muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3239, Karar No: 2025/3487, Tarih: 06.03.2025

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililerinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6149, Karar No: 2008/8495, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6149 E.  ,  2008/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 05/03/2008

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davacı Fonun hacizlerinin düşmediği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiş; hüküm aleyhine şikâyet olunanlar ... ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi’nce uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, aleyhine şikâyet olunanlar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun 15/9-c maddesine göre bir alacağın Fon tarafından temlik alınması halinde, bu alacağa ilişkin zamanaşımı ve hak düşürücü süreler dokuz ay süreyle durur. Diğer taraftan icra takibinin tarafları arasında İcra ve İflas Kanunu’nun 111 nci maddesine uygun şekilde yapılmış taksitlendirme anlaşmaları da, satış isteme süresini durdurur. Somut olayda şikâyet edenin alacaklısı bulunduğu Mersin 8. İcra Müdürlüğü’nün 2000/1019 sayılı takip dosyasından bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerine 08.08.2000 günü konulan ihtiyati haciz, beş günlük itiraz süresinin geçmesi ile 05.09.2000 günü kesin hacze dönüşmüş; takip dosyasına konu alacak da Fon tarafından 27.11.2001 tarihinde temlik alınmıştır. Haciz ile temlik arasında 1 yıl, 2 ay, 22 gün geçtiğine göre, Bankalar Kanunu’nun 15/9-c hükmü gereği 9 aylık sürenin eklenmesi ile kalan 9 ay 8 günlük satış isteme süresi 27.08.2002 gününden itibaren hesaplanmalıdır. Öte yandan taraflar arasında 07.02.2001 günü taksitlendirme sözleşmesi yapılmış ise de, dosyanın incelenmesinden 20.02.2001 günlü ilk taksidin ödenmemesi üzerine sözleşmenin bozulduğu ve satış isteme süresinin yeniden başladığı anlaşılmaktadır; bu dönemde geçen 13 günlük durmanın da eklenmesi halinde şikâyet edenin bu dosyadaki haczinin 18.06.2003 günü akşamı mesai saati sonu itibariyle düştüğünün kabulü gerekir. Satış 09.02.2004 günü yapıldığından, şikâyetçinin satış tarihinde bu dosyadan haczi bulunmamaktadır. Şikâyetçinin bu dosyadan da haczi varmışçasına şikâyetinin kabulü doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle aleyhine şikâyet olunanlar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/841, Karar No: 2021/11196, Tarih: 30.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/841 E.  ,  2021/11196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın yüzüne karşı 08.12.2015 tarihinde tefhim olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 18/01/2016 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3329, Karar No: 2021/654, Tarih: 04.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/3329 E.  ,  2021/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı kooperatif vekili dava dilekçesinde özetle; bir kısım davalıların kooperatif kurucuları, üyesi ve aynı zamanda arsa malikleri olduğunu, kooperatif ile farklı tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri akdettiklerini, sözleşmelerde kooperatif yönetim kurulunun yazılı izni olmadan arsa sahiplerinin hisselerini üçüncü kişilere devredemeyeceği düzenlenmesine rağmen, bir kısım davalıların hisselerini üçüncü kişilere devrederek kooperatifi zarara uğrattıklarını, bu nedenle kooperatife devri gereken bağımsız bölümlerin tapularının iptali ile kooperatif adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonunda; uyuşmazlığın kooperatif kurucuları ve üyeleri olan bir kısım davalıların sözleşme şartlarına uymayarak bağımsız bölümleri üçüncü kişilere devretmek suretiyle kooperatifi zarara uğratmaktan kaynaklandığı, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 124. maddesinde kooperatiflerin TTK kapsamında ticari şirket sayıldığı, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 98. maddesinde de, bu kanunda aksine düzenleme bulunmayan hususlarda Türk Ticaret Kanunu’nun anonim şirketlere ilişkin hükümlerinin kooperatifler için de uygulanacağı düzenlemeleri birlikte değerlendirildiğinde uyuşmazlığın ticari işletmeye ilişkin olduğu, bu nedenle uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde değil asliye ticaret mahkemesinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.Dava, davacı kooperatif ile kooperatif üyesi ve kurucuları olan bir kısım davalılar arasındaki uyuşmazlığa ilişkin olduğundan 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'ndan kaynaklanmaktadır. Bir uyuşmazlığın ticari davaya konu olup olmadığı genel olarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4. maddesinde düzenlenmiş ise de, 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 99. maddesinde, bu yasada düzenlenen hususlardan doğan hukuk davalarının tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın ticari dava sayılacağına dair özel düzenleme getirilmiştir. Bu düzenleme nedeniyle TTK anonim şirketi hükümlerine gitmeden kooperatif ile üyesi arasındaki davalarda görevli mahkeme, asliye ticaret mahkemesidir.Belirtilen kanuni düzenleme nazara alındığında yerel mahkemenin görevsizlik kararın usul ve yasaya uygun olmakla gerekçesinin genişletilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8480, Karar No: 2024/4464, Tarih: 18.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8480 E.  ,  2024/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/3555 E., 2022/2879 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... Süper Market

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.11.2022 tarihli ve 2022/3555 Esas, 2022/2879 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 11.11.2022 tarihli, 2022/3555 Esas ve 2022/2879 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hatay 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16419, Karar No: 2016/4827, Tarih: 10.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/16419 E.  ,  2016/4827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir.Hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz, aynı mahalleden olduğu halde şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan yukarıda açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7202, Karar No: 2018/6125, Tarih: 23.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/7202 E.  ,  2018/6125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 16.10.2007 tarihinde “... Halkalı Toplu Konut Projesinden bir daireyi davalı TOKİ'den satın aldığını, daireyi 20.11.2007 tarihinde teslim aldığını, dairenin eksik ve ayıplı olarak teslim edildiği, teslimden sonrada daire, site ve ortak alanda eksik ve ayıplı imalatlar olduğunun anlaşıldığını bildirerek eksik ve ayıplı işlerin taşınmazda sebep olduğu değer kaybı hesaplanarak kıymet noksanı mukabilinde semen tenziline karar verilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 5.000,00 TL'nin, 11.5.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile de toplam 25.000,00 TL'nin avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 16.089,80 TL'nin 5.000,00 TL'sinin dava kalanın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 16.10.2007 tarihinde satın alıp 20.11.2007 tarihinde teslim aldığı daire, blok ve ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler nedeniyle semen tenzili için eldeki davayı 10.11.2008 (Yetkisizlik kararını veren mahkemedeki dava tarihi) tarihinde açmıştır. Davalılar, taşınmazda eksik ve ayıplı işler bulunmadığını, olsa bile süresinde ihbar edilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak, raporda açık ayıp olarak geçen hususlar için süresinde ihbar olmadığından reddine, gizli ayıplı işler nedeniyle nisbi metod uygulanarak 16.089,80 TL nin tahsiline karar verilmiştir.

Dava tarihi olan 2008 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 sayılı yasanın 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı TBK.’nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. .Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; bu ayıpların “açık” yada “gizli” olup olmadığı ve “gizli ayıp” olarak nitelendirilen izolasyona bağlı su sızıntı izleri, ıslak zeminlerde hatalı eğim verilmesi ve diğer ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi de göz önünde bulundurularak, yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 818 sayılı TBK.’nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır

. 818 sayılı TBK.’nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, “açık” yada “gizli” ayıplı olup olmadığı ayrıca bu ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ile davacının kesin kabul heyetinin duyurusu üzerine taşınmaz ve ortak alandaki bir kısım ayıp ve eksiklikleri bildiren 17.9.2008 tarihli başvurusu da değerlendirilerek (bilirkişi raporunda gizli ayıp olarak kabul edilen ayıplardan bir kısmının duyuru üzerine verilen başvuru dilekçesinde yer almadığı da gözetilerek) tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebeplerine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 282,00 TL harcın istek halinde davalı ...Ş,'ye, 274,80 TL harcın Toki'ye iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2209, Karar No: 2019/3023, Tarih: 13.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/2209 E.  ,  2019/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Marka hakkına tecavüz suçundan şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 01/06/2017 tarihli ve 2017/44602 soruşturma, 2017/2393 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/07/2017 tarihli ve 2017/96597 soruşturma, 2017/8651 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesince Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair 14/07/2017 tarihli ve 2017/539 değişik iş sayılı kararını müteakip, söz konusu dosyanın yeniden suç yeri itibarıyla İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 09/10/2018 tarihli ve 2017/82048 soruşturma, 2018/5642 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 12/11/2018 tarihli ve 2018/1970 Değişik iş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, şüpheliler hakkında marka hakkına tecavüz suçundan başlatılan soruşturma sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına yetkisizlik kararıyla dosyanın gönderildiği, anılan Başsavcılık tarafından da yetkisizlik kararı verilmesi üzerine yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği İstanbul Anadolu 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/07/2017 tarihli ve 2017/539 değişik iş sayılı kararıyla Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olduğuna karar verilerek yargı yerinin belirlendiği, söz konusu bu kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesi gereğince kesin nitelikte olması karşısında, anılan kararı müteakip, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden verilen yetkisizlik kararı üzerine Yalova Ağır Ceza Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/10/2018 tarihli yetkisizlik kararının yok hükmünde olduğu tespit edilip, kesin karar bulunması sebebiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 13/02/2019 gün ve 94660652-105-34-987-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Yalova Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12/11/2018 tarihli ve 2018/1970 değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.