muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15636, Karar No: 2013/11124, Tarih: 06.11.2013

de alev alması üzerine dışarı çıktığı ve etraftan gelen tanıklar ... ve ... tarafından taksi şoförü tanık ...'ın aracına bindirilip hastaneye gönderilmesinden sonra vücudunda oluşan 2-3. derece yanıklarla ilgili yoğun bakım ünitesine alınan sanığın burada müşteki sıfatıyla yazılı ifadesini alan polis memurlarına kendisini işyerine çağıran mağdurlar ... ve ...'nın üzerine benzin döküp yaktıklarını beyan ettiği ve bu nedenle aynı gece Nöbetçi Cumhuriyet Savcısının talimatı uyarınca nezarete alınan iki mağdurun 08.01.2007 günü şüpheli sıfatıyla çıkartıldıkları adliyede Sulh Ceza Mahkemesince yapılan sorgularını müteakip serbest bırakılmalarından sonra gerçek durumun ortaya çıkması üzerine her iki mağdura karşı işlediği iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık hakkında ceza davası açıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından sanığın tek eylemle mağdurlara karşı atılı suçları işlemesi sebebiyle TCK.nın 109/1 ve 267/1-2. maddeleri uyarınca belirlenen cezaların koşulları oluştuğu halde aynı Kanunun 43/1-2. maddesi ile artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve dosya kapsamına göre genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı mağdurların dosyaya yansıyan maddi zararlarının bulunmaması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24183, Karar No: 2016/11814, Tarih: 20.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/24183 E.  ,  2016/11814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali-Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.05.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... (kendi adına asaleten .... ve .... velayeten) vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava anlaşmalı boşanma protokolüne dayalı itirazın iptali ve alacak davasıdır. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların.... Aile Mahkemesinin 26.05.2011 de kesinleşen 2011/1183 esas, 2011/204 karar sayılı ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıkları, anlaşmalı boşanma sırasında taraflarca kabul edilen ve hükümle birlikte tasdik edilen boşanma protokolüne göre davalı erkeğin 2011 Haziran ayından sonra ... civarında aylık kirası 1000-1500 TL olan çocukların ve davacı kadının birlikte oturacağı bir ev kiralamayı ve bu evin kira bedeli ile birlikte doğalgaz, su, elektrik, apartman giderlerini ödemeyi kabul ettiği anlaşılmaktadır. Davacı kadının tanık anlatımlarından da anlaşılacağı üzere bulduğu işe yakın olması sebebiyle Bostanlı civarında ev kiraladığı, davalı erkeğin bu eve ilişkin kira bedellerini bir müddet ödediği anlaşılmaktadır. Davacı kadının protokolde belirtilen yer dışında bir başka yerde ev kiralaması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığı gibi, davalı erkeğin bu yere ilişkin kira bedellerini ödemesi de buna ilişkin rızasının varlığına karinedir. O halde mahkemece davacı kadının dava ve birleşen dava yönünden talep ettiği aylara ilişkin kira bedelleri ile, elektrik, doğalgaz, su ve apartman aidatları yönünden talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

