muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14596, Karar No: 2015/370, Tarih: 12.01.2015

2-Birleşen 2013/96 Esas sayılı dava bakımından; TMK.nun 328.maddesi gereğince, anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Ancak çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

TMK.nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Mahkemece, yardım nafakasının belirlenmesinde, fiilen ödenen iştirak nafakası miktarının dikkate alınması doğru görülmemiş ancak bu husus sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Hâl böyle olunca, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak yazılı şekilde hüküm tesisinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının (k.davalının) birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23671, Karar No: 2013/16156, Tarih: 11.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23671 E.  ,  2013/16156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 30.9.2010 tarihli karar davalı-davacı koca tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmiş Dairemizin 12.12.2011 tarih 2010/22996 esas 2011/21809 karar sayılı ilamı ile davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat miktarının çok olduğu, daha uygun maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozma dışında kalan temyize konu diğer yönler ise onanmıştır. Taraflarca onama kararına karşı karar düzeltme yoluna da başvurulmadığından onanan kısımlar yönünden, karar düzeltme süresinin sona erdiği tarihte mahkeme hükmü kesinleşmiştir.

Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yapılan yargılamada kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın kesinleşen yargılama harç ve giderleri ile vekalet ücreti yönünden yeniden karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK.md.438/7)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeplerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2, 3, 4, 5 ve 6 nolu bentlerinin hükümden bütünüyle çıkarılmasına hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.06.2013(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/17325, Karar No: 2011/4642, Tarih: 04.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/17325 E.  ,  2011/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar müdafii ve müdahil vekilinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle bozmaya uyularak verilen hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına ONANMASINA, 04.04.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI GÖRÜŞ:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde ... İlçesi ... Köyünde, Müdahil-Mağdur ...'nın yakını olan ... (... oğlu), yolda bisiklet ile giderken sanık ...'ın yakını olan ...'e bisikletle çarptığı. Buna kızan Sanık ... ve yakını ...'ın bisikleti kullanan ...'a tokat attıkları ve olayın peşinden, tarafların iki guruba ayrılıp kavga ettikleri,

Soyadları ..., ..., ... ve ... olanlar sanık tarafı, soyadları ..., ..., ..., ... ve ... olanlar ise mağdur tarafı olarak iki guruba ayrılıp, taş ve sopalarla birbirlerine vurdukları ve her iki tarafın av tüfeği ile karşı guruba ateş etmişlerdir.

Bu kavga sırasında köyde bulunmayan ve tarlada pekmez kaynatmakta olan mağdur ... ve eşi ...'ın köyde kavga seslerini duymaları üzerine, tarladaki işlerini terk ederek köye gelmişlerdir.

Tanıklar ... (... oğlu), ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile diğer tüm tanıkların hazırlıktaki anlatımlarına göre, sanık ...'ın tarladan gelen mağdur ...'ı görür görmez, mağdurun hiçbir haksız hareketi bulunmadığı halde, baştan beri haksız zeminde bulunan, sanık ...'ın yakın mesafeden mağdura ateş ederek, sağ gözde uzuv tatiline, göğüs nahiyesinden hayati tehlike geçirmesine neden olmuştur.

Sanık ...'ın suç tarihinde kullandığı silahın niteliği, mağdur ...'yı baş ve göğüs nahiyesinden yaralaması, mağdurun, Adli Tıp 2. İhtisas Kurulu raporuna göre, göğüs bölgesinde toraxsa nafiz, sol hemotoraks saptanıp hayatı tehlike geçirmesi ve sağ gözde uzuv tatili oluşması gibi maddi deliller hep birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında 765 sayılı Yasanın 456/3. maddesi gereğince iddianame ile Ağır Ceza Mahkemesinde dava açılmışsa da, sanığın eyleminin, kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi ve CMK'nun 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı alınarak buna göre hüküm kurulması görüşünde olduğundan, hükmün bozulması düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım. 04.04.2011
Yargıtay — Esas No: 2016/21446, Karar No: 2018/9296, Tarih: 01.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21446 E.  ,  2018/9296 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 22.04.2012 günü saat 08.30 sıralarında, sahibi olduğu eşekle yayladaki koyunlarının bulunduğu yere giderken kırılmış ve yerde uzanan elektrik direğine eşeğini bağladığı esnada elektrik gerilimine kapılarak yaralandığını,ellerinden, parmaklarından ve ayaklarından yanıklar nedeniyle yaralandığını,meydana gelen olayda davalı ... şirketinin kusurlu olduğunu,olay nedeniyle defalarca ameliyat olduğunu,ayağındaki yaralar nedeniyle uzun süre çalışamadığını ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere,iş gücü kaybı ve çalışamaması nedeniyle 10.000,00 TL maddi ve yaşadığı manevi acılar nedeniyle de 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,söz konusu elektrik direğinin........ yoğun olarak etkisini göstermiş olan fırtına sonucu devrildiğini,bu şiddetli fırtına esnasında Polatlı haymana hattı üzerinde 62 adet direğin yerinden koptuğunu, kısa sürede telafisi mümkün olmayacak sonuçlara yol açtığını,şirketlerinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, davacının ortalama bir vatandaşın göstermesi gereken dikkat ve özeni göstermediğini,zarara kendi kusuruyla sebep olduğunu,taleplerin fahiş olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 1.518,70 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 22/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine;davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 3.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

./..

-2-

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

-2-

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Türk Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi (BK.nun 47.maddesi) hükmüne göre hakimin özel halleri gözönünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hemen belirtmelidir ki, manevi tazminat ne bir ceza, ne de gerçek anlamda bir tazminattır. 22.06.1966 tarihli ve 7/7 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde belirtildiği gibi, ceza değildir; çünkü davacının yararı düşünülmeksizin sorumlu olana hukukun ihlalinden dolayı yapılan bir kötülük değildir. Mamelek hukukuna dair bir zararın karşılanmasını amaç edinmediği için de, gerçek anlamda bir tazminat sayılmaz. Manevi tazminat mağdurda veya zarara uğrayanda bir huzur hissi, bir tatmin duygusu doğurmalıdır. Manevi tazminatta temel olan ana düşünce budur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise;davacıda meydana gelen yaralanmalar nedeniyle birçok kez tedavi gördüğü dosya kapsamında yer alan tedavi kayıtları ile sabittir.Bu noktada ise,dava konusu olayın oluş biçimi,davacının yaşı, sosyal ve ekonomik durumu,elektrik akımına kapılması nedeniyle vücudunda meydana gelen yaralanmalar ve bunun davacıda yaratacağı manevi elem ve ızdırap hep birlikte değerlendirildiğinde, hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı düşük olup,mahkemece daha uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği açık olmakla,hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.............
Yargıtay — Esas No: 2021/677, Karar No: 2021/4883, Tarih: 04.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2021/677 E.  ,  2021/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 83, 84 ve 162 parsel sayılı sırasıyla 47.600, 45.600 ve 1.135.800 yüzölçümündeki taşınmazlardan, 83 parsel sayılı taşınmaz ... adına; 84 parsel sayılı taşınmaz ... adına ve 162 parsel sayılı taşınmaz ise Hazine adına ayrı ayrı tapu kayıtlarına dayalı olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, temyize konu 83 ve 84 parsel sayılı taşınmazlar hakkında; davacı ... ve arkadaşları ise, temyize konu 162 parsel sayılı taşınmaz hakkında, tapu kaydına dayanarak, adlarına tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama neticesinde verilen önceki tarihli hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 18.05.1978 tarih, 1978/4084 Esas ve 1978/6919 Karar sayılı ilamı ile; "Mahkemece, tapulama tutanağında iki bilirkişi gösterilmiş olmasının yasaya aykırı olduğu kabul edilerek, işin Tapulama Müdürlüğü’ne gönderilmesinin isabetsizliğine" değinilerek bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 162 parsel sayılı taşınmazın 26.01.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 183.800 metrekarelik kısmının Hazine adına; (B) harfi ile gösterilen 952.000 metrekarelik kısmının, 278.400 hisse kabul edilerek hisseleri oranında tapu malikleri adına tesciline; çekişmeli 83 ve 84 parsel sayılı taşınmazların ise Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili, davalılar ... ve müşterekleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyize konu 83, 84 ve 162 parsel sayılı taşınmazların Hazine’nin dayandığı Haziran 312 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, 83 ve 84 parsel sayılı taşınmazların tespite esas olan ve tesisi Şubat 311 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı kapsamı dışında kaldıkları, çekişmeli 162 parsel sayılı taşınmazın Hazine’nin dayandığı tapu kaydı dışında davacılar ... ve arkadaşlarının dayanağı olan Nisan 1309 tarih 14 sıra tapu kaydı kapsamında kaldığı, davacıların dayandığı Nisan 1309 tarih 14 sıra tapu kaydının Hazine’nin dayanağı olan tapu kaydından daha eski tarihli olduğu gerekçesiyle, davacıların dayandığı tapu kaydının miktarı olan 183.800 metrekarelik kısmın 162 parselden ifrazı ile malikleri adına tesciline, tapu kaydının miktar fazlasının ise 162 parsel numarası altında Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesi ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesinde; adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. Adil yargılanma hakkının garantileri arasında aleni yargılanma ilkesi ve hukuki dinlenilme hakkı da yer almaktadır. Anılan prensiplerin amacı, yargılama süresini ve kararın verilişini kamu denetimine açık tutmak suretiyle adaletin yerine getiriliş biçimini görünür kılmak, kamu eliyle karar verme sürecini denetleyerek, kişinin adil yargılanma hakkını güvence altına almak ve adalete güveni korumaktır. Aleni yargılama prensibi ile hukuki dinlenilme hakkı, duruşmaların açık yapılması kadar hükmün açık duruşmada tefhimini ve kararların gerekçeli olmasını zorunlu kılmaktadır. Anayasamızın 141, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388. maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27 ve 28. maddelerinde bu hususlara işaret edilmektedir. 1086 sayılı Yasanın 388. ve 389. maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. ve 298. maddeleri kararın gerekçe içermesini zorunlu kılmaktadır. Anılan maddeler uyarınca gerekçe, "iki tarafın iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılmasını ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri” içermelidir. Başka bir deyişle gerekçe; hüküm fıkrasında yazılı sonuçlara nasıl varıldığının, tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklanmasıdır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası birbirine sıkı sıkıya bağlı olup uyumlu bulunması zorunludur. Açık duruşmada tefhim olunan hüküm fıkrasında varılan sonucun nedenlerini açıklamayan ifadelerin gerekçe olarak kabul edilmesi mümkün olmadığı gibi, gerekçenin farklı bir sonuca ilişkin bulunması da aleni yargılama prensibi ve hukuki dinlenilme hakkıyla doğrudan çelişmektedir. Somut olayda Mahkemece, gerekçeli kararın açıklama kısmında davacı ... ve arkadaşlarının dayanağı olan Nisan 1309 tarih 14 sıra tapu kaydının miktarı olan 183

. Açık duruşmada tefhim olunan hüküm fıkrasında varılan sonucun nedenlerini açıklamayan ifadelerin gerekçe olarak kabul edilmesi mümkün olmadığı gibi, gerekçenin farklı bir sonuca ilişkin bulunması da aleni yargılama prensibi ve hukuki dinlenilme hakkıyla doğrudan çelişmektedir. Somut olayda Mahkemece, gerekçeli kararın açıklama kısmında davacı ... ve arkadaşlarının dayanağı olan Nisan 1309 tarih 14 sıra tapu kaydının miktarı olan 183.800 metrekarelik kısmın tapu malikleri adına tesciline, tapu kaydının miktar fazlası olan kısmın ise Hazine adına tesciline karar verildiği açıklanmasına rağmen, hüküm fıkrasında 26.01.2015 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 183.800 metrekarelik bölümün 162 parsel numarası altında Hazine adına, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 952.000 metrekarelik kısmın ise 278.400 hisse itibar olunarak tapu malikleri adına payları oranında tesciline karar verilmek suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında da çelişki yaratılması nedeniyle verilen karar, usul ve yasaya aykırı olduğu gibi; çekişmeli 162 parsel sayılı taşınmaz toplam 278.400 pay kabul edilmesine rağmen, hüküm yerinde 218.400 pay dağıtılmak suretiyle pay-payda eşitliği sağlanmadan 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesine aykırı şekilde hüküm kurulmuş olması dahi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre hükmü temyiz eden tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19275, Karar No: 2014/26163, Tarih: 10.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/19275 E.  ,  2014/26163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının temyiz talebi ile ilgili olarak, mahkemece 22/05/2014 tarih ve 2013/242 E – 2014/132 K sayılı ek karar ile "davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına" şeklinde karar verildiği, ek kararın gerekçesinde davalının mahkeme kararını temyiz ettiği ancak temyiz harç ve giderlerini eksik yatırdığı, eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için davalıya muhtıra tebliğ edildiği, davalının muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde muhtırada gösterilen ve tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerini tamamlamadığı belirtilmiştir.

D) Temyiz:

Davalının temyiz talebinin reddine dair ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıda gösterilen bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davalının mahkeme kararını temyiz ettiği ancak temyiz harç ve giderlerini eksik yatırdığı, eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için mahkemece usulüne uygun şekilde davalıya muhtıra tebliğ edildiği, davalının muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde muhtırada gösterilen ve tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerini tamamlamadığı, bunun üzerine mahkemece 22/05/2014 tarih ve 2013/242 E – 2014/132 K sayılı ek karar ile davalının temyiz talebi ile ilgili olarak "davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına" şeklinde karar verildiği anlaşılmış ise de bu durumda mahkemece ek kararda "Davalının mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına..." şeklinde hüküm kurması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurması hatalı olup bu hata ek karar açısından bozma sebebi ise de bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 22/05/2014 tarih ve 2013/242 E – 2014/132 K sayılı ek kararın HMK'nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK' nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece verilen 22/05/2014 tarih ve 2013/242 E – 2014/132 K sayılı ek kararın hüküm fıkrasının birinci paragrafının hüküm fıkrasından tamamen çıkartılarak yerine;

"Davalının mahkeme kararını TEMYİZ ETMEMİŞ SAYILMASINA," paragrafının yazılmasına, 22/05/2014 tarih ve 2013/242 E – 2014/132 K sayılı EK KARARIN bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.