muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4192, Karar No: 2013/449, Tarih: 23.01.2013

a)Sanık ...'in maktül ...'yi tasarlayarak öldürmeye azmettirme, sanık ...'in maktül ...'yi tasarlayarak öldürmeye yardım, sanıklar ..., Çerkes ve ... maktüller ... ve ... tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarından verilen ... hükümleri ile sanıklar ... ve ... maktül ...'i tasarlayarak öldürme ve maktül ...'yi olası kastla öldürme suçlarından verilen kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b)Sanıklar ... ve ...'in maktül ...'i tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçları yönünden;

Oluş, kabul ve dosya kapsamından; Sanık ...'in kız arkadaşı olan tanık Mihaela Morengin'in, 2008 yılında maktül ... ile tanışmasından sonra maktül ... ile de birlikte olduğu, ilişkilerinin ilerlemesinin ardından, durumun sanık ... tarafından öğrenildiği, sanık ...'in önce tanık Mihaela'yı maktül ...'ten ayrılmaya ikna etmeye çalıştığı, başarılı olamayınca maktül ...'i şiddeti giderek artacak şekilde tehdit etmeye başladığı, maktül ve tanığın ayrılmayacaklarını anlayınca da maktül ...'in öldürülmesi yönünde sanık ...'e talimat verdiği, sanık ...'in de sanıklar ... ve ... menfaat karşılığında maktülün öldürülmesi için temin ettiği, silah verdiği, olay .../...

s-3-

yerinde birlikte keşif yaptıkları, olay günü de sanıklar ... ve ... işyeri önünde sandalyede oturan maktül ...'e 7,65 ve 9 mm. çaplı tabancalar ile çok sayıda ateş ederek öldürdükleri anlaşılmakla, sanıklar ... ve ...'in eylemlerine uyan maktül ...'i tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan 5237 sayılı TCK.nun 38. Maddesi yollamasıyla 82/1-a, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları yerine, uygulama yeri bulunmayan olası kastla tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundan cezalandırılmalarına karar verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, müdahil Efrayim vekili, müdahil Yüksel vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), ceza miktarı ve tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 23/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

23/01/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... Baba ve ... müdafii Avukatlar ..., ..., ..., ...’ın yokluklarında 24/01/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/11451, Karar No: 2014/15124, Tarih: 02.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11451 E.  ,  2014/15124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/457-2013/665

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21.11.2013 tarih ve 2012/457-2013/665 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 3.709,34 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce gerçekleştirilen kamulaştırmasız el atma işlemi nedeniyle açılan dava sonucu, davacının, sözleşmeden sonra 3.709,34 TL ödediği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 maddesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, Hisse Devir Sözleşmesi'nde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli sözleşme ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve TEDAŞ uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı Uludağ EDAŞ'a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Anılan sözleşmenin 7.2 maddesi, "Dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak, sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak idari ve hukuki ihtilaflar şirket tarafından derhal TEDAŞ'a bildirilir. Söz konusu dağıtım tesislerinin mülkiyetine dair bu idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bunlardan doğacak her türlü sorumluluk TEDAŞ'a aittir. Şirket, gecikmesinde tehlike olan durumlarda TEDAŞ'a bildirimde bulunmakla birlikte TEDAŞ adına ve/veya hesabına gerekli tedbirleri almak ve işlemleri yapmakla yükümlüdür. Şirket tarafından alınan tedbirler ve gerçekleştirilen işlemlere ilişkin masraflar belgelendirilmek ve makul olmak şartıyla TEDAŞ tarafından karşılanır." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dağıtım faaliyetinin davalı TEDAŞ tarafından gerçekleştirildiği dönemde yüksek gerilim hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan taşınmazın maliki tarafından, sözleşmenin imza tarihinden sonra davacı aleyhine tazminat davası açılmış, dava kabulle sonuçlanmış, yine davacı aleyhine icra takibine başlanılması üzerine taşınmaz malikine 3.709,34 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece, davalının bu meblağın tümünden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, sözleşmenin anılan 7.2 maddesindeki ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği iddia ve ispat olunmadığı gibi, mahkemece bu yükümlülüğe uyulmamasının sonuçları da değerlendirilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacı tarafından yapılan bu ödeme, tazminat miktarı ile birlikte işlemiş faiz, yargılama gideri, vekalet ücreti, icra giderleri ve ilam sonrası işleyen faizi içermekte olup, davacının davalıya ne miktarda rücu edebileceğinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/38, Karar No: 2018/9963, Tarih: 08.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/38 E.  ,  2018/9963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20899, Karar No: 2015/1709, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20899 E.  ,  2015/1709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı O... T... (B.. S.. vasisi) ile Davalı A.. S.. aralarındaki iştirak nafakasının artırılması davasına dair Ankara 3.Aile Mahkemesinden verilen 09.10.2013 günlü ve 2013/828 E.-2013/1221 K. sayılı hükmün Onanması hakkında Dairece verilen 02.07.2014 günlü ve 2014/9914 E.-2014/10872 K. sayılı ilama karşı davacı tarafından maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında maddi hata bulunmadığından vaki talebin REDDİNE ve peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isyene iadesine, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8925, Karar No: 2016/7614, Tarih: 13.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8925 E.  ,  2016/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 50/1-a, 52 maddelerine göre 7300 TL hapisten çevrilen, 15.000 TL doğrudan adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana kendisini .... ismi ile tanıttığı, bahçesinde bulduğu altınları satabileceğini belirterek katılandan 15.000 TL aldığı ve vaad ettiği altınları vermeyerek olay yerinden uzaklaşmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 750 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "750 GÜN" ve "15.000 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN" ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7356, Karar No: 2021/12103, Tarih: 13.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7356 E.  ,  2021/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜMLER :1)Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/12/2018 tarih, 2018/452 (E) ve 2018/455 (K) sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürme suçundan TCK 81/1, 53, 63, 54 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı.

2)Bu kararın sanık müdafii ve katılanlar vekilince yasal süresi içerinde istinafı üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin 04/04/2019 tarih, 2019/974 (E) 2019/1001 (K) sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

3)Bu kararın sanık müdafii ve katılanlar vekilince temyizi üzerine Dairemiz'in 24/06/2020 tarih 2020/893 (E) 2020/1442 (K) sayılı bozma ilamı uyarınca Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/11/2020 tarih, 2020/265 (E) ve 2020/297 (K) sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 81/1, 29, 53 maddeleri uyarınca 18 hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve katılanlar vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/12/2018 tarih, 2018/452 Esas ve 2018/455 Karar sayılı kararıyla verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nce 04/04/2019 gün, 2019/974 Esas, 2019/1001 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii ve katılanlar vekilince temyizi üzerine Dairemiz'in 24/06/2020 tarih 2020/893 Esas 2020/1442 Karar sayılı ilamı uyarınca bozma sonrası Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/11/2020 tarih, 2020/265 Esas ve 2020/297 Karar sayılı kararıyla tesis edilen 5237 Sayılı TCK'nın 81/1, 29, 53, 54 . maddeleri gereğince sanığın 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/11/2020 tarih, 2020/265 Esas ve 2020/297 Karar sayılı kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; suç vasfına, eylemin meşru savunma kapsamında kaldığına, 5237 Sayılı TCK'nın 25 ve 27. madde hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine, ceza miktarına, takdiri indirim nedenlerine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine; katılanlar vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/4. maddesi gereğince “Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10841, Karar No: 2019/8817, Tarih: 04.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10841 E.  ,  2019/8817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2018 gün ve 2015/233 Esas, 2018/70 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen üçüncü-sekizinci-dokuzuncu celselere ait duruşma tutanakları ve 2015/189 Tal sayılı istinabe evrakında hazırlanan duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40002, Karar No: 2017/18453, Tarih: 19.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40002 E.  ,  2017/18453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemiz 10.11.2016 tarihli 2016/26298 esas 2016/25435 karar sayılı ilâmıyla, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan puantaj kayıtlarında ve bordrolarda davacının yıllık izin kullandığını gösteren günler bulunduğu, davalının belediye olduğu da nazara alındığında, söz konusu kayıtların davacı asilden sorularak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma ilamında belirtilen hususlara dikkat edilmemiştir.

Bozma ilamında, davacının yıllık izin ücreti alacağı talebi ile ilgili olarak, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan puantaj kayıtlarında ve bordrolarda davacının yıllık izin kullandığını gösteren günler bulunduğundan, söz konusu kayıtların davacı asilden sorularak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğine değinilmiş olup yıllık izinlerinin kullanılıp kullanılmadığı konusunda davacıya yemin teklif edilmesi ile ilgili bir husus belirtilmemiş ise de; Mahkemece, yıllık izinlerinin kullanılıp kullanılmadığı konusunda davacının yeminli beyanının alınması yoluna gidilmiş ve davacı çalışma süresi içinde hiç yıllık izin kullanmadığına dair beyanda bulunmuştur. Bu durumda davacı beyanı esas alınarak yıllık izin ücreti alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken kayıtlara göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2257, Karar No: 2017/6796, Tarih: 26.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/2257 E.  ,  2017/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Bunun yanında, nispi harca tabi davalarda, kararı temyiz eden davalının temyiz başvuru harcı ile birlikte karar ve ilam harcının 1/4'nü (nispi temyiz karar ve ilam harcı) peşin olarak yatırması gerekir.

Dosya kapsamından temyiz eden, davacı tarafa gerekçeli kararın ve davalının temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği, ayrıca davalı tarafından nispi değil maktu temyiz harcı yatırıldığı, mahkemece eksik harçların tamamlanması açısından muhtıra düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Davacı tarafa gerekçeli karar ve davalının gerekçeli temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmesi,

2-Mahkemece varsa davalı tarafça yatırılmış nispi temyiz harcına dair makbuzun dosyaya eklenmesi suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için,

1-Davacı tarafa gerekçeli karar ve davalının gerekçeli temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmesi,

2-Mahkemece varsa davalı tarafça yatırılmış nispi temyiz harcına dair makbuzun dosyaya eklenmesi suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.