muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8369, Karar No: 2014/1708, Tarih: 03.02.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanığın katılan ...’ye yönelik eylemine ilişkin hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''300 gün'', “250 gün” ve ''500 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün ', “4 gün” ve ''80 TL'' adli para cezası ibaresinin, sanığın katılan ...’a yönelik eylemine ilişkin hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''60 gün'', “50 gün” ve ''1000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'', “4 gün” ve ''80 TL'' adli para cezası ibaresinin ve sanığın katılan ...’e yönelik eylemine ilişkin hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''120 gün'', “100 gün” ve ''2000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla '' 5 gün '', “4 gün” ve ''80 TL '' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4918, Karar No: 2013/13280, Tarih: 25.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4918 E.  ,  2013/13280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartını kullanarak yarar sağlama suçundan ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2012 tarihli ve 2011/18947 soruşturma, 2012/74 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.02.2012 tarihli ve 2012/9702 soruşturma, 2012/591 sayılı karşı yetkisizlik kararı verilmesi üzerine, ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.02.2012 tarihli ve 2012/346 değişik iş sayılı yetkisizlik kararını müteakip, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına ilişkin (MANİSA) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2012 tarihli ve 2012/176 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

1- Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2012 tarihli ve 2012/346 değişik iş sayılı yetkisizlik kararına yönelik incelemede;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan, "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet Savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme uyarınca, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen karşı yetkisizlik kararı üzerine, yetkili savcılığın en yakın ağır ceza mahkemesi olan Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, kanuna aykırı olarak yetkisizlik kararı verilmesinde,

2- Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2012 tarihli ve 2012/176 değişik iş sayılı kararına yönelik incelemede;

Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesince yetkili savcılığın en yakın ağır ceza mahkemesi olan Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, karşı yetkisizlik karan verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.01.2013 gün ve 5014 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 18.02.2013 gün ve KYB/2013-32708 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince; 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 21. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nun 161/7 maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet Savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme uyarınca, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen karşı yetkisizlik kararı üzerine, yetkili savcılığın en yakın ağır ceza mahkemesi olan Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi,

2- Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesince yetkili savcılığın en yakın ağır ceza mahkemesi olan Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesince belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, karşı yetkisizlik kararı verilmesi yerine, dosyanın esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2012 gün, 2012/346 değişik iş ve Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2012 gün, 2012/176 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9570, Karar No: 2015/3783, Tarih: 31.07.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/9570 E.  ,  2015/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/138579

Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan Yıldırım Ölçer'in cezasının infazı sırasında, adı geçen hükümlünün denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanma talebinin kabulü ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A ve aynı Kanun'a 6411 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile eklenen Geçici 4. maddeleri gereğince cezasının koşullu salıverme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Tekirdağ 1. İnfaz Hâkimliğinin 19/08/2014 tarihli ve 2014/1381 esas, 2014/1449 sayılı kararma müteakip, hükümlünün Çorlu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce belirlenen yükümlülüklere uymadığından bahisle kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda karar verilmesi talebi üzerine, 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen 105/A-6-b bendi gereğince denetimli serbestliğin kaldırılmasına, yükümlülüğün ihlal edildiği 23/10/2014 tarihi ile şartla tahliye tarihi olan 16/08/2015 tarihleri arasındaki sürenin kapalı ceza infaz kurumuna çektirilmesine dair Çorlu İnfaz Hakimliğinin 27/11/2014 tarihli ve 2014/244 esas, 2014/252 sayılı kararına yönelik sanık müdafiince yapılan itirazın reddi ile "yükümlülüklerine uymamakta ısrarlı davrandığı kabul edilen ihlalinden önceki ihlallerinin" koşullu salıverilme süresine ilave edilmesi gerektiği, hükümlünün 309 gün infaz kurumunda cezasını infaz edeceği anlaşıldığından anılan infaz hakimliğinin kararında yer alan "yükümlülüğün ihlal edildiği 23/10/2014 tarihi ile şartla tahliye tarihi olan 16/08/2015 tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine" ibaresinin çıkarılmasına ilişkin Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/01/2015 tarihli ve 2015/2 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/04/2015 gün ve 26059 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/04/2015 gün ve KYB.2015-138579 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin 6. fıkrasında yer alan ;

Hükümlünün;

a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,

b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,

c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi,

Hükümlünün;

a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,

b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,

c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi,

hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine infaz hakimi tarafından karar verilir." şeklindeki düzenleme ile,Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliği'nin hükümlünün uyarılması başlıklı 44. maddesinde yer alan;

(1) Yükümlülüğün yerine getirilmesi için uyulması gereken kurallar ile karara uygun olarak hazırlanan programa ve denetimli serbestlik personelinin bu kapsamdaki uyarı ve çağrılarına uyulmaması yükümlülüğün ihlali sayılır. Yükümlülüğün ihlal edilmesi durumunda vaka

sorumlusunun teklifi üzerine yükümlü, komisyon tarafından veya kanunda yazılı hallerde komisyonun önerisi üzerine ilgili hâkim tarafından uyarılır.

(2) Uyarı bir yazı ile yükümlüye tebliğ edilir. Gerektiğinde yükümlü, müdürlüğe davet edilerek yükümlülüklerine ilişkin hususlar ve ihlalin sonuçları vaka sorumlusu tarafından kendisine sözlü olarak da açıklanır. Yükümlünün gelmemesi durumunda daha önce yapılmış olan yazılı uyarı yeterli sayılır.

