muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/644, Karar No: 2005/701, Tarih: 07.12.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/4-644 E.  ,  2005/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : İstanbul As.7.Huk.Mah.

**Günü** : 28/4/2005

**Sayısı** : 57-112

Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 7.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen 18/3/2003 gün ve 1998/397-2003/95 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi’nin 15/6/2004 gün ve 15746-7861 sayılı ilamiyle;

*(...**1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre maddi tazminat istemine ilişkin karar bölümüne yönelen temyiz itirazları reddedilmelidir.*

*2-Manevi tazminata ilişkin temyiz istemine gelince; dava, görsel yayın yoluyla kişilik hakkına saldırı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.*

*Davacı, yapılan yayının hukuka aykırı olması nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığı savı ile manevi tazminat isteminde bulunmuştur.*

*Davalılar yayının, Basın Yasasının tanıdığı sınırlar dışına çıkılmadan, özle biçim arasındaki denge korunarak verildiğini bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.*

*Mahkemece, istem red edilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.*

*Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının saldırıya uğradığı savına dayanmaktadır. Diğer bir anlatımla dava, yapılan yayında yer alan açıklamaların kişilik değerlerine saldırı içerdiği ve böylece hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.*

*Böyle bir uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasında, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerden farklı bir yöntemin izlenmesi ve ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması gerekmektedir.*

*Bunun nedeni, Anayasanın 28.maddesindeki basının özgür olduğu güvencesine ve bu ilkeyi güçlendiren 5680 sayılı Basın Yasasının 1.maddesindeki düzenlemedir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun içinde kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydan gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğu kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. İşte basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.*

*Ne var ki basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi ve gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan ve gerekse MK.nun 24. ve 25.maddesinde ve yine özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluk ve gerekliliktir.*

*Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı üzere, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği, diğer bir anlatımla, hukuk düzenince koruma altına alınan yararların birbirine karşı çatışma içinde bulundukları biçiminde bir görünümün var olduğu kanısı uyanmaktadır.*

*Halbuki hukuk düzeninin, çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Aksi halde hukukun kendisi, kendi kuralları ile çatışmış olur. Aslında, yapılan düzenleme, hukukun diğer temel kavramları ile birlikte incelendiğinde, iki yararın aynı anda ve aynı olayda birbiri ile çatışmadıkları, somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği anlaşılacaktır. Bunun sonucunda da, daha az üstün olan yarar, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında, o olayda ve o an için hukuk düzenince korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir.*

*Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Diğer bir anlatımla yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Aksi bir yayının ise, gerek Anayasa ve Basın Yasası ve gerekse basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.*

*Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O an için o olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen her şeyi araştırmak, incelemek ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen ve var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.*

*Davaya konu edilen yayında davacı, davalı televizyonda 24.06.1997 tarihinde yayımlanan programın bir komplo sonucu hazırlandığını, çağrılması üzerine Samsun'a Hıristiyanlık dini hakkında bilgi vermek için gittiğini, gizli kamerayla görüntülerinin alındığı ve emniyetçe yakalanarak adli işlemler sonucu hakkında açılan kamu davasından beraat ettiğini açıklayarak manevi tazminat isteminde bulunmuştur.*

Anayasamıza ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine göre herkes; düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne ve ayrıca görüş ve fikirlerini açıklama ve anlatma (ifade) özgürlüğüne sahiptir. Bu itibarla davacının yayınlanan açıklama ve beyanlarında hukuka aykırılık bulunmadığı, davacının konuşmalarının ve görüntüsünün gizli kamera kullanılarak kaydedildiği ve televizyonda yayımlandığı kaset çözümünden ve dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bir kişinin hukuka aykırı bile olsa konuşmalarının ve görüntüsünün gizli kamera ile kayda alınması aynen telefon konuşmalarının yasadışı dinlenmesinde olduğu gibi onun kişilik haklarına ve özel yaşamına saldırı niteliği taşımaktadır. Bu kayıt ve görüntülerinin televizyon yoluyla kamuoyuna yansıtılması ve televizyon programında “yobaz faaliyetler, gizli faaliyet, din tüccarı” nitelendirmelerinin yapılması, kişilik hakkına yapılmış İkinci bir saldırı niteliğindedir.

*Açıklanan bu yönler gözetilerek takdir olunacak manevi tazminatla davalıların sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken mahkemece davanın reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.**..)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** : Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

**A-DAVACININ İSTEMİNİN ÖZETİ**: Davacı D... R... B... vekili, davacının Avusturalya’da çıkan bir derginin Türkiye temsilciliğini yaptığını, gazeteci olduğunu, 24 Haziran 1997 günü Show TV’de yayınlanan, H... K... tarafından yapılan “son çare” programında, gizli olarak Hıristiyanlık dinini yaymaya çalışan bir din tüccarı olarak lanse edildiğini; Allah’a ve İslamiyet Dinine hakaret suçundan yargılandığını ve beraat ettiğini, maddi ve manevi kayıplara uğradığını ileri sürerek kişilik haklarına saldırı nedeniyle 500.000.000 TL. maddi, 1.000.000.000 TL. manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

**B-DAVALININ SAVUNMASININ ÖZETİ** : Davalı Aks Televizyon Reklamcılık ve Filmcilik Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesiyle, konu seçiminin H... K... ve ekibine ait olduğunu, davalı şirketin sadece üstlendiği programın gösterim hakkını elde ettiğinden sözleşmede belirlenen ücreti ödeme yükümlülüğünde olduğunu, bu nedenle davada taraf olamayacağını, pasif husumet yönetilemeyeceğini; programın yapılmasında kamu yararı bulunduğunu, olayın güncel olduğunu, konu ile ifade arasında düşüncel bağlılığın tam olarak gerçekleştiğini, talep edilen tazminat miktarının fahiş tazminatı cezaya dönüştürücü ve haksız zenginleşmeye neden olacak nitelikte bulunduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı H... S... cevap dilekçesiyle, programın özünde davacıyı zorda bırakma küçük düşürme kastı bulunmadığını, yayının tamamen haber alma amacına yönelik olduğunu, haberin yapılış tekniği olarak gizli çekim yapma özelliği bulunduğunu, davacının amacının varlığını ortaya çıkarmak için bazı gizli teknikler kullanılmasının doğal olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

**C-YEREL MAHKEME KARARININ ÖZETİ** : Yerel mahkemece, basın ilkelerine uygun yayın sebebiyle hukuka aykırılıkda bulunulmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

**D-TEMYİZ EVRESİ BOZMA VE DİRENME** : Davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece, yukarda yazılı gerekçeyle bozulmuş, yerel mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

**E-GEREKÇE** : Dava, yayın yoluyla hukuka aykırılık nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, davacı yararına manevi tazminata hükmedilip, hükmedilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Davacının bazı faaliyetleri nedeniyle Milli İstihbarat Teşkilatı’nca Türkiye’ye girişi yasaklanmıştır.

Ankara 9.İdare Mahkemesi’nce, davacının sınırdışı edilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda “...Avusturalya uyruklu olup gazetecilik yapan davacının, Türkiye’de bölücü unsurlar ve Alevi kesimi ile ilgili bilgi derleme amaçlı temaslarda bulunduğu, Kürtçülük, şeriatçılık faaliyetleri gibi Lazlığın da Türkiye’yi bölebilecek unsurlar içerisinde yer aldığını belirttiğinin Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığınca davalı İdareye bildirilmesi üzerine anılan işlemlerin tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Gizli kamera ile yapılan bir çekim, sadece kişi ve kişilerin özel yaşamlarına ilişkin olursa yayınlanması kişilik haklarına bir saldırı olarak nitelendirilir.

Ancak somut olayda böyle bir durum söz konusu olmayıp kamuyu ilgilendiren bir çalışmanın yansıtılması için yapılmış bir çekim vardır. Bu nedenle davacının kişilik haklarına bir saldırıdan bahsedilemez.

Olay doğrudan kamuoyunu ilgilendirmektedir. Günceldir ve yayınlanmasında Kamu yararı bulunmaktadır. Özle biçim arasındaki denge korunmuştur. Davacının şahsına yönelik olarak, zarar verme kastı bulunmadığı da açıktır.

Ancak somut olayda böyle bir durum söz konusu olmayıp kamuyu ilgilendiren bir çalışmanın yansıtılması için yapılmış bir çekim vardır. Bu nedenle davacının kişilik haklarına bir saldırıdan bahsedilemez.

Olay doğrudan kamuoyunu ilgilendirmektedir. Günceldir ve yayınlanmasında Kamu yararı bulunmaktadır. Özle biçim arasındaki denge korunmuştur. Davacının şahsına yönelik olarak, zarar verme kastı bulunmadığı da açıktır.

O halde, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır. Usul ve yasaya uygun olan direnme kararı onanmalıdır.

**S O N U Ç :** Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle **ONANMASINA,** gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 7/12/2005 gününde yapılan 2.görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/603, Karar No: 2014/19311, Tarih: 17.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/603 E.  ,  2014/19311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/228713

MAHKEMESİ : Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2009

NUMARASI : 2007/2568 (E) ve 2009/954 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanıkların Zirve Kağıt Matb. San. Tic. Ltd. Şti'nin müdürleri oldukları, 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunması, düzenlenen vergi suçu ve tekniği raporlarında, şirketin kanuni temsilcilerinin; 16.04.2005-12.10.2005 arası sanık N.. K.., 12.10.2005'ten itibaren ise sanık M.. Y..'in olması, firmanın çalışan işçisinin, depo ve şubesinin bulunmaması, 2006/Şubat ayından itibaren iş yerinin boş olması, 13.05.2005 tarihinde matbaaya 2000 yapraklı fatura ve irsaliye bastırılması, 2005/Mayıs-Aralık ayları arası ile sadece 2006/Aralık ayında verilen KDV beyannamelerinin matrahlı, ödenmesi gereken vergi miktarlarının az çıkması, mal aldığı firmaların sahte fatura ticareti yaptıklarının belirtilmesi, sanık M.. Y..'in, Beyoğlu Vergi Dairesi Müdürlüğünün 980 044 4831 vergi kimlik numarası ile 22.11.2005 tarihinde tekstil ürünleri ve kırtasiye malzemeleri satışı yapmak üzere mükellefiyet tesis ettirip hakkında 22.12.2006 gün ve VDENR-2006-V-345/59 sayılı vergi tekniği raporu hazırlanması, 2005 yılı Bs formu ekinde Ekim ayı içerisinde 87 adet KDV hariç toplam değeri 953.173 TL'lik fatura düzenlendiğinin belirtilip aynı ayın KDV beyannamesinin 72.000 TL olarak bildirilmesi, 03.05.2005 günlü yoklamada tespit edilen emtiaların ve gerçek alımların tamamının da Kuşesan Kağıt San. Tic. Ltd. Şti'den yapılıp bildirimlerin gerçek rakamların üzerinde olması, sanık Nazan'ın sahte fatura kullanmadıklarını, atılı suçu işlemediklerini, sanık Muharrem'in ise İstanbul'a hiç gitmediğini, bir şirketinin olmadığını, 2002 yılında kimliğini kaybettiğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, şirketin defter ve belgelerinin temini ile mal alış ve satışlarının tespiti ile mal alınan firmaların vergi tekniği raporları getirtilip yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış dava bulunup bulunmadığının araştırılması ve anılan firma sahiplerine, sanıkların firmasından faturalara konu alışverişleri yapıp yapmadıkları, yapmış olmaları halinde alışverişi kiminle yaptıkları ve ödemelerin ne şekilde yapıldığı araştırılarak, gerektiği takdirde şirket faaliyetleriyle ilgili düzenlenen beyannname, yoklama fişleri ve matbaadan basılan belgelerin teslim tutanakları ve suça konu fatura asılları getirtilip imza ve yazıların sanıkların eli ürünü olup olmadığı ile sanık Muharrem yönünden ayrıca savunmasıda dikkate alınıp 12.10.2005 tarihli hisse devir senedi ile 14.02.2006 günlü imza sirkülerindeki imzaların aidiyetlerinin tespitine çalışılarak, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip,

12.10.2005 tarihinde hisse devri yapıldığı da gözönünde bulundurularak her bir takvim yılı açısından sanıkların hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5292, Karar No: 2020/2627, Tarih: 04.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/5292 E.  ,  2020/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13/10/2015 gün ve 2015/510 - 2015/600 sayılı kararı onayan Daire'nin 19/04/2017 gün ve 2016/3681 - 2017/2274 sayılı kararı aleyhinde davacı Palet İnş. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin hakim ortağı Akım Enerji Üretim San. ve Tic. AŞ’nin "Cevizlik Regülatörü ve Hes İnşaatı" projesinin yüklenicisi olduğunu, yapımı üstlenilen proje için taraflar arasında bağıtlanan sözleşmenin 30/a bendi uyarınca "tesis ve işlerin sigortası, ... Adi Ortaklığı tarafından yaptırılacak sigorta poliçesinde Akım Enerji Üretim A.Ş. sigortalı olacak, 30-c maddesi uyarınca hasardan kaynaklanan ve sigorta tarafından karşılanmayan tüm zararlar yükleniciye ait olacaktır" hükmü bulunduğunu, müvekkilinin sözleşmedeki hükümler uyarınca davalı ... şirketi ile 30315449 numaralı "inşaat all risk sigorta poliçesi" düzenlediğini, 27.07.2009 tarihinde yaşanan sel felaketi nedeni ile müvekkilinin yüklenicisi olduğu inşaat alanında hasar meydana geldiğini, bu nedenle davalı ... şirketine ihbarda bulunulup ödeme yapılmasının istenildiğini, davalı ... şirketi tarafından verilen 02.12.2009 tarihli cevapta, hasarın poliçede yer alan sel muafiyet bedelinin altında kaldığı gerekçesi ile ödeme yapılmayacağının belirtildiğini, ancak muafiyet uygulaması hatalı yapıldığı gibi müvekkillerinin yeterince bilgilendirilmediğini ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL hasar bedelinin ihbar tarihinden itibaren yürütülecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile toplam talebini 755.744,53 TL'ye yükselmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı Palet İnş. A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı Palet İnş. A.Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı Palet İnş. A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı Palet İnş. A.Ş. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı Palet İnş. A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 47,90 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacı Palet İnş. A.Ş alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6251, Karar No: 2015/13389, Tarih: 14.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6251 E.  ,  2015/13389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2014/75-2014/320

Taraflar arasında görülen davada ... .. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.12.2014 tarih ve 2014/75-2014/320 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 29. sınıftaki "yenilebilir bitkisel yağlar" ürünlerini de içeren, "..." ibareli, 2012/50069 sayılı marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından dava dışı firmaya ait 1878 ibareli, 29. sınıftaki yemeklik sıvı yağlar (ayçiçek yağı, mısırözü yağı, zeytin yağı, pamuk yağı, soya yağı) ürünlerini içeren 20.06.1996/20187 sayılı ve 20.06.1996/020193 markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla itirazda bulunduklarını, ancak itirazın YİDK'nın 2013/M-8843 sayılı kararıyla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin “...” ibaresini tanınmış komili markası ile birlikte kullandığı bir çok markasının olduğunu, “...” ibaresinde “yenilebilir bitkisel yağlar bakımından” önceye uzanan hak sahipliğinin bulunduğunu, müvekkili tarafından redde mesnet markalar aleyhine kullanmama sebebine dayalı hükümsüzlük davası açıldığını, YİDK'nun bu davanın sonucunu beklemesi gerektiğini ileri sürerek başvurularının reddine dair YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; redde mesnet alınan markaların "..." ibareli ve başvuru konusu işaretin de "..." ibareli olduğu, bu işaretlerin asıl ve ayırt edici unsurunun "..." ibaresinden oluştuğu, “...” ibaresinin doğrudan reddedilen ürünler bakımından vasıf bildirici niteliğinin bulunmadığı, somut ve soyut olarak ayırt ediciliğinin yüksek seviyede olduğu, başvuru konusu işaretin ilk bakışta ve derhal redde mesnet markaların yeni düzenlenmiş bir versiyonu olduğu yönünde izlenim doğduğu, ortalama düzeydeki yararlanıcı ve tüketicilerin ilk bakışta ve derhal herhangi bir araştırma yapmasına gerek kalmaksızın bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı, başvuru konusu işaretin "yenilebilir bitkisel yağlar" bakımından halen kullanılıyor; buna karşın redde mesnet markaların fiilen kullanılmıyor olmasının da başvurunun tesciline olanak sağlamayacağı, davacının diğer markalarının ise “...” ibaresini yanında .... ibarelerini de içerdikleri, başvurunun bu haliyle davacının önceki markalarına değil, redde mesnet markalara yanaştığı, kaldı ki bu markaların başvuru tarihleri itibariyle redde mesnet marka ile bağımsızlaştığından da bahsedilemeyeceği, davacı başvurusunun yeni ve seri bir marka olduğundan bahsedilebilmesinin olanaksız bulunduğu ve bu nedenle davacının seri marka uygulamasından da istifade edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.