muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13917, Karar No: 2012/5034, Tarih: 30.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13917 E.  ,  2012/5034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sincan Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/06/2010 tarih ve 2009/102-2010/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar RB Mühendislik Enerji İnşaat Maden San. Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davasında, müvekkilinin 21/2/2005 vade tarihli senetten kaynaklanan 93.672 USD miktarlı alacağının tahsili amacıyla davalının hissedarı ... hakkında icra takibi yaptığını, borçlu tarafından ödeme yapılmaması nedeni ile, borçlunun davalı şirketteki hisseleri üzerine haciz konulduğunu ve şirkete TTK 522 uyarınca 6 ay içerisinde borç ödenmediği taktirde, şirketin feshinin ve tasfiyesinin isteneceği hususunda yazı yazıldığını, yazının 11/5/2007 de tebliğ edilmiş olmasına rağmen ödeme yapılmadığından, TTK nın 522. maddesi uyarınca davalı şirketin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacının 22/9/2004 tanzim, 21/2/2005 ödeme tarihli 93.672 $ asıl alacak ile 4000 $ işlemiş faiz olmak üzere toplam 97.672 $ alacağa ilişkin olarak davalı borçlu Ruhi aleyhine 1/7/2005 tarihinde icra takibi yaptığı, ödeme emrinin 2/7/2005 de tebliğ edildiği, takibin 8/7/2005 te kesinleştiği, davacının TTK 522 uyarınca davalı şirkete yazı gönderdiğini, yazının tebliğinden itibaren 6 ay içerisinde borcun ödenmediği ve engelleme yollarına da müracaat edilmediği gerekçeleriyle, davalı şirketin TTK'nın 522/1. maddesi uyarınca fesih ve tasfiyesine karar verilmiştir.

Kararı davalılar RB Müh. En. İnş. Mad. San. Tic. Ltd. Şti.ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nın 522 nci maddesine dayanan limited şirketin feshi istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalı şirketin ortağının davacıya olan borcundan dolayı başlatılan icra takibi sırasında anılan borçlunun şirketteki hisselerine haciz konulmasının ardından, şirkete TTK'nın 522. maddesine göre feshi ihbarı yapıldığı, ancak davalı şirket ortaklarına tebligat yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Kararı davalılar RB Müh. En. İnş. Mad. San. Tic. Ltd. Şti.ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nın 522 nci maddesine dayanan limited şirketin feshi istemine ilişkindir.

Somut olayda, davalı şirketin ortağının davacıya olan borcundan dolayı başlatılan icra takibi sırasında anılan borçlunun şirketteki hisselerine haciz konulmasının ardından, şirkete TTK'nın 522. maddesine göre feshi ihbarı yapıldığı, ancak davalı şirket ortaklarına tebligat yapılmadığı anlaşılmaktadır.

TTK'nın 522 nci maddesinde, ortaklardan birinin payını haczettirmiş olan alacaklının en az altı ay önce ihbar etmek şartıyla şirketin feshini isteyebileceği düzenlenmiştir. Ancak limited ortakları aleyhindeki icra takibinin kesinleşmesi ile limited ortaklık münfesih duruma gelmez. Borçlu ortağın hissesine haciz konulmuş olması, ortaklığın feshinin ihbarının istenebilmesi için bir koşuldur. TTK'nın 522 nci maddesi uyarınca feshi ihbarın limited ortaklığa değil, tüm ortaklara ayrı ayrı tebliği gerekmektedir. Bu nedenle, ortaklara fesih ihbarı tebliğ edilmeden açılan davanın kabulüne yönelik yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalılar vekilinin itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalı ... ve Şirket yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılar RB Mühendislik Enerji İnşaat Maden San. Tic. Ltd. Şti. ve ...'ya iadesine, 30/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20336, Karar No: 2014/2706, Tarih: 13.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/20336 E.  ,  2014/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bolu Aile Mahkemesi

TARİHİ : 31.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/600 Karar no:2013/369

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından velayete ilişkin düzenleme, çocuk için hükmedilen tedbir ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, tarafların müşterek çocuğu Semih'in velayeti davacı anneye bırakılmış, gerekçe olarak "çocuğun yaşı, bu yaş grubundaki çocukların anneye derin duygularla bağlı olması, anne yanında kalmasının bedeni, fikri ve ahlaki gelişimine engel olacağı yönünden ciddi sebep ve delillerin bulunmadığı" gösterilmiştir.

Davacının kocası ve çocuğuyla birlikte izin için Almanya'dan Türkiye'ye geldiğinde; çocuğu kayınvalidesine bırakıp, ilki 17.07.2012 tarihinde, diğeri de daha sonra olmak üzere iki kez evlenmeden önce tanıştığı erkek arkadaşının yanına gittiği ve onunla ilkinde beş gün ikincisinde ise belirlenemeyen bir süre birlikte yaşadığı, ikinci kez terk edip gitmesinden sonra çocuğu davalının beraberine alıp Almanya'ya döndüğü toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Çocuk 24.04.2010 doğumludur. Annenin bu yaştaki bir çocuğu yukarıda açıklandığı gibi bırakıp gitmesi, çocuğa yeterli ilgiyi göstermediğini ve ona karşı yükümlülüğünü ihmal ettiğini ortaya koyar. Bu maddi olgu karşısında velayetin anneye bırakılması çocuğun üstün yararı gözetildiğinde isabetli olmamıştır. Bu bakımdan velayetin babaya bırakılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Çocuğun dava süresince Almanya'da babasının yanında olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda çocuk için dava süresince anne yararına tedbir nafakasına hükmedilemez. Bu hususun nazara alınmamış olması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, l. bentteki bozma sebebine göre iştirak nafakasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.02.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5174, Karar No: 2011/18170, Tarih: 03.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/5174 E.  ,  2011/18170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2013/8381, Karar No: 2013/10919, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/8381 E.  ,  2013/10919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kötü muamele suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Ordu 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2012 gün ve 2011/110 Esas, 2012/194 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 02.10.2012 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, açılan kamu davası hakkında sanığın ölümüyle ilgili gerekli araştırma yapılarak 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/811, Karar No: 2008/812, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/811 E.  ,  2008/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, kitap basımına ilişkin eser sözleşmesindten kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 07.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2014/7956, Karar No: 2017/6259, Tarih: 20.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/7956 E.  ,  2017/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “müdafii ücreti 498,00.-TL'nin sanıktan tahsili” yazılı kısmının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20817, Karar No: 2016/11006, Tarih: 01.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20817 E.  ,  2016/11006 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 12/06/2015

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6785, Karar No: 2022/7113, Tarih: 19.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6785 E.  ,  2022/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosuna İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; " Tesis kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmaz içerisinde bir yolun mevcut olmadığının tüm dosya kapsamı ile belirlenmiş olduğu, esasen bu hususun mahkemenin de kabulünde olduğu, yönetmelikte tapulama veya kadastrodan sonra açılan yol, dere, ark ve benzeri yerlerin sınırlandırma ve tespitler sırasında ilgililerin yazılı muvafakatleri sağlandığı takdirde kamuya terkinin yapılacağının belirtildiği, kadastro tutanağı ve eklerinde, davacı vakfın yetkilisi tarafından verilmiş bir muvafakatın olmadığı, hal böyle olunca, Mahkemece, çekişmeli taşınmazın davacı vakıf adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli 291 ada 111 parsel ve 295 ada 34 parsele ilişkin uygulama kadastro tutanaklarının iptali ile iki parsel arasından geçirilen yolun iptali nedeniyle ada birleşmesinden ötürü ulamış mahallesi 291 ada 111 parselin 295 ada 34 parsele eklenerek; Ulamış Mahallesi 295 ada 34 parselin teknik bilirkişilerin 18.06.2020 havale tarihli ek raporları ve ekindeki krokideki sınırları esas alınmak suretiyle 45.537,25 m² yüzölçümü ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8849, Karar No: 2011/9399, Tarih: 30.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/8849 E.  ,  2011/9399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :24.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2018/7336, Karar No: 2018/15061, Tarih: 04.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7336 E.  ,  2018/15061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, sendikal nedenle yapılan feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiş ancak sendikal tazminat talebinin reddine dair hüküm kurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin kararına davacı vekili feshin sendikal nedenle yapıldığı iddiası ile, davalı vekili ise feshin geçerli nedene dayandığı savunması ile istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve feshin sendikal nedenle yapıldığı gerekçesi ile sendikal tazminata karar vermiştir.

Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi "...kararının, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verilen bir karar olması yani "temyiz edilemeyen kararları" gösteren 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir davaya ilişkin olmayışı gözetildiğinde işbu karara karşı temyiz kanun yolunun açık olduğu da kararda ayrıca belirtilmiştir. Zira aksinin kabulü, anılan Kanunun 25/5. bent,son cümle. kapsamında açılacak salt sendikal tazminat davasında verilecek istinaf kararı temyiz yoluna açık iken işe iade davasıyla birlikte aynı 25. madde kapsamında açılan sendikal tazminat davasındaki kararın temyiz yoluna açık olmadığı sonucunu doğuracaktır " gerekçesi ile kararın temyiz temyiz yolunun açık olduğunu belirtmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Uyuşmazlık, 25 Ekim 2017 tarihinden sonra hükme bağlanan ve sendikal tazminatın talep edildiği fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyize tabi olup olmadığı noktasındadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hüküm altına alınan sendikal tazminatın miktarına göre temyiz yolunun açık olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça öngörülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hüküm altına alınan sendikal tazminatın miktarına göre temyiz yolunun açık olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça öngörülmüştür.

Kanun'un madde gerekçesinde, "Madde ile, iş mahkemelerince verilip temyiz edilemeyen, bir başka ifadeyle bölge adliye mahkemelerinde kesinleşen kararlar düzenlenmektedir. Bu kapsamda 4857 sayılı İş Kanununun 20 nci maddesinde düzenlenen fesih bildirimine itiraz (işe iade) davaları ve işveren tarafından toplu iş sözleşmesi veya işyeri düzenlemeleri uyarınca işçiye verilen disiplin cezalarının iptali için açılan davalar sayılmaktadır. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu ile 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanununda düzenlenen ve maddede belirtilen davaların, işin niteliği de dikkate alınarak istinaf kanun yolunda kesinleşmesi kabul edilmektedir.

Düzenleme ile, 6100 sayılı Kanundaki genel düzenleme yanında, iş hukukunun temel prensipleri dikkate alınarak daha kısa sürede kesinleşmesinde yarar umulan dava türlerinin de bölge adliye mahkemelerinde kesinleşmesi öngörülmekte ve bu şekilde bir yandan da Yargıtayın iş yükünün hafifletilmesi amaçlanmaktadır " şeklinde açıklamaya yer verilmiştir.

Düzenlemeye göre feshin haklı veya geçerli nedene dayanması, sendikal nedenin bulunması yönlerinden herhangi bir ayrıma gidilmeksizin fesih bildirimine itiraz (işe iade) davaları bakımından temyiz yolu öngörülmemiştir.

Özellikle feshin sendikal nedene dayandığı iddiasına dayalı olarak açılan fesih bildirimine itiraz davasında temyiz yolunun açık olduğunun kabulü, Kanun'un lafzı ve kanun koyucunun amacı ile bağdaşmamaktadır.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.

Aynı Kanunu'nun 25. maddesinin 5. fıkrasında ise, "Sendikal bir nedenle iş sözleşmesinin feshi hâlinde işçi, 4857 sayılı Kanunun ... 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez" şeklinde düzenleme mevcut olup, sendikal neden iddiasına dayalı olarak fesih bildirimine itiraz davasının açılabileceği öngörülmüştür. Doğrudan yapılan atıfla davanın türünün, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinde düzenlenen "fesih bildirimine itiraz" davası olduğu kabul edilmiştir. Buna göre sendikal neden iddiasına dayanan fesih bildirimine itiraz davalarında da dava açamaya dair usuller sürelerle ispat kuralları aynı 20. madde hükümlerine tabidir. Yine yargılama süresi ile kısıtlamalar ile bölge adliye mahkemelerinde kesin olarak karar verileceği kuralı aynı maddenin son fıkrasında kurala bağlanmıştır.

Sendikal nedene dayanan fesih bildirimine itiraz davaları için İş Kanunu'nun 20. maddesinde, 6356 sayılı Kanun'un 25. maddesinde ve 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. Maddesinde ayrı bir kanun yolu öngörülmemiştir. Aksine fesih bildirimine itiraz davasında verilen kararlara karşı sadece istinaf kanun yolu öngörülmüştür.

Sendikal tazminatın işçinin başvurusu, işe başlatılması veya başlatılmaması şartına tabi tutulmaması da davanın türünün fesih bildirimine itiraz davası olma vasfını değiştirmemektedir. Yine sendikal tazminata hükmedilmesi halinde ayrıca işe başlatmama tazminatına karar verilemeyeceği yönündeki yasal düzenleme de sendikal tazminat ile işe iade davasındaki bağlantıyı ortaya koymaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde, kararın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verildiği ve 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir dava olmadığı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yasa koyucu fesih bildirimine itiraz davalarının temyiz edilebilirliğine ilişkin olarak sadece dava türünü belirtmiş, tazminat miktarı ya da tazminat türüne bağlı bir istisnaya yer vermemiştir.

Sendikal neden iddiasına dayalı fesih bildirimine itiraz davalarında temyiz yolunun açık olduğu kabul edildiğinde, usul veya esastan davanın reddi veya davanın kabulüne rağmen sendikal nedenin reddi hallerinde de istinaf kararlarının kesin olmadığı sonucuna varılabilecektir. Yine davanın ve sendikal nedenin kabulü hallerinde miktar itibarıyla kesinlik sınırına göre temyiz yolunun varlığı kabul edilebilecektir. Bu durum yasa koyucunun "kararların daha kısa sürede kesinleşmesi" ile "Yargıtay'ın iş yükünün azaltılması" yönündeki amacı ile bağlaşmadığı gibi 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin son fıkrasına açıkça aykırılık oluşturur.

Açıklanan nedenlerle sendikal nedene dayanılmış olsa da, fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyiz yoluna tabi olmadığı sonucuna varılmıştır.

SONUÇ:

Davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının “işe iade” talebine ilişkin olup, 7036 Sayılı Kanun' un yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden sonra, 13/03/2018 tarihinde verilen kararın 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesine göre temyiz edilemeyeceği anlaşıldığından davalı vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.