muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/898, Karar No: 2020/4436, Tarih: 08.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/898 E.  ,  2020/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Talep eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin 05.02.2020 tarihli, 2019/13302 esas, 2020/1160 karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/04/2020 tarihinde yapılan yazım hatasının düzeltilmesi talebi incelendi:

Dairemizce kanun yararına bozma talebi üzerine, incelenen kararın, tarih ve numarası dışında, başka bir mahkeme kararının da Yargıtay ilamımızda sehven yazıldığı anlaşılmakla, yerinde görülen yazım hatasının düzeltilmesi talebinin kabulü ile Dairemizin yukarıda belirtilen ilamın beşinci paragrafında yer alan, "Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli, 2017/248 değişik iş" ibaresinin ilamdan çıkartılarak, yerine" Görele Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2019 tarihli 2018/276 esas, 2019/32 karar sayılı" ibaresinin yazılması suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 8/1. madde ve fıkrası uyarınca MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE ve ilamdaki diğer hususların aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavclığına TEVDİİNE, 08.09.2020 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16955, Karar No: 2021/4234, Tarih: 06.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16955 E.  ,  2021/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Davacı; ... ...Hastanesinde uzman tabip olarak istihdam edildiğini ve 14/07/2000 tarihinde görevinin sona erdiğini, hastaneden ayrıldığını, burada davalıların haksız eylemleri nedeniyle zarara uğradığını belirterek; 80.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının adli yardım talebinin mahkemece reddedildiği, davacının itirazı üzerine ... 1.Asliye Hukuk

Mahkemesi tarafından verilen 15/06/2015 tarihli kararla davacının yargı harçları yönünden adli yardım talebinin kabulüne, yargılama masrafları yönünden reddine karar verildiği, bu karar uyarınca davacıya toplam 500,00 TL'lik yargılama gider avansını yatırması için HMK 120'ye göre iki haftalık kesin süre verildiği, davacının kesin süre içerisinde gider avansının ikmal etmemesi üzerine 16/09/2015 tarihinde HMK 150.maddesi gereğince dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırıldığı, işlemden kaldırma tarihinden itibaren 3 aylık süre içerisinde gider avansı ikmal edilerek dosyanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hükme karşı davacı tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı 59,30 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 06/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13807, Karar No: 2017/3283, Tarih: 23.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/13807 E.  ,  2017/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bölge Adliye Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararı temyiz eden davalı vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 79,70 TL yatırıldığı ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; temyiz yoluna başvurma harcının (sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davalı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. maddesi gereğince davalı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26905, Karar No: 2014/39936, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26905 E.  ,  2014/39936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/1211-2014/487

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 917,45 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 29.04.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 917,45 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 29.04.2014 tarih ve 2013/1211 esas 2014/487 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 23.01.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 29.04.2014 tarih ve 2013/1211 esas 2014/487 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3940, Karar No: 2017/9760, Tarih: 30.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/3940 E.  ,  2017/9760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 13/04/2013 tarihinde davacı ...'ün yolcu olarak bulunduğu ve davacı... sevk ve idaresindeki araç ile yolda bulunan derin çukur nedeniyle kontrolü kaybetmesi sonucu gerçekleşen tek taraflı kazada davacıların yaralandıklarını belirterek şimdilik 1.000 TL'şer daimi iş gücü kaybı zararı, 13,944,00 TL araç hasar bedeli ve 1.000,00 TL değer kaybı ile ayrıca ... için 20.000,00 TL ve ... için 40 000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 76.944,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; açılan davanın mahkemenin yargı yolunun caiz olmaması nedeni usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, aksi kanaatte ise bahsi geçen mevkiinin idarelerinin sorumluluk alanı dışında olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının yargı yolunun caiz olmaması dava şartı noksanlığı nedeniyle HMK'nun 114/1-b ve 115. maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 231,45 TL fazla alınan temyiz peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3150, Karar No: 2020/3141, Tarih: 05.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/3150 E.  ,  2020/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle atılı suçtan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Adalet Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve Adalet Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve adı geçen Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 05/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1786, Karar No: 2023/6479, Tarih: 21.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1786 E.  ,  2023/6479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 1987/137 E., 1993/145 K.

SUÇ : Firar

HÜKÜM : Uyarlama talebinin kabulü

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeden İade

Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2022 tarihli ek kararının, hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birici fıkrasının "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanunu) 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, Mahkemece hükümlü hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kurulan hükmün esas yönünden Yargıtay denetiminden geçmediği ve uyarlama talebinin kabulüne ilişkin 18.02.2022 tarihli kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması da gözetilerek kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında, mahkemesince yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, oy birliğiyle, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6746, Karar No: 2016/2304, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6746 E.  ,  2016/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vd. ile davalı ... Başkanlığı aralarındaki işyeri olarak kullanılan bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesi davasına dair ... 7. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 30.04.2014 günlü ve 2013/1525-2014/665 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 22.01.2015 günlü ve 2014/12153-2015/941 sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda, mahkeme kararının aşağıda açıklanan nedenle düzeltilerek onanması gerektiği anlaşılmakla, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 22.01.2015 gün ve 2014/12153 Esas-2015/941 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İşyeri olarak kullanılan meskenin bu kullanıma son verilerek meskene dönüştürülmesi, bunun için davalıya uygun bir süre verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, kiracılar için uygulanması mümkün olan tahliye kararının malik olan davalı açısından uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden dava konusu taşınmazdan tahliyesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "bu süre sonunda karar gereğinin yerine getirilmemesi halinde davalının taşınmazdan tahliyesine" ibaresinin hükümden çıkartılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı kanunla eklenen Geçici 3. Madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7280, Karar No: 2009/8018, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7280 E.  ,  2009/8018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 334 ada 35 parsel sayılı 1540 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiş, süresi içerisinde davacı ... tarafından açılan dava sonucunda ... Kadastro Mahkemesinin 26.11.1990 tarih 1989/180 esas, 1990/192 sayılı kararıyla davanın kabulüne, taşınmazın eşit paylarla davacının mirasçıları ..., ..., ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş, karar 13.....1992 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı mirasçılarından ..., karar başlığında baba isimleri her ne kadar ... olarak yazılmış ise de gerçekte "..." olduğunu belirterek hükmün tavzihini talep etmiştir. Mahkemece dosya üzerinden yapılan yargılama sonucunda talebin kabulüne, 26.11.1990 tarih 1989/180 esas, 1990/192 sayılı kararın başlığında davacının mirasçılarının kimlik bilgileri kısmında "..." olarak yazılı baba isminin "..." şeklinde tavzihine karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1765, Karar No: 2020/2812, Tarih: 18.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1765 E.  ,  2020/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizin 10.06.2019 günlü ve 2019/8192 E., 2019/10206 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 1500 TL ve 20 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 1500 TL ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Dairemizin 10.06.2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilen 26/05/2015 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK'nın 165/1, 31/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ve 1 gün adli para cezası verildiği ve hapis cezasının 1500 TL adli para cezasına çevrildiği, 1500 TL adli para cezasının ise birer ay arayla 10 eşit taksitle tahsiline karar verildiğinin anlaşılması karşısında, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozmadan sonra kurulan 24/12/2019 tarihli hükümde, hırsızlık suçundan sonuç olarak verilen 1.500.00 TL adli para cezasının taksitlendirilmediğinin anlaşılması karşısında; bozmadan önceki kararda belirlenen taksitlendirmenin 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin uygulandığı bölümden '' 1500 TL ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılıp yerine '' 1500 TL ve 20 TL adli para cezası olarak infazına ve 1.500 TL adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksit halinde ödenmesine karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5340, Karar No: 2015/2669, Tarih: 12.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5340 E.  ,  2015/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.