muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3398, Karar No: 2022/5294, Tarih: 26.04.2022

11. Uyuşmazlığın ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve 2020/214 Esas, 2020/149 Karar sayılı kararı doğrultusunda giderilmesi gerektiğine karar verilmiştir.

V. KARAR

1. Uyuşmazlığın, “arabulucunun taraflara ulaşma ve toplantıya davet etme sorumluluğunu usulünce yerine getirmeden arabuluculuk faaliyetini sonlandırması hâlinde dahi 7036 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında öngörülen arabuluculuk dava şartının gerçekleşmiş sayılacağı ve davanın usulden reddine karar verilemeyeceği” şeklindeki ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve 2020/214 Esas, 2020/149 Karar sayılı kararı doğrultusunda giderilmesine,

2. Dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine,

3. Karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemelerinin hukuk dairelerine bildirilmesi için Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Sekreterliğine gönderilmesine,

26.04.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6854, Karar No: 2024/6256, Tarih: 04.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/6854 E.  ,  2024/6256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2002/614 E., 2003/216 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki mülkiyetin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, Dilovası Beldesi, Diliskelesi Mahallesi, Piyamlar ve Akçay mevkii, Bursa G23a2la/21b orman kadastro paftasında ve aynı paftada P.VII olarak gösterilen ve haritada 3 nolu kısım olan 2/B vasfındaki taşınmazların mülkiyetinin 775 sayılı Kanun ve 2805 sayılı Kanun gereği bedelsiz olarak Belediyeye intikalinin tesbitini ve taşınmaz üzerindeki 2/B şerhinin kaldırılmasını talep etmiştir.

Bu dosyadaki taşınmazlarla ilgili dava tefrik edilerek bu dosyada 357 ada, 1, 2, 4, 5, 6 parsellerle ilgili davanın görülmesine karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, Gebze ilçesi Muallim köyü, 357 ada, 1, 2, 4, 5, 6 sayılı parsellerde orman sınırlamasının iptaline ve şerhin silinmesine, 357 ada 2, 4, 5, 6 sayılı parsellerdeki Hazine hissesinin mülkiyetinin davacı belediyeye ait olduğunun tespitine, Gebze Muallim köyü 357 ada 1 parselde Hazine hissesi olmadığından bu parselle ilgili mülkiyetin tespiti talebinin reddine,

itirazı kabil olmak üzere hakem sıfatıyla karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın bulunduğu yörede, 26.04.1948 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3116 sayılı Orman Kanununa (3116 sayılı Kanun) göre yapılmış orman kadastrosu vardır. Daha sonra ise 05.07.1991 tarihinde ilân edilerek, 05.01.1992 tarihinde kesinleşen, herhangi bir sebeple sınırlama dışı kalmış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarla evvelce sınırlaması yapılmış ormanların tümünde 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B maddesi uygulama çalışmaları bulunmaktadır.

Taşınmazın bulunduğu alanda maki sınırlaması çalışmalarına ise 17.09.1951 tarihinde başlanmış ve 20.09.1951 tarihinde bu çalışmalar tamamlanmıştır. Taşınmaz makilik olarak orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

Taşınmazın bulunduğu alanda maki sınırlaması çalışmalarına ise 17.09.1951 tarihinde başlanmış ve 20.09.1951 tarihinde bu çalışmalar tamamlanmıştır. Taşınmaz makilik olarak orman sınırları dışına çıkarılmıştır.

Mahkemece hakem sıfatıyla verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Şöyleki; 3533 sayılı Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdareler Kanunu'nun (3533 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi: ''Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir'', hükmüne amir olup taşınmazların aynına ilişkin davaların hakem sıfatıyla görülemeyecekleri açıkça düzenlemiştir.

Somut olayda; ..., Asliye Hukuk Mahkemesinde hakem sıfatıyla açtığı davada, dava konusu yaptıkları taşınmazın maki tefrik komisyonu kararının kapsamında kaldığını açıklayarak, 775 sayılı Kanun ve 2981 sayılı Kanunlar gereğince orman sayılamayacağından bahisle bedelsiz olarak belediyeye intikalinin tespitini, taşınmazın orman vasfı dışına çıkarılmasını ve belediyeye bedelsiz olarak devrini talep etmiş olup, mülkiyete ilişkin bu talebin hakem sıfatıyla çözümlenmesi ve itiraz kanun yoluna tabi tutulması usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır. Bu nedenle, davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması ve göreve ilişkin olduğundan bu hususun Mahkemece resen gözetilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, 20.7.1966 tarihinde yürürlüğe giren 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun "Belediyelere Arsa Sağlanması" başlıklı 3 üncü maddesi, yasadaki istisna halleri ayrık ve yine kanunda belirtilen koşulları mevcut olmak kaydıyla, Hazinenin özel mülkiyetindeki ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceğini öngörmüştür. Ancak, anılan Kanun hükmü, 03.07.2003 tarihli 4916 sayılı Kanun'un 38 inci maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca, 20.7.1966 tarihinde yürürlüğe giren 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun "Belediyelere Arsa Sağlanması" başlıklı 3 üncü maddesi, yasadaki istisna halleri ayrık ve yine kanunda belirtilen koşulları mevcut olmak kaydıyla, Hazinenin özel mülkiyetindeki ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazların bedelsiz olarak ilgili belediyelerin mülkiyetine geçeceğini öngörmüştür. Ancak, anılan Kanun hükmü, 03.07.2003 tarihli 4916 sayılı Kanun'un 38 inci maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır.

Öte yandan, 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5272 sayılı Belediye Kanunu'nun (5272 sayılı Kanun) Geçici 1 inci maddesi ile de istisna kuralları getirilerek, bu ayrıcalıklar dışında kalan Hazineye ait taşınmaz malların yasada belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde ilgili belediyelere bedelsiz devredileceğine ilişkin düzenlemenin, 5281 sayılı Kanun'un 31.12.2004 tarihli, 25687 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 45/10 uncu maddesi ile 24.12.2004 tarihinde yürürlüğe giren Kanun'un 44/7 inci maddesi hükmü ile yürürlükten kaldırıldığı, sözü edilen düzenlemenin ise Anayasa Mahkemesinin 18.01.2005 tarihli ve 2004/118-2005/8 sayılı kararı ile iptali sonucu yürürlükten kalktığı anlaşılmakta olup, sonradan yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununda ise benzer bir hükme yer verilmediğinden, bu hususlar da ayrıca göz önünde tutularak (Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E:2006/10253- K:2006/12063, T:04.12.2006) karar verilmesi gerekirken hakem sıfatıyla karar verilmesi usul ve Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6450, Karar No: 2023/4015, Tarih: 25.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/6450 E.  ,  2023/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... vd. vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.04.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı ... vd. vekili Avukat ... ile davacılar vekili Avukat ... geldiler, diğer davalı asiller duruşmaya katılmamışlardır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği gerekçesiyle mahkemece yeni arsa paylarının belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekilleri cevap dilekçesinde özetle; uzunca yıllar arsa paylarına itirazın olmadığını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; arsa paylarının kat maliklerince saptandığını, arsa paylarının hükmen belirlendiğini, teras katının ortak alan olmadığını, kat irtifakının tesis edildiği tarihteki değerlerinin belirlenerek arsa paylarının saptanması gerektiğini, taşınmazın kentsel dönüşüm içerisinde bulunmadığını, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirtilerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların iddiaları doğrultusunda bağımsız bölümlerin değeriyle orantılı arsa payı verilmediğine ilişkin hususun bilirkişi raporlarıyla belirlendiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların iddiaları doğrultusunda bağımsız bölümlerin değeriyle orantılı arsa payı verilmediğine ilişkin hususun bilirkişi raporlarıyla belirlendiği, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, bilirkişi raporlarının çelişkili olduğunu ve bu çelişkinin giderilmediğini, davacı tarafın iddiasının iyi niyetten uzak olup davanın açılmasında hukukî yararın olmadığını, istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde 1967 yılında kat irtifakının tesis edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur.

3. Davacı kat maliklerinin kat irtifakı ve kat mülkiyeti tesisi işlemlerinde bizzat bulunmadıkları dosya kapsamı ile sabittir.

4. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Malik oldukları bağımsız bölüme ait arsa payının kat irtifakı kurulduğu tarihte değeriyle doğru orantılı verilmediğini somut olarak ispat edemedikleri ve uzunca müddet mevcut arsa payına itiraz etmedikleri görülmüştür.

5. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi, bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki, cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısıtma ve aydınlatma süreleri, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususların yeniden değerlendirilmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince duruşmaya gelen temyiz eden davalı ... vekili için 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin aleyhine temyiz olunan davacılardan alınmasına,

Davalı ... 'den peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10597, Karar No: 2011/15727, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10597 E.  ,  2011/15727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Ahlat köyü 5 pafta 20 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davalılar murisi adına olan tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, 25/02/2009 gün ve 5841 sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 sayılı Yasanın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen hüküm uyarınca devlet veya diğer kamu tüzel kişilerin dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın 3402 sayılı Yasanın 12. maddesinde düzenlenen 10 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanacağı düzenlemesi yapıldığından ve kadastro tesbitinin kesinleşmesinden itibaren hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman savına dayalı tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Ahlat köyünde 19.10.1984 tarihinde yapılıp, 09.02.1988 ila 10.03.1988 tarihlerinde ilan edilerek kesinleşen kadastroda, çekişmeli 20 parsel sayılı 1668 m² yüzölçümündeki taşınmaz 05/06/1962 tarih 9 sıra 1 cilt, 24 sayfa, 06/10/1962 tarih 9 sıra 1 cilt 24 sayfa, 08/12/1962 tarih 9 sıra 1 cilt 24 sayfa nolu tapu kayıtlarına dayanılarak murisler ... ... ve ... adına tesbiti yapılmış ve itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Ahlat köyünde 19.10.1984 tarihinde yapılıp, 09.02.1988 ila 10.03.1988 tarihlerinde ilan edilerek kesinleşen kadastroda, çekişmeli 20 parsel sayılı 1668 m² yüzölçümündeki taşınmaz 05/06/1962 tarih 9 sıra 1 cilt, 24 sayfa, 06/10/1962 tarih 9 sıra 1 cilt 24 sayfa, 08/12/1962 tarih 9 sıra 1 cilt 24 sayfa nolu tapu kayıtlarına dayanılarak murisler ... ... ve ... adına tesbiti yapılmış ve itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli parselin kadastro tesbitinin askı suretiyle ilanını takiben 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş ve çekişmeli parselin kadastro tespitlerinin kesinleşmesinden sonra 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen hak düşürücü süreler geçmişse de; 14/03/2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasanın 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "Bu hüküm iddianın ve taşınmazın niteliği ile devlet yada diğer kamu tüzel kişilikleri olsa dahi tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" hükmü ve 5841 sayılı Yasanın 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Yasasına eklenen geçici 10 maddesindeki (Bu Kanunun 12 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.) hükmü, Anayasa Mahkemesinin 12/5/2011 gün ve 2009/31-77 sayılı kararı ile İPTAL edildiği, gerekçeli iptal kararının 23 Temmuz 2011 tarihli ve 28003 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği, değinilen yönler gözetilerek, mahkemece yargılamaya devam edilip, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 26/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2944, Karar No: 2014/9313, Tarih: 06.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2944 E.  ,  2014/9313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, orman boşluğuna ev inşaatı temeli atmak suretiyle işgal ve faydalanma eyleminde bulunup, eylemin tamamlanmış olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar tesisi temyiz edenin sıfatı ve temyizin kapsamına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9394, Karar No: 2015/4425, Tarih: 09.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9394 E.  ,  2015/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av... ile davalı vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen asıl "makina tahsis ve hizmet sözleşmesi" ile müvekkilinin davalıya 13 adet, 6 adet ek sözleşme ile 11 adet yazıcı ve fotokopi makinası tahsis ederek, kağıt harıç bakım ve onarımını üstlendiğini, sözleşme ile hizmet karşılığı kopya başı ücret ödenmesinin kararlaştırıldığı, ek sözleşmelerle müvekkilinin ücrette indirimler yaptığını, ancak davalının 06.10.2010 tarihli ihtarla 31.10.2010 tarihinden geçerli olmak üzere, bir kısım ek sözleşmeler konu edilen 4 adet cihaz dışındaki cihazlar yönünden sözleşmeyi feshettiğini, ek sözleşmelerin de asıl sözleşmenin hükümlerine bağlı olduğunun açıkça kabulü karşısında ek sözleşmelerin de imza tarihindeni tibaren 5 yıl süreyle geçerli olduğuna ilişkin cevabi ihtarın davalı tarafından kabul edilmemesi üzerine 4 cihaz dışındaki cihazların alındığını, ücretin de sözleşmeyi uygun ödenmediğini ileri sürerek, erken fesih ve sözleşmeye aykırı ücret hesaplaması nedeniyle uğranılan zarar karşılığı şimdilik 5.000,00 Euro alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve ek sözleşme sürelerinin farklı olarak belirlendiğini, bir kısım ek sözleşmede sözleşme süresi açıkça belirlenirken bir kısımın ise asıl sözleşme hükümlerine tabi olduğunun kararlaştırıldığını, fesih bildririminde bulunlan cihazlar yönünden sözleşme süresinin dolduğunu, diğer yandan teslim edilen makinelerin ekonomik olarak kullanılabilecek halde olması nedeniyle zararın da oluşmadığı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; tarafar arasında düzenlenen asıl sözleşmede, sözleşmenin 60 ay için yapıldığının belirtilmesi karşısında sürenin 2010 yılı Ağustoy ayında dolduğu, ek olarak düzenlenen 1, 3 ve 4 numaralı protokollerde szüre öngörülmeyerek asıl sözleşme hükümlerinin geçerli olduğunun belirtildiği, 2, 4 ve 5 numaralı ek sözleşmelerde ise ayrıca 60 aylık süre öngörüldüğü, anılan protokollerde açık geçerlilik süresi belirlenmesine rağmen diğer protokollerde belirlenmemesi ve asıl sözleşme hükümlerine tabi olduklarının belirtilmesi kaşısında 1, 3, 4 numaralı ek protokollerin de asıl sözleşmenin süresine tabi oludğu ve sürenin tamamlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.