muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3250, Karar No: 2023/3877, Tarih: 15.11.2023

Esasen, hukukun kaynağı sadece kanun olmayıp, mahkeme içtihatları dahi hukukun kaynaklarından oldukları cihetle, söz konusu usuli müktesep hak için kanunda açık hüküm bulunmaması, onun kabul edilmemesini gerektirmez." denilmiştir. Yargıtay'ın bozma kararı nedeniyle doğan hak iki çeşit olup, (1) mahkemenin Yargıtayın bozma kararına uyması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına kazanılmış hak, (2) bazı konuların bozma kararının kapsamı dışında kalması ile doğan usuli kazanılmış haklardır. Mahkemenin Yargıtay bozma kararına uymuş olması halinde bu uyma kararı ile bağlı olup, usuli kazanılmış hak ilkesi uyarınca lehine bozulan taraf yararına araştırma ve inceleme yapması zorunludur. Yargıtayın ve Dairemizin istikrarlı uygulamaları da bu yöndedir. Usuli kazanılmış hak açık bir kanun hükmüyle düzenlenmiş olmasa da önemli ve temel bir hukuk ilkesidir. Ancak usuli kazanılmış hak ilkesinin de istisnaları bulunmaktadır. Geriye etkili kanun değişikliği, görev kuralına aykırılık, sonradan ortaya çıkan içtihadı birleştirme kararı, hak düşürücü süre, kamu düzeni, açık maddi hataya düşülmesi gibi hususlar kazanılmış hak kuralının istisnalarından olup, bu durumlarda usuli kazanılmış haktan söz edilemeyecektir.

Bu anlatımlar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece ilk verilen kararın temyizi neticesinde Dairece verilen bozma ilamında açıkça "bilirkişiden alınacak ek rapor ile öncelikle davalı iş sahibine ait inşaatın 3194 sayılı İmar Yasasının 21 ve 27'nci maddeleri hükümlerine tabi olup olmadığı incelenip, davacı yüklenici tarafından gerçekleştirilen imalâtın ruhsata tabi olup olmadığı, imar mevzuatına aykırı yapılıp yapılmadığı, uygun değil ise tadilat ruhsatı alınarak ya da başka bir şekilde imar mevzuatına ve yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığı gerektiğinde bu konuda davacıya süre de verilerek yapılan binanın imar mevzuatına uygun hale getirilmesinden sonra davanın sonuçlandırılması gerektiği" belirtilmesine ve mahkemece 07.10.2019 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına rağmen yapılan araştırmanın ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun bozma gereklerini tam olarak karşıladığı ve usuli kazanılmış hakka riayet edildiği söylenemez.

Bozma sonrası alınan bilirkişi raporu ile yüklenici tarafından inşaatın kısmen tamamlandığı, 8 farklı yapıdan 7 tanesinin köy yerleşim alanı dışında ve ruhsata tabi olduğu halde ruhsatsız inşa edildiği, 1 tanesinin ise köy yerleşik alanı içerisinde ancak yetkili merciden izin alınmaksızın inşa edildiği, idarece bu yapılara ilişkin aykırı yapı tespit tutanağının düzenlendiği ve bu tutanağa istinaden 31/10/2013 tarihli İl Encümen kararıyla yapı sahibi ... ve yüklenici Bağdadi İnşaat Harita San. Ve Tic. Ltd.Şti. hakkında ayrı ayrı idari para cezalarına hükmedildiği, davacı yüklenici tarafından gerçekleştirilen imalatların ruhsata tabi olması nedeniyle ruhsatlandırılması gerektiği ve ruhsatı alınmadan yapımına başlandığı için yapıların imar mevzuatına aykırı olduğu, aykırılığın giderilmesi ve yapı ruhsatı işlemlerinin yapılabilmesi için idari para cezası tutanağının tebliğinden itibaren 30 günlük süre verildiği, ancak süresi içerisinde yetkili mercilere başvuruda bulunulmadığından yapıların ruhsatsız durumda olduğu tespit edilmiş ve mahkemece bu tespit esas alınarak asıl davanın reddine karar verilmişse de, yapıların mevcut durumları itibariyle yapı ruhsatı noksanlığı haricinde imar kurallarına göre herhangi bir aykırılıkları olup olmadığının açık bir şekilde ortaya konmadığı, yapı ruhsatı noksanlıklarının ve varsa yapısal aykırılıklarının tadilat ruhsatı alınarak, yapı ruhsatı başvurusu yapılarak ya da başka bir yasal yolla imar mevzuatına uygun hale getirilmesinin mümkün olup olmadığının araştırılmadığı, yapıların yasal hale getirilmesi mümkünse bu hususta davacı yükleniciye yetki ve süre de verilmediği ve bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş ; az yukarıda açıklandığı üzere bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirildikten sonra asıl davada sonucuna uygun karar verilmesi ve asıl davada varılacak sonuca göre de birleşen davada iş sahibinin ileri sürdüğü talepler hakkında karar verilmesinden ibaret olup, bozmaya uyulmasına karşın bu hususların yerine getirilmeksizin mevcut şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple ;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15/11/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17855, Karar No: 2024/3262, Tarih: 13.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17855 E.  ,  2024/3262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/330 E., 2021/828 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silifke 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/163 E., 2021/19 K.

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmaz tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; İçel (Mersin) ili Silifke ilçesi İmamuşağı Köyü ... Mahallesi ... Mevkiindeki 1.300 m2 ve 800 m2’lik tapusuz taşınmazların davacı tarafından ... ile ... ’tan 01.09.1995 tarihinde bedeli ödenerek satın alındığını, o tarihten beri malik sıfatıyla zilyet edildiğini, evvelinde satıcılar tarafından imar-ihyasının tamamlanarak tarım arazisi haline getirildiğini, doğusu dere, batısı ... tarlası, kuzeyi ...'ye ait taşınmaz, güneyi Anamur yolu olan taşınmazın 50 yıldan fazla zilyetliğe dayanılarak davacı adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/1189 Esas sayılı dosyası ile mevcut dava konusunun aynı olduğu, anılan mahkemece verilen hüküm fıkrası ile mevcut dava talep sonucunun aynı olduğu, taraflar yönünden de yasal hasımların davaya dahil edildiği, Silifke Asliye Hukuk Mahkemesince dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği fakat kararın henüz kesinleşmediği gerekçeleriyle mevcut davanın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ı ve 115/2 nci maddeleri uyarınca derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; Silifke Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/1189 Esas sayılı dosyasında davacının ...; davalıların ise Hazine, ..., İmamuşağı Köyü Muhtarlığı, Karayolları Genel Müdürlüğü olduğu; talep konusunun Silifke ilçesi İmamuşağı Köyü ... Mahallesi Kızılyar Mevkiinde bulunan yaklaşık 2.100 m2 arazinin 1995 yılında ... ve ...’ndan satın alındığı, satın alma ile zilyetliğinde devralındığı, doğusu dere, batısı ... taşınmazı, güneyi ... yolu, kuzeyi ... tarlası olan tapusuz taşınmazın davacı adına tescili talebine ilişkin olduğu; mahkemesince dava konusu yerin orman olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği; kararın henüz kesinleştirilmediği; tüm bu nedenlerle istinafa konu davanın derdestlik nedeniyle usulden reddine dair kararın yerinde olduğu, Hazinenin tescil talebi hakkında dava usulden reddedildiği için hüküm kurulamayacağı, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7 nci maddesi uyarınca maktu vekalet ücretinin de yerinde olduğu gerekçeleriyle taraflarının istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Davacı vekili, dava konusu yerin orman olmadığı ve dava dilekçesinde belirttiği hususları tekrarla, davalı Hazine vekili ise nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ve tescil taleplerinin değerlendirilmediği iddialarıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve Kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18100, Karar No: 2014/15899, Tarih: 10.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/18100 E.  ,  2014/15899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın, tapu tahsis belgeli taşınmazın satışına ilişkin sözleşmeden kaynaklanmasına tarafların sıfatına ve emsal nitelikteki kararların temyiz incelemesinin Yüksek 13. Hukuk Dairesi'nce yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2245, Karar No: 2011/2712, Tarih: 05.04.2011

5. Ceza Dairesi 2008/2245 E., 2011/2712 K.

**5. Ceza Dairesi 2008/2245 E., 2011/2712 K.**

**- BASİT ZİMMET**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 318 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Basit zimmet suçundan sanıklar N…

… K…

…, V…

… S…

… ve G…

… B…

…'nin bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan mahkümiyetlerine dair, Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2006 gün ve 2003/172 Esas, 2006/195 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Tayin edilen cezaların miktarına göre sanıklar V…

… ve N…

… müdafiin duruşma isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemece, Dairemizin 11.06.2003 gün ve 2003/737-3703 E.K. sayılı ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamının gerekleri gerek aldırılan yeni bilirkişi raporunda gerekse mahkemenin yaptığı işlemler bazında tam olarak yerine getirilmediği gibi ikmal olunan hususlar ile ilgili olarak elde edilen delillerin de mahkemenin gerekçesinde irdelenip değerlendirilmediği; bir önceki bilirkişi raporunda incelenmediğinin anlaşılması nedeniyle dosya içine getirtilmesi istenen kooperatife ait kasa defteri, karar defteri, tediye kayıt defteri ve yevmiye defterlerinin istenmesine ilişkin müzekkereye hukuk mahkemesince verilen cevapla birlikte gönderilen ve emanete aldırılan defter ve belgelerin 1997, 1998, 1999 ve 2000 yıllarına ilişkin olduğu ve kamu davasına konu olayın kapsadığı sürecin dışında kaldıkları, yine bozma ilamı uyarınca dinlenen tanık H…

… B…

… B…

…'ın beyanları bilirkişi raporuna yansımadığı gibi adı geçen tanığın beyanının mahkemenin gerekçeli kararında usulünce tartışılıp irdelenmediği, aldırılan yeni bilirkişi raporunda sanıkların kooperatife ilişkin eylemlerinin belirlenip ortaya konması sırasında kooperatif zararına yol açılması veya zimmetin oluşumuna sebebiyet verilmesi kavramlarının birbirine karıştırılıp bu konuda çelişkili ifadelere yer verildiği, esasen yapılmayan bir incelemeye dayanan soruşturma raporunu tekrar etmekle yetinen bir önceki bilirkişi raporundaki görüşlere büyük ölçüde benzer şekilde ve tekraren yer verilmek suretiyle, sanıkların görev süreleri ve savunmalarını da karşılayacak şekilde ayrı ayrı sorumluluklarının saptanması metodu kullanılmadan, muhasebe tekniğine uymayan ve bilimsel verilere dayanmayan sonuçları içeren yeni bilirkişi raporunun da kanaat vermekten uzak olduğunun anlaşılması karşısında öncelikle 11.06.2003 günlü bozma ilamında belirtildiği şekilde ancak suçun işlendiği dönemi kapsar şekilde kooperatife ait defter ve belgelerin getirtilerek dosyanın tüm ekleriyle birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak üç kişilik bir bilirkişi heyetine tevdi ile zimmetin tespiti halinde sanıkların zimmetin ortaya çıkmasını engelleyecek mahiyet ve derecede hileli muhasebe işlemlerine başvurup başvurmadıkları konusu üzerinde ayrıca durularak rapor tanziminden sonra ve CMK.nun 230/1-b maddesine uygun şekilde hükmün gerekçesinde dosyada toplanan tüm delillerin tartışılıp değerlendirilmesi ve reddedilen delillerin belirtilmesi gerektiği hususları da nazara alınarak sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1563, Karar No: 2012/1556, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1563 E.  ,  2012/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2006 gün ve 2004/289 Esas, 2006/131 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile mağdure ...’ın hükümden sonra 04.04.2007 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin olunan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddeside dikkate alınarak 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi gereğince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8736, Karar No: 2024/8343, Tarih: 06.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8736 E.  ,  2024/8343 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/334 E., 2024/1174 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/40 E., 2021/753 K.

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma protokolünün uyarlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalıların babasının anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma protokolüne göre müşterek konutun her iki taraf da ölene kadar ortak olarak kullanılmaya devam edilmesi hususunda anlaşıldığı, evin depremde ağır hasar alıp yıkılması nedeniyle her ay şimdilik tedbiren aylık 1.500,00 TL kira yardımının mütevaffa eşin çocukları olan davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kira yardımının her yıl TÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ve bir kısım davalılar vekili ayrı ayrı cevap dilekçelerinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ve bir kısım davalılar vekili ayrı ayrı cevap dilekçelerinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Protokole ve tüm dosya kapsamına göre davacı taleplerinin uyarlama veya başka bir şekilde davalı mirasçılara yükletilmesi hukuken mümkün bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 117 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle 6098 sayılı Kanun'un 117 nci maddesi gereğince verilen kararın doğru olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Perihan'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5729, Karar No: 2012/19483, Tarih: 25.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/5729 E.  ,  2012/19483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkkuk etmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, zaptedilen dava konusu kitapların hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1.fıkrasının 1. bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanunun 71/1.maddesiyle delaletiyle TCK 54/4.maddesi uyarınca ZORALIMINA 25/06/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28816, Karar No: 2015/1799, Tarih: 28.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/28816 E.  ,  2015/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 29.11.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 13.12.2012 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.