muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10014, Karar No: 2017/11833, Tarih: 15.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/10014 E.  ,  2017/11833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrasında, daha önce hapis cezası ile mahkum edilmemiş olan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilip, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 6. fıkrasında, seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemelerden, yasa koyucunun kısa süreli hapis cezalarının, yaşı küçük sanıklar yönünden hapis olarak infaz edilmesinin önüne geçilmesini amaçladığı anlaşılmakta olup, 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına çevrilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla, seçenek yaptırımın gereklerini yerine getirmeyen suça sürüklenen çocuk hakkındaki kısa süreli hapis cezasının, tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan "TCK 50/6 maddesi uyarınca hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi hâlinde, mahkememizce kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ve bu kararın derhâl infaz edileceğinin ihtarına," ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11435, Karar No: 2019/19923, Tarih: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11435 E.  ,  2019/19923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-13.01.2015 tarihli olay, araştırma ve tespit tutanağı, müşteki beyanı ve dosya kapsamına göre; sanığın suça konu markete girdikten sonra teşhirde bulunan yağlardan bir tanesini aldıktan sonra aldığını dışarıda bıraktığı, ardından tekrar markete girip birkaç gıda maddesi aldıktan sonra bunların ücretini ödeyip, ücreti ödenmemiş dışarıdaki yağı alarak olay yerinden uzaklaştığı ve bu eylemini altışar dakika ara ile aynı markete gelerek üç defa gerçekleştirdikten sonra şüphe üzerine kamera kayıtlarından tespit edilen sanık hakkındaki usulüne uygun arama kararına binaen evine gelinen sanığın, çaldığı suça konu yağları kolluk ekiplerine arama sırasında teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık tarafından rızai olarak gerçekleştirilmiş herhangi bir iade söz konusu olmadığından, hakkında hüküm kurulurken koşulları bulunmayan TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanığın, suça konu marketten çaldığı 4,5 litrelik üç bidondan ibaret yağın toplam bedelinin 51,00 TL değerinde olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3724, Karar No: 2007/7879, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/3724 E.  ,  2007/7879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, devlet ormanından izinsiz enerji nakil hattı geçiren davalılarla 4.4.2002 tarihinde protokol yapıldığını ve ağaçlandırma bedeli, arazi tahsis bedeli vs.nin ödenmediğini ileri sürerek toplam 14.072 YTL.nın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın görev yönünden reddine karar kesinleştiğinde Hakem sıfatı ile görevli ... Yüksek Dereceli Hukuk Hakimliği’ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Asliye Hukuk mahkemesine açılmış, mahkemece davanın hakeme sıfatıyla görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. Oysa ki 3533 sayılı yasanın 1. maddesinde “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen dairelere belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete, belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilafların hakem yoluyla çözüleceği” hükme bağlanmıştır. Davalı ise yasada sayılan kurum ve kuruluşlardan olmayıp ... hukuk hükümlerine tabi A.Ş. dir. Mahkemenin işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 4.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/433, Karar No: 2015/12365, Tarih: 03.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/433 E.  ,  2015/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/93-2014/434

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsurun %100 oranında olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

2-Kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme yılı 2014 yılı olduğu halde 2013 yılı esas alınarak bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2202, Karar No: 2023/2506, Tarih: 22.06.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/2202 E.  ,  2023/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/487 E. - 2023/ 626 K.

Şikayetçi : ... vekili Avukat ...

Şikayet olunan : ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/536 Esas-2023/72 Karar

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet isteminin yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddinekarar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Şikayetçi Belediye Başkanlığı'nın 16.06.2023 tarih ve E – 87527099 – 020 – 69977 sayılı ''yetki oluru'' ile şikayetçi vekilleri Av. ... Uyap ortamında 19.06.2023 tarihli ve güvenli elektronik imzalı dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/9791, Karar No: 2024/8290, Tarih: 19.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9791 E.  ,  2024/8290 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/11 Esas, 2024/1072 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/555 Esas, 2023/307 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davalılardan ... ve ... tarafından verilmiş vekâletnameye dosya arasında ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda rastlanmamıştır. Adı geçenlerin vekile verdiği vekaletname varsa temin edilip dosya arasına alınmasından, yoksa adı geçen davalılara bizzat, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz süresi de beklenildikten, sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4842, Karar No: 2011/238, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4842 E.  ,  2011/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçi, olay günü ... teknisyeni olarak çalıştığı sırada Üç tepe kök binası dağıtım merkezindeki elekrik arızası ile ilgili bakım ve kontrolleri yapıp ... vermek için butona bastığı sırada meydana gelen patlama ve alev alma üzerine panikleyerek dışarı doğru koşmuş bu sırada kapı eşiğinde düşerek sağ omzundan yaralanarak % 9 oranında meslekte kazanma gücünü yitirmiştir.

İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve işgüvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 73.maddesinin açık buyruğudur. Bu nedenle, mahkeme öncelikle uzman bilirkişilerden, İş Kanununun 73.maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve işgüvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptayan kusur raporu alınmalıdır.

Dosyada mevcut ve hükme dayanak alınan 3.1.2009 tarihli kusur raporunda bilirkişi kurulu işveren tarafından iş yerinde tehlike ve risk analizleri yapılarak çalışma şekillerinin belirlenmesi, çalışma yapılan yerlerde güvenli çalışma ortamının yaratılması, insan yaşamının kutsallığı ilkesinden hareketle çalışanın beden ve ruh tamlığını sağlamak için işcinin tecrübesine ve dikkatine göre gerekip gerekmediği düşünülmeden fennin ve tekniğin gereklerine göre doğmuş ve doğabilecek her türlü kazalarını önleyecek şekilde gerekli olan iş güvenliği tedbirlerinin alınması gerekmektedir.İşin ehli kazazede işcinin görevini layığı veçhile yerine getirmesindeki ihmali ve eksikliği bulunsa da işveren tarafından fennin ve tekniğin gereklerine göre ... bakım çalışmalarında doğmuş ve doğabilecek olumsuzluklarda çalışanların kendilerini daha güvenli hissedecekleri önlemlerin alınması, baş kısmını tamamen kaplayacak baş koruyucusu yanmaz yalıtkan iş elbisesi, iş tulumu gibi koruyucu donanım verilmesi ve kullanılması halinde işcilerin paniklemesi gibi bir durumun olmayacağı belirlenerek işverence bu hususlara riayet edilmemesi nedeniyle kusurlu bulunmasına rağmen işverene %20 oranında kusur izafe edilmiştir.

Kazazede işci yönünden ise , elektrikle ilgili çalışmalarda meydana gelebilecek tehlikelerin ve risklerin bilincinde olmasına rağmen aniden gelişen olay karşısında paniklemesi sonucu gelişen durum karşısında kaza geçirdiği olayın bakım onarım işlerindeki eksik sonucu kısa devre v.b. olumsuzluğu gösterdiğini olayda kazalı işcinin %80 oranında kusurlu olduğunu belirtmiştir.

Bilirkişi raporunda işci ve işverenin alması gereken önlemlerin neler olduğu, nelere uyulup nelere uyulmadığı konusunda olay ve oluşa uygun tespit yapılmasına ve bu tespitte ağırlıklı kusurun işverene ait olmasına rağmen işveren için %20 ,işci için %80 oranında kusur dağılımı yapılması doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş; iş güvenliği uzmanlığı tespit edilen bilirkişilere konuyu yeniden inceletmek, verilen rapor, dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın ve özellikle,kusur dağılımında çelişki içeren kusur raporunu hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenlerine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27543, Karar No: 2016/7757, Tarih: 21.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/27543 E.  ,  2016/7757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, hakkında TCK'nın 165/1 maddesi uyarınca belirlenen 50 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 41 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu hükmedilen 42 gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sonucu 840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, TCK'nın 165/1 maddesi uyarınca belirlenen 50 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 41 gün adli para cezasına indirilmesine sanığın sonuç olarak 10 ay hapis ve 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5686, Karar No: 2019/51, Tarih: 07.01.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/5686 E.  ,  2019/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 03/12/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının durmasına dair Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/06/2018 tarihli ve 2018/154 esas, 2018/541 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/12/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, daha önce 13/01/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 06/03/2016 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2- Bununla birlikte sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesi ile bu suçtan dolayı 18/10/2016 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, ancak yapılan yargılama sonucunda Şanlıurfa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2017 tarihli ve 2016/605 esas, 2017/92 sayılı kararı ile, “ısrar şartının gerçekleşmediği” gerekçesi ile “kamu davasının durmasına” karar verildiği, kararın yasa yoluna başvurulmadan 17/03/2017 tarihinde kesinleştiği,

3- Daha sonra sanığın bu kez kanun yararına bozma talebine konu olan 07/01/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda, TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 19/02/2018 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı,

4- Yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/06/2018 tarihli ve 2018/154 esas, 2018/541 sayılı kararı ile, sehven bu suç nedeniyle sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olduğu kabul edilerek, “yükümlülüklere uymamakta ısrar şartının gerçekleşmediği” gerekçesi ile “kamu davasının durmasına” karar verildiği kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/06/2018 tarihli kararında özetle, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri verilen sanığın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı maddeyi yeniden bulundurduğu veya kullandığı hususunda bir iddia olmadığı, sanık hakkındaki erteleme kararının kaldırılmasının nedeni olarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/4. maddesinin (a) bendinde gösterilen, hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak gösterildiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılması ve iddianame düzenlenmesi için oluşması gereken ve kovuşturma şartı niteliğindeki ısrar şartının somut olayda gerçekleşmediği kanaati ile durma kararı verilmiş ise de;