muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2532, Karar No: 2023/9344, Tarih: 02.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2532 E.  ,  2023/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/384 E., 2015/669 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası yollamasıyla 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/384 Esas, 2015/669 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; verilen cezanın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR(İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Mahkemece, olay tarihinde Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna teslim edilmek üzere götürülen sanığın Mersin Cezaevi kapı altı diye tabir edilen yerde yapılan üst aramasında, çorabının içerisinde beyaz kareli defter kağıdına sarılı uyuşturucu madde ele geçirildiği, sanığın uyuşturucu maddeyi kimden ne şekilde aldığını bilmediğini beyan ettiği, duruşma sırasında alınan savunmasında sanığın samimi ikrarda bulunduğu anlaşıldığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik kararının tebliği için, başka suçtan tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumuna çıkartılan tebligatın tahliye olması nedeniyle iade dönmesi üzerine, bu defa bildirdiği adrese çıkartılan tebligatın 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca tebliğ edilmiş sayılarak anılan kararın kesinleştirildiği ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince açılan kamu davası üzerine, yapılan yargılama sonucunda sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; dosya kapsamında sanığın anılan adresine daha önce usulüne uygun olarak yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı ve dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı; sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Ceza infaz kurumunda tutuklu bulunan sanığa, denetimli serbestlik müdürlüğünün çağrı yazısıs, ceza infaz kurumu aracılığı ile 02.03.2015 tarihinde "okumak/almak suretiyle" tebliğ edildiği, 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince tutuklu bulunan sanığa tebliğ edilen kararın, kendisine okunup anlatılması gerektiği cihetle, sanığa yapılan tebligatın usulûne uygun olmaması,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan

tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. Sanığın adli sicilinde yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamındaki mahkûmiyetinin, 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde yapılan değişiklikle bu suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup; tekerrüre esas alınan bu ilam sebebiyle uyarlama yargılaması yapılarak uzlaşma sağlandığı ve hırsızlık suçu hakkında düşme kararı verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı ancak adli sicil kaydındaki diğer sabıka kayıtları da kontrol edilerek sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

5. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli ve 2015/384 Esas, 2015/669 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5750, Karar No: 2013/6104, Tarih: 03.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5750 E.  ,  2013/6104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında Çengelköy Mahallesi çalışma alanında bulunan 862 ada 7 parsel sayılı 168 arşın yüzölçümündeki taşınmaz, ilk olarak 04.09.1952 tarihinde paylı tapu kaydı nedeniyle eşit paylarla davacıların murisleri olan ... adlarına tespit edilmiş, daha sonra 06.03.1962 tarihinde re'sen ... komisyonunca, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri, ilk tespitte uygulanan paylı tapu kaydına dayanarak ve çekişmeli taşınmazın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava ile ilgisi bulunmadığından malik hanesinin kendileri adına doldurulması istemiyle, davacı ... ise malik hanesi açık bırakılan taşınmazın malik hanesinin ... adına doldurulması istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı ... tarafından açılan davanın reddine, davacı ... ve müşterekleri tarafından açılan davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın ... ve müşterekleri adlarına miras payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı-davalı ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın ilk tespiti 04.09.1952 tarihinde, 26 Eyül 333 tarih ve 147 sayılı tapu kaydı nedeniyle davacıların murisleri olan ... adlarına eşit paylarla yapılmış, daha sonra 06.03.1962 tarihinde re'sen ... komisyonunca, taşınmazın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1953/693 Esas sayılı dosyasında dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. ... Komisyon Kararında sözü edilen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1953/693 Esas sayılı dosyası tüm aramalara rağmen bulunamamış, buna karşılık aynı dosya esasına kayıtlı 1966/631 Karar sayılı ilam dosyaya getirtilmiştir. Bu ilamın incelenmesinde, ... öncesi döneme ait eski tapu kaydının iptali istemine ilişkin açılmış dava olduğu, dava konusu ve taraflarının bu dava ile ilgili olmadıkları anlaşılmıştır. Davacı ... ve müşterekleri, ilk tespitte sözü edilen paylı tapu kaydına dayanarak ve çekişmeli taşınmazın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava ile ilgisinin bulunmadığı iddiasıyla malik hanesinin kendi adlarına doldurulması istemiyle, davacı ... ise malik hanesi açık kalan taşınmazın ... adına tescili istemiyle dava açmışlardır. Taşınmazın ... tutanağının beyanlar hanesinde bulunan; "... ... Vakfından icareli" şeklindeki şerh nedeniyle mahkemece Vakıflar İdaresi davalı sıfatıyla davaya dahil edilmiş, savunmalarında, tespitin ve davacıların dayanağı tapu kaydındaki ... ile davacıların murisi ...'nin aynı kişiler olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu, dava konusu taşınmazın davacıların tutunduğu 26 Eylül 333 tarih 147 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı ve davacılar murisi ... ...’nin tapu kayıt maliki ... ile aynı kişi olduğu doğru olarak saptanmıştır. Ancak somut olayda uyuşmazlığın ... Kanunu'nun 30/2. maddesi kapsamında kaldığı düşünülmemiş ve bu haliyle tespit maliklerinden ...’in ...’nin kardeşi olduğu, payının tapuda tedavül görmediği ve 1967 tarihinde öldüğü anlaşılmakla beraber mirasçılarının kimler olduğu belirlenmemiştir. Dosya içindeki bilgilerden ...’in ... dışında ... isimli bir kardeşinin daha bulunduğu ve ...’in de başka mirasçılarının olduğu saptanmış olmasına göre ... mirasçılarının kimler olduğu yöntemince araştırılıp davaya katılımları sağlanmalı, bundan sonra tarafların tüm iddia ve savunmaları bir bütün olarak değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davalıya iadesine, 03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7045, Karar No: 2024/229, Tarih: 16.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/7045 E.  ,  2024/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2304 E., 2022/449 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/155 E., 2019/221 K.

Taraflar arasındaki muvazaa nedeniyle ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali, terditli tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 22.12.2015 tarihinde ölen tarafların miras bırakanı ...'ın mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla muvazaalı işlem ile Aydın 2. Noterliği'nde düzenlenen 12.07.2012 tarih ve 15413 yevmiye numaralı ölünceye kadar bakma sözleşmesi yapıldığını ileri sürerek ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali, mümkün görülmemesi halinde tenkis isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili; miras bırakanın %97 oranında özürlü olması nedeniyle bakıma muhtaç olduğunu, şeker hastalığı nedeniyle ayaklarının kesildiğini, murise müvekkilinin baktığını, diğer çocuklarının ilgilenmediklerini, sözleşmenin muvazaalı olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili, mirasbırakanın sözleşmedeki gerçek amacının mirasçılarından mal kaçırmak olduğunu, 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararına göre muvazaa belirlenirken temlik edilen malın tüm mameleke oranının dikkate alınması gerektiğini, dava konusu ölünceye kadar bakma akdine konu olan malvarlığının mirasbırakanın malvarlığının tamamını oluşturduğunu, ... dışındaki davacıların murisle ilgilendiklerini ileri sürerek mevcut delillerle çelişen kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ayakları kesilmiş olan, sürekli diyalize götürülen ve %97 oranında vücut fonksiyonlarında kayıp bulunan mirasbırakanın, tüm temel ihtiyaçlarının ve bakımının davalı tarafından yerine getirildiğinin dosya kapsamı ve tanık anlatımları ile ispatlandığı açıklanarak ölünceye kadar bakma sözleşmesinin mal kaçırmaya yönelik olmadığı gibi edimler arasında orantısızlık da bulunmadığı, ivazlı akit olması nedeni ile tenkise de tabi olmadığı gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, istinaf başvurusundaki gerekçeleri ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali, uygun görülmezse ikinci kademede tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 19, 611 ve devamı maddeleri, Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6, 560 ve devamı maddeleri.

2. 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları delillere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına ve özellikle; dava her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince muris muvazaası nedeniyle tapu iptali ve tescil olarak nitelendirilmiş ise de, dava konusu taşınmaz mülkiyeti halihazırda mirasbırakana ait olduğundan ve mirasbırakan tarafından yapılan bir temlik bulunmadığından 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararına tabi bir tasarruftan söz edilemeyeceğinin anlaşılmasına göre; sonuç olarak usul ve yasaya uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/37596, Karar No: 2025/2697, Tarih: 04.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/37596 E.  ,  2025/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/356 E., 2021/1322 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/405 E., 2020/52 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 220/7 62, 53, ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi; gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, "12.09.2014" yerine “09.05.2018” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/104, Karar No: 2020/7500, Tarih: 17.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2020/104 E.  ,  2020/7500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3 maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir". Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

16/03/2009 tarihli yapı tatil zaptına göre, yapının zemin katında projeye aykırı olarak merdiven yapıldığının tespit edilmiş olması karşısında, yapılan bu tadilatın, taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemlerden olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yerinde olmayan ve eksik kovuşturmaya dayanan gerekçeyle karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.