muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22013, Karar No: 2014/19547, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/22013 E.  ,  2014/19547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, gerçekte ... ve ... 'dan olduğu halde nüfus kaydında dedesi ve büyükannesi ... ve ... 'den olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26214, Karar No: 2013/20027, Tarih: 24.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/26214 E.  ,  2013/20027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3. maddesinde ruhsat gerektirmeyen yapım işlerinin "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar" biçiminde açıklanması ve yapı tatil zaptında "15x5m ebatlarında gölgelik yapıldığının" belirtilmesi karşısında; bu imalatların binanın taşıyıcı sistemine zarar verip vermediği ile alan kazanma meydana getirip getirmediği gibi hususlar teknik bilirkişiye açıklattırılarak yapılan imalatların bina vasfında olup olmadığı belirlenmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

... tarafından mahkemeye hükümden sonra gönderilen 15/12/2011 tarihli yazıda suça konu yapının imar planına ve ruhsatına uygun hale getirildiğinin belirtilmesi karşısında; bu hususlar araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, bozma kararının 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereğince hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a da sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/75, Karar No: 2006/81, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-75 E., 2006/81 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-75 E., 2006/81 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME SUÇU

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Yerel Mahkemece verilen görevsizlik kararı, adlî yargı sistemi dışındaki bir makamı görevli sayar nitelikte bulunduğundan, temyiz yasa yoluna tâbidir. Bu karar, yasa yoluna başvurma yetkisi bulunan sanığın yokluğunda verilmesine karşın gerekçeli karar tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle, öncelikle Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının sanığa tebliği ile başvurulacak yasayolu sonunda veya yasayoluna başvurulmaması üzerine kesinleştirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, henüz Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 337-849 sayılı görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9637, Karar No: 2015/25926, Tarih: 04.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/9637 E.  ,  2015/25926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2004 gün ve 2004/154 Esas, 2004/319 Karar sayılı kararı ile Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık ile temyize gelmeyen diğer sanık ... hakkında vermiş olduğu beraat kararı Dairemizin 23.05.2007 tarih ve 2005/7297 Esas, 2007/3609 Karar sayılı ilamı ile ... plakalı aracın satış silsilesinin tespit edilerek sanıkların bu silsile içerisinde yer alıp almadıklarının tespitinden sonra sanıkların hukuki durumunun tespit edilmesi gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozma kararına uyarak yapılan yargılamada, ... plakalı araç sahibi ...'in 15.02.2008 tarihinde talimatla alınan beyanında, aracı... ilinde ...'e sattığını vekaletname vermediğini, 06.06.2008 tarihinde talimatla alınan beyanın da ise aracı galerici ...'e sattığını vekalet vermediğini, tanık ... ... talimatla alınan beyanında; aracı ... isimli şahıstan aldığını, sahibini telefonla aradığını ancak aracın devrini alamadığı için 2-3 ay sonra...'nda ismini hatırlamadığı birisine sattığını, temyize gelmeyen ... 09.12.2009 tarihli duruşmada beyanında; suça konu vekaletnameyi...in getirip kendisine vermediklerini, dükkanda yokken çalışanı ...ye zarf içerisinde bu şahısların bıraktıklarını, aracı ... ve...'ten almadığını ancak bu şahısların aracılık ettiklerini, tanık ...'te beyanında, ...'ı tanımadığı, suça konu vekaleti kendisinin götürmediği şeklinde beyanda bulunmuşlardır... ve ... beyanları ile daha önceden dinlenen şahısların beyanları birlikte değerlendirildiğinde, bu aracın sanığa satıldığına ve sanığın da aracı sattığına dair somut bir delil bulunmaması, ayrıca alınan bilirkişi raporuna göre de sahte vekaletnamedeki ... isminin altındaki imzanın sanığa ait olmaması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği berati yerine yetersiz gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30301, Karar No: 2013/13061, Tarih: 24.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/30301 E.  ,  2013/13061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan şikayetçi ve Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakları bulunmadığından ve şikayetçinin katılan olmasına karar verilmiş olması da ona kararı temyiz hakkı vermeyeceğinden şikayetçi ve hazine vekillerinin kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3544, Karar No: 2024/8974, Tarih: 23.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/3544 E.  ,  2024/8974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Adi kiraya ve hasılat kiralarına ait 13 örnek nolu takipte borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, 12.09.2018 tarihli 85 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine göre döviz cinsinden kira sözleşmesi yapma yasağı bulunduğundan yabancı paraya konu kira sözleşmesinin icra takibine konu edilemeyeceğini ileri sürerek takibin iptalini istediği, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, alacaklının istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair 85 sayılı ve 12.09.2018 tarihli, 13.09.2018 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Cumhurbaşkanlığı Kararı ile Türkiye’de yerleşik kişilerin, kendi aralarında akdedecekleri, gayrimenkul satış, kiralama sözleşmeleri ile iş ve hizmet sözleşmelerinde sözleşme bedelini ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülüklerini döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak kararlaştıramayacağı hüküm altına alınmıştır.

85 sayılı Karar'ın 2. maddesi ile Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karar'a eklenen Geçici Madde 8 hükmüne göre; "Bu kararın 4 üncü maddesinin (g) bendinin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren otuz gün içinde, söz konusu bentte belirtilen ve daha önce akdedilmiş yürürlükteki sözleşmelerdeki döviz cinsinden kararlaştırılmış bulunan bedeller, Bakanlıkça belirlenen haller dışında; Türk Parası olarak taraflarca yeniden belirlenir ."

Somut olayda, alacaklı tarafından takibe dayanak gösterilen 1.01.2020 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinde Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğ uyarınca yıllık 700.000,00 Euro kira bedelinin tarafların karşılıklı anlaşması üzerine 4.400.000,00 TL olarak ödenmesinin kararlaştırıldığı, takipte ise 2022 yılı Ocak ayı kirası olarak 62.500,00 Euro kira alacağının tahsilinin istendiği görülmüştür. Yasal düzenleme ile kural olarak sözleşme bedellerinin ve sözleşmeden kaynaklanan ödeme yükümlülüklerinin döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak belirleme yasağı getirilmiş olup, bu kapsamda bulunan sözleşmeler nedeniyle takip başlatılamayacağına dair yasal düzenleme bulunmamaktadır. Yasak kapsamında bulunan sözleşmelerden ... alacaklar nedeniyle takip yapılması ve takibe itiraz edilmesi durumunda bu hususun icra mahkemesince itirazın kaldırılması aşamasında değerlendirilebileceği tabiidir.

O halde, İlk Derece Mahkemesince, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 29.04.2024 tarih ve 2024/426 Esas 2024/623 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 17.01.2024 tarih ve 2023/540 E.-2024/38 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1983, Karar No: 2022/8670, Tarih: 16.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1983 E.  ,  2022/8670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, kusur durumuna, suç vasfına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; 31/12/2014 günü saat 17:30 sıralarında sanığın, 1.64 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahal içi, bölünmüş, aydınlatmanın bulunduğu, havanın yağmurlu, zeminin ıslak olduğu, virajlı ve eğimli yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan yaya geçidine geldiğinde karşıdan karşıya geçmek için yaya yolunu kullanan katılanlar ..., ... ve ...'ye çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanlar ... basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, ... hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda 6. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, ... ise hayati tehlike geçirecek, basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, vücudunda 6. derecede kemik kırığı ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesi şeklinde yaralandığı olayda; soruşturma aşamasında tanzim edilen 12/01/2015 tarihli raporda: sanığın idaresinde aracın hızını kavşağa ve yaya geçidine yaklaşırken azaltmaması, yayalara ilk geçiş hakkını vermemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, katılanlar her ne kadar yaya geçidi kullanarak karşıdan karşıya geçmek istemişler ise de yola girmeden önce yaklaşan araçların uzaklık ve hızına dikkat etmeleri gerekirken, yeterince dikkatli davranmamaları sebebiyle tali kusurlu oldukları belirtildiği, anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1.fıkranındaki ''suç sebep ve saik'' ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/11//2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29778, Karar No: 2013/38903, Tarih: 05.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29778 E.  ,  2013/38903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kula İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus yol ile icra takibine başlandığı, örnek 10 nolu ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, sair şikayetleri ile birlikte borcu ödediğini ileri sürerek takibin iptalini istediği, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 169/a-1.maddesi uyarınca "Hakim, duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder." Aynı yasanın 169/a-5.maddesi uyarınca da itirazın kabulü kararı ile takip durur.

Somut olayda borçlu tarafından ödeme iddasına dayanak olarak, banka dekontu ve bono sureti üzerinde alacaklı vakfın müdürünün kaşe, tarih ve imzasını içeren bedelin tahsil edildiğine ilişkin yazı ibraz edildiği, alacaklının ise cevap dilekçesinde "bu ödemenin takip konusu bono karşılığı yapıldığını inkar etmiyoruz....ödeme takipten sonra yapılmıştır" beyanlarından borcun ödendiğini açıkça kabul ettiği görülmektedir. Ödemeye ilişkin sunulan dekontta bonoya açık atıf olmasa da alacaklının cevap dilekçesinde yapılan ödemenin bonoya ilişkin olduğunun açık kabulü karşısında borçlunun yapmış olduğu ödemenin takibe konu bonoya ilişkin ödeme olduğu anlaşılmıştır. Borçlunun, henüz kendisine ödeme emri tebliğ edilmeden, takip tarihi ile aynı tarih olan 01.07.2013 tarihinde, yasal süreler geçmeden, dolayısıyla takip kesinleşmeden yapmış olduğu ödeme takip öncesi ödeme olup borçlunun başvurusu bu hali ile borca itiraz niteliğindedir.

O halde, mahkemece, borçlunun borca itirazı kabul edilerek, İİK.nun 169/a-5.maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca  (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9537, Karar No: 2014/6692, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9537 E.  ,  2014/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22213, Karar No: 2015/256, Tarih: 13.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/22213 E.  ,  2015/256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 26.03.2013 tarihli beraat hükmüne yönelik vekalet ücreti yönünden, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 07.05.2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.