muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9716, Karar No: 2024/3854, Tarih: 28.03.2024

3. Buna karşın; dava konusu 3 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydında 17.000 m² olarak gözüktüğü ve tümü hakkında kamulaştırma kararı verildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekçesi gösterilmeden 10.700 m² olarak hesaplamaya alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu 3 ve 8 parsel sayılı taşınmazların her birinde davacı idarenin 158209/317520 pay sahibi olduğu gözetilmeksizin tam pay üzerinden hüküm kurulması da doğru değildir.

4. Dava konusu taşınmazların maliklerinden ... oğlu ..., ... oğlu ..., ... kızı ... (...) ve ... kızı ... davacı olmadıkları halde gerekçesi gösterilmeden adı geçen tapu maliklerinin de payını kapsar şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

5. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere karar tarihine kadar yasal faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi uygun bulunmamıştır.

6. Yargılama esnasında vefat eden davalı tapu maliki ...’in mirasçıları olan ..., ... (...), ... ve ... davaya dahil edildiği halde gerekçeli karar başlığında adlarına yer verilmemesi hatalıdır.

7. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi bozmayı gerektirir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare, bir kısım davalılar kayyımı ve bir kısımı davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Davacı idare ile davalılar ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

28.03.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare, bir kısım davalılar kayyımı ve bir kısımı davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Davacı idare ile davalılar ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

28.03.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ve müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm halini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

Bu nedenle somut olayda; davalı tarafın Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kamu alacaklarına uygulanacak en yüksek faizin uygulanmasına yönelik Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilecek bir temyiz talebinin (davalı taraf vekilinin 11.02.2014 havale tarihli temyiz dilekçesindeki; “kamu alacaklarına uygulanacak en yüksek faizin uygulanmasına” ilişkin talebi) de dosya münderecatında bulunması karşısında, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası hükmünün iptali yönünde Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ve 01.08.2023 tarihli, 32266 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas - 2023/69 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda karar verilmeli ve “dava tarihinden itibaren mahkeme karar tarihine kadar” Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası hükmü nazara alınarak faize hükmedilmelidir.

Hâl böyle iken, eldeki derdest davada Anayasa Mahkemesi iptal kararının uygulanmadığı, Sayın çoğunluğun “Bozma Kararı ve 5 No’lu Değerlendirme görüşüne” bu yönüyle(faize ilişkin olarak) katılmıyorum. 28.03.2024
Yargıtay — Esas No: 2018/6780, Karar No: 2019/4158, Tarih: 11.06.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6780 E.  ,  2019/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ...Şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenler ile temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalı ...Şti. ' nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

Dava 29/01/2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 25 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının karşılanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hesaplanan 153.437,76 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; SGK tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, hükme esas bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde, kazalı sigortalının % 20, davalıların ise toplamda % 80 oranında kusurlu bulundukları anlaşılmıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık maddi zararın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Sigortalının ya da iş kazasında ölüm halinde hak sahiplerinin açtıkları maddi tazminat davalarında maddi zarar kazalının gerçek net ücreti üzerinden yapılacak hesaplama ile belirlenmelidir. Sigortalının maddi tazminatının saptanmasında ilke olarak öncelikle tazminat hesabını doğrudan etkileyecek olan sigortalının gerçek ücretinin açıkça saptanması gerekmektedir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı iş yeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olaya geldiğimizde ise; davacının maddi zararının tespiti için alınan 20/11/2015 tarihli raporda bilirkişi tarafından iki seçenekli hesaplama yapılmıştır. Hesaplamadaki ilk seçenekte davacının SGK kayıtlarındaki ücret olan asgari ücret üzerinden; ikinci seçenekte ise tanık beyanları esas alınarak asgari ücretin 2,1 katı üzerinden hesaplama yapılmış olup mahkemece ikinci seçenek olan; işçinin asgari ücretin yaklaşık 2,1 katı civarında ücret aldığı varsayımı ile neticeye varılarak hüküm kurulmuştur.

Hal böyle olunca, davacının yaşı ve kıdemi dikkate alındığında; davalı işyerinde vasıfsız işçi olarak çalıştığı, olay günü ise pres makinasında çalıştığının sabit bulunmasına göre, asgari ücret dikkate alınarak yapılan hesap raporundaki miktarın hükme esas alınması gerekirken tanık beyanlarına itibar edilen ücret üzerinden yapılan hesabın hükme esas kabul edilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...Şirketi vekili iadesine
Yargıtay — Esas No: 2012/6725, Karar No: 2014/4857, Tarih: 10.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6725 E.  ,  2014/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4598, Karar No: 2021/1183, Tarih: 08.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/4598 E.  ,  2021/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

SEGBİS vasıtasıyla, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün sanık tarafından yasal süresi geçtikten sonra 07/01/2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2672, Karar No: 2021/9038, Tarih: 21.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2672 E.  ,  2021/9038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 63.maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile saat 00:15 sıralarında, İstanbul yönünden Tekirdağ yönüne doğru seyir halinde iken, olay yeri Yenice beldesine geldiğinde, trafiğin yol çalışması nedeni ile iki yönlü olarak verildiği, aydınlatma bulunmayan yolda, Yenice Beldesi Denizkoru tatil köyünün önünde yolun solundan sağına doğru geçmek isteyen yaya ...’e otobüsün ön sol kısmı ile çaptığı, çarpmanın şiddetiyle yayanın 6 metre ileriye düştüğü, otobüsün çarpmadan sonra 50,85 metre fren izinden sonra durduğunun kaza tespit tutanağı ile belirlendiği olayda; kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporu ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının raporlarına göre, sanığın idaresindeki yolcu otobüsü ile meskun mahal hız limiti olan 50 km/saat üzerinde seyir ettiği, sanığın ifadesine göre ölen yayanın karşı yönden gelen araçların arasından yola girerek elini kaldırıp kendisine “dur” işareti yaptığı, sanığın meskun mahal hız sınırları üstünde seyir etmesi nedeni ile çarpmayı önleyemediği olayda tali kusurlu olduğu yönündeki görüşlerinin, tüm dosya içeriğine ve oluşa uygun olduğu görülmekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/10731, Karar No: 2015/341, Tarih: 21.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10731 E.  ,  2015/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.11.2013 gün ve 5750 Esas, 7546 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/9046 esas sayılı dosyasında düzenlenen 29.04.2013 tarihli sıra cetvelinde, şikayet olunana birinci sırada yer verildiğini, müvekkilinin ise ikinci sırada yer aldığını, menkuller üzerindeki ilk ihtiyati haczin müvekkilinin takip dosyasından konulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini, olmadığı takdirde satış bedelinin birinci sırada ve ikinci sırada yer alan alacaklılar arasında garameten paylaştırılmasını talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, menkuller üzerindeki ilk kesin haczin şikayet olunana ait olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 28.11.2013 tarih ve 5750 E., 7546 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/412, Karar No: 2019/8870, Tarih: 16.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/412 E.  ,  2019/8870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanık ...'in idaresindeki vinçli kamyon ile bulunduğu yerden çıkmak adına harekete geçmeden evvel, olay yerinin meskun mahal içinde olduğunu dikkate alarak etrafında her an bir yayanın bulunabileceğini ön görmeden ve trafik akışını gerektiği kadar kontrol etmeden sağa doğru manevra yapmasını takiben yaya İsmail Akın'a çarpması şeklinde meydana gelen ve İsmail Akın'ın ölümü ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini yerine, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur durumuna, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen 1 yıl 8 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında netice cezaya esas gün tam sayısı ve uygulama maddeleri tam olarak gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının paraya çevirmeye ilişkin 1. maddesinin "beşinci" paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 1 yıl 8 ay süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak TCK'nın 50/4 ve 52/3. maddesi gereğince 605 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 12.100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9266, Karar No: 2013/15116, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/9266 E.  ,  2013/15116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili Bursa 6. İcra Müdürlüğünün 2011/2927 takip sayılı dosyasından, 23.6.2011 tarihinde davalı 3.kişi şirket yetkilisinin istihkak iddiasında bulunduğunu, oysa mahcuzların borçlu Kirveler Tekstil İnş. Taah. San. ve Tic. AŞ.'nin mütemmim cüzi olarak tapuya kayıtlı olduğunu, davalı 3.kişi ile borçlu arasındaki işyeri devrinin muvazaalı olduğunu belirterek davalı 3.kişi şirketin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi Foneks Örme Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. Vekili, dava konusu haczin müvekkili şirkete ait işyerinde ve borçlunun yokluğunda yapıldığını,dava konusu iki makinanın Umut Tekstil Ticaretten alındığını ve Gaziantep'ten... ait araçlarla getirildiğini, müvekkili şirket sorumlusu Mehmet İnce'nin davacı ile davalı borçlu arasında hacze konu makineler dışında üç makinanın alımı konusunda aracılık ettiğini,bu makinelerin borçlu Özgüney Ltd. Şti'ne satılıp faturalandırıldığını, işyeri devri olmadığı gibi, borçlular ile aralarında organik bağ bulunmadığını, dava konusu makinelerin davacı tarafından Bursa 20 İcra Müdürlüğünün 2011/268 sayılı dosyasından da haczedildiğinden bu hacizle ilgili davacı tarafından açılan 2011/475 sayılı dosyanın derdest olduğunu,anılan dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddi ile %15 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Borçlu şirketler savunma yapmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre Mehmet İnce'nin tanık beyanları ve haciz tutanağına göre hem borçlu hem de davalı 3.kişi şirketle olan ilişkileri dikkat çekici bulunmuş ise de davalı 3.kişinin menkulleri Gaziantep'ten getirildiğini ispatladığı, borçlular ile 3.kişi arasında organik bağa ulaşılamaması,mahcuzların borçlulardan intikal eden menkuller olduğuna ilişkin yeterli somut delil elde edilememesi, tanıkların belirttiği borçlu ile 3.kişi arasındaki ilişkinin muvazaayı düşündürür şekle ulaşmaması karşısında ispat yükünün de davacıda olması sebebiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı alacaklıdan alınmasına 5.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5047, Karar No: 2025/3368, Tarih: 14.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5047 E.  ,  2025/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1941 Esas, 2024/1005 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkmesi

SAYISI : 2022/45 E., 2022/194 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının .../... Mood esas unsurlu T/01468, 2004 08556, 2004 16857, 2005 34353, 2006 62263, 2007 11569, 2008 23218, 2008 37864, 2008 37866, 2009 27616, 2013 70824, 2013 70833, 2013 76479, 91842, 151901, 182581, 202771, 208426 tescil numaralı markaların sahibi olduğunu, "..." markasının T/01468 sayı ile tanınmış marka statüsünde olduğu, davalının "derimont.gen.tr" sitesi üzerinden "..." ve ... markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzer "Roni" markalı ürünleri sattığını, ... markasının davalı tarafından daha önce anahtar kelime – yönlendirici kod olarak kullanıldığını ve bu hususun Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi 2021/116 D.İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini, davalının internet sitesinde "..." markasını kullanmakta iken yapılan sözlü uyarı ve yasal işlemlerden sonra "..." ibaresini "Roni" olarak değiştirdiğini ancak bu değişikliğin markaları benzer olmaktan çıkarmadığını, ayrıca "Rodiy" ibaresini hala kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek marka hakkına tecavüzün tespiti ve men'ine, davalının "...", "rodiy" ve "roni" ibarelerini ürün isimlerinde ve tanıtımlarında kullanmasının önlenmesine ve tecavüz teşkil eden fiillerin durdurulmasına, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI