muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/839, Karar No: 2020/4165, Tarih: 01.07.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/839 E.  ,  2020/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/4615 Esas, 2019/4543 Karar sayılı hükmü, sanık müdafi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2020 tarihli ve 2019/9-425-2020/4 sayılı ilamında belirtildiği üzere; ''CMK'nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe için öngörülen (7) günlük sürenin; aynı Kanunun 34. maddesinin ikinci fıkrası, 231. maddesinin ikinci fıkrası ile Anayasamızın 40. maddesinin ikinci fıkrası kapsamında bir "Kanun yolu süresi" olmayıp temyiz başvurusunda temyiz nedenlerinin gösterilmemiş olması durumuna ilişkin istisnai bir mahiyet taşıması, mahkemelerin iç işleyişine yönelik olmaması, düzenlemenin yer aldığı kanun maddesinin içeriği itibarıyla ilgilisi bakımından karışık ve dağınık olmayıp açık, belirli ve öngörülebilir bir nitelikte olması, ilgilisinin (15) günlük temyiz süresi içerisinde temyiz nedenlerini bildirir dilekçe verebilmesine engel bir düzenlemenin olmaması, mevzuatımızda yer alan yargısal başvuru sürelerinin tümünün ilgilisine mahkemece bildirilmesi gerektiğine dair bir hükmün bulunmaması, örneğin; 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun bireysel başvuru usulünü düzenleyen 47. maddesinin beşinci fıkrasındaki "Bireysel başvurunun, başvuru yollarının tüketildiği tarihten; başvuru yolu öngörülmemişse ihlalin öğrenildiği tarihten itibaren otuz gün içinde yapılması gerekir. Haklı bir mazereti nedeniyle süresi içinde başvuramayanlar, mazeretin kalktığı tarihten itibaren onbeş gün içinde ve mazeretlerini belgeleyen delillerle birlikte başvurabilirler. Mahkeme, öncelikle başvurucunun mazeretinin geçerli görülüp görülmediğini inceleyerek talebi kabul veya reddeder." hükmü uyarınca, anılan fıkra kapsamında geçen yargısal başvuru sürelerinin ilgilisine bildirilmesi gerektiğine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı da gözetildiğinde, istisnai ve sınırlayıcı hüküm içeren düzenlemelerin kıyas yoluyla genişletilmesinin mümkün olmaması nedeniyle ek dilekçe için öngörülen (7) günlük sürenin, mahkeme kararlarının sonuç bölümünde gösterilmesi zorunlu olan, hükme karşı başvurulabilecek kanun yolu süresi olmadığı, dolayısıyla temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe için öngörülen bu sürenin ilgilisine bildirilmeyişinin mahkemeye erişim hakkına orantısız bir müdahale olarak görülemeyeceği ve ilgilisine bildirilmesi hususunda zorunluluk bulunmadığı'' kabul edilmektedir.

5271 sayılı CMK'nın ''Temyiz gerekçesi'' başlığını taşıyan 295. maddesinin 1. fıkrasında; ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.'' hükmü; CMK'nın ''Temyiz isteminin reddi'' başlıklı 298. maddesinde ise; ''Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebepleri içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddedir.'' amir hükmü bulunmaktadır.

Tüm bu düzenlemeler gereğince yapılan incelemede; sanık müdafisinin, yüzüne karşı 03.12.2019 tarihinde verilen hükme karşı süresi içerisinde verdiği 10.12.2019 tarihli ve herhangi bir temyiz gerekçesi içermeyen temyiz başvuru dilekçesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik gerekçeli kararın kendilerine tebliğ edilmesini istemesi üzerine; gerekçeli kararının sanık müdafisine 23.12.2019 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafisinin CMK’nın 295. maddesi gereğince temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçesini CMK’nın 295. maddesinde öngörülen yedi günlük süreden sonra verdiğinden süresinde olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

2-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

2-Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İngiliz vatandaşı olup olaydan bir süre önce tatil amaçlı Marmaris'e gelen sanık ... ile inceleme dışı sanık ... 'ın dosyada mevcut kamera kayıtları ile beyanlara göre, olay gecesi yoğun bir şekilde alkol aldıktan sonra sabaha karşı 03.00-04.00 sıralarında Marmaris Belediye Limanında kıçtan karaya bağlı durumda bulunan, kendilerine ait olmayan ve çadır ile tenteleri kapalı, aynı zamanda giriş kapısı da kilitli olan ''...'' isimli tekneye girdikleri, sanık ...'ın kendi ikrarı ile de sabit olduğu üzere ... isimli sanığın tekneden bir süre sonra çıktığı ve sanık ...'ı da çıkması konusunda uyardığı, sanık ...'ın buna rağmen tekneden çıkmamakta ısrar ettiği, bir süre teknede kalan sanığın teknenin içinde bulunan televizyonu sökerek tekneden ayrıldığı, sanık tekneden ayrıldıktan 6 dakika sonra teknede yangın başladığı, yangının salon bölümünün yangının başlangıç noktası olduğunun teknik bilirkişi raporları ile tespit edildiği, yangının bu teknenin sağında ve solunda bulunan iki ayrı tekneye de sirayet ettiği, bu teknenin sağında bulunan ''...'' isimli teknede başlayan yangında teknenin kamara bölümünde bulunan 1 kişinin öldüğü, sanıktan şikayetçi olan bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanık ... aşamalardaki beyanlarında, muhtemelen teknede iken sigara içmiş olabileceğini belirttiği, teknik bilirkişi raporlarına göre, insani unsurlardan tedbirsizlik sonucu (sigara, kibrit vb. yanıcı ve hızlandırıcı materyaller marifetiyle) çıktığı düşünülen yangının teknenin salon bölümünde başladığı, sonrasında diğer bölümlere ve diğer yatlara sirayet ettiği, tekneye giren şahısın alkol içmek amaçlı teknenin barı ve tezgah üzerinde bulunan alkol içeren şişeleri devirmiş ve/veya dökmüş olacağı, yanan bir cismin sigara ve/veya çakmağın alev almaya neden olduğu, yangının ani büyüme sebebi olarak tekne teşrifatında kullanılan yanma ısısı düşük ve petrol türevi malzemelerin neden olduğu; sanığın televizyon ile birlikte tekneden ayrıldıktan sonra tekneden aldığı televizyonu dava dışı şahıslara verdiği, sabah saatlerinde yakalanan sanığın saat 07.16 da alınan adli raporda 1.45 promil alkollü olduğunun belirlendiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/4615 Esas, 2019/4543 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2660, Karar No: 2021/3784, Tarih: 22.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/2660 E.  ,  2021/3784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2019 tarihli, 2019/63 esas ve 2019/313 sayılı kararı

2- Sanık ... hakkındaki hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, diğer sanıklar hakkındaki istinaf başvurularının esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.10.2019 tarihli, 2019/4136 esas ve 2019/1693 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar ve müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddi ile sanıklar..., ... ve... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyete yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan cezaların miktarları ile tutuklu kalınan süreler dikkate alınarak sanıklar ..., ... ve... hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3331, Karar No: 2017/5464, Tarih: 08.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/3331 E.  ,  2017/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3974, Karar No: 2012/5075, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3974 E.  ,  2012/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1328, Karar No: 2024/4370, Tarih: 28.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1328 E.  ,  2024/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/48 Esas, 2022/1557 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/302 E., 2020/180 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2002 yılından bu yana “mobilya bağlantı sistemleri ve aksesuarları” alanında üretim ve satış faaliyetlerini sürdürdüğünü, ürünlerini 34 ülkeye ihraç ettiğini, 2018/76401 sayılı "KMS+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı Şirketin "KMŞ" ibareli markasına dayalı olarak başvuruya yaptığı itirazın, Markalar Dairesi Başkanlığınca kabul edilerek başvurunun reddine karar verildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, alınan kararının yerinde olmadığını, zira müvekkilinin "KMS" ibaresi üzerinde 06 ve 20. sınıf mallar yönünden 2005/18039 sayılı markasından kaynaklanan müktesep hakkının mevcut olduğunu, müvekkilinin marka başvurusunda kullanılan görselin davalı markasından ziyade müvekkilinin 2005/18039 sayılı markasına yaklaştığını, müvekkilinin eski tarihli markası ile yeni marka başvurusunun esas unsurlarının aynı olduğunu ve tescil kapsamına alınmak istenen malların da aynı bulunduğunu, bu durumun Yargıtay’ın belirlemiş olduğu müktesep hak şartlarını karşıladığını, müvekkilinin "KMS" markasını ilk tescil ettirdiği tarihten beri kullandığını, davaya konu başvurunun, müvekkilinin seri markalarının devamı niteliğinde olduğunu ve seri marka olarak kabul edilmesi gerektiğini, "KMS" ibaresi üzerinde müvekkilinin gerçek hak sahibi olduğunu, bu ibareyi 2002 yılından beri ticaret unvanının özü, 2005 yılından beri de tescilli marka olarak kullandığını, davalı firmanın ise markasını 2018 yılında, ticaret unvanını da 2017 yılında tescil ettirdiğini, müvekkilinin iştigal alanının mobilya ve mobilya aksesuarları iken davalı firmanın iştigal alanının plastik ve plastik malzemenin ithalatı ve ihracatı olduğunu, sonuç olarak gerek tescil, gerek kullanım, gerekse ticaret unvanı açısından müvekkilinin "KMS" ibaresi üzerinde gerçek hak sahibi olduğunun tartışmasız bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve dava konusu başvurunun tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, davacı yararına müktesep hak koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, davacı yararına müktesep hak koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının görsellerinin farklı olmadığını, bu görsellerde "KMS" ibaresinin ortak olduğunu, müvekkilinin markasındaki "Ş" harfinin davacının markasında yer alan "S" harfi ile görsel, işitsel ve algısal yönden yüksek derecede benzediğini, tüketicilerin markalarda benzemeyen unsurlardan ziyade benzer unsurları hatırlama eğiliminde olduklarını ve her iki marka sahibi firmanın arasında bağlantı olduğunu düşüneceklerini, somut olayda davacının eskiye dayalı markasından doğan müktesep bir hakkının da bulunmadığını, zira yeni başvurusunun önceki markanın zaman içinde değişikliklere uyarlanması için yapılmış bir başvuru olma niteliğinden yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları bir bütün olarak karşılaştırıldığında görsel, işitsel ve kavramsal olarak iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer oldukları, markaların esaslı unsurlarının ilk iki harfinin aynı olduğu, son harflerinin ise fonetik açıdan birbirine çok yakın iki harf olan "s" ve "ş" harflerinden oluştuğu, her iki markanın da bilinen bir anlamının olmadığı, redde mesnet marka kapsamında bulunan şekil unsurunun iltibas tehlikesini bertaraf etme gücünün bulunmadığı, bu nedenle 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası koşullarının somut olayda meydana geldiği, davacının önceki tarihli 2005/18039 sayılı "KMS" ibareli markasının "Mobilya kulpları, mobilya ve koltuk ayakları, dekoratif paneller, askılar, mobilya süsleri" emtiası bakımından fiili olarak kullanıldığı, bu emtianın, davacıya ait marka başvurusu kapsamında bulunan "Metal mobilya bağlantıları ve tekerlekleri. Metal malzemelerden yapılmış mobilyalar için kulplar. Metal malzemelerden yapılmış mobilyalar için ayaklar.Ahşap veya sentetik malzemeden mamul panolar, resimler, tablolar için çerçeveler. Ahşap veya sentetik malzemelerden mamul hırdavat (nalburiye) eşyası, mobilya bağlantıları, açma kapama tertibatları. Tahta, mantar, kamış, bambu, hasır, boynuz, kemik, fildişi, balina kemiği, istiridye kabuğu, kehribar, sedef, lületaşı, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları: biblolar, duvara asılan süsler. Ahşaptan, ahşap yerine geçen maddelerden veya sentetik malzemelerden, plastik malzemelerden yapılmış mobilyalar için kulplar ve ayaklar. Mobilyalar için metalden olmayan bağlantılar, tertibatlar ve parçalar, raf bağlantı elemanları, kapaklar için kollar, çekmece rayları, mobilya tekerlekleri." emtiasına karşılık geldiği, bu emtikamış, bambu, hasır, boynuz, kemik, fildişi, balina kemiği, istiridye kabuğu, kehribar, sedef, lületaşı, balmumu, plastik veya alçıdan mamul bu sınıfa dahil süs ve dekorasyon eşyaları: biblolar, duvara asılan süsler. Ahşaptan, ahşap yerine geçen maddelerden veya sentetik malzemelerden, plastik malzemelerden yapılmış mobilyalar için kulplar ve ayaklar. Mobilyalar için metalden olmayan bağlantılar, tertibatlar ve parçalar, raf bağlantı elemanları, kapaklar için kollar, çekmece rayları, mobilya tekerlekleri." emtiası bakımından YİDK kararının iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili katılma yoluyla sunduğu istinaf dilekçesinde; müvekkilinin önceki tarihli tescilli markalarıyla paralel kelime unsurlarını birebir kullandığını ve seri marka yaratmaya çalıştığını, somut olayda müvekkilinin yeni tarihli markasının sadece yazım tarzını değiştirmesinin müvekkilin önceki marka tescilinin esas unsurunun KMS ibaresi olduğu gerçeğini ortadan kaldırmadığını, mahkemenin müvekkilinin müktesep hakkı olduğuna ilişkin kararı yerinde olmakla birlikte ürün ürün inceleme yaparak aynı ürün çeşidinden olan bazı emtia açısından söz konusu hakkın doğmayacağını belirtmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; dava konusu başvuru ile redde dayanak markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davacı başvurusunun önceki markasından ziyade redde dayanak markalara yaklaştığını, diğer taraftan başvuru sahibinin önceki tarihli 2005/18039 sayılı markası kapsamında; “mobilya kulpları, mobilya ayakları, dekoratif paneller, askılar, mobilya süsleri” emtiası yer almaktayken, mahkemece bu emtia dayanak alınarak daha geniş kapsamlı bir müktesep hak değerlendirmesi yapıldığını, bu emtia dışındaki ürünler içinde kazanılmış hakkın kabul edildiğini, oysa ki kazanılmış hakkın ancak önceki tarihli marka kapsamındaki ürünlerle sınırlı olması gerektiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvuru üzerinde davacının önceki tarihli 2005/18039 sayılı "KMS" ibareli markasından kaynaklanan müktesep hakkının bulunduğu, her ne kadar davalı TÜRKPATENT tarafından, müktesep hak değerlendirmesinde önceki markanın kapsamının aşıldığı bir istinaf nedeni olarak ileri sürülmüş ise de dosya kapsamında alınan ek raporda açıklandığı üzere önceki markanın kapsamında yer alan malların, dava konusu başvuruda yer alan davanın kabul edildiği mallara karşılık geldiği, bu nedenle anılan istinaf itirazının da yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı TÜRKPATENT vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir

2. Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.