muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23923, Karar No: 2013/19404, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23923 E.  ,  2013/19404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...’ın, İstanbul İli ... İlçesi ... Mahallesi Maltepe ...mevkiinde bulunan arazi niteliğindeki taşınmazın 305 m2'lik kısmını 19/04/2008 tarihli harici sözleşme ile katılanlara sattığı ve bedelini de peşin olarak aldığı, 20.02.2009 tarihinde ... Tapu Sicil Müdürlüğünde söz konusu yerin (294 parselin 3/300 hissesi) katılan ...'in eşi olan katılan ... adına devir ve temlikinin gerçekleştirildiği, ancak tapuda devir ve temliki gerçekleştirilen yerin 250 m2 olduğu, bu miktarın katılan ... ve sanık ...'ın aralarında anlaştıkları miktardan az olması nedeniyle aralarında tekrar anlaştıkları ve sanık ...'ın aradaki 55 m2 fark kadar arazinin katılanlara devir ve temlikini sağlayacağını sözlü taahhüt ettiği, bir süre sonra sanık ...'ın yanında çalışan diğer sanık ... adına katılan ...'in vekaletname vermesini istediği ve katılan ...'in de sanık ...'ya taşınmaz satışı konusunda noterden vekaletname verdiği, ayrıca sanık ...’in katılan ...’a 2000 TL elden nakit para verdiği, sanıkların vekaletnameyi kullanarak suça konu taşınmazı 17.03.2009 tarihinde bu kez bir başkasına sattıkları, sanık ... tarafından 2309 parsel 288 m2 arsanın katılan ...’a tapuda devrinin sağlandığı olayda, aralarında birden fazla tapu alışverişi ve para geçişi bulunan sanıklar ile katılanlar arasındaki anlaşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğundan beraatlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27392, Karar No: 2016/5609, Tarih: 14.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/27392 E.  ,  2016/5609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-506 sayılı ...lığını taşıyan 26'ncı maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya ve hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin hesaplanacak sermaye değerleri toplamının, sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş iken, maddede yer alan “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibareleri, 21.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas - 2006/106 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş, buna göre, sigortalı veya hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (gerçek zarar = dış tavan) tutarı ile sınırlı olan Kurumun rücu alacağı, iptal sonrasında, kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız, basit rücu hakkına dönüşmüştür.

Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

Diğer taraftan 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı...Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21'inci maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Başka bir deyişle 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesindeki düzenlemeye göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir.

506 ve 5510 sayılı Kanunlardaki farklı düzenlemeler karşısında, rücuan tazminat davalarının öncelikle yasal dayanağının saptanması zorunlu olup, bunun için de anılan 26 ve 21'inci maddelerin zaman bakımından uygulanması konusu irdelenmelidir. Kanunların geriye yürümesi veya yürümemesine ilişkin mevzuatımızda genel bir hüküm bulunmamakta ise de, toplum barışının temel dayanağı olan hukuka ve kanunlara karşı güveni sağlamak, kanun koyucunun keyfi davranış ve tasarruflarını önlemek için, öğretide kanunların geriye yürümemesi esası kabul edilmiştir. Buna göre özellikle hukuk güvenliği dikkate alındığında, Özel Hukuk ve Kamu Hukuku alanında kural olarak her kanun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır, o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmaz. Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnalarından birini, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar oluşturmaktadır. Kamu düzeni ve genel ahlaka ilişkin kurallar yönünden de kanunların geriye yürümesi söz konusudur. Yargılama hukukunu düzenleyen kanunlar da, ilke olarak geçmişe etkilidir. Şu durumda rücuan tazminat davaları bakımından; 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesinin 01.10.2008 tarihi öncesinde gerçekleşen kaza ve olaylara uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi, maddenin, yukarıda sıralanan istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği de açık olduğundan, 01.10.2008 gününden önce meydana gelen kaza ve olaylara 506 sayılı Kanunun 26'ncı maddesi, anılan tarihten itibaren gerçekleşen kaza ve olaylara ise 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesi uygulanmalıdır.

