muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13211, Karar No: 2022/16297, Tarih: 20.12.2022

Dosya kapsamına göre, ceza soruşturması kapsamında alınan bilirkişi raporunda ..., ve sorumlusu ... ...... ...’un kusursuz, kazalının ise asli kusurlu bulunduğu, hükme esas alınan kusur raporunda ise davalı işverenlerin ayrı ayrı %40 olmak üzere toplam %80, kazalının ise %20 kusurlu olduğunun belirlendiği, kusur raporları arasında çelişki oluştuğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, ceza davasında tespit edilen kusurun varlığına ilişkin maddi olgu hukuk hakimini bağlayacağından, ceza soruşturma dosyasının akıbeti araştırılarak, ilgili dosya celbedilmeli, hakkında soruşturma yürütülen üçüncü kişilerin kusuru olup olmadığını tartışan tüm raporlarda belirlenen kusur oranları arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede yeniden uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar bir verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin taraf vekillerinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesi ile kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 20.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9619, Karar No: 2011/12405, Tarih: 24.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/9619 E.  ,  2011/12405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı İSKİ Genel Müdürlüğü ve diğerleri aleyhine 05/04/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a)Davacılar trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece istemin hizmet kusuruna dayandığı gerekçesiyle davalılar ... Büyükşehir Belediyesi ve İSKİ Genel Müdürlüğü yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Türk Ticaret Yasası'nın 18. maddesinde; kendi kuruluş yasaları gereğince özel hukuk hükümlerine göre idare edilmek veya ticari biçimde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin tacir sayılacakları belirtilmiş; aynı Yasa'nın 12/11. maddesinde de, su, gaz, elektrik dağıtma, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları düzenleme altına alınmıştır.

2560 sayılı ... Kuruluş ve Görevleri Hakkında Yasa gereğince İSKİ Genel Müdürlüğü'nün genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği; denetçileri aracılığı ile denetleneceği yıllık çalışma ve yatırımlarının bilançolarda belirlenerek genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği belirtilmiştir.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince davalının 2560 sayılı Yasa kapsamında bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı ancak, çalışmalarının özel hukuk hükümlerine bağlı bulunduğu ve tacir sıfatını taşıdığı kabul edilmelidir. Davalının, haksız eylem niteliğindeki tutumundan kaynaklanan uyuşmazlığın da, adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekir. Bu yöndeki yargısal uygulamalar yerleşiktir (Hukuk Genel Kurulu'nun 21.09.1983 gün ve 1980/11-2721, 1983/823; 29.11.1995 gün ve 1995/11-647, 1995/1043 sayılı kararları).

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davalı İSKİ Genel Müdürlüğü yönünden işin esası incelenip varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle anılan davalı yönünden de yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Dava konusu eylem nedeniyle, sigorta şirketleri tarafından davacılardan ...'ya 27.06.2005 günü 28.126,00 TL, davacılardan ...'ya 14/12/2006 günü 9.927,00 TL tazminat ödenmiştir. Yerel mahkemece benimsenen 20/01/2007 günlü bilirkişi raporunda sigorta şirketleri tarafından davacılara yapılan bu ödemelerden, ...'ya yapılan ödeme herhangi bir güncelleme yapılmadan indirilmiş, diğer davacı ...'ya yapılan ödeme hiç indirlmemiştir.

Sigorta şirketleri tarafından verilen parayı tazminat hesabının yapıldığı günden önce alan davacılar, bu paranın tazminat hesabının yapıldığı güne kadar işleyen yasal faizi kadar kazanım sağlamış olacaklarından; zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, sigorta şirketleri tarafından yapılan ödemelerin, tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen yasal faizi yürütülerek güncellenerek, hesaplanan tazminattan indirilmesi gerekir.

