muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18972, Karar No: 2014/11146, Tarih: 07.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18972 E.  ,  2014/11146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2 (b, e), 62, 53/1, 51/1-3-6-7, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kaza nedeniyle katılanın hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4) derecede kemik kırığı oluşacak, yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı, bu kapsamda mahkeme tarafından temel ceza tayin edilirken TCK'nın 89/2. maddesinde belirtilen birden fazla nitelikli hal bulunması ve zararın ağırlığı nedeniyle, sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki (1) no.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi, UYAP sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Katılan hakkında T.C. ....Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince düzenlenen 03.11.2010 ve 03.03.2011 tarihli adli rapor içeriklerinde katılanın hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4) derecede kemik kırığı oluşacak, yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığının belirtilmesi ve yaralanmanın yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadığı konusunda herhangi bir değerlendirmeye yer verilmemesi karşısında; sanık hakkında tayin olunan temel cezada, TCK'nın 89/2. maddesi uyarınca arttırım yapılırken uygulanacak bentlerin (b, d) yerine, (b, e) bentleri olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

3- Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

2- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

3- Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “yaşamını tehlikeye sokan bir duruma sebebiyet verdiği” ibaresi ile hükmün 2. bendinde yer alan “yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu” ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerlerine “yüzde sabit iz meydana getirdiği” ibaresinin eklenmesine, hükmün 2. bendinde yer alan “89/2-b,e” ibaresinin 89/2 (b, d)” olarak değiştirilmesine, hükmün hak yoksunluğuna ilişkin 4. bendinin çıkarılması, hükmün 10. bendinin sonuna “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6699, Karar No: 2018/3602, Tarih: 17.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6699 E.  ,  2018/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırı Davranmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında defter belge ibraz etmemek suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.06.1998, 1998/11-154 E., 1998/213 K. ve Dairemizin, 02.02.2012, 2011/11383 E., 2012/950 K. sayılı kararlarında açıklandığı üzere, VUK'nın 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere gönderilen, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi yönünden yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığından suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın sanığa 13.12.2011 tarihinde yapıldığı, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesinin istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti açısından; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyetin devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

B-Sanık 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığın,... Dekorasyon Mob. Ltd Şti.'nin ortağı olduğunu, muhasebe ve firma ile ilgili işleri ortağı ...'in ilgilendiğini, kendisinin Vergi Dairesince yapılan tebligattan haberinin olmadığını, bir mal ve hizmet üretimi yapmadan sahte fatura düzenlendiğinden haberinin olmadığını savunması nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

Sanığın,... Dekorasyon Mob. Ltd Şti.'nin ortağı olduğunu, muhasebe ve firma ile ilgili işleri ortağı ...'in ilgilendiğini, kendisinin Vergi Dairesince yapılan tebligattan haberinin olmadığını, bir mal ve hizmet üretimi yapmadan sahte fatura düzenlendiğinden haberinin olmadığını savunması nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2011 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...'e ait olduğunu söylemesi halinde; ...'in CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların,...'e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) UYAP üzerinden yapılan sorgulamada sanığın düzenlediği faturaları kullanan şirketlerden... İş Gücü Ltd. Şti.'nin yetkili temsilcileri hakkında Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinde 2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucu 03/12/2014 tarihinde 2013/319 Esas- 2014/757 Karar sayı ile sanıkların beraatine karar verildiği, dosyanın Yargıtay incelemesinde olup henüz kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında yukarıda belirtilen dava dosyasının akıbeti araştırıldıktan sonra celbedilip incelenmek suretiyle bu dosyayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin alınması,

bb)Faturaları kullandığı belirlenen diğer mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

cc) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

dd) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile yeterli mal girişi ve üretimi olup olmadığına ilişkin araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20634, Karar No: 2013/3968, Tarih: 11.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/20634 E.  ,  2013/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün duruşmalı olarak yapılması davalı ... vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalılar vek.Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı ve vekili gelmediler. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için 11.03.2013 gününe bırakılması uygun görüldüğünden, belli günde dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin İsviçre vatandaşı olduğunu, Türkiye de davalı ... ile tanıştıklarını ve bu kişinin kurduğu ... adında şirketin çok kârlı olacağını söylemeleri üzerine müvekkillerinin şirkete ortak olmak amacıyla davalı ... ile ayrı ayrı hisse devir sözleşmeleri yaptıklarını ve müvekkillerinden Eva'nın davalıya 300,00 TL , diğer müvekkili Howard'ın ise 14.100,00 TL ile 124 644,98 EURO 16.05.2000; 53 000,00 EURO 23.06.2000; 50 000 USD'yi ise 04.12.2000 tarihlerinde ödediğini buna rağmen hisse devirlerinin bu güne kadar gerçekleştirilmediğini, şirkete ortak olamadıklarını, bu sebeple şirkete verdikleri paraları geri alabilmek amacıyla noter aracılığıyla ihtarda bulunduklarını, cevap ihtarı ile paranın ödenmeyeceğinin kendilerine bildirildiğini, taraflar arasında yapılan hisse devir işleminin hukuken geçersiz olduğunu belirterek müvekkilleri tarafından ödenen bedellerin TL alacağının ödeme tarihlerinden itibaren işletilecek ticari reeskont faizi ile; EURO ve USD alacaklarının ise yabancı paraya uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte müştereken müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ortaklık teklifinde bulunduğunun gerçek olmadığını, Dallıca köyü muhtarlığına ait küçük çaplı bir su fabrikasının alınması için

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin ortaklık teklifinde bulunduğunun gerçek olmadığını, Dallıca köyü muhtarlığına ait küçük çaplı bir su fabrikasının alınması için

müvekkilinin anlaşma yaptığını ve bu durumu davacılara bildirdiğini, davacıların da oluru ile 16/05/2000 tarihinde...... A.Ş ile devir anlaşmasının 25 yıllığına yapıldığını, sözleşmenin tamamının 18/05/2000 tarihinde yazılı olarak tercümesinin ortak sıfatıyla davacılara bildirildiğini, davacıların müvekkili ile olan anlaşmaları gereğince 124,644 EURO müvekkiline gönderdiklerini, o tarihte yabancıların Türkiye de bir şirkete ortak olabilmelerinin bir takım prosedürlere bağlı olduğunu, çok uzun süren prosedürler nedeniyle davacıların şirkette kendilerine ait olacak olan hisselerin müvekkili Adnan üzerinde olmasını kabul ettiklerini, anlaşılacağı üzere taraflar arasında bir inanç sözleşmesi bulunduğunu, daha sonra müvekkilinin noter aracılığı ile davacılara ait hisseleri kendilerine devrettiğini, bu devirler anında davacılar tarafından gerçekte hiçbir bedel ödenmediğini,hisselerin nominal değerde olup nakden tahsil edilmediğini, müvekkilinin davacıların ortaklığını imkansız hale getirecek herhangi bir eyleminin bulunmadığını, davacıların ortaklığı nedeniyle müvekkiline 124.644,98 Euro şirkete de 50.000 USD gönderdiğinin doğru olduğunu, ancak 23/06/2000 tarihinde müvekkiline gönderilen 53.019 EURO'nun şirket ortaklığı ile bir ilgisinin bulunmadığını, bu bedelin müvekkilinden alınan borç karşılığında yapılan bir ödeme olduğunu, ortaklık amacıyla göndermesi gerektiğini davacının ispat etmesi gerektiğini, davacı tarafın 6224 sayılı yasanın kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini, hisselerin kendi adına tescilini talep etmediğini, davacılar tarafından yükümlükleri yerine getirildiğinde şirket müdürü olarak müvekkili Adnan'ın hisse tescilini ilan etmeye hazır olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı tarafın ödemelere ilişkin ikrarları ile bilirkişi raporunu, Ticaret Sicil memurluğu cevabı ve tüm kapsamı ile birlikte değerlendirerek davacıların bedelini ödeyerek şirkete ortak olmak iradelerini hisse devir sözleşmesi ile ortaya koyduklarını, ancak davalı tarafın bu ortaklığın yasal olarak gerçekleşmesi için yasanın kendisine yüklediği edimleri yerine getirmediğini, bu sebeple ortaklığın gerçekleşmemesinde kusurlu olduğunu dikkate alarak davanın kabulüne;

Davacı ... Hılderbrand yönünden;

300,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 22/11/2004 (ihtar) tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan ...'den alınarak bu davacıya verilmesine,

Davacı ... yönünden;

14.100,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 22/11/2004 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan ...'den alınarak bu davacıya verilmesine,

177.644,98 Euro'nun temerrüt tarihi olan 22/11/2004 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalılardan ...'den alınarak bu davacıya verilmesine,

Davacı ... yönünden;

14.100,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 22/11/2004 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan ...'den alınarak bu davacıya verilmesine,

177.644,98 Euro'nun temerrüt tarihi olan 22/11/2004 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalılardan ...'den alınarak bu davacıya verilmesine,

50.000 USD'nin temerrüt tarihi olan 22/11/2004 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak bu davacıya verilmesine” karar verilmiş, hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava konusu alacağın, fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu şekilde karar verilmemesi doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1 nolu paragrafındaki “177.644,98 Euro'nun temerrüt tarihi olan 22/11/2004 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalılardan ...'den alınarak bu davacıya verilmesine,

50.000 USD'nin temerrüt tarihi olan 22/11/2004 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak bu davacıya verilmesine” ifadeleri hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine“ 177.644,98 EURO'nun fiili ödeme tarihindeki ... Bankasının efektif satış kuru üzerinden karşılığının; 50 000 USD'nin fiili ödeme tarihindeki ... Bankasının efektif satış kuru üzerinden karşılığının davalıdan alınarak davacıya verilmesine; hükmedilen bu miktarlara 22.11.2004 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesine göre Devlet Bankalarınca bir yıl vadeli döviz hesabına uygulanan en yüksek faiz oranlarının yürütülmesine” sözlerinin eklenerek, hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 22.552,60 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16022, Karar No: 2014/2899, Tarih: 17.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/16022 E.  ,  2014/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2433, Karar No: 2024/6143, Tarih: 30.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2433 E.  ,  2024/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/324 E., 2020/19 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2019/351 Esas, 2019/619 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2019/324 Esas, 2020/19 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2.İstihbari bir rapor niteliğinde olan belgeye, ... e isimli şahsa ait iddianamae ve masak eft havale işlemlerine, Ali ve Mehmet ... isimli kişilerin beyanlarına karşı savunma hakkının kısıtlandığına,

3.Sanığın suçlamaya dayanak olarak gösterilen örgüte müzahir olup kapatılan okullarda çalışmış olması Anayasa'nın 48 inci maddesinde teminat altına alınmış olan çalışma hakkı kapsamında yasal bir hakkın kullanılmasından ibaret bir eylem olup kesinlikle suç olmadığına,

4.Whatsapp mesajlarının hukuka aykırı şekilde elde edildiğine,

5.İçeriği bilinmeyen hts kayıtlarının suç açısından kesin delil nitaliğinde olmadığına,

6.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.