muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7242, Karar No: 2011/5105, Tarih: 03.10.2011

.Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir. Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44

. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6641, Karar No: 2015/212, Tarih: 19.01.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6641 E.  ,  2015/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bakanlığı ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.01.2013 tarih ve 2010/93-2013/48 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dairemizden verilen ... tarih ve ... Esas ve Karar sayılı ilamda gösterilen eksikliklerin ikmâli amacıyla mahkemesince ... Bakanlığı'na yazılan yazı sonrasında geri çevirme kararında bahsi geçen sözleşmenin bir ceza soruşturmasına esas olmak üzere Cumhuriyet Savcılığı'na teslim edildiği belirtildiğinden, bu yazı içeriği dikkate alınarak eksik hususların mahallinde ikmal edilmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için mahalline üçüncü kez geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle üçüncü kez dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12650, Karar No: 2024/3045, Tarih: 03.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12650 E.  ,  2024/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/282 E., 2021/1101 K

SUÇ :Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Hükmün açıklanması)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Keşan Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 17.09.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Keşan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.10.2012 tarihli, 2012/512 Esas ve 2012/604 Karar sayılı kararı ile sanığın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak suçundan, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, karar verilmiştir.

3.Keşan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 18.04.2014 tarihli, 2012/512 Esas ve 2012/604 Karar sayılı ek kararı ile, sanığın hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeni ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak suçundan, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 6000 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

4.İlgili karara karşı sanık tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 20. Ceza Dairesinin, 2015/4714 Esas, 2017/370 Karar sayılı kararı ile,

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu gerekçeleri ile bozma kararı verilmiştir.

5.Bozma üzerine yapılan yargılamada, Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/74 Esas ve 2017/280 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen iş bu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

6.Sanığın tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine, Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli, 2021/282 Esas, 2021/1101 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın atılı suçtan, basit yargılama usulü gereği, 5271 sayılı Kanun Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3-son cümlesi uyarınca 1/4 indirim de yapılmak suretiyle 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri,

Tedavi olduğu için hakkında hükmolunan cezayı kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, olay tarihinde, başka suçtan dolayı yakalanan sanığın üst aramasında esrar maddesi ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2.Suç tarihinde, hakkında yapılan şikayet nedeni ile kolluk güçleri tarafından yakalanan sanığın, Keşan İlçe Emniyet Müdürlüğü'nde yapılan üst aramasında pantolonunun sağ cebinde esrar olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiğine dair olay tutanağı dosyada mevcuttur.

3.Keşan Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/308 Değişik İş sayılı kararı ile suça konu maddeye el konulmasına karar verilmiştir.

4.İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporu ile ele geçen yeşil renkli toz maddenin esrar olduğu ve netinin 2 gram olduğu belirlenmiştir.

5.Sanığın yüzüne karşı verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın 23.12.2012 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleştiği, kararın infazı için Edirne Denetimli Serbestlik Müdürlüğü çağrı yazısının, 22.01.2013 tarihinde doğrudan sanığın MERNİS adresine tebliğ edildiği ve 10 gün içinde başvurulmaması nedeni ile 12.02.2013 tarihinde dosyasının kapatıldığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

5.Sanığın yüzüne karşı verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın 23.12.2012 tarihinde usulüne uygun olarak kesinleştiği, kararın infazı için Edirne Denetimli Serbestlik Müdürlüğü çağrı yazısının, 22.01.2013 tarihinde doğrudan sanığın MERNİS adresine tebliğ edildiği ve 10 gün içinde başvurulmaması nedeni ile 12.02.2013 tarihinde dosyasının kapatıldığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosyadaki olgular itibari ile; hakkında yapılan şikayet nedeni ile olay tarihinde kolluk güçleri tarafından yakalanan sanığın, yapılan üst aramasında, İstanbul Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğünün raporu ile belirlendiği üzere, net 2 gram toz esrar ele geçirildiği sabit olmakla birlikte,

Hakkında hükmolunan denetimin infazı için Edirne Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gönderilen çağrı yazısının sanığın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adresi bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebliğ usulsüz olduğundan, mahkemece bundan sonraki yapılan işlemlerin hukuken yok hükmünde olduğu ve sanık hakkında denetimli serbestliğin sonlandırılmasına karar verme şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, Keşan (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.10.2012 tarihli, 2012/512 Esas ve 2012/604 Karar saylı kararının infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında genel usullere göre yargılama yapılmasına rağmen, hüküm açıklanırken cezasında, basit yargılama usulü uygulandığı gerekçesiyle indirim yapılarak eksik ceza tayin edilmesi hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2021 tarihli, 2021/282 Esas, 2021/1101 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/12933, Karar No: 2008/13510, Tarih: 12.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12933 E.  ,  2008/13510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.01.2007 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, muhdesat şerhine dayalı olarak elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık bilirkişi rapor ve krokisinde ... renkle gösterilen yerdeki kavak ağaçlarına ilişkindir. Bu kısmın dava dışı Hazinenin malik olduğu 10720 parsel sayılı taşınmazın çap kaydı içersinde kaldığı kuşkusuzdur. 10720 parselin tapu kaydının beyanlar hanesinde “krokide ... ile boyalı dere içerisinde 5-7 yaşlarındaki kavakların ... ... tarafından dikildiğinin” şerh edildiği görülmektedir.

Türk Medeni Kanununun 1012. maddesi hükmü gereğince tapu kütüğüne yazılarak alenileştirilmesinde fayda olan beyandan amaç hukuki ilişki ve fiili durumu alenileştirmek ve bu durumu üçüncü kişilere karşı da ileri sürebilme olanağı sağlamaktır. Amaç bu olunca ve davada kayıttaki şerhe dayanıldığına göre dava lehinde şerhin bulunan tarafından açılabilir. Nitekim beyanlar hanesinde ismi geçen ... ... davaya katılmak istemiş, ancak mahkemece dileği hakkında bir hüküm kurulmamıştır. Kısaca ifade etmek gerekirse aktif dava ehliyeti bulunmayan davacının davasının reddi yerine dava hakkı varmış gibi istemin esası incelenerek hükme bağlanması doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/637, Karar No: 2022/4745, Tarih: 16.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/637 E.  ,  2022/4745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21/06/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05/05/2014 günü yeniden işlemeye başladığı,

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte, 13/03/2012 tarihinde, gündüz saat 15.00 sıralarında, katılanın iş yeri içerisindeki bakır kablo bulunan çuvalı çaldıktan sonra yakalanması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suçun işlendiği tarih olan 13/03/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 16/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17544, Karar No: 2010/5845, Tarih: 20.04.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/17544 E.  ,  2010/5845 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Davacı, davalı ...’a ait kimlikle, diğer davalı iş yerinde çalıştığını öne sürerek, anılan iş yerinde 02.10.1978-1979 döneminde 11372380 sigorta sicil numarasıyla çalışan kişinin kendisi olduğunun tespiti ile söz konusu çalışmaların kendisine aidiyetini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının 1978 ve 1979 yıllarında davalı şirkette ... ismiyle çalışmış olduğuna, davalı ismiyle ve davalı sigorta sicil numarasıyla geçen hizmet sürelerinin ... kızı ... doğumlu davacı ...’a ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan... ile .... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; 02.10.1978 tarihli işe giriş bildirgesinin davalının kimlik bilgilerine ve davalı sigorta sicil numarasına göre tanzim edilip fotoğrafsız bulunduğu, giriş tarihi belirtilmeksizin, çıkış tarihi 05.11.1979 olarak gösterilip, 1978/4. döneme ait dönem bordrosunda 90 gün, 1979/1-2-4. dönemlere ait dönem bordrolarında ise toplam 170 gün çalışmanın davalı sigorta sicil numarası ve davalının kimlik bilgilerine göre Kurum kayıtlarına tescil edildiği, iş yeri dosyası içinde yer alan 23.11.1978 tarihli vergi karnesinin, 26.09.1978 tarihli işçi sicil pusulasının ve 25.09.1978 tarihli sağlık raporunun fotoğraflı olup davalının kimlik bilgilerine göre düzenlendiği......kızı 09.02.1959 doğumlu davalının, dosya içeriğine göre davacının görümcesi olduğu, yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermediği gibi yargılamaya da katılmadığı, 26.03.2008 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda; fotoğrafların davacıya ait olduğunun belirtilip, kayıtlarda davalıya atfen atılı imzaların ise basit tersimli olması nedeniyle aidiyetlerinin belirlenemediğinin bildirildiği, adları bordrolarda yer almayan üç tanığın çalışma iddiasını teyit ettiği, davacıya ait SSK özlük dosyasının istenmemiş olması nedeniyle davacının sigortalılık durumunun denetlenemediği anlaşılmaktadır.

./..

-2-

./..

-2-

Bu tür aidiyet ve tespit davalarında gerçeğin tam olarak saptanması için tanık sözlerinden ayrı olarak işin kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde etraflıca araştırılması gereği ortadadır. O halde, bu araştırmanın yönteminin ve izlenecek yolun ne olması gerektiğinin saptanması zorunludur. Bu tür davalarda öncelikle iddia sahibinin gerçek nüfus kayıtlarıyla Kurumda ve iş yerinde kayıtlı olan şahsın nüfus kayıtları dikkate alınarak iş yeri kayıtlarındaki şahsın titizlikle araştırılıp duruşmaya çağrılmak suretiyle dinlenmesi gerekir. Her ne kadar, fotoğrafların davacıya ait olduğuna ilişkin Adli Tıp Raporu düzenlenmiş ve anılan raporda imza aidiyetinin belirlenemediği bildirilmiş ise de, öncelikle, davacının özlük dosyasının Kurumdan celbedilip, davalının da imza örnekleri alındıktan sonra davalıya ait iş yeri dosyasındaki kayıtlar da birlikte değerlendirilerek, imza ve fotoğrafların davacıya ya da davalıya aidiyeti bakımından benzerlik incelemesi yapılması gereği gözetilmemiştir. Diğer taraftan, iş yeri kayıtlarından, davalı dönemde davacı ile birlikte çalıştığı saptanan bordro tanıklarının çağırılarak beyanlarına başvurulması ve taraflarla yüzleştirilmesi sağlanmamıştır. Özellikle, 10.12.1955 doğumlu olup, 07.12.1956 tarihinde nüfusa tescil edildiği anlaşılan davacının, davaya konu 1978 ve 1979 yıllarında hangi gerekçeyle davalının kimlik bilgilerini kullanarak işe başladığının, mahkemece, titizlikle araştırılıp, gerekirse, iş yerinde sigortalıyı çalıştıran ve kendisini yakından tanıması gereken yetkili kişi, ya da, kişilerin bilgisine başvurmak suretiyle maddi gerçeğin ortaya çıkarılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, açıklanan bu yönler üzerinde durulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan.....avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan Sümer Holding A.Ş.'ye iadesine, 20.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....