muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15452, Karar No: 2018/215, Tarih: 11.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/15452 E.  ,  2018/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Borçlu vekili, alacaklı tarafından vekil edeni aleyhine boşanma ilamıyla müşterek çocuklar için hükmedilen iştirak nafakasının tahsili için başlatılan ilamlı takipte,talep edilen nafakaların ödendiğini açıklayarak itfa nedeniyle takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu kapsamında davanın kısmen kabul kısmen reddi ile asıl alacak miktarının 33457,46TL,işlemiş faizinin ise 5526,55TL olarak düzeltilmesine,fazla kısmın iptaline ,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, borçlu vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Takip dayanağı ilamda velayeti anneye verilen müşterek çocuk ...'ın baba yanında kaldığı yönünde iddiası bulunmaktadır. Bu çocuğun baba yanında kaldığı dönemde etüde gönderildiğine dair belgeler de ibraz edilmiş olup bu iddia yönünden borçlu tanık deliline de dayanmıştır. Lehine nafakaya hükmedilen çocuk yönünden borçlunun nafaka ödemekle sorumlu tutulabilmesi için çocuğun alacaklı yanında bulunması gerekir. Borçlu vekili, bunun aksini ileri sürerek, velayeti alacaklıya bırakılan müşterek çocukların bakım ve giderlerinin borçlu tarafından karşılandığını iddia etmekte olup, bu iddiası her türlü delille ispatlanabilir.

Bu durumda Mahkemece müşterek çocuk Batuhan'ın baba yanında kaldığı döneme ilişkin iddiası ile ilgili delilleri toplanıp incelendikten sonra gerektiğinde ek bilirkişi raporu da alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlu vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ile hükmün borçlu yararına BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21037, Karar No: 2015/11120, Tarih: 24.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21037 E.  ,  2015/11120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, domates ve kavunun 2013 yılı itibarıyla kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve ayrıntılı üretim giderlerine (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve ayrıntılı üretim giderlerine (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ilişkin veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1731, Karar No: 2014/3447, Tarih: 13.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1731 E.  ,  2014/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... vekili, davalı borçlu ... aleyhine icra takibi yaptıklarını, ancak borçlunun diğer davalıya muvazaalı olarak borçlandığını ve kendisi aleyhine icra takibi yapıldığını öne sürerek muvazaalı icra takibinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın ticari bir dava olmadığı bu sebeple de asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 6100 sayılı HMK’nin ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girmesine, tasarrufun iptali davalarının mutlak ticari dava niteliğinde olmayıp şahsi nitelikte ve borçlunun tasarruflarına yönelik bulunmasına bundan dolayı da asliye ticaret mahkemesinde değil asliye hukuk mahkemesinde görülmesinin gerekmesine, 01/07/2012 tarihinden itibaren açılan davaların, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasında artık işbölümü değil görev ilişkisinin bulunmasına somut olayda da davanın 11/07/2012 tarihinde tasarrufun iptali isteğiyle açılmış olmasına, olayda bankacılık yasasının uygulama yeri olmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19.12.2005 gün ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140.maddesi gereğince davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/733, Karar No: 2007/3273, Tarih: 05.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/733 E.  ,  2007/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... S.H

DAVA TÜRÜ :Vasi Tayini

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkeme kararı kısıtlı adına, kısıtlı vekili tarafından temyiz edilmiş, iade kararına rağmen vekaletname ibraz edilmemiştir. Bu durumda kısıtlıya ( asile ) tebligat yapılması gerekir. İlk geri çevirme kararı üzerine kısıtlı ( asile ) adına çıkan karar tebligatı; Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş olup beyan sahibinin imzası alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda beyanda bulunan kişinin imzası alınmadığından kısıtlıya yapılan karar tebliği geçersizdir.