3-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece davalı erkeğin müşterek çocukların eğitim giderlerinden sorumlu olduğu gerekçesiyle davacının taleplerinin bu yönden kabulüne karar verilmiş ise de, taraflar arasında düzenlenen protokole göre davalı erkek herbir çocuk için 500'er TL nafaka ödemeyi kabul etmiş, protokolde çocukların özel okul eğitim giderlerinin davalı baba tarafından ödeneceğine dair bir hükme yer verilmemiştir. Her ne kadar davalı erkek anlaşmalı boşanma davasında duruşma esnasında özel okul eğitim giderlerini ödeceğini beyan etmişse de bu husus protokolde belirtilmediği gibi, mahkemece hükme de geçirilmemiş, davacı kadın bu yöne ilişkin hükmü temyiz etmeyerek hüküm kesinleşmiştir. Bu halde davacı kadının müşterek çocukların eğitim giderlerine yönelik taleplerinin her iki dava yönünden reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden duruşma için takdir olunan 1.350.00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya ve 1.350.00 TL. vekalet ücretinin de davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.06.2016(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/17341, Karar No: 2018/47, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17341 E.  ,  2018/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018(Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2016/31559, Karar No: 2017/20257, Tarih: 07.12.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/31559 E.  ,  2017/20257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 05/05/2014 tarihinde çalışmaya başladığını, çalışmaya başladığı tarihten iş akdinin feshedildiği 25/11/2015 tarihine kadar görevlerini tam anlamıyla ve başarıyla yerine getirdiğini, 1,5 yıllık sürede başarısından dolayı % 40 maaş artışı ve teşekkür mesajı aldığını, sorumlu olduğu alanda müşteri sayısının üç katına çıktığını, davacının davalı şirketin bireysel iş birimi departmanında bireysel iş biriminden sorumlu genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, davalı işverenlikçe 25/11/2015 tarihli fesih ihbarnamesi ile dış firma tarafından davalı şirket adına kesilen Eylül 2015 ayı faturasını doğru düzenlemediğini, gerçekleşen hizmetlerin haricinde faturaya meblağ eklediğinin tespit edildiğini, davalı şirket nezdinde oluşan güvensizlik nedeniyle güvene dayanan bir iş ilişkisini sürdürmeyi imkansız kıldığını belirtilerek davacının iş akdinin feshedildiğini iddia ederek, feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketin güvenini kötüye kullandığını, ahlak ve iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayan davranışları nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, davacının davalı şirkette bireysel iş biriminden sorumlu genel müdür yardımcısı olarak çalıştığını, sorumlu olduğu iş biriminin faaliyetleri gereği dışarıdan reklam ajansları ve çağrı merkezlerinden hizmet alımını sağladığını, bu nedenle hizmet alınan şirketler tarafından düzenlenen faturaların gerçekleşen hizmetlerin karşılığında doğru düzenlenmesini temin etmek görev ve sorumlulukları arasında yer aldığını, davacının görev ve sorumluluklarını yerine getirmek bir yana Eylül 2015 faturasını yönetimi altındaki ekibine baskı uygulayarak gerçeğe aykırı bir şekilde düzenletilmesini sağladığını, davalı şirketin uygulamalarına tamamen ters düşen davacıdan savunma istendiğinde, ilk olarak şirket genel müdürüne sözlü açıklamalarda bulunduğunu, bu açıklamalarında hizmetlerin alınmış gibi faturaya eklenmesini sağlandığını kabul ettiğini, yazılı olarak verdiği savunmasında ise adeta bu durumdan hiç haberi yokmuşçasına durumu tamamen kendine bağlı çalışanlara yıktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacının fiilen gerçekleşen hizmetler haricinde faturaya meblağ eklenmesi olarak özetlenebilecek feshe konu olayda fiilen aktif olarak rol aldığı, tanıkların bu konudaki ortak beyanlarından anlaşıldığı kadarıyla yıllık bütçe planının tahmine göre hazırlandığı, bütçe tahminin altında maliyet oluşması halinde işverenlikçe düşük maliyet hakkında beklentiye girilmesi, işverenlikte maliyet-hedef konusunda öngörüsüz davranıldığı kanaatinin oluşması, düşük çıkan ay maliyetinin daha evvelki yüksek maliyetler konusunda işverende şüphe oluşturması gibi nedenlerle uygulanma yoluna gidilen bu eylemin davacı açısından iş ilişkisinin sürdürülmesini imkansız kılacak şekilde güven ilişkisini sarsan boyutta olduğu ve feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli nedene dayanıp dayanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/II.c.1 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir.

İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu kanıtlayacaktır. Buna göre fesih işlemini yazılı yapmış olması, belli durumlarda işçinin savunmasını istediğini belgelemesi, yazılı fesih işleminin içeriğinde dayandığı fesih sebeplerini somut ve açık olarak göstermiş olması gerekir. İşverenin biçimsel koşulları yerine getirdiği anlaşıldıktan sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunun kanıtlanması aşamasına geçilecektir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması olasılığından kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İspat yükü kendisinde olan işveren, geçerli ve haklı nedende davacının davranışının veya yetersizliğinin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve iş ilişkisinin çekilmez hal aldığını da ispat etmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının davalıya ait işyerinde bireysel iş biriminden sorumlu genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı, görevi gereği reklam ajansları ve çağrı merkezlerinden hizmet alımı yaptığı anlaşılmaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, davacının sorumluluğunda gerçekleşen hizmet alımı karşılığında dava dışı firma tarafından davalı şirket adına kesilen 2015/Eylül faturasının içeriğinde bir takım hata ve yanlışlıkların olduğu anlaşılmakla birlikte, 21.12.2015 tarihinde düzenlenen iade fatura ile bu hataların giderildiği görülmüş olup, davacının kasıtlı olarak gerçeğe aykırı fatura düzenlediği veya menfaat temin ettiği dosyada kanıtlanmamıştır. Ancak, feshe konu hatalı fatura düzenlenmesi işleminin meydana gelişinde davacının davranışlarının haklı feshe neden olacak nitelikte olmamakla birlikte işveren açısından güven sarsıcı olduğu, işyerinde olumsuzluklara yol açtığı, iş ilişkisinin sürdürülmesinin davalı işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyecek hale gelmesine neden olduğu, feshin bu suretle geçerli nedenlere dayandığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenle feshin haklı değil ancak geçerli nedene dayandığı kabul edilerek davanın reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Fesih geçerli nedene dayandığından Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 80.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, gider avansında arta kalan miktarların istek halinde ilgililere iadesine,

5-Davalı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 07.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36562, Karar No: 2016/17177, Tarih: 07.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/36562 E.  ,  2016/17177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamında temin edilen görüşme kayıtlarına göre baz istasyonu bilgilerinin sanığın adresinin bulunduğu yere yakın olduğunun görüldüğü ve olay tarihinde yakın saatlerde birçok görüşme kaydının bulunduğu, bu suretle suça konu görüşmelerin yapıldığı saatlere yakın zamanlarda yapılan görüşmelerin kayıtları dikkate alınarak, bu saatlerde görüşme yapılan şahısların tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulup, görüşme yaptıkları kişinin sanık ... olup olmadığı tespit edilip bu yöndeki beyanları alınmadan ve bu tanıkların anlatımları yöntemince tartışılıp irdelenmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25678, Karar No: 2022/6030, Tarih: 29.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25678 E.  ,  2022/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31/03/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28/02/2015 tarihi yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK’nın 116/4. ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararının verildiği 24/06/2008 tarihinden, 27/10/2015 olan karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11937, Karar No: 2007/338, Tarih: 29.01.2007

5. Ceza Dairesi 2006/11937 E., 2007/338 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/11937 E., 2007/338 K.**

**- KARARLARIN GEREKÇELİ OLMASI

- LEHE OLAN HÜKÜMLERİN UYGULANMASINDA USÜL**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 324 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçme suçlarından sanık M.İ.'in yapılan yargılanması sonunda: zorla kaçırıp alıkoyma ve nitelikli cinsel istismar suçlarından mahkümiyetine dair Bakırköy 1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.3.2006 gün ve 2004/362 Esas, 2006/95 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Aralarında şahsi, hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle öncelikle diğer sanık Taha'nın, mağdureye yönelik zorla ırza geçme ve alıkoyma suçu ile ilgili olarak Bakırköy Çocuk Mahkemesine açılan 2004/510 Esas sayılı dosyasına konu kamu davasının halen derdest olup olmadığının araştırılıp derdest ise bu davayla birleştirilmesi ve sonuçlanmış ise sözkonusu dava dosyasının işbu dosya arasına getirtilip konulduktan sonra, mağdurenin yaşının tesbiti bakımından Bakırköy Dr.S…

…. Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulunca verilen 13.10.2005 günlü raporda "klinik ve radyolojik olarak 15 yaş sonu ile uyumlu" olduğunun bildirildiği gözetilerek, buna ilişkin kemik grafilerinin getirtilerek verilmiş sağlık kurulu raporuyla birlikte diğer belgeler Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas Kurulundan görüş alınarak gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı olarak lehe olan hükmün; önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmeden ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmeden, soyut gerekçeyle 765 sayılı kanunun lehe olduğunun kabulü,

Gerekçeli kararda duruşmaya katılan C.Savcısının esas hakkındaki mütalaasına yer vermemek suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 230/1-a maddesine aykırı davranılması,

CMK.nun 324. maddesine göre yargılama giderlerinin miktar ve dökümünün hükmün esasını oluşturan kısa kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.1.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20002, Karar No: 2010/3988, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20002 E.  ,  2010/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.