muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19360, Karar No: 2024/16204, Tarih: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19360 E.  ,  2024/16204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.12.2022

EK KARAR SAYISI : 2021/51 E., 2022/1993 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.12.2022 tarihli ve 2021/51 Esas, 2022/1993 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 06.12.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20760, Karar No: 2011/2167, Tarih: 14.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20760 E.  ,  2011/2167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak ecrimisile hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun hükümleri kıyasen uygulanır. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesi ve emsallerin dava konusu taşınmaza yakın zamanda satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışların emsal olması gerekir.

Yapılan incelemede; emsal taşınmazın 1995 yılında yapılan satış olduğu ve dava konusu taşınmaza göre de daha iyi konumda bulunduğu anlaşılmıştır.

Rize gibi bir yerde dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihine de yakın satışların bulunması doğaldır.

Bu nedenle taraflara emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsallar de celbedilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1150, Karar No: 2020/1298, Tarih: 18.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/1150 E.  ,  2020/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının dava dışı Ordu Spor Kulübünün ödenmeyen prim borçlarından dolayı, kendisine anılan spor kulübünde yönetici olması sebebiyle 2016/ 15872 takip sayılı ödeme emrinin gönderildiğini, söz konusu borçtan sorumlu olmadığını beyanla ödeme emrininin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava konusu talebe ilişkin Kuruma başvurusu olmadan dava açılmış olmasının 5521 sayılı Kanunun 7/3. maddesine açıkça aykırı olduğunu, davacının Kuruma başvurması halinde talebinin idari yolla çözülme ihtimalinin olduğu, Ordu Spor Kulübünde 26.12.2015 - 11.06.2016 tarihlerinde Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı olan davacının, 5510 sayılı Yasanın 88. maddesine göre davacının sorumlu olduğunu beyanla, dava ve talebin reddini ve %10’dan aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

1-Davacının davasının kabulü ile; 2016/015872 takip numaralı ödeme emrinin ve takibin davacı yönünden iptaline,

2-Davacının bu ödeme emirlerinden dolayı davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiştir.

İSTİNAF

Davalı Kurum vekili tarafından anılan karara yöenlik istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

B-BAM KARARI

İlk derece mahkemesinin kararının yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından 6100 sayılı HMK'nun madde 353/1-b.1 hükmü gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; ilk derece mahkemesince davacının temsil ve ilzama yetkili olmadığı şeklindeki kabulünün 5510 sayılı Yasanın lafzına ve ruhune açıkça aykırı olduğu, davacının takibe konu ödemelerden sorumlu olduğu, davanın kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğu davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile yasal süresi içinde istinaf yoluna başvurmuştur.

IV-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; ilk derece mahkemesince davacının temsil ve ilzama yetkili olmadığı şeklindeki kabulünün 5510 sayılı Yasanın lafzına ve ruhune açıkça aykırı olduğu, davacının takibe konu ödemelerden sorumlu olduğu, davanın kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğu davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile yasal süresi içinde istinaf yoluna başvurmuştur.

IV-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 88/20. maddesi ile, “Kurumun sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanunda belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcileri Kuruma karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur” şeklinde düzenlenme getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile tüzel kişiliği haiz özel kuruluşta görev yapan üst düzeydeki yönetici veya yetkililer ile kanuni temsilcilerin primlerin ödenmesinden işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları açıkça belirtilmiştir.

Müteselsil borçlulukta alacaklı, alacağının tamamını veya bir kısmını karşısındaki borçlulardan dilediği birinden isteyebilmek imkânına sahip bulunduğu gibi, borçlular da alacaklıya karşı borç sona erinceye kadar hep birlikte sorumlu olmakta devam ederler. Borçlulardan birinin borç ödemeden aciz haline düşmesinin veya iflas etmesinin alacaklı için her hangi bir tehlikesi yoktur; zira diğer borçlulardan her biri borcun tamamını ifa etmek yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Müteselsil borçluluk alacaklıya, borçluların içinden ödeme gücü en yüksek olanı seçerek edimin tamamını ondan isteyebilme yetkisini tanır.

Somut olayda, davacının dava dışı Ordu Spor Kulübünde 28/12/2015 tarihinde yönetim kurulu başkan yardımcısı olarak görevlendirildiği, yönetim kurulu toplantısının 5 nolu kararında SSK müdürlüğü, vergi daireleri ve resmi kurum ve kuruluşlarda işlem yapmak hususunda başkan ...'un tek imza ile başkan yardımcıları ... ve ...'ın çift imza ile yetkili kılınmalarına karar verildiği, davacının kulübün diğer işleri yönünden çift imza ile yetkili olduğu, yönetim kurulu başkan yardımcılığı göreviyle örtüşecek şekilde, dosya kapsamında yer alan 13.01.2016, 21.01.2016, 27.01.2016 tarihli karar defterlerinde, davacının Başkan yardımcısı olarak isminin imzasının yer aldığı görülmektedir. Ancak davacı tarafından 22/01/2016 tarihinde, sunulan istifa dilekçesinin, Yönetim Kurulunca 07/03/2016 tarihinde değerlendirilme yapılmak suretiyle, kabul edildiği anlaşılmakla, dava konusu ödeme emrine ilişkin prim borcunun, 2016/01-02’nci aylarına ait olmasına karşın, davacının anılan yasal düzenleme kapsamında üst düzeydeki yönetici veya yetkili sıfatına sahip olup olmadığı ve bu bağlamda yönetim kurulu Başkan yardımcılığı döneminde tahakkuk eden prim borçlarından sorumluluğu olup olmadığı noktasında, adi yazılı şekilde düzenlenen istifa dilekçesiyle ortaya çıkan çelişki giderilip, temsil ve ilzam yetkisinin olup olmadığı açıkça belirlenmek kaydıyla toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7210, Karar No: 2018/7245, Tarih: 21.06.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/7210 E.  ,  2018/7245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eşine karşı işlediği kabul edilen tehdit ve kasten yaralama eylemlerinin bir bütün halinde eziyet suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden ayrıca fiil bölünerek tehdit ve yaralama suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, kasten yaralama ve tehdit suçları nedeni ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararındaki hükmün kanun yararına bozma yoluyla ortadan kaldırılması mümkün görülmüştür.

Sistematik olarak ve belli bir süreç içinde kasten yaralama, hakaret, tehdit ve cinsel taciz niteliği taşıyan, insan onuruyla bağdaşmayan, mağdurun bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davranışların eziyet suçunu oluşturacağı cihetle oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın eşi olan mağdurun, ellerini, ayaklarını ve ağzını koli bandı ile bantlayıp kolunda sigara söndürmek, ağzında bulunan bandı nefessiz kalana ve bayılmasına yakın bir ana kadar çıkartmamak eylemlerinin bedensel ve ruhsal yönden acı çekmesine yol açan ve insan onuruyla bağdaşmayan nitelikte olması sebebiyle eziyet olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında eşine yönelik eziyet suçundan hüküm kurulurken doğrudan TCK'nun 96/2-b maddesi uyarınca cezalandırılması yerine, önce aynı Kanunun 96/1. maddesiyle hüküm kurulduktan sonra 96/2-b maddesinin uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya,dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın madde kullanımı nedeniyle bilincinin yerinde olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16098, Karar No: 2023/1082, Tarih: 08.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/16098 E.  ,  2023/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 07.09.2015 tarihli 2015/8063 soruşturma numaralı iddianame ile, olay günü katılanın ikametinin önünden aracının çalınması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d, 143 ve 31/2 maddelerinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... Çocuk Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/196 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanu’nun 142/2-h,143 ve 31/2 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.... Çocuk Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/196 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25.05.2021 tarihli ve 2020/22066 Esas, 2021/10467 Karar sayılı kararı ile "Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılması gerekirken, farklı bir yargılama aşamasında alınmış 03/10/2013 ve 24/06/2013 tarihli sosyal inceleme raporlarının hükme esas alınması,” sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilâmına uyan ... Çocuk Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/105 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanu’nun 142/2-d, 143 ve 31/2 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyizi, kararın eksik inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın Doğan marka aracını 12.07.2015 günü saat 21.30'da evinin önüne kapılarını kilitleyerek park ettiği, 02.00'de baktığında yerinde olmadığını gördüğü, 13.07.2015 günü saat 03.00'te polislerin çalınan aracı görerek durdurmaya çalıştıkları, ancak aracın kaçtığı ve duramayarak dere yatağına düşüp kaza yaptığı, araca 50 metre mesafede suça sürüklenen çocukların yakalandığı tespit edilmiştir.

2.Katılan aracının kapılarını kilitleyerek park ettiğini, aracı bulunduğunda pek çok hasarı olduğunu beyan ettiği tespit edilmiştir.

2.Katılan aracının kapılarını kilitleyerek park ettiğini, aracı bulunduğunda pek çok hasarı olduğunu beyan ettiği tespit edilmiştir.

3.Olay yeri inceleme raporunda aracın sağ ön kapı kilit yuvasında zorlama izleri olduğu, direksiyon alt kısmında bulunan kabloların kesilmiş ve sarkık vaziyette olduğu tespit edilmiştir.

4.Olay tutanağına göre, 13.07.2015 günü saat 03.00'te polis ekiplerinin çalıntı aracı fark ederek takip ettikleri, aracın dur ihtarına uymadığı, yoldan çıkarak dere yatağına doğru düştüğü, aracın 50 metre ilerisinde dere yatağından iki sanığın yola doğru koştukları, yol üzerinde yakalandıkları, yakalanan sanıkların elbiselerinin çamur içinde olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın karın boşluğunda çizikler olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın pantolonun sağ diz kapağı yırtık ve yarasının olduğu tespit edilmiştir.

5.Suça sürüklenen çocuklar benzer savunmalarında, 13.07.2015 günü 23.00 sıralarında köye gitmek üzere yola çıktıklarını, dolmuş olmadığı için yürüdüklerini, yoldan geçen bir araçtan uzaklaşmak amacıyla yoldan aşağı doğru gittiklerini, bu sırada yakalandıklarını, çalıntı aracı hiç görmediklerini beyan etmişlerdir.

6.Suça sürüklenen çocuklar hakkında 12-15 yaş aralığında olmaları sebebiyle alınan farik mümeyyiz raporlarında, işlediği iddia olunan fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu tespit edilmiştir.

7.Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar için farklı bir yargılama aşamasında alınmış 03.10.2013 ve 24.06.2013 tarihli sosyal inceleme raporlarının hükme esas alındığı, bu hususun Yargıtay tarafından bozma gerekçesi yapıldığı, bozma sonrası dosya kapsamına uygun sosyal inceleme raporları alındığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın aracını kapılarını kilitleyerek park ettiğini beyan ettiği, olay yeri inceleme raporunda aracın sağ ön kapı kilit yuvasında zorlama izleri olduğu, direksiyon alt kısmında bulunan kabloların kesilmiş ve sarkık vaziyette olduğu tespit edildiğinden suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine uyduğu, bozma öncesi hükümde suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi uyarınca ceza verilmesine rağmen bozma sonrası kararda hatalı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d maddesi uyarınca hüküm kurulduğu, ancak hükmün gerekçesinde suça sürüklenen çocukların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine uyduğundan bahsedildiği anlaşılmakla; suç tarihi itibariyle sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecinde aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, "03.04.2018 tarihli ve 2014/851 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca da farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü/tutuklu olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde de bulunmayan sanığın, hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu" şeklindeki kararları uyarınca, başka suçtan ... Kampüs Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ... hüküm duruşmasına getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeden hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesinin ihlâli, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Çocuk Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/105 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Yönünden

... Çocuk Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/105 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararına yönelik temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA,

dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38939, Karar No: 2015/37698, Tarih: 23.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/38939 E.  ,  2015/37698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketler tarafından yapılan...apartmanı kapsamında daire satın aldığını, tapu maliki olduğunu, davalı tarafından yapılan projenin tanıtım kataloglarında yer alan sitenin ortak kullanım alanında yapılacağı vaat edilen çocuk parkı, kameriye ve otopark alanı gibi sosyal tesis alanının kendilerine teslim edilmediğini, davalının edimini eksik olarak ifa ettiğini ve bundan dolayı kendisinin zarara uğradığını ileri sürerek zararının mahkemece belirlenerek tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacıya karşı herhangi bir taahhütte de bulunmadıklarını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı... İnşaat Şirketi aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine, diğer davalı ... İnşaat Şirketi yönünden davanın kısmen kabulü ile 22.950.00.TL' nın bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı.İnşaat Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki 2. betteki, temyiz eden davalı ... Şirketinin 3. betteki temyiz itirazları dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı tarafından, davalı... İnş. Şirketi aleyhine açılan davanın husumetten reddedilmesi nedeniyle verilmesi nedeniyle kendisini vekil ile temsil ettiren davalı... İnş. Şirketi lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken mahkemece bu davalı yararına nisbi vekalet ücretine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu da dikkate alınarak, tanıtım ve satış sırasında, proje kapsamında ve vaziyet planı içerisinde gösterilerek taahhüt edilen sosyal tesislerin inşa edilmiş olduğu ancak bu alanların sitenin bulunduğu parsel dışında ... Belediyesi’ne ait yeşil alan üzerinde kaldığı, bu şekilde taahhüt edilen şekilde edimlerin yerine getirilmediği, bu durumun eksik ifa niteliğinde olduğu kabul edilerek, değer kaybına hükmedilmiştir.

Davaya konu projenin imal edildiği 14015 nolu parselin bitişiğindeki parselin ... Belediyesi'ne terk edilen alanlar olduğu, dava konusu sosyal tesislerin kamuya açık alanda inşa edildiği ve dava konusu dairenin 25.05.2011 tarihinde davacı adına tapu devrinin yapıldığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.