muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/4034, Karar No: 2025/7055, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4034 E.  ,  2025/7055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2668 E., 2024/3548 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/775 E., 2024/158 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1261, Karar No: 2011/4059, Tarih: 08.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1261 E.  ,  2011/4059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2007 gün ve 2007/53 - 2007/645 sayılı kararı onayan Daire’nin 23.09.2010 gün ve 2008/13257 - 2010/9099 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2001 tarihinde 24.200 DM (12.500 Euro) karşılığı 22.500 YTL karşılığında Yimpaş Holding A.Ş. Hisse Devir ve Kabul Sözleşmesi ibaresi olan belge ile davalı şirkete ortak olduğunu, müvekkiline parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini ancak, her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını, devir senedinde yer alan Yimpaş A.Ş. unvanlı bir şirketin bulunmadığını, yapılan işlemin SPK mevzuatına aykırı olduğunu ileri sürerek, ilgili Yimpaş Holding A.Ş. Hisse Devir ve Kabul Sözleşmesi adlı belge ile SPK, TTK, Bankalar Kanunun ve diğer kanun hükümleri uyarınca hisse senedi satımı yapılamayacağının tesbitine, bu doğrultuda geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tesbitine, kurulan ilişkinin hükümsüzlüğüne ve müvekkili tarafından yatırılan 12.500 Euro (24.200 DM) karşılığı 22.500 YTL'nın en yüksek ticari faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ... Yozgat İhtiyaç Maddeleri Pazarlama ve Ticaret A.Ş. hakkında açılan davanın reddine, davalılar Yimpaş Holding A.Ş. ve ... hakkında açılan davanın ise husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 23.09.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 08.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16332, Karar No: 2014/18714, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/16332 E.  ,  2014/18714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 27/11/2012 tarihli mahkumiyet hükümlerine yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 06/12/2012 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/764, Karar No: 2013/5707, Tarih: 28.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/764 E.  ,  2013/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13289, Karar No: 2023/10403, Tarih: 03.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/13289 E.  ,  2023/10403 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2013 tarihli ve 2013/9417 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucu ... Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2013 tarihli ve 2013/34 Esas, 2013/63 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2013 tarihli ve 2013/34 Esas, 2013/63 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2015/1513 Esas, 2019/8885 Karar sayılı ilâmıyla;

''Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başka nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, hükümden sonra, sunduğu temyiz dilekçesine, ... Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen sağlık raporunun fotokopisini eklemesi karşısında; sanığın, suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi gereğince işlediği suçun hukuksal sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak veya önemli azaltacak derecede akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususlarının yöntemince araştırılarak, sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de;

2-Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,''

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu ... Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2019/520 Esas, 2021/493 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 06.11.2022 tarihli ve 2022/108377 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Özetle

1. Zamanaşımı süresinin dolmuş olduğuna,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın suç tarihinde mağdur ...'in evine giderek, evde bulunan mağdurlar ... ve Sevill'e ''neden telefonlara cevap vermiyorsunuz'' diyerek ruhsatsız silahını çıkarttığı, ...'ın gelmesini istediği ve ''sizi de öldürürüm kendimi de öldürürüm'' dediği, akabinde silahla bir el ateş etmek suretiyle silahla tehdit suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesini ikinci fıkrasının (a) benti kapsamında kalan yargılama konusu eylemine ilişkin suç tarihinin 19.02.2011 olduğu belirlenmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümüne göre;

"Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

...,

...,

...,

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl, geçmesiyle düşer."

4. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanasımı süresinin durması veya kesilmesi başlıklı 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası; "Kesilme halinde, zamanasımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar." seklinde düzenlemeye haizdir.

5. Sanık hakkında açılan kamu davasına konu suçun, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında bulunduğu ve 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu belirlenmiştir.

6. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; suç tarihi itibariyle 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

7. Dava zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün onanması gerektiğine dair görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

6. Bu açıklamalar ışığında dava zamanaşımı incelendiğinde; suç tarihi itibariyle 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

7. Dava zamanaşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün onanması gerektiğine dair görüşe iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesi, 21.10.2021 tarihli ve 2019/520 Esas, 2021/493 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2433, Karar No: 2021/109, Tarih: 14.01.2021

**5. Ceza Dairesi         2016/2433 E.  ,  2021/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet, sanık ... hakkında atılı suçtan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 14/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5139, Karar No: 2019/7258, Tarih: 14.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5139 E.  ,  2019/7258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 02/07/2018 tarih ve 2018/77-2018/270 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli markanın 29 ve 30. sınıfta kullanılmadığını ileri sürerek, 95/005699 sayılı markanın 29 ve 30. sınıflar açısından iptali ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK'nın 14. maddesinin Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edildiğinden oluşan hukuki boşluk nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kullanmama nedenine dayalı markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK'nın 14. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 14/12/2016 tarih, 2016/148 E - 2016/186 K sayılı kararı ile iptal edildiğinden oluşan hukuki boşluk nedeniyle davanın reddine ve yargılama masrafları ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmiştir. Davanın dayanağı olan 556 sayılı KHK'nın 14. ve 42. maddelerinin Anayasa Mahkemesince iptali nedeniyle hukuki dayanağı kalmayan dava hakkında konusuz kaldığı için karar verilmesine yer olmadığına ve yargılama masrafları ile vekalet ücrütine ilişkin olarak davanın açılma tarihi itibariyle davacının dava açmakta haklı olup olmadığı değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabülüyle kararın BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6071, Karar No: 2017/11871, Tarih: 20.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/6071 E.  ,  2017/11871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... sevk ve idaresindeki araç ile dava dışı aracın karıştığı trafik kazası sonucunda dava dışı araçta yolcu olan İlayda'nın vefat ettiğini belirterek, anne baba için şimdilik 250'şer TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 250,00 TL cenaze giderinin tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen, 40.000,00'er TL manevi tazminatın davalı ...'dan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20.03.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini anne ve baba için 17.177,30'şer TL destekten yoksun kalma tazminatı olarak belirlemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; anne ... için 17.177,30 TL, davacı baba ... için 17.177,30 TL olmak üzere toplam 34.354,60 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve 250,00 TL cenaze ve defin giderinin davalı ... yönünden olay tarihi olan 15.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ... yönünden ise dava tarihi olan 19.10.2012 tarihinden itibaren (davalı ... Sigortanın 23.05.2011 ile 23.05.2012 tarihleri arasında geçerli teminat olan 200.000,00 TL limitle sınırlı olmak üzere) işleyecek yasal faizi ile birlikte, alınarak davacılara verilmesine, anne ve baba için 15.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 15.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalı ...'dan alınıp davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu destekten yoksun kalma nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Somut olayda, desteğin anne ve babası 40.000'er TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 15.000'er TL manevi tazminata, davacılar lehine 3.600 TL vekalet ücretine hükmedilmiş, kısmen reddedilen kısım için davada kendisini vekille temsil eden davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu destekten yoksun kalma nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Somut olayda, desteğin anne ve babası 40.000'er TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 15.000'er TL manevi tazminata, davacılar lehine 3.600 TL vekalet ücretine hükmedilmiş, kısmen reddedilen kısım için davada kendisini vekille temsil eden davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 10/2 maddesi uyarınca manevi tazminat davalarında davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücretin davacı lehine belirlenen ücreti geçemeyeceği düzenlemesi de dikkate alınarak kendini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş bozma sebebi ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasına 10 nolu bent olarak "10- Davalı ... manevi tazminat davasında kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'nin 10/2 maddesi gereğince 3.600,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalı ...'a verilmesine," ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 20.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.