muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3497, Karar No: 2015/18270, Tarih: 25.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3497 E.  ,  2015/18270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : 1-Özel hayatın gizliliğini ihlal, 2-Hakaret,

3-Kasten yaralama

Özel hayatın gizliliğini ihlal, kasten yaralama ve hakaret suçlarından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükümler, müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2.000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 12/06/2014 tarihinde verilen 2000 TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuğun, mağdur ...’a yönelik hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Suça sürüklenen çocuğun, mağdurlar ... ve ...’a yönelik kasten yaralama ve özel hayatın gizliliğini ihlal eylemleri nedeniyle olaydan sonra götürüldüğü emniyet biriminde müşteki polis memuru ...’a hitaben "bırakın ulan dayımı, sinkaf ederim sizin yapacağınız işi" diyerek hakaret ettiği olayda, tanık ve müşteki beyanları ile suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı eylem sübuta erdiği anlaşılmakla mahkumiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuğun, mağdur ...’ya yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuğun, mağdur ...’ya yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

İzlenen CD içeriğine ve dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun, mağdurlar ... ve ...’un öğretmenlik yaptığı okulda öğrenci olduğu, okulda düzenlenen öğretmenler gününü kutlamak amacıyla, okulun konferans salonunda etkinlik düzenlendiği, bu sırada suça sürüklenen çocuğun mağdur ...’nın arkasında oturarak, sahnede sergilenen görüntüleri cep telefonuyla kayda almaya başladığı, görüntünün 02:58.saniyesinde, suça sürüklenen çocuğun önünde oturan mağdur ...’nın ayağa kalkmadan önce orta parmağını telefonun kamera kısmına tutarak aşağı yukarı hareket ettirmeye başladığı, bu sırada ayağa kalkan mağdur ...’nın erojen bölgesine kamerayı odaklayarak orta parmağına cinsel organmış görüntüsü vererek aynı şekilde aşağı yukarı hareket ettirmeye devam ettiği, mağdur ... oturunca parmak hareketlerini durdurduğu ve sahnede devam eden etkinliği çekmeye devam ettiği, bunu gören öğretmen müşteki ...’un olaya müdahale ederek okulda görevlileri olaydan haberdar edip engel olmaya çalıştığı olayda,

1- Suça sürüklenen çocuğun eyleminin hakaret suçunu değil, TCK'nın 134/1-2.cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanık hakkında yalnızca özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hüküm kurulması gerekirken, suça sürüklenen çocuk hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan da ceza verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 134/1-2.cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olup, 19/03/2014 tarihli celsede mağdur ...’nın şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi ve suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin, vazgeçmeyi kabul etmeleri karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 139/1, 73/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7176, Karar No: 2011/8204, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7176 E.  ,  2011/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara sokmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ...'nin beraetine, sanık ...'nin İİK'nun 331, TCK'nun 50/a, 52/2. maddeleri gereğince neticeten 3.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili ve sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama - bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda,

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda,

a- Şikayet dilekçesinde, borçlu şirket yetkilisi sanığın, alacaklıları zarara uğratmak kastiyle 3466 Sok.No:14 Levent/İzmir adresindeki mağazayı teferruatı ile birlikte yakın akrabalarının kurduğu farklı şirketlere, araçlarını da değişik kişilere devrettiğinin ileri sürülmesi, sanığın ise diğer borçlarını ödemek amacıyla araçların satıldığını savunması karşısında, ticaret sicili memurluğundan gelen cevabi yazıdan şirketin devredildiğinin anlaşılamadığı da dikkate alınarak, sanığa isnat edilen suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından, devirlere ilişkin satış sözleşmeleri getirtilerek, devir yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa tarihinin ne olduğu, buna göre de şikayetin süresinde yapılıp yapılmadığı, devralanlarla sanık arasında, yakın akrabalık ya da yakın arkadaşlık ilişkisinin bulunup bulunmadığı, satıştan elde edilen para ile hangi borçların ödendiği, gerektiğinde ilgili icra takip dosyası getirtilip incelenerek, takiplerin hayali borç ikrarına dayanıp dayanmadığı araştırılmak suretiyle bu devirlerin alacaklıları zarara uğratmak amacıyla yapılıp yapılmadığı tartışılmadan, eksik inceleme ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- Kabule göre de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda içtima hükümleri bulunmadığı gözetilmeyerek, hapis cezasından çevrili adli para cezası ile gün para cezasından çevrili para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

İsabetsiz olup temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9996, Karar No: 2016/2558, Tarih: 18.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9996 E.  ,  2016/2558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında, diğer davalı ...'in kefaleti ile "Pazarlama Destek Sözleşmesi" imzalandığını, davalının sözleşme süresi içinde münhasıran mobil ürünlerini satmakla yükümlü olduğu halde, müvekkilinden mal alımını durdurup, başka firmadan mal alarak sözleşmeye aykırı davrandığını ve sözleşmeye göre kontrat yılı için tespit edilen hedef tonaj miktarının altında ürün satın alınması halinde, yıllık hedefin altında kalan miktar yönünden belirlenen "açık miktar" borcunu (2008 ve 2009 yıllarına ait) ödemediğini, müvekkilince davalı şirkete keşide edilen ihtarnameden sonuç alınamayınca sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, böylece davalı şirketin 30.672,80-ABD Doları borcu ile birlikte, müvekkilince davalı şirkete yapılan yatırımın bakiye tutarı da dahil olmak üzere, davalının sözleşme kapsamında 82.750,05-ABD Doları borcunun muaccel hale geldiğini, toplam borç tutarının Türk Lirası karşılığı olan 127.666,77-TL'nin 114.000-TL'sinin teminat mektubundan tahsil edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere bakiye 18.531,16-TL'nin 04.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; taraflar arasındaki sözleşmenin Açık Miktarların Ödenmesi başlıklı, 3.3 B. maddesine göre; açık (eksik) kalan satış miktarlarının teminat mektupları ile peşinen verildiğini, teminat mektubunun nakde çevrilmesi ile açık miktarının bayi tarafından ürün satın alınmış gibi kapatılmış sayıldığını, müvekkilinin başka bir şirketten mal alımı yapmadığını, davacının sözleşmenin başlangıcında makul olan yağ fiyatlarını,fahiş olarak artırdığını, müvekkilinin başka firmalardan alım yaptığına yönelik iddiasını kabul etmediklerini, ayrıca davacı tarafın daha önce aynı isteme ilişkin farklı miktarlarda alacak talepleriyle icra takipleri yaptığını, bu takiplerin itiraz üzerine durduğunu ve davacının alacağını somutlaştırmadan, bu kez iş bu davayı açtığını, davayı kabul etmemekle birlikte, davacı dava dilekçesinde 127.666,77-TL alacak miktarından 114.000-TL teminat mektubunun mahsubu ile bakiye 18.531,16-TL alacağın tahsilini talep etmiş ise de, bakiye farkın 13.666,77-TL olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; sözleşmenin yürürlükte kaldığı dönem için doğan ve sözleşmenin feshinin haklı olup olmadığından bağımsız olarak talep hakkı veren bir alacak olduğu, 18.10.2010 tarihi itibariyle bakiye alacak miktarının 18.531,16-TL tespit edildiği davalı tarafın kabulünün bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının alacağı için keşide ettiği ihtarnamenin 04.06.2010 tarihinde davalılara tebliğ edildiği ve mehil verilmediği dikkate alınarak, talep gibi bu tarihten itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki aynı sözleşme nedeniyle cezai şarta ilişkin açılan davanın .... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/436 Esas sayılı dosyasında görülmekte olduğu anlaşılmaktadır.

Anılan mahkeme dosyası ile iş bu dava sonucunda verilecek kararlar birbirlerini etkileyecek mahiyette olduklarından, iki davanın birleştirilerek görülmesi gerekirken, ayrı ayrı görülmesi doğru olmamış, mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3742, Karar No: 2014/12433, Tarih: 05.06.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/3742 E.  ,  2014/12433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Araç Belediyesinde çalışırken 6111 sayılı Yasa uyarınca istihdam fazlası olarak davalı ... Bakanlığına iş sözleşmesinin devredildiğini ve 14.12.2011 tarihinde emekli olduğunu bildirerek yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, yıllık izin ücretinden devralan kurumun sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece istem kabul edilmiştir.

Davalı Bakanlık Harçlar Kanunun 13/j maddesi uyarınca Genel Bütçeye dahil idarelerden olduğundan harçtan muaftır. Mahkemece bu yön gözetilmeden davalıya harç yükletilmesi hatalı olup bozma nedenidir. Nevarki, anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ; Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle hüküm fıkrasının 2.bendinin çıkarılarak yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan 147,50 TL harcın talep halinde davacıya iadesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, 3.bentteki "196,40 TL" rakamının çıkarılarak yerine "48,90 TL" rakamının yazılmasına hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/70, Karar No: 2011/6361, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/70 E.  ,  2011/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ün beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı gerekçesiyle sanığın beraati yerine farklı gerekçe ile beraatine karar verilmiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4798, Karar No: 2011/11207, Tarih: 22.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4798 E.  ,  2011/11207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.