muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3128, Karar No: 2024/966, Tarih: 12.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3128 E.  ,  2024/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2169 Esas, 2023/210 Karar

DAVALILAR : 1.... vekili Avukat

...

2. Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/158 E., 2019/70 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "fit","fit","fit x","fit","fit indeks","fit index" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "fitback ..be healthy" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı kuruma başvurduğunu, müvekkili tarafından yapılan başvuruya itirazın, davalı kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, dava konusu başvuru ile müvekkilinin "Fit" ibareli markaları arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlikte bulunduğunu, başvuru markasının müvekkiline ait markanın serisi veya alt markası olarak algılanacağını, davalının açıkça kötü niyetli olduğunu, davalının müvekkili markalarının tanınmışlığından haksız kazanç sağlayacağını ileri sürerek YİDK kararının 30 uncu sınıf mallar yönünden iptaline, hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde özetle; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali olmadığını, müvekkiline ait ürünlerin süper market zincirlerinde, bakkallarda ya da büfe gibi perakende satış noktalarında satışının söz konusu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali olmadığını, müvekkiline ait ürünlerin süper market zincirlerinde, bakkallarda ya da büfe gibi perakende satış noktalarında satışının söz konusu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.02.2019 tarih, 2018/158 E. ve 2019/70 K. sayılı kararıyla; dava konusu başvuru ile davacı markalarının 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 ... maddesinin birinci fırkasının b bendi uyarınca benzer olmadığı, davacının "Fit" ibaresini içeren markalarının anılan Kanunun 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası anlamında tanınmış marka olduğunun ispatlanamadığı, davalı başvurusunun kötü niyetli yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin11.12.2020 tarih, 2019/730 E. ve 2020/1140 K. sayılı kararıyla; dava konusu başvurunun "fitback... be healthy" ibareli olduğu, başvuruda standart karakterlerle "fitback" ibaresine yer verildiği, "i" harfinin turuncu ... bir insan figürü şeklinde tertip edildiği, "fitback" ibaresinin altında çok ... olarak da ".. Be healthy" ibaresine yer verildiği, somut olayda tüketicilerin bir bütün olarak dava konusu başvuruyu "fit back" şeklinde algılayacakları, başvuruda "fit" ibaresinin ortasında yer ... "i" harfinin farklı renkle yazılması suretiyle dikkatin bu ibareye çekilmesinin de bu kanaati güçlendirdiği, öte yandan, Türkçe'de geri anlamına gelen "back" kelimesi, "fit" ibaresine vurgu yaptığından, başvurunun asli unsurunu "fit" kelimesinin oluşturduğu, davacının itirazına mesnet markaların asli unsurunun da aynı kelimeden oluştuğu, buna göre dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi uyarınca benzerlik ve karıştırma tehlikesinin bulunduğu, davacının yalnızca başvuru kapsamındaki 30. sınıf malları dava konusu ettiği, dava konusu başvuru kapsamında yer ... 30. sınıf malların tamamı ile davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarındaki mallar arasında benzerlik bulunduğu, o halde başvuru kapsamındaki 30. sınıf malların tamamı yönünden dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali dahil iltibas tehlikesinin bulunduğu, her ne kadar dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğu da ileri sürülmüş ise de bu iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile dava konusu YİDK kararının 30 uncu sınıfta yer ... mallar yönünden iptaline, davalı Şirket adına tescilli dava konusu markanın 30 uncu sınıfta yer ... mallar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 26.09.2022 tarih, 2021/1685 E. ve 2022/6319 K. sayılı kararıyla davalı başvurusuna konu ibarenin “FİTBACK .. be healthy” olup, Türkçe’de bu ibarenin bilinen bir anlamının olmadığı, davacının itirazına gerekçe “FİT” unsurlu markalardaki bu ibarenin sağlıklı, zinde, formda, uygun, vs. anlamlarına geldiği ve gıda maddeleri yönünden ayırt ediciliğinin düşük düzeyde olduğu, dolayısıyla koruma düzeyinin de düşük tutulması gerektiği, buna göre markalar arasında karıştırılma ihtimalinin olmadığının kabulü gerekirken davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun “FİTBACK .. be healthy” ibaresinden oluştuğu, Türkçe’de bu ibarenin bilinen bir anlamının olmadığı, davacının itirazına gerekçe markalardaki “FİT” ibaresinin, sağlıklı, zinde, formda, uygun, vs. anlamlarına geldiği ve gıda maddeleri yönünden ayırt ediciliğinin düşük düzeyde olduğu, dolayısıyla koruma düzeyinin de düşük tutulması gerektiği, buna göre dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, dava konusu YİDK kararının iptali ve davalı Şirket markasının hükümsüzlüğü koşullarının oluşmadığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ''fit'' ibareli markaların zayıf, ayırt ediciliğinin düşük olduğı yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu, bu markanın ayırt ediciliğinin yüksek olduğunun yüksek mahkeme kararları ile de ... olduğunu, müvekkil markası ile başvuru konusu marka arasında ayniyet derecesinde benzerlik olduğunu, karıştırılma ihtimali bulunduğunu, marka başvurusunun esaslı unsurunun ''fit'' ibaresi olup tüketicinin dikkat kesileceği zihninde yer edineceği kısmın bu ibare olduğunu, markaların kulakta bıraktıkları sesin de aynı olacağını, markaların gerek görsel gerek işitsel olarak aynı olmadığını, verilen kararın ... tarihli yargı kararları ile çeliştiğini, taraf markalarının tescilli olduğu sınıfların aynı ve benzer olduğunu, satış ve pazarlamasının da aynı olacağı, marketlerde aynı raflarda yan yana satılacağı düşünüldüğünde iltibas yaratmayacağının düşünülemeyeceğini, bu durumun benzerlik değerlendirilmesinde dikkate alınmadığını, 30 uncu sınıf emtialarının muhatap tüketicilerinin dikkat düzeyi düşük bir kitle olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 8 ... maddesinin birinci fırkasının b bendi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1512, Karar No: 2021/8237, Tarih: 14.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1512 E.  ,  2021/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.10.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.03.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar... ve .... ile birlikte müştekinin iş yerine katlanır camları açmak suretiyle girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde belirtilen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturacağı, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, 10.06.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6910, Karar No: 2015/5301, Tarih: 08.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6910 E.  ,  2015/5301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/244643

