muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3908, Karar No: 2025/2129, Tarih: 26.03.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı, davalı şirket ve dava dışı taşınmaz maliki arasında düzenlenen 14.09.2010 tarihli protokol uyarınca davalının 5 yıl süre ile davacının bayiiliğini üstlendiği, sözleşmenin 6. maddesi uyarınca davacının davalıya toplam 750.000,00 USD tutarında peşin satış destek primi ödemeyi üstlendiği, protokolün 15/c maddesi uyarınca bayilik sözleşmesinin her ne suretle olursa olsun feshi halinde davacı tarafından yapılan ödemelerin kullanılmayan sözleşme süresine karşılık gelen kısmının avans faizi ve faizin KDV'si ile birlikte ödeneceği hususunun davalı bayii tarafından taahhüt edildiği, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin davacı tarafça haklı nedenle feshedildiği, sözleşmenin 5 yıl ayakta kalacağı düşünülerek davacı tarafından da davalıya "Peşin Satış Destek Primi" olarak toplam 1.410.312,40 TL prim ödemesi yapıldığı hususunun taraflar arasında çekişmesiz olduğu, fesih sonrası kalan süreye isabet eden kısmın davacı talebi ile bağlı kalınarak 628.692,90 TL olduğu, bayiilik protokolünün 15/c maddesi uyarınca davalı bayii tarafından avans faizi ve faizin KDV'si ile birlikte davacıya iadesi gerektiği, diğer davalı ... tarafından sözleşmedeki imzanın inkar edilmesi üzerine alınan bilirkişi raporu ile taahhütnamedeki imzanın davalı ...'a ait olmadığı, bu kapsamda geçerli bir kefalet ilişkisinin bulunmadığının anlaşıldığı, davalı ...'ın müştereken müteselsilen sorumluluğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bayilik sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle kalan sözleşme süresine isabet eden peşin satış destek priminin iade talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11180, Karar No: 2016/5820, Tarih: 26.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11180 E.  ,  2016/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2010/478-2014/237

Taraflar arasında görülen davada ... ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21/05/2014 gün ve 2010/478 - 2014/237 sayılı kararı bozan Daire'nin 25/03/2015 gün ve 2014/18220 - 2015/4163 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile gerçek kişi davalılar arasında hisse devir sözleşmesi yapıldığını ve müvekkilinin tüm hissesini aktif ve pasifiyle davalılara devrettiğini ancak devirden sonra ... SGK Müdürlüğü tarafından davalı şirketin borcu nedeniyle takibe uğradığını ve tüm mal varlığına haciz konulduğunu, müvekkilinin mallarının satışını önlemek amacıyla sözleşmeyle sorumlu olmadığı bu borcu ödemek zorunda kaldığını, davalılara ihtarname gönderilerek paranın iadesi talep edilmiş ise de, davalılar tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını oysa davalıların hisse devir sözleşmesi ile şirketin borçlarını da devraldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 37.908,06 TL'nin ödeme tarihi olan 29.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket ve ... ... ... vekili ve davalı ... ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile, 37.908,06 TL’nin 29.01.2008 tarihinden itibaren (avans faizini geçmemek koşuluyla) işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte, tahsilde mükerrerlik oluşturmayacak şekilde (davalılar ... ... ... ve ... ...’nın sorumluluğu ayrı ayrı 18.954,03 TL ile sınırlı olmak üzere) davalılardan tahsiline dair verilen kararın davalılar vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/53995, Karar No: 2015/26328, Tarih: 06.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/53995 E.  ,  2015/26328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/92453

MAHKEMESİ : Bayramiç(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2012/165 (E) ve 2014/22 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A)Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk E.. G.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B)Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun, iddianameye konu 2 adet mesajı aynı gün 23.29 ila 23.36 saatleri arasında, 7 dakikalık bir sürede gönderdiğinin anlaşılmasına ve eylemler arasında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunu doğuracak bir kesinti mevcut olmamasına karşın, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

2)Adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezası mahkumiyetine ilişkin sabıkası bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuğa verilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı Kanun maddesinin 1. fıkrasında yazılı tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

3)Fiili işlediği sırada, 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında, TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak, aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

4)Yargılama sırasında 18 yaşını doldurduğu halde, 14/01/2014 tarihli oturuma açık yerine kapalı yargılama olarak başlanması ve açık yargılamaya son verildiği belirtilerek hükmün açık yargılamada mı yoksa, kapalı yargılamada mı açıklandığı hususunda şüphe oluşmasına neden oluşturacak şekilde hüküm tesis etmek suretiyle CMK'nın 182. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk E.. G.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3778, Karar No: 2018/8973, Tarih: 01.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3778 E.  ,  2018/8973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 4.440,54 TL maddi ve 12.350 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekilinin, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliği üzerine süresinde verdiği temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa göre katılma yoluyla temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Davacının gözaltına alınıp tutuklandığı tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, bu kapsamda tazminat davasının dayanağı olan beraat hükmünün içeriğinde, CMK'nın 142/1. ve 232/6. maddelerinde belirtildiği şekilde ayrıntılı olarak tazminat hakkının bulunduğunun, başvuru mercinin ve süresinin hatırlatıldığının anlaşılması karşısında, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/41 Esas – 2012/45 Karar sayılı ceza dava dosyası celp edilip incelenerek beraat hükmünün kesinleşme şerhli örneğinin davacıya tebliğ edilip edilmediği dolayısıyla davanın CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen üç aylık süre içinde açılıp açılmadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekili ve davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11417, Karar No: 2011/10821, Tarih: 18.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11417 E.  ,  2011/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Balıkesir 1.Asliye Hukuk ve Balıkesir 2.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta anne baba adı düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın nesebe ilişkin olduğu ve Aile Mahkemesinin görevine girdiği bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Balıkesir 2. Aile Mahkemesi ise, davanın nesebe ilişkin olmadığını, nüfus kaydındaki yanlışlığın düzeltilmesine ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur .

Davaname ile davalılardan ...'ın, davalı ... ile vefat eden ...'ın evlilik dışı birlikteliğinden dünyaya geldiği, ...'in vefat etmesi nedeniyle Suna'nın ...'in anne ve babası olan ... ile ... üzerine nüfusa tescil edildiği bildirilip, ...'ım anne ve baba adının gerçek anne ve babası olan ... ile ... olarak tashihine karar verilmesi istenmiştir.

Dava, anne ve babanın birlikte değiştirilmesine yönelik olup, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu durumda uyuşmazlığın Balıkesir 2.Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nun 21. ve 22. ( HUMK.’nun 25. ve 26. ) maddeleri gereğince Balıkesir 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2245, Karar No: 2010/13156, Tarih: 01.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/2245 E.  ,  2010/13156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasi Tayini

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrakokunup gereği görüşülüp düşünüldü.Mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin kısıtlanması istenen Behlül'e tebliğ edildiğine dair dosyada bilgi, belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise eklenmesi, yapılmadı ise usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanması için dosyanın mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.01.07.2010(Prş)
Yargıtay — Esas No: 2013/19783, Karar No: 2014/3942, Tarih: 06.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19783 E.  ,  2014/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2013/5-2013/311

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının Eylül/2003-03/09/2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 31.12.2005-03.09.2008 tarihleri arasında 2 yıl 11 gün davalıya ait işyerinde iş sözleşmesine dayalı olarak sürekli ve kesintisiz olarak çalışmış olduğunun tespitine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 30/12/2005-17/10/2008 tarihleri arasında davalı şirkete ait ......sicil numaralı işyerinden asgari ücret üzerinden bildiriminin yapıldığı, 2005/12. ayda 2 gün, 2006 yılında 188 gün, 2007 yılında 303 gün, 2008 yılında 153 gün üzerinden bildiriminin yapıldığı, dönem bordrolarının bulunduğu, 2008/2-3-4-5-6-7-8. ay imzalı ücret bordrolarının ve puantaj cetvellerinin sunulduğu, tanık beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.

Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda; Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarının iş sezonu olup yoğun çalışıldığı, işçi sayısının arttırıldığı, dolayısıyla sezon olarak kabul edilen Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarında ayda 30 tam gün çalışma yapıldığının kabul edilmesi gerektiği, buna göre davacının işverenle düzenlenmiş olan ve davacının imzasının bulunduğu belirsiz süreli hizmet sözleşmesine göre işe başladığı 30/12/2005 tarihinden davacının iş sözleşmesini feshettiği 03/09/2008 tarihine kadar SGK Hizmet Cetveline göre sezon dışı ve av yasağı aylarında çalışma günlerinin kayıtlarda belirtildiği gibi olduğu, sezon aylarında ise çalışmalarının eksik gösterildiği ve 30 güne tamamlanması gerektiği yönünde görüş bildirilmiş olup mahkeme tarafından bu bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiştir.

Dosya kapsamında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde imzalı ücret bordrosu ve puantaj cetveli bulunmayan dönemler yönünden bilirkişi raporu doğrultusunda mahkemece yapılan tespit yerinde ise de imzalı ücret bordrolarının ve puantaj cetvellerinin bulunduğu 2008 yılı yönünden yapılan tespit yerinde olmamıştır.

Gerçekten, davacının, işyerindeki bir kısım çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından 2008/2-3-4-5-6-7-8. ay ücret bordroları ve puantaj cetvelleri ibraz edilmiştir. Bu bordroların hepsinin imzalı olduğu görülmüştür. Davalı tarafından imzalı ücret bordrosu ibraz edilen, ancak davacı tarafından aksi yazılı delil sunulamayan bu aylardaki bildirilmeyen süreler yönünden ret kararı vermek gerekmektedir.

Yapılacak iş; çalışmanın ayda 30 gün üzerinden geçtiği kabul edilen ve sezon ayları olan 2008 yılının 6-7-8. aylarında davacı tarafından imzalanmış ücret bordroları ve puantaj cetvellerinin bulunduğunu göz önüne alıp imzalı ücret bordrolarına ve puantaj cetvellerine göre değerlendirme yapıp sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30198, Karar No: 2013/31198, Tarih: 26.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30198 E.  ,  2013/31198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 21/2, 62, 50/1-a,52/2-4. maddeleriuyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farkılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği,

İncelenen dosya kapsamına göre, sanığın yönetimindeki araçla 1 saat 10 dakika sonra yapılan ölçüme göre 0,52 promil alkollü halde ışık kontrollü kavşakta müşteki ...’ün aracı ile çarpışarak maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiği, her iki ... sürücüsünün de yeşil ışıkta geçtiğini beyan ettiği, kaza tespit tutanağında kusur belirlemesi yapılamadığı, olayın görgü tanığının da olmadığı anlaşılmakla; sanığın aldığı alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ve kazanın alkolün etkisiyle meydana geldiğine dair bir delil ve sanığın dışa yansıyan davranışları ile ilgili bir tespitin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 179/3-2. maddelerinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike suçu olduğu ve 0,52 promil alkollü olduğu halde ... kullanarak ışıklı kavşakta müştekinin aracı ile çarpışarak maddi hasarlı trafik kazasına neden olarak, başkalarının malvarlığı için tehlikeli bir sonuç meydana getiren sanık hakkkında, olası kast hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 179/3-2. maddelerinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike suçu olduğu ve 0,52 promil alkollü olduğu halde ... kullanarak ışıklı kavşakta müştekinin aracı ile çarpışarak maddi hasarlı trafik kazasına neden olarak, başkalarının malvarlığı için tehlikeli bir sonuç meydana getiren sanık hakkkında, olası kast hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.