muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3114, Karar No: 2015/12206, Tarih: 07.10.2015

Davanın geldiği aşama itibariyle, davacı vekilinin daha önce ileri sürmediği ahlaka ve adaba aykırılık ile ilgili yeni bir iddiada bulunması, başka bir anlatımla iddiasını genişletmek suretiyle değiştirebilmesi HMK'nın 141/2. maddesi uyarınca karşı tarafın açık muvafakatine bağlı olup somut olayda buna muvafakat edilmediği anlaşıldığından Yerel Mahkemenin bilirkişi raporunun bu yöne ilişkin gerekçelerini hükme esas alması doğru görülmemiştir.

Diğer taraftan sahtelik iddiası ile ilgili olarak ... Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 17.09.2012 tarihli ve 2011/399 E.-2012/640 sayılı karar hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olup 818 sayılı BK'nın 53. maddesi (6098 sayılı TBK'nın 74. md.) hükmü uyarınca hukuk hakimini bağlayıcı bir karar olarak kabul edilemez ise de ceza yargılaması sırasında savcılıkça alınan ve ceza mahkemesinin kararına gerekçe oluşturan rapor ile mahkemece alınan 11.04.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu arasında çelişki bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan Adli Tıp Kurumu raporunda; “..Senedin ön ve arka yüzlerinde yer alan ... yazısının, aralarında davalının da bulunduğu ..., ..., ..., ..., ..., ... eli ürünü olmadığı, alonj bölümünün davacı şirketin bilgisi ve rızası dahilinde gerçekleştirilmiş orijinal bir alonj olup olmadığı, bulunduğu konuma başka bir belgeden kesilerek yapıştırılıp yapıştırılmadığı hususunda teknik bir tespite gidilemediği” belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece raporlar arasındaki çelişkinin, Adli Tıp Kurumu raporunun kesin bir tespit içermemesi de gözetilerek konusunda uzman kişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden sahtelik iddiası ile ilgili olarak ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir rapor alınıp iddia ve savunma çerçevesinde tüm deliller eksiksiz olarak değerlendirilerek giderilmesi ve varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10979, Karar No: 2011/1907, Tarih: 04.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/10979 E.  ,  2011/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Vize Asliye Hukuk ( Aile ), Bakırköy 3.Aile ve Küçükçekmece 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen çocuklar ...,...'ın anne ve babasının boşanması sonucu, velayetlerinin önce anne ... verildiği, daha sonra dosyada bulunan nüfus kayıtları ve Çorlu Aile Mahkemesinin 2008/896 esas, 2009/89 karar sayılı ilamı ile velayetlerinin anneden alınarak baba ...'a verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda velayeti kullanan babanın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kaydında gösterilen adrese göre velayet kendisinde olan baba ...'ın , ...,... İstanbul adresinde ikamet ettiği belirlendiğine göre, uyuşmazlığın Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22483, Karar No: 2012/28949, Tarih: 27.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22483 E.  ,  2012/28949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 04.06.2012 gün ve 2012/5063 Esas - 2012/11731 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Davalı idare vekilinin sair karar düzeltme istemleri HUMK.'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerin hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

Dairemizce, dava konusu 1154 parsel sayılı taşınmazın dere mutlak koruma alanında kalan bölümlerine ilişkin fen bilirkişisinin krokisine atıfta bulunularak kararın düzeltilerek onanmasına karar verilirken, maddi hata sonucu "2041 m2'lik" ibaresi yerine "işaretli 1470 m2'lik" ibaresinin yazıldığı anlaşılmakla, davalı idare vekilinin bu yöndeki karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 04.06.2012 gün ve 2012/5063-11731 sayılı düzeltilerek onama kararındaki [a) 2 nolu bendinden] kelimelerinden sonraki (işaretli 1470 m2'lik) kelimelerinin ve rakamlarının çıkartılmasına, yerine (2041 m2'lik) rakam ve kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22025, Karar No: 2018/3910, Tarih: 09.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/22025 E.  ,  2018/3910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı usulüne uygun 01.03.2017 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 09.03.2017 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7838, Karar No: 2013/10228, Tarih: 28.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/7838 E.  ,  2013/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İzmir 3. Asliye Hukuk ve İzmir 9. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın TMK.'nun 2. kitabından kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise; davanın haksız fiil hukuki nedeninden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 41/I.(6098 Sayılı TBK. Md. 49) maddesinde, “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur.” hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı tarafından bıçaklanmak suretiyle yaralandığını belirterek 1.500,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş olup, dava haksız fiil hukuksal nedeninden kaynaklanmaktadır. Buna göre Türk Medeni Kanunu'nun 2. kitabı ile ilgisi bulunmayan uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1152, Karar No: 2025/3821, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1152 E.  ,  2025/3821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2470 E., 2024/1931 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/31 E., 2024/110 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15542, Karar No: 2018/1069, Tarih: 15.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/15542 E.  ,  2018/1069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.11.2013 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedeli talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı Hazine vekili, davalıların 130 sayılı mera parseline ev, duvar yapmak ve ekip biçmek suretiyle elattıklarını ileri sürerek müdahalenin meni, kal ve eski hale getirme bedelinin tahsilini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili ve davalılardan ..., ... temyiz etmiştir.

Dava, mera parseline elatmanın önlenmesi, muhdesatın kali, eski hale getirme istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun 297/2 maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Öte yandan hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK. m. 26/1)

Somut olayda mahkemece elatmanın önlenmesine karar verilmiş ise de talep bulunduğu halde taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlar açıkca gösterilmemiş, kal'e karar verilmemiştir.

Bu durumda mahkemece bilirkişi raporu doğrultusuna muhdesatların tek tek cins, yer ve sayıları gösterilmek suretiyle kal'ine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Diğer taraftan eski hale getirme bedeli vasfı bozulan meranın ıslah edilmek suretiyle mera vasfının kazandırılması için boş olan arazide yapılacak masraflardır. Oysa bilirkişiler tarafından hesap edilen ve mahkemece kabul edilen eski hale getirme bedelleri içinde muhdesatların yıkım, harfiyat, taşıma ve nakliye bedelleri de katılmıştır. Yıkım ile ilgili masraflar değişken olup hükmün infazı sırasında dikkate alınacağından bu masrafların da tahsiline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle tarafların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan harcın davalılara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9756, Karar No: 2012/2922, Tarih: 29.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9756 E.  ,  2012/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5316, Karar No: 2011/6139, Tarih: 07.04.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/5316 E.  ,  2011/6139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2012/25836, Karar No: 2013/15148, Tarih: 10.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/25836 E.  ,  2013/15148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/234783

MAHKEMESİ : Mersin 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2010

NUMARASI : 2009/256 (E) ve 2010/161 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, kapıları ve pencereleri bulunmayan kaba inşaatta takılı vaziyette bulunan su sayacını ve musluğu çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de; kararın gerekçesinde suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu belirtildiği halde, aynı Kanunun 142/1-b maddesinden hüküm kurulmak suretiyle hükümde çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/06/2013 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Aşağıdaki nedenlerle yukarıdaki kararın 1 (bir) numaralı bozma nedenine katılmıyoruz.

Suça sürüklenen çocuğun, kapıları ve pencereleri bulunmayan kaba inşaatta takılı vaziyette bulanan su sayacını ve musluğu çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan “…kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında” hırsızlık suçunu oluşturmaktadır. Bir inşaat su ve elektrik tesisatı vb. sistemleri yapılıp tamamlandıktan sonra kapı ve pencereleri takılarak bina halini almaktadır. Bu süreç içerisinde somut olayımızda olduğu gibi su sayaçları takılıp bitirildikten sonra durumuna göre sıvası yapılıp, sayaçları koruma dolabı, kafesi veya binanın kapı penceresi takılmaktadır. Bütün bu işler bir veya iki günde bitirilmesi olanaklı olmadığı gibi inşaatın büyüklüğüyle orantılı olarak bazen uzun sürede alabilmektedir. İşte bu süreç içerisinde bu tesisatların hemen koruma altına alınması olanaklı olmadığı için; kum, çimento, tuğla, beton kalıbı vb. malzemeler gibi hayatın olağan akışı içerisinde zorunlu olarak su sayaçlarıda açıkta bırakılmaktadır. Henüz binaya monte edilmemiş su sayacının açıkta bırakılmasında bir zorunluluk olmadığı için bu sayacın çalınması TCK’nun 141/1. maddesindeki suçu oluşturmasına karşın binaya takılmış sayacın çalınması yukarıda izah ettiğimiz zorunluluk nedeniyle TCK’nun 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğundan sayın çoğunluğun, bozma isteyen düşüncesine katılmıyoruz
Yargıtay — Esas No: 2018/2904, Karar No: 2019/8392, Tarih: 24.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/2904 E.  ,  2019/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen tüketicinin hakem kararına itirazı davasında ilk derece mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın ,süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; bölge adliye mahkemesince davalı vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Tüketici Hakem Heyeti'nin 08/03/2016 tarihli kararının iptali ile kayıp enerji bedeli, sayaç okuma bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında tahsil edilen bedellerin kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, ilk derece mahkemesinin 02.05.2017 tarihli ek kararı ile, kesin nitelikteki hükme karşı istinaf başvurusu yapılamayacağından istinaf talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 70/5. maddesi gereğince kararın kesin olması nedeniyle mahkemece ek karar ile davalı tarafın istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b,1.maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bunun üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 01.08.2018 tarihli ek kararı ile; davada, temyiz talebinde bulunan davalı yönünden aleyhine verilen kararın HMK'nın 362/1-a.maddesi gereğince temyiz edilemeyen kararlar kapsamında bulunduğu gerekçesi ile davalı vekilinin temyiz talebinin miktar itibariyle reddine karar verilmiş; ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tüm bu açıklamalar çerçevesinde uyuşmazlık konusu incelendiğinde; hükmün verildiği tarih itibariyle temyize konu alacak miktarı gözetildiğinde, bölge adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar kesin niteliktedir. Bu nedenle temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesinin davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 01.08.2018 tarih ve 2017/1179 Esas - 2017/963 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygundur. Bu itibarla, karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 8,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine ,dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2809, Karar No: 2024/162, Tarih: 11.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/2809 E.  ,  2024/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2322 E., 2023/315 K.

DAVA TARİHİ : 11.10.2019- 05.11.2019

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/721 E., 2022/458 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının boşanma davasının reddine, erkeğin boşanma davasının kabulüne, karar verilmiştir.

Kararın davacı- davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı kadın dava dilekçesinde; erkeğin parkinson hastası olduğunu, hastalığını kendisinden gizlendiğini, erkeğin halaları tarafından okunmuş kağıt, sirke getirildiğini, bunlarla eşini tedavi etmeye çalıştıklarını, akrabaları tarafından eşine bakmamakla, ilaçlarını içirmemekle suçlandığını, erkeğin agresif davranışları nedeni ile evliliğin çekilmez hal aldığını, davalının kız kardeşi ve abisi tarafından olgun haneden kovulduğunu belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuklarının velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar için ayrı ayrı 500,00'er TL, tedbir ve iştirak, kadın için 500,00 TL. Tedbir ve yoksulluk nafakasına, 20.000,00TL. maddî, 20.000,00 TL. manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, davalının hasta olduğu dönemde kadının, erkeğin ölümünü beklediğini, erkeğin tedavi sürecinde bağkur-SSK. primlerini yatırması için erkeğin abisi tarafından kadına para verildiğini, ancak kadının bu parayı yatırmadığını, erkeğin kardeşi tarafından tekrar prim ödemelerinin yapıldığını, erkeğin hastalığı döneminde kadın tarafından hiçbir sorumluluk ve özen gösterilmediğini, eve gece geç saatlerde geldiğini, eve misafir alarak gece geç saatlere kadar oturduğunu, sosyal medya hesaplarında evlenmeden önceki soyadını kullandığını belirterek, kadın tarafından açılan davanın reddine, kendi açtıkları davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, çocukların velâyetinin babaya verilmesini, 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI