muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6730, Karar No: 2013/5949, Tarih: 27.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6730 E.  ,  2013/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/02/2012 tarih ve 2010/361-2012/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda müvekkilinin davalı şirketin ortağı olarak göründüğünü, oysa vekaleten davacı adına hisse devrini imzalayan dava dışı ...'nin devir öncesinde azledildiğini, yapılan bu hisse devrine rızaları olmadığını ileri sürerek, ortaklıktan çıkmalarına izin verilmesini, bunun kabul edilmemesi durumunda iki ortaklı şirketin feshini talep ve dava etmiş, sonradan ıslah dilekçesiyle ortaklığının yok hükmünde olduğunun tespitini istemiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı ile dava dışı ... arasında 16.03.2009 tarihli şarta bağlı hisse devir sözleşmesi tanzim edildiği, davacının ...'yi azletmesinin 27.04.2009 tarihli hisse devir sözleşmesinin yokluğu sonucunu doğurmayacağı, şirket ortaklığının yok hükmünde olduğunun tespiti yönündeki talebin hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket ortaklığının yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, davacı tarafça ortağı bulunduğu şirket ile diğer ortağa işbu davada husumet yöneltilmiştir. Oysa, bu dava sonucunda verilecek hükümle birlikte hisse devrinin de yok hükmünde olduğuna karar verilecek olup, davalı şirketteki hissesini devreden ...’nun taraf olarak yer almadığı böyle bir davada davacı iddiasının incelenmesi mümkün değildir.

Bu itibarla, mahkemece, yukarıda anılan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan değişik gerekçe itibariyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibari ile doğru olan hükmün değişik gerekçe ile ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 27,45 TL harcın temyiz edene iadesine, 27/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/812, Karar No: 2021/722, Tarih: 11.10.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/812 E.  ,  2021/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu şirketin davacı belediyeye gayrimenkulün aynından kaynaklanan vergi borcu bulunduğunu, buna karşın alacaklarının sıra cetvelinde 4. sıraya yazıldığını öne sürerek müvekkilinin alacağının öncelikli alacak olarak kabulü ile sıra cetvelinin düzeltilmesini, taşınmazın aynından doğan vergi borçları ödettirilmeden yapılan tescil işleminin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, icra müdürlüğü tarafından yapılan tüm işlemlerin yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, 05.03.2015 tarihinde şikayetin reddine dair verilen karar, Dairemizin 27.06.2016 tarihli ilamıyla sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş olup, yerel mahkeme bozma ilamına uyarak yapılan yargılama neticesinde şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Şikayet olunan vekilinin temyizi üzerine, mahkeme temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle reddine karar vermiştir.

Temyiz talebinin reddine ilişkin kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Basit yargılama usulünde tarafların tüm delilleri toplanıp, incelendikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 312/2. maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hükme ilişkin tüm hususları gerekçesi ile birlikte tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada aynı hükme dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu (çoğu kez anılan madde hükmüne uygun olarak hazırlanmadan) tutanağa geçirilip, tefhim edilmekle, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Yargılama sonunda şikayetin kabulüne şeklinde verilen kısa karar, şikayet olunan vekilinin yüzüne karşı 19.09.2019 tarihinde tefhim edilmiş ise de, gerekçeli karar daha sonra yazılmıştır. Tefhim edilen kısa kararda hükmün yasal unsurları tümüyle yer almamaktadır. İİK'nın 363. maddesi uyarınca tefhimden itibaren temyiz süresinin başlaması hükmün HMK'nın 321/2. maddesi uyarınca yazılıp, tefhimine bağlıdır. Bu durumda karar tarihinde şikayet olunan vekiline usulüne göre tebliğ edilmiş gerekçeli karar bulunmadığından, 19.09.2019 tarihli temyiz talebinin reddine dair kararın kaldırılarak temyizin süresinde yapıldığı kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi mümkün olmadığından şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi mümkün olmadığından şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14987, Karar No: 2021/13184, Tarih: 21.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/14987 E.  ,  2021/13184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaına yer verilmemiş olmasına göre, sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen para cezalarına ayrı ayrı hükmolunması gerektiği gözetilmeden, “sanığa hükmedilen adli para cezalar içtima edilerek sanığın neticeten 6080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan,

Hüküm fıkrasından "sanığa hükmedilen adli para cezaları içtima edilerek sanığın neticeten 6080-TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/849, Karar No: 2019/6691, Tarih: 02.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/849 E.  ,  2019/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.03.2018 tarihli ve 2018/91 esas, 2018/332 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 29.03.2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

Şüpheli hakkında 10.03.2017 tarihinde işlemiş olduğu “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Keşan Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 25.05.2017 tarihli ve 2017/1130 soruşturma, 2017/49 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 03.07.2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği ve itiraz olmaması üzerine 19.07.2017 tarihinde kesinleştiği, Edirne Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çağrı kağıdının 21.07.2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği ve şüpheli tarafından Denetimli Serbestlik Süreci Yükümlü Ön Bilgilendirme formunun elden tebliğ alındığı, Edirne Sultan 1. Murat Devlet Hastanesi'nin 13.09.2017 tarihli raporuna göre şüphelinin tedavinin gereklerine uygun davranmaması nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirildiği, ikinci ihlalin yapılması halinde dosyanın kapatılacağına dair uyarı tebligatının bizzat sanığa 05.10.2017 tarihinde tebliğ edildiği, süresinde başvuru yapılmaması üzerine 17.10.2017 tarihinde İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonu kararı ile dosyanın kapatılarak Keşan Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, 22.01.2018 tarihinde Kamu Davası Açılmasının Ertelenmesi kararının kaldırılarak İddianame düzenlendiği, Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.03.2018 tarih, 2018/91 esas ve 2018/332 karar sayılı kararı ile dava şartı oluşmadığı gerekçesiyle CMK223/8 maddesi gereği açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Keşan Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 25/05/2017 tarihli ve 2017/1130 soruşturma, 2017/49 sayılı kamu davası açılmasının ertelenmesi kararını müteakip, şüphelinin yükümlülüğünü ihlal etmesi sebebiyle Keşan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22/01/2018 tarihli ve 2017/1130 soruşturma, 2018/90 esas, 2018/90 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, kovuşturma şartının henüz gerçekleşmemiş olması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/03/2018 tarihli ve 2018/91 esas, 2018/332 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Somut olayda, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine başlanabilmesi için 10 gün içinde müracaat etmesine dair Edirne Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 18/07/2017 tarihli ve 2017/430 DS sayılı çağrı yazısının 21/07/2017 tarihinde usulü ile tebliğ edildiği, bu tebligat üzerine yükümlünün öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı uyarısını içeren yeni bir tebligatın yapılmadan denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla, tedavi ve denetime uymamakta ısrar şartının gerçekleşmediği gözetilerek kovuşturma şartı bulunmadığından durma kararı verilmesi yerine yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir, denilerek 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 30.03.2018 tarihli ve 2018/91 esas, 2018/332 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Yapılan incelemede;

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Yapılan incelemede;

6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan başlatılan soruşturmada, Cumhuriyet Savcısı tarafından beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, Cumhuriyet savcısının, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyaracağı, kişinin, erteleme süresi zarfında, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde hakkında kamu davası açılacağının hükme bağlandığı, dosya kapsamına göre;

Sanık hakkında Keşan Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 25.05.2017 tarihli ve 2017/1130 soruşturma, 2017/49 sayılı kararı ile verilen denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, sanığa, 10 gün içinde Edirne Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne başvurması gerektiği uyarısını içeren çağrı kağıdının tebliğ edildiği, şüphelinin Denetimli Serbestlik Süreci Yükümlü Ön Bilgilendirme formunu elden tebliğ aldığı, Edirne Sultan 1. Murat Devlet Hastanesinin 13.09.2017 tarihli raporuna göre şüphelinin tedavinin gereklerine uygun davranmaması nedeniyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirildiği, ikinci ihlalin yapılması halinde dosyanın kapatılacağına dair uyarı tebligatının bizzat şüpheliye 05.10.2017 tarihinde tebliğ edilmişse de şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmayan şüpheliye, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta "ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata karşın başvuruda bulunmaması halinde şüphelinin yükümlülük ihlalinden söz edileceği, somut olayda hükümlünün Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazısına karşın 10 gün içinde müdürlüğe başvurmamasının tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği, ısrar şartının gerçekleşmediği, kamu davası hakkında durma kararı verilerek yükümlü hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesinin gerektiği gözetilmeden, yapılan yargılama sonucunda dava şartı oluşmadığı gerekçesiyle CMK'nın 223/8. maddesi gereği açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar: Açıklanan nedenlere göre;

D)Karar: Açıklanan nedenlere göre;

Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2018 tarih, 2018/91 esas ve 2018/332 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA; aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 02.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29093, Karar No: 2015/27608, Tarih: 10.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/29093 E.  ,  2015/27608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2015

NUMARASI : 2015/148-2015/137

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6572 sayılı Kanun'un 27.maddesi ile eklenen Geçici 14.maddesi gereğince 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararla Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

11/04/2015 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6644 sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6843, Karar No: 2013/14116, Tarih: 27.12.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/6843 E.  ,  2013/14116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Balıkesir 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2012 gün ve 2010/487 Esas, 2012/37 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından, sanığın hükümden sonra 05.01.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, mahallinde sanığın gerçekten ölüp ölmediği araştırıldıktan sonra TCK.nın 64. maddesi gereğince mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17181, Karar No: 2014/17410, Tarih: 24.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/17181 E.  ,  2014/17410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dosya içeriğine göre hükümlünün sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediğinden “Yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, hükümlü hakkındaki kesinleşen önceki hükmün 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca “ağır para” cezasının “adli para” cezasına dönüştürülmesi ve 5083 sayılı Yasanın 2/3. maddesi uyarınca bir Türk Lirası’nın (1,00 TL) altında kalan tutarların atılması suretiyle aynen infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yeni bir hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, hükümlülünün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan;; hüküm fıkrasının bütünüyle çıkarılıp yerine “5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediği anlaşılmakla, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, hükümlü hakkındaki kesinleşen 18.11.2003 gün ve 2003/543-526 E.K sayılı önceki hükmün 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca “ağır para” cezasının “adli para” cezasına dönüştürülmesi ve 5083 sayılı Yasanın 2/3. maddesi uyarınca bir Türk Lirası’nın (1,00 TL) altında kalan tutarlar atılarak sonuç adli para cezasının 3.300,00 TL’ye indirilmesi suretiyle aynen infazına” denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.