muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24932, Karar No: 2015/16155, Tarih: 13.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/24932 E.  ,  2015/16155 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 14.04.2011 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kal- dırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne ve müsadereye dair; Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 gün ve 2013/534 esas, 2014/78 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsav- cılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının namlusu içinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal kare ve benzeri bir cismin geçebileceğinin belirtilmesi ve olayda özel nitelikte fişek ele geçmemiş olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilmemesi halinde suça konu gaz silahın ayırıcı parçasının fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip, üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Yasanın kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28284, Karar No: 2014/33312, Tarih: 22.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/28284 E.  ,  2014/33312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı, 29.11.2012 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 17.12.2012 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 22.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18256, Karar No: 2018/6242, Tarih: 15.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18256 E.  ,  2018/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 11.12.2014 tarihinde açılmış, davacı kadın dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat taleplerinden bahsetmemişken ilk defa ön inceleme duruşmasında maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) talebinde bulunmuştur. Duruşmada hazır bulunan davalı erkek ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler, ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. O halde, ön inceleme duruşmasına kadar dava ve cevap dilekçeleri ile tazminat talebinde bulunmayan davacı kadının ilk defa ön inceleme duruşmasında talep ettiği maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece, ortak çocuklar olan 2002 doğumlu Döndü ve 2007 doğumlu İlayda'nın velayetleri anneye verilmiştir. Velayetin düzenlenmesinde asıl olan çocukların üstün yararıdır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, her iki ebeveyn ve çocukla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre

çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması, mahkemece idrak çağındaki çocuğun bizzat dinlenerek, görüşü alınıp ve diğer deliller de gözönüne alınmak suretiyle ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek velayet konusunda bir karar verilmesi gerekir. Bu açıklananlar ışığında somut olaya gelince; mahkemece sosyal çalışmacı bilir kişiye velayete ilişkin rapor tanzim ettirilmiş ise de, işbu rapor hüküm tesisi için yeterli değildir. O halde, yukarıda belirtilen kıstaslar dikkate alınarak idrak çağında olan her iki çocuğunda mahkeme huzurunda dinlendikten sonra, diğer delillerle birlikte değerlendirilip, gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla velayet yönünden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanunan aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, 2. bentteki bozma sebebine göre iştirak nafakası ve kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.05.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/12007, Karar No: 2015/34717, Tarih: 06.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/12007 E.  ,  2015/34717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/29398

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2011

NUMARASI : 2010/568 (E) ve 2011/1037 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık K.. P..'e yükletilen yaralama ve sanık S.. P..'e yükletilen silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının ve sanık S... P... hakkında tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması nedeniyle TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık S.. P.. ile sanık K.. P.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı 5237 sayılı "TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması" ve sanık S.. P.. hakkında tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından temyiz edilen kararların açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak, "tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların karardan çıkarılması" biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASINA, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30698, Karar No: 2022/399, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/30698 E.  ,  2022/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'in temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8877, Karar No: 2016/8429, Tarih: 29.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8877 E.  ,  2016/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıkların TCK'nın 155/2, 62, 52/2, 51/1-3. maddeleri uyarınca 10'ar ay hapis ve 500'er TL adli para cezası ile cezalandırılmaları, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... 3. Noterliği’nin 28/09/2007 tarih, 30866 ve 7013905 yevmiye numaralı finansal kiralama sözleşmeleri gereği sanıkların yetkilisi olduğu şirkete teslim edilen makinenin, borcun ödenmemesi üzerine tebliğ olunan ihtarnameye rağmen süresi içinde katılan şirkete iade edilmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun işlendiği iddia edilen olayda;

Sanıklara suça konu makinenin iadesi için çıkartılan ihtarnamesinin 18/02/2008 tarihinde tebliğ edildiği, bu tebliğden itibaren 60 günü takip eden 3 gün içerisinde makinenin iade edilmesi gerektiği anlaşıldığından, suç tarihinin 3 günlük sürenin sonu olan 24/04/2008 tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin 18/02/2008 tarihi olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir bir husus olarak değerlendirilmiştir.

1-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın savunması, katılan beyanı, finansal kiralama sözleşmesi, ihtarname ve tüm dosya kapsamına, kefil olan sanığın limited şirketin ortağı bulunmasına ve savunmaların içeriğine göre, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...’in finansal kiralama sözleşmesine konu makineyi teslim alan ... Metal Lazer Ltd.Şti’nin yetkilisi veya ortağı olmadığı, finansal kiralama sözleşmesini kefil olarak imzaladığının anlaşılması karşısında; unsurları itibariyle oluşmayan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

b-Suç tarihinde, sanığın 65 yaşını ikmal etmiş olması ve sabıkasız olması karşısında, tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz başvurusu bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25017, Karar No: 2015/8054, Tarih: 15.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25017 E.  ,  2015/8054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaca Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2013/341-2014/289

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaz mala net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Keşif sırasında tanık beyanına göre dava konusu taşınmazın yakınında dere bulunduğu ve aşağı tarafta bulunan taşınmazların dereden ve çeşmeden sulandığı, buna karşın hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekçesi belirtilmeden kuru arazi olarak net gelirin tespit edildiği anlaşılmıştır.

Taşınmazın sulama olanaklarından yararlanıp yararlanamadığına, yararlanamaması halinde nedenlerine ilişkin olarak bilirkişiden ek rapor alınması düşünülmeden, yeterli gerekçe içermeyen rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3279, Karar No: 2014/12586, Tarih: 12.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3279 E.  ,  2014/12586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2557, Karar No: 2010/8250, Tarih: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2557 E.  ,  2010/8250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.07.2008 tarih ve 2006/199-2008/393 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki sermaye payının %33,33 olduğu halde şirkete ait taşınmazın satışı ile %25’e düşürüldüğünü, ancak Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla taşınmazın tapusunun iptali ve şirket adına tesciline karar verildiğini ileri sürerek, payın %33,33 olarak düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket tasfiye memuru, sermaye artışının taşınmazın satışı ile yapıldığını, taşınmazın şirkete geri dönmesi ile pay dağılımının önceki duruma gelmesi gerektiğini, davanın haklı olduğunu belirtmiştir. ../..

Bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekili, şirket hisselerinin tayin olduğu ortaklar kurulu kararı iptal edilmeden payların düzeltilemeyeceğini, iptale yönelik talep olmadığını ve 5 yıllık zamanaşımının dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, şirkete ait taşınmazın satışı ile davacının sermaye payının düşürüldüğü, muvazaalı satış nedeniyle mahkeme kararıyla tapunun iptali ve taşınmazın şirkete geri dönmesi sebebiyle davacının payının ilk hale getirilmesi gerektiği, muvazaalı işlem nedeniyle sermaye artışı yapılan ortaklar kurulu kararının da yok hükmünde olduğundan iptaline gerek olmadığı, iş bu davanın her zaman açılabileceği, davalı ...’in de payı olması gerekenden az olduğu halde davası olmadığından düzeltme yapılmadığı, davacının düşürülen payının diğer ortaklardan payları arttırılan davalılar ..., ...t ve ...’in paylarından ilave edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacının payının davalılar ..., ...t ve ... aleyhine düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4540, Karar No: 2018/4663, Tarih: 26.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4540 E.  ,  2018/4663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2017 gün ve 2016/140 Esas, 2017/122 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya lişkin düzenlenen birinci-ikinci-üçüncü celselere ait duruşma tutanakları ve gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.