muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5137, Karar No: 2023/3021, Tarih: 09.05.2023

4. Sanık müdafiinin itirazı üzerine yeniden duruşma açılarak, Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2022 tarihli, 2022/161 Esas, 2022/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun) 171 incı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyete yeter delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın olay günü meyve bahçesinde temizlik yaptıktan sonra temizlik sırasında biriken çöpleri arazi içerisinde yaktıktan sonra alevin tamamen sönmesini beklemeden olay yerinden ayrılarak söndürmeden bıraktığı ve ateşin büyüyerek yangına sebep olduğu iddiasına ilişkindir.

2.14.09.2013 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre, sanığın ateşi yaktığını ve sönmeden ordan ayrıldığını beyan ettiği, ...ye ait sulama kanalında maddi zararın meydana geldiği, ...'a ait olan meyve bahçesinde 28 adet şeftali ağacının, 21 adet kavak ağacının zarar gördüğü tespit edildi.

3.14.09.2013 tarihli yangın raporuna göre; yangının çıkış sebebinin, sanığın kendisine ait arazide bahçe temizliği yaparken ateşin kontrolden çıkması olduğu tespit edildi.

4.25.10.2014 tarihli kadastro bilirkişi raporunda; sanığa ait 652 parsel içerisinde ateş yakıldığının tespit edildiği, yanan ağaçların bulunduğu yerlerin krokide gösterildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın ikrarı, katılan şirket vekilinin iddiaları, mağdurların beyanları, tanık beyanları, 14.09.2013 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı, 14.09.2013 tarihli yangın raporu, olay yerine ilişkin fotoğraflar, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 25.10.2014 tarihli bilirkişi raporu ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın bahçesinde gerekli önlemleri almadan ateş yakarak ve tamamen söndürmeden olay yerinden uzaklaşarak gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek yangın çıkmasına sebebiyet vermek suretiyle taksirle yangına sebebiyet verdiği anlaşılmakla, Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2022 tarihli, 2022/161 Esas, 2022/24 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2022 tarihli, 2022/161 Esas, 2022/240 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3152, Karar No: 2021/1308, Tarih: 16.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3152 E.  ,  2021/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 26.05.2016 gün ve 2015/555 - 2016/324 sayılı kararı onayan Daire'nin 25.03.2019 gün ve 2018/98 - 2019/2234 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının Koşar Enerji Lojistik Konut ve Yapı Sanayi Limited Şirketi'nde %50 oranında paya sahip olduklarını, davalının ve şirketin ortağı olmayan Hakan Koşar'ın10 yıl süre ile şirket müdürü olarak müşterek imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıklarını, davalının taahhüt ettiği sermayeyi koymayarak ortaklıktan kaynaklı yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ayrıca müdürlük görevini kötüye kullanarak yetkisi olmadığını bilmesine rağmen, dava dışı TCDD'den şirket lehine tahakkuk etmiş hakedişlerden 1.700.000,00 TL'yi tek imza ile dava dışı alt yükleniciye temlik etmesi sonucunda şirketi olmayan bir borç altına sokmak suretiyle özen ve bağlılık yükümlülüklerine aykırı davrandığını, davalının taahhüt ettiği sermayeyi ödememiş olmasının yanı sıra bugüne kadar şirketten gerek banka havalesi, gerekse makbuz karşılığı olarak elden 29.435,00 TL avans aldığını ileri sürerek, davalının Koşar Enerji Lojistik Konut ve Yapı Sanayi Limited Şirketi'ndeki müdürlük görevinden kaynaklı yönetim hakkı ve temsil yetkisinin TTK'nın 630/2. maddesi gereğince kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine

karar Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8578, Karar No: 2015/9097, Tarih: 18.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/8578 E.  ,  2015/9097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2011/71-2013/513

Taraflar arasında görülen ecrimisil, maddi ve manevi tazminat davası sonunda, yerel mahkemece ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteği bakımından da davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. . 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; ecrimisil, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı; davalıların babası Zekir Karabatak'ın ikinci eşi olduğunu, murisin ölümünden sonra ikâmet ettiği 466 ada, 64 parseldeki konuttan çıkarılarak kız kardeşi ve yeğenlerinin yanına terk edildiğini, eşinin sağlığında kullandığı taşınmazdan ve eşyalardan yararlanmasına engel olduklarını ileri sürerek miras payına karşılık gelen ecrimisilin murisin ölümünü izleyen 01/07/2006 tarihinden itibaren heray 200.00 TL'den toplam 4.000,00 TL ecrimisilin 1.000,00.-TL. maddi tazminat ve 15.000,00.- TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ecrimisil isteğini 9.549,00- TL olarak ıslah ettiğini bildirmiştir.

Davalılar; ecrimisil istenen dairenin davacı tarafından boşaltıldığını, dairenin halen boş olduğunu, kullanılmadığını, kiraya verilmediğini, elde edilmiş bir kira gelirleri olmadığını, taleplerin hukuki dayanağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteği bakımından da davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının, davalıların murisi Zekir ikinci eşi olduğu, mirasbırakanın 23/06/2006 tarihinde öldüğü, mirasbırakanın kârgir apartman vasfındaki 466 ada, 64 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğu, payına özgülenen çekişmeye konu konutta muris ve ikinci eşi olan davacının birlikte ikâmet ettikleri, davacının murisin ölümünden sonra müşterek konuttan çıkartılarak kız kardeşi ve yeğenlerinin evine terkedildiğini, konuttan ve konuttaki eşyalardan yararlanmasına engel olunduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

../..

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararın 1. maddesinde; '' Davanın kısmen kabulü ile 4.234,16.- TL.'nin gerekçeli kararda gösterilecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, gerekçeli kararda ise " Davanın kısmen kabulü ile 4234,16 TL'nin 1320,00 TL'sinin 24/02/2009 ,1 485,00 TL'sinin 24/02/2012, 1.375,00 TL'sinin 25/02/2011 56.16 TL'sinin08/02/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine " hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Açıklanan nedenden ötürü; 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Kabule göre de;

Hemen belirtilmelidir ki; tarafların taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından (6100 sayılı HMK md 114/1-d ) olup bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme dava şartlarının mevcut olup olmadığını davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler (6100 sayılı HMK m 115/1).

Nitekim; yargılama sırasında davacının temlik tarihinde dava ehliyeti haiz olmadığı belirtilerek İstanbul Anadolu 13. Aile Mahkemesinin 2012/1036 Esas sayılı dava dosyasında davacının hukuki ehliyetinin olup - olmadığının inceleme konusu yapıldığının bildirildiği, temyiz dilekçesinin ekinde de Bakırköy Prof. RDR. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden 03/02/2015 tarihli ve 660 sayılı raporu ile vasi atanması gerektiğinin saptandığı, eldeki davanın ise bizzat davacı tarafından açıldığı, dolayısıyla davada taraf ve dava ehliyeti koşulunun gerçekleşip - gerçekleşmediği hususu açıklığa kavuşturulmadan sonuca gidildiği görülmektedir.

Halböyle olunca; dava ehliyetinin dava şartlarından olduğu , davacının dava tarihi itibariyle ehliyetsizliğin saptanması halinde , 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 56/1. maddeleri uyarınca vasi tayini için gerekli işlemlerin yapılması, vasi atandığı taktirde öncelikle vasiye tebligat yapılarak davaya iştirakinin sağlanması ve açılan davaya TMK'nın 462/8. maddesi hükmü uyarınca vesayet makamından “husumete izin” alınması, bu şekilde usuli işlemler tamamlandıktan sonra işin esası bakımından bir karar verilmesi gerekeceği gözetilerek davalı tarafın öne sürdüğü ehliyetsizlik iddiasının öncelikle değerlendirilmesi, 2659 sayılı Yasanın 7. ve 16. Maddesi gereğince dava tarihinde davacının ehliyetli olup-olmadığı yönünde rapor alınması, mirasbırakanın ehliyetli olduğunun saptanması halinde davanın esasının değerlendirilmesi gerekirken, değinilen yön gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Tarafların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı yasanın geçici 3. Maddesi yollamasıyla ) 1086 sayılı HUMK'nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının öteki ve davalının ise tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13302, Karar No: 2015/1351, Tarih: 19.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13302 E.  ,  2015/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... Köyü çalışma alanında bulunan, 137 ada 2 parsel sayılı 8.085,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ırmak yatağı niteliği ile ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşmı zilyetliğine dayanarak tapu iptal tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişme konusu 137 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 29.08.2013 havale tarihli ek fen bilirkişisi raporunda kırmızı renk ile göstermiş olduğu 581,55 metrekare yüzölçümündeki bölüm dışında kalan 7.503,89 metrekare yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydının iptaliyle davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ...'nin temyizi davacı adına tescile karar verilen 7.503,89 metrekare yüzölçümündeki bölüme yöneliktir. Mahkemece, çekişmeli bu bölümün tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, adına tescil kararı verilen davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Dava dilekçesinden davanın taşınmazın tümüne karşı açıldığı izlenimi doğmaktadır. Ancak 13.06.2013 tarihli fen bilirkişisi raporunda ise ekli haritada kırmızı renkle taralı yerin dava konusu edilen bölüm olduğu belirtilmiş mahkemece bu raporda taralı bölümün doğusunda kalan bir bölüm yer hakkında da davacı lehine hüküm kurulmuştur. Dava dilekçesinde taşınmazın tamamının dava konusu olduğu belirtildiği halde bilirkişi raporunda dava konusu yerin kırmızı taralı olarak gösterilmiş olmasına rağmen hükme esas alınan sonraki ek raporda buna değinilmemiş mahkemece de bu husus hükümde tartışılmamıştır. Öte yandan ilk fen bilirkişisi raporunda dava konusu olmadığı belirtilen bölümün kuzeyindeki 39 parsel sayılı taşınmazın ırmak yatağı niteliğinde hükmen ... adına tescil edildiği, ziraat bilirkişisi raporunda da çekişmeli taşınmazın tamamının uzun süredir tarım arazisiolarak kullanılmadığı, tarıma ara verildiğinin belirtilmiş olması karşısında taşınmazın tespitten önceki niteliğinin belirlenmesi amacıyla hava fotoğrafları getirtilip yöntemince uygulanmamış, sınırında dere olan taşınmazda imar-ihya yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise hangi tarihte başladığını içeren ayrıntılı rapor alınmadan hüküm kurulmuş olması nedeni ile yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Sağlıklı sonuca varabilmek için, taşınmazın kadastro tespit tarihinden

geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı tarihte çekilmiş hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, ziraat mühendisi, jeoloji mühendisi, jeodezi veya fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında; öncelikle davacıdan dava konusunun neresi olduğu sorulup göstermesi istenerek fen bilirkişisince denetime olanak verecek şekilde haritasına işaretlettirilmeli ve böylelikle davanın taşınmazın tamamına mı yoksa bir bölümüne mi yönelik olduğu tereddüte yer bırakmayacak şekilde saptanmalıdır. Bundan sonra yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın kimler tarafından neye istinaden ne zamandan beri zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, önceki keşifte çekişme konusu taşınmazın güneyinde bulunan ve davacı adına tescil edilen 137 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmazın bir bütün olarak davacı tarafından kullanıldığı belirtildiği halde 137 ada 1 parsel sayılı taşınmaz fiilen tarımasal amaçlı kullanılırken dava konusu taşınmazın neden kullanılmadığı hususu özellikle açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, daha sonra taşınmazın uzun süredir tarımsal amaçlı kullanılmadığı da göz önüne alınarak jeolog, jeodezi veya fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kuruluna dosyanın tevdii ile taşınmazın stereoskopik çift hava fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak taşınmazın niteliği, dere yatağında kalıp kalmadığı ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihi ve taşınmazın imar-ihyası tamamlanmış ise imar-ihyanın tamamlandığı tarih 137 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile karşılaştırmalı olarak ayrı ayrı belirlenmeli, ziraat mühendisinden taşınmazın niteliğiyle ilgili taşınmazın her yönden çekilmiş, dava dışı 137 ada 1 parsel sayılı taşınmazı da gösterecek şekilde fotoğraflarını içerir ayrıntılı rapor alınmalı, bu şekilde davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/754, Karar No: 2015/15501, Tarih: 10.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/754 E.  ,  2015/15501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından, nafakaların ve tazminatların miktarları yönünden, davacı erkek tarafından ise, katılma yoluyla kusur belirlemesi, velayet, kişisel ilişki, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargılama aşamasında davacı baba yanında bulunan müşterek çocuklar lehine davalı kadına tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece, velayetleri anneye bırakılan müşterek çocuklar ile baba arasında "aynı şehirde oturmaları hali" ve "farklı şehirde oturmaları hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Davacı babanın ......'da, davalı annenin ise, .../...'de oturduğu anlaşılmaktadır. Taraflar mevcut duruma göre ayrı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözeltildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça telep etmemişlerse, "ayrı şehir-aynı şehir" ayırımına gidilmesinin açıkca önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan "ayrı şehir-aynı şehir" ayrıma gidilmeksizin, babalık duygularını tatmine elverişli, çocuklarında baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli müşterek çocukların yaşları itibari ile yatılı kalabilecekleri ve okul-bayram tatilleri de gözetilerek kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlere gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise, yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/12110, Karar No: 2021/2729, Tarih: 17.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/12110 E.  ,  2021/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

A-Sanık ... hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 02/02/2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B-Sanık ... hakkında “defter ve belgeleri gizleme“ ve "2011 yılında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

1-Defter ve belgeleri gizleme suçunun oluşabilmesi için varlığı noter tasdik kayıtları veya belge basım formu gibi bilgilerle sabit olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen "vergi incelemesi için" yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği; tebliğ alındısında belirtilen ancak dosya içinde bulunmayan 16.04.2012 tarihli ve AGB-A-1421/31-52 sayılı “defter ve belge isteme yazısının” aslının veya onaylı örneğinin getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyetine karar verilmesi,