muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1063, Karar No: 2011/2977, Tarih: 12.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1063 E.  ,  2011/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’nın yargılanmaları sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi ile Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.05.2010 tarih, 2010/215 E. 2010/152 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8280, Karar No: 2008/10627, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/8280 E.  ,  2008/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 12.06.2008

No : 917/518

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ikinci sıraya alınan davalının ilk hacze iştirak ettirilmesinin yasaya uygun olmadığını, takibin kesinleşme tarihinin değil, haciz tarihinin dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili hem birinci ve hem de ikinci sıradaki hacizlerinin, borçlunun itirazından vazgeçmesi üzerine aynı tarihte kesin hacze dönüştüğünü bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince davalı yanın her iki takip dosyasından konulan ihtiyati hacizlerin aynı tarihte ve borçlunun şikayetinden vazgeçmesi üzerine kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1406, Karar No: 2012/2127, Tarih: 16.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1406 E.  ,  2012/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 7 parsel sayılı taşınmazın tapu sicilindeki ''... ...'' olarak yazılı kaydın, ''...'' olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ''... oğlu, ...'' olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine mahkemece 16.06.2009 tarihinde verilen karar Dairemizce: “ Davacı, 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında hatalı yazılan isminin nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesini istediği halde, mahkemece talep olmadan davacının baba isminin de düzeltilmesi, mahkemenin tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olduğu kuralına aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu; davacı vekilinin 22.02.2011 tarihli ıslah dilekçesine değer verilerek 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt malikinin ismi ve baba ismi düzeltilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Islah, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesidir. 6100 sayılı HMK’nun 176/1 maddesinde taraflardan her birinin yapmış olduğu usul işlemlerini kısmen veya tamamen ıslah edebileceği belirtilmiştir. HMK'nun 177/1 maddesine göre; ıslah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. Kanunun bu açık düzenlemesi karşısında ve bozmadan sonra ıslahın olanaklı bulunduğuna dair açık veya örtülü bir hüküm de yasada yer almadığına göre, ıslah yolundan yararlanma olanağı, karar Yargıtay'ca bozulduktan sonra bulunmamaktadır.

Mahkemece davacı vekilinin dava dilekçesi ve ıslah dilekçesi doğrultusunda, dava konusu taşınmazın tapu kaydında, tapu kayıt malikinin isim ve baba isminin düzeltilmesi hatalı olmuştur. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Kabule göre de; nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazın tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin nüfus kaydının bulunup bulunmadığı araştırılmadan, mevcut ise bu kişi duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazda mülkiyet hakkı iddiası bulunup bulunmadığı kendisinden sorulmadan hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13743, Karar No: 2018/6225, Tarih: 11.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13743 E.  ,  2018/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar ...ında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27/04/2015 gün ve 2014/1162 - 2015/377 sayılı kararı onayan Daire'nin 26/05/2016 gün ve 2015/11935 - 2016/5780 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, ... kararıyla davalı ...'ın 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılmasına karar verilerek 20 dağıtım şirketinden biri olarak müvekkili ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin oluşturulduğunu, 24.07.2006 tarihinde de yanlar ...ında “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” düzenlendiğini, bilahare 28.06.2013 tarihli “Hisse Satış Sözleşmesi” ile hisselerin tamamının ... ... Elektrik Yatırım A.Ş'ye satıldığını, yanlar ...ında düzenlemiş bulunan 24.07.2006 tarihli İHDS'nin 7.1., 7.2., 7.3., 7.4. ve 7.5. maddesi hükümlerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun yanlar ...ında dönemsel olarak paylaştırıldığını ve işbu sözleşmenin imza tarihinden önceki tüm sorumluluğun ve işletme faaliyetine ilişkin tüm hak ve yükümlülüğün ...'a ait olacağının kararlaştırıldığını, dava dışı üçüncü kişi tarafından müvekkili aleyhine açılan o davada verilen karar ile 24.07.2006 tarihinden önce dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan bir nedenle (kişinin hayvan otlatırken elektrik akımına kapılması sonucu cismani zarara uğraması) müvekkili aleyhine tazminata hükmedildiğini, bu çerçevede toplam 240.239,24 TL'nın ve ayrıca 3.381,00 TL yargılama harcının müvekkilince ödendiğini, davalının haksız zenginleşme hükümleri uyarınca üçüncü kişiye ödenen tutardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 243.737,46 TL'nın ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/10/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28.06.2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... ... Elektrik Yatırım A.Ş.'ye devredilerek 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28.06.2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 31.05.2013 tarihinde ... EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ... EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” .... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı ...” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28.06.2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28.06.2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28.06.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu ...racaktır.

