muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10574, Karar No: 2015/7990, Tarih: 24.02.2015

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi.

Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda davacı davalı işyerinde mali işlerden sorumlu genel müdür yardımcısı olarak çalışmıştır. Davacının çalıştığı yerde üzerinde genel müdür ve davalı şirketin ortaklarıda bulunmaktadır. Davacı tanık beyanları nazara alındığında davacının kendi mesaisini ayarlayabilecek konumda olmadığı da sabittir. Davacı fazla çalışma yaptığını tanıkla ispat etmiştir. Mahkemece dosya içindeki bilirkişi raporu yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının fazla çalışma alacağı hakkında yeniden bir karar verilmelidir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinde aldığı ücret içinde genel tatil ücretlerininde bulunduğu belirtilerek genel tatil alacağı reddedilmiştir. İş sözleşmesinde genel tatil ücretinin ücrete dahil olduğu şeklindeki hükümler çalışılmadan ödenmesi gereken ücrete ilişkindir. Mahkemece taraf tanık beyanları yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının genel tatil alacağı hakkında yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinde aldığı ücret içinde genel tatil ücretlerininde bulunduğu belirtilerek genel tatil alacağı reddedilmiştir. İş sözleşmesinde genel tatil ücretinin ücrete dahil olduğu şeklindeki hükümler çalışılmadan ödenmesi gereken ücrete ilişkindir. Mahkemece taraf tanık beyanları yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının genel tatil alacağı hakkında yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11201, Karar No: 2014/707, Tarih: 14.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11201 E.  ,  2014/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/07/2012

