muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14399, Karar No: 2013/34130, Tarih: 19.12.2013

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ( ...) tarafından davalı ... SOSYAL HİZM. KURYE DAĞ.TAŞ.İN.YAT.SAN.TİC.LTD.ŞTİ.) işyerinde yapılan işlerin girdiği işkolunun tespit edilmesi amacıyla davalı (Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı)’ya başvuruda bulunulduğunu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın işkolu tespit kararının 14/12/2011 tarihli ve 28142 sayılı Resmi Gazetede yayımlandığını, kararda davalı şirketin ... Devlet Hastanesi işyerinde ihaleyle aldığı hasta kabul, hasta yatış laboratuvar sonuç işlemleri, hasta çıkış ve hastanenin kayıt işlemleri konusunda veri kayıt ve kontrol işletmenliği yapıldığı, yapılan işlerin nitelikleri itibariyle İşkolları Tüzüğünün 24 sıra numaralı “Sağlık” işkolunda yer aldığının belirtildiğini, 24 sıra numarasında yer alan işlerin, hastaneler, sanatoryumlar, bakım ve dinlenme evleri, doğum ve çocuk bakım evler, kreşler, doktor muayenehaneleri gibi sağlık kuruluşları, diş klinikleri, röntgen muayenehaneleri, ve benzerleri ile hayvan bakım evlerinde yapılan her türlü sağlık işleri olarak, 28 sıra numarasında yer alan işlerin ise 24 sıra numaralı sağlık işkoluna giren işler dışındaki belediye hizmetlerine ilişkin işlerle İşkolları Tüzüğünde yer almayan işlerde, Sendika Kanununa göre işçi niteliği taşıyanlarca yapılan işler olarak belirtildiğini, işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de asıl işin dahil olduğu işkolundan sayıldığını, işkolu tespitine konu işyerinde çalışanlarca yapılan asıl iş temizlik işi olduğundan İşkolları Tüzüğüne göre 28 sıra numaralı “Genel İşler” işkoluna girdiğini, dolayısıyla yardımcı iş niteliğinde olan işlerin tamamının da genel işler kapsamında olduğunu, tespite konu işyerinde çalışan işçilerce yürütülen işlerin münhasıran sağlık işi veya sağlık işlerine yardımcı işler niteliğinde değerlendirilemeyeceğini iddia ile T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın ... Sağlık Hizmetleri Bilgi İşlem Otomasyon Gıda Temizlik Turizm Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. tarafından hizmet alımı ihalesi yoluyla faaliyet yürütülen ... Devlet Hastanesi, Sağlık Bakanlığı ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi işyerlerinde yapılan işlerin, İşkolları Tüzüğünün 24 sıra numaralı “Sağlık” işkoluna girdiğine dair 2012/19 karar numaralı işkolu tespit kararının iptaline, tespite konu işyerlerinde ve şirketin merkez işyerinde yapılan işlerin, İşkolları Tüzüğünün 28 sıra numaralı “Genel İşler” işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle, yapılan incelemede davalı şirketin ... Devlet Hastanesi gibi işyerlerinde hizmet alım ihalesi ile yaptığı işlerin bilgisayar üzerinden hasta kaydı yapma, takibi, randevu, muayene sonucu tetkiki, tedavi ve arşivleme, hasta yönlendirme, hastanede kullanılan çarşaf gibi ürünlerin yıkanması işi ile malzemeli olarak yapım işinin yerine getirilmesi olduğunu, şirketin çalıştırdığı tüm işçilerin sağlık sektöründe çalıştığını, yapılan her türlü işin sağlık iş koluna girdiğini, sağlık işkoluna dayalı iş sağlığı risklerinin tümünü taşıdığını, ayrıca bir işkolunun tespiti için işin yapıldığı yere bakıldığını, davalı şirketin hastanelerde iş yapan bir şirket olduğunu, hastanede yapılan işlerin asıl işin parçası olduğunu, asıl işe bağlı işlerin asıl işin girdiği işkolundan sayıldığını, davacı tarafça sunulan Yargıtay kararında bahsedilen şirketin temizlik şirketi olduğunu, davalı şirket tarafından temizlik işi yapılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... SOSYAL HİZM.KURYE DAĞ.TAŞ.İN.YAT.SAN.TİC.LTD.ŞTİ vekili cevap dilekçesinde özetle, ... Devlet Hastanesi'ne çalışan tüm işçilerin üzerindeki yönetim hakkının tamamen asıl işveren ... Devlet Hastanesi tarafından kullanıldığını, bu sebeple davaya husumet itirazları bulunduğunu, davaya konu işin görüldüğü işyerinin ... Devlet Hastanesi olduğunu ve buradaki temel faaliyetin sağlık hizmeti verilmesi olduğunu, Resmi Gazetede yayınlanan tespit kararında geçen veri kayıt ve kontrol işletmenliği, temizlik işi de dahil olmak üzere temel faaliyet olan sağlık hizmetinin verilmesini sağlayan bir iş olduğunu, bu yönüyle asıl işin gerçekleşmesini sağlayan iş niteliğinde olduğunu, davanın kararın yayınlanmasından sonraki 15 günlük hak düşürücü sürede açılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından yapılan incelemeye konu işyerlerinde ... Devlet Hastanesi Başhekimliklerinin hizmet alım ihalesi adı altında hasta bakıcı, tıbbi sekreter, veri elemanı, otomasyon elemanı, bilgi işlemci, raportör, bilgi yöneticisi çalıştırdıklarını, işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılacağını, yapılan asıl işin hastanelerce yürütülen sağlık işi olduğunu, hizmet alımı yoluyla yaptırılan işlerin yardımcı iş olduğunun ve sendikalarının da faaliyette bulunduğu 24 numaralı sağlık işkoluna girdiğinin açık olduğunu, hizmet alımı ihalesine konu edilen işlerin, yeni isimler altında farklı bir iş gibi tanımlandığını, çalıştırılan işçilerin tümünün sağlık sektöründe çalıştıklarını, sağlık iş koluna dayalı iş sağlığı risklerinin tümünü taşıdıklarını, işverenin, asıl işinde, kadrolu veya sözleşmeli kendi personelini çalıştırması gerekirken, hizmet alım ihalesi adı altında muvazaalı ihaleler yaparak bu kişileri şirket elemanı olarak asgari ücretle çalıştırmakta olduğunu, hizmet alım ihalesinin uzmanlık gerektiren işler için yapılmadığını, alt işveren olarak adı geçen şirketin sürekli olarak isim değiştirdiğini ancak işçilerin aynı işyerinde çalışmaya devam ettiklerini, öncelikle adı geçen işyeri ile yapılan işin niteliğine ilişkin işkolu tespitinin yapılması gerektiğini, yapılacak inceleme neticesinde, davalı şirkete bağlı taşeron işçisi olarak çalışmakta olan işçilerin yaptıkları işler itibariyle doğrudan sağlık işkoluna girecek bir faaliyet yürüttüklerinin görüleceğini, zira işçilerin çalışma şartlarının belirlenmesi ile işe alınmaları ve işten çıkarılmalarının asıl işveren tarafından yapıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki alt işverenlik ilişkisinin geçersiz olduğu ve bunun sonucu olarak DOĞAN SOSYAL HİZMETLER 'şirketinin bordrosunda bulunan işçilerin baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması gerektiği kabul edildiğinde, esasen her bir sağlık kuruluşunun 2821 sK md. 60 uyarınca 24 numaralı Sağlık İş Kolunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki alt işverenlik ilişkisinin geçersiz olduğu ve bunun sonucu olarak DOĞAN SOSYAL HİZMETLER 'şirketinin bordrosunda bulunan işçilerin baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması gerektiği kabul edildiğinde, esasen her bir sağlık kuruluşunun 2821 sK md. 60 uyarınca 24 numaralı Sağlık İş Kolunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hastane işyerinde kişilerin tanı ve tedavilerinin yapılmasının asıl iş olduğu, bu kapsamda hastaların poliklinikler arasında transferi, hastaların tahlil numunelerinin takibi, sağlık ekibine tıbbi araç ve gereç temini işleri asıl işin bir bölümünü oluşturduğu; bu kişilerin sağlık hizmeti veren doktor ve hemşirelere yardımcı olmasının , yaptıkları işin yardımcı iş olduğu anlamına gelmeyeceği; hizmet üretiminin , hastanın tanı ve teşhisi süreci ile başlayıp tüm bunların tamamlanması ile sona erdiği; bu işlerin asıl işin bir bölümünü oluşturduğu kabul edildiğinde, alt işverene verilebilmesi için işletme ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren iş koşulunun bulunması gerektiği ; anılan işler bakımından işletme veya işin gereğinden söz edilebilirse de teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektirme şartının bulunmadığı ; bu noktada kurulan alt işverenlik ilişkisinin geçersiz olduğu ; aynı şekilde bilgisayara hasta kaydının yapılması, verilerin girilmesi gibi işlerin de bu sürecin bir parçası olduğu ; bu işçiler için seçim sürecinde, talimat vermede tümüyle Hastane'nin yetkili olduğu dikkate alındığında, bu işler bir an için yardımcı iş olarak kabul edilse bile geçerli bir alt işveren ilişkisinin bulunmadığı açıklanmışsa da ;davalı şirkete ait kaç tane işçinin sözleşme kapsamında söz konusu işyerlerinde çalıştığı, bunların hangi işlerde görevlendirildikleri ve fiilen hangi işleri yaptıkları, bu işçilerin birey olarak birden fazla işi yapması durumunda zamanlarının ne kadarını hangi işte geçirdikleri, ağırlıklı olarak hangi işleri yaptıkları, bu işçilerin yaptıkları işlerde hastane ya da sağlık merkezi personeli çalışıp çalışmadığı, sözleşme kapsamında çalışan işçilerden kaçının sağlık iş koluna giren işleri kaçının veri hazırlama ve kontrol , hasta transferi, tahlil numune takibi işlerini yaptıkları araştırılmadan, tartışılıp değerlendirilmeden buna bağlı olarak da işyeri ya da işyerlerinde yapılan ağırlıklı iş yeterince açıklığa kavuşturulmadan, bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın ; davalı şirket ile ... Devlet Hastanesi arasındaki alt işverenlik ilişkisinin geçersiz olduğu ve bunun sonucu olarak davalı şirketin bordrosunda bulunan işçilerin baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması gerektiği gerekçesiyle eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmektedir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26911, Karar No: 2014/39942, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26911 E.  ,  2014/39942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/928-2014/425

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, davacı Halil için 1.269,80 TL, davacı Sami için 1.285,01 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 29.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.285,01 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/928 esas 2014/425 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen sözleşmelerin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/928 esas 2014/425 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5988, Karar No: 2014/3953, Tarih: 25.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5988 E.  ,  2014/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Atılı suçtan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2255, Karar No: 2020/2268, Tarih: 26.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/2255 E.  ,  2020/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17/05/2017 tarihinde verilen dilekçeyle satın almaya dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 11/07/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi taraf vekillerince talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nce davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf talebinin kabulüne dair verilen kararın Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Dava dosyasının incelenmesinde; bir kısım davalılar ... ve ... vekili Av. ...'a ait vekaletnameye dosya içerisinde rastlanılmamış olup UYAP sisteminden ilgili vekaletnamenin temin edilmesinin istenmesi üzerine bir kısım davalılar vekili Av. ...'un vermiş olduğu dilekçe ekinde de vekaletnamaye rastlanılmadığından vekaletname var ise dosyaya eklenmesi; vekaletname verilmemiş ise gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin adı geçen bir kısım davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre tebliğ edildikten sonra temyiz süresi beklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7725, Karar No: 2017/2879, Tarih: 15.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7725 E.  ,  2017/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2015 tarih ve 2015/121-2015/1046 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada davalıya ait trafoda meydana gelen yangın nedeni ile üçüncü kişinin işyerinin hasarlandığını ve bu hasarın giderilmesi amacıyla müvekkili aleyhine ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2004/870 esas 2006/1042 karar sayılı dosyasında açılan davanın kabulüne karar verildiğini ve davaya istinaden müvekkilinin icra dosyasına toplam 5.099,13 TL ödeme yaptığını ileri sürerek 5.099,13 TL’nin ödeme tarihinden itibaren, ayrıca fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 50,00 TL temyiz harç ve masrafının ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; rücu talebine konu uyuşmazlıkta davalıya ait trafoda meydana gelen yangın neticesinde üçüncü kişinin işyerinin hasara uğradığı, bu nedenle açılan davada tazminata karar verildiği, olay tarihi itibariyle İHDS öncesi dönemin sorumluluğunun davalıya ait olduğu, ancak davacının ihbar yükümlülüğü yerine getirilmediğinden davalının rücuya dayanak karar tarihinden sonra ortaya çıkan alacaktan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.381,44 TL'nin dava tarihinden avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde davacının ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak tarafın, davayı üçüncü kişiye ihbar etmemiş olması, üçüncü kişiye karşı olan rücu hakkının düşmesini gerektirmez. Yalnız, kendisine karşı rücu davası açılan üçüncü kişi (davalı), davacının birinci davayı iyi takip etmediği için(yani kusuru nedeniyle) kaybettiğini ispat ederek, kendisine karşı açılan rücu davasının kısmen veya tamamen reddini sağlayabilir. Yani, davayı ihbar etmemiş olan taraf, her türlü kusurundan sorumludur. Davayı ihbar etmeyen tarafın kusuru nedeniyle davayı kaybettiğini ispat yükü (külfeti), üçüncü kişiye düşer. (Bkz. Hukuk Muhakemeleri Usulü, Prof. Dr. Baki Kuru, 2001, s.3541-3542) Somut olayda, davalı tarafça davayı ihbar etmeyen davacının kusuru ileri sürülüp ispatlanmamasına ve rücuya konu davanın taraflar arasında imzalanan işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4. maddesi kapsamında kalmasına ve anılan sözleşmenin 7.2 maddesinin uygulama yeri bulunmamasına göre, davanın ihbar edilmemesi nedeniyle icra harç masrafları ve faiz yönünden rücu alacağından indirim yapılması doğru olmamıştır.

Yine, rücu hakkı, başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup, davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de yerinde görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 224,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15/05/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY