muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7904, Karar No: 2008/10500, Tarih: 16.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7904 E.  ,  2008/10500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 4. İcra Mahkemesinin borçlunun ilama aykırı, mükerrer takip yaptığından bahisle yapmış olduğu şikayetinin Adli Yargı Komisyonu Başkanlığının 27.10.2005 tarihli işbölümü kararına nazaran Bursa 10. İcra Müdürlüğünün takip dosyaları ile ilgili itiraz, şikayet ve davaların Bursa 1. İcra Hakimliğince bakılacağından bahisle görevsizlik kararı verildiği ve dosyanın talebe bağlı olmaksızın doğrudan Bursa 1. İcra Mahkemesince 12.9.2007 tarihli kararla  gönderildiği .... Bu görevsizlik kararı, genel anlamda yetkisizlik ve görevsizlik kararını içermediğinden başka bir anlatımla bir dava hakkında mahkemenin görevsizlik yahut yetkisizlik kararı vermesi, davacıya karşı bir hüküm vermesi anlamında olup, esas hakkındaki hükümler nasıl ki davaya son verir ise, bu anlamdaki görevsizlik ve yetkisizlik kararları da bunları veren mahkemelere göre son karar niteliğindedir. Oysa ki,somut olayda iş bölümüne ilişen gönderme kararı nihai karar niteliğinde olmadığından somut olayda HUMK.nun 193. maddesinin uygulama yeri yoktur. Mahkemece işin esasının incelenmesi yerine davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11483, Karar No: 2021/12505, Tarih: 29.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11483 E.  ,  2021/12505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesice verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın ve İstinaf Savcısının temyiz istemlerinin suçun vasfında hataya düşüldüğü ve sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturacağına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde turist olarak Türkiye’de bulunan müşteki, gündüz vakti eşiyle birlikte ... yeraltı çarşısına alışveriş yapmak için merdivenden indiği sırada hakkında suç duyurusunda bulunulan...’nin müştekinin önüne geçip ittirdiği ve geldiği istikamette devam ettiği, bu sırada müştekinin dikkatinin dağılmasından faydalanan sanık ...’in de elindeki naylon poşet ile perdeleme yaparak müştekinin pantolon cebinde bulunan 5000 Amerikan dolarını alıp hızlıca olay yerinden ayrıldığı, müştekinin oteline döndükten sonra parasının olmadığını fark ettiği olayda; mahkemece sanıkların cebir kullanarak müştekinin parasını zorla aldığı gerekçesiyle yağma suçundan hüküm kurulmuş ise de; sanık ve müşteki beyanları ve CD izleme tutanağı incelendiğinde; suça konu eylemde sanıklar tarafından müştekiye yönelik yağma boyutunda bir cebir bulunmadığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan, suçun hukuki vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve İstinaf Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesine, 29.06.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/946, Karar No: 2014/9277, Tarih: 08.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/946 E.  ,  2014/9277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/39, Karar No: 2022/10206, Tarih: 12.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/39 E.  ,  2022/10206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2018/596 esas, 2019/997 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 24/12/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 13/11/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bor Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 23/01/2017 tarihli ve 2016/2905 soruşturma, 2017/8 sayılı karar ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz süresinin 7 gün olarak gösterildiği, kararın şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 26/01/2017 tarihinde tedbirin infazı için Niğde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Niğde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 31/01/2018 tarihinde infazın tamamlandığının bildirildiği,

3- Şüphelinin 13/03/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak, Bor Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2018 tarihli ve 2018/1630 soruşturma, 2018/471 esas, 2018/420 sayılı iddianamesi ile Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21/11/2019 tarihli ve 2018/596 esas, 2019/997 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

4- Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 21/11/2019 tarihli ve 2018/596 esas, 2019/997 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, 1 yıl 8 ay denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bor Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/01/2017 tarihli ve 2016/2905 soruşturma, 2017/8 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim süresinde aynı nitelikte suç işlemesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2018/596 esas, 2019/997 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ve aynı Dairenin 05/10/2020 tarihli ve 2020/3684 esas, 2020/4900 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar 20/04/2017 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, söz konusu karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2018/596 esas, 2019/997 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... Mircalı hakkında, 13/11/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bor Cumhuriyet Başsavcılığınca 23/01/2017 tarihli ve 2016/2905 soruşturma, 2017/8 sayılı karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin 13/03/2018 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine Bor Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2018 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2018/596 esas, 2019/997 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, söz konusu karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40.maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi ve 5271 sayılı CMK’nın 171,172 ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde “7 gün” olarak gösterildiği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden sözedilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle 13/03/2018 tarihli ihlal niteliğindeki suçun erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği anlaşıldığından; mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemece, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Bor Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiğinden, Bor 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2019 tarihli ve 2018/596 esas, 2019/997 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

12/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10648, Karar No: 2015/14483, Tarih: 02.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/10648 E.  ,  2015/14483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tedbiren Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, velayetin tedbiren verilmesi istemine ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemesi kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.07.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/19143, Karar No: 2020/6583, Tarih: 29.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19143 E.  ,  2020/6583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Yardım Ve Servis Ltd.Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ... Yardım Ve Servis Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 29/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7959, Karar No: 2015/11225, Tarih: 05.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7959 E.  ,  2015/11225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/11/2014

NUMARASI : 2014/828-2014/1294

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, davacı Naime yönünden kabulüne, davacı Besim yönünden ise açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .............'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı, paydaş olduğu 1506 ve 1509 parsel sayılı taşınmazlarda “Halil” yazılı baba adını “İbrahim”, “Sebiha” yazan adını “Naime” ve 1948 yazan doğum tarihinin de 01.01.1950 olarak düzeltilmesi isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek, davacının tapu kayıtlarında Halil olarak yazılan baba adının İbrahim, Sebiha olarak yazılan adının Naime olarak düzeltilmesine ve tapu kayıt malikinin İbrahim kızı 01.01.1950 doğumlu N.. T.. olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Bilindiği ve Tapu Sicili Tüzüğünün 28. maddesinde düzenlendiği üzere kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasıdır. Bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Ne var ki, tapu kaydındaki doğum tarihi bilgisinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacı ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; özellikle mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanmak suretiyle davacının dava konusu taşınmazların tapu kaydında “Halil kızı S. T. ” yazan kimlik bilgilerinin “İbrahim kızı N.. T..”şeklinde düzeltilmesi,yine doğum tarihi düzeltilmesi talebi açısından ise “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince tespit kararı verilmesi doğru olduğu gibi dava 17.8.2013 tarih ve 28738 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren yeni Tapu Sicili Tüzüğü'nün yürürlüğünden önce 20.02.2013 tarihinde açılmakla mahkemece,

dava tarihine göre taleple bağlı kalınarak yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1467, Karar No: 2024/5418, Tarih: 06.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1467 E.  ,  2024/5418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/243 Esas, 2023/276 Karar

DAVALILAR : ... vd.

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kocaeli 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.05.2023 Tarihli ve 2023/45 Esas, 2023/116 Karar Sayılı Kararı

Davanın tasarrufun iptali talebine ilişkin olduğu, davalıların yerleşim yerinin Çorlu/Tekirdağ' da bulunduğu, davalıların süresi içerisinde usulüne uygun yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.11.2023 Tarihli ve 2023/243 Esas, 2023/276 Karar Sayılı Kararı

Davalı borçlu ile doğrudan veya dolaylı işlem yapan üçüncü kişiler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu ve zorunlu dava arkadaşlarının usul işlemlerini birlikte yapmak zorunda oldukları, yetki itirazının davalılarca birlikte ileri sürülmemiş olması, yalnız bir davalı tarafından ileri sürülen yetki itirazının hukuki sonuç doğurmayacak olması ve davalılardan ...'nın da dava açıldığı tarihteki adresinin Ç... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun (2004 sayılı Kanun) 277 ve devamı maddeleri uyarınca tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 2004 sayılı Kanun’un “İptal davasında davalı” başlıklı 282 nci maddesi şöyledir;

“İcra ve iflas Kanunu'nun 11 inci babındaki iptal davaları borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılır. Bunlardan başka, kötü niyet sahibi üçüncü şahıslar aleyhine de iptal davası açılabilir. İptal davası iyi niyetli üçüncü şahısların haklarını ihlal etmez.”

3. 6100 sayılı Kanun“Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinini birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Davalının birden fazla olması hâlinde yetki” başlıklı 7 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Mecburi dava arkadaşlarının davadaki durumu” başlıklı 60 ncı maddesi şöyledir.