muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5842, Karar No: 2015/5632, Tarih: 20.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/5842 E.  ,  2015/5632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.09.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, daha önce ortaklığın satış yoluyla giderilmesine dair verilen kararın bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 12.09.2011 günlü 2012/1794 Esas, 2012/6426 Karar sayılı ilamı ile "Tapuda paydaş gözüken Mehmet ... kızı ... nin, ...'ın ve ...'ın dosyaya mirasçılık belgeleri sunulmadığı, mirasçılarının davaya dahil edilmediği, davalı ...'nın kısıtlanmasına karar verildiği halde husumetin vasiye yöneltilmediği, Yine tapuda paydaş olduğu belirtilen ... (... oğlu) ile Sulh Hukuk Mahkemesinin 1988/175 Esas, 1989/15 Karar sayılı mirasçılık belgesi verilen ... (... oğlu)'in aynı kişiler olduğu kabul edilerek taraf teşkili sağlanmış ise de, Tapu kaydı ile mirasçılık belgesi arasındaki baba adlarının farklı olmasından kaynaklanan çelişki giderilmemiştir. Tapu kaydında ismi geçen ... oğlu ... ile mirasçılık belgesi sunulan ... oğlu ... 'in aynı kişi olup olmadığı hususunda çelişki giderilerek, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş ise de bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Tapu kaydına göre, dava konusu taşınmazda paydaş olduğu belirtilen ... oğlu ... ile ... oğlu ...'in aynı kişiler olduğu kabul edilerek taraf teşkili sağlanmış ise de tapu kaydı ile mirasçılık belgesi arasındaki baba adlarının farklı olmasından kaynaklanan çelişkinin giderilmesi konusunda gerekli araştırma ve incelemeler yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece, davacıların murisi ... 'in baba adı doğru olarak tespit edilerek, buna göre taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilmesi ve bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ifraz edilerek ... ve ... sayılı parsellere ayrıldığı anlaşıldığından bunlardan ... sayılı parselle ilgili hüküm kurulduğu halde 23 parselle ilgili olarak herhangi bir karar verilmemesi de doğru değildir.

Kabule göre de, dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ifraz edilerek ... ve ... sayılı parsellere ayrıldığı anlaşıldığından bunlardan ... sayılı parselle ilgili hüküm kurulduğu halde 23 parselle ilgili olarak herhangi bir karar verilmemesi de doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13405, Karar No: 2011/12019, Tarih: 01.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/13405 E.  ,  2011/12019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

11.03.2009 tarihinde usulüne uygun olarak yüze karşı tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 10.04.2009 günü temyiz eden sanık ...'nun vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2638, Karar No: 2013/2303, Tarih: 12.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2638 E.  ,  2013/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../11/2011 tarih ve 2011/192-2011/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2010/49148 sayı ile kayıt altına alınan ''CTEK+Şekil'' ibareli uluslararası marka tescil başvurusunun dava dışı şirkete ait 2008/41621 sayılı ''CTEC'' ibareli marka gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi kapsamında davalı kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, müvekkili marka başvurusunda şekil unsuru bulunduğunu, redde mesnet marka ile genel görünüm ve diğer unsurlar yönünden farklılık taşıdığını, müvekkili başvurusu kapsamında kalan malların redde mesnet marka kapsamındaki mallarla aynı veya aynı türden olmadığını, hitap edilen tüketici kitlesi nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını belirterek ... kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu marka başvurusunda şekil unsuru bulunmakla birlikte asli unsurun ''CTEK'' ibaresi olduğunu, markaların aynılık derecesinde benzer bulunduğunu, marka başvurusu kapsamında kalan mal ve hizmetlerin tamamının redde mesnet markanın mal ve hizmet sınıfı ile aynı ve ilişkili olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru konusu markanın sözcük ve şekilden oluşan karma marka niteliğinde, redde mesnet markanın ise sözcük markası niteliğinde bulunduğu, her iki markanın da kısaltma markası olup, kısaltma markaların koruma düzeyinin düşük tutulması gerektiği, tescil kapsamındaki malların bilinçli tüketicilere hitap eden mallar olup, marka başvurusu ile redde mesnet marka kapsamında kalan malların birebir aynı mallar değil, benzer mallar olduğu, başvuru markasının dikkat çekici şekil unsuru da barındırdığı dikkate alındığında her iki marka arasındaki benzerliğin ilk bakışta ayırt edilemeyecek düzeyde bulunmadığı, başvurunun reddine dair ... kararının yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8354, Karar No: 2020/1694, Tarih: 04.03.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8354 E.  ,  2020/1694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62,

53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6178, Karar No: 2012/13634, Tarih: 26.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/6178 E.  ,  2012/13634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 50/1-a maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında bir hükümle verilen gün adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezalarının toplamının 4000 lira olması nedeniyle hükmün temyize tabi olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki temyizin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiş; TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılması sırasında “3 ay 10 gün hapis” yerine “100 gün hapis” yazılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Muhafazası için kendisine bırakılan ekinlerin sahibi olduğu dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 4 ay hapis ve 120 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 2 ay hapis ve 60 gün karşılığı adli para cezasına ve TCK'nın 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 20 gün hapis ve 50 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 1.000 TL adli para cezasına ve 50 gün adli para cezasının da TCK'nın 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 1000 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2309, Karar No: 2012/973, Tarih: 30.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/2309 E.  ,  2012/973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı silahlı terör örgütüne yardım etme suçu için 765 sayılı TCK'nın 169. maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, anılan Kanunun 102/4. maddesinde belirlenen zamanaşımı, sanıklar ..., ... ve ...'nin sorgularının yapıldığı 02.12.2004, sanıklar ... ve ...'in sorgularının yapıldığı 30.12.2004, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ... ve ... haklarında verilen mahkûmiyet karar tarihi olan 11.10.2005 ile inceleme tarihi arasında gerçekleştiğinden hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesine istinaden sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17538, Karar No: 2023/458, Tarih: 23.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17538 E.  ,  2023/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanığın 20.05.2014 tarihli eylemi nedeni ile Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiş, sanığın yine 10.10.2014 tarihli eylemi nedeni ile de Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2015 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilerek her iki suç için verilen tedbirlerin infazı amacıyla Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiş ise de 03.12.2015 tarihinde her iki dosyanın birleşmesine karar verilip sanığın 08.11.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 03.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve beşinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/953 Esas., 2016/52 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği sabit görülerek 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; "temyiz etmek istiyorum " diyerek temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 20.05.2014 tarihinde durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın üst aramasında mont cebinde 1 adet "jameika" denilen ve uyuşturucu madde olduğu tahmin edilen madde ele geçirildiği ve ekspertiz raporuna göre uyuşturucu madde olduğunun tespit edildiği olayda sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilerek tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dosya gönderilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 20.05.2014 tarihinde durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın üst aramasında mont cebinde 1 adet "jameika" denilen ve uyuşturucu madde olduğu tahmin edilen madde ele geçirildiği ve ekspertiz raporuna göre uyuşturucu madde olduğunun tespit edildiği olayda sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilerek tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dosya gönderilmiştir.

2. Sanığın 10.10.2014 tarihinde durumundan şüphelenilerek durdurulması ile yapılan üst aramasında sigara kutusunda 1 içimlik uyuşturucu madde ele geçirildiği ve ekspertiz raporuna göre uyuşturucu madde olduğunun tespit edildiği olayda sanık hakkında 19.02.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilerek tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dosya gönderilmiştir.

3. 08.11.2015 tarihinde Burak adlı şahsın park içerisinde uyuşturucu sattığı ihbarı üzerine ihbarda belirtilen parka gidildiğinde sanık ve ... adlı şahsın konuştukları ve sanığın ...'a birşeyler verdiği görülerek yakalanan sanığın üst aramasında 0,17gram eroin ele geçirilmiş. Sanığın alınan ifadesinde üst aramasında ele geçirilen uyuşturucu maddeyi kullanmak için aldığını beyan etmesi ile sanık hakkında uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarına ilişkin tefrik kararı verilerek Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.03.2018 tarihli, 2017/110 esas, 2018/176 karar sayılı kararı ile uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın uyuşturucu kullandığını beyan etmesi nedeniyle sanık hakkında verilen 23.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali kabul edilerek sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanığın 20.05.2014 tarihinde işlediği uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 23.01.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 04.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın 10.10.2015 tarihli eylemi nedeni ile 03.12.2015 tarihinde birleşme kararı verildiği ve sanığın 08.11.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve 03.12.2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı;

İhlal sayılan 08.11.2015 tarihli olaya ilişkin; sanığın ...'a uyuşturucu madde satışını yaptığının görüldüğü ve Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/110 esas, 2018/176 karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, sanığın yakalandıktan sonra uyuşturucu madde kullandığı beyanı üzerine hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan ayrıca işlem yapıldığı, sanığın uyuşturucu madde kullandığını belirten bir analiz yapılmadığı savunmasının aksine mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmediği bu hali ile ihlal oluşturan eylemin gerçekleşmediği anlaşılmakla;

08.11.2015 tarihli eylemin 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 4 fıkrası kapsamında ihlal sayılan eylem olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin sanık hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 Sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 8 inci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere yargılamanın durmasına, dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

08.11.2015 tarihli eylemin 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 4 fıkrası kapsamında ihlal sayılan eylem olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin sanık hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 Sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 8 inci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere yargılamanın durmasına, dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre; suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Suç tarihi olan 20.05.2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 1 inci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, 5237 Sayılı Kanun'un 7 inci maddesinin 2 inci fıkrası uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 Sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin 1 inci fıkrası gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

nedenleriyle hükümde hukuka aykırılıklar tespit edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/953 Esas, 2016/52 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.