muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7951, Karar No: 2022/2876, Tarih: 06.04.2022

Davalı vekili; zamanaşımı ve yetkisizlik itirazında bulunarak, Adıyaman CBS'nın 2011/9643 Soruşturma dosyasındaki bilirkişi raporunda dava konusu tüpte yırtılma olmadığı, bir miktar LPG gazının tüp içerisinde mevcut olduğunu, kaynak dikişlerinde ve vanada gaz kaçağının olmadığının tespit edildiğini, müvekkili şirketin bu anlamda kendisine atfı kabil bir kusuru bulunmadığını, Adıyaman CBS'nın 2011/9643 soruşturma sayılı dosyasında dinlenen ...'nın müvekkili firmanın hiç bir zaman bayisi olmadığını beyan ettiğinden, tüpün yetkili bayiden alınmadığı için söz konusu zarardan müvekkil şirketin sorumlu olmaması gerektiğini, davacının zarar görenlere yaptığı ödemenin müvekkili açısından bağlayıcı olmadığını, yangın olayının tüpteki herhangi bir kusur ya da arızadan doğmaması nedeniyle illiyet bağının bulunmadığını, dava konusu olayın tüp patlaması değil gazın alev alması olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini %20'den aşağı olmamak üzere davacının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini, yargılama gideri ile vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/9643 sayılı soruşturması kapsamında hazırlanan bilirkişi raporunda yangına sebep olan tüpün kaynak dikişlerinde ve vanada gaz kaçağının olmadığı ve yangının yoğun gaz sızıntısından kaynaklandığının belirtildiği, ayrıca kusur bilirkişi raporunda yangının tüp patlaması ile değil, gazın açık bırakılması nedeniyle ortamda biriken gazın ark ile teması sonucunda meydana geldiği, dolayısıyla davalının kusurunun olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; dava konusu olayda ...'nun ölümü nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalan annesi ...'nun 25.758,09 TL, babası ...'nun 19.713,18 TL maddi zararının olduğu, yine dava konusu olayda yaralananlardan ...'in 21.730,92 TL, ...'nun 77.750,20 TL maddi zararının olduğu, toplam maddi zararın 144.952,39 TL olduğu, bu durumda davacının itirazın iptalini talep etmekte haklı olduğu, ancak davacının talebi yargılamayı gerektirdiğinden likit bir alacaktan sözedilemeyeceği, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerektiğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın kabulü ile, davalının Adıyaman 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/680 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin devamına, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.196,53 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6116, Karar No: 2018/13523, Tarih: 20.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6116 E.  ,  2018/13523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca sebepler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5294, Karar No: 2016/12745, Tarih: 28.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/5294 E.  ,  2016/12745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile kötü niyet tazminatının faizleri ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverenlerce haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatı alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Sağlık Bakanlığı işveren olmadıklarını ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Selina ... Şti. usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı S... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı S..... Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın mahkemece davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Hükmün 5. ve 6. fıkralarının hükümden çıkartılarak, yerine

“Davalı Sağlık Bakanlığı harçtan muaf olduğundan karar ve ilam harcı olarak hesaplanan 211,81 TL harçtan daha önce alınan 158,85 TL harcın mahsubu ile kalan 52,96 TL harcın davalı S.... Ltd. Şti.'den alınarak hazineye irat kaydına, davacıdan daha önce alınan 158,85 TL harcın davalı S...... Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine,

Davacı tarafından bilirkişi ücreti, tebligat masrafı ve müzekkere gideri olmak üzere yapılan toplam 451,80 TL yargılama giderinin ret kabul oranına göre hesaplanan 201,95 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin giderlerin davacı üzerinde bırakılmasına,” rakam ve sözcüklerinin hükme eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/1525, Karar No: 2014/4704, Tarih: 19.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1525 E.  ,  2014/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/388-2013/600

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile müflis şirket arasında düzenlenen 31.09.2009 tarihli sözleşme kapsamında, müvekkilinin C Blok 21 nolu konutu 165.000,00 TL karşılığında satın aldığını, 130.000,00 TL' nin aynı gün nakit olarak, 35.000,00 TL' nin ise senet karşılığı ödendiğini, müflis şirketin daireyi teslim etmediğini, iflas tarihi itibariyle dairenin rayiç değerinin 550.000,00 TL olduğunu, gecikme cezası ile birlikte toplam 561.200,00 TL için iflas masasına kayıt talebinde bulunulduğunu, alacak taleplerinin reddedildiğini ileri sürerek, alacağın iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.

Müflis davalı şirket iflas idaresi vekili, davanın süresinde açılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının alacak kayıt talebinin 17.05.2013 tarihli sıra cetvelinde reddedildiği, sıra cetvelinin son olarak 17.05.2013 tarihinde ilan edildiği, kayıt kabul davasının İİK'nın 235. maddesi gereği 15 günlük hak düşürücü sürede açılması gerektiği, sürenin 03.06.2013 tarihinde dolduğu, davanın 04.06.2013 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, davanın hak düşürücü sürede açılmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-)Mahkemece, davanın hak düşürücü süre içinde açılmış olmasının dava şartlarından olduğu kabul edilmesine rağmen HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle “HÜKÜM” bölümünün 1 no'lu bendi hükümden çıkarılarak yerine '' Davanın, HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı noksanlığından usulden reddine'' ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4006, Karar No: 2024/7329, Tarih: 10.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4006 E.  ,  2024/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/140 Esas, 2023/274 Karar

HÜKÜM : Red-karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davalı ...'ne yönelik karar daha önce kesinleştiğinden yeniden aynı konuda hüküm tesisine yer olmadığına, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili ve duruşma istemi olmaksızın davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 24.09.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı ...Ş. vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkete ait uçağın davalı ... tarafından sigortalandığını, 11.12.2007 tarihinde sigortalı uçağın motorunda hasar tespit edildiğini, durumun hemen sigortacıya ihbar edilmesine rağmen davalı tarafın eksper görevlendirmediğini, müvekkilinin zaman kaybetmemek için motordaki hasarı boroscope incelemesi ile tespit ettirdiğini, davalı Şirket'in herhangi bir ödeme yapmaması üzerine motorun satış olanaklarının araştırıldığını, ABD'de mukim bir şirketin motoru incelediğini ve tamir maliyetinin 600.000,00 USD olduğunu müvekkiline bildirdiğini, çok büyük zarara uğrayan müvekkilinin uçağı değerinin altında bir fiyatla bu şirkete sattığını, davalı tarafça görevlendirilen eksperin aylar sonra ABD'deki uçağı satın alan şirket ile iletişime geçerek motoru incelediğini, motorun kapsamlı bir incelemesi mümkün olmadığından kendilerine ödeme yapılamayacağının bildirildiğini, hasarın gerçekleştiği tarihten uçak motorunun satışına kadar geçen üç aylık sürede gerekli incelemeyi yapmayan davalı sigortacının oluşan zarardan sorumlu bulunduğunu, 02.08.2007 tarihinde ise meydana gelen kaza neticesinde sigortalı uçağın ön iniş takımında hasar oluştuğunu, 03.08.2007 tarihinde hasarın sigorta şirketine bildirildiğini, uçağın kullanılmadığı her gün için büyük maddi kayıp görüldüğünden dava dışı şirketten yedek parça satın alındığını, yeni parça takılana kadar uçuş yapılamadığından müvekkilinin maddi zarara uğradığını, uçağın tamiri, yedek parça bedeli, hangar kirası ve uçağın çekilmesinden kaynaklanan harcamalar yapıldığını, bu kaza nedeniyle müvekkilinin 3. şahıslara mali mesuliyet sigortası kapsamında ödemek zorunda kaldığı 309.826 euronun 81.047 euroluk kısmının davalı tarafından kabul edilmediğini, kabul edilen 228.779 euroya karşılık ise 200.199 euro ödendiğini, hasar sebebiyle kabul edilen 167.926 USD zararın ise 141.049 USD'lik kısmının ödendiğini, ayrıca 17.08.2007 tarihinde yedek güç kaynağı ve hız sabitleme cihazlarında meydana gelen arızalar nedeniyle üçüncü şahıslara ödenmek zorunda kalınan 86.750 euronun 21.260 euroluk kısmının davalı yanca reddedildiğini, kabul edilen kısmın da yine eksik ödendiğini, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü tarafından müvekkili şirketin işletme ruhsatının 3 ay süreyle askıya alındığını, bu sürede uçuş yapılamayacağından poliçelerin buna göre değiştirilmesi gerektiğinin davalı tarafa bildirildiğini, davalı Şirket'in sadece gövde poliçesi yapması yeterli iken başka poliçelerde yaparak fazladan prim tahsil ettiğini, davalının sigorta poliçesi kapsamındaki zararların bir kısmını geç ödemesi, bir kısmını ise hiç ödememesi nedeniyle müvekkilinin munzam zararının doğduğunu ileri sürerek şimdilik 50.000 USD maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 18.03.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat talebini yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; motor hasarının bildirimi üzerine müvekkilince eksper tayin edildiğini, eksperin davacı ile görüşerek hasarın tespiti için gerekli bilgi ve belgeleri talep ettiğini, davacının bu taleplere geç ve eksik cevaplar verildiğini, yabancı bir cismin uçağın motoruna girmesi ile oluşan hasarın ancak motorun sökülmesi ve içindeki parçaların görülmesi ile tespit edilebileceğini, davacının bu işlem için motoru hazır etmediğini, boroscope aleti ile bu nitelikte bir hasarın tespit edilemeyeceğini, davacının iddia ettiği hasar bedelinin fahiş olduğunu, söz konusu motorun satılmasından sonra yapılan eksper incelemesinden, meydana gelen hasarın muafiyet tutarı olan 100.000 USD'nin altında kaldığının anlaşıldığını, uçağın ön iniş takımındaki hasar ile ilgili olarak ön iniş takımının onarım masrafı dışında kalan taleplerin poliçe kapsamında bulunmadığını, bu hasarın da muafiyet sınırının altında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; sigorta brokerı olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarının esas bakımından da dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; sigorta brokerı olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının iddialarının esas bakımından da dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki ihtilafın motor hasarı için olan kısmı yönünden yapılan değerlendirmede; motorun dışarıdan giren yabancı cisim ile hasarlandığı, hasarın ağır hasar olarak nitelenemeyeceği, motor satılmış olduğundan satın alan firmaca gerçekleştirilen tespit sonucu tamir masrafının 50.000 - 70.000 USD aralığında olacağının değerlendirildiği, sigorta sözleşmesi kapsamında 100.000 USD altındaki zararın muafiyet altında kaldığı gerekçesi ile davacı tarafın motor hasarından kaynaklı zarar talebinin reddine karar verildiği, taraflar arasındaki diğer ihtilafın uçağın ön iniş takımında meydana gelen zarar ve bu zarar nedeniyle doğduğu ileri sürülen hangar kirası, karantina bedeli, nakliye ve gümrük bedeli gibi diğer masrafların da yapılıp yapılmadığı ve yapılmış ise poliçe kapsamında bulunup bulunmadığı hususuna ilişkin olduğu, davacının ön iniş takımında meydana gelen zarar nedeniyle doğrudan ve dolaylı zararlarının toplam 562.264,62 USD olarak tespit edildiği, davalı ... tarafından da gerek doğrudan ödeme gerekse prim takası suretiyle davacı tarafa 570.510,31 USD ödeme yapıldığı, dolayısıyla davacı tarafın uçağın ön iniş takımında meydana gelen zarar nedeniyle poliçeden kaynaklı bakiye alacağının kalmadığı gerekçesi ile bu kalem yönünden de davacı talebinin reddine karar verildiği, taraflar arasındaki bir diğer ihtilafın ise davacı tarafın sigorta teminatı kapsamında kalan zararının bir kısmının geç ödenmesi, bir kısmının ise hiç ödenmemesi nedeniyle temerrüt faizi ile karşılanmayacak munzam zarar taleplerine ilişkin olduğu, davacı tarafın bu dönemde kullandığı kredilerin hasarlar için kullanıldığının bilinemeyeceği, hasarlanan motor yerine derhal yenisi takıldığından uçuştan mahrum kalmadığı ve cüzi miktar bedelle motor tamir edilebilecekken hurda olarak satılmasında davacı tarafın ihmali olduğu gerekçesi ile bu kalem yönünden de talebin reddine karar verildiği, davacının kişilik hakları zedelenmediğinde manevi tazminat talebinin de reddi ile davalı brokerlık şirketinin ise pasif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle bu şirket yönünden husumetten davanın reddine ilişkin mahkeme kararının Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğinden bu konuda yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ...Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı ... ile davacı arasında düzenlenen Sigorta Poliçesi kapsamında olduğu iddia edilen zararların ödenmemesi neticesinde oluşan maddi manevi tazminat ve munzam zarar talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu 1291, 1294, 1299, 1449 uncu maddeler.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı ... ile davacı arasında düzenlenen Sigorta Poliçesi kapsamında olduğu iddia edilen zararların ödenmemesi neticesinde oluşan maddi manevi tazminat ve munzam zarar talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu 1291, 1294, 1299, 1449 uncu maddeler.

2.Taraflar arasındaki sulh ve ibra sözleşmesi ile sigorta poliçesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacının sigorta muafiyeti kapsamını aşan bir zararını ispatlayamamış olmasına göre davacı vekilinin ve davalı ...Ş vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Davacı vekilinin ve davalı ...Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 17.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin taraflardan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22778, Karar No: 2017/11431, Tarih: 23.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/22778 E.  ,  2017/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının kısmen kabul edilen tedbir nafakası davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-karşı davalı erkek tarafından 07.11.2014 tarihinde boşanma davası açılmış, kadın tarafından 09.10.2014 açılan tedbir nafakası davası (TMK m. 197) eldeki dava ile birleştirilerek yapılan yargılama sonunda mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle, tarafların boşanmalarına, tarafların maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinin reddine, kadın yararına yoksulluk nafakasına (TMK m. 175), velayetlerin davacı-karşı davalı babaya verilmesine ve kadının tedbir nafakası davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.