muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5345, Karar No: 2016/329, Tarih: 19.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/5345 E.  ,  2016/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 05/03/2008-06/09/2012 tarihleri arasındaki Esnaf Bağ-Kur kaydının silinerek 01/10/2012 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitine, 01/10/2012 tarihinden sonra SGDP'ne tabi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının emeklilik için gerekli koşulları sağladığından 05.03.2008- 06.09.2012 tarihleri arasındaki esnaf bağ-kur kaydının silinerek 01.10.2012 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespiti ile 01.10.2012 tarihinden sonra sosyal güvenlik destek primine tabi olduğunun tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulün ile davacının 01/10/2012 tarihinden sonra Sosyal Güvenlik Destek Primine tabi olduğunun tespitine, davacının 05/03/2008-06/09/2012 tarihleri arasındaki 1479 sayılı kanuna tabi 4/b zorunlu sigortalılığının iptaline ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 25.03.1963 doğumlu olduğu, 06.09.2012 tahsis talebinde bulunduğu, esnaf bağ-kur sigortalılığının 05.03.2003 tarihinde başlayıp aynı tarih itibariyle durdurulduğu, 01.05.2008 tarihinden itibaren sigortalılığının tekrar başlatılılıp devam ettiği, 06.10.1986-04.03.2003 tarihleri arasında 5288 gün SSK hizmeti bulunduğu, 13.04.1990- 31.07.1990 tarihleri arasında yedek subaylık okulunda okuyup 31.07.1991 tarihinde terhis olduğu anlaşılmaktadır.

04.04.2015 tarihli 6645 sayılı Kanunun 56. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen ve 23.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 63. maddede kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, Kuruma kayıt ve tescilleri yapıldığı hâlde, bu maddenin yayımlandığı ayın sonu itibarıyla 12 ay ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ay başından itibaren üç ay içinde ödememeleri veya ilgili kanunları uyarınca yapılandırmamaları hâlinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığı durdurulur. Durdurulan süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez ve bu sürelere ilişkin Kurum alacakları takip edilmeyerek bunlara Kurum alacakları arasında yer verilmez. Sigortalılıkları durdurulanlardan bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamında çalışmaya devam edenlerin sigortalılıkları bu maddenin yayım tarihini takip eden ay başı itibarıyla yeniden başlatılır"şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Yapılacak iş; davacının 1479 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığa ilişkin olarak yaptığı prim ödemelerinin karşıladığı sigortalılık süresi belirlenerek, 30.4.2015 tarihi itibarı ile 12 ay ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunup bulunmadığını belirlemek, var ise sigortalılığı o tarih itibariyle durdurmaktan ibarettir.

Öte yandan, davacının yaşlılık aylığı talebi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmakla, davacının ve emekli sandığı hizmeti birleştirildiğinde emekliliğe hak kazandığı takdirde esnaf bağ-kur hizmeti hesaba katılmaksızın emekli aylığı bağlanabileceği gözetilerek emekli aylığı koşulları değerlendirilmek suretiyle sonuca varılmalıdır.

Kabule göre de, kısmen kabul kararı verildiği halde davalı kurum vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurum ve davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15522, Karar No: 2006/17681, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15522 E.  ,  2006/17681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocuk mallarının korunmasına ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, T.M.Y.’nın 352. maddesi uyarınca açılan çocuk mallarının korunmasına ilişkindir.

4787 Sayılı Aile Mahkemeleri Kuruluş Yasasının 4. maddesine göre T.M.Y.’nın 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabında yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların aile mahkemelerinde görüleceği yasa hükmü karşısında T.M.Y.’nın 2. kitabında yer alan uyuşmazlığın aile mahkemelerinde, aile mahkemesi olmayan yerlerde asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9253, Karar No: 2018/1032, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9253 E.  ,  2018/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

(iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen üçüncü celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibi ile üye hakim...., dördüncü celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ve tanık ...'ün istinabe yoluyla ifadesinin alındığı Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2014 günlü, 2014/42 Tal sayılı duruşma tutanağında ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/988, Karar No: 2014/2994, Tarih: 16.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/988 E.  ,  2014/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2012/199-2013/113

