muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7057, Karar No: 2022/2575, Tarih: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/7057 E.  ,  2022/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'nun temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6742, Karar No: 2012/4250, Tarih: 05.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6742 E.  ,  2012/4250 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava konusu taşınmaza komşu olan 107 ada 353, 302, 303, 308, 314, 315, 343, 300, 337, 330, 329, 339, 342, 326, 289 ve 291 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak aslı ile dayanağı belgelerin, kesinleşmiş iseler oluşan tapu kayıt örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması,

2-Davacı ...'ün bayii ..., davacı ...'un miras bırakanı ... ve davacı ...'un miras bırakanı ... adlarına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediğinin Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak cevabi yazıların dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 05.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2394, Karar No: 2022/8908, Tarih: 22.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/2394 E.  ,  2022/8908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 04/11/2021

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-d.e, 62/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık müdafii, katılan vekili

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan “Basit Yargılama Usulü” başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan “Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve / veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada takdiren sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmaması yönünde karar verilerek genel hükme göre yargılama yapıldığı anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Olay tarihinde katılan ...'ın, sanık ...'nun işletme sahibi ve yetkilisi olduğu ... Fıat Yetkili servisinde stajyer öğrenci olarak çalıştığı ve servis zeminindeki yağlı ve kirli tabakayı temizlemek için temizlik yaptığı esnada, elinde bulunan çakmağı çaktığı ve ortamdaki yoğun tiner ve yanıcı maddelerin alev alması sonucu meydana gelen kazada, katılanın hayati tehlike geçirecek ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı, 21.08.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, iş kazasının meydana gelmesinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli önlemleri almaması, risk değerlendirmesi yapmayarak risklere karşı çalışanlarını bilgilendirmemesi, çalışan personele iş güvenliği eğitimlerini aldırmaması ve gerekli iş talimatlarını gerektirdiği ölçüde düzenlememesi nedeniyle, sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin cezanın taktiren ve teşhiden arttırılarak verilmesi hakkaniyete ve oluşa uygun olmadığına, CMK'nın 251/3. fıkrasına göre verilen ceza 1/4 oranında indirim yapılması gerekirken yasanın bu hükmüne riayet olunmadığına; katılan vekilinin sanığa alt sınırdan fazla uzaklaşmadan ceza tertip edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, cezanın günlüğünün 20.-TL'den verilmesinin hatalı olduğuna, mevcut kusur durumuna, zararın giderilmemiş olmasına ve duruşmalarda bütün kusuru katılana izafe etmeye çalışan hareketleri olmasına rağmen, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10987, Karar No: 2012/469, Tarih: 17.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10987 E.  ,  2012/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 371,04 TL’ye yönelik ödeme emrinin iptaline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; 24.05.2010 günlü karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece hüküm altına alınan 371,04 TL, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 17.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7004, Karar No: 2010/12847, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7004 E.  ,  2010/12847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dva, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4409, Karar No: 2019/9555, Tarih: 17.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/4409 E.  ,  2019/9555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeni ile reddine dair verilen hükümdeki harcın tashihi için davacı vekili tarafından verilen tashih dilekçesi 12.10.2016 tarihli ek karar ile reddedilmiş, bu ek karar da davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmiş; hükümdeki harcın, davacı vekili tarafından tashihi istenmiş, mahkemenin, tashih talebinin HMK'nın 304. maddesinde belirtilen hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar tashih kararları ile düzeltilebilir düzenlemesinin dışında Harçlar Kanunun yorumlanmasına ilişkin olduğu gerekçesi ile reddine dair ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, tashih talebinin reddine ilişkin 12.10.2016 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 13,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5086, Karar No: 2015/844, Tarih: 09.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5086 E.  ,  2015/844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1366, Karar No: 2018/3155, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/1366 E.  ,  2018/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.05.2017 gün ve 2016/137 Esas, 2017/50 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen beşinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11498, Karar No: 2014/4398, Tarih: 11.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/11498 E.  ,  2014/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, müştekinin nüfus cüzdanını ve banka hesap cüzdanını çalıp nüfus cüzdanının üzerine kendi fotoğrafını yapıştırıp bankaya gittiği burada müştekinin vadeli hesabını bozdurup 2000 TL'sini çektiği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını oluşturduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanunda 765 sayılı Kanundan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanunun 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının tayini,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. Maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükümde yer alan ‘4.000 TL’ ve’3.333 TL’ para cezası ibarelerinin çıkarılarak yerine "200 gün adli para cezası" ve ‘ 166 gün adli para cezası’ 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilerek sonuç olarak 3.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

