muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8308, Karar No: 2016/7352, Tarih: 27.04.2016

Sanığın duruşma sırasında alınan beyanında saat 19.30 da alkol aldığı, kazanın 22.30 sıralarında meydana geldiği, alkol ölçümünün 23.05'de yapıldığı ve 0,99 promil alkollü olduğunun tespiti karşısında, olay anı itibariyle sanığın 100 promilin üstünde alkollü olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerine görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı kanunun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11121, Karar No: 2012/9103, Tarih: 12.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/11121 E.  ,  2012/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İhtiyati tedbir kararının kaldırılmasına itiraz

... ile ... aralarındaki ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasına itiraz davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.07.2011 gün ve 189/180 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 19.10.2009 tarihli dilekçesinde özetle Ezine İlçesi sınırları içerisinde dava dışı şirket adına taşınmaz topladığını, taşınmazları önce kendi adına tescil ettiği, sonra şirkete devir ettiğini, ne var ki şirket ile arasındaki anlaşmanın bozulduğunu, davalıya dava konusu taşınmaz için 10.000,00 TL para ödediğini, davalının tapu kaydını devir etmediğini açıklayarak öncelikle davalı üzerine olan tapu kaydının iptali ve adına tescilini bu mümkün olmazsa davalıya ödenen 10.000,00 TL’nin yasal faiziyle iadesine ve taşınmaz kaydına tedbir konulmasını isteyerek 2009/189 Esasında kayıtlı davayı açmıştır.

Davalı ilk davada zamanaşımı itirazında bulunmuş ayrıca satışın geçerli olmadığını vs. açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 06.07.2011 tarihli kararda TMK.nun 706, BK.nun 213, TK.nun 26.maddesinden bahisle davanın reddine, tapu kaydı üzerindeki ihtiyati tedbirin kararın kesinleşmesine kadar devamına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili 30.03.2012 havale tarihli dilekçeyle karara çıkan 2009/189 Esastaki dava dosyasının 27.01.2010 günlü ikinci oturumundaki 4 nolu ara kararı uyarınca dava değeri olan Onbin.- TL'nin teminat olarak yatırmak istediklerini, gayrimenkulün kaydındaki tedbirin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahalli mahkemece 30.03.2012 günlü ek kararıyla talebin kabulüne 27.01.2010 günlü oturumdaki 4 nolu ara karar uyarınca davalı tarafça dava değeri olan 10.000,00 TL nakdi teminatın mahkeme veznesine depo edilmesi halinde dava konusu 40 nolu parsel üzerindeki ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmiştir. Ek karar taraf vekillerine tebliğ edilmiştir. Davacı vekili iş bu ek karara itiraz ettiklerini ve ek kararın kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece duruşma günü verilerek 13.06.2012 günü ek karara itirazın reddine, karar verilmiştir. Davacı bu kararı temyiz etmiştir.

Somut olaydaki uyuşmazlık taraflar arasında 19.10.2009 tarihinde 2009/189 Esasta kayıtlı olarak açılan tapu iptali ve tescil ile alacak davasının yargılaması sırasındaki 2 nolu oturumdaki 4 nolu ara kararı uyarınca ve mahkemece 06.07.2011 günlü davanın reddine ihtiyati tedbirin kararın kesinleşmesine kadar devamına şeklindeki hükmü gereğince mahkeme hakiminin son kararı vererek dosyadan el çekmesinden sonra davalı taraf vekilinin 30.03.2012 havale tarihli dilekçe ile dava değeri kadar teminat yatırılarak tedbirin kaldırılmasını istemesi üzerine mahkemece aynı dosya üzerinden ek kararla tedbirin kaldırılmasına biçiminde hüküm kurmasından sonra bu hükme davacı vekilince 30.04.2012 tarihinde itiraz edilmesi sebebiyle duruşma açılarak netice de 13.06.2012 tarihli ek kararla itirazın reddine karar verilmekle HUMK.nun 382 ve devamı maddeleri uyarınca ve HMK.nun 294 ve devamı maddeleri gereğince asıl davada karar verip dosyadan elini çeken hakimin talepler vechiyle dosyayı tekrar ele alarak ek karar yöntemiyle karar oluşturma görev ve yetkisinin bulunup bulunmadığından kaynaklanmaktadır.

Bilindiği üzere, yerel mahkeme hakimlerinin asıl dosyada esas hakkında veya usulden bir karar verdikten sonra tarafların talepleri vechile usulden ve esastan ek karar verme görev ve yetkisi bulunmamaktadır. Ancak, tavzih talepleri ya da maddi hatanın düzeltilmesi talepleri olduğu taktirde hükmün esasını etkilememek koşuluyla bu talepler HUMK.nun 455 ve 459 ile HMK.nun 305-304. maddeleri gereğince bulunmaktadır. Bir başka anlatımla, somut olayda, mahalli mahkemenin 30.03.2012 tarihli ek kararı ve 13.06.2012 tarihli diğer ek kararı yok hükmündedir. Bu konudaki olumlu ya da olumsuz kararı verme yetkisi asıl dosyada temyiz incelemesi yapacak olan Yargıtay ilgili Hukuk Dairesine aittir.

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz taleplerinin kabulüyle mahalli mahkemenin yukarıda değinilen her iki ek kararının yok hükmünde olduklarından ORTADAN KALDIRILARAK her iki ek kararın 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 12.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2573, Karar No: 2022/8391, Tarih: 07.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/2573 E.  ,  2022/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 19/02/2020 tarih ve 2020/İHK-3938 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davacıya ait aracın davalıca genişletilmiş kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın 11/12/2018 tarihinde davacının sevk ve idaresindeyken bir anda alev alarak yanması sonucu hasar gördüğünü belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.000,00 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslahla talebini 42.000,00 TL hasar bedeli, 3.1240,00 TL otopark ücreti ve 1.000,00 TL çekici ücreti olmak üzere toplam 46.140,00 TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kısmen kabulü ile 42.000,00 TL tazminatın başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiş; bu karara karşı davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi hasarın tazmini istemine ilişkindir.

Davaya konu olay, araç davacı başvuranın sevk ve idaresindeyken Kocaeli-İstanbul otobanında bulunan Gültepe Tüneli içinde meydana gelmiş, aynı gün Kocaeli Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi tarafından tutulan itfaiye raporuna ve daha sonra davacı tarafından alınan eksper raporuna göre yangının çıkış nedeni net olarak tespit edilememiş, aracın tamamen yanarak hasar gördüğü belirtilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi hasarın tazmini istemine ilişkindir.

Davaya konu olay, araç davacı başvuranın sevk ve idaresindeyken Kocaeli-İstanbul otobanında bulunan Gültepe Tüneli içinde meydana gelmiş, aynı gün Kocaeli Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi tarafından tutulan itfaiye raporuna ve daha sonra davacı tarafından alınan eksper raporuna göre yangının çıkış nedeni net olarak tespit edilememiş, aracın tamamen yanarak hasar gördüğü belirtilmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından İTÜ Makine Fakültesi öğretim üyesi bilirkişiden alınan 04.09.2019 tarihli raporda, tamamen yanan araçta yapılan inceleme sonucu davalıca iddia edilen iki enjektör bobininin yandığının nasıl tespit edildiğinin anlaşılamadığı, aracın enjektör bobinlerinin bir ya da iki tanesinin yanması durumunda aracın çekişinde azalma olacağı,titreşimli çalışacağı ve hararetin artacağı, ancak motor hararetinin artmasından dolayı yangının çıkmış olma ihtimalinin olmadığı, dosyadaki bilgilere göre davalı ... şirketince araç yangınının enjektör bobin arızasına bağlanmasının ispata muhtaç olduğu, buna yönelik herhangi bir araştırma raporunun dosyaya davalı tarafından ibraz edilmediği, ancak başvuruya konu hasarın poliçe teminatı kapsamında kaldığı kanaatinin oluştuğu, ekspertiz raporu hasar durumu ile itfaiye raporunun incelenmesinde aracın tamamen yanarak hasar gördüğü, bu nedenle aracın tamirinin rayiç bedeli karşısında ekonomik olmayacağı belirlenerek aracın kaza tarihindeki rayiç bedelinin 42.000,00 TL olarak hesaplandığı belirtilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne karar verilerek 42.000,00 TL tazminata hükmedilmiştir.

Hakem kararına karşı davalıca itiraz edilmiş ve davalıca yangın bilirkişisinden alınan teknik inceleme raporu itiraz aşamasında sunulmuştur. Bu raporda, aracın kazadan evvel davacı tarafından tamirhaneye götürüldüğü ve tamirde iki enjektör bobininin yanmış olması nedeniyle çalışmadığı, aracın onarımının yapılarak davacıya teslim edildiği, ancak arızadan sonra aracı kullanmanın uygun olmadığının davacıya bildirildiği, buna rağmen davacının aracı kullanmaya devam ettiği ve bu kullanım nedeniyle motorun iki silindirle çalışacağı durumda araçta gücün yaklaşık yarı yarıya düştüğü, aracın aynı ağırlığı ivmelendirmeye çalıştığı durumda motorda ısının yükseleceği ve araç motor soğutma sisteminin motoru soğutmak için sürekli çalışma durumunda kalacağı, sonuç olarak elektriksel fan sistemi tesisatının aşırı elektriksel yüke maruz kalarak ısınması sonucu davaya konu yangının meydana gelmiş olabileceği belirtilmiş; İtiraz Hakem Heyetince, teknik inceleme raporunun davalı tarafından yargılama aşamasında değil itiraz aşamasında ileri sürüldüğü, raporun objektif gerekçelere ve somut delillere dayanmadığı gerekçesiyle davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi hasarın tazmini istemine ilişkin olup, davaya konu yangının çıkış nedeninin net bir şekilde tespit edilmesi ve bu hasarın oluşumunda yangının çıkış nedenine göre davalı kasko sigorta şirketinin sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Hakem Heyetince meydana gelen araç yangının çıkış nedenine ilişkin uzman bilirkişi heyetinden davalının iddialarını da kapsar şekilde (davacının kazadan önce iddia edildiği gibi tamirhaneye gidip gitmediği, gittiyse yapılan tüm onarım evraklarının getirtilmesi ve birlikte değerlendirmesi hususlarıyla birlikte) yeni ve denetime elverişli bir rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bozma nedenine göre bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın hakem kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1302, Karar No: 2011/5774, Tarih: -

6. Hukuk Dairesi 2011/1302 E., 2011/5774 K.

**6. Hukuk Dairesi 2011/1302 E., 2011/5774 K.**

**- FESHİ İHBAR NEDENİYLE TAHLİYE

- UYUŞMAZLIK**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 272 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 254 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 262 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, dava dilekçesinde, 01.07.1999 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesiyle, miras bırakanına ait binanın duvarı ve çatısının baz istasyonu olarak kullanılmak üzere, davacılar tarafından davalıya kiralandığını, 12.08.2009 tarihinde keşide edilen ihtarname ile on gün içinde kiralananın tahliyesinin istediğini, ancak sonuç alınamadığını belirterek davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, Borçlar Kanunu 262. maddesi gereğince davanın süresinde açılmadığını, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.07.1999 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralayan, davacılardan H…

… U…

… olup, kiralanan yer taşınmazın çatısı ve duvarıdır. Kiralananın bu haliyle Borçlar Kanunu'nun adi kira hükümlerine tabi bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin kabulü de bu doğrultudadır. Borçlar Kanunu kapsamındaki taşınmazlara ilişkin süreli kira sözleşmeleri, süre sonunda sona erer. Bu durumda, tahliye davasının İ.İ.K.'nun 272. maddesi uyarınca akdin sonunda ve bir ay içinde açılması ya da icra takibi yapılarak tahliye istenmesi mümkündür. Süre bitiminden önce veya bir aylık dava açma süresi içinde fesih iradesi kiracıya bildirilirse davanın kira süresinin bitiminden itibaren bir ay içinde açılması zorunlu değildir. Bu durumda akit süresiz hale gelmeyeceğinden Borçlar Kanununun 262. maddesi koşulları aranmaz. Borçlar Kanununa tabi süreli kira sözleşmesinin sonunda, tahliye davası açıldığında, başka bir sebep aranmaksızın tahliyeye karar verilir.

Davacılar tarafından 14.08.2009 tarihinde davalıya tebliğ ettirilen sözleşmenin yenilenmeyeceğini ilişkin ihtarnamenin, bu sözleşmenin son bulduğu 01.07.2009 tarihinden itibaren bir aylık sürede tebliğ edilmediğinden süre koruyucu nitelikte olmadığının kabulü gerekir. Bu itibarla, 18.09.2009 tarihinde açılan davanın süre yönünden reddi gerekirken, olayımızda uygulama olanağı bulunmayan Borçlar Kanunu 254. maddesine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 3.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14415, Karar No: 2011/21994, Tarih: 17.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/14415 E.  ,  2011/21994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkümiyetine dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2006 gün ve 2001/159 Esas, 2006/44 Karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5906, Karar No: 2016/7242, Tarih: 15.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/5906 E.  ,  2016/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, tehdit, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında, hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasanın 106/4. maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan sanıkların hükmedilen adli para cezasını ödememesi halinde bu cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğine” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında, işyeri dokunulmazlığının ihlali; sanık ... hakkında, tehdit suçlarından kurulan hükmün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın olay tarihinde gece 01.15 sıralarında mağdurun işyerinin açık olan kapısından girip 1 kilo peynir helvası aldığı sırada yakınanın görüp peşinden gelmesiyle orada bulunan bir aracın arkasında saklanan diğer sanık ...'a söz konusu helvayı attığı, mağdurun da bu sanıktan helvayı aldığı olayda; sanıkların tüm aşamalarda işyerinin açık olduğunu iddia etmesi karşısında; suç tarihi ve saatinde işyerinin açık olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Yasanın 106/1. maddesindeki tehdit suçunun, 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34.maddesi gereğince uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17111, Karar No: 2015/24686, Tarih: 22.12.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/17111 E.  ,  2015/24686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçadağ Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2014/18-2014/87

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya ayrılık davaları eşlerden birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK.md.168). Bu yerlerden birini tercih davayı açana aittir.

Davalı usulünce yetki itirazında bulunmuştur. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu kesin olmayan yetki itirazının bir ilk itiraz (HMK.md.116/1-a) olduğunu, ilk itirazların bir ön sorun gibi incelenmesi ve karara bağlanması gerektiğini (HMK.md.117/3) belirlemiştir. Ön sorunun incelenme yöntemi Hukuk Muhakemeleri Kanununun 164. maddesinde gösterilmiştir. Davalının yetki itirazı mahkemece ön sorun şeklinde incelenmeden, tarafların sistem üzerinden alınan nüfus aile kayıt örneğine göre merkezi adres kayıt sistemindeki yerleşim yerinin "Kapaklı/Tekirdağ" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği'ne göre gerçek kişilerin yerleşim yeri adresine ilişkin beyan, aksi çürütülebilir karine netiliğindedir (yönetmelik m.13/1). Bu nedenle mahkemece davalının yetki itirazının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 164 maddesinde gösterilen şekilde incelenmesi için taraflara yetki konusunda delillerini gösterme olanağı tanınarak, gösterildiği takdirde toplanarak gerçekleşecek sonucuna göre yetki itirazı hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.22.12.2015(Salı)