muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14353, Karar No: 2018/4218, Tarih: 29.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14353 E.  ,  2018/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-karşı davacı kadına yüklenen erkeğin ailesine karşı soğuk davrandığı vakıasına davacı-karşı davalı erkek tarafından usulünce dayanılmadığından bu vakıanın kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin, kadının mahkemece kabul edilen güven sarsıcı davranışının da sadakatsizlik boyutuna ulaşmadığının, buna karşılık mahkemece davacı-karşı davalı erkeğe yüklenen ve erkek tarafından da temyiz edilmeyerek kesinleşen kusurlu davranışının yanında ayrıca karısına karşı aşırı kıskanç tavırlar sergilediği, yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı kadının erkeğe nazaran daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, velayeti davalı-karşı davacı anneye bırakılan 23.10.2013 doğumlu ortak çocuk ... ile davacı baba arasında "Taraflar aynı şehirde yaşadığı takdirde; her ayın ilk ve üçüncü Cumartesi günü sabah saat 09:00'dan Pazar akşam saat 19:00'a kadar, her yıl 15 Temmuz günü sabah saat 09:00’dan 15 Ağustos akşam saat 18:00‘e kadar, dini bayramların birisinde (bir ramazan bayramı bir kurban bayramı şeklinde dönüşümlü olarak) bayram süresince, ayrıca her yıl sömestr tatilinin ilk haftasında (7 gün), taraflar ayrı şehirde yaşadığı takdirde; her ayın ilk ve üçüncü Cumartesi günü sabah saat 09:00'dan akşam saat 19:00'a kadar, her yıl 15 Temmuz sabah saat 09:00'dan 15 Eylül akşam saat 18:00'e kadar; her yıl sömestr tatilinin ilk haftasında bir hafta (7 gün); ayrıca dini bayramların birisinde (bir ramazan bayramı bir kurban bayramı şeklinde dönüşümlü olarak) bayram süresince şahsi ilişki tesisine ” şeklinde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı anne tarafından temyiz edilmiştir.

Kişisel ilişki düzenlenirken taraflar aynı şehir, ayrı şehir ayrımı yapılmasını özellikle talep etmemişler ise, günümüz ulaşım kolaylıkları dikkate alındığında şehir ayrımı yapılmasına gerek bulunmamaktadır. Ayrıca düzenleme bu şekilde kaldığı takdirde de baba ile ortak çocuk arasında düzenlenen kişisel ilişkinin ortak çocuğun yaşı da gözetildiğinde yatılı kalma süresi yönünden fazla olduğu anlaşılmaktadır. Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararıdır. Çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır.

Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu sebeple kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Kişisel ilişkiye dair ilamlar maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesi her zaman islenebilir. Bu bakımdan, babalık duygularını tatmine elverişli olmasının yanı sıra ortak çocuğun yaşı da dikkate alınarak yatılı kalma süreleri yönünden daha uygun şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/66219, Karar No: 2013/9790, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/66219 E.  ,  2013/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, sahip olduğu... Isıtma ve Soğutma Sistemleri İnşaat Petrol Mühendislik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi nedeniyle tacir olarak hareket ederek, daha önce müşterisi olan şikayetçi ...’in kimlik bilgilerini kullanıp, imzasını da sahte olarak atarak düzenlediği 5 adet senedi mal aldığı ... Mühendislik Makine İnşaat Dayanaklı Tüketim Malları Sanayi ve ticaret Limited Şirketine ciro ettiği, ... Mühendislik şirketinin yetkilileri tarafından ödenmeyen sahte senetlerin şikayetçi ... aleyhine icra takibine konulduğu, şikayetçi ...’in imzaya itraz ederek haczi durdurduğu, 21/11/2006 tarihinde takibe konu senet borcunun sanık tarafından ödenerek takibin işlemden kaldırıldığı olayda,

... Mühendislik şirketine verilen suça konu senetlerin önceden doğan bir borca karşılık verilip verilmediği ve TCK.nun 43. maddesi uyarınca aynı suçun değişik zamanlarda işlenmesi halinde zincirleme suçun oluşacağı gözetilerek suça konu senetlerin sanık tarafından ... Mühendislik şirketine aynı anda mı, yoksa farklı tarihlerde mi ciro edildiğinin tespiti bakımından adı geçen şirket yetkililerinin dinlenerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12487, Karar No: 2010/8613, Tarih: 14.07.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/12487 E.  ,  2010/8613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. Yay. A.Ş ve diğeri aleyhine 02/03/2009 gününde verilen dilekçe ile yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan doğan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi yargıcı olduğunu belirten davacı, 10.11.2008 günlü Vatan gazetesi ile Internet sitesinde “SPK Başkanı'nın tekzibini tekzibimdir.” başlıklı yazı ile görev yaptığı mahkeme ve adı öne çıkarılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir.

Davalılar ise, Vatan gazetesinde 26.06.2008 günlü sayısında yayınlanan “SPK'da... ilişkisi” başlıklı yazı içeriği gerçek olduğu halde davacının hakimi bulunduğu 17. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yalanlama (tekzip) isteğinin kabul edildiğini, daha önce de bu nitelikte yazılan yazıların yalanlanması isteğinin değişik mahkemelerce reddedildiği halde davacının hakimi olduğu mahkemenin yalanlama kararı vermesinin eleştirildiğini, aynı yazı için başka mahkemelere yapılan başvurunun reddedildiğini, değişik mahkemelerde çelişkili kararlar verilmesi ve Basın Yasası’na göre basın konusunda ihtisas mahkemesi bulunduğunu, dava konusu yazı ile söz konusu durumların eleştirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Dava konusu yazıda; SPK başkanı ...'un istemi üzerine davalı yazarın 26.06.2008 günlü “SPK'da... ilişkisi” başlıklı belgelere dayalı ve gerçek olan yazısının davacı hakimin verdiği karar ile yalanlandığı, Ankara Adliyesi'nin değişik mahkemelerine yapılan yalanlama başvuruları reddedildiği halde nedense ikidir aynı mahkemeden yalanlama kararı çıktığını, oysa 5187 sayılı Basın Yasa'sının 27. maddesine göre uzman mahkemenin 2. Asliye Ceza Mahkemesi olduğunu, Adalet Bakanlığı'nı bu yanlış uygulama nedeniyle göreve çağırdığını, SPK Hukuk İşleri Daire Başkanı Barış Akgül'ün babası olan eski Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdür Yardımcısı Av. ...ün eski unvanını kullanarak yargıçları ziyaret edip ricada bulunduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu yazı ile aynı nitelikte yazılardan bazılarına yönelik yalanlama istekleri reddedildiği halde, davacının başkanı olduğu mahkemenin, verilen yalanlama kararına itiraz istemlerini reddetmesi nedeni ile yargı kararlarında ortaya çıkan çelişki, eleştiri sınırları içinde kalınarak eleştirilmiş olup davacının kişiliğine yönelen aşağılayıcı anlatım ve anlam da bulunmamaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, yayında hukuka aykırılık unsuru bulunmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, yayında hukuka aykırılık unsuru bulunmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13142, Karar No: 2024/19050, Tarih: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13142 E.  ,  2024/19050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 27.06.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/530 E., 2022/498 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.06.2024 tarihli ve 2022/530 Esas, 2022/498 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 27.06.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11559, Karar No: 2013/22010, Tarih: 10.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/11559 E.  ,  2013/22010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 20.02.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 10.10.2012 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1620, Karar No: 2014/17182, Tarih: 23.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1620 E.  ,  2014/17182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/54872

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2010

NUMARASI : 2009/228 (E) ve 2010/87 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle,klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir.Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamıyacaktır.

5237 sayılı TCK'nun 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi ,nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, Kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın,sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir.

Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır.

Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır.Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa,basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanık A.. K..'nin, suç tarihinden önce diğer sanık Ç.. Ö..'den sahte kimlik tanzim etmesini istediği, sanık Ç.. Ö..'in de müşteki B.. K.. adına, üzerinde sanık Ali İhsan'ın fotoğrafı bulunan sahte kimliği tanzim edip sanığa verdiği, sanık Ali İhsan'ın sahte kimlikle D.Zincirlikuyu şubesine müracat ederek kredi talebinde bulunup 10.100 TL kredi çektiği, bu şekilde gerçekleşen eylemlerinin resmi belgede sahtecilik ve bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıclık suçunu oluşturduğu iddia edilen olayda; sanık A.. K.. hakkında çıkarılan yakalama emri üzerine savunması tespit edilen sanığın, kardeşi olan E. K. ile arasında husumet bulunduğu, kendisi Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğü sırada kardeşinin kendisinin fotoğraflarını temin edip sahte nüfus cüzdanı kullanarak atılı suçları işlediğine dair savunması ile diğer sanık Ç.. Ö..'in de yargılama sırasında kendisine gösterilen fotoğrafın tanıdığı A.. K..'ye ait olmadığına dair beyanı karşısında, maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak şekild açığa çıkarılması bakımından sanık A.. K..'nin savunmaları usulünce araştırılarak, doğruluğu halinde İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/359 esas sayılı dosyası da belirtilerek E. K. hakkında suç ihbarında bulunulup, dava açılması halinde dosyalar birleştirilerek sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden,

Kabule göre de;

Sanıkların aynı kimlik belgesini kullanarak iştirak halinde başka bir banka şubesinden kredi almak için teşebbüste bulunma eylemleri ile ilgili olarak cezalandırılmalarına karar verilen İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/359 esas sayılı dosyası getirtilip ayrıntılı özeti tutanağa geçirilmeden, bu davayı ilgilendilen bilgi ve belgelerin onaylı suretleri alınıp dosyaya konulmadan, Denizbank Zincirlikuyu şubesine ait kredi dosyası aslı getirtilip belgeler üzerinde yazı ve imza incelemesi yapılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.