muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7968, Karar No: 2022/10494, Tarih: 19.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/7968 E.  ,  2022/10494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin

16/11/2021 tarihli, 2021/255 esas ve 2021/401 sayılı kararı

2- Hükümlerin eleştirilerek istinaf başvurularının esastan

reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin

08/02/2022 tarihli, 2022/46 esas ve 2022/233 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ... müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren, sanık ... yönünden de duruşmalı inceleme talebi bulunmadığından duruşmasız olarak yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin eleştirilerek istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki tahliye talebinin reddine,

CMK'nın 304. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 19/10/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6650, Karar No: 2018/2728, Tarih: 11.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6650 E.  ,  2018/2728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/704, Karar No: 2021/1717, Tarih: 22.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/704 E.  ,  2021/1717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...'ün davalı bankadan iki adet tüketici kredisi kullandığını, kredilerin hayat sigorta poliçeleri ile teminat altına alındığını, murisin ölümünden sonra talebe rağmen müteveffanın beyan yükümlülüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle davalı sigorta şirketinin tazminat ödemekten kaçındığını, davalı bankanın da acente olarak aydınlatma yükümlülüğü görevini yerine getirmeyerek zarara sebebiyet verdiğini ileri sürerek, 7.750,00 TL sigorta bedelinin faiziyle birlikte sigorta şirketinden tahsiline, bu talepleri kabul olmadığı takdirde davalı bankadan 7.750,00 TL sigorta bedelinden doğan zararın tahsiline, tüketici kredilerinin ödenmemesinden kaynaklanan faiz ve cezalardan sorumlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Yaşam ve Emeklilik A.Ş. vekili, müteveffanın beyan yükümlülüğünü ihlal ettiğini,kendisinde daha önce mevcut olan hastalıklarını beyan etmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı banka vekili,cevap vermemiştir.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; sigortalının beyanda bulunmadığı hastalık ile ölümü arasında illiyet bağı olduğu, müteveffa tarafından da

imzalanan Kredili ... Sigortası Genel Şartlarının 3. Maddesinde Sigorta Kapsamına Giriş ve Beyan Yükümlülüğü başlığı altında beyan yükümlülüğünün ihlali halinde uygulanacak kanun ve Genel Şartalar hükümlerinin açıkça belirtildiği, müteveffanın kredili hayat sigortası Katılım beyanında da hiç bir hastalığının olmadığını açıkça beyan ederek imzaladığı, dolayısıyla davalı bankanın bilgilendirme yükümlülüğünü yerine getirdiği kanaatine varılarak müterafik kusurunun olmadığı kabul edilerek, davalı banka ile daha sonra ünvan değişikliği ile ... Yaşam ve Emeklilik A.Ş nin aynı sermaye grubuna ait şirketler olmaları nedeniyle davalı bankanın dain-i mürtehin sıfatıyla davaya muvafakat verip vermemesinin bir önemi olmadığı gerekçesiyle her iki davalıya karşı açılan davanın da esastan reddine, davacıların davalı bankaya murislerinin borcundan dolayı mirasçı sıfatıyla sorumlu oldukları kanaatine varılarak menfi tespit taleplerinin de reddine, dair verilen karar davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16907, Karar No: 2015/6342, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16907 E.  ,  2015/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3964, Karar No: 2022/7932, Tarih: 08.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3964 E.  ,  2022/7932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23/10/2017 tarih ve 2015/868 E.- 2017/756 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 26/03/2021 tarih ve 2018/1989 E.- 2021/649 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2015/18070 esas sayılı dosyası kapsamında, kendisine ait olduğu iddia edilen ancak gerçekte içeriği kendisine tarafından değil bir başkası tarafından doldurulan bu nedenle sahte olan 01/03/2015 tanzim tarihli, 06/03/2013 vade tarihli ve 83.000,00 TL bedelli bir bonodan ötürü, kambiyo senetlerine ilişkin haciz yoluyla takip yapıldığını, takip konusu bonoyla ilgili olarak icra takibinden önce İstanbul 4 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1024 D.İş sayılı dosyası kapsamında alacağın 1.000,00 TL'lık kısmı için ihtiyati haciz kararı alınmış ve sonrasında da kesin hacze geçilmiş olduğunu, ödeme emrinde alacağa 37.096,39 TL'de işlemiş faiz ise 120.096,39 TL olduğunu belirterek, takibin durdurulmasına, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının senedi Tokosan unvanlı şirkete teminat senedi olarak verdiği iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu, davacının dava konusu bonoyu müvekkilinden aldığı borç karşılığı verdiğini, davacının senedin keşide tarihi, ad soyad, imza dışındaki bilgilerin kendisi tarafından doldurulmadığı iddiasının da gerçeği yansıtmadığını, 01/12/2016 tarihinde sunduğu ikinci cevap dilekçesinde, Toko San. Şirketi'nin sahibi ... Toko'nun, davacı ...'in kendisinden borç istemesi üzerine davacıya borç verdiğini ve ...'in ...'dan 91.000,00 TL borç aldığını, aldığı borçları ödemeyen davacı ile dava dışı Toko San.'ın sahibi ... Toko'nun görüştüğü, davacının ... Toko'ya ...'ın borçlu olduğu bir senet düzenlemeyi böylece borcunu üstlenmeyi teklif ettiğini, ... Toko tarafından da bunun kabul edildiğini, bunun üzerine ... Toko'nun davalı müvekkili ...'a olan borcuna karşılık davacının ... adına dava konusu senedi düzenlediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; alacaklı ile borçlu arasındaki irtibatı sağlayan asıl borçlunun iddiaya göre aradan çıkarmış olmasının da, alacaklı olacak olan davalının alacağına ulaşmasını zayıflatacağı düşünüldüğünde, bunun ticari teammüllerine ve hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davalı tarafça İstanbul 12 İcra Müdürlüğü'nün 2015/18070 E sayılı dosyasında kayıtlı 01/03/2012 düzenleme tarihli 06/03/2013 vade tarihli 83.000,00 TL'lik senetten ve bu miktar için talep edilen 37.096,39 TL'lik işlemiş faizden borçlu olmadığının tespitine, davacının takibin iptali yönündeki talebi hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, senede karşı senetle ispat kuralının istisnasını oluşturacak bir hukuki durum bulunmadığı ve imza da inkar edilmediğinden, davacının senedin bedelsizliğini ancak yazılı delille ispatının mümkün olacağı, tanık anlatımlarına itibar edilerek sonuca ulaşılamayacağı, senetteki imza "ikrar" edilmiş olduğundan, senedin diğer unsurlarının sonradan veya farklı kişi tarafından doldurulmuş olmasının ve bu yönde grafolojik inceleme yapılmasının da sonucu değiştirir bir etkisi bulunmayacağından, davalı yan hakkında ceza soruşturmasının takipsizlikle sonuçlandığı gerekçeleriyle kanıtlanamayan davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesi somut olaya uygun düşmediğinden, davalı yanın istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/139, Karar No: 2014/396, Tarih: 23.09.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/139 E.  ,  2014/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : KARAMAN 1. Asliye Ceza

Günü : 03.06.2009

Sayısı : 247-336

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık M.. B..'un 5237 sayılı TCK’nun 154/1, 43, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 3.740 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.10.2006 gün ve 871-595 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 03.02.2009 gün ve 7463-1193 sayı ile;

"Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesince 03.06.2009 gün ve 247-336 sayı ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nun 154/1, 43, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 3.740 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu hükmünde sanık ve müşteki Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 27.03.2012 gün ve 1691-9910 sayı ile;

"1- Müşteki Hazine vekilinin dosya içerisinde bulunan 21.02.2006 havale tarihli katılma talebini içerir dilekçesi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,

2- 5271 sayılı CMK'nun 191/3-b madde ve fıkrası uyarınca iddianame okunmadan sanığın sorgusunun yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 05.05.2012 gün ve 109763 sayı ile;

"1) Ceza Muhakemesi Kanununun 234. maddesi mağdur ile şikayetçinin haklarını sayarken, kamu davasına katılma ve davaya katılma şartıyla davayı sonuçlandıran kararlara karşı kanun yoluna başvurma haklarını belirtmiş, bu hakların mağdur ve şikayetçiye anlatılarak tutanağa geçirilmesi gerektiğini de işaret etmiştir.

