muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4656, Karar No: 2010/7964, Tarih: 23.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4656 E.  ,  2010/7964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş.vek.Av.... ile davalı Müflis ... Bulkon Gıda San.A.Ş.İflas İdaresi vek.Av.... aralarındaki kayıt-kabul davası hakkında Sincan Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.12.2009 gün ve 126-220 sayılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1- Mahkeme kararı davalı Müflis ... Entegre Tavukçuluk San. AŞ. İflas İdaresi vekili Av. ...’e 09.03.2010 günü tebliğ edilmiş olup, adı geçenin İcra ve İflas Kanunu’nun 164/I nci maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçtikten sonra, 23.03.2010 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz istemi ise 30.03.2010 günü kendisine temyiz dilekçesinin tebliği üzerine, 31.03.2010 günü katılma yolu ile yapılmıştır. Katılma yolu için temyizden söz edilebilmek için, karşı yanca süresi içinde ve usulüne uygun biçimde temyiz incelemesi istenmiş olmalıdır. Davalı yanın temyiz istemi süreden reddedildiğinden, davacının katılma yoluyla temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle davacının temyiz istemi de reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı yanın temyiz istemlerinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.06.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

İflasta sıra cetveline itiraz davaları ile ilgili kararların temyiz süresi konusunda İcra ve İflas Kanununda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. İcra ve İflas Kanununda iflas davası ile ilgili kararların tebliğinden itibaren 10 gün içinde (İİK.m.299), konkordatonun bir alacaklı yönünden feshi talebi üzerine verilen kararların tebliğinden (İİK.m.307), tamamen feshi talebi üzerine verilen kararların tefhiminden (İİK.m.308/2) itibaren 10 gün içinde temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır. İcra ve İflas Kanunu’nun 363. maddesinde öngörülen 10 günlük temyiz süresi icra mahkemesi kararlarıyla ilgilidir. İflasta sıra cetveline itiraz davaları ile ilgili kararların temyiz süresinin ne olacağının genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu durumda HUMK.’nun 432. maddesi uyarınca temyiz süresi tebliğ ile başlamalı ve 15 gün olarak kabul edilmelidir. Temyiz süresi 15 gün içinde yapıldığı için temyiz itirazlarının incelenmesi gerektiğinden temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/12637, Karar No: 2024/6684, Tarih: 29.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12637 E.  ,  2024/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.04.2022

EK KARAR SAYISI : 2020/1593 E., 2020/1701 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.04.2022 tarihli ve 2020/1593 E., 2020/1701 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 11.04.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8064, Karar No: 2008/4657, Tarih: 24.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/8064 E.  ,  2008/4657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2006

Davacı, Kuruma borçlu olmadığının tesbiti ile takibin tedbiren durdurulmasına  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün  davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, usulsüz sağlık karnesi kullandığı gerekçesi ile, Kurumca geri istenen 4.465.32YTL'ye ilişkin olarak borçlu olmadığının tesbiti ile aksine işlemin iptalini istemiştir.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş ise de bu sonuç  usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Davacı, Bağ-Kur sigortalısı olan eşinden dolayı sağlık yardımlarından yararlanmakta iken 25.10.2005 tarihinde resen 4.10.2000-29.3.2004 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edilmiştir. Uyuşmazlık, davacının zorunlu sigortalısı olarak tescil edilmiştir. Uyuşmazlık, davcının zorunlu sigortalı olduğu dönemde, eşinin sağlık karnesini kullanması nedeniyle yapılan tedavi giderinin davacıdan istenilip istenilemeyeceği noktasındadır.

Davacı, Bağ-Kur sigortalısı olan eşinden dolayı sağlık yardımlarından yararlanmakta iken 25.10.2005 tarihinde resen 4.10.2000-29.3.2004 tarihleri arasında zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edilmiştir. Uyuşmazlık, davacının zorunlu sigortalısı olarak tescil edilmiştir. Uyuşmazlık, davcının zorunlu sigortalı olduğu dönemde, eşinin sağlık karnesini kullanması nedeniyle yapılan tedavi giderinin davacıdan istenilip istenilemeyeceği noktasındadır.

1479 sayılı Yasa'nın sağlık sigortasının kapsamını belirleyen Ek-11. maddesi uyarınca, Bağ-Kur zorunlu sigortalılığı devam edenler veya malullük, yaşlılık aylığı bağlananların eşi ya da ölüm aylığı olmakta olanlar Bağ-Kur sağlık sigortası yardımlarından yararlanabilmektedirler. Anılan maddeye 3235 sayılı Kanunun 1. maddesi ile getirilen "ancak, diğer Sosyal Güvenlik Kanunlarına ve özel kanınlara göre sağlık yardımlarından faydalananlar yararlanamazlar" şeklinde ki düzenleme, 24.8.2000 gün ve 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararnemenin 28. maddesiyle, kaldırılmış, 24.7.2003 gün 4956 sayılı Yasa'nın 37. maddesiyle yapılan düzenlemede ise bu yönde benzeri içerikte ergelleyici bir hükme yer verilmemiştir. Farklı Sosyal Güvenlik Kanunları'na göre sağlık yardımlarından faydalananlar yönünden getirilen bu düzenlemenin aynı sosyal güvenlik kanunu kapsamında bulunanlar yönünden hüküm içermediği de görülmektedir. Somut olayda Bağ-Kur sigortalılık tescili yapılan davacının 1479 sayılı Kanun kapsamında, Bağ-Kur sağlık sigortası yardımlarından eşi üzerinden yararlanması engelleyen bir düzenlemeye Bağ-Kur Sağlık sigortası Yardımları Yönetmeliğinden yer verilmiş olması, normlar hiyerarşisi dikkate alındığında hukuki sonuç doğurmayacağı açık olup anılan yönetmeliğin 5. maddesinin son fıkrasında "Bağ-Kur sigortalısı olarak sağlık yardımı kapsamına girenlerin eş, çocuk ana ve babalarının ayrıca Bağ-Kur Kanunu kapsamına girmeleri halinde, bunlardan da sağlık sigortası pirimi alınacaktır" hükmü ile de sağlık yardımların iptalinin değil, kendi sigortalılıklarındaki sağlık primlerinin tahsiline ilişkin düzenlemeyi içerdiği de açıktır. Ayrıca davacının Bağ-Kur sigortalısı olarak sağlık yardımı kapsamına girmiş olan kocası nedeniyle yararlanmakta olduğu sağlık yardımlarının geri ödeme yükümlüğü altına sokulması, Anayasal Sosyal Güvenlik hakkından yoksun bırakılması sonucu doğurmakta olup, Sosyal Güvenlik Hukukunun temel amaçlarına da açıkca aykırılık oluşturmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 11.10.2006 gün 2006/10-586 E. 2006/649 ve 14.2.2007 gün 2007/21-74 Esas, 2007/69 karar sayılı kararları da aynı yöndedir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında kendisi de Bağ-Kur sigortalısı olan davacının sigortalı eşi nedeniyle yapmış olduğu sağlık sigortası harcamalarının geri istemeyeceği açık olduğundan davanın kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında kendisi de Bağ-Kur sigortalısı olan davacının sigortalı eşi nedeniyle yapmış olduğu sağlık sigortası harcamalarının geri istemeyeceği açık olduğundan davanın kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  24.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7449, Karar No: 2019/9685, Tarih: 30.05.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/7449 E.  ,  2019/9685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında çeke dayalı olarak başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, alacaklının, borçluların itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla borca yapılan itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takip alacaklısının yetkili hamil olmadığı, takip dayanağı dayanağı nama yazılı çek ile kambiyo takibi yapılamayacağı, İİK'nun 68. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı, alacağın tahsil edilip edilmeyeceğinin yargılamayı gerektirdiği, belirtilerek istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip konusu 25/12/2012 keşide tarihli çek aslı incelendiğinde, son cironun takip yapan alacaklının cirosu olduğu, dolayısıyla alacaklının yetkili hamil olduğu görülmektedir. Bu durumda, takip dayanağı belgenin, ciro silsilesi düzgün kambiyo vasfına sahip çek olduğu, alacaklının yetkili hamil olduğu ve kayıtsız şartsız para borcu ikrarını içermekle İİK'nun 68/1. maddesi anlamında itirazın kaldırılmasını sağlayan bir belge niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Borçlular, icra dairesine verdikleri itiraz dilekçelerinde imzaya itiraz etmediklerine göre imzaların muteriz borçlulara ait olduğunun kabulü gerektiğinden, çek, İİK'nun 68. maddesinde belirtilen imzası ikrar edilmiş belge niteliğini taşımaktadır.

O halde, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4648, Karar No: 2010/7962, Tarih: 23.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4648 E.  ,  2010/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı müflis ... vek.Av.... aralarındaki kayıt-kabul davası hakkında Sincan 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.12.2009 gün ve 127-221 sayılı hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1- Mahkeme kararı davalı Müflis ... Entegre Tavukçuluk San. AŞ. İflas İdaresi vekili Av. ...’e 09.03.2010 günü tebliğ edilmiş olup, adı geçenin İcra ve İflas Kanunu’nun 164/I nci maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçtikten sonra, 23.03.2010 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz istemi ise 30.03.2010 günü kendisine temyiz dilekçesinin tebliği üzerine, 31.03.2010 günü katılma yolu ile yapılmıştır. Katılma yolu için temyizden söz edilebilmek için, karşı yanca süresi içinde ve usulüne uygun biçimde temyiz incelemesi istenmiş olmalıdır. Davalı yanın temyiz istemi süreden reddedildiğinden, davacının katılma yoluyla temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle davacının temyiz istemi de reddedilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle davacı yanın temyiz istemlerinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.06.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

İflasta sıra cetveline itiraz davaları ile ilgili kararların temyiz süresi konusunda İcra ve İflas Kanununda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. İcra ve İflas Kanununda iflas davası ile ilgili kararların tebliğinden itibaren 10 gün içinde (İİK.m.299), konkordatonun bir alacaklı yönünden feshi talebi üzerine verilen kararların tebliğinden (İİK.m.307), tamamen feshi talebi üzerine verilen kararların tefhiminden (İİK.m.308/2) itibaren 10 gün içinde temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır. İcra ve İflas Kanunu’nun 363. maddesinde öngörülen 10 günlük temyiz süresi icra mahkemesi kararlarıyla ilgilidir. İflasta sıra cetveline itiraz davaları ile ilgili kararların temyiz süresinin ne olacağının genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu durumda HUMK.’nun 432. maddesi uyarınca temyiz süresi tebliğ ile başlamalı ve 15 gün olarak kabul edilmelidir. Temyiz süresi 15 gün içinde yapıldığı için temyiz itirazlarının incelenmesi gerektiğinden temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/14302, Karar No: 2016/13330, Tarih: 13.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14302 E.  ,  2016/13330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında: TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklardan ...'nun yetkilisi olduğu... yat ve gemi sanayi şirketine ait tersanede, sanıklar ..., ...ve ...'un yönetim kurulusu üyesi oldukları ...uluslararası gemi taşımacılığı şirketine ait kargo gemisinin çelik gövde inşaatının yapıldığı, sözkonusu gemi inşaatının elektrik işinin, sanıklar ... ve ...'in yetkilisi olduğu ... elektrik şirketine; geminin boya işinin ise sanık ...'ın yetkilisi olduğu ...şirketine “teklif usulü” ile verildiği, olay günü ... elektrik şirketinin işçisi ölen ... ve yaralanan diğer işçilerin, geminin 6 metre derinlikte ve 2 katlı güverte kısmına bağlı tankta, elektrik tesisatını döşedikleri sırada, olaydan 4 gün önce boya işini yapan ...firmasının, tankın dibine biriken boya ve tiner kalıntılarını temizlememesi ve bu konuda ikaz levhası koymaması nedeniyle, elektrikten çıkan kıvılcım ile boya kalıntılarının alev alması sonucu patlamanın meydana geldiği olayda; sanıkların asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği gözetilerek, sanıklar hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması ile sanıklar hakkında tayin edilen 2 yıl 1 ay hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuçta 15.200 TL yerine 15.000 TL olarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

...uluslararası gemi taşımacılığı şirketinin kargo gemisinin çelik gövde inşaatındaki, marangozluk, boya ve raspa işleri, havalandırma ve izolasyon işleri, elektrik donanımı, makine ve montaj işleri ve boru işçiliğini bu konularda ehil olan taşeron firmalara vermesi, yüklenici bu firmalar ile sözleşmeler imzalaması ve gemi inşaatının sanık ...'na ait tersanede yapılması karşısında, asıl işveren ...şirketi ile... şirketi yetkilileri olan sanıkların kontrol, denetim görevini ortadan kaldırmadığı, nitekim dosya kapsamı içinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Baş İş müfettişi tarafından düzenlenen 24.07.2007 tarihli raporun “saptanan hususlar” ve “alınması gereken tedbirler” bölümünde; “....olayın meydana geldiği tank içerisinde havalandırma ünitesinin bulunmadığı, gemi içerisinde hava ve gaz ölçümü yapılmadığı, ...firması elemanlarınca tabanca ile boya yapıldığı ve boya yapıldığına dair tank üzerine ikaz levhası konulmadığı, bu hususların denetlenmediği, işyerinde ve gemide çalışan işçilere sağlık ve güvenlik konuları ile gemi konusunda eğitim verilmediği, bilgilendirme yapılmadığı, armatör gemi sahibinin işin yürütülmesinden sorumlu teknik görevli bulundurmadığı, tehlikeli gaz, buhar ve duman kokularının atılmasını sağlayan havalandırma sistemi kurulmadığı ...” gerekçeleri ile ...şirketi yetkililerini kusurlu bulduğu; aynı şekilde yargılama sırasında alınan üç ayrı bilirkişi raporu ile de asıl işveren ...şirketinin, alt taşeron şirketlerin çalışmalarını iş emniyeti açısından denetleyecek ve kontrol edecek teşkilat oluşturmadığı, çalışan personellere gemi ve işyeri hususunda eğitim vermediği, gerekli iş güvenliği donatımlarının, havalandırma sistemlerinin sağlanmadığı gerekçeleri ile asli kusurlu olduğunun tespitinde ve mahkemenin ...şirketi yönetim kurulu üyesi olan sanıklar ... ve ...'un ve... şirketi yetkilisi ...'nun asli kusurlu oldukları yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna, sanığın şirkette karar alma yetkisi bulunmadığına; sanıklar ... ve ... müdafiinin,sanıkların asıl işveren olduğuna ve sözleşme ile elektrik ve boya işini alt işverenlere verdiğine,sorumluluğun alt işverenlere ait olduğuna; sanık ... müdafinin ise sanığın boya işini tamamlayıp iş yerinden ayrılmak suretiyle sorumluluğunun bittiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının yargılama gideriyle ilgili 8.bendinde yer alan "eşit tahsiline" ibaresinin yerine "sebebiyet verdikleri oranda tahsiline" ibaresinin getirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

UYAP'tan 13.12.2016 tarihinde alınan nüfus kayıt örneğine göre; sanığın hükümden önce 30.06.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/883, Karar No: 2015/11613, Tarih: 23.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/883 E.  ,  2015/11613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 10. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2010/311-2014/415

Taraflar arasında birleştirilerek görülen maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne davalılar yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan D.. K.. vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 23.06.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden asıl dava dosyası davalısı - birleşen dosya davalısı D.. K.. vekili Av. E.. Y.. geldi. Aleyhine temyiz olunan asıl dava dosyası davacıları ve birleşen dosya davacıları vekili Av. H.. G.. geldi. Açık duruşmaya başlandı ve işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde, davacıların müşterek çocukları olan 14 yaşındaki A... D...'ın 28.05.2010 tarihinde davalıların sahibi olduğu G...Mahallesi, ... Sokak, No:... B... İ...adresindeki taşınmazın bahçesinde bulunan kuyuya düşerek vefat ettiğini, olay sonrası yapılan soruşturmada kuyu derinliğinin 20 metreden fazla olduğu ve içinde yoğun bir su akıntısının olduğu, buna rağmen etrafında herhangi bir yüksek duvar vs. olmadığı, kuyu girişinin zemine sıfır olduğu ve sadece sunta parçası ile kapatıldığının tespit edildiğini, kuyunun bulunduğu taşınmazın davalıların 2005 yılında vefat eden babaları Y... K... E... adına kayıtlı olduğunu, olayda vefat eden A... D...'ın çevresinde çok sevilen başarılı, örnek bir insan olduğunu, vefatı ile davacı olan anne ve babasının çok büyük üzüntü yaşadığını, hem psikolojik hem de fiziksel yönden tedavi gördüklerini, bina malikinin binanın imal ve bakımı nedeni ile üçüncü kişilere verilen zarardan kusursuz sorumlu olduklarını, davalıların bina maliki olarak binanın başkasına zarar vermemesi için gereken özen yükümlülüğünü yerine getirmek zorunda olduklarını, davacıların uğradığı maddi ve manevi zararların davalılar tarafından karşılanması gerektiğini belirterek, davacı İ.. D.. için 30.000,00 TL manevi, 20.000,00 TL maddi, davacı T.. D.. için 30.000,00 TL manevi, 20.000,00 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 100.000,00 TL 'nin 28.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılara ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.