muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6272, Karar No: 2014/19640, Tarih: 02.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6272 E.  ,  2014/19640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3262, Karar No: 2020/15, Tarih: 13.01.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3262 E.  ,  2020/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarih ve 2017/64 (E) ve 2018/100 (K) sayılı ilamı ile Sanık ... hakkında; tasarlayarak kasten insan öldürmeye yardım etme suçundan CMK.nin 223/2-e maddesi gereğince beraat; sanık ... hakkında; maktul ...'a yönelik tasarlayarak kasten insan öldürme suçundan TCK.nin 82/1-a, 62, 63, 53. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası; sanık ... hakkında; maktul ...'a yönelik tasarayarak kasten insan öldürmeye yardım etme suçundan TCK.nin 82/1-a, 39, 62, 63, 53. maddeleri gereğince 16 yıl 8 ay hapis cezası; sanık ... hakkında; maktul ...'a yönelik tasarlayarak kasten insan öldürmeye yardım etme suçundan TCK.nin 82/1-a, 39, 62, 63, 53, 54. maddeleri gereğince 16 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmün sanıklar ..., ... müdafileri, sanık ..., katılanlar vekili tarafından istinafı üzerine Av. ...'nin, katılan... adına tüm suçlar yönünden istinaf başvurusunun CMK.nin 279/1-b maddesi uyarınca reddi; sanık ... hakkındaki hükmün katılan ... vekili, sanık ... ve ... hakkındaki hükmün sanıklar müdafileri ve katılan ... vekili tarafından istinafı üzerine istinaf başvurularının esastan reddi; sanık ... hakkındaki hükmün sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından istinafı üzerine istinaf başvurularının esastan reddine, katılan ... vekili 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan istinaf başvurusunda bulunmuş ise de 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan açılmış dava bulunmadığından bu hususta inceleme yapılmasına yer olmadığına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin hüküm tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinde 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla tehdit ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından da temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış ise de; sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla tehdit ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından açılmış dava ve verilmiş karar olmadığından; katılan ... vekilinin temyiz isteminin CMK.nin 279/1-b maddesi uyarınca reddine ilişkin karar aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, katılan ... vekilinin dilekçesi bu hüküm yönünden itiraz mahiyetinde kabul edilip gereği itiraz merciince yapılması gerektiğinden inceleme dışı bırakılmıştır.

Sanık ... hakkında; maktul ...’i nitelikli kasten öldürme, sanık ... ve ... hakkında; nitelikli öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin, sanık ... hakkında; öldürmeye yardım etme suçundan kurulan beraat hükmünün, sanıklar ... ve ... müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01/06/2018 gün ve 2018/1421 esas, 2018/1383 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sübuta, sanık ... müdafiinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sübuta ve suç vasfına, katılanlar vekilinin; sanık ...’nun beraatine, sanıklar ... ve ...’in müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sanıklar ... ve ... haklarında tayin olunan ceza miktarları ile tutuklu kaldıkları süre dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 13/01/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34166, Karar No: 2020/12263, Tarih: 15.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/34166 E.  ,  2020/12263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ikametine kimliği tespit edilemeyen bir bayan şahsın geldiği, Aksaray'da Konya yolu Opet Benzinlik yanına yeni bir mağaza açacaklarını, tanıtım amaçlı çekiliş yaptıklarını, hediye verdiklerini söyleyerek çantasından 6-7 tane çekiliş kartı çıkarttığı, katılandan bu kartlardan bir tanesini çekmesini istediği, biraz sonra müdürümüz gelecek diyerek kartı katılanın elinden alarak evden ayrıldığı, kısa süre sonra kendisini Necla olarak tanıtan şahsın katılanın ikametine gelerek elindeki zarfı açtığı, katılana mini fırın, ve rondo takımı kazandığını söylediği, ürünlerin hediye olduğunu, ürünleri verdiğimi iş yerime bildirmem için imzasının gerekli olduğunu söylediği, okuma yazma bilmediğini söyleyen katılana karalamasının yeterli olduğunu söyleyerek satış sözleşmesini imzalattığı, üzerinde taksitli ödeme kartı yazılı kartı düzenleyerek katılana verdiği, daha sonra mini fırın, halı yıkama makinesi ve rondo setini katılana vererek gittikleri, katılanın taksitli ödeme kartı üzerinde yazılı 05468587704 numaralı telefonu aradığı, Lüks Yaşam isimli firmanın yetkilisi sanık ... ile görüştüğü ürünleri iade etmek istediğini söylediği, ancak sanığın kabul etmediği, "imzayı attın ödeyeceksin" diyerek 5922581 numaralı posta çeki hesabını verdiği, 5922581 numaralı posta çeki hesabı sahibinin ... olduğu, posta ödeme belgeleri ile katılanın farklı tarihlerde toplam 585 TL ödeme yaptığının tespit edildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, TİB kayıtları, posta ödeme belgeleri ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak , kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesinde dayanan mahkemenin beraat hükümde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın kimliği tespit edilemeyen satış elemanlarının eylemine iştirak ettiği sabit olmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığa atılı suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16084, Karar No: 2013/23051, Tarih: 17.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/16084 E.  ,  2013/23051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2012 gün ve 2012/67-2012/110 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/07/2013 gün ve 2012/14858-2013/14633 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkkilinin "SOLE" ibareli ticaret markasını "zeytinyağı, ayçiçeği yağı, soya yağı, mısırözü yağı ve nebati yağ" emtiasında kullanmak üzere 11.06.1996 tarihinde, "şekil+SOLE Ayçiçeği Yağı" ibareli ticaret markasını ise "ayçiçeği yağı" emtiasında kullanmak için tescil ettirdiğini, davalının ise "Yeni SOLİ" ibareli markasının yenilebilir sıvı ve katı yağlar, margarinler, tereyağlarını kapsar şekilde 04, 29, 30'uncu sınıflarda tescilini sağladığını, davacı ile aynı eşya sınıfında tescil ettirdiği bu markası ile tescilsiz olarak kullandığı "SOLİ" ibareli markasının karışıklığa neden olduğunu, haksız rekabet teşkil ettiğini, görsel ve sözel benzerliğin tüketiciyi yanıltıcı nitelikte bulunduğunu ileri sürerek, davalının markasını tescil ettirmesinin ve ürünlerinde "YENISOLİ" ve/veya "SOLİ" sözcüğünü kullanmasının müvekkili markası aleyhine haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ve men’ine, hükümsüzlüğü ile iptaline, haksız rekabet teşkil eden fiillerin durdurulması ve önlenmesine, bu markayı taşıyan ürünlerin üretimi, ithali, ihracının durdurulmasına ve bu kararın üçüncü kişilere şamil olmasına, toplatılmasına, el konulmasına, "YENİSOLİ" ve "SOLİ" sözcüğünü ihtiva eden her türlü yağ, margarin ve benzeri ürünler üzerinden bu kelimenin silinmesine, mümkün olmadığı takdirde imhasına ve masrafın davalıdan alınmasına, ambalaj, etiket ve kalıpların imhasına, maddi durumun ortadan kaldırılmasına, 5 milyar TL manevi tazminatın tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, hükmün 2 nolu bendinin 3.satırında yer alan "..soli.." ibaresi yerine "...sole..." ibaresi yazılmasının mahalinde düzeltilebilir nitelikte bir maddi hataya dayalı olmasına göre, taraf vekillerinin HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Taraf vekilleri bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, hükmün 2 nolu bendinin 3.satırında yer alan "..soli.." ibaresi yerine "...sole..." ibaresi yazılmasının mahalinde düzeltilebilir nitelikte bir maddi hataya dayalı olmasına göre, taraf vekillerinin HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442.maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10722, Karar No: 2015/8896, Tarih: 22.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/10722 E.  ,  2015/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2011/1044-2014/144

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı S.. M.. vekili tarafından davalı A.. Ö.. aleyhine açılan dava ile kira bedelinin tespiti, birleşen 2013/56 sayılı davada ise davacı H. M. vekili tarafından aynı davalıya karşı, oğlu S.. M..’ın işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi, birleşen 2011/1424 Esas sayılı davada ise davacı S.. M.. vekili tarafından sunulan dilekçe ile iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda asıl davanın kısmen kabulü ile aylık kiranın 15.06.2011 tarihinden itibaren 650-TL olarak tespitine, birleşen 2013/56 Esas sayılı davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine, birleşen 2011/1424 Esas sayılı davanın ise derdestlik nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili her üç dava dilekçesinde de; davalı ile aralarında 15.06.2006 tarihli ve 1 yıl süreli sözlü sözleşme olduğunu iddia ederek bu sözleşmeye dayalı olarak kira bedelinin tespiti ile kiralananın tahliyesini istemiş, davalı ise; geçerli kira sözleşmesinin davacı S.. M..’ın babası, birleşen dosya davacısı H. M. ile eşi D. Ö. arasında düzenlenen 15.02.1999 tarihli 1 yıl süreli sözleşme olduğunu iddia edip yazılı sözleşme ibraz etmiştir. Ancak davalının ibraz ettiği 15.02.1999 tarihli 1 yıl süreli sözleşme fotokopi olup, bu belge altındaki imza davacı tarafından inkar edilmiş, evrakta sahtecilik iddiasıyla yapılan tahkikatta ise sözleşme aslının temin edilemediği belirlenmiştir. Bu durumda 15.02.1999 tarihli sözleşmenin kiracısı D. Ö. tarafından eşi davalı A.. Ö..’e devredildiği hususunda uyuşmazlık bulunmadığına göre; kira başlangıç tarihini kanıtlama yükü davacıdadır. Davacı TMK’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kira başlangıç tarihini yasaya uygun delillerle kanıtlamak durumundadır. Davacı iddiasını yazılı delil ile kanıtlayamadığına göre, davanın açıldığı tarih nazara alındığında delil listesinde yazılı vs deliller arasında bulunan yemin deliline dayanma hakkı hatırlatılarak, sonucu dairesinde her üç dava hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca yerel mahkemenin kararının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4564, Karar No: 2020/8487, Tarih: 09.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4564 E.  ,  2020/8487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30/12/2008 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 22/11/2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun müştekinin sorumlusu olduğu marketten gündüz vakti hırsızlığa teşebbüs etmesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35. ve 31/2. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerine göre hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 02/12/2008 olan sorgu tarihinden mahkumiyetin verildiği 10/12/2015 tarihine kadar geçtiği gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 09/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3491, Karar No: 2018/2851, Tarih: 03.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3491 E.  ,  2018/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.12.2016 gün ve 2014/1418-2016/1282 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, temyiz edilirken davalı idare tarafından temyiz haçları yatırılmamıştır.

Davalı ... Büyükşehir Belediye...Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Kanun'a göre genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında sayılmadığından Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca yargı harçlarından muaf değildir. Ilk Derece Mahkemesi'nin 23.01.2017 tarihli istinaf harç ve masrafı tamamlatılması hakkındaki muhtıranın, davalı idare vekilince 27.01.2017 tarihinde tebliğine rağmen istinaf veya temyiz harcını 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. Maddesinde öngörülen 7 günlük kesin süre içerisinde de yatırılmamış ve bu 01.02.2017 tarihli dilekçesi ile harç yatırılması yönündeki kararından vazgeçilmesi içerikli dilekçe sunmuştur. Mahkemece harcın yatırılması için muhtıra tebliğ edildiği halde harcın yatırılmamasına karşın bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 05.01.1949 gün, 32/1 sayılı kararına göre bu konuda karar verme yetkisi Yargıtay'a değil yerel mahkemeye ait olduğundan 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesi uyarınca yerel mahkemece davalı ... Genel Müdürlüğü'nün kararın temyizinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilip, verilen kararın davalı vekiline tebliği ile bu kararın temyiz edilmesi halinde dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2989, Karar No: 2007/8600, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2989 E.  ,  2007/8600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerindeki ilk haczin davalıya ait 17.10.2002 tarihli haciz olduğu ve vergi dairesi alacağının taşınmazın aynından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 69 ncu maddesi birden çok kamu alacağı için konulmuş hacizlerin durumunu düzenlemektedir. Maddeye göre mahcuz malın satış bedeli, kamu alacaklıları arasında dağıtılırken haciz tarihlerine bakılır.

Somut olayda bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine davalı ... dairesince 15.11.2000, 19.04.2002, 05.01.2004 ve 04.11.2004 günlerinde, davacı kurum tarafından da 04.11.2004 günü haciz konulmuş olup anılan yasa hükmü gözetildiğinde sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece dayanılan, vergi dairesi alacağının taşınmazın aynından doğduğu gerekçesi yerinde değilse de, sonucu itibariyle isabetli bulunan hükmün yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, sonucu itibariyle yerinde görülen hükmün, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23069, Karar No: 2016/23884, Tarih: 24.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/23069 E.  ,  2016/23884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine davacının işe iadesine işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat ve alacaklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feshin haklı yada geçerli sebebe dayandığı davalı tarafından ispat edilemediğinden davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı yada geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı konusundadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığında işverenin haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır.

İş ilişkisinde işverenin işçisine karşı duyduğu şüphe, aralarındaki güven ilişkisinin zedelenmesine yol açmaktadır. İşverenden katlanması beklenemeyecek bir şüpheden dolayı işçinin iş ilişkisinin devamı için gerekli olan uygunluğu ortadan kalktığından, güven ilişkisinin sarsılmasına yol açan şüphe, işçinin kişiliğinde bulunan bir sebep olarak karşımıza çıkmaktadır. Ciddi, önemli ve somut olayların haklı kıldığı şüphe, güven potansiyeline sahip olmaksızın ifa edilemeyecek iş için işçinin uygunluğunu ortadan kaldırdığından, şüphe feshi, işçinin yeterliliğine ilişkin fesih türü olarak gündeme gelecektir. Şüphe, fesih anında mevcut belirli objektif vakıa ve emarelere dayanmalıdır. İşverenin sırf sübjektif değerlendirmesi yeterli olmayıp, yapılan incelemede işçinin şüphe edilen eylemi işlediğinin büyük bir ihtimal dahilinde olduğu sonucunun ortaya çıkması gerekir.

Somut olayda, bobin ve top nakliyeci (top kesici) olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, çalıştığı bölümde makine atkı sıklık ayarını değiştirerek işyerinde 4.281,45 EURO zarara sebep olduğu gerekçesi ile, disiplin kurulu kararı ile 4857 sayılı Kanun'un 25/2. maddesi gereğince doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar sergilediği gerekçesi ile feshedilmiştir. Mahkemece, feshin haklı yada geçerli sebebe dayandığı davalı tarafından ispatlanamadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.