muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/53, Karar No: 2013/2358, Tarih: 12.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/53 E.  ,  2013/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....03.2011 gün ve 2008/238-2011/86 sayılı kararı onayan Daire’nin ....2012 gün ve 2011/8122-2012/15616 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka da büyük meblağlar içeren bir mevduat hesabının bulunduğunu, şirketin muhasebe bölümü çalışanlarından ...'nun zaman zaman davalı bankadan talimatla para çekilmesi işlerinde geçici olarak yetkili kılındığını, ancak çok sonra adı geçenin kendi hazırladığı sahte talimatlarla müvekkili şirketin hesaplarından zimmetine para geçirdiğinin anlaşıldığını, bu nedenle ... hakkında kamu davası açıldığını ve dolandırıcılık ile güveni kötüye kullanma suçlarından mahkumiyetine karar verildiğini, davalı bankanın gerekli incelemeyi yapmaksızın sahte talimatlara dayalı olarak adı geçen kişiye ödemede bulunması nedeniyle kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.500 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı banka şubesi tarafından, davacı şirket çalışanı ...'ya sahte talimatlara dayalı olarak toplam 307.450 TL ödeme yapıldığı, davalı bankanın ödeme yaparken gerekli dikkat ve özeni göstermediği, adı geçen kişiye belirtilen miktarda usulsuz ödeme yapılmasına rağmen davacı şirketin yaklaşık ... yılı aşkın bir süre bu konunun farkına varamadığı, kendi hesaplarını dönem dönem kontrol etmediği, bu hali ile söz konusu zararın meydana gelmesinde tarafların eşit miktarda kusurlu oldukları gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne dair tesis edilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12032, Karar No: 2006/4180, Tarih: 19.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/12032 E.  ,  2006/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 21.7.2005

Nosu :1872-1107

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yanın fatura kapsamındaki borcunu ödememesi nedeniyle müvekkilince aleyhine takip başlatıldığını, itiraz sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali takibin devamı ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin fatura içeriği malı almadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ispatlanmış olan davasının kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı mal satıp teslim ettiğini ancak, bedelini alamadığını iddia etmiş, davalı ise davacıdan iddiaya konu herhangi bir mal satın almadığını savunmuştur. Her ne kadar davacı tarafından fatura düzenlenip davalıya gönderilmişse de fatura tek başına akdi ilişkisinin varlığını kanıtlamaya yeterli ve elverişli değildir. Bu durumda mahkemece davacının davalıya mal satıp teslim ettiğini yazılı delille ispatlaması gerekirken, mahkemece ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek icapsız yemine dayanılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.4.2006 gününde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2020/15160, Karar No: 2021/21648, Tarih: 25.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/15160 E.  ,  2021/21648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 17.11.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 09.12.2015 tarihinde temyiz eden suça sürülenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15461, Karar No: 2015/1676, Tarih: 10.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/15461 E.  ,  2015/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının 04.07.2007 tarihli 5 yıl süreli bayilik sözleşmesi ile müvekkilinin Lpg bayiliğini yaptığını, sözleşme süresi sona ermesine rağmen mülkiyeti müvekkiline ait olan 1.200 adet 2 kg.lık, 675 adet 12 kg.lık şişman, 25 adet 12 kg.lık uzun, 70 adet 24 kg.lık olmak üzere toplam 1970 adet LPG tüpünün ihtarname keşide edilmesine rağmen iade edilmediğini belirterek, iade edilmeyen tüpler nedeniyle şimdilik 5.000-TL' nin ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren yürütülecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, talebini 25.000-TL üzerinden ıslah etmiştir.

Davalı ön inceleme duruşmasında, bayiliği davadışı ....' den devraldığını, kendisine sadece 730 adet tüp teslim edildiğini ve teslim alırken bedelini adı geçen kişiye ödediğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacıdan davadışı..... tarafından 1970 adet tüpün teslim alınmış olduğu ve daha sonra bu tüplerin ve bayiliğin devir sözleşmesi ile dava dış.... Gaz Teks.Ltd.Şti.' ne devredildiği, davalıya devir edilen tüp bedelinin sözleşmenin sona erdiği tarih itibariyle toplam 25.000-TL olduğu, davalı tüp bedelini davadışı....' ye ödediğini iddia etmiş ise de, bu ödeme doğrudan davacı şirkete yapılmamış olduğundan davalıyı borçtan kurtarmayacağı, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin süresi bitmekle sona ermesi nedeniyle, sözleşmenin 17 ve 25. maddeleri uyarınca, mülkiyeti davacı şirkete ait olan ve devir yoluyla davalı elinde bulunup teslim edilmeyen 1970 adet tüpün toplam depozito bedeli olan 25.000-TL' nin davalı tarafından davacıya ödenmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçeleriyle, davanın kabulü ile, 25.000-TL tüp bedelinin temerrüt tarihi 09.08.2012'den itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30530, Karar No: 2013/7175, Tarih: 04.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/30530 E.  ,  2013/7175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, 13.04.2011 tarihli duruşmada mağdur ...'un olay günü oğlu olan sanıkla ağız münakaşası yaşadıkları, ancak hiçbir şekilde kendilerini dövmediği daha önceki aşamalarda da hiçbir şekilde kendilerine el kaldırmadığı, olay günü sinirli olduğu için kollukta o şekilde ifade verdiği şeklindeki beyanı, soruşturma aşamasındaki tanık beyanları ve doktor raporları karşısında, sanığın üzerine atılı suçdan cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı, somut delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9941, Karar No: 2018/6374, Tarih: 01.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/9941 E.  ,  2018/6374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık ve başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2018 gün ve 2018/508 E. 2018/685 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3611, Karar No: 2014/14017, Tarih: 09.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3611 E.  ,  2014/14017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16911, Karar No: 2015/6346, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16911 E.  ,  2015/6346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11434, Karar No: 2021/20985, Tarih: 16.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/11434 E.  ,  2021/20985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun mağduru ... olup, vekilinin bu suç vasfına göre temyiz hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük mağdure ile sanık arasında gönül ilişkisi olduğu, olay tarihinde mağdurenin sanığı arayıp kendisini evden götürmesini istediği sanığın mağdurenin oturduğu köye giderek evinden alıp Hasanbeyli ilçesinde kendi teyzesinin yanına götürdüğü, mağdurenin geceyi sanığın teyzesinin evinde geçirdiği ertesi gün sanığın mağdureyi alıp birlikte Osmaniye İline gidip vakit geçirdikleri anlaşılmakla; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f,109/5. madde ve fıkralarında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden , yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, mağdur ... Ulutaş vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/399, Karar No: 2020/876, Tarih: 03.03.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/399 E.  ,  2020/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, daire satış sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâl ve tescil mümkün olmadığı takdirde ödenen bedelin tahsiline yönelik dava olup, mahkemece davanın bedel istemi yönünden kabulüne dair verilen karar, yasal süresi içerisinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalı ... İnş. Tah. Taş. San. ve Ltd. Şti. ile diğer davalı arsa sahibi ... ve dava dışı arsa sahibi ... arasında Mersin 8. Noterliği’nce tanzim edilen 29.01.2010 tarih ve 03116 yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmede... Noterliği’nce tanzim edilen 20.10.2010 tarih ve 31776 yevmiye numaralı sözleşmesi ile bazı değişiklikler yapıldığını, müvekkili ile davalı yüklenici ... İnş. Tah. Taş. San. ve Ltd. Şti. yetkilisi arasında 21.10.2010 tarihinde daire satış sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince Mersin Merkez ilçesi 4. Bölge Mahallesi Çİftlik Köyü mevkiinde ..., 6350 ada 1 parsel numaralı taşınmaz üzerinde bulunan Paradise Tower isimli binanın 8. kat kuzey-güney-batı cepheli 15 numaralı bağımsız bölümünün 100.000,00 TL bedel karşılığında müvekkiline satıldığını, müvekkilinin satış bedelinin 56.500,00 TL'sini ödediğini, bakiyesinin dairenin banka kredisine uygun hale geldiğinde ödeneceğinin kararlaştırıldığını, satışa konu dairenin kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre arsa sahibi Bekir Taş'a isabet ettiğini, bu nedenle aynı niteliklere sahip olan davalı ... Taş adına kayıtlı bulunan ve kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre müteahhit firmaya isabet eden 11. Kat 21. Nolu bağımsız bölümün davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, bu taleplerinin mümkün olmaması halinde satışa konu 14 Kat, 27 Nolu bağımsız bölümün rayiç bedelinin, 21.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi 29.01.2013 tarihli celsedeki beyanında; davacı ile imzalamış oldukları 01.11.2010 tarihli sözleşmedeki imzanın şirketin diğer ortağı ...’na ait olduğunu, sözleşme gereğince davacıya satılan dairenin satış bedeli olan 56.500,00 TL’yi davacıdan tahsil ettiklerini, ancak daireyi davacıya teslim etmediklerini, çünkü arsa sahipleri ile yapmış oldukları kat karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle arsa sahipleri ile davalık olduklarını, sözleşme gereğince kendilerine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin arsa sahiplerince dava dışındaki üçüncü şahıslara satıldığını, kendilerinin de arsa sahipleri tarafından mağdur edildiklerini beyan etmiştir.

Davalı Bekir Taş vekili savunmasında; davacının yap sat sözleşmesi ile tapu harici davalı müteahhit ... İnş. Tah. Taş. San. ve Ltd. Şti.’den satın aldığı dairenin tapusunu müteahhit yerine geçerek arsa sahibinden isteyebilmesi için müteahhidin sözleşme gereği yapması gereken inşaatı tamamlaması, sözleşme süresi içinde hak ettiği dairelerin tapularını arsa sahibinden almamış olması, harici satın almayı arsa sahibine bildirmesi ve arsa sahibinin müteahhit hakedişinde sattığı kişiye karşı dairenin tapusunun verilmemesinde arsa sahibinin müteahhitle birlikte hareket ediyor olmasının gerektiğini, bu davada müteahhidin inşaatı tamamlamadığını, sözleşmelere göre yaptığı işe göre kademeli olarak hak ettiği tapuları aldığını, arsa sahiplerinden tapu alacağı kalmadığını, davacının davalı müteahhit Ezikoğlu İnş. Tah. Taş. San. ve Ltd. Şti.’den 8. kat 15 nolu bağımsız bölümü satın aldığının arsa sahiplerine bildirmediğini, satın aldığı dairenin bedelini geri ödemesi hususunun müteahhit ile davacı arasında olduğunu, arsa sahiplerini ilgilendirmediğini, açılan davanın haksız olduğunu belirterek müvekkili davalı ... mirasçıları hakkındaki davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının tapu iptâl tescil talebinin reddine, davacının bedel iadesi talebinin kabulü ile 96.050,00 TL’nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalı Ezikoğlu İnş. Tah. Taş. San. ve Ltd. Şti.’den tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılar mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulumamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı, hüküm altına alınacak alacağına satış tarihi olan 21.10.2010 tarihinden itibaren faiz uygulanmasını istemiş, mahkemece verilen ilk kararda, 21.10.2010 tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiş, bu karar davacı ve davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin 04.02.2014 tarih 2013/14869 Esas, 2014/1357 Karar sayılı ilamı ile onanmış, onama kararına karşı davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş, bu suretle faiz başlangıç tarihi 21.10.2010 olarak kesinleşmiş, davacı yönünden kazanılmış hak oluşmuştur. Mahkemece hüküm altına alınan alacağa bu tarihten itibaren faiz uygulanması gerekirken, dava tarihinden itibaren faiz uygulanması doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1 No'lu bendinin 2. fıkrasındaki "Davacının bedel iadesi davasının kabulü ile 96050,00 TL’nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalı ... İnş. Tah. Taş. San. ve Ltd. Şti.’den tahsili ile davacıya verilmesine,” cümlesinde bulunan “dava tarihinden itibaren” ibaresinin çıkarılarak yerine, “21.10.2010 tarihinden itibaren” ifadesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11619, Karar No: 2011/7990, Tarih: 12.07.2011

**11. Ceza Dairesi         2009/11619 E.  ,  2011/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, hüviyet cüzdanında sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 gün ve 7/56 Sayılı Kararında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan ve atanan müdafii ile hiç yüz yüze gelmeyen sanıklar ..., ... ve ... yokluklarında verilen gerekçeli karar ile atanan müdafiilerin temyiz dilekçeleri tebliğ edilerek, belgeleri ile verilmesi halinde temyiz dilekçelerinin de eklenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3159, Karar No: 2020/1089, Tarih: 10.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3159 E.  ,  2020/1089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/05/2019 tarih ve 2019/231 E- 2019/888 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 1982 yılından itibaren Akhisar ilçesinde doktor olarak mesleğini ifa ettiğini, davacının tarihi, edebi ve sanatsal niteliği olan fotoğraflara ilgisi olduğunu, davalıların 2015 yılında yayınladıkları "Nostalji Akhisar Fotoğraf Albümü 2015" adlı eserde davacının 1994 yılında yayınladığı "İlkçağdan Günümüze Akhisar" eserinden 15, 2006 yılında derlediği CD'den ise toplam 95 fotoğrafın yer aldığını, davalıların fotoğrafların davacıya ait olduğunu bilmemelerinin mümkün olmadığını, davacıya ait fotoğrafların dava konusu eserde atıf yapılmadan izinsiz olarak kullanılması nedeniyle davacının mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, tecavüzün ref'ine, kitabın yayınının durdurulmasına, piyasada bulunan bu kitaplara el konulmasına, davacının 06.03.2006 tarihinde derleyerek oluşturduğu 201 fotoğrafı üzerinde eser sahipliği hakkının tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi tazminatın kitabın baskı tarihi olan Mart 2015'den, 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında maddi tazminat miktarını 4.800,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu eserin ticari bir eser olmadığını, hiçbir maddi kazançlarının bulunmadığını, bu fotoğrafların davacı tarafından çekilmediğini, dava konusu eserde kullanılan fotoğrafların çoğunluğunun alenileşmiş 80-90 yıllık fotoğraflar olduğunu, Akhisar'ın tarihine ilişkin, aile ve kamu kurumları arşivinde bulunan, sanatsal değerinden çok anı değeri olan bu nedenle kamuya mal olmuş, bir çok yerde basılan ve sergilenen fotoğraflarla ilgili sahiplik iddiasının FSEK'e aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.