(3) Denetimli serbestlik kararlarının infazında, yükümlülüğün bir yıl içerisinde iki defa ihlal edilmesi yükümlülüğe uymamada ısrar etme sayılır. Yükümlünün uyarılmasının ardından bir yıl içerisinde ikinci ihlalin tespit edilmesi halinde infaza son verilerek kayıt kapatılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında, ikinci ihlalin tespiti halinde infaza son verileceği, öncesine ilişkin sürelerin infaz edilmiş sayılacağı, dolayısıyla 23/10/2014 tarihinde denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlal ettiğinden denetimli serbestlik tedbiri uygulamasının sonlandırılarak, yükümlülüğün ihlal edildiği 23/10/2014 tarihi ile şartla tahliye tarihi olan 16/08/2015 tarihleri arasındaki sürenin kapalı ceza infaz kurumuna çektirilmesi gerektiği gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/01/2015 tarihli ve 2015/2 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 31.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12324, Karar No: 2014/19740, Tarih: 15.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12324 E.  ,  2014/19740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/553-2013/663

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/11/2013 tarih ve 2012/553-2013/663 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 2.488,11 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce gerçekleştirilen kamulaştırmasız el atma işlemi nedeniyle açılan dava sonucu, davacının, sözleşmeden sonra 2.488,11 TL ödediği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 maddesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, Hisse Devir Sözleşmesi'nde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, 2.488,11 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli sözleşme ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve TEDAŞ uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı Uludağ EDAŞ'a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Anılan sözleşmenin 7.2 maddesi, "Dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak, sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak idari ve hukuki ihtilaflar şirket tarafından derhal TEDAŞ'a bildirilir. Söz konusu dağıtım tesislerinin mülkiyetine dair bu idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bunlardan doğacak her türlü sorumluluk TEDAŞ'a aittir. Şirket, gecikmesinde tehlike olan durumlarda TEDAŞ'a bildirimde bulunmakla birlikte TEDAŞ adına ve/veya hesabına gerekli tedbirleri almak ve işlemleri yapmakla yükümlüdür. Şirket tarafından alınan tedbirler ve gerçekleştirilen işlemlere ilişkin masraflar belgelendirilmek ve makul olmak şartıyla TEDAŞ tarafından karşılanır." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dağıtım faaliyetinin davalı TEDAŞ tarafından gerçekleştirildiği dönemde elektrik hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan taşınmazın maliki tarafından, sözleşmenin imza tarihinden sonra davacı aleyhine tazminat davası açılmış, dava kabulle sonuçlanmış, yine davacı aleyhine icra takibine başlanılması üzerine taşınmaz malikine 2.488,11 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece, davalının bu meblağın tümünden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, sözleşmenin anılan 7.2 maddesindeki ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği iddia ve ispat olunmadığı gibi, mahkemece bu yükümlülüğe uyulmamasının sonuçları da değerlendirilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacı tarafından yapılan bu ödeme, tazminat miktarı ile birlikte işlemiş faiz, yargılama gideri, vekalet ücreti, icra giderleri ve ilam sonrası işleyen faizi içermekte olup, davacının davalıya ne miktarda rücu edebileceğinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1054, Karar No: 2022/3045, Tarih: 19.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1054 E.  ,  2022/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin ceza miktarına, kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, üç şeritli, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda orta şeritte seyrederken, sağ şeride geçmek için kontrolsüzce manevra yaptığı esnada, otomobilinin sağ ön kısımlarıyla, hemen önünde seyreden sürücü Mesut idaresindeki arkasında römork takılı traktörün sol arka kısmına çarpmasıyla, sanığın asli kusuruyla bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 4. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesinin dayanak maddeleri olan 52/2-3. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine ödemeyen adli para cezasının kamu yararına bir işte çalışma tedbirine, buna da uymaması halinde aynı miktar üzerinden hapse çevrileceğinin ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

2-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine ödemeyen adli para cezasının kamu yararına bir işte çalışma tedbirine, buna da uymaması halinde aynı miktar üzerinden hapse çevrileceğinin ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasının 6 ve 7. paragraflarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ve aynı fıkranın 8. paragrafının ''edileceği'' ibaresinden sonraki kısmın çıkartılarak yerine ''ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10136, Karar No: 2019/7938, Tarih: 08.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10136 E.  ,  2019/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin maaş ödemeleri konusunda yaşadıkları problemler nedeniyle 18.04.2014 tarihinde işten ayrıldığını, 2014/Nisan ayına kadar olan maaşının tamamına yakınını aldığını; ancak, 15 Mart 2014 – 18 Nisan 2014 tarihleri arasındaki çalışmaları karşılığı ücretini hiç alamadığını, davacının aylık ücretinin 11.000,00 TL olmasına karşın davalının bunu vergi ödemekten kaçınmak için 2.400,00 TL olarak gösterdiğini beyanla ödenmeyen 1 ay 3 günlük ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanmış olan sözleşmede belirlenmiş ücretlerin davacıya tediye makbuzu karşılığında ödendiği gibi, davacının iş sözleşmesini feshetmesini önlemek amacıyla kendisine hak ettiğinden fazla ödemenin yapıldığını, sunulan altı adet tediye makbuzundan da anlaşılacağı üzere davacının müvekkilinden alacağı bulunmadığı gibi müvekkiline borçlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre; davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.