muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6222, Karar No: 2016/13793, Tarih: 07.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/6222 E.  ,  2016/13793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, 1994 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 1994 yılından itibaren 2926 sayılı Kanun’a göre Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece; davacının ilk tevkifatın yapıldığı 04.03.1995 tarihini takip eden ay başı olan 01.04.1995 tarihinden itibaren 2926 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 30.01.2014 tarihli ekstrede davacının 01.07.2000 – 01.07.2000 ve 01.05.2008 – devam şeklinde sigortalı olarak göründüğü, söz konusu ekstrede; davacının 15.06.2000, 15.05.2003 tarihlerinde toplu prim ödemelerinin olduğu ve sigortalı kabul edildiği bu süreler dikkate alındığında prim borcunun bulunduğu, ancak yargılama sırasında davalı Kurum tarafından davacının 01.07.2000 – 20.04.2012 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun bildirildiği, davacının teslim ettiği ürünlerden 1999/Mart, 2002/Nisan, 2010/Nisan, 2011/Mayıs aylarında prim kesintisi yapıldığı, davacı tarafından davalı Kurum'a 20.04.2012 tarihli muafiyet belgesi verildiği, davacının 31.07.2000 tarihinden beri devam eden kooperatif kaydı ile 06.09.1999 – 31.12.2000 tarihleri arasında ve 14.02.2011 tarihinden beri devam eden ziraat odası kaydı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş kararları; Kurum'un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi halinde, Bağ-Kur’un prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi, yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğinden, prim tevkifatının yapıldığı tarihi izleyen aybaşından itibaren sigortalı olarak kabulü gerektiği yönündedir.

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının temel koşulu 2926 sayılı Yasanın 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği gibi tarımsal faaliyette bulunmaktır. Prim tevkifatına dayalı tespit davalarında, salt ziraat odası ve kooperatif kaydı gibi belgelerin bulunması ya da ürün tesliminin olması tek başına davanın kabulü için yeterli değildir. Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti için öncelikle bir prim kesintisinin (tevkifat) bulunması gerekir. Yine bu prim kesintisini (tevkifatı) takip eden yıllarda, tarımsal faaliyete ilişkin olarak, hangi tarımsal ürünlerin yetiştirildiği, nereye satıldığı veya teslim edildiği, bu ürünlerden prim kesintisinin yapılıp yapılmadığı gibi hususlar da somutlaştırılarak belirlenmelidir.

Öte yandan ilk prim kesintisini izleyen yıllarda, prim kesintisi (tevkifat) veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilip bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; somut olayda her ne kadar mahkemece davacının 03.04.1995 tarihinde prim kesintisi olduğunun kabulü ile sonuca gidilmişse de 03.04.1995 tarihi; Fabrikası tarafından gönderilen “ Çiftçilerden kesilen %1 oranında Bağ-Kur prim tevkifatının kesildiği ve tarihleri gösteren liste ” yer alan ve 1994 – 1995 dönemine kesintilerin yapıldığı tarihi gösteren genel bir tarihtir. Bu itibarla davacının 03.04.1995 tarihinde prim kesintisinin bulunduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. Öte yandan; dosya kapsamındaki 30.01.2014 tarihli ekstrede, davacı 01.07.2000 – 01.07.2000 ve 01.05.2008 – devam şeklinde sigortalı olarak görünmekte ise de daha sonra davalı Kurum davacının 01.07.2000 – 20.04.2012 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğu bildirilmiştir. Davacının davalı Kurum tarafından sigortalı kabul edildiği kesin tarihler belirlenmeden sonuca gidilmesi de isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı Kurum'dan davacının en son Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edildiği süreleri sorarak, gelen yazı cevabı da dakkate alınmak sureti ile davacının dosyada mevcut prim kesintilerine göre sonuca gitmekten ibarettir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi. Başkan

M.O
Yargıtay — Esas No: 2017/9650, Karar No: 2017/4363, Tarih: 27.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/9650 E.  ,  2017/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılardan Servet Dalaslan; Müzeyyen Dalaslan, Adalet Ödil, Mukaddes Kılıçoğlu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, asıl ve birleşen dosyada, vekil edeninin ...parsel sayılı taşınmazlarda malik olduğunu, dava konusu bu parseller için ....Sulh Hukuk Mahkemesi'nde ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarda bulunan zeytin ağaçlarının vekil edeni tarafından dikildiğinin ve yetiştirildiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Asıl dosya davalılarından ... ve ... davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

Birleşen dosya davalılarından (... mirasçıları) ..., zeytin ağaçlarının davacı tarafından dikildiğine bir itirazlarının olmadığını, ancak yetişmesi için emek harcanmasının yanında semeresinden de davacının yararlandığını, bu konudaki haklarının saklı tutulduğunu beyan etmişlerdir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; davalı ...'ın dava tarihinde ölü olduğu anlaşılmakla ölü kişi hakkında dava açılamayacağından bu davalı yönünden açılan davanın sıfat yokluğundan reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., ... hakkında açılan davanın kabulü ile ... parsel sayılı taşınmazda bulunan ... adet, aynı yer ... parselde bulunan ...adet, aynı yer... parselde bulunan ... adet zeytin ağacının davacı ... tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespitine, bu dosya ile birleştirilen .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/213 esas sayılı dosyası yönünden; davalılar ..., ... ve ... hakkında açılan davanın kabulü ile...ili Merkez ...Mahallesi...parsel sayılı taşınmazda bulunan ... adet, aynı yer ...parselde bulunan ... adet, aynı yer ... parselde bulunan ... adet zeytin ağacının davacı ... tarafından dikilip yetiştirildiğinin tespitine karar verilmesine üzerine; hüküm, davalılardan ..., ... ve ... vekili tarafından yargılama giderleri ve vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.

Dava muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

1) -Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) -Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava muhdesat tespiti isteğine ilişkindir.

1) -Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) -Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu ... parsel sayılı taşınmazlar taraflar ve tarafların murisi adına paylı mülkiyet şeklinde tapuda kayıtlıdır. Davanın konusu (müddeabih) ise davalıların paylarına isabet eden muhdesat değeridir (zemin bedeli hariç). Buna göre, yargılama sonucunda hüküm altına alınan nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nun 326/2. maddesi uyarınca yargılama giderinden her bir davalının tapu payları oranında sorumlu tutulmaları gerekirken, müştereken ve mütesesilen alınmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yine; dava dilekçesinde dava değeri 15.000 TL olarak belirtilmiş, bu miktar üzerinden peşin harç yatırılmış, keşifte belirlenen değer üzerinden harç Mahkemece tamamlattırılmamıştır. Bu bakımdan, Mahkemece karar tarihi itibarıyla dava dilekçesinde gösterilen 15.000 TL. dava değeri üzerinden davacı lehine avukatlık ücreti hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde harcı tamamlanmamış değer dikkate alınarak davalı aleyhine olacak şekilde fazla avukatlık ücreti hesap edilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme hükmünün (C) bendinin 1. ve 2. paragrafında yer alan ".... müştereken ve müteselsilen ...." ifadelerinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine ".... tapudaki payları oranında ..." ifadelerinin yazılmasına, yine (C ) bendinin alt başlığında yer alan "... dava konusu ağaçların keşifte belirlenen değeri üzerinden hesaplanan 14.920,00 ücreti vekaletin.." ibaresinin çıkarılarak "...dava değeri üzerinden hesaplanan 1.800,00 TL ücreti vekaletin.." ibaresinin eklenmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın temyiz edene iadesine, 27/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15208, Karar No: 2018/9562, Tarih: 23.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15208 E.  ,  2018/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur hakkında Tatvan Devlet Hastanesinde görevli KBB uzmanı tarafından düzenlenen raporda; "burun sırtında 2 cm. büyüklüğünde kalıcı ize neden olan dikiş izi" bulunduğu belirtilmiş ise de; yaranın niteliği ve sözel diyalog mesafesinden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edilip edilmediği gibi hususlarda rapor içeriği yetersiz olup, Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşıldığından, mağdurun, tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

3) Mağdur hakkında düzenlenen adli raporlara göre; sanığın eylemi nedeniyle mağdurun, yüzünde sabit ize ve hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi de gözetilerek, hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Mağdur hakkında düzenlenen adli raporlara göre; sanığın eylemi nedeniyle mağdurun, yüzünde sabit ize ve hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, fikri içtima kuralları gereğince sanık hakkında hüküm kurulurken, yalnızca en ağır

cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince de ayrıca artırım yapılması,

5) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

6) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c-son, 87/3, 29. maddeleri gereğince belirlenen "2 yıl 7 ay 15 gün" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında, sonuç cezanın "2 yıl 2 ay 7 gün" yerine "1 yıl 14 ay 7 gün" olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

6) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c-son, 87/3, 29. maddeleri gereğince belirlenen "2 yıl 7 ay 15 gün" hapis cezası üzerinden, TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapıldığında, sonuç cezanın "2 yıl 2 ay 7 gün" yerine "1 yıl 14 ay 7 gün" olarak hatalı hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 23.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5927, Karar No: 2012/11812, Tarih: 04.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5927 E.  ,  2012/11812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1988, Karar No: 2023/1740, Tarih: 28.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1988 E.  ,  2023/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/467 E., 2016/273 K.

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 ... maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb., sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/467 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci Esas No : 2021/1988

maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; tanık beyanının eksik olduğu, atılı suçu işlemediği, yeterli delil olmadığı, geçmişinde benzer bir suç bulunmadığı, itibarının sarsıldığı ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılana adına bilgisi ve rızası dışında kredi kartı çıkarıldığı, kartı teslim ... sanığın kredi kartından harcama yaptığı, ödenmeyen kredi borcu nedeniyle katılan hakkında icra takibi başlatıldığı, sanığın böylece Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan 18.06.2009 tarihli dilekçe ile ... nezdinde (5549) (...) (...) 1025 numaralı kredi kartının tarafına teslim edilmediği, Ankara Balgat ilçesinde harcama yapıldığı, adına icra takibi yapıldığını, adına çıkartılan kartı teslim ... ... ile teslim eden kurye görevlisinde şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

2. Katılan 18.06.2009 tarihli dilekçe ile ... nezdinde (5549) (...) (...) 1025 numaralı kredi kartının tarafına teslim edilmediği, Ankara Balgat ilçesinde harcama yapıldığı, adına icra takibi yapıldığını, adına çıkartılan kartı teslim ... ... ile teslim eden kurye görevlisinde şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

3. T. ... A.Ş.'nin 25.05.2010 tarihli yazı cevabında, ...'nin(5549) (...) (...) 1025 numaralı kredi kartı 27.06.2008 tarihinde ... Mahallesi, ... ... Caddei no:52 sok.2B ... ... müteahhitlik Ankara-... adresinde kendisine teslim edildiği, kredi sözleşme ... ve teslimat belgesi ... ekte gönderilmiş, bahse konu kredi ... ekstresinde, 27.06.2008-09.08.2008 tarihleri arasında farklı tarihlerde harcama yapıldığı, teslimat detay evrakında, 27.06.2008 tarihinde ...'ye ... Mahallesi ... adresinde 0538 (...) (48) (46) telefon numarası beyanı ile imzasına teslim edildiği, 27.06.2008 tarihli sözleşmede ... mah ... ... caddesindeki adres bilgisinin verildiği görülmüştür.

4. Kuryenet A.Ş. 08.08.2009 tarihli yazı cevabında, ... adına teslim edilmek üzere verilen kredi kartının 06.04.2006 tarihinde, bankanızca verilen teslimat adresine götürüldüğü,

5. 01.10.2014 tarihli bilirkişi raporunda ... Bankasının 27.06.2008 tarihli bankacılık hizmetleri sözleşmesi ve aynı tarihli kredi kartı teslimat detayı belgesi ile sanığın örnek el yazı ve imzalarını içeren belgeler ile yapılan mukayese de, katılan ... adına atılı sahte imzaların, sanık ... el ürünü olduğu, 03.09.2010 tarihli bilirkişi raporu ile ... Bankasının 27.06.2008 tarihli bankacılık hizmetleri sözleşmesi ve aynı tarihli kredi kartı teslimat detayı belgesi ile katılan ... örnek el yazı ve imzalarını içeren belgeler ile yapılan mukayese de yazı ve imzaların ...'ın el ürünü olmadığı bildirilmiştir.

6. ... A.Ş. 04.11.2014 tarihi yazı cevabı ile soruşturmaya konu kredi kartı nedeniyle bankanın zararı söz konusu olmadığından müdahil olmayacaklarını bildirmiştir.

7. Teslimat detay evrakında bildirilen GSM hattı abonesinin ... olduğu 25.02.2006 tarihli turkcell bireysel abonelik sözleşmesi içeriğinde anlaşılmıştır.

8. Tanık M.A.Ö., katılan ...'ın 2002-2006 yıllarında yanında şantiye şefi olarak çalıştığını, Balgat'taki ofislerine devamlı gelip gittiği, Ankara'ya geldiğinde kredi ... başvurusunda bulunduğu ve adres olarak kardeşi sanık ...'in kullandığı ofisin adresini verdiği, ... gelince kardeşi sanık ...'in kartı teslim aldığı ve ...'a teslim ettiğini, ancak harcamaları ...'ın kendisinin yaptığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdura ait kredi kartının değişik zamanlarda birden fazla kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 245 ... maddesinin birinci fıkrası gereği tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Mağdura ait kredi kartının değişik zamanlarda birden fazla kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 245 ... maddesinin birinci fıkrası gereği tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca arttırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Tanık M.A.Ö. beyanı alınması için talimat yazıldığı, tanığın dilekçe ile beyan ettiği adrese çıkarılan tebligatın iade döndüğü, hazırlık aşamasında Cumhuriyet savcısı huzurunda beyanının alındığı anlaşılmakla bu hususta bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, olay ve olgularda belirtilen hususlar ile sanığın mağdura adına çıkarılan kredi kartını teslim aldıktan sonra kullanarak harcama yaptığı anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09.08.2008 yerine 27.06.2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2015/467 Esas, 2016/273 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2023 tarihinde karar verildi.