muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7851, Karar No: 2012/8879, Tarih: 30.04.2012

Olayımızda sanık tarafından öğrenme üzerine yapılan temyiz başvurusunun 353 sayılı Kanunun 52. maddesine göre süresinde olduğu halde, 7201 sayılı Kanunun 14/1.maddesine göre süresinde kabul edilmemesi hak arama özgürlüğünü kısıtlayacaktır. Temyiz başvurusu hakkı, AİHS nin 6. maddesi ve Anayasanın 36. maddesi kapsamında adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Bu durum karşısında ya Anayasanın 90. maddesi hükmüne göre söz konusu yasa hükmü gözetilmeksizin doğrudan Sözleşme hükümleri uygulanarak sanık askerin temyiz tarihinin öğrenme tarihi olarak kabul edilip temyizin süresinde yapılmış olduğu benimsenmelidir. Ya da 7201 sayılı Tebligat Kanunun 14/1 maddesinin Anayasanın 36. ve 40. maddesine aykırılığı ileri sürülerek Anayasa Mahkemesine başvuruda bulunulmalıdır.

III-SONUÇ:

Yukarıda açıkladığım üç ayrı nedenlerle sayın çoğunluğun tebligatın usulüne uygun yapıldığını ve tebligatın yapıldığı tarihe göre temyiz süresinin geçtiği gerekçesiyle verdiği temyiz başvurusunun reddi kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/1297, Karar No: 2018/4020, Tarih: 02.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/1297 E.  ,  2018/4020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 12/07/2012 tarihinde emlak satış sözleşmesini yaptıklarını satış bedeli olarak 120.000,00 TL belirlendiği ancak davalının sözleşmeye aykırı hareket ederek ödemesi gereken komisyon ücretini ödemediğini, alacağın tahsili için başlattığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, inkar tazminatı ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya gayrimenkülü satması için 2012 yılının Temmuz ayında başvurduğunu, taşınmazını kısa sürede satacağını söylemesine rağmen bunu gerçekleştiremediğini taşınmazını kendisinin sattığını davalı ile ile yapılan sözleşmelerin bir yıllık zamanaşımına tabi olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşme hükümlerine göre davalının sözleşme devam ederken davacıyı aradan çıkararak taşınmazı başkasına satarak sözleşmeyi ihlal ettiği bu nedenle davalının sözleşmede kararlaştırılan bedel üzerinden % 6 oranında komisyon ödemesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, tellallık sözleşmesi gereği kararlaştırılan komisyon ücretinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasıdır.

Tellallık (simsarlık) sözleşmesi mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 404-409 maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 520-525 maddeleri arasında düzenlenmiştir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 520/1. maddesinde simsarlık sözleşmesinin tanımı "...simsarın taraflar arasında bir sözleşme kurulması imkanının hazırlanmasını veya kurulmasına aracılık etmeyi üstlendiği ve bu sözleşmenin kurulması halinde ücrete hak kazandığı sözleşmedir" şeklinde tanımlanmıştır. Bu hüküm, mehaza uygun olarak, "Simsarlık, simsarın bir ücret karşılığında, ya diğer tarafa bir sözleşmenin kurulması fırsatını göstermeyi ya da ona bir sözleşme görüşmesi için aracılık etmeyi borçlandığı bir sözleşmedir" şeklinde anlaşılmalıdır.

Simsarlık sözleşmesi, 818 sayılı Borçlar Kanununun 404 vd maddelerinde, "tellallık" olarak adlandırılıp düzenlenmiş bulunuyordu. Bu tanımlardan hareket edilerek simsarlığın unsurları şu şekilde tespit olunabilir:

a) Simsarlık ilişkisinin tarafları simsar ile iş sahibidir ve simsar, iş sahibi için, konusu özel olarak belirlenmiş bir vekalet edimi üstlenmiştir. O (simsar), iş sahibi için yerine getireceği faaliyetin karşılığında ücret alacaktır.

Simsarlık sözleşmesi, 818 sayılı Borçlar Kanununun 404 vd maddelerinde, "tellallık" olarak adlandırılıp düzenlenmiş bulunuyordu. Bu tanımlardan hareket edilerek simsarlığın unsurları şu şekilde tespit olunabilir:

a) Simsarlık ilişkisinin tarafları simsar ile iş sahibidir ve simsar, iş sahibi için, konusu özel olarak belirlenmiş bir vekalet edimi üstlenmiştir. O (simsar), iş sahibi için yerine getireceği faaliyetin karşılığında ücret alacaktır.

b) Simsarlık faaliyetinin konusu, çeşitli işlere ilişkin sözleşmelerin kurulması hususunda aracılık etmektir. Bu aracılık faaliyeti, bir sözleşme kurma fırsatı vermek şeklinde olabileceği gibi bir sözleşme görüşmesi için aracılık etmek şeklinde de olabilir. Simsarın kural olarak iş sahibini temsil yetkisi yoktur; fakat sözleşme ile kendisine bu yetki verilebilir.

c) Simsarlık ilişkisi, simsar ile iş sahibi arasında yapılan bir sözleşme ile kurulur. Simsar ile iş sahibi arasında sürekli bir hukuki bağlantı yoktur. Simsarlık sözleşmesinin geçerliliği bir şekle bağlı değildir; ne var ki 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 520/3. maddesi (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu m. 404/3) taşınmazlar konusundaki simsarlık sözleşmesi için bir geçerlilik şekli kabul etmiştir. Buna göre, "taşınmazlar konusundaki simsarlık sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça geçerli olmaz". Simsarlık faaliyeti sonucu kurulacak sözleşme (asıl sözleşme), herhangi bir nitelikte sözleşme olabilir.

Elde ki davada taraflar 12.07.2012 tarihli "hizmet ve komisyon anlaşması" başlıklı sözleşme ile davalıya ait taşınmazın 120.00 TL bedelle satılacağı, anlaşmanın imza tarihinden itibaren taşınmazın satışını bizzat veya bir başkası aracılığı ile yapamayacağı, mülk sahibi satış yaptığı takdirde mülk sahibinin sözleşme bedeli üzerinden %6 oranında komisyon ödeyeceği, bu müddet içerisinde satışı yapılmayan yerlerin anlaşmasının feshi veya sürenin uzatılması hususunu 15 gün önceden tarafların birbirine yazılı olarak bildireceği, bildirim yapılmadığı taktirde sürenin bir evvelki kadar uzayacağı, belirlenen miktar üzerinden müşteri bulunduğunda mülk sahibi taşınmazı satmazsa % 6 oranında komisyon ödeyeceği kararlaştırılmıştır.

Somut olayda uyuşmazlık taraflar arasında yapılan " hizmet ve komisyon anlaşması" hükümleri nazara alındığında sözleşme konusu yerin davalı tarafından 3. Kişiye satılması durumunda davacı komisyoncunun ücrete hak kazanıp kazanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda uyuşmazlık taraflar arasında yapılan " hizmet ve komisyon anlaşması" hükümleri nazara alındığında sözleşme konusu yerin davalı tarafından 3. Kişiye satılması durumunda davacı komisyoncunun ücrete hak kazanıp kazanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Sözleşmenin 4. maddesi "Bu müddet içerisinde satışı yapılmayan yerlerin anlaşmasının feshi veya sürenin uzatılması hususunu 15 gün önceden tarafların birbirine yazılı olarak bildireceği, bildirim yapılmadığı taktirde sürenin bir evvelki kadar uzayacağı" hükmünü içermekte ise de sözleşmede her hangi bir süre belirtilmemiş olup bu durumda sözleşmenin 4. maddesinin uygulanma kabiliyeti bulunmamaktadır. Hal böyleyken sözleşmenin uygulanma kabiliyeti bulunmayan 4. maddesi nazara alınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalı tarafından temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26988, Karar No: 2016/26181, Tarih: 02.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/26988 E.  ,  2016/26181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek görüldüğünden,

1-Davacının dava tarihine kadar olan süreyi gösterir şekilde hizmet döküm cetvelinin gönderilmesi;

2-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumundan, temini ile,

3-Davalı ... Belediyesi ile sigorta kayıtlarındaki işverenler arasında hizmet alım sözleşmesi imzalanıp imzalanmadığı; imzalanmış ise anılan eksiklikler giderildikten sonra eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2065, Karar No: 2016/3480, Tarih: 22.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/2065 E.  ,  2016/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı, 05.04.1918 doğumlu ...'ın, muris....'in mirasçısı olmadığı halde mahkemeyi yanıltarak veraset ilamı aldığını, ...'ın, muris ...'in mirasçılarından....'in damadı olması nedeniyle hukuken mirasçı olmasının mümkün olmadığını belirterek, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1945/104 Esas, 1945/40 Karar sayılı veraset ilamının iptalini istemiştir.

Bir kısım davalılar ...'ın, muris....'in mirasçılarından.....'in damadı olduğunu belirterek davanın kabul edilmesi gerektiğini, bir kısım davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile, .... İli,...İlçesi,... Mahallesi,..No:.., Hane No:.,...:1'de nüfusa kayıtlı,... ve ... oğlu, ... 01.07.1861 doğumlu, miras bırakan müteveffa ...'e ait ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden 20.02.1945 tarihinde 1945/104 Esas, 1945/40 Karar sayı ile verilen mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar 05.04.1918 doğumlu ...'ın, muris....'in kendisinden önce ölen kızı..'nın oğlu olduğunu ileri sürerek, temyiz etmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, nüfus kayıtlarına, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm

yerinde gösterilen gerekçelere göre kök muris... ...'in kızı...'nın çocuğunun olmadığı ve ...'ın kök muris.. ...'in kızı...'nin kızı ...'in eşi olduğu anlaşıldığından mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından birkısım davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki HMK'nun 26. maddesi hükmüne göre hakim her iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez. Bu olgu ve dava dilekçesinde davanın mirasçılık belgesinin yenisinin verilmesi konusunda bir isteminin bulunmadığı dikkate alındığında sadece mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmekle yetinilmesi gerekirken talep aşılarak yenisinin de verilmesi isabetsiz görüldüğünden hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19125, Karar No: 2007/14242, Tarih: 24.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19125 E.  ,  2007/14242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elmadağ A.H.

TARİHİ :2.3.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-\*Davacının mirasbırakanı A ( S ) O’nın Ankara –Çubuk ilçesi Esenboğa köyü nüfusuna kayıtlı olduğu dava dilekçesine ekli Elmadağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.11.1989 gün ve 1989/271 – 324 sayılı veraset kararında yazılıdır.

2-Dosya içinde bulunan Elmadağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/67 esas sayılı dosyasında Bala Nüfus Şefi A U tarafından tükenmez kalemle düzenlenen atik kaydında ise “S’nın” nüfusta kayıtlı olduğu hane , cilt, sıra nosu , köy ( mahalle ) yazılıdır. Bu nedenle mirasbırakanın nüfus kaydına ulaşılamadığına ve davanın kanıtlanamadığına ilişkin mahkeme gerekçesi eksik incelemeye dayalıdır. Mirasbırakanın kayıtlı olduğu yerden nüfus kaydı getirilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.10.2007 çar.
Yargıtay — Esas No: 2015/439, Karar No: 2015/12351, Tarih: 03.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/439 E.  ,  2015/12351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2014

NUMARASI : 2014/82-2014/429

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsurun %120 oranında olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

2-Kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme yılı dava tarihi olan 2014 yılı olduğu halde 2013 yılı esas alınarak bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12191, Karar No: 2008/563, Tarih: 21.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12191 E.  ,  2008/563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı davalı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Naci ... ile davalı vekili avukat ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile imzaladığı 27.4.1987 tarihli devre tatil sözleşmesi ile, Manavgat İlçesi, Çolaklı mevkiinde bulunan 911 ve 1139 parsel sayılı arsalar üzerinde kurulan Petrokent Tatil Köyünde devre tatil sahibi olup, sözleşmenin 10/C maddesi gereğince devre servis bedeli ödemekle yükümlü olduğunu, davalının 14.2.2005 tarihli yazı ile, 2001-2004 yılları arasında yapıldığını bildirdiği işler için, servis bedelleri dışında ayrıca “yenileme katkı payı” adı altında taleplerde bulunması üzerine, haksız olarak istenilen meblağlardan sorumlu tutulamayacakları ile ilgili olarak açılan davalarda, devre tatil sahipleri lehine kararlar verildiğini, söz konusu kararların temyiz aşamasında olup, kesinleşmelerinin beklendiğini, davalının 18.4.2006 tarihli yazı ile de, 2005-2006 yılları arasında yapıldığı belirtilen yenileme işleri için, devre servis bedelleri dışında ayrıca “yenileme ve yeniden inşa etme” adı altında tüm devre sahiplerinden toplam olarak 9.065.609,00 YTL talepte bulunduğunu, sözleşme kapsamı dışındaki bu taleplerden sorumlu olmadığı gibi, 2006 yılı servis ücreti olarak kendisine tahsis edilen tip 4 ev, 11 no’lu devre için belirlenen 2.225,00 YTL servis ücretinin de fazla olduğunu ileri sürerek, 2006 yılı için devre servis bedeli dışında “yenileme ve yeniden inşa etme” adı altında talep edilen ve kendisine yansıtılacak olan miktar nedeniyle sorumlu olmadığının tespitine, 2.225,00 YTL olarak fahiş miktarda tespit edilen 2006 yılı devre servis bedelinin de, ev tiplerine ve devrelerine göre uyarlanarak 2007/12191-2008/563

yeniden belirlenmesine, müteakip yıllar için ise tefe-tüfe oranlarının uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin 10/C maddesi ile, devre tatil sisteminin yönetimi ve devre servis bedellerinin tespiti için şirkete açık yetki verildiğini, verilen bu yetkinin hak ve adalete uygun şekilde kullanılarak devre servis bedellerinin tespit edildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

yeniden belirlenmesine, müteakip yıllar için ise tefe-tüfe oranlarının uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin 10/C maddesi ile, devre tatil sisteminin yönetimi ve devre servis bedellerinin tespiti için şirkete açık yetki verildiğini, verilen bu yetkinin hak ve adalete uygun şekilde kullanılarak devre servis bedellerinin tespit edildiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 30.4.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporu gereğince davanın kısmen kabulüne, 2006 yılı 11 no’lu devre ünite için servis ücretinin 1.978,42 YTL olarak tespitine, müteakip yıllar bakımından tefe-tüfe ortalamalarının uygulanmasına yönelik talebin ve diğer istemlerin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 2001-2004 yılları arasında yapıldığı bildirilen tadilat ve imalatlar için davalı tarafından 2005 yılında “yenileme katkı payı” (YKP) adı altında talep edilen miktarlar nedeniyle devre sahipleri tarafından çok sayıda dava açıldığını, yerel mahkemelerce devre sahipleri lehine verilen kararların temyiz aşamasında olduğunu, davalı şirketin 18.4.2006 tarihli yazı ile de, 2005-2006 yılları arasında yapıldığını bildirdiği yenilik ve tadilatlar için “yenileme ve yeniden inşa etme” (YYİE) adı altında ayrıca taleplerde bulunduğunu belirterek, davalının (YYİE) adı altında 2006 yılı için tüm devre sahiplerinden istediği 9.065.609,00 YTL’lik miktardan kendisine yansıtılacak kısım itibariyle sorumlu olmadığının tespitini, yıllık 2.225,00 YTL olarak yüksek miktarda tespit edilen 2006 yılı devre servis ücretinin indirilmesini, bundan sonraki yıllarda ise belirlenecek miktarlara tefe-tüfe oranlarının uygulanmasını talep etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 30.4.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, davalı şirket tarafından 14.2.2005 ve 18.4.2006 tarihli yazılar ile yapıldığı belirtilen imalat ve tadilatlar ile bunların 2005 ve 2006 yılları itibariyle yaklaşık maliyetleri belirtilmiş, 14.2.2005 tarihli yazı ile (YKP) adı altında talep edilen maliyet bedellerinden, tesisin önceki durumuna göre davalının talep edebileceği miktarlar yüzde oranına göre açıklanmış, 18.4.2006 tarihli yazıda devre servis ücreti içinde ve sözleşmenin 10/C maddesi kapsamında istenilen yeniliklerin maliyetinin tamamının talep edilebileceği, 18.4.2006 tarihli yazıda sebepsiz zenginleşme bedeli olarak talep edilen yeniliklerin ise belirtilen yüzde oranlarına göre istenebileceği ifade edilmiş, “sonuç” kısmında da 14.2.2005 tarihli yazı gereğince davacıya ait ünitenin dönem ve özelliklerine göre isabet eden YKP bedeli ile 18.4.2006 tarihli yazı ile davalı tarafça sebepsiz zenginleşme bedeli olarak tanımlanan giderler nedeniyle davacıya isabet eden bedel belirtilmiş, 18.4.2006 tarihli yazı ile talep edilen ve sözleşmenin 10/C maddesi kapsamında kalan yenileme giderleri içinde olmak üzere, talep edilebilecek olan zaruri ve makul 2007/12191-2008/563

devre servis ücretlerinin, davacının dönem ve ünitesinin özelliklerine göre 1.978,42 YTL olduğu açıklanmış, son olarak da yapılan hesaplamanın 18.4.2006 tarihli yazıda talep edilen sözleşmenin 10/C kapsamında kalan yenileme giderlerinin (2/3’ünün takip eden yıllarda talep edileceği gerekçesiyle) sadece 1/3’ü üzerinden yapıldığı belirtilmiştir. Açıklanan bu rapora har iki tarafça da, talep konusu olmayan 2005 yılı YKP ve 2006 yılı sebepsiz zenginleşme miktarlarına ilişkin tespitlerde bulunulduğu, hesap tarzının belli olmadığı, denetime elverişli bulunmadığı ve diğer nedenlerle itiraz edilmişse de, mahkemece söz konusu raporun hükmün kurulması için yeterli ve aydınlatıcı olduğu benimsenmek suretiyle bu rapora göre karar verilmiştir. Oysa ki her iki tarafın da bilirkişi raporuna itiraz dilekçelerinde belirttikleri gibi, söz konusu raporda, davada talep konusu olmayan, daha önce devre sahipleri tarafından açıldığı ve temyiz aşamasında olduğu dava dilekçesinde de açıkça ifade edilen 18.2.2005 tarihli yazı ile 2005 yılında istenilen “yenileme katkı payı”na ve yine talep dışı olan 18.4.2006 tarihli yazıda belirtilen sebepsiz zenginleşme giderlerine ilişkin hesap ve tespitler yapıldığı gibi, raporun 8. sayfasının 2. maddesinde “18.4.2006 tarihli mektuptaki devre servis ücreti içinde ve sözleşmenin 10/C maddesi kapsamında istenilen yeniliklerin maliyetinin tamamının devre sahiplerinin katılması gereken bedel olduğu” belirtilirken, “sonuç” kısmında ise bu ifade ile çelişir şekilde tespit ve belirlemeler yapıldığı, davalının sözleşmenin 10/C maddesi kapsamında talep edebileceği açıklanan 1.978,42 YTL miktarın, davacının hangi talebine ilişkin olduğu, nasıl hesaplandığı ve hangi kalemleri içerdiğinin anlaşılamadığı, sonuç olarak hükme esas alınan raporun bu haliyle açık ve denetime elverişli bulunmadığı görülmektedir. Öte yandan söz konusu raporda, 18.2.2005 tarihli yazı ile 2005 yılı için istenilen yenileme katkı payı bedellerine ilişkin olarak daha önce Dairemizce verilen 2006/10938 E., 2006/16006 K. sayılı bozma ilamında açıklanan hususların da dikkate alındığı belirtilmişse de, raporda izlenen hesap tarzının, Dairemize ait bozma ilamında açıklanan esaslara uygun olduğunu kabul etmek de mümkün değildir. Denetime elverişli olmayan, davacının talepleri ile ilgili ayrı ayrı hesap ve açıklamaları içermeyen yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulamaz. O halde mahkemece öncelikle, az yukarda sözü edilen Dairemize ait bozma ilamının da konusu olan, 2005 yılı devre servis bedelleri ve yenileme katkı payları ile ilgili olarak açılan ve halen derdest bulunduğu anlaşılan davaların kesinleşmesi “bekletici sorun” yapılarak, belirlenecek 2005 yılına ilişkin bu değerler de göz önünde bulundurulmak suretiyle, 18.4.2006 tarihli yazı ile tüm devre sahiplerinden talep edilen 9.065

. O halde mahkemece öncelikle, az yukarda sözü edilen Dairemize ait bozma ilamının da konusu olan, 2005 yılı devre servis bedelleri ve yenileme katkı payları ile ilgili olarak açılan ve halen derdest bulunduğu anlaşılan davaların kesinleşmesi “bekletici sorun” yapılarak, belirlenecek 2005 yılına ilişkin bu değerler de göz önünde bulundurulmak suretiyle, 18.4.2006 tarihli yazı ile tüm devre sahiplerinden talep edilen 9.065.609,00 YTL miktarındaki “yenileme ve yeniden inşa etme” giderlerinden devre sahiplerinin, dolayısıyla da davacının sorumlu olup olmadığı, Dairemize ait sözü geçen bozma ilamında açıklanan 2007/12191-2008/563