muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1863, Karar No: 2022/89, Tarih: 18.01.2022

ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, TBK 510 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Uyuşmazlığa uygulanması gereken bu yasal kurallara göre, vekilin en hafif kusurundan dahi hukuken sorumluluk altında olduğu gözetildiğinde, alınacak bilirkişi raporu önem kazanmakta ve taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli bulunması gerekmektedir. Bilirkişi; doktorun seçilen tedavi yöntemi ve tedavi aşamalarında gerekli titizliği gösterip göstermediğini, uygulanacak tedavi yöntemi ve aşamalarda gerekli titizliği gösterip göstermediğini, uygulanması gereken tedavinin ne olması gerektiğini, doktor tarafından uygulanan tedavinin ne olduğunu ayrıntılı ve gerekçeli açıklamalı ve sonuca ulaşmalıdır. Bu bağlamda salt yapılan işlemin ne olduğunu açıklamak yeterli kabul edilemez. Kaldı ki, bilirkişi tarafların itirazlarını da mutlaka karşılamalı ve aydınlatıcı olmalıdır. Hakimin de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını denetlemesi gerekmektedir (TMK md. 4, HMK md. 198). Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları ve içtihatları da bu yöndedir.

İlk derece mahkemesince dosyaya kazandırılan 08.02.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda; tıbbi algoritmalara göre davacının sol yumurtalığında bulunan yumurtalık kisti için başvuru anında acil ve elektif cerrahi bir girişim yapma endikasyonu ve zorunluluğu olmadığı, bu cerrahi girişim için ameliyattan önce yeterli klinik takip, izleme ve tedavi yöntemlerinin uygulanmadığı, yumurtalıkta saptanan kistin, algoritma ve rehberlerde belirtildiği gibi belirli bir süre izlenerek kendiliğinden kaybolup kaybolmadığına bakılması ve takiplerinde kistte bir küçülme olmazsa, gerekirse ileri tetkiklerin yapılmasından sonra cerrahi girişim kararının verilmesi gerektiğinin düşünüldüğü, yumurtalık kisti ameliyatı ve daha sonra gelişen ince bağırsak delinmesinde durumu değerlendirmek için gerekli tetkik ve girişimler zamanında yapıldığı için bu işlemlerde değerlendirme, tedavi hatası, beceriksizlik, özensizlik, ihmal ve kasıt veya tıbbi kusur olmadığı belirtilmiş; hükme esas alınan bila tarihli bilirkişi raporunda ise, over kistlerinin belli bir algoritma içerisinde tedavi edilebilir olmasına rağmen bu algoritmanın hekimden hekime, klinikten kliniğe ve guideline’lara göre farklılıklar gösterebileceği, davacı hastanın bu kisti bildiği ve takipte olduğu, ayrıca bu kist takipte olmasa bile hekimin 8 cm’lik over kistine operasyon kararı verebileceği, operasyon kararının yanlış olmadığı, gelişen tüm olayların komplikasyon olduğu ve davalı hekimlerin kusuru bulunmadığı belirtilmiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı hekimlerin kusuru bulunmadığına dair tespitlerin yer aldığı 03/07/2019 tarihli bilirkişi raporu dikkate alınarak karar verilmiş ise de hükme esas alınan raporun kanıt temelli uygulamaların (kanıt piramidi) değerlendirilmesine yer verilmeden sadece bilirkişilerin kanaatinin bildirilmesi şeklinde düzenlendiği, davacının itirazlarını karşılar mahiyette olmadığı ve 08.02.2016 tarihli raporla hükme esas alınan rapor arasındaki çelişkinin giderilmediği anlaşılmıştır. Gerek Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi gerek Anayasa Mahkemesi'nce benzer olaylarda yapılan bireysel başvurular sonucu alınan kararların incelenmesinde, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ifade edildiği gibi "komplikasyon" genel sonucuna varan raporlara dayalı mahkeme kararları ısrarla eleştirilmekte ve ortaya çıkan sonucun bireyselleştirilmesi gereğinin altı çizilmektedir. O halde mahkemece, Akdeniz Üniversitesi dışındaki üniversite öğretim üyelerinden seçilecek kadın hastalıkları ve ..

doğum, jinekolojik onkoloji ve gastroenteroloji uzmanlarından oluşacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden davacıya konulan teşhisin, seçilen tedavi yönteminin ve uygulanan tedavinin tıp kurallarına uygun olup olmadığı, cerrahi işlem öncesinde yapılması gereken tüm tetkiklerin yapılıp yapılmadığı, sağlık çalışanlarının kusur ve ihmalinin bulunup bulunmadığı hususlarında, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, davacının itirazlarına açıklayıcı cevap verir şekilde, tıbbi kanıt temelli literatür bilgisini destekleyici ve tatmin edici şekilde değerlendirir nitelikte rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak Antalya 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/1 esas, 2019/451 karar sayılı kararının BOZULMASINA, 3.815 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34489, Karar No: 2014/27317, Tarih: 19.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/34489 E.  ,  2014/27317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2012/344-2012/622

DAVA :Taraflar arasındaki, rücuan tazminat alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.09.2014 Cuma günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ile karşı taraf adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının kusurlu davaranışı neticesinde hastanede ameliyat olan bir hastaya tazminat ödemek zorunda kaldıklarını, bu olayın davalının kusurundan kaynaklandığını ileri sürerek, maddi tazminat alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tazminat ödemek zorunda kaldığı olayda kendi kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının tazminat ödemek zorunda kaldığı olayda davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı genel cerrah olarak davacı hastanede çalışırken K.. S..isimli hastanın guatır ameliyatını yapmıştır. Bu ameliyat neticesinde K.. S.. de ses kısıklığı meydana gelmiştir. K.. S.. tarafından davacı hastane ile davalı doktora karşı Konya 4.Asliye Hukuk mahkemesinin 2005/302 Esas 2007/501 Karar sayılı dosyasından alınan bilirkişi raporunda bu eylem de davacı hastanenin 6/8 davalı doktorun ise 2/8 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Konya 4.Asliye Hukuk Mahkemesi K.. S..nin uğradığı zarardan hastane ve doktoru müştereken ve müteselsilen sorumlu tutmuştur. Bu karar taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 18.09.2008 gün ve 2008/3743-10746 E.K. sayılı ilamı ile faizin başlangıç tarihi yönünden düzeltilerek onanmıştır. Yargıtay denetiminde geçerek kesinleşen bu dosyaya göre davalı doktorun bu olayda 2/8 kurulu olduğu sabittir. Bu durumda mahkemece bu kusur oranına göre davalının sorumlu olduğu miktar tespit edilerek hüküm kurulması gerekirken davanın reddi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12030, Karar No: 2017/1068, Tarih: 07.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12030 E.  ,  2017/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 13.06.2012 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; YEŞİLOVA Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2015 gün ve 2015/85 esas, 2015/131 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ekspertiz raporuna göre davaya konu gaz tabancasının namlusu içinde dairesel yapıda ortasında boşluk bulunan gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, gaz ayırıcı parçasının ortasındaki boşluktan uygun bir çapta özel şekil ve nitelikte saçma, kurşun metal küre vb bir cismin geçebileceği belirtilmesi karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tesbit edilip ....ve ......Bakanlığından marka model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilmemesi halinde suça konu tabancanın gaz ayırıcı parçanın fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı hususunda dosya Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Laboratuvarına gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Yasanın kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4918, Karar No: 2016/5606, Tarih: 08.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/4918 E.  ,  2016/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun Geçici 2 inci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, davalı Banka çalışanı olan davalılardan zararın tazmini için asıl borçlulara yönelik icra takiplerinin aciz vesikasına bağlanmasının gerekip gerekmediği, kabul şekli bakımından da eksik inceleme bulunup bulunmadığı, kurulan hükmün infazda tereddütlere yolaçıp açmayacağı noktalarında toplanmaktadır.

Dairemizin “...Mahkemece borçlular hakkında aciz vesikası tanzim edilmemiş olması nedeni ile tazmin sorumluluğundan söz edilemeyeceği savunulmuş ise de, icra takiplerinin önemli bir kısmında kesin rehin açığı belgesi düzenlenmiş olduğundan kredi tahsis aşamasında yeterli teminat koşulunun sağlanmadığı, genel haciz taleplerinin neredeyse tamamen semeresiz kalmış olması nedenleriyle kredilerin geri dönüşünün sağlanamayacağı kabul edilmiştir. Kesin rehin açığı belgesi “borç ödemeden aciz vesikası” ile eşdeğerde bir belge değildir. Kesin rehin açığı belgesi yalnızca rehnedilen taşınırın borcu karşılamadığını ortaya koyarken, borç ödemeden aciz vesikası borçlunun tüm malvarlığının borcu karşılamak açısından yeterli olmadığın anlamını taşımaktadır.Davacı bankanın öncelikle borç ödemeden aciz vesikası alarak borcun karşılanamadığını ortaya koyması ve ancak bundan sonra tahsil kabiliyeti bulunmayan krediyi tahsis etmeleri nedeniyle kusur durumuna göre bu miktardan davalıların sorumlulukları belirlenmelidir. Aciz vesikası alınmadan zararın tazmini yoluna gidilmesi henüz oluşmayan bir zarardan dolayı bankanın kredi borçlusu dışında çalışanlarından da kredi tahsili yapmasına yol açar. Aciz vesikası düzenlendiği ortaya konulmadan davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.3.Kabule göre: a.Dosyada davaya konu kredi tahsis dosyaları, icra dosyaları, banka iç yönetmelikleri dosya arasında bulunmamaktadır. Anılan dosyalar tek tek getirilmeden, buna ilişkin sorumluluk, yeterli teminat alınıp alınmadığı, banka iç prosedürlerine uyulup uyulmadığı ayrı ayrı belirlenmeden denetime elverişli olmayan raporla sonuca gidilmesi hatalıdır.b.Davalının açık itirazlarına rağmen Bilirkişi olarak aynı bankadan emekli olan ....’ten alınan raporla hüküm kurulması doğru olmamıştır. c.Dosya kapsamından davalıların çalıştıkları bankada yeterli personel bulunmadığının iddia edildiği, bazı imzaların müfettiş denetimleri sonrası tamamlandığı dikkate alındığında iddialar üzerinde durularak yeterli personel çalıştırılıp çalıştırılmadığı bu hususun işveren yönünden müterafik kusur niteliğinde sayılıp sayılmayacağı değerlendirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olmuştur. d.Davalıların zarardaki varsa iç kusur sorumluluklarının belirlenmesinde zararın miktarı açısından “878.901,00 TL nin davalı ... nün 439.450,00 TL lik kısmından sorumlu olmak üzere” denilmek suretiyle özellikle davalı ... açısından sorumlu olunan zararın miktarı açısından infazda tereddüt yaratılmıştır.” gerekçesi ile verdiği bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına, yerleşik uygulamanın da bu yönde bulunmasına göre direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun Geçici Ek 2 inci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 08/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30696, Karar No: 2022/400, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/30696 E.  ,  2022/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'nun temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2539, Karar No: 2014/12440, Tarih: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2539 E.  ,  2014/12440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4012, Karar No: 2016/5390, Tarih: 23.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/4012 E.  ,  2016/5390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk mahkemesince hükme bağlanan dava, kamulaştırma kanunundan kaynaklanmaktadır.

04.12.2014 gün ve 6572 Sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 27.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişikliğe göre; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı uyarınca

Adıyaman, Ağrı, Amasya, Ankara, Ardahan, Artvin, Bartın, Batman, Bayburt, Bingöl, Bitlis, Bolu, Çankırı, Çorum, Diyarbakır, Düzce, Edirne, Erzincan, Erzurum, Gaziantep, Giresun, Gümüşhane, Hakkari, Iğdır, İstanbul, Karabük, Kars, Kastamonu, Kırıkkale, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, Mardin, Muş, Ordu, Rize, Sakarya, Samsun, Siirt, Sinop, Sivas, Şanlıurfa, Şırnak, Tekirdağ, Tokat, Trabzon, Tunceli, Van, Yalova, Yozgat, Zonguldak Mahkemelerince verilen kararlara ilişkin temyizen incelenme görevi 01.02.2015 tarihinden itibaren Yargıtay 5.Hukuk Dairesine verilmiştir.

6644 Sayılı Yargıtay Kanunu İle Hukuk Muhakemelerİ Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2.maddesi ile 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesinde yapılan ve 11.04.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren değişikliğe göre mahkeme tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi, bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna göndermesi gerektiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Görevli dairenin belirlenmesi için dava dosyasının Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 23/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13768, Karar No: 2014/11864, Tarih: 27.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/13768 E.  ,  2014/11864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HAZRO KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/23-2013/17

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...... Köyü çalışma alanında bulunan 129 ada 2 parsel sayılı 9.355,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Sulh Hukuk Mahkemelerinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar M.. S.. İnce ve müşterekleri tarafından N.V.Turkse Perence Şirketi aleyhine Sulh Hukuk Mahkemesinde el atmanın önlenmesi davası açılmış olması nedeniyle malik hanesi açık bırakılan çekişmeli parsel tutanağı Kadastro Müdürlüğünce Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Yargılama sırasında müdahiller F.. H.. ve K.. G.., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanrak davaya katılmışlardır. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda müdahil K.. G..'in açtığı davanın reddine, fen bilirkişisinin 29.04.2013 tarihli raporunda (B) harfi ile adlandırdığı 129 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 303,79 metrekarelik alanın müdahil davacı F.. H.. adına tesciline, aynı tarihli raporda (A) harfi ile adlandırılan 129 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 8.955,88 metrekarelik alanın davacılar Y.. İ.., M.. İ.. ve M.. İ.. adına eşit paylarla tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahiller F.. H.. ve K.. G.. vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli 129 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağının malik hanesi Sulh Hukuk Mahkemesinde derdest bulunan el atmanın önlenmesi davası nedeniyle açık bırakılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesinde yer alan “mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine re'sen devrolunur.” hükmü uyarınca, taşınmazın mülkiyetine ilişkin olan el atmanın önlenmesi davası aktarılması gereken davalar kapsamında bulunmaktadır. Ancak, Sulh Hukuk Mahkemesince verilen görevsizlik kararı kesinleştirilmemiş, el atmanın önlenmesi davası ile tutanak asılları birleştirilip, aktarılan davanın taraflarının Kadastro Mahkemesi dosyasında da taraf olması sağlanarak taraf koşulunun sağlanması hususu mahkemece göz ardı O halde mahkemece, Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi davasının kesinleştirilerek aktarılması sağlanmalı, bu şekilde işlem yapıldıktan sonra aktarılan davanın taraflarına usulüne uygun davetiye tebliğ edilerek davada taraf koşulu oluşturulmalı; bundan sonra, davanın, aktarılan dava kapsamında kalıp kalmadığı belirlenerek tarafların iddia ve savunmalar doğrultusunda ve aktarılan dava nedeniyle taşınmazın malik hanesinin hukuken açık olduğu göz önüne alınarak 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi uyarınca gerçek hak sahibi belirlenmek üzere re'sen araştırma ve gerçek hukuki durumun tespiti yapılarak, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu yön göz ardı edilerek davanın esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden müdahillere iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.