muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4918, Karar No: 2019/1747, Tarih: 04.03.2019

Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, dava konusu markalardan üçünün mahkeme kararıyla iptal edildiğini, kalan üç tanesinin iptali istemiyle açılan davaların ise devam ettiğini, davacı tarafından tanınmışlığa ilişkin sunulan evrakın, güncel olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının "..." ibareli markaların 25. sınıf ürünler bakımından 73 ülkede 193 adet tescilinin bulunduğu, sadece 2012 yılı kârının 474 milyon paund olduğu, 2012-2015 yılları arasında Türkiye'de 45 milyon TL değerinde ürün satışı yapıldığı, bu haliyle Türkiye'de kullanılan, yazılı ve görsel tanıtım ve yaygın dağıtım araçlarıyla gerçekleştirilen kuvvetli reklam ve haberlerle davacı teşebbüsüne sıkı sıkıya bağlı olan, ürünlerinin taşıdığı garanti ve kalite ile bilinen; müşteri, akraba, dost ve düşman ayrımı yapılmaksızın, coğrafi sınır, kültür ve yaş farkı gözetilmeksizin, insanlar tarafından refleks halinde hemen hatırlanan tanınmış marka olduğu, davacının tescilli markalarının bir kısmının davalı olması, bir kısmının kullanmama sebebiyle hükümsüz kılınmasının işbu dava açısından olumsuz bir tesirinin olmayacağı, Türkiye'deki ilgili sektörde yer alanların bu markanın tanınmış bir marka olduğunu bilmelerinin beklenip beklenmediğinin önemli olduğu, davacının 25. sınıftaki giyim ürünleri bakımından menşe ülke Birleşik Krallık'ta tanınmış bir marka olduğu, diğer yandan bu markanın, Türkiye'de başvuru tarihinden evvel yoğun bir şekilde kullanıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, ...'nın 2016/M-3391 sayılı kararının, davacının "..." ibareli markasının kapsamındaki 25. sınıf ürünler bakımından iptaline, davacının "..." ibareli markalarının 25. sınıf ürünler bakımından tanınmış marka olduğunun tespitine, sair istemin reddine karar verilmiştir.

Karar aleyhine, davalı TPMK vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karar aleyhine, davalı TPMK vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının tescilli markalarının bir kısmının davalı olması, bir kısmının kullanmama sebebiyle hükümsüz kılınmasının, işbu dava açısından olumsuz bir tesirinin olmadığı, tanınmış markanın, Paris Sözleşmesi’nde ve 556 sayılı KHK’de tanımlanmadığı, bir markanın tanınmışlığı, kullanıldığı malın Türkiye’ye ihraç olunmasına veya hizmetin Türkiye’de görülmesine, hatta markanın Türkiye’de bilinmesine, tesciline ve kullanılmasına bağlı olmadığı, önemli olanın, markanın Türkiye’de tanınabilir olması olduğu, aksi halde, Paris Sözleşmesinin markaları uluslararası açıdan koruyan hükümlerinin bir anlamının bulunmadığı, nitekim, Paris Sözleşmesinde de bir markanın herkesçe fiilen bilinmesinden değil, bilinebilir olmasından söz edildiği, bir marka Paris Sözleşmesine taraf tek bir ülkede tanınmışsa, Türkiye'de tescili olmasa ve kullanılmasa dahi tanınmış marka olarak sayılmasına engel hukuki durumun bulunmadığı, Türkiye'de başvuru tarihinden evvel markanın yoğun bir şekilde kullanıldığı gerekçesiyle, davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi kararı, davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5203, Karar No: 2014/9670, Tarih: 23.09.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/5203 E.  ,  2014/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın hacizli malların sahibi olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2- Hüküm kurulurken sanık hakkında tayin edilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, anılan suça ilişkin olarak TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün para cezasının aynı Kanunun 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün para cezasına, anılan Kanunun 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün para cezasına, aynı Kanunun 52. maddesi gereğince de gün para cezasının günlüğü 20,00 TL hesabı ile paraya çevrilerek 20,00 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7047, Karar No: 2016/3993, Tarih: 16.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/7047 E.  ,  2016/3993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin İzmir ili, Kemalpaşa ilçesi, Bağyurdu köyü, Sarıceviz mevki, 1008 parselde bulunan evindeki buzdolabının 08/03/2011 tarihinde, elektriklerin sık sık gelip gitmesi ve voltaj iniş çıkışları neticesinde alev alması sonucu çıkan yangınla ev ve eşyalarının zarar gördüğünü belirterek, yangın nedeniyle meydana gelen maddi zarardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL tazminatın yangın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacıya ait hat başındaki sayaç panosundaki kaçak akım rölelerinin çin malı olup görevlerini yapmadığını, davacı hattının tarımsal sulama grubundan beslendiğini, YG kısmının TEDAŞ' a, AG çıkış ve şebekesinin ise işletme bakım ve sorumluluğunun grupta bulunan abonelere ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporuyla davacının beslendiği AG hattının işletme ve bakımının davalı sorumluluğunda olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, yangın nedeniyle uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Somut olayda; 08.03.2011 tarihinde davacının maliki olduğu evde yangın çıktığı, Kemalpaşa Sulh Hukuk Mahkemesi 2011/11 D. İş sayılı dosyasında, 10.03.2011 tarihinde mahallinde keşif yapıldığı, yangın nedeniyle oluşan zararın toplam 40.815 TL olduğu, buzdolabının tamamen yanmış olması nedeniyle yangının buzdolabının imalatından veya kullanımından kaynaklı olup olmadığının tespit edilemediği, ancak evin yaklaşık 250 metre mesafede bulunan ve Gediz AŞ.' ye ait AG şebeke direğinden yeraltı kablosu ile beslenen sayaç panosundan, enerji alan son abone olması nedeniyle buzdolabının motorunun düşük gerilim nedeniyle aşırı akım çekerek ısınmış olmasından yanmış olabileceğinin tespit edildiği; mahkemece hükme esas alınan 21.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise, AG hattının işletme va bakımının bu hattan beslenen abonelere ait olduğu, yangının, AG hattındaki iletkenlerin sehiminin bozuk olması ve fırtınanın etkisiyle birbirine çarpması ile eve çok düşük veya yüksek gerilim geldiği, trafoyu besleyen OG hattında arıza ihbarı bulunmadığı gerekçeleriyle davalı dağıtım şirketinin yangının meydana gelmesinde sorumlu olmadığını bildirdiği anlaşılmaktadır.

17.03.2011 tarihli tespit raporunda trafodan sonraki AG hattının yeraltından geçtiği, yargılama sırasında alınan raporda ise AG hattının açıktan geçtiği ve sehim yaptığı tespit edilmiş olmakla; bu haliyle davacı tarafa ait olduğu iddia edilen hattın olay tarihindeki mevcut durumu hakkında bilirkişi raporları arasında çelişki ortaya çıkmıştır. Ayrıca yerel mahkemece, dava konusu zararın davacıya ait AG hattından kaynaklandığı ve bu hattın işletme ve bakımından davalının sorumlu olmadığı kabul edilmişse de, hattın kuruluş onayının davalı şirket tarafından yapıldığı, hattaki gerekli eksiklik ve meydana gelebilecek arızalardan bu onay nedeniyle davalının sorumluluğunun bulunduğu açıktır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; öncelikle, bilirkişi raporları arasındaki çelişkileri gidermek ve yangının çıkış nedenini belirlemek olup, yangının AG hattından çıktığının anlaşılması halinde davalının sorumluluğunun bulunduğu kabul edilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3095, Karar No: 2017/7363, Tarih: 05.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3095 E.  ,  2017/7363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacıların da kat maliki olduğu taşınmazda davanın, kat mülkiyetinden kaynaklı, 28/03/2015 günlü Olağan Genel Kurul Toplantısında alınan 13 sıralı "yönetici ... ... iş merkezinin; iş merkezi maliklerine ve kiracılarına ve 3. şahıslara karşı yada maliklerin, kiracıların ve 3. şahısların iş merkezine karşı açacağı her türlü dava başlatacağı icra takibi başta olmak üzere her türlü hukuki işlemde iş merkezini temsile yetkili olacak şekilde avukata bir süre ile genel dava vekaletnamesi verilmesine oy birliği ile yetki verilmiştir." şeklindeki kararın iptaline yönelik olduğu, yöneticinin, kat maliklerince kendisine yetki verilen kişi olup, kat maliklerine karşı vekil gibi sorumlu olacağı, bu yönüyle yetkisine dayanarak doğrudan dava açabileceği gibi bir avukata yetki de verebileceği, doğrudan dava açabileceği hallerde ayrıca vekil tutma yönünden yetkiye gerek bulunmadığı, dolayısıyla iptali istenen hükmün karar olarak alınıp alınmamasında kullanılması yönünden önem bulunmadığı düşüncesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1264, Karar No: 2010/5191, Tarih: 29.04.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/1264 E.  ,  2010/5191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/10/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, işyerinin üst katında bulunan davalı idareye ait sağlık ocağındaki musluklarının açık bırakılması nedeniyle işyerine su sızdığını, işyerinde bulunan beyaz eşya ve halıların zarar gördüğünü belirterek, davalının maddi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Yerel mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek istemin bir bölümü kabul edilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının zarara uğramasına yol açan su baskınının, sağlık ocağındaki muslukların açık bırakılması yanında, aynı gece yağan şiddetli yağışın da etkili olduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, davacının uğradığı zararın sadece muslukların açık bırakılmasından doğmadığı gözetilerek, davalı yararına uygun bir tutarda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) ... gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının tazminat tutarına ilişkin ilk paragrafında yer alan "…17.600,00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…14.000,00…" sayı dizilerinin yazılmasına; davacı yararına avukatlık parası takdirine ilişkin dördüncü paragrafında yer alan "…2.060,00…" biçimindeki sayı dizisi silinerek yerine "…1.680,00…" sayı dizisinin yazılmasına; davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 29/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/613, Karar No: 2024/3491, Tarih: 16.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/613 E.  ,  2024/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/395 E., 2023/616 K.

KARAR : Şikayetin Kabulü

1- İlk Derece Mahkemesince, sıra cetveline şikayette, şikayetçilerin iddialarının Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/230 E. sayılı dosyasında değerlendirildiği, icra mahkemelerinin kararlarının birbirleri yönünden bağlayıcı olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- Mahkemenin bu kararına karşı şikayetçiler vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin (kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 28.03.2016 tarih ve 2016/747 E., 2016/1905 K. sayılı ilamı ile şikayetçi avukatların çalışması sonucunda, müvekkil yararına, ilam gereğince tahsil edilecek para üzerinde rüçhan hakkı bulunduğu, şikayetçi avukatların rüçhanlı avukatlık ücretlerinin ayrılması, kalan paranın birinci sırada yer alan haciz sahibi şikayet olunan ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. ile ... arasında garame yapılarak paylaştırılması, şikayetçi avukatların dayandığı vekalet ücreti alacağının esas ve miktarı ile ilgili itirazların yeni yapılacak sıra cetvelinin tebliği üzerine şikayet olunanlarca süresinde asliye hukuk mahkemesinde açılacak sıra cetveline itiraz davasında çözümleneceği gerekçesiyle, mahkeme kararı bozulmuştur.

3- Şikayet olunan ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme tarih ve 2016/6631 E., 2017/141 K. ilamı ile mahkemece sözleşme ile kararlaştırılan vekalet ücretinin Avukatlık Kanunu 164/2 ve son fıkraları gereğince belirlenen sınırların altında kalıp kalmadığının incelenmesi ve azlin haklı olup olmadığının tespiti bakımından şikayetçilere dava açmaları için süre verilerek buna göre hüküm tesis gerektiği belirtilerek karar düzeltme istemlerinin kabulü ile, Dairemiz'in 28.03.2016 tarih ve 2016/747 E., 2016/1905 K. sayılı ilamına açıklanan gerekçenin ilavesi ile kararın bozulması uygun bulunmuştur.

3- Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, şikayetçilerin, azlin haksız olup olmadığı konusunda açtıkları davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verildiği, kararın kesinleştiği, yeni yapılacak sıra cetveline alacaklıların şikayet ve itiraz haklarının bulunduğu, şikayetçi avukatların rüçhanlı avukatlık ücretlerinin ayrılması, kalan paranın birinci sırada yer alan haciz sahibi davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. ile ... arasında garame yapılarak paylaştırılması gerektiği belirtilerek şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

4- Mahkemenin bu kararına karşı şikayet olunan ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 19.10.2022 tarih ve 2021/5717 E., 2022/4844 K. sayılı ilamı ile bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen bozma gereklerinin yerine getirilmediği, mahkemece 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 164/2 ve son fıkralarında belirlenen sınır göz önünde tutularak, şikayetçilerin rüçhanlı alacakları belirlenmek suretiyle sıra cetvelinin iptaline karar vermek gerektiği belirtilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

5. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, Avukatlık Kanunu'nun 164/4. maddesi gereği ilamın kesinleştiği tarihteki müddeabihin değerinin %15 oranında belirlenmesi doğrultusunda hesaplama yapılarak şikayetçilerin Ankara 14. İcra Müdürlüğünün 2014/7360 Esas sayılı ilamsız takip dosyasına 28.554,08 Türk Lirası, Ankara 14. İcra Müdürlüğünün 20l4/736l E. sayılı ilamsız takip dosyasına da öncelikle rüchanlı vekalet ücreti miktarı olarak 17.986,99. Türk Lirası ödenmesine, şatış tutarından bakiye kalan bedelin şikayet olunanlar ... İnş. Ltd Şti. ve ... arasında garame yapılarak paylaştırılması gerektiği belirtilerek şikayetin kabulüne sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş

Bu karara karşı şikayet olunan ... İnşaat San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve şikayetçiler vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin resen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; bozma ilamına uygun karar verilmekle usuli kazanılmış hak doğduğundan, şikayet olunan ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve şikayetçiler vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesinin kararına ilişkin, şikayet olunan ... İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve şikayetçiler vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2567, Karar No: 2018/1214, Tarih: 21.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2567 E.  ,  2018/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde kurulan, gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin tamamlanmasının ardından sanık ... müdafii Av. ... ile sanık ... müdafii Av. ...yokluklarında verilen hükümlerin tebliğine dair dosyada bilgi veya belge bulunmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesiyle tebellüğ belgeleri ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14713, Karar No: 2014/20229, Tarih: 02.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14713 E.  ,  2014/20229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın yüzüne karşı tefhim olunan 26.09.2012 tarihli sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkumiyet hükmüne yönelik, katılanın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 30.11.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21276, Karar No: 2012/24735, Tarih: 04.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/21276 E.  ,  2012/24735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, davaya konu kitapların 3 adetinin bilirkişi raporu ile orijinal ve bandrollü, 157 adetinin bandrolsüz ve kopya olduğu anlaşıldığından bandrollü olan 3 adetinin sanığa İADESİNE, bandrolsüz ve kopya olan 157 adet kitabın 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu eşyanın 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 04.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.