muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/10354, Karar No: 2006/800, Tarih: 02.02.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10354 E.  ,  2006/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.10.2004 gününde verilen dilekçe ile tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada; müflis ...’tan satın alınan bağımsız bölümün tescili istenmiştir. ... ... tapuda kayıtlı taşınmazların ancak resmi biçimde satılabileceğini, ...A.Ş ile yapılan satışın kendilerini bağlamayacağını, satış vadinin tapuya şerh edilmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece taşınmaz mal satışında biçim koşuluna uyulmadığı nedeniyle dava reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Gerçekten, Türk Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanununun 213, Noterlik Kanununun 89. maddeleri hükmünce tapulu bir taşınmazın satışı resmi biçimde yapılmadıkça geçerli değildir. Ne var ki; somut uyuşmazlıkta davacının dayandığı...İnşaat’la yapılan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi geçerlidir. Ancak dosya kapsamından...İnşaatın hangi sıfatla hareket ederek bu satışı yaptığı, davacının daha sonra aynı taşınmazı hangi nedenle ...’tan yeniden satın aldığı anlaşılamamaktadır. Davacıya ilk satışı yapan şirket yüklenici sıfatı ile hareket ederek bir inşaat yapmakta ve davacıya arsa sahibinden kazanacağı kişisel hak devredilmekte ise kuşkusuz arsa sahibi ile olan sözleşmedeki edim yerine getirilmiş ise bu sözleşme hüküm ve sonuç meydana getirir. Öncelikle...İnşaat’ın, durumu üzerinde durulmalıdır.

Bunun gibi ...’un davacı ile yaptığı adi yazılı sözleşmede ne sıfatla hareket ettiği de belli değildir. Öte yandan ... İnşaat ile ... arasında ne gibi bir ilişkide olduğu da anlaşılamamaktadır. Şayet...A.Ş yüklenici sıfatı ile hareket etmiş bu sıfatını ...’a temlik etmiş ve bu temlik geçerli ve ayrıca arsa sahiplerine karşı edimler yerine

./..

-2-

2005/10354-2006/800

getirilmiş ise ... arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hakkı davacıya devredilebilir ve yüklenicilerden devir ve temlik alan 3.ncü kişi de hakkını kayıt sahibine karşı ileri sürebilir. Çünkü, kazanılmış olunması koşulu ile kişisel hak devrinin Borçlar Kanununun 163. maddesince yazılı yapılması yeterlidir. Gerek...A.Ş’nin durumu, gerekse bu şirket ve ... arasında ki ilişkinin ne olduğu, ... ile davacı arasındaki işlemin niteliği açıklığa kavuşturulmadan salt tapulu taşınmazın haricen alımı iddiasına dayanıldığından söz edilerek davanın reddi doğru değildir.

Öte yandan, dava 26.10.2004 tarihinde açılmıştır. Ancak, hakkındaki ilamdan ...’un bu tarihten önce 2.3.2004 tarihinde iflasına karar verildiği kesinleşen iflas kararının kaldırılmadığı anlaşılmaktadır. Kural olarak iflastan sonra ne müflis ne iflas masasına giren hak ve mallar için masa aleyhine dava açılamaz. Şayet ilgililerin masadan bir hak iddiaları varsa hak ve alacaklarını masadan istemeleri (İİK.m 219) gerekir. Alacakların masa tarafından kabulü halinde, alacak sıra cetveline geçirilir. ... masasından hak ve alacakları reddederse (kabul etmezse) bu takdirde İİK.nun 235. maddesine dayanılarak sıra cetveline itiraz davası açılır. Bu şekilde mülkiyetten başka bir ayni hakka dayalı istihkak iddialarının İİK.nun 235. maddesine göre sıra çetveline itiraz davası şeklinde değerlendirilmesi olanaklı ise de somut olayda mülkiyet hakkına dayanılmıştır. O yüzden yukardan beri yapılacak inceleme sonucu ilişki açığa kavuşturulur ve davanın müflis ... masasına giren mala karşı açılmış iflasta istihkak davası olduğu anlaşılırsa (İİK.m.228) ortaya görev sorunu çıkacağından ve iflasta istihkak davasını malın değerine bakılmaksızın İcra Mahkemesi Hakimliğinin görmesi gerekeceğinden bu husus düşünülmelidir. Bunun içinde davalı ... masasından davacının iddiası ile ilgili ne gibi işlemler yapıldığı sorulmalı, açıklaması alınmalı gerek duyulursa iflas dosyası üzerinden bilirkişi incelemesi de yaptırılmalıdır. Mahkemece bütün bu yönler üzerinde durulmadan, eksik inceleme ve araştırmayla eldeki davanın tapulu taşınmazın harici satışı olarak nitelendirilmesi sonucu yazılı olduğu şekilde reddi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 2.2.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2378, Karar No: 2013/12647, Tarih: 14.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/2378 E.  ,  2013/12647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 30/06/2010 tarihli karar ile elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkumiyet, mühür bozma suçundan ise beraat kararı verildiği, sanığın yüzüne karşı verilen bu karara karşı süresinden sonra 23/07/2010 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu mahkemenin 29/07/2010 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar vermesi üzerine sanığın süresinde bu ek kararı temyiz ettiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/07/2012 tarihli iade kararı ile dosyanın mahkemesine iade edildiği ancak öncelikle sanığın temyiz isteminin reddine dair 29/07/2010 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 29/07/2010 gün ve 2010/208- 655 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında 30/06/2010 tarihli elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin reddine dair ek kararın onanmasına karar verilmekle mahkumiyet hükmünün kesinleşmesi nedeniyle 10/10/2012 tarihli ortadan kaldırma kararının uyarlama yargılaması nedeniyle verilen karar olduğundan infaza ilişkin olması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayıp, 5275 sayılı CGİK.nun 98. maddesi uyarınca çektirilecek cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilmesi ile ilgili mahkemece verilecek kararlar aynı Yasanın 101/3. maddeleri gereğince itiraza tabi olduğundan, 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının merciince incelenerek esastan karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 14 /05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9229, Karar No: 2012/10846, Tarih: 17.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/9229 E.  ,  2012/10846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 167 ada 18 parsel sayılı 2.401.58, 177 ada 6 parsel sayılı 6.035,57 ve 177 ada 10 parsel sayılı 4.975,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalıların murisi ...adına tespit edilmiştir. Davacı ... mirasçıları dava konusu taşınmazları 1983 yılında senet ile...'in satın aldığı iddiası ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların ...mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp değerlendirilen delillere göre dava konusu taşınmazların muris ...'den kaldığı anlaşılmış olup, mirasçılar arasında yöntemince paylaşma yapıldığı ve taşınmazların ... payına kaldığı kanıtlanamadığına göre davacıların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davacı taraf yargılama sırasında, mirasçılar ... ve ... arasında düzenlenen 09.09.1983 tarihli devir senedine de dayanmıştır. Mahkemece, “iştirak halinde mülkiyette pay devrinin mümkün olmadığı" gerekçesiyle davanın tümüyle reddine karar verilmiştir. Her ne kadar davacılar murisi ...'in eşi ... terekeye karşı üçüncü kişi konumunda olup, ... tarafından kendisine yapılan pay devri geçersiz ise de 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 15/3 maddesi uyarınca mirasçılardan ...'nın diğer mirasçı ...'e pay devri geçerli olacağına göre, dayanılan devir senedi ile ilgili değerlendirme yapılarak bu hususun araştırılması gerekir. Hal böyle olunca mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar huzuru ile yeniden keşif yapılarak davacıların dosyaya ibraz ettikleri 09.09.1983 tarihli devir senedi uygulanmalı, yerel bilirkişi ve tarafların delil listelerinde isimleri yazılı tüm tanıklar ile senette imzası bulunan muhtar ve ihtiyar heyeti üyeleriyle senet tanıkları ayrı ayrı dinlenilip, senede konu pay satışı ile ilgili beyanları alınmalı, senedin dava konusu taşınmaza ait olduğu ve ...'nın miras payının devredildiğinin anlaşılması halinde bu husus da göz önüne alınarak karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29028, Karar No: 2014/4494, Tarih: 13.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/29028 E.  ,  2014/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/125385

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2012/914 (E) ve 2013/3 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5939, Karar No: 2017/7752, Tarih: 12.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/5939 E.  ,  2017/7752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, yasal gerektirici nedenlere göre davacı ve davalı Kurum ile davalı işyeri vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 01/03/2010-15/05/2014 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, “davacının davalı ... Organik Gıda Dış Tic.İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti. adına 1222969.35 sicil numarası ile tescilli işyerinde Kuruma bildirilmiş olan çalışma süresine ek olarak 01/03/2010 – 31/12/2011 tarihleri arasında yılda 7 ay ve her ay 20 gün olmak üzere yıllık 140 gün üzerinden toplam 240 gün asgari ücretle çalıştığı ve bu çalışmasının davalı Kuruma bildirilmediğinin tespitine” şeklinde karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Hükümler, davayı esastan çözümleyen, taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardır. Hüküm ile taraflar arasındaki uyuşmazlık sona erer ve hüküm kesinleşince artık o uyuşmazlık hakkında yeni bir dava açılamaz. HMK'nun 297/son maddesi gereğince hüküm fıkrasının açık olması taraflara bahşedilen vazife ve haklar, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde yazılmalı, hüküm infazı kabil olmalıdır. Dava açıldığı tarihteki şartlara göre karara bağlanmalı, şarta bağlı ve terditli hüküm kurulmamalı, hüküm fıkrasında asıl taleple birlikte yardımcı talepler hakkında da karar verilmelidir.

Somut olayda, gerekçeli kararın hükmün gerekçesi olarak davacının davalı işyeri nezdinde sezonluk olarak Mart-Eylül aylarında ve ayda 20 gün üzerinden çalıştığı belirtilmekle birlikte hüküm sonucunda davacının davalı işyeri nezdinde geçen hizmet süreleri içerisinde hangi aylarda çalıştığı belirtilmeden “7 ay” ibaresinin yer aldığı ve sehven “280 gün” yerine “240 gün” ibaresinin kullanıldığı anlaşılmakla verilen kararın yeterince açık ve anlaşılır olmadığı, infaz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durum usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir .

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın Geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının ilk paragrafı tamamen silinerek yerine gelmek üzere;

“Davanın kısmen kabulü ile, Davacının davalı ... Organik Gıda Dış Tic.İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti. adına 1222969.35 sicil numarası ile tescilli işyerinde Kurum'a bildirilmiş olan çalışma süresine ek olarak

01.03.2010-31.09.2010 tarihleri arasında ayda 20 gün üzerinden 140 gün,

01.03.2011-31.09.2011 tarihleri arasında ayda 20 gün üzerinden 140 gün, olmak üzere toplam 280 gün hizmet akdine tabi olarak çalıştığının tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacı ve ...'ye yükletilmesine,

12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/294, Karar No: 2024/228, Tarih: 08.05.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2024/294 E.  ,  2024/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/446 E., 2022/515 K.

1. Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 01.07.2020 tarihli ve 2019/96 Esas, 2020/252 Karar sayılı karar hakkında davalı vekili istinaf talebinde bulunmuş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 24.05.2021 tarihli ve 2020/1377 Esas, 2021/699 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 17.02.2022 tarihli ve 2021/6608 Esas, 2022/1313 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur. Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda önceki kararda direnilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği düşünüldü:

3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen bozma kararı üzerine mahkemesince verilen direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 297 nci maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

5. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

6. Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikârdır.

7. Nitekim Yargıtayın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2024 tarihli ve 2023/1-43 Esas, 2024/68 Karar; 04.02.2021 tarihli ve 2021/4-100 Esas, 2021/41 Karar; 07.03.2019 tarihli ve 2019/13-113 Esas, 2019/248 Karar; 10.12.2019 tarihli ve 2019/1-691 Esas, 2019/1319 Karar sayılı kararları).

8. Somut olayda ise direnme kararına esas gerekçeli kararın hüküm kısmı usulüne uygun olmasına rağmen, direnmeye esas kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış, sadece; “Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 17/02/2022 tarih ve 2021/6608 Esas 2022/1313 Karar sayılı ilamına DİRENİLMESİNE” denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

9. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

9. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

10. O hâlde mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında belirtildiği, açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

11. Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usule uygun değildir.

12. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Direnme kararının yukarıda gösterilen usuli nedenden dolayı BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/513, Karar No: 2019/4371, Tarih: 03.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/513 E.  ,  2019/4371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... Gazete Dergi Basım AŞ aleyhine 10/09/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı sebebiyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 03/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/627, Karar No: 2016/7139, Tarih: 31.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/627 E.  ,  2016/7139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı 03.12.2013 tarihinde usulüne uygun tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.12.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.