muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6795, Karar No: 2021/1051, Tarih: 03.02.2021

...'ın diğer nöbetçinin yanında "arkadaşlar akşam akşam arıza çıkmasın, sakatlık olmasın dikkatli olun" diye kendilerini uyardığı ve diğer nöbetçi P.Er ... ile konuşmaya devam ettiği, bu sırada sanığın daha önce emniyeti açılmış ve atım yatağına mermi sürülmüş olan silahının patlaması üzerine silahtan çıkan bir adet G-3 piyade tüfeği mermi çekirdeğinin ....'nin boyun sol ön yüzdeki bölgeden vücuduna girdiği, boyun omurunu kırdığı ve medulla spinalis yaralanması ve büyük damar yaralanmasından gelişen dış kanama sonucu olay yerinde vefat ettiği olayda, silahın sanığa ait olduğu, herhangi bir arızasının olmadığı, ölümün söz konusu silahtan çıkan mermi neticesinde gerçekleştiği ve atışın bitişik atış olduğunun tespit edildiği, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; olay öncesinde kendisine tebliğ edilen emniyet ve kaza önleme ile nöbet talimatlarına göre, silahına dolu şarjör takmaması, kurma kolunu çekip bırakmak suretiyle tam dolduruşa getirmemesi, emniyeti açmaması ve dolu silahı canlıya doğrultmaması gereken sanığın, bizzat kendisinin daveti üzerine nöbet yerine geldiklerini bildiği arkadaşlarına üzerinde dolu şarjör takılı bulunan, atışa engel herhangi bir arızası bulunmayan silahının namlu yatağına, kurma kolunu çekip bırakmak suretiyle mermi sürdükten sonra "Dur" ikazı ile durdurup, sonrasında silahı ölene doğrultarak emniyetini açıp, dikkatli olması yönündeki tüm ikazlara rağmen, ölenin silahın alev gizleyeninden tutup çekiştirmesi nedeniyle de olsa kazaen tetik düşürmek suretiyle silahın ateş almasına sebep olduğu, böylelikle sanığın eylemi bakımından bilinçli taksirin koşullarının oluştuğuna ilişkin mahkeme kabulü ve mahkumiyete ilişkin uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura, teşdiden hüküm kurulmasına, sanığın eyleminin bilinçli taksir olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığına ancak taksirin basit hali olarak değerlendirilebileceğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7128, Karar No: 2012/11096, Tarih: 11.10.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/7128 E.  ,  2012/11096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 53/1-2, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, sanığın suça konu malların haczedildiği tarihte faal olmayan fabrika binasına bırakıldığını, bu fabrikanın korumasız ve metruk bir halde olduğunu, bu nedenle malların akıbetini bilmediğini beyan etmesi karşısında, sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, bulunmuş ise tarihi, mahcuz malların kasıtlı ya da dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- İcra ve İflas Kanununun 106/1. maddesine göre alacaklının haczolunan taşınır malın satılmasını haciz tarihinden itibaren ancak bir sene içerisinde isteyebileceği, bu sürenin geçmesiyle haczin kalkacağı, ancak getirtilip bir kısım örnekleri dosya arasına konulan Babaeski İcra Müdürlüğünün 2004/72 esas sayılı takip dosyasında 09.03.2004 tarihinde haczedilerek yediemin olarak sanığa teslim edilen mahcuzlar ile ilgili olarak süresi içinde satış istendiğini gösteren bir belgeye rastlanmadığından, satış talebinin süresi içerisinde yapılıp yapılmadığı ve suç tarihi itibariyle haczin geçerliliğini koruyup korumadığının tespiti bakımından icra dosyasının tamamının aslı ya da onaylı suretlerinin getirtilip dosya içine konulup incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre de;

a) 09.03.2004 tarihinde işyerinde yapılan haciz sonrasında yediemin olarak bizzat sanığa teslim edilen eşyaların kendisine ait olması karşısında, cezasından TCK'nın 289/1-2. cümlesi ile indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası hükmü uyarınca kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı,

c) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin karşılıksız çek keşide etmek suçuna ilişkin bulunması ve bu suçun hükümden sonra yürürlüğe giren 6273 sayılı Kanunun 3. maddesi ile kabahate dönüştürülmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulama olanağının ortadan kalkması,

Kanuna aykırı,

c) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin karşılıksız çek keşide etmek suçuna ilişkin bulunması ve bu suçun hükümden sonra yürürlüğe giren 6273 sayılı Kanunun 3. maddesi ile kabahate dönüştürülmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58/6. maddesinin uygulama olanağının ortadan kalkması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20662, Karar No: 2011/5645, Tarih: 30.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20662 E.  ,  2011/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8022, Karar No: 2015/6982, Tarih: 29.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/8022 E.  ,  2015/6982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11142, Karar No: 2015/16671, Tarih: 26.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/11142 E.  ,  2015/16671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/317262

Hırsızlık, hakaret, tehdit, iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçlarından sanıklar A.. A.. ve T.. A..'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2015 gün ve 2015/351 E. 2015/314 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7413, Karar No: 2018/181, Tarih: 15.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/7413 E.  ,  2018/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2313 sayılı kanuna muhalefet

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 10/04/2017 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteğinin REDDİNE, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4114, Karar No: 2011/7343, Tarih: 16.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4114 E.  ,  2011/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ...'ın ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama- bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/634, Karar No: 2014/4745, Tarih: 20.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/634 E.  ,  2014/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2013/546-2013/888

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl şikayetin reddine birleşen şikayetlerin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde birleşen dosyalarda şikayet olunanlar vekilince duruşmasız, asıl dosyada şikayetçi vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosya şikayetçisi T. ... Bankası A.Ş. vekili, borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan şikayet olunanların takibinin zamanaşımına uğradığını; birleşen dosyalarda her iki şikayetçi vekilleri, müvekkillerinin alacağının İş Mahkemesi ilamına dayalı işçi alacağı olduğunu ve İİK’nın 206. maddesinde gösterilen imtiyazın sıra cetvelinde dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Şikayet olunan vekili, takibin zamanaşımına uğramadığını savunarak, şikayetlerin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; asıl dosyada şikayet olunanın takibinin zamanaşımına uğramadığı, birleşen dosyalarda ise şikayetçilerin alacaklarının İİK’nın 100 ve 206. maddeleri uyarınca öncelikli ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetlerin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikayetçi vekili ile birleşen dosyalarda şikayet olunanlar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosyada şikayetçi vekili ile birleşen dosyalarda şikayet olunanlar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayetçi vekili ile birleşen dosyalarda şikayet olunanlar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24729, Karar No: 2013/7573, Tarih: 21.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/24729 E.  ,  2013/7573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların aşamalarda suç tarihinde başka suçlardan cezaevinde olduklarını belirterek üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemeleri, sanıkların tutukluluk bilgilerinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan sorgulamasında; sanık ...'ın 27.03.2007 ile 03.05.2007 tarihleri arasında, sanık ...'ın da 27.03.2007 ile 26.04.2007 tarihleri arasında başka suçlardan Amasya E Tipi Kapalı Cezaevinde tutuklu bulunduklarının anlaşılması karşısında; sanıkların belirtilen tarihlerde cezaevinde olup olmadıklarının belirtilen Ceza İnfaz Kurumu'ndan araştırılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13844, Karar No: 2011/1445, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13844 E.  ,  2011/1445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve müdahil vekilleri ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5018 sayılı Yasaya göre Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, genel bütçeli kuruluşlar 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve yasal hasım olan müdahil hazine lehine vekalet ücreti verilmiş olması doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü fıkrasının metinden çıkartılarak yerine "Peşin harcın davacı kuruma iadesiyle başkaca harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, beşinci fıkrasının ise tamamen hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.