muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4566, Karar No: 2011/6356, Tarih: 24.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10. 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11154, Karar No: 2020/2640, Tarih: 26.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11154 E.  ,  2020/2640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1)Sanık ...’in aşamalardaki savunmalarında suça konu telefonu çalmadığını belirterek suçlamayı inkar ettiği, telefonu satın alan tanık Arif’in aşamalardaki ifadesinde kendisine telefonu satan kişinin sanık ... olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla sanık ve tanığın mahkeme huzurunda yüzleştirilerek tanığın canlı teşhisinin sağlanması gerekliliği,

2)Suça konu telefonun satışında düzenlenen sözleşme üzerindeki sanığa ait olduğu iddia edilen yazı ve imza ile sanığın imza ve yazı örneklerinin temin edilerek karşılaştırılmak üzere bilirkişi marifetiyle, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan, Polis veya Jandarma Kriminal Daire Başkanlığından alınacak rapor ile tereddüde mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6537, Karar No: 2013/579, Tarih: 06.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6537 E.  ,  2013/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

... .... Noterliği'nin ....05.2006 tarih, 27650 yevmiye sayılı istifa ihbarnamesinin arka yüzünde muhatap kooperatife tebliğine ilişkin olduğu belirtilen (elle yazılı notta belirtilen 35. madde tebligatı dahil) tüm tebligat parçalarının arkalı önlü onaylı fotokopilerinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12642, Karar No: 2022/1793, Tarih: 02.03.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/12642 E.  ,  2022/1793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 27.12.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekili ile sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/138, Karar No: 2011/34, Tarih: 09.02.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/13-138 E., 2011/34 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/13-138 E., 2011/34 K.**

**- ALACAK**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 381 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 388 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 389 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy 4.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 01.07.2008 gün ve 2005/276 E- 2008/189 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili ve davalı A…

… Ş…

…. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nin 16.11.2009 gün ve 2009/10260-13305 sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili ve davalılardan A…

….. Ş…

…. İflas İdaresi vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural HUMK.nun 389.maddesinde de tekrarlanmış; HUMK.nun 381.maddesinde ise "Kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur" hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim, Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323/391 sayılı;10.9.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün ve 2007/3-981/936 sayılı; 23.01.2008 gün ve 2008/14-29/4 sayılı kararları).

Ceza Genel Kurulu'nca da önceleri C.M.U.K.nun benzer hükümleri taşıyan 261 ve 268 maddelerinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun yürürlüğe girmesi ile birlikte de bu kanunun 34, 223, 230,231,232 maddelerinin uygulanmasında bozulan kararın geçerliliğini ve yerine getirilme yeteneğini yitirdiğinden "önceki hükümde direnilmesine" denilmekle yetinilerek ve atıf suretiyle hüküm kurulamayacağı kabul edilmiştir (Ceza Genel Kurulu'nun 2.2.1976 gün 1/22-25 sayılı; 12.05.1998 gün ve 1998/6-104-171 sayılı; 05.02.2002 gün ve 2001/1-417-2002/153 sayılı kararları).

Somut olayda da aslolan kısa kararda, hüküm fıkrası oluşturulmamış; yalnızca "önceki kararda direnilmesine" denilmekle yetinilmiştir.

O itibarla mahkemece HUMK.nun 388.maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının iadesin, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5575, Karar No: 2014/12259, Tarih: 26.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/5575 E.  ,  2014/12259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2012 tarih ve 2011/162-2012/342 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/06/2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ve davalılar vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin maliki, diğer davalının sürücüsü olduğu otobüsün 16.01.2010 tarihinde yaptığı kaza sonucu otobüste yolculuk yapan müvekkilinin yaralandığını, kaza nedeniyle müvekkilinin sol el bileğinde ve sol elinde ciddi yaralanmaların meydana geldiğini, yapılan tüm tıbbi müdahale ve tedavilere rağmen müvekkilinin sol el bileğindeki kesik ve ameliyat izlerinin çok belirgin olduğunu, oluşan damar ve sinir kesikliğinin müvekkilinin sol el serçe ve yüzük parmağının düz durmasını engellediğini, kaza nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını, işini kaybettiğini, tedavilerinin halen devam ettiğini ve günlük yaşamda sol elini kullanan yani solak olan müvekkilinin yaşamının bu kazadan sonra ciddi bir biçimde zarar gördüğünü, el bileğinde kaza nedeni ile oluşan izin çok belirgin olduğunu, serçe ve yüzük parmaklarının eğik durmasının ciddi bir estetik bozukluk yarattığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılan davada, 2.482 TL'si taksi ücretleri, 144,40 TL'si ilaç, medikal ve adli tıp harcamaları olmak üzere 12.626,40 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın, davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında 08.11.2012 tarihinde yapılan ıslah ile tedavi ve ulaşım giderleri dışında talep edilen 10.000 TL maddi tazminat artırılarak 47.567,77 TL'nin davalılardan faiziyle tahsili istenmiştir.

Davalı ... İnş. Tur. Pet. Taş. Gıd. Tekb. Tuh. Kır. San. Tic. A.Ş. vekili, sürücünün kusur durumunun ve davacıda, kaza sonucu kalıcı hasar oluşup oluşmadığının tespiti gerektiğini savunmuş ve müvekkiline ait aracın sigortaları olduğundan davanın sigorta şirketlerine ihbar edilmesini istemiş, ıslah ile artırılan kısmın da ıslah tarihi itibariyle zamanaşımına uğradığını belirtmiştir.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

İhbar olunan şirketler vekilleri, davada taraf olmadıklarından haklarında hüküm kurulmamasını istemişlerdir.

Davalı ..., davaya yanıt vermemiştir.

İhbar olunan şirketler vekilleri, davada taraf olmadıklarından haklarında hüküm kurulmamasını istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, kazanın meydana gelmesinde sürücü ...'un tam kusurlu olup, yolcuların herhangi bir kusurunun bulunmadığı, kaza nedeniyle davacının %12,2 oranında sürekli malul kaldığı, davalı şirket vekili ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuş ise de Türk Borçlar Kanunu'nun 71/2.maddesi gereği savunmanın yerinde olmadığı, davacının kaza nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığı sonucuna varılarak, davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile 7.961,85 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 39.605,92 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 500 TL yol gideri, 83,65 TL ilaç ve tıbbi cihaz gideri olmak üzere toplam 48.151,42 TL maddi tazminatın ve 8.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 16/01/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Mahkeme kararı davalılardan ...'a 19.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak karara karşı 07.01.2013 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuş olmasına göre temyiz isteminin yasal süresinde yapılmadığı anlaşılmıştır. HUMK’nın 432/4 maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden anılan davalının temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı şirket vekilinin temyiz istemine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile taraflar arasındaki ilişkinin taşıma sözleşmesinden kaynaklanmasına ve taşıma sözleşmelerinden kaynaklanan ölüm veya cismani zarara ilişkin davaların 6762 sayılı TTK'nın 767/5. maddesi yollaması ile 818 sayılı BK'nın 125. maddesi gereğince on yıllık zamanaşımına tabi olmasına göre, somut olayda 16.01.2010 tarihinde meydana gelen trafik kazasından doğan zarara ilişkin olarak 08.11.2012 tarihinde yapılan ıslah ile artırılan miktar yönünden anılan maddeler uyarınca belirlenen zamanaşımı süresi geçmediğinden davalı şirket tarafından ıslah ile artırılan miktara karşı ileri sürülen zamanaşımı defi isabetli olmayıp, davalı şirket vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılardan ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... İnş. Tur. Pet. Taş. Gıd. Tekb. Tuh. Kır. San. Tic. Ltd. Şti. (yargılama sırasında A.Ş.) vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp, davacıya verilmesine, alınmadığı anlaşılan 25,20 temyiz ilam harcının davalı ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 3.554,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... İnş. Tur. Pet. Taş. Gıd. Tekb. Tuh. Kır. San. Tic. Ltd. Şti'den alınmasına, 26/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7514, Karar No: 2015/7001, Tarih: 09.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7514 E.  ,  2015/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13090, Karar No: 2014/13031, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13090 E.  ,  2014/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2013/673-2014/16

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.293,27 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 17.02.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş,davalı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını,taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır.Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.293,27 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 17.02.2014 tarih ve 2013/673 esas 2014/116 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalılar arasında düzenlenen 15.5.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış

oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 17.02.2014 tarih ve 2013/673 esas 2014/16 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19144, Karar No: 2007/14268, Tarih: 24.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19144 E.  ,  2007/14268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gebze 1.A.H.

TARİHİ :19.9.2005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık kişisel eşyaların bedelinin tazminine yönelik olup, Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 4/1. maddesi; Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından, üçüncü kısmı hariç (MK.mad.118-305) kaynaklanan tüm davaların Aile Mahkemesince bakılacağını hükme bağlamıştır.

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması da zorunludur. Yetki hususunda karar vermekte görevli mahkemeye aittir.

Mahkemece öncelikle görev hususu düşünülerek, bu yönde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeple görev yönünden BOZULMASINA, bozma sebebi karşısında sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.10.2007 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/6299, Karar No: 2019/2213, Tarih: 21.03.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6299 E.  ,  2019/2213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığı dönemlerde aylık otuzar gün çalıştırıldığının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı, davalı ... Bakanlığına bağlı Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünde usta öğretici sıfatıyla hizmet akdine dayalı olarak çalıştığını belirterek, Kuruma bildirilen işe giriş ve çıkış tarihleri arasında her ay 30 gün çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; Mahkemece 07/12/2011 tarihli karar ile davanın kabulüne hükmedilmiş, Dairemiz tarafından 20/05/2013 tarih ve 2012/6083 Esas ve 2013/10163 Karar sayılı ilamı ile; “davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığını ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığını ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığını belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, dosyada bulunan puantaj kayıtları ve ücret belgeleri ile birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, davacının çalışmalarının tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi olduğu netliğe kavuşturulmalı,daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerektiği” belirtilerek hükmün bozulduğu görülmüştür.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir.