muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16563, Karar No: 2023/11786, Tarih: 21.06.2023

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2023 tarihli ve 2022/497 Esas, 2023/75 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy birliğiyle 21.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7270, Karar No: 2015/11781, Tarih: 24.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/7270 E.  ,  2015/11781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 6. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2014/295-2014/341

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne ancak HUMKnun 438/2 maddesi gereğince mahkemece verilen karar görevsizlik kararı olduğundan duruşma talebinin reddine karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 10 yıl evli kaldığını ve tüm harcamaları müvekkilinin karşıladığını, müvekkilinin, tarafların evlilikleri başından sona erdiği 15.04.2004 tarihine kadar aile bütçesine iştirak ve edinilmiş mallara katılma alacağı olduğunu, davacıya yenisi alındığı için kişisel mallarının bedelinin ödenmesi gerektiğini, müvekkiline ait ancak davalı tarafından babası evine götürülen ve daha sonra çalındığı beyan edilen Vizör marka tabancanın iadesi ya da bedelinin verilmesini, tamamı davalıda kalan ziynet eşyalarının yarısının davacıya verilmesini, boşanma tarihinden sonra davacının ek kredi kartını kullanarak yaptığı harcamaları iade etmesi gerektiğini, davalının kullanımında olan davacıya ait ev ve cep telefonlarından oluşan davacı zararının tazmin edilmesini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 100.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlanması gerektiği gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyize konu dava, 25.12.2008 tarihinde Bakırköy 2. Aile Mahkemesi'nin 2008/805 E. sayılı dosyasında açılmış, mahkemenin 05.03.2009 tarihli kararı ile davalı tarafından daha önce Bakırköy 6. Aile Mahkemesi'nin 2007/395 esasında kayıtlı katkı payı alacağı davası ile birleştirilmesine karar verilmiş, Bakırköy 6. Aile Mahkemesi'nin 07.06.2011 tarih ve 2007/395 E. 2011/488 K. sayılı ilamı ile asıl ve birleşen davaların reddine dair kurulan hüküm, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 29.11.2011 tarih ve 2011/5644-6409 E.K. sayılı ilamı ile bozulması üzerine, bozmaya uyularak yapılan yargılamada mahkemece 20.03.2014 tarih ve 2012/123 E. 2014/218 K. sayılı karar ile temyize konu talepler hakkındaki davanın tefrikine karar verilmiştir.

Aile mahkemelerinin kuruluş, görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4.maddesi uyarınca 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 2.kitabı ile (3 kısım hariç) 4722 sayılı Türk Medeni Kanunun yürürlüğü ve uygulanış şekli hakkında kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler aile mahkemesinde görülür.

Aile mahkemelerinin kuruluş, görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4.maddesi uyarınca 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 2.kitabı ile (3 kısım hariç) 4722 sayılı Türk Medeni Kanunun yürürlüğü ve uygulanış şekli hakkında kanun kapsamındaki aile hukukundan doğan dava ve işler aile mahkemesinde görülür.

Usul kuralları (görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hata) kamu düzeni ile doğrudan bağlantılı olup, taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşturmamaktadır. Bu nedenle, görev hususunun mahkemenin her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden (re’sen) nazara alınması gerekir. (HGK. nun 29.3.1995 gün ve 1994/14 – 855 E, 1995/242 K. sayılı ilamı; Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 2001 Baskı, Cilt 5, sayfa 4786-4791 vd.)

Somut olayda, davacı taleplerinden bir kısmının genel mahkemelerde görüleceği, Yargıtay 8. Hukuk Dairesininin yukarıda anılan bozma ilamında da açık bir şekilde belirtilmiştir. Sözkonusu bozma ilamına uyan mahkemece yapılan yargılamada, iş bu dava davacısının katkı ve katılma talepleri incelenerek reddedilmiş, ancak eldeki davadaki taleplerin tefrikine karar verildikten sonra, temyize konu dava dosyasında mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Eldeki davada birden fazla talep bulunmakta olup, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde, davacının söz konusu taleplerinden, ziynet eşyası ve kişisel mala ilişkin taleplerininin açık bir biçimde Aile Mahkemesinin görevine girdiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece bu husus değerlendirilmeden, davacının tüm talepleri hakkında yazılı şekilde görevsizlik karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Buna göre, mahkemece, eksik inceleme,araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3529, Karar No: 2014/11842, Tarih: 01.07.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3529 E.  ,  2014/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/218-2013/438

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topoğrafik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş ve %35 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş imar parseli, emsal alınarak incelenen Hamitler 6400 ada 176 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Bursa gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza benzer özelliklerde daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 6400 ada 176 parselin satışının somut emsal alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1678, Karar No: 2013/5597, Tarih: 19.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/1678 E.  ,  2013/5597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İHBAR OLUNANLAR :

FERİ MÜDAHİL :

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... A. Ş. tarafından Samsun 1. İş Mahkemesinin 2009/819 esas dosyası üzerinden açılan bu davada, feri müdahil ... Makina Montaj Ltd. Şti. 'nin temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 07.01.2011 tarihli ek karar ve feri müdahilin bu ek karara ilişkin sunduğu temyiz dilekçesi Samsun 1. İş Mahkemesinin 2010/419 esas sayılı dosyasına aittir. Samsun 1. İş Mahkemesinin 2009/819 esas bu dosya üzerinden feri müdahil ... Makina Montaj Ltd. Şti. 'nin kararı temyiz edilip etmediği, karar temyiz edilmiş ise temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar verilip verilmediği ve ek karar verilmiş ise feri müdahilin ek karar ilişkin temyiz isteminde bulunup bulunmadığı bu nedenle anlaşılamamaktadır. Mahkemece gerekli araştırılma yapılarak, eksik olduğu belirlenen ilgili evrakın eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11887, Karar No: 2015/16120, Tarih: 03.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11887 E.  ,  2015/16120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosyada mevcut 18.03.2014 , dairemize gönderilen 09.03.2015 , ve Ulusal Yargı Ağı Programı kayıtlarında bulunan 08.08.2014 tarihli mahkeme yazılarında "Mahkememize ait 2012/57 esas, 2012/130 karar sayılı dosya 07.08.2012 tarihinde katılan kurum ...tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı' na gönderilmiş olup ; mahkemenizce 2014/11887 esasında kaydı yapıldığı " belirtilmiş isede; katılan kurum ...temyizi dosya içinde bulunmadığından varsa temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi ve temyiz edilmesi halinde buna yönelik tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5424, Karar No: 2013/4176, Tarih: 14.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/5424 E.  ,  2013/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükmün sanık ... tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla anılan sanığın temyizine hasren incelenerek gereği görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında memura yalan beyanda bulunmak suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında memura yalan beyanda bulunmak suçundan takdir ve tayin olunan 1800 TL adli para cezasının miktar ve nevi itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesine göre temyiz olanağı bulunmadığından sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Sanığın müdafii huzuruyla verdiği 22.02.2007 tarihli hazırlık ifadesinde sürücü kursunda düzenlenen herhangi bir derse katılmadığını daha sonra kursa gidip ehliyeti ne zaman vereceklerini sorduğunu ve 21.02.2007 tarihinde de sınavı kazanıp kazanmadığını öğrenmeye gittiğine ilişkin beyanı karşısında; sürücü kursuna devam etmeden ve sınava girmeden sürücü belgesi alamayacağını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi tüm aşamalarda sanığın bilgisi olduğunu ve onun isteği ile sınava girdiğini beyan eden sanık ...'in ifadeleri karşısında tebliğnamedeki dosya ile doğrudan bağlantılı olmayan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10120, Karar No: 2014/1538, Tarih: 30.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10120 E.  ,  2014/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/255457

MAHKEMESİ : Vize Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2011

NUMARASI : 2010/167 (E) ve 2011/50 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Katılanın tamircilik yapan sanığa motosikletini tamir için vermesine rağmen, aradan geçen 4 yıllık sürede, sanığın motosikleti tamir edip, katılana iade etmeyerek, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunup, devir olgusunu inkar etmek şeklindeki eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2350, Karar No: 2024/1441, Tarih: 13.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2350 E.  ,  2024/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/491 E., 2023/466 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/443 E., 2022/663 K.

1- İlk derece mahkemesince, sıra cetveline şikayet isteminde, şikayet olunan ...’nın bedeli paylaşıma konu gemi üzerinde gemi adamlığından kaynaklanan öncelikli bir alacağı bulunmadığı gerekçesiyle bu şikayet olunan yönünden şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline; şikayet olunanlar ... ve ... yönünden bu şikayet olunanlara sıra cetvelinde pay ayrılmadığı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan şikayetin usulden reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan ... vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde şikayet olunan ... vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı; keza şikayet olunan ...’nın bedeli paylaşıma konu gemide çalışmayıp donatana ait başka bir gemide çalışmış olması sebebiyle Türk Ticaret Kanunu uyarınca gemi adamı olarak öncelikli pay alamayacağı, şikayetçinin deniz alacaklısı olmadığına dair şikayet sebepleri ise, şikayet olunan Ömer Aynalı'nın sıra cetveline itiraz davası bulunmadığı anlaşıldığından şikayet olunanın bu yöne ilişkin temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13.05.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12643, Karar No: 2022/151, Tarih: 19.01.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12643 E.  ,  2022/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2021 tarih ve 2020/173 - 2021/111 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 53/1-2-3, 58/9, 62/1, 63, 3713 sayılı yasanın 5/1. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.)

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Açıklanan ilkeler doğrultusunda, somut olay değerlendirildiğinde;

İstihbari bilgilerin hükme esas alınabilecek delil değeri taşımadığı nazara alındığında, ikamet aramasında ele geçen cep telefonunda yapılan incelemede örgüte sempatisini gösteren cep telefonunda tespit edilen anılan örgütle ilgili fotoğraflar, videolar ve mesajlaşmalar dışında, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla bağlandığı, süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk kapsamında değerlendirilebilecek faaliyetlerde bulunduğu, bu cümleden olarak kod adı kullandığı, ideolojik ya da askeri eğitim aldığı yönünde, herhangi bir iddia ve delil elde edilememesi karşısında, İnstagram isimli sosyal medya hesabı üzerinden içerikleri itibarıyla DEAŞ silahlı terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde gerçekleşen paylaşımları aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden çok kez yaptığı anlaşılan sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, atılı suç için tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2206, Karar No: 2025/6063, Tarih: 05.05.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/2206 E.  ,  2025/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Burdur 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Burdur 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.04.2024 tarihli ve 2024/14 Esas, 2024/176 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/199, Karar No: 2017/2847, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/199 E.  ,  2017/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.