muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12829, Karar No: 2014/14854, Tarih: 31.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12829 E.  ,  2014/14854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 10. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda; davacının gerçekte ... ... ve...'den olduğu halde nüfus kaydında büyükanne ve büyükbabası... ve ...'den olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesi talep edilmektedir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13102, Karar No: 2014/11115, Tarih: 04.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13102 E.  ,  2014/11115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. Fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2717, Karar No: 2015/10383, Tarih: 08.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2717 E.  ,  2015/10383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2014

NUMARASI : 2013/872-2014/1296

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalının kızı olduğunu, B... Üniversitesi .... bölümünü % 50 burslu olarak kazandığını, eğitim ücretinin yıllık 9.125,00 TL olduğunu, davacının her türlü ihtiyaçlarını annesinin karşıladığını ancak artan ihtiyaçlar karşısında masraflara yetişemediğini, davalı babanın eğitim gören çocuğunun ihtiyaçlarını karşılamak zorunda olduğunu belirterek, davacı lehine aylık 1.500,00 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile birlikte dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 450,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; mahkemece takdir edilen aylık 450,00 TL nafakanın davacı öğrencinin ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2) Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Bu bağlamda; belirlenecek nafakanın davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Somut olayda; davacının davalının kızı olduğu, B... Üniversitesi .... bölümünde % 50 burslu 1. sınıf öğrencisi olduğu, eğitim ücretinin yıllık 9.125,00 TL olduğu, davacının annesi ile yaşadığı, annesinin İş Bankası'nda çalıştığı, aylık 2.379,92 TL geliri olduğu, aylık 500,00 TL kira ödediği; davalının SGK kayıtlarına göre 2013/08. aya ait gelirinin 2.496,09 TL olduğu, aylık 500,00 TL kira ödediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; nafakanın niteliği, davalı babanın gelir durumu, davacının ihtiyaçları, yıllık eğitim ücreti nazara alındığında, hükmedilen nafaka miktarının az olduğu, davacının zaruri ihtiyaçlarını karşılamayacağı kanaatine varılmış, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek, daha yüksek oranda nafaka takdiri için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Hal böyle olunca; nafakanın niteliği, davalı babanın gelir durumu, davacının ihtiyaçları, yıllık eğitim ücreti nazara alındığında, hükmedilen nafaka miktarının az olduğu, davacının zaruri ihtiyaçlarını karşılamayacağı kanaatine varılmış, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülerek, daha yüksek oranda nafaka takdiri için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2262, Karar No: 2014/2275, Tarih: 13.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/2262 E.  ,  2014/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2008/737-2012/721

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun ve davalı işverenin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 1986 Ağustos ile 13.05.2008 tarihleri arasında çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işveren nezdinde 01.01.1993 ile 17.04.2007 tarihleri arasında çalıştığına karar verilmiş ise de varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun'un kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli kesintili mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında

tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenmeli, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı, tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunun m.288 de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı, bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı, 506 sayılı Yasa'nın 3/B-D maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 6/a-c maddelerinde de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinin 11.03.2005 tarihinde kanun kapsamına alındığı, 31.12.1995 tarihinden itibaren vergi mükellefi olduğu, davacı adına davalı işyerinden 17.04.2007 tarihinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin internet üzerinden verildiği ve davalı işyerinden 17.04.2007-13.05.2008 tarihleri arasında hizmet bildiriminde bulunulduğı anlaşılmaktadır. Mahkemece hüküm kurulurken dikkate alınan davacı tarafından davalı aleyhine açılan ve temyiz edilmeden kesinleşen işçi alacağı dosyasında davacının 01.01.1993-13.05.2008 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek alacak kalemleri hesaplanmış ise de, bu dosya hizmet tespiti davası yönünden sadece kuvvetli delil niteliğinde olup kesin delil niteliğini taşımamaktadır.

Somut olayda; mahkemece talep edilen döneme ilişkin davalı işyerinin dönem bordroları dosya arasına alınmadan ve bordro tanıkları dinlenilmeden, ayrıca komşu işyeri tanığı bulunup bulunmadığı araştırılmadan, bulunuyorsa bu tanıkların da beyanları alınmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; öncelikle davalı işyerinin talep edilen döneme ilişkin bordroları getirtilerek bordro tanıklarının beyanlarına başvurmak ve bordro tanıklarının talep edilen dönemde bulunmaması halinde, çalışması bulunan komşu işyeri çalışanları zabıta marifetiyle veya Kurum'dan sorulup belirlenerek komşu işyeri tanıklarının da beyanları alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan İ.. T..'a iadesine, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5949, Karar No: 2009/7105, Tarih: 28.10.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/5949 E.  ,  2009/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazların tespitlerine dayanak teşkil eden 11.02.1981 tarih 5 sıra numaralı, 03.09.1980 tarih 4 sıra numaralı ve 11.02.1981 tarih 7 sıra numaraları tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmesi, kadastro tespiti sırasında revizyon gördükleri tüm parsellerin onaylı tespit tutanak örnekleri ve bu parseller kesinleşmiş ise tescil kayıtlarının, davalı iseler Mahkemece düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, dava sonucu kesinleşmiş iseler kesinleşme şerhi içeren ilam örneklerinin,

2- Dava konusu taşınmazların tespitine dayanak teşkil yukarda belirtilen tapu kayıtlarının,toprak tevzi çalışmaları sırasında düzenlenen belirtmelik tutanakları, krokileri, tablendikatif ve tüm eklerinin,

3- Davacının tutunduğu ve dosyaya ibraz ettiği 24.07.1969 tarih 318, 24.07.1969 tarih 73, 24.07.1969 tarih 74 ve 24.07.1969 tarih 334 sıra numaralı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte ve bunlara ait belirtmelik tutanakları, kroki, tablendikatif ve tüm eklerinin getirtilmesi, bu tapu kayıtlarının kadastro tespiti sırasında uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak revizyon görmüş ise bu parsellere ait tespit tutanak örneklerinin ve kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu ise kayıtlarının,

4- Dava konusu taşınmazlara komşu 137 ada 2, 3, 136 ada 2, 150 ada 11, 12, 13 ve 16 sayılı parsellerin onaylı kadastro tespit tutanak örneklerinin, tespitleri kesinleşmiş ise tescil kayıtlarının, varsa tespite dayanak teşkil eden kayıt ve belgelerin tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmesi, tespit tutanakları davalı iseler Mahkemece düzenlenecek dava inceleme tutanağı, dava sonucu kesinleşmiş ise, kesinleşme şerhini içeren ilam örneklerinin getirtilip dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7082, Karar No: 2019/8662, Tarih: 23.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/7082 E.  ,  2019/8662 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. vekili avukat ... ile ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/11/2014 tarih ve 2014/2-2014/4 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, ... Belediyesi Su ve Atıksu Genel Müdürlüğü tarafından Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'na bağlı kurum bünyesinde birleştirilen ... Turizm A.Ş. aleyhine ... 12.İcra Müdürlüğü'nün 2009/2747 esas sayılı dosyasında 138.454,07 TL, 4. İcra Müdürlüğü'nün 2005/799 esas sayılı dosyasında 1951,38 TL, 4.İcra Müdürlüğü'nün 2005/809 esas sayılı dosyasında 4.524,27 TL su borcu, 7887,42 TL gecikme zammı ve 630,99 TL KDV için takip başlatıldığını ve bu takiplerin kesinleşmesi üzerine ... 2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/267 Esas sayılı dosyasında menfi tespit davası açtıklarını ve bu davanın görüldüğü sırada ... Bakanlığı’na da davanın ihbar edildiğini, bu dava sırasında 2011 yılında 6111 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiğini, bu sebeple su kullanıcısı olmamasına ve taşınmaz maliki de bulunmamasına rağmen sırf abone olmaktan kaynaklanan büyük borç yükü altında olmaları sebebiyle esas sorumlu-devir sebebiyle mülk sahibi olan ... Bakanlığı ... Defterdarlığı aleyhine rücuen tazminat davası açarak muarazanın giderilmesininin uygun olacağı düşüncesiyle, 6111 Sayılı Yasa kapsamında borçlarını ödemek için su borcunun yapılandırdığını ve 3 adet su aboneliği için toplam 81.075,12 TL’nin 31/05/2011 tarihinde ASAT'a ödediğini, ... Turizm A.Ş.'nin işletmesinde bulunan otopark, bar cafe ve yat limanı işletmelerinin Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 14/09/1998 tarihli 98/70 sayılı kararı ile 17/02/2000 tarihinde ... Defterdarlığına devredildiğini, takibe konulan dönemdeki su kullanımının davacı şirket bünyesinde bulunan ... A.Ş. ile ilgisinin bulunmadığını, sadece abone sözleşmesi bulunduğu için Asat tarafından su kullanım bedellerinin kendilerinden tahsil edilmek istendiğini, zorda kalınarak ödenmek zorunda kalınan 81.075,12 TL'nin davalıdan reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükme karşı davalı ... 30 günlük süre içerisinde hükmü veren mahkemeye itiraz etmiş ve mahkemenin 08/07/2015 ek kararıyla davalının itirazının reddine karar verilmiş, ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükme karşı davalı ... 30 günlük süre içerisinde hükmü veren mahkemeye itiraz etmiş ve mahkemenin 08/07/2015 ek kararıyla davalının itirazının reddine karar verilmiş, ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar sıfatları itibariyle 3533 sayılı Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesi Devlete veya Belediyeye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkındaki Kanuna tabi kuruluşlardandır. Mahkemece, uyuşmazlığa 3533 sayılı Yasa gereği hakem sıfatı ile bakılıp davanın kabulüne karar verilmiştir. Bilindiği gibi, hakem sıfatı ile verilen kararların temyizen incelenmesine yasal olanak yoktur. Anılan kararlara karşı, ancak hükmü veren mahkemeye itiraz olunabilir ve itiraz üzerine verilecek kararlar da kesindir. (3533 Sayılı Kanun md. 4,6). Davalı tarafça verilen hükme karşı itiraz edilmekle itiraz üzerine verilen karar kesin olup, temyiz yasa yolu açık olmadığından, kesin karara karşı davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1877, Karar No: 2018/14930, Tarih: 26.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/1877 E.  ,  2018/14930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 10 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümü, 116.000.TL‘ye satın alması için davalının eşi ... ile anlaştıklarını, ...’in taşınmazın satış bedelinin devir işleminden sonra peşin olarak ödeneceği hususunda güven oluşturduğunu, ...’in talimatı ile taşınmazın davalı adına tescilinin yapıldığını, tapudaki devir işlemi yapıldıktan sonra çeşitli sebepler ileri sürülerek kendisine satış bedelinin ödenmediğini, davalı ve eşinin hileli davranışları nedeniyle temlikin yapıldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların ispatlandığı, satış bedelinin ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.917.76.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3858, Karar No: 2015/8949, Tarih: 06.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3858 E.  ,  2015/8949 K.**

**"İçtihat Metni"**

İMAHKEMESİ : Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13935, Karar No: 2015/28802, Tarih: 16.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13935 E.  ,  2015/28802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/395503

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2011

NUMARASI : 2011/134 (E) ve 2011/275 (K)

SANIKLAR : H.. M.., E.. K..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi evrakta sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.