muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3299, Karar No: 2012/1795, Tarih: 08.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3299 E.  ,  2012/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, kambiyo senedinin vadesi gelmeden takip başlatıldığını, hacizden itibaren iki yıllık sürede satış talebinde bulunulmasına rağmen sadece kıymet takdir masrafı yatırılması, gerekli ve yeterli satış masrafının yasal sürede yatırılmaması nedeniyle davalı haczinin düştüğünü, alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilerek yeniden yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, takip tarihinin 22.11.2000 olduğunu, davacının satış işlemlerini başlatması nedeniyle kendilerinin bu işlemi mükerreren yapmalarının olanaklı olmadığını, müvekkil alacağından sekiz yıldır haberdar olan davacının muvazaa iddasında bulunmamasının kötü niyetli olduğunu, müvekkil alacağının borçlu ile müvekkili arasında Almanya'da gerçekleşen ticari faaliyetlerden kaynaklanan kambiyo senedine dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı takibinin kambiyo senedine dayalı olduğu, düzenlenmesi her zaman mümkün olan kambiyo senedinin tek başına alacağın varlığına delalet etmeyeceği, kambiyo senedinin, alacaklı ve borçlu arasında Almanya'da gerçekleşen ticari faaliyetten kaynaklandığını savunan davalının sunduğu belge altındaki imzanın Jandarma Bölge Kriminal Laboratuarı raporuna göre borçluya ait olmadığı, borçlunun icra dairesine gelerek davalı borcunu kabul ettiği, aradan geçen süreye rağmen haczedilen taşınmazın satışının istenmediği ancak taşınmazın satışı üzerine ihalenin feshi davası açıldığı, yüksek miktarlı alacağın tahsili amacıyla başlatılan takipte dosyanın ayakta tutulması dışında bir işlem yapılmadığı, alacağını ispat külfeti bulunan davalının yeterli delil sunamadığı, muvazaalı olarak yaratılan alacak ile davalı bankanın alacağına kavuşmasının engellendiği gerekçesiyle, davanın kabulüne sıra cetvelinin ikinci sıra alacağı olarak ... 1'nci İcra Müdürlüğü'nün 1998/116 esas sayılı dosyasının sıraya alınmasına, bakiye alacak kalması halinde ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/2436 sayılı dosyasına gönderilmesine ve sıra cetvelinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/38460, Karar No: 2012/42589, Tarih: 02.10.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/38460 E.  ,  2012/42589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakaret suçundan sanığın yüzüne karşı kurulan 04.12.2008 tarih ve 2008/144 E - 2008/252 K sayılı hükmün, 1412 sayılı CMUK.nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 15.12.2008 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. addesi gereğince REDDİNE, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5766, Karar No: 2014/6936, Tarih: 28.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5766 E.  ,  2014/6936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2013/409-2014/117

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmemesi üzerine davacı icra mahkemesine başvurarak tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar  davalı tarafından, yargılamadan haberdar olmadığı, yapılan tebligatın usulsüz olduğu belirtilerek temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı HMK.nın 27. maddesi uyarınca davanın tarafları kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını da içermektedir. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınmalıdır.

Tebligat Kanunun'da 6099 Sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiştir. 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanununun 10. maddesi "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./3.mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." T.K.'nun 21/2. maddesi (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./5.mad) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır". hükmünü içermektedir.  Tebligat Kanunu 17 ve Tebligat Tüzüğünün 23.maddesindeki düzenlemeye göre belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

Olayımızda, Duruşma gün ve saatini bildiren dava dilekçesi davalının  işyeri adresine çıkartılmış tebligat “Muhatap tevziat saatlerinde çarşıda olduğundan evrak Mahmudiye mahalle muhtarına tebliğ edilerek 2 nolu ihbar 02/01/2014 de kapısına yapıştırıldı.En yakın komşusuna haber verildi Komşusu isim ve imzadan imtina etmiştir” şerhiyle tebliğ edilmiştir. Davalı, şirket olmayıp gerçek kişidir. Ayrıca tebligatlar sırasında haber verilen komşunun kim olduğu yazılmadan  tebligat yapılmıştır. Bu durumda Tebligat Kanunun 21. maddesine

aykırı olarak dava dilekçesi ve duruşma gününe ilişkin davalıya yapılan tebligat usulsüzdür. Dava dilekçesi ve duruşma günü bildirir tebligat usulünce yapıldıktan taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi icap ederken bundan zuhul olunması hatalı olmuştur.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2988, Karar No: 2021/987, Tarih: 08.03.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/2988 E.  ,  2021/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü, Tarım ve Orman Bakanlığı ile Yeşil Sahil Sulama Birliği tüzel kişiliğinin dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin, Tarım ve Orman Bakanlığının ve Yeşil Sahil Sulama Birliğinin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye, adı geçen bakanlığa ve ilgili sulama birliğine bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11455, Karar No: 2011/8133, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/11455 E.  ,  2011/8133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.10.2004-08.06.2007 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 01.10.2004-08.06.2007 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 01.10.2004-08.06.2007 tarihleri arasında part-time olarak toplam (1050 saat: 7,5 saat) 140 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

HUMK.'nun 389 maddesi uyarınca verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüde mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır. Bunun yanında hakim somut olayın özelliğine göre infazda duraksamaya yer bırakmayacak biçimde karar yazma durumundadır.

506 sayılı Yasanın 78. maddesinde bu Kanun gereğince alınacak prim ve verilecek ödeneklerin hesabına esas tutulan günlük kazancın alt sınırı 4.000.000 TL., üst sınırı ise alt sınırın üç katı olduğu, üst sınırı alt sınırın beş katına kadar yükseltmeye Bakanlar Kurulunun yetkili bulunduğu, günlük kazanç alt sınırının her yıl ilk olarak Nisan ayında bir önceki yılın Aralık ayı ile ondan önceki yılın Aralık ayına göre Devlet İstatistik Enstitüsü tarafından açıklanan en son temel yıllı kentsel yerler tüketici fiyatları indeksindeki artış oranı kadar, ikinci olarak bir önceki yılın gayri safi yurtiçi hasıla sabit fiyatlarla gelişme hızı kadar artırılarak belirleneceği, bu şekilde belirlenecek günlük kazanç alt sınırının belirlenmesinde 1000 liranın kesirlerinin 1000 liraya tamamlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda mahkemece davacının 2004, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında toplam 140 gün çalışmasının tespitine karar verilmiş olup 2004, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında günlük kazancın alt sınırı her yıl değiştiğinden davalı Kurumun bu kararı infaz edebilmesi için davacının bu yıllarda her yıl kaç gün çalıştığının hüküm fıkrasında gösterilmesi gereklidir. Hükmün bu haliyle infazı kabil değildir.

Yapılacak iş; davacının 2004, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında her yıl kaç gün süre ile çalıştığını belirleyip çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Yapılacak iş; davacının 2004, 2005, 2006 ve 2007 yıllarında her yıl kaç gün süre ile çalıştığını belirleyip çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Kabul şekli bakımından da harç kamu düzenine ilişkin olup 2547 sayılı Yasanın 56. maddesi katma bütçeli Devlet Üniversitelerini kapsamakta olup ... genel bütçeye dahil olmayıp yargı harçları ile sorumlu olduğu halde bu davalının da karar harcından sorumlu olmadığından sözedilerek karar harcının alınmamış olması, davalı SGK Başkanlığı harçtan sorumlu olmadığı halde 14.00 TL başvuru harcının yargılama giderleri içine katılarak bu davalının harç ile sorumlu tutulmuş olması da hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Üniversitesine aidesine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21022, Karar No: 2012/2701, Tarih: 21.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/21022 E.  ,  2012/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla Duruşma için belirlenen 25.01.2011 günü temyiz eden davacı Vek.Av.... ile davalı idare Vek.Av....'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü, olması ve değerlendirme tarihine yakın zamanda yapılan özel amaçlı olmayan satışların emsal alınması gerekir.

Somut emsal olarak alınan taşınmaz AŞ.'e yapılan satış olup, özel amaçlı olduğundan emsal olarak değerlendirilemez.

Bu nedenle; dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden taraflar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL. vekalet ücretinin karşılıklı olarak verilmesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10066, Karar No: 2013/7567, Tarih: 09.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10066 E.  ,  2013/7567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : Beraat

Şikayetçi vekilinin 18.02.2009 tarihli dilekçesi ile, 690 ada 37 parsel, aynı ada 39 parsel 11, 13 nolu ve 1278 ada 3 parsel 19 nolu bağımsız bölümler ile BAHÇEDEN CHİCOTTA markasının alacaklıyı zarara sokmak kastıyla üçüncü kişilere muvazaalı olarak devredildiğinin iddia edildiği cihetle, öncelikle sanık adına kayıtlı diğer taşınmaz ve araçlar üzerinde hacizler olması nedeniyle, haczedilen menkul, gayrimenkul ve araçların değerleri belirlenip, önceki ipotek ve haciz alacakları çıkarıldıktan sonra kalan paranın dosya borcunu karşılayıp karşılamadığının tespiti ile karşılamadığı takdirde devirlere ilişkin sözleşme örnekleri getirtilip, elde edilen meblağların borçların ödenmesi amacıyla kullanılıp kullanılmadığı ve devirlerin alacaklıdan mal kaçırmak kastıyla yapılıp yapılmadığının tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4427, Karar No: 2010/10722, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4427 E.  ,  2010/10722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-..., ... vd. Vek.Av....

2-..., ...

Dava dilekçesinde, oturtma çatı yapılması, masrafın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin anataşınmazdaki bağımsız bölümlerin üzerine çatı yapılmaması sebebiyle zarar gördüğünü, diğer kat maliklerinin dava konusu bloğun üzerine çatı yaptırmaya yanaşmadıklarını, bu konuda mahkemece de tespit yaptırdıklarını belirtilerek oturtma çatı yapılmasına ve tespit raporunda belirtilen 18.500 TL'nin davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle anataşınmaza ait onaylı mimari proje içeriğinden ve Belediye Başkanlığının 13.10.2009 günlü yazısından davacının dava konusu ettiği bağımsız bölümün bulunduğu blokun üzerinde çatı bulunmadığı, açık teras olduğu, anataşınmazda kat irtifakı kurulduğu, davacı ile davalıların anataşınmazda kat maliki oldukları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Mahkemece, onaylı mimari projesinde çatısı olmayan binanın açık terasının onarılması gerektiği saptandığında terasın projesinde olduğu gibi açık şekli korunarak tekniğine uygun izolasyonunun yaptırılıp onarılmasına hükmedilmesi gerekirken açıklanan yasa hükmüne uygun biçimde alınmış bir karar yada yazılı muvafakat bulunmadığı halde projesinde yer almayan çatının yaptırılmasına izin verilerek bedelinin davalılardan tahsili yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

../..

-2-

2010/4427-2010/10722

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11444, Karar No: 2013/10361, Tarih: 20.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/11444 E.  ,  2013/10361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/03/2012 tarih ve 2009/338-2012/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davalarında, davalılardan ...’in buluş sahibi olduğu diğer davalı adına tescilli 2007/00981 sayılı Faydalı Model Belgesi'ne konu “Sabit ve Taşınabilir İtfaiye Tankeri” adlı “buluş”un ile TPE’nin 09/06/2006 tarih ve 2006/02599 sayılı Endüstriyel Tasarım tesciline konu “İtfaiye Tanker Aracı” adlı tasarım ürününün “yenilik” unsuruna haiz olmadığını, tekniğin bilinen durumunu aşmadığını, yine “buluş sahibi”nin gerçekte buluş sahibi olmadığını ileri sürerek ayrı ayrı hükümsüzlüklerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından sunulan delillerin davalıya ait TR 2007/00981 Y sayılı faydalı model belgesinin yenilik vasfını ortadan kaldırmadığı, bunun yanı sıra 2006/02599-1 sıra nolu tasarımın yeni ve ayırt edici nitelikte olmadığı, davacı tarafından yenilik kırıcı belge olarak dava dosyasına sunulan delillerin davalıya ait 2006/02599-2 sıra nolu tasarımın yeni ve ayırt edici nitelik vasfını ortadan kaldırmadığı gerekçeleri ile birleşen ve asıl dava bakımından davalılardan ... bakımından husumet yokluğundan davanın reddine, asıl dosya bakımından davanın reddine, birleşen 2009/339 esas sayılı dosyası bakımından davanın kısmen kabulü ile davalıya ait TPE'de kayıtlı 2006/02599-1 sıra nolu tasarımın iptali ile sicilden terkinine, yine davalıya ait 2006/02599-2 sıra nolu tasarım bakımından tasarıma yönelik hükümsüzlük talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.