muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3131, Karar No: 2024/1242, Tarih: 13.02.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/3131 E.  ,  2024/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 13.02.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Üye ...'in Karşı Oy Yazısı;

Borçlu vekili 19.08.2021 tarihinde icra mahkemesine verdiği dilekçe ile müvekkiline gönderilen örnek 10 ödeme emri tebligatının 12.07.2021 tarihinde usulsüz olarak tebliğ edildiğini müvekkili borçlunun tebligatı 19.08.2021 tarihinde muhtardan almak sureti ile öğrendiğini, ödeme emri tebliğinin 19.08.2021 olarak düzeltilmesini talep etmiş ve ayrıca icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz etmiştir.

İcra mahkemesince tebligat usulsüzlüğü nedeniyle ödeme emri tebliğ tarihinin 19.08.2021 olarak düzeltilip işin esasının incelenerek, şikayetçi borçlu yönünden Ankara İcra Müdürlüğünün yetkisizliğine, talep halinde takip dosyasının yetkili Düziçi Osmaniye İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği, kararın borçlu vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi borçlu ...’ın vekili Avukat ...’in tevkil ettiği Avukat Mukaddes Topal’a ait 24.07.2018 tarihli vekâletnamenin 09.08.2021 tarihinde Uyaptan sunulması ile birlikte 12.07.2021 tarihinde usulsüz ödeme emri

tebligatını 05.08.2021 tarihinde öğrendiğinden bu tarihten itibaren beş günlük yasal süre geçirildikten sonra 19.08.2021 tarihinde icra mahkemesine yapılan itiraz ve şikâyetin süreden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Borçlu vekilinin sadece dosyaya vekâletname sunulması ile vekâlet sunulduğu tarihte ödeme emri tebliğ işlemini kendiliğinden öğrenmiş sayılarak öğrenme tarihi olarak bu tarihin kabul edilmesi Tebligat Kanunu 32. maddesine aykırıdır. Borçlu vekilinin icra dosya fotokopisini aldığı da iddia ve ispat edilememiştir. Tebligat Kanunu 32. maddesi “tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur.” hükmünü düzenlemektedir.HGK’nın 29.06.2021 tarih, 2018/12-411E, 2018/877K. Sayılı emsal nitelikteki kararında, özetle “borçlu vekili olarak dosyaya vekalet sunmuş olmasının satış dosyasından bir suret almaması ve başkaca bir işlem de yapılmadığı gözetildiğinde bu husus tek başına şikayet konusu ihaleden haberdar olduğunu kabule yeterli değildir.” şeklindeki gerekçe ile oy birliği ile direnme kararının bozulmasına karar vermiştir. Tebliğin usulüne aykırı yapılması halinde muhatabın tebliği öğrendiğinin ve bunun tarihinin iddia ve ispatı mümkün değildir. (Teb. Yön.53/3) Yargıtay muhatabın davranışları ile tebliği ile öğrendiğini ortaya koyduğu tarihi tebliğ tarihi olarak kabul eder.

Somut olayda sadece vekâlet sunma tarihi usulsüz tebliği öğrendiği tarih olarak kabul edilemez. Borçlunun öğrenme tarihi esas alınıp öğrenme tarihine göre 7 günlük sürede usulsüz ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesi talep edildiğinden tebliğ tarihi öğrenme tarihi olan 19.08.2021 olarak düzeltilip işin esası ile ilgili karar verilmesi gerekçesi ile BAM kararının bozulması görüşünde olduğumdan şikayetin süreden ret kararı verilmesi yönündeki Bölge Adliye Mahkeme Kararının onanması yönündeki çoğunluk kararına katılamıyorum.13.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2015/503, Karar No: 2015/1656, Tarih: 29.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/503 E.  ,  2015/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İncelenmesine gerek görüldüğünden,

1-Davacının 2013 yılı dahil tüm çalışmalarını (özellikle 20.06.2013 sonrası çalışmaları) gösterir şekilde hizmet döküm cetvelinin gönderilmesi;

2-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile ... Kurumu'ndan, temini ile

3-20.06.2013 sonrası giriş yapılan işyerleri ile davalılar arasında hizmet alım sözleşmesi imzalanıp imzalanmadığı; imzalanmış ise anılan eksiklikler giderildikten sonra eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16307, Karar No: 2019/7391, Tarih: 12.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16307 E.  ,  2019/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davaya konu muris ... adına düzenlenen hayat sigortası poliçesinde Yapı Kredi Bankası AŞ'nin dain-mürtehin ve lehdar olduğu belirtilmekte olup dain-mürtehin hakkı sahibi bankanın davanın açılmasına muvafakatı olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle;

Poliçede lehdar olarak görünen Yapı Kredi Bankası A.Ş'na yazı yazılarak;

1-Davaya ve tazminatın davacılara ödenmesine muvafakat edip etmediği,

2-Sigortalı muris ...'in kredi borcunun vefat tarihi olan 10.03.2013 tarihi itibariyle kaç TL olduğu, kredi borcunun tamamının ödenip ödenmediği, dain-mürtehin kaydının devam edip etmediği, ödeme varsa ölümden sonra ne kadarının kim tarafından ödendiği, dain mürtein Yapı Kredi Bankası tarafından davacılar aleyhine icra takibi başlatılıp başlatılmadığı, icra dosyasına tahsilat yapılıp yapılmadığı, kredi borcuna ait ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun sorulup belgelendirilmesi istenerek, verilecek cevabi yazının dosya içerisine alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 13.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18711, Karar No: 2021/1547, Tarih: 20.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/18711 E.  ,  2021/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanıklar ...'ın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık ...'in kasten yaralama suçundan beraatine dair; Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2017 tarih ve 2016/76 Esas - 2017/47 Karar sayılı kararı

2) a) Sanıklar ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine,

b) Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.05.2017 tarih ve 2017/840 Esas - 2017/796 Karar sayılı kararı

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.05.2017 tarih ve 2017/840 Esas - 2017/796 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii ve katılan sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin türüne ve ceza miktarına göre, katılan sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı basit kasten yaralama suçu yönünden;

Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’nin 30687. sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararından önce kararın verildiği de dikkate alınarak, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçu yönünden;

5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçundan verilen beraat kararının niteliği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçu yönünden;

3) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçu yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas - 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, katılan vekilinin hükmü suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, işin esasına girilerek yapılan incelemede;

a) Sanığın eylemi neticesinde katılanın "sağ kol humerus alt 1/3 medial yüzde 3 cm, sol humerus omuz başında yaklaşık 5 cm. ve omuz arkasında yaklaşık 2 cm'lik 2 adet cit-cilt altı kesi nedeniyle brakeal arter, median sinir yarlanması ve pnömotoraksa" neden olacak şekilde yaralandığı, katılanda birden fazla bıçak darbesi nedeniyle yaralanma meydana gelmiş olmasına rağmen, hükme esas alınan Trabzon Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 30.01.2014 tarihli raporunda, katılandaki yaralanmaların kaç adedinin hayati tehlikeye neden olduğunun belirtilmediği anlaşılmakla, katılanın geçici ve kesin raporları ile tüm tedavi evrakları Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'na gönderilerek, katılandaki her bir yaranın niteliği ve yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor aldırılarak sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

c) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddeleri gereğince belirlenen "6 yıl" hapis cezası üzerinden TCK'nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında indirim yapıldığında "4 yıl 6 ay" yerine "4 yıl" hapis cezasına hükmedilmesi ve yine TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın "3 yıl 9 ay" yerine "3 yıl 6 ay" olarak hatalı hesaplanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.05.2017 tarih ve 2017/840 Esas - 2017/796 Karar sayılı "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" dair kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18104, Karar No: 2020/12416, Tarih: 19.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18104 E.  ,  2020/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekilleri, müvekkilinin daha önceden ... İlçesi Yaka Belediyesinde işçi olarak çalışmakta iken 6360 sayılı yasa gereğince çalıştığı belediyenin kapanması üzerine 30/03/2014 tarihinde davalı idare bünyesinde çalışmaya başladığını, önceki çalıştığı iş yerindeki TİS'in sona ermesine ve yeni iş yerindeki TİS'in tarafı olan sendikaya aidat ödenmesine karşın yararlandırılmadığını, müvekkilinin davalı idarede çalışmaya devam ettiği sırada 01/06/2015 tarihli dilekçesi ile TİS' den kaynaklanan haklarının ödenmesi yönündeki isteğinin, davalı idarenin 02/06/2015 tarih 6739 sayılı yazıları ile devir ve nakil işleminden önce tabi olduğu iş sözleşmesi hükümlerine göre ödeme yapılmış olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, davacı müvekkilinin Yaka Belediyesi'nde çalışması sırasında imzalanan TİS'nin süresinin süresinin 2014 yılı haziran ayı itibariyle sona erdiğini, davalı iş yerinde çalışmaya başlar başlamaz yetkili sendika olan Yol-İş Sendikası'na üye olarak maaşından sendika aidatı kesilmiş olduğu, eski çalıştığı iş yerindeki TİS'in sona erdiği tarihten sonra aidat ödediği sendika ile imzalanan TİS'nin hükümlerinden yararlanması gerekirken yararlandırılmadığını, davacı müvekkil davalı iş yerindeki sendikaya aidat ödemesine karşın TİS hükümlerinden yararlandırılmaması yasanın emredici hükümlerine aykırı olduğunu, davalı iş yerinden nakledilmeyen işçilere TİS den kaynaklanan fark ücretlerin ödenirken aynı konumda olan ve nakledilen diğer işçilere fark ücretlerinin ödenmemesinin Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, müvekkilinin fark ücretleri alamadığı gibi günlük ücretinin de artışının yapılmaması sonucunda şuan çalışmakta olduğu kurumda kendisine eksik ücret ödendiğini, bu nedenle davalı idareye ait iş yerinde mevcut olan TİS hükümlerinden yararlandırılarak 6100 sayılı yasanın 107.maddesi 3.fıkrasına göre tespiti ile TİS fark ücreti alacağının ödenmesi gereken tarihlerden itibaren işletilecek bankalarca uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı cevap dilekçesi ile; davacının müvekkili idarede bulunan kayıtlara göre tabi olduğu TİS hükmü doğrultusunda ücret ve diğer haklardan faydalandırıldığını, davacı hakkında uygulanan ücret ile diğer mali ve sosyal hakların, tamamen kendisinin hür iradesi ile imzalanarak yürürlüğe giren ve geçmiş yıllarda kendisine uygulanan TİS hükümleri çerçevesinde yapıldığını, müvekkili idarenin tek taraflı olarak TİS hükümlerini değiştirme hak ve yetkisinin bulunmadığını, müvekkili idarede çalışanlar arasında ayrım yapılması veya çalışanların farklı işleme tabi tutulması gibi uygulamarla Anayasa ve İş Kanunu'nda yer alan eşit davranma ilkesine aykırı bir durumun söz konusu olmadığını, 6536 sayılı Sendilalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25/2.maddesine göre ücret, ikramiye, prim ve paraya ilişkin sosyal yardım konularında TİS hükümlerini uygulamaya esas alınacağının açıkca ifade edildiğini, müvekkili idarenin de TİS'ne göre davalı ile diğer işçiler hakkında yapılan uygulamada hukuka aykırı bir durumun olmadığını, ÇSGB Çalışma Genel Müdürlüğü 06/05/2014 tarih 7406 sayılı yazısı ile; İl Özel İdaresi bünyesinde "inşaat" işkoluna tabii olunarak çalışıldığı sebebiyle, sendikadan istifa edilse dahi uygulanmakta olan TİS den yararlanılamayacağının belirtildiği, bu kapsamda davacıların Yol-İş Sendikası ile idare arasında imzalanan TİS den yararlanamayacaklarının açık olduğunu, 6360 Sayılı Kanunun, geçici 1. maddesi, 10. fıkrasıyla "....Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları: TİS bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları TİS hükümlerine göre, TİS olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayından geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir." denildiğini, davacının ... Sendikası'nın imzalamış olduğu sözleşme ile bağlı olduğun, bu sözleşme hükümlerinin sona erdiği tarihten itibaren yeni bir sözleşmeye dahil olabileceğini, İdare ile Sendika arasında imzalanan sözleşme de 01/03/2013 tarihinde başlayıp 28/02/2015 tarihinde geçerlilik süresinin sona erdiğini, bu kapsamda, davacının iddia ettiği şekilde bir başka sözleşmeye dahil olabilmesi ve yararlanmasının mümkün olmadığını, davacıların ... Sendikası'na üye olduklarını, istifa etmiş olsalar dahi yeni TİS imzalanıncaya kadar 01/03/2015 tarihine kadar devir ve nakil işleminden önce tabi oldukları sözleşme hükümlerine göre işlem görmeleri gerektiğini, ücret bordroları ile tüm yasal ve sendikal ödemelerinin gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Toplu iş sözleşmesi, işçi sendikası ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren arasında, iş sözleşmesinin yapılması, muhtevası ve sona ermesi ile ilgili hükümleri düzenlemek için yapılan, tarafların karşılıklı hak ve borçlarını, toplu iş sözleşmesinin uygulanması ve denetimi ile uyuşmazlıkların çözüm yollarına ilişkin hükümleri de içerebilen yazılı bir sözleşmedir.

Bilindiği üzere, bireysel iş sözleşmeleri gibi toplu iş sözleşmeleri de, çalışma koşullarının belirlenmesi açısından başvurulması gereken en önemli kaynaklardandır. Kural olarak, bir iş sözleşmesinde yer alabilecek tüm konular toplu iş sözleşmesi ile de düzenlenebilir. Toplu iş sözleşmesi kollektif bir hukuki düzenleme niteliğinde bulunduğundan, iş sözleşmelerinin üzerinde ve maddi anlamda kanun gibi onları etkileyecek tarzda hükümler içerir. Toplu iş sözleşmelerinde; iş sözleşmelerinin yapılması, içeriği ve sona ermesine ilişkin hususları düzenleyen hükümler, toplu iş sözleşmelerinin zorunlu unsurlarındandır.

Dosya içeriğinden, davacı işçinin ... İlçesi Yaka Belediyesi’nde çalışmakta iken 6360 sayılı Kanun hükümleri gereğince nihai olarak 31.03.2014 tarihinde ...’ne devredildiği anlaşılmaktadır. Davacının devirden önce Belediyede yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlandığı anlaşılmaktadır.

Davacının devirden sonra çalışmaya devam ettiği ... işyerinde ise 01.03.2013 ilâ 28.02.2015 tarihleri arasında geçerli toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu görülmektedir. Davacı da, nakilden sonra toplu iş sözleşmesinin tarafı Yol-İş Sendikasına üye olmuş ve üyeliği de işverene bildirilmiştir.

Ancak 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde “Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir”.düzenlemesi bulunmaktadır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular ile 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 10. fıkrasındaki devredilen işçilerin yeni bir toplu iş sözleşmesi düzenleninceye kadar devirden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağına yönelik açık hükmü karşısında, davacının devirden sonra üye olduğu Yol-İş Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan 01.03.2013 ilâ 28.02.2015 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5039, Karar No: 2019/15134, Tarih: 04.07.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5039 E.  ,  2019/15134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı sendikanın ege bölge şube sekreteri göreviyle 21.04.2009 ilâ 03.02.2010 tarihleri arasında profesyonel yönetici olarak çalıştığını, ancak müvekkiline maaşı ile ikramiye alacaklarının ödenmediğini, bu hususta sendika aleyhine yaptıkları icra takibinin davalının itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının profesyonel yönetici olmadığını, mahkeme kararı ile düşen sendika eski merkez yönetim kurulunun aldığı tüm kararlar iptal edildiği için bu yönde bir karar varsa dahi geçersiz olduğunu ve davacının alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu ve toplanan delillere dayanılarak, davanın kısmen kabulü ile itirazın kısmen iptaline ve icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3’üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427’nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre, davalı vekili tarafından temyize konu edilen miktar olan 1.378,24 TL karar tarihi itibari ile 3.200,00 TL olan kesinlik sınırı kapsamında kaldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3’üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432’nci maddeleri uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Dairemizin 24/02/2014 tarihli bozma ilâmının 3’üncü bendinde yönetici ücretlerinin sendika genel kurul kararı, sendika tüzüğü ve sendika bütçesi ile belirleneceği ifade edilmiş ve ilaveten dosyada 24/08/2003 ilâ 25/08/2007 tarihleri arasında geçerli olan bütçenin mevcut olduğu da vurgulandıktan sonra tüm çalışma dönemine dair ücretin belirlenmesine dair kararların getirtilerek davacının ücretinin belirlenmesi gerektiği ortaya konulmuştur.