muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33868, Karar No: 2014/35732, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33868 E.  ,  2014/35732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/339-2014/1007

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisindeki belgelerden, davacının sendika üyelik kaydı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinin alt işverene 16.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; bu belge ekinde Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013- 31.12.2014 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin bir örneğinin de dava dışı alt işverene tebliğ edildiğini gösterir belge bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesi “Toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih ile iş yerine tebliğ edildiği aya kadar geçen süre için ödenecek farkların tutarı iş bu kararın iş yerine tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde iki eşit taksitte ödenir ” yönünde düzenleme içermektedir. Bu durumda Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013-31.12.2014 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin, dava dışı alt işveren olan M. Tıbbi Tek. Mak. ve Sağ. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tebliğ edildiği tarihi gösterir evrakın denetlenmesi gerekmektedir.

2-Ayrıca, mahkeme seri nitelikte görülerek karara bağlanan ve temyiz incelemesi yönünden Dairemize gönderilmiş bulunan seri dosya davacılarından bir kısmının hastanenin çeşitli acil servislerinde görev yaptıkları görülmektedir.

Davacı tarafça dosya içerisine ibraz edilen ilgili Yüksek Hakem Kurulu kararı örneğinin incelenmesinde, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinin Bulaşıcı Hastalık ve Risk Primi başlığını taşıdığı ve “Röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara fiilen çalışılan günler için 2,00-(iki)TL/Gün bulaşıcı hastalıklar ve risk pirimi verilir." yönünde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine ibraz edilen bu belge örneğinde; 30. madde de yer alan santral kelimesinden sonra el yazısı ile madde metnine acil servis eklemesi yapıldığı ancak eklemeye ilişkin imza ve paraf bulunmadığı tespit edilmiştir. Toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, acil servis ibaresinin bulunup bulunmadığı hususun denetlenmesi açısından Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararının bir örneğinin de ilgili kuruldan temin edilerek dosyalara eklenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirlenen eksikliklere ilişkin belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16914, Karar No: 2021/5110, Tarih: 10.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/16914 E.  ,  2021/5110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 10/12/2015 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03/02/2016 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 10/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29921, Karar No: 2020/6571, Tarih: 11.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29921 E.  ,  2020/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11/06/2020 Perşembe günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde değişen alt işverenler bünyesinde aşçı olarak çalıştığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava dışı şirketler ile davalı şirket arasında asıl işveren ilişkisi bulunmadığını davanın davanın husumet yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Davacı sigorta hizmet cetvelinde, davacının 09.04.2011 - 23.05.2011 tarihleri ile 30.06.2011 - 27.06.2012 tarihleri arasında çalışması bulunmamaktadır. Çalışma süresinin kesintili olduğu görülmektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının kesintisiz olarak çalışıldığı kabul edilmiş ise de; Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre kesintili olarak çalıştığı, ayrıca bu hususa dair tanık beyanlarının da alınmamış olup kesintinin araştırılmadığı görülmekle, davacının söz konusu dönem çalışma durumu netleştirilerek, kurum kayıtlarının aksini ispatlar bir delil elde edilemediği takdirde söz konusu kesinti de dikkate alınarak alacak ve tazminat hesaplamalarının yapılması gerektiği değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

Temyiz edilen kararın yukarıda belirtilen sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6397, Karar No: 2019/2105, Tarih: 14.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/6397 E.  ,  2019/2105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma, zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan ... hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 14/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33869, Karar No: 2014/35733, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33869 E.  ,  2014/35733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/331-2014/999

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisindeki belgelerden, davacının sendika üyelik kaydı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinin alt işverene 16.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; bu belge ekinde Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013- 31.12.2014 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin bir örneğinin de dava dışı alt işverene tebliğ edildiğini gösterir belge bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesi “Toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih ile iş yerine tebliğ edildiği aya kadar geçen süre için ödenecek farkların tutarı iş bu kararın iş yerine tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde iki eşit taksitte ödenir ” yönünde düzenleme içermektedir. Bu durumda Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013-31.12.2014 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin, dava dışı alt işveren olan M. Tıbbi Tek. Mak. ve Sağ. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tebliğ edildiği tarihi gösterir evrakın denetlenmesi gerekmektedir.

2-Ayrıca, mahkeme seri nitelikte görülerek karara bağlanan ve temyiz incelemesi yönünden Dairemize gönderilmiş bulunan seri dosya davacılarından bir kısmının hastanenin çeşitli acil servislerinde görev yaptıkları görülmektedir.

Davacı tarafça dosya içerisine ibraz edilen ilgili Yüksek Hakem Kurulu kararı örneğinin incelenmesinde, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinin Bulaşıcı Hastalık ve Risk Primi başlığını taşıdığı ve “Röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara fiilen çalışılan günler için 2,00-(iki)TL/Gün bulaşıcı hastalıklar ve risk pirimi verilir." yönünde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine ibraz edilen bu belge örneğinde; 30. madde de yer alan santral kelimesinden sonra el yazısı ile madde metnine acil servis eklemesi yapıldığı ancak eklemeye ilişkin imza ve paraf bulunmadığı tespit edilmiştir. Toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, acil servis ibaresinin bulunup bulunmadığı hususun denetlenmesi açısından Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararının bir örneğinin de ilgili kuruldan temin edilerek dosyalara eklenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirlenen eksikliklere ilişkin belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6068, Karar No: 2025/3527, Tarih: 30.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6068 E.  ,  2025/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/964 E., 2022/1382 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye yardım etme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun reddi, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması, bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2017 tarihli ve 2015/186 Esas, 2017/74 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında;

1. Maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

1. Maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 39/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2017/964 Esas, 2022/1382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede; kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hükme ilişkin Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın davaya katılma hak ve yetkisi bulunmadığından istinaf başvurusunun reddine, sanığın maktul ... üzerinde tam bir hakimiyet kurarak ve doğrudan doğruya asli fail sıfatıyla eyleme katılıp maktulü öldürdüğü anlaşılmakta olup, ilk derece mahkemesince sanık ...'ın suça yardım eden sıfatı ile cezalandırılarak 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesine göre indirim yapılmış ise de aleyhe istinaf başvurusunun bulunmaması nedeniyle eleştiri ile yetinilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükme ilişkin katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1. fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının sanık hakkında ...’ı öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan kurulan hükmün kaldırılması ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1, 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçların sabit olmadığına ve sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

2.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde ceza miktarının yetersiz olduğuna ve takdiri indirime ilişkindir.

III. GEREKÇE

A.Sanık hakkında kasten öldürmeye yardımdan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebepleri yönünden;

1.Dosya kapsamına göre; sanığın haklarında verilen hükümler kesinleşen temyiz dışı sanıklar ...,

..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte maktul ... üzerinde tam bir hakimiyet kurarak ve doğrudan doğruya asli fail sıfatıyla eyleme katıldığının anlaşılması karşısında ilk derece mahkemesi tarafından sanığın eyleme yardım eden olarak iştirak ettiği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 39/1. maddesi uyarınca indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husustaki bölge adliye mahkemesinin eleştirisi yerinde görülerek Tebliğname'deki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B.Sanık hakkında mağdura karşı kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.03.2017 tarihli ve 2015/186 Esas, 2017/74 Karar sayılı kararı ile kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme suçundan mahkumiyet kararı verildikten sonra İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından açılan duruşmada sanık hakkında çıkarılan yakalama emrinin infaz edilememiş olması nedeniyle sanığın savunması alınmadan sanığın eyleme müşterek fail olarak iştirak ettiğinden bahisle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilerek sanık hakkında daha ağır bir cezaya hükmedilmesi, 5271 sayılı Kanun'un 307/2. fıkrasının son cümlesindeki "Ancak, sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise, her hâlde dinlenmesi gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince, hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

IV. KARAR

A.Sanık hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürmeye yardım suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2017/964 Esas, 2022/1382 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA

B.Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz sebebi savunma hakkı yönünden yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.

Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2017/964 Esas, 2022/1382 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12168, Karar No: 2018/6246, Tarih: 21.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12168 E.  ,  2018/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin desteğinin davalıya trafik sigortalı aracın sürücüsü iken gerçekleşen kazada öldüğünü açıklayıp 20.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 109.148,82 TL'nin tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalan eşin yeniden evlenme olasılığı, zararı azaltan durumlardan sayılmakta; olasılığın oranına göre tazminattan indirim yapılması gerekmektedir.

Mahkemece hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda davacı eşin yeniden evlenme ihtimali olmadığı belirtilerek tazminattan evlenme ihtimali indirimi yapılmamıştır. Davacı eş olay tarihinde 49 yaşında olup AYİM tablosuna göre 41-50

yaş arası kadınların yeniden evlenme ihtimali %2 olarak belirlenmiştir. Buna göre belirlenen tazminattan %2 oranında evlenme ihtimali indirimi yapılması gerekmekte olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8470, Karar No: 2010/11898, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8470 E.  ,  2010/11898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince; özel amaçlı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerden, benzer yüzölçümlü ve yakın zamanlı satışların emsal olarak alınması gerekir. Hükme esas bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen taşınmaz dava konusu taşınmazdan farklı bir mahallede ve daha büyük alanlı olduğundan emsal olarak değerlendirilmesi doğru olmadığı gibi, acele el koyma dava dosyasındaki bedelle, bu dosyada belirlenen bedelin ortalaması alınmak suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti de doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara yakın yerlerden, benzer yüzölçümlü ve yakın zaman içinde satışı yapılan emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla mahallinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hükmedilen kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.