muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9409, Karar No: 2018/302, Tarih: 07.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/9409 E.  ,  2018/302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen 2009/504 E. kabulüne, birleşen 2009/487 E. dosyanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada şikayetçi... Konfeksiyon Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada şikayetçi vekili, şikayetçi şirketin dava dışı ... Tekstil Ltd. Şti.'inden olan alacağının tahsili için başlattıkları icra takibinde haczin kesinleşme tarihinin yanlış yazıldığını, şikayet olunan ... ın gerçekte alacaklı olmadığı, tüm şikayet olunanların haciz tarihi ve kesinleşme tarihinin kendilerinden sonra olduğunu ileri sürerek, 04.05.2009 tarihli sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Asıl dava şikayet olunanlar, şikayetin reddini istemişlerdir.

Birleşen 2009/504 esas sayılı dosya şikayetçi vekili, alacaklarının ve takip tarihlerinin, şikayet olunanlardan önce olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/504 esas sayılı dosya şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen 2009/487 esas sayılı dosya şikayetçi vekili, alacaklarının ve takip tarihlerinin, şikayet olunanlardan önce olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/487 esas sayılı dosya şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Kararı, asıl dava şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; asıl davanın davacı... Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'nin şikayet olunan.... aleyhine açılan davanın dosyadan tefrik edilerek, Denizli 1.ATM nin 2011/214 esas sayılı dosyasına kaydedildiği....'ın alacağının muvaazalı olduğuna ilişkin davanın reddedilerek Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmesi üzerine davalıların sıra cetvelinde payı kalmadığından reddine, birleşen 2009/504 esas sayılı dosya yönünden; ilk haczin ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/6285 esas dosyasından konulmuş olması, aynı dairenin 2008/4486 esas dosyasının ilama bağlı olması nedeniyle iştirak edeceğinden şikayetin kabulü, birleşen 2012/342 esas dosya şikayetçisinin haczinin daha sonra olması ve İİK 100. Maddesi uyarınca iştirak şartlarının da bulunmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/587, Karar No: 2008/6589, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/587 E.  ,  2008/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Yapı Kredi Bank vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 6.11.2007 gün ve 508-669 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 1.800.000.000 TL istirdat istemi ile ile bu davayı açmış, mahkemece 06.11.2007 gününde davanın kısmen kabulü ile 546.114.000 TL nın davalıdan alınmasına karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2007 tarihinden itibaren 1.170.000.000 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.170.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2. fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 12.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10370, Karar No: 2013/48024, Tarih: 24.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10370 E.  ,  2013/48024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca, hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığa verilen ... para cezası adli para cezasına çevrilirken CMK'nin 232/6. maddesi gereğince uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımda “24 eşit taksit” ibaresinden önce gelmek üzere “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi, ... para cezası adli para cezasına çevrilmesine ilişkin cümlenin başına “TCK'nin 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14167, Karar No: 2013/20417, Tarih: 14.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14167 E.  ,  2013/20417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.03.2012 gün ve 2008/278-2012/121 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.06.2013 gün ve 2012/13507-2013/11577 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı ve Üstünçelik A.Ş.'ne ait işyerinde, davalının yaptığı izolasyon işleri esnasında oksijen kaynağı ile kaynak yapılırken straforların alev almasıyla yangın çıktığını, dükkanda meydana gelen 10.277,06 TL hasarın sigortalıya ödendiğini, ayrıca itfaiyenin çalışması sırasında kullandığı suyun da komşu işyerine sirayeti neticesi, o işyerinin sigortacısının sigortalısına yaptığı hasar ödemesini müvekkiline rücu etmesi sonucu anılan sigortacıya da 8.238,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, 10.277,00 TL'nin ödeme tarihi olan 28.01.2008 tarihinden, 8.238,00 TL'nin de yine ödeme tarihi olan 02.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17864, Karar No: 2023/921, Tarih: 13.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17864 E.  ,  2023/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A- Körfez Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.07.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.

B- Sanığın 16.09.2015 tarihli eylemi ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Körfez Cumhuriyet Başsavcılığının 08.02.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C- Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2016/88 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 6000 TL adi para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Görevlilerce yapılan çalışmalar neticesinde .... isimli şahsın ikamet ettiği .... Mahallesi ..... Sokak No: 87 sayılı adresteki evde uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair bilgiye ulaşılması üzerine belirtilen bölgeye giden kolluk görevlilerinin ..... plakalı araçtan inen sanığın .... ile tokalaşıp ondan bir madde alarak tekrar aracına bindiğini görmeleri üzerine bir süre takip edilen sanığın durdurulması ile üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda yaklaşık ağırlığı 1 gram olan uyuşturucu maddeyi teslim ettiği olayda, ..... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 30.06.2014 tarihli raporuna göre ele geçirilen maddenin uyuşturucu madde niteliği taşıdığının belirlenmesi ile sanık hakkında, ilk olarak 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191 inci

maddesinin 2 nci ve 3 üncü fıkraları uyarınca 17.07.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığın 16.09.2015 tarihli eylemi ile kamu davasının açıldığı, yapılan yargılama sonucu sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 17.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

B. 17.07.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usule uygun olmadığı ve bu nedenle 16.09.2015 tarihli eylemin ihlal sayılmayacağı gözetilerek; 16.09.2015 tarihli eyleme ilişkin ele geçen uyuşturucu maddelere ilişkin kriminal raporun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, kriminal raporun aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek dosya içine konulması, sanığa okunup diyeceklerinin sorulması ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

C. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin

C. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin

birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5237 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleri ile bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Körfez 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2016/88 Esas, 2016/299 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13/02/2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3144, Karar No: 2011/8592, Tarih: 28.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3144 E.  ,  2011/8592 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/39104

MAHKEMESİ :ALANYA İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :21/06/2010 -157/14

SUÇ :kasten öldürme

O.. O..'ı kasten öldürmekten sanık A.. A..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ALANYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/06/2010 gün ve 157/14 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Maktulün babası M.. O..’ın mahkeme huzurunda talimatla alınan 18/12/2009 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirttiği dikkate alınmadan yine mahkeme huzurundaki 01/02/2010 tarihli beyanına dayalı olarak davaya katılan sıfatı ile katılmasına karar verilmesi ve karar başlığında katılan olarak gösterilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A) Anayasanın 17. maddesi 1. fıkrasında “herkesin yaşama hakkına” sahip olduğu belirtilmiş, aynı maddenin 4. fıkrasında “meşru müdafaa hali, yakalama ve tutuklama kararlarının yerine getirilmesi, bir tutuklu veya hükümlünün kaçmasının önlenmesi, bir ayaklanma veya isyanın bastırılması, sıkıyönetim veya olağanüstü hallerde yetkili merciin verdiği emirlerin uygulanması sırasında silah kullanılmasına kanunun cevaz verdiği zorunlu durumlarda meydana gelen öldürme fiilleri, birinci fıkra hükmü dışındadır.” denilmek suretiyle birinci fıkradaki hakkın istisnalarını düzenlemiş, Ülkemizin

taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Haklar ve Özgürlükler” başlıklı bölümünde yer alan 2. maddesinde “yaşama hakkı” düzenlenmiş, aynı maddenin b bendinde “Usulüne uygun olarak yakalamak veya usulüne uygun olarak tutuklu bulunan bir kişinin kaçmasını önlemek için kuvvete başvurulmasının kesin zorunluluk haline gelmesi sonucunda ölüm meydana gelmişse yaşama hakkının ihlal edilmiş sayılamayacağı belirtilmiş, 2559 sayılı PVSK.nun 16/7-c maddesinde polise “hakkında tutuklama, gözaltına alma, zorla getirme kararı veya yakalama emri verilmiş olan kişilerin ya da suçüstü halinde şüphelinin yakalanmasını sağlamak amacıyla ve sağlayacak ölçüde silah kullanma” yetkisi verilmiş, 5237 sayılı TCK.nun 24. maddesinin birinci bendinde “Kanunun hükmünü yerine getiren kimseye ceza verilmez” denilmek suretiyle “kanunun hükmünü yerine getirme bir hukuka uygunluk nedeni olarak ihdas edilmiş, aynı Yasanın 27. maddesinin 1. bendinde de ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması halinde” verilecek ceza gösterilmiştir.

Somut olayda; maktulün, olaydan önce gece saat 04:30 sıralarında Önleyici Hizmetler Büro Amirliği önünde alkollü araç kullandığının tespit edilmesi üzerine hakkında idari para cezası uygulandığı ve ehliyetine el konularak aracının bağlandığı sırada “aracımı bağlayamazsınız” diyerek taşkınlık çıkardığı, sakinleştirildikten sonra ise yanında bulunan amcasının oğlu Ali ile birlikte evine gönderildiği ancak, kendisi hakkında alkollü araç kullanması nedeniyle yasal işlem yapılmasını kabullenemeyen maktulün sabah erken saatlerde evinden ayrılarak elinde bıçak olduğu halde, olay yeri olan Önleyici Hizmetler Büro Amirliği önüne tekrar geldiği, gece meydana gelen olaylardan ve maktul hakkında yapılan işlemlerden haberi bulunmayan ve nöbet tuttuğu yerin hemen yanında bulunan simitçiden arkası dönük vaziyette simit almakta olan polis memuru sanığı sağ omzundan çevirip “o sen miydin lan” diye bağırmak suretiyle elindeki bıçakla göğüs bölgesine vurarak sternum caudal sağında 2,5 cm.lik cilt kesisi, hypoid proses solunda ciltte kesi oluşturacak şekilde yaraladığı, sanığın kendisini maktulün bıçak darbelerinden korumak amacıyla ellerini vücuduna siper etmeye çalışması üzerine sağ kol fossa kubiti lateralde 3 cm.lik derin kesi, sağ el sırtı 2. ve 3. parmaklar arasında 4 cm.lik derin kesi, sağ el ayasında 4 cm.lik derin kesi oluşturacak şekilde yaralandığı, saldırı karşısında kendisini korumak isteyen sanığın silahını çekip kurması üzerine ise maktulün kaçmaya başladığı, sanığın da kendisini bıçakla