muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/296, Karar No: 2022/1626, Tarih: 29.11.2022

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi tarafından dava konusunda olduğu gibi sosyal güvenlik ödemelerine dair inceleme yapılırken mülkiyet hakkı kapsamında değerlendirme yapılmaktadır. Kurum tarafından sosyal güvenlik hakkına (mülkiyet hakkına) yapılan müdahalenin haklı olup olmadığı yönünden yapılan değerlendirmede kullanılan kıstaslardan biri de ölçülülük ilkesidir. Anayasa Mahkemesi 07.11.2019 tarihli ve 2016/7192 başvuru numaralı kararında "...Kamu makamlarınca başvurucunun mülkiyet hakkına yapılan müdahaleyle gerçekleştirmek istenen amaç ile bu amacı gerçekleştirmek için kullanılan araçlar arasında makul bir ölçülülük ilişkisinin olup olmadığı değerlendirilmelidir. Ölçülülük ilkesi elverişlilik, gereklilik ve orantılılık olmak üzere üç alt ilkeden oluşmaktadır... Orantılılık ilkesi gereği kişilerin mülkiyet hakkının sınırlandırılması hâlinde elde edilmek istenen kamu yararı ile bireyin hakları arasında adil bir dengenin kurulması gerekmektedir. Bu adil denge, başvurucunun şahsi olarak aşırı bir yüke katlandığının tespit edilmesi durumunda bozulmuş olacaktır. Müdahalenin orantılılığını değerlendirirken Anayasa Mahkemesi bir taraftan ulaşılmak istenen meşru amacın önemini, diğer taraftan da müdahalenin niteliğini, başvurucunun ve kamu otoritelerinin davranışlarını göz önünde bulundurarak başvurucuya yüklenen külfeti dikkate alacaktır... Orantılılık ilkesi değerlendirilirken dikkate alınması gereken hususlardan biri de kamu makamlarının tutum ve davranışlarıdır. Bu bağlamda idarenin iyi yönetim ilkesine uygun hareket etme yükümlülüğü bulunmaktadır. İyi yönetim ilkesi, kamu yararı kapsamında bir mevzu söz konusu olduğunda kamu makamlarının uygun zamanda, uygun yöntemle ve her şeyden önce tutarlı olarak hareket etmelerini gerektirir. Bu bağlamda idarelerin kendi hatalarının sonuçlarını gidermeleri ve bireylere yüklememeleri gerekir... İdarenin hatalı işleminden kaynaklanan mülkiyet hakkına yönelik müdahalenin ölçülü olup olmadığının tespitinde idarenin hatalı işlemi karşısındaki tutumunun yanında işlemin fark edilmesinde geçen süre, hatalı işlem nedeniyle ödenen paranın tahsil edilmesindeki yöntem, alacağa kanuni faiz gibi yaptırımların öngörülüp öngörülmediği önem arz etmektedir..." şeklinde açıklama yaparak ölçülülük ilkesini açıklamıştır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.12.2019 T. 2015/21-2372 E. 2019/1420 K. sayılı kararı).

Somut olayda işyerinin niteliğini gösteren kurum mahiyet koduna ilişkin hatalı yapılan bildirimleri dayanak kayıtlarıyla denetlemeksizin hatalı tutmak suretiyle davalı Kurum tümüyle kusurlu olup, emekli aylığı ödenmesinde davacıya yüklenebilecek bir kusur bulunmamaktadır. Kurum kusuru 96/1-b madde hükmünde belirtilen kusur unsurunu aşan derecede bir kusurdur. Davacı bu kusura bağlı olarak emekli aylığının kesilmeyeceği başka bir işyerinde çalışma fırsatını da kaçırmış olup artı bir gelir elde etmeyecek şekilde çalışmak durumunda kalmasının olumsuz sonuçlarının davacıya yüklenmesi orantısız ve ölçüsüz bir müdahale oluşturmaktadır.

Mahkemece verilen direnme kararı bu esaslara uygun olarak verilmiş olduğu için onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan Özel Daire kararı gibi bozma yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/39997, Karar No: 2017/18448, Tarih: 19.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39997 E.  ,  2017/18448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemiz 10.11.2016 tarihli 2016/26303 esas 2016/25440 karar sayılı ilâmıyla, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan puantaj kayıtlarında ve bordrolarda davacının yıllık izin kullandığını gösteren günler bulunduğu, davalının belediye olduğu da nazara alındığında, söz konusu kayıtların davacı asilden sorularak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma ilamında belirtilen hususlara dikkat edilmemiştir.