NUMARASI : 2008/22-2012/156

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.07.2012 tarih ve 2008/22-2012/156 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı E.Yayınevi Kitap Oyuncak Kaset İmlt. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ilkokul öncesi ve ilkokul seviyesindeki çocuklar için kitap yazdığını, “Küçük Kuş”, “Anneler ve Yavruları”, "Nisan Biir” ve “Zıpzıp Kurbağa” isimli eserlerin müvekkiline aidiyetinin Kadıköy 10. Noterliğinin 09/02/1999 tarihli beyannamesi ile sabit olduğunu, davalıların “Küçük Kuş”un ismini “Kafesteki Küçük Kuş”olarak değiştirerek, diğer üç eseri de aynı isimle basarak, çoğaltıp piyasaya sürdüklerini ve eser sahibi olarak davalı Y.. Y..’ın gösterildiğini, müvekkilinin malî ve manevî haklarının ihlâl edildiğini, davalı şirketin hukuka aykırı fiili gerçekleştiren tüzel kişi olduğunu, Aygören Dirim'in ise şirketin ortağı ve münferit yetkilisi bulunduğunu belirterek davalıların tecavüzünün ref'ine, muhtemel tecavüzün men’ine, yasaya aykırı çoğaltılan nüshaların toplatılmasına, FSEK 68. maddesi ve FSEK 70/3 maddesine şimdilik 2.000 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevî tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Esin Yayınevi ve Aygören Dirim vekili, davacının talep hakkının zamanaşımına uğradığını, müvekkillere karşı ilk ihtarname tarihinin 24.02.1999 olduğunu, davaya konu kitapların yayın ve dağıtım hakkının 10.09.1998 tarihinde 15 yıllığına Y.. Y.. tarafından Müvekkili yayıncı şirkete devredildiğini, eserlerin telif bedelinin 07.01.1999’da eser sahibine ödendiğini, davacının eserleri müvekkili tarafından yayımı sonrasında kendi adına noterde tescil ettirdiğini, ilk ihtardan dokuz yıl sonra dava açılmasının kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı A. D.'in adı geçen davalı şirketin ortağı ve münferit yetkilisi bulunmasının şahsi sorumluluğunu doğurmayacağı, dosyaya sunulan 2003 tarihli kitaplarda yazar olarak Y.. Y..'ın isminin bulunduğu, davalılar tarafından sunulan ve uyuşmazlık konusu eserlerin basılmasıyla ilgili bilgilerin de yer aldığı fatura ve gider pusulalarının 07.01.1999, 23.02.1999, 26.02.1999, 27.11.1999 tarihli oldukları, davalılardan Y.. Y..'a telif bedelinin 07.01.1999 ve 27.11.1999 tarihlerinde ödendiği, Y.. Y.. ile Esin Yayınevi arasındaki sözleşme tarihinin ise 10.09.1998 olduğu, buna göre davacı kadar davalı Y.. Y..’ın da uyuşmazlık konusu eserlerin sahibi olması ihtimali bulunduğu, hem davacının hem de davalı Y.. Y..'ın eser sahibi sayılmaya ilişkin adi karineden yararlanabilecek durumda oldukları, ancak uyuşmazlık konusu eserlerden “Zıpzıp Kurbağa” ve "Nisan Biiir" isimli eserlerin davalı Esin Yayınevi tarafından yayınlamasından çok önce kamuya sunulduğu, R. Yayınevi tarafından 1983 yılında “Zıpzıp Kurbağa” isimli eserin yayınlandığı, yine "Nisan Biiir" isimli eserin ise 1999 yılında müstear isim kullanılarak yayınlandığının anlaşıldığı, buna göre "Zıpzıp Kurbağa" ve "Nisan Biiir" isimli eserlerin davacıya ait olduğu, diğer iki eser bakımından kimin eser sahibi olduğu hususunda kesin bir yargıya varılamadığı, FSEK m. 54 dikkate alındığında, "Zıpzıp Kurbağa" ve "Nisan Biiir" isimli eserler bakımından, davalılardan E. Yayınevi ile Y.. Y.. arasında sözleşme bulunması veya intihalin davalı Y.. Y.. tarafından yapılmış olmasının davalı E. Yayınevini sorumluluktan kurtarmayacağı, "Zıpzıp Kurbağa" ve "Nisan Biiir" isimli eserler yönünden davacının maddi ve manevi tazminat talep koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalılardan A. D. hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davacıya ait “Zıp Zıp Kurbağa” ve “Nisan Biiir” isimli eserlere ilişkin olarak davanın diğer davalılar Esin Yayınevi ve Y.. Y.. yönünden kabulü ile adı geçen davalıların eserlere tecavüzünün tespiti ile ref'ine, muhtemel tecavüzlerinin menine, FSEK m.68 kapsamında 2.000 TL maddi tazminat ile takdiren 2.000 TL manevi tazminatın ilk basım tarihi olan 23.02.1999 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalılar E. Yayınevi ve Y.. Y..'dan tahsiline, hüküm özetinin ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı E.Yayınevi Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı E.Yayınevi Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı tarafça 5846 sayılı FSEK'nın 68. maddesi uyarınca talepte bulunulmasına ve mahkemece de bu şekilde hüküm tesis edilmesi nedeniyle taraflar arasında farazi sözleşme ilişkisi kurulmuş olacağından davanın 818 sayılı BK'nın 125. maddesi uyarınca 10 yıllık zamanaşımına tabi bulunmasına ve her ne kadar mahkeme kararında "Nisan Biir" adlı eserin 1999 yılında müstear adla yayınlandığı yazılı ise de, bu eserin 2002 yılında davacı A.S. adı ile piyasaya sunulduğunun dosyada mevcut kitap örneğinden anlaşılmasına ve bu durumun neticeye müessir bulunmamasına, davalı tarafça sunulan faturanın da tek başına eser sahipliğini kanıtlamaya yeterli olmamasına göre, mümeyyiz davalı vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, dava konusu ''Zıpzıp Kurbağa'' isimli eserin 1983 yılında ve ''A.K.'' müstear adı kullanılarak umuma arz edildiği bilirkişi tarafından bildirilmiştir. Davalı tarafça sözkonusu eserin eser sahibinin davacı olmadığı savunulduğuna ve bilirkişi

raporuna da bu yönde itirazda bulunulduğuna göre, dava konusu ''Zıpzıp Kurbağa'' adlı eserde yer alan ''A. K.'' müstear adının davacı A.S. tarafından kullanılıp kullanılmadığı, dolayısıyla bu eser nedeniyle davacının 5846 sayılı FSEK'nın 1/B-b, 8 ve 15/3. maddeleri kapsamında eser sahibi olup olmadığı hususu araştırılmaksızın sözkonusu eser bakımından da davanın kabulü doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı E. Yayınevi Kitap Oyuncak Kaset İmlt. Paz. San. Tic. Ltd. Şti'ye iadesine, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11967, Karar No: 2014/17636, Tarih: 04.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/11967 E.  ,  2014/17636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde ...Tic.A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, davalı borçlu aleyhine ... takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak mal bulunmadığını ileri sürerek borçlunun adına kayıtlı dava konusu taşınmazlarının diğer davalılara yaptığı devrine ilişkin tasarrufların İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, tensiple birlikte davanın görev yönünden reddine karar verilerek dosyanın talep halinde Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş hüküm davalı borçlu ...Tic.A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK’nin ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girmesi ile tasarrufun iptali davaları mutlak ticari dava niteliğinde olmayıp şahsi nitelikte ve borçlunun tasarruflarına yönelik bulunmasına bundan dolayı asliye hukuk mahkemelerinin görevine girmektedir.Öte yandan 01/07/2012 tarihinden itibaren açılan davalarda artık asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki işbölümü değil görev ilişkisi olup, somut olayda da dava 09.07.2014 tarihinde İİK.nin 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış olduğundan görevli mahkeme asliye hukuk mahkesidir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, göre davalı borçlu ...Tic.A.Ş. vekilinn temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı borçlu ...Tic.A.Ş'den alınmasına 04.12.2014 gününde karar düzeltme yolu kapalı olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2569, Karar No: 2021/7235, Tarih: 09.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/2569 E.  ,  2021/7235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki ... Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarihli ve 2015/931 esas, 2016/859 sayılı kararı ile ... Batı 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/07/2019 tarihli ve 2019/1066 değişik iş sayılı itirazın reddine ilişkin kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 14/01/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1-Sanık hakkında, 02/06/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda; ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05/06/2015 tarihli, 2015/17596 soruşturma ve 2015/417 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 12/06/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, infazı için 02/07/2015 tarihinde ... Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği,

