muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13900, Karar No: 2016/1221, Tarih: 10.02.2016

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 372,86 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

497,15 H

124,29 PH

372,86 BH

16/02/2016 F/D

KARŞI OY YAZISI

Davacı talebini, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine dayandırmaktadır. Bu madde, "Üçüncü Kişilerin Hak İddiaları" başlığını taşımaktadır.

24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, dosyamızda davalı olan Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. ile hisselerinin tamamı bu şirkete ait Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında yapılmıştır. Bir başka ifade ile, sözleşmenin imzalandığı tarihte Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş'nin % 100 hissesi davalı ...'a aittir.

Yine dava dilekçesinin 5. sayfasında belirtildiği gibi, davacı şirketin hisselerinin devredildiği 31.08.2010 tarihine kadar, davacı şirketin hisselerinin tamamının davalı ...'a ait olduğu konusunda bir ihtilaf da yoktur.

Hisse satış sözleşmesi, alıcı Uluğ Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri A.Ş. ile satıcı T.C. Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı arasında yapılmıştır. Hisse satış tarihine kadar, sözleşmede "Şirket" olarak adlandırılan Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş'nin tüm hiseleri kamuya ait olup, bu satışla özelleştirilmiştir.

Dava konusu ödeme 04.02.2010 tarihinde yapılmıştır. Bu tarihte davacı şirketin hisseleri özelleştirilmediğinden, dava konusu ödeme, davacı şirketin hisselerinin kamuya ait olduğu dönemde yapılmıştır. Dolayısıyla bu ödeme şirket kayıtlarında mevcuttur. Bu nedenle, özelleştirme amacıyla hisse satışı tarihinden önce kayıt altına alındığından, davacı şirkete ait mali tablolarda yer alması gerekir. Davacı şirketin hisselerinin satıldığı tarihteki bilançosuna da yansıdığı ve bu bilançoya göre, davacı şirketin hisse değerinin belirlendiği, hisse satış sözleşmesinin imzalanması ile birlikte, Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre, alıcı tarafından, davacı şirketin satış tarihindeki bilançosunun bilindiğinin kabulü gerekir.

Davacı, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7. maddesine istinaden bu davayı açmıştır. Bu tarihte sözleşmeyi yapan her iki şirketin de tüm hisseleri kamuya aittir.

Davalı ise Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9. maddesi ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 18.6. maddesine göre davacının talepte bulunamayacağını ileri sürmüştür.

Tarafların dayandıkları sözleşme hükümlerinin, kendi görüşlerini teyid eder nitelikte olduğu görülmektedir.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Tarafların dayandıkları sözleşme hükümlerinin, kendi görüşlerini teyid eder nitelikte olduğu görülmektedir.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 1. maddesine göre, özelleştirmenin amacı, bu madde kapsamındaki kamu kuruluşlarına ait payların, "..temel kuruluş amaçlarına uygun mal ve hizmet üretim birimlerinin işletilmesi haklarının, ekonomide verimlilik artışı ve kamu giderlerinde azalma sağlamak için özelleştirilmelerine ilişkin esasları düzenlemektir." şeklinde tarif edilmiştir. Buna göre özelleştirmenin amacı, ekonomide verimlilik artışı ve kamu giderlerinde azalma sağlamaktır. Özelleştirme kapsamındaki hisse satışlarından kaynaklanan ihtilaflarda, yasada belirtilen bu amacın göz önünde bulundurulması gerekir.

Bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirketin hisselerinin özelleştirilmesinden önce yapılan bu ödeme, davalıdan ve kamudan istenemez. Bu talep, 24.07.2006 tarihli sözleşmenin 18.6. maddesi ile 31.08.2010 tarihli sözleşmenin "Alıcının Taahhütleri" başlıklı 9.maddesi hükümlerine ve özelleştirmenin amacına aykırıdır. Dolayısıyla davanın reddi gerekir.

Bu nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenle bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz. 10.02.2016
Yargıtay — Esas No: 2025/158, Karar No: 2025/3809, Tarih: 11.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2025/158 E.  ,  2025/3809 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEPTE BULUNAN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2018 tarih ve 2017/51 E., 2018/238 K.

TALEBE KONU HÜKÜM : Onama -Bozma

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.10.2024 gün, 2022/1910 Esas, 2024/11580 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.12.2024 tarihli ve KD - 2020/99638 sayılı maddi hata düzeltilmesi talebi üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1 inci maddesine 5560 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi ile eklenen ek cümlede, Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir hükmü uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hatanın düzeltilmesi başvurusu üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesine 5560 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile eklenen ek cümlede, Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir hükmüne yer verilmiştir.

Yapılan incelemede, Yüksek Daire kararında dosya içeriğine aykırı olarak kararın sonuç kısmına "... dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek..." ibaresine yer verilmek suretiyle yazım hatası yapıldığı belirlenmiştir.

Maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08.10.2024 tarihli ve 2022/1910 Esas, 2024/11580 sayılı Kararında yer alan "... dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek..." ifadesinin çıkartılarak yerine "... dosyanın Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek..." ifadesinin eklenmesi suretiyle yazım hatasının düzeltilmesi" şeklinde maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiştir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 08.10.2024 tarih, 2022/1910 Esas, 2024/11580 sayılı ilamının diğer yönleri aynı kalmak kaydıyla, "Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek" ifadesinin çıkartılması ve yerine "Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek " ibaresinin eklenmesi suretiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hata düzeltme talebinin yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

KARAR:

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin KABULÜNE,

KARAR:

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin KABULÜNE,

2.Dairemizin 08.10.2024 gün, 2022/1910 Esas ve 2024/11580 sayılı ilamının diğer yönleri aynı kalmak kaydıyla, ''... dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek ..." ifadesinin çıkartılarak, yerine ''... dosyanın Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek ... " ibaresinin eklenmesi suretiyle söz konusu MADDİ HATANIN DÜZELTİLMESİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/197, Karar No: 2014/3048, Tarih: 11.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/197 E.  ,  2014/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz ve hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10671, Karar No: 2015/12972, Tarih: 11.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/10671 E.  ,  2015/12972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2010/359-2014/160

Taraflar arasındaki davadan dolayı Aksaray 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 28.1.2014 gün ve 359-160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar ve davalılar tarafından istenilmiş olmakla,dosya tetkik olunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Tereke Temsilcisi M.. S..'e gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair evrak dosya içinde bulunamamıştır.

Açıklanan nedenle;

Mahkemenin gerekçeli kararının tereke temsilcisine tebliğ edilmiş ise ilgili belgenin evraka eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise tereke temsilcisi M.. S..'e tebliğinin yapılması, yasal temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9359, Karar No: 2018/349, Tarih: 17.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/9359 E.  ,  2018/349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 12.06.2015 gününde verilen dilekçe ile terekeye temsilci atanması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekeye temsilci atanması talebine ilişkindir.

Davacı vekili, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/293 Esas sayısına kayıtlı tasarrufun iptali davası devam ederken davalılardan ...'ın 18.02.2014'te vefat ettiğini, en yakın mirasçıları tarafından murisin mirasının reddedildiğini, taraf teşkilinin sağlanabilmesi için ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/293 Esas sayılı dosyasından kendilerine yetki verildiğini belirterek muris ...'ın terekesine temsilci atanmasını talep etmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi, murisin son ikametgahının ... olduğu gerekçesiyle, Mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, muris ...'ın mirasının en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddedildiği, ortada mirasçı kalmadığından, miras ortaklığının söz konusu olmadığı, bu itibarla da miras ortaklığı olmadığından, miras ortaklığına temsilci atanması da mümkün olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; muris ...'ın 18.02.2014'te vefat ettiği, murisin en yakın yasal mirasçıları olan eşi ...'ın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/16, kızı İrem Yılmaz Avcı'nın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/17, oğlu ...'ın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2014/18 esas sayılı dosyalarıyla muris ...'ın mirasını kayıtsız şartsız olarak reddettikleri, anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 612. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddini tespit ve tescil edip başka mirasçı bulunmadığını gören mahkemenin terekeyi iflas hükümlerine göre re'sen tasfiye etmesi gerekir. Bu madde uyarınca yapılacak tasfiye ise süreye bağlı değildir. Sulh hukuk mahkemesince, en yakın mirasçıların mirası reddettiklerinin belirlenmesi halinde, herhangi bir başvuruya gerek olmadan kendiliğinden resmi tasfiye yoluna gidilmesi gerekir. Davacının talebi, terekeyi resen tasfiye edecek mahkemeyi harekete geçirmeye yöneliktir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 03.07.2002 tarih, 2002/15-572 Esas, 2002/577 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi; muris ...'ın davalı olduğu ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/293 Esas sayılı dosyasında zorunlu hasım olan en yakın bütün mirasçılarının mirası reddettikleri dosya içerisindeki mahkeme kararları ile sabit bulunduğuna göre, gerçek ret kararlarını veren mahkeme olarak mirasın iflas kurallarına göre tasfiyesi sağlanmalı, tereke için atanacak ve yetkilendirilecek bir temsilci huzuru ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/293 Esas sayılı dosyasında davaya devam olunmalıdır. Zira mirasın tasfiyesi işlemleri talebe bağlı işlemler olmayıp, mirasın reddedildiğinin anlaşılması ile resen yapılması gereken işlemlerdendir. Talep üzerine de yapılabilirliği bu özelliğini kaldırmaz.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle, muris ...'ın terekesine temsilci atanması ve iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2010/3563, Karar No: 2010/8887, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3563 E.  ,  2010/8887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32997, Karar No: 2016/6129, Tarih: 02.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/32997 E.  ,  2016/6129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

######

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, EKAT ücret ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik teknisyeni olarak 04.11.2011-02.11.2013 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesindeki sözleşmenin usul ve kaidelerine uyulmadan feshedildiğini, müvekkilinin davalı işyerinde işin niteliğinden kaynaklı sürekli fazla mesai yaparak çalıştığını, özel şartnamenin 17,1 maddesine göre yüklenici firmanın personelin ekat proğramı tamamlatacak olduğunu, ekat ücretinin müvekkilinden alındığını ve geri ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili , müvekkili şirketin kendisine iş ihale eden şirketin üst işvereni olmadığını, davacının iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ve iyi niyet dürüstlük kurallarıyla bağdaşmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Gediz ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda, mahkemece, fazla mesai alacağı talebi hüküm altına alınmış ise de, karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacı ile aynı işyerinde çalışan tanıkların ifadelerinden ve dosya içeriğinden, işyerinde üçlü vardiya sistemi uygulandığı, haftalık çalışma süresinin kırkbeş saati aşmadığı anlaşılmaktadır. Davacının arızi olarak yaptığı fazla çalışmalara ilişkin ücretlerinde ödendiğinin ücret bordrolarından anlaşılmasına göre mahkemece, fazla mesai ücret talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı işçinin genel tatil ve ulusal bayram günlerinde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır.

Somut uyuşmazlıkta; davalı işveren tarafından dosya içerisine sunulan ücret bordrolarında, bazı genel tatil çalışma karşılığı ücret tahakkuklarının bulunduğu,bodroların ihtirazi kayıt konulmaksızın imzalandığı görülmektedir.Bu halde, mahkemece, davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının imzalı bordrolarda tahakkuk bulunan dönemler dışlanarak hesaplanması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir.

3-Davacının aldığı EKAT (Elektrik Kuvvetli Akım Tesislerinde yüksek Gerilim Altında Çalışma İzin Belgesi) eğitim ücreti taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

3-Davacının aldığı EKAT (Elektrik Kuvvetli Akım Tesislerinde yüksek Gerilim Altında Çalışma İzin Belgesi) eğitim ücreti taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı ekat eğitim ücreti talebinde bulunmuştur. Söz konusu belge çalışanın hizmet sözleşmesi ile işyerinde kendisine verilen görevleri yerine getirmesi açısından aranan bir belge olup, davacı işçi buna dair ücretin kendisi tarafından karşılandığını iddia etmiştir.Davacı vekili müvekkilinin işe girerken Ekat belgesi ücreti adı altında davalıya 1.200,00 TL ücret ödemesi yaptığını iddia etmiş, bu kapsamda dava dilekçesine eklenen davalı işverenin kaşe ve imzasını içeren '' ekat ve iş güvenliği eğitimi için ...'dan 1.200,00 TL aldım '' yazılı belgeyi dosyaya sunmuştur. Dosya kapsamından, davacı yanca ekat eğitimi için işverene 1.200,00 TL ödemenin yapıldığı, bunun aksine bilgi, belge ve iddianın davalı yanca ortaya konulmadığı anlaşılmaktadır. Ancak davacının ücretinden bu meblağ dışında bir kesintinin yapıldığı veya davacı tarafça işverene bunun haricinde başkaca bir ödeme yapıldığının davacı tarafça ispatlanamadığının anlaşılmasına göre ekat ücret alacağının 1.200,00 TL olduğunun kabulü gerekirken yazılı şekilde 3.800,00 TL ye hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9755, Karar No: 2022/8750, Tarih: 14.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/9755 E.  ,  2022/8750 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : Ankara BAM 26. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacılar Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 12/08/2020 tarihli dilekçe ile davacı vekili davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE; 14/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.