muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/32363, Karar No: 2022/1587, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/32363 E.  ,  2022/1587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'nın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1171, Karar No: 2008/492, Tarih: 29.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1171 E.  ,  2008/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Konut Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı Bursa 6.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 29.11.2006 gün ve 2004/509-2006/572 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden, Bursa 6.İcra Müdürlüğü’nün 2004/9082 sayılı ve Bursa 6.İcra Müdürlüğü’nün 2004/9081 sayılı dosyalarının celbedilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12422, Karar No: 2025/7517, Tarih: 06.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12422 E.  ,  2025/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/265 E., 2024/1348 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/164 E., 2022/607 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının meslek hastalığına yakalandığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddia ettiği hastalık ile çalıştığı pozisyon arasında illiyet bağı kurulamayacağından haksız talepli davanın reddi gerektiğini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı işverene hizmet akdiyle çalışan davacı işçi ...'nin 12.06.2012 günü işe başlama tarihinden itibaren 2 sene sonra meslek hastalığına yakalandığını, hastalığın meydana gelmesinde davalı işverenin %85, kaçınılmazlık faktörünün ise %15 ve davacının ise kusurunun bulunmadığı, hesaplanan maddi tazminat miktarından SGK gelirlerinin rücuya tabi kısmı tenzil edilmek suretiyle toplam 426.026,77 TL maddi tazminat sorumluluğu bulunduğu, ayrıca kusurlu bulunan davalının olayın meydana gelmesinden, davacının duyduğu elem ve ızdırap nedeniyle manevi tazminat sorumluluğu bulunduğu sonuç ve kanaatine varılarak;

1-Maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile 462.026,77 TL'nin 18.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile 50.000,00 TL'nin 18.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet cetveline göre; davacının 12.06.2012-17.03.2020 tarihleri arasında 1080439 işyeri sicil numaralı davalıya ait işyerinden hizmet bildiriminin yapıldığı, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından davacının % 14 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığının belirlendiği, tarafların sürekli işgöremezlik oranına itirazda bulunmadığı anlaşıldığından bu oran üzerinden sonuca gidilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, dava konusu olay ile ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından 07.07.2017 tarihli "İnceleme Raporu" tanzim edildiği, raporda; davacı ...'nin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 4/a maddesine göre sigortalılık niteliğini haiz olduğu, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 05.01.2017 tarihli ve 02/155 sayılı Kararı'nda düzeltme kaydıyla maluliyet oranının %14 olduğu kararının verildiği, işverenin %100 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, 30.09.2021 tarihli kusur bilirkişi raporunda davalı işverenin %85 oranında kusurlu olduğunun, %15 oranında kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğunun, davacıya kusur atfedilemediğinin belirtildiği, yapılan tespitin dosya kapsamına, iş mevzuatı ile maddi veri ve vakıalara uygun olduğunun değerlendirildiği, ayrıca söz konusu kabul edilen oranın daha lehe olduğu gözetildiğinde davalının bu hususa yönelik istinaf sebeplerinin yerinde görülmediği, dosyanın zarar hesabı için hesap bilirkişisine verilerek bilirkişi hesap raporu alındığı, bilirkişi tarafından yerleşik uygulamaya uygun bir şekilde %15 olarak belirlenen kaçınılmazlık faktörünün %60'ına isabet eden %9'luk oran işverenin kendi kusur oranına eklenerek sonuca gidildiği, hükme esas alınan hesap bilirkişisinin "TRH 2010" yaşam tablosunu esas alarak hazırladığı 14.03.2022 tarihli raporunda tespit edildiği üzere; dava konusu meslek hastalığı nedeniyle %14 sürekli işgöremezlik derecesi olan davacının, SGK tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin davalının kusur oranına göre mahsubu sonrasında, davalı işverenin %85 + (%15'in %60'ı) %9 = %94 kusur oranına göre yapılan hesaplamada 462.026,77-TL karşılanmayan zararının olduğunun belirlendiği, olayın özellikleri, meslek hastalığının meydana geldiği tarih, ülkenin ekonomik ve sosyal koşulları, hakkaniyet ilkesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusur durumu, manevi tazminatın amacı, kapsamı ve caydırıcılık uyandıracak miktarda olması gerekliliği ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alınmak sureti ile davacı lehine takdir edilen 50.000,00-TL manevi tazminat miktarının manevi tazminatın kapsam ve amacına uygun olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle; istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle;

a.Davacının sürekli iş göremezlik derecesinin Yüksek Sağlık Kurulu tarafından %14 olarak belirlendiğini, dosyanın maluliyet oranının belirlenmesi adına öncelikle Adli Tıp Kurumu’na sevki gerekirken; Mahkemece dosya kapsamında maluliyet oranının belirlenmesi adına herhangi bir rapor aldırılmadığını ve Yüksek Sağlık Kurulu Raporuna istinaden hüküm tesis edildiğini,

b.Müvekkili şirket tarafından alınabilecek tüm önlemlerin alınmış olduğunu, bu kapsamda herhangi bir kusur atfedilmesinin mümkün olmadığını,

c.Müvekkili şirketin sorumlu olduğu belirtilen 462.026,77-TL’nin hangi somut kalemlerin dayanağı olduğunun belirtilmesi gerektiğini belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, meslek hastalığına uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11322, Karar No: 2019/1066, Tarih: 24.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/11322 E.  ,  2019/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 22/02/2018 tarihli ve 2016/28617 Esas - 2018/1846 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibinde, borçlunun; icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dayanağı senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığı itirazı ile tazminata hükmolunmasını talep ettiği, mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda imzaya itirazın kabulüne ve takibin durdurulmasına, tazminat ve para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verildiği, alacaklının temyizi üzerine kararın Dairemizce bozulduğu anlaşılmaktadır.

İmza itirazında, imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, takibe başlayarak imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK'nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E., 2006/231 K. sayılı kararı).

Somut olayda; mahkemece hükme esas alınan 12.05.2016 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmının 1 nolu bendinde; raporda incelemeye konu belgelerde (1) numarayla tanımlanan itiraza konu senetteki imza ve yazıların (5) numara ile belirtilen mahkeme huzurunda alınan imza ve yazı örnekleri ile karşılaştırılmak suretiyle senetteki imza ve yazı örneklerinin borçlu eli ürünü olmadığı yönünde tespit yapılmış ise de; incelemenin itiraza konu senet fotokopisinden yapılmış olduğu görüldüğü gibi, senedin diğer mukayese belgelerin tamamı ile karşılaştırılıp incelenmeden sonuca gidildiği görülmektedir. Diğer yandan bilirkişi raporunun sonuç kısmının 2 nolu bendinde ise mukayese belgelerin kendi aralarında imza ve yazı örnekleri incelenerek bu belgelerdeki imzaların borçlu eli ürünü olduğu yönünde tespit yapılmasının da gereksiz olduğu görülmekte olup, mahkemece, bu rapor hükme esas alınarak itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, mevcut rapora göre sonuca gidilemez.

O halde mahkemece, alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması talep edildiğine göre, ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı nazara alınarak yeniden ehil bilirkişilerden oluşacak bir heyetten kuşkudan uzak, Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa çözüm getirecek nitelikte bulunmayan rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi

O halde mahkemece, alacaklı tarafından yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması talep edildiğine göre, ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı nazara alınarak yeniden ehil bilirkişilerden oluşacak bir heyetten kuşkudan uzak, Yargıtay denetimine ve hüküm kurmaya elverişli rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığa çözüm getirecek nitelikte bulunmayan rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi

isabetsiz olup kararın Dairemizce bu gerekçe ile bozulması gerekirken maddi hataya müsteniden borçlunun itirazının reddi gerektiği yönünde bozulduğu anlaşıldığından, önceki bozma ilamının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 22/02/2018 tarihli ve 2016/28617 Esas - 2018/1846 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca değişik gerekçeyle BOZULMASINA, bozma nedenine göre borçlunun sair karar düzeltme taleplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 24/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1792, Karar No: 2023/3668, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1792 E.  ,  2023/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2633 E., 2022/1568 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/729 E., 2020/199 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkili ile davalı davacının ikinci evliliği olduğunu, müvekkilinin yurt dışında yaşaması ve yurda dönmek istemesi sebebiyle davalı ile bu evliliği gerçekleştirdiğini, tarafların müvekkilinin Türkiye'deki emeklilik işlemlerini bitirdikten sonra yurt dışından kesin dönüş yapacağı konusunda anlaştıklarını, evlilik süresince müvekkilinin sürekli olarak eşinin yanına gitmek ve ikinci hayatına güzel ve mutlu bir şekilde devam ettirmek istese de davalı davacının müvekkilini sürekli oyaladığını, psikolojisinin bozulmasına sebebiyet verdiğini, yanına gittiğinde müvekkilini sürekli olarak geri göndermek için çaba sarf ettiğini, akrabaları yanında küçük düşürdüğü, hakaret ettiği, evlilikleri hakkında her konuşmak istediğinde küfür ve hakarete maruz kaldığını, en son telefonunu engelleyip numarasını değiştirerek iletişimi tamamen kopardığını, müvekkiline karşı ilgisiz davrandığını, gerekli maddî manevî desteği vermediğini, taraflar arasında şiddetli geçimsizlik olduğunu belirterek tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 150.000,00 TL maddî tazminata, 150.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini ve davalı davacı adına kayıtlı olan taşınmaz üzerine üçüncü kişilere devir ve temlikinin önlenmesi için ihtiyati tedbir konulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı davacı erkek vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle, tarafların resmi nikahı kıyıldıktan sonra balayına Ürgüp'e gittiklerini bu süreçte davacı davalının sürekli tartışma çıkarttığını, müvekkilinin çocuklarına da hakaret ettiğini bu sebeple müvekkilinin çocuklarının da evi terk ettiğini, kadının evlilikten yaklaşık 1 ay sonra Almanya'ya döndüğünü, müvekkili ile aynı yatakta dahi yatmadığını, Türkiye'ye dönmesini istediğinde sahip olduğu evin tapusunu istediğini, emeklilik bedelini ödemesini istediğini, davacı davalının evlenmeden önce böyle bir talebinin olmadığını, müvekkilini sadece maddî kaynak olarak gördüğünü, kavga sırasında alevi olduğunu bilmesi halinde evlenmeyeceğini söylediğini, aşağıladığını, küfür ve hakaret ettiği, taraflar arasında duygusal bir paylaşımın bulunmadığını, müvekkilinin çocuklarına hakaret ve küfür ettiğini, onları evde görmek istemediğini söylediğini ve nihayetinde çocukların evden ayrılmak zorunda kaldığını, davalı yanın müvekkilinin kızına '..o.pu çocuğu" gibi hakaretlerde bulunduğunu, üstelik 80 yaşında olan annesine de aynı hakaretleri ettiğini, sürekli Almanya'ya giderek eşini terk ettiğini, müvekkili ile cinsel paylaşımlarda bulunmadığını, evlilik birliklerinin temelinden sarsıldığını belirterek, tarafların boşanmalarına, yararına 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata ve aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmolunması talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı davalı kadının erkeğe "şerefsiz, pezevenk" şeklinde hakaret ettiği, çocuklarını evde istemediği, davalı davacı erkeğin de kadın hakkında "salak, saf, cahil, bu işlerden anlamaz, kafası basmaz" şeklinde hakaret ettiği, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; tarafların eşit kusurlu hareketleri nedeniyle taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına, tarafların tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, karşı davanın açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, karşı davanın reddi gerektiğini, müvekkilinin evlilik nedeniyle gördüğü psikolojik tedavi evraklarının değerlendirilmediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini, eşit kusur belirlemesini kabul etmediklerini, davalı davacının kısırlaştırma ameliyatı olduğunu müvekkilinden gizlediğini, davalı davacı tanık beyanlarının duyuma ilişkin olduğunu, müvekkilinin emeklilik kaydının bulunmadığını, davalı davacının ağır kusurlu olduğunu belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İstinaf talebi, kusur belirlemesi, birleşen davanın kabulü, tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine ilişkindir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı-davalı kadının, davalı-davacı erkeğe "şerefsiz, pezevenk" şeklinde hakaret ettiği, davalı-davacının çocuklarını evde istemediği, davalı- davacı erkeğin de davacı-davalı kadın hakkında "salak, saf, cahil, bu işlerden anlamaz, kafası basmaz", "Ben İstanbulluyum, siz nasıl konuşuyorsunuz" diyerek küçümseyici ve aşağılayıcı sözler söylediği, ayrıca "sen ne biçim kadınsın, kadınlıkla alakan yok" diyerek hakaret ettiği, davalı-davacıya maddî yardımda bulunmadığı, böylelikle evlilik birliğinin sona ermesinde davacı-davalı kadının az, davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu, kadının sabit gelirinin bulunduğu anlaşılmakla, tedbir nafakası talebinin reddine karar verilmesi ve yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesi ile yoksulluk nafakasının reddine karar verilmesinin de doğru olduğu, kadın yararına maddî manevî tazminat verilmesi şartlarının oluştuğu gerekçesi ile; davacı-davalının kusur tespitine ilişkin istinaf talebinin kabulüne, boşanmaya neden olan kusurlu davranışlar yönünden ilk derece mahkemesi karar gerekçesinin davacı-davalı kadının az, davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu şeklinde düzeltilmesine, kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine yönelik istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının buna ilişkin kısmının kaldırılmasına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminatın davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, kadının diğer istinaf taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; evlilik boyunca tüm maddî yükümlülüklere kendisi katlandığı halde yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmemesinin hatalı olduğu, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında asli ve tek kusurlu olanın erkek olduğu, tazminat miktarlarının kadının zararını karşılar düzeyde olmadığını belirterek; kararı kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası talebi ile yararına hükmolunan tazminat miktarları yönünden temyiz etmiştir. Davacı-davalı kadın mirasçıları 24.05.2023 tarihli dilekçeleri ile davacı-davalı kadının 06.02.2023 tarihinde vefat ettiğini belirterek davaya kusur belirlemesi yönünden devam etmek istediklerini belirtmişlerdir.

2.Davalı karşı davacı erkek vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde özetle; kendisine kusur olarak yüklenen vakıaların ispat edilemediğini, asli kusurlu olanın kadın olduğunu, kadının ispat edilen kusurlarına gerekçede yer verilmediğini, kadın yararına tazminat verilmesinin kanuna ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek; kararı kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminatlar yönünden temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat verilmesi ile yoksulluk nafakasına hükmolunması şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, nafaka miktarları, boşanma hükmü kesinleşmiş olmakla davacı davalının ölümü sebebiyle mirasçıların kusur belirlemesi yönünden davaya devam edip edemeyecekleri noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fukraları, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddeleri, 181 inci maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 369 uncu 370 inci ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.