muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3339, Karar No: 2021/1472, Tarih: 16.02.2021

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hükümler kurulması yasaya aykırı,

6- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/129, Karar No: 2017/729, Tarih: 09.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/129 E.  ,  2017/729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs-kasten yaralama-mala zarar verme-6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/2, 29/1, 62, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası

TCK.nun 44, 86/1, 86/3-e-son, 35/2, 29/1, 62, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62/1, 63, 52/2 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1.000 TL adli para cezası

1-Sanık ... hakkında "6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin ve takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş oluduğundan, sanık müdafiinin ve sanığın herhangi bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın Kanuna aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesini verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik "kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'a yönelik kasten yaralama" suçlarında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve gerekçeye, mahkemenin; soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre; sanık ve müdafiin suçun sübuta ermediğine, eksik soruşturma sonucunda teşdiden ceza verildiğine, haksız tahrike, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi, ancak;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve gerekçeye, mahkemenin; soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre; sanık ve müdafiin suçun sübuta ermediğine, eksik soruşturma sonucunda teşdiden ceza verildiğine, haksız tahrike, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi, ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın katılan ...'ya yönelik olarak 4 el ateş ettiği, atışlardan 3 tanesinin isabet ettiği, Adli Tıp Kurumu raporuna göre, "sağ uyluk bölgede 1 adet, sol bacakta 1 adet ve sol ayakta 1 adet olmak üzere toplam 3 adet derin yumuşak doku lezyonuna neden olan ateşli silah yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı", görüntü kayıtlarında masefenin 4-5 metre mesafesinde olduğu, sanığın elinin yere parelel şekilde silahı tutmasının katılanın öldürücü nahiyelerinin hedef aldığı hususunda kesin ve yeterli kanıt oluşturmadığı, sanıkla katılan arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması, atış sırasında silahın namlusunun katılanın ayaklarına yönelmiş olması, atış sırasında katılanla sanığın bulunduğu yerin eğimi ve 3 atışında sanığın öldürücü olamayan nahiyelerine isabet etmiş olması gibi hususlar gözönüne alındığında, sanık lehine yorumla kastının yaralamaya dönük olduğunun kabulü ile yaralamanın niteliği de gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak kasten yaralama suçundan ceza verilmesi yerine suç vasfında hata yapılması sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanığın katılan ...'a yönelen eyleminde ise; olay sırasında bulunduğu araçtan inmekte olan Murat'ı korkutmak maksadıyla bulunduğu araca doğru ateş etmesi sonucu aracın arkasından isabet alarak zarar görmesi eylemininde silahla tehdit ve yaralama suçlarının ayrı ayrı oluşmasına rağmen, vasıfta hata ile TCK.nun 44. maddesi gözetilerek eylemin yaralamaya teşebbüs kapsamında değerlendirildiği ve bu kapsamda eksik ceza tayin edildiği, kabule göre ise; katılanda herhangi bir yaralanma gerçekleşmediği halde temel ceza belirlenirken 86/2 maddesi yerine 86/1 maddesi uyarınca uygulama yapılması,

c) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı

Kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamaların kanuna aykırı olduğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, katılan ...'a yönelen eylemler nedeniyle kurulan hüküm bakımından aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık ...'in ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2973, Karar No: 2013/2838, Tarih: 01.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2973 E.  ,  2013/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu Saraç Köyü 127 ada 10 parsel sayılı 12.667.32 ve 125 ada 34 parsel sayılı 4.245,48 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ..., 125 ada 35 parsel sayılı 7.284,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz … adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., dava konusu 127 ada 10 parselin bir bölümü ile 125 ada 34 ve 35 parsellerin tamamının tapu kaydı ile ... adına tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, ... tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı Hazinenin dayandığı tapu kayıtlarının taşınmazlara uyup uymadığı ve ... payının davalı tarafça zilyetlikle iktisap edilip edilemeyeceğine yöneliktir. Mahkemece, Hazinenin dayandığı ve paydaşı olduğu tapu kaydının taşınmaza uyduğu ancak Hazinenin miktar fazlasından kaynaklanan payı üzerinde davalı taraf yönünden zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuştur. Çekişmeli 125 ada 34 ve 35 parsel sayılı taşınmazların doğusundaki kuru derenin tapu kaydının tesisinden beri güzergah değiştirip değiştirmediğinin, Hazinenin dayandığı Şubat 1937 Tarih 39 ve 41 numaralı tapu kayıtlarının güney sınırında belirtilen saraç ve topaç yolunun neresi olduğunun araştırılmamış, Şubat 1937 Tarih 39 numaralı tapu kaydının batı sınırında, 41 numaralı tapu kaydının doğu sınırında bulunan Hacaturdan Hazineye intikal eden yerlerin neresi olduğunun belirlenmemiş olması, denetim yapılabilmesi açısından çekişmeli 127 ada 10 parsel sayılı taşınmazın batı sınırında bulunan 14 sayılı parselin dayanağı olan tapu kaydının getirtilmemiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için öncelikle 127 ada 10 parsel sayılı taşınmazın batı sınırında bulunan 14 parselin dayanağı olan tapu kaydı tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritası ile getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yerel bilirkişi ve taraf tanıkları fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında Hazinenin dayandığı pay tapu kayıtları ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup hudutlar mahalli bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, özellikle Hazinenin 125 ada 34 ve 35 parsel sayılı taşınmazlar yönünden dayandığı Şubat 1937 tarih 41 nolu tapu kaydının batı sınırında kuru dere okuması sebebiyle dava konusu 125 ada 34 ve 35 parsellerin doğu sınırında bulunan kuru derenin tapu kaydının tesisinden beri güzergah değiştirip değiştirmediği araştırılmalı, derenin güzergah değiştirmediğinin anlaşılması halinde Hazinenin dayandığı tapu kaydının batı sınırında dere okuması nedeniyle ... tapusu kapsamında kalan taşınmazın bu derenin doğusunda aranması gerektiği göz önünde bulundurulmalı, Hazinenin 127 ada 10 parsel sayılı taşınmaz yönünden dayandığı 1937 Tarih 39 nolu tapu kaydının batı sınırında ve 41 nolu tapu kaydının doğu sınırında belirtilen Hacaturdan Hazineye intikal eden taşınmazların neresi olduğu, bu taşınmazın ..

... tapusu kapsamında kalan taşınmazın bu derenin doğusunda aranması gerektiği göz önünde bulundurulmalı, Hazinenin 127 ada 10 parsel sayılı taşınmaz yönünden dayandığı 1937 Tarih 39 nolu tapu kaydının batı sınırında ve 41 nolu tapu kaydının doğu sınırında belirtilen Hacaturdan Hazineye intikal eden taşınmazların neresi olduğu, bu taşınmazın ... temlik edilmek suretiyle sabit hale dönüşüp dönüşmediği; 127 ada 10 parsel sayılı taşınmazın batı sınırında bulunan 14 parselin dayanağı olan tapu kaydı yöntemince uygulanarak dava konusu 127 ada 10 parsel sayılı taşınmazı ne okuduğu; Hazinenin dayandığı Şubat 1937 tarih 39 ve 41 nolu tapu kayıtlarının güney sınırında belirtilen saraç ve topaç yolunun neresi olduğu belirlenmeli ve bu şekilde Hazinenin dayandığı pay tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazları kapsayıp kapsamadığı kesin olarak saptanmalı, fen bilirkişisine uygulanan tapu kayıtlarının kapsadığı alanı gösterir keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli rapor ve harita düzenlettirilmeli, bundan sonra taşınmazların tapu kayıtlarının kapsamında kalması halinde, Hazinenin kayıttaki payının miktar fazlası nedeniyle oluştuğu gözönüne alınarak bu payın zilyetlikle iktisabının mümkün olup olmadığı tartışılıp, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12349, Karar No: 2015/39847, Tarih: 22.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/12349 E.  ,  2015/39847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/696, Karar No: 2005/760, Tarih: 21.12.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/10-696 E.  ,  2005/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Kartal 1.İş Mahkemesi

**Günü** : 20.09.2005

**Sayısı** :2005/427 E- 475 K.

Taraflar arasındaki *“yargılamanın iadesi”* davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 1.İş Mahkemesince *“iadei muhakeme talebinin kabulüne,* *kesinleşen 1997/252 Esas ve 2003/550 Karar sayılı hükmünün HUMY.nın 450.maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına, davacı kurum tarafından davalı işveren hakkında açılan 1997/252 Esas sayılı rücu davasının kabul edilen iade-i muhakeme davası doğrultusunda reddine”* dair verilen 23.11.2004 gün ve 2004/845-726 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 14.03.2005 gün ve 2004/13217-2005/2536 sayılı ilamı ile;

*(...Davada öncelikle çözümlenmesi gereken konu, iade-i muhakeme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 445. maddesi gereğince kabul edilmesinin mümkün olup olmadığına ilişkindir. Söz konusu maddede iade-i muhakeme sebepleri örnek yoluyla değil sınırlayıcı (tahdidi) şekilde sayılmış olup, ancak bu hallerden birinin varlığı halinde iade-i muhakeme talebinin kabulü gerekir. Dosya kapsamına göre başlangıçta meslek hastalığı olarak kabul edilen hastalığın iade-i muhakemeye konu dava sonucu verilen hüküm tarihinden sonra Kurumun 506 sayılı Yasanın 25. maddesi hükmüne göre sigortalıyı kontrol muayenesine tabi tutması ve bu muayene sonucu alınan raporda sigortalıdaki hastalığın meslek hastalığı niteliğinde olmadığının tespit edildiği ve bu sebebe dayanılarak iş bu davanın açıldığı bu halin ise HUMK. 445. maddesindeki sayılı hallerden hiç birine girmediği, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen yasa hükmüne aykırı olarak iade-i muhakeme talebinin kabulüne ve daha önce kesinleşen 97/252 Esas sayılı hükmün ortadan kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Kuşkusuz davacı 506 sayılı Yasanın 25. maddesi Hükmüne göre işgöremezlik geliri kesilen sigortalı için ödemekle yükümlü tutulduğu tazminat miktarından meslek hastalığının bulunmadığına dair 09.04.2004 tarihli rapora göre ve bu raporu takip eden aybaşı itibariyle sorumluluğu ortadan kalktığından bu tarihten sonrası için ortaya çıkan bu maddi olgu çerçevesinde açılacak bir dava ile hukuki dayanaktan yoksun kalan kesim için talepte bulunması mümkün görülmektedir.*

*Açıklanan nedenlerle mahkemenin iade-i muhakeme talebinin reddine karar vermesi gerekirken kabule karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.*

*O hâlde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya mahalline geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonucunda, mahkemece direnme kararı verilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

*Açıklanan nedenlerle mahkemenin iade-i muhakeme talebinin reddine karar vermesi gerekirken kabule karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.*

*O hâlde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır**...)*

Gerekçesiyle bozularak dosya mahalline geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonucunda, mahkemece direnme kararı verilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davalı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

**A-Davacının isteminin özeti:** Sigortalıda oluşan meslek hastalığı nedeniyle haklarında Sosyal Sigortalar Kurumu’nca açılıp kesinleşen rücuan alacak istemli davada, hastalığının mesleki olmadığına dair Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kuruluna itirazda bulunmalarına karşın, itiraz sonuçlanmadan davanın karara bağlanarak, sorumluluklarına hükmedildiği, sonrasında ise, sigortalının hastalığının mesleki olmadığının belirlendiği, bu nedenle kesinleşen karar nedeniyle yargılamanın iadesi koşullarının oluştuğu belirtilerek; *“Hukuki sebep ve dayanağı kalmamış 1997/252 Esas sayılı kararın icrasının tehirine, sonuçta haklarında açılmış davanın reddine”* karar verilmesi istenmektedir.

**B-Davalının yanıtının özeti:** Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu uyarınca yargılamanın iadesi koşullarının gerçekleşmediği savunularak, *“davanın reddine”* karar verilmesi istenmektedir.

**C-Maddi olay:** Sigortalıya, meslek hastalığına bağlı sürekli ve tam iş göremezlik nedeniyle bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının tahsili istemiyle Anadolu Otomotiv San. ve Tic. AŞ. hakkında açılan rücuan tazminat davasının yapılan yargılamasında; işveren AŞ’nin SS. Yüksek Sağlık Kuruluna (sigortalıda oluşan hastalığın mesleki olmadığı yönünde) itirazda bulunduğu, itirazın sonuçlanmamasına karşın, *“işverenin itiraza ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla”* davanın kabulüne karar verildiği, Özel Dairece hükmün 23.3.2004 tarihinde onandığı, SS. Yüksek Sağlık Kurulunun 9.4.2004 günlü raporu ile sigortalıda oluşan hastalığın (Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 19.8.2003 günlü sağlık kurulu raporuna göre) mesleki olmadığına oybirliği ile karar verildiği, sigortalıya bağlanan gelirin ise bu rapor doğrultusunda kesildiği anlaşılmaktadır.

**D-Yerel Mahkemenin kararının özeti:** SS.Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile davaya konu hastalığın mesleki olmadığının belirlendiği, bu nedenle söz konusu Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 26.maddesine göre davalı işverenden talebinin mümkün bulunmadığı, yargılamanın iadesi isteminin HUMK. 445/1.maddesi doğrultusunda kabulünün gerektiği, Yüksek Sağlık Kurulu raporunun, 506 sayılı Kanunun 109.maddesi ve SSİY.nin açık hükümleri karşısında Kuruma bağlayıcı olduğu, davanın tarafları dikkate alındığında HUMY.nın 450.maddesi doğrultusunda işlem yapılmasına gerek bulunduğu belirtilerek;*“Davacı vekilinin iadeyi muhakeme talebinin kabulüne, kesinleşen 09.12.2003 tarih 1997/252 Esas ve 2003/550 Karar sayılı hükmün HUMK. 450.maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına, Kurum tarafından davalı işveren hakkında açılan 1997/252 Esas sayılı rücu davasının kabul edilen iade-i muhakeme davası doğrultusunda reddine”* karar verilmiştir.

**E-Temyiz evresi, bozma ve direnme:** Davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire; yukarıda metni yazılı gerekçe ile hükmün bozulmasına karar vermiş, yerel mahkemece, önceki gerekçeler ile önceki kararda direnilmiştir. Direnme kararı davalı vekilince temyiz edilmektedir.

**F-Gerekçe:** Kural olarak, kesin hükme bağlanmış bir davada yeniden yargılama yapılamaz. Bunun en önemli istisnası, yargılamanın iadesi yoludur. Yargılamanın iadesi, bazı ağır yargılama hatalarında ve yanlışlıklarından dolayı, maddi anlamda kesinleşen hükmün ortadan kaldırılmasını ve daha önce kesin hükme bağlanan bir dava hakkında yeniden yargılama ve inceleme yapılmasını sağlayan olağanüstü bir kanun yoludur.

Yargılamanın iadesi nedenleri, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 445.maddesinde sınırlandırıcı olarak sayılmıştır. Buna göre, yeni bir senet veya belgenin ele geçirilmiş olması, hükme esas alınan senedin sahte olduğunun anlaşılması, hükme esas alınan bir ilamın kesin bir hükümle ortadan kalkmış olması, tanığın yalan tanıklıktan mahkum edilmiş olması, bilirkişinin gerçeğe aykırı rapor vermekten mahkum edilmiş olması, karşı tarafın yalan yeminden dolayı mahkum edilmiş olması, karşı tarafın hükme etkili hile kullanmış olması, vekil veya temsilci olmayan kişilerin huzuru ile davanın görülmüş olması, davaya bakması yasak olan hakimin hüküm vermiş olması, bir dava hakkında birbirine aykırı iki hükmün bulunması, alacaklıdan mal kaçırması amacıyla danışıklı bir biçimde hüküm tesisinin sağlanması ve 23.01.2003 tarih ve 4793 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle “hükmün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararı ile tesbit edilmiş olması” yargılamanın iadesi sebepleridir.