muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2660, Karar No: 2019/394, Tarih: 30.01.2019

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Sanık ...’ın tekerrüre esas sabıka kaydının bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmaması; sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma eyleminde TCK'nin 149/1. maddesinin (a-c-h) bentlerinin yanı sıra; sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma eyleminde TCK'nin 149/1. maddesinin (a-b-c-h) bentlerinin yanı sıra; sanıklar ...,ın mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma eyleminde TCK'nin 149/1. maddesinin (a-b-c-h) bentlerinin yanı sıra; sanıklar ... ve ...’ın mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma eyleminde TCK'nin 149/1. maddesinin (a-b-c-h) bentlerinin yanı sıra; sanıklar ..., ..., ... , ...’ın mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma eyleminde TCK'nin 149/1. maddesinin (a-b-c) bentlerinin yanı sıra; sanıklar ..., ..., ..., ...’ın mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma eyleminde TCK'nin 149/1. maddesinin (a-b-c-h) bentlerinin yanı sıra; sanık ...’ın mağdur ...’e yönelik nitelikli yağma eyleminde TCK'nin 149/1. maddesinin (a-b-c-h) bentlerinin yanı sıra ve sanık ...’ın mağdur ...’ya yönelik yağma eyleminde TCK'nin 149/1. maddesinin (a-c) bentlerinin yanı sıra; somut olaylarda aynı kanun maddesinin (d) bendinin de ihlal edildiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan sanık ... hakkında usülüne uygun açılmış bir dava olmadığı gözetilmeden; yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak CMK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 30.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2952, Karar No: 2014/8964, Tarih: 13.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/2952 E.  ,  2014/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/132219

MAHKEMESİ : İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2010

NUMARASI : 2009/611 (E) ve 2010/638 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık S.. M..'in katılanlar Boyner Mağazacılık A.Ş. ve M.. O..'e karşı gerçekleştirdiği hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık suçundan hükmolunan uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesi gereğince kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. M.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçu ile ilgili hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanması” ile ilgili bölümün tümden çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmamasına“ tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık S.. M..'in müşteki A.. E..'a karşı gerçekleştirdiği hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Kayden sabıkasız olup, suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan sanık S.. M.. hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesinde yazılı adli para cezası ya da seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, TCK'nın 50/3. maddesine aykırı davranılması,

Ancak;

1)Kayden sabıkasız olup, suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan sanık S.. M.. hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesinde yazılı adli para cezası ya da seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, TCK'nın 50/3. maddesine aykırı davranılması,

2)Sanığın suç tarihinde kayden sabıkasız olduğu; hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle bu suç açısından bir zararın oluşmadığı; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmesi suretiyle, sanığın tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaate ulaşılarak tayin edilen cezanın ertelendiği; erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden ekonomik bakımından bir değer ifade etmeyen etiketlerin sökülmüş olması nedeniyle zarar meydana geldiği ve bu zararın giderilmediği şeklindeki hatalı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. M.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9466, Karar No: 2015/9537, Tarih: 28.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9466 E.  ,  2015/9537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2011/120-2014/496

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 15. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/07/2014 tarih ve 2011/120-2014/496 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı A.. T..'un keşide ettiği çekin T. Teks. İş Elbis. Prom. İnş. Tur. Tem. San ve Tic. Ltd. Şti. tarafından cirolandığını, anılan çekin ibrazında karşılıksız çıktığını, tahsil için yapılan icra takibine itiraz edildiğini, itirazın geçerizliğine dair yaptıkları şikayetin İcra Hukuk Mahkemesinde derdest olduğunu ileri sürerek sebepsiz zenginleşmeye dayalı davalarının kabulü ile 4.000 TL'nin 26.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. T.. vekili, 1 yıllık sürenin geçirildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin keşideci olup doğrudan davacı ile bir ticari ilişkisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; takibe konu çekin incelenmesinde; keşidecisinin T. Tekstil/A. T. olarak yer aldığı, icra takibinin A. T. aleyhine yapıldığı, inkâr ve çekin aslının sunulamaması da dikkate alındığında pasif husumetin bulunmadığı, fotokopilere göre davacının ciranta sıfatının bulunmadığı, davacının A. Gıda unvanı ile dava açmadığı, şahsı adına dava açtığı davada zaman aşımı süresinin de dolduğu gerekçesiyle aktif pasif dava ehliyetinin yokluğu nedeni ile ve zamanaşımı nedeni ile yasal koşulları oluşmayan ve kanıtlanmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava, sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, aktif ve pasif dava ehliyetinin bulunmadığı, zamanaşımı süresinin dolduğu, davanın ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir. Bir davada öncelikle aktif husumet ehliyetinin incelenmesi gerektiğinden, aktif husumet yokluğunun yanında, pasif husumetin bulunmadığı, zamanaşımının gerçekleştiği ve iddiaların ispatlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddi doğru değilse de, davacının çek üzerindeki cirosunun çizili olduğu, dava konusu çekin dava dışı G. K.'ın imzası ile bankaya ibraz edildiği, bankaca çekin karşılığının bulunmadığı şerhinin bu imzanın altına işlendiği bu şerhten sonra ise her hangi bir imzanın yer almadığı görülmektedir. Açıklanan bu kayıtlara göre çekin dava dışı Gürşad tarafından bankaya ibraz edildiğinin kabulü gerekir. Protesto yerini tutan ibraz işleminden sonra davacının bu çekte hak sahibi olabilmesi için adına alacağın temliki sonucunu doğuran bir cironun eTTK'nın 705. Maddesi ( 6102 sayılı TTK'nın 793 maddesi) uyarınca bulunması şarttır. Dava konusu çekte davacıyı hak sahibi kılan ve onu yetkili hamil durumuna getiren bir ciro mevcut olmadığına göre aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken sonucu itibariyle doğru olduğundan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün açıklanan gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11689, Karar No: 2014/13003, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11689 E.  ,  2014/13003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2013/711-2014/14

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.443,69 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 25.02.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş,davalı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını,taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır.Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.443,69 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 25.02.2014 tarih ve 2013/711 esas 2014/14 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalılar arasında düzenlenen 19.1.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış

oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 25.02.2014 tarih ve 2013/711 esas 2014/14 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22042, Karar No: 2014/18880, Tarih: 29.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22042 E.  ,  2014/18880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.09.2013

No : 2013/98-2013/77

Dava, işkazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan diğer ödemelerin 506 sayılı Kanunun 26. maddesince tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın Z.. S.. yönünden reddine, diğer davalı yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan S. Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, kusur oranlarının saptanmasında; öncelikle, maddi olayın ne şekilde oluştuğunun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmiş olması gerekir. İhlal edilen mevzuat hükümleri belirlenirken, zararlı sonuçların önlenmesi için durum ve koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkatin neler olduğunun eksiksiz bilinmesinde, kusur raporuna ve dava dosyasına yansıtılmasında yasal zorunluluk vardır.

Diğer yandan, Borçlar Kanunu’nun 53’üncü maddesi hükmüne göre; hukuk hâkimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi kusurun takdiri ve zararının miktarını tayin hususunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak, kesinleşen ceza mahkemesi ilamında saptanmış olan maddi olguların hukuk hâkimini de bağlayacağı tartışmasızdır. Somut olayda, davalı Z.. S.. yönünden, kusuru bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de, dayanılan kusur raporunda anılan davalı hakkındaki erteli ceza hükmünün kesinleşmiş sayılmayacağına dair değerlendirme yersizdir. İlgili ceza mahkemesi ilamının kesinleşip kesinleşmediğine ilişkin tereddüt giderildikten sonra, ceza mahkemesince kusurlu bulunup mahkum olması ve hükmün kesinleşmesi karşısında, adı geçenin kusursuzluğundan söz edilemeyeceği gibi münasip oranda bir miktar kusurlu sayılmasında da zorunluluk bulunmaktadır.

Mahkemece, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişi heyetinden ceza davasında kesinleşen maddi olgular da değerlendirilerek tarafların kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan S. Tekstil San. Tic. Ltd.Şti vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı S.Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine 29.09.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14526, Karar No: 2010/21759, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14526 E.  ,  2010/21759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/126, Karar No: 2022/11193, Tarih: 03.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/126 E.  ,  2022/11193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Bursa 6.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 08/07/2020 tarihli, 2019/354 esas ve 2020/207 sayılı mahkûmiyet hükmü

2- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi’nin 12/11/2020 tarih, 2020/2220 esas ve 2020/1645 sayılı kararı ile istinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresine göre, reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-İlk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığında sanığın "16/02/2020" olan tutuklama tarihinin gösterilmemesi,

2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-İlk derece mahkemesi hükmünün 2. bölümünün 11. bendinde, tekerrüre esas alınan ilamın “Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi” yerine "Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 12/11/2020 tarih, 2020/2220 esas ve 2020/1645 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2- 4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1-İlk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığına sanığın "16/02/2020" olan tutuklama tarihinin yazılması,

2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

1-İlk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığına sanığın "16/02/2020" olan tutuklama tarihinin yazılması,

2-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

3-İlk derece mahkemesi hükmünün tekerrüre ilişkin 2. bölümünün 11. bendinde yer alan, “Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi” ibaresi çıkarılarak yerine "Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi” ibaresinin yazılması,

Suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8041, Karar No: 2012/535, Tarih: 07.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/8041 E.  ,  2012/535 K.**

* KİRA SÖZLEŞMESİ

* MUHTESATIN AİDİYETİNİN TESPİTİ

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 248

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: KİRA SÖZLEŞMESİNDE KİRACILARIN HİÇBİR HAK VE TALEPTE BULUNAMAYACAĞININ BELİRTİLMESİ KARŞISINDA TAŞINMAZ ÜZERİNDE YAPILACAK MUHTESAT VE MEFRUŞATLARIN KİME AİT OLACAĞI KONU­SUNDAKİ UYUŞMAZLIĞIN SÖZLEŞMENİN BU HÜKMÜNE GÖRE ÇÖZÜMLEN­MESİ GEREKİR.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafça istenilmiş olup, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamında toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düş­memiştir.