Anılan yasal düzenlemeler ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; 04.11.2010 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın davalı işverenden rücuan alınması için açılan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21'inci maddesi olup, yöntemince gerçek zarar hesabı yaptırılıp yukarıdaki ilkeler kapsamında elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

2-Sakız ve çikolata imal işyerinde 2 aydır çalışmakta olan 24 yaşındaki sigortalının, kokolin ambalajlama ve paketleme makinesinde bobin toplanması nedeniyle arızalanan makineye müdahale ettiği sırada sol elinin makinenin sıcak presine sıkışması sonucu %11,20 oranında sürekli iş göremezlik durumuna girdiği anlaşılmaktadır.

2-Sakız ve çikolata imal işyerinde 2 aydır çalışmakta olan 24 yaşındaki sigortalının, kokolin ambalajlama ve paketleme makinesinde bobin toplanması nedeniyle arızalanan makineye müdahale ettiği sırada sol elinin makinenin sıcak presine sıkışması sonucu %11,20 oranında sürekli iş göremezlik durumuna girdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece iki ayrı bilirkişi kusur raporu alınmış olup; kazanın meydana geldiği makinenin operasyon bölgesinde koruyucu tertibat olmaması, arızalı makineye ehil personelin müdahale etmemesi, sigortalıya gerekli eğitim verilmemesi ve yeterli denetim ve gözetim bulunmaması tespitlerine dayalı olarak ilk bilirkişi kusur raporunda davalı işverenin kusuru %80 oranında; ikinci kusur raporunda ise %60 olarak belirlenmiştir. Mahkemece, ikinci kusur raporunu veren bilirkişi heyetinden ek rapor alınmış ve bu rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuştur. Anılan raporlarda benzer gerekçelerle farklı oranlarda davalı kusurları belirlendiğinden bu açık çelişki giderilmeden raporlarından birine itibar edilemez. Hal böyle olunca; yeniden yeniden kazanın meydana geldiği iş kolunda, iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan önceki raporları tartışan, 5510 sayılı Kanunun 21, 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, söz konusu çelişki giderilip, davalının kusur oran ve aidiyetinin gerçeğe uygun olarak tespiti gerekir

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20922, Karar No: 2021/18243, Tarih: 24.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/20922 E.  ,  2021/18243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen 25.12.2012 tarihli hükmü yasal bir haftalık süreden sonra 17.09.2018 tarihinde temyiz eden sanığın, yasal süresinden sonra yapmış olduğu vâki temyiz itirazının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 24.11.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5885, Karar No: 2010/9286, Tarih: 28.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/5885 E.  ,  2010/9286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Üst Cumhuriyet Savcısı temyiz dilekçesini süresi içinde vermediğinden, temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın köy boşluğunun 598.21 m²'lik kısmına ev yapmak suretiyle tecavüzü sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 28.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9784, Karar No: 2023/8167, Tarih: 04.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/9784 E.  ,  2023/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.02.2021

EK KARAR SAYISI : 2017/48 E., 2017/115 K.

ŞİKÂYETÇİLER :..., ..., Botaş A.Ş.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.02.2021 tarihli ve 2017/48 Esas, 2017/115 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 03.02.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8761, Karar No: 2023/6965, Tarih: 20.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8761 E.  ,  2023/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/509 E. 2022/1546 K.

SUÇLAR : Azmettiren sıfatıyla nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 23.Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/9 Esas, 2021/372 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/509 Esas, 2022/1546 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile,

a.Sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 23 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

b. Sanık ... hakkında maktule yönelik azmettiren sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38 ... maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 23 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

b. Sanık ... hakkında maktule yönelik azmettiren sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 38 ... maddesinin birinci fıkrası, 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 23 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafinin temyiz sebepleri ;

1. Haksız tahrikin derecesine,

2. Cezadan takdire bağlı indirim yapılması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri ;

1. Sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulumadığına,

2. Sanığın azmettiren sıfatıyla değil yardım eden sıfatıyla cezalandırılması gerektiğine yönelik suça iştirakinin niteliğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanıkların 17 GK 327 plaka sayılı beyaz renkli açık kasa kamyonet ile olayın meydana geldiği Buca Şirinyer Seyhan Mahallesi 641/5 sokağa geldikleri, aracı sanık ...'ın kullandığı, sanık ...'ın aracı park ettiği, sanık ...'ın araçtan inerek marketten bira aldığı, aynı yerde aynı marketten şarap alan maktül ile sanık ...'ın karşılaştıklarında maktulün tanımadığı halde

sanık ...'dan sigara ve para istediği, bu nedenle tartışıp karşılıklı olarak birbirlerine küfür ettikleri, sonrasında maktulün araçta bekleyen sanık ...'a yöneldiği ve aynı şekilde sigara ve para istediği, tartışıp küfürleştikleri, sanıkların araç ile olay yerinden uzaklaştıkları, 1-2 sokak ileride sanıkların almış oldukları biraları içtikleri, yeniden bira almak için aynı markete geldikleri esnada maktulün yeniden sanıkların yanına gelerek küfür ettiği, sanık ...'ın araçtan inerek maktüle vurmaya başladığı, etrafta bulunan kişilerin müdahale etmesi üzerine sanık ...'ın da araçtan inerek Ercan'ı tutup maktülden uzaklaştırdığı, sanık ...'ın maktüle yönelik "sen kimsin bizim önümüzü kesiyorsun, ananı avradını sinkaf edeyim, yakacaksın bu ibneleri, bunlar milletin karısına kızına tecavüz eden ibneler" dediği, bu kez sanık ...'ın yerde yatan maktülün yanına giderek elindeki çakmağı çakıp "yakayım mı seni" dediği ve çakmağı maktulün başının üzerinde gezdirdiği, ancak sanık ...'ın hakaret içerikli ve yakacaksın bu ibneleri şeklindeki sözlerini tekrarlaması üzerine sanık ...'ın maktulün yanına giderek maktulün arka cebindeki içinde sıvı, yanıcı madde olduğu anlaşılan pet şişeyi alarak maktulün başından aşağıya döktüğü ve çakmağı çakarak yaklaştırdığı, maktulün sanık ...'ın bu eylemi ile alevler içinde kaldığı ve yanmaya başladığı, maktulün bağırması üzerine çevredekilerin müdahale ettiği ve kaldırıldığı hastanede otopsi raporunda belirtilen biçimde öldüğü olayda, sanıklar hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından uygulamalar yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Maktul hakkında Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 30.06.2021 tarihli ; "-Kişinin ölümünün yanık ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu,

-Kişinin 13/08/2020 tarihinde maruz kaldığı yanma olayına bağlı yaralanmasıyla ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu, ölümünde başkaca bir ortak neden bulunmadığı"

Görüşünü içeren otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Olay yeri inceleme raporu ile basit krokisi, teşhis tutanakları, kamera görüntüsünün çözümüne ilişkin bilirkişi raporları ve tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıklar hakkında maktule yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci ve oluş şekli aynı kabul edilmiş ise de;

1. Sanık ...'ın da sanık ...'ı "yakacaksın bu ibneleri" şeklinde kelimeler kullanarak azmettirmek suretiyle canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme suçuna iştirak ettiği,

2. Sanıkların daha önce maktülü tanımadıkları, aralarında husumet olmadığı, olay öncesinde maktülün sanıkların yanına gelip sigara ve para istemek suretiyle yollarını kesmesi, sinkaflı kelimelerle küfür etmesi sebebiyle sanıklar ile maktül arasında tartışma çıktığı, sanıkların bu eylemlerini tahrik altında işledikleri anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanması, oluşa ve dosya kapsamına göre 23 yıl hapis cezası ile cezalandırılmaları,

3. Sanıkların geçmişi ve cezanın geleceği üzerindeki olası etkilerine göre sanıklar hakkında takdiren 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığı, gerekçeleriyle, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına ve yeniden hükümler kurulmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca uygulanan indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri yönünden