muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10648, Karar No: 2024/2781, Tarih: 24.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/10648 E.  ,  2024/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1439 E., 2021/1666 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red - Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Katılan ... vekilinin sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemi yönünden yapılan değerlendirmede; Sanık hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı anlaşıldığından, bu suçtan verilen hükümlere yönelik yasa yoluna başvurma hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılan katılan ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Katılanlar ... ve ... vekilinin sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz istemi yönünden yapılan değerlendirmede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği

temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/622 Esas, 2020/147 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2020/1439 Esas, 2021/1666 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi, eksik incelemeye, sübuta, sanığın nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği’ne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi, eksik incelemeye, sübuta, sanığın nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği’ne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile katılanların aynı köyde ikamet ettikleri ve komşu oldukları, suç tarihi öncesinde katılanların zaman zaman araçlarını sanık ...'nın ahırının önüne bırakmaları ve sanığa ait hayvanların ahıra girişi sırasında sıkıntı yaşamaları sebebiyle taraflar arasında tartışmaların yaşandığı, olay tarihinde de sanığa ait büyükbaş hayvanlardan birisinin doğurduğu buzağının ölmesi sebebiyle sanığın bu durumdan katılanları sorumlu tutarak gece saat 22-23:00 sularında katılanların evine gittiği, burada taraflar arasında yaşanan tartışmada tarafların karşılıklı olarak birbirlerine ağır hakaretler ettikleri, sanığın bu sırada katılanlara "evinizi damınızı yakacağım" şeklinde tehditte bulunarak katılanların evinden ayrılıp kendi evine geldiği, bu durumu kabullenemeyen sanığın bir süre kendi evinde katılanların uyumasını beklediği, katılanlar uyuduktan sonra gece saat 02:00 sularında katılanların ahırının ve evinin yanına giderek elindeki çakmak ve karton yardımıyla ahırın duvar dibinde sıralı vaziyette dizili olan saman balyalarını ateşe vererek olay yerinden uzaklaştığı, mevsimin yaz ayı ve havanın sıcak olması, samanların üzerindeki brandanın da etkisiyle alevlerin hızlı bir şekilde yayıldığı ve ahır ile beraber katılanların içinde bulundukları evi de kapsayacak şekilde yangının büyüdüğü, bu sırada alevleri gören katılanların hızlı bir şekilde kendilerini dışarıya attıkları ve yaralanmaksızın evden çıktıkları, ancak katılanlara ait ahır ve evin tamamen yanarak kullanılamaz hale geldiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanların beyanları, olay yeri tutanağı ve diğer tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Nüfus kayıt örnekleri ve adli sicil kaydı incelenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, mala zarar verme kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanığın katılanları kasten öldürme amacıyla hareket etmediği değerlendirilmek suretiyle atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

1. Katılan ... Vekilinin Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Katılan ...'in katılanlar Esma ve Hidayet'e yönelik işlenen nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçlardan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçlardan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Katılanlar ... ve ... Vekilinin Sanık Hakkında Nitelikli Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Verilen Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2020/1439 Esas, 2021/1666 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8470, Karar No: 2019/18299, Tarih: 14.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/8470 E.  ,  2019/18299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince ... hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca kısmen kabulü ile düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmiş olup, hüküm ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 6400 ada 514,515,516,517,518,520,522 parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerlerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca kısmen kabulü ile düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4103, Karar No: 2014/6392, Tarih: 16.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/4103 E.  ,  2014/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Basın Yay. Dağ. A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... aleyhine 10/07/2013 gününde verilen dilekçe ile Basın İlan Kurumu kararına itiraz edilep kararın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; kararın iptaline dair kesin olarak karar verildi. Bu karar temyiz edildi ek kararla kesin ve temyiz kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair verilen 18/12/2013 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemenin davalı tarafın temyiz talebinin reddine dair ek kararı, temyiz eden tarafa 20/01/2014 gününde tebliğ edilmiş, ek kararı temyiz dilekçesi ise 31/01/2014‘de verilmiştir. HUMK’nun 432/5. maddesi uyarınca ek kararı temyiz süresi yedi gündür. Kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde yedi günlük yasal süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12224, Karar No: 2015/80, Tarih: 05.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/12224 E.  ,  2015/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/192943

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık H.. C..'nun yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/04/2014 gün ve 2014/213 E. 2014/106 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5702, Karar No: 2016/12737, Tarih: 16.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5702 E.  ,  2016/12737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Uygulama : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 2.79 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 2.79 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5806, Karar No: 2020/1045, Tarih: 04.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5806 E.  ,  2020/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla 179/2, 50/1-a, 52/2-3-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü kolluk kuvvetlerinin "DUR" ihtarına uymayan, takip neticesinde yakalanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 1,16 promil alkollü olarak araç kullandığı olayda; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Sanık hakkında hükmedilen 1 ay 10 gün süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken bir gün karşılığı olarak takdir edilen 22 TL ile çarpılması suretiyle sonuç para cezasının 880 TL yerine 1320 TL olarak fazla ceza tayini yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 40 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 22 TL olarak hesabıyla 880 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16050, Karar No: 2011/1419, Tarih: 27.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16050 E.  ,  2011/1419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17480, Karar No: 2015/3226, Tarih: 23.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/17480 E.  ,  2015/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3- ...

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ...nun 26/06/2009 günü kullanmakta olduğu ... plaka sayılı araba ile... istikametinde seyir halinde iken kusurlu araç kullanması neticesinde ... çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, bu suçla ilgili olarak ... hakkında... nin 2009/132 E. sayılı dosyası ile dava açıldığını, müvekkillerinin oğulları ve kardeşlerini kaybetmekten dolayı derin elem ve üzüntü içerisinde olduklarını, her bir davacı için ayrı ayrı olmak üzere ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL maddi tazminat ile her bir davacı için ayrı ayrı 15.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam şimdilik 48.000 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesi istenmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini ... için 10.439,05 TL'ye, ... için 10.998,33 TL'ye toplam 19.437,38 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

../...

-2-

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabul kısmen reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...'nun yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.849,92 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8679, Karar No: 2006/7284, Tarih: 03.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8679 E.  ,  2006/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

Tarih               : 21.3.2006

Davacı  meslek hastalığı sonucu  maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının %  23,2 dan % 48,2’e çıkması nedeniyle % 25  fark malüliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle %  48,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SSK Z. Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 5.1.2006  tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının malüliyet nedeniyle 14.4.2000 tarihinde % 23,2 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 6 yıl içerisinde % 25 artışla % 48,2 oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine şimdilik yer olmadığına temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 3.7.2006   gününde oybirliğiyle karar verildi.