muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33662, Karar No: 2013/8611, Tarih: 11.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33662 E.  ,  2013/8611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 8. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından Bursa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4016 Esas sayılı dosyasıyla kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibine başlandığı, takibin kesinleşmesinden sonra borçluların aynı alacak ile ilgili başka takipler yapıldığı ve bu takiplerde yapılan tahsilatlar sonucunda borcun sona erdiğini ileri sürerek, itfa nedeniyle takibin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurdukları anlaşılmıştır. Başvuruları bu hali ile İİK'nun 71. maddesine  dayalı, takibin kesinleşmesinden sonraki döneme ilişkin itfa itirazı olup, anılan maddenin 1.fıkrası uyarınca süreye tabi değildir.

İcra takip dosyasının incelenmesinde, takip talebinde alacağın Bursa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/13474E, Bursa 6. İcra Müdürlüğü'nün 2008/6773E, 2008/6545E, 2008/6546E, İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4410E. sayılı dosyalarıyla bağlantılı olduğu belirtilerek tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla tahsil talebinde bulunulduğu görülmüştür. Buna göre şikayete konu icra takibi ile takip talebinde belirtilen icra takiplerine konu borcun tek, bir diğer ifade ile aynı olduğunun kabulü gerekip, bu takiplerden herhangi birine yapılacak itfa diğerleri içinde sonuç doğurur.

Bu durumda mahkemece  Bursa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4016 Esas sayılı dosyası ile Bursa 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/13474 E, Bursa 6. İcra Müdürlüğü'nün 2008/6773E, 2008/6545E, 2008/6546E, İstanbul 12. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4410E. sayılı dosyalarının birlikte değerlendirilip, gerekiyorsa bilirkişi incelemesi yapılarak Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde hesaplama yapılmak suretiyle borçluların itfa itirazının sonuçlandırılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27924, Karar No: 2018/2476, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27924 E.  ,  2018/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5019, Karar No: 2014/2005, Tarih: 19.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5019 E.  ,  2014/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4345, Karar No: 2025/7870, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4345 E.  ,  2025/7870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/146 E., 2025/126 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/449 E., 2024/446 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12546, Karar No: 2012/12504, Tarih: 12.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/12546 E.  ,  2012/12504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2007 yılında yapılan ve 25.04.2007 ilâ 24.05.2007 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen kadastro sırasında .. 500 ada 1 parsel sayılı 619 hektar 1950,26 m² yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliğiyle davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, Mart 292 tarih 23 sıra nolu yoklama kaydına dayanarak Arıt Beldesinde 2007 yılında ilk kez yapılan orman kadastrosu sırasında . mahallesi Meşelik sırtı mevkiindeki tapulu taşınmazının 500 ada 1 parsel sayılı orman parseli içine alınması işleminin yanlış olduğu iddiasıyla, bu yere ait sınırlamanın iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı, taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması konusunda davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı ve Orman Yönetimini zorlayıcı dava açamayacağı gerekçeleriyle herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan kesinleşmiş orman kadastrosuna itiraz ve tapu iptal, tescil niteliğindedir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 25.04.2007 ilâ 24.05.2007 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış ve çekişmeli taşınmaz orman sınırları içinde bırakılmıştır.Davacı gerçek kişi 2007 yılında ilân edilerek kesinleşen 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış orman kadastrosunda 500 ada 1 parsel sayısı ile tesbit edilen orman parseli içinde Mart 292 yoklama tarih, 23 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kalan bir parça taşınmazının kaldığı iddiasıyla, bu davayı açmıştır. Bu haliyle davanın, 6831 sayılı Kanunun 11/1. maddesinde belirlenen orman kadastrosuna itiraz davası olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece dava, hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı, taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması konusunda davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı ve Orman Yönetimini zorlayıcı dava açamayacağından söz edilerek esasa girilmeden davanın reddine karar verilmiştir.Gerçekten 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Orman Yasasının 11/1. maddesinde, "... Tutanak ve kararlara karşı askı tarihinden itibaren altı ay içinde “(26.04.2012 tarih ve 28275 sayılı R.G.de yayımlanan 6292 sayılı Kanunun 13. maddesiyle bir ay şeklinde değiştirilmiştir.) … Orman Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğü ile hak sahibi gerçek ve tüzel kişiler itiraz edebilir. Bu müddet içinde itiraz olmaz ise komisyon kararları kesinleşir. Bu süre hak düşürücü süredir.” hükmü mevcuttur. Ancak; sözü edilen fıkranın devamında “Tapulu gayrimenkullerde tapu sahiplerinin, on yıllık süre içerisinde dava açma hakları mahfuzdur.” hükmünün bulunduğu, somut olayda davacı gerçek kişi tapu kaydına dayanarak dava açtığına göre, yukarıda belirtildiği gibi tapulu taşınmazlarda tapu sahiplerinin 10 yıllık hak düşürücü süre içinde dava açabilecekleri hükmü dikkate alınarak davacı gerçek kişinin davasının esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan yersiz gerekçeler ile ... şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ...’ın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 12/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4388, Karar No: 2016/7986, Tarih: 30.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4388 E.  ,  2016/7986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 05.11.2015 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13.11.2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21261, Karar No: 2014/15382, Tarih: 14.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/21261 E.  ,  2014/15382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/66632

MAHKEMESİ : İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2011

NUMARASI : 2007/111 (E) ve 2011/278 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazların reddine ancak,

1) Hakaret suçunda, oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın katılana hitaben “Allahını, kitabını sinkaf ederim” şeklindeki hakaret eyleminde, hakaretin muhatabının R.. V.. olduğu, Allah, peygamber, kutsal kitap gibi dini değerlere yönelik ve onları hedef alan tahkir kastının bulunmadığı gözetilmeden, sanığın katılana yönelik hakaret eylemine uyan TCK'nin 125/1. maddesi yerine suç vasfının hatalı değerlendirilmesiyle uygulama yeri bulunmayan aynı kanunun 125/3-c maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

2) TCK’nin 50/3. maddesi uyarınca engel sabıkası bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın mahkum olduğu kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmemesi,

3) Yaralama suçunda, Adana Adli Tıp Kurumundan temin edilen 13/11/2007 tarihli raporda kemik kırığının meydana gelmediği belirtilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nin 87/3. laddesinin uygulanması sureti ile fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2136, Karar No: 2022/12904, Tarih: 21.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2136 E.  ,  2022/12904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında işlerle kardeşi ... ilgilendiğini, kendisinin dükkanla ve işleyişiyle alakasının olmadığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Fatura asılları temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin tanık olarak çağrılması, duruşmada CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- Sanık hakkında ilgili takvim yılında tefecilik suçu yönünden soruşturma ve kovuşturma yapılıp yapılmadığın araştırılması, var ise dava dosyasının getirtilerek incelenmesi, bu davayı ilgilendirebilecek ve delil olabilecek belgelerin örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

3- İlgili vergi dairesinden sanığın adlarına fatura düzenlediği ve mükellefiyeti olan kişiler hakkında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının sorulması, yapılmış ise raporlarının onaylı örneklerinin istenmesi,

4- Kanaat oluşturacak sayıda POS cihazı ile çekim yapılan kredi kartı sahiplerinin ve adlarına fatura düzenlenen mükelleflerin tespit edilerek CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, kredi kartlarından yapılan çekimlerin hangi hukuki ilişkiye dayanarak yapıldığının ve sanıktan gerçekten faturalarda yazılı malı alıp almadıklarının sorulması, ticari ilişki sırasında kiminle muhatap olduklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

5- Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7261, Karar No: 2024/8701, Tarih: 16.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/7261 E.  ,  2024/8701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/51 Esas

SUÇ : Basit yaralama, kasten yaralama, kasten öldürme, kamu malına zarar verme, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili davanın başka bir yer ağır ceza mahkemesine nakli

... Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 19/2. madde ve fıkrası uyarınca, 05.07.2024 tarihli ve E-35601974-104[104-0182-2024]-2133/44549 sayılı yazısı ve ekindeki evrakı ile kamu davasının kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay C.Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve ND-2024/77192 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve ND-2024/77192 sayılı dava nakli isteminin;

"Şanlıurfa Valiliğinin 13.03.2024 tarihli ve E-29614752-640-124544 sayılı yazısında; yargılama konusu olayın taraflarının Dodkan isimli aşirete mensup Atıcı ve Doğruyol aileleri olduğu, aileler arasında köydeki arazi anlaşmazlığı nedeniyle başlayan husumetin zamanla silahlı kavgalara ve sonrasında da kan davasına dönüştüğü, son olarak yargılama konusu olayın meydana geldiği, bu olayda Atıcı ailesi üyesinin kullandığı okul servisine ateşli silahlarla yapılan saldırı sonucunda okul servisinde bulunan ve husumetin tarafı olmayan iki öğrencinin hayatını kaybettiği, böylelikle olaya taraf aile sayısının çoğaldığı, aileler arasında barışın sağlanamadığı, husumetin devam ettiği, netice olarak bahse konu ceza dava dosyasının taraflarının kalabalık ailelere mensup olduğu, süregelen ve devam eden husumet, farklı zamanlarda yaşanan benzer asayişe müessir olaylar nedeniyle duruşma öncesinde ve sonrasında husumetli tarafların karşılaşmaları halinde istenmeyen yeni olayların yaşanma ihtimalinin bulunduğu, meydana gelebilecek olayların önlenmesinde emniyet ve asayiş kuvvetlerince önceden alınacak tedbirlerin yetersiz kalabileceği değerlendirildiğinden, bahse konu ceza davasının naklinin uygun olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2024 tarihli ve B.M 2024/290 sayılı yazısında; taraflar arasında iki kişinin ölümü, birden fazla kişinin yaralanması ile sonuçlanan olay nedeniyle derin husumetin bulunduğu, bölge yapısı itibariyle Viranşehir ilçesinde aşiret kültürünün yoğun bir şekilde yaşandığı, olaya karışan aileler arasında derin husumetin bulunduğu ve aralarında aşiret kavgalarının devam ettiği, söz konusu ceza yargılamasının Viranşehir Adliyesinde yapılması durumunda ciddi anlamda güvenlik sıkıntısı ve yeni hadiselerin meydana gelmesinin kaçınılmaz olduğu, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliğinin sağlanması yönünden davanın naklinin uygun olacağı yönünde görüş belirtilmiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.İlk Derece Mahkemesince duruşma hazırlık tutanağının 9 numaralı ara kararı ile kamu güvenliği sebebiyle davanın nakline karar verilmesinin talep edildiği görülmüştür.

2.5271 sayılı Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrası; "Yetkili hâkim veya mahkeme, hukukî veya fiilî sebeplerle görevini yerine getiremeyecek hâlde bulunursa; yüksek görevli mahkeme, davanın başka yerde bulunan aynı derecede bir mahkemeye nakline karar verir."

İkinci fıkrası ise; "Kovuşturmanın görevli ve yetkili olan mahkemenin bulunduğu yerde yapılması kamu güvenliği için tehlikeli olursa, davanın naklini ... Bakanı Yargıtaydan ister."

Biçiminde düzenlenmiştir.

3.... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.01.2006 tarihli ve 19 numaralı genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemler izah edilmiştir.

4.Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; davanın başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki yukarıda belirtilen görüşler ve ... Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında, devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme mesuliyetinin bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı ve kamu güvenliği yönünden açık ve yakın bir tehlikenin söz konusu olabileceği ve davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden de geldiği anlaşılmakla, kamu davasının nakli talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının nakli isteminin KABULÜNE,

2. Viranşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 2024/51 Esasında kayıtlı kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 19. maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle Karaman Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE,

Gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.07.2024 tarihinde karar verildi.