muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3025, Karar No: 2014/7088, Tarih: 28.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/3025 E.  ,  2014/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2010/669-2013/816

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.08.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, davacı D.. K.. vekili tarafından davalı M.. S.. aleyhine 15.12.2010 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali istenmesi üzerine yapılan inceleme sonunda; asıl davanın reddine ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptaline ilişkin birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 05.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl dava davacısı birleştirilen dava davalısı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Asıl dava, ölünceye kadar bakım sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil birleştirilen dava ölünceye kadar bakım sözleşmesinin iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescile ilişkin asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, asıl dava davacısı birleştirilen dava davalısı M.. S.. vekili temyiz etmiştir.

Ölünceye kadar bakım sözleşmeleri taraflara hak ve borçlar yükleyen sözleşmelerden olup, bakım borcuna karşılık bir taşınmazın devri kararlaştırıldığında, bakım alacaklısının ölümünden sonra onun mirasçıları mülkiyeti geçirme borcu ile yükümlüdürler. Bu yükümlülüklerini yerine getirmemeleri halinde, sözleşmeye dayanılarak tapu iptali ve tescil istemi ile dava açılabilir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 511. ve devamı maddelerinden alan ölünceye kadar bakım sözleşmeleri, anılan kanunun 512. ve Türk Medeni Kanununun 545. maddesi gereğince resmi şekilde düzenlenmelidir. Resmi şekilde düzenlenmeyen ölünceye kadar bakım sözleşmelerine değer verilerek tapu iptali ve tescil hükmü kurulması mümkün değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 6.2.2008 tarihli ve 2008/14-70 2008/104 sayılı kararı)

Bakım borçlusunun bakıp gözetme yükümlülüğü aksi kararlaştırılmadığı sürece, bakım alacaklısını ailesi içerisine alıp ikametgâh temini, besleme-giydirme, hastalığında tedavi, manevi yönden de her türlü yardım ve desteği sağlama gibi ödevleri kapsar. Bu görevlerin yerine getirilmesi halinde ölünceye kadar bakım sözleşmeleri taraflarına kişisel hak sağladığı için tapu iptali ve tescil davasını bakım borçlusu ya da onun külli halefleri bakım alacaklısının mirasçılarına karşı açabilirler.

Açılan davada bakım alacaklısı mirasçılarının, bakım borçlusunun edimini yerine getirmediği savunması, sözleşmenin bakım borcu yerine getirilmediği iddiasıyla feshini isteme hakkı bakım alacaklısının sağlığında kullanması gereken bir hak olduğundan dinlenmez.

Açılan davada bakım alacaklısı mirasçılarının, bakım borçlusunun edimini yerine getirmediği savunması, sözleşmenin bakım borcu yerine getirilmediği iddiasıyla feshini isteme hakkı bakım alacaklısının sağlığında kullanması gereken bir hak olduğundan dinlenmez.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; ölünceye kadar bakım alacaklısının, bakım borçlusunun ikinci eşi olması tek başına sözleşmenin diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla düzenlendiğinin kabulü için yeterli değildir. Dosya kapsamına, toplanan delillere ve tanık beyanlarına göre bakım alacaklısının bazı hastalıkları bulunduğu yaşı nedeniyle de bakıma ihtiyacı olduğu, ölünceye kadar bakım akti ile asıl dava davacısı M.. S..'ya temlik edilen taşınmazlar dışında başkaca taşınmazlarının da mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca sözleşmenin düzenlendiği 23.05.2003 tarihinden ölümü tarihine kadar asıl davanın davacısı M.. S.. tarafından murisi Z.. S..'ya bakıldığı, bakım alacaklısının sağlığında bakılmadığını iddia etmediği gibi sözleşmenin iptali konusunda dava da açmadığı gözetilerek asıl davanın kabulüne ve birleştirilen davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32268, Karar No: 2017/8753, Tarih: 26.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/32268 E.  ,  2017/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte olan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30831, Karar No: 2014/34436, Tarih: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30831 E.  ,  2014/34436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2013/186-2014/485

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı işyerinde çalıştığı sırada toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan haklarının tam olarak ödenmediğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı, ücret alacağı ile fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmelerinin kendi dönemleri için bağlayıcı olduğunu, yeni toplu iş sözleşmesinin yapıldığı 01.09.2002 tarihi sonrası için daha önceki toplu iş sözleşmelerinin geçerli olamayacağını, bu dönemdeki alacaklarında sözleşme tarihinden itibaren beş yıllık zamanaşımına uğradığını, bunun dışında davacının alacaklarının kendisine ödendiğini, 2009 yılında işveren ile sendika temsilcileri arasında yapılan protokol ile ücretlerin sabitlendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 31.03.2009 tarihli protokolün geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının talep etiği fark alacakları uyuşmazlık konusudur. Ancak mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu açık olmadığı gibi denetime elverişli de değildir. Bilirkişi raporunun tarafların iddia ve savunmalarını karşılayacak nitelikte, açık ve denetime elverişli olması gereklidir. Bilirkişi raporunda sonuca nasıl ulaşıldığı açıklanmalı ve gerek taraflarca gerekse yargı makamlarınca anlaşılabilmeli ve denetlemesi yapılabilmelidir. Mahkemece öncelikle dava dilekçesinde belirtilen 06.06.2001 tarihinde imzalanan protokol ile davacının uyuşmazlık konusu olan döneme ilişkin tüm bordroları dosya kapsamına dahil edilmeli, bundan sonra alanında uzman olan üç kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı, açık ve denetime elverişli rapor alınarak sonuca gidilmelidir. Bu husus dikkate alınmadan, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14713, Karar No: 2013/17488, Tarih: 11.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/14713 E.  ,  2013/17488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk ve Erzurum Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.11.2012 tarihli ek davanamesi ile ... ün Muhittin olan baba adının Abdullah ve ...'ün Havva olan ana adını Zübeyde olarak nüfus kaydının düzeltilmesi talep edilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın soybağının düzeltilmesine ilişkin olduğu ve Aile Mahkemesinin görevine girdiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğu belirtilerek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davanın kabul edilmesi halinde ...'ün anne adının değiştirilmesinin yanında nüfusta ... 'ün babası gözüken Muhittin adının iptali ve baba adının Abdullah olarak düzeltilmesi ile Mecit ile Yılmaz'ın kardeş olmadığının belirlenmesinde soybağının iptali de gerekeceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır.

Bu durumda,soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup, TMK.'nun 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.’nun 21.ve 22. maddeleri gereğince Erzurum Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12748, Karar No: 2016/11932, Tarih: 08.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/12748 E.  ,  2016/11932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Tüketici ve ... 25. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, taraflar arasında yapılan sözleşmenin bedel konusunda tenkisi ve sözleşme bütünlüğü içerisinde haksız şart oluşturan bilimum maddelerin feshi ve geç teslimden kaynaklanan kira kaybı nedeniyle doğan zararın tahsili istemine ilişkindir.

... 1. Tüketici Mahkemesince, uyuşmazlığın tüketici işlemiyle ilgili olmadığı, davanın asliye hukuk mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 25. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığa konu sözleşmenin ... ile tüketici sıfatındaki davacı arasında imzalandığı, davada, tüketici mahkemesinin görevli olacağı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 2. maddesi uyarınca, bu Kanunun 1. maddesinde belirtilen amaçlarla “Mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemi” kanun kapsamındadır. Kanunun 23/1. maddesi uyarınca, bu Kanun kapsamından doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir.

4077 sayılı Kanunun 3. maddesinde tüketici, bir mal veya hizmeti, "Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla” edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi; tüketici işlemi ise "Mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayıcı arasında yapılan her türlü hukukî işlem” olarak tarif edilmiştir.

Bu nedenlerle, mal veya hizmet alımına dair bir ilişkinin Tüketici Kanunu kapsamında kabul edilebilmesi için, satıcı/sağlayıcı kişinin "Ticari veya mesleki amaçla hareket eden" bir kişi, mal veya hizmet alan kişinin ise ticari veya mesleki amaçla hareket "etmeyen" bir kişi olması ve taraflar arasında sözleşme veya hukukî işlem bulunması gerekmektedir.

Somut olayda; taraflar arasında 4077 sayılı Kanun kapsamında herhangi bir satış yahut hizmet ilişkisi bulunmadığı gibi uyuşmazlık kentsel dönüşüm kapsamında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Bu durumda, arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 4077 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Davacı ve davalının 4077 sayılı Kanun kapsamındaki tüketici tanımına uymadığı, taraflar arasında tüketici işlemi bulunmayıp, genel hükümler uyarınca çözümlenecek arsa sahibi ile yüklenici arasında eser sözleşmesinden kaynaklanan dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Davacı ve davalının 4077 sayılı Kanun kapsamındaki tüketici tanımına uymadığı, taraflar arasında tüketici işlemi bulunmayıp, genel hükümler uyarınca çözümlenecek arsa sahibi ile yüklenici arasında eser sözleşmesinden kaynaklanan dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/12/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12461, Karar No: 2012/21980, Tarih: 19.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/12461 E.  ,  2012/21980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanık müdafiine tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17265, Karar No: 2015/8436, Tarih: 27.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/17265 E.  ,  2015/8436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, kusur belirlemesi, davacı yararına hükmedilen nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden; davacı tarafından ise, katılma yoluyla lehine hükmedilen nafakalar ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.04.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı .... vekili Av. İbrahim Gürler ve karşı taraf temyiz eden davacı ... vekili Av. ... Pürselim Kenar geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere davacı lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi tazminat yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Boşanma davası, 5.12.2012 tarihinde açılmıştır. Mahkemece, 23.5.2013 tarihli oturumda verilen ara kararı ile; dava tarihinden geçerli olmak kaydıyla davacı için aylık 5.000 lira tedbir nafakası tayin edilmiş, nihai kararda ise, aylık irat şeklinde 3.500.- lira yoksulluk nafakası, 200.000.- lira maddi, 50.000.- lira manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacı lehine dava süresince tayin edilen tedbir nafakasının aylık tutarı, asgari ücretin yaklaşık altı katı, irat şeklindeki yoksulluk nafakası tutarı ise yaklaşık dört buçuk katıdır.

Davacı, 1971 doğumludur. Taraflar, 3.3.2006 tarihinde evlenmişlerdir. Davacının halen bir geliri bulunmamakla birlikte, evlenmeden önce “manken”lik yaptığı ve Bağdat caddesinde giyim üzerine bir butik işlettiği, ancak bu işini evlendikten sonra bıraktığı, halen ...'da bir evinin ve 2006 model Audi marka özel otomobilinin olduğu, kendisinin aylık kirası 1500.-lira olan bir evde kirada oturduğu; davalının ise; İstiklal caddesinde mülkiyeti kendisine ait olmayan bir Restorant işletmekte iken, buradan Aralık 2012'de tahliye edildiği, bir ara kumar işi yaptığı, halen ne iş yaptığı tespit edilememekle birlikte bir kısım tanık beyanlarına göre ....'ta gazinolarda çalıştığı, ... Döşemealtı'nda 520 m2’lik “arsa” vasfında bir taşınmazının, ....'de evninin, bir otomobilinin ve bir motorsikletinin ve ....'da “arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi”ile %50 payını müteahhide devrettiği bir arsasının olduğu, araçlar üzerinde de borçları sebebiyle “haciz” şerhinin bulunduğu, önceki eşinden olan çocuğuna da ayda 950 lira iştirak nafakası ödediği, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, boşanma sebebiyle zedelenen mevcut menfaatlerin kapsamına, nafakaların niteliğine göre, davacının evlenme şansının yüksek olduğu da nazara alındığında davacı yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi tazminat fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun miktarlarda tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi tazminat tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Hükmün bu yönlerden bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına iştirak edemiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/8480, Karar No: 2021/1169, Tarih: 10.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/8480 E.  ,  2021/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314.maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir.(2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh,dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğunu bildiren 11.01.2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/518, Karar No: 2015/5163, Tarih: 19.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/518 E.  ,  2015/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, sigorta primine esas kazanç (ücret) tutarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ......... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Mahkemece, yapılan araştırma neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Zira, dosyada mevcut deliller, sübut konusunda tam bir kanaat ortaya koymamaktadır.

2-Davacı, 01.06.2006-18.06.2009 tarihleri arasında davalı şirkette hizmet akdine tabi olarak geçen ve davalı Kuruma bildirilen çalışma süreleri yönünden, aylık son maaşının net 910,00 TL olduğunun tespitine ilişkin davanın yasal dayanakları olan 506 sayılı Kanunun “Prime Esas Ücretler” başlığını taşıyan 77. maddesinin 1. fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun “Prime Esas Kazançlar” başlıklı 80. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun; 288. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belli bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukukî işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı bildirilmiş, 289. maddesinde, 288. madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 292. maddesinde de, senetle kanıtlanması zorunlu konularda yazılı bir delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça verilen kağıt ve belgeler olduğu belirtilmiştir. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. ve 202. maddelerinde de bu düzenlemeler korunmuştur.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat