muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1792, Karar No: 2017/2695, Tarih: 18.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1792 E.  ,  2017/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2016 gün ve 2016/569 Esas-2016/369 Karar sayılı hükme yönelik istinaf isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 29.04.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8403, Karar No: 2010/17889, Tarih: 21.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8403 E.  ,  2010/17889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılardan ... vd. vekilleri verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, bir kısım davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30829, Karar No: 2014/34434, Tarih: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30829 E.  ,  2014/34434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2013/188-2014/487

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı işyerinde çalıştığı sırada toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan haklarının tam olarak ödenmediğini ileri sürerek fark kıdem tazminatı, ücret alacağı ile fark ikramiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, toplu iş sözleşmelerinin kendi dönemleri için bağlayıcı olduğunu, yeni toplu iş sözleşmesinin yapıldığı 01.09.2002 tarihi sonrası için daha önceki toplu iş sözleşmelerinin geçerli olamayacağını, bu dönemdeki alacaklarında sözleşme tarihinden itibaren beş yıllık zamanaşımına uğradığını, bunun dışında davacının alacaklarının kendisine ödendiğini, 2009 yılında işveren ile sendika temsilcileri arasında yapılan protokol ile ücretlerin sabitlendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 31.03.2009 tarihli protokolün geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının talep etiği fark alacakları uyuşmazlık konusudur. Ancak mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu açık olmadığı gibi denetime elverişli de değildir. Bilirkişi raporunun tarafların iddia ve savunmalarını karşılayacak nitelikte, açık ve denetime elverişli olması gereklidir. Bilirkişi raporunda sonuca nasıl ulaşıldığı açıklanmalı ve gerek taraflarca gerekse yargı makamlarınca anlaşılabilmeli ve denetlemesi yapılabilmelidir. Mahkemece öncelikle dava dilekçesinde belirtilen 06.06.2001 tarihinde imzalanan protokol ile davacının uyuşmazlık konusu olan döneme ilişkin tüm bordroları dosya kapsamına dahil edilmeli, bundan sonra alanında uzman olan üç kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı, açık ve denetime elverişli rapor alınarak sonuca gidilmelidir. Bu husus dikkate alınmadan, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2682, Karar No: 2006/4935, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2682 E.  ,  2006/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... (Hazine) vekili alacaklarının iflas sıra cetvelinde dördüncü sıraya alındığını oysa malın aynından kaynaklanan alacakların rüçhanlı sıraya alınması gerektiğini ileri sürerek sıra cetveline itiraz davası açmış, yargılama sürecinde iflasa ilişkin karar Yargıtay’ca bozulmuştur.

Mahkemece konusuz kalan davanın reddine, davanın açılmasına tarafların sebep olup olmadığı anlaşılamadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm yargılama gideri ve vekalet ücreti noktalarından davacı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusuz kalsa bile dava tarihindeki haklılık durumuna göre vekille temsil edilen taraflar yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama gideri konusunda bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece davanın açıldığı tarih itibariyle haklılık durumu üzerinde durulup varılacak sonuç çerçevesinde vekalet ücreti ve yargılama gideri konusunda bir karar verilmesi gerekirken, davanın açılmasına tarafların sebep olup olmadığının anlaşılamadığı gerekçesiyle yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 04.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/201, Karar No: 2014/1584, Tarih: 06.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/201 E.  ,  2014/1584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/515-2013/674

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından usulüne uygun olmadan ve sendikal nedenle fesih edildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı hareketleri sebebiyle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II. maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmemesi nedeniyle feshin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19/I. maddesine aykırı olarak yapıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesini geçerli sebeple feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Ancak somut olayda, davacının iş sözleşmesi, 13.07.2013 tarihli "tutanaktır" başlıklı belgeyle 4857 sayılı Kanun’un 25/II. maddesi gereğince feshedilmiştir. Davalı tarafından fesihte geçerli sebebe değil haklı nedene dayanılmıştır. Yukarıda sözü edilen açık ve kesin sebep belirtilerek fesih bildirimi yapılması kuralı, geçerli sebebe dayanan fesihler için sözkonusudur. Haklı fesihte şekil şartı aranmamaktadır. Bu nedenle mahkemenin gerekçesi dosya içeriğine uymamaktadır. Mahkemece, işin esasına girilerek taraflarca gösterilecek tüm deliller toplanmalı ve hâsıl olacak neticeye göre bir karar verilmelidir. Kararı sadece davalı vekilinin temyiz ettiği dikkate alınarak oluşan usuli kazanılmış hak gözönünde bulundurulmalıdır. Bu bağlamda mahkemece eksik inceleme ile verilen hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18347, Karar No: 2013/9564, Tarih: 07.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/18347 E.  ,  2013/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalı ... yönünden davanın reddine, davalılar ... ve ... yönünden davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin ve davalı ... vekilinin tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Harçlar Yasasının 13. maddesinin j bendi uyarınca genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf oldukları ve davalı ...’nün de genel bütçeli idareler arasına alındığı gözetilmeden harç ile sorumluluğuna karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının harca ilişkin (3) numaralı bendindeki "davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen" ibaresi silinerek, yerine, " davalı ...'ten" ibaresi yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ... ve ...'ten alınmasına, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13847, Karar No: 2020/19114, Tarih: 15.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13847 E.  ,  2020/19114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tüm aşamalardaki savunmasında, olay gecesi Bara gittiğini, mağdurlar ... ve ...'in barda güvenlik görevlisi olarak çalıştıkları, bardan çıktıktan bir saat sonra barda kayıp olan tespihini almak için bara geri dönerek mağdurlara hitaben tesbihini kaybettiğini söylediğini, içeriye bakmasını söylediklerini, içeriye baktığını, ancak tesbihini bulamadığını, akşam temizlik yaparken bulunursa tarafına verilmesini söylediğini, mağdur ...'ın alkollü olduğunu, kendisine hitaben "sen ne demek istiyorsun, sana yeni bir tesbih mi alacağız" dediğini, kendisinin tespihin manevi değerinin olduğunu anlatmaya çalıştığı esnada, mağdur ...'in küfür ettiği, mağdurların her ikisinin ayağa kalkıp üzerine doğru geldiklerini, kendisini bardan dışarıya çıkarttıklarını, mağdur ...'in kendisine tokat attığını, yine her ikisinin kendisine küfür ederek saldırınca sol cebimdeki çakı bıçağını çıkartıp ... ve...'a kaçmak için salladığını, bu şekilde yaralandıklarını ikraren beyan etmesi, bu savunmaların kısmen mağdurların beyanları, sanığa ait ...Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 02.02.2016 tarihli raporu ve CD inceleme tutanağı ile kısmen de olsa doğrulanması ve kabule göre de mağdurların her ikisinin haksız fiillerinin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hakkaniyet ve orantılılık ilkeleri uyarınca haksız tahrikin yaratığı elemin etkisine göre (1/4) oranından daha yüksek bir oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18932, Karar No: 2014/11558, Tarih: 10.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18932 E.  ,  2014/11558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...’ın olay öncesinde üzerinde bir dolar altında tomarla para büyüklüğünde gazete kağıdından oluşan mendile sarılı düzeneği hazırladığı, olay günü bankadan emekli maaşını çeken mağdur ...’yi takip edip yanına yakLaşarak sohbet etmeye başladığı ve elindeki düzeneği müştekiye hissettirmeden yere attığı, hemen ardından mendile sarılı bu tomarı sanki yolda bulmuş gibi yaparak yerden alıp içine bakıp mağdura bunu içinde çok para var, bu para artık bizim kısmetimiz diye aldatarak mağdurun çektiği emekli maaşını almak amacıyla dolandırmaya teşebbüs ettiği, savunmalar, mağdur beyanları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini ve hükmedilen adli para cezasının gün sayısının paraya çevrilmesi hususunda hüküm fıkrasında uygulama maddesi olan TCK 52. maddenin gösterilmemiş olması,

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini ve hükmedilen adli para cezasının gün sayısının paraya çevrilmesi hususunda hüküm fıkrasında uygulama maddesi olan TCK 52. maddenin gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak "100" gün", “50” gün ve "1.000 TL" adli para cezası teriminin tamamen çıkartılarak yerine, "5 gün", “2 gün”, “40 TL”adli para cezası ibaresinin ve hükmedilen adli para cezasının gün sayısının para miktarına çevrilmesine ilişkin olarak “TCK 52 maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15245, Karar No: 2013/26509, Tarih: 24.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/15245 E.  ,  2013/26509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda beraatine dair, Honaz (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen 25/03/2008 ... ve 2008/23 esas, 2008/73 karar sayılı hükmün katılan ... tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 20/02/2013 ... ve 2010/17848 esas, 2013/4642 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA," karar verilmiştir.

I-İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2013 ... ve 2008/204326 sayılı yazısı ile;

"Sanık ile katılan ... arasında tarla meselesi yüzünden husumet olduğu, bu tarla sorunu ile ilgili olarak aralarında hukuk mahkemesinde davalarının bulunduğu ve hukuk davasını katılan tarafın kazandığı, sanığın hukuk davasını kaybetmesine karşın bu taşınmazı katılan ...’a vermek istemediği ve bu sebeple katılanı korkutmak ve gözdağı vermek amacı ile, katılanın uzaktan akrabası olan tanık ...'e hitaben " ...'a söyle 9 kurşunum var, onu karnına boşaltacağım," diyerek tehditte bulunduğu, tanık ...'in de bu sözleri katılana aynen aktardığı anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı "tehdit" suçu subuta ermiştir. Sanık, yargılamadaki beyanlarında tanık ... ile aralarında önceye dayalı herhangi bir husumetin bulunmadığını belirtmiştir. Tanık ...'in sanığa iftira etmesini gerektirir herhangi bir sebep bulunmamaktadır. Mahkeme gerekçeli kararında tanık ...'in katılanların akrabası olduğundan bahisle bu tanığın beyanlarına itibar etmediğini belirtmiş ise de; sanık bu sözlerin katılanlara aktarılmasını istediği için akrabalarına söylemiştir. Bu tanığın beyanlarına üstünlük tanınmaması için sanık lehine olan daha ... ve kuvvetli bir delile dayanılması gerekir. Oysa dava konusu olayda tanık ...'in beyanından başka delil bulunmamaktadır. Bu bağlamda; sanığın üzerine atılı "tehdit" suçunu işlediği sübuta erdiğinden üzerine atılı suçtan cezalandırılması yerine, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-İtirazımızın CMK 307/son ve 308. maddeler gereğince KABULÜ ile;

2-Yüksek 4. Ceza Dairesinin yukarıda sözü edilen 20/02/2013 ... ve 2010/17848 esas, 2013/4642 sayılı onama ilamının CMK’nın 308. maddesi gereğince KALDIRILMASINA,

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-İtirazımızın CMK 307/son ve 308. maddeler gereğince KABULÜ ile;

2-Yüksek 4. Ceza Dairesinin yukarıda sözü edilen 20/02/2013 ... ve 2010/17848 esas, 2013/4642 sayılı onama ilamının CMK’nın 308. maddesi gereğince KALDIRILMASINA,

3- Honaz Sulh Ceza Mahkemesinin 25/03/2008 tarih ve 2008/23 esas, 2008/73 karar sayılı ilamı ile sanık ...’in üzerine atılı “Tehdit” suçundan verilen beraat hükmü, usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmesi,

4-Yüksek Dairenin aksi kanaatte bulunması halinde, CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca itirazın incelenmesi bakımından dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi,

İtirazen, saygı ile arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

İncelenen dosyada, sanık ... hakkında tehdit suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Honaz Sulh Ceza Mahkemesince tehdit olayının müştekilerin gıyabında meydana geldiği, olayın ... tanığının ... olduğu, bu kişinin duyduğu olayı müşteki ... ve eşi ...’ya aktardığı, müşteki tarafından ilk dilekçede gösterilen diğer tanıkların olayı doğrulamadığı, sanık ile müşteki arasında tarla meselesi nedeniyle husumet bulunduğu ve müştekilerle akraba olan tanık ...’in beyanı dışında delil bulunmaması nedeniyle, suçun işlendiğine dair tam bir vicdani kanaat oluşmadığından beraat kararı verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca olayın ... tanığı olan ...’in beyanına itibar edilmesi ve beraat kararının bozulması için itirazda bulunulmuştur.

Ceza muhakemesinde vicdani kanı yargısı yapma görevi ilk derece mahkemesine aittir. Tanığın yanlı veya yansız olup olmadığı, doğruyu söyleyip söylemediği, açıklık, sözlülük, yüzyüzelik ve doğrudanlık ilkeleri çerçevesinde duruşma yaparak vicdanı kanı oluşturan duruşma hakiminin takdirindedir. Hükümde hukukilik denetlemesi yapmakla görevli Yargıtay, hükmün gerekçesini inceleyerek maddi olayların gerekçede yeterince yansıtılıp yansıtılmadığını ve yansıtılan maddi olaylara ilişkin kanıtların tartışılıp tartışılmadığını, bu tartışma yapılırken, doğa, mantık, deneyim ve hukuk kurallarına uyulup uyulmadığını inceleyecektir. Bu nedenle mahkemece delil tartışması yapılarak vicdani kanaat oluşturulduğundan ve "takdirin takdiri olmaz" kuralına aykırı olarak, yerel mahkemenin yerine geçip ... bir kanaat oluşturulmasının, hukuka uygun olmayacağı anlaşıldığından,

Dairemizin 20/02/2013 ... ve 2010/17848 esas, 2013/4642 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.