muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6086, Karar No: 2024/1477, Tarih: 06.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6086 E.  ,  2024/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2017/487 Esas, 2018/199 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdurlara karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraatine karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 26.12.2018 tarihli ve 2018/2538 Esas, 2018/2482 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan kurum vekili ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca uygulama maddesi yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarihli ve 2022/1629 Esas, 2022/8009 Karar sayılı kararı ile özetle "sanığın eylemlerinin gönüllü vazgeçme nedeniyle kasten yaralama suçunu oluşturduğu" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2022/2556 Esas, 2023/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Mağdur ...'ya karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri, eksik ceza tayinine, takdiri indirim nedenlerine,

2. Mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri, eksik ceza tayinine, takdiri indirim nedenlerine,

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, suçların işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, mağdur ...'ın oğlu ve mağdur ...'nın ise kardeşi olduğu, olay öncesinde sanığın motosikletini tamir maksatlı depoda bulunan benzini bir pet şişeye doldurup müşterek ikametlerine koyduğu, olay günü mağdur ... ile sanık ...'ın, mağdurun ... dışarıda gezmesi nedeniyle tartışmaya başladıkları, tartışma devam ederken mağdur ...'ın ikamete geldiği, sanık ...'ın "sizi yakacağım, benim canımı sıkıyor, beni sinir ediyorsunuz" diyerek elindeki benzin dolu şişeyi mağdurların üzerine döktüğü ve çakmakla yaktığı, sonrasında pişman olarak sanığın kilitlediği ikamet kapısını açarak mağdurların dışarı çıkmasını sağladığı, mağdurların sanık ve diğer kişilerin yardımıyla söndürüldüğü, mağdur ...'ın vücudunun %15'inde 2 ve 3 üncü derece yanıklar oluştuğu, yaralamanın yaşamsal tehlike içermediği ancak basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğu, mağdur ...'nın ise vücudunun %30'unda 2 ve 3 üncü derece yanıklar oluştuğu, yaralanmanın yaşamsal tehlikeye, yüzde sabit ize, duyu ve organ işlev zayıflamasına neden olduğu belirlenmiştir.

2. Mağdur anlatımları, tanık beyanları, sanık savunması, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 16.08.2017 ve 16.04.2018 tarihli raporları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, nüfus kayıtları, adli sicil kayıtları, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Mağdur ...'ın olayın hemen ertesi günü eylemin sanık tarafından gerçekleştiğine dair beyanı, sanık tarafından imzalanan 12.11.2016 tarihli tutanak içeriğine göre mağdur ...'nın yaralanmış vaziyette kendisini sanık tarafından yakıldığına dair beyanı ve mağdurlara ait adli rapor içerikleri göz önüne alındığında Mahkemece yapılan uygulama yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdur ...'ın olayın hemen ertesi günü eylemin sanık tarafından gerçekleştiğine dair beyanı, sanık tarafından imzalanan 12.11.2016 tarihli tutanak içeriğine göre mağdur ...'nın yaralanmış vaziyette kendisini sanık tarafından yakıldığına dair beyanı ve mağdurlara ait adli rapor içerikleri göz önüne alındığında Mahkemece yapılan uygulama yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, bozma üzerine kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2022/2556 Esas, 2023/433 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18747, Karar No: 2012/47041, Tarih: 28.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/18747 E.  ,  2012/47041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokulmazlığının ihlali, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre söz konusu hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen adli para cezasının gün karşılığı belirlenirken ve para cezasının taksitle ödenmesine karar verilirken uygulanan kanun maddeleri gösterilmemiş ise de, belirtilen eksiklikler sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK.nun 31/2 maddesi uyarınca, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine Tekirdağ Devlet Hastanesinde görev yapan Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanınca düzenlenen 08.05.2007 tarihli yasal yeterli olmayan değerlendirmeleri içeren raporla yetinilerek eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26647, Karar No: 2014/7018, Tarih: 03.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/26647 E.  ,  2014/7018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/123840

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2012/1243 (E) ve 2013/161 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığa “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10292, Karar No: 2020/4435, Tarih: 03.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/10292 E.  ,  2020/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No: KYB - 2019/31462

Halkın bir kesimini sosyal sınıf din mezhep cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 216/2, 218 ve 62/1. maddeleri gereğince 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2018 tarihli ve 2017/678 esas, 2018/210 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2018 tarihli ve 2018/1636 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı Kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında hakaret suçundan yapılan soruşma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.06.2017 tarihli ve 2017/48568 soruşturma, 2017/30364 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müştekilere tebliğ edilmediğinden bahisle kesinleşmediği düşünülerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında hakaret suçundan yapılan soruşma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.06.2017 tarihli ve 2017/48568 soruşturma, 2017/30364 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın müştekilere tebliğ edilmediğinden bahisle kesinleşmediği düşünülerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, somut olayda müşteki ...'nun 08.06.2018 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'na hitaben yazmış olduğu dilekçe ile sosyal medya üzerinden yaptığı paylaşımlarda halkı kin ve düşmanlığa tahrik ettiği, nefret ve ayrımcılık yaptığı iddiasıyla sanıktan şikâyetçi olmasını müteakip yürütülen soruşturma sonucunda, üzerine atılı suçların unsurları itibarıyla oluşmadığından bahisle sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/06/2017 tarihli ve 2017/48568 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, anılan karara müştekinin itiraz etmesi üzerine itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/08/2017 tarihli ve 2017/3711 değişik iş sayılı kararının verildiği, ancak söz konusu karardan evvel Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 13/07/2017 tarihli ve B.M.2017/10151 sayılı yazısı ile Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/06/2017 tarihli ve 2017/48568 sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının kaldırılmak suretiyle, soruşturmanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/59150 soruşturma sırasına kaydedilerek sanık hakkında halkın bir kesimini sosyal sınıf din mezhep cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan soruşturmaya devam edildiği, yapılan soruşturma soncunda anılan suçtan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2017 tarihli ve 2017/59150 soruşturma, 2017/14143 esas, 2017/10865 sayılı iddianame ile kamu davasının açılmasını takiben sanığın üzerine atılı suçtan Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1-2. maddesindeki, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. (2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeye nazaran,

Halkın bir kesimini sosyal sınıf din mezhep cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/06/2017 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Bursa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/08/2017 tarihli ve 2017/3711 değişik iş sayılı kararın verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca kaldırılmasının mümkün olmadığı, ancak itirazın reddine ilişkin mercii kararının kanun yararına bozulması ya da kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilip bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmesi hâlinde sanık hakkında aynı suç nedeniyle kamu davasının açılabileceği, dosya kapsamında mercii kararının kanun yararına bozulduğuna dair veyahut sulh ceza hâkimliğince verilen bir kararın bulunmadığı üzere sözü edilen suç nedeniyle soruşturmaya devam edilmek suretiyle iddianame düzenlenip dava açılamayacağı, sanık hakkında usulüne uygun şekilde açılmış bir kamu davası bulunmadığı gibi bu nedenle mahkûmiyetine de karar verilemeyeceği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20.03.2019 gün ve 168 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.03.2019 gün ve KYB/2019-31462 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1-2. maddesindeki, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar,

suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/1-2. maddesindeki, "(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar,

suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenleme karşısında, halkın bir kesimini sosyal sınıf din mezhep cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama suçundan sanık ... hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 2017/48568 soruşturma nolu, 14.06.2017 tarihli ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik şikayetçiler vekillerinin itirazda bulunduğu, Bursa 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 09.08.2017 tarihli ve 2017/3711 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiğinin ve Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.07.2017 tarihli karar ile usul ve yasaya aykırı şekilde, 46 şikayetçi bulunduğundan kovuşturmaya yer olmadığı kararının kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkındaki anılan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kaldırılmasının mümkün olmadığı, ancak itirazın reddine ilişkin mercii kararının kanun yararına bozulması ya da kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilip bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmesi hâlinde sanık hakkında aynı suç nedeniyle kamu davasının açılabileceği, dosya kapsamında mercii kararının kanun yararına bozulduğuna dair veyahut sulh ceza hâkimliğince verilen bir kararın bulunmadığı halde bahsi geçen suç nedeniyle soruşturmaya devam edilmek suretiyle iddianame düzenlenip dava açılamayacağı, sanık hakkında usulüne uygun şekilde açılmış bir kamu davası bulunmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına da karar verilemeyeceği anlaşıldığından; merciince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itirazın bu nedenle kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01.10.2018 gün, 2018/1636 Değişik İş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 03.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/124, Karar No: 2025/76, Tarih: 19.02.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2025/124 E.  ,  2025/76 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/134 E., 2024/263 K.

1. Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 08.11.2022 tarihli ve 2022/334 Esas, 2022/191 Karar sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 28.12.2023 tarihli ve 2023/1015 Esas, 2023/7767 Karar sayılı kararı ile karar bozulmuştur. Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda önceki kararda direnilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği düşünüldü:

3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen bozma kararı üzerine mahkemece verilen direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

6. Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikârdır.

7. Nitekim, Yargıtayın yerleşmiş içtihatları da bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 25.01.2022 tarihli ve 2021/11-976 Esas, 2022/39 Karar; 04.02.2021 tarihli ve 2021/4-100 Esas, 2021/41 Karar; 07.03.2019 tarihli ve 2019/13-113 Esas, 2019/248 Karar ve 10.12.2019 tarihli ve 2019/1-691 Esas, 2019/1319 Karar sayılı kararları).

8. Somut olayda ise direnme kararına esas gerekçeli kararın hüküm kısmı usulüne uygun olmasına rağmen, direnmeye esas kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış, kısa kararda önceki karara atıf yapılarak sadece; "Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2023/1015 esas 2023/7767 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen mahkememizin 08/11/2022 tarihli, 2022/334 esas 2022/191 kararında direnilmesine, 2-Sair hususların gerekçeli kararda açıklanmasına,..." denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

9. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.