muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22995, Karar No: 2019/20783, Tarih: 11.11.2019

. Maddi yönden inceleme sonucu kabul edilen her alacak tespit edilen sıraya göre sıra cetveline kaydedilir. Kabul edilmeyen alacaklar da red sebebleri ile birlikte sıra cetvelinde gösterilir. İflas idaresi 2004 sayılı Kanun'un 232. maddesinde öngörülen sürede düzenlediği sıra cetvelini iflas idaresine verir ve alacaklıları aynı Kanun'un 166/2. maddesindeki usule göre ilan yoluyla haberdar eder. Ayrıca iflas masasına müracaat sırasında tebligatı gösterir adres ve tebligat masrafları için avans yatıranlara sıra cetveli tebliğ edilir. Sıra cetveline itiraz davalarında dava açma süresi, görev ve yetki 2004 sayılı Kanun'un 235. maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre dava açma süresinin ilandan itibaren başlıyacağı belirtildikten sonra, ayrıca 2004 sayılı Kanun'un 223/3. maddesi hükmünün saklı olduğu belirtilmiştir. Saklı tutulan hükme göre, iflas masasına müracaat eden alacaklılar tebliğatı kabule elverişli adres gösterir, yazı ve tebligat masrafları için avans yatırmışlarsa sıra cetveline itiraz davası açma süresi bu alacaklılar hakkında sıra cetvelinin kendilerine tebliğinden itibaren başlar. Davanın onbeş gün içinde açılması gerekmektedir. Bu süre hak düşürücü süre olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınır. 2004 sayılı Kanun'un 235/1. maddesine göre sıra cetveline itiraz davası iflas kararı veren ticaret mahkemesinin bulunduğu yerdeki herhangi bir ticaret mahkemesinde açılabilir. Görevin belirlenmesinde dava değerinin önemi olmadığı gibi, buradaki mahkemenin yetkiside kamu düzenine ilişkindir.Bu durum karşısında iş mahkemesinde görülmekte olan, işçi alacaklarına yönelik dava sırasında, işverenin iflası halinde dahi, 2004 sayılı Kanun'un 194. maddesi uyarınca, davaya iş mahkemesinde devam edilmeli, işverenin işçi alacaklarına ilişkin dava açılmadan önce iflası halinde ise yukarıda belirtilen şekilde hareket edilerek alacağın iflas masasına kaydedilmemesi halinde, asliye ticaret mahkemesinde kayıt kabul davası açılmalıdır.Somut olayda, mahkemece verilen kararın henüz kesinleşmediği bir aşamada şirketin 22.02.2017 tarihinde iflasına karar verilmiş olup, bu durum eldeki davada taraf ehliyeti sorununun değerlendirilmesini zorunlu hale getirmektedir.Açıklanan maddi ve hukuki olgular nazara alındığında iflas eden şirketin, bütün hak ve borçlarının Kanun gereği olarak iflas masasına intikal ettiği açık olup, müflisin hak ve borçları üzerinde tasarruf ehliyeti ortadan kalkacağından, husumetin iflas idaresine yönetilmesi gerekmektedir. Belirtilen sebeple ilgili iflas idare memurlarına davetiye çıkarılmalı taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın esası hakkında hüküm kurulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12444, Karar No: 2015/6561, Tarih: 03.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/12444 E.  ,  2015/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/186500

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2013/30 (E) ve 2013/107 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklindekararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de,sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesi tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Ancak,

TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesi tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine "Sanığın, 5237 sayılı TCK.'nın 53/l-a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22397, Karar No: 2015/26933, Tarih: 10.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/22397 E.  ,  2015/26933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/251324

MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2012/923 (E) ve 2013/452 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sahtecilik suçlarında mağdurun, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olup, suça konu trafik, tescil ve eki belgelerinde araç istiap haddinin gerçeğe aykırı oluşturulması ile bu belgelerin emniyet müdürlüğüne sunularak kullanılması karşısında tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

07 AER 46 plakada kayıtlı iken istiap haddinin 5 kişi olduğu, sanık B.. B..'in aracı ... plakaya tescili sırasında istiap haddinin 7+1 olarak projesiz ve muayenesiz olarak kayıt edildiği olayda, sanık Bayram'ın devir işlemlerini sanık S.. S..'ya yaptırdığını savunması, sanık Saim'in de sanık Bayram'ı tanıdığını, bu kişiye ait araçların devir işlemlerini kendilerine yaptırdıklarını, bu aracın devir işlemlerini kendilerinin yaptığını ifade etmesinin doğru olabileceğini ancak sahtecilikle bir ilgisinin olmadığını savunması, ekspertiz raporunda 297823 seri numaralı müracaat ve işlem formunun 12. bölümünde yer alan istiap haddinde değişiklik yapıldığının belirtilmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından ... seri numaralı müracaat ve işlem formunda B.. B.. ismi altındaki imzanın kime ait olduğunun belirlenmesi, araçın hali hazırda istiap haddinin ne kadar olduğuna ilişkin inceleme yaptırılması ile belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belgelerin aslı duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulup elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirilerek hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17359, Karar No: 2014/13491, Tarih: 30.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/17359 E.  ,  2014/13491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık, suç işlemek için teşekkül oluşturmak.

HÜKÜM : Suç işlemek için teşekkül oluşturmak suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, sanıklar ... ve ...'ın resmi evrakta sahtecilik suçundan beraatlerine, diğer sanıkların hükümlülüklerine,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... Bankası ... Şubesinde hesabı bulunan müdahil ... adına, sahte düzenlendiği belirlenen, 15.07.2001 tarihli senet kullanılıp, Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ihtiyati tedbir kararına dayanılarak, ... İcra Müdürlüğünün, 14.12.2001 günlü yazısına istinaden, anılan bankanın müdür yardımcısı olan sanık ... tarafından, mudi ...'ın banka şubesindeki hesaplarının, 19.12.2001 günü bloke edildiği ve banka çalışanlarının, hesabın bloke olmasında kullanılan senetteki imza ile, mudi ...'ın banka şubesindeki imzalarının farklı olması nedeniyle, bloke işlemine dayanak olan belgelerin şaibeli olduğu sonucuna ulaşarak, konuyu, teftiş kuruluna bildirip, banka müfettişinin senedin sahte olduğunu tespitiyle, mudi ...'ın mahkemeye başvurusu sağlanıp, 15.04.2002 tarihinde, .... Asliye Hukuk Mahkemesince

ihtiyati tedbir kararının iptali ile adı geçen mudinin banka hesaplarındaki bloke işlemini de kaldırılması neticesinde, bu olaylar nedeniyle, müdahiller ...ile mudi ... vekillerinin suç örgütü oluşturmak, nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçları yönüyle şikayetçi olmaları üzerine, sanıklar hakkında, belirtilen bu suçlardan kamu davası açılmış olup, her ne kadar, ... 3.Ağır Ceza Mahkemesi kararında " ... Bankası ... Şubesi Müdür yardımcısı olan sanık ... ile ...'ın diğer sanıklarla işbirliği yaparak, sahte senet düzenleyip müştekinin imzasını taklit ederek, ... İcra Müdürlüğü'nde sahte senedi icraya koydukları, söz konusu senette borçlu olarak gösterilen müşteki ...'ın adresini de bilerek yanlış gösterip, bu adreste tebligatı yaptırdıkları; gerçekte ise, müştekinin bu durumdan haberinin olmadığı; sonuçta icra takibinin kesinleştirildiği ve bankadaki paranın icra yolu ile takip dosyasına yatırıldığı; Olayın yukarıda anlatılan biçimde gerçekleşmesi durumunun; iddia edildiği gibi sahte senetle bankayı ve icra dairesini vasıta kılarak dolandırıcılıktan ibaret olmadığı ve daha ağır cezayı düzenleyen 4389 sayılı yasanın 22/3 maddesinde belirtilen zimmet suçunu oluşturduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiş ise de, mudinin parasının banka şubesinden alınmadığı, eylemin, bankaya karşı gerçekleştirilmeyip, tamamen müdahil ...'...karşı işlendiği ve olayda bankalar kanununa muhalefet suçunun unsurlarının oluşmayıp, sanıkların eylemlerinin suç örgütü oluşturmak nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını oluşturacağı kabul edilerek yapılan incelemede;

1-) ...vekilinin, sanıklar hakkında Cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak suçundan kurulan hükme yönelik temyizine ilişkin yapılan incelemede;

Cürüm işlemek için teşekkül oluşturmak fiili nedeniyle sanıklar hakkında açılmış bulunan kamu davasından dolayı suçtan doğrudan zarar görmeyen müdahil bankanın yasaya aykırı olarak müdahilliğine karar verilmiş bulunması temyiz hakkı vermeyeceği cihetle, müşteki banka vekilinin bu suça yönelik temyiz taleplerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nm 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-) Müdahil banka vekilinin, sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyizine ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkında banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-) Müdahil banka vekili ile sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin, sanıklar hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkında banka aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-) Müdahil banka vekili ile sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin, sanıklar hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanıklar lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle, tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 19.12.2001 gününden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve müdahil banka vekili ile sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında sahtecilik suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67/4.maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1459, Karar No: 2020/905, Tarih: 10.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1459 E.  ,  2020/905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıların murisi ...'ın 10/08/2013 tarihinde vefat ettiğini, müteveffanın sağlığında davalı bankadan 14.500,00 TL tutarında tüketici kredisi kullandığını, vefat tarihi itibariyle anapara borcunun 10.005,50 TL olduğu, bakiye kredi borcunun ödenmesi için davalı sigorta şirketine başvurduklarını, ancak olumsuz yanıt verildiğini, yazıda belirtilen murisin sağlık durumuyla ilgili hususun davalı sigorta şirketi tarafından her zaman öğrenilebileceğini, 4077 sayılı Yasa gereğince tüketiciyle müzakere edilmeden konulan şartların haksız şart olup geçersiz olduğunu, beyanla bakiye kredi borcunun davalı sigorta şirketi tarafından ödenmesini ve müvekkilleri tarafından yapılan fazla ödemenin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacıların aktif husumet ehliyetlerinin olmadığını, poliçeden cayılmış bulunduğunu, sigortalının 2008 yılında kardiyoloji servisinde tedavi gördüğü ve bunu beyan etmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüne, davacıların murisi ...'ın vefatından sonra ödenmesi gereken dava dışı Halkbankasına ait bakiye kredi borcunun davalı sigorta şirketine ait hayat sigorta poliçesinin teminatından (poliçenin 3. yılında bulunulması sebebiyle 10.222,00 TL) karşılanması gerektiğinden vefat tarihine göre; 9.786,02 TL bakiye kredi borcunun davalı sigorta şirketinden karşılanmasına,karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisi ile davalı arasında 04/06/2013-04/06/2014 tarihleri için hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 10/08/2013 tarihinde davacıların murisi sigortalı vefat etmiştir.

Davalı taraf, davacılar murisinin poliçe tanziminden önce mevcut olan kalp hastalığını bildirmeyip sözleşmenin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne aykırı davranıldığı, bu aykırılık nedeniyle de zararın teminat dışı kaldığı savunmasında bulunmuş; mahkeme ise, müteveffanın 2008'den beri yani sigortalanmadan önceden beri "kardio" hastalığı bulunduğuna dair davalı iddialarının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davalının tazminattan sorumluluğuna karar vermiştir.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesi ile sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

Poliçenin tanzim edildiği ve rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesi ile sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 1435. maddesinde "Sigorta ettiren, sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigortacıya bildirilmeyen, eksik veya yanlış bildirilen hususlar, sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte ise, önemli kabul edilir. Sigortacı tarafından yazılı veya sözlü olarak sorulan hususlar, aksi ispat edilinceye kadar önemli sayılır" denilmek suretiyle; sigorta ettirenin, sözleşmenin kurulması sırasındaki doğru beyan yükümlülüğünün kapsamı düzenlenmiştir.

Gerek TTK'nun 1435. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Dosya kapsamındaki tedavi evraklarında; sigortalı murisin 31/03/2008 tarihinden itibaren poliçenin düzenlendiği 04/06/2013 tarihine kadar çeşitli tarihlerde ... Devlet Hastanesi ve Özel Atakalp Hastanesi kardiyoloji servisine başvurduğu görülmektedir. Murisin ölüm sebebinin; ... Cumhuriyet Başsavcılığı 2013/2982 soruşturma nolu ve 09/09/2013 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara göre; daha önce yaşadığı bilinen nefes darlığı şikayeti de dikkate alındığında kalp krizine bağlı olarak solunum durması olduğu net biçimde saptanmıştır. Dosya kapsamından, davalı sigorta şirketi tarafından davacılar murisinin cevaplaması istemiyle yazılı soru formu verildiği; bu form ile murise kalp hastalığı olup olmadığının açıkça sorulduğu; sigortalı murisin bu soruya olumsuz cevap verdiği ve sigortalı tarafından imzalandığı; buna göre poliçeden önce teşhis edilip tedavisini gördüğü kalp hastalığını bildirmediği anlaşılmaktadır. Murisin kalp krizi sonucu ölümünün gerçekleştiği de dikkate alındığında, illiyet bağının olduğu açıktır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; sigorta sözleşmelerinin karşılıklı iyiniyet ve güven esasına dayalı olarak kurulan sözleşmeler olduğu; güven ve iyiniyet ilkesi ile yasal düzenlemeler (TTK 1435) gereği, sigorta yaptıranın önemli tüm hususları poliçenin tanzimi sırasında sigortacıya bildirmekle yükümlü olduğu; davacılar murisi sigortalının poliçe tanziminden önce yaklaşık 5 yıldır kalp hastalığı nedeniyle kardiyoloji servisine başvurup tedavisini gördüğü hastalıklarını sigortacıya bildirmeyerek beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı hususları dikkate alınmak suretiyle, bu durumun yaptırımını düzenleyen TTK'nun 1439/2. maddesine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve hatalı gerekçeyle, yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 10/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.