muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/466, Karar No: 2012/5020, Tarih: 03.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/466 E.  ,  2012/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları B.oğlu Ş.adına kayıtlı 18 ve 28 parsel sayılı taşınmazların M.Ç.'nin sahte beyana dayalı olarak aldığı veraset ilamı ile intikal yaptırılarak, el ve işbirliği içinde olduğu davalılara kısa aralıklarla satış suretiyle danışıklı devredildiğini, çekişmeli taşınmazları halen kullandıklarını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi 'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece, çekişmeli taşınmazların davacıların miras bırakanı adına kayıtlı iken yolsuz olarak M.Ç. adına intikal ettirildiği, aynı kişi tarafından da kısa aralıklarla düşük bedellerle temlikler yapıldığı, davalı R.’in veraset dosyasında yapılan araştırmada beyanına başvurulan kişi olduğu iyiniyet iddiasından yararlanamayacağı, kısa aralıklarla yapılan temlikler ve özellikle ceza dosyasındaki delil ve beyanlar dosya içeriği ile birlikte değerlendirildiğinde, davalıların tescilin yolsuz olduğunu bildikleri veya bilmesi gereken kişi konumunda olduklarının saptanması, diğer taraftan satışların genel hayat tecrübelerine ve hayatın olağan akışına göre normal görüşlü bir insandan gösterilmesi beklenen dikkat ve özenle yapılmadığı, taşınmazların değerleri ile satış bedeller arasında fahiş fark bulunduğunun belirlenmesi suretiyle davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine;

Ancak, 4721 sayılı TMK’nın 28. maddesi uyarınca ölümle hukuki şahsiyet son bulur. Diğer taraftan kamu düzenine ilişkin olan sicil tutma ilkesi gözetildiğinde hâkimin doğru sicil tutmakla yükümlü bulunacağı da tartışmasızdır. O halde mahkemece dosyada bulunan muris B.oğlu Şükrü’ye ait veraset ilamına göre tüm mirasçılar adına payları oranında tescil hükmü kurulması gerekirken ölü kişi adına tescil kararı verilmiş olması isabetsizdir.

Diğer taraftan çekişmeli 18 ve 28 parsellerin imar uygulaması sonucu değişik imar parsellerine gittiği halde hükmün bu imar parsellerindeki davalılara ait paylar üzerinden kurulması gerekirken kapatılan eski kadastral parseller üzerinden kurulması da doğru değildir.

Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3657, Karar No: 2021/5413, Tarih: 29.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/3657 E.  ,  2021/5413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişisel ilişki düzenlemesinde çocuğun menfaatleri yanında analık ve babalık duygularının tatmini de esastır. Bu tatmin duygusu ile çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilerek, çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Bölge adliye mahkemesince, velayeti davacı anneye bırakılan 2011 doğumlu ortak çocuk Fatıma Beyza ve 2015 doğumlu ortak çocuk İsmail ile baba arasında kurulan kişisel ilişki çocukların yaşı itibariyle yetersiz olduğu gibi; bedeni ve fikri gelişimini de olumsuz etkileyebilecek niteliktedir. Bu sebeple bölge adliye mahkemesince yazılı şekilde davalı erkeğin, kişisel ilişkinin süresine yönelik istinaf itirazına ilişkin esastan ret kararı doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ilk derece mahkemesi hükmünün bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m.370/2).

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple temyiz edilen hükmün, Konya 3. Aile Mahkemesi, 30.05.2018 tarih, 2017/637 esas ve 2018/1023 sayılı kararının hüküm fıkrasının 4. bendindeki ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümün hükümden çıkarılmasına, yerine "Velâyeti anneye verilen ortak çocuklar Fatıma Beyza ve İsmail ile baba arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonları Cumartesi günü saat 10:00'dan Pazar günü saat 17:00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00'dan 3. günü saat 17:00'a kadar, her yıl babalar gününde saat 10:00'dan akşam 17:00'a kadar, ortak çocukların tek yıllara denk gelen doğum günlerinde sabah saat 10:00’dan akşam saat 17:00'a kadar, yarıyıl tatillerinin ilk haftası Pazartesi günü saat 10:00'dan takip eden Cumartesi günü saat 10:00'a kadar ve her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10:00'dan 31. günü saat 17:00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişkiye yönelik bu bölümünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 29.06.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/1675, Karar No: 2014/12560, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1675 E.  ,  2014/12560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/684-2013/331

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, görevsizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, dava dışı İ. Gıda ve Tarım Ür. Kom. Nak. San.Tic.Ltd. Şti hakkında düzenlenen iki ayrı idari para cezasının, davacı şirketin ortağı sıfatıyla davacıdan tahsiline dair Kurumun 2003/1359 takip sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, görevsizlik kararı verilerek görevli ve yetkili mahkemenin Kayseri İdare Mahkemesi olduğuna ve kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın bu mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Davacının İ. Gıda ve Tarım Ür. Kom. Nak. San.Tic.Ltd. Şti’nin ortağı olduğu, pay devrine ilişkin ortaklar kurulunun 21.06.2000 tarihli kararının 14.07.2000 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlandığı, Kurumca belge ibraz edilmemesi ve sigortalı işe giriş bildirgesinin verilmemesi nedenleriyle dava dışı şirket hakkında düzenlenen 1997/10. aya ait 2 ayrı idari para cezasının tahsiline yönelik 2003/1359 takip sayılı ödeme emrinin davacı şirketin ortağı sıfatıyla davacıya tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

İdari para cezalarının düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan, 06.05.1993 tarih ve 3910 sayılı "Sosyal Sigortalar Kanunu'nun Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun" 1.maddesi ile değişik 506 sayılı Kanun’un 140.maddesine göre; idarî para cezaları tebliğ tarihinden itibaren (7) gün içinde Kuruma ödenir veya aynı süre içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren (7) gün içinde yetkili sulh ceza mahkemesine başvurabilirler. Mahkemeye başvurulması cezanın takip ve tahsilini durdurmaz. İdari para cezalarının tahakkuk ve tahsilatında 10 yıllık zamanaşımı uygulanır.

Halen yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun’un 102.maddesine göre; idarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. İtirazı kurumca reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmaz.

Halen yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanun’un 102.maddesine göre; idarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. İtirazı kurumca reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmaz.

Yukarıda yer alan yasa hükümlerine göre idari para cezasının ilgiliye tebliği zorunlu olup itiraz edilmesi ve Kurumca itirazın reddi halinde idari para cezasının Kurum alacağı olarak 6183 sayılı Kanun’a göre takip ve tahsil işlemleri yapabileceği gibi bu bağlamda ödeme emri de gönderebilir.Bu nedenle ödeme emrinin konusunun idari para cezası olması uyuşmazlığın başlıbaşına idari yargıda görülmesini gerektirmez. Kurumun, idari para cezasını tebliğ etmediği veya itiraz hakkında komisyonca bir karar alınmadığı hallerde, Kurumun davacıya gönderdiği ödeme emrine konu Kurum alacağı, takip ve tahsili mümkün olan bir alacak haline gelmediğinden mahkemece yargı yolu görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddi yerine ödeme emrinin iptaline karar verilmelidir.

Dosyada, 21.05.2002 tarih ve 33507 sayılı, 35.437,50 TL tutarındaki idari para cezası kararı ve tebliğ belgesi bulunmakta ise de yine aynı tarihli ve numarası okunamayan 2.664,00 TL tutarındaki idari para cezasının tebliğ belgesi bulunmadığı gibi dava dışı şirketin idari para cezasına itiraz edip etmediği ve itiraz etmiş ise komisyon kararı bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır. Dolayısıyla, mahkemece idari para cezalarının takip ve tahsile konulabilecek aşamaya gelip gelmediği yönünde yeterli bir inceleme ve araştırma yapılmadığı açıktır.

Öte yandan, davanın (7) günlük itiraz süresinden sonra açıldığı anlaşılmakta ise de Kurumun tebliğ ve itiraz prosedürüne uymadığı ve bu nedenle icra takibine konu edilebilir bir Kurum alacağı doğmadığı belirlenir ise, davacının iddiasının hukuksal dayanağı, 6183 sayılı Kanun’un 58.maddesinde sınırlı olarak sayılan “böyle bir borcu olmadığı”, “kısmen ödendiği” veya “zamanaşımına uğradığı” yönündeki nedenlerden daha önce gelen Kurumun takibe konu edilebilir bir alacağı olmadığı hukuksal gerekçesine dayanması nedeniyle davanın 6183 sayılı Kanun’un 58.maddede yazılı (7) günlük süre içerisinde açılmamış olması dinlenebilir olmasına engel değildir. Bu yöndeki bir itiraz (savunma) kamu düzenine aykırılık gerekçesine dayandığı gibi Kanun’un 58.maddesinde sınırlı olarak sayılan hallerden birisi olmadığından bu yöndeki bir dava “menfi tespit” davası mahiyetinde olup herhangi bir süreye de tabi değildir. Kaldı ki, davacı adına düzenlenmiş bir idari para cezası ve bunun tebliği söz konusu olmadığından, üçüncü kişi olarak (7) günlük süre kısıtlamasına tabi olmadan bu davayı açabilmelidir.

Yapılacak iş, Kurumun 2003/1359 takip sayılı ödeme emrine konu ve dava dışı şirket hakkında düzenlenen idari para cezası kararları ve tebliğ belgelerinin onaylı ve okunaklı örneklerini getirtmek, dava dışı şirketin süresinde itirazı olup olmadığını sormak, Kurumun komisyon kararı var ise onaylı ve okunaklı örneklerini getirtmek, idari para cezalarının takip ve tahsile konulabilecek aşamaya gelmediği anlaşılır ise ödeme emrinin iptaline karar vermek aksi halde davacının pay devri, zamanaşımı ve 6183 sayılı Kanun’un 35.maddelerine dayalı sorumsuzluk iddialarını değerlendirerek sonucunda bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yerinde olmayan gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15312, Karar No: 2008/3738, Tarih: 10.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/15312 E.  ,  2008/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ             : 28/03/2007

Davacı,  murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dava, hak sahibi olan davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümünden kaynaklanan maddi zararlarının giderilmesi  istemine ilişkindir.

Yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile manevi tazminat talebinde bulunulmuş, maddi tazminat istemleri yönünden ise davanın atiye bırakılması talep edilmiştir.

Mahkemece, manevi tazminata ilişkin  açılmış bir dava olmadığı halde, ıslah dilekçesi ile manevi tazminat istemi dikkate alınarak, manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmesi yanlıştır. HUMK.’nun 83. ve devam maddelerinde düzenlenmiş olan ıslah müessesesi, mahkemeye yöneltilmesi gereken tek taraflı ve açık bir irade beyanı ile tarafların dilekçelerinde belirttikleri vakıaları, dava konusunu veya istem sonucunun değiştirebilmesi imkanını sağlamaktadır. Usule ilişkin işlemlerin tamamen ya da kısmen ıslahı mümkündür. Ancak, her iki durumda da usulüne uygun açılmış bir davanın bulunması şarttır. Başka bir anlatımla ıslah, açılmış bir davada taraflarca yapılmış usule ilişkin işlemlere yönelik olarak yapılmalıdır. Bu bağlamda, yargılaması devam eden bir dava içinde ıslah ile ikinci bir davanın açılması olanağı bulunmamaktadır. Davacı isterse dava dilekçesini tamamen ıslah ederek dava konusunu değiştirebilirse de, yeni dava konusu önceki dava konusunun yerine geçer ve yine tek bir dava söz konusu olur. Öte yandan  harca tabi davalarda her dava açılırken davalıdan  başvurma harcı ile nispi harca tabi davalarda  nispi karar ve ilam harcının  dörtte biri peşin olarak  alınır. Gerekli harçlar alındıktan sonra dava dilekçesi esas defterine kaydedilir ve dava,  dava dilekçesinin esas defterine kayıt edildiği tarihte  açılmış sayılır. İnceleme konusu olan bu olayda  manevi tazminata ilişkin dilekçenin nispi harç yatırılmak suretiyle mahkemeye verildiği ve ancak başvuru harcının yatırılmadığı anlaşılmaktadır. Dilekçenin bu haliyle bir ek dava dilekçesi olarak kabulü dahi mümkün değildir. Bu nedenle "davacıların ayrıca dava açma hakları saklı kalmak üzere manevi tazminata ilişkin ıslah istemlerinin reddine", karar verilmesi gerekirken manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

2-Davacılar vekili maddi tazminat istemi yönünden davayı geri alma (atiye terk) talebinde bulunmuş, mahkeme ise davacıların maddi tazminat talebinin H.U.M.K.'nun 409/1 maddesi uyarınca dava yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 185/I. maddesinde düzenlenen davanın geri alınabilmesi (atiye bıkarılması) için davalı tarafın açık rızasının bulunması gerekir. Davalı taraf davacının davaya geri almasına açık bir şekilde muvafakat ederse, davanın esası hakkında karar verilmez. Davanın bu şekilde geri alınması ile dava hiç açılmamış sayılır ve dava açılması ile doğan sonuçlar hiç doğmamış kabul edilir. Davacı geri aldığı davayı

zamanaşımı süresi içinde yeniden harç ödeyerek tekrar açabilir. Davayı geri alma, davayı takipsiz (veya müracaata) bırakma ile ilgili hükümlerin düzenlendiği H.U.M.K.'nun 409. maddesi ile karıştırılmamalıdır. Takipsiz bırakılan dava hakkında açılmamış sayılmasına karar verilir.

Dosyada davalıların, davacılar vekilinin geri alma istemine açıkça muvafakat ettiklerini gösterir herhangi bir beyanları bulunmadığına göre davaya devam edilerek toplanan delil durumu itibariyle bir karar verilmesi gerektiği ortada olduğu gibi talep ve koşullara bulunmayan H.U.M.K.'nun 409. maddesi yönünden hüküm kurulmaması gerektiği de açıktır. Öte  yandan davacılar vekilince de kabul edildiği ve mahkemenin gerekçesinde de açıklandığı üzere SSK tarafından bağlanan gelirlerle davacıların maddi zararlarının dolayısı ile maddi tazminat alacaklarının kalmadığının anlaşılmasına göre, bu tür davaların Sosyal Güvenliğe yönelik olup şüphe ve tereddüte mahal vermeyecek şekilde sonuca ulaştırılmaları gerektiği göz önünde bulundurularak, davacılar vekilinin delilleri toplanıp davanın reddini gerektirdiği göz  önünde bulundurularak,davacılar vekilinin deliller toplanıp davanın reddini gerektiren durumun ortaya çıkmasından sonra davayı geri almaya yönelik talebi dikkate alınmaksızın davanın açık ve kesin bir şekilde sonuçlandırılması gerektiğinin göz ardı edilmesi de doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle  BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer bulunmadığına , temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 10.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/582, Karar No: 2011/1084, Tarih: 03.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/582 E.  ,  2011/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... İdare Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... 20. Bölge Müdürlüğü aleyhine 27/01/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı ..., davalı ... Genel Müdürlüğü'nün baraj yapımı sırasında yollara zarar verdiğini ileri sürerek uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiş; yerel mahkemece husumet yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8581, Karar No: 2016/11962, Tarih: 02.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/8581 E.  ,  2016/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 27/03/2013 tarihinde davalı işyerinden taksitle yatak odası ve oturma grubu takımı satın aldığını, teslimden sonra her iki takımda da çizik, kırık ve yırtıklar olduğunu fark ettiğini, ayıp ihbarını ve değişim talebini süresinde sözlü olarak davalıya iletmesine rağmen kabul görmediğini, bu satıştan dolayı aralarında 30/07/2013 ödeme tarihli 5.850,00 TL'lik kambiyo senedi düzenlendiğini, senedin davalı tarafça.... İcra Müdürlüğü'nün 2013/6906 esas sayılı dosyası üzerinden icraya konulmasına rağmen bu senedin geçersiz olduğunu ileri sürerek senedin iptali ile sözleşmenin feshini, taksitli satış tutarı olan 4.000,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tüketicinin malı teslim aldıktan itibaren açık ayıplarda otuz gün içerisinde ayıbı satıcıya bildirmekle yükümlü olduğunu, taksitli alışverişe ilişkin kart ve bakiye borç için senet düzenlendiğini, satılan malların ayıplı olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile Aksaray 2. İcra Dairesi'nin 2013/6906 esas sayılı takibe konu edilen 30/07/2013 ödeme tarihli keşidecisi ... lehtarı ... olan 5.850,00 TL'lik senedin geçersizliğine, davacının bu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve davacının yatak odası takımı bedeli 1.250,00 TL ve oturma grubu takımı bedeli 1.400,00 TL'den borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, ayıplı ürün sebebiyle tüketicinin açtığı menfi tespit davasına ilişkindir. Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)'un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; "Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir." denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.