Bozma ilamında, davacının yıllık izin ücreti alacağı talebi ile ilgili olarak, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan puantaj kayıtlarında ve bordrolarda davacının yıllık izin kullandığını gösteren günler bulunduğundan, söz konusu kayıtların davacı asilden sorularak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğine değinilmiş olup yıllık izinlerinin kullanılıp kullanılmadığı konusunda davacıya yemin teklif edilmesi ile ilgili bir husus belirtilmemiş ise de; Mahkemece, yıllık izinlerinin kullanılıp kullanılmadığı konusunda davacının yeminli beyanının alınması yoluna gidilmiş ve davacı çalışma süresi içinde hiç yıllık izin kullanmadığına dair beyanda bulunmuştur. Bu durumda davacı beyanı esas alınarak yıllık izin ücreti alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken kayıtlara göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13260, Karar No: 2014/9067, Tarih: 02.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13260 E.  ,  2014/9067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3774, Karar No: 2012/7249, Tarih: 08.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3774 E.  ,  2012/7249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : 1...., 2...., 3...., 4....

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım ve kasten yaralama suçları yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin sübuta, delillerin hatalı takdir edildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, bozma üzerine kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 08/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/6794, Karar No: 2014/10655, Tarih: 29.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6794 E.  ,  2014/10655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞARKÖY ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/02/2012

NUMARASI : 2011/65-2012/39

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve terkin ile yıkım davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen 2004/284 esas sayılı davanın reddine ve diğer birleşen davaların kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve bir kısım davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş ve dosya resen duruşmaya alınmış olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.01.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat F.T., yine eden davalı Kızılay Derneği Genel Başkan vekili Avukat T. E. ile temyiz edilen davalı G.A.Ş. Vekili Avukat A. A. geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalı Tekirdağ İ.. İ.. Müd. vekili Avukat, temyiz edilen davalı Şarköy B.. B.. vekili Avukat gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleşen davalar, tapu iptali ve kayıt terkini ile yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamları sonrasında asıl ve birleşen 2004/189 esas ile 2004/283 esas sayılı davaların kısmen kabulüne, birleşen 2004/284 esas sayılı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile; çekişme konusu 74 ada 2, 73 ada 2 ve 17 ada 5 parsel sayılı taşınmazların 28.11.1997 tarihli, 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bilimsel verilere göre tespit edilen kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı belirlenerek yazılı olduğu şekilde bu parsellere yönelik davanın kabulüne, aynı şekilde 16 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı saptanarak anılan parsele ilişkin davanın reddine karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Öte yandan; yargılama sırasında yürürlüğe giren 19.01.2011 tarihli ve 6099 sayılı Yasanın 16. maddesiyle değişik, 3402 sayılı yasanın 36/A maddesinde; ” kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı” hükmü nedeniyle hazine lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine karar verilmemesi de doğrudur. Davacı hazinenin bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile diğer davalılar Tekirdağ İ.. İ..si ve Türk Kızılay Derneği’nin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı Hazine’nin diğer temyiz itirazlarına gelince; dosya kapsamı ile hakkında kabul kararı verilen 17 ada 5 parsel sayılı taşınmazın son hükümden önce 14.02.2011 tarihinde ifraz işlemine tabi tutularak 17 ada 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazlar olarak yine Şarköy Belediye tüzelkişiliği adına tescil edildiği, hükmün ise kaydı kapanan 17 ada 5 parsel hakkında tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, mahkemelerce verilen kararların 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388/2. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2.) maddesinde belirtildiği üzere, her bir istek hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakları sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi ve infaza imkan sağlayacak içerikte bulunması zorunludur.

