muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1439, Karar No: 2020/5069, Tarih: 09.06.2020

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; davacı vekilinin 23.03.2020 tarihli dilekçe ile kararı temyiz ettiği ancak temyiz harcı alındığını gösteren harç makbuzunun dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Temyiz harçlarının alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise Hukuk Muhakemeler Kanunu’nun 344-346 maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13778, Karar No: 2016/17062, Tarih: 09.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/13778 E.  ,  2016/17062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İncelenmesine gerek görülmesi sebebi ile;

1-Davacının sigortalı hizmet cetvelinin 2014 yılını tümü ile gösterir şekilde ilgili...... Kurumundan celbi ile dosyaya eklenmesi,

2-Sigortalı hizmet cetvelinde 22.09.2014 tarihinden sonra işe giriş kaydı bulunduğunun anlaşılması halinde, işe giriş kaydı olan işyerinin dava dışı .......'ne ait olup olmadığının tespitine yarar işyeri tescil bilgeleri, her türlü delil ve belge, (varsa davacı ile imzalanan iş sözleşmesinin) eklendikten sonra gönderilmesi;

3-Dava dışı ..... ile davalılar arasında varsa sözleşmelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12203, Karar No: 2010/10824, Tarih: 29.09.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/12203 E.  ,  2010/10824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...'in, kendi ve ağabeyi diğer sanık üzerinde ele geçen paraları sahte olduğunu bilmeden yaptığı mal alışverişi karşılığında Tekirdağ'da pazarcılık yapan ...isimli şahıstan aldığını savunması karşısında, ...isimli kişi araştırılıp, bulunduğunda ifadesine başvurulduktan ve yine ihbar tutanağında eşgalleri verilen iki kişinin tiyatro önünde sahte para piyasaya sürdüğünün belirtilmesi üzerine, bahsedilen yere emniyet görevlilerinin gitmesinden sonra beklemeye başlandığı ve sanıkların geldiğinin tutanakta gösterilmesi karşısında sanıkların ne şekilde yakalandıklarının tutanak mümzilerinden sorulduktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddenin 1. fıkrasına göre uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince sanıkların (c) bendinde sayılan haklardan kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken, "5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinde yazılı yasal haklardan... verilen cezanın infazı ikmal edilinceye kadar yoksun bırakılmalarına" karar verilmesi,

b- Müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi

ve bu maddeye dayanılarak çıkartılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri gereğince T.C Merkez Bankasına gönderilmesine de karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden (BOZULMASINA), 29.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5231, Karar No: 2011/6870, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5231 E.  ,  2011/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3020, Karar No: 2017/345, Tarih: 09.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/3020 E.  ,  2017/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, mülkiyeti müvekkili ...'ya ait olan ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi .... Sokak ... Sitesi ....Blok No:... ... adresinde bulunan dairede davalının oturduğunu, müvekkilinin taşınmazı ... 33. Noterliği'nin 00190 yevmiye sayılı devir sözleşmesi ile satın aldığını, davalıya söz konusu taşınmazı tahliye etmesi ve tahliye edene kadar aylık 350,00 TL kira ödemesi konusunda 08.02.2010 tarihli ihtarname gönderildiğini, borçlunun ihtarnameye yanıt vermediğini, taşınmazı tahliye etmediğini ve kira parasını ödemediğini, bunun üzerine ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1438 E. sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibine geçildiğini ileri sürerek, davalının müdahalesinin önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, boşandığı eski kocasının 2. eşi olduğunu, mal paylaşım davasının ... 1. Aile Mahkemesi'nin 2008/225 E. sayılı dosyası ile devam ettiğini, yarısı kendisine ait olan dava konusu taşınmazın devri için ihtiyati tedbir kararı verildiğini, kötüniyetli olarak taşınmazın yarı hissesinin davacıya sembolik bedelle devredildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından kooperatif üyelik hakkı devir sözleşmesi ile devir aldığı dava konusu ...Blok ... bağımsız bölüm numaralı taşınmazda oturmakta olan davalının müdahalesinin önlenmesi istemiyle dava açılmış ise de, davacının henüz ...Kooperatifi'ne usulünce başvuruda bulunmak suretiyle kooperatif üyeliğini kazanmadığı, dava konusu taşınmazın halen adı geçen kooperatifin 01.11.2013 tarihli cevabı yazılarında belirtildiği üzere ...'ya ait olduğu, bu haliyle davacının dava konusu edilen taşınmazın maliki sayılamayacağı gerekçesiyle, davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10418, Karar No: 2023/1564, Tarih: 09.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/10418 E.  ,  2023/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kambiyo senelerine mahsus haciz yolu ile takipte imzaya ve borca itiraz ile kambiyo vasfına yönelik şikayetten dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddi ile para cezası ve tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın muteriz borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ

Muteriz borçlu, murisi ...'ın düzenlendiği iddia edilen senet nedeniyle hakkında takip başlatıldığını, takibe konu edilen senedin murisi tarafından imzalanmadığını, muris ...'ın alacaklıya böyle bir borcu olmadığını, imzaya, borca ve ferilerine açıkça itiraz ettiklerini, yasal miras payından feragat etmesinin sağlanması amacıyla hakkında davalar açıldığını ve murisinin vefatından sonra imzası taklit edilerek senetler oluşturulduğunu, takibe konu edilen senedin zorunlu unsurları taşımadığını bu nedenle kambiyo vasfına sahip olmadığını ileri sürerek icra takibinin iptali ile alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, dosyaya sunulan evraklara bakıldığında imzanın borçluya ait olduğu hususunun çıplak gözle dahi anlaşılabildiğini, mahkemece gerekli görülürse bilirkişi incelemesi ile de imzanın borçluya ait olduğunun tespit edilebileceğini, senedin zorunlu tüm unsurları taşıdığını, iddiaların dava konusu senetle ilgili olmadığını ileri sürerek davanın reddi ile karşı taraf aleyhine tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; senedin sahte oluşturulduğu iddiasının dar yetkili icra mahkemesince incelenemeyeceği, borçlu olmadığına dair iddiaların İİK 169/a maddesi kapsamında belge ile ispat edilmediği, mahkemece alınan 13.12.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu gereğince takip konusu bonodaki imzanın murise ait olduğu gerekçeleriyle davanın reddi ile yasal şartları oluşmadığından para cezası ve tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Borçlu, farklı amaçla atılmış muris imzasının yer aldığı belgenin murisin iradesi dışında kesilerek imzanın solunda ve üstünde kalan kısma senet metni yazılarak hukuka aykırı olarak senet haline dönüştürülmeye çalışıldığını, alacaklı hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, yürütülen savcılık soruşturmasında alınan raporlarda senedin tahrifat sonucu oluşturulduğu ve hukuken muteber olmadığının sarih olduğunu, senedin takibe konulmasındaki amacın miras payından feragat etmesini sağlamak olduğunu, murisin bilgi ve rızası dışında doldurulan ve imzası farklı bir belgeden oluşturulan senet ile haksız takip başlatıldığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda; mahkemece alınan 13.12.2021 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda takip konusu bonodaki imzanın murise ait olduğu kanaatine varıldığı, raporun kesin kanaat içerip hüküm kurmaya elverişli olduğu, muris tarafından imzalanan evrakların kesilmesi sonucu sahte senet oluşturulduğu iddialarının dar yeki icra mahkemesince incelenmeyeceği, şikayetçi borçlu mirasçının kötüniyetli olduğu iddia ve ispat edilmediği gibi takip tedbiren durdurulmadığından tazminat ve para cezasına hükmedilmemesinin yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde muteriz borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Borçlu istinaf dilekçesi içeriği tekrar ederek, dava konusu edilen senet nedeniyle alacaklı hakkında ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/235 E. - 2022/70 K. sayılı kararı ile nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verildiğini, mahkumiyet kararı ile senedin hukuken muteber olmadığının sarih hale geldiğini, dava konusu senet ile benzer şekilde hukuka aykırı olarak oluşturulan dava dışı 10.05.2017 tarihli senede dayalı takibin iptaline karar verildiğini bu nedenle kararlar arasında çelişki oluştuğunu, senedin tahrifatla oluşturulduğuna dair beyanları ve buna ilişkin raporların mahkemelerce dikkate alınmadığını, taraflarınca açılan menfi tespit davasında mahkemece tedbir kararı verildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte imzaya, borca itiraz ile kambiyo vasfına şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TBK 74. maddesi ve sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık bonoya dayalı kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takipte imzaya, borca itiraz ile kambiyo vasfına şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TBK 74. maddesi ve sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

... 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 03.03.2022 tarih 2021/235E.- 2022/70 K. sayılı kararı ile takip alacaklısı ... hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık ve Resmi Belgede Sahtecilik suçlarından mahkumiyet kararı verildiği ve bu kararın ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin 25.01.2023 tarihli kararıyla kesinleştiği görülmektedir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74. maddesiyle kesinleşmiş mahkumiyet kararının bağlayıcı olacağı hüküm altına alınmış olmakla yukarıda tarih ve numarası yazılı ... 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararının hukuk hakimi yönünden bağlayıcılığı olduğu sabit olup, bahsi geçen mahkumiyet hükmü nazara alınıp değerlendirilmek sureti ile sonuca gidilmesi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 8.Hukuk Dairesi Başkanlığı’nın 13.06.2022 tarih 2022/613 E. - 2022/1085 K. sayılı kararının kaldırılarak ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 20.01.2022 tarih 2020/250 E. - 2022/48 K. sayılı kararının bozulması cihetine gidilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.