muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3188, Karar No: 2017/9431, Tarih: 28.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/3188 E.  ,  2017/9431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmiş ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan satış dava konusu taşınmazdan büyük yüzölçümlü olan bir emsalin hisse satışı olduğu gibi, satışın yakın akrabalar arasında gerçekleştiği de anlaşıldığından, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit

tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10492, Karar No: 2024/2832, Tarih: 30.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10492 E.  ,  2024/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Katılanlar : ..., ..., ...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; kusuru olmadığına, fazla ceza verildiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; az ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti meskun mahal dışında çift yönlü yolu takiben seyir edip aydınlatmanın olmadığı olay mahalline geldiğinde yola gereken dikkatini vermeyip hızını ve sürüşünü mahal şartları ile gece görüşüne göre ayarlamayarak hız azaltmadan uygun hızla yaklaşmadığı olay mahalli köprü üstünde şerit ihlali yapması ve karşı istikametten gelen sürücü ...'un kullandığı otomobil ile istikametine göre sol şeritte çarpışması sonucu Adil’in aracındaki yolculardan iki kişinin öldüğü, bir kişinin orta 2 kemik kırığı, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve hayati tehlike geçirecek şekilde olmak üzere toplam üç kişinin yaralandığı olayda Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre şerit ihlali yapmak suretiyle tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği tespit edilmiş olup sanığın TCK'nın 85/2 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara 8.Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25460, Karar No: 2017/2841, Tarih: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25460 E.  ,  2017/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4367, Karar No: 2017/2430, Tarih: 28.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4367 E.  ,  2017/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.02.2016 gün ve 2015/4559 Esas, 2016/1244 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkili olduğu banka ile borçlu dava dışı ... arasında kredi sözleşmesinin düzenlendiğini, borçlunun sözleşme hükümlerine uymaması üzerine aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapıldığını, yapılan bu takipte fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğunu, ipotekli taşınmazının 51.200,00 TL bedelle satıldığını, satıştan sonra icra müdürlüğünce ipotek kapsamındaki en son borç durumunun bankadan sorulduğunu, müvekkil bankaya 54.800,00 TL borcu olduğunun bildirilmesi üzerine paranın tamamının müvekkil bankaya ödendiğini, şikayet olunanın bu işlemi şikayet etmesi üzerine, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/480 E., 2014/91 K. sayılı kararı ile icra müdürlüğünce paranın paylaştırılması işleminin iptaline karar verildiğini, bu mahkeme kararı kesinleşmeden icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenerek şikayet olunana pay ayrılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, satışından elde edilen bedelin paylaştırılması için İİK'nın 100 ve 141. maddeleri uyarınca düzenlenen sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada bulunan ipotek alacaklılarına paranın paylaştırılmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi sonucu Dairemiz’in 29.02.2016 tarih ve 2015/4559 E., 2016/1244 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Şikayetçi vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 04,60 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10170, Karar No: 2015/6734, Tarih: 30.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/10170 E.  ,  2015/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kuruma yanlış bildirilen, prime esas kazancının gerçeğe uygun olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalıya ait işyerinde 2001 Nisan -2002 Ocak 750.00 TL 2002 Şubat, Temmuz 1.250.00 TL 2002 Ağustos -2003 Ocak 1.500.00 TL 2003 Şubat Temmuz 1.900.00 TL 2003 Ağustos -2004 Ocak 2.250.00 TL 2004 Şubat- Temmuz 2.400.00 Ağustos -2005- Ocak 2.500.00 TL 2005 Şubat Temmuz 2.650.00 TL 2005 Ağustos -2006 Ocak 2.800.00 TL,m 2006 Şubat- Temmuz 2.900.00 TL, 2006 Ağustos -2010 Haziran arasında ise 3.000.00 TL ücretle çalıştığının, Kurum'a eksik bildirilen prime esas kancının bu şekilde bildirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesidir. Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda, davacının çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı ...’na, davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesi) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin hukuksal geçerliliği haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa da tanık dinletilmesi mümkündür.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 18/10/2001 tarihli davalı işyerinde çalışmaya başladığına ilişkin bildirge ile 30/06/2008 tarihinde davalı işyerinden ayrıldığına ilişkin bildirgenin Kurum kayıtlarına intikal ettiği, 10/04/2001 - 18/06/2010 tarihleri arasında davalı işyerinden davacı adına hizmet bildiriminde bulunulduğu, davacı adına prime esas ücretin asgari ücret olarak Kurum'a bildirilmiş olduğu, 2001-2010 yıllarına ait büyük bir kısmı davacı tarafından imzalanmış olan ücret bordrolarının getirtildiği, SGKya bildirilen prime esas kazanç olarak , imzalı bordrolarda hizmet cetvelinde belirtilen prime esas kazanç aynı olduğu, sadece 2006/10. ayına ait 2.800,00 TL(NET- brüt 4.006 TL) ücret alındığına ilişkin imzalı ücret bordrosu ile Kurum'a 780 TL olarak bildirilen prime esas ücretin farklı olduğu, davalı işveren tarafından “... Bank A.Ş ... ... Şubesi”ne hitaben yazılı 16/12/2008 tarihli, davacının 3.000,00 TL maaş aldığına dair belgenin dosyaya sunulduğu, bu aya ilişkin olarak da Kurum'a bildirilen prime esas kazancın 2008/9. ay için 980 TL olduğu, kredi başvurusu için bankaya ibraz olunan bu belgenin ilgili Bankadan istenmesi neticesi Banka'nın yazı cevabı olarak kredi talebi reddolunduğu için ilgili evrak gereğini yerine getiremediğini belirttiği, emsal ücret araştırmalarının yapılmış olduğu, davacı ... davalı tanıklarının dinlendiği, bu tanıklardan bir kısmının davalı işyeri bordrolu çalışanı olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı işyerinde nitelikli işçi olarak hizmette bulunduğunun kanıtlanamamış olmasına göre, davacının davalı işyerinde yapmış olduğu işin niteliğine göre asgari ücret alması hayatın olağan akışına uygundur. Davacıya yüksek kredi alması için düzenlenen belge; her zaman düzenlenmesi mümkün olarak kabul edilen belgelerden olup bir defaya mahsus olarak düzenlenmiş olan 2006/10. ayına ait ücret bordrosu davacının asgari ücretin üstünde ücret aldığına ilişkin olarak davacı imzalı diğer ücret bordroları karşısında kuvvetli delil niteliğinde sayılmaz. Mahkemece davacının Kurum'a bildirilen prime esas kazancın üstünde ücret aldığını ispatlayamadığının göz önünde bulundurulması gerekir iken dosya içerisinde yer alan bu belgeler esas alınarak sonuca gidilmiş olması hatalı olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutularak davanın reddi gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Nural Triko Ve Örme San.Tic.Ltd.Şti. 'ne iadesine

30/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27696, Karar No: 2014/6435, Tarih: 10.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27696 E.  ,  2014/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 20.05.2013 gün ve 2013/7803 Esas - 2013/10023 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli davanın husumetten reddine dair mahkemece verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu taşınmazın imar planında kısmen park-dere koruma bandı (Taşkına maruz alan) ve çok küçük kısmı da konut alanında kalmakta olup, taşınmaza kısmen fiilen ana arter olan ... Caddesi ile tali yol olan ... Bulvarı olarak el atıldığı anlaşılmıştır.

Buna göre; fiili imar uygulamasına başlanılmış olup, imar planında park olarak ayrılan ksmında ana arter olan ... Caddesinde kalması ve proje bütünlüğü dikkate alındığında, ... l Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın davaya dahil edilerek, işin esasına girilip, dava konusu taşınmazın bedeli verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verildiği anlaşıldığından,

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.05.2013 gün ve 2013/7803-10023 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Hükmün yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan karar düzeltme harcı ile davacıdan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve davacıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2571, Karar No: 2019/8186, Tarih: 16.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/2571 E.  ,  2019/8186 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

10. Ceza Dairesi

Adalet Bakanlığının, 04/09/2019 tarihli yazısı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına dair Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2014 tarihli ve 2014/15 esas, 2014/135 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 13/09/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 09/07/2012 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı 11/03/2013 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2013 tarihli ve 2013/125 esas, 2013/232 sayılı kararıyla sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

2- Hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05/12/2013 tarihli ve 2013/12286 esas, 2013/11034 karar sayılı ilâmıyla “sanığın 16/08/2012 tarihli diğer uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle dava açılıp açılmadığı, açılmışsa bu dosyanın getirtilerek incelenmesi, tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın eyleminin tek ya da iki ayrı suçu veya zincirleme suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması" gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği,

3- Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2014 tarihli ve 2014/15 esas, 2014/135 sayılı kararıyla “16/08/2012 tarihli suç bakımından 13/11/2012 tarihli iddianameyle dava açıldığı ve Mahkememizin 30/05/2013 tarihli ve 2012/385 esas, 2013/213 sayılı kararıyla sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, bu nedenle dosyaya konu 09/07/2012 tarihli eyleminin zincirleme suç kapsamında kaldığı ve müstakil bir suç oluşturmadığı” gerekçesiyle “hüküm kurulmasına yer olmadığına” dair karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, 09/07/2012 tarihindeki uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan sanık hakkında Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 11/03/2013 tarihli ve 2013/3212 soruşturma, 2013/1022 esas, 2013/117 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının yargılaması sonunda, sanığın mahkûmiyetine dair Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/06/2013 tarihli ve 2013/125 esas, 2013/232 sayılı kararının "...sanığın suç tarihi olan 09/07/2012 tarihinde...'a uyuşturucu madde sattıktan sonra, 16/08/2012 tarihinde ......'a sattığı iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle dava açılıp açılmadığı, açılmışsa bu dosyanın getirtilerek incelenmesi, derdest ise davaların birleştirilmesi, hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın bu dosya içine konulması, daha tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın eyleminin tek ya da iki ayrı suçu veya zincirleme suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması..." gerektiğinden bahisle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 05/12/2013 tarihli ve 2013/12286 esas, 2013/11034 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, 16/08/2012 tarihindeki uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama eylemi nedeniyle evvelce Elazığ Cumhuriyet Savcılığının 13/11/2012 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, aynı Mahkemenin 30/05/2013 tarihli ve 2012/385 esas, 2013/213 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, dosyaya konu 09/07/2012 tarihli eyleminin zincirleme suç kapsamında kaldığı ve müstakil bir suç oluşturmadığı gerekçesiyle hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

1- 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 7. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince sanığın 5237 Türk Ceza Kanun'un 43. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilen 09/07/2012 tarihli eylemine ilişkin 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde tahdidi olarak sayılan hüküm çeşitlerinden birisiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde,