muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17586, Karar No: 2022/478, Tarih: 17.01.2022

Davacı baba ..., davaya konu kazaya karışan ve davalı .... tarafından trafik sigortalı,desteğin kullandığı aracın işletenidir. Araç, davacıların oğlu ...’ın idaresindeyken kaza meydana gelmiş ve araçta sürücü konumunda olan davacıların oğlu ... vefat etmiş olup, davacı baba ... işleteni olduğu aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olan davalı ...'dan da destekten yoksun kalma tazminatı istemiyle dava açmıştır.

Davalı ..., trafik sigortasını yaptığı aracın sebep olduğu zarar (3. Kişilerin uğradığı zararlar) bakımından poliçe limitleri dahilinde sorumludur. Ancak, kaza tarihi itibariyle geçerli olan Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları'nın A.3-b maddesi uyarınca, işleten tarafından ileri sürülecek tazminat talepleri teminat kapsamı dışındadır. Aracın işleteni olan davacı baba ..., anılan hüküm gereği davalı ...'den tazminat talep edemez.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; davacı baba ...’ın davalı ...'ya yönelik isteminin Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-3.b maddesi gereği teminat dışı olduğu gözetilmek suretiyle,... yönünden hükmedilen tazminata yönelik olarak adı geçen davalının hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5403, Karar No: 2021/8191, Tarih: 04.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5403 E.  ,  2021/8191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 06.08.2018 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin başka bir araçla karıştığı trafik kazası neticesinde yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş,talebini ıslah dilekçesi ile 129.642,48 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; talebin kabulü ile sürekli iş göremezlik zararı olan 129.642,48 TL’nin 16.07.2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemin ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nın 51.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Hatır taşımasından ya da kullanmadan söz edebilmek için yaralanan ya da ölen karşılıksız taşınmış olmalıdır. Taşınan veya kullananın yararının söz konusu olduğu durumda hatır taşıması ilişkisi gündeme geleceğinden işletenin sorumluluğu genel hükümlere göre değerlendirilecek ve tazminattan indirim yapılacaktır. Bu bakımdan hatır taşıma ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma ya da kullanmanın kimin çıkar ve yararına olduğunun saptanması önemlidir. Yarar ekonomik olabileceği gibi, ortak toplumsal değerleri de ilgilendirebilir. Ancak taşıma ve kullanmada işletenin veya

eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunması halinde hatır taşımasından söz edilemeyecektir. Ayrıca hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi, indirim yapacak ise de Dairemizin uygulamalarına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapması gerekmektedir. Somut olayda, davalı vekilince davacının araçta hatır yolcusu olarak bulunduğu iddia edilmiştir.

Sigortalı araçta yolcu olduğu ve sürücü ile arkadaş olduğu sabit olan davacının sigortalı araçta taşınması için bir bedel ödediğinin, davacının taşıma karşılığında sürücü arkadaşına bir ücret ödemesinin de hayatın olağan akışına aykırı olduğu hususları dikkate alınarak, davalı sigorta şirketinin hatır taşıması savunmasına itibar edilmesi, 6098 sayılı TBK md. 51 gereği tazminattan makul oranda, hakkaniyete uygun (Dairemiz uygulamaları ile % 20) indirim yapılmak suretiyle, davalı sigorta şirketinin sorumlu olduğu tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Kabule göre;Sigortacılık Kanun’unda 30/17 maddesi ile 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13.maddesine "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi,ancak hesaplanan miktarın karar tarihinde AAÜT’de belirlenen maktu ücretin altında kalması halinde maktu ücrete hükmesi gerekirken yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1632, Karar No: 2024/8999, Tarih: 25.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1632 E.  ,  2024/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1609 E., 2023/1870 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/492 E., 2021/457 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, davanın kabulü, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle; İlk Derece Mahkemesinin kısa kararında ve gerekçeli kararın hüküm kısmında kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verildiği halde gerekçe kısmında "...karar kesinleştikten sonra yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmiş..." şeklinde yazılmasının maddi hata sonucu ve mahallinde her zaman düzeltilebilir nitelikte olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7857, Karar No: 2022/8646, Tarih: 05.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7857 E.  ,  2022/8646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 31.03.2021 tarih ve 2020/289 E. - 2021/302 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın ihale yoluyla satışa çıkardığı fabrika binası içindeki taşınır malların 60.000.-TL bedelle davacıya satıldığını, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek malları yanlış kişiye teslim ettiğini, mal banka tarafından kendisine teslim edilen ...'un malı yine dava dışı ...ya sattığını, davacının bedelini ödemiş olmasına rağmen satın aldığı malları teslim alamaması sebebiyle ödenen bedelin iadesi gerektiğini ileri sürerek, 60.000.-TL'nin avans faiziyle beraber davalıdan tahsilini ayrıca mahrum kalınan kar nedeniyle şimdilik 10.000.-TL tazminatın davalıdan avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra yoluyla satın alınan fabrika binası içindeki taşınır malların 60.000.-TL bedelle davacıya satılarak bedelinin tahsil edildiğini, satışa konu malların tutanak ile davacıya teslim edildiğini, davacının kendi isteğiyle satın aldığı malları dava dışı 3.kişiye ait depoda beklettiğini, ayrıca mal teslimini istihkak davası açarak sağlayabilecekken 3.kişiler ile yaşadığı ihtilaf nedeniyle davalı bankadan talepte bulunamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; bozma ilamına uyulmakla yapılan yargılama sonucunda, davacı Orsan'ın, dava konusu 13 adet ürünü davalıdan ihale yoluyla satın aldığı, satış işleminden sonra düzenlenen ve davacının imzasını içeren tutanak ile malların teslim alındığı davacı tarafından imzalı evrak ile ikrar edilmişken, aksi yöndeki iddianın ancak yazılı delil ile ispatı mümkün olduğu, davacı tüm aşamalarda teslim tutanağını hükümsüz kılacak bir delil sunmamış olduğundan bozma ilamı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6125, Karar No: 2024/3608, Tarih: 03.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6125 E.  ,  2024/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2023/1238 değişik iş sayılı kararı

KARAR : Kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karara itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan şüpheliler ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/01/2023 tarihli ve 2020/189686 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/02/2023 tarihli ve 2023/1238 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 17/08/2023 tarihli ve 94660652-105-34-16193-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27/09/2023 tarihli ve KYB-2023/94034 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2023 tarihli ve KYB-2023/94034 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamında, müşteki vekilinin şikayetinde özetle, müştekinin bel fıtığı rahatsızlığı nedeni ile doktor olan şüpheli ...'a muayene olduğu, doktorun tespiti doğrultusunda şüpheliler ..., ... ve ...'ın yetkilisi olduğu Özel ... Hastanesinde ameliyat ekibi olarak görev yapan şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... tarafından ameliyat edildiği, ameliyat sırasında sinirlerinin hasar görmesiyle başka rahatsızlıklar yaşaması üzerine şüpheli ... tarafından muayene edilip müştekinin bir kez daha ameliyat edilmesi sonucu müştekide uzuv kaybı olacak şekilde yaralandığından bahisle şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada olayla ilgili olarak kusura ilişkin alınan Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulu raporunda müştekide meydana gelen zararın her türlü dikkat ve özene rağmen gelişebilecek komplikasyonlar arasında olduğu, sağlık personelinin uygulamalarının tıp biliminin genel ilke ve kurallarına uygun olduğunun tespiti edilmesi ile şüphelilerin kusurlarının bulunmadığından bahisle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

27 Mayıs 2022 tarihli ve 31848 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 14. maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na eklenen ek 18. madde de yer alan, "Yükseköğretim Kanununun 53'üncü maddesinde yer alan soruşturma usulüne tabi olanlar hariç olmak üzere, kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle yapılan soruşturmalar hakkında 2/12/1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Soruşturma izni, Sağlık Bakanlığı bünyesinde kurulan Mesleki Sorumluluk Kurulu tarafından verilir. Mesleki Sorumluluk Kurulu, özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensupları bakımından il sağlık müdürlüklerinde görevli başkan veya yardımcılarını da ön inceleme yapmak üzere görevlendirebilir. Soruşturma izni verilmesine ilişkin 4483 sayılı Kanunun 7'nci maddesindeki süreler, iki kat olarak uygulanır. Mesleki Sorumluluk Kurulunun kararlarına karşı Ankara Bölge İdare Mahkemesine itiraz edilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca müştekinin ameliyatını gerçekleştiren şüpheli ... ile ameliyat ekibi ve hastane yetkilileri olan diğer şüpheliler haklarında taksirle yaralama suçuna ilişkin şüphelilerin çalışma şekli, kadro ve görevlendirilmeleri ile ilgili bilgi ve belgeler ile müştekiye ait tüm tıbbi evrakların dosya arasına alınıp soruşturma dosyasının Sağlık Bakanlığı bünyesinde kurulan Mesleki Sorumluluk Kurulu'na gönderilerek sonucuna göre soruşturma işlemlerinin yürütülmesi gerektirken soruşturma izni almadan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

27.05.2022 tarih, 31848 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 14. maddesi ile 3359 sayılı Kanuna eklenen , ''EK MADDE 18- Yükseköğretim Kanunu'nun 53 üncü maddesinde yer alan soruşturma usulüne tabi olanlar hariç olmak üzere, kamu veya özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yaptıkları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle yapılan soruşturmalar hakkında 02.12.1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanır. Soruşturma izni, Sağlık Bakanlığı bünyesinde kurulan Mesleki Sorumluluk Kurulu tarafından verilir. Mesleki Sorumluluk Kurulu, özel sağlık kurum ve kuruluşları ve vakıf üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensupları bakımından il sağlık müdürlüklerinde görevli başkan veya yardımcılarını da ön inceleme yapmak üzere görevlendirebilir. Soruşturma izni verilmesine ilişkin 4483 sayılı Kanun'un 7 nci maddesindeki süreler, iki kat olarak uygulanır. Mesleki Sorumluluk Kurulunun kararlarına karşı Ankara Bölge İdare Mahkemesine itiraz edilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, müştekiye ait tüm tıbbi evrakların dosya arasına alınıp soruşturma dosyasının Sağlık Bakanlığı bünyesinde kurulan Mesleki Sorumluluk Kuruluna gönderilerek sonucuna göre soruşturma işlemlerinin yürütülmesi gerekirken sağlık meslek mensubu şüpheliler ..., ..., ..., ..., ... bakımından soruşturma izni alınmadan verilen 06/01/2023 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 17/02/2023 tarihli ve 2023/1238 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13586, Karar No: 2017/7561, Tarih: 31.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13586 E.  ,  2017/7561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanığın temyiz dilekçesinde madde bağımlısı ve psikotik rahatsızlığı olduğunu ileri sürmesi, annesi tarafından da aynı hususun belirtilmesi karşısında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı, azalmış ise derecesinin ne olduğu, TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ya da uyuşturucu ve uyarıcı madde bağımlısı olup olmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile belirlendikten sonra sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; TCK'nin 29. maddesi uygulanırken 10 ay 15 gün yerine, 11 ay 15 gün hapis cezası belirlenmesi, TCK'nin 62. maddesi uygulanırken 8 ay 22 hapis cezası yerine 9 ay 17 gün hapis cezası TCK 52. maddesi gereğince 5.240 TL adli para cezası yerine 5.740 TL adli para cezası belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4819, Karar No: 2020/14047, Tarih: 09.12.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/4819 E.  ,  2020/14047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin ve ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ... Belediye Başkanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ilgili belediye ile Hazinenin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün adı geçen belediyeye ve Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16511, Karar No: 2013/848, Tarih: 22.01.2013

**15. Ceza Dairesi         2012/16511 E.  ,  2013/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın vekelatnameli olan müdafiinin yüzüne karşı verilen 16/09/2009 tarihli karara karşı, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 08/10/2009 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.