muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6133, Karar No: 2019/1485, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/6133 E.  ,  2019/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında; Beraat

Sanıklar ..., ... ... haklarında; mahkumiyet

I-Katılan Sağlık Bakanlığının sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi Sağlık Bakanlığının davaya katılma hakkı bulunmadığı ve bu suç için usulsüz verilen katılma kararının hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden şikayetçi kurum vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik sanıklar ..., ... ile sanıklar müdafileri, sanık ... ve katılan SGK vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 14.08.2013 tarih ve 2013/2832 esas sayılı iddianamesi ile, 12.07.2011 tarihinde sanık ... tarafından işletilen eczanenin önündeki çöp kutusuna ambalajı açılmamış ilaçların atıldığının ihbar edilmesi üzerine SGK İl Müdürlüğü tarafından yapılan incelemede, ... isimli kişinin astım rahatsızlığı bulunmamasına rağmen sanık doktor ... tarafından 22.06.2011 tarihinde hastayı görmeden ve muayene etmeden astım teşhisi ile reçete düzenlendiği, sanık doktor ...'nun ise, ... isimli şahsı görmeden ve muayene etmeden 23.10.2009 tarih ve ... nolu astım teşhisi ile rapor düzenlediği, yine sanık ... adına 24.10.2008 ve 23.05.2011 tarihli astım teşhisi ile raporlar ile 23.05.2011 tarihli reçeteyi sanık ...'i görmeden ve muayene etmeden sahte olarak düzenlediği, raporlara ve reçetelere konu ilaçların sanık ...'ın gayri resmi olarak çalıştığı diğer sanık ... 'nin işlettiği eczaneden alındığı, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında, sanıklardan doktor ...‘nun savunmasında, suça konu rapor ve reçetelerde yer alan imzaların kendisine ait olduğunu, eczanede çalışan sanık ... tarafından sanık ... adına düzenlenmiş astım ilaçlarının yazılı olduğu bir reçetenin getirildiğini, daha önceden tanıdığı sanık doktor ... selamının olduğunu söylediğini, adı geçen doktorun babasının da koah/astım hastası olduğunu, sanık ...'in de çok sigara içtiğini bildiği için şüplenmediğini ve iyiniyetle raporu düzenlediğini, ... isimli şahsı ise hatırlamadığını ifade etmesi, sanık ...'in ise savunmasında, astım hastası olmadığını, adına düzenlenen rapor ve reçetelerden haberinin olmadığını beyan etmesi, sanık ...'ın da ifadelerinde, yaklaşık 20 yıldır sanıklar ..., .... ve ... isimli kişileri tanıdığını, sanık ...'in uzun süre Çorum ilinde kaldıktan sonra Ordu'ya taşındığını, ancak sık sık Çorum'a gelip gittiğini ve kullandığı ilaçları almak için çalıştığı eczaneye geldiğini, bazen de telefon ile arayarak ilaç istediğini, kullanmış olduğu ilaçların astım ilaçları olduğunu, 5-6 yıldır sanığın astım hastası olduğunu bildiğini, sanık ...'in acil işi olduğunu söyleyerek bazen ilaçları kendisine kargo ile göndermesini istediğini, bu şekilde gönderdiği ilaçların sevk irsaliyelerini aradan zaman geçtiği için bulamadığını belirtmesi, diğer sanık ...'nın ise, ... Eczanesinde ... müdür olarak görev yaptığını, hiçbir zaman ve hiçbir surette bilerek ve isteyerek gerçeğe aykırı reçete ile ilaç satışı yapmadığını, tamamen doktorlar tarafından yazılmış bir reçetelere istinaden ilaçların verildiğini, sanıklar ... ve ... isimli doktorları sadece ismen tanıdığını, kendileri ile mesai saatlerinde gerekli zamanlarda iş görüşmesi dışında hiçbir şekilde görüşmesinin ve konuşmasının olmadığını, maddi veya manevi hiç bir ilişkinin söz konusu olmadığını, sanık ...'ın sadece belirli günlerde yardım amacıyla işyerine gelip gittiğini, sanık ..

... ve ... isimli doktorları sadece ismen tanıdığını, kendileri ile mesai saatlerinde gerekli zamanlarda iş görüşmesi dışında hiçbir şekilde görüşmesinin ve konuşmasının olmadığını, maddi veya manevi hiç bir ilişkinin söz konusu olmadığını, sanık ...'ın sadece belirli günlerde yardım amacıyla işyerine gelip gittiğini, sanık ...'in aynı raporla üç ayrı eczaneden daha astım ilaçlarını aldığını tespit ettiğini, ...‘ın eşi ...‘ın astım hastası olması ve ilaçların dozunun yeterli gelmemesinden dolayı kendi adına rapor çıkarttırarak eşine verilen ilaçlarının aynısını kendisi adına yazdırdığını, ... isimli şahsın iş yerine gelerek, oğlunun ilaç mümessili olduğunu ve doktor .... tanıdığını söyleyerek bu durumları samimi olarak kendisine ikrar ettiğini savunması ve sanık doktor ... de savunmasında suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi üzerine yapılan incelemede, adına fatura düzenlenen ...‘ın eşinin astım hastası olması, sanık ... adına sadece sanık ... tarafından değil birden fazla doktor tarafından astım teşhisi ile reçete düzenlenerek farklı eczanelerden ilaçların alındığının anlaşılması ve bu bağlamda sanık ...'ın sanık ...'e adına reçete edilen ilaçları adı geçen sanığa gönderdiğine dair beyanları nazara alındığında, gerçeğin kuşkuya yermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle kurum zararının bulunup bulunmadığı da araştırılarak sanık doktorlar tarafından düzenlenen reçeteler ile suç konusu edilmeyen başka doktorlar tarafından düzenlenmiş reçetelerin celp edilerek incelenmesi, arkalarında ilaçları teslim alan kişilerin isim, yazı ve imzasının bulunup bulunmadığı, var ise yazı ve imzaların sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,...'ın tanık olarak bilgi ve görgüsüne başvurulması ve adı geçen ile eşi ...'nın adına tanzim edilen sahte rapora istinaden astım teşhisi ile yazdırılan reçetelerin ve bunlara dayanarak satın alınan ilaçların tarih, miktar ve nevi itibariyle karşılaştırılmasından sonra, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve sanık ...'nün, sanık ... ve ... isimli hastaları görmeden ve muayene etmeden üç adet rapor ile tek bir reçete düzenlemesinden ibaret eylemlerinde, sahtecilik kastının bulunup bulunmadığı, eylemin görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturup oluşturmadığı karar yerinde tartışılmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Aile hekimi olarak görev yapan sanık doktor ...'in, ... adına düzenlenmiş mevcut rapora istinaden tek bir reçete düzenlemesinden ibaret eyleminde, tüm dosya kapsamından sanığın suç kastı ile hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin bulunmadığı gözetilerek, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Sanık ... hakkında TCK'nin 204/2. maddesi uyarınca alt sınırdan belirlenen temel cezanın TCK'nin 43. maddesi uyarınca ¼ oranında artırılıp, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi,

b)Sanık ...'nun adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamı bulunmasına karşın, Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2007 tarih ve 2007/187-2007/447 esas ve karar sayılı ilamı ile hükmedilen kesin nitelikteki 1.500 TL adli para cezasına dair mahkumiyetin esas alınması,

c)Mahkemece sanıklar ... ve ...‘nın iş birliği yaparak SSK, Bağkur ve Emekli Sandığı'na tabi hastalar adına hasta olmadıkları veya muayene olmadıkları halde düzenlenen sahte reçete ve raporların eczacı ... tarafından faturalandırıp katılan kuruma ibraz ederek bedellerini tahsil ettikleri ve bu şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin kabul edilmesi ve sanık ...‘nun 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesinde yaptırıma bağlanan “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçundan cezalandırılması karşısında, iş birliği yaptığı kabul edilen sanık ...‘nın eyleminin TCK’nın 40. maddesindeki bağlılık kuralı uyarınca bu suça iştirak kapsamında kalacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde TCK'nin 204/1. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ile sanıklar müdafileri, sanık ... ve katılan SGK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca, sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 14.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3992, Karar No: 2012/4394, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3992 E.  ,  2012/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8812, Karar No: 2010/17021, Tarih: 11.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8812 E.  ,  2010/17021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki enerji nakil hattının tesisi sırasında kesilen ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, enerji nakil hattının tesisi sırasında kesilen ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıya ait taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idare tarafından kesilen ağaçlara maktuen değer biçilmesinde ve davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5561, Karar No: 2011/6989, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5561 E.  ,  2011/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından gönderilen borç bildirim belgesinin iptaliyle,borcu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, konusuz kalan dava hakkında karar vermeye yer olmadığına kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacıya davalı Kurumca 13.04.2009 tarihinde tebliğ edilen 07.04.2009 tarihli 5709 nolu borç bildirim belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece dava konusu borcun dava dışı ... Medikal firması tarafından 07.04.2009 tarihinde ödendiğinden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davanın açılmasına davalı Kurum sebebiyet verdiğinden yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davalı Kurumun sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden 07.04.2009 tarihli borç bildirim belgesinin davacıya 13.04.2009 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davacının avukatı ... aracılığı ile 22.04.2009 tarihinde borca itiraz edildiği,davalı Kurumca 14.05.2009 tarihinde itirazın reddedildiğinin bildirilmesi üzerine davacı tarafından Samsun 2. İdare Mahmesine dava açıldığı, açılan davanın yargı yolu bakımından reddedilmesi üzerine 11.09.2009 tarihinde bu davanın açıldığı, bu dava açılmazdan önce davalı Kurumca davacının avukatı olan ...'a borcun ... Ltd. Şirketi alacağından mahsup edilmesi nedeniyle borç bildirim belgesinin iptal edildiğine ilişkin 03.09.2009 tarihli yazının tebliğe çıkarıldığı, davalı Kurumun iddiasına göre bu yazının adres değişikliği nedeniyle avukata tebliğ edilememesi üzerine davacı asile çıkarılan 10.09.2009 tarihli yazının bizzat davacıya dava açıldıktan 3 gün sonra 14.09.2009 tarihinde tebliğ edildiği,dosya içerisinde borcun ... Ltd. Şirketi alacağından 07.04.2009 tarihinde mahsup edildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davalı Kuruma ve ... Firmasına ayrı ayrı müzekkere yazılarak borç bildirim belgesine konu borcun ... Firmasının 31064 nolu 12.03.2007 tarihli faturalı alacağı karşılığından hangi tarih itibariyle mahsup edildiğini sormak, mahsup tarihi borç bildirim belgesinin düzenlendiği 07.04.2009 tarihinden veya Kurumca itirazın reddedildiği 14.05.2009 tarihinden önce ise şimdiki gibi karar vermek, davalı Kurumun borç bildirim belgesinin iptal edildiğine ilişkin (3-10).9.2009 tarihli yazılarından önce mahsup işlemi (3-10).5.2009 tarihli yazılarına yakın bir tarihte yapılmış ise davacı Avukatı olan ...'a tebliğe çıkarılan 03.09.2009 tarihli yazının tebliğ edilip edilmediğini, tebliğ edilmemiş ise nedenini gerek davalı Kurumdan gerekse PTT ile de yazışarak belirleyip avukatlık ücreti ve yargılama masrafları ile ilgili olarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. ..../...

....2....

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olamsı usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/28713, Karar No: 2019/2114, Tarih: 23.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28713 E.  ,  2019/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde işçi olarak çalışırken haklı bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını kıdem ve ihbar tazminatının eksik ödendiğini, son maaşının net 800,00 TL artı prim olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin şirket kararıyla sona erdirildiğini tüm yasal haklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davalı işyerinde beton makinesinde pompa operatörü olarak çalışmakta olup dökülen betonun metreküpü üzerinden prim almaktadır. Bir başka ifadeyle mesaisine bağlı olarak prim miktarı da artmaktadır. Bu çalışma sistemine göre yukarıda da izah edildiği üzere davacı işçinin fazla mesai ücretlerinin zamsız kısmını aldığı, sadece zamlı ödenmesi gereken kısmın ödenmediği kabul edilerek sadece %50'lik zamlı kısmın hesaplanması gerekirken fazla mesai hesabının %150 zamlı hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/01/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23013, Karar No: 2015/26504, Tarih: 05.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/23013 E.  ,  2015/26504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2015

NUMARASI : 2015/17-2015/211

DAVA : Davacı, Ç.. B..nın işkolu tespitine ilişkin kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar T.. S.., Ç.. B.. ile M.. S.. A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4596, Karar No: 2011/5523, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4596 E.  ,  2011/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'in İİK'nun 337/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinde ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılmasını da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.