Sonuç olarak, taraflar ...ındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28.06.2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28.06.2013 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28.06.2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddine yönelik sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2017/43230, Karar No: 2020/9421, Tarih: 13.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/43230 E.  ,  2020/9421 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 15. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkiline ödenmediğini iddia ettiği fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar yasal süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Somut olayda, dinlenen davacı tanığı ... Mağazasında davacı ile birlikte çalıştıklarını, kendisinin müdür yardımcısı, davacının ise mağaza müdürü olduğunu, davacının çıkarıldığı tarihte ayrı mağazalarda olduklarını, davacı ile aynı mağazada 2011 yılı Şubat ayından 2013 yılı Mart ayına kadar birlikte çalıştıklarını beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan kök bilirkişi raporunda, davacının çalıştığı değişik bölgelerdeki çalışma sürelerinin tamamına ilişkin görgüye dayalı bilgi sahibi olmadıkları, ancak emsal dosyada dinlenen davalı tanığı ...’nin beyanı esas alınarak, ortalama haftanın 6 gününde 07.30-19.30 saatleri arasında çalıştığı ve bu suretle haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kök bilirkişi raporuna göre davacıya ödenen temel ücrete fazla çalışma karşılıklarının yıllık bazda 270 saate kadar olan kısımlarının dahil olduğunun kabul edildiği belirtilmesine karşın, ek bilirkişi raporundaki bu yönde düzenlemeyi içeren iş sözleşmesinin sunulmadığı gerekçesiyle yıllık bazda 270 saatlik fazla çalışma süresi dışlanmaksızın yapılan hesaplama doğrultusunda hüküm kurulması çelişki arz etmektedir. Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre aylık ücrete fazla mesainin dahil olduğu yönünde bir sözleşme hükmü bulunmadığına göre ek bilirkişi raporunda varılan sonuç isabetlidir. Ancak verilen hükmün eksik incelemeye dayalı olduğu anlaşılmakadır

. Dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre aylık ücrete fazla mesainin dahil olduğu yönünde bir sözleşme hükmü bulunmadığına göre ek bilirkişi raporunda varılan sonuç isabetlidir. Ancak verilen hükmün eksik incelemeye dayalı olduğu anlaşılmakadır. İlk Derece Mahkemesince gerekirse davacı tanığı yeniden dinlenip bu tanığın kurum kayıtları ve hizmet döküm cetveli vasıtası ile davacıyla birlikte çalıştığını beyan ettiği dönem denetlenerek, davacı tanığının hangi dönemler itibariyle davacı ile birlikte aynı mağazada çalışmasının bulunduğu davalıdan da sorulmak suretiyle, mağaza müdürü olan davacı ile mağaza müdür yardımcısı davacı tanığının arasındaki görev paylaşımı ve çalışma düzeni araştırıldıktan sonra usuli kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek sonucuna göre tanığın beyanına bu dönemler açısından itibar edilerek fazla mesai alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken, emsal gösterilen dosya davalı tanığının, dinlendiği dosya davacısına ilişkin beyanı esas alınarak hüküm kurulması hatalıdır.SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.07.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4227, Karar No: 2024/10761, Tarih: 11.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/4227 E.  ,  2024/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 10.01.2024

EK KARAR SAYISI : 2004/73 E., 2004/165 K.

SUÇLAR : Irza ve namusa tasaddide bulunma, zorla alıkoyma

KARAR : Kamu haklarından yasaklılığın kaldırılması talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararı ile hükümlü ...'ın 03.01.2024 tarihli dilekçesine istinaden kamu haklarından yasaklılığının kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlünün Temyiz İsteği

Özetle Mahkemece verilen kamu haklarından yasaklılığın kaldırılması talebinin reddine dair ek kararın hukuka aykırı olması sebebiyle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'na eklenen 13/A maddesi gereği memnu hakların iadesi talebinde bulunabilmek için üç şart aranmaktadır.

1) Mahkûm olunan mahkumiyet hükmünde yer alan tüm ceza süresinin infaz edilmesi.

2) Cezasının infazından itibaren 3 yıllık bir sürenin geçmiş olması.

3) Cezanın infazından başlamak ve cezanın infazından sonra geçirilmesi gereken üç yıllık süre de dahil olmak üzere bu süre içerisinde hükümlünün yeni bir suç işlememesi ve yaşamını “iyi halli” olarak sürdürdüğüne dair mahkemede kanaat oluşması gerekir.

Somut olayda hükümlünün Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/73 Esas, 2004/165 Karar sayılı hükmünü 12.04.2020 tarihi itibariyle infaz ettiği ve Kırkağaç Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/320 Esas 2009/36 Karar sayılı kararına konu suçun 25.09.2008 tarihinde işlendiği gözetidiğinde inceleme konusu suçun infaz tarihinden ek kararın verildiği 10.01.2024 tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçtiği, hükümlünün hükmün infazından sonra yeni bir suç işlemediği ve yaşamını iyi halli olarak geçirmediğine dair somut bir delil bulunmadığı anlaşıldığından açıklanan gerekçelerle hükümlünün talebinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin ek kararına yönelik hükümlünün temyiz isteği yerinde görüldüğünden ek kararın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11586, Karar No: 2024/15304, Tarih: 27.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11586 E.  ,  2024/15304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacının iş sözleşmesi dava tarihinden önce emeklilik nedeniyle son bulduğundan, somut davadaki hükmün, temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.