muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2427, Karar No: 2018/679, Tarih: 06.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2427 E.  ,  2018/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-f-son, 62, 52 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Tavukçuluk isimli iş yerini işleten sanığın, katılan ...’dan almış olduğu tavuklar karşılığında kendisine ait 3 adet çeki verdiği, ...’ın da daha sonra yapmış olduğu ticaret nedeni ile bu çekleri cirolayarak katılan ...’a verdiği, İrfan tarafından da suça konu çeklerin tahsil için bankaya ibrazında ise karşılıklarının bulunmaması nedeni ile ödenmediği, bilahare sanık hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan açılan kamu davasında suça konu 2.000 TL bedelli çekin sanık tarafından keşide edilmediğinin tespit edildiği, dolayısıyla sanığın suça konu çeki başkasına keşide ettirmek suretiyle katılan ...’a verdiği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Sanığın “katılan ... ile ticaret yaptığını, aralarında oluşan ticari teamüle göre çeklerini katılana boş olarak verdiğini, mal almak üzere daha sonra gittiğinde ise bu çekleri kendisinin borcuna karşılık gelecek şekilde doldurup tekrar katılan ...’a verdiğine, suça konu çekinde bu şekilde katılana bırakılan çek olduğunu, ancak bu çek karşılığında mal almadığını ve çek üzerindeki imza ve yazıların kendisine ait olmadığı, katılan ... tarafından doldurulmuş olabileceğine” ilişkin savunması, alınan bilirkişi raporunda da sadece sanık ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde suça konu çek üzerindeki imza ve yazının sanık eli ürünü olmadığının anlaşılması ve katılan yönünden her hangi bir imza-yazı incelemesinin yapılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu çekte hamil ve ciranta görünen katılan ...’ın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunan samimi imzaları ile huzurda atılan imzalarının temini ile suça konu çekin ön ve arka yüzünde bulunan yazı ve imzaların, katılan ... eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k )bentlerinde sayılan hallerde, adli para cezası belirlenirken, tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması suretiyle tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5275 sayılı Kanunun 106.maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan elde olunan haksız yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3959, Karar No: 2013/20365, Tarih: 13.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3959 E.  ,  2013/20365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 21. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.12.2012 tarih ve 2011/458-2012/316 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 13.9.2011 tarihli hisse devir sözleşmesi ile davalı şirket hissedarlarından dava dışı ... ve ...'tan hisse devraldıklarını, devrin şirket pay defterine işlenmemesi üzerine denetçi de dahil olmak üzere tüm ilgililere ihtarname gönderildiğini, ancak yine hisse devrinin şirket pay defterine işlenmediğini, ayrıca müvekkillerinin hissedar olduktan sonra davalı şirketin en son genel kurul toplantısını 2004 yılında yaptığını öğrendiklerini, aynı zamanda davalı şirketin hukuki ve maddi olarak ciddi tehlike altında bulunduğunu ileri sürerek, davalı şirkete tedbiren kayyım atanmasını, hisse devirlerinin şirket pay defterine işlenmesini ve 2004 yılından itibaren genel kurul toplantısı yapmayan şirketin yetkilisi de kalmadığından genel kurul toplantısı yapılması hakkında karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların hisselerin bedellerini ödememeleri ve bu hususun hisse devri yaptıkları iddia edilen şirket ortakları tarafından ihtarname ile bildirilmesi nedeniyle ihtilaflı devir işleminin pay defterine kaydedilmediğini, davacıların hisse devrini müvekkili şirkete de bildirmediklerini, pay devrinin geçerli olması için ana sözleşme hükümlerine uygun işlem yapılması gerektiğini, aynı zamanda müvekkili şirketin fiili olarak iştigal konusunda faaliyet gösterdiğini, organlarının yasal yükümlülüklerini yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, pay devri işleminin tarafının payını devreden ile payı devralan olduğu ve davacılar ile payını devredenler arasında düzenlenmiş bulunan hisse devir sözleşmesinde satışı yapılan hisselere istinaden satıcıların tüm hak ve alacaklarını aldıkları beyanında bulunmuş olmalarına göre, davalı şirketçe pay defterine hisse devrinin kaydının yapılmasının gerektiği, paylarını devreden dava dışı ... ve ...'ün davacılar tarafından hisse bedellerinin ödenmediği yönündeki beyanlarının davalı şirketi bağlayıcı ve pay devrini pay defterine kayıttan imtina edilmesine neden olan bir beyan olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davacıların, dava dışı ortaklardan aldıkları hisselerin ortaklar pay defterine kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava; davacıların, davalı A.Ş.'nin, dava dışı hissedarlarından pay devralmaları nedeniyle, şirkete paydaş olduklarının pay defterine kaydedilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda belirtilen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, verilecek karar payı devredenlerin hukuki durumlarını da etkileyeceğinden, onların yokluğunda davanın görülerek sonuçlandırılması mümkün değildir. Bu itibarla, davacı tarafa, payı devraldıkları hissedarlara karşı dava açıp, açılan davayı bu dava ile birleştirmeleri için mehil verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16445, Karar No: 2022/11997, Tarih: 21.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16445 E.  ,  2022/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 31. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri karar tebliğinin sanığın bildirdiği adresinden iade gelmesi üzerine herhangi bir tebligat yapılmadığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, tebligatın sanığın bildirdiği adresten iade gelmesi üzerine herhangi bir tebligatın yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanık tarafından öğrenilmediği, bu nedenle 24/07/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden

tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği; kaldı ki, 24/07/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun tebliğ edilmediği gibi kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdı tebligatlarının da adres yetersizliğinden bahisle iade gelmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulduğu ancak tebligatlara uyulmadığından bahisle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 19/06/2015 tarihinde kaldırıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken herhangi bir tebligat yapılamayan sanık hakkında ısrar koşulunun da sağlanmadığının gözetilmediği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan

mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Sanığa verilen adli para cezasının TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği ihtarı” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5702, Karar No: 2023/202, Tarih: 12.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5702 E.  ,  2023/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sigorta poliçesine dayalı rücuen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili nezdinde leasing all risk sigorta poliçesi ile sigorta örtüsü altında bulunan biçerdöverin 26.06.2013 tarihinde ekin biçerken tarla içerisinden geçen davalıya ait elektrik tellerinin standartın altında 4 - 4,5 metre yükseklikten geçmesi, elektrik tellerinin birbirine temas ederek kıvılcım oluşturması ve oluşan bu kıvılcımların ekin tarlasına düşmesi nedeniyle alevlerin içerisinde kalarak tamamen yandığını, oluşan hasar nedeniyle sigortalıya 115.740,00 euro karşılığı 311.838,00 TL ödendiğini ileri sürerek şimdilik 5.000,00 TL’nin, 21.07.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle toplam 280.654,20 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yangının meydana gelmesinde müvekkilinin kusuru bulunmadığını, kurum personelince 26.06.2013 tarihinde yapılan kontroller sonucu yangının elektrikle ilgisinin olmadığının anlaşıldığını, davacının yangını, yangının çıkış sebebini ve yangın nedeniyle zararı ispat etmesi gerektiğini, dava konusu yerde müvekkili dışında Türkiye Elektrik İletişim A.Ş. (TEİAŞ), Türkiye Elektrik Üretim A.Ş. (TEÜAŞ) ve diğer şirketlerin hatlarının da olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile enerji nakil hattının iletkenlerine temas nedeniyle akımın biçerdöver üzerinden toprağa geçmesi hâlinde biçerdöver operatörünün elektrik çarpması nedeniyle vefat etmesi veya yaralanması gerektiği yönünde açıklama içeren ve daha önce alınan iki teknik bilirkişi raporu da denetler mahiyetteki son bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ekspertiz raporu ve fotoğraflar incelendiğinde alevli yangının çıkmasına sebep olan ana unsurun davalıya ait elektrik tellerinin standardın altında 4-4.5 metre yükseklikten geçmesi, elektrik tellerinin birbirlerine temas ederek kıvılcım oluşturması ve oluşan kıvılcımların ekin tarlasına düşerek alevli yangın meydana getirmesi olduğunun anlaşıldığını, Jandarma tarafından düzenlenen tutanak ve itfaiye tarafından düzenlenen yangın raporunun bu durumu doğruladığını, Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/1249 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalıya %90 kusur verildiğini, söz konusu kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin denetiminden geçtiğini, Mahkemece kusur oranının tespiti bakımından alınan raporların farklı oranlar bildirmesi nedeniyle İstanbul Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak çelişkinin giderilmesi gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/703 E., 2017/259 K. sayılı dosyasında dava dışı biçerdöver maliki ...’in aracında meydana gelen hasar nedeniyle uğradığı zararın tazmini için davalı .... aleyhine açtığı davada alınan raporda yangının meydana gelmesinde davalının %90 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek tazminattan sorumlu tutulmasına dair kararın Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2017/16195 E., 2018/5919 K. sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, davalının sorumlu olduğuna dair verilen bu kararın güçlü delil niteliğinde olduğu, davalının dava dışı sigortalıya ait biçerdöverde meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, sigortalıya ödenen bedelden biçerdöver sürücüsünün kusuru oranında indirim yapılarak talepte bulunulduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri