muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2538, Karar No: 2011/6425, Tarih: 24.10.2011

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir. 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı gerekçesiyle sanıkların beraatleri yerine farklı gerekçe ile beraatlerine karar verilmiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15722, Karar No: 2013/11712, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15722 E.  ,  2013/11712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Salihli 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.06.2010 gün ve 2010/80 Esas, 2010/300 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hükümden sonra 25.08.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece mahallinde gerekli araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi göz önüne alınarak bir değerlendirme yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı CMK.nın 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15496, Karar No: 2023/589, Tarih: 16.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/15496 E.  ,  2023/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında suç uydurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 271 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında suç uydurma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 271 ... maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 25 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastı bulunmadığına, suçu işlemediğine, adına hat açıldığını gördüğünde korktuğundan şikayette bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın e-devlet sistemi üzerinden adına kayıtlı 2 tane telefon hattı olduğunu öğrenmesi üzerine suç duyurusunda bulunması ile yapılan soruşturma kapsamında hatlardan bir tanesinin ... tarafından sanığa devredildiğinin ve devir sözleşmesindeki imzanın sanığa ait olduğunun alınan kriminal rapordan sabit olduğunun tespiti üzerine ... ve bayi sahibi ... hakkında ... belgede sahtecilik suçundan, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle sanık hakkında suç uydurma suçundan dava açılmasına ilişkindir.

2.Dosya kapsamında, 05360564580 numaralı hatta ait 10.04.2012 tarihli Abonelik Başvuru Formu, 23.07.2008 tarihli 05365733410 numaralı hatta ait Devir Sözleşmesi ile Abonelik Başvuru Formu, sözleşmelerin yapıldığı bayilere ilikin GSM operatörlüğünden gelen 02.06.2014 tarihli yazı, 03.04.2015 tarihli Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün Uzmanlık Raporu, 04.04.2016 tarihli Adli Tıp Kurumu İnceleme Raporu ve 20.11.2014 tarihli Bilirkişi Raporu mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Suç uydurma suçunun oluşabilmesi için, işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili mercilere işlenmiş gibi ihbar etmek ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurmak gerekmekte olup ayrıca bir kişiye isnatta bulunulmaması gerekmektedir.

IV. GEREKÇE

1.Suç uydurma suçunun oluşabilmesi için, işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili mercilere işlenmiş gibi ihbar etmek ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurmak gerekmekte olup ayrıca bir kişiye isnatta bulunulmaması gerekmektedir.

2. İftira suçunun oluşabilmesi için ise, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için somut ve belirlenebilir bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

3. Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın, e-devlet sistemi üzerinden adına kayıtlı 2 tane telefon hattının olduğunu öğrenmesi üzerine suç duyurusunda bulunduğu, yapılan soruşturma kapsamında, 23.07.2008 tarihli 05365733410 numaralı hatta ait Devir Sözleşmesi ile Abonelik Başvuru Formunda yer ... imzaların kendi el ürünü olduğunun alınan kriminal uzmanlık raporu ve adli tıp raporu ile anlaşılması üzerine, hukuka aykırı fiil isnat edilen kişilerin belirlenerek haklarında ... belgede sahtecilik suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılması karşısında, suçun sübutu halinde eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen iftira suçunu oluşturacağı ancak;

4. ...'nun alınan beyanında olay tarihinden itibaren ... bir süre geçtiği için sanığın devir işlemini hatırlayamamış olabileceğini ifade etmesi ile devir işlemini yapan bayi yetkilisi ... ...'un alınan beyanında ise bahse konu sözleşmeyi imzalayan bayi olmadığını belirtmesi,

5. 05360564580 numaralı hatta ait 10.04.2012 tarihli Abonelik Başvuru Formunda yer ... imzanın sanığın el ürünü olmadığının 20.11.2014 tarihli Bilirkişi Raporuyla sabit olması ve sanığın açılan hatları öğrenmesi üzerine endişe duyarak şikayette bulunduğuna yönelik savunması karşısında, eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesi ile güvence altına alınan anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde olması nedeniyle unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.04.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6897, Karar No: 2013/8875, Tarih: 16.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6897 E.  ,  2013/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın dergi, katalog, sistem el kitabı basımını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26144, Karar No: 2019/2521, Tarih: 19.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/26144 E.  ,  2019/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu ...... Mahallesi 490 ada 62 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu ...... ilçesinde benzer ...... ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmaza emlak vergisi beyan değeri belirtilmek suretiyle soyut ifadelerle metrekare birim fiyatı belirleyen bilirkşi raporu hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin imalathanesine ait atık su arıtma tesisi ve kazan dairesinden (kazan, motor, vana ve diğer avadanlıklar); kullanılamaz hale gelenlerin bedelinin, kullanılabilir durumda olanların ise demontaj, nakliye ve montaj bedelinin, tespiti için makine ve elektrik mühendisinin de katılımı ile oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, denetime imkan vermeyen rapora göre inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan prefabrik binanın kamulaştırma sahasında kalan bölümünün bulunup bulunmadığı tespit edilerek, kamulaştırma sahasında kalan bölümünün bulunması halinde bu bölümün bayındırlık birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülmek suretiyle bedelinin tespiti gerekirken "prefabrik inkişaf alanı" adı altında bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ... irad kaydedilmesine, 19/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7832, Karar No: 2008/9596, Tarih: 22.09.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/7832 E.  ,  2008/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİRECİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 149 parsel sayılı taşınmazın 24250 m2’lik bölümüne komşu 150 parsel maliki davalının müdahale ettiğini ileri sürerek, el atmanın önlenmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, her iki taşınmazın tespitten sonra aynı sınırlar itibarıyla kullanıldığını, taşınmazda 35-40 yaşlarında fıstık ağaçları bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, müdahale edilen arazinin bedeli karşılığında adına tesciline bu mümkün olmadığı takdirde tazminata karar verilmesi isteğiyle karşı dava açmıştır.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne;karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı H. T. vekili ve davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR-

Dava,el atmanın önlenmesi, karşı dava tesscil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece asıl davanın kabulüne karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak ) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 381.maddesinin son fıkrasının getirdiği ayncalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK,nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararmı değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın , çelişkili olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır.Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek; kısa kararda asıl davanın kabulüne karşı davanın kısmen kabul kısmen reddine denilip, gerekçeli kararda asıl davanın kabulüne, karşı davada taşınmazın tecavüz edilen kısmmın davacı B. adına tesciline 30.000,00 YTL tazminatın davalıdan alınarak davacı B.'.verilmesine denilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükrnün 10.4.1992 gün,1992/7 Esas,1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428 maddesi gereğince. BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2126, Karar No: 2012/5377, Tarih: 08.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/2126 E.  ,  2012/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 800 parsel sayılı taşınmazı davalının haksız olarak 2000 yılından beri ekip biçtiğini, kendisinin taşınmazı kullanamadığını ileri sürerek, davalının taşınmaza müdahalesinin men'ine ve şimdilik payına tekabül eden 500.00.-TL ecrimisil bedeline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı davacının babası ...'ten haricen satın aldığını, bedelini ödediğini, o tarihten beri kullandığını, iyiniyetli olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, haricen satış yapıldığı, bedelin bir kısmının peşin alındığı, 1994 yılından beri davalının taşınmazı kullandığı, davalı tarafından ödenen bedelin iade edilmediği gerekçesiyle, davacının hissesine yapılan müdahalenin men'ine karar verilmiş, ecrimisil talebi ise reddedilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacının miras yoluyla paydaşı bulunduğu taşınmazı davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın tasarruf ettiği belirlenerek elatmanın önlenmesine karar verildiğine; harici satış savunmasında bulunulmuş ise de, davacının babasının taşınmazda paydaş bulunması nedeniyle harici satışa değer verilemeyeceği, öte yandan, mutlak surette elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, pay oranında elatmanın önlenmesine karar verilmesi doğru değil ise de, davacının hükmü temyiz etmemesi nedeniyle anılan hususu bozma nedeni sayılamayacağına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 445.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.