muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18197, Karar No: 2017/8413, Tarih: 28.11.2017

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

11.10.2011 tarihli 666 sayılı KHK 'nın 1. maddesi ile 375 sayılı KHK'ye eklenen ek 9 maddesi ise " ..Kadro karşılığı sözleşmeli personel ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personel hariç olmak üzere, çeşitli statülerde istihdam edilen sözleşmeli personele, çalıştıkları birim ve bulundukları pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel için belirlenmiş olan ek ödeme oranını aşmamak üzere, statüleri ile mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarları gibi kriterler birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılıp yapılmayacağını, yapılacak ek ödeme oranını sözleşme ücreti ile ilişkilendirilmeksizin belirlemeye, Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu ödeme tutarı damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz. " hükmü getirilmiş ve bu maddenin yürürlüğü 666 sayılı KHK'nin 8. maddesinde 15/1/2012 tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiş olup, davacının 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-c maddesi kapsamında çalışmaya başladığı tarih dikkate alındığında ilgili düzenlemenin de somut olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır.

Belirtilen açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, yapılan kesintilerin tespiti yönünden maaş bordrosu üzerinden hesaplama yapılmış ise de, söz konusu bordroların ek ödemelere ilişkin olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmadan karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 28.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/27676, Karar No: 2013/10178, Tarih: 01.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/27676 E.  ,  2013/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün gerekçesinde cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği kabul edilmesine ve adli para cezası alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği halde hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına, fazla ceza tayin edildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların toplanmasının düzenlenmediği gözetilme- den hürriyeti bağlayıcı ceza ile adli para cezasına esas günün toplanarak adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkra- sından "Doğrudan verilen ve hapis cezasından çevrilen para cezalarının adli para cezası- na çevrilmesine ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine "5237 sayılı yasanın 52/2. maddesi uyarınca sanığa verilen 75 gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın sosyal duru- mu dikkate alınarak TCK nun 50/1-a, maddesi gereğince sanığa verilen 5 ay hapis cezasının günlüğü takdiren 20 TL'den çevrilerek sanığın 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/178, Karar No: 2012/1224, Tarih: 21.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/178 E.  ,  2012/1224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlunun birinci derecede sıra alacaklısı olduğunu, sıra cetveline konu edilen paranın kaynakta tevkif edilmeyerek ilçedeki Yapı Kredi Bankası şubesine aktarıldığını, orada daha önce haciz müzekkeresi yollamış olan şikayet olunan Halk Bankası ... şubesi namına bloke edilerek, sıra cetveli tanzim edilen şikayet olunan alacaklı olduğu 2008/929 sayılı dosyasına yollandığını, paranın 3. kişi konumundaki banka şubesine yollanmış olmasının hukuki hata olduğunu ileri sürerek, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/929 esas sayılı dosyası içerisinde tanzim edilen sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, şikayetin süresinden sonra yapıldığını müvekkilinin borçlunun Yapı Kredi Bankası hesabında birinci sırada haczi bulunduğunu, şikayet olunan iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne dair verilen kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesince, şikayetçinin ... Deftardarlığı'na gönderttiği haciz tezkeresi ile borçlunun doğacak alacağına koydurduğu haczin hukuken geçerliliği bulunmadığı, şikayetin reddi gerektiğinden bozulması üzerine, mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin bozma ilamına uygun olarak tanzim ettirdiğini ileri sürdüğü haciz müzekkeresinin bozma ilamında belirtilen haciz müzekkeresi ile ilgisinin olmadığı, her davanın açıldığı tarihe göre değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/727, Karar No: 2021/8245, Tarih: 14.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/727 E.  ,  2021/8245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.10.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 31.07.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gündüz vakti temyiz dışı suça sürüklenen çocuk.... gözcülük yaparken müştekinin evine girmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 116/1, 119/1-c, 31/3. maddelerinde belirtilen konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 24.02.2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2768, Karar No: 2015/10294, Tarih: 08.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2768 E.  ,  2015/10294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/408-2013/127

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların yaya olan desteklerine çarparak ölümüne neden olduğunu, kazanın davalı tarafın kusurundan kaynaklandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile her bir davacı için 1.000,000'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı Çetin için 100.000,00 TL diğer davacılar için ayrı ayrı 50.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken; maddi tazminata ilişkin talebini tamamlama harcı ile yükseltmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, usulüne uygun davetiye tabliğine rağmen cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacı Ç.. Y.. yönünden 76.380,86 TL, küçük G.. Y.. için 21.510,02 TL, Görkem Yıldırınm için 5.736,18 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, davalı Sigorta Şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere tahsilatının yapılmasına, davacı Ç.. Y.. için 15.000,00 TL, davacılar Görkem ve Gökçe için ayrı ayrı 8.000,000 TL'nin davalı Y.. B..'dan tahsili ile davacılara verilmesine, hükmedilen miktarlar yönünden 10.06.2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

A-Sağ kalan eş Çetin kaza tarihinde 39 yaşındadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Stauffere tablosuna göre davacının %35 oranında evlenme ihtimali olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmış, davacılar vekili ise temyiz dilekçesinde evlenme indirimindeki takdir hakkının hakimce belirlenmesi gerektiğini bilirkişiler tarafından çok yüksek oranda indirim yapıldığını, evlenme ihtimalinin olmadığını Ayım tablosuna kıstas alınacak ise de en fazla %9 oranında indirim yapılacağını belirtmiştir.

Yaşam görgülerine göre dul erkeğin evlenme ihtimali dul kadınınkinden daha fazla olduğu gerçeği, davacının yaşadığı çevre, çocuklarının sayısı ve yaşları sosyal ve ekonomik durum dikkate alınarak dul erkek için makul, hakkaniyete ve hayatın geçeklerine uygun oranda bir evlenme idiriminin uygulanması gerekir. Bu ilkeler dikkate alındığında %35 oranındaki indirim yüksek bulunmuş olup, davacının temyiz dilekçesindeki beyanları yaşama koşulları dikkate alınarak daha makul oranda bir indirim uygulanması gerektiğinden hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

B-Kabule göre de; desteğin bir kızı ve bir oğlu olup bilirkişi raporunda her iki çocuk için 18 yaşa kadar destekten yoksun kalma tazminatı hesaplandığı görülmüştür.

Genel olarak bir kimse ancak ölümden önce bakmakta olduğu ve sağ kalsaydı, kuvvetli bir ihtimalle ileride bakacağı anlaşılan kişilerin desteğidir. Öyleyse bir başkasına "bakma" destek olmanın en önemli şartıdır. Bir babanın-annenin sağlıklı çocuğuna erginlik çağına kadar bakması ona destek olması tabiidir. Erginlik çağından sonra destek olması için eğitim, askerlik gibi durumların varlığı gereklidir. Bu nedenle yetişkin ve geçimini sağlaması gereken çocuklar yönünden destek tazminatının istenmesi olanaklı değildir. Bununla birlikte günümüzde geçerli değer

ölçülerinin bir sonucu olarak çocuğunun bakım ihtiyacının sonra erdiği tarih, genel olarak, eğitimin veya askerlik süresinin tamamlandığı, evlendiği yaştır. Destekten yoksun kalan çocukların İstanbul'da yaşadığı, eğitim durumları da dikkate alındığında her iki çocuk içinde 22 yaşa kadar destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerektiği halde yazılı şekilde 18 yaşa kadar hesaplama yapan rapora itibar edilmesi de isabetli bulunmamıştır.

3-Yine kabule göre de mahkeme tarafından iki bilirkişi incelemesi yapıldığı ve buna göre yargılama masrafı yapıldığı halde tek inceleme yapılmış gibi eksik hesaplama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması da isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/779, Karar No: 2007/2591, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/779 E.  ,  2007/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21 nci maddesine aykırı ve parasal değerleri gerçeği yansıtmayan sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, sıra cetvelinin 6183 sayılı Yasanın 69 ncu maddesine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle olayda ilk haczin davalı ... tarafından değil, diğer davalı Marmara Kurumlar Vergi Dairesi’nce konulması nedeniyle olayda 6183 sayılı Yasanın 21/1 ncı maddesinin uygulanma olanağı bulunmamasına ayrıca maddi hata niteliğinde olduğu anlaşılan hesap hatalarının İcra Müdürlüğünce 20.10.2003 tarihli yazı ile düzeltilmiş bulunmasına göre, davacı .... Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11061, Karar No: 2015/3557, Tarih: 11.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11061 E.  ,  2015/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıra itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/1483 sayılı dosyası ile borçlu ... hakkında icra takibi yapıldığını, davalı alacaklı tarafından da aynı borçlu aleyhine icra takibi yapılan .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/1197 sayılı dosyasında borçluya ait ... plakalı aracın satışının gerçekleştirildiğini, satış bedelinin düzenlenen sıra cetveline göre 1. sıradaki rehin alacaklısı olan davalıya ödenmesine karar verildiğini, ancak TMK'nın 938. maddesinin taşınırların ancak zilyetliğin devri suretiyle rehnedilebileceklerini öngördüğünü, sıra cetveli yapılan 2011/1197 sayılı takip dosyanın alacaklısı ile rehin alacaklının aynı şahıs olduğunu, rehinli aracın trafikten men edildiği ve dolayısıyla da rehin alacaklısının zilyetliğinde bulunmadığının haciz zaptı ile tespit edildiğini, rehin alacaklısı olan davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinden çıkartılarak satış bedelinin müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TMK'nın 940/2. maddesi uyarınca "kanun gereğince bir sicile tescili zorunlu olan taşınır mallar üzerinde zilyetlik devredilmeden de, taşınır malın kayıtlı bulunduğu sicile yazılmak suretiyle" rehin kurulabileceğini, müvekkilinin borçluya sattığı ... plakalı aracın satışı nedeniyle bakiye kalan 8.000,00 TL alacağı için satım konusu araca rehin konulduğunu, alacağının muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; kanun hükmü uyarınca devir ve teslim yapılmadan da rehin imkanının tanındığı, davalı ile borçlu arasında araç satışının gerçekleştiği, araç bedelinin bir kısmının borçlu tarafından ödendiği, aracın borçlu adına kayıt ve tescilinin yapılması ile araç satış bedelinden kalan borca istinaden rehnin konulduğu, davacının iddiasını ispatlıyamadığı başkaca somut delil sunamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8904, Karar No: 2014/21826, Tarih: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8904 E.  ,  2014/21826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1234, Karar No: 2007/1350, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1234 E.  ,  2007/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık İdris Irmak hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair İstanbul 11. İcra Mahkemesinin 29.03.2006 tarihli ve 2005/3562 esas ve 2006/1562 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 9.5.2006 tarihli ve 2006/364 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 15.2.2007 gün ve 7634 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 15.3.2007 gün ve K.Y.B.2007/32215 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, İstanbul 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

./..

2007/1234-1350 SH.2

./..

2007/1234-1350 SH.2

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.