muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9154, Karar No: 2024/79, Tarih: 10.01.2024

7. İzmir Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 11.10.2014 tarihli alkol testi raporunda sanığın olay tarihinde 1,36 promil alkollü olduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Kaza tespit tutanağı, mahkeme aşamasında keşif üzerine alınan bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılarak sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmeyerek hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Başlangıç ve gelişim süreci ile sonuçları Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılı olarak açıklanan somut olayda; kazadan sonra alınan numunede sanığın kanında 1,36 promil alkol bulunduğu belirlendiği, azami hız limitinin 50 kilometre/saat olarak belirlendiği yerleşim yeri içinde yönetimindeki otomobili savunmasında da ifade ettiği gibi yasal hız sınırının üzerinde süratlice sürmeye devam ettiği, sürüşle ilgili becerilerinde azalma olduğu ve bu hâli ile yaralama ya da ölüme neden olabileceğini öngördüğü hâlde tecrübesine, şoförlük yeteneklerine, trafiğin az olacağına ve özellikle de şansına güvendiği, böyle bir zanla objektif dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ederek, direksiyon hakimiyetini kaybederek sağ tarafta bulunana demir bariyerlere çarpması sonucu kazanın meydana geldiği, bununla birlikte meydana gelen muhtemel sonucu kayıtsız kalarak kabullendiğine ve arzuladığına dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, bu nedenle olası kastın uygulanma koşullarının oluşmadığı, gerçekleşmesini istemediği ancak öngördüğü sonucun meydana gelmesini engelleyecek şekilde objektif özen yükümlülüğüne uygun davranmayan sanığın bir kişinin ölümüne neden olma eyleminde bilinçli taksirle hareket ettiği gözetildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin suç vasfına ve hakkaniyete aykırı şekilde karar verildiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

4.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuş olup Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

5. İzmir 27.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli 2015/158 Esas, 2016/46 Karar sayılı sanığın neticeten 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın neticeten 1 yıl 21 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

6.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmediğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) ve (5) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2016 tarihli 2015/158 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (3) numaralı bendinde yer alan “1 yıl 21 ay 10 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine “2 yıl 9 ay 10 gün ”, hükmün (5) numaralı bendinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/540, Karar No: 2017/6195, Tarih: 04.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/540 E.  ,  2017/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar vekili arafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Bir kısım davacılar vekili 18.03.2013 tarihli dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, irsen intikal, eski tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacılar yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre davacılar adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit ve dava tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre 15.07.1939 yılında 3 nolu ... Tahdit Komisyonunca yapılıp Resmî Gazetede ilân edilerek kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra aplikasyon ve 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulaması 15.05.1987 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, dava konusu taşınmazın davacıların dayandığı tapu kapsamında kalmadığı gibi taşınmaz üzerinde zilyetliğinde bulunmadığı anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 04/07/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/24359, Karar No: 2021/9214, Tarih: 27.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/24359 E.  ,  2021/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.02.2014 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.05.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Metehan Gözkara ile birlikte katılanın ikametinde bulunan odunluğun kapısını kırarak içeri girip, odunlukta bulunan bisikleti çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 116/1, 119/1-c, 151/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 28/11/2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7212, Karar No: 2016/780, Tarih: 26.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7212 E.  ,  2016/780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 gün ve 2013/238-2013/674 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/11/2014 gün ve 2014/11189-2014/17829 sayılı kararı aleyhinde davalı .... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılında.... Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde yüksek lisans eğitimini ... Halk Kültürü Araştırması adı altında hazırladığı tezle tamamladığını, davalılardan ... Kaymakamlığının yayımcısı,.....'nın ise hazırlayanı sıfatı ile yer aldıkları kitabın ... Kaymakamlığı .... seri ile .... ... adı altında ... Kaymakamlığı tarafından 2008 yılında ....'da bastırılarak .... ve ...'da dağıtıldığını, kitap basılırken müvekkilinden izin alınmadığını, halen ... Bakanlığı'nca yapılan görevlendirme ile ....'da öğretmenlik yapan müvekkilinin kitap basıldıktan sonra durumdan haberdar olduğunu ileri sürerek, tecavüzün ref'ine, dağıtılan eserlerin toplatılmasına, eser sahibinin manevi hakkının ihlali nedeniyle 20.000 TL manevi, 2.000 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 14.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 5.357,16 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı .... vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı .... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı .... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı .... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, temyiz eden davalı ....'den harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 26/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1554, Karar No: 2015/23668, Tarih: 28.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/1554 E.  ,  2015/23668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/92971

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2007/355 (E) ve 2013/744 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Oluşa, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; sanık A.. B.. ve dosyanın diğer sanığı İ.. A..'in mağdura ait Yapı Kredi bankasından verilme kredi kartından .....Pazarlama Ltd. Şti. isimli işyerinden yapılan 06.11.2006 tarihli 900 TL'lik alışverişe ait slipte bulunan imzanın kendilerine ait olmadığını söylemeleri, İ.. A..'in aşamalarda alınan beyanlarında ayrıca, mağdura ait Yapıkredi Bankası kredi kartını, mağdurun eşi tanık A.. O..'nun rızası dahilinde ..... Pazarlama ve Birlik İletişim isimli işyerlerinde 900 TL'lik işlemleri kendisinin gerçekleştirdiğini söylemesi ve bahsedilen işyeri çalışanı tanık A. K. anlatımında, 06.11.2006 tarihli alışverişi mağdurun eşi tanık Alev'in gerçekleştirdiğini, slibi imza- ladığını ve teşhis etmesi karşısında; ....Pazarlama Ltd. Şti. isimli işyerine ait slip üzerindeki imzanın sanıkların veya tanık A.. O..'nun eli ürünü olup olmadığı imza incelemesi ile belirlenmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümlerin kurulması;

II- Kabul ve uygulamaya göre; 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendinde sayılan sanığın kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hak- lardan da hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde

görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18195, Karar No: 2017/8414, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18195 E.  ,  2017/8414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ek ödemelerden yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının talep ettiği 2006/03 döneminden, kadroya geçtiği (4/1-c) 2011/08 dönemine kadar 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında ebe olarak çalıştığı, davacıya yapılan ek ödemelerden davalı Kurumca prim kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; ek ödemelerden sigorta prim kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda toplandığından, uyuşmazlığın, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa öncesi ve sonrasına ilişkin düzenlemelere göre irdelenmesi gerekecektir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 80/c, 506 sayılı Yasa'nın 77. maddeleri ile 27.06.1989 tarihli 375 sayılı KHK'dir.

5510 sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce uygulanması gereken 506 sayılı Yasanın 77/b, c maddesine göre; "prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin", "idare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin," brüt toplam primlerin hesabında dikkate alınır. Sigorta primleri hesabına katılmayacak istisnalar aynı maddede; yolluklar, çocuk ve aile zamları, ölüm, doğum ve evlenme yardımları ile ayni yardımlar olarak açıkça gösterilmiştir.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı KHK'nin EK:3 maddesi " ek ödemenin hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır ve bu ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz" hükmüne haiz olup, ek ödemeden prim kesintisi yapılmayacağına ilişkin açık bir düzenleme getirmediğinden uygulanabilirliği bulunmamaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.

11.10.2011 tarihli 666 sayılı KHK 'nın 1. maddesi ile 375 sayılı KHK'ye eklenen ek 9 maddesi ise " ..Kadro karşılığı sözleşmeli personel ile 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı Cetvele dahil pozisyonlarda istihdam edilen sözleşmeli personel hariç olmak üzere, çeşitli statülerde istihdam edilen sözleşmeli personele, çalıştıkları birim ve bulundukları pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel için belirlenmiş olan ek ödeme oranını aşmamak üzere, statüleri ile mali haklar kapsamında yapılan her türlü ödemeler dahil almakta oldukları toplam ödeme tutarları gibi kriterler birlikte veya ayrı ayrı dikkate alınarak bu madde hükümleri çerçevesinde ek ödeme yapılıp yapılmayacağını, yapılacak ek ödeme oranını sözleşme ücreti ile ilişkilendirilmeksizin belirlemeye, Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu ödeme tutarı damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve sigorta prim kesintisine tabi tutulmaz. " hükmü getirilmiş ve bu maddenin yürürlüğü 666 sayılı KHK'nin 8. maddesinde 15/1/2012 tarihinde yürürlüğe gireceği düzenlenmiş olup, davacının 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-c maddesi kapsamında çalışmaya başladığı tarih dikkate alındığında ilgili düzenlemenin de somut olayda uygulanma yeri bulunmamaktadır.

Belirtilen açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, yapılan kesintilerin tespiti yönünden maaş bordrosu üzerinden hesaplama yapılmış ise de, söz konusu bordroların ek ödemelere ilişkin olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmadan karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 28.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/23615, Karar No: 2019/35781, Tarih: 15.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/23615 E.  ,  2019/35781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun dava ve duruşmadan haberdar edilmediği gibi gerekçeli kararın da anılan idareye tebliğ edilmediği, ayrıca kamu davasına katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunan ancak, davadan haberdar olmayan malen sorumlu (araç sahibi)... Maden Petrol İnşaat ve Nakliye Sanayi Ticaret Ltd. Sti.'ne de gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla; gerekçeli kararın usulüne uygun olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu ve ... Maden Petrol İnşaat ve Nakliye Sanayi Ticaret Ltd. Sti.'ne tebliği ve hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçeleri de eklenerek bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra temyiz incelemesi amacıyla iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİ'NE, 15/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16865, Karar No: 2015/17773, Tarih: 03.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16865 E.  ,  2015/17773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Gemlik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2014/137-2014/339

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 2013 yılı zeytin veri cetvelinde zeytinin normal verim dönemi verimi 450 kg, fiyatı 4 TL, üretim gideri 810,30 TL olarak bildirildiği, 2014 yılı veri cetvelinde ise verim 125 kg, fiyat 5,50 TL, üretim gideri 604 TL olarak bildirilmiş olup, 2013 yılı ve 2014 yılı arasında dekar başına verim ve üretim giderlerinin düşüş nedenlerinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden sorularak, yeterli açıklamayı içeren veri cetvelinin gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı NE.
Yargıtay — Esas No: 2016/9280, Karar No: 2017/3161, Tarih: 09.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/9280 E.  ,  2017/3161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Dairemizin 17.12.2015 tarihli geri çevirme ilamında, davaya konu..., Mihtalalanı mevkii 105 ada 21 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden bu yana tedavüllü tapu kayıtları ile bu taşınmaz üzerindeki bağımsız bölümlerin satış ve devir evrakının onaylı örnekleri istenilmiş ise de, ilgili tapu müdürlüğünce, sadece bağımsız bölüm ve malik listesi ile 82, 84, 85 ve 86 no'lu bağımsız bölümlerin aktif pasif tapu kayıtları ve bu bağımsız bölümlerdeki satış işlemlerine ait resmi senet suretleri gönderilmiş, geri çevirme ilamında istenilen tüm evraklar getirtilmemiştir.

Bu durumda, davaya konu ...., Mihtalalanı mevkii 105 ada 21 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden bu yana tüm tedavül kayıtları, kat irtifakı tesisine ilişkin belgeler ve kat irtifakı listesi ile sıralı bir biçimde tüm bağımsız bölümlerin satış ve devirlerine ilişkin resmi senetler, akit tabloları ve varsa dayanağı belgeler ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek, dosya içerisine konulması için, dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22293, Karar No: 2024/14362, Tarih: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/22293 E.  ,  2024/14362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/363 E., 2019/152 K.

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili ve sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan vekilinin ve sanık müdafinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 09.01.2020 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.