muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/71, Karar No: 2006/78, Tarih: 28.03.2006

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Yerel Mahkemece verilen görevsizlik kararı, adlî yargı sistemi dışındaki bir makamı görevli sayar nitelikte bulunduğundan, temyiz yasa yoluna tâbidir. Bu karar, yasa yoluna başvurma yetkisi bulunan sanığın yokluğunda verilmesine karşın gerekçeli karar tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle, öncelikle Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının sanığa tebliği ile başvurulacak yasayolu sonunda veya yasayoluna başvurulmaması üzerine kesinleştirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, henüz Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 319-843 sayılı görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18620, Karar No: 2014/9303, Tarih: 08.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18620 E.  ,  2014/9303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Malen sorumlu ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sahibinin imzasını içermeyen ve hakim havalesi bulunmayan dilekçe ile hükmü temyiz eden malen sorumlu vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan ... idaresi adına hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihine ve ele geçen eşyanın niteliğine göre; sanığa atılı eylemin 15.05.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5752 sayılı Kanun'un 3.maddesiyle değişik 4733 sayılı Kanun'un 8/4.maddesinde öngörülen suçu oluşturacağından,doğrudan doğruya zarar görmeyen ...’nin 4733 sayılı Kanun'... muhalefet suçundan davaya katılma hakkı ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, anılan idare adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

3- Sanık müdafiinin temyizine gelince;

Dava konusu eşyanın, nakil vasıtasının yüküne göre miktar ve hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı gibi, nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete de aykırı olacağı dikkate alınarak iadesi yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; dava konusu nakil vasıtasının müsaderesine ilişkin hükmün 7.fıkrasının çıkarılması, yerine "Dava konusu nakil vasıtasının sahibine iadesine, araç kaydındaki tedbirin kaldırılmasına," İbaresinin yazılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17607, Karar No: 2015/3451, Tarih: 02.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17607 E.  ,  2015/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava,....... Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olduğunun tespiti ve aylık istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne; davacı vekilinin hükmün tavzih edilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili; tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararın ise davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi......... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeblere göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddine;

2-Tavzih talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik davacı vekilinin temyiz incelenmesine gelince;

Bir hükmün yeterince açık olmaması, birbirine aykırı fıkralar içermesi yahut icrasında tereddütler uyandırması halinde, icrası tamamlanıncaya kadar, hükümdeki gerçek anlamın ortaya çıkarılması amacıyla başvurulan yol, hükmün tavzihidir

6100 sayılı Kanunun “Hükmün tavzihi” başlığını taşıyan 305. maddesinin 1. fıkrasında, hüküm yeterince açık değilse veya yerine getirilmesinde duraksama uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, yerine getirilmesi tamamlanıncaya kadar taraflardan her birinin hükmün açıklanmasını veya duraksama ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği belirtildikten sonra 2. fıkrada, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği bildirilmiş olup mahkemenin ...davacının ....'da işe giriş tarihinin 28.9.1988 olarak tarihi olarak tespitine" yönelik karar infazda tereddüt oluşturduğu ve maddi hataya dayalı olduğu, başvurunun söz konusu 1. fıkra kapsamında değerlendirilebileceği açıktır. Mahkemce hatalı değerlendirme ile Tavzih talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Asıl kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek yerine "Açılan davanın Kabulü ile, davacının ..... ..... tabi çalıştığı 28.9.1988 tarihinin Türk sosyal sigortalarına giriş tarihi olarak Tespitine" bendinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4742, Karar No: 2021/3536, Tarih: 07.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4742 E.  ,  2021/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.02.2018 tarihinde verilen dilekçeyle tazminat ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.01.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 07.12.2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. Melike Alkaya ile davacı vekili Av. Yasin Kurt geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 3.815,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 07/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36708, Karar No: 2016/16261, Tarih: 01.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/36708 E.  ,  2016/16261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hırsızlık amacıyla müştekinin evinin eklentisi niteliğinde olan apartman boşluğuna girmesi ile konut dokunulmazlığını bozma suçunun tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanık hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1211, Karar No: 2008/3248, Tarih: 14.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1211 E.  ,  2008/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.09.2007 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin silinmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ifrazen 1585 parsel sayılı taşınmazdan gelen 4599 parsel sayılı taşınmaz kaydındaki “Sultan ... Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıtlardaki vakıf şerhi tek taraflı işlemle konulduğundan dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

1585 parsel sayılı taşınmazın tapulama tespitinin 30.01.1962 tarihinde kesinleştiği, kaydına vakıf şerhinin işlenmediği, “Sultan ... Vakfı” şerhinin 03.02.2006 tarihinde 1585 parsel sayılı taşınmazın ifrazından oluşan 4599 parsel sayılı taşınmaz kaydına yazıldığı anlaşılmaktadır.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “Sultan ... Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir. Ancak;

4599 parselin geldi kaydı olan 1585 parsel sayılı taşınmazın tapulama tespiti sırasında tutanağına vakıf şerhinin işlenmediği, bu şerhin 4599 parsel kaydına 03.02.2006 tarihinde işlendiği ve işlemin mahkeme hükmüne değil idarenin tek taraflı istemesi, bu isteğin yetkili tapu sicil müdürlüğünce kabul edilmemesi üzerine idari işlemin İdare Mahkemesi kararıyla iptali üzerine işlendiği görülmektedir. Kısaca söylemek gerekirse, 4599 parsel kaydındaki düzeltme, ilgililerin rızaları dışında Mahkeme hükmü olmaksızın yapılmıştır. Kayda işlenen şerh Türk Medeni Kanununun 1027.maddesindeki yönteme uygun düşmediğinden, şerhin açıklanan olgu gözetilmek suretiyle kaldırılmasında yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idarenin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 14.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4826, Karar No: 2019/7330, Tarih: 17.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/4826 E.  ,  2019/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Bozma sonrası mağdur ...'nın sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin kusura, olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre sanık ...'un şirketin ortağı ve sorumlu müdürü; diğer sanık ...'un ise fabrika müdürü olduğu ve icra ettikleri mesleklerin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde sanıkların 3 ay süre ile piroteknik ve bu maddelerden mamul oyuncak üretim ve satışına dair meslek icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları yerinden görülerek hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1-a ve 2-a numaralı bentlerinde bulunan "güttüğü amaç ve saiki" ibarelerinin hükümden çıkarılması; meslekten yasaklanmaya ilişkin hükmün 1-e ve 2-e numaralı bentlerinin hükümden tamamen çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 17.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8561, Karar No: 2014/12463, Tarih: 26.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8561 E.  ,  2014/12463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 10.04.2012 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık süreden sonra 15.05.2012 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. Maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2812, Karar No: 2023/3269, Tarih: 12.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2812 E.  ,  2023/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 09.07.2021

SAYISI : 2018/16 E., 2018/26 K.

DAVA TARİHİ : 16.07.2013

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasında görülen sıra cetveline davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın usulden reddine, ek kararla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili, Sarayköy İcra Müdürlüğü'nün 2012/1243 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen 28.06.2013 tarihli sıra cetvelinde paylaşıma konu mahcuzun satış bedeli 141.000,00 TL olmasına rağmen 10.185.85 TL'sinin muhafaza masrafı olarak müvekkiline, 36.385.31 TL'sinin şikayet olunan Vergi Dairesine, 60.676.84 TL sinin ise diğer şikayet olunana ayrıldığını, satış bedelinden kalan 33.751,00 TL'sinin sıra cetvelinde gösterilmediğini ve paylaşıma dahil edilmediğini, bunun müvekkiline ayrılması gerektiğini, şayet bu pay yediemin ücreti ise bu ücretin fahiş olduğunu, ayrıca sıra cetvelinde İİK'nın 100. madde bilgilerinin yer almadığını, şikayet olunan ... 'un alacaklı olduğu 2012/1243 E. sayılı dosyada takip dayanağı evrakın eklenmediğini, takip talebinde borç nedeni olarak gösterilen kantar fişi ve bononun da mevcut olmadığını, alacaklı ile borçlu arasında borç doğuracak hukuki ilişki olmadığını, ödeme emrindeki borç nedeni ile takip talebindeki borç nedenlerinin tamamen farklı olduğunu , ayrıca ilamsız yapılan takipte PTT kanalıyla borçluya yapılmış bir tebligat olmadığından takibin kesinleşmediğini, buna rağmen sıra cetvelinde anılan dosyaya pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu, öte yandan şikayet olunan Vergi Dairesi'nin haciz tarihi olan 21.11.2012 tarihindeki alacağı 13.000,00 TL civarında olduğu halde, 36.385.31 TL pay ayrılmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin takibinin kesinleşmesinden sonra oluşan faiz alacağı farkının garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan ... Kurt vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu 2012/1243 E. sayılı takip dosyasında taraf olmayan şikayetçinin usulsüz tebligat iddiasını ileri süremeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Şikayet olunan ... Kurt vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu 2012/1243 E. sayılı takip dosyasında taraf olmayan şikayetçinin usulsüz tebligat iddiasını ileri süremeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 07.10.2013 tarihli ve 2013/44 Esas, 2013/74 Karar sayılı ilamıyla şikayetçinin taraf olmadığı 2012/1243 E. sayılı takipte ödeme emrinin borçluya usulsüz tebliğ edildiği iddiasını ileri sürme hakkının olmadığı, sıra cetvelinde paylaşım dışı kalan 33.751,00 TL'nin sıra cetvelinin düzenlenmesinden evvel 2012/1243 E. sayılı dosyada tellaliye harcı ve yediemin ücreti olarak ayrıldığından paylaşım dışı kalan para olmadığı,Vergi Dairesi'nin alacağı öncelikli olduğundan ilk sırada pay ayrıldığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 29.05.2015 tarih ve 2014/5484 Esas, 2015/4069 Karar sayılı ilamı ile şikayet olunan ...’a yönelik hükme ilişkin temyiz itirazları yönünden, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyası yönünden hem sıraya hem de alacağın esasına ilişkin itirazda bulunulduğu, şikayet olunana itirazda davaya bakmanın Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiğinin kabulü ile adı geçen şikayet olunana yönelik davanın bu dosyadan tefriki ile ayrı bir esasa kaydına, daha sonra HMK'nın 114/1-c ve 115/2 . maddesi uyarınca dava şartı noksanlığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, şikayet olunan ... açısından dosyanın tefrikine karar verilerek, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayet olunanın sıra cetvelindeki sırasına itiraz edildiği, bu durumda şikayet olunana yönelik itirazda davanın Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine gireceği gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmiştir.

2.Mahkemenin 28.03.2023 tarihli ek kararı ile, kararda davaya bakmakla görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu, bu kapsamda Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince davanın dava şartı yokluğu nedeni ile reddine karar verilerek verilen hükmün 04.06.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme tarihinden itibaren iki haftalık süre geçmiş olmasına karşın dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesinin talep edilmediği gerekçesiyle davanın HMK'nın 20/1 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; ilamın hüküm kısmında görevli mahkemenin gösterilmediğini, kararın kesinleşmesinden sonra talep halinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi hususlarının yazılmadığını, ek karar ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3/2, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 20, 114, 115, geçici 2 ve HUMK'nın 26.09.2004 tarih 5236 sayılı Kanunla değişmeden önceki haline göre 428,438 ve 439. maddesi, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesinin atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi ile 439/2. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme ek kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden şikayetçiye yükletilmesine,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.