muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11814, Karar No: 2010/5989, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11814 E.  ,  2010/5989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, dava dışı...'ın keşidecisi, müvekkilinin kefili bulunduğu iki adet bonoya istinaden davalı ...'ın icra takibine geçtiğini, takipten sonra müvekkili ile ... arasında 25.3.2008 tarihli sözleşmenin imzalandığını, bu sözleşme ile müvekkilinin 1/4 hissedar bulunduğu taşınmazın davalıya tapuda borca karşılık devir edildiğini, asıl borçlu tarafından borç davalıya ödenirse de davalının taşınmazın mülkiyetini geri verme yükümlülüğü altına girdiğini, öte yandan davalının takiplere devam etmesine ve takibe konu bonoları iade yükümlülüğü altına girdiği halde 25.3.2008 sözleşme tarihinden sonra da takibe devam ettiğini, müvekkilinin maaşına haciz koydurduğunu belirterek davalıya borçlu olmadığının tespitini ve takiplerin durdurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 18.11.2008 tarihli ihtarname ile 25.3.2008 tarihli sözleşmeyi fesih ettiğini artık bu sözleşmeye dayanılarak dava açılamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacının 25.3.2008 tarihli sözleşme gereği hissedarı bulunduğu taşınmazdaki hissesini davalıya tapuda devir ettiği, tapuda hisseyi devir alan davalının takibe konu bonoları iade etmesi gerekirken, takibe devam etmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının takibe konu iki bono ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3071, Karar No: 2020/6079, Tarih: 22.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3071 E.  ,  2020/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili tarafından kasko sigortası yapılan ... plakalı aracın 31/05/2011 tarihinde önünde giden kamyonu sollamaya çalıştığı sırada, yolun tam ortasında kaya çarpması sonucu hasarlı trafik kazasının oluştuğunu, davacının sigortalısına ödemede bulunduğunu, idare aleyhine açılan davada Konya 1. İdare Mahkemesi'nin 2011/1795- 2011/1724 sayılı kararı ile adli yargının görevli olduğunun bahisle karar verildiğini, bu kararın Konya Bölge İdare Mahkemesi'nin 2012/296-2012/298 sayılı kararıyla onandığını yolun yapım ve bakımının işaretlenmesinden can ve mal güvenliği yönünden gerekli önlemleri almaya Karayollarının Görevli bulunduğunu, Trafik ekiplerinin olayda Karayolları 37 Şefliğine birinci derecede kusur verdiğini, bu nedenle sigortalısına verdiği 7.879,00 TL nin 16/08/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, görev ve derdestlik itirazında bulunmuş, kazanın oluşumunda kendilerine izafe edilecek kusurun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı sigortalısının karıştığı kaza nedeniyle sigortalının dikkatsiz ve tedbirsizliği nedeniyle %100 kusurlu bulunduğu, davalı idarenin ise bir kusurunun bulunmadığı, yine olaya sebep kaya

parçasının yolun yapısından kaynaklanan bir sebeple yola düşmediği, olayın gündüz vakti, havanın ve görüşün açık olduğu bir ortamda meydana geldiği, sürücünün seyreden yola dikkatini verip yatay işaretleme ile geçme yasağının bulunduğu olay yeri yol kesiminde, önündeki aracı geçmeye başlamadan önce geçişe uygun yer buluncaya kadar önündeki aracı izlemesi gerektiği, yol üzerindeki tehlikeleri görünceye kadar geçmemesi gerektiği, bu tedbirlere almaması nedeniyle önündeki kaya parçalarını görmediği ve zararağa uğradığı, bu nedenle de tamamen kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 2018/117 esas 2018/126 karar sayılı kararına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8997, Karar No: 2023/366, Tarih: 24.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/8997 E.  ,  2023/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın velisinin vekili dava dilekçesinde özetle; davacı-davalı kadının akıl sağlığının yerinde olmadığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından kısıtlanarak annesi ...'nın veli olarak atandığını, davalı-davacı erkeğin ortak çocuğa bakmadığını, başka bir kadınla birlikte yaşadığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müşterek çocuğun velayetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, davacı-davalı kadın için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı kadın velisinin vekili tarafından sunulan birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle, davanın derdestlik nedeni ile reddine karar verilmesini gerektiğini, davalı-davacı erkeğin eşinin akıl hastası olduğunu bilerek evlendiğini, kendi çocuğuna dahi bakmadığını, davacı-davalı kadını evden kovduğunu, birlik görevlerini yerine getirmediğini, başka bir kadınla evlilik hayatı yaşadığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek tarafından, davacı davalı kadın tarafından açılan boşanma davasına yasal süresi içerisinde cevap verilmemiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle, davacı-davalı kadının mental retardasyon hastalığı nedeni ile kısıtlandığını, müvekkilinin evliliği yaparken karşı tarafın akıl hastası olduğunu bilmediğini, davacı-davalı kadının akıl hastası olduğunu ve bunun süreklilik arz ettiğini yeni öğrendiğini, taraflar arasında davacı-davalı kadının akıl hastası olması nedeni ile sorunların çıktığını belirterek, evliliğin mutlak butlan sebebi ile iptaline olmadığı takdirde tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

3.Davalı-davacı erkek vekili 15.01.2020 tarihli celsedeki imzalı beyanı ile mutlak butlan nedeni ile evliliğin iptali taleplerinden feragat ettiklerini bildirmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3.Davalı-davacı erkek vekili 15.01.2020 tarihli celsedeki imzalı beyanı ile mutlak butlan nedeni ile evliliğin iptali taleplerinden feragat ettiklerini bildirmiştir.

V. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-davacı erkeğin evlilik birliği devam ederken başka bir kadın ile birlikte yaşamak sureti ile sadakatsiz olduğu, davacı-davalı kadının ise akıl hastalığının bulunduğu, akıl hastası olması nedeni ile kendisine bir kusur izafe edilemese dahi, karşı taraftan bu evliliği sürdürmesinin beklenmesinin hakkaniyete uygun olmadığı gerekçesi ile boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek, birleşen davadaki evlilik birliğinin mutlak butlan sebebi ile iptali talebinin feragat nedeni ile reddine, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddasinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk yargılama sırasında ergin olduğundan velâyeti hususunda karar verilmesine yer olmadığına, davacı-davalı kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, davacı-davalı kadının tazminat taleplerinin reddine, kabul edilen davaları için taraflar adına ayrı ayrı 3.400,00 TL maktu vekâlet ücretine karar verilmiştir.

VI. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı-davalı kadının ortak haneyi terk ettiğini, müvekkilinin tüm ısrarlarına rağmen geri dönmediğini, tesisatçılık yapan müvekkili aleyhine hüküm altına alınan tedbir ve yoksulluk nafakasının çok fahiş olduğunu, taraflarına vekâlet ücreti de hükmedilmediğini, müvekkilinin taşınmazı üzerine haksız şekilde tedbir konulduğu belirterek kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile vekalet ücreti yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı-davalı kadının fiil ehliyetinin bulunmaması karşısında davacı davalı kadına kusur yüklenerek birleşen davanın kabulüne karar verilmesi hatalı ise de, davacı-davalı kadının istinaf yoluna başvurmaması nedeni ile bu konudaki yanılgıya değinilmekle yetinildiği, bu duruma göre kusur tespitinin doğru ve maddî gerçeğe uygun olduğu davacı-davalı kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği gibi miktarında da isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek davalı-davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VII. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı-davalı kadının tamamen kusurlu olduğu, babasının yüklü miktarda mal varlığı olduğu ve davacı davalı kadına miras kaldığı, müvekkilinin dini nikahlı bir eşi ve üç çocuğu olduğu, nafaka koşullarının oluşmadığı ve miktarının da fahiş olduğu, müvekkilinin taşınmazı üzerine konulan ihtiyati tedbirin kaldırılması gerektiği belirtilerek, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile davalı-davacı adına kayıtlı taşınmaza ihtiyati tedbir konulması yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kusur belirlemesi ile davacı-davalı kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası koşullarının oluşup oluşmadığı ve miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı, 169 uncu ve 175 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraflarca temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11650, Karar No: 2016/1831, Tarih: 04.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/11650 E.  ,  2016/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat ve ziynet alacağı talebi ile ilgili verilen karar ile nafaka taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle

davacı kadının dava dilekçesinde ziynetlerle ilgili bir talebi bulunmadığı, başlangıçta, dava dilekçesinde yer almayan bağımsız dava konusu olabilecek bir talebin, ıslah suretiyle de olsa, davaya ilavesi olanağı olmadığının anlaşılmasına göre davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; tarafların mahkemece kabul edilen kusurlu davranışlarına göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek davacı kadına göre daha ağır kusurludur. Davacı kadın, dava dilekçesinde manevi tazminat (TMK m. 174/2) talebinde bulunmamış, ön inceleme duruşmasından sonra 16.12.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile davalı erkekten manevi tazminat talebinde bulunmuştur. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi hükmüne göre taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır. Manevi tazminat talebi boşanmanın fer'isi niteliğindedir. Buna göre usulüne uygun bir ıslah dilekçesine ve davalı erkeğin davacı kadına göre daha ağır kusurlu olmasına rağmen davalı kadının manevi tazminat (TMK m. 174/2) talebinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.02.2016 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/2673, Karar No: 2024/3772, Tarih: 06.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/2673 E.  ,  2024/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2023/453 E., 2023/453 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇ :Kamu malına zarar verme

HÜKÜM :Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.01.2011 tarihli ve 2011/32 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın, suça sürüklenen çocuklar Rıfat, ..., Mücahit, Azad ve yaşı büyük sanık ... ... ile birlikte, şikâyetçinin okul müdürü olduğu 19 Mayıs Lisesinin bahçesine girerek müdür yardımcısına ait odanın bahçeye bakan pencere ve camlarına benzin dökmek suretiyle yakması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1.a-2.a, 116/2-4, 119/1.c, 53, 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2011 tarihli ve 2011/6 Esas, 2011/329 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 152/2-a, 168/2, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 09.09.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

3.Denetim süresi içerisinde 13.07.2013 tarihinde işlediği, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasından mahkûmiyetine ilişkin olan ve 12.04.2014 tarihinde kesinleşen Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2014 tarihli ve 2013/144 Esas, 2014/165 Karar sayılı dosyası ile ihbarda bulunulması üzerine hüküm, Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli ve 2014/245 Esas, 2014/760 Karar sayılı kararı ile aynen açıklanarak, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 152/2-a, 168/2, 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29.06.2020 tarihli ve 2020/2447 Esas, 2020/6408 Karar sayılı kararı ile, onaysız fotokopiden oluşan hazırlık soruşturması evrakının hükme dayanak yapılarak, 5271 sayılı Kanun'un 219. maddesine aykırı davranılması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2021 tarihli ve 2020/315 Esas, 2021/131 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir

4. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29.06.2020 tarihli ve 2020/2447 Esas, 2020/6408 Karar sayılı kararı ile, onaysız fotokopiden oluşan hazırlık soruşturması evrakının hükme dayanak yapılarak, 5271 sayılı Kanun'un 219. maddesine aykırı davranılması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2021 tarihli ve 2020/315 Esas, 2021/131 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir

6. Kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 05.07.2023 tarihli ve 2023/1601 Esas, 2023/4080 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmiş olması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

7. Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12 .2023 tarihli ve 2023/453 Esas, 2023/453 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 152/2-a, 168/2, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

7. Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12 .2023 tarihli ve 2023/453 Esas, 2023/453 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 152/2-a, 168/2, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yakalama tutanağına göre sanık ...'un 01.01.2011 tarihinde saat 02.15 sıralarında üzerinden aşırı derecede benzin kokusu geldiği halde yakalandığı, sanığın polis merkezine intikal ettirildiğinde okulu kendilerinin kundakladığını yanında ... ..., ..., ..., ... ve ... isminde bir şahsın bulunduğunu söylediği, 01.01.2011 tarihinde saat 22.00 ve 06.40'da alınan beyanında ...'ın kendisine hitaben hadi okulu yakmaya gidelim dediğini, alkolün etkisi ile nedenini sormadan kendileri ile beraber gittiğini, birlikte okulun bahçesine girdiklerini, ... ...'nın elindeki pet şişedeki sıvıyı okulun penceresine döktüğünü, ...'ın çakmağı çaktığını, birden alev aldığını, kendisinin koşarak ...'in elindeki pet şişeyi alarak boş alana attığını, kendisinin okulu kundaklamadığını söylediği, ... ...'nın aynı gün saat 22.30'da müdafii huzurunda alınan beyanında kendisinin elinde bulunan pet şişedeki benzini pencerenin kenarına döktüğünü, ...'ın çakmağı çaktığını, ...'ın da yanına gelerek, elindeki pet şişeyi alıp, içinde bulunan benzini okulun pencere camına doğru sepelediğini, sonra pet şişeyi yere attığını, alev alınca kaçmaya başladıklarını söylediği, yaş küçüklüğü nedeniyle ayrıca yargılanan ve hakkında beraat kararı verilen ...'ın soruşturma aşamasındaki 02.01.2011 tarihli beyanında ...'in okulu yakacağını söylediğini, ... ile birlikte ikisinin okula doğru gittiklerini kendilerini de zorla yanlarında götürdüklerini, ...'in elindeki bidonu ataşe vererek okula doğru attığını, ...'ın da okulun kantinini soyacağını söylediğini belirttiği, yaş küçüklüğü nedeniyle ayrıca yargılanan ve hakkında mahkûmiyet kararı verilen ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanında ... ve ...'ın okulu yakalım dediğini belirttiği, haklarında beraat kararı verilen yaşları küçük Mücahid Toraman ve ...'ın canlı teşhis işleminde sanık ...'u okulu yakan şahıs olarak teşhis ettikleri, sanık ...'ın 2011/6 Esas sayılı dosyası ile yapılan yargılama sırasında 09.02.2011 tarihli duruşmada suçlamayı kabul ettiği, pişman olduğunu, toplamda 6 kişi olduklarını söyleyerek atılı suçu ikrar ettiği anlaşılmakla, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.01.01.2011 tarihinde gece saat 02.00 sıralarında, 19 Mayıs Lisesinde yangın meydana geldiğine dair Olay Yeri İnceleme ve Tespit Tutanağı, haklarında beraat kararı verilen Mücahid Toraman ve ...'ın canlı teşhis işleminde sanık ...'u okulu yakan şahıs olarak teşhisine dair 01.01.2011 tarihli tutanak dosya içerisinde mevcuttur.

3.Hukuki süreç başlığı altında 6. maddede belirtilen bozma gereği Mahkemece yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE