muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14337, Karar No: 2012/8741, Tarih: 12.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/14337 E.  ,  2012/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8195, Karar No: 2021/1253, Tarih: 28.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8195 E.  ,  2021/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : EREĞLİ (Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ilk çağrı yazısının 26.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

3) Sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, ilk çağrı yazısının 26.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

4) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5) Suç tarihi olan 06/05/2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8031, Karar No: 2015/23291, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/8031 E.  ,  2015/23291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanların fiili taksim sonucu kullanımlarında olan taşınmazın kıyısında bulunan sögüt agaçlarının sanıklar tarafından kesildiği iddia edilen somut olayda, katılanların kendilerine ait olduğunu iddia ettikleri söğüt ağaçlarının taşınmaz sınırları içerisinde bulunduğu, bu parselin katılanlar ve sanıkların babalarından intikalen geldiği ve taşınmaza ilişkin taraflar arasında fiili paylaşım bulunduğu ancak sanıkların taşınmazın dere kenarında bulunan söğüt ağaçlarına ilişkin fiili bir paylaşım da bulunmadıklarını ve bu söğüt ağaçlarının müşterek olduğunu beyan etmeleri karşısında, taraflar arasında halen hisseli taşınmaza ve üzerindeki muhdesatın aidiyetine ilişkin uyuşmazlığın bulunduğu, sözkonusu uyuşmazlığın hukuk mahkemelerinde çözümü gereken hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu bu sebeplerle yüklenen suç açısından sanıkların kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3174, Karar No: 2018/3353, Tarih: 09.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/3174 E.  ,  2018/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2016 tarih ve 2011/241-2016/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Likit Petrolgazı San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, sahibi ve işleteni davalılardan ... Ltd. Şti. olan diğer davalı ... idaresindeki 07 CIV 66 plakalı LPG tankerinin 15/02/2011 günü 00.15 civarı ... tren garı civarında seyir halinde iken iki kere arka arkaya şiddetle patlayarak infilak ettiğini, müvekkili ...'ın TCDD personeli olup olay tarihinde davacılardan eşi ... ve çocukları ile birlikte lojmanda ikamet ettiklerini, tankerin patlaması ile fırlayan parçalarla ve basınçla evin duvarlarının yıkılıp pencerelerinin parçalandığını, çocuklar ... ve ...'ın evin içerisine saçılan sicim ve parçalarla vücutlarının çeşitli yerlerinden, yüzlerinden ve en önemlisi de her ikisinin de sağ gözlerinden yaralandıklarını, sağ gözlerinde görme eksikliğinin oluştuğunu, her iki çocuğun 3-4 kez ameliyat olmak zorunda kaldığını, patlama ile müvekkilinin madden ve manen parçalandığını, davalı ... şirketinin 04/07/2010 tarih 51779933 poliçe numaralı Tehlikeli Maddeler ve Tehlikeli Atık ZMS poliçesi ve 04/06/2010 tarih 51543028 no.lu Kara Taşıtları Paket Sigortası gereğince sorumluluğunun bulunduğunu, ileri sürerek ev eşyaları için yapılan masraflar, SGK tarafından karşılanmayan ve tedavi amacıyla yapılan masraflar, ulaşım ve konaklama bedelleri ve sürekli iş göremezlik sebebiyle oluşan maddi tazminat olmak üzere maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, şirketin olayın oluşmasında bir kusurunun bulunmadığını, aracın İzmit'ten dolum yaptıktan sonra Antalya'ya gitmek üzere hareket ettiğini, ...'ya geldiğinde sürücünün gaz kaçağını hissettiğini, aracı durdurarak indiğini, bilinmeyen bir sebepten tankın patladığını, patlamanın hemen olmadığını, ... Belediyesinin gerekli önleyici tedbirleri almaması ve uygulamada hatalı davranması sonucu patlama olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, ... plakalı aracın şirketlerine 51779933 sayılı poliçe ile Tehlikeli Maddeler ZMS sigortası ile sigortalı olduğunu, manevi tazminatın teminat harici bulunduğunu, ispat halinde sorumluluklarının limitle sınırlı olduğunu, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...'ya usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, ... plakalı aracın şirketlerine 51779933 sayılı poliçe ile Tehlikeli Maddeler ZMS sigortası ile sigortalı olduğunu, manevi tazminatın teminat harici bulunduğunu, ispat halinde sorumluluklarının limitle sınırlı olduğunu, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...'ya usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı ...'nın sevk ve idaresindeki diğer davalı şirkete kayıtlı 07 CIV 66 plakalı LPG yüklü tankerin ... karayolunda hareket halinde bulunduğu sırada sürücünün LPG kaçağını fark ettiği, tankeri yolun ortasında köprünün üzerinde durdurarak araçtan uzaklaştığı, daha sonra zeminde biriken gazın alev alması ile çıkan yangın nedeniyle araçta birbirini takip eden patlamalar meydana geldiği, sürücü ...'nın LPG yüklü tankeri gaz çıkarıp kaçırmadığını, meskun mahal içersine girmeden yeterince kontrol etmediği için tali kusurlu bulunduğu, tankere % 80 azami dolum yapılacağı yerde % 83,25 oranında kapasitenin üzerinde dolum yapması nedeniyle dava dışı dolum şirketi çalışanlarının tali kusurlu oldukları, tankın emniyet mentilleri ile hidrolik vanalarının standartlara uygun olmaması ve SRC, LPG ve TSE yeterlilik belgesi olmayıp eskimiş ve yıpranmış tankerle gaz taşıtması nedeniyle davalı şirket yetkilisi...'un tali kusurlu bulunduğu, ...'ın uğramış olduğu maddi zararın 267.842,03 TL, ...'ın geçici iş göremezlik zararının 1.140,42 TL, davacıların SGK tarafından karşılanmayan iyi niyetle yaptıkları tedavi giderlerinin 6.775,00 TL, patlama nedeniyle zarar gören ev eşyaları için 11.441,06 TL olmak üzere maddi tazminat istemlerinin ıslah edilmiş hali ile tam kabulüne (davalı ... şirketi yönünden poliçede gösterilen limitle sınırlı ve orantılı olmak şartıyla) davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat istemleri yönünden davacı ... için 50.000,00TL, ... için 30.000,00TL, ... için 10.000,00TL, ... için 10.000,00TL olmak üzere toplam 100.000,00TL manevi tazminatın davalı ... şirketi dışındaki diğer davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Likit Petrolgazı San. Ve Tic. Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... Likit Petrolgazı San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... Likit Petrolgazı San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21.672,84 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Likit Petrolgazı San. Ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3680, Karar No: 2017/5848, Tarih: 15.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3680 E.  ,  2017/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki 774 ada, 14 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı olan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27049, Karar No: 2013/37625, Tarih: 27.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27049 E.  ,  2013/37625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun Ziraat Bankası  Erciş Şubesindeki hesabında bulunan Doğrudan Gelir Desteğine  05.05.2011 tarihinde haciz konulması üzerine, adı geçenin anılan ödemelerin haczedilemeyeceğini ileri sürerek, haczin kaldırılması istemi ile İcra Mahkemesine başvurduğu görülmüştür.

