muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6218, Karar No: 2013/12386, Tarih: 02.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6218 E.  ,  2013/12386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının açtığı Kestart Yağı Alım İhalesini kazanarak sözleşme imzaladığını, bu sözleşmeyle 60.000 kg. kestart yağının teslimini taahhüt ettiğini, müvekkilinin sözleşme gereğince bir miktar malı davalıya sorunsuz olarak gönderdiğini, ancak davacının daha sonra 18.02.2004 tarihinde gönderilen ve öncekiyle aynı olan 7.000 kg. yağ bakımından şartnameye aykırı olduğu iddiasıyla iade işlemi yaptığını, gönderilen yağın şartnameye aykırı olmamasına rağmen müvekkilinin sözleşmenin devamı için iade alınan ürün yerine 7.200 kg. yağ gönderdiğini, ancak bu yağın da şartnameye uymadığının davalı tarafça bildirildiğini, davaya konu yağlarla ilgili olarak müvekkili tarafından farklı yerlerden numune şartnameye uygun olduğuna dair raporlar alındığını, davalının 29.04.2004 tarihinde davacıya yazı göndererek 7.200 kg. yağı da 8 gün içinde geri almasını talep ettiğini, müvekkilinin ise davalıya ihtar çekerek bakiye 37.900 kg. yağın teslim alınmasını ve sözleşme gereğince bedelinin ödenmesini ihtar ettiğini, davalının müvekkili aleyhine kestiği toplam 6 adet iade, ceza ve analiz faturalarını gönderdiğini, müvekkilinin bu faturalara itiraz ettiğini, davalının 29.04.2004 tarihinde yeni bir kestart yağı ihalesi yaptığını ve tek taraflı olarak haksız biçimde ihaleyi feshettiğini belirterek, davalıya teslim edilen 22.100 kg. yağ bedeli olan 37.000-TL' nin ve ihale ile almayı taahhüt ettiği ve almadığı yağ nedeniyle müvekkilinin uğradığı zarara karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 5.000-TL'nin davalıdan tahsiline, davalı tarafından müvekkiline gönderilen iade, ceza ve analiz faturaları nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine, davacının yapmış olduğu 3.410-TL analiz, nakliye, tespit, ihtarname, noter ve damga pulu masraflarının davalıdan tahsiline, müvekkilinin uğradığı ticari itibar kaybına karşılık 10.000-TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve sözleşme gereğince verilen 5.500-TL bedelli teminat mektubunun iadesine karar verilmesini talep etmiştir. Birleşen davada ise, davalı vekili olarak, müvekkilinin şartnameye uygun yağ teslim etmesine rağmen davacı yanca sözleşmenin haksız olarak feshedilmesi nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, kendilerinin de alacak davası açtığını, davaların birleştirilmesini belirterek davanın reddini talep etmiştir. Birleşen davada ise, davacı vekili olarak, şartname ve sözleşmeye göre analiz yaptırma yetkisinin müvekkiline ait olduğunu, davalının şartnameye uygun kestart yağı teslim etmemesi nedeni ile yeniden ihaleye çıkmak zorunda kalındığını, bu nedenle fiyat farkı meydana geldiğini, ayrıca davalı ile aralarında imzalanan sözleşmeden kaynaklanan cezai şart alacaklarının bulunduğunu ve müvekkilinin analiz için masraf da yaptığını belirterek, toplam 57.190,72-TL' nin davalıdan en yüksek banka ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, resmi kurumlarca mahkeme kanalıyla yaptırılan analizlerde davacının davalıya teslim ettiği yağların şartnameye uygun olduğuna dair raporlar düzenlendiği, sözleşmenin feshedilmesinde davacı/birleşen davalının kusuru bulunmadığı, yanlar arasında çıkan ihtilaf nedeni ile davalı/birleşen davacının işin doğası gereği beklemeye tahammülünün bulunmadığı, bu nedenle yeni bir ihale açmasının davacı/birleşen davalı açısından manevi tazminatı gerektiren bir sonuç doğurmayacağı, davalı/birleşen davacının yeniden açtığı ihale nedeni ile bir önceki sözleşmenin feshinde kusurlu olduğu saptanamayan davacı/birleşen davalıdan zararını talep etmekte haklı olmadığı, ancak ortaya çıkan anlaşmazlık nedeni ile yaptırmak zorunda kaldığı analiz giderini davacı/birleşen davalıdan talep edebileceği, dosyaya ibraz edilen çok sayıda bilirkişi raporundan yapılan işin niteliği açısından yararlanılmış ise de tamamına itibar edilecek bir rapor düzenlenmesi mümkün olmadığından yapılan değerlendirmeler ışığında davacı/birleşen davalının uygun niteliği saptanan ve davalıya teslim ettiği 22.100 kg. yağ bedeli olan 37.000-TL' yi davalı/birleşen davacıdan talep edebileceği, bu yağlar nedeni ile kesilen iade faturaları açısından davacı/birleşen davalının borçlu bulunmadığı, davacı/birleşen davalının ihalenin feshinde kusuru bulunmadığından sözleşmeden kaynaklanan cezai işlemin de haksız olması nedeni ile davalı/birleşen davacı tarafından düzenlenen ceza faturaları açısından davacının borçlu olmadığı, davalı/birleşen davacının talep edilen bedeller açısından arada uyuşmazlık çıkması nedeni ile dava tarihi itibari ile temerrüde düştüğü belirtilerek, asıl davada davacının davasının kısmen kabulü ile, davacının 18.03.2004 tarihli 11.729.035.791 TL (eski), 15.04.2004 tarihli 12.041.193.888 TL (eski), 15.04.2004 tarihli 24.082.387.376 TL(eski), 31.03.2004 tarihli 23.458.071.582 TL (eski), 31.03.2004 tarihli 355.000.000 TL (eski), 31.03.2004 tarihli 340.000.000 TL (eski ) bedelli faturalar nedeni ile borçlu olmadığının tespitine, davalı yana verilen 5.500.000.000 TL (eski) bedelli teminat mektubunun davacıya iadesine, yağ bedeli olarak 37.000.000.000 TL (eski) (37.000-TL)'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen davada, davacının davasının kısmen kabulü ile 695-TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi le birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı/birleşen davanın davacısı vekilinin tüm, davacı/birleşen davanın davalısı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı/birleşen davanın davacısı vekilinin tüm, davacı/birleşen davanın davalısı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece davalı/birleşen davacının sözleşmeyi fesihte haksız olduğu saptanmıştır. Gerçekten mahkemece alınan analiz raporları ve yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucunda davacının davalıya sattığı yağların ihale şartnamesine uygun olduğunun saptandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davalının sözleşmeyi fesihte haksız olduğunun kabulü nedeniyle davacının kar mahrumiyeti, ıslah ile arttırılan yağ bedeli ve kendi yaptığı masraf talepleri hakkında dosya içeriğine uygun şekilde, deliller hepbirlikte değerlendirilip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davalının analiz gideri olarak düzenlediği 2 adet faturadan dolayı asıl dava ile birleştirilen dava yönünden çelişki yaratılacak şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Öte yandan teminat mektubunun iadesi ile ilgili talep yönünden ortada tedbir kararı bulunmadığından teminat mektubunun paraya çevrilip tahsil edilmesi ihtimaline karşılık infazda tereddüt yaratmayacak şekilde paraya çevrilmesi halinde faiziyle birlikte tahsili biçiminde bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı/birleşen davanın davacısı vekilinin tüm temyiz itirazlarının, davacı/birleşen davanın davalısı vekilinin (2) nolu bentte belirtilenler dışındaki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı/birleşen davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8886, Karar No: 2018/6966, Tarih: 10.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/8886 E.  ,  2018/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1 maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; tehdit suçu nedeniyle dosyaya yansıyan ve talep edilen somut (maddi) bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel oluşturmaması, sanığın duruşmadaki hali olumlu görülerek takdiri indirim uygulanması, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında, adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10499, Karar No: 2013/11399, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10499 E.  ,  2013/11399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %5 oranı uygulanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu ek raporunda üretim giderleri içindeki tarla kirası ve sabit masraflar gibi giderlerin düşülerek değerlendirme yapıldığı belirtilmiş olup buna göre mahkemece, değerlendirmeye alınan bademin dekar başına ortalama üretim giderleri veri listesinin (bu giderleri kalem kalem gösteren ayrıntılı üretim giderleri cetvelinin) ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-13.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6001 sayılı ... Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 22.maddesinin (1) nolu bendi “Genel Müdürlük, görev alanına giren her türlü karayolunun yapımı, geliştirilmesi, çevresinin korunması ve düzenlenmesi ve/veya tesislerin yapımı için gerekli taşınmazları kamulaştırma yetkisine sahiptir” hükmünü ve aynı Yasa'nın Geçici 1. maddesinin (5) nolu bendi ise “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı

Kanunun Geçici 12. maddesi gereğince Hazineye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir” hükmünü içermekte olup, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin 11. fıkrasına göre kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece, yasanın bu hükmü ve davacının terkin yönünde bir talebi de olmadığı halde, kamulaştırılan dava konusu kısmın karayolları adına tescili yerine, yol olarak terkinine karar verilmesi,

4-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece miktar da belirtilmeksizin infazda duraksamaya neden olacak şekilde farkın işlemiş faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20874, Karar No: 2014/17171, Tarih: 21.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20874 E.  ,  2014/17171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması suretiyle sanıklar hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13340, Karar No: 2024/4012, Tarih: 09.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13340 E.  ,  2024/4012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1176 E., 2016/921 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca 17.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi içerisinde yeniden 08.05.2015 tarihte aynı suçu işlediğinin anlaşılması üzerine, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2015/1176 Esas, 2016/921 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Dava konusu olay, sanıktan ele geçen uyuşturucu maddeyi kullandığı iddiasına ilişkindir.

B. Sanık uyuşturucu maddeyi kullandığını ikrar etmiştir.

İlk derece mahkemesinin kabulü;

Olay tarihinde, sanıktan usulüne uygun alınan idrar tahlilinin pozitif çıktığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Dava konusu olay, sanıktan ele geçen uyuşturucu maddeyi kullandığı iddiasına ilişkindir.

B. Sanık uyuşturucu maddeyi kullandığını ikrar etmiştir.

İlk derece mahkemesinin kabulü;

Olay tarihinde, sanıktan usulüne uygun alınan idrar tahlilinin pozitif çıktığı, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,