Somut olayda; 17 ada 5 (ifrazla 17 ada 31 ve 32) parsel sayılı taşınmaz hakkında yukarıda açıklanan ilke ve olguları kapsar biçimde bir karar oluşturulduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; kıyı kenar çizgisini belirleyen uzman bilirkişilerden yeniden ek rapor alınarak, 17 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ifrazından oluşan 17 ada 31 ve 32 parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi kapsamında kalıp kalmadığının saptanması, kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısımlarının bilirkişilerce uygulamayı gösterir, denetime elverişli krokisinde gösterilmesi ve hasıl olacak sonuca göre ifraz parselleri üzerinden infaza elverişli karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde kaydı kapanan parsel üzerinden hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacı Hazinenin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince temyiz eden taraflardan davacı vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının diğer temyiz edenlerden alınmasına, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2145, Karar No: 2018/12352, Tarih: 22.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2145 E.  ,  2018/12352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2918 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin 2918 sayılı Kanun'un 69/2. maddesi kapsamında kaldığı ve eylem için 3 ay hafif hapis cezası öngürüldüğü anlaşılmakla;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan; "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89. maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7/1. maddesi uyarınca kanun maddesinde "hafif hapis" öngörülen yaptırımların idari para cezasına dönüştürülmesi nedeniyle somut olayda, idarî para cezasını gerektiren fiilin 2013 yılında işlendiği, bu nedenle söz konusu bu tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idarî para cezasının tebliğ edilmediği nazara alındığında, 5326 sayılı Kanun'un 24/1. maddesi gereğince kabahat nev’inde olan eylem için kabahat tarihi ile karar tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeyerek eylemin suç niteliğinde olduğu kabul edilerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, kabahatin niteliği ve idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20. maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7704, Karar No: 2012/11777, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7704 E.  ,  2012/11777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Sarayönü Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 05.06.2008 gün ve 2008/44 Esas, 2008/60 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden alınan nüfus kaydına göre mağdurun suç tarihinde 20 yaşını tamamladığı anlaşıldığından, suçun niteliğine etkisi bakımından mağdureye ait onaylı nüfus kaydı getirtilmeden karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşmada göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24389, Karar No: 2018/1426, Tarih: 08.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/24389 E.  ,  2018/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılar tarafından ... ilçesinde inşa edilen ... lüks konutlarından 1. blok 17 nolu daireyi satın aldığını, dairede ve ortak alanlarda ayıp ve eksikler bulunduğunu, konutların 1 yıl gecikmeli olarak iskan izni alınmadan teslim edildiğini, lüks inşaat sınıfında olduğu bildirildiği halde kalitesiz malzeme kullanıldığını, tanıtım broşürlerinde, reklam ve ilanlarda, ticaret merkezi, alışveriş merkezi, sağlık ocağı, spor alanları, kreş-okul vs.nin yapılmadığını, otapark, arıtma tesislerinin yetersiz, boya, seramik, mermer, eviye, batarya vs.nin kalitesiz kullanıldığını, taahhüt edilen şekilde doğalgaz sistemine uygun inşaa edildiğini ancak dairelere ve siteye doğalgaz getirilmediğinden yönetim tarafından LPG sisteminin yaptırıldığını ayrıca harcama yapıldığını, bu nedenlerle davalıların taahhütlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dairesinde ve ortak alanlardaki eksik ve ayıpları nedeni ile değer kaybı ile doğalgaz bedeli ile LPG sisteminin kurulması nedeni ile daha pahalı olan gaz kullanılması nedeni ile arasındaki farkın ve geç teslim nedeniyle kira bedellerinin tespiti ile şimdilik 20.000,00 TL’nin ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ayıp ve eksikliğin bulunmadığını, süresinde bir ihbarın da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile, 6.149,89 TL.'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı tüketici olduğuna ve davanın açıldığı tarih ile taraflar arasındaki sözleşme tarihi gözetildiğinde, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Öyle ki, malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Ancak Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 198.maddeye göre alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıların belirttiği hususların açık mı yoksa gizli ayıp mı olduğunun belirlenmesinin yanında, dairenin davacıya hangi tarihte fiilen teslim edildiğinin, dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tesbiti önem arzetmektedir. Mahkemece, iskan alınmadığı sürece genel ve ortak alanlara ilişkin olarak teslim keyfiyetinin gerçekleşmediği ve eksik ifa açısından da ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan yasal düzenlemeye göre, ihbar sürelerinin başlangıcı açısından taşınmazın fiilen teslim edildiği tarihin esas alınması gerektiği açıktır. O halde mahkemece davacıya satın aldığı dairesinin fiilen teslim edildiği tarih araştırılarak, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak araştırma inceleme yapılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Ayrıca mahkemece, tanıtım materyallerinde vaad edilen sportif ve sosyal tesislerin yapılmaması, eksik iş olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. O halde, mahkemece, satın aldığı dairenin davacıya fiilen hangi tarihte teslim edildiği araştırılarak, teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalı tarafa ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, yanlış değerlendirme ile iskan alınmadığı sürece teslim edilmiş sayılmayacağı ve eksik ifa olması nedeni ile de ihbar şartının aranmayacağına ilişkin kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA 2. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 112,00 TL harcın istek halinde davalı ... Konut Ulaşım San. ve Tic. A.Ş.'ye, 447,80 TL harcın davalı ...'na iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.