Yerel mahkemece, olay nedeniyle sigorta şirketleri tarafından davacılara ödemelerin yapıldığı 27.06.2005 ve 14.12.2006 günleri ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunun düzenlendiği 20.01.2007 günü arasında geçen sürede, sigorta şirketlerinden alınan paraların getirisi yasal faiz ölçüsünde güncelleştirilip belirlenerek, sigorta şirketleri tarafından yapılan ödeme ile birlikte, hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2 a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2810, Karar No: 2015/4110, Tarih: 15.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2810 E.  ,  2015/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın şikayetçiden aldığı 50.000 dolar karşılığında verdiği bono üzerine yetkili olmadığı halde şirket kaşesini basarak imzaladığı, senedin icra takibine konması üzerine sanığın yetkisinin bulunmadığı belirtilerek takibe itiraz edildiği, böylelikle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

1- Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre hakkında katılma kararı verilen ...'nun hükümden önce, 12/08/2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mirasçılarının tespit edilerek davadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilmesi,

2- Kabule göre de;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 gün olarak tayin edilmesi,

b-TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,15/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1171, Karar No: 2014/21697, Tarih: 02.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1171 E.  ,  2014/21697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/362482

MAHKEMESİ : Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2011/1354 (E) ve 2012/823 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

S.. P.., S.. E.., C.. E.. ve K.. E..'ın temyiz dilekçelerinin içeriğine göre hükümleri sadece sanık olarak temyiz ettikleri belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların TCK'nin 86/2. maddesine göre temel cezaları belirlenirken alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi gösterildiğinden ve uzaklaşma gerekçesi isabetli görüldüğünden tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Kavganın başlangıcına ilişkin iki tarafın karşılıklı birbirlerini suçlayan beyanlarına göre ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tam olarak belirlenememesi nedeniyle sanıklar lehine TCK'nin 29. maddesinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık Kadir'in katılanlar İsmail, Duran, Sezer ve Birol'u yaralamadan TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenen 4 ay hapis cezasından TCK'nin 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 10 gün hapis cezası yerine 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

3) Sanık Sezer'in katılan Cafer'i yaralamadan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; katılan Cafer'in yargılamadaki beyanında kendisine hakkında CMK'nin 231. maddesi uygulanan D.. P..'ın vurduğunu beyan ettiği anlaşılmakla sanık Sezer'in katılan Cafer'i yaralamadan katılanın soruşturma aşamasındaki beyanları ile yargılamada alınan beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemiyorsa hangi beyana neden üstünlük tanındığının tartışılması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

4) Sanık Sami ve Cafer'in katılan Sezer'i, sanık Sami'nin katılan Duran'ı yaralamadan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; katılan Sezer'in yargılamadaki beyanında kendisine hakkında CMK'nin 231. maddesi uygulanan S.. S.. ve sanık Kadir'in; katılan Duran'ın yargılamadaki beyanında kendisine sanıklar Cafer ve Kadir'in vurduğunu beyan ettiği anlaşılmakla sanıklar Sami ve Cafer'in katılan Sezer'i yaralamadan, sanık Sami'nin katılan Duran'ı yaralamadan katılanların soruşturma aşamasındaki beyanları ile yargılamada alınan beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemiyorsa hangi beyana neden üstünlük tanındığının tartışılması gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/350, Karar No: 2015/1092, Tarih: 30.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/350 E.  ,  2015/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait şirkette tır şöförü olarak çalışan sanığın, kendisine teslim edilen aracın mazotunu alarak hizmet nedeniyle güveni kullanma suçunu işlediği iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve şikayetçi beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "6 gün", “5 gün” ve "100 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", “4 gün” ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9726, Karar No: 2014/15808, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9726 E.  ,  2014/15808 K.**

**"İçtihat Metni"**

..ı adına Av. ... ile 1- ... AŞ. adına Av. ... ; 2- ... arasındaki dava hakkında Isparta İş Mahkemesince verilen 21.11.2012 günlü ve 2010/367 - 2012/354 sayılı hükmün, davalı ... ( AŞ.vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10408, Karar No: 2022/4357, Tarih: 09.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10408 E.  ,  2022/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davacının dain-i mürtehin olarak yer aldığı kredi müşterisi müteveffa ... davalı şirket nezdinde ... numaralı 07/08/2017 başlangıç ve 23/08/2021 bitiş tarihi ve ... numaralı 04/04/2017 başlangıç ve 23/03/2021 bitiş tarihi poliçeleri ile Tüketici Kredisi ... Sözleşmesi düzenlendiğini ve kredi borçlusu ...'ın 11/08/2017 tarihinde vefat ettiğini, mirasçılarına karşı başlatılan icra takiplerine karşı mirasçıların itiraz ettiklerini, davalı sigorta şirketince hayat sigortasıyla teminat altına alınan banka alacağının davalı sigorta şirketi tarafından sigortalının poliçe başlangıç tarihinden önce mevcut beyan edilmemiş rahatsızlığı bulunması nedeniyle reddedildiğini belirterek fazlaya dair olan hakları saklı kalmak kaydıyla 76.184,46 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; müteveffa sigortalı ...'ın ne sözleşme yaparken ne de sonraki süreçte davalı şirkete beyin hastalığı ile ilgili bilgi vermeyerek beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş, davacı vekilinin karara itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

1-Dava, kredili hayat sigortası sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu hayat sigorta poliçesinde davacı ...Ş. ... Şubesinin dain mürtehin kaydı yer almaktadır. Davacı vekili, kredi borçlusu ...'ın müvekkil bankadan tüketici kredisi kullandığını, ancak bu borcun ödenmediğini, murisin mirasçıları aleyhine Balıkesir 1. İcra Müdürlüğünün 2018/1879 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatılmış ise de borçluların söz konusu icra takibine itiraz ederek, takibi durdurduklarını, 16/05/2019 tarihi itibarıyla; her iki poliçe ile teminat altına alınan 76.184,46 TL banka alacağının bulunduğunu belirterek daini-i mürtehin sıfatıyla iş bu davayı açmıştır.

Sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır.

Sigorta sözleşmeleri iyi niyet sözleşmeleri olup, taraflar sözleşme kurulması aşamasında birbirlerini aydınlatma yükümlülüğü altındadır.

Riziko ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 Sayılı TTK’nın 1439. maddesinde "(1) Sigortacı için önemli olan bir husus bildirilmemiş veya yanlış bildirilmiş olduğu takdirde, sigortacı 1440. maddede belirtilen süre içinde sözleşmeden cayabilir veya prim farkı isteyebilir. İstenilen prim farkının on gün içinde kabul edilmemesi hâlinde, sözleşmeden cayılmış kabul olunur. Önemli olan bir hususun sigorta ettirenin kusuru sonucu öğrenilememiş olması veya sigorta ettiren tarafından önemli sayılmaması durumu değiştirmez.

(2) Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır.

Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim arasındaki oranı dikkate alarak sigorta tazminatını veya bedelini öder." düzenlemesi yer almaktadır.

Yine poliçe ve riziko tarihinde yürürlükte bulunan Hayat Sigortaları Genel Şartları’nın C.2 maddesinde "Sözleşmenin Yapılması Sırasındaki Beyan Yükümlülüğü:

2.1-Sigortacı, bu sözleşmeyi, gerek sigorta ettiren gerekse bilgisinin olduğu hallerde hayatı sigorta edilenlerin ve temsilci aracılığıyla sigorta yapılıyorsa temsilcinin de beyanını esas tutarak yapmıştır.

2.2-Gerek sigorta ettiren gerekse sigortalı ve temsilci,sigorta sözleşmesinin yapılması sırasında kendisince bilinen ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri bildirmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğün ihlali halinde, sigortacı durumu öğrendiği tarihten itibaren bir ay içinde sözleşmeden cayabilir veya sözleşmeyi yürürlükte tutarak sekiz gün içinde prim farkını talep edebilir. Ancak, sigortacının bildirilmemiş, eksik veya yanlış bildirilmiş olan hususları bilmesi veya ihbar etmemenin ya da yanlış ihbar etmenin kusura dayanmaması halinde cayma caiz değildir. Bu durumda rizikonun kabul edildiğinden daha yüksek olması nedeniyle daha fazla bir prim alınması gerekiyorsa sigortacı durumu öğrendiği tarihten itibaren sekiz gün içinde prim farkını talep edebilir.

Sigorta ettiren, talep edilen prim farkını kabul ettiğini sekiz gün içinde bildirmediği takdirde sözleşmeden cayılmış olur. Ancak, prim farkının kabul edilmemesi nedeniyle sözleşmeden cayılması sigortacının gerçeğe aykırı veya eksik beyanı öğrendiği tarihten itibaren bir aylık süre içinde söz konusudur.

Beyan yükümlülüğünün kasıtlı ihlalinde sigortacı riziko gerçekleşmiş olsa bile sözleşmeden cayabilir ve prime hak kazanır.