muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6130, Karar No: 2015/1538, Tarih: 17.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6130 E.  ,  2015/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin sübuta ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ve vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ve vekil ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili bölümündeki zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına, yargılama giderleri toplamının 287,95 TL. olarak değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4965, Karar No: 2017/10292, Tarih: 14.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/4965 E.  ,  2017/10292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyiz talebinin reddine dair ek karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı kararları ve diğer birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada, sanık müdafiinin 15.12.2016 tarihinde tebliğ edilen istinaf isteminin esastan reddi kararını 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde belirtilen süreden sonra temyiz ettiği ancak, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 01.12.2016 tarihli kararında temyiz süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmediği anlaşıldığından, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 31/01/2017 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, alt sınırdan ceza tayin edilerek erteleme hükümlerinin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 01.12.2016 tarih, 2016/178-2016/166 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 14/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17375, Karar No: 2015/30051, Tarih: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/17375 E.  ,  2015/30051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Sivas 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2014

NUMARASI : 2014/48-2014/190

DAVA : Davacı, ek ödeme ve denge tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kurumun özelleştirme kapsamına alınması üzerine, 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu'nun ek 29 ve 4046 sayılı Kanun'un 22. maddeleri uyarınca davalı şirket tarafından 02.01.2009 tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildirimde bulunulduğunu, 24.03.2009 tarihinde de ...... atamasının yapılarak göreve başladığını, ek ödeme ve tazminatlarının ödenmediğini, davalının maaş nakil ilmühaberinde yanlış bildirimde bulunulduğunu, ek ödeme denge tazminatlarının ödenmediğini belirterek bu alacakların davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davanın yasal koşullarının oluşmadığını, davacının kurumları ile ilişiğinin kalmadığından davayı şu anda çalışmış olduğu kuruma yöneltmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporunda belirtilen miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür. Ancak, davacının maaşına esas olmak üzere bildirilen net ücrete 2010 yılı tekniker ünvanları için belirlenen ek ödeme oranlarının eklenmesi gerektiğinin tespiti şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; hüküm fıkrasının belirsizlik içerdiği anlaşılmıştır. Hüküm fıkrasında, davacının 2009 yılı Mart maaşına esas olmak üzere; yeni maaş nakil il muhaberine eklenmesi gereken 359,08 TL ek ödeme miktarının açık olarak belirtilmemesi hatalı olmuştur. Bu durum bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasında 1. bendinin çıkarılarak; yerine,

“Davacının maaşına esas olmak üzere bildirilen net ücrete 2009 yılı teknisyen yardımcısı ünvanları için belirlenen ek ödeme oranlarının eklenmesi gerektiğinin tespiti ile,

Yeni maaş nakil ilmuhaberinin, net ücrete 359,08 TL ek ödemenin eklenerek yeniden düzenlenmesi gerektiğinin tespitine,

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasında 1. bendinin çıkarılarak; yerine,

“Davacının maaşına esas olmak üzere bildirilen net ücrete 2009 yılı teknisyen yardımcısı ünvanları için belirlenen ek ödeme oranlarının eklenmesi gerektiğinin tespiti ile,

Yeni maaş nakil ilmuhaberinin, net ücrete 359,08 TL ek ödemenin eklenerek yeniden düzenlenmesi gerektiğinin tespitine,

7.139,52 TL ek ödemeler tutarının ıslah ile arttırılan kısımları için ıslah tarihinden, kalan miktarlar için ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” fıkrasının yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3444, Karar No: 2021/7663, Tarih: 08.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3444 E.  ,  2021/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava tescil istemine ilişkindir.

Dava, TMK’nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Davacı ..., ... İlçesi, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümüne ev yaparak, meyveli meyvesiz ağaç dikerek imar ve ihya ettiğini, 30-40 yıldır nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatı ile kullandığını ileri sürerek olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tespit harici bırakılan bu bölümün adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine davanın reddini savunmuş aynı zamanda dava konusu edilen yerin Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... Belediye Başkanlığı ve ..., davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince davacının 20 yıllık zilyetlik süresini doldurmadığı, imar ihya şartlarını gerçekleştirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin HMK’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince Hazinenin tescil talebi ile ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de, davalı Hazine tarafından bu husus temyize getirilmediğinden inceleme konusu yapılmamıştır.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 23,40 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08/12/2021 gününde kesin olmak üzere oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11134, Karar No: 2014/387, Tarih: 30.01.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/11134 E.  ,  2014/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 116 ada 49 parsel sayılı 998,80 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle eşit payla davacı ve müdahil davacının murisleri ... oğlu ... ve ... ... adına tespit edilmiştir. Tespit maliki ... ... mirasçısı davacı ..., kadastro tutanağına murisi ...'nin baba isminin ve soyisminin yanlış yazıldığını ileri sürerek dava açmış, tespit maliki ... ... mirasçısı ... da aynı gerekçeyle davaya müdahil olmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespit tutanağının malik hanesinde ... oğlu ... ve ... ... baba isimleri ve soyisimleri düzeltilerek, .../... payın ... oğlu ... ... adına, .../... payın ... oğlu ... ... adına tesciline, ancak tescil hükmü kurulan şahıslar ölü olduğundan payları belirtilerek ... oğlu ... ve ... ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

30.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6772, Karar No: 2010/2852, Tarih: 12.04.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/6772 E.  ,  2010/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhaleye fesat karıştırma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan beraetlerine dair, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.11.2007 gün ve 2006/273 Esas, 2007/390 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında ihaleye fesat karıştırma suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü’nün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş ya da haberdar olmamış bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı, evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek Hazine tarafından hükmün temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/6578, Karar No: 2018/6211, Tarih: 26.04.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/6578 E.  ,  2018/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine, CMK’nın 325/1 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan Tekirdağ ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, yargılama gideri ile ilgili hüküm fıkrasına “katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca 1500 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5566, Karar No: 2023/9484, Tarih: 20.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/5566 E.  ,  2023/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/3371 E., 2022/1785 K.

KARAR : Davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 32. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/360 E., 2019/558 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 01.....2008 tarihinden itibaren davalı Derneğin ve bağlı Şirketlerin hukuk müşavirliğini yaptığını, Aralık 2013 tarihinden itibaren daha yüksek ücretle başka hukuk müşaviriyle de çalışmaya başladığını, 2015 yılından itibaren davacıdan daha yüksek ücretli hukuk müşavirleri ile çalışmaya devam ettiğini, davalının bildirim yapmaksızın 30.....2015 tarihinde Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kaydından çıkardığını, davacının aylık ücretlerinin bir kısmını eksik ödediğini, bir kısmını ise hiç ödemediğini, kullanmadığı yaklaşık 100 günlük izin hakkının bulunduğunu, ... sözleşmesinin haksız feshi nedeni ile işe iade davası açtığını, bu davada ... sözleşmesi feshinin geçersizliğine karar verildiğini ve kararın onanarak kesinleştiğini, süresi içerisinde 05.07.2017 tarihinde davacı asılın işe başlatılması için ihtarname gönderdiklerini, davalının davacıyı işe davet etmediğini, alacaklarını da ödemediğini, fesih tarihindeki ücretinin net 8.800,00 TL+440,00 TL yemek olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, ... güvencesi tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 03.....2008-30.11.2013 tarihleri arasında çalıştığını, 30.11.2013 tarihinde davacı ile sözlü anlaşmaya varılarak ... sözleşmesinin karşılıklı olarak sona erdirildiğini ve bu tarihten sonra herhangi bir çalışmasının olmadığını, başka bir hukuk müşaviri alınmasının işbu dava konuları açısından herhangi bir etkisinin olmayacağını, müvekkili Derneğin aynı anda 2 hukuk müşaviri ile çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ... sözleşmesine tüm hakları ödenmek suretiyle sonlandırılmasına karar verildiğini, ancak sonradan davacının ricası üzerine davalı dernek nezdinde ... süreli çalışması da göz önünde bulundurularak hak etmiş olduğu alacaklarına karşılık olarak bir süre daha SGK primlerinin yatırılması ve aylık ücretinin 8.800,00 TL'den 5.250,00 TL'ye düşürülerek ödeme yapılmasına devam edilmesi hususunda anlaşıldığını, ... ilişkisinin sonlandığı 30.11.2013 tarihinden 30.....2015 tarihine kadar SGK primlerinin yatırıldığını, diğer çalışanlara ödenen tutarda yemek ücreti ve belirtilen bedel üzerinden aylık ücret ödendiğini, davacının kazanmış olduğu işe iade davasından sonra göndermiş olduğu işe başlatma talepli ihtarnamesinde görüleceği üzere, aynı çalışma şartları ile kendi hukuk ofisinden hizmet vermek şartıyla işe iadeyi kabul edeceğini bildirdiğini, davalının izin kullanmasını gerektiren bir çalışmasının olmadığını, pozisyonunun dernek ve grup şirketler CEO'sunun yardımcısı olduğunun göz önüne alınması durumunda davacının kullanmadığı izinlerin denetlenmesinin de mümkün olmadığını, işveren vekili sıfatı taşıyan davacının yıllık izin taleplerinin ve en yüksek ücret üzerinden hesaplamasına dair taleplerinin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının işe iade kararı sonrası işe başlatılmadığı ... görülmekle ... güvencesi tazminatı, boşta geçen süre ücreti, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talepleri ile kullandırıldığı veya karşılığının ödendiği işveren tarafından yöntemince ispat olunmayan yıllık izin ücreti taleplerinin 08.03.2018 tarihli ilk bilirkişi raporunun birinci seçeneği doğrultusunda hüküm altına alındığı, anılan hesap raporunun netice bölümünde boşta geçen süre ücretindeki maddi hata düzeltilerek hüküm kurulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; karara dayanak yapılan bilirkişi raporunda davalı işverenliğin davacıya yaptığı ödemelerin incelenmediğini, nitekim davacının ücretlerinin yatırıldığı Banka şubesinden davacının banka hesap ekstresi talep edildiğini, alınan hesap ekstresinin “davacının bilirkişi tarafından okunamayan ve banka tarafından okunaksız olarak gönderilen banka bilgileri hakkında beyanımızdır” konulu dilekçe ile İlk Derece Mahkemesine sunulduğunu, bu dilekçede 17.01.2013 tarihinden ... sözleşmesinin feshedildiği 30.....2015 tarihine kadar işverenin yaptığı ödemelerin ... ... işaretlendiğini ve İlk Derece Mahkemesinde sunulan ek hesap ekstresinin içeriğine ve ödemelere göre davalı işverenin Ocak 2013-Mayıs 2015 tarihleri arasında davacının ücretini eksik yatırdığını, 2015 yılı Haziran ayı için ise hiçbir ödeme yapmadığını, davalı işverenin Aralık 2013-Haziran 2015 tarihleri arasında davacıya aylık net 8.880,09 TL’den 19 ay için ödemesi gereken ücret toplamının net 168.721,71 TL olduğunu, oysa bu dönem için 96.742,66 TL ödeme yaptığını, İlk Derece Mahkemesinin davacının bakiye ücret alacağının olmadığına karar vermesinin hatalı olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin 12.09.2019 tarihli kararında davacının ücretinin 5.250,00 TL olarak kabul edilmesi gerektiğine ilişkin gerekçesinin de doğru olmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.