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2012

NUMARASI : 2009/1081 (E) ve 2012/403 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım

şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda arama sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanıkların arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğini kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdanı kanının kesin, tutarlı ve çelişmeye verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etikeleyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 53/1-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. D.. müdafii ile sanıklar H.. Z.. ve A.. E..'un temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasındaki "TCK'nın 53/1-c. bendindeki haklarından koşullu salıvermeye kadar" kısmının hükümden çıkarılarak yerine "TCK'nın 53/1-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" ibarelerinin eklenilmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1381, Karar No: 2020/3173, Tarih: 18.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1381 E.  ,  2020/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; hastaneleri hakkında, sözleşmede belirlenen oranın üzerinde ilave ücret aldığı, hasta yönlendirmesi yapıldığı, 6 adet radyoloji cihazı bulunduğu halde 5 radyoloji teknisyeni çalıştırıldığı, çalışma izin belgesi olmayan tabip ve diğer sağlık personeli çalıştırılması, görev yapan hekimlerden birinin kadrolu veya kısmi zamanlı çalışma durumunu gösterir belgelerin kuruma bildirilmemesi nedenleriyle uygulanan toplam 245.600,00 TL cezai şart işlemleri nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, yapılan işlemlerin mevzuata ve hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı, yapılan işlemlerin mevzuata ve hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı SGK'nın 26/04/2011 tarih ve 6799670 sayılı yazısı ile ve hastalar ..., ..., ...ile ilgili olarak davacı şirkete uygulamış olduğu 600 TL lik ceza ile ilgili davanın reddine, aynı yazı ile davacı şirkete uygulanan bakiye 135.000,00 TL lik cezai işlemde, 06/12/2010 tarih ve 18355747 sayılı yazı ile uygulanan 10.000,00 TL lik cezai işlemde, 16/03/2011 tarih ve 3282753 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, 16/03/2011 tarih ve 3283302 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, 16/03/2011 tarih ve 4458930 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, 31/03/2011 tarih ve 6127395 sayılı yazı ile uygulanan 10.000,00 TL lik cezai işlemde, 07/04/2011 tarih ve 6486267 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, 18/04/2011 tarih ve 7469343 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, 18/04/2011 tarih ve 7469720 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, Hukuka uygunluk bulunmadığının ve bu miktarlar yönünden davacının davalıya borçlu bulunmadığının tespitine dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin, 29.01.2014 tarihli, 2013/23982 Esas, 2014/2352 Karar sayılı ilamıyla "taraflar arasında Sağlık hizmeti satın alma sözleşmesi imzalanmış olup sözleşmenin 3.1.3.1 maddesinde yer alan ilave ücret alınmasına dair düzenleme irdelenmemiştir. Yine Prf. Dr. ... çalışması yönünden mükerrer ceza uygulandığı belirtilmiştir. Oysa ki sözleşmeye aykırı olduğu iddia edilen eylem nedeni ile uygulanan cezai işlemin farklı denetimlere dayandığı anlaşılmıştır. Yine altı adet radyoloji cihazı bulunmasına rağmen beş röntgen teknisyenin bulunmasına ilişkin sözleşme ve mevzuat hükümlerine uygun bir değerlendirme yapılmamıştır. Belirtilen nedenlerle anılan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. O halde davalının itirazlarını karşılayan, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinin de değerlendirilmek sureti ile inceleme yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmelidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilerek, davalı SGK'nın 26/04/2011 tarih ve 6799670 sayılı yazısı ile ve hastalar ..., ..., ...ile ilgili olarak davacı şirkete uygulamış olduğu 600 TL lik ceza ile ilgili davanın reddine, aynı yazı ile davacı şirkete uygulanan bakiye 135.000,00 TL lik cezai işlemde, 06/12/2010 tarih ve 18355747 sayılı yazı ile uygulanan 10.000,00 TL lik cezai işlemde, 16/03/2011 tarih ve 3282753 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, 16/03/2011 tarih ve 3283302 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, 16/03/2011 tarih ve 4458930 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, 31/03/2011 tarih ve 6127395 sayılı yazı ile uygulanan 10.000,00 TL lik cezai işlemde, 07/04/2011 tarih ve 6486267 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, 18/04/2011 tarih ve 7469343 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, 18/04/2011 tarih ve 7469720 sayılı yazı ile uygulanan 15.000,00 TL lik cezai işlemde, Hukuka uygunluk bulunmadığının ve bu miktarlar yönünden davacının davalıya borçlu bulunmadığının tespitine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine; Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin, 13/03/2018 tarihli, 2015/36291 Esas, 2018/3025 Karar sayılı ilamıyla "Bozma ilamına uyulduktan sonra yapılan yargılamada mahkemece önceki bilirkişi kurulundan ek rapor alınmış, ek rapor hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı gerekçesiyle yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınmış ise de; dosya içerisinde yer alan raporlar çelişkili olup bu çelişkiler giderilmemiş ve üstelik hükme esas alınan bilirkişi raporuna aykırı olarak karar verilmiş olup bunun nedenleri de gerekçede belirtilmemiştir. O halde, mahkemece, açıklayıcı ve gerekçeli, taraf ve yargıtay denetimine tabi, çelişkiyi giderici nitelikte aralarında Sayıştay denetçisi de olan yeni bilirkişi raporu alınarak sonucuna uygun bir karar verilmelidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilerek, davanın kabulü ile; davalı SGK'nın; 06/12/2010 tarih ve 18355747 sayılı, 31/03/2011 tarih ve 6127395 sayılı, 9/2, 5, 6, 8, 9/10, 11, 12, 13, - 24/04/2011 tarih ve 6799670 sayılı yazıları ile uygulanan toplam 110.000 tl cezai şartın yerinde olmadığının tespiti ile bu miktarlar yönünden davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, 16/03/2011 tarih ve 3282753 (15.000,00-TL için), 16/03/2011 tarih ve 3283302 (15.000,00-TL için), 16/03/2011 tarih ve 4458930 (15.000 TL için), 07/04/2011 tarih ve 6486267 (15.000,00-TL için), 18/04/2011 tarih ve 7469343 (15.000,00-TL için), 18/04/2011 tarih ve 7469720 (15.000,00-TL için), 9/1- 26/04/2011 tarih ve 6799670 (15.000,00-TL için), 9/3 - 26/04/2011 tarih ve 6799670 (15.000,00-TL için), 9/7- 26/04/2011 tarih ve 6799670 (15.000,00-TL için) olmak üzere toplam 135.000 TL cezai işlemlerin hukuka uygun olduğunun tespiti ile bu miktarlarla ilgili davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.