muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/742, Karar No: 2014/16, Tarih: 21.01.2014

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Dairenin “temyiz isteminin reddine ilişkin” kararı ile sanık M. ve buna bağlı olarak sanık D. E.i'nin katılanlara karşı gerçekleştirmiş oldukları kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik olarak bozma kararının kaldırılmasına ve dosyanın  sanıkların katılanlara karşı gerçekleştirmiş oldukları kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile sanık M.'in katılan Z.'ya karşı gerçekleştirmiş olduğu cinsel saldırı suçu yönünden sanık M.'in de başvurusu gözönünde bulundurmak suretiyle temyiz incelemesi yapılması için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 28.03.2013 gün ve 1502 - 3525 sayılı “temyiz isteminin reddine dair” kararı ile sanık M. ve  buna bağlı olarak  sanık D. E.i'nin katılanlara karşı gerçekleştirmiş oldukları kişiyi hürriyetinden  yoksun kılma eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik olarak bozma kararının  KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, sanıkların katılanlara karşı gerçekleştirmiş oldukları kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile sanık M.'in katılan Z.'ya karşı gerçekleştirmiş olduğu cinsel saldırı suçu yönünden  sanık M. de başvurusu gözönünde bulundurulmak suretiyle temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11326, Karar No: 2009/11845, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11326 E.  ,  2009/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... VD.

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 26.11.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili ve davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 26.11.2008 tarihli dilekçesi ve 12.06.2009 tarihli tavzih dilekçesiyle 2578 parsel sayılı 2,018 m2 tarla, yine 2580 sayılı 2400 m2 tarla cinsli taşınmazlarda murislerinin ve bir kısım davacıların tapuda isminin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili tapulama tutanağına revizyon gören iskan tapusu ve veraset ilamlarının aksinin aynı derecede belge ile ispatı gerektiği gibi şahitlerin somut bilgi vermediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava konusu parsellerin geldisi olan 928 sayılı parsele ait tapulama tutanağı ve dayanak belgelerinin davacıların nüfus kayıtları ve veraset ilamları ile örtüştüğü nedeniyle davanın kabulüne 2578 ve 2580 sayılı parsellerde ... kızı ... kaydının, ... kızı ... ..., ... oğlu ...'ın, ... ... oğlu ..., ... oğlu ... 'ın ... oğlu ..., ... oğlu ...'ın ... oğlu ..., ... karısı ...'nin ... ... Karısı ... ..., ... kızı ...'in ... kızı ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Davalı idare vekili ve davacı ... kararı temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin ve davacının sair temyiz itirazlarının reddine,

./..

2009/11326-11845 -2-

2-Dava Türk Medeni Kanununun 1027. maddesi gereğince tapuda isim tashihi isteğine ilişkindir. Tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında nüfus kaydına uygun olarak düzeltme yapılması gerekir. Davacı ...'ın murisi ...'ın nüfus kaydında baba adı " ..." olduğu halde mahkemece bu husus incelenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. Maddesinde kütüğün malik sütunundaki olması gereken bilgiler, malikin adı ve soyadı baba adı, edinme nedeni ve tarihi ile yevmiye numarası olarak gösterilmiştir. Görülüyor ki, bunların arasında malikin nüfustaki eşine dair kimlik bilgisi yer almamıştır. Hal böyle olunca, esasen tapu kütüğünde bulunması zorunlu bilgiler arasında yer almayan malik ... 'ın nüfus kaydındaki eşine ait kimlik bilgisinin düzeltilmesi doğru değildir. Nüfus kaydına uygun olarak malikin baba adının tapuya yazılması gerekir.

Karar bu nedenlerle bozulmaLıdır.

Karar bu nedenlerle bozulmaLıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının REDDİNE, hükmün 2. bent uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19632, Karar No: 2015/4784, Tarih: 10.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19632 E.  ,  2015/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nun 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davalılar İstaç İstanbul Çevre Koruma ve ... ile vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin davacılar vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davalı tarafça sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı ... vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25882, Karar No: 2013/14940, Tarih: 06.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/25882 E.  ,  2013/14940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak; sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası (09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 Sayılı Yasının 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası)” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hükmün gerekçesinde sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karar verildiği belirtilerek ve bu karar doğrultusunda hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. Maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adlı para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2723, Karar No: 2012/4164, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2723 E.  ,  2012/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından,

2-Davacı vekilinin temyiz dilekçesindeki imza eksikliğinin giderilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6740, Karar No: 2013/3257, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/6740 E.  ,  2013/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kuruma borçlu olmadığının tespiti ile ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı şirketin işyerini 5510 sayılı Yasa’nın 89/1. maddesi anlamında devir almadığının, bu nedenle, icra takiplerinden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile ödeme emirlerinin iptali ve sataşmanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Bu yönü ile davanın yasal dayanağı 5510 Sayılı Yasa’nın 89/1. maddesidir. Anılan maddede; sigortalıların çalıştırıldığı işyeri devredilir veya intikal ederse, eski işverenin kuruma olan sigorta primi ile geçikme zammı ve faiz borçlarından aynı zamanda yeni işverende müteselsilen sorumludur hükmü öngörülmüştür. Madde anlamında, "devir" ve "intikal" den bahsedilmek için; işyerinin işler bir halde sigortalıları ile birlikte yeni işverene geçmiş bulunması gerekir. İşyerinin devir ve intikalinde, gerçekte işyeri değil, onun işvereni değişmektedir ve yeni işveren eskisinin "halefi" olmaktadır. İşyerinin kapatılmasından sonra, yeni işveren tarafından yepyeni bir işyeri olarak açılmış bulunması işyerindeki işin işverenin kendi sorumluluğu altında başkasına yaptırılması, işyerinin kira sözleşmesine son verilip boşaltıldıktan sonra başkasına kiralanması, sadece işyerindeki malzemelerin satılması eski müteahhidin sözleşmesi feshedilip geriye kalan işin eksiltmeyle bir başka müteahhide ihale edilmesi gibi durumlarda devirden söz edilemiyeceği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda; aynı adreste aynı iş ile davacı şirketin faaliyetine devam ettiği, devreden ... Plastik A.Ş.'nin 2009 yılı 1. ayına ilişkin 13 günlük süreyi kapsayan sigortalı hizmet belgesini ve davacı şirketin de 2009 yılı 1. ayına ilişkin 18 günlük süreyi kapsayan sigortalı hizmet belgesini düzenleyerek Kuruma verdiği, ... Plastik A.Ş.'nin işveren olduğu 2009 yılı 1. ayının 13 günlük döneminde çalışan 39 işçinin, davacı şirketin işveren olduğu 2009 yılı 1. ayının 18 günlük döneminde çalışan toplam 46 işçinin 36'sını oluşturduğu, davacı şirketin kiracı olarak iş yerinin bulunduğu binayı bina sahibinden 9.1.2009 tarihinden itibaren 7 yıllığına kiraladığına dair sözleşme yapıldığı, davacı şirkete ait

vergi levhasında 14.1.2009 tarihinde işe başladığının belirtildiği, işlere ara verilmeden aynı işyerinde aynı işçilerle çalışılmaya devam edildiği anlaşılmaktadır. Bu halde işyerinde aynı hizmetlerin aynı Sigortalılar tarafından yürütüldüğüne göre başka bir anlatımla, işyeri işler bir halde sigortalıları ile birlikte yeni işverene geçmiş bulunduğundan 5510 Sayılı Yasa'nın 89/1. maddenin öngördüğü koşulların davacı şirket yönünden oluştuğu açık-seçiktir. Hal böyle olunca, davacı şirketin eski işyerinin devamı olup şirket adına alınan işyeri tescilinin iptaline dair Kurum işleminin doğru olduğu ortadadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6399, Karar No: 2020/3384, Tarih: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6399 E.  ,  2020/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince

mahkumiyet (her iki sanık hakkında)

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanların feragate yetkili olan vekilinin, temyiz isteminde bulunduktan sonra, 20.06.2016 havale tarihli dilekçesi ile katılanlar adına şikayetlerinden vazgeçtiklerini belirtmiş olması karşısında, CMK'nın 243. maddesi gereğince katılmanın hükümsüz kalması nedeniyle katılan vekilinin hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B)Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...’ün Soyhan Yapı Kooperatifi müteahhidi, sanık ...'nın ise anılan kooperatifte şantiye şefi olarak görev yaptıkları, ölenin söz konusu kooperatif inşaatının 10. katında çalıştığı esnada, çatı katına kalıp tahtalarını taşıyan vincin asılı bulunduğu düzeneğe ait demir ayakların bulunduğu yerden sökülerek, binadan aşağıya düşmesiyle düzeneğin yakınında bulunan ölen ...‘ün dengesini kaybederek demir ayaklarla birlikte zemine düşerek vefat ettiği, meydana gelen neticede sanık ...’ün asli kusurlu, sanık ...’nın tali kusurlu olduğunun anlaşıldığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin kusur durumuna, bilirkişi raporuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-Şikayetten vazgeçilmesi sebebiyle katılma hakkı ortadan kalkan müştekiler lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-Şikayetten vazgeçilmesi sebebiyle katılma hakkı ortadan kalkan müştekiler lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 4, 5, 6. paragrafının hükümden çıkarılması ve yerine “Sanık ...’ün kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1095 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığın neticeten 32.850 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık ...’nın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 730 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığın neticeten 21.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına“ ibarelerinin eklenmesi, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmolunduğu bölümün hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/342, Karar No: 2011/3674, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/342 E.  ,  2011/3674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bilirkişi kurulunun dava konusu taşınmazın vasfına göre üçü odalar ikisi idari kurul listesinden seçilecek beş üyeden oluşturulması gerektiği dikkate alınmadan, kamulaştırma bedelinin toplam dört üyeden oluşturulan kurulun raporuna göre tespit edilmesi,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin birince fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Somut olayda bilirkişi raporunda taşınmazın gelir metoduna göre m² fiyatı bulunduktan sonra bunun üzerinden kamulaştırma bedelinin hesaplanması gerekirken, tarımsal gelir usulüyle bulunan 6,47 TL/m² birim fiyatı ile Uşak Emlak Piyasası rayiç fiyatı olarak kanaat edinilen 10 TL/m² birim fiyatının ortalaması alınarak 8,24 TL/m² fiyatından kamulaştırma bedelinin hesaplanması,

3-Yargıtay uygulamalarında özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirilmesinde münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Buna göre mahkemece bilirkişi raporunda münavebeye alınan domates, biber, salatalık ve taze fasulye ürünleri için 2009 yılı itibarıyla dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatlarının İl Tarım Müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi raporlarında bu verilere uygunluk sağlanıp sağlanmadığının denetlenmemiş olması,