muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19061, Karar No: 2022/5673, Tarih: 27.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/19061 E.  ,  2022/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Sivas 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2017/594 esas, 2018/316 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 01/11/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 29/09/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 09/11/2016 tarihli ve 2016/11844 soruşturma, 2016/122 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3.maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz süresinin 7 gün olarak gösterildiği, kararın şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek 21/03/2017 tarihinde tedbirin infazı için Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başladığı, infaz işlemleri devam ederken şüphelinin 09/02/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2017 tarihli ve 2017/9221 soruşturma, 2017/3243 esas, 2017/2266 sayılı iddianamesi ile Sivas 4.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3-Sivas 4.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12/04/2018 tarihli ve 2017/594 esas, 2018/316 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1.maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 25/04/2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/11/2016 tarihli ve 2016/11844 soruşturma, 2016/122 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süre ile ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının

anlaşılması nedeniyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2017/594 esas, 2018/316 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/11/2016 tarihli ve 2016/11844 soruşturma, 2016/122 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar, şüpheliye 22/11/2016 tarihinde tebliğ edilmiş ise de; söz konusu kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine "7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2017/594 esas, 2018/316 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 29/09/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/11/2016 tarihli ve 2016/11844 soruşturma, 2016/122 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin 09/02/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2017 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2017/594 esas, 2018/316 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararı uyarınca, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği dikkate alınarak yapılan incelemede;

Şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, söz konusu karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40.maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2.maddesi ve 5271 sayılı CMK’nın 171,172 ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde “7 gün” olarak gösterildiği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden

sözedilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle 09/02/2017 tarihli ihlal niteliğindeki suçun erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği anlaşıldığından; mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkemece, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Sivas Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiğinden, Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2018 tarihli ve 2017/594 esas, 2018/316 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

27/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2876, Karar No: 2009/4086, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2876 E.  ,  2009/4086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, daha önce kamulaştırılan ve kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu ve dere yatağı olarak tescil dışı bırakılan 1087m2'lik kesimin Kamulaştırma Yasasının 36.maddesi uyarınca tescili istemine ilişkindir.

Yargıtay uygulamalarında 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 36.maddesi hükmünün, kamulaştırılan yerin daha sonra herhangi bir nedenle gerçek ve tüzel kişiler adına yeniden tapu tesis edildiği hallerde ve ayrıca daha önce yapılan kamulaştırma ile kroki kapsamında bulunup da yeniden gerçekleştirilen kadastro çalışmaları sonucu tescil harici bırakılan yerler hakkında da uygulanabileceği kabul edilmektedir.

Öte yandan aynı yasanın 37.maddesinde de bu Yasadan doğan tüm anlaşmazlıkların taşınmaz malın bulunduğu yer Asliye Hukuk Mahkemesinde görüleceği belirtilmiştir. Açıklanan bu hususlar göz önünde bulundurularak mahkemece işin esasına girilip tüm deliller toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yasa hükümleri dikkate alınmadan dava konusunun değerine göre dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26145, Karar No: 2016/14174, Tarih: 13.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/26145 E.  ,  2016/14174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2015

NUMARASI : 2013/443-2015/38

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihndeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı dikkate alındığında 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; Harca ilişkin 2.bendinin çıkartılmasına yerine (Alınması gereken 55.762,00-TL nisbi karar karar hürcından peşin yatırılan 853,90-TL'nin mahsubu ile bakiye 54.908,00-TL'nin davalı idareden alınarak Hazineye gelir kaldedilmesine, davacı yanca yatırılan 853,90-TL harcın ise davalı taraftan alınarak davacı tarafa ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10582, Karar No: 2012/10705, Tarih: 04.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10582 E.  ,  2012/10705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SEYDİŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/03/2011

Taraflar arasındaki davadan dolayı Seydişehir Asliye Hukuk Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 10.03.2011 gün ve 2006/538 esas  2011/45 karar sayılı  hükmün bozulmasına ilişkin olan 19.03.2012 gün ve 2444-3011 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde  davacılar  vekilince istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup, yapılan yargılama neticesinde elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne dair verilen mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Daire bozma kararında özetle, “ paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulması, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiğinin saptanması, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlığın TMK'nın müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği, somut olayda; mahkemece intifadan men koşulunun oluştuğu belirlenmek suretiyle bilirkişice belirlenen ecrimisile hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının  yerinde olmadığı, diğer temyiz itirazlarına gelince;  dinlenen tanıklardan S.A.'ın 07.10.2010 tarihinde alınan beyanında “ taşınmaz şu anda boştur ” şeklinde ifade verdiği, davalının da temyiz dilekçesinde taşınmazın davanın büyük bölümünde boş olduğunu bildirmiş olduğu, bu durumda yargılama aşamasında müdahale son bulduğuna göre elatmanın önlenmesi davası yönünden, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerektiği halde elatmanın önlenmesi yönünde hüküm kurulmuş olmasının doğru olmadığı gibi, kabüle göre de, davacıların ve davalının çekişme konusu taşınmazda paydaş oldukları ve paya vaki el atmanın önlenmesine karar verilmesi  gerekirken mutlak olarak el atmanın önlenmesi şeklinde kurulan hükmün de isabetli olmadığı  ” gereklerine değinilmek suretiyle bozulduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekten de; intifadan men koşulunun oluştuğu belirlenmek suretiyle bilirkişilerce belirlenen ecrimisile hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmaması sebebi ile davalı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazlarının yerinde olmadığı ve reddi yönündeki Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Gerçekten de; intifadan men koşulunun oluştuğu belirlenmek suretiyle bilirkişilerce belirlenen ecrimisile hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmaması sebebi ile davalı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazlarının yerinde olmadığı ve reddi yönündeki Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davacılar, kat mülkiyeti kurulu 155 parsel sayılı taşınmazdaki 11 nolu meskenin miras bırakanları Ahmet tarafından davalıya muvazaalı olarak devredildiğini, ancak bu hususta açtıkları tapu iptali ve tescili davasının kabul edilerek taşınmazda davalı ile paydaş kılındıklarını, davalının taşınmazı murisin ölümünden itibaren kiraya vererek kullandığını ileri sürerek, eldeki davayı açmışlar, mahkemece yapılan yargılama neticesinde; elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Yargılama sırasında dinlenen ve çekişme konusu yerde bir süre kiracı olarak oturduğunu beyan eden tanık M.A.'ın; meskende murisin ölümünden önce oturmaya başladığını, tarafların murisi öldükten sonra davalı ile anlaşarak kullanmaya devam ettiğini, yine taşınmazda son olarak oturduğu anlaşılan M.A.'ın, dava konusu yerin anahtarını davalıdan alarak oturduğunu ve kendi isteği ile taşınmazdan ayrıldığını, ancak anahtarı kimseye vermediğini, halen de kendisin de durduğunu bildirdikleri, buna karşılık kimlik tespitinden davalının oğlu olduğu anlaşılan tanık S. A.'ın çekişmeli bağımsız bölümün boş olduğunu bildirdiği, davalı vekilin de temyiz dilekçesinde taşınmazın boş olduğunu ileri sürdüğü dolayısı ile taşınmazın yargılama sırasında boşaltılıp boşaltılmadığı hususunun tereddütlü olduğu görülmektedir.

Hal böyle olunca; yargılama sırasında çekişmeli yere davalının  müdahalesinin sona erip ermediğinin ve bu doğrultuda elatma isteğinin konusuz kalıp kalmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenerek  hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir  karar verilmesi gerekirken,  yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabüle göre de; davacıların ve davalının çekişme konusu taşınmazda paydaş oldukları ve paya vaki elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken mutlak surette el tmanın önlenmesinin hüküm altına alınmış olması da  isabetsizdir. Değinilen hususlar, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 440 maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 19.03.2012 tarih, 2012/2444 Esas, 2012/3011 Karar sayılı bozma kararının Ortadan Kaldırılmasına,  mahkemenin 10.03.2011 tarih, 2006/538 Esas, 2011/33445 Karar sayılı kararının açıklanan bu nedenlerle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,  04.10.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2244, Karar No: 2018/6024, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2244 E.  ,  2018/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kamu kurumunun ... Tarım İşletmelerinde dava dışı sözde alt işveren şirketlerinde tarım işçisi olarak çalıştırıldığını, müvekkilinin davalı kamu kurumu ile dava dışı sözde alt işverenlikler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve buna bağlı olarak muvazaaya dayalı işçilik alacaklarının tahsili istemiyle davalı kamu kurumuna karşı dava ikame ettiğini, davalı kamu kurumunun talimatıyla aleyhlerine ikame olunan muvazaa davalarında önlem almak amacıyla dava dışı sözde alt işverenlik tarafından ... girişlerinin yapılacağı bahanesiyle müvekkilinin de dahil olduğu tüm kadrosuz işçilere bir takım evraklar imzalattırmak istemiş olduğunu, oysaki müvekkilinin de dahil olmak üzere orada çalışan diğer işçilere bu güne kadar çalıştığı süre zarfında hiçbir evrak imzalattırılmadığını, müvekkilinin de aleyhine sonuç doğuracak iş bu evrakları imzalamak istemediğini, akabinde müvekkilinin işe başlattırılmadığını ve fiili olarak işten çıkarıldığını beyan ederek iş akdinin feshin geçersizliğine ve davacının eski işine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı tarafın dilekçesinde beyan edilen hususların gerçek dışı olduğunu, müvekkili idare ile davacı yanın bir ilgisinin olmadığı gerçekliği karşısında davacının reddini talep ettiğini, dava dosyası içerisinde giren evrakların incelenmesinde de görüleceği üzere davacı yan müvekkili olduğu idarenin memur, sözleşmeli personel ve işçi statüsünde çalıştırdığı personeli ile yürütmekte olduğunu, ... evraklarının incelendiğinde davacı tarafın müvekkili olduğu idare ile uzaktan yakından bir ilgisinin olmadığını apaçık ortada olduğunu, bu durumda işe iade istemli davanın müvekkili olduğu idareye açılmış olunmasını kabul edilemez olduğunu, davanın esasına girmeden usulen red edilmesi gerektiğini, müvekkili olduğu idarenin mahkemeye sunulan evraklarda da görüleceği üzere dava dışı işverenden mevzuat gereğince hizmet alım sözleşmesi ve şartnamesi gereğince hizmet satın aldığını, işçi temini dahil olmak üzere tüm hak ve sorumluluklar dava dışı işverende olduğunu, açılan davanın müvekkili olduğu idareye yüklenebilecek bir muvazaalı durum olmadığını, davacı yan tarafından dile getirilen hususların gerçek dışı olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmektedir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: