muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8007, Karar No: 2013/10608, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/8007 E.  ,  2013/10608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı boçlular hakkında, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlular tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346. maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 12. maddesinde kiracı aylık kira parasını süresinde ödemediği taktirde ödenmeyen aydan dönem sonuna kadar kira bedeli muaccel olacağı kararlaştırılmış olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 12. maddesinde kiracı aylık kira parasını süresinde ödemediği taktirde ödenmeyen aydan dönem sonuna kadar kira bedeli muaccel olacağı kararlaştırılmış olup, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracının sıfatına göre geçersiz hale geldiğinin kabulü gerekir.

Davalı borçlu hakkında başlatılan 18.10.2012 tarihli icra takibinde ödenmeyen Eylül, Ekim 2012 aylar kirası ile muacceliyet koşulu uyarınca Nisan 2015 tarihine kadar olan aylar kirasının da tahsili istenmiş ise de, davacı dava dilekçesinde Eylül, Ekim, Kasım 2012 kira bedeli üzerinden itirazın kaldırılmasını istediğine ve mahkemece istem kabul edildiğine göre, değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağı üzerinden yapılması gerekirken, muacceliyet koşulu gereğince istenen Kasım 2012 ayı kirasının da değerlendirmeye tabi tutulması yeni yasal düzenleme karşısında doğru olmadığı gibi, talep olmadığı halde kiracının kiralanandan tahliyesine karar verilmesi de doğru değildir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6221, Karar No: 2018/5970, Tarih: 15.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/6221 E.  ,  2018/5970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet, tehdit suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 10.12.2015 günlü duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3193, Karar No: 2013/14129, Tarih: 27.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3193 E.  ,  2013/14129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : TCK'nın 89/1, 89/3, 62, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın yaralanmasından dolayı iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa maruz kalması nedeni ile sanık hakkında temel cezanın arttırımına ilişkin maddenin TCK'nın 89/3-a. bendi yerine sadece 89/3. maddesi olarak gösterilmesi, sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, sanığın "ÖZABA" olan soyadının gerekçeli karar başlığına "ÖZBABA" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı ve nüfusa kayıtlı olduğu yer bilgilerinin yazılmaması ise ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak, ONANMASINA, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11248, Karar No: 2022/10893, Tarih: 29.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2021/11248 E.  ,  2022/10893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki “12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, ... mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.” hükmü ile aynı maddenin dördüncü fıkrasındaki “Kanun yoluna başvuru süresi, ilamın taraflara tebliğinden itibaren işlemeye başlar” hükmü gereği, ... mahkemesinden verilen kararlar tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz olunabilir.

Diğer yandan, İlk derece Mahkemesince temyiz süresi hatalı olarak 15 gün olarak gösterilmiştir.

Dairemizin bozma ilâmı üzerine Mahkemece verilen karar, temyiz eden davalı vekiline usulüne uygun olarak 07.08.2021 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili tarafından 24.08.2021 tarihinde temyiz yoluna başvurulmuştur. Gerek kanuni temyiz süresine gerekse Mahkemece hatalı açıklanan temyiz süresine göre temyiz süresinin son günü, 23.08.2021 Pazartesi günüdür. Davalı vekilince temyiz süresi geçirildikten sonra temyiz yoluna başvurulduğu anlaşıldığından, 7036 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432 nci maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 29.09.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9941, Karar No: 2012/14005, Tarih: 26.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9941 E.  ,  2012/14005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17175, Karar No: 2015/20201, Tarih: 08.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17175 E.  ,  2015/20201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanması mutazammın 07/05/2015 tarih, 2015/1292 Esas - 2015/12729 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçluya ait taşınmazın ipotek alacaklısı olan şikayetçi ...'ye ihale edildiği ve icra müdürlüğünce ihale alıcısına gönderilen muhtıra ile alacağa mahsuben satın alınan taşınmazların satış bedeli toplamı olan 9.731.000,00 TL'nin sıra ve derece kararına tabi tutulmak üzere dosyaya yatırılmasının istendiği, ihale alıcısı olan şikayetçinin ihale bedelinin yatırılması için kendilerine muhtıra gönderilmesine ilişkin işlemin ve muhtıranın iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesi "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" şeklinde düzenlenmiştir. İhaleye konu olan taşınmaz üzerine ihale alıcısı olan şikayetçi lehine 22.01.2009 tarihli ipotek bulunmakta olup, icra müdürlüğünce öncelikle İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak ipotek alacaklısı olan ihale alıcısının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi, ihale bedelinin yatırılması gerekir ise İİK'nun 133. maddesine göre işlem yapılması gerekir.

İpotek alacaklısının ipotekli taşınmazı ihale ile satın alması ve kendisinden önce gelen başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabileceği, "satış bedelini, alacağına mahsup edebileceği", satışa çıkarılan taşınmazın ipotek alacaklısı tarafından alacağına mahsuben alınmak istemesi ve taşınmaz üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu ipotekten önce konulmuş, başkaca haciz bulunması halinde ileride sıra cetveli yapılması gerekeceğinden ve henüz sıra cetveli yapılmamış olduğundan, şikayetçinin alacağının ihale bedelini karşılayıp karşılamadığı saptanıp ve dolayısıyla şikayetçi aleyhine fark doğduğu tespit edilmeden ipotek alacaklısı olan ihale alıcısına ihale bedellerini yatırması için süre verilmesi yönündeki icra müdürlüğü kararı doğru değildir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce yapılacak sıra cetvelinden sonra ipotek alacaklısının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlenerek ipotek alacaklısı olan ihale alıcısı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise ihale alıcısına ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce onandığı anlaşıldığından alacaklının karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07/5/2015 tarih ve 2015/1292 E. - 2013/12729 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22862, Karar No: 2017/14287, Tarih: 14.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/22862 E.  ,  2017/14287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 245/3. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen 4 yıl hapis ve 500 gün adli para cezasından aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle sonuç ceza olarak 3 yıl 4 ay hapis ve 416 gün karşılığı 8320 TL adli para cezasına hükmedildikten sonra "CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası üzerinden infazına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafından "sanığın önceki ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklanılmak suretiyle TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca takdiren 3 yıl hapis ve 5 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", 2. paragraftan "2 yıl 6 ay hapis ve 4 tam gün adli para cezası ile cezalandırılması" ibareleri ile 3. paragrafın tamamının çıkartılarak 2. paragraftan çıkartılan bölümün yerine "3 yıl hapis ve 416 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin 2. paragraftan sonra gelmek üzere "sanığa verilen gün adli para cezasının ekonomik durumu dikkate alınarak TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20 TL'den paraya çevrilerek 8320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek sanığın cezasının "2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5996, Karar No: 2017/1287, Tarih: 23.03.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/5996 E.  ,  2017/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı ile davalı vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ... geldi. İhbar olunan Yapı Kredi Sigorta A.Ş. vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı ile davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında jant üretimi yaptıkları fabrikalarında boyama ünitesi yaş boya kabini ve boya hazırlama odasında yangın ihbar ve söndürme sistemi kurulması işini davalının yüklendiğini ve söz konusu sistemi fabrikaya kurduğunu, sistemin, bulunduğu alanda meydana gelen bir yangını alev dedektörleri vasıtasıyla otomatik olarak algılayarak alevlerin üzerine yine otomatik olarak karbondioksit gazı püskürtülmek suretiyle ortamdaki oksijeni azaltmayı ve bu surette yangını söndürmeyi hedefleyen bir sistem olduğunu, tesisin devreye alınması işleminin 2005 yılı Ekim ayı içerisinde gerçekleştiğini, taraflar arasında akdedilen sözleşmenin 7. maddesine göre tesisin 2 yıl süre ile davalının garantisi altında olduğunu, sistemin kurulu bulunduğu boya hazırlama ünitesinde 31.01.2006 gecesi yangın çıktığını ancak davalının kurduğu yangın söndürme sisteminin devreye girmediğinden çıkan yangında fabrikada büyük hasar meydana geldiğini, durumun Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/17-17 D. iş sayılı dosyası ile yapılan tespit dosyasında belirlendiğini, yangın nedeniyle oluşan zararın sigorta şirketince karşılanmayan kısmına karşılık olan 308.447,00 TL'nın 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde yer verilen temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı savunmasında davacı zararının sigorta şirketi tarafından karşılandığını, sözleşmeye göre montajın davacıya ait olduğunu, sistemin davacının mülkiyetinde ve

kullanımında bulunduğu sırada iken oluşan zarardan sorumlu olamayacaklarını, kullanılan malzemelerin yangın yönetmeliklerine uygun olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı savunmasında davacı zararının sigorta şirketi tarafından karşılandığını, sözleşmeye göre montajın davacıya ait olduğunu, sistemin davacının mülkiyetinde ve

kullanımında bulunduğu sırada iken oluşan zarardan sorumlu olamayacaklarını, kullanılan malzemelerin yangın yönetmeliklerine uygun olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporlarına göre meydana gelen yangında davacı şirketin %20 oranında, davalı şirketin %80 oranında kusurlu olduğu ve meydana gelen yangın sonrası sistemin tekrar devreye almak için gerekli otomatik boyama sistem maliyetinin 1.183.780,00 TL olduğu, sigorta şirketince 875,333,00 TL ödeme yapıldığı böylece davacı yanın 308,447,00 TL zararı kaldığı, kusur durumlarına göre davanın kısmen kabulü ile 246.757,60 TL davacı zararının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Somut olayda Mahkemece alınan 17.08.2009 tarihli asıl ve 07.11.2009 tarihli ek bilirkişi raporlarında söndürme sistemi ile ilgili otomatik devreye girme süresinin çok uzun tutulduğu, bu sürenin yüksek tehlike sınıfı özelliği taşıyan ortamlarda çok uzun olduğu, buna göre sistemi kuran davalı firmanın %80, boya kabin sistemini teslim alan firmanın sistemin çalışıp çalışmadığını bizzat kontrol ve test ettirip teslim alması gerekli iken bunu yapmamakla %20 oranında kusurlu olduğunu açıklamışlar, 24.12.2010 tarihli ikinci bilirkişi raporunda da düzenek kurulurken kurulduğu özel ortamın gerektirdiği dikkat ve itinanın gösterilmemiş olduğu, emniyet süresinin kısa tutulmasının, kabloların ısıya dayanıklı cinsten seçilmemesi ve doğrudan ısıya dayanıklı olmaması ayrıca uygun bir yerde konulması gerekip bunların davalı Siemens firması tarafından tasarım ve uygulama aşamalarında göz önüne alınmaması nedeniyle, davacı jantaş firmasının da yapılanları denetlemesi yüklenici tarafa yaptıkları işe özgü öneri ve uyarılarda bulunması gerekirken bunu yapmamış olması nedeniyle kusurlu olduğu, sonuçta sistemi kuran Siemens firmasının %80, sistemi teslim alan jantaş firmasının da %20 oranında kusurlu olduğu açıklanmıştır. Mahkemece alınan 06.12.2011 tarihli üçüncü bilirkişi raporunda da aynı görüşler tekrar edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede davalı tarafından yapılan sistemin 2 yıl garanti süresi bulunduğu kabul edilmiştir. Garantinin varlığı halinde açık yada gizli ayıplar yönünden ihbar yükümlülüğü olmaksızın zaman aşımı süresi içinde ayıplardan dolayı yüklenicinin sorumlu tutulması mümkündür. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 7. maddesinde de iki yıl süreyle garanti verilmiş olması nedeniyle davacının ihbar yükümlülüğü olmaksızın dava açma hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşmede davalı tarafından yapılan sistemin 2 yıl garanti süresi bulunduğu kabul edilmiştir. Garantinin varlığı halinde açık yada gizli ayıplar yönünden ihbar yükümlülüğü olmaksızın zaman aşımı süresi içinde ayıplardan dolayı yüklenicinin sorumlu tutulması mümkündür. Taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 7. maddesinde de iki yıl süreyle garanti verilmiş olması nedeniyle davacının ihbar yükümlülüğü olmaksızın dava açma hakkının varlığı kabul edilmelidir.

Sözleşme tarihi itibarıyla yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 357 ve devamı maddeleri uyarınca; yüklenici işin ehli olup bedele hak kazanabilmesi için, eseri fen ve sanat kuralları ile tekniğine ve iş sahibinin ondan beklediği amaca uygun olarak tamamlayıp teslim etmesi zorunludur. Sözleşme ve ekleri ile proje ve teknik resimlere aykırı olarak imalât yapılmış olması halinde, imâlatın bu şekilde yapılması iş sahibi tarafından talep edilmiş olsa dahi yüklenici iş sahibine karşı genel ihbar yükümlülüğünü yerine getirmemişse, doğacak sonuçlardan kurtulamaz. Bu genel ilkelere göre somut olayda işinin ehli olan davalı yüklenici sistemi kontrol ve test edip sorunsuz olarak çalışır durumda iş sahibine teslim etmek zorunda olduğundan sistemi kontrol ve test etmemesi sebebiyle davacı iş sahibine kusur yüklenmesi mümkün değildir. Bu nedenle kusurunu tamamının davalı yükleniciye ait olduğundan bilirkişilerce hesaplanan 308.447,00 TL zararın tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi

gerekirken indirim yapılması doğru olamamıştır. Diğer taraftan taraflar tacir olup iş ticari işletmeleri ile ilgili olduğu gibi davacı 3095 sayılı Yasa 2/2. maddesi uyarınca avans faizi istediğinden alacağın avans faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken yasal faiz uygulanması da doğru olmamış açıklanan bu gerekçelere göre kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 1.350,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 12.642,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.