Yine Ceza Muhakemesi Kanununun 237. maddesi, kamu davasına katılmayı; 'Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler. Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır' hükmü ile aynı kanunun 238. maddesi ise katılma usulünü; 'Katılma, kamu davasının açılmasından sonra mahkemeye dilekçe verilmesi veya katılma istemini içeren sözlü başvurunun tutanağa geçirilmesi suretiyle olur…' şeklinde hüküm altına almıştır.

CMK'nun 260. maddesi kanun yoluna başvurma hakkına sahip kimseleri Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve katılan sıfatı almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatı alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar olarak saymıştır.

Somut olayda;

Kendisine yapılan tebliğ ile davadan haberdar olan Hazine vekilinin 21.02.2006 havale tarihli dilekçesi ile katılma iradesini açıkladığı, keşif dahi duruşmaların tüm aşamalarına katıldığı, mahkemece aşamalarda Hazine vekiline katılan olarak hitap edilip sıfatlandırıldığı, talebe ilişkin olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesinin bu yöndeki irade eksikliğinden kaynaklanmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ve katılanın sanıkların cezalandırılması yönündeki talepleri ve temyiz dilekçesi kapsamı nazara alındığında katılanın bozma taleplerini içeren temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak karara bağlanmayan katılma isteği hususunda da Yüksek Yargıtay tarafından CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca bir karar verilmesi talebini de içerdiği anlaşılmalıdır.

2) Sanığın gerek kendisine yapılan usulüne uygun tebligatlar, gerek savunmalar, gerekse keşifte 'tüm belgelerin okunduğunun' kayda geçirilmiş oluşu, savunmanın atılı suçu kapsaması nedeniyle suçlamadan ve iddianameden haberdar olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Bu suretle CMK'nun 191/3-b maddesinin konuluş amacının aradığı şart dosya kapsamında vücut bulmuştur" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak, itirazın kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına, katılma konusunda karar verilmesi ve hükmün esastan incelenmesi amacıyla dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 8. Ceza Dairesince 18.12.2012 gün ve 27263-38466 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Kovuşturma aşamasında dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunan Hazine vekilinin temyizi üzerine inceleme yapan Özel Dairece hükmün "müşteki Hazine vekilinin katılma talebini içerir dilekçesi hakkında bir karar verilmemesi" gerekçesiyle bozulmasının isabetli olup olmadığı ve bu bağlamda Özel Dairece temyiz aşamasında katılma konusunda bir karar verilmesinin mümkün bulunup bulunmadığı,

2- İddianame okunmadan sanığın sorgusu yapılmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 191/3-b maddesine aykırı davranılıp davranılmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

2- İddianame okunmadan sanığın sorgusu yapılmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 191/3-b maddesine aykırı davranılıp davranılmadığı,

Noktalarında toplanmaktadır.

İncelenen dosya kapsamından;

Karaman, Merkez, Akpınar köyü muhtarının şikayeti üzerine sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan soruşturma başlatıldığı, soruşturma sonucunda sanığın mera vasfındaki taşınmazlar üzerinde tasarrufta bulunduğu iddiasıyla kamu davası açıldığı, yerel mahkemece sanığa iddianamenin de ekli olduğu duruşma gününü bildirir açıklamalı davetiye tebliğ edildiği, sanığın davetiye tebliğine rağmen ilk celseye katılmadığı, yerel mahkemece bu celsede suça konu taşınmazlar üzerinde keşif yapılmasına karar verildiği,

Müşteki Hazine vekilinin 20.02.2006 tarihli dilekçe ile sanıktan şikayetçi olduklarını belirtip davaya katılma talebinde bulunduğu, yerel mahkemece mahallinde 06.06.2006 tarihinde icra edilen keşfe sanık ve katılma talebinde bulunan Hazine vekilinin katıldığı, keşifte sanığın kimlik tespiti yapılıp, kanuni hakları hatırlatıldıktan sonra savunmasının alındığı, sanığın savunmasında suça konu taşınmazların mera arazisi olmadığını, miras yoluyla kendisine intikal ettiğini, bu nedenle uzun zamandır kendisinin hüküm ve tasarrufunda bulunduğunu ifade ettiği,

Keşif sonrası devam eden celselere müşteki Hazine vekilinin katıldığı, duruşma tutanaklarında katılan vekili olarak adı geçen müşteki vekilinin sanığın cezalandırılması yönünde beyanda bulunduğu ve davaya katılma talebi olduğu halde yerel mahkemece Hazine vekilinin davaya katılma talebi konusunda herhangi bir ara karar tesis edilmediği, tefhim edilen hükmün süresinde müşteki Hazine vekilince sanık aleyhine temyiz edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla ele alınmalarında yarar bulunmaktadır.

1-Kovuşturma aşamasında dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunan Hazine vekilinin temyizi üzerine inceleme yapan Özel Dairece hükmün "müşteki Hazine vekilinin katılma talebini içerir dilekçesi hakkında bir karar verilmemesi" gerekçesiyle bozulmasının isabetli olup olmadığı ve bu bağlamda Özel Dairece temyiz aşamasında katılma konusunda bir karar verilmesinin mümkün bulunup bulunmadığı;

5271 sayılı CMK’nun “Kamu davasına katılma” başlıklı 237. maddesi;

“1) Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.

2) Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır” ,

Aynı kanunun “Katılma usulü” başlıklı 238. maddesi ise;

“1) Katılma, kamu davasının açılmasından sonra mahkemeye dilekçe verilmesi veya katılma istemini içeren sözlü başvurunun duruşma tutanağına geçirilmesi suretiyle olur.

2) Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır” ,

Aynı kanunun “Katılma usulü” başlıklı 238. maddesi ise;

“1) Katılma, kamu davasının açılmasından sonra mahkemeye dilekçe verilmesi veya katılma istemini içeren sözlü başvurunun duruşma tutanağına geçirilmesi suretiyle olur.

2) Duruşma sırasında şikâyeti belirten ifade üzerine, suçtan zarar görenden davaya katılmak isteyip istemediği sorulur.

3) Cumhuriyet savcısının, sanık ve varsa müdafiinin dinlenmesinden sonra davaya katılma isteminin uygun olup olmadığına karar verilir.

4) Sulh ceza mahkemesinde açılmış olan davalarda katılma hususunda Cumhuriyet savcısının görüşü alınmaz” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda belirtilen düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, ilk derece mahkemelerinde kovuşturma aşamasında hüküm verilinceye kadar, suçtan zarar gören, mağdur veya malen sorumlu olanların, mahkemesine bir dilekçe vermek veya katılma istemini içeren sözlü başvurularının tutanağa geçirilmesi suretiyle kamu davasına katılabilecekleri hüküm altına alınmıştır.

Kanun yolu yargılamasında katılma isteminde bulunulmasının mümkün olmadığı kural olarak benimsenmiş olmakla birlikte, 5271 sayılı CMK’nun 260. maddesinde, katılma isteği reddedilmiş veya karara bağlanmamış olanların kanun yollarına başvuru hakkı bulunduğu belirtilerek, böyle bir başvuru halinde, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma isteklerinin kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmesi halinde inceleme merciince incelenip karara bağlanacağı kabul edilmiştir.

TBMM’ne sunulan tasarıda, ilk derece mahkemesince reddolunan veya karara bağlanmayan katılma isteklerinin istinaf yolu başvurusunda açıkça belirtilmek şartıyla karara bağlanacağı belirtilmiş ise de, tasarının 249. maddesinin 2. fıkrasındaki, “Bölge Adliye Mahkemesi” ve “İstinaf” ibareleri “Kanun yolu” şeklinde değiştirilerek 237. madde bütünlüğü altında kabul edilmiş bulunduğundan, kanun yolu ibaresinin temyiz incelemesini de kapsadığı kabul edilmelidir.