muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/501, Karar No: 2024/854, Tarih: 12.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/501 E.  ,  2024/854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2021/208 Esas, 2022/571 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında basit yargılama usûlü uygulanması suretiyle kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.800,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 20.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.12.2023 tarihli ve 2023/12605 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1658 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1658 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hükümlü hakkında belirlenen cezada hesaplama hatası yapılarak fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendine göre belirlenen 270 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre (1/4) oranında indirim yapılırken 202 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 225 gün adlî para cezasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre (1/6) oranında indirim yapılırken 168 gün adlî para cezası yerine 187 gün adlî para cezasına, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrasına göre (¼) oranında indirim yapılırken 126 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 140 gün adlî para cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den çevrilirken 2.520,00 TL adlî para cezası yerine 2.800,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.

2. Hükümlü hakkında fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında şikâyetçi Cafer'i kasten yaralama suçundan verilen ... ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2021/208 Esas, 2022/571 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini silahtan sayılan cisimle gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 270 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 202 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 168 adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5271 sayılı Kanun’un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 126 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 2.520,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2868, Karar No: 2016/3371, Tarih: 05.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2868 E.  ,  2016/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2015 gün ve 2015/940 E. 2015/681 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24444, Karar No: 2017/3438, Tarih: 28.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/24444 E.  ,  2017/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, nafaka yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise, erkeğin kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 12.12.2013 tarihinde açılmış, davalı kadın tarafından ise 03.07.2014 tarihinde nafaka ve tazminat taleplerini de içeren birleşen boşanma davası açılmıştır. Davacı-davalı erkeğin katılmadığı 23.12.2014 tarihli celsede davalı-davacı kadın duruşmaya gelerek her iki davayı da takip etmediğini beyan etmiş, mahkemece HMK m.150 gereği davaların yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı-davalı erkek süresinde davasını yenilemiş, davalı- davacı kadın vekili kendi davasını yenilememiş, buna rağmen 08.07.2015 tarihli son celsede boşanma halinde yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına tarafların biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez; iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. Somut olayda davalı- davacı kadın yasal süresi içinde yoksulluk nafakası ve tazminatlar konusunda bir talepte bulunmadığı gibi, usulüne uygun bir ıslahda söz konusu değildir. Bu sebeple yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığı" kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/5884, Karar No: 2019/1302, Tarih: 04.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/5884 E.  ,  2019/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, ibadethaneye zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında İbadethanelere zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ...’ın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın 17.07.2018 tarihli temyiz isteminin etkin pişmanlık ve samimi ikrarla suçunu kabul etmesine rağmen indirim uygulanmamasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın olay tarihinde gece vakti Alevi Kültür Dernekleri Tarsus Şubesi Cemevine pencere camını kırmak suretiyle girdiği, saymanlık odasında bulunan kilitli ahşap dolabın kilidini kırarak içinden 311 -TL bağış parasını çaldığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmama gerekçesinin yasal ve yeterli olduğu ayrıca sanığın katılanın suç sebebiyle oluşan zararını karşılamadığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan,

sanık ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 04.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4348, Karar No: 2023/13565, Tarih: 14.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/4348 E.  ,  2023/13565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/302 E., 2021/317 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların murisinin dava dışı bankadan kredi kullandığını, kredinin teminatı amacıyla davalı ile muris arasında hayat sigorta poliçesinin düzenlendiğini, murisin poliçenin vade tarihi içerisinde öldüğünü açıklayıp poliçe teminat bedeli olan 31.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilkekçesinde; murisin poliçe tanzimi sırasında doğru beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını, ölüm ile bildirilmeyen hastalık arasında illiyet bağı bulunduğunu, talebin teminat dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. BOZMADAN ÖNCEKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin 14.07.2016 tarihli kararıyla davanın kabulüne 31.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 13.06.2019 tarih, 2016/17561 Esas, 2019/7472 Karar sayılı ilamıyla hükmün "Tüm dosya kapsamına göre; murisin poliçe tanziminde önce hiperlipidemi ve diyabet hastası olduğu, Kalp ve Damar Cerrahisi ve Nöroloji bölümlerinde tedavi gördüğü, düzenli olarak ilaç kullandığı, kardiyak arrest nedeni ile öldüğü, buna göre poliçe tanzimi sırasında hiç bir rahatsızlığı bulunmadığını bildiren sigortalı/murisin doğru beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı sabittir. Beyan yükümlülüğünün ihlali nedeni ile açılan davanın reddi gerekirken..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Anılan Yargıtay bozma ilamına karşı davacılar vekilince ölüm ile poliçe tanzimi sırasında bildirilmeyen mevcut hastalıklar arasında illiyet bağı bulunmadığı belirtilerek karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 19.10.2020 tarih, 2019/6056 Esas, 2020/5833 Karar sayılı ilamıyla, davacılar vekilinin sair karar düzeltme taleplerinin reddiyle, poliçe üzerinde dain mürtehin hakkı bulunan dava dışı bankanın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle Yargıtay bozma ilamının kaldırılarak hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

IV. BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ölüm ile poliçe tanzimi sırasında bildirilmeyen hastalık arasında illiyet bağı bulunmadığından davanın kabulüne 31.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, talebin teminat dışında kaldığını, ölüm ile poliçe tanzimi sırasında mevcut olan ve bildirilmeyen hastalıklar arasında illiyet bağı bulunduğunu, Yargıtayın karar düzeltme ilamıyla davacıların sair temyiz itirazlarının reddedildiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hayat sigorta poliçesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1409 uncu, 1435 inci vd maddeleri, 1487 nci maddesi, Hayat Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacıların murisinin poliçe başlangıç tarihinden önce hiçbir hastalık bildirmediği buna rağmen Kalp ve Damar Cerrahisi ve Nöroloji bölümlerinde birçok kez tedavi görmüş ise de davacıların murisinin ölümü ile mevcut rahatsızlıkları arasında doğrudan bir illiyet bağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anılan karar ve kararın dayandığı gerekçeler somut dosya kapsamına, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda beyan yükümlülüğü, kapsamı ve sonuçları 1435, 1436, 1437 ve 1439/2 maddelerinde düzenlenmiştir.

Anılan karar ve kararın dayandığı gerekçeler somut dosya kapsamına, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda beyan yükümlülüğü, kapsamı ve sonuçları 1435, 1436, 1437 ve 1439/2 maddelerinde düzenlenmiştir.

Sigorta ettiren sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigortacıya bildirilmeyen, eksik veya yanlış bildirilen hususlar, sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte ise, önemli kabul edilir. Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim arasındaki oranı dikkate alarak sigorta tazminatını veya bedelini öder şeklindedir.

Bu düzenlemeler kapsamında; sigorta sözleşmelerinde beyan yükümlülüğü sigortalı/sigorta ettirene getirilen bir mükellefiyettir.

Hayat sigortaları vefat riskinin üstlenildiği sözleşmeler olup, riske yönelik değerlendirmeler akdin kurulup kurulmamasına da etki eden en önemli unsurdur. Bu bağlamda sorulara verilen cevapların doğruluğu akdin kuruluşuna esas teşkil etmektedir.

Somut olayda davacıların murisi ile davalı arasında poliçe düzenlenirken sigortalıya daha önceden geçirmiş olduğu bir hastalık veya süregelen bir hastalık veya rahatsızlığı olup olmadığı, tedavi görüp görmediği, düzenli olarak ilaç kullanıp kullanmadığı hususu sorulmuş, sigortalı/muris ise başvuru formunu imzalarken hiçbir hastalığı bulunmadığını bildirmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre; murisin poliçe tanziminde önce hiperlipidemi ve diyabet hastası olduğu, Kalp ve Damar Cerrahisi ve Nöroloji bölümlerinde tedavi gördüğü, düzenli olarak ilaç kullandığı, kardiyak arrest nedeni ile öldüğü, buna göre poliçe tanzimi sırasında hiçbir rahatsızlığı bulunmadığını bildiren sigortalı/murisin doğru beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı sabittir. Beyan yükümlülüğünün ihlali nedeni ile açılan davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2992, Karar No: 2010/7301, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2992 E.  ,  2010/7301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya Asliye 3. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalıya kasko sigortası sözleşmesiyle sigortalı olan aracın pert olacak şekilde hasar gördüğünü, ancak sigorta tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, ödenmeyen 20.000,00 TL tazminatın ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aracın rehin alacaklısı bankadan muvafakat alınması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, aracın rehin alacaklısı bankanın açık bir muvafakatinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya ait aracın davalı şirket nezdinde kasko poliçesi ile sigortalı olduğu ve dava dışı T.İş Bankası A.Ş Sinop Şubesi'nin dain ve mürtehin olarak poliçede gösterildiği anlaşılmaktadır.

TTK.’nun 1269. maddesi uyarınca, malı rehin alan kimse sıfatıyla o mal üzerindeki menfaatini kendi adına sigorta ettirebileceği gibi aynı yasanın 1270. maddesi hükme gereğince, bir başkasının da rehin konusu malı rehin alan hesabına ve onun lehine sigorta ettirmesi mümkündür. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 879. maddesi gereğince, sigorta tazminatının öncelikle rehin hakkı sahibine verilmesi veya açık muvafakatinin alınması gerekmektedir.

Somut olayda, dain mürtehin sıfatı bulunan ve menfaati olan dava dışı bankanın, dava açmaya ve tazminatın davacıya ödenmesine açık muvafakati olmadığından davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Ancak, davacı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde sunulan belgeye göre, davacı kredi borcunu dava dışı bankaya ödediği anlaşılmıştır. Bu durumda davacının aktif dava ehliyeti bulunmaktadır. Öte yandan, husumet yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilecek hususlardan olup, mahkemece husumete ilişkin bu yeni durumu değerlendirmek üzere, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2391, Karar No: 2020/3882, Tarih: 03.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2391 E.  ,  2020/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.04.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.03.2012 günü yeniden işlemeye başladığı ve suça sürüklenen çocuğun katılana ve müştekiye yönelik eylemlerini gerçekleştirme zamanının kesin olarak tespit edilememesi, bu nedenle suça sürüklenen çocuk lehine yorumlanarak suçların gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK’nın 142/1-b, 116/1, 151/1 ve 31/2 maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suçların işlendiği tarih olan 23.04.2009 ve 25.04.2009 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.