muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11162, Karar No: 2011/17999, Tarih: 17.11.2011

Somut olayda; davacı ara verdiği öğrenimine geri dönmüş ise de, 30.08.1987 doğumlu olup, evlenip-boşanmış sağlıklı bir kişidir. Davalı ise, 03.06.1949 doğumlu, 600,00 TL emekli maaşı alan, davacının annesi ve ayrıldığı eşi ile müşterek çocuğa 175,00 TL nafaka ödeyen, bakmakla yükümlü olduğu eşi ile 1995 doğumlu bir çocuğu daha bulunan bir kişidir.

Dava yardım nafakasına ilişkin olduğundan Medeni Kanunun 316.maddesine göre mirastaki terhip sırasının dikkate alınması gerekir. Davacı eşinden boşanmış olup, öncelikle eşinden yoksulluk nafakası talep etmesi gerekir. Bu nedenle mahkemece öncelikle davacının eşinden yoksulluk nafakası isteme hakkına sahip olup olmadığı, eşin mali ve içtimai durumu araştırılarak, boşanma dava dosyası celbedilerek incelenmeli, eşinden yoksulluk nafakası isteme hakkına sahip olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine karar verilmelidir. Aksinin anlaşılması halinde ise; davacının resmi kurumlardan mal varlığı, öğrenim kredisi alıp almadığı araştırılarak, ayrıca davalının gelir durumu ve yükümlülükleri de gözönünde bulundurularak uygun bir miktara hükmedilmelidir.

Bu nedenle salt öğrenimine dönmesi nedeniyle, davacı yararına eksik inceleme ile yardım nafakası takdiri, kanunun lafzına ve amacına uygun olmadığı gibi, hükmedilen miktar hakkaniyete de uygun görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4701, Karar No: 2014/8026, Tarih: 29.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4701 E.  ,  2014/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2011 gün ve 2009/...-2011/246 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.11.2013 gün ve 2012/6499 - 2013/20153 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye ve dünyanın birçok ülkesinde giyim sektöründe faaliyet gösterdiğini ve ...s markalı ürünleri ile tanındığını, ... nezdinde tescilli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin 29., 30. ve 32. sınıfta yer alan mallar için 2006/65475 sayılı ... ibareli marka başvurusuna müvekkilinin tanınmış ...s markaları ile ayırtedilemeyecek surette benzer olmasından ve kötüniyetle yapılmış olmasından dolayı itiraz edildiğini, ...'ca itirazlarının haksız bir şekilde reddedildiğini, taraf markalarının benzer olduğunu, davalı şirketin farklı mal ve hizmetlerde dahi olsa müvekkili markaları tanınmış olduğundan KHK'nın 8/4 uyarınca markasını tescil ettiremeyeceğini, ayrıca müvekkilinin 177486 sayılı ...s markasının tanınmış marka olarak kayıt altına alınması için ... ye müracaat ettiğini, taleplerinin reddi kararına karşı ... kararının iptali için dava açtıkları, bu davanın işbu dava yönünden bekletici mesele yapılması gerektiğini ileri sürerek, ... kararının iptaline davalı markasının tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili,davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının “...S” ibareli markasının 556 sayılı KHK m. 7/I-i veya m. 8/IV anlamında tanınmış olmadığı ve bu markanın davalı şirket tarafından başka sınıflarda (29, 30, 32) yer alan ürünler için tescil edilmesine engel olacak şartların somut davada oluşmadığı, gerekçesi ile davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/.... maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/133, Karar No: 2012/4635, Tarih: 26.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/133 E.  ,  2012/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erbaa Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.05.2010 tarih ve 2006/313-2010/253 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'nın yönetimindeki, davalı ... Oyak Sig.A.Ş.'ye ZMSS sigorta poliçesi ile sigortalı ve ... adına tescilli minibüste yolcu olarak seyahat ettiği sırada, davalı şirket adına tescilli diğer davalı ... yönetimindeki ve Koç Allianz Sig. A.Ş. nezdine ZMSS sigorta poliçesi ile sigortalı traktörün römorkunun traktörden koparak yolcu minibüsüne çarpması sonucu sol el iki parmağının koptuğunu, polislik görevine kabulünün imkansız hale geldiğini, manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek, 10.000 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın 28.08.2006 kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 24.109 TL'ye yükseltmiştir.

Bir kısım davalılar vekili davanın reddini istemişlerdir.

Davalı şirket vekili, olayın mücbir sebepten meydana geldiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalılar ..., ... ve ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, minibüs sürücüsünün bir kusurunun bulunmadığı, traktör sürücüsünün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davalılar ..., ... ve Axa Sig. A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, 24.109 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ... Tuğla Kiremit Ltd. Şti.'den 28.08.2006 tarihinden, davalı ... Sig. A.Ş.'den poliçe limitiyle sınırlı olma üzere, 19.09.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsiline, olayın oluş şekli, uzuv kaybı dikkat alınarak 5.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... Tuğla Kiremit Ltd. Şti.'den 28.08.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 328,75 TL harcın temyiz edene iadesine, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6277, Karar No: 2014/19656, Tarih: 02.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6277 E.  ,  2014/19656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10800, Karar No: 2012/9643, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10800 E.  ,  2012/9643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanıklar ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Saray (Tekirdağ) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 18.03.2010 gün ve 2009/147 Esas, 2010/61 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetine infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümlerin TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerinde yer alan “c bendindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilme anına kadar uygulanmasına" ilişkin bölümler hükümlerden çıkartılarak, yerlerine “TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise vesayet ve kayyımlık yetkilerinden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10025, Karar No: 2006/12733, Tarih: 13.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/10025 E.  ,  2006/12733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Mahkemesinin gerekçesinde yazılı olan ve Hazinenin ilama dayalı borcuna uygulanacak faiz oranlarını belirleyen kurallar yasaya uygundur. Ancak, Mahkemece bu kuralların uyğulandığı ifade edilen 29.03.2006 tarihli ek rapora göre hüküm tesis edildiği açıklanmasına rağmen, dosyada konulu olan 13.02.2006 tarihli bilirkişi raporu sonucuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, 29.03.2006 tarihli ek raporda da 01.04.2003 - 31.12.2003 tarihleri arasında 2003 Yılı Bütçe Kanununda öngörülen faiz oranı esas alınmıştır. Oysa ki, bu kanundaki faiz oranına ilişkin 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarih ve 2003/41E. - 2004/4K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Elde bulunan davalara Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümezliğine ilişkin kural uygulanmaz. Bu durumda sözü edilen dönem için de 3095 Sayılı Yasanın 1.maddesindeki faiz oranı esas alınarak bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14552, Karar No: 2022/12610, Tarih: 19.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/14552 E.  ,  2022/12610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı aleyhine 15/08/2018 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabülüne dair verilen 12/03/2020 günlü karara karşı davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; tarafların istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen 05/02/2021 günlü Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin Düzce 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/379 sayılı dosyasında alacaklı olduğunu, dosyanın borçlusuna ait taşınmazın satımı ile icra dosyasına 360.328,00 TL'nin 02/07/2015 tarihinde yatırıldığını, söz konusu icra dosyasından yapılan sıra cetveli ile davacının alacağı miktarın 285.489,10 TL olarak belirlendiğini ancak diğer alacaklıların sıra cetveline yaptıkları itiraz nedeni ile Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkememesinin 2015/368 E. sayılı dosyasından dava açıldığını ve davanın reddine dair verilen kararın 25/04/2018 tarihinde kesinleştiğini, 26/06/2018 tarihinde bedelin hesabına yatırılmasını talep eden davacı hesabına 285.489,10 TL yatırılmışsa da paranın dosyaya yatırıldığı 15/07/2015 tarih ile sıra cetveline itiraz davasının kesinleştiği 25/04/2018 tarihi arasındaki sürede paranın icra müdürlüğü tarafından nemalandırılmadığını, bu nedenle zarara uğradığını, üç yıllık sürede alım gücünün düştüğünü iddia ederek 5.000,00 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi zararın dava tarihinden itibaren işleyecek mevduat faizi yada yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, sıra cetveline yapılan itiraz ile alacaklının banka teminat mektubu ibraz ederek payına düşen miktarı alabileceğini, davacının bunu yapmayarak kusurlu davrandığını, zararın artmasına neden olduğunu, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı vekili, sıra cetveline yapılan itiraz ile alacaklının banka teminat mektubu ibraz ederek payına düşen miktarı alabileceğini, davacının bunu yapmayarak kusurlu davrandığını, zararın artmasına neden olduğunu, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 91.271,00 TL'nin davalıdan tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karar davacı ve davalı vekili tarafından istinaf yolu başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, İİK’nın 5. maddesi uyarınca icra memurunun kusurundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacının alacaklı olduğu Düzce 2. İcra Müdürlüğüne ait 2009/379 Esas sayılı dosyaya isabet eden 285.489,10 TL’nin 15/07/2015 tarihinde icra dosyasına yatırıldığı, ancak sıra cetveline yapılan itiraz nedeni ile söz konusu davanın kesinleştiği 25/04/2018 tarihine kadar parayı alamadığını, kararın kesinleşmesi ile 26/06/2018 tarihinde parayı talep etmesi ile hesabına yattığını fakat aradan geçen üç yıllık sürede nemalandırılmadığını iddia ederek zararını talep etmiştir. İlk derece mahkemesi bilirkişi raporu ile belirlenen miktardan davacının 16/02/2020 tarihli talep artırım dilekçesi ile enflasyon farkından doğan zararının 91.271,00 TL olduğunu belirten dilekçesi de dikkate alınarak maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine karar verirken, Bölge Adliye Mahkemesi verdiği kararda, davacının teminat mektubu ibraz ederek söz konusu parayı alabilecekken almadığını, kusuru olduğunu, zararın artmasında etkili olduğu gerekçesi ile 10.000,00 TL maddi tazminata karar vermiştir.

Davacının 15/07/2015-25/04/2018 tarihleri arasında dosyasına isabet eden ancak alamadığı parasının nemalandırılmaması nedeni ile işlemiş yasal faiz alacağı vardır. Paranın nemalandırılmaması icra müdürünün kusuru olup, davacıya teminat mektubu karşılığında parayı alması gerektiği, kusuru olduğu yönündeki gerekçe ile tazminat miktarından indirim yaplması doğru değildir. Burada icra müdürünün İcra ve İflas Kanunu'nun 5. maddesi kapsamında kusuru söz konusu olup davalı ... da bundan doğan zarardan sorumludur. Şu halde, dosya kapsamı da gözetilerek maddi tazminata karar verilmesi gerekirken, davacının kusuru olduğu gerekçesi ile maddi tazminat miktarında indirime gidilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı ve davalı Bakanlık arasında ticari ilişki söz konusu olmadığından maddi zararının tespiti için yapılacak hesaplamada yasal faiz oranlarının dikkate alınması gerekirken mevduata uygulanan azami faiz oranları dikkate alınarak hesaplama yapılması hatalıdır, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı yararına (3) nolu bentte açıklanan nedenle davalı ... yararına temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3103, Karar No: 2016/7325, Tarih: 03.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/3103 E.  ,  2016/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sahtecilik suçundan; TCK’nın 204/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

2-Dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 158/1-f-son, 62 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 25.500,00 TL bedelli olarak düzenlenmiş fotokopi çeki bankaya ibraz ederek tahsil etmeye çalıştığı sırada sahte olduğunun banka yetkililerince anlaşılması nedeniyle üzerine atılı nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Suça konu çeki sanıktan alan banka yetkilisinin tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak, çeki ilk aldığı anda mı yoksa belli bir inceleme sonucunda mı sahte olduğunu anladığı ile suça konu çekin bankalarına ait çalıntı çek olup olmadığı hususlarının sorulması ve çekin ne şekilde sahte düzenlenmiş olduğunun araştırılması, yine sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin takdir ve tayininin hakime ait olması ve şikayetçi banka vekilinin dilekçesinde, çekin çıplak gözle sahte olduğunun anlaşıldığını belirtmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça konu çek duruşmaya getirtilip incelenerek ve özellikleri tutanağa geçirilmek suretiyle gözlemde bulunulup, aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde çek aslının dosyada bulundurulması, öte yandan sanığın çeki aldığını belirttiği kişiyle aralarındaki hukuki ilişkiye dair belgelerinin bulunup bulunmadığı, temin ettiği işçilerin çeki veren kişiyi tanıyıp tanımadıkları, tanıyorlarsa ifadelerine başvurulması ve sanığın ifadesinde adı geçen kişilerin gerçek şahıs olduklarının tespiti halinde bilgi sahibi sıfatıyla beyanlarına başvurulup, çekle ilgilerinin bulunup bulunmadığı sorularak, yazı ve imza örnekleri alınıp, mukayeseye elverişli belge asılları ile birlikte kriminale gönderilmesi, buna göre çekteki yazı ve imzaların adı geçen kişilere ait olup olmadığının belirlenmesi; bu kapsamda çekin iğfal kabiliyetine haiz olmadığı ile banka görevlilerince yapılacak basit bir incelemeyle sahteliğinin tespit edilecek olması hallerinde dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarının oluşmayacağı da dikkate alınarak, buna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.