muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12335, Karar No: 2022/12285, Tarih: 15.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/12335 E.  ,  2022/12285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, ... taciz

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanık hakkında ... taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin, sanığın atılı suçu işlediğine yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Katılanın savcılıkta ve kovuşturma aşamasında alınan birbiriyle tutarlı beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde 15 yaşından küçük olan ve herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın velayeti altında bulunduğu ailesinin yanından ayrılan katılanın ... ... isimli şahıs tarafından ... istismara maruz kaldıktan sonra sanık ile buluştuğu, sanığın katılanı önce kimliği belirsiz bir şahıs ile birlikte bir eve götürdüğü, kimliği belirsiz bu şahısla para karşılığı birlikte olması yönünde teklifte bulunduğu, katılanın kabul etmediği, sabah olunca da katılanı muayene ettirmek üzere hastaneye götürdüğü olayda, henüz on beş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığı ve bu hakkın ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 3-f ve 109/5. maddelerinde düzenlenen ... amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8695, Karar No: 2013/11188, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8695 E.  ,  2013/11188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede sulu tarım arazisinde ekilmesi mutad olan ürünlerin neler olduğunun ve ayrıca buğday, ikinci ürün mısır ve birinci ürün ası mısır münavebesinin mutad olup olmadığının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan buğday, buğday samanı, mısır, ası mısır ve üzüm (yaş) ürünlerinin 2012 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14816, Karar No: 2010/785, Tarih: 19.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/14816 E.  ,  2010/785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 19.01.2010 günü temyiz eden davalı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Yapılan inceleme ve alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında arsa niteliğindeki taşınmazlara özel amacı olmayan serbest satışlara göre emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda değerlendirme tarihinden 16 sene önce alım-satımı yapılan taşınmaz emsal kabul edilmek suretiyle değer biçilmiştir. Değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışlar mevcut ise eski tarihlerdeki satışlar emsal alınamaz.

Mardin gibi bir ilde değerlendirme tarihine yakın zamanlarda ve yerlerde emsal satışların olacağı kesindir. Bu durumda taraflara değerlendirme tarihine yakın emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve dava konusu taşınmaza yakın zamanlarda satışı yapılmış emsale göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılması, keşif sonucu alınacak raporun emsallerin satışını gösterir tapu kayıtları ile dava konusu taşınmaz ile emsallerin Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komusyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de getirtilip denetlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın el atmadan arta kalan ve bedeline hükmedilen 1,338 m2'lik bölümünün de davacı üzerindeki tapusunun iptali ile davalı adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 625,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16454, Karar No: 2024/9294, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/16454 E.  ,  2024/9294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/282 E., 2014/193 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2014 tarihli ve 2011/282 Esas, 2014/193 Karar sayılı kararının, katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.05.2015 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10852, Karar No: 2018/5007, Tarih: 28.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/10852 E.  ,  2018/5007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat,

Sanık ... hakkında 213 sayılı yasaya muhalefet suçundan mahkumiyet

Sanıklar hakkında “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanıklardan ... hakkında ”defter ve belgeleri gizlemek”suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... Plas. ve Taş. Tur. Hur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti’nin yetkilisi olan sanıkların 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri, sanıklardan ...’ın yapılan tebligata rağmen defter ve belgelerini ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında; davanın dayanağını oluşturan 16.11.2011 tarih ve VDENR-2011-1738/42 sayılı vergi tekniği raporunda, mükellef kurum ve ortaklarının bilinen adreslerinde bulunamadığının, işyerinin terk edildiğinin, vergi borçlarının ödenmediğinin, işçisi, demirbaşı ve motorlu aracı bulunmayan mükellef kurumun elde ettiği oranda cironun ticari ve teknik açıdan mümkün olmadığının belirtilmesi; sanıklardan ...’ın aşamalarda alınan beyanlarında, diğer sanık ...’ın yanında çalıştığını, şirketin resmi işlemleri ile ilgilenmediğini, herhangi bir belge düzenlemediğini söylemesi, sanık ...’ın savunmasında ise; sanık ... ile söz konusu şirketi kurduklarını, ...’ın tanıdığı olan ... ... ve ...isimli kişilere vekalet verdiğini, işlemleri bu kişilerin gerçekleştirdiklerini, düzenlenen faturalardan haberdar olmadığını beyan etmesi, dosya içerisinde 2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin düzenlendiği iddia olunan faturaların bulunmaması, 2006 takvim yılı yönünden ise; yalnızca... Hurdacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş’ye düzenlenen 06.03.2006-31.03.2006 tarihleri arasındaki 6 adet faturanın bulunmasına karşın, vergi tekniği raporunda; şirketin, 2006 takvim yılında... Hurdacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş. dışında, 3 mükellef adına daha tarihleri belli olmayan 24 adet sahte fatura düzenlediğinin, ...Madencilik Tic. ve San. AŞ.’ye ise 12.06.2006 tarihli 1 adet faturanın düzenlendiğinin tespit edilmesi, dosya içeriside defter ve belge isteme yazısının bulunmaması ve sahte fatura düzenleme suçlarında suç tarihinin, düzenlenen en son fatura olması nedeniyle, suçların unsurlarının, suç tarihlerinin ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

A-"2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçları yönünden;

A-"2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçları yönünden;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması karşısında; sanıkların 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlediği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Faturalar sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ... ve ...isimli kişilere ait olduğunu söylemeleri halinde; bu kişilerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b)... ve ... isimli kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ... isimli kişilere ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da belirtilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat kararları verilmesi,

3- Kabule göre de;

a)Sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dolayı dava açılmasına rağmen, sahte fatura düzenlenme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, hüküm kısmında “sahte fatura düzenleme ve kullanma” denilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,

b)5271 sayılı CMK'nın 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak beraat hükmünün dayanağı olan kanun maddesinin gösterilmemesi,

3- Kabule göre de;

a)Sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dolayı dava açılmasına rağmen, sahte fatura düzenlenme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, hüküm kısmında “sahte fatura düzenleme ve kullanma” denilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,

b)5271 sayılı CMK'nın 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak beraat hükmünün dayanağı olan kanun maddesinin gösterilmemesi,

B-)”Defter ve belgeleri gizlemek” suçu yönünden;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Defter ve belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, defter ve belgelerin vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden, 30.09.2010 tarih ve VDENY-2011-1738/105 sayılı “defter ve belge isteme yazısı” temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiği belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanık ...’ın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19242, Karar No: 2014/19157, Tarih: 02.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/19242 E.  ,  2014/19157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çivril Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :26.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/2 Karar no:2014/83

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davalı (kadın) tam kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı (koca)'nın eşini baba evine bıraktığı, doğumla ilgilenmediği ve sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, buna karşılık, davalı (kadın)'ın ise birlik görevlerini yerine getirmediği, altını ıslatma rahatsızlığının bulunduğu ve bu yönde tedaviden kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı (koca) daha fazla kusurludur. Hal böyle iken davalının tam kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davalı (kadın) az da olsa kusurlu bulunduğundan verilen boşanma kararı (TMK md. 166/2) sonucu itibarıyla doğru olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK md. 438/son) karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalının boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğu gerçekleşmediğine ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği de sabit olduğuna göre davalı (kadın) yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına (TMK md. 175) hükmedilmesi gerekirken isteğin reddi doğru olmamıştır.

3-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 TBK.md.50 ve 52 ) dikkate alınarak davalı (kadın) yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

4-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı (kadın)'ın ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 TBK. md. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davalı (kadın) yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/13891, Karar No: 2016/1226, Tarih: 10.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13891 E.  ,  2016/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2015 tarih ve 2014/876-2015/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminata ilişkin Karacabey Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/572E-2009/1027K sayılı kararına istinaden müvekkilinin icra dosyasına 4.684,23 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davacının davalıdan rücuen talepte bulunabileceği, rücuya konu davanın ...'a ihbar edilmemiş olması nedeniyle davalının icra gideri, icra vekalet ücreti ile faizden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 3.804,93 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 194,93 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI