muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23905, Karar No: 2017/9463, Tarih: 13.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23905 E.  ,  2017/9463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1720, Karar No: 2024/4161, Tarih: 21.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1720 E.  ,  2024/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1352 Esas, 2022/2171 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul, kısmen ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/1397 E., 2017/591 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen menfi tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davalı vekili ve duruşma istemi olmaksızın katılma yolu ile davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 21.05.2024 günü hazır bulunan davacılar vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacılar vekili, müvekkillerinin ... Hazır Yemek Ziyafet Hizmetleri Gıda San. ve Tic. A.Ş. unvanlı şirkete hissedar olduklarını, araç alımı için banka tarafından gerekli kredi sözleşmesinde ortakların da kefaletinin aranması nedeniyle 30.03.2012 tarihli Genel Kredi Sözleşmesi (GKS) ve araç taşıt rehin sözleşmesi imzaladıklarını, garanti olması adına sözleşmeye ek olarak ilk bakışta senet olduğu anlaşılmayan 04.02.2012 düzenleme tarihli 170.000,00 TL tutarlı vadesi boş senedin müvekkillerine avalist olarak imzalatıldığını, bankanın şirketten 400.000,00 TL tutarında senet de aldığını, her ikisinin de vadesinin 08.05.2014 olduğunu, şirket tarafından yapılan ödemelerin öncelikle avalist olarak imza atılan 170.000,00 TL tutarlı senetten mahsubu gerekirken ilk senet tarihinden başlamak üzere yapılan ödemelerin 1.5 yıl sonra düzenlenmiş 2. senetten mahsubunun yapıldığını, şirket tarafından müvekkillerin avalist olarak sorumlu oldukları 170.000,00 TL'nin zaten ödenmiş olmasına rağmen alacağın tahsil imkanını artırmak üzere kötü niyetli şekilde hükümsüz senedin yeniden icraya konulamayacağını ileri sürerek takip dosyasında söz konusu bedelden ötürü borçlu olunmadığının tespitiyle tedbiren takibin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, davacıların dava konusuna dayanak teşkil eden GKS'yi müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını ve ayrıca borçlunun vadesinde ödendiğinde borçtan düşmek üzere bonolar verdiğini, bu bonolardan birine davacıların avalist olarak imza attıklarını, vadesi gelmesine rağmen ödenmemesi üzerine takip başlattıklarını, bonolar teminat senedi olmayıp kambiyo vasfı taşıdığını dava dışı borçlu ile banka arasındaki kredi ilişkisi ve yapılan ödemelerin kredi borcuna mahsuben yapıldığını, davacıların avalist oldukları limitler kadar borçtan sorumlu olmaya devam edeceklerini, davacıların kefillikten kurtulmaya ilişkin haklarından da önceden feragat ettiklerini, sundukları hesap özetlerinde de kefil sıfatıyla ödemeye ilişkin bir kayıt bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2017 tarihli ve 2014/1397 E., 2017/591 K. sayılı kararıyla; davacıların 30.03.2012 tarihli GKS kapsamında dava dışı borçlu şirketin 170.000,00 TL'yi aşkın bakiye alacak miktarının mevcudiyeti, davacıların sözleşme ile bağlantılı ve avalist olarak imza attıkları senet nedeniyle 170.000,00 TL limiti oranında sorumluluklarının devam ettiği, her iki senedin tahsilde tekerrür oluşturmamak kaydıyla bakiye borcun tasfiyesi için takip yapılmasına engel bir durum bulunmadığı gerekçesiyle menfi tespit davasının esastan reddine ve alacağın %20'si oranında davacı borçluların tazminata mahkum edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli ve 2017/5962 E., 2020/1767 K. sayılı kararıyla; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (6098 sayılı Kanun)100 üncü maddeye göre kısmi ödemede bulunulması halinde "... Borçlu, faiz veya giderleri ödemede gecikmemiş ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir. Aksine anlaşma yapılamaz. Alacaklı, alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya başka bir güvence almış ise, borçlu kısmen yaptığı ödemeyi, güvence altına alınan veya güvencesi daha iyi olan kısma mahsup etme hakkına sahip değildir." düzenlemesine göre borçlu şirketin yaptığı ödemenin öncelikle davacıların avalist olduğu senede mahsup edilmesini talep etme hakları bulunmadığı gerekçesiyle kararın kaldırılmasına ve davanın esası hakkında farklı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 07.06.2022 tarih, 2020/8109 E. ve 2022/4579 K. sayılı kararıyla İstanbul 14. İcra Müdürlüğünün 2014/16110 sayılı dosyasında takibe konu senetlerden 170.000,00 TL bedelli senette davacıların avalist sıfatıyla imzaları bulunmasına rağmen 400.000,00 TL bedelli senette davacıların imzalarının bulunmadığı, bu durumda, takibin kredi sözleşmesi ve eki olan kefalet sözleşmesine dayalı takip olmadığı da dikkate alındığında, takibe konu 400.000,00 TL bedelli senet yönünden davacıların borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesinin doğru bulunmadığı belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 170.000,00 TL bedelli senette ise davacıların avalist sıfatıyla imzaları bulunduğundan, bu senet yönünden davacıların menfi tespit talebinin reddine, 400.000,00 TL bedelli senette davacıların imzalarının bulunmadığı gözetilerek, bu senet yönünden davacıların borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili ve katılma yolu ile davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; 170.000,00 TL bedelli senedin tamamen ödendiğini, müvekkillerinin davalıya borçlu bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; icra takibinde davacıların 170.000,00 TL'lik senetten borçlu olduklarının açıkça belirtildiğini, 400.000,00 TL bedelli senet ile ilgili olarak dava açmakta hukuki yaralarının olmadığını, bozma ilamının hatalı bulunduğunu, yargılamada usul ve yasaya ilişkin hatalar bulunduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kambiyo takibine konu senetler nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir

2. İlgili Hukuk

1.6098 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesi.

2.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu

'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan ayrı ayrı alınarak yekdiğerine verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2896, Karar No: 2025/2818, Tarih: 14.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2896 E.  ,  2025/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/2195 E., 2024/1005 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2019/1628 E., 2022/942 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 15.08.2008 başlangıç tarihli ... AVM’nin 2B-47 nolu bağımsız bölümüne ilişkin kira sözleşmesi bulunduğunu, ödenmeyen 01 Ağustos 2009- 31.12.2010 arası döneme ilişkin kiralar ile 2010 yılı Ekim, Kasım ve Aralık aylarına ait aidat bedellerinin tahsili için başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı ile müvekkili şirket arasında iki ayrı dükkana ilişkin kira sözleşmesi imzalandığını, 30.06.2009 tarihinde tarafların ek bir protokolle kira sözleşmeleri üzerinde değişiklik yaparak hak ve yükümlülüklerini ve özellikle kira miktarını yeniden belirlediklerini, bu bakımdan talep edilen sabit kira bedelinin yerinde olmadığını, kiralananlar kiralama amacına uygun bulundurulmadığından sözleşmenin haklı nedenle feshedilerek Ekim ayında tahliye edildiğini, 2B-68 nolu dükkana ilişkin açılan alacak davasının reddine karar verildiğini ve hükmün kesinleştiğini, söz konusu kararda sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğinin de belirlendiğini, kararın eldeki dava bakımından kesin delil niteliğinde bulunduğunu, 2009 yılı Ağustos ayına ait kira alacağının takip tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığını, faiz ve cezai şart talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; yazılı bir anahtar teslimi olmadığından davacı kiraya verenin beyan ettiği tarihe itibar edilmesi gerektiği, tacir olan taraflar yönünden sözleşme hükümlerinin bağlayıcı olduğu, cezai şart ve temerüt faizine ilişkin tüm koşulların davaya dayanak icra dosyası ve dava tarihi itibarıyle geçerli bulunduğu, sözleşmede aylık kiranın en az kira bedeli olarak belirtilen miktarlardan az olmamak üzere kiralanandaki işletmenin bir aylık satış cirosunun %5'i olarak belirlendiği, ancak aylık asgari kira bedellerinin belirlendiği ve ödenecek kiranın en az asgari olarak belirlenen kira bedeli olduğu, kira bedellerinin her ayın ilk 5 günü içinde ve peşin ödeneceği, davacının ödenmeyen, eksik ödenen veya sözleşme hükümlerine göre muaccel hale dönüşen tüm kira alacaklarını dilerse sözleşmenin kira cinsi olan ABD doları üzerinden dilerse karşılığı YTL üzerinden talep edebileceği, muaccel kira alacakları ile katılım ücreti alacağı ve sözleşmeden kaynaklanabilecek başkaca her türlü alacak toplamına YTL veya ABD doları üzerinden %5 oranında cezai şart tazminatı ve aylık %5 oranında temerrüt faizi uygulanacağı, davalının itirazına konu Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/522 E., 2012/490 K. sayılı dosyasının taraflar arasında imzalanan 2B-68 nolu bağımsız bölüme ilişkin olduğu, bu davanın konusunun ise 2B-47 nolu bağımsız bölüme ilişkin olması nedeniyle kararın konusu ile bu davanın konusunun farklı kira sözleşmeleri ve farklı bağımsız bölümlere ilişkin olduğundan kesin hüküm teşkil etmediği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 178.720,01 TL kira, 2.485,16 TL yönetim gideri, 8.936,00 TL cezai şart ve 470.607,56 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 658.263,57 TL'ye yönelik itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, likit ve muayyen olan asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı vekilinin istinaf dilekçesinin, reddedilen alacak miktarına göre, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 341/2 maddesi gereğince miktar itibariyle reddine; davalı vekilinin istinaf itirazlarının incelenmesinde; taraflar arasında iki ayrı yer ile ilgili iki ayrı kira sözleşmesi yapıldığı, Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/522 E., 2012/490 K. sayılı dosyasının taraflar arasında imzalanan 2B-68 nolu bağımsız bölüme, bu davanın ise 2B- 47 nolu bağımsız bölüme ilişkin olduğu, sözleşmelerin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekli olup, söz konusu dosyada anılan bilirkişi raporu ve verilen kararın bu dava yönünden bağlayıcı olamayacağı, taraflar arasında düzenlenen asıl sözleşmede asgari kira bedelleri belirlenmiş olup, ek protokolde asıl sözleşmenin ve hükümlerinin iptaline ilişkin bir madde bulunmadığı, asıl sözleşmenin geçerliğini devam ettirdiği, kaldı ki ek protokolde ciro kirasının asgari kira bedelinden az olması halinde kiracının asgari kira bedeli ödeyeceğinin belirtildiği, davalı kiralananı 2010 yılı Ekim ayında usulüne uygun olarak tahliye edip anahtarı kiraya verene teslim ettiğini kanıtlayamadığına göre takibe konu kira ve genel gider bedellerinden sorumluluğu bulunduğu, taraflar tacir olup sözleşmede kararlaştırılan cezai şart ve temerrüt faizinin geçerli olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; kiralanan dükkanların tek bir dükkan gibi işletildiğini ve tek kira ödendiğini, protokolün de tek bir kira sözleşmesi yapılmış gibi düzenlendiğini, kiralananın asıl dükkanda satılan ürünlerin uygulama merkezi olarak kullanıldığını, 68 nolu dükkana ait kira sözleşmesi feshedilerek tahliye edildikten sonra eldeki dükkan için kira ödemesine esas teşkil edecek bir ciro olmadığını, bu sebeple Mart ayından sonra kira ödenmediğini, bu kapsamda Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından verilen 2010/522 E., 2012/490 K. sayılı kesinleşmiş olan kararını işbu dosyada bağlayıcılığının bulunmadığının tespitinin kabul edilemeyeceğini, kesin delilin dikkate alınması gerektiğini, istinaf dilekçesindeki itirazlarının tek tek tartışılmadığından hak ihlali oluştuğunu, diğer kiralanan için ödenen kira bedelinin eldeki kiralananı da kapsadığını, tahkikatın bittiğinin tefhim edilmediği ve son sözlerin sorulmadığını, ek protokol ile asıl sözleşme hükümleri değiştirildirildiğinden asıl sözleşme hükümlerinin esas alınmasının doğru olmadığını, ek protokolün neden hükme esas alınmadığının gerekçede açıklanmadığını, kesinleşen karar uyarınca eldeki dava yönünden de 01.08.2009 ile 31.03.2010 tarihleri arasındaki taleplerinin (kira ve ferileri) bu karar kapsamında reddi gerektiğini, kira bedellerinin 2010 yılı Nisan ayına kadar ödendiğini, sonrasında ise borç doğmadığını, zira kiralananın bulunduğu AVM'de inşaata başlanıldığını, kira faturalarının da dükkan belirtilmeden düzenlendiğini, bilirkişi raporlarının hatalı olduğunu, kira ödeme dekontlarının neden dikkate alınmadığının açıklanmadığını, tahliyenin 2010 yılı Ekim ayında gerçekleştiğini, uzun süre ses çıkarılmamasının fesihle birlikte tahliyenin de gerçekleştiği şeklinde yorumlanması gerektiğini, sözleşme haklı nedenle feshedildiğinden kira borcu doğmadığını, müvekkili zararının da tespiti talep edildiği halde yargılama aşamasında bu hususta hiçbir inceleme ve araştırma yapılmadığını, 2009 yılı Ağustos ayı kira bedelinin zamanaşımına uğradığını, faiz oranının ve cezai şart talebinin kanuna aykırı olduğunu, hesaplamaların fahiş ve hatalı olduğunu, USD talebi karşısında faizin de yabancı paraya uygun hesaplanması gerektiğini, müvekkili şirketin ticari defter ve kayıtlarının incelenmediğini, keşif yapılmadığını ve yemin teklif edip etmediğinin sorulmadığını, ticari defterlerinin yerinde incelenerek eksikliğin giderilmesi zorunlu olup bu talebin reddinin doğru olmadığını belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, ödenmeyen kira, aidat bedeli ve cezai şartın tahsiline yönelik başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

1. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, ödenmeyen kira, aidat bedeli ve cezai şartın tahsiline yönelik başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

1. Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Somut olayda; taraflar arasındaki 15.08.2008 başlangıç tarihli ve 5 yıl 4 ay 17 gün süreli kira sözleşmesinin 2B-47 nolu bağımsız bölüme ilişkin olduğu, sözleşmenin (4.) maddesinde aylık en az kira bedeli olarak belirtilen miktarlardan az olmamak üzere kiralanandaki işletmenin bir aylık satış cirosunun %5'i olduğu, aylık en az kira bedelinin ise, davaya dayanak icra takibindeki talep olan 2009 yılı 8. ay ile 2010 yılı 12. ay çerçevesinde, 2009 yılı için 3.985,9 USD +KDV, 2010 yılı için 4.105,5 USD +KDV olduğu görülmüştür.

Taraflar arasındaki 15.08.2008 başlangıç tarihli ve 2B- 68 nolu bağımsız bölüme ilişkin, 30.06.2009 tarihli ek protokolün ihlal edilmesi nedeniyle sözleşmeden doğan hak ve alacakların tahsiline ilişkin başlatılan takibe itiraz üzerine açılan ve Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleşen Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/522 E., 2012/490 K. sayılı davada, ek protokolde kira bedelinin aylık ciro üzerinden ödenmesine dair düzenleme uyarınca yapılan hesaplama sonucunda, cirolardan kaynaklı tahakkukların ödendiği gerekçesiyle, kira alacağı ve diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Söz konusu ek protokolde, protokolün 15.08.2008 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile birlikte geçerli olduğu, (4.) madde kapsamında protokolün, 2B-47 ve 2B- 48 nolu kiralananlar için düzenlendiği, (2.) maddesinde "İş bu protokol uyarınca, 01.07.2009- 01.07.2010 tarihleri arasında kiracı, kira bedeli olarak aylık cirosunun %7 'sini kiralayana ödeyecektir. ", (3.) maddesinde "01.07.2010'dan sonraki kira dönemleri için ise kiracının bir önceki yıl (12 aylık) ödediği ciro kirasının 12'ye bölünmesi ile elde edilen aylık ortalamanın %80'i aylık asgari kira bedeli olacaktır. 01.07.2010'dan sonra kiracı, hasılat kirası olarak aylık cirosunun %7'sini ödeyecektir. Bu şekilde belirlenen ciro kirasının, asgari kira bedelinden az olması halinde, kiracı asgari kira bedelini ödeyecektir.", (3.) maddesinde "Kiracı, ortak alan giderleri olarak metrekare başına 10.00 USD +KDV ödemeyi kabul etmiştir.", (7.) maddesinde " İşbu protokol hükümleri içerik bakımından kira sözleşmesinde değişiklik hükmündedir, tereddüt hasıl olduğunda işbu protokol hükümleri geçerli olacaktır." hususları kararlaştırılmıştır.