muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21703, Karar No: 2015/4787, Tarih: 10.03.2015

2-Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Öte yandan 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik gereğince 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından ayrıca temyiz yoluna başvurma harcı alınacaktır.

Temyiz eden davalılar ... ile ... ve ... vekilinin temyiz dilekçesi, 13.03.2014 tarihinde ve yasal süresi içinde, temyiz esas defterine kaydedilmiş ise de, peşin temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle anılan davalılar vekiline eksik harçları ikmal etmesi için H.U.M.K’ nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harçlar ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harçlar yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacılar vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3140, Karar No: 2019/12059, Tarih: 04.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/3140 E.  ,  2019/12059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemece yapılan yargılamada akıl hastalığı bulunduğu tespit edilen mağdureye hükümden sonra Akyazı Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.11.2018 kesinleşme tarihli ve 2018/483 Esas, 2018/860 Karar sayılı ilamı ile ...’nun vasi tayin edildiği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, söz konusu hükmü temyize hakkı bulunan vasiye yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5366, Karar No: 2006/8666, Tarih: 19.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5366 E.  ,  2006/8666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Gebze 2. Asliye Hukuk ve Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 08.12.2004 günlü dilekçesinde nişan bozmasından kaynaklanan manevi tazminat talep etmiştir.

T.M.Y.'nın 118-123. maddelerinde nişanlanma ve nişan bozulmasının sonuçları düzenlenmiştir.

4787 Sayılı Aile Mahkemeleri Kuruluş Yasasının 4. maddesine göre 4721 Sayılı T.M.Y.'nın 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitapta yeralan işlere ilişkin davaların aile mahkemesinde görüleceği yasa hükmü karşısında T.M.Y.'nın 2. kitabında yer alan uyuşmazlığının aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Gebze Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/06/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24213, Karar No: 2015/9355, Tarih: 06.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24213 E.  ,  2015/9355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı erkeğin eşine birden fazla şiddet uyguladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşinin annesinin üzerine yürüdüğü, davacı kadının ise eşinin iş yaptığı firmayı arayarak eşinin sahtekar, dolandırıcı olduğunu beyan ederek eşinin işlerini engellediği, eşinin ablasını tehdit edip rahatsız ettiği, eşinin yeğenini arayıp hakkında dedikodu çıkarmakla tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken davalı erkeğin daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteklerinin kabul edilmesi doğru olmamıştır.

3-Kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girer veya ana ve baba bu haklarını yasada öngörülen ( TMK. md. 324/1 ) yükümlülüklerine aykırı olarak kullanırlar veya çocuk ile ciddi olarak ilgilenmezler yada diğer sebepler varsa hakim tarafından kişisel ilişki kurma hakkı reddedilebilir veya kendilerinden alınabilir ( TMK m. 324/2 ). Davalı hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmamaktadır. O halde çocuklar ile davalı baba arasında tüm dosya kapsamı da değerlendirilerek ve küçüklerin yaşı da dikkate alınarak uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken “baba ile kişisel ilişkilerinin mevcut dava gözetilerek geçici süreli olmak üzere ikinci bir düzenlemeye kadar yapılmasına yer olmadığına” şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

06.05.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2956, Karar No: 2015/4531, Tarih: 01.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2956 E.  ,  2015/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçiye ait iş yerinden araç kiralama sözleşmesine göre kiraladığı aracı sözleşmenin bitim tarihinde teslim etmediği anlaşıldığından güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıkla şikayetçi arasında bir hizmet ilişkisinin bulunmadığı dikkate alınarak eylemin TCK’nın 155/1. maddesinde yazılı basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

3- 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nda cezaların toplanmasına ilişkin bir hüküm bulunmasına rağmen hapisten çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21490, Karar No: 2022/21526, Tarih: 02.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21490 E.  ,  2022/21526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, müştekinin arandığı suça konu ... numaralı hattı kullanmadığını savunması karşısında, ilgili telefon numarasına ait suç tarihlerini gösterir arama, aranma, mesaj alma, mesaj atma ve baz istasyon bilgilerini gösterir şekildeki HTS kayıtlarının dosyaya getirtilmesi ve bu numaralardan sıklıkla görüşülen hat sahiplerinin belirlenerek, bu kişilerin tanık olarak ifadelerinin alınarak suçta kullanılan telefon hattının kim tarafından kullanıldığı tespit edildikten ve abone sözleşme formu getirtilip, imza incelemesi yaptırıldıktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11//2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9840, Karar No: 2012/11163, Tarih: 12.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9840 E.  ,  2012/11163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ               : ŞUHUT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ               : 17/02/2011

Yanlar arasında görülen muhdesatın tespiti, elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın, kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar ve dahili davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava,  muhtesat şerhinin sicil kaydına işlenmesi; karşı dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkin olup, mahkemece, asıl davanın  kısmen kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve tüm dosya içeriğinden; davacı S.'ın miras bırakanı E.Ö. tarafından davalı M. ve dava dışı kişiler aleyhine açılan ve davacı S.'ında dahili davalı sıfatıyla yer aldığı çekişmeli 5 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine itiraz davası sonucunda, Şuhut Kadastro Mahkemesinin 1995/7 esas, 1998/81 sayılı kararıyla, çekişmeli 5 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine itirazın reddi ile tespit gibi davalı M. adına tesciline, bilirkişi raporunda gösterilen evin, E.Ö. ve S. Ö.'e ait olduğunun beyanlar hanesine kaydedilmesine karar verildiği ve 27.5.1999 tarihinde kesinleştiği, ancak, sicil oluşturulurken muhtesat şerhinin taşınmazın tapu sicil kaydına işlenmediği, şerhsiz olarak çekişmeli 5 parsel sayılı  taşınmazın davalı M. tarafından  14.7.2006 tarihinde davalı A. ile dahili davalı M.'ya satış yoluyla temlik edildiği ve adlarına 1/2'şer pay oranında sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Davacı S.'ın, muhtesat bedelinin kendisine ödenmesi isteğiyle eldeki davayı açtığı; Mahkemenin, dava dilekçesinin açıklanması yönünde verdiği önel üzerine davacı S.'ın, 11.4.2008 tarihli dilekçesinde, çekişmeli taşınmazdaki binanın yarısının kendisi adına, kalan yarısının ise ortaklaşa yaptıkları için  miras bırakanı babası  E.Ö. mirasçıları adına kabul ve tespitine karar verilmesini  istediğini açıkladığı; davalılar M.ve A.'nin ise, karşı dava yoluyla  elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulundukları  görülmektedir.

Bu durumda, binanın, asıl davanın davacısı S. ve miras bırakanı E. tarafından yapıldığı olgusu kesinleşmiş kadastro mahkemesinin kararıyla hükmen belirlenmiş olup, bu hususun, TMK'nun 1009. maddesi hükmü gereğince şerh verilebilecek hallerden olduğu tartışmasızdır. Esasen Kadastro Mahkemesinin kesinleşen kararının muhdesatla birlikte infazının sağlanması gerekirken sehven muhdesattan ari olarak gerçekleştirildiği görülmektedir.

Bu durumda, binanın, asıl davanın davacısı S. ve miras bırakanı E. tarafından yapıldığı olgusu kesinleşmiş kadastro mahkemesinin kararıyla hükmen belirlenmiş olup, bu hususun, TMK'nun 1009. maddesi hükmü gereğince şerh verilebilecek hallerden olduğu tartışmasızdır. Esasen Kadastro Mahkemesinin kesinleşen kararının muhdesatla birlikte infazının sağlanması gerekirken sehven muhdesattan ari olarak gerçekleştirildiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, bu şerhler lehtarına ayni hak kazandırmaz, yalnızca kişisel hak sağlar. Nitekim, asıl davanın davacısı S. başlangıçta bu haktan kaynaklanan alacak talebinde bulunmuş ise de, yargılama sırasında  verdiği 11.4.2008 tarihli dilekçesiyle, asıl amacının binanın, kendisi ve miras bırakanı E. Ö. mirasçıları adına tespit ve kabulü olduğunu  açıklamıştır.

O halde, Mahkemece, kadastro mahkemesinin kesinleşmiş kararından söz edilerek, dava konusu binanın aidiyeti yönünden karar verilmesine yer olmadığına biçiminde hüküm kurulmuş olmasında bir isebetsizlik yoktur. Ancak, hukuk sistememizde tekli mülkiyet sistemi geçerli olup, TMK'nun 684. maddesi uyarınca, "Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur." O halde, TMK'nun 1023. maddesinden bahisle "...ve fakat, davalılar A.ve M.'nın iyiniyetli olmamaları sebebiyle TMK'nun 1023.madde uyarınca taşınmazı muhdesatı ile birlikte satın alırken hukukça korunacak bir menfaatleri olmadığından sözkonusu taşınmazı muhdesatı olan bina dahil olmayacak şekilde iktisap ettiklerinin tespitiyle davanın kısmen kabulüne" biçimindeki kararın, yasal dayanağının bulunduğu söylenemez. Böylesine bir düşünce, hem Medeni Kanunun mülkiyete ilişkin hükümlerine, hemde, Anayasanın 35. maddesine açıkca aykırılık teşkil eder.

Öte yandan, halen çekişmeli 5 parsel sayılı taşınmazın 1/2 şer pay oranında davalı karşı davacı A. ile dahili davalı M. adına kayıtlı olduğu sabittir. Bilindiği gibi, çap kaydı iptale kadar geçerlidir.Buna göre, Türk Medeni Kanunu'nun 683/2. maddesi " Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir." hükmü gereğince, karşı dava yönünden, elatmanın önlenmesine ve yıkıma karar verilmesi gerekirken, reddi yönünde hüküm kurulmuş olması  doğru değildir.

Kabule göre de, 1086 sayılı HUMK'nun yürürlük tarihinde açılan ve görülen davada,  dahili dava yoluyla kendisine husumet yöneltilen dahili davalı M. hakkında  hüküm kurulmuş olmasının da doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca, asıl davada, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yukarıda açıklandığı  şekilde ilave hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı gibi; karşı davanın, kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle reddi yönünde karar verilmiş olmasıda doğru değildir.

Hal böyle olunca, asıl davada, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yukarıda açıklandığı  şekilde ilave hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı gibi; karşı davanın, kabulüne karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle reddi yönünde karar verilmiş olmasıda doğru değildir.

Davalılar karşı davacılar M. ve A. ile dahili davalı M. vekilinin  temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle,  hükmün açıklanan nedenlerden  ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16484, Karar No: 2015/20224, Tarih: 09.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16484 E.  ,  2015/20224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/77244

MAHKEMESİ : Batman Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2012/324 (E) ve 2013/74 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 165/1 ve 31/2. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 ay hapis ve 2 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 2 ay 15 gün hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezasına ve hapis cezasının da adli para cezasına çevrildiğinde; 1500 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 2 ay 15 gün hapis cezası yerine 1 ay 20 gün hapis cezasına ve bu cezanın da 1000 TL adli para cezasına çevrilerek eksik ceza tayini,

2-5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 14 TL tutarındaki yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 165/1, 31/2. maddeleri uyarınca hükmedilen 3 ay hapis ve 2 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 ay 15 gün hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının TCK'nın 50/1.a maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den adli para cezasına çevrilerek suça sürüklenen çocuğun neticeten 1500 TL adli para cezası ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ayrıca hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili kısmın çıkartılmasına, yerine "toplam 14 TL olan yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine'' cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14804, Karar No: 2018/5386, Tarih: 05.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/14804 E.  ,  2018/5386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle tayin olunan ........2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... vekili Ev. ... ile diğer taraftan ... ve arkadaşları vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anılaşılan temyiz dilekçelersinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi.İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

...) Tazminat istemine konu ... köyü 89 parsel sayılı taşınmazın tapu maliki ... tarafından ihale ile davacılara satıldığı, .../04/2008 tarih ... yevmiye numarasıyla davacılar adlarına tapuda tescil işleminin yapıldığı anlaşıldığından, satıştan önce 89 parsel sayılı taşınmazla ilgili Kültür ve Turizm Bakanlığıyla yazışma yapılıp yapılmadığının, taşınmazın satışı için 2863 sayılı Kanunun .... maddesi uyarınca izin alınıp alınmadığının, yazılar yazılmış ve izin alınmış ise alınan yazı ve izinlere ilişkin tüm belgelerin onaylı örneklerinin ... ile Kültür ve Turizm Bakanlığından ayrı ayrı sorulup istenilmesi,

...) ... köyünde koruma amaçlı imar planı yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise 89 sayılı parselin anılan imar planındaki durumunun belediye başkanlığı imar müdürlüğünden sorulması,

...) Tazminat istemine konu taşınmazın davacılara satışının yapıldığı tarihte üzerinde korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı bulunup bulunmadığının, ayrıca anılan tarihte yürürlükte olan arkeolojik sit alanları için geçerli olan ilke kararlarının Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulundan sorulup istenilmesi, alınacak cevabî yazıların bu dosya arasına konulması gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici .... maddesi atfıyla HUMK’nın 433/.... ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin .... maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/07/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12676, Karar No: 2019/14126, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12676 E.  ,  2019/14126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece genel bütçeye dahil olan davalı kurumun 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Kuruma harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3 ve 5 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ 3-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan, harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı, başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

5- Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 372,50 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, ” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.