muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2352, Karar No: 2012/9172, Tarih: 22.03.2012

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

a-Somut olayda, mahkemece, alınan bilirkişi raporunda, incelenen hesap ekstrelerinin ayrıntılı dökümü yapılmaksızın hesapların amacına uygun açılıp kullanıldığı, başka amaçla kullanılmadığı belirtilmiştir. Buna karşılık, aynı hesaplara ilişkin haczedilmezlik şikayeti nedeniyle Ankara 16.İcra Mahkemesinin 2010/474 E.-1237 K.sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda ise, TR70 0001 5001 5800 7295 2747 86 nolu vergi resim ve harç gelirlerinin de yatırıldığı hesapta repo faiz gelirinin de bulunduğu tespit edilmiştir. Bu durumda, aynı hesaba ilişkin çelişkili iki rapor bulunduğuna göre, mahkemece, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak denetime elverişli bilirkişi raporu alınmak suretiyle çelişkinin giderilmesi ve yukarıda açıklanan ilkeler dikkate alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetersiz ve çelişkili rapora göre hüküm kurulması isabetsizdir.

b-Şikayete konu, TR57 001 5001 5800 7295 2747 29 nolu personel hak ve alacaklarına ilişkin hesabın da tümünün haczedilebilir nitelikte olduğu gözardı edilerek bu hesaba yönelik şikayetin kabulü ile haczin kaldırılması doğru değildir.

2-HMK.nun 297/1-b.maddesi hükmüne göre, hükümde, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile T.C.kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin, aynı maddenin ikinci fıkrasına göre  ise, hükmün sonuç kısmında, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda, borçlu belediye başkanlığının şikayet dilekçesinde 3 K İnş.Turz.San.ve Tic.Ltd.Şti.'ye de husumet yöneltildiği halde bu şirketin karar başlığında gösterilmediği ve anılan şirket yönünden olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmadığı görülmektedir.

O halde, mahkemece, yukarıda belirtilen hususlar dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup, kararın anılan nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının karar düzeltme itirazlarının kısmen kabulü ile Dairemizin 28/11/2011 tarih ve 2011/7576 E.-24847 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1575, Karar No: 2021/3401, Tarih: 07.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/1575 E.  ,  2021/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, 155 ada 2 ve 159 ada 5 parsel sayılı 2.645,00 ve 737,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına; 159 ada 10 parsel sayılı 621,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise davalı ... adına, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, babalarından gelen miras hakkına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli taşınmazların bir bölümü hakkında, tapu iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece verilen önceki hüküm, Dairemizin 19.09.2013 tarih 2013/7389-8404 Esas ve Karar sayılı ilamı ile, "mirasçılardan biri veya birkaçının miras ortaklığı adına tek başına açmış olduğu davanın yürütülmesi ve sonuçlandırılması için dışarıda kalan mirasçıların açılmış bulunan davaya katılmalarının sağlanması veya yöntemine uygun biçimde olurlarının alınması ya da TMK’nın 640. maddesi uyarınca miras ortaklığına temsilci tayini suretiyle davanın yürütülmesi gerektiği, ancak Mahkemece bu hususta davacı yana verilen sürenin usule uygun olmadığı belirtilerek, davacı yana miras ortaklığına temsilci atanması hususunda yeniden süre ve imkân verilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 26.10.2010 havale tarihli fen bilirkişi raporunda 155 ada 2 parsel sayılı taşınmazda (E) harfi ile gösterilen 180.00 metrekarelik kısım, 159 ada 5 parsel sayılı taşınmazda (C) harfi ile gösterilen 152.00 metrekarelik kısım ile 159 ada 10 parsel sayılı taşınmazda (D) harfi ile gösterilen 118.00 metrekarelik kısımların tapu kayıtlarının iptali ile ayrı birer parsel numarası verilerek davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... ile davacılar vekili tarafından yargılama giderleri yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4620, Karar No: 2020/2868, Tarih: 08.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/4620 E.  ,  2020/2868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2019/970-2019/958

İlk Derece

Mahkemesi : İscehisar Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2016/15-2018/180

Dava, tevkifat belgesindeki baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, dahili davalı SGK hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen hükme karşı davalı Kurum vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak; Toprak Mahsülleri Müdürlüğüne ekimini yapmış olduğu haşhaş kapsüllerini ve kabuklarını teslimi sırasında baba isminin ..., ... olarak kayıtlara geçtiğini, aslen nüfus kayıtlarında baba adının ... olduğunu, bu durumun emeklilik işlemlerinde engel teşkil ettiğini, baba adının ... olarak düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı asil 12.10.2017 tarihli duruşmada TMO kayıtlarında ... olarak geçen baba adının ... olarak düzeltilmesini, TMO kayıtlarında geçen kişi ile kendisinin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı 01.07.2019 havale tarihli dilekçe ile davasından vazgeçtiğini, feragat ettiğini, dosyanın incelenmeksizin hiç açılmamış gibi iptal edilmesine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

II-CEVAP

Davalı vekilinin 25/05/2016 hakim havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın husumet yokluğu nedeniyle ret edilmesi gerektiğini, davanın Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığını ilgilendiren bir iş davası olduğunu, davanın konusunun Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davası olduğunu, tespit davasının davalısının Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının olduğunu, davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderininin davacı taraf üzerine bırakmasını belirtmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekilinin 25/05/2016 hakim havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın husumet yokluğu nedeniyle ret edilmesi gerektiğini, davanın Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığını ilgilendiren bir iş davası olduğunu, davanın konusunun Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti davası olduğunu, tespit davasının davalısının Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının olduğunu, davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderininin davacı taraf üzerine bırakmasını belirtmiştir.

... vekilinin 29/05/2017 hakim havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacının talebinin kabul edilebilmesi için öncelikle kurumlarınca tescili olması gerektiğini yada davacının talebine ilişkin TMO kayıtlarının mahkeme celp edilerek incelenmesi gerektiği, kayıtlarda davacının belirttiği gibi farklı isimle ile ilgili bir kesinti mecut ise davacının yaşadığı köyde aynı isimlerde başka şahısların bulunup bulunmadığı, nüfus bilgilerinin kesintilerde bahsi geçen kişi ile örtüşüp örtüşmediği, tanık beyanları, muhtarlık ve nüfus kayıtlarıyla davacı tarafından ispatlanması gerektiğini, davacının iddia ettiği kesintilerin mecut olmadığı yada aynı doğum tarihi, isimde, aynı baba ismiyle başka şahısların varlığı ortaya çıktığında davacının talebinin reddi gerektiğini, tarımsal faaliyetlerin devam ettiğinin zirat odası kayıtları, ziraat odası kaydı bulunmaması durumunda tevkifata esas ürüne ilişkin kamu kurum ve kuruluşları, meslek kuruluşları, kooperatif veya birlik kayıtları esas alınarak belgelendirilmesi halinde sigortalılıkları da devam ettireleceğini, bu hususun dava şartı olduğundan davanın reddi gerektiğini, davanın reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerine bırakılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davalı ... Mahsülleri Ofisi Genel Müdürlüğü yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, dahili davalı SGK hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

SGK vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

SGK vekili, Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinde, davacı, 01.07.2019 havale tarihli dilekçe ile davasından vazgeçtiğini, feragat ettiğini, dosyanın incelenmeksizin hiç açılmamaış gibi iptal edilmesine karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376 - 547 sayılı Kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15 - 1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir.

Bu nedenle, inceleme konusu davada mahkemece, davacının feragatı konusunda bir karar verilmelidir. Ancak bu irdeleme yapılırken kabule göre de, davanın konusuz kalıp kalmadığına dair dosyada yeterli delil olmamasına rağmen bu yönde karar tesis edilmesi yerinde görülmemiştir. Müstahsil makbuzundaki baba adının ve doğum tarihinin düzeltilmesi talebinin kabulü halinde bu husus davacının tescil ve sigortalılık hakkı tanınmasına vesile olacağı hususu gözetilerek ve ilgilinin sicil dosyası varsa tescil dosyası da celp edilip hakkın teslim edilip edilmediği yada teslim edilecek nitelikte bulunup bulunmadığı gözetilip davanın konusuz kalıp kalmadığı giderek feragatın mümkün olup olmadığı birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Yukarıda belirtilen hususlardaki takikat sonucuna göre feragat konusu irdelenirken HMK 123 ve 150. maddeleri de gözetilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, dahili davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, dahili davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinde Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12242, Karar No: 2014/7516, Tarih: 16.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12242 E.  ,  2014/7516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/04/2013 tarih ve 2005/628-2013/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ''2 boyutlu balık şekli'' markasının 12, 20, 21, 35. sınıflarda tescilli bulunduğunu, davalının müvekkiline ait bu markayı izin almaksızın özellikle cam ürünleri üzerinde tasarım olarak kullandığını, tespit dosyası ile de durumun sabit olduğunu ileri sürerek,markaya tecavüzün durudurlmasını, haskız rekabetin önlenmesini, taklit ürünlere ve ürünlerin elde edilmesinde kullanılan araçlara el konulmasına ve el konulan bu araçlar üzerinde müvekkili lehine mülkiyet hakkı tanınmasına, haksız rekabet nedeniyle 2.000TL maddi(yoksun kalınan kar), 5.000 Tl manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamı doğrultusunda, davacıya ait "2 b. b. ş." markasının bulunduğu, davalının kullandığı ve ürün kataloglarında yer alan markasının ve davalı şirketin meyve tabağı çerez tabağı, şeker tabağı, mum tabağı, salata tabağı, vazo, ayna ve çerçeve setler çeşitli ürünler ve serviş tepsisi, iç dekorasyon ve aydınlatma araçları isimli kataloglarda yer alan C 1915, M 2359, M 3610, K 1502B, M 2411, S 2202, M 23158B, S 2303, M 3002, M 3608B, M 3584, MU 2202, S 1809, kodlu ürün görsellerinde yer alan balık şekli unsurunun davacı şirkete ait tesçilli markaya 556 sayılı KHK'nın 8/1-b anlamında iltibas ya da iltibas tehlikesi yaratacak derecede benzer oldukları, öyle ki balık şekli kullanmak isteyen davalı şirketin yüzlerce seçenek özgürlüğüne sahip oldugu halde çekişmeli balık şeklindeki markanın benzerini hatta bazı ürünlerde KHK'nın 7/1-b anlamında ayırt edilemeyecek kadar benzerini kullandığı, bu durumun açık marka ihlali olduğu, söz konusu eylemlerin aynı zamanda haksız rekabet sayılacağı gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulüne, davalı Y. Cam İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'nin kataloglarında yer alan C 1915 , M 2359, M 3610, K 1502B, M 2411, S 2202, M 23158B, S 2303, M 3002, M 3608B, M 3584, MU 2202, S 1809, ürün kodlu ürün görsellerinde yer alan balık şekli unsurunun davacı şirkete ait 2000/05277 kod nolu 12, 20, 21 ve 35 sınıflar yönürden tescil edilmiş "2 b.b. ş." markasına tecavüz teşkil ettiği ve tesçilli markasından doğan haklarını ihlal ettiğinın ve davalının bu kullanımının haksız rekabet sayılacağının tespitine, 2.000 TL maddi 3.000 TL manevi tazimnatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacının markası ''2 b. b.ş.''nden ibarettir. Davalı tarafından üretilen ürünlerin tanıtıldığı ürün kataloğunda yer alan meyve, çerez, mum tabağı.....gibi cam ev eşyaları üzerindeki balık figürlerinin ise üç boyutlu ve renkli uygulamalı sanat ürünü tasarımları şeklinde yer aldığı ve söz konusu ürünlerin, davalının ürün kataloğunda ''y. g.'' markası kapsamında satışa sunulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalının üretimini yapıp piyasaya satışa sunduğu ev eşyası ürünleri üzerindeki sözkonusu balık şekillerinin 556 sayılı KHK'nın 14. maddesinde açıklanan biçimde markasal bir kullanım niteliğinde bulunmadığı, dolayısıyla davalının eyleminin aynı KHK'nın 9 ve 61. maddelerine aykırı olmadığı gözetilmeksizin yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulü doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19527, Karar No: 2022/1384, Tarih: 14.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/19527 E.  ,  2022/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SİLİVRİ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Bakırköy Prof. Dr. ... ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 26.10.2010 tarih ve 46488 sayılı yazısında sanığın tetkiklerinde madde metabolitinin tespit edildiğinin bildirildiği anlaşıldığından, sözü edilen uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımının tespitine ilişkin tetkik sonuçlarının fiziki olarak aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Bakırköy Prof. Dr. ... ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 26.10.2010 tarih ve 46488 sayılı yazısında sanığın tetkiklerinde madde metabolitinin tespit edildiğinin bildirildiği anlaşıldığından, sözü edilen uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanımının tespitine ilişkin tetkik sonuçlarının fiziki olarak aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,