2-... Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 07/07/2015 tarihli ve 2015/2155 DS sayılı çağrı yazısının tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurduğu, 30/07/2015 tarihinde bilgilendirme formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, beş işgünü içinde hastaneye başvurmadığının, süresinden sonra 06/08/2015 tarihinde başvurduğunun bildirilmesi üzerine uyarılmasına karar verildiği, 14/10/2015 tarihli uyarı yazısının 27/10/2015 tarihinde tebliğ edildiği, bu arada hastanenin 24/08/2015 tarihli raporunda tedavinin gereklerine uygun davranmadığından tedaviye uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine 06/11/2015 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek 09/11/2015 tarihinde ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

3-... Batı Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 12/11/2015 tarihli, 2015/17596 soruşturma, 2015/9960 esas ve 2015/8422 sayılı iddianame ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1-4-a ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle ... Batı 9.Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

3-... Batı Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 12/11/2015 tarihli, 2015/17596 soruşturma, 2015/9960 esas ve 2015/8422 sayılı iddianame ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1-4-a ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle ... Batı 9.Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

4-... Batı 9.Asliye Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu 27/12/2016 tarihli ve 2015/931 esas, 2016/859 sayılı kararı ile; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 19/01/2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

5-Sanığın denetim süresi içerisinde 09/05/2016-07/03/2017 tarihinde işlediği Askeri Ceza Kanununa Muhalefet suçundan, Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/03/2018 tarihli 2017/694 esas ve 2018/217 sayılı kararı ile, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’nun 66/1-b bendi ve TCK’nın 62.maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ... Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'ne ihbarda bulunulmasına karar verildiği, kararın 20/04/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

6-İhbar üzerine, ... Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/09/2018 tarihli, 2018/535 esas ve 2018/832 sayılı kararı ile; denetim süresi içinde işlenen suçun kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği,

7-Sanığın bu kez yine denetim süresi içerisinde 08/08/2018 tarihinde işlediği hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, ... 18. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/02/2019 tarihli, 2018/1617 esas ve 2019/180 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ... Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'ne ihbarda bulunulmasına karar verildiği,

8-İhbar üzerine ... Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/06/2019 tarihli 2018/535 esas ve 2018/832 karar sayılı ek kararı ile; denetim süresi içinde işlenen suçun kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verildiği,

9-Karara Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi üzerine, itirazı inceleyen mercii ... Batı 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu 18/07/2019 tarihli ve 2019/1066 değişik iş sayılı kararı ile; “itirazın reddine” kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

9-Karara Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi üzerine, itirazı inceleyen mercii ... Batı 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu 18/07/2019 tarihli ve 2019/1066 değişik iş sayılı kararı ile; “itirazın reddine” kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarihli ve 2015/931 esas, 2016/859 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresinde işlediği 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet suçu nedeniyle cezalandırılmasına karar verildiğinden bahisle hükmün açıklanması yönünde ihbarda bulunulması üzerine, sanık hakkında, uyuşturucu kullanma veya bulundurma suçlarına özgü verilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının deneme süresi içerisinde yine aynı suçun işlenmesi halinde ihlal nedeni sayılacağından bahisle hükmün açıklanmasına yer olmadığına ilişkin ... Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/06/2019 tarihli ve 2018/535 esas, 2018/832 sayılı ek kararına Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın reddine dair mercii ... Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/07/2019 tarihli ve 2019/1066 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

... Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarihli ve 2015/931 esas, 2016/859 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede,