muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1250, Karar No: 2014/15742, Tarih: 30.09.2014

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir.Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamıyacaktır.

Sanığın mağdur ...'den aldığı paletlere karşılık Türkiye ... Bankası ... -... Şubesindeki ... no'lu hesap için bastırılmış ... seri numaralı katılan şirketten çalınan çeki Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 16/02/2009 tarihli raporuna göre keşideci olarak imzalayıp vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, eyleminin resmi belgede sahtecilik ve bankanın aracı kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Yasa’da 765 sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK'nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK.nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” cümlesi ilegetirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık haklarında kurulan hükümde mahkemenin suçu kabul ve takdirine bağlı kalınıp hükümdeki adli para cezasına ilişkin uygulama çıkartılarak yerine, " TCK'nın 158/1-f, son maddesi uyarınca 600 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 Sayılı TCK'nın 168/1 maddesi gereğince 2/3 oranında indirilerek 200 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek 166 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümlüye tayin edilen adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi ile 1 gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak para cezasına çevrilmek suretiyle sonuç olarak 3.320 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına “ ibaresinin eklenmek suretiyle, diğer yönleri usül ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/09/2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17438, Karar No: 2022/1385, Tarih: 01.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/17438 E.  ,  2022/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 "(Ek:22/1/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 20/12/2021 tarihli dilekçe ile davalı vekili Av. ... 16/12/2021 tarihli dilekçe ile sulh olduklarını bildirdiğinden, sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 01/02/2022 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9494, Karar No: 2018/2915, Tarih: 16.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9494 E.  ,  2018/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma (ikişer kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (ikişer kez)

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Ceyhan 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.11.2016 gün ve 2012/260 Esas, 2016/241 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında ilk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 08.11.2016 günlü duruşma tutanağında üye hakim.... ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29643, Karar No: 2022/509, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/29643 E.  ,  2022/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Bozma ilamının 1 nolu bendi uyarınca uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8031, Karar No: 2015/3741, Tarih: 14.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8031 E.  ,  2015/3741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Gerekçeli kararın sıra cetvelindeki bir kısım alacaklılar vekiline tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Dosyaya ekli iflas dosyasından, iflasın basit tasfiye ile yürütüldüğü anlaşılmaktadır.

İflas yoluyla takip kapsamında düzenlenen sıra cetvelinde kendi sırasına itiraz edilmesi durumunda hasım olarak iflas dairesi gösterilmesi gerektiğinden, gerekçeli kararın ve temyiz isteminin basit tasfiye yapılması nedeniyle ilgili İflas Müdürlüğü'ne tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4697, Karar No: 2008/4280, Tarih: 17.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/4697 E.  ,  2008/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2007

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, murisinin meslek hastalığı sonucu hayatını kaybetmesi nedeniyle davacının uğradığı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, SSK Z.U.M.Göğüs ve Meslek Hastalıkları hastanesi sağlık konseyinin 27.06.2007 tarihli raporuna göre  dava  kabul edilmişse de bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı yasanın 109 maddesi prosedürüne göre S.S.Kurumu Sağlık Kurullarından verilen raporlara itiraz halinde sorunun S.S.Yüksek Sağlık kurumuna intikali zorunludur. Ancak bu kuruldan  verilen raporlara karşı herhangi bir itiraz olduğunda ise Adli Tıp Merci veya Tıp Fakültesi konseylerinden rapor alarak sonuca gidilir.

Somut olayda davacı murisi İ.U.’ın ölüm nedeninin Z. U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesinin 27.06.2007 tarihli raporuna göre pnömokonyoz ve komplikasyonları olduğu tesbit edilmiş ise de , davalı kurumun konsey raporuna 30.11.2007 tarihinde itiraz ettiği, mahkemece itirazın sonucu beklenmeksizin karar verildiği anlaşılmış olup; Mahkemece davalı yanca yapılan itirazın sonucunun beklenmesi ve gelecek cevaba göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,  temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4028, Karar No: 2021/7419, Tarih: 21.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4028 E.  ,  2021/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli olası kastla öldürme

HÜKÜM : Sanık hakkında maktule yönelik nitelikli olası kastla öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 82/1-c-d, 21/2, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak:

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'a karşı eyleminin sübutu kabul, haksız tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre maktul ve sanığın kardeş oldukları, ikisinin de eşlerinden ayrı ve anneleri ile birlikte aynı evde yaşadıkları, olay günü sanığın kapıları boyadığı ve elinde tiner kutusu bulunduğu esnada, maktulle aralarında çıkan ailevi tartışma sonucu maktulün söylediği sözlere sinirlenen sanığın, bir bacağı ampute olup yatakta yatmakta ve sigara içmekte olan maktulün üzerine tiner kutusunu fırlattığı, alev alan maktulün vücudunda oluşan 2.ve 3. derece yanıklar sebebiyle hayatını kaybettiği olayda;

1- Sanığın eyleminin haksız tahrik altında eziyet çektirerek kardeşi öldürme suçunu oluşturduğu ve bu suçtan 5237 sayılı TCK'nın 82/1-b-d, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Dava dosyasının aslı veya onaylı örneği ile maktule ait tüm belge ve raporlar eklenerek sol uyluk orta 1/3 seviyeden itibaren eskiye ait ampute olduğu anlaşılan maktulün bu durumunun suç tarihi itibari ile 5237 sayılı TCK'nın 82/1-e maddesinde tanımlandığı üzere bedenen kendisini savunamayacak durumunda olup olmadığına dair Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kabule göre de;

Sanığın elindeki tiner kutusunu maktulün üzerine atarak, maktulün yanarak ölmesiyle sonuçlanan olayda, 5237 sayılı TCK'nın 21/2 maddesinin uygulanma kabiliyetinin bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, CMUK.un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20828, Karar No: 2015/3485, Tarih: 25.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20828 E.  ,  2015/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2012/361-2013/524

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre, arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüzölçümlü olup, küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu.. Mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Ayrıca; dava konusu taşınmaz ile aynı yerde..ada .. parsel sayılı taşınmaz için Mart 2011 tarihinde 45,00-TL değer biçilmiş ve 2014/10140 esas ile Dairemizden geçerek kesinleşmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, sözü edilen dava dosyası da güçlü delil olduğu gözönünde tutularak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8853, Karar No: 2022/1414, Tarih: 02.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8853 E.  ,  2022/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacıı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11/01/2021 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 02/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8834, Karar No: 2011/5448, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8834 E.  ,  2011/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.