muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17929, Karar No: 2019/34611, Tarih: 16.09.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/17929 E.  ,  2019/34611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I ) ... İdaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... İdaresi adına... vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE

II) Katılan ... vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanığa ait akaryakıt istasyonunda yapılan aramada 3760 kg gaz yağı ele geçirildiği, ele geçen gaz yağının vaziyet planında yer almayan gizli tank içerisinde bulunduğunun, istasyonda yer alan 1 numaralı motorin pompasının gizli tankta ve motorin tankında bulunan dalgıç motorlarına bağlı olduğunun ayrıca bir kumanda düzeneği yardımıyla 1 numaralı pompadan gaz yağı veya motorin gelmesini sağladığının anlaşılması ve yine dosayada mevcut Tübitak MAM tarafından düzenlenen 13.03.2013 tarihli muayene raporuna göre yakalanan gaz yağının solvent özelliği gösterdiğinin tespit edilmesi karşısında, 5576 sayılı Yasanın 1. maddesiyle 5015 Yasanın 2. maddesine eklenen 21/c bendinde "Bu kanunun uygulanmasında ... Kaçak petrol... c) Kurumdan izin alınmadan; akaryakıt haricinde kalan solvent madeni ve baz yağ, asfalt solvent nafta ve benzeri petrol ürünlerinden elde edilen akaryakıtı ya da akaryakıta dönüştürmek maksadıyla kullanılan veya bulundurulan akaryakıt haricinde kalan solvent, madeni ve baz yağ, asfalt, solvent nafta ve benzeri petrol ürünlerini, ... ifade eder" hükmünün düzenlendiği gözetilmekle sanıkların atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan ... İdaresi’nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1361, Karar No: 2018/2844, Tarih: 18.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/1361 E.  ,  2018/2844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan hükümlü ...’in, Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/07/2015 tarihli ve 2015/83 değişik iş sayılı Kararı ile verilen 15 ay 37 gün hapis cezasının infazı sırasında, denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin, Muğla İnfaz Hâkimliğinin 28/07/2015 tarihli ve 2015/771 esas, 2015/772 sayılı Kararını müteakip, denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz kararının kaldırılması ile hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair Muğla İnfaz Hakimliğinin 12/10/2015 tarihli ve 2015/1068 esas, 2015/1074 sayılı Kararının infazı sırasında, hükümlünün sonradan kesinleşerek infaza verilen Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2012 tarihli ve 2012/44 esas, 2012/31 karar sayılı ilamı ile hükmedilen 5 ay hapis cezası ile halen infaz edilmekte olan Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/07/2015 tarihli ve 2015/83 değişik iş sayılı içtima kararına konu olan 15 ay 37 gün hapis cezalarının 20 ay 37 gün hapis cezası olarak toplanmasına dair Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2016 tarihli ve 2016/83 değişik iş sayılı içtima kararı sonrasında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine dair Bodrum İnfaz Hâkimliğinin 20/10/2016 tarihli ve 2016/26 esas, 2016/26 sayılı Kararına vaki itirazın reddine dair mercii Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2016 tarihli ve 2016/970 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/07/2015 tarihli ve 2015/83 değişik iş sayılı Kararı ile verilen 15 ay 37 gün hapis cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesi sırasında, denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlal eden hükümlünün şartla tahliye tarihine kadar kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönünde infaz hakimliğince karar tesis edildiği, hükümlü hakkındaki sonradan kesinleşerek infaza verilen bir kısım ilâmların hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönündeki 12/10/2015 tarihli karar sonrasında Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/07/2015 tarihli ve 2015/83 değişik iş sayılı içtima kararı ile 20 ay 37 gün hapis cezası olarak toplandığı, hükümlü hakkında işbu içtima kararı sonrasında yeniden müddetname düzenlendiği ve şartla tahliyesinin 16/02/2017 tarihi olarak belirlendiği, hükümlünün açığa ayrılma talebi, içtima kararı üzerinden tespit edilen şartla tahliye edileceği tarihe kadar kapalı ceza infaz kurumunda bulunması gerektiğinden bahisle ret edilmiş ise de, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2014/21345 esas, 2014/20587 sayılı Kararında belirtilen "... kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesinden sonra hükümlünün işlemiş olduğu başka suçlardan dolayı kesinleşerek gelen ilamların 5275 Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesi kapsamında yapılan içtiması sonucu elde edilen toplam 8 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-a ve 6/2-a maddelerinde belirtilen yasal sürelerin dolmuş olması ve 5275 sayılı Kanunun 99. maddesindeki “Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107. maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir.” şeklindeki yasal düzenleme ile 5275 sayılı Kanunun 107. maddesinde yer alan cezaların içtimai müessesesinin şartlı tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik olması, kapalı infaz kurumuna iade kararının bu kararın verildiği ilam dışındaki 5275 sayılı Yasanın 107. maddesi gereğince şartlı tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik içtima edilecek diğer ilamlar açısından açığa ayrılma yönetmeliği kapsamında "açığa ayrılmaya engel bir durum" teşkil edeceğine dair hükümlü aleyhine değerlendirme yapmayı gerektirir yasal bir düzenlemenin bulunmadığı "şeklindeki açıklamalara nazaran, kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının denetimli serbestlik tedbiri ile infaz edilen ilama ilişkin olarak uygulanması gerektiği, hükümlünün sonradan kesinleşerek gelen ilam yönünden açığa ayrılma şartlarını taşıması halinde kapalıya iade kararının engel bir durum yaratmayacağı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309

. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27/04/2017 gün ve 94660652-105-48-111-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına

göre yerinde görüldüğünden, Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2016 tarihli ve 2016/970 değişik iş sayılı Kararı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5949, Karar No: 2024/704, Tarih: 05.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5949 E.  ,  2024/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/68 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli 2022/9058 Esas, 2022/9420 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 ... maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde

yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2013/2432 Esas, 2016/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 7. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli ve 2013/2432 Esas, 2016/413 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2019/11524 Esas, 2019/19844 Karar sayılı kararıyla sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve son bentleri kapsamında olup alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin üçüncü fıkrasının açık hükmü karşısında sanığın müdafii ile temsil edilmesi zorunluluğu bulunduğundan, karar duruşmasında sanık müdafiinin yokluğunda karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 188 ... maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/23 Esas, 2021/376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınması sureti ile cezasının 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/23 Esas, 2021/376 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/9058 Esas, 2022/9420 Karar sayılı kararıyla sanığın eylemini katılanın "Lan" diyerek hitap etmek ardından iteklemek şeklindeki haksız fiilleri üzerine gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca artırılması sırasında artırım oranın kararda gösterilmemesi ve sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle uygulama yapıldığı sırada uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası olarak gösterilmesi yerine hatalı şekilde 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi olarak gösterilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/68 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ancak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınması sureti ile cezasının 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrike, meşru savunmaya, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrike, meşru savunmaya, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde askerlik hizmetlerini ifa etmekte olan katılan ile sanığın hazır kıta olarak görev yaptıkları esnada yaşanan bir sınır ihlaline müdahale etmek amacıyla karakolda bulunan ... marka aracın kasasına bindikleri, tanık Y.E.K'nin de bu esnada sanık ile katılanın arasına oturduğu ve bu suretle karakoldan çıkış yapıldığı, araçla yaklaşık olarak 500 metre kadar ilerlenmesine müteakip sanığın oturduğu yerden ayağa kalkarak aracın üst kısmında bulunan demir profillerden tutunmak ve aracın kasasından aşağıya doğru sarkmak suretiyle sınır istikametine doğru baktığı, katılanın sanığı uyarması üzerine tarafların tartışmaya başladıkları akabinde sanığın elinde bulunan G-3 piyade tüfeğinin namlusu ile katılana vurduğu ve tüfeğin namlusunun uç kısmında bulunan alev gizleyen bölümünün katılanın sol gözüne isabet ettiği, katılanın sol gözündeki yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olduğu kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları,... Tıp Akademisi Komutanlığı ... Tıp Fakültesi Dekanlığı ve Eğitim Hastanesi Baştabipliğinin 20.09.2013 tarihli raporu, tutanaklar, nüfus ve adli sicil kayıtları, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafında anlatılan olayda, sanığın eylemini katılanın; "Lan!" diyerek hitap etmek ardından iteklemek şeklindeki haksız fiilleri üzerine gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle uygulama yapıldığı sırada uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası olarak gösterilmesi yerine hatalı şekilde 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesi olarak gösterilmesi hususları hukuka aykırı bulunduğundan, Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/68 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/9058 Esas, 2022/9420 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/380, Karar No: 2020/752, Tarih: 13.10.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/380 E.  ,  2020/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "takibin iptali" isteminden dolayı, bozma kararı üzerine direnme yoluyla Konya 1. İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen 19.03.2015 tarihli ve 2015/48 E., 2015/265 K. sayılı kararın borçlu ... yönünden değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmasını, borçlu ... yönünden onanmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 01.10.2019 tarihli ve 2017/12-752 E., 2019/983 K. sayılı kararın, ... hakkındaki onama kararı yönünden karar düzeltme yoluyla incelenmesi alacaklı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu onama kararında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteminin İcra ve İflas Kanunu (İİK)'nun 366 ve HUMK'nın 442. maddeleri uyarınca REDDİNE,

Aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 450,00TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Gerekli karar düzeltme harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 13.10.2020 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

Talep kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla yapılan icra takibinde itfa sebebi ile takibin iptaline ilişkindir. Takibin kesinleşmesinden önce borcun itfa edildiğini borçlu yalnız resmî veya imzası alacaklı tarafından ikrar edilmiş bir belge ile ödeme emrinin tebliğinden itibaren İİK’nın 168. maddesinin 5. bendi uyarınca 5 günlük süre içinde icra mahkemesine dilekçe ile bildirmek zorundadır. Takibin kesinleşmesinden sonraki devrede borcun ve ferilerinin itfa (ödeme, ibra gibi) edildiğini ileri sürerek takibin iptalini her zaman icra mahkemesinden isteyebilir. Borcun icra dairesine ödenmesi hâlinde icra dairesi borcun ödendiğini tespit eder ve icra takibin son bulduğa karar verir. İİK 71/1 maddesi icra dairesi dışında yapılan itfayı düzenlemekte olup itfanın noterden tasdikli veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispatı gerekir. Borçlunun adi belgeye dayanması hâlinde icra mahkemesi alacaklıyı imza hakkında beyanda bulunmak üzere duruşmaya çağırır.

Alacaklı adi belge altındaki imzayı inkar ederse icra hâkimi İİK’nın m. 68/5 hükmünü kıyasen uygulayamaz ve imzanın alacaklıya ait olup olmadığı hakkında bir inceleme yapamaz (veya bilirkişiye yaptıramaz); takibin iptalini reddetmekle yükümlüdür (Kuru, Baki: İcra ve İflas Hukuk El Kitabı, Ankara 2013 s.340).

Alacaklı adi belge altındaki imzayı inkar ederse icra hâkimi İİK’nın m. 68/5 hükmünü kıyasen uygulayamaz ve imzanın alacaklıya ait olup olmadığı hakkında bir inceleme yapamaz (veya bilirkişiye yaptıramaz); takibin iptalini reddetmekle yükümlüdür (Kuru, Baki: İcra ve İflas Hukuk El Kitabı, Ankara 2013 s.340).

İtfa nedeniyle İİK’nın 71/1 maddesi uyarınca icra takibinin iptal edilmesi için itfanın takibin kesinleşmesinden sonraki bir dönemde olması ve 71/1. maddesinde yazılı belgelerle ispatı gereklidir.

Somut olayda ödeme emri 07.05.2010 tarihinde borçlu ...’a, 11.07.2011 tarihinde ise borçlu ...’a tebliğ edilmiştir.

Borçlular 23.09.2013 tarihli icra mahkemesine başvurusunda takip borcunu ödeyip alacaklının vekili Av. ...’ın yanında çalışan ...’dan borcun kalmadığına dair “Belge” başlıklı 11.07.2011 tarihli imzalı ibraname aldıklarını, bu ibranameden sonra alacaklı ... tarafından dosya alacağının ...’a temlik edildiğini ileri sürerek itfa sebebi ile takibin iptali ve %20 den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmişlerdir.

Temlik alacaklısı, cevap dilekçesinde, dosya alacaklısı ... ile davacı ...’un babası ...’un yanında yaptıkları telefon görüşmesi üzerine tarafların anlaşmalarına dayalı olarak verdiği belge olduğunu, belgede borcun sona erdirildiği hususunun bulunmadığını, belgeden sonra asıl alacaklı ...’ın icra dosyasının takibi için başka bir avukata vekâlet vermesi borçluların bu hususa bir itirazlarının olmamasının, taraflar arasında bir ödeme ve anlaşmanın olmadığını gösterdiğini beyan etmiştir. Söz konusu 14.03.2011 tarihli “belge” başlıklı adi yazılı belge “...’a ait dosyalardan alacaklı ile kendi aralarında anlaşmış olup dosyaya ait herhangi bir borç kalmamıştır” şeklindedir. Belgenin altında bir isimsiz imza ile ... ismi ve imzası bulunmaktadır. Belgeyi ...’ın imzaladığı, imza tarihinde icra dosya alacaklısının ... olduğu imza sahibi ...’ın ise alacaklı ...’ın vekili Av. ...’ın yanında çalıştığı çekişmesizdir.

Bu belgenin verildiği tarihte dosya alacaklısı olan ...’ın veya vekilinin belgede imzasının olmadığı gibi dosya alacaklısınca ödeme olgusu kabul edilmediğinden bu belge İİK 71/1 maddesi anlamında imzası ikrar edilmiş bir belge değildir. Öte yandan belgenin içeriğinden dosya borcunun ödendiği veya başka bir sebeple itfa edildiği yazılı olmayıp alacaklı ile borçlunun aralarında anlaştığından bahisle dosya borcu kalmadığı ibaresi nedeniyle borcu söndüren bir belge niteliği taşımamaktadır. Bu belgenin verildiği tarihte dosya alacaklısı olmayan ...’ın sonradan dosya alacağını temlik alması, belgeyi geriye etkili olarak İİK 71/1 maddesi kapsamında bir belge hâline getirmez.

Belgeyi düzenleyen ...’ın daha sonra dosya alacağını temlik almasından dolayı kötü niyetli olduğu sebebi ile takibin iptaline İİK 71/1 hükmüne göre karar verilemez.