muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7280, Karar No: 2019/3946, Tarih: 20.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7280 E.  ,  2019/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının 07/09/2013 tarihli iş kazası sonucu vefatı nedeniyle davacı anne, baba ve kardeşler için maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacılardan anne için 50.790,78TL maddi 5.000,00TL manevi, baba için 42.977,25TL maddi 5.000,00TL manevi, dokuz kardeşten her biri için 3.000,00TL manevi tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda, ... köyleri arasında yol çalışması yapan davalı şirketin işçisi davacılar murisi, asfalt serme aracında makine memelerinde oluşan tıkanıklığa müdahale etmek isterken arkadan gelen ve mıcır döken araç ile önündeki iş makinesinin arasında kalarak ezilmiş ve hayatını kaybetmiştir. ... ... Kurumu tarafından 07/09/2013 tarihli olayın iş kazası kabul edildiği, davacı anne ve baba lehine iş kazası ölüm gelirinin bağlandığı, Mahkemece alınan kusur raporunda davalı ... İnş. Ltd. Şti.nin %60, davalı şoför...’ın %30, davacılar murisi sigortalının %10 kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere gerek mülga 818 sayılı B.K.'nun 47 ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı T.B.K’nun 56. maddesi hükmüne göre hakim, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebilir. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de; hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların ... ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Bu ilkeler gözetildiğinde, davacı anne ve baba lehine takdir edilen manevi tazminat miktarlarının az olduğu açıktır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4499, Karar No: 2014/2864, Tarih: 20.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4499 E.  ,  2014/2864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2011/271-2012/448

Davacı F.. G.. vekili Avukat O. E.. tarafından, davalı O.. G.. vd aleyhine 26/05/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı O.. G.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı Vpa Grup Basım Yayım ve Danışmanlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, davalı O.. G.. hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı O.. G.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı O.. G.. tarafından yazılan “İhtilallerin ve Anarşi’nin Yakın Tanığı” isimli kitapta; davacı hakkında gerçek dışı isnatlarda bulunularak, davacının kamuoyunca CIA ajanı ve işbirlikçisi olarak tanıtıldığını ve kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, yayında eleştiri sınırı aşılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dosya kapsamından; davacı tarafından, O.. G.., Doğan Gazetecilik A.Ş. ve C.D..aleyhine, 21/04/2011 tarihinde, Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/207 esas sayılı dosyası üzerinden manevi tazminat istemli dava açıldığı anlaşılmaktadır. Milliyet Gazetesi’nin 21/12/2010 tarihli nüshasında yayımlanan ve C.D..tarafından kaleme alınan yazıda davalı O.. G..’in kitabından alıntı yapıldığı belirtilerek, O.. G.. belirtilen dosyada davalı olarak gösterilmiştir. Diğer bir deyişle; o dosyada da davalıdan, kitapta yer alan ifadeler nedeniyle manevi tazminat istenilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 114. Maddesi uyarınca aynı davanın, daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olması, yani derdestlik, bir dava şartıdır. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır ve dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Davalı O.. G.. yönünden davanın derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2646, Karar No: 2023/5986, Tarih: 05.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2646 E.  ,  2023/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/75 E., 2014/197 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ..., ..., ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ve suça sürüklenen çocuk) konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme (sanıklar ... ve ...), reşit olmayanla cinsel ilişki (sanık ...)

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2013 tarihli ve 2013/1883 Esas sayılı iddianame ile Çal Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2013 tarihli ve 2013/80 Esas sayılı iddianamesi ile; sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2014 tarihli ve 2013/75 Esas, 2014/197 Karar sayılı kararı ile;

a) sanık ... hakkında değişen suç vasfı ile katılan mağdure ...'nın şikayetten vazgeçmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine karar verilmiştir.

b) Sanıklar ..., ..., ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, sanıklar ..., ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur ... ve Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi

Beraat ve düşme kararlarının yerinde olmadığına, toplanan deliller ve alınan beyanların yerinde değerlendirilmediğine, Mahkemenin somut bulgu ve delillere itibar etmeyerek soyut ve birbiri ile bağdaşmayan soyut gerekçelerle karar tesis ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur ... ve Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi

Beraat ve düşme kararlarının yerinde olmadığına, toplanan deliller ve alınan beyanların yerinde değerlendirilmediğine, Mahkemenin somut bulgu ve delillere itibar etmeyerek soyut ve birbiri ile bağdaşmayan soyut gerekçelerle karar tesis ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; ''Olay tarihinde ... ... Köyü'nde ikamet eden ...'ün iş dolayısıyla şehir dışına çıkması üzerine, evde bulunan ailesinden kızı ... ...'ü sanıklardan ..., ...'ın müştekinin evinin camını kırarak içeriye girdikleri ve evin içerisinde bulunan ... ... ile birlikte annesi ... ve kardeşi ... ...'ü plastik kelepçeler ile bağlayarak banyoya götürdükleri, kilitleyerek ... ...'yı da almak suretiyle kaçırdıkları, evin dışarısına çıkarak evin dışarısında bekleyen içerisinde ..., ... ve ...'ın bulunduğu araçla birlikte mağdure ...'yı kaçırdıkları, bağırmaması için ağzının bağlandığı, daha sonra ... Meydanında ... ... isimli kişinin evinde ...'nın zorla tutulduğu ve burada sanık ...'ın mağdureye üç kez vücuda organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğundan bahisle dava açılmıştır.

Mahkememizdeki yapılan yargılamada her ne kadar dosya içerisinde dizi 54 - 56 arasındaki olay yeri tespit tutanağı ve dizi 146 - 147 arasındaki olay yeri tespitine dair fotoğraflar ile anlaşılacağı üzere eve zorla girildiği ve mağdurenin zorla kaçırıldığı ve diğer şikayetçiler ... ve ...'ün ellerinin plastik kelepçe ile bağlanarak zorla tutulduğu iddia edilmiş ise de, mağdurenin olayın sıcağı sıcağına alınan ifadesi, mahkememizce 17.05.2013 tarihli duruşmada dinlenen ve 12.11.2013 tarihli anlatımlarının bu deliller ile çeliştiği, bu oturumlarda yapılan anlatımlarının dosyadaki mevcut delil durumu ve olayın oluşuna uygun olduğu kabul edilmiştir.

Mağdure her ne kadar 02.07.2013 tarihindeki beyanında sanıkların baskısı ile hazırlıktaki ve mahkememizin 17.05.2013 tarih - 12.11.2013 tarihli anlatımlarını baskı altında verdiğini ileri sürmüşse de, bu beyanlarının doğru olmadığı, asıl bu tarihte verilen beyanını anne ve babasının baskısıyla vermiş olduğu sonucuna varılmıştır.

Mağdure her ne kadar 02.07.2013 tarihindeki beyanında sanıkların baskısı ile hazırlıktaki ve mahkememizin 17.05.2013 tarih - 12.11.2013 tarihli anlatımlarını baskı altında verdiğini ileri sürmüşse de, bu beyanlarının doğru olmadığı, asıl bu tarihte verilen beyanını anne ve babasının baskısıyla vermiş olduğu sonucuna varılmıştır.

Müşteki ... olayın olduğu tarihte gündüzleyin sabahtan akşama kadar tarlada çalışıp, gece saat 24.00 sularında Muğla'ya gittiğini, o günün gecesi sabahında saat 07.00 sıralarında eve döndüğünü ve eşi ... ile oğlu ...'ı evinin banyosunda kelepçeli vaziyette bulduğunu beyan etmişse de, olay tarihinde Muğla Yatağan ilçesinde kardeşinin damadı ... ile görüştüğünü, ancak soyadını hatırlamadığını ve ... isimli şahısla görüştüğünü, soyadını hatırlamadığını, ... isimli şahıstan 1000 TL para aldığını ve alacağını almak üzere sabahtan akşama kadar arazide çalışıp gece 24.00 sularında Denizli'den yola çıkarak Muğla Yatağan'a gittiğini ve yarım saat gece yarısı orada kalarak geriye döndüğünü iddia etmişse de, hayatın genel mantık prensipleri ve olağan akışı nazara alındığında, bir kişinin kardeşinin damadının soyadını ve 1.000 TL borç para verdiği kişinin soyadını bilmemesinin mantık kuralları ile bağdaşmadığı, ayrıca sabahtan akşama kadar arazide çalışan bir çiftçinin gece yarısı arada 3 saat mesafe olan başka bir ilin ilçesine giderek alacak tahsilini gerçekleştirmesinin ve hiç durmadan tekrar geri dönmesinin mantık prensipleri ile bağdaşmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca müşteki ...'ün diğer mağdurları banyoda kilitli bulduğu gece Muğla Yatağan ilçesine gittiği hususunun TİB'den alınan HTS kayıtları ile doğrulanmadığı, dolayısıyla müşteki ...'ün eşi ... ve oğlu ...'ı banyoda kilitli vaziyette, elleri kelepçeli şekilde bulduğu hususunun gerçeği yansıtmadığı mahkememizce kabul edilmiştir.

Mağdurlar ... ve ... ...'ün kendi evlerinin banyosunda, elleri plastik kelepçe ile bağlanarak, gece saat 02.00 sularından sabah saat 07.00 - 08.00 sularına kadar 5 - 6 saatlik zaman diliminde ellerindeki kelepçeyi kesip ya da kırmadan banyodaki kesici ve yıpratıcı aletlerden faydalanmadan iki kişinin birlikte banyoda kapalı kalmasının ve ellerindeki kelepçelerden kurtulamamasının genel mantık prensipleri ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu, banyoda iki kişi oturan mağdur ... ve ...'ın banyodan kurtulamamalarının mantıklı olmadığı ve mağdurlar ... ve ...'ın gerçekleri anlatmadıkları sonuç ve kanaatine varılmıştır.

Bu durumda mağdure ... ...'ün mahkememizde sanıklarla kendi rızası dahilinde, kendi binalarının dışında beklemekte olan araç ile sanık ... ile cep telefonunda mesajlaşarak birlikte kaçtıkları, uzun süre aynı evde kaldıkları, bunların karşılıklı rıza ve muvafakat çerçevesinde olduğu, dosya kapsamına uygun görülmüştür.

Bu durumda mağdure ... ...'ün mahkememizde sanıklarla kendi rızası dahilinde, kendi binalarının dışında beklemekte olan araç ile sanık ... ile cep telefonunda mesajlaşarak birlikte kaçtıkları, uzun süre aynı evde kaldıkları, bunların karşılıklı rıza ve muvafakat çerçevesinde olduğu, dosya kapsamına uygun görülmüştür.

Suç tarihinde 16 yaşı içerisinde olan mağdurenin rızası ile ... ile kaçması karşısında TCK 26 maddesi gereğince hürriyeti yoksun kılmak suçundan ... hakkında hürriyeti yoksun bırakmak suçundan beraat kararı verilmesi gerekmiştir.

Sanık ...'ın reşit olmayanla rızasıyla cinsel ilişkiye girme suçunu işlediği, atılı suçun vasıf ve mahiyetinin değiştiği, mağdurenin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle TCK 73/4 maddesi gereğince davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ..., ..., ...'in cinsel istismara yardım etmek ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak, yaşı ... ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak, sanık ... ve ...'ın geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden CMK 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatleri gerektiği sonucuna varılmış'' şeklindeki gerekçe ile karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2014 tarihli ve 2013/75 Esas, 2014/197 Karar sayılı kararında katılan ... ve katılan mağdur ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ... ve katılan mağdur ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14224, Karar No: 2007/2389, Tarih: 28.02.2007

**5. Hukuk Dairesi         2006/14224 E.  ,  2007/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının temyiz edenden alınmasına 28.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9164, Karar No: 2016/7917, Tarih: 21.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/9164 E.  ,  2016/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında suça sürüklenen çocuk müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurelere ait nüfus kayıt örneklerinin getirtilmemesi Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden anılan kayıtların temin edilmesi nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ile müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5281, Karar No: 2023/3659, Tarih: 02.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5281 E.  ,  2023/3659 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1447 E., 2022/1302 K.

DAVA TARİHİ : 19.04.2022

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/493 E., 2022/660 K.

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı müflis şirketten mahkeme kararına dayalı olarak, iflas tarihi itibariyle toplam 753.003,63 TL alacaklı olduğunu, bu alacağın iflas masasına kaydı için yaptıkları başvurunun kısmen reddedildiğini ileri sürerek, reddedilen 414.620,63 TL’nin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı taraf, iflas masasına alacak yazdırırken, tebligatı kabule elverişli adres göstererek ve tebliğ giderlerini avans olarak yatırdığı, bu nedenle sıra cetveline karşı 15 günlük itiraz davası açma süresinin, sıra cetvelinin ilanından itibaren değil, bu tebligatın yapıldığı tarihten itaberen işlemeye başlayacağı, somut olayda, cetvelin davacıya 23.03.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davanın ise tebliğden itibaren 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 19.04.2022 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; sıra cetvelinin en son 04.04.2022 tarihinde yerel gazetede ilan edildiğini, yasal süre içerisinde 19.04.2022 tarihinde dava açtıklarını, alacak kaydı talebi sırasında cetvelin tebliğini istemediklerini, sadece alacağın masaya kaydını talep ettiklerini, alacağın iflas tarihindeki kur üzerinden hesap edilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç