muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/27235, Karar No: 2013/7902, Tarih: 11.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27235 E.  ,  2013/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/92737

MAHKEMESİ : Aydın 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2008

NUMARASI : 2008/441 (E) ve 2008/795 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Sanığın olay günü nişanlısı tanık N..Ç..’ ın kullandığı araçta bulunması, N..l’ ın hatalı araç kullanımı sonucu polis memuru olan katılanın yönetimindeki resmi aracı trafik kazası tehlikesine maruz bırakması, buna öfkelenen katılanın sanığın bulunduğu araca doğru, “arabayı insan gibi kullansanıza lan” diye bağırması, sanığın aracı bayanın kullandığını söylemesine rağmen “bayansa bayan kullanmasını bilsin” diyerek öfkeli tavrını sürdürmesi, nişanlısının yanında haksız tavırlara maruz kalan sanığın duyduğu öfkenin etkisi ile katılana “hayvan herif git işine” diyerek hakaret etmesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemde, hakaret eyleminin görev ile ilişkilendirilemeyeceği 5237 sayılı TCK’ nun 125/1. Maddesindeki basit hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın hakaret suçunu kamu görevlisine görevinden dolayı işlediği kabul edilerek anılan yasanın 125/3-a maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

II- Kabule göre de;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçenin gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

2- Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza (hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez (Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasa’nın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18223, Karar No: 2016/2912, Tarih: 01.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/18223 E.  ,  2016/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası artırım ve artırım ve yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde; tarafların 2006 yılında boşandıklarını,...lehine hüküm altına alınan 75'er TL'lik iştirak nafakalarının nafaka artırım davası neticesinde aylık 400'er TL'ye yükseltildiğini, ...ü, Aslışah'ın ise tıp fakültesinde eğitim gördüğünü ve eğitim, yurt vb. masrafları olduğunu, davalının ...'da bir üniversitede doçent olarak görev yaptığını ve yüksek geliri olduğunu belirterek, ...için aylık 400 TL'lik iştirak nafakasının aylık 1.000 TL'ye; ergin olan ... için aylık 400 TL'lik iştirak nafakasının aylık 1.500 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; Amerika'da yaşadığını, çalıştığı kurumun son 3 aydır maaşına zam yapmadığını, borçları olduğunu, sağlık problemleri bulunduğunu, davacıların annesinin ise ekonomik durumunun iyi olduğunu, boşanma protokolüne göre de nafaka talepleri olmaması gerektiğini, yine talep edilen artış miktarının fazla olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; davac... için aylık 550 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren tahsilde tekerrüre yol açmamak kaydıyla davalıdan alınarak davacı ...'a verilmesine; tarafların müşterek çocukları...medilen iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 75 TL artışla aylık 475 TL'ye çıkartılmasına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine; belirlenen nafakaların her yıl TÜİK tarafından belirlenecek ÜFE oranında arttırılmasına karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330.maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir, şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

TMK.nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Somut olayda;davacılardan Aslışah'ın tıp fakültesi'nde eğitim gördüğü ve aylık 580 TL yurt ücreti ve eğitim masraflarının bulunduğu, ...n ise fen lisesi 2.sınıfta eğitim görmekte olup yemek,servis vb. masrafları olduğu ve 2.000 TL dershane ücreti bulunduğu,yine tiroit ve skolyoz hastalığı olup bu rahatsızlıklarına ilişkin tedavilerinin devam ettiği,davalı babanın is...a'da bir üniversitede öğretim görevlisi olup doçent kadrosunda görev yaptığı,dosyaya sunulan belgelere göre aylık net 2.277,69 USD gelirinin olduğu, araç kredisi için 346,02 USD ödemesi olduğu ,bu kapsamda dosyada yer alan tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına ilişkin araştırma sonuçları ve diğer bilgi ve belgelere göre ise davacılar lehine hükmedilen nafakaların düşük olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davacıların ihtiyaçları ve davalının gelir ve giderleri de dikkate alınarak, TMK'nun 4. maddesi gereğince hakkaniyete uygun nafaka miktarlarına hükmedilmesi gerekirken, tarafların gelir durumu ile orantısız, ortak çocukların giderlerinin büyük bölümüne annenin katlanmasına neden olacak şekilde nafakaların az miktarda takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/17533, Karar No: 2024/9377, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/17533 E.  ,  2024/9377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/257 E., 2015/29 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2015 tarihli ve 2014/257 Esas, 2015/29 Karar sayılı kararının, katılan ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 20.07.2020 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17113, Karar No: 2012/18567, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17113 E.  ,  2012/18567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/03/1994-24/03/2003 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,01.03.1994-24.03.2003 tarihleri arasında 2926 Sayılı Kanun kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun ve 25.07.2008 talep tarihini takip eden 01.08.2008 tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında, davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizin 28.11.2011 tarih, 2010/9802 Esas, 2011/11537 Karar Sayılı kararı ile” Mahkemece, 05.09.2001 tarihinde başlayan ziraat odası kaydına dayalı olarak yeniden Tarım ... sigortalılığının başlatılarak Tarım ... sigortalısı kabul edilmesi usul ve yasaya uygun değildir. Ayrıca Trabzon Cumhuriyet Savcılığı soruşturmasının sonucu beklenilerek tüm delillerin birarada değerlendirilmesi ile bir sonuca varılması gerekirken, mahkemece soruşturma sonucu beklenmeden eksik inceleme ile sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.” şeklinde belirtildiği, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2008/10940 Esas 2011/802 Karar Sayılı Kararı ile ise “Şüpheliler ..., ..., ... hakkında, şüpheliler ...'in bahse konu belgeleri muhasebede çalışan ...'dan aldıkları, ...'ın da beyanını doğruladığı, tanık ...'ın beyanında şüphelilere ait geçmişe dönük belgeleri imha edildiği için bu belgeleri verdiklerini, şirket tarafından yapılan kontrollerde olayın ortaya çıktığı, herhangi bir zararın doğmadığı, şüpheliler hakkında kamu davası açmaya yetecek kuvvetli hiçbir delil elde edilemediği, gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara itiraz üzerine Rize Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 01.03.2002-31.12.2002 ve 31.01.2003-24.04.2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olarak tescilinin yapıldığı, 01.01.2003 tarihinden itibaren 506 Sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının başladığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, 05.09.2001 tarihinden itibaren ziraat odası kaydının bulunduğu, Tarım Kredi Kooperatifi kaydının bulunmadığı, anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 01.03.2002-31.12.2002 ve 31.01.2003-24.04.2003 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olarak tescilinin yapıldığı, 01.01.2003 tarihinden itibaren 506 Sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının başladığı, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunduğu, 05.09.2001 tarihinden itibaren ziraat odası kaydının bulunduğu, Tarım Kredi Kooperatifi kaydının bulunmadığı, anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 Sayılı Yasada, 506 Sayılı Yasanın 79. maddesindeki gibi, geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. Anılan yasanın 5. maddesinde, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin, kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı belirtilmiştir. Yasanın 10. maddesindeki kayıtlar Kurum tarafından yapılacak olan tescil işlemleri için uygulama alanı bulmaktadır.

Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş kararları; Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi halinde, ...’un prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi, yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğinden, prim tevkifatının yapıldığı tarihi izleyen aybaşından itibaren sigortalı olarak kabulü gerektiği yönündedir.

İlk prim kesintisini izleyen yıllarda prim kesintisi veya ürün tesliminin gerçekleştiğinin belirlendiği durumlarda, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Tarım ... sigortalılığının temel koşulu 2926 sayılı Yasanın 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği gibi, tarımsal faaliyette bulunmaktır. Prim tevkifatına dayalı tespit davasında, salt ziraat odası ve kooperatif kaydı gibi belgelerin bulunması, davanın kabulü için yeterli değildir. Tarımsal faaliyetin sürdüğünün, faaliyete ilişkin olarak hangi tarımsal ürünlerin üretildiği, nereye satıldığı veya teslim edildiği gibi hususlar da somutlaştırılarak belirlenmelidir. Prim tevkifatı ve ürün tesliminin, bir-iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde de, tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilebilir.

Prim kesintisinin bulunmadığı yıllarda, tarımsal faaliyetin saptanması bakımından, ürünlerin ne şekilde değerlendirdiğini ortaya koymak, davacının tarımsal faaliyete elverişli taşınmazlarının bulunup bulunmadığını araştırmak, tarımsal faaliyetin taşınmazların kiralanması suretiyle yürütüldüğü iddia ediliyor ise, bu konuda taşınmazların kimden, hangi yıllar için kiralandığı, hangi tarımsal ürünlerin üretimi için faaliyette bulunulduğu, kiralayan kişinin Tarım ... sigortalılığının bulunup bulunmadığı, kiracının kiralama yoluyla tarımsal faaliyetini yürütmeye elverişli tarımsal alet edevatının bulunup bulunmadığı gibi ayrıntılı araştırma yapmak, gerektiğinde tarımsal faaliyetin yapıldığı iddia edilen dönemdeki muhtar ve azaların bilgilerine başvurmak, özetle, tarım faaliyetinin devam edip etmediğini hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya koymak ve sonucuna göre hüküm kurmak gerekir.

Mahkemece, dosya içerisinde mevcut 5.7.2005 tarihli KETAŞ Gıda San.ve Tic. A.Ş tarafından tanzim edildiği iddia edilen kesinti belgesindeki 1999-2000-2001 yılları açısından tarımsal faaliyetin saptanması bakımından, ürünlerin ne şekilde değerlendirdiğini ortaya koymak, davacının tarımsal faaliyete elverişli taşınmazlarının bulunup bulunmadığını araştırmak, tarımsal faaliyetin taşınmazların kiralanması suretiyle yürütüldüğü iddia ediliyor ise, bu konuda taşınmazların kimden, hangi yıllar için kiralandığı, hangi tarımsal ürünlerin üretimi için faaliyette bulunulduğu, kiralayan kişinin Tarım ... sigortalılığının bulunup bulunmadığı, kiracının kiralama yoluyla tarımsal faaliyetini yürütmeye elverişli tarımsal alet edevatının bulunup bulunmadığı gibi ayrıntılı araştırma yapmak, gerektiğinde tarımsal faaliyetin yapıldığı iddia edilen dönemdeki muhtar ve azaların bilgilerine başvurmak, özetle, tarım faaliyetinin devam edip etmediğini hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya koymak ve çıkacak sonuca göre yaşlılık aylığının buna göre değerlendirilmesi gerekir iken, eksik inceleme ile sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18365, Karar No: 2021/6837, Tarih: 03.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/18365 E.  ,  2021/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :TEKİRDAĞ Çocuk Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine verilen hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tebliğnamede, basit yargılama usulü yönünden bozma düşüncesine, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında uygulanamayacağından iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; söz konusu değişikliğin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürülüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı uygulanıp karşılaştırma ve somutlaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun’un tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3)28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığın çağrı kağıdını tebliğ alarak, Tekirdağ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne başvurması üzerine, başlayan tedavi ve denetim süreci devam ederken 17/03/2014 tarihli görüşmeye katılmaması üzerine, sanığa 21/03/2014 tarihli birinci uyarının 31/03/2014 tarihinde tebliğ edildiği, uyarıdan sonra 24/04/2014 tarihli görüşmeye gelen sanığın 12/05/2014 ve 02/06/2014 tarihlerinde görüşmeye gelmeyerek yükümlülüğünü ihlal etmesi üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapmaması halinde ısrar etmiş sayılacağı konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk ihtarata uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceğinden sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,