Taraflar arasındaki tespit, yönetim kurulu karar iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı S.. A.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin ortakları olduğunu, ortaklığa kabul edildikleri tarihten beri ortaklığın taraflarına yüklediği tüm sorumlulukları yerine getirdiklerini, müvekkillerinin davalı kooperatife 2011 yılı fındık ürünlerinin teslim alınması için başvurduklarını ancak ürünlerinin teslim alınmadığını, sözlü başvurular dikkate alınmadığından müvekkillerinden bir kısmının yazılı başvuruda bulunduğunu, davalı kooperatifin kuruluş amacına aykırı davranarak ve geçerli olmayan sebeplerle ürünü teslim almayarak kuruluş sözleşmesini ihlâl ettiğini ileri sürerek, 2011 yılı fındık mahsullerinin davalı tarafça teslim alınmadığının tespiti ile teslim alınma taleplerinin reddine dair 29.06.2012 tarihli kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 2006 yılı ürün borcundan dolayı bir kısım ortaklarca açılan itirazın iptali davalarının kooperatif aleyhine sonuçlandığını, kooperatifin tüm mal ve alacaklarına haciz konulduğunu, faaliyetlerinin hukuki ve fiili olarak durdurulduğunu, fındık alımı yapmasının imkânsız hale geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kooperatif anasözleşmesinin 39. ve 55. maddelerinde yönetim kurulunun kanun ve anasözleşme hükümleri içeresinde faaliyetlerini icra edeceğinin belirlendiği, kooperatifin ürün alımları ile ilgili işlemlerde yönetim kuruluna yetki verildiği, emredici hükümlerde ve anasözleşmede ürün alım zorunluluğunu getiren bir düzenleme bulunmadığı, yönetim kurulunun da anılan maddeler gereğince ürün alımını yerine getireceği, yönetim kurulunun ürün alımı yaparken anasözleşmeye, birliğin ilke ve esaslarına uygun hareket etmek zorunda olduğu, bu haliyle ekonomik güçlükte bulunan, icra tehdidi ve yeterli personel olmaması gibi menfi durumların varlığı da gözönünde bulundurulduğunda yönetim kurulunun emredici hükümlere ve anasözleşmeye aykırılık taşımayan kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı S.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, 2011 yılı fındık ürününün davalı tarafça teslim alınmadığının tespiti ile 29.06.2012 tarihli fındık ürünlerinin teslim alınma taleplerinin reddine ilişkin yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı S.. A.. vekili temyiz etmiştir.

Dava, 2011 yılı fındık ürününün davalı tarafça teslim alınmadığının tespiti ile 29.06.2012 tarihli fındık ürünlerinin teslim alınma taleplerinin reddine ilişkin yönetim kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 297/1-c maddesinde, hükmün, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetlerini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri de kapsaması gerektiği öngörülmüştür. Yine Anayasa’nın 141. maddesinin 3. fıkrası hükmü de tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olmasını buyurmaktadır. Kararlarda bulunması gereken gerekçeler sayesinde taraflar, hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi, karar aleyhine kanun yoluna başvurulduğunda da HUMK'nın 428. maddesi uyarınca Yargıtay incelemesi sırasında ancak bu gerekçe sayesinde kararın usul ve yasaya uygun olup olmadığı saptanabilecektir. Diğer bir anlatımla, Yargıtay denetimi ancak bir kararın gerekçe taşıması halinde mümkün olabilir. Açıklanmaya çalışıldığı üzere, mahkemece, tarafların tüm delillerinin açıkça değerlendirilerek davanın hangi gerekçeyle reddedildiğinin karara yansıtılması gerekirken, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması, Anayasa'nın 2. maddesinde düzenlenen hukuk devleti ilkesini, 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkını ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkını ihlal edecektir.

Somut olayda, davacı tarafça fındık ürününün davalı kooperatifçe teslim alınmadığının tesbiti talebiyle ilgili mahkeme kararında hiç bir gerekçeye yer verilmemiş olup, hüküm bölümünde bu istemi de içerecek şekilde davanın reddine karar verilmesi, gerekçede somut dayanakların ve kanıtlarının gösterilmemesi nedeniyle doğru olmamıştır.

Somut olayda, davacı tarafça fındık ürününün davalı kooperatifçe teslim alınmadığının tesbiti talebiyle ilgili mahkeme kararında hiç bir gerekçeye yer verilmemiş olup, hüküm bölümünde bu istemi de içerecek şekilde davanın reddine karar verilmesi, gerekçede somut dayanakların ve kanıtlarının gösterilmemesi nedeniyle doğru olmamıştır.

Öte yandan, davalı kooperatif anasözleşmesinin 22/2.maddesinde “ Bir ortağın genel kurula katılabilmesi için, vadesi gelen borçlarını tamamen ödemiş, genel kurulda bilançosu görüşülecek iş yılına ait rekolte beyannamesini vererek, ürün teslim taahhüdünde bulunmuş ve teslimini taahhüt ettiği ürünün en az %50'sini teslim etmesi şarttır.” hükmüne, 56/1. maddesinde ise “ Kooperatif ortakları rekolte beyannamesine göre teslimini taahhüt ettikleri ürünlerin en az %50'sini kooperatife teslim etmek zorundadır.” hükmüne yer verilmiştir. Ortaklarına, teslimini taahhüt ettiği ürünün en az %50'sini teslim etme yükümlülüğünü yükleyen ve genel kurula katılabilmesi için bu yükümlülüğünü yerine getirmesi koşulunu arayan kooperatifin, ortaklarının yukarıda anılan maddelerdeki koşullara göre teslim ettiği ürünü kabulden kaçınma hakkının bulunduğunun kabulü, kooperatifin anasözleşmesi ile belirlenen amacına ve işleyiş şekline aykırıdır. 26.03.2013 tarihli bilirkişi raporundan davalı kooperatifçe bazı ortakların 2011 yılı ürününün alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı kooperatifin 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 23. maddesindeki eşitlik ilkesine uygun olarak mali durumunu gözeterek, bir çözüm bulması gerektiği halde eşitlik ilkesini zedeleyecek şekilde bir kısım üyelerin ürünlerini teslim alması ve ortaklardan 2011 yılı mahsul alımı yapılmamasına ilişkin yönetim kurulu kararı alması doğru olmadığından, bu istem yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı S.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı S.. A.. yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20022, Karar No: 2014/3043, Tarih: 05.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20022 E.  ,  2014/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Asliye Hukuk Mahkemesi ve Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22829, Karar No: 2012/28655, Tarih: 26.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22829 E.  ,  2012/28655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19/son maddesi uyarınca Hazine adına kayıtlı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6001, Karar No: 2011/5788, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6001 E.  ,  2011/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlçesi, ... Mahallesi 1687 ada 11 parsel sayılı taşınmaz, 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasayla eklenen ek 4 maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmalarında bahçe niteliğiyle, beyanlar hanesinde ... kızı ...'un kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, tespit tutanağının beyanlar hanesinde baba adı olarak yazılan “...” adının “... ...” olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki davacının baba adının “... ...” olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılan taşınmazda bulunan kullanım durumunun düzeltilmesine ilişkindir.

Kural olarak; kadastro davaları lehine tespit ya da kadastro komisyonlarınca adlarına tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişilere karşı açılır. Dava, tutanağın beyanlar hanesinde adına zilyetlik şerhi verilen kişi tarafından, beyanlar hanesindeki baba adının düzeltilmesi talebi ile açılan kullanım kadastro tespitine itiraz davası niteliğindedir. Davanın saptanan bu niteliğine göre husumetin tespit maliki olan Hazineye yöneltilmesi zorunludur. Ancak; davacı, dava dilekçesinde kadastro müdürlüğünü taraf göstererek dava açmıştır. Davacının asıl dava etmek istediğinin kadastro müdürlüğü değil Hazine olduğu belirgin olup yargılama sırasında kadastro müdürlüğü, Hazine vekili tarafından temsil edilmiş bulunmaktadır ve ortada belirgin bir biçimde temsilde yanılma hali bulunduğundan bu durumun mahkemece resen gözetilmesi ve davanın usulünce gerçek hasma yönlendirilmesi için davacı yana olanak sağlanması gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır (HGK.2010/7-70-86 sayılı kararı).

Kabule görede, kadastro mahkemesinin görevi dava konusu taşınmaz hakkında sicil oluşturmak olduğu halde, mahkemece bu husus göz ardı edilerek itiraz konusu taşınmaz hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 09/05/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6627, Karar No: 2012/8981, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6627 E.  ,  2012/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 8. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...’ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 31.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 26.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/799 Esas, 2012/595 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.