muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10687, Karar No: 2024/3396, Tarih: 26.06.2024

Adli Tıp 1. İhtisas Kurulunun 22/07/2015 tarihli raporunda; 09/03/2012 tarihinde doğan bebeğin, olay tarihinden önce 17/03/2012 tarihinde hipotoni ön tanısıyla ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine yenidoğan ünitesine yatırılarak takip ve tedavisinin yapıldığı, 21/03/2012 tarihinde taburcu edildiği, 10/01/2013 tarihinde lober pünomoni tanısıyla çocuk hastalıkları kliniğine yatırıldığı, yeni doğan servisine yatarken Pompe hastalığı olabileceğinin söylendiği, yatışında öksürük ve hırıltılı solunum olduğu, genel durum kötü, bilinç kapalı olduğu, bilateral akciğerlerde ral ve ronküs olduğu, sendromik yüz görünümü bulunduğu, medikal tedaviye başlandığı, genel durumu iyi ve vital bulguları stabil olunca hastanın 16/01/2013 tarihinde taburcu edildiği, 23/01/2013 tarihinde sürekli ağlama, ishal şikayetiyle ...Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine gelerek sanık pratisyen hekim ... tarafından alınan öyküsünde önce yapılan muayenelerinde tanısı konulmamış bir hastalığının olduğunu farklı hastanelerde farklı tanılar konulduğunu ve son olarak kanlarının Almanya ve İsviçre'ye gönderildiğini söyledikleri, yaptığı muayene ve çekilen karın grafisi sonucunda da muayeneye uyan bölgede yoğun gaz bulunması nedeniyle hastanın gaz sancısına bağlı şikayetlerinin giderilmesi amacıyla Debridat ve Metsil isimli ilaçları reçete ettiği, gaz çıkışının olmaması, kakasını yapamaması, ateşinin çıkması ve özellikle kusmasının başlaması durumunda vakit kaybetmeden 112'yi arayıp ambulansla hastayı tekrar hastaneye getirmelerini söyleyerek çıkışının yapıldığı, gece saatlerinde ailenin sanık doktoru arayarak rahatsızlığın devam ettiğini söylemeleri üzerine sanığın önerilerde bulunduğu, sabah 07.00 saatlerinde bebeğin kusması üzerine ailenin kendi imkanları ile bebeği ...Devlet Hastanesi acil polikliniğine getirildiği, sanığın akut batın tanısı ile acil olarak ambulansla üniversite hastanesine sevk ettiği, bebeğin hastaneye 5 dakika kala arreste girdiği, entübe edildiği, hastanede yapılan tedaviye yanıt vermeyerek saat 09.30 da eks olarak kabul edildiği dikkate alındığında, 23.01.2013 tarihinde sürekli ağlama, ishal şikayetiyle ...Devlet Hastanesi Acil Polikliniğine saat 18:29 te girişi yapılan bebeğin sistem muayenelerine ve vital bulgularına (kalp dakika atım sayısı, solunum dakika atım sayısı, tansiyon arteryel gibi) dair kayıtların bulunmamasının ve laboratuar tetkikleri için kan örneği alınamaması nedeniyle gerekli tetkiklerinin yaptırılmamış olmasının uygun olmadığı, yine teşhis için gerekli unsurları tamamlanmamış olan, öncesinde kesin tanısı konulamamış hastalık öyküsü bulunan bebeğin çocuk hastalıkları uzmanına konsülte edilmeksizin reçete düzenlenerek ve önerilerde bulunularak taburcu edilmesinin uygun olmadığı cihetle ...Devlet Hastanesi Acil Polikliniği’nde görevli Dr...

...Devlet Hastanesi Acil Polikliniği’nde görevli Dr....’un kusurlu olduğu, bununla birlikte kendisinde kesin tanısı konulamamış hastalık bulunan bebeğin, ölüm sebebi (viral pnömoni), bebeğin yaşı ve ölümün meydana geliş süresi de birlikte değerlendirildiğinde zamanında uygun tanının konularak tedavisinin başlanılması halinde de kurtulmasının kesin olmadığı oy birliğiyle mütalaa edildiği görülmüş olup,

Ölen ...'ın doğumundan itibaren tedavi gördüğü tüm hastanelerdeki tıbbi tedavi evraklarının ve katılanların beyanlarında bahsettikleri İsviçre'ye gönderilen kan tahlil sonuçları da temin edildikten sonra dosyanın kül halinde Adli Tıp Üst Kuruluna gönderilerek tüm tedavi ve tanı sonuçları değerlendirilerek, zamanında uygun tanının konularak tedavisinin başlanılması halinde de kurtulmasının kesin olup olmadığı, sanığın kusurlu eylemi ile ölüm olayı arasında nedensellik bağı bulunup bulunmadığı hususunda yeniden rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine doktor olan sanığın mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan, çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde 4 ay süre ile meslekten yasaklanmasına karar verilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle ...Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay ... Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3175, Karar No: 2024/15366, Tarih: 11.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3175 E.  ,  2024/15366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/542 E., 2023/188 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. UYAP üzerinden yapılan incelemeye göre, sanık hakkında, aynı mükellefiyet yönünden 04.11.2014 tarihli isteme yazısı ile istendiği anlaşılan 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerini süresi içerisinde ibraz etmediğinden bahisle, Saruhanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 20/01/2015 tarih 2015/91 Esas sayılı iddianamesi ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan kamu davası açıldığı, Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/185 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine hükmedilerek kararın temyiz kanun yolunda kesinleştiğinin ve incelemeye konu dosyada 2010 ve 2012 takvim yıllarına ilişkin isteme yazılarının 10.12.2014, 27.01.2015 tarihli olduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; aynı yazı ile birden fazla takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazının istenmesi halinde, tek bir “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun oluşacağına ilişkin yerleşik uygulama ile anılan dosya ve incelemeye konu dosyadaki yıllara ait hesapların incelenmesinin talep edildiği yazıların birbirine yakın tarihli olması da dikkate alınarak Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/185 Esas, 2015/300 Karar sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, anılan yıllara ait hesapların incelenmesi aynı yazı ile talep edilebilecek iken, birbirine yakın üç ayrı tarihli yazıyla istenmesinin nedenleri de katılan kurumdan sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

2. Kabule göre de;

Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.122024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8221, Karar No: 2011/5496, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8221 E.  ,  2011/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı

Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.10. 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11360, Karar No: 2025/1383, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/11360 E.  ,  2025/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 04.06.2024

EK KARAR SAYISI : 2021/156 E., 2021/2770 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 04.06.2024 tarihli ve 2021/156 Esas, 2021/2770 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyi isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 04.06.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11083, Karar No: 2014/14171, Tarih: 07.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/11083 E.  ,  2014/14171 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/168 Esas, 2009/194 Karar sayılı 04.11.2009 tarihli kararı ile geceleyin işyerinde hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar ..., .., ..., ...'in TCK'nın 142/2-f, 143/1, 168/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2'şer yıl 6'şar ay hapis; sanıklar ..., .., ..., ...'in TCK'nın 37/1, 116/2-4, 119/1-c, 62. maddeleri uyarınca 2'şer yıl 6'şar ay; sanık ...'nun TCK'nın 39, 142/2-f, 143/1, 39/1-2-b-c-, 168/2, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay; sanık ...'nun işyeri dokunulmazlığını bozmak suçuna yardımda bulunmaktan TCK'nın 39, 116/2-4, 119/1-c, 39/1-2/b-c, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 16.06.2014 tarih, 2011/19904 Esas, 2014/12416 Karar sayılı ilamı ile bütün sanıkların hırsızlık suçundan mahkumiyetlerinin onanmasına, sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçuna iştirak etmediği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesinden sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2014 gün ve 6- 2010/125577 sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine,

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2014 gün ve 6 - 2010/125577 sayılı yazılarında özetle;

“İtiraza konu olayda Başsavcılığımız ile Yüksek 6.Ceza Dairesi arasındaki uyuşmazlık,sanıklardan ...'nun üzerine atılı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçuna iştirak edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2014 gün ve 6 - 2010/125577 sayılı yazılarında özetle;

“İtiraza konu olayda Başsavcılığımız ile Yüksek 6.Ceza Dairesi arasındaki uyuşmazlık,sanıklardan ...'nun üzerine atılı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçuna iştirak edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Yargılamaya konu somut olay incelendiğinde; müştekiye ait ... ilçe merkezindeki markette olay gününden 15 gün öncesinde işçi olarak çalışmaya başlayan sanık ...'ın diğer sanıklarla irtibat kurarak işyerinden hırsızlık yapma konusunda anlaştığı, diğer sanıkların adı geçen sanığa, işyerinin kepenk kilitlerin kendisinin kilitlediğini öğrenince, “Akşam kilidi açık bırakmasını, kendilerinin gelip hırsızlık yapacağını ve bu işten 500 TL para vereceklerini” söyledikleri, sanığın da anlaştıkları gibi akşam saatlerinde kepenk kilidini kilitlemeden açık bıraktığı ve parkta bekleyen diğer sanıkların yanına giderek onlara kilidi açık bıraktığını haber verdiği ve olay gecesinde saat 01.00'e kadar diğer sanıklarla birlikte olduğu, ancak olay yerine gelmediği ve diğer sanıkların saat 02.30 sularında hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri, alarmın çalması üzerine müşteki olay yerine gelince polis tarafından bir kısmının yakalandığı anlaşılmaktadır. Sanığın, diğer sanıklarla kendi çalıştığı işyerinde hırsızlık yapmaları ve bu hırsızlıktan sonra kendisine pay vermeleri konusunda anlaştığı, olay gecesinde de söylediği gibi kilidi açık bıraktığı ve bu durumu diğerlerine haber verdiği tartışmasızdır.Sanık diğer sanıkların işyeri içerisine gireceğinden ve hırsızlık yapacağından haberdardır.Sadece diğer sanıklarla birlikte olay yerine gelmemiştir. Ancak; hırsızlık suçuna iştirakten mahkum edilmiş ve bu mahkumiyet Yüksek Daire tarafından da onanmıştır. Sorun, sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçuna da iştirak edip etmediğidir.

Sanık, her ne kadar müştekiye ait işyerinde işçi olarak çalışmakta ise de;olay saati olan geceleyin saat 02.30 itibariyle manav-market olarak faaliyet gösteren işyerine giriş yetkisi ve izni bulunmamaktadır. Sanığın işyerinde çalışıyor olması, gece saat 02.30 da yabancı başka şahıslarla işyerine girme hakkı vermeyeceği gibi kaldı ki diğer sanıkların saat itibariyle kapalı olan işyerine girme yetki ve hakları hiç bulunmamaktadır. Sanığın kepenk kilidini açık bırakma şeklindeki yardımı olmadan diğer sanıkların işyerine girmesi ve hırsızlık ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının işlenmesi mümkün değildir.

Sanığın eylemi ile ilgili yasal düzenlemeye bakıldığında; 5237 sayılı TCK.nın "yardım etme" başlıklı 39.maddesinde;