmesi gereken tutarın var olması ve alacaklar arasında takas ve mahsup def'inin ileri sürülmesi gerekçesiyle karşılıklı davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin davacının haklı feshi ya da davalının haksız feshi ile sona erip ermediği noktasında toplanmaktadır.

Hüküm, davacı-karşı davalı ve davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının iş sözleşmesinin davacının haklı feshi ya da davalının haksız feshi ile sona erip ermediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamında davacı işçinin 09.11.1987-09.06.2006 tarihleri arasında müdür olarak çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kendisine ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım alacaklarının tahsilini talep ettiği, davalı tarafça dosyaya ibraz edilen istifa dilekçesine göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin yersiz olduğu savunulduğu, mahkemece söz konusu istifa dilekçesine dair davacının isticvabı sırasında söz konusu belgeyi baskı ile imzaladığı ve iradesinin fesada uğratıldığını beyan ettiği, mahkemece imzası davacı tarafından inkar edilmeyen istifa dilekçesinin davacının irade fesadına uğratılmak suretiyle düzenlendiği ve iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğinin kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, imza inkarında bulunmadığı, el yazılı istifa dilekçesi ile iş sözleşmesini feshetmiştir. Davacının talebi ile ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/7490 ve 2007/5885 soruşturma sayılı evrakı getirtilmiş, davacının zorla senet imzalatma, tehdit, hakaret gibi suçlar sebebiyle şikayetçi olduğu; bu şikayetin sonunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği görülmüştür. Davacı işçi istifa dilekçesini iradesi fesada uğratılarak verdiği iddiasında bulunduysa da, dosya kapsamı, ilgili soruşturma dosyaları söz konusu istifa dilekçesinin baskı altında imzalandığını ispatlar yönde olmadığı ve feshe ilişkin olarak tanıkların davacının kendi isteği ile işten ayrıldığına dair beyanları gözetilerek istifa dilekçesinin davacının iradesi fesada uğratılarak düzenlendiğine dair hiçbir somut bilgi ve delil bulunmamaktadır. Hal böyle iken, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiği anlaşılmakla, kıdem ve ihbar tazminatı isteminin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Davalı-karşı davacı karşı dava ile cari hesap borcundan dolayı 38,810 TL ve tank hesabından dolayı da 163.125,11 TL olmak üzere toplam 201.935,11 TL'nın 07.06.2006 tarihi itibarıyla davacının zimmetinde bulunduğuna dair iş yeri diğer çalışanı ve davacı imzalarını taşıyan belgeleri delil göstermek suretiyle haksız fiil iddiası ileri sürerek zarara uğradığı meblağı talep etmektedir. Söz konusu dava yönünden tanklarda fire olduğu bildirilen meblağ talep edilmiş ve mahsubu ile karar verilmiştir. Ancak davacının fiili yönünden sübuta karar verilmesi adına dosyadaki tanık beyanları ve mevcut CD kayıtları ile muhasebe kayıtları dikkate alınarak davacının zimmetinde böyle bir meblağ olup olmadığı ve ve zarar noktasında bilirkişi incelemesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.