muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15435, Karar No: 2013/8398, Tarih: 17.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/15435 E.  ,  2013/8398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin Son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi

yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “zorunlu savunman ücretinin sanıklardan tahsiline” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5708, Karar No: 2012/10849, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5708 E.  ,  2012/10849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25851, Karar No: 2022/2759, Tarih: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25851 E.  ,  2022/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-(1) no.lu bozmaya uyulması ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ile katılan ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8129, Karar No: 2007/8078, Tarih: 05.11.2007

5. Ceza Dairesi 2007/8129 E., 2007/8078 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/8129 E., 2007/8078 K.**

**- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel istismar, cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve buna iştirak suçlarından sanıklar Soner ve Ali 'nin yapılan yargılanmaları sonunda; sanık Soner'in nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Ali'nin ise cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetlerine dair Denizli 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.09.2006 gün ve 2006/36 Esas, 2006/221 Karar sayılı hükmün duruşmalı olarak süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 10.10.2007 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından Erdal hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanıkların müdafiinin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, bunu da kapsayacak biçimde hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar 53/1. madde de yer alan bütün haklardan ve bunları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi kanuna aykırı ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasına "53/1-c maddesinde yer alan haklardan şartla salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2007 tarihinde oybirliğile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18352, Karar No: 2014/4005, Tarih: 11.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18352 E.  ,  2014/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Yasanın, 142/1-b ve 31/3. maddelerine göre tayin edilen 2 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 8 ay olarak verilmesi gereken hapis cezasının hesap hatası sonucu 1 yıl 4 ay olarak uygulanarak, eksik ceza tayinine hükmedilmesi ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden çok kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Yasanın, 116/2. maddesine göre tayin edilen 240 gün adli para cezasından aynı Yasanın 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılırken 160 gün olarak verilmesi gereken adli para cezasının 180 gün olarak verilmesi ve aynı Yasanın 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken 133 gün olarak verilmesi gereken adli para cezasının 150 gün olarak verilmesi ve neticeten 2660 TL adli para cezası verilmesi gerekmesine rağmen, hesap hatası sonucu 3000 TL adli para cezası verilerek, fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,

2-Yargılama giderlerinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Sanıkların iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu için kurulan hükümde "sonuç ceza olarak bulunan 3000 TL adli para cezasına ve yargılama giderlerine” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “Sanıkların işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunda 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca 240 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 160 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 133 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 50/3. maddesi delaletiyle 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den 2660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının 20 eşit taksitle ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ancak ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilemeyeceğine ve yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” cümleleri eklenmek suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6703, Karar No: 2016/10055, Tarih: 05.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/6703 E.  ,  2016/10055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.05.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili ortaklığın aynen taksim, mümkün olmadığı takdirde satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlar yönünden 3083 sayılı Yasanın 13. maddesi gereğince konulan şerh nedeniyle ortaklığın satış suretiyle giderilemeyeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanununun 13. maddesinde;

"Uygulama alanlarında Bakanlar Kurulu Kararının Resmi Gazete'de yayımı tarihinden itibaren, kamulaştırma, toplulaştırma, arazi değiştirilmesi ve dağıtım işlemlerinin tamamlanması veya tapuya tescili sonuçlandırılıncaya kadar, gerçek kişilerle özel hukuk tüzel kişilerine ait arazinin mülkiyet ve zilyetliğinin devir ve temlik edilemeyeceği; bu arazilerin ipotek ve satış vaadine konu olamayacağı, ancak, bu kısıtlama süresinin beş yılı aşamayacağı; sulama alanlarında toplulaştırma çalışmaları kısıtlama süresi içerisinde sonuçlandırılamadığı takdirde, toplulaştırma çalışmalarının sonuçlandırılması amacıyla kısıtlama süresinin en fazla beş yıla kadar daha uzatılabileceği, mahkemeler veya icra ve iflas daireleri tarafından bu araziler hakkında devir ve temliki gerektiren karar verilemeyeceği; mahkemelerce satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar verilemeyeceği" hükmü yer almakta iken, Anayasa Mahkemesinin 11.04.2012 tarihli kararıyla bu düzenlemenin "mahkemeler veya icra ve iflas daireleri tarafından bu araziler hakkında devir ve temliki gerektiren karar verilemeyeceği" ne ilişkin kısmı iptal edilmiş; 30.04.2014 tarihli ve 6537 sayılı Kanunun 9. maddesiyle de “Bu taşınmazlar hakkında mahkemelerce satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar verilemeyeceği" ne ilişkin cümlesi ilga edilmiştir.

Sonuç olarak, bu Kanunun 13. maddesi kapsamındaki uygulama alanlarında kalan ve işlemleri henüz tamamlanamayan arazilerin miras yoluyla intikali ve ortaklığının satış suretiyle giderilmesine ilişkin olarak herhangi bir yasaklama bulunmadığından davanın esası incelenerek, tarafların göstermiş olduğu deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen husus gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Sonuç olarak, bu Kanunun 13. maddesi kapsamındaki uygulama alanlarında kalan ve işlemleri henüz tamamlanamayan arazilerin miras yoluyla intikali ve ortaklığının satış suretiyle giderilmesine ilişkin olarak herhangi bir yasaklama bulunmadığından davanın esası incelenerek, tarafların göstermiş olduğu deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen husus gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz talebinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1531, Karar No: 2022/12160, Tarih: 23.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/1531 E.  ,  2022/12160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2020 tarihli ve 2020/846 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık ... hakkında, 19/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17/04/2017 tarihli ve 2017/39565 soruşturma, 2017/13428 esas, 2017/10675 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, iddianamede, daha önceden 19/06/2014 tarihli suç nedeniyle İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesine 2015/189 esas sayılı kamu davasının açıldığı, mahkumiyet karar verildiği, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2- Yapılan yargılama sonucunda, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/346 esas, 2017/446 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02/03/2018 tarihli ve 2017/2260 esas, 2018/231 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği,

3- İnfaz Cumhuriyet savcısı tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/08/2020 tarihli ve 2017/346 esas, 2017/446 sayılı ek kararı ile; yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verildiği, Cumhuriyet savcısının ek karara itiraz ettiği,

4- İtirazı inceleyen mercii İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20/08/2020 tarihli ve 2020/846 d.iş sayılı kararı ile, itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

5- İnceleme konusu suçun işlenmesinden önce;

a-) Sanığın 19/06/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21/07/2014 tarihli ve 2014/60367 soruşturma, 2014/108 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği,

b-) 31/10/2014 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2015 tarihli ve 2014/60367 soruşturma, 2015/7981 esas, 2015/6618 sayılı iddianamesi ile İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

b-) 31/10/2014 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2015 tarihli ve 2014/60367 soruşturma, 2015/7981 esas, 2015/6618 sayılı iddianamesi ile İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

c-) İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2015 tarihli ve 2015/189 esas, 2015/314 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1.maddesi gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın kararı temyiz ettiği, Dairemizin 30/12/2019 tarihli ve 2019/3852 esas,2019/9378 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

d-) Bozmadan sonra, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2020 tarihli ve 2020/101 esas, 2020/146 sayılı kararı ile, bozma ilamı doğrultusunda durma kararı verilerek, 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğu ihtarıyla tebligat yapılması için İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, durma kararının 19/03/2020 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

e-) Sanığın UYAP üzerinden alınan güncel adli sicil kaydının incelenmesinde; durma kararının kesinleşmesinden sonra, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 24/03/2020 tarihinde yeni bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında,

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/346 esas, 2017/446 sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02/03/2018 tarihli ve 2017/2260 esas, 2018/231 sayılı kararını müteakip, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/346 esas, 2017/446 sayılı kararına dayanak olarak alınan ilama karşı temyiz yoluna başvurulması üzerine, anılan kararın bozulması sonrasında Mahkemesince durma kararı verildiği gerekçesiyle yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/08/2020 tarihli ve 2017/346 esas, 2017/446 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2020 tarihli ve 2020/846 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında daha önce 19/06/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21/07/2014 tarihli ve 2014/60367 soruşturma, 2014/108 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın tekrar uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2015 tarihli ve 2014/60367 soruşturma, 2015/7981 esas, 2015/6618 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine dair İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2015 tarihli ve 2015/189 esas, 2015/314 sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine, anılan kararın Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 30/12/2019 tarihli ve 2019/3852 esas, 2019/9378 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmesini müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2020 tarihli ve 2020/101 esas, 2020/146 sayılı kararı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verildiği,

İncelemeye konu 19/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla aynı sanık hakkında yapılan soruşturma sonucunda ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17/04/2017 tarihli ve 2017/13428 esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/346 esas, 2017/446 sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl 8

ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,