muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/237, Karar No: 2022/16055, Tarih: 08.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/237 E.  ,  2022/16055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre;sanık ...' in, kız arkadaşını görmek üzere, 15 yaşından küçük olan mağdur ...'yle birlikte motosikletle Kocaeli-Körfez ilçesine geldikleri, oradan İzmit'e geçtikleri, sanığın alkollü vaziyette motosiklet sürmesi üzerine kolluk kuvvetleri tarafından yapılan uygulamada motosiklete el konularak sanık ve mağdurun polis merkezine götürüldükleri, mağdurun çocuk yurduna teslim edildiği, ertesi gün mağduru yurttan çıkaran sanığın, motosikletin bağlanmış olduğu parka gidip motosikleti alamamaları üzerine bir gün daha orada kalmaları gerektiğini söyleyerek ... ... isimli otele konaklamak üzere yerleştikleri, mağdurun arakadaşı ...'a kaldıkları yeri söylemesiyle mağdurun babasının olaydan haberdar olarak sanığın hırsızlık yaptırmak amacıyla oğlunu yanında tuttuğunu söyleyerek polise ihbarda bulunduğu ve mağdurun belirtilen otele gidilerek teslim alındığı olayda; onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurun kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli kabul edilmediğinden, bu itibarla sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1 ve 109/3-f. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan mağdur vekili ile sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27432, Karar No: 2023/10352, Tarih: 18.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/27432 E.  ,  2023/10352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/182 E., 2016/240 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, bozma

1. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz mercii olan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli kararı ile kesin nitelikte itirazın reddine dair karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanıklar hakkında kurulan diğer hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun'un 157, 53 üncü maddeleri ile özel belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 207, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle ... Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2016 tarihli kararı ile;

a) Sanıkların dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

b) Sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 ve 62 nci maddelerinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

c) Sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 ve 62 nci maddelerinin birinci fıkrası ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyizi; sanıkların sahtecilik suçuna ilişkin eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesine değil, 207 nci maddesine temas ettiğine ve bu nedenle fazla ceza verildiğine ilişkindir.

2. Katılan ise gerekçe belirtmeksizin süre tutum dilekçesi vermiştir.

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyizi; sanıkların sahtecilik suçuna ilişkin eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesine değil, 207 nci maddesine temas ettiğine ve bu nedenle fazla ceza verildiğine ilişkindir.

2. Katılan ise gerekçe belirtmeksizin süre tutum dilekçesi vermiştir.

3. Sanık ...'ın ve müdafiinin temyizi; sanığın suça konu bonoları düzenlemediğine ve katılana vermediğine, katılanın beyanı doğrultusunda sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, oysa katılana karşı açılan menfi tespit davalarının lehlerine sonuçlandığına ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyizi; katılanın getirdiği bonoların sahte olduğunu bilmeksizin bunları ciro ettiğine, katılanın alacağının sebebine ilişkin beyanlarının çelişki arzettiğine, ayrıca menfi tespit davasının lehlerine sonuçlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların ... ili Osmangazi ilçesinde kiralık iş yeri ilanı gördükleri, birlikte iş yapmak amacıyla sanık ...'ın kız arkadaşı ...adına bu yeri kiralamak istedikleri, inceleme konusu dosyanın katılanı sözde emlakçı ... ile telefonla irtibat kurarak bir araya geldikleri, ...nın 10.000,00 TL nakit para ile toplam 20.000,00 TL lik beş adet sıralı, borçlu olduğu bonoları iş yeri sahibine iletilmek üzere tahsilat için yetkisinin bulunduğunu söyleyen katılana verdiği, ...nın mülk sahibi ... isimli kişiyle 02.06.2012 tarihinde bir araya geldiği ve kira sözleşmesini tanzim ettiği anlaşılmıştır.

2. Mülk sahibi ..., katılan ...'ın kendisini emlakçı olarak tanıttığını ve iş yerine müşteri bulduğunu söylemesi üzerine onun aracılığıyla dükkanı kiralayan ...ile bir araya geldiklerini, hatta ...'a da emlakçı komisyon bedeli verdiğini, bilahare ...nın üzerine düşen borçları yerine getirmemesi nedeniyle kira sözleşmesini iptal ettiklerini, katılanın ...ve sanıklardan aldığı para ile bonolardan haberdar olmadığını, kendisine getirilmediğini, zira katılana böyle bir tahsilat yetkisi ve vekaletname de vermediğini, katılanın emlakçı komisyon bedelini de istemesine rağmen iade etmediğini beyan etmiştir.

3. Daha sonra sözde emlakçı ...'ın ...nın borçlu olarak tanzim ettiği (1) numaralı paragrafta izah edilen beş adet bono dışında Umut Ozeli isimli şahsın borçlu bulunduğu, lehtarı sanıklardan ... olan ve ... adına ilk cironun da bulunduğu yedi adet bonoyu da sanıklardan aldığını iddia ederek bunlardan iki adetini emlakçı komisyon bedeli alacağı için icra takibine konu ettiği, sanık ...'ın savunmasına göre, katılanın bu iki bono ile diğer on bonoyu sanıklardan ...'a götürerek, ...nin de ciro etmesini istediği, ...nin de bu bonoları arkadaşlarının borçlu ve ciranta olmasından dolayı birlikte ticari iş de yapacakları için ciranta olarak imzaladığı, imza attığı sırada ayrıca kiralama işinin olmaması halinde ciranta ve kefil sıfatıyla attığı bu imzalar nedeniyle borçlu olmayacağına dair protokol de imzaladığı, bu protokolün suretinin dosya arasında bulunduğu belirlenmiştir.

4. İcra takibine konu senetlerdeki borçlunun hayali bir kişi olduğunun tespit edilmesi, ayrıca borçlu olan sanıkların takibe itiraz etmeleri üzerine katılan sahte bonolarla dolandırıldığından bahisle şikayetçi olmuştur.

5. Sanık ..., Umut Ozeli adına düzenlenen ve kendisinin cirosunu ihtiva eden yedi adet bonoyu katılana asla vermediği yönünde savunmada bulunmuştur.

6. Ekspertiz raporuna göre; suça konu bonolarda ... adına yapılan cirodaki imzanın ve diğer imza ile yazıların bu kişinin eli ürünü olmadığı, Gani adına olan cirolardaki imzaların ise ...ye ait olduğu tespit edilmiştir.

7. ...ise kiralama işinin olmaması üzerine vermiş olduğu parayı ve beş adet bonoyu istemesine rağmen katılanın bunları iade etmediğini, bu sebeple menfi tespit davası açtığını ve borçlu olmadığının tespit edildiğini, kararın kesinleştiğini, hatta sanığın bedelsiz senedi kullanma suçundan da mahkûm olduğunu beyan etmiş, hukuk mahkemesi ilamı dosya arasına alınmıştır.

8. Sanıkların suça konu bonoların konu edildiği icra takibine itiraz etmeleri üzerine ödeme ve tanzim yeri ihtiva etmeyen bonoların kambiyo senedi vasfının bulunmadığı gerekçesiyle takibin iptal edildiği, sanıkların açtıkları menfi tespit davasında da bonolar nedeniyle ...'a borçlu olmadıklarına karar verildiği anlaşılmıştır.

9. Mahkemece sanıkların borçlusu hayali kişi olan suça konu bonoları katılana vererek resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri gerekçesiyle bu suçtan sanık ...'ın mahkûmiyetine ve sanık ...'nin ise hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, bonoların verilmesine dayanak olan kiralama işinin olmaması nedeniyle haksız menfaat temin edilmediği gerekçesiyle dolandırıcılık suçundan ise beraatlerine karar verilmiştir .

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Dair Cumhuriyet Savcısının, Katılanın Ve Sanık Müdafiinin Temyizleri Yönünden

Ön inceleme bölümünde (1) numaralı paragrafta belirtilen gerekçe dikkate alındığında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kanun yolu incelemesinin itiraz mercii tarafından yapılması gerektiği ve mercinin inceleme yaparak kesin nitelikte bir karar vermesi nedeniyle dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline iade edilmesi gerektiği anlaşılmıştır

B. Sanıklar hakkında Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümlere Dair Katılanın Temyizi Yönünden

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin iştirak durumu da nazara alınarak 05.01.2015 tarihli sorgu olduğu, bu tarihten inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanık ... hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükme Dair Cumhuriyet Savcısının, Katılanın, Sanık Ve Müdafiinin Temyizleri Yönünden

1. Sanık hakkında, sözde emlakçılık yapan katılana diğer sanık ... ile birlikte sahte bonolar vermek suretiyle iş yeri kiralayarak resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri kabulüyle mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de; Olay ve Olgular bölümünde izah edilen tüm deliller çerçevesinde; kendisini ...Emlak Firmasında emlakçı tanıtan katılanın bu emlak şirketiyle ilişkisinin bulunmadığı, ayrıca mülk sahibi ... adına tahsilat yapmaya yetkili olduğunu ve bu sebeple mülk sahibinin kendisine vekaletname verdiğini söylemesine ve bu sebeple tahsilat yapıp bonolar almasına karşın bu yönde bir vekaletname ve yetkisinin de olmadığı, mülk sahibinin de katılana gerçekleşmeyen kiralama işlemi nedeniyle emlakçı komisyon ücreti ödediği ve iade alamadığı, sanığın tahsil etme yetkisinin de olmaması nedeniyle uhdesinde bulunmaması gereken bonolardan iki tanesini takibe koyduğu, borçlusu hayali kişi olan bu bonolarda cirosu bulunan sanık ...'ın süregelen savunmalarında katılana bu bonoları vermediğini savunduğu, bonoda sanık ...'a atfen atılan cironun bu kişinin eli ürünü olmadığına dair ekspertiz raporunun, diğer sanık ve tanık beyanlarının, hukuk mahkemesinde ihtilafa ilişkin sanıklar lehine verilen kararların da bu savunmayı doğruladığı anlaşılmakla, sanığın isnat edilen suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığından beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi,

2. Kabule göre de; Mahkemesince gerekçede özel belgede sahtecilik suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığından bahsedilmesine rağmen çelişki arz eder şekilde ve ek savunma hakkı da tanımaksızın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurularak sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

Nedenleriyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Dair Cumhuriyet Savcısının, Katılanın ve Sanık Müdafiinin Temyizleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının, katılanın ve sanık müdafiinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenerek kesin olarak karar verildiğinden esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar hakkında Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümlere Dair Katılanın Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının, katılanın ve sanık müdafiinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenerek kesin olarak karar verildiğinden esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar hakkında Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hükümlere Dair Katılanın Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanık ... hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hükme Dair Cumhuriyet Savcısının, Katılanın, Sanık ve Müdafiinin Temyizleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik Cumhuriyet savcısının, katılanın, sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18663, Karar No: 2024/15796, Tarih: 22.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/18663 E.  ,  2024/15796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.05.2018

SAYISI : 2018/251 E., 2018/723 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.05.2018 ve 25.05.2018 tarihli, 2018/251 Esas, 2018/723 Karar sayılı kararı ve ek kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1-Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, 24.05.2018 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiği halde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının dairemize iadesi için,

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295/1. maddesi uyarınca "7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin" ihtaratı ile tebliğ/tefhim edilmesi zorunluluğuna uyulmaması nedeniyle, gerekçeli kararın ve ek kararın sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması hâlinde cezaevinde tebliği, aksi hâlde son ifadesinde bildirdiği bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi hâlinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle, karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5739, Karar No: 2019/8309, Tarih: 07.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5739 E.  ,  2019/8309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19/06/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14/11/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın gece vakti sayılan saat diliminde otomobilin kapısını bıçakla zorlamak suretiyle açarak suça konu teybi çalması şeklindeki eylemine uyan 765 sayılı TCK'nin 493/1, 522, 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nin aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı süresi bakımından 765 sayılı Kanun hükümlerinin sanık yararına olması ve 15 yıllık uzamış zamanaşımının suç tarihi olan 28/12/2001 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2598, Karar No: 2019/1267, Tarih: 04.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/2598 E.  ,  2019/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Kanununa muhalefet suçundan hükümlü ...'nin, Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2013 tarihli ve 2012/1343 esas, 2013/719 sayılı Kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının infazı sırasında, denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Adana 1. İnfaz Hâkimliğinin 10/05/2016 tarihli ve 2016/1806 esas, 2016/1790 sayılı Kararını müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz kararının kaldırılarak kapalı ceza infaz kurumuna iadesi talebinin kabulü ile hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair Adana 1. İnfaz Hakimliğinin 02/11/2016 tarihli ve 2016/4378 esas, 2016/4754 sayılı Kararının infazı sırasında, hükümlünün sonradan kesinleşerek infaza verilen Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/2013 tarihli ve 2012/2154 esas, 2013/1226 karar sayılı ilâmı ile hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile halen infaz edilmekte olan Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2013 tarihli ve 2012/1343 esas, 2013/719 sayılı Kararına konu olan 1 yıl 8 ay hapis cezalarının 2 yıl 16 ay hapis cezası olarak toplanmasına dair Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2017 tarihli ve 2017/20 değişik iş sayılı içtima Kararı sonrasında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine ilişkin Adana 1. İnfaz Hâkimliğinin 28/09/2017 tarihli ve 2017/5252 esas, 2017/5068 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/10/2017 tarihli ve 2017/1245 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2013 tarihli ve 2012/1343 esas, 2013/719 sayılı Kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesi sırasında, denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlâl eden hükümlünün şartla tahliye tarihine kadar kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönünde karar tesis edildiği, hükümlü hakkındaki sonradan kesinleşerek infaza verilen ilamın hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönündeki 02/11/2016 tarihli karar sonrasında Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2017 tarihli ve 2017/20 değişik iş sayılı içtima kararı ile 2 yıl 16 ay hapis cezası olarak toplandığı, hükümlü hakkında iş bu içtima kararı sonrasında yeniden müddetname düzenlendiği ve şartla tahliyesinin 24/12/2018 tarihi olarak belirlendiği, hükümlünün açığa ayrılma talebi, içtima kararı üzerinden tespit edilen şartla tahliye edileceği tarihe kadar kapalı ceza infaz kurumunda bulunması gerektiğinden bahisle ret edilmiş ise de, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2014/21345 esas, 2014/20587 sayılı Kararında belirtilen " ...kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesinden sonra hükümlünün işlemiş olduğu başka suçlardan dolayı kesinleşerek gelen ilâmların 5275 Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesi kapsamında yapılan içtiması sonucu elde edilen toplam 8 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin, Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-a ve 6/2-a maddelerinde belirtilen yasal sürelerin dolmuş olması ve 5275 sayılı Kanunun 99. maddesindeki 'Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar. Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107 nci maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir.' şeklindeki yasal düzenleme ile 5275 sayılı Kanunun 107. maddesinde yer alan cezaların içtimai müessesesinin şartlı tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik olması, kapalı infaz kurumuna iade kararının bu kararın verildiği ilâm dışındaki 5275 sayılı Yasanın 107. maddesi gereğince şartlı tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik içtima edilecek diğer ilâmlar açısından açığa ayrılma yönetmeliği kapsamında "açığa ayrılmaya engel bir durum" teşkil edeceğine dair hükümlü aleyhine değerlendirme yapmayı gerektirir yasal bir düzenlemenin bulunmadığı" şeklindeki açıklamalara nazaran, kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının denetimli serbestlik tedbiri ile infaz edilen ilâma ilişkin olarak uygulanması gerektiği, hükümlünün sonradan kesinleşerek gelen ilâmı yönünden açığa ayrılma şartlarını taşıması halinde kapalıya iade kararının engel bir durum yaratmayacağı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309