muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/40392, Karar No: 2015/10447, Tarih: 02.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/40392 E.  ,  2015/10447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı, davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ....vekili avukat ..., diğer davalı ... vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murisleri ...'in 26.2.2005 tarihinde rahatsızlanıp davalı hastaneye yatırıldığını, yapılan kusurlu müdahale nedeniyle henüz 48 yaşındaki yakınlarını 10 gün içinde kaybettiklerini ileri sürerek, davacılardan ... için 1.500 er TL maddi tazminat ile davacı eş ...için 20.000 TL kızı... için 15.000 TL oğlu ... için 15.000 TL diğer evlatları ... için 10.000 er TL manevi tazminatın müteselsilen davalılardan alınmasına karar verilmesini istemiş, sonrasında ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini arttırmışlardır.

Davalılar üzerlerine atfı kabil kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalıların kusurunun bulunmadığı tespit edilmiş ise de, davacılarının murisinin ameliyat sonucu ölümü sebebiyle Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde düzenlenen hak ve nesafet kuralları ve Borçlar Kanununun genel hükümler gözetilerek her bir davacı için takdiren 2.000,00 TL manevi tazminatın 26/02/2005 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte ödenmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, hekim hatası nedeniyle ölüme sebep olma iddiası ile maddi manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar, murislerinin safra kesesi ameliyatından sonra durumunun kötüleşip kurtarılamadığını, davalıların kusurlu müdahalesinin buna sebep olduğunu ileri sürmüş, davalılar ise ölüm olayının kusurlarından kaynaklanmadığını, ameliyatın beklenen komplikasyonu olduğunu savunmuşlardır. Mahkemece gerek işbu tazminat davasında, gerekse davalı doktor ...'ın tedbirsizlik ve dikkatsizlik ile ölüme neden olma suçundan yargılandığı ceza davasında alınan bilirkişi raporlarında ölüm olayının davalıların kusuruna bağlanamadığı belirlenmiş ise de hak ve nesafete göre yakınlarını kaybeden davacılar lehine 2.000,00 er TL tazminat verilmesinin yerinde olacağı sonucuna varılarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.

Borçlar Kanununun vekâlet akdini düzenleyen 502 ve devamı maddeleri uyarınca davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. Vekil vekâlet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup,en hafif kusurunda bile sorumludur. Bu nedenle, doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören doktor olan vekilden tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, TBK.nun 510/1. maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

Önemli bir diğer düzenleme de Avrupa Biyotıp Sözleşmesidir. Bu sözleşme 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Bu sözleşmenin “Amaç” başlıklı 1. maddesinde; “Bu sözleşmenin tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler.”

Sözleşmenin 4. maddesinde ise, “Meslek Kurallarına Uyma” başlığı altında; “Araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir.” denilmektedir. Sözleşme iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir. Bu durumda, her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.

Sözleşmenin 4. maddesinde ise, “Meslek Kurallarına Uyma” başlığı altında; “Araştırma dahil, sağlık alanında herhangi bir müdahalenin, ilgili mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olarak yapılması gerekir.” denilmektedir. Sözleşme iç hukukumuzun bir parçası haline gelmiştir. Bu durumda, her türlü tıbbi müdahalenin mesleki yükümlülükler ve standartlara uygun olması benimsenmiştir.

Bu açıklamalar doğrultusunda yapılması gereken hekimin zarar neticesi ile illiyet bağı olan kusurlu eyleminin bulunup bulunmadığını tespit etmektir. Teknik bir husus olan bu vakıa ancak tıbbi dökumanları dosyadaki delillerle birlikte irdeleyen bilirkişi incelemesi ile açığa kavuşturulabilir. Mahkemece, tazminat yargılamasında ve ceza kovuşturmasında alınan raporların davalılara kusur atfetmediğine değinilmiş, ne var ki hakkaniyet gereği uygun bir tazminatın yerinde olacağı değerlendirilmiştir. Öncelikle belirtmek gerekir ki, kusuru hiçbir surette tespit olunamayan kişiye zarardan dolayı tazminat yüklenemeyeceğinden karar bu haliyle kendi içerisinde çelişmektedir. Bu noktada kusurun varlığını tespit bakımından alınan bilirkişi raporları ve ceza kovuşturmasının tespit ve neticesini irdelemek gerekecektir. Zira hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat hükmü ile bağlı değil ise de maddi vakıaların tesbiti açısından yargılamanın safahati bağlayıcı olacaktır.

Davalı hekim,.... Asliye Ceza Mahkemesinin 529-857 esas-karar sayılı dosyası ile tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu bir kişinin ölümüne neden olma isnadı ile yargılanmış, alınan ... ve ... raporları sonrasında sanığın beraatine karar verilmiş, hüküm Yargıtay ... Ceza Dairesinin 5.10.2011 tarih ... sayılı kararı ile onanmış ise de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunun 14.2.2012 tarihli 2011-....sayılı kararı ile onama ilamı kaldırılarak beraat hükmünün yerinde olmadığı tespit edilmiş, ancak zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle kamu davası yerel mahkemece 11.10.2012 tarihli karar ile ortadan kaldırılmıştır. Esasa ilişkin hüküm mahiyeti arz etmeyen zamanaşımından ortadan kaldırma kararının somut olayda bağlayıcılığının olmayacağı açıktır. Bu halde Ceza Genel Kurulu Kararının tespitleri irdelenmelidir. Bahsi geçen kararda, alınan bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin tanık beyanları ile birlikte değerlendirilmesi sonucunda, sanığın kendi bilgi ve tecrübesine güvenip hastaneden bulunan kolanjiografi görüntüleme cihazını kullanmayarak laparoskopik yöntemle kapalı olarak başlanılıp yeterli görüntü alınamaması nedeniyle açık şekilde gerçekleştirilen ameliyat esnasında gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek koledok kanalını lucka kanalı zannedip kesmesi neticesinde gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelen ölüm olayında kusurlu olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu, bu itibarla taksirle öldürme suçundan cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna karar verilmiştir. Bu tespit en hafif kusurundan dahi sorumlu tutulması gereken davalı hekim ve adam çalıştıran sıfatı ile diğer davalı hastane hakkında kusur ve illiyet bağı yönünden hukuk hakimini bağlayıcıdır. Bir başka deyişle Ceza Genel Kurulunun maddi vakıaları tespit eden bu kararı ile davalıların kusurlu olduğu saptanmış olup, hukuk hakimi bu olgu ile bağlı bulunmaktadır. Ceza Genel Kurulu kararı sonrasında yerel ceza mahkemesince zamanaşımının dolması nedeniyle verilen kararın bu nedenle hukuk hakimini bağlayıcı niteliği yoktur. Bu itibarla, davalıların davaya konu olayda kusurlu davrandıklarının kabulü zorunludur. Mahkemece, davalıların murisinin ölümü olayında davalıların kusurlu oldukları kabul edilmek suretiyle gerekli inceleme ve değerlendirme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 124,00 TL. harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11665, Karar No: 2021/2683, Tarih: 01.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11665 E.  ,  2021/2683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 04.09.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4557, Karar No: 2024/3220, Tarih: 21.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4557 E.  ,  2024/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/309 E., 2023/205 K.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar vekili asıl davada; müvekkillerinin murisi ...'ın 25.05.2008 tarihinde dava dışı ...'ın evindeki elektrik arızasını gidermeye çalışırken yüksek gerilime kapılarak öldüğünü, davalı idarenin hiçbir önlem ve uyarı levhası koymayarak hizmet kusurunun bulunduğunu, bu hususta Diyarbakır 6. Ceza Mahkemesinin 2008/569 E. sayılı dosyasında yargılamanın bulunduğunu, murisin ölümü nedeniyle müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını belirterek; fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkillerinden ... için 50.000,00 TL manevi ve 1.000,00 TL maddi, ve ... için 20.000,00 TL manevi ve 1.000,00 TL maddi, ... için 20.000,00 TL manevi ve 1.000,00 TL maddi, ... için 20.000,00 TL manevi ve 1.000,00 maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsilini talep etmiştir.

2. Davacılar vekili bozmadan sonra açılan ve bu dosya ile birleştirilen davada; Mahkemece bilirkişi marifetiyle ıslahtan sonra alınan 2. rapor doğrultusunda alacağın ıslah dilekçesindeki rakamdan daha yüksek olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek; 244.041,86 TL tazminatın davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davanın zamanaşımı geçtikten sonra açıldığını, bölgedeki tüm trafoların müvekkili şirketin sorumluluğunda olmadığını, ölüm sebebinin trafodan kaynaklandığının ispat edilmediğini, müvekkili şirketin kendisine ait tüm trafo ve hatların bakımını yaptırıp gerekli uyarı levhalarını koyduğunu, dava konusu olayın meydana gelmesinde davacıların murisinin kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 20.01.2016 tarihli ve 2013/1715 E., 2016/253 K. sayılı kararla; dosya kapsamında alınan bilirkişi heyet raporunda davalı şirketin kusurunun bulunmadığı, dava dışı ...’ın %50, muris ...’ın %50 kusurlu olduğunun bildirildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 20.01.2016 tarihli ve 2013/1715 E., 2016/253 K. sayılı kararla; dosya kapsamında alınan bilirkişi heyet raporunda davalı şirketin kusurunun bulunmadığı, dava dışı ...’ın %50, muris ...’ın %50 kusurlu olduğunun bildirildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen10.09.2018 tarihli ve 2016/20821 E., 2018/8221 K. sayılı ilamla; "..Mahkemece her ne kadar 3'lü heyet raporu dikkate alınarak davalı ... şirketinin meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davalı ... şirketinin TBK'nın 69 ve 71 inci maddeleri gereği kusursuz sorumluluk ilkesi (tehlike sorumluluğu) gereği meydana gelen olaydan dolayı sorumlu olduğu, Mahkemece alanında uzman ayrı bir 3'lü bilirkişi heyetinden kusur oranlarının tespiti yönünden yeniden bilirkişi raporu alınması, kusur oranları belirlendikten sonra ise, alanında uzman aktüerya bilirkişiden davacıların maddi tazminat talepleri yönünden rapor alınması suretiyle sonucuna uygun şekilde hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerektiği.." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 13.06.2023 tarihli ve 2018/309 E., 2023/205 K. sayılı kararıyla; davalı şirketin %40 oranında kusurlu bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne, davacılardan ... için 429.083,21 TL maddi ve 40.000 TL manevi, ... için 20.766,42 TL maddi ve 15.000 TL manevi, davacı ... için 27.591,31 TL maddi ve 15.000 TL manevi, davacı kızı ... 62.299,05 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminatın davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili; bilirkişi tarafından yapılan kusur incelemesinde, müvekkillerinin murislerine atfedilen %40'lık kusur oranının hakkaniyete uygun olmadığına dair itirazlarının Mahkemece değerlendirilmediğini, hükmedilen manevi tazminat miktarının günümüz ekonomik şartlarına göre revize edilmesi gerektiğini, Mahkemece her bir davacı hakkında hükmedilen maddi ve manevi tazminat için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, toplam miktar üzerinden tek vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; alınan bilirkişi raporları arasındaki kusur durumuna ilişkin çelişkilerin giderilmeden karar verildiğini, elektrik akımına kapılma olayının dava dışı yapı malikinin yaptığı kaçak yapıya müvekkiline haber verilmeden ve izin alınmadan kaçak olarak alçak gerilim şebekesine bağlantı yapıldığı esnada meydana geldiğini, kaçak yapının elektrik tesisinden sonra yapıldığını, bu sebeple elektrik tesisine uygun mesafenin dava dışı yapı maliki tarafından korunması gerektiğini, kaçak yapı inşa edilmesiyle illiyet bağının kesildiğini, bu hususta Ankara Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiğini, bilirkişi raporundaki müvekkilinin binanın kullanılmaması için mahalli idare nezdinde girişimde bulunmayarak kusurlu olduğu yönündeki tespitin hatalı olduğunu, müvekkili şirketin böyle bir yükümlüğünün bulunmadığını, kaçak yapının düzeltilmesine ilişkin tüm yetki ve sorumluğun Belediyeye ait olduğunu, EKAT yönetmeliğinde trafo sahasına herhangi bir menkul ve gayrimenkul tesis edilemeyeceğinin düzenlendiğini, trafo sahasına yapılan müdahalenin, müdahale edenin sorumluluğunda olduğunu, olayda teknik hata veya bakım onarım eksikliği olmadığını, EKAT Yönetmeliğinde kuvvetli akım tesislerine meslekten olmayan kimselerin giremeyeceğinin düzenlendiği, davacıların murislerinin projesi ve abonelik işlemleri yapılmamış bir binanın elektrik tesisatını, mevzuata aykırı şekilde görevi ve yetkisi olmadan kaçak olarak müvekkil şirketin şebekesine bağlamaya çalışırken kendi dikkatsizliği ve tedbirsizliği sonucu gerilime kapılarak vefat ettiğini, tazminat raporunda bakiye ömrün TRH 2010 tablosuna göre hesaplandığını ancak hesaplamanın 1931 tablosuna göre yapılması gerektiğini, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 72 nci maddesinde tazminat isteminin, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağının belirtildiği, davacıların zamanaşımı süresi geçtikten sonra davayı ıslah ettiklerini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucunda desteğin ölümü nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 58 inci maddesi,

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 5, 27, 44 ve 67 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, kusursuz sorumlu olan davalı şirketin direğe tırmanmayı engelleyecek tedbirleri almaması nedeniyle munzam (ek) kusurlu olması sebebiyle illiyet bağının kesildiği savunmasında bulunamayacak olmasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 5, 27, 44 ve 67 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, kusursuz sorumlu olan davalı şirketin direğe tırmanmayı engelleyecek tedbirleri almaması nedeniyle munzam (ek) kusurlu olması sebebiyle illiyet bağının kesildiği savunmasında bulunamayacak olmasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda; maddi ve manevi tazminat istemiyle açılan davada, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Mahkemece; davacıların maddi tazminat talepleri kabul edilmiş olmakla, kabul edilen bu kısımlar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini vekil ile temsil ettiren her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, alacak toplamı üzerinden tek vekalet ücretine karar verilmesi, ayrıca davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen reddedildiği dikkate alınarak, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkrasındaki düzenleme uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren davalı şirket yararına, ihtiyari dava arkadaşı olan her bir davacı aleyhine ayrı ayrı maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile tek vekalet ücreti takdir edilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

3. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na (6100 sayılı Kanun) eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Mahkeme kararının düzeltilerek onanmasını gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının hüküm fıkrasının 13 üncü bendinin dördüncü paragrafında yer alan "Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince maddi tazminat yönünden 44.397,74 TL manevi tazminat yönünden 15.200,00 TL olmak üzere toplam 59.597,74 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibaresi çıkartılarak yerine "Davacılar kendilerini bir vekil ile temsil ettirdiğinden, yürürlükte bulunan AAÜT hükümleri uyarınca hesaplanan maddi tazminat yönünden, davacı ... için 33.698,08 TL., davacı ... için 9.200,00 TL, davacı ... için 9.200,00 TL., davacı ... için 9.200,00 TL; manevi tazminat yönünden davacı ... için 9.200,00 TL, davacı ... için 9.200,00 TL, davacı ... için 9.200,00 TL, davacı ... için 9.200,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine," ibaresinin,

Beşinci paragrafında yer alan "Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden manevi tazminat yönünden 9.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," ibaresinin çıkartılarak yerine "Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden manevi tazminat talebinin reddedilen kısmı yönünden 9.200,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı ...'den, 5.000,00 TL maktu vekalet ücretinin diğer davacılardan ayrı ayrı tahsili ile davalıya verilmesine,” ibaresinin,

Hüküm fıkrasının 14 üncü bendinin üçüncü paragrafında yer alan "Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince maddi tazminat yönünden 37.165,86 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," ibaresinin çıkartılarak yerine "Davacılar kendilerini bir vekil ile temsil ettirdiğinden, yürürlükte bulunan AAÜT hükümleri uyarınca hesaplanan maddi tazminat yönünden, davacı ... için 32.373,57 TL, davacı ... için 9.200,00 TL, davacı ... için 6.766,31 TL, davacı ... için 3.344,14 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak ayrı ayrı davacılara verilmesine," ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının temyiz edenlere iadesine,

1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesi gereğince davacılar yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davalı için davacı ... yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

21.10.2024 tarihinde oy biriliğiyle karar verildi.