Tarımda mevcut destekleme politikalarının  değiştirilerek çiftçilere doğrudan gelir desteği sağlanması ve kayıt sisteminin oluşturulması amacı ile ülke çapında uygulama yapılmasına ilişkin 13.12.2001 tarihli ve 2001/3405 sayılı kararnameye eklenen 1. maddeye göre (çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemeleri diğer kamu kurum ve kuruluşlarının alacaklarına mahsup edilemeyeceği) düzenlenmiştir. Bu açık hüküm karşısında 2001 yılına ilişkin çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

Ancak sonraki yıllara ilişkin ödemelerin yasal dayanağını teşkil eden Bakanlar Kurulu Kararlarında haczedilmezliğe ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir. Çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemeleri 25.04.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5488 sayılı Tarım Kanunu’nun 19.maddesinde düzenlenmiş olup, bu kanunda da anılan ödemelerin haczedilemeyeceğine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamaktadır.

Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanununda veya özel kanununda açık hüküm bulunması zorunludur. Doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczedilemeyeceği yönünde 2001 yılına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararından sonraki Bakanlar Kurulu Kararlarında ve 5488 sayılı Tarım Kanunu’nda her hangi bir hüküm bulunmaması dikkate alınarak, Hukuk Genel Kurulu’nun 09.04.2008 tarih ve 2008/12-310 esas sayılı kararı gereğince Dairemizin yeniden oluşan görüşü nedeniyle  çiftçilere yapılan doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczinin mümkün olduğu sonucuna varılmıştır.

O halde, Mahkemece, borçlunun haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.