1)Sanık hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için, o belgenin hukuki sonuç doğurabilecek ve ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenerek çok sayıda kişiyi aldatabilecek yetenekte olması ve bu konunun objektif olarak saptanması gerektiği, suç konu nüfus cüzdanının ele geçmemiş ve incelenememiş olması karşısında; anılan belgenin kağıt kalitesi, renk ve ebadı irdelenmeden, soğuk mührünün bulunup bulunmadığı belirlenmeden, ilk bakışta dikkat çekmeyecek şekilde nasıl düzenlendiği, ne biçimde hukuki sonuç doğurduğu ve çok sayıda kişiyi aldatabilecek yetenekte (iğfal kabiliyeti) olup olmadığı karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, banka görevlilerinin yanıltılmış olmaları gerekçe yapılarak sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/305, Karar No: 2017/4234, Tarih: 22.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/305 E.  ,  2017/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

Katılanın iş yerinin önünden geçmekte olan sanığın, cebinden çıkardığı bıçakla içeri girerek o sırada telefonla konuşan ve arkası dönük olan katılana sırtının sol üst tarafından tek bıçak darbesi vurduğu, tanıklar ... ve ...’in araya girerek sanığa engel olup onu iş yerinin dışına çıkardıkları, katılanın sırtta oluşan derin kesi nedeniyle sol pnömohemotoraks, sol hemitoraks ve böbrek hasarı oluşturacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı olayda;

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında oluşa ve yaralanmanın niteliğine uygun düşecek makul bir ceza tayini yerine alt sınıra yakın olacak şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, teşebbüs ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, öldürme kastı bulunmadığına, vasfa, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5674, Karar No: 2011/5000, Tarih: 26.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/5674 E.  ,  2011/5000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2007/156-2008/424 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.04.2011 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı Alev Koçelli gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya taşıma hizmeti verdiğini, navlun alacağının ödenmediğini, tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşıma hizmetini dava dışı firmadan aldığını, hizmet bedelini de bu firmaya ödediğini, davacının gemisini aynı adreste bulunan Cenk Line Taş. ve Loj. Hizm. A.Ş’ye, onun da gemiyi müvekkilinin hizmet aldığı firmaya kiraladığını, daha sonra bu firmalar arasında uyuşmazlık çıktığını, dava dışı ilk kiralayanın müvekkiline 27.11.2005 tarihli yazıyla durumu bildirerek kendi adlarına hizmet vereceklerini açıkladığını, davacının bir alacağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacısının aynı olduğu benzer dosyaların mahkemede derdest olduğu, davalı firmaların

defter ve kayıtlarında alacakların dava dışı UND Gürbulak firmasına ait olduğunun göründüğü, bu firma adına ödeme yapıldığı, davacı ile bu firmalar arasında bir hukuki ilişkinin olmadığı, talebin dayanağı konşimentoların düzenlendiği tarihlerde taşımayı yapan geminin UND Gürbulak firmasına tahsis edildiği, bu firma tarafından işletildiği, davacının çarterer olarak hareket ettiğini, davalı ile olan ilişkisini veya gemi işletme yüklenicisi olduğunu kanıtlayamadığı ve emsal dosyalar da dikkate alınarak yeniden bilirkişi incelemesine yer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.