O halde yukarıda açıklanan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2007
Yargıtay — Esas No: 2013/9519, Karar No: 2014/12139, Tarih: 03.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/9519 E.  ,  2014/12139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/262813

MAHKEMESİ : Akçaabat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

NUMARASI : 2009/102 Esas, 2010/543 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, mala zarar verme, kamu görevlisine hakaret (tüm sanıklar hak.); kasten yaralama (sanık Hakan hak. katılan Ümüt'e yönelik)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklardan A.. S.., M.. Ç.. ve Ü.. B.. haklarında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığı, itiraz merciince bu hususta bir karar verilebileceği gözetilerek incelemenin sanıklar H.. Y.. ve A.. S.. haklarında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine hakaret, tüm sanıklar haklarında mala zarar verme, sanıklardan Hakan hakkında katılan Ümüt'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık A.. S.. hakkında katılan Ü.. İ.. ile mağdur Ş.. D..'ya yönelik kasten yaralama suçlarından açılan davada zamanaşımı süresi içerisinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık H.. Y.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret ve katılan Ümüt'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında direnme suçundan dolayı hapis cezasından çevrilen adli para cezasına bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar belirlenirken uygulanan kanun ve maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, bu eksikliğin mahallinde ikmali mümkün olduğundan, sanığın direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edildiği halde hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması ise karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar H.. Y.., Ü.. B.., M.. Ç.. ve A.. S.. haklarında mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar H.. Y.., Ü.. B.., M.. Ç.. ve A.. S.. haklarında mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

CMK'nın 225/1 maddesi gereğince, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.”, 27/02/2009 günlü iddianamede sanıklar haklarında Haldandoz adlı restorana ait tabak ve bardakları kırdıkları iddiasıyla mala zarar verme suçundan kamu davası açıldığı, olayın meydana geldiği işyeri sahiplerinden olan mağdur Ş.. D..'nın mahkemede alınan ifadesinde, sanıklarla anlaştıklarını, kimseden şikayetçi olmadığını, Ü.. İ..'in ortağı olduğunu, soruşturma aşamasında dinlenen Osman Saka'nın restoranın mülk sahibi olduğunu, bu yeri yeğeninin işlettiğini beyan etmesi, TCK'nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçunun şikayete bağlı olması, şikayetin devam etmesi ve fakat zararın karşılanması halinde aynı Yasanın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık nedeniyle cezadan indirim yapılmasının gerekmesi karşısında; bahse konu işyerinin suç tarihindeki sahip ya da sahiplerinin tespit edilerek, olay nedeniyle sanıklardan şikayetçi olup olmadıklarının, şikayetleri varsa zararlarının tamamen karşılanıp karşılanmadığının kendilerinden sorulup öğrenilmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Sanık A.. S.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın, yargılama aşamasında atılı suçlardan savunması alınmadan hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 147, 191 ve 193. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Sanığın direnme fiilini birden fazla kamu görevlisine karşı işlediği kabul edildiği halde hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Sanık hakkında direnme suçundan dolayı hapis cezasından çevrilen adli para cezasına bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar belirlenirken uygulanan kanun ve maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı diğer sanıklar haklarında mala zarar verme suçu başlığı altında ayrıntısı ile açıklandığı üzere eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan aynı mahkemeye ait hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların CMK'nın 231/11. maddesi gereğince ele alınması hususunda herhangi bir karar verilmemesi,

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı diğer sanıklar haklarında mala zarar verme suçu başlığı altında ayrıntısı ile açıklandığı üzere eksik araştırma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanığın adli sicil kaydında yer alan aynı mahkemeye ait hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların CMK'nın 231/11. maddesi gereğince ele alınması hususunda herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar H.. Y.., Ü.. B.., M.. Ç.., A.. S.. ve A.. S..'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/10994, Karar No: 2003/10677, Tarih: 23.12.2003

21. Hukuk Dairesi 2003/10994 E., 2003/10677 K.

**21. Hukuk Dairesi 2003/10994 E., 2003/10677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.2.1985-31.5.1986 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Davacı, dava dilekçesinde davalı olarak gösterdiği Hasan'ın ölü olduğunu açıklamıştır. Ölümle taraf ehliyetinin son bulacağı açıktır. Hal böyle olunca ve özellikle dava dilekçesinin içeriğine göre davacının iradesinin işveren Hasan'ın mirasçılarını davada taraf olarak göstermeye yönelik olduğu açıktır.

Dava, davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen çalışmaların tesbitine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesidir. Anılan madde gereği, bu davalarda SSK. Başkanlığı ile birlikte işverenin de davada taraf olarak gösterilmesi gerekir. Zorunlu dava arkadaşlığının olduğu hallerde, davalılardan birinin dava tarihinden önce ölü olduğu belirlense bile davanın red edilmeyip, mirasçılarının tesbit edilerek davada yer almalarının sağlanması ve bu suretle taraf teşkilinin tamamlanması, hak ve menfaatler dengesiyle usul ekonomisine uygun düşer (Prof. Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü 2001 basım Cilt 1, sf. 894 vd.). 4.5.1978 gün 4/5 sayılı içtihadı birleştirme kararının zorunlu dava arkadaşlığının bulunduğu halleri kapsamadığı açıktır (HGK. 17.2.1982 gün 632-123, 6. HD. 9.10.1989 gün 4578-8766).

Bu durumda dava ekonomisi, hizmet tespiti davasının Anayasa'da ifadesini bulan temel haklardan sosyal güvenliğe ilişkin oluşu, davacının dava dilekçesinden anlaşılan iradesi dikkate alınarak, davalı işveren mirasçılarının nüfus kayıt örnekleri getirtilerek tespit edilmesi, giderek davacıya işveren mirasçılarını gösterir veraset ilamı alması ve bu yönde dava açması için yetki ve önel verilmesi, mirasçılar belirlendikten sonra davaya katılmaları sağlanarak, taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasına girilerek yargılamanın sürdürülmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6251, Karar No: 2008/1942, Tarih: 27.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6251 E.  ,  2008/1942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş.ve Tic.Ltd.Şti. ile davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü birleşen 2005/60 karar sayılı davada davacı ... İnş.ve Tic.Ltd.Şti., davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı Ankara 7.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.04.2005 gün ve 1999/22-2005/175 sayılı hükmü bozan Dairemizin 21.06.2007 gün ve 2006/564-2007/4249 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 170,00 YTL para cezası ile 1,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 170,00 YTL para cezası ile 1,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 27.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/51178, Karar No: 2011/12204, Tarih: 06.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/51178 E.  ,  2011/12204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/266434

MAHKEMESİ : Akçakale Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2007

NUMARASI : 2006/452

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yapılan kontrolde, sanığın tarımsal sulamada kullandığı sayacın, akım trafolarından birinin uçlarının açıkta olduğu ve sayacın 1/3 oranında eksik kaydettiğinin tespit edildiği olayda sanığın savunmalarında suçlamayı kabul etmediğini, elektrik işlerinden anlamadığını, zaman zaman Pekmezli Beldesinde elektrikçilik yapan Hüseyin isimli kişiyi çağırıp arızayı giderdiğini, kesinlikle sayaca elini vurmadığını belirtmesi karşısında adı geçen Hüseyin isimli kişinin tanık sıfatıyla beyanı alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucunda mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19594, Karar No: 2015/22963, Tarih: 14.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19594 E.  ,  2015/22963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/139971

MAHKEMESİ : Karataş Asliye Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2012/14 (E) ve 2013/1 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan ve geçmişte hapis cezasıyla mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 Sayılı TCK.nun 50. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuğa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 180 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında yaş küçüklüğü hükümleri uygulanırken uygulama maddesinin 31/3 yerine, 35.madde olarak hatalı gösterilmesi,

4- Yaş küçüklüğü hükümlerinin uygulanması sonucu bulunan cezanın 4 ay hapis ve 120 gün adli para cezası olarak gösterilmesi yerine, 4 ay 120 gün adli para cezası olarak hatalı gösterilmesi,

5- 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkındaki Kanunun 106. maddesinin 4.fıkrası uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 Sayılı TCK.nun 52/4.maddesi uyarınca hapse çevrilmesine karar verilmesi,

6- Suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç olarak hükmolunan 3 ay 10 gün hapis ve 2000 TL adli para cezasının tamamının temyizi kabil olduğu gözetilmeden adli para cezasının kesin olarak, hapis cezasının ise temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.