muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17052, Karar No: 2022/7406, Tarih: 08.06.2022

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Develi Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/09/2017 tarihli ve 2017/856

soruşturma, 2017/45 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, şüphelinin yükümlülük ihlâlinde ısrar edildiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, hakkında açılan kamu davası sonucunda, sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay (2 kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ilişkin Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2018 tarihli ve 2018/295 esas, 2018/626 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/295 esas sayılı dosyasında suç tarihinin 11/05/2017 ve 05/07/2017, iddianame düzenleme tarihinin ise 02/04/2018 olduğu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2018 tarihli ve 2018/295 esas, 2018/626 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 11/05/2017 ve 05/07/2017 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonucunda, Develi Cumhuriyet Başsavcılığının 11/09/2017 tarihli ve 2017/856 soruşturma, 2017/45 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının 5 yıl sure ile ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi üzerine Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 02/04/2018 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2018 tarihli ve 2018/295 esas, 2018/626 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 2 kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre, Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/295 esas sayılı dosyasında suç tarihlerinin 11/05/2017 ve 05/07/2017 olduğu, her iki eylem nedeniyle başlatılan soruşturma evrakının birleştirilerek her iki suç nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği birlikte değerlendirildiğinde, erteleme kararı verilmesinden önceki tüm eylemlerin tek bir suç olarak kabulünün gerektiği, somut olayda sanığın üzerine atılı tek suç olduğu, yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davasının açıldığı, sanık hakkında tek suç nedeniyle mahkumiyet kararı verilebileceği, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının mahkemenin takdirinde olduğu anlaşıldığından; kanun yararına bozma istemi ve ihbarnamedeki sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma talebi yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri

Ancak;

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri

uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Develi Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/09/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, ancak kararın şüpheliye 23/02/2018 tarihinde tebliğ edildiği, kararın tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden 20/09/2017 tarihinde infazı için Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce, yükümlülüklerinin ihlalde ısrar ettiği gerekçesiyle 04/01/2018 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek 18/01/2018 tarihinde Develi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesinden sonra kararın tebliğe çıkarıldığı ve 23/02/2018 tarihinde tebliğ edildiği, karar kesinleşmeden denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı,denetimli serbestlik müdürlüğünce çıkarılan tebligatların hukuki sonuç doğurmayacağı, bu nedenle TCK’nın 191/4-a maddesinde yer alan dava açma koşulunun gerçekleşmediği anlaşıldığından;

Mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında “kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın infazı için Develi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında “kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın infazı için Develi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı için Develi Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ve infazının sonucunun beklenilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; Develi Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2018 tarihli ve 2018/295 esas, 2018/626 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının ( a ) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

08/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8259, Karar No: 2015/8465, Tarih: 17.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8259 E.  ,  2015/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18535, Karar No: 2014/5129, Tarih: 26.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18535 E.  ,  2014/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 52/3.maddesi uyarınca adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezanın doğru tayini karşısında, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 12 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine,aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK nun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10543, Karar No: 2016/12234, Tarih: 15.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/10543 E.  ,  2016/12234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ...... tarafından, davalılar... İdaresi Genel Müdürlüğü ve ... aleyhine 24/07/2015 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 02/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacıların, davalı ... Başkanlığına yönelik yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların, davalılardan ...'ye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava, şehir içi şebeke suyunun patlaması sonucu oluşan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, yargı yolu bakımından dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, ikamet ettikleri ... Apartmanının bağımsız bölümlerinin kayden maliki olduklarını, davaya konu taşınmazın bulunduğu yerde şehiriçi şebeke suyunun patlaması sonucu...a ait olan kabloların geçtiği menhol içerisinden Caddesi İle Caddesinin kesiştiği yerdeki diğer menhol arasının suyla dolması sebebi ile ikamet ettikleri binanın altına su girmesinden dolayı bitişik bina ile kendi binalarının birleştiği noktaların ayrıldığını ve binalarının zemin kat içinde ve dışında çeşitli çatlamaların oluştuğunu, meydana gelen su patlamasından dolayı bina zemininin balçık haline gelerek bu durumdan zarar gördüklerini belirterek maddi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalı ..., su ve kanalizasyon işlerinin ... Büyükşehir Belediyesine devredildiğini beyanla husumet itirazında bulunmuş, dahili davalı ... ise görevli yargı yerinin İdari Yargı olduğundan bahisle dosyanın öncelikle görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, görevli mahkemelerin idari yargı yeri olması nedeniyle yargı yolunun caiz olmadığı belirtilerek davanın, dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Davalılardan ... Genel Müdürlüğü, bir kamu kurumudur ve ... Büyükşehir Belediyesine bağlıdır. Davalı kamu kurumu olup kamu hizmeti niteliğindeki çalışmalarını özel hukuk kuralları altında yapmaktadır. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu madde 16'ya göre; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlarının dahi tacir sayılacakları belirtilmiştir.

2560 sayılı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunda,... Genel Müdürlüğü'nün genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetleneceği, yıllık çalışma ve yatırımlarının bilançolarda belirlenerek genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülünde düzenleneceği belirtilmiştir.

Yukarıda gösterilen kanuni düzenlemenin ek 5. maddesinde "Bu Kanun diğer büyükşehir belediyelerinde de uygulanır." hükmü bulunmaktadır. Bu kapsamda... İdaresi Genel Müdürlüğü'nün de 2560 sayılı kanun kapsamında bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı ancak, çalışmalarının özel hukuk hükümlerine bağlı bulunduğu ve tacir sıfatını taşıdığı kabul edilmelidir. Davalının haksız eylem teşkil eden faaliyetinden kaynaklanan bu uyuşmazlığın da, yerleşik yargısal uygulamalarda görüldüğü gibi, adli yargı yerinde çözümlenmesi gerekir. (HGK’nın 21/09/1983 gün ve 1980/11-2721; 1983/823 ile 29/11/1995 gün ve 1995/11-647; 1995/1043 sayılı kararları)

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalılardan ... yönünden işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile bu davalı yönünden de yargı yolu nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ...'ye yönelik temyiz itirazları yönünden BOZULMASINA, davacıların davalılardan ... Belediye Başkanlığına yönelik temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5707, Karar No: 2012/6691, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/5707 E.  ,  2012/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17402, Karar No: 2018/8943, Tarih: 11.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/17402 E.  ,  2018/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 1506 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti sırasında malik hanesine "... 1/2’’ ve "... 1/2" yazıldığını ancak mirasbırakanları olan ... ve ...’nın baba adlarının yazılmadığını ileri sürerek tapu kaydının nüfus kayıtlarına uygun olarak "... oğlu ...’’ ve ‘’... oğlu ..." olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından ‘’... Dava konusu taşınmazın kadastro tutanağı dosyaya getirtilmemiş, dava konusu taşınmazın 09.01.1963 tarihli ve 132 yevmiye numaralı işlemle hükmen tesciline esas mahkeme kararı dosyaya celbedilmemiştir. Ayrıca zabıta aracılığı ile kayıt malikleri ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı ve kayıt maliklerinin baba adları araştırılmış, tapu kayıt maliklerinin kardeş olup baba adlarının “...” olduğu beyan edilmiş ise de nüfus müdürlüğünden yukarıda açıklandığı şekilde gerekli araştırma yaptırılmamış, akraba olan 1982 doğumlu tek tanık beyanı ile zabıta araştırmasına itibar edilerek karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki nüfus müdürlüğünden “Dava konusu 1506 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında maliki olarak görünen ... ve ... ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığı” sorulmalı, aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazda mülkiyet iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, davacının göstereceği yaşça büyük ve akraba olmayan tanıkların beyanları alınmalı, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Yapılan incelemeler ile sonuca ulaşılamıyorsa, tereddütler giderilemiyorsa o zaman taşınmaz başında keşif yapılarak mahalli bilirkişi ve tanıklar dinlenmelidir. ’’ gerekçesi ile bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/165, Karar No: 2013/2022, Tarih: 28.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/165 E.  ,  2013/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... (...) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2011 gün ve 2010/236 Esas, 2011/44 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 28.10.2012 tarihinde öldüğü, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının sanığın ölümü nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.