muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3803, Karar No: 2011/6314, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3803 E.  ,  2011/6314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da

cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6610, Karar No: 2019/3190, Tarih: 21.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6610 E.  ,  2019/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1946, Karar No: 2017/652, Tarih: 06.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/1946 E.  ,  2017/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'ye yönelik yağma suçundan verilen beraat; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre katılan ... tarafından borçlusu ... ... olan 8.700 TL'lik senede kefil olan sanık ... Gücüm aleyhine 23.08.2008 tarihinde Adana İcra Dairesinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlattığı; bu takip ile ilgili olarak Karataş İcra Müdürlüğünün 2008/328 Talimat sayılı dosyasında 27.08.2008 günü sanık ...'in hazineden kiralayıp 2008 yılı için ekilmek üzere oğlu ... kiraladığı ... Köyü ..... parseldeki arazide ekili bulunan pamuğun haczine karar verilip bu ürün için katılan ...'nin de yedi emin tayin edildiği ve katılan ...'ın bu görev gereği her gün pamuk tarlasının başına gidip pamuğun başkalarınca toplanmasına mani olduğu; 27.09.2008 günü katılan ...'ın motor kazası yaptığı şeklindeki ihbar üzerine Jandarma tarafından tahkikat başlatıldığı ancak katılanın Adana Devlet Hastanesinde şuuru kapalı olarak tedavi gördüğünün anlaşılması nedeniyle ifadesinin alınamadığı; bu olayla ilgili yapılan soruşturmada sanık ...'ün ifadesine başvurulduğu ve katılanın

köprü üzerinde kaza yapmasından sonra onu abisi ... ile birlikte kaldırarak evlerine götürdüklerini, sonrasında 112'yi aradıklarını ve şahsı hastaneye kaldırdıklarını, motorsikletin de evin bahçesinde olduğunu söylediği; 27.09.2008 günü katılana ait motosiklet ...'e ait evin bahçesinde görülerek üzerinde yapılan incelemede sağ el tutamağının ön kısmının sürtünme nedeniyle çizildiği, sağ tarafta bulunan fren pedalı ve ayak basma kolunun yamuk, saat göstergesinin kırık olduğu, direksiyon kollarının iç kısmında ve sol yan tarafta kan izleri olduğu,sol ayak korumalığının kırık olduğunun tespit edildiği;

Katılan ...'ın tedavisinin sona ermesinden sonra 05.12.2008 günü kollukta alınan ifadesinde 27.09.2008 günü gerçekleşen olayın motor kazası olmadığını, ... ve oğullarının kendisini dövdüklerini, bunu yapmalarındaki amacın kendisini ortadan kaldırıp pamuğu toplamak olduğunu, olaya kaza süsü vermek istediklerini beyan ettiği ve bu ifadeyi tüm aşamalarda ısrarla tekrar ettiği;

Katılan ...'ın tedavisinin sona ermesinden sonra 05.12.2008 günü kollukta alınan ifadesinde 27.09.2008 günü gerçekleşen olayın motor kazası olmadığını, ... ve oğullarının kendisini dövdüklerini, bunu yapmalarındaki amacın kendisini ortadan kaldırıp pamuğu toplamak olduğunu, olaya kaza süsü vermek istediklerini beyan ettiği ve bu ifadeyi tüm aşamalarda ısrarla tekrar ettiği;

Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/179 Esas, yaşı küçük sanık ... hakkında 2009/180 esas sayılı dosyalarında; ... Köyü .... parseldeki arazide ekili bulunan pamuğun haczedilmesinden sonra bu ürün için yedi emin tayin edilen katılan ...'yi 27.09.2008 tarihinde kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama ve aynı mahkemenin 2009/138 Esas sayılı dosyasında 28.09.2008 tarihinde katılan ...'in alacağına karşılık haczedilen pamuğun izinsiz toplanması nedeniyle sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından açılan kamu davalarının Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/138 Esas sayılı dosyasında birleştirilmesinden sonra Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 tarih ve 2009/138 Esas, 2010/110 Karar sayılı kararı ile sanıkların eyleminin bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi üzerine dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği anlaşılmış olup;

Sanıklar hakkında kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan açılan davada; TCK 149/2. maddesi uyarınca nitelikli kasten yaralama eyleminin yağma suçunun yalnızca unsuru olmayıp bu eylemin yağma suçundan bağımsız suç niteliğini de koruyacağından,

Katılan ...'nin 27.09.2008 tarihinde motosikletle kaza yaptığı ihbarı üzerine kolluk tarafından yapılan tespitten sonra katılanın şuuru açık olmadığından ifadesi alınamadığı; iyileşmesini müteakip 05.12.2008 tarihinde kollukta alınan ifadesinde ve takip eden aşamalarda bu arazideki pamuğu toplayabilmeleri için sanık ... ve oğulları tarafından darp edildiğini ileri sürmesi karşısında; dosya arasında mevcut geçici adli rapor ve katılanın Adana Devlet Hastanesinde gördüğü tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumu'na sevk edilip meydana gelen yaralanmaların kaza mı yoksa darp neticesinde mi oluşacağı hususunda kati rapor aldırılması, ayrıca

katılan ...'a ait olup olaydan sonra ...'ün evinin bahçesinde bulunan motorsiklet üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp tespit edilen hasarların kazaya bağlı olarak oluşup oluşmayacağının kesin bir şekilde ortaya konulması ve neticesine göre, eylemin kaza değil, darp olduğunun belirlenmesi halinde ve bu sonuca göre, katılana ait motorsikletin alınması ve pamuğun toplanması için darp edilmiş olacağı da gözetilerek, ... dışındaki sanıklar hakkında yağma suçundan kamu davası açtırılıp bu iki davanın birleştirilmesi ve sanıkların hukuki durumlarının ve suç vasfının buna göre, tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... atılı yağma suçundan beraatlerine ve sanık ...'in de değişen suç vasfına göre hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılanlar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1297, Karar No: 2022/544, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/1297 E.  ,  2022/544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10080, Karar No: 2012/17527, Tarih: 25.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10080 E.  ,  2012/17527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3515, Karar No: 2012/5362, Tarih: 05.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/3515 E.  ,  2012/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.11.2009 gün ve 2007/120 - 2009/278 sayılı kararı onayan Daire’nin 31.10.2011 gün ve 2010/3242 - 2011/14661 sayılı kararı aleyhinde davalı Unilever San. ve Tic.T.A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Vitawin” markasının tescili için davalı kuruma başvurduğunu, davalı kurumun ise diğer davalı şirketin markalarını gerekçe göstererek başvurunun reddine karar verdiğini yapılan itiraz üzerine TPE YİDK tarafından başvurunun kısmen kabulüne karar verildiğini, davalı şirketin tescilli markalarını tescilli olduğu tüm sınıflar yönünden kullanmadığını ileri sürerek, TPE YİDK’nun 2006 – M – 4174 sayılı kararının iptaline ve davalıya ait 99164, 109526 ve 007200 sayılı markalarının kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taraf markaları arasında 556 Sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olup davalı kurumca verilen kısmen red kararının doğru olduğu, davalı şirketin ise markalarının tescilli olduğu tüm sınıflar yönünden kullanımının bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirketin 99164 sayılı markasının "teknik gres yağları, hayvan yemleri” yönünden hükümsüzlüğüne, 007200 sayılı markanın ise ”tereyağlar, margarinler, yenilebilir yağlar, bitkisel ve hayvani yağlar, yemeklik ve kahvaltılık bitkisel margarinler, dondurma yapımında kullanılan özel bitkisel margarinler, ayçiçek yağı, soya yağı, mısır özü yağı, zeytinyağı gibi bitkisel yemeklik yağları, tıbbi amaçlı olmayan diyetetik yağlar” emtiaları hariç olmak üzere tescil kapsamındaki tüm mallar yönünden kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne, diğer istemlerin ise reddine dair verilen karar, davalı Unilever San. ve Tic.T.A.Ş. vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 31.10.2011 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı Unilever San. ve Tic.T.A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Unilever San. ve Tic.T.A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı Unilever San. ve Tic.T.A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Unilever San. ve Tic.T.A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Unilever San. ve Tic.T.A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.