muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3695, Karar No: 2012/13177, Tarih: 03.07.2012

Mahkemece, bozmaya uyulduğuna göre, bozma gereklerine uygun olarak yargılama yapma ve hüküm verme zorunluluğu doğar. Bozma sonrası yapılan yargılama ve toplanan deliller değerlendirildiğinde; itibari hizmet süresinden yararlanmak için yasada öngörülen basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olma ve Ek-5/II. maddenin alt bentlerinde (a-f) yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin çalışma koşulları kapsamında gerçekleşmiş bulunmasına ilişkin yasal koşulların bozma ilamı içeriğine uygun olarak ayrıntılı bir biçimde irdelenip tartışılmadığı, diğer taraftan, işyeri, baskı öncesi hazırlık, baskı, rotosel, laminasyon parafin metalize, kesme, boyahane, alış depo, kazan dairesi, bakım ve sevkiyat bölümlerinden oluştuğuna göre, işyerinin tümüyle mi, yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazetecilik işyeri olarak değerlendirilmesi gerektiği hususu irdelenip, gerekçeleri her bir bölüm için ayrı ayrı açıklanıp gösterilmeden, tüm bölümlerin Ek-5/II. madde kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin rapora göre hüküm tesis edildiği, yine, çalışılan işyeri bölümlerinin farklı nitelikler göstermesi gözetilerek, hangi bölümde ne kadar

süreyle çalışıldığı olgusu delillendirilip belirlenmeden yazılı biçimde tespit kararı verildiği, ayrıca, bozma ilamında; işyeri ve yapılan işin niteliği ve özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeni ile, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin insan sağlığı için tehlike sınırı ve ölçümleme yönteminin yargısal denetime elverir biçimde ve dosyaya sunulan analiz raporlarıyla varılan sonuçlardan ayrılma gerekçeleriyle birlikte ortaya konulması gereğine işaret edilmesine rağmen, bu hususların çalışılan her bir bölüm yönünden irdelenip gerekçeleriyle birlikte açıklığa kavuşturulmadığı, kaldı ki, dosyada mevcut bilirkişi raporlarının bu yönde farklı değerlendirmeler içermesine rağmen, bu yöndeki çelişkiler dahi giderilmeksizin yazılı biçimde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzman tıp doktoru ile iş güvenliği uzmanı olan ve matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılıp, önceki bozma ilamı içeriğine uygun değerlendirme ve irdelemeleri içeren rapor düzenletmek suretiyle ve mevcut raporlar arasındaki çelişkilerin de giderilmesi sağlanarak, ayrıca koşulları varsa itibari hizmete esas çalışma süreleri de belirlenerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11759, Karar No: 2013/11892, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11759 E.  ,  2013/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada Bursa 1. Asliye Hukuk ve Bursa 5. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; davanın TMK.'nun 2. kitabında yer alan aile hukukuna ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise; taraflar arasında evlilik birliğinin devam ettiğini ve açılmış bir boşanma davasının bulunmadığını, uyuşmazlığın kaynağının haksız fiil olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6098 Sayılı TBK.nin 56. maddesinde, “Hâkim, bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar verebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekili, davalı eski eşin evlilik devam ederken davacıya ve müşterek çocuklarına şiddet uyguladığını, davacının bu sebeple psikolojik bakımdan yıprandığını belirterek, 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş olup, davacı taraf TMK.'nun 174. maddesindeki boşanmanın eki niteliğindeki hükümlere dayanmayıp, Borçlar Yasası'nda düzenlenen haksız fiil hukuksal nedeni ile manevi tazminat talep etmektedir.

Buna göre Türk Medeni Kanunu'nun 2. kitabı ile ilgisi bulunmayan uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4814, Karar No: 2014/11138, Tarih: 05.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4814 E.  ,  2014/11138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2012/95-2012/183

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi G.. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar, kayden paydaşı oldukları 555 ada 11 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında soyadlarının yazılı olmadığını ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi istekli eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'un 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'un 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olaya gelince; değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözardı edilerek, kısa kararda;'' Davacının davasının kabulüne'' karar verilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda; ''Davanın kısmen kabulüne, davacılar Rukiye, Berika, Orhan .Ahmet ,Hamdi, Erkan, Fuat ve Fikret'in davalarının sıfat yokluğundan reddine, davacılar S. K.., N.Ö.., R.. A.., R. U.., S.G.. ve N. V..'ın davalarının kabulüne'' yazılmak suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulması doğru değildir.

Somut olaya gelince; değinilen yasal düzenlemeler ve ilkeler gözardı edilerek, kısa kararda;'' Davacının davasının kabulüne'' karar verilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda; ''Davanın kısmen kabulüne, davacılar Rukiye, Berika, Orhan .Ahmet ,Hamdi, Erkan, Fuat ve Fikret'in davalarının sıfat yokluğundan reddine, davacılar S. K.., N.Ö.., R.. A.., R. U.., S.G.. ve N. V..'ın davalarının kabulüne'' yazılmak suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulması doğru değildir.

Kabule göre de; çekişme konusu taşınmazın ifraz öncesi geldisi olan 555 ada 1 nolu kök parselin tedavüllü tapu kaydının, kadastro tutanağının tamamının, kadastro tespiti sırasında revizyon gören tapu kayıtlarının, Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1986/525 Esas, 1987/314 Karar sayılı dosyası ile Diyarbakır 1. Asliye Hukuk (Kadastro) Mahkemesi'nin 1967/409 Esas, 1971/716 Karar sayılı dosyası getirtilip incelenmeden ve değerlendirilmeden sonuca gidilmiş olması da isabetsizdir.

Davalı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/536, Karar No: 2021/3495, Tarih: 08.07.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/536 E.  ,  2021/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Cinsel taciz suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2020 gün ve 2020/22 E. 2020/70 K. sayılı kararı ile Kocaeli Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine yetkisizlik kararı verildiği, Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2020 gün ve 2020/207 E. 2020/104 K. sayılı kararı ile Bursa Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesine karşı yetkisizlik kararının verildiği, böylece anılan mahkemeler arasında olumsuz yetki uyuşmazlığının doğduğunun anlaşılması karşısında; Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/07/2020 gün ve 2020/429 E. 2020/485 K. sayılı kararının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2020 gün ve 2020/22 E. 2020/70 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/07/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz İşl. Md.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/12591, Karar No: 2015/15606, Tarih: 05.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12591 E.  ,  2015/15606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Manisa 3. İş Mahkemesi

Tarihi :16.04.2015

No :2014/492-2015/142

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, idari para cezasından kaynaklanan 2013/36175, 36176, 36177 takip sayılı ödeme emirlerinin iptaline ilişkin olup, Mahkemece, 6183 sayılı Yasanın 55.maddesi gereğince idari para cezalarının ancak idari aşamada kesinleşmesi buna rağmen borcun ödenmemesi halinde icra takibine konu olabileceği oysa ki eldeki davada, davaya konu idari para cezalarının kesinleşmeden ödeme emirlerine konu edildiği, gerekçeleriyle davanın kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 140 maddesinde idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; idari para cezasını gerektiren şartlar oluştuğunda Kurum tarafından verilecek idari para cezası ilgiliye tebliğ edilmekle tahakkuk eder ve tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. İtirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmaması halinde, idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Ne var ki; Mahkemeye başvurulması idari para cezasının takip ve tahsilini durdurmayacaktır.

6183 sayılı Yasanın 55.maddesi, vadesinde ödenmeyen kamu alacaklarının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesi olanağını öngörmüş olup; ödeme emrine konu edilen alacağın kesinleşmiş ve tahsil edilebilir aşamaya gelmiş olması zorunluluğu bulunmaktadır. Bu durumda ise, 506 sayılı Yasa 140 maddesi uyarınca başlamış olan itiraz prosedürünün bulunup bulunmadığı varsa sonucu araştırılarak, idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği belirlenerek sonuca ulaşılır.

Dosyanın tetkikinde, davaya konu ödeme emirlerinin dayanağını oluşturan idari para cezası davacıya 11.09.2011 tarihinde tebliğ olduktan sonra süresi içinde,

davacının, Manisa 2. İdare mahkemesine açtığı dava neticesinde, 28/06/2013 tarih ve 2012/531-2013/583 E.K sayılı kararı ile Kurum işlemi yerinde görülerek davanın reddedildiği, kararın davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Manisa Bölge İdare Mahkemesi Başkanlığı’nın 06/11/2013 tarih ve 2013/699-700 E.K sayılı kararı ile karar düzeltme yolu açık olmak üzere kararın onanmasına karar verildiği ve süresinde karar düzeltme yoluna gidilmeyerek davanın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

davacının, Manisa 2. İdare mahkemesine açtığı dava neticesinde, 28/06/2013 tarih ve 2012/531-2013/583 E.K sayılı kararı ile Kurum işlemi yerinde görülerek davanın reddedildiği, kararın davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Manisa Bölge İdare Mahkemesi Başkanlığı’nın 06/11/2013 tarih ve 2013/699-700 E.K sayılı kararı ile karar düzeltme yolu açık olmak üzere kararın onanmasına karar verildiği ve süresinde karar düzeltme yoluna gidilmeyerek davanın kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, artık Mahkeme kararı ile kesinleşmiş bir idari para cezasının varlığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11132, Karar No: 2023/4825, Tarih: 29.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/11132 E.  ,  2023/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/628 E., 2020/310 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

Rize 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2019/628 Esas, 2020/310 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 11.11.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.05.2022 tarihli ve 2021/18779 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB- 2022/80910 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB- 2022/80910 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Şüpheli hakkında 13.06.2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürütülen soruşturma sonucunda, Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2017 tarihli ve 2017/3906 soruşturma, 2017/99 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında 5 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim yükümlülüklerini ihlal etmekte ısrar ettiğinden bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında Rize Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.12.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenmeksizin denetimin infazına başlanıldığı gerekçesiyle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesince 24.11.2020 tarihli ve 2019/413 Esas, 2020/374 Karar sayılı durma kararı verilmiş olduğu, inceleme konusu dosyadaki suç tarihinin ise durma kararı öncesi 10.09.2019 tarihi olduğu nazara alındığında, bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının geçerliliğinin ortadan kalkmış olduğu, bundan sonra sanık hakkında verilecek ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına kadar olan tüm suçlara ilişkin soruşturma dosyalarının birleştirilerek bu suçların hepsine ilişkin olarak tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceğinden soruşturma dosyalarının birleştirilmesinin temini amacıyla durma kararı verilerek gereği için ilgili Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında, 10.09.2019 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2019 tarihli ve 2019/5726 Soruşturma,

2019/2109 Esas, 2019/1793 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açılıdığı,

B. Rize 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli ve 2019/628 Esas, 2020/310 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 11.11.2020 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Sanığın daha önceden 13.06.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan;

1. Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2017 tarihli ve 2017/3906 soruşturma, 2017/99 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetim süresi içerisinde tedaivye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, şüpheliye 29.12.2017 tarihinde tebliğ edildiği, tebliği ve kesimleşmesi beklenmeksizin 15.12.2017 tarihinde infazı için Rize Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, tedbirin gereklerine uygun davrandığı ve infazın 09.01.2019 tarihinde tamamlandığı,

2. Şüphelinin 07.02.2019 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2019 tarihli ve 2017/3906 Soruşturma, 2019/1293 Esas, 2019/1052 sayılı iddianamesi ile Rize 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4. Rize 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ve 2019/413 Esas, 2020/374 Karar sayılı kararı ile, 15 günlük itiraz süresi beklenmeden infaza başlandığı, itiraz hakkı tanınmadan denetim süresinin de başlamayacağı, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle "davanın durmasına" karar verildiği, durma kararının 02.12.2020 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

5. Durma kararından sonra Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2021 tarihli ve 2021/220 soruşturma, 2021/122 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği,

Anlaşılmıştır.

5. Durma kararından sonra Rize Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2021 tarihli ve 2021/220 soruşturma, 2021/122 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği,

Anlaşılmıştır.

D. 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, dördüncü fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin altıncı fıkrasında ise, "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,