muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6525, Karar No: 2024/4290, Tarih: 26.06.2024

Ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği Tapu Müdürlüğü ve ilgili Kadastro Müdürlüğü ile Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu (5403 sayılı Kanun) ile değiştirilen 14/2 nci maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanun'un getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, keşifte davacının taşınmazı ... 'ndan satın aldığının mahalli bilirkişilerce beyan edilmesi karşısında, nüfus kayıtları getirtilmek ve mahalli bilirkişiler ve tanıklara etraflıca sorulmak suretiyle davacı, davacının mirasbırakanları ve davacının veya mirasbırakanlarının taşınmazın satın aldığı kişiler ile Bafra Tapulama Mahkemesinin 1975/38-1976/14 sayılı kararında taraf olan kişiler arasında akdi ve ırsi irtibat bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, kesin hükmü bertaraf etmeye yönelik yanlış beyanlara itibar edilmemesi gerektiği gözetilmeli, söz konusu mahkeme kararının davacı aleyhine kesin hüküm teşkil ettiği belirlenir ise kesin hükmün sonuçları değerlendirilmeli, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre infaza elverişli şekilde bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına,

İstek halinde peşin harcın temyiz eden davalı ... Başkanlığına ve davalı ... Başkanlığına ayrı ayrı iadesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına,

İstek halinde peşin harcın temyiz eden davalı ... Başkanlığına ve davalı ... Başkanlığına ayrı ayrı iadesine,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2029, Karar No: 2020/4348, Tarih: 11.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/2029 E.  ,  2020/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davalı ... yönünden reddine, davacı yönünden ise kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine, davacı yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu ... ili, ... İlçesi, ... , 4282 parsel sayılı taşınmaza değer biçilmesine ve bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddi ile hükmün tescile ilişkin bendinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26630, Karar No: 2019/9618, Tarih: 09.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/26630 E.  ,  2019/9618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının 27.09.2013 tarihinde yapılan ihaleyi kazanarak iki parti orman emvali satın aldığını, ancak bu malları süresi içinde kesin satışını yapmaması nedeniyle ihalenin fesh edildiğini ve 12.06.2014 tarihindeki ikinci ihale ile başkasına ihale edildiğini, iki ihale bedeli arasında idare aleyhine zarar oluştuğunu, ayrıca ihale şartnamesinin 14/A maddesi gereğince idare lehine ek zarar bedeli verilmesi gerektiğini ileri sürerek iki ihale arasında bedel farkı ve ek zarar tutarı toplamı 2105,22 TL'nin son satış tarihi olan 04/07/2014 tarihinden itibaren reeskont oranında faiz uygulanarak tahsilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.105,22 TL'nin davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, dava konusu her bir ihale yönünden ihalelerin en son bedel ödeme günlerinden (2998 nolu partilenin ihalesi yönünden 744,00 TL. bedel farkı için 04.07.2014 ve 3000 nolu partininin ihalesi yönünden 744,00 TL.bedel farkı için 04.07.2014'den) itibaren ayrı ayrı işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, Ek zarar (2998 nolu partilenin ihalesi yönünden 308,61 TL. 3000 nolu partininin ihalesi yönünden 308,61 TL) üzerinden reeskont faizi taleplerinin ve fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, iki ihale bedeli arasında idare aleyhine oluşan fark ile şartnamenin 14/A maddesinde hükme bağlanan ek zararı talep etmiş, mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporunda ek zarar ve bedel farkı hesaplanmış ve mahkemece de bu bedele hükmedilmiş olmakla birlikte mahkemece, “ek zarar adı ile hesaplanan miktarın asıl borca eklenilmesi ve toplamı üzerinden faiz yürütülmesinin faize faiz yürütülemeyeceğine ilişkin Borçlar Kanunun 104/son hükmüne aykırı olacağı bu nedenle ek zarar hesaplaması üzerinden faiz hesaplaması talebinin yerinde olmadığı (19 HD.,18.01.2011, 2010/5424 E.2011/202 K) mahkememizce aldırılan bilirkişi raporunda her ne kadar iki ihale arasındaki idare aleyhine bedel farkı nedeniyle oluşan zarar dolayısıyla ilk ihale bedeline göre şartnamenin 14md. hükmü uyarınca hesaplanan %18'lik tutara gecikme cezası denilmişse de bunun aslında ek zarar olduğu anlaşılmakla bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar vermek gerekmiştir.” gerekçesiyle ek zarara ilişkin faiz ve KDV talepleri reddedilmiştir. Taraflar arasında uygulanması gereken satış şartnamesinin 14/A maddesinde "...iki ihale arasında meydana gelen fiyat farkının tamamı (Evvelce gelir kaydedilmiş olan teminat mahsup edilmeksizin) ile ilk ihaleye göre bedel yatırılması gereken en son günden ikinci ihaleye veya pazarlığa göre bedel yatırılması gereken en son güne kadar geçen süre için ilk ihale bedeline göre hesaplanacak parti satış tutarının %18 ek zarar toplamından oluşacak idaremiz alacağını....ödeyeceği" hükme bağlanmış olup, bu hüküm tarafları ve bu bağlamda davalıyı bağlayıcı niteliktedir. Bu itibarla davacının az yukarıda açıklanan şartname hükmü gereğince ek zararının talep etme hakkının bulunduğunun kabulü zorunlu olup cezai şart niteliğinde olduğu 02.12.2015 havale tarihli hükme esas alınan bilirkişi raporunda da açıklanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece, davacının talep edebileceği ek zararın faiz niteliğinde olmadığı, cezai şart niteliğinde olduğu değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15708, Karar No: 2016/15627, Tarih: 27.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/15708 E.  ,  2016/15627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının sürekli iş göremezlik oranının 2008 yılında YSK tarafından %19,20, 2011 yılında ... Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından azalma kaydıyla %13,20, 2014'de ... Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından yine azalma kaydıyla %0, 2014'de YSK tarafından düzeltme kaydıyla %19,20 olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde İş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 18 nci maddesinde Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla; iş kazası nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği, 19 ncu maddesinde iş kazası sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık Kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı; iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, Kurum tarafından birbirine yakın tarihlerde belirlenen sürekli iş göremezlik oranları arasında açık çelişki bulunduğunun anlaşılmasına rağmen, bu çelişki giderilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan rapor alınması; mevcut raporlar arasında çelişki oluşması halinde ise; raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle giderilmesinin ardından çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Yapılacak iş, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan rapor alınması; mevcut raporlar arasında çelişki oluşması halinde ise; raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle giderilmesinin ardından çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

27/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14264, Karar No: 2021/6230, Tarih: 06.07.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/14264 E.  ,  2021/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Özel belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın sahibi olduğu ... Mimarlık şirketi ile katılan arasında protokol başlıklı beş satırdan ibaret bir sözleşme hazırlanıp imzalandığı, sanığın sonradan imzaların üstünde kalan boşluğa dört satırlık bir ekleme yapıp 150.000 TL'lik bir bedel ilave ettiği ve katılan aleyhine icra takibi yaptığı bu suretle haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanı, bilirkişi raporu ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sübuta yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 06/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1342, Karar No: 2009/2364, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1342 E.  ,  2009/2364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 3. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili dava dışı borçlu şirket lehine oluşan sigorta tazminatı alacağının paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde müvekkillerine para isabet etmediğini, oysa sigortacı şirkete gönderilen birinci haciz ihbarnamesine adı geçenin henüz alacağın tahakkuk etmediğinden bahisle itiraz etmesine rağmen, sonradan gönderilen listede adlarına yer verildiğini; üçüncü kişinin tevdi mahallindeki paranın kendisine verilmesi için dava açması nedeniyle sürelerin de kesildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davacıların paylaşıma konu para üzerinde geçerli bir hacizleri bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15710, Karar No: 2014/12127, Tarih: 16.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15710 E.  ,  2014/12127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre,sanığın eylemi 5607 sayılı Yasanın 3/5 maddesinde öngörülen kaçakçılık ve sigaraların bandrolsüz olmaları nedeniyle aynı zamanda 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan ,fikri içtima nedeniyle 5237 sayılı TCKÎnun 44. maddesi uyarınca sanığın daha ağır ceza öngören 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükmedilen kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi karşısında , 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesinde yapılan düzenleme gereğince aynı yasanın 53/l-a,b,d maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesi uygulamasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14243, Karar No: 2016/243, Tarih: 13.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14243 E.  ,  2016/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2014 tarih ve 2012/484-2014/211 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...'nin sahibi olduğu...'nin müvekkili şirkete Makine Kırılması Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, sigortalı otelde 31/08/2011 tarihinde voltaj dalgalanması sonucu muhtelif elektronik cihazlarda çeşitli hasarların oluştuğunu,hasar bedelini sigortalıya ödeyen müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu ve sigortalıya ödenen tazminatın davalının kusur oranına tekabül eden 3.109,50 Euro karşılığı 7.263,70 TL'nin ödenmesi için davalıya başvurulmasına rağmen davalı tarafından ödeme yapılmaması nedeniyle aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte takibin devamını ve davalı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı şirketin özel trafolu abone olup, bu abonelerin hat ve trafolarının bakım, onarım ve işletmesi abone sahibine ait olduğundan burada oluşacak muhtemel arızalardan müvekkilinin sorumlu olmadığını, voltaj dalgalanmasının poliçe kapsamında olmadığından sigortacının yaptığı ödemenin kendi hatasından kaynaklandığını, olay tarihinde müvekkili şirkete ait hatlarda elektirik dalgalanması meydana gelmediğini, faiz ve tazminat talebinin de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu tesisin müstakil trafosu ile davalıdan orta gerilim düzeyinde enerji satın aldığı, trafo ve tüm tesisin AG şebekesinin otel tarafından işletildiği, Elektrik tesislerinde kısa devrelere ve dolaylı temaslar ile yangın tehlikesine karşı korunma yöntemleri, Elektrik Tesislerinde Topraklamalar Yönetmeliği, Elektrik İç Tesisleri Yönetmeliği ve Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nde açıklanmış olup, tesislerin bu yönetmeliklerdeki hususları sağlamış olması gerektiği, elektrik güç sistemlerinde oluşabilecek kısa devrelerin, sigortalar aracılığıyla kesileceği, elektrik sistemlerinde oluşan pasif hata akımlarının ise, kaçak akım röleleri vasıtası ile algılanarak hem çarpılmaya karşı can. hem de yangına karşı mal güvenliğinin sağlanmış olacağı, alçak gerilim güç tesisatları