muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/44133, Karar No: 2018/4701, Tarih: 22.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/44133 E.  ,  2018/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye tabi sözleşmeli statüsünde görev yapmakta iken, kurumun özelleştirilmesi kapsamında 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkındaki Kanunu'nun 22. maddesi kapsamında kamu kurumuna atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ve kamu kurumuna atanan davacının maaş nakil ilmühaberinin eksik düzenlendiğini ileri sürerek, maaş nakil ilmühaberinin 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesine ve atıfta bulunduğu 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesine uygun şekilde ek ödeme haklarını kapsayacak şekilde yeniden düzenlenmesi ile davacının çalıştığı süre içerisinde ödenmemiş olan ek ödemeye ilişkin ücret farkının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirketin eylem ve işlemlerinden kaynaklı hak kaybına uğramadığının belgelerle sabit olduğunu, davacının kendi isteği ile kamu kurum ve kuruluşlarına atanmasının yapıldığını ve halen 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalıştığını, maaş nakil ilmühaberinin mevzuata uygun olarak tanzim edildiğini, benzer taleplerle iş ve idare mahkemelerinde açılan davaların görev ve esas yönünden reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Bozmaya uyan Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5189 sayılı Yasa ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22.maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanunun 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanunun ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, buna göre nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8201, Karar No: 2015/9479, Tarih: 04.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/8201 E.  ,  2015/9479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dolandırıcılık suçu için 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde “bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın 5 gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı suçun kanuni tanımında öngörülen hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezası ile ilgili temel ceza belirlenirken aynı gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılıp 6 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 168/1 maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20.00 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 20.00 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6299, Karar No: 2022/18195, Tarih: 06.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/6299 E.  ,  2022/18195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan, hapis cezasının ertelenmesi sırasında tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluştuğu şeklinde subjektif değerlendirme yapılan, mahkemece alınan savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden ve Gümrük İdaresince hesaplanan gümrüklenmiş değerin iki katı olan miktarı da kamu veznesine ödediği için bu haliyle tarafınca giderilecek kamu zararı bulunmayan sanık hakkında, kamu zararını gidermediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Yargılama giderleri ile ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin 2. fıkrasında "Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.” şeklindeki açık hükmü ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 26/05/1935 tarihli ve 111/7 sayılı "yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmedir" ve yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 02/05/1966 tarihli ve 4/3 sayılı "tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükleteceği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığın yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğini” belirten kararları karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın yükümlülüğünü öğrenmesi ve buna göre yargılama giderleri yönünden temyiz yoluna başvurup başvurmayacağı hususunda karar vermesine imkan tanımak için, yargılama giderlerinin kime yükleneceğinin ve bu yükümlülüğün ne miktar olacağının belirtilmesi gerektiği halde, mahkemece kısa kararda yargılama gideri ile ilgili kısım miktar olarak boş bırakılarak ilgili miktar açıklanmadan, bilahare gerekçeli kararda belirtilmesi suretiyle usul ve yasaya aykırı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3690, Karar No: 2017/6227, Tarih: 20.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3690 E.  ,  2017/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14126, Karar No: 2016/5398, Tarih: 03.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/14126 E.  ,  2016/5398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ... ... Dağ. A.Ş. ve ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03.05.2016 Salı günü davalılar ... ... Dağ. A.Ş. ve ... vek. Av. .... geldi. Davacılar Oruç, ... vek. Av. ... geldi. Davalı ... Valiliği Tüz.Kiş. vek. Av. ... geldi. Diğer davacılar ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar ... ... Dağ. A.Ş. ve ... vek. ile davalı ... Valiliği vek. ile davacılar Oruç, ... vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı ... yüklü kamyonun patlaması sonucu alevlerin çevredeki araçlara sirayeti ile davacıların desteği ...'ın içerisinde yolcu olarak bulunduğu aracın yandığını ve desteğin hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, asıl ve birleştirilen dava ile; davacı eş ... için 20.000 TL manevi, 16.000 TL destek, 4.000 TL defin ve tedavi gideri, davacı çocuklar.... için ayrı ayrı 10.000 TL manevi, 5.000 TL destek, anne ... için 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta şirketi limit dahilinde sorumlu olmak kaydıyla) tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20.03.2013 tarihinde maddi tazminat taleplerini davacı ... için 121.913,04 TL,... için 8.537,68 TL, ...r için 14.733,30 TL, ... için 14.733,30 TL'den toplam 159.917,32 TL'ye yükseltmiş ve kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; asıl ve birleştirlen dava yönünden davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile; davacı ... için 121.913,04 TL, ... için 8.537,68 TL, ... için 14.733,30 TL, ... için 14.733,30 TL'den toplam 159.917,32 TL destek tazminatının kaza tarihinden avans faizi ile müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline (sigorta şirketi 15.991,73 TL'den ve dava tarihinden itibaren işleyecek faizden sorumlu olarak), davacılar için 580 TL defin giderinin kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, davacı ... için 8.000 TL, diğer davacılar için 4.000'er TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, sigorta şirketi hakkındaki manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... A.Ş. ile Taner Kırçıl vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan, Dairemizin 13.05.2014 tarihli, 2013/14943 Esas, 2014/7600 Karar sayılı bozma ilamında; “... 1-davalı ... şirketi kusur oranında değil, zararın tamamından limit oranınca sorumlu olduğundan garameten paylaşım hesabı yapılarak sonucuna göre karar verilmesi 2- hükmedilen manevi tazminat miktarı az olduğundan daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri, 3-davalı ... şirketinden manevi tazminat talep edilmediği halde reddedilen manevi tazminat tutarı üzerinden davalı ... şirketi lehine vekalet ücreti takdirinin isabetli olmaması; Kabule göre de, haklarındaki dava reddedilen davalı .... lehine manevi tazminat istemi gereği AAÜT.'nin 10/3 maddesi uyarınca 1.320 TL yerine 3.330 TL avukatlık ücreti verilmesinin isabetsiz olması” gereklerine değinilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl ve birleştirilen dava yönünden; davalılar .... ve... kişiliği hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile; 580 TL defin giderinin (davalı ... şirketi diğer davalılar ile birlikte garame hesabına göre 124,13 TL ile sınırlı sorumlu olmak üzere) ; davacı ... için 121.913,04 TL (davalı ... şirketi diğer davalılar ile birlikte garame hesabına göre 26.092,31 TL ile sınırlı sorumlu olmak üzere), ...r için 14.733,30 TL (davalı ... şirketi diğer davalılar ile birlikte 3.153,28 TL ile sınırlı sorumlu olmak üzere), ... için 14.733,30 TL (davalı ... şirketi diğer davalılar ile birlikte 3.153,28 TL ile sınırlı sorumlu olmak üzere), ... için 8.537,68 TL (davalı ... şirketi diğer davalılar ile birlikte 1.827,27 TL ile sınırlı sorumlu olmak üzere) destek tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (sigorta şirketi limit dahilinde ve dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizden sorumlu olarak), davacı ... için 18.000 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 9.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ... Dağ. AŞ. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar ... ... Dağ. AŞ. ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalılar ... ... A.Ş. ve ...'dan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılar ... ve ...'na verilmesine,

aşağıda dökümü

yazılı 11.764,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ... Dağ. A.Ş ve ...'dan alınmasına 03/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12937, Karar No: 2008/14946, Tarih: 28.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12937 E.  ,  2008/14946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.09.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, biçimine uygun düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ve Türk Medeni Kanununun 724.maddesine dayalı temliken tescil istemlerine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

1-Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin ... sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder. Çekişme konusu 492 ada 5 parsel sayılı taşınmazda davalının 2/10 payı mevcuttur. Taşınmaza, davalıdan başka kişiler de paylı mülkiyet rejimine tabi olarak maliktir. Davacı, çapa bağlı olan bu taşınmazda diğer paydaşların bina yapmak üzere rızasını sağlamadan kendi malzemesi ile ... yaptığından iyi niyetli sayılamaz. O yüzden, Türk Medeni Kanununun 724.maddesine dayanılarak açılan dava bölümünün reddedilmesinde yanılgı yoktur. Buna ilişkin davacının bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı istek bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

24.11.2004 günlü satış vaadi sözleşmesi biçimine uygun düzenlenmiştir. Satış vaadinin konusu 492 ada 5 parsel sayılı 3665 m2 yüzölçümündeki taşınmazda davacının malik olduğu 733 m2 hissenin 133 m2’sinin satış vaadidir. Tapu kaydından, dava konusu yerin imar hudutları dahilinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu özelliğinden dolayı olayda 3194 sayılı İmar Kanununun 18/son maddesinin getirdiği engeller uygulanamaz.

Mahkemece yapılması gereken ..., taşınmazın bütününe göre satış vaadi sözleşmesinin konusu olan 133 m2 taşınmaz bölümüne isabet edecek payı bilirkişiye hesap ettirmek, bulunacak bu payın davalı payından tenzili ile davacı adına tesciline karar vermek olmalıdır.

Saptanan bu yön bir yana bırakılarak olaya uygun düşmeyen bazı gerekçelerle satış vaadi sözleşmesine dayalı istek bölümü de reddedildiğinden, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacının yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bent uyarınca BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.