muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8341, Karar No: 2023/6953, Tarih: 15.06.2023

2. Buna göre, 6331 sayılı Kanun’un "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4 üncü maddesinde:

"İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup bu çerçevede;

a)Mesleki risklerin önlenmesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b)İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c)Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç)Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğunu gözönüne alır.

d)Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışında ki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır." hükmü düzenlenmiştir.

Aynı Kanun’un 5 inci maddesinde de risklerden korunma ilkeleri düzenlenmiştir. Buna göre maddede, "İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler göz önünde bulundurulur:

a)Risklerden kaçınmak,

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek,

c)Risklerle kaynağında mücadele etmek,

ç)İşin kişilere uygun hale getirilmesi için iş yerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek,

d)Teknik gelişmelere uyum sağlamak,

e)Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek,

f)Teknoloji, iş organizasyonu çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek,

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine öncelik vermek,

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek." hükmü yer almaktadır.

3. Görüldüğü üzere, işverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümünün genel çerçevesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4 üncü maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, “çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü” olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı birtakım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5 inci maddede, işverenin anılan yükümlülükle gerçekleştireceği korunma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10 uncu maddede ise, işyerinde sağlık ve güvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir (Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 tarih 2013/21-102 Esas 2013/1456 sayılı kararı)

4. 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4 ve 5 inci maddeleri ile bunu uygun olarak çıkarılan iş güvenliği yönetmelikleri hükümleri, işverenin sorumluluğunu objektifleştiren kriterler olarak değerlendirilmelidir. Bu sebeple mevzuatta yer alan teknik iş güvenliği kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak, işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır.

5. Öte yandan, objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştürmez. Çünkü, bu halde dahi işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Kusurun objektifleştirilmesi kriterinin yanısıra, Türk Borçlar Kanunu’nun 417/2 nci maddesinin, Anayasa hükümleri ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4 üncü maddesi kapsamında yorumlanması da işverenin sorumluluğunu oldukça genişletecektir.

5. Yukarıda belirtilen açıklamalar doğrultusunda; işvereni zararlandırıcı olay nedeniyle sorumluluk halinden kurtaracak olan durum iş sağlığı ve güvenliği alanındaki ihmalleri ile oluşan zarar arasındaki uygun nedensellik bağının kesildiğini ispat etmekten ibarettir. Hukuk Genel Kurulu’nun 20.03.2013 tarih 2012/21-1121 E. 2013/386 sayılı kararında da belirtildiği üzere uygun nedensellik bağı üç durumda kesilebilir. Bunlar mücbir sebep, zarar görenin kusuru ve üçüncü kişinin kusurudur. Bu hallerden birinin varlığı halinde işverenin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir.

6. İş kazası hukuki sebebine dayalı tazminat davalarında olayın gerçekleşme şeklinin tarafların gösterdiği deliller dikkate alınarak her türlü şüpheden uzak bir şekilde ortaya konulması ve giderek kusur oranlarının bu olaya uygun şekilde belirlenmesi gerektiği açıktır.

7. Borçlar Kanun'u 74 üncü (818 sayılı Borçlar Kanun'u 53 üncü) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır

8.Dosya kapsamındaki bilgi ve beyanlara göre, davalı ... Üretim A.Ş., kendi işlettiği 168 adet trafo merkezindeki alt yapının scada denilen merkezi denetleme kontrol ve veri toplama sistemine uyumlu hale getirilmesi işini 09.03.2015 tarihli sözleşme ile dava dışı Elmak Enerji Yat.A.Ş.'ye verdiği, dava dışı Elmak Enerji Yatırım İnşaat San.Tic. A.Ş.'nin ise üstlendiği işi, yaptırmak üzere diğer davalı, davacının işvereni olan Enertest Enerji Test. Kont. A.Ş ile sözleşme yaptığı belirtilmiş olmakla birlikte anılan bu sözleşme örneklerinin dosya içinde mevcut olmadığı anlaşılmıştır.

9.Mahkemece, davalıların kendi aralarında ve dava dışı Elmak Elmak Enerji Yatırım İnşaat San.Tic. A.Ş. ile aralarındaki hukuki ilişkinin ne olduğu tüm sözleşme örnekleri dosya içine alınarak incelenmek suretiyle aralarında asıl işveren alt işveren ilişkisi bulunup bulunmadığı belirlenmeli, tarafların kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi açısından dosyanın iş kazasının gerçekleştiği alanda uzman A sınıf İş Güvenliği Uzmanlarından teşkil edilecek 3 kişilik heyete tevdi edilmesi, belirlenecek kusur oranları ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerin bir bütün olarak değerlendirilerek, davalıların sorumlulukları hakkında bir karar verilmesi,aynı zamanda bozmadan sonra yapılacak yargılamada davacının kararı temyiz etmemiş olması nedeniyle davalı taraf lehine oluşan usuli kazanılmış hak kapsamında özellikle maddi tazminatın hesabında hükme esas alınan 01.02.2021 tarihli hesap raporuna tespit edilecek kusur oranı uygulandıktan sonra bu raporda işlemiş (bilinen) devre tarihi olarak esas alınan tarihin ileri çekilmemesine özen göstererek hüküm tesis edilmesi gerekmektedir.

10. O halde, Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup verilen hüküm temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36047, Karar No: 2017/7648, Tarih: 03.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/36047 E.  ,  2017/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

SUÇ TARİHİ : 24/09/2012

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçiler vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5477, Karar No: 2014/3064, Tarih: 11.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5477 E.  ,  2014/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19370, Karar No: 2010/866, Tarih: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19370 E.  ,  2010/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk (2. İcra Hukuk) Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 14/05/2009 tarih, 2009/2752-10572 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK. nun 127. maddesi gereğince  taşınmaz  satışlarında, satış  ilanının  bir örneği borçluya  tebliğ  edilmelidir. Bu işlemin yapılmamış veya usulsüz yapılmış olması  başlı başına  ihalenin feshini  gerektirir. İİK.nun 134/2. madde hükmü gereği ihalenin feshini ilgililer ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler. İlgililerin ihale yapıldığı ana kadar cereyan eden muamelelerdeki yolsuzluklara en geç, ihale günü ıttıla peyda ettiği kabul edilir. Öte yandan, anılan Kanunun 6.fıkra hükmüne göre satış ilanı tebliğ edilmemiş veya satılan malın esaslı vasıflarındaki hataya veya ihalede fesada bilahare vakıf olunmuşsa şikayet süresi ıttıla tarihinden başlar. Şu kadarki, bu müddet ihaleden itibaren bir seneyi geçemez.

Somut olayda, borçlu H. Ç.. vekili 27.08.2008 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuru ile satış ilanı tebliğ evrakındaki imzanın gelini D. Ç..'e ait olmadığını, kaldı ki adı geçen ile birlikte oturmadığını ve tebliğ işleminin usulsüz olduğunu, ihaleyi 26.08.2008 tarihinde öğrendiğini ileri sürerek, 24.07.2008 tarihli ihalenin feshini istemiştir.

Borçlu adına çıkarılan satış ilanının 18.06.2008 tarihinde, kendisiyle birlikte sakin gelini D. Ç.. imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Tanık sıfatı ile beyanı alınan D. Ç.. duruşmada tebligat evrakındaki imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmiştir.

Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü, tebliğ belgesindeki işlemin aksinin iddia edilmesi halinde bunun tahkik şeklini ve yöntemini göstermemiştir. O halde hakim, her somut olayın özelliğini, cereyan şeklini, gerçekleşen maddi olguları en ufak ayrıntılarına kadar gözönünde bulundurup iddiayı tahkik etmelidir. Dairemizin süregelen yerleşmiş uygulaması, Hukuk Genel Kurulunun 7.4.1982 tarih, ve 1377-337 sayılı kararında öngörülen yukarıdaki ilkeye uygun biçimde devam etmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanununun 32.maddesi gereğince, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğ işleminden haberdar olmuş ise geçerli sayılır. Muhatabın beyan ettiği öğrenme tarihi tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

Hukuk Genel Kurulunun 12.02.1969 tarih ve 1967/172-107 sayılı kararında da benimsendiği üzere öğrenme tarihinin aksi tanık beyanıyla ispat edilemez.

Öte yandan, satış ilanı tebliğ edilmeyen şikayetçinin dava açma süresi belirlenirken ihaleden haberdar olma durumu tanık dinleme yolu ile saptanamaz. (HGK.nun 25.3.1998 tarih ve 1998/12-233/248 Sayılı Kararı.)

Hukuk Genel Kurulunun 12.02.1969 tarih ve 1967/172-107 sayılı kararında da benimsendiği üzere öğrenme tarihinin aksi tanık beyanıyla ispat edilemez.

Öte yandan, satış ilanı tebliğ edilmeyen şikayetçinin dava açma süresi belirlenirken ihaleden haberdar olma durumu tanık dinleme yolu ile saptanamaz. (HGK.nun 25.3.1998 tarih ve 1998/12-233/248 Sayılı Kararı.)

Bu durumda, öncelikle tebliğ işleminin 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 16.maddesine uygun yapılıp yapılmadığı değerlendirilmelidir. Borçlunun, adına tebliğ işlemi yapılan gelini D. Ç.. ile birlikte oturduğunun anlaşılması halinde ise borçlu, tebligat parçasında yazılı olan ve tebligatın gelini D. Ç..'e yapıldığını gösteren imzanın “sahte” olduğunu ileri sürdüğüne göre, bu iddianın yukarıda belirtilen ilkeye uygun olarak her türlü delille kanıtlanması mümkün olmakla, satış ilanı tebliğ evrakını borçlu adına alan D.. Ç..'in örnek imzaları alınıp yöntemince inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile istemin süre yönünden reddi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının  bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14/05/2009 tarih ve 2009/2752-10572 sayılı   onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7225, Karar No: 2018/7430, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7225 E.  ,  2018/7430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine dair Siverek Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2017 gün ve 2016/383 Esas, 2017/159 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen yedinci celseye ait duruşma tutanağında üye hakim ... onuncu celse tutanağı ve gerekçeli hükümde ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2819, Karar No: 2019/5876, Tarih: 26.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2819 E.  ,  2019/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bîr suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.06.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.02.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun müştekinin ikametinden mini fırın çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b , 116/1 ve 31/3 maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için öngörülen cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 66/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 08.04.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9469, Karar No: 2022/3798, Tarih: 10.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9469 E.  ,  2022/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil ve bedel davası sonunda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davacı ...’ın istinaf isteminin HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine; davalının istinaf isteminin HMK'nın 353/1.b.2. maddesi gereğince kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen karar süresi içinde davacılar ve davalı vekilleri tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 10/05/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden davalı vekili Avukat ...geldiler, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın 141 ada 351, 194 ada 7, 2837, 2317, 2311 ve 2250 parsel sayılı taşınmazlarını, mirasbırakanları ...'ın da 162 ada 58, 162 ada 49 ve 148 ada 13 parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğlu Kamil'e devrettiklerini, temliklerin mirasçılardan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olduğunu, bir kısım taşınma..sbırakan ...’ın davalıya yaptığı temlikler yönünden davanın reddine, mirasbırakan ...’ın yaptığı temlikler yönünden kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve katılma yolu ile davacı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

2.1. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı ...'ın Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/793 Esas sayılı dosyasında tenkis davası açtığını, daha sonra bundan feragat ettiğini, miraasbırakan ...’ın ölümünden sonra mirasçıların taksim sözleşmesi yaptığını, davacıların mirasbırakan ...’tan gelen taşınmazlardaki miras haklarını aldığını, bu hususun anılan tenkis davası ile birlikte değerlendirilmesi gerektiğini, işlem tarihinin 10/12/1981, feragat tarihinin ise 28/12/1981 olduğunu, tanık olarak dinlenen dava dışı diğer kız kardeşin beyanlarından temliklerin muvazaalı olmadığının anlaşıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı ... katılma yoluyla gerekli harçları yatırarak istinaf talebinde bulunmuştur. İstinaf dilekçesi karşı tarafa tebliğ edilmiştir.

Davacı ... katılma yoluyla gerekli harçları yatırarak istinaf talebinde bulunmuştur. İstinaf dilekçesi karşı tarafa tebliğ edilmiştir.

2.2. Davacı ... vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle; Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1980/793 Esas sayılı dosyasında 2250 sayılı parsele yönelik dava açılmadığını, bu parsel için harç tamamlama işlemi yapıldığını, bu haliyle kararın hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davacı ...’ın 2250 parsele yönelik davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince; mirasbırakan ...’ın son yıllarında kanser tedavisi gördüğü, kendisi ile davalının ilgilendiği, mirasbırakanın diğer çocukları ile probleminin olmadığı, terekesinde taşınmazların bulunduğu, dava dışı mirasçı ... tanık olarak alınan ifadesinde mirasbırakanın davalı oğluna kendisine baktığı için taşınmaz temlik ettiğini, kız çocuklarına da bir kısım yerler bıraktığını söylediği, mirasbırakan ...’ın mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirecek bir nedeninin olmadığı, rahatsızlığı nedeniyle birlikte yaşadığı eşi ve bekar davalı oğlunun tek geçimleri olan çiftçilik nedeniyle zor durumda kalmamaları için taşınmaz devirlerini yaptığı, davacı ...’nin 12/12/1980 tarihinde tenkis davası açtığı, mirasbırakan ...’ın bu dava nedeniyle dava konusu 3 parça taşınmazını davalı oğluna temlik ettiği, anılan 3 parça taşınmaz bakımından devirlerin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığı gerekçesi ile davacı ...’ın istinaf başvurusunun HMK’nın 353/(1).b.2 maddesi uyarınca esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/(1).b.2 maddesi gereğince kabulüne karar verilerek, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuş ve davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

2.1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; mirasbırakan ’nın terekesindeki taşınmazlar ile davalıya temlik ettiği taşınmazlar arasında denkleştirme ve adil paylaşım ilkesine aykırı olacak şekilde fark olduğunu, davacıların terekedeki taşınmazları önce taksim edip sonrasında da ekonomik nedenlerle davalıya satmalarının, mal kaçırma işlemlerine muvafakat ettiklerini göstermediğini, temliklerin satış suretiyle gerçekleştirildiğini, ölünceye kadar bakma akdinin söz konusu olmadığını, davacı ... yönünden ise, feragat edilen tenkis davasının mevcudiyetine dayanılarak davanın esastan reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, her bir davacı için ayrı ayrı 25.325,53'er TL vekalet ücreti takdir edilmesine rağmen hükümde toplama işlemi hatası yapılarak toplam 46.651,06 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.