muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/34034, Karar No: 2016/5866, Tarih: 29.02.2016

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen Ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. ... halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanuna uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.04.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2828, Karar No: 2012/21345, Tarih: 10.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2828 E.  ,  2012/21345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanığın ve hakkında suç duyurusunda bulunulan eşi ...'nun resmi ortağı olduğu Yüksel Seramik ve Toprak Sanayii Ticaret Limited Şirketine ait Çömlek Atölyesi ünvanlı işyerinde torna ustası olan katılanın, olay tarihinde sabah 08:30 sıralarında, tanık Hasan Güneysu isimli işçinin kendisine verdiği çamuru ayak makinesine verirken sağ elinin parmaklarını makineye kaptırması sonucu, organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yol açar nitelikte yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda,

Katılanın ve tanık işçi...... nun beyanlarından, 4 yıldır aynı işyerinde torna ustası olarak çalıştığı ve torna işi az olduğundan yarım yevmiyeyle yarım gün çalışmasının öngörülmesi üzerine, başka bir işte görevlendirilmesi veya işten çıkartılması talebiyle sanıkla görüştüğü anlaşılan katılanın, sanık tarafından olay gününden 5 gün önce çamur makinesinde çalışmak üzere görevlendirildiğinin anlaşılması, yine soruşturma aşamasında kolluktaki 28/11/2006 tarihli savunmasında işyerini kendisinin işlettiğini açıkça belirtmiş olması ve beyanının Menemen Ticaret Sicil Memurluğu'nun sanığın da sözkonusu şirketin yetkilisi olduğuna dair 09/07/2007 tarihli cevabi yazısıyla da doğrulanmış olması karşısında, suç ihbarının sonucu beklenip, sanığın eşi ...'nın da savunması doğrultusunda sanığın ve eşinin hukuki durumlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiği halde eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi ,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme aykırı BOZULMASINA, 10/10/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1331, Karar No: 2011/1684, Tarih: 25.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1331 E.  ,  2011/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Samsun 2. İcra Müdürlüğü’nün 2008/1978 Esas sayılı dosyasında... plaka sayılı aracın ... Kasko Poliçesi ile üçüncü kişi tarafından sigortalandığını, takip borçlusunun yaptığı tek taraflı trafik kazası nedeni ile aracın pert olduğunu ve 21.000,00.-TL sigorta bedelinin ödendiğini, böylece mülkiyetin üçüncü kişiye geçtiğini, ancak aracın hacizli olduğunun belirlenmesi üzerine ihaleyi alan kişiye devir ve teslim yapılamadığını belirterek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davacının dayandığı sigorta poliçesine göre araç mülkiyetinin sigorta şirketine geçişi için aracın tam hasarlı olması gerektiğini, Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 39. maddesine ve Kasko Sigortası Genel Şartları’na aykırı olarak hurda tescil belgesi sunulup terkin işlemi yaptırılmadan ödeme yapıldığını, bu nedenle mülkiyetin üçüncü kişiye geçmediğini belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “poliçede, ödenen sigorta tazminatı nedeni ile mülkiyetin sigorta şirketine geçebilmesi için aracın tam hasarlı olması kuralının yer aldığı, ancak aracın ağır hasarlı olması nedeni ile tazminat ödendiği ve bu durumda mülkiyetin davacıya geçeceğine dair bir hükmün de poliçede yer almadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Trafikte kayıtlı araçların satış ve devirlerine ilişkin olarak 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun (5942 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile değişik) 20/d maddesinde “Tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri... noterler tarafından yapılır. Noterler tarafından yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir.”; Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 36. maddesinde: “…diğer araçların her çeşit satış ve devirleri ise, … noterler tarafından yapılır. Noterler tarafından yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir.“ denmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 39.maddesinde hurdaya çıkarılan araçlar konusu düzenlenerek, hurdaya ayrılan taşıtların onarımla yenilenseler bile tescil edilemeyecekleri hüküm altına alınmış, aynı Yönetmeliğin olaya ilişkin olan ve “Araçların Trafikten Çekilmesi ve Trafikten Çekilen Araçların Yeniden Trafiğe Çıkarılmaları” ana başlığı altındaki 41.maddesinin “Sahiplerince trafikten çekilmek istenen araçlar hakkında aşağıdaki usul ve esaslar uygulanır;” 1.alt başlıklı (c) bendinde, “Araç tescil belgesinin ilgili bölümüne “trafikten çekilerek tescili silinmiştir” kaydı konulur ve belge araç sahibine iade edilir, motorlu araç trafik belgesi ve tescil plakası geri alınarak iptal edilir.”, (ç) bendinde ise,“ Trafikten çekme işlemi tamamlanan aracın tescili silineceğine” yer verilmiştir. Yönetmeliğin 41.maddesinin 2.alt başlığında da trafikten çekilen araçların gerekli usul ve işlemler yerine getirildikten sonra yeniden trafiğe çıkabilecekleri öngörülmüştür.

Keza, Karayolları Kasko Sigortası Genel Şartlarının 3.3.1.2. maddesinin 2.paragrafında da yine trafikten çekilen araçlar konusu düzenlenmiş ve “Onarım masraflarının sigortalı taşıtın rizikonun gerçekleştiği tarihteki değerini aşsın veya aşmasın, ağır hasarlı aracın onarımının mümkün olduğunun

eksper raporu doğrultusunda tespit edilmiş olması durumunda, aracın Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin ilgili maddesi hükümleri doğrultusunda trafikten çekildiğine dair “trafikten çekilmiştir” kaşeli tescil belgesi sigorta şirketine ibraz edilmeden araç sahibine sigorta tazminatının ödenmeyeceğine“ yer verilmiştir.

Somut olayda; dava konusu olup davalı borçluya ait 60 KK 407 plaka sayılı araç, davacı 3.kişiye kasko poliçesi ile sigortalı iken, 28.04.2007’de tek taraflı trafik kazası sonucu hasarlanmış, 12.08.2009 günlü Kasko Ekspertiz Raporu’nda aracın ağır hasara uğradığı, trafikten çekilmesi gerektiği ancak onarımının mümkün bulunduğu belirtilmiştir.

Daha sonra yukarıda belirtilen hükümlere uygun olarak 18.04.2008 tarihinde aracın trafikten çekme işlemleri yapılmış, tescil kuruluşunca aracın trafik belgesi geri alınıp iptal edilmiş ve verilen tescil belgesine “trafikten çekilmiştir” kaşesi vurularak işlemleri tamamlanmıştır. Belirlenen hasar tutarı 14.128,29.-TL, sovtaj bedeli 7.500,00.-TL, piyasa değeri 20.000,00.-TL olup, sigortacı tarafından 11.06.2007 ve 08.05.2008’de sigortalıya (davalı borçluya) toplam 21.000,00.-TL ödenmiştir.

Bu işlemlerden sonra, davalı alacaklı tarafından borçlu aleyhine yürütülen icra takibi nedeniyle, araç kaydına 09.05.2008’de haciz şerhi işlenmiştir.

Bu işlemlerden sonra, davalı alacaklı tarafından borçlu aleyhine yürütülen icra takibi nedeniyle, araç kaydına 09.05.2008’de haciz şerhi işlenmiştir.

O halde, tüm bu maddi ve hukuki olgular karşısında Mahkemece öncelikle, dava konusu aracın sigorta şirketince 4.kişiye ihale işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının, halen kimin yedinde (zilyetliğinde) bulunduğunun, tam hasar (pert) uygulamasına tabi olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Bu belirlemelerden sonra trafikten çekilen ve tescili silinmiş olan aracın noterden satış ve devirlerine ilişkin olan düzenlemelere tabi olup olmadığı veya tescili silinmiş aracın sovtaj bedeli en son 8.5.2008 tarihinde davacı tarafça ödenmesiyle borçlu sigortalıdan alınan ibraneme taahhütname gibi belgelerin sahiplik belgesi olarak kabul edilip edilmeyeceği, sahiplik belgesi kabul edilmesi durumunda; davacı sigortanın noterden işlem yaptırmadan sigorta bedelinin ödenmesinden bir gün sonra haciz konulmasının davaya etkisi üzerinde durulmalı, tescil kaydı silinip plakayı geri alınan menkul hükmündeki aracın ihaleden sonra yeniden trafiğe çıkışını sağlamak üzere trafiğe tescilinin

sağlanması durumunda mı noter satışının gerektiğinin yada niteliği itibariyle menkul olan hacizli aracın taşınır mallardaki mülkiyetin intikaline ilişkin olan Medeni Kanunun 763. (eski 687.maddesi) maddesinde öngörülen menkul mal niteliğinde kabul edilip edilmeyeceği değerlendirilmeli; bundan sonra da taşınırların satışının (ya da bağışlanmasının) kural olarak şekle bağlı olmayıp, satanın (veya bağışlayanın) bu şeyi karşı tarafa teslim etmesi ile akdin gerçekleşeceği (Borçlar Kanununun 192-237.maddeleri) ve mülkiyetin alıcıya geçeceği ilkesinin olayda uygulanıp uygulanamayacağı, yahut çoğun içinde azda vardır kuralı uyarınca Medeni Kanunun hükümlerine göre davacı lehine doğmuş bir hapis hakkının bulunup bulunmadığının tartışılıp, dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir.

Belirtilen hususlar dikkate alınmadan eksik incelemeye dayalı olarak yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 25.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14650, Karar No: 2010/25349, Tarih: 13.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/14650 E.  ,  2010/25349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/160651

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2007

NUMARASI : 2007/110 Karar - 2006/157 Esas

SUÇ : Elekrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık M.. A.. hakkında 07/09/2000 tarihli tutanaktan; sanık F.. A.. hakkında ise 15.10.2004 tarihli tutanaktan dolayı mahkumiyet hükmü kurulduğu ve sanıklar müdafiinin temyiz isteminin bu hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık M.. A..'e atılı elektrik hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç (07.09.2000) ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık F.. A.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/09/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3221, Karar No: 2017/12180, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3221 E.  ,  2017/12180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7439, Karar No: 2012/4739, Tarih: 16.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7439 E.  ,  2012/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Teknik bilirkişi raporunda, sanığın tecavüzde bulunduğu taşınmazın köy boşluğu olduğunun belirtilmesi karşısında suçun oluştuğu gözetilmeksizin mahkumiyeti yerine dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4923, Karar No: 2019/6091, Tarih: 02.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4923 E.  ,  2019/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.06.2015 tarih ve 2014/229-2015/472 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2004/03391 sayılı çoklu tasarımın 1, 2 ve 3 sıra tasarımlarının başvuru tarihinden 12 ay önceden kamuya sunulduğunu, bu nedenle yenilik vasfını haiz olmadığı gibi müvekkilinin 1990’lardan beri piyasada bulunan ürün ambalajları karşısında da yenilik vasfını haiz olmadığını ileri sürerek 2004/03391 sayılı çoklu tasarımın 1, 2 ve 3 sıra numaralı tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait tasarımların davacıya ait tasarımlar karşısında yenilik vasfını haiz olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava konusu 2004/03391 sayılı tescil belgesine konu tasarımların davacının 2002 ve 2004 yılları kataloğlarına göre yeni ve ayırt edici olmadığı, ayrıca davalı adına tescilli 2003/01509 sayılı çoklu tasarımdaki birinci tasarım ve 2002/02001 sayılı çoklu tasarımdaki birinci tasarım karşısında da davalının davaya konu tasarımının yeni ve ayırt edici niteliği haiz olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı olan 2004/03391 sayılı çoklu tasarımın 1, 2 ve 3 sıra numaralı tasarımlarının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle davalı adına 2004/03391-1 sayı ile tescilli ambalaj tasarımına konu görselde tasarım korumasını gerektirecek zihni bir faaliyet sonucu elde edilmiş bir ürün bulunmadığı, sıradan bir tepsi ürününün görseli olması nedeniyle tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesinin sonucu itibariyle doğru olmasına, keza davalı adına 2004/03391-3 sayı ile tescilli tasarım görselinde de öne çıkan unsurun çikolata ürünü olup davalı adına tescilli çikolata görsellerine ilişkin tasarımlar karşısında tasarımın bütünlüğü açısından yeni ve ayırt edici olmadığına dair mahkeme gerekçesinin de yerinde olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, endüstriyel tasarım hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davalı adına 2004/03391-2 sayı ile tescilli tasarım, dairesel ve içerisinde oval ya da yuvarlak cisimlerin muhafazasına dair ambalaj tasarımı olup bu özelliği itibariyle yenilik kırıcı delil olarak olarak ikame edilen önceki tarihli tasarımlara nazaran yeni ve ayırt edici olduğu halde hatalı gerekçe ile 2004/03391-2 sayılı tasarım yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.