muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4688, Karar No: 2011/3967, Tarih: 12.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/4688 E.  ,  2011/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüre, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamede, suça konu CD'lerin korsan ve bandrolsüz çoğaltıldığı yönünde anlatım bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 143. maddesi ile değişik 81/4. maddesinde "Bandrol yükümlülüğüne aykırı yada bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan yada kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." Hükmüne yer verilmiş ise de, aynı maddenin içtimayı düzenleyen 13. fıkrasında yer alan "Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." Hükmü ve 5728 sayılı yasanın 138. maddesiyle değişik 71/1. maddesindeki "Bu kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek: Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret ve ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan yada hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle yada sair şekilde yayan, ticari amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran yada depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." Şeklindeki hüküm ve aynı yasanın soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72 inci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir.

Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." ve "Bu kanunda yer alan soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suçlar dolayısıyla başta Milli Eğitim Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri olmak üzere ilgili gerçek ve tüzel kişiler tarafından, eser üzerinde manevi ve mali hak sahibi kişiler şikayet haklarını kullanabilmelerini sağlamak amacıyla durumdan haberdar edilirler." hükümleri dikkate alınarak 5271 sayılı yasanın 234/2. maddesi ve 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasanın 140. maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları belirlenip davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81. maddesinin 9. fıkrasının 1/a alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13. maddesi ve aynı yasanın 71/1. madde hükümleri, şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulmaması veya hak sahibi olunduğunun ispatlanamaması halinde ise 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 ve 5101 sayılı yasa ile değişik 81. maddesinin 9. fıkrasının 1/a alt bendi hükümleri karşılaştırılıp sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması;

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı yasanın 231. maddesinin 5 ve 14. fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının olanaklı hale gelmesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı yasanın 7. maddesi ile bir cümle eklenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 7. maddesi gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanarak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4848, Karar No: 2012/7480, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4848 E.  ,  2012/7480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 246 ada 2 parsel sayılı 560,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Sulh Hukuk Mahkemesinde davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı tarafından davalı aleyhine Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme davası, çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenmesi nedeniyle kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacının davasının kısmen kabulüne, davalı tarafından çekişmeli taşınmaza yapılan müdahalenin önlenmesine, kal ve eski hale getirme talepleri yönünden kadastro mahkemesinin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 5 ve 27. maddeleri uyarınca, haklarında mahalli hukuk mahkemelerinde aynına ilişkin dava bulunan taşınmaz mallar, malik hanesi açık bırakılarak tespit edilir ve mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan bu davalar, çekişmeli taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte mahalli hukuk mahkemelerinin görevi sona erdiğinden re'sen kadastro mahkemesine aktarılır. Aynı yasanın 30/2. maddesi uyarınca, kadastro mahkemesi, malik hanesi açık bırakılan bu taşınmazlar hakkında re'sen araştırma ilkeleri çerçevesinde yargılama yaparak gerçek hak sahibini bulmak ve bu doğrultuda karar vermek zorundadır. Verilecek kararın ise, 3402 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca, çekişmeli taşınmaz hakkında, "kamu orta malı olarak sınırlandırılması", "tescil harici bırakılması", "haritasında gösterilmekle yetinilmesi", "şahıslar adına tapuya tescil edilmesi" ya da "dava kapsamında bulunmadığı anlaşıldığından tespitin olağan usule göre tamamlanması için tutanak ve eklerinin kadastro müdürlüğüne gönderilmesi" kararı gibi sicil oluşturmaya elverişli nitelikte bulunması gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece, çekişmeli taşınmaz hakkında sicil oluşturacak şekilde bir hüküm kurulması gerekirken, "davalının müdahalesinin men'ine" karar verilmekle yetinilmesi isabetsizdir. Davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı görülen hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5909, Karar No: 2013/14349, Tarih: 13.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5909 E.  ,  2013/14349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce iki kez “İncelenmesine gerek görülen ve davalı ... şirketi ile dava dışı ... şirketi arasında rödevans sözleşmesine konu edilen kömür ocağı ile ilgili Maden Kanunu’na göre verilen işletme ruhsatının ilk tesisinden itibaren ilgili kurumdan temin edilerek gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ancak her iki geri çevirme kararına rağmen, davalılar arasında herhangi bir sözleşme olmadığı, ancak davalılar ile dava dışı olan tüzel kişiler arasında sözleşmeler olduğu belirtilerek, sözleşme örnekleri gönderilmiştir.

3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca “Madenler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, içinde bulundukları arzın mülkiyetine tabi değildir. Maden ruhsatları ve buluculuk hakkı, devredilebilir. İşletme izni devredilemez. İşletme ruhsatı bir bütün olarak ve yönetmelikte belirtilecek esaslar çerçevesinde devredilebilir. Bütün maden hakları ve faaliyetleri ile ilgili teknik ve mali konuları havi maden sicili, yönetmelikte belirtildiği şekilde Genel Müdürlük tarafından tutulur. Maden haklarının devir, intikal, haciz, rehin ve ipotek veya sona erme durumları bu sicile işlenir.  Maden sicili alenidir. İlgililer sicil kayıtlarının maden sicil memurlarından biri huzurunda gösterilmesini isteyebilir. Maden sicilindeki kayıtların bilinmediği iddia edilemez. Madenler üzerine iktisap edilecek haklar tescil edilmedikçe hüküm ifade etmez”.

Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliği’ne göre ise “Maden ruhsatları ve sertifikaları talep halinde, hukuki bir sakınca bulunmadığı takdirde, Kanunun 6 ncı maddesindeki maden haklarını kullanma ile ilgili şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilere Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü’nce devredilebilir. Buluculuk hakkı sahibi, bu hakkını ruhsat ile birlikte devredebilir. Devir, icra ile satış veya mahkeme kararına dayalı yapılıyor ise, ruhsatı devralması gereken kişi veya şirket, devri gerektiren belgelerin aslı veya noter onaylı örneği, harç ve teminatların yatırıldığını gösteren belgeler ile Genel Müdürlüğe müracaat eder”.

Belitilen mevzuat kapsamında, davacının çalıştığı ocak ve ocak saha numarası belirtilerek, ilgili genel müdürlükten bu ocak ve saha ile ilgili tüm ruhsatlar, varsa buluculuk hakkı, sicil kayıtları, devir işlemleri ve kayıtlarının ilgili genel müdürlükten temin edilerek gönderilmesi için dosyanın bir kez daha yerel mahkemesini GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34600, Karar No: 2014/16812, Tarih: 08.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/34600 E.  ,  2014/16812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Karşılıksız yararlanma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, mühür bozma suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-Katılan kurumdan getirtilen belgelerden tutanağa konu sayacın tutanak öncesi 29.11.2007 tarihinde mühürlendiğinin anlaşılmasına rağmen sanığın suça konu iş yerini hangi tarihten itibaren kullandığı usulünce araştırılmadan ve tutanak tanıklarının beyanları tespit edilmeden sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9507, Karar No: 2012/11049, Tarih: 18.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/9507 E.  ,  2012/11049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’un beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 01.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 17.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/763 Esas, 2012/568 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş Dairemizin mahkeme hükmünün bozulmasına, ilişkin 08.11.2012 tarihli kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemini havi Yargıtay C.Başsavcılığının 10.12.2012 tarihli yazısı Dairemize gelmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiş olduğu gerekçesine dayanılarak Başsavcılığın 17.12.2011 tarihli itirazının kabulü ile Dairemizin mahkeme hükmünün bozulmasına ilişkin 08

. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiş olduğu gerekçesine dayanılarak Başsavcılığın 17.12.2011 tarihli itirazının kabulü ile Dairemizin mahkeme hükmünün bozulmasına ilişkin 08.11.2012 tarihli kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi istemini havi Yargıtay C.Başsavcılığının 10.12.2012 tarihli yazısı Dairemize gelmiş olmakla;

Yargıtay C. Başsavcılığının talebi yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 01.11.2011 tarih ve 2011/4537 Esas, 2011/6902 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, borçlu şirketin vergi numarası da belirtilmek suretiyle mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden sorularak, re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9799, Karar No: 2013/12897, Tarih: 20.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/9799 E.  ,  2013/12897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

DAVALILAR : 1- ...

2- M. YÜKSEL İNAN

VEKİLİ : AV. ...

3-...YAYIN DAĞITIM PAZ. İÇ VE DIŞ TİC. LTD. ŞTİ.

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.03.2011 tarih ve 2010/70-2011/74 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalılar ... ve Yüksel İnan vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 18.06.2013 günde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacı vekili Av. Zerrin Gölyeri ile davalılardan ... ve Yüksel İnan vekili Av. Hüseyin Ulus dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi içerisinde yer alan Prestige Education Center Dersanesi'nde sistem mühendisliği öğretmeni olarak görev yaptığını, davalı gerçek kişilerin davacının görev yaptığı dershanenin işleticisi olan...Bilişim Eğitim Öğretim Tur. Hiz. Tic. Ltd. Şti.’nin müdürleri ve sahibi olduklarını, anılan davalıların müvekkilinin söz konusu dershanede görev yaptığı sırada yazmış olduğu Microsoft Exchange 2003 isimli kitabı inceleyip yayınlatma aldatmacasıyla müvekkilinden aldıklarını ve müvekkilinin rızası olmaksızın kendi adlarına yayınladıklarını, diğer davalının ise yayıncı kuruluş olduğunu, davalıların müvekkilinin mali ve manevi haklarını ihlal ettiklerini ileri sürerek, esere ait tüm orjinal metinlerin davalılardan geri alınmasına ve tekrar izinsiz yayın yapılmaması için tecavüzün men'i kararı verilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere FSEK 70/1. maddesi uyarınca 40.000 TL manevi tazminat ile FSEK’nun 68. ve 70. maddeleri kapsamında 31.200 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan...Yayın Dağıtım Paz. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının kendi rızası ile kitabı yayınlattığını, bu durumun davacının internet sitesinde açık ve net olarak belli olduğunu, müvekkilinin kitabın içeriğinin kime ait olduğu konusunda araştırma yapma zorunluluğu bulunmadığını belirterek müvekkili yönünden davanın reddini istemiştir.

Davalılardan...Yayın Dağıtım Paz. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının kendi rızası ile kitabı yayınlattığını, bu durumun davacının internet sitesinde açık ve net olarak belli olduğunu, müvekkilinin kitabın içeriğinin kime ait olduğu konusunda araştırma yapma zorunluluğu bulunmadığını belirterek müvekkili yönünden davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... ve Yüksel İnan vekili, davacının yazdığını iddia ettiği kitapta hiçbir emeği ve katkısının olmadığını, davacının müvekkilleri yanında çalışan bir kişi olup, öğrendiği bütün bilgileri davalılardan öğrendiğini, davalının sadece müvekkilinin yazıp oluşturduğu notların çok az bir kısmını bilgisayarda yazılı hale getirip bir nevi katiplik görevi gördüğünü, müvekkillerinin hem sırf jest olsun diye hem de eğitim verdiği kurumlarda olası ders vermesinde, kuruma yardımcı olması gayesiyle davacının isminin kitaba eklenmesine ve önsöz yazmasına izin verdiklerini, bir an için davacının iddiaları kabul edilse dahi davacının müvekkillerinin ortağı olduğu şirketin çalışanı olup,...Eğitim Kurumları bünyesinde hazırlanan eser nedeniyle tazminat talep hakkının olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile FSEK’nun 70/1. maddesi uyarınca 3.000 YTL manevi tazminat ile FSEK’nun 68. maddesi uyarınca 31.200 TL telif tazminatının davalılardan tahsiline, davalıların davacıya ait esere yönelik tecavüzlerinin bu şekilde ref’ine dair verilen karar davalılar vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.12.2009 tarihli kararı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak ve bilirkişi raporu alınarak yapılan yargılama sonucunda davalıların eylemlerinin davacının eserden doğan çoğaltma ve yayma haklarının ihlali niteliğinde bulunduğu, eğer davacı eseri üzerinde davalılar Nihat ve Yüksel'in ismi bulunmasaydı yayımcıların bu eserle ilgili yapacakları yayım sözleşmesini ancak 1000 adet üzerinden yapacakları, kitabın satış fiyatının 32,50 TL olduğu, yazarın ismi önemli olmaksızın bu tür eserler için sahibine verilecek ücretin telif oranının %16 olacağı, bu miktar ve oranlara göre eser sahibi davacının talep edebileceği FSEK'in 68. maddesine dayalı telif tazminatının 15.600 TL olabileceği, çoğaltma ve yayma eylemlerinden tüm davalıların ve bu arada yayımcı davalının da sorumlu olduğu, zira FSEK'in 54. maddesi uyarınca eserle ilgili malî hakları devre yetkili olmayan bir kişiden iktisap eden kişi iyiniyetli bile olsa iktisabının korunamayacağı, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile FSEK’in 68. maddesi uyarınca 15.600 TL telif tazminatının, 13.03.2006 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, davalıların davacıya ait eserden doğan malî haklarına yönelik tecavüzlerinin bu şekilde ref’ine karar verilmiştir.

Davacı vekili, davalılar ... ve Yüksel İnan vekili ile davalı...Yayın Ltd. Şti. vekili kararı temyiz etmiştir.