muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2762, Karar No: 2023/10280, Tarih: 29.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2762 E.  ,  2023/10280 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, denetimli süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanmış olması üzerine, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/1012 Esas, 2016/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz dilekçesi özetle; usûl ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, olay tarihinde kolluk görevlilerinin yaptığı denetimler sırasında durumundan şüphelendikleri ve yakalandıktan sonra açık kimlik bilgileri tespit edilen ... isimli şahısın yanına yaklaştıkları esnada ...'nun 2 paket halinde maddeyi yere attığının tespit edildiği, sanık hakkında 15.04.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu karar ile birlikte sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, ancak sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakla ısrar ettiği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 15.04.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının infazına ilişkin Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının 25.04.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı 21.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Sanığın denetimli serbestlik tedbiri infazı esnasında Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Psikiyatri Hastanesinin 16.10.2015 tarihli yazısının ekindeki tahlil sonucu denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı

madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınan ilamın 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verildiği anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2016 tarihli ve 2015/1012 Esas, 2016/69 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27854, Karar No: 2022/1098, Tarih: 05.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/27854 E.  ,  2022/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14972, Karar No: 2014/30914, Tarih: 13.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/14972 E.  ,  2014/30914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbu 50. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/229-2013/310

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı ile aralarında 16/8/2011 tarihli komisyon akdi başlıklı tellallık sözleşmesinin imzalandığını, davalının yargılamaya konu sözleşmede belirtilen taşınmazı daha sonra kendisini saf dışı bırakarak kiraladığını, taraflar arasındaki sözleşmeye göre eğer davalı ödemesi gereken komisyon ücretini ödemekten kaçınmak amacıyla davacıyı emlakçıyı safdışı bırakacak olursa zarar ve yoksun kalınan gelirin davalı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, taraflar arasında kararlaştırılan komisyon bedelinin de yıllık kiranın %12 si + KDV olduğunu belirterek davalı aleyhine başlattığı icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiştir.

Davalı, davacı ile arasında bir sözleşme imzalanmadığını ve sözleşmede davalı şirketin kaşesi olmadığını, davacının söz konusu taşınmazı kiralamaya yetkili olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 16.8.2011 tarihli emlak sözleşmesine istinaden taşınmazın gösterildiğini ve kendisinin saf dışı bırakılarak taşınmazın kiralanması sebebi ile sözleşmede kararlaştırılan ücretin ödenmesini talep etmiş, davalı ise sözleşmede davalı şirketin kaşesi olmadığını, malikin davacıya yetki vermediğini, davalının taşınmaz maliki ile kendisinin irtibata geçtiğini belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, taşınmazın davacı tarafından gezdirilip

gösterildiği anlaşılmakta ise de davalı ile kiralamaya yetkili olan şahısların bir araya getirilmediğinden bahisle yer göstermenin tek başına tellallık ücretine hak kazandırmayacağı belirterek davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında 16.8.2011 tarihli sözleşme altındaki imzanın mahkemece yapılan araştırma ile davalı şirket müdürüne ait olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Bu nedenle sözleşme tarafları bağlar, sözleşmede dava dışı malikin imzasının bulunmamasının sonuca bir etkisi bulunmamaktadır. Davalı her ne kadar savunmasında davacının kendilerini davalı ile biraraya getirmediğini ve kendilerinin mal sahibi ile irtibata geçtiklerini söylemiş ise de, davacı ile yapılan sözleşmeyi feshettiğini yasal delillerle ispat edemediğinden altında davalı şirketin yetkilisince imzası bulunan sözleşmenin sonuçlarına katlanacaktır. Hal böyle olunca sözleşme içeriğinin değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10735, Karar No: 2016/10228, Tarih: 07.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10735 E.  ,  2016/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 09/07/2014 gün ve 2012/106 E. - 2014/97 K. sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemece, itirazın iptali davasının kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 09/07/2014 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen kararın davalı vekiline 20/05/2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin 28/05/2014 havale tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararda imza ve mühür bulunmadığı, bu nedenle temyiz süresinin başlamadığı, imzalı ve mühürlü gerekçeli kararın tebliği ile temyiz dilekçesinin sunulanacağına dair beyanda bulunduğu, daha sonra davalı vekiline tekrar gerekçeli kararın 01/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalının aynı tarihte adli yardım talepli olarak hükmü temyiz ettiği, mahkemece, davalı vekiline ilk gönderilen gerekçeli kararın alt kısmında uyap erişim kodunun bulunduğu bu nedenle ilk yapılan tebligatın geçerli olduğundan bahisle temyiz isteminin süreden reddine karar verildiği görülmüştür. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarında hakim ve zabıt katibinin imzasının bulunması gerekir. Davalı vekiline gönderilen gerekçeli kararda hakim ve zabıt katibinin ıslak imzasının bulunmadığı, hükmün elektronik imzalı olduğuna dair bir açıklamanın da yer almadığı, ayrıca uyap ortamındaki gerekçeli kararda sadece hakimin elektronik imzasının bulunduğu, katibin elektronik imzasının bulunmadığı görülmüştür. Bu durumda davalı vekiline 20/05/2014 tarihinde usulune uygun gerekçeli kararın tebliğ edildiğinden söz edilemeyeceğinden bu tarih temyiz süresinin başlangıç tarihi olarak dikkate alınamaz. Bu nedenle davalı vekilinin 01/07/2014 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile mahkemece verilen 09/07/2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-)Hükmü temyiz eden davalı vekili, adli yardım talebinde bulunmuş, temyiz başvuru harcı ile birlikte maktu temyiz harcı yatırmıştır. Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay'a yapılacağı 6100 sayılı HMK'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında ''talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.'' hükmüne yer verilmiştir. Hükmü temyiz eden davalı vekilinin HMK'nun 336/2. maddesinde öngörüldüğü üzere müvekkilinin mali durumunu gösterir nitelikte herhangi bir belge sunmadığı görüldüğünden davalı vekilinin adli yardım isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

3)Temyiz eden davalı vekilinin adli yardım talebi reddedildiğinden ve bu durumda temyiz incelemesi yapılabilmesi için nisbi temyiz harcının yatırılması gerektiğinden, harcın ikmali için 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davalı vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek, sonucuna göre işlem yapılması yönünden dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdan (1) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemenin 09/07/2014 tarihli ek kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin adli yardım isteminin reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/840, Karar No: 2011/83, Tarih: 18.01.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/840 E.  ,  2011/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın müvekkili idaresinde bulunan araca çarparak davacının yaralanmasına neden olduğunu, davacının sağ ayağının koptuğunu, uzun süre çalışamadığını ve sakat kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.000 TL tedavi gideri, 28.000 TL maddi, tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, 300.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek avans faizi ile davalılar ... ve ...’den tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, kusur oranını kabul etmediklerini, kazadan sonra davacının tedavisi özel uçak kiralandığını, 46.730 TL hastane ücreti ve 13.000 USD uçak için ödeme yapıldığını bu miktarın tazminattan takas ve mahsubunu talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile; 28.582,60 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, 150.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... ’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; mahkemeler tarafından verilen kararlarda tarafların gösterilmesi, iddia ve savunmaların özetlenmesi, ihtilaflı konular hakkındaki delillerin tartışılması ret ve üstün tutma sebeplerinin açıklanması zorunludur ( HUMK.nun md.388 ). Davacı tarafından Serik 2 Asliye Hukuk Mahkemesi ‘nin 2006/420E-2006/498 K. sayılı dosyası ile davalının İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortacısı ... Sigorta A.Ş. hakkında açılan davanın bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.Mahkemece birleştirilen dosyanın davalısı şirketin kararda gösterilmemesi ve kararda birleştirilen dosyadan hiç sözedilmemesi, dolayısıyla birleştirilen dosya hakkında hüküm kurulmaması doğru olmamış, kararın HUMK.nun 388.maddesine aykırı oluşturulması nedeniyle bozulması gerekmiştir.

3-Davacı dava dilekçesinde müvekkilinin kaza nedeniyle ayağının kesildiğini ve protez kullanmak zorunda olduğunu belirterek tedavi gideri olan protez bedelinin tahsilini de talep etmiştir. Mahkemece, protezin değişim periyodunun ortopedi uzmanının da bulunduğu heyetten alınacak rapor ile belirlenerek, davacı tarafın kabulünde olan iki yıllık süreyi aşmayacak şekilde tazminat hesabının yapılması gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

4-Davacı vekili dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kısmi dava açmıştır. Mahkemece alınan bilirkişi raporu ile davacının zararının talep ettiği miktardan fazla olduğu belirlenmiş, davacı tarafından dava değeri ıslah edilmemiştir. Bu hale göre davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması gerekirken hüküm fıkrasında fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

5-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince Davacının maddi zararı hesaplanırken, pasif dönem için Bağ-Kur yasası

gereğince alabileceği emekli aylığı esas alınarak hesaplama yapılmış ise de davacının emekli olduktan sonra pasif dönem için varsayımsal olarak asgari ücret düzeyinde gelir elde edebileceği gözetilerek hesaplama yapılması gerekirken, aktif dönemdeki gelire göre zararın belirlenmiş olması bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece davalıların bu hususa ilişkin itirazları da gözetilerek aktüerya uzmanı bilirkişilerden ek rapor alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

6-Davalı ... Sigorta ...nin temyiz itirazları yönünden; Davacı dava dilekçesi ile davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sınırlı olarak maddi tazminattan sorumlu tutulmasını talep etmiştir. Mahkemece davalı ... sadece maddi tazminattan sorumlu tutulmuş olduğuna göre yargılama giderlerinden de maddi tazminatın toplam tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ve davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, 5 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, 6 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılara geri verilmesine 18.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.