muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/4042, Karar No: 2003/5618, Tarih: 09.07.2003

Ancak, bu suretle belirlenecek para cezası, 3506 sayılı Yasa ile ek ve 4421 sayılı Yasa ile değişik TCY.nın Ek 4. maddesi hükmüne göre; hükmedilecek ağır ve hafif para cezalan, TCY.nın 19. ve 24. maddelerindeki alt sınırları gösteren miktarlardan az olamaz.

O halde, misli artırımı ile elde edilecek sonucun, suç tarihi itibariyle geçerli olan yeniden değerlendirme oranı ile çarpılması sonucu ulaşılan miktarın, TCY.nın 24. maddesinde yazılı alt sınırı gösteren miktardan aşağı olmaması gerekir. Uygulama maddesindeki para cezasının üst haddi de yukarıda belirtilen esaslar dahilinde tespit edildikten sonra TCY.nın 24. maddesindeki alt sınırın altında bir sonuca ulaşıyorsa, bu durumda para cezasının üst sınırı da TCY.nın 24. maddesindeki alt sınırı geçemeyecektir.

Somut olayda, reddi hakim talebinin mercii tarafından reddedilmesi ve bu nedenle, davalı tarafın HYUY.nın 36/4. maddesi gereğince 346.785.000.-TL para cezası ile cezalandırılması hükmüne dayanak red talebi, 14.4.2003 tarihinde yapılmıştır.

O halde; 4421 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 1.8.1999 tarihi itibariyle HYUY.nın 36/4. maddesindeki 1000 lira hafif para cezası, (alt sınır) 4421 sayılı Yasanın 4. maddesiyle değişik Türk Ceza Yasasının Ek 1. maddesinin b/7 bendine göre 393 misli artırılarak 393.000 lira hafif para cezasına çıkartıldığı, bu miktarın aynı Yasanın 24. maddesindeki alt sınır olan 15.000.000.-TL'nin altında kaldığı için TCY.nın Ek 4. maddesine göre 15.000.000 liraya yükseltilmesi gerektiği, HYUY.'nın 36/4. maddesindeki üst sınırın ise, 10.000x393=3.930.000 lira olarak tesbit edildiği, bu miktarın da TCY.nın 24. maddesinin gösterdiği hafif para cezalarının alt sınırı olan miktarın altında kaldığı saptandığına göre, üst sınırında 15.000.000 lira olarak belirlenmesi gerekir. Bu durumda, artık HYUY.'nın 36/4. maddesindeki hafif para cezasının üst sınırının uygulama olanağı kalmamıştır.

Buna göre, aynı yöntemle yapılacak hesaplama sonucu HYUY.nın 36/4. maddesinde belirtilen para cezalarının alt ve üst sınırları, 2000 yılı için; 15.000.000+15.000.000x52.1:100 =22.815.000.-TL, 2001 yılı için; 22.815.000+22.815.000x56:100=35.591.000.-TL, 2002 yılı için; 35.591.000+35.591.000x53.2:100=54.525.000.-TL, 2003 yılı için; 54.525.000.-+54.525.000x59:100=86.694.000.-TL para cezası olarak hükmedilmesi gerekir. Temyize konu olayda hakimin reddi, 14.4.2003 gününde yapıldığına göre, bu tarih itibariyle hafif para cezasının alt ve üst sınırı 86.694.000.-TL olduğundan, 346.785.000.-TL para cezasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3- Duruşma Hakimi'nin çekinmesi, taraflar arasında görülen tazminat davası hakkında karar vermiş olmasına bağlandığına göre, hakimin çekinmesinin HYUY.'nın 28. maddesi anlamında çekinme değil, aynı Yasanın 29. maddesindeki hakimin kendi kendini reddetmesi şeklinde algılanması gerekir. Çünkü, hakimin çekinme kararı verebilmesi, ancak HYUY.'nın 28. maddesindeki hallerden birinin varlığı halinde mümkündür. Dosyadaki bilgi ve belgelerden HYUY.'nın 28. maddesindeki anlamda ve hakimin çekinmesini gerektirecek bir bulguya rastlanmamıştır. O halde, hakimin salt taraflar arasındaki başka bir davada karar vermiş olması, hakimin kendi kendini reddetmesine de olanak vermeyeceğinden, kanunun ilgili maddelerinin yorumunda yanılgıya düşülmek suretiyle usul ve yasaya aykırı şekilde kurulan mercii kararı bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1 - Hakimin reddi için ileri sürülen hususlar HYUY.'nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden olmadığından, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün ONANMASINA,

2- Reddi hakim talebinin reddine ilişkin kararda davalıya 86.694.000.-TL para cezası verilmesi gerekirken, 346.785.000.-TL'ye hükmedilmesi ve yine hakimin davadan çekinmesinin kabulüne dair mercii hakimi kararı usul ve yasaya aykırı olduğundan, davalının bu yönlere ilişkin temyiz talebinin kabulü ile hükmün 2 ve 3 nolu bentlerinde açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 9.7.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1509, Karar No: 2019/12796, Tarih: 26.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/1509 E.  ,  2019/12796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Tarım arazisi niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan binalara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan harçların istenildiğinde iadesine, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1928, Karar No: 2014/16600, Tarih: 04.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1928 E.  ,  2014/16600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2011/497-2013/493

Davacılar H.. T.. vd vekili Avukat M. N. A. tarafından, davalılar İ.. A.. vd aleyhine 28/12/2011 gününde verilen dilekçe ile yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalılardan G.. Z.. tarafından yazılan, diğer davalının yayıncısı olduğu "Sığınmacılar" isimli kitapta kişilik haklarına saldırı oluşturacak ifadeler kullanıldığı belirtilerek, manevi tazminat isteminde bulunulmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalı G.. Z..'nin "Sığınmacılar" isimli kitapta kendi hayatından bölümler anlattığı, bu anlatımlardan tarafların daha önceden yakın arkadaş oldukları, birlikte ortak işler yaptıkları, davalının da bu konularda bir kısım açıklamalar yaptığı, bu açıklamaların manevi tazminat takdirini gerektirecek nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden birini oluşturur. Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu sorumluluk "başkalarının şöhret ve haklarının korunması" için sınırlanabilir. Kamuya mal olmuş kişilerle karşılaştırıldığında özel kişilere yönelik haberlerin ve eleştirilerin sınırları daha dar olmalıdır.

Dava konusu edilen "Sığınmacılar" isimli kitabın 275. sayfasında davacılar hakkında; "Hanife, Şaban Şerif gibi Arap-Alevi kökenli bir Adanalı'ydı.", "...bir süre karışık mali ilişkiler içinde yaşamışlardı.", "Türkiye'de birtakım karanlık işlerden büyük paralar kazanmış ve o sırada S. K.'ın örgütüyle bağlantılı olduğu söylenen biri, Hanife'yi sekreteri olarak işe almış, ve yüklü miktarda kara parayı Hanife'nin legal alanda temsilciliği ve imzası aracılığı ile piyasaya sürmüştü" şeklindeki ithamlar, hem ayrımcılık işaretleri içermekte, hem de kanıtlanmamış yasadışı eylemlerin adresini göstermektedir. Bu itibarla davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturacak ifadelerdir.

Mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, kişilik haklarına saldırıdan dolayı davacılar yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, kişilik haklarına saldırıdan dolayı davacılar yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12509, Karar No: 2021/6956, Tarih: 18.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/12509 E.  ,  2021/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacılar vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 10.06.2021 tarihli dilekçesi ile davalı tarafla sulh olduklarını beyan etmiştir.

Bu durumda sulh belgeleri de getirtilerek, bu konuda ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10628, Karar No: 2015/18878, Tarih: 28.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10628 E.  ,  2015/18878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyizen incelemesi sırasında dosyada bulunmadığı anlaşılan; alt işverene karşı aynı taleplerle açılan dava dosyasının, kronolojik olarak liste olacak şekilde güvenlik hizmetinin verildiği yüklenicilere ait bilgilerin, hizmet alım sözleşmelerinin, güncel hizmet cetveli ve bu cetvelde işveren olarak bildirim yapılan kişi veya kuruluşların bilgilerinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4631, Karar No: 2014/11086, Tarih: 30.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/4631 E.  ,  2014/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/143923

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2010

NUMARASI : 2009/1071 (E) ve 2010/781 (K)

SUÇ : Bilişim suçu

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan şirketin bilgisayar ağlarına girilerek bazı mail datalarının silindiği ve sistemin kullanılamaz hale getirildiğinin şikayet ve iddia olunması karşısında, suça konu eylemin TCK.nun 244/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın 5235 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9201, Karar No: 2019/9359, Tarih: 22.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9201 E.  ,  2019/9359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06/12/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 09/04/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1, 143, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 30/03/2011 olan suç tarihi ile 29/01/2019 olan üçüncü hükmün verildiği tarih arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12478, Karar No: 2012/19491, Tarih: 25.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/12478 E.  ,  2012/19491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, zaptedilen dava konusu kitapların hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138. maddesiyle değişik 71. maddesinin 1. fıkrasının 1. bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanunun 71/1. maddesi delaletiyle TCK 54/4. maddesi uyarınca zoralımına, 25/06/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8642, Karar No: 2014/12350, Tarih: 02.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/8642 E.  ,  2014/12350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/108506

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2011/364 (E) ve 2012/16 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temyiz dilekçesi kapsamından Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin hırsızlık suçuna yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Müştekinin olaydan sonra karavanda yaptığı incelemede sanık tarafından alındığı belirlenememekle birlikte derin dondurucu, galvaniz mutfak ve lavabo tezgahı, yazar kasa, buzdolabı kapıları ile bir kısım mutfak eşyasının çalındığını ifade etmesi; sanığın 20/06/2012 tarihli kolluk beyanında, suça konu yere geldiğinde hurda olduğunu düşündüğü eşyaları almaya karar verdiğini ve hurda oldukları için aldığını, aynı tarihli Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan beyanında, kolluk ifadesini tekrarla karavanın arka tarafındaki mutfak malzemelerini terkedilmiş hurda olduğunu düşünerek toplamaya başladığında polis tarafından yakalandığını, hırsızlık kastıyla hareket etmediğini, kovuşturma sırasında 31/01/2012 tarihli oturumda ise, önceki beyanlarını tekrarla benzer şekilde beyanda bulunması; 20/06/2011 tarihli "Olay Yakalama ve Üst Arama Tutanağı" içeriğinden, ihbar üzerine olay yerine gidildiğinde sanığın ellerinin kirli olup yerde sanayi tipi mutfak ocağı ile davlumbazının bulunduğunun belirlenmesi hususları hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın hırsızlık kastıyla hareket edip icrai hareketlere başladığı ve eylemini tamamlayamadan yakalandığının anlaşılması karşısında, adı geçen sanığın yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6390, Karar No: 2020/5903, Tarih: 24.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/6390 E.  ,  2020/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne yardım etme

30.08.2016(..., ..., ..., ..., ..., ..., Uğur Kaçar, ... için),

Hüküm : 1-..., ..., Mehmet Fatih Vahaboğlu, ..., ..., Nalan Şen, ..., ..., Salim Şen, ..., ..., ..., Yusuf Amil, ..., ..., ..., ..., ..., ..., Aziz Akkuş, ..., ..., ..., Halit Kayacı, ..., ..., Kadir Uzunçakmak, ..., ...'ın; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetlerine ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi,

2-Sanıklar ... ve ...'ın; TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 220/7-2.cümlesi, 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetlerine ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Temyiz edenler : 1-Hazine vekili

2-Sanık ... ve sanıklar müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında Silahlı terör örgütüne üye yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle tüm sanıklar hakkındaki hükümlere ilişkin olarak;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden suçtan doğrudan zarar görmeyen davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmayan hazine vekilinin sanık ... aleyhine temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın

298. maddesi uyarınca REDDİNE,

I- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden suçtan doğrudan zarar görmeyen davaya katılma ve hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmayan hazine vekilinin sanık ... aleyhine temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın

298. maddesi uyarınca REDDİNE,

I- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.