muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2261, Karar No: 2019/883, Tarih: 06.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2261 E.  ,  2019/883 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,...... dosyası ile müvekkilinin alacaklısı olduğu, borçlunun ise ..... aleyhine takip başlatıldığını, ve takibin kesinleştiğini, ..... esas sayılı dosyasından sıra cetveli düzenlendiğini düzenlenen sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığını bu nedenle iptaline ve ihale bedelinin tümünün müvekkilinin alacaklı olduğu .......Müdürlüğünün 2011/12724 esas sayılı dosyasına ödenmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin iflası üzerine müvekkil vekil ilişkisinin sona erdiğinden davanın.......... sayılı iflas idaresine tebliğ edilmesi gerektiğini bildirmiş olduğu söz konusu davalı şirketin iflas idaresi üyelerine ayrı ayrı dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmiş davalı iflas idaresi üyeleri duruşmaya katılmamış esasa ilişkin cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunan takip dayanağının kambiyo senedi olup, 28.10.2011 tarihinde alınan ihtiyati haczin şikayet edilenin başlattığı İ.........sayılı dosyasında ödeme emrinin borçlu şirkete 21/10/2011 tarihinde tebliğ edildiği, haczin ödeme için 10 günlük sürenin sona erdiği 01/11/2011 tarihinde kesinleştiği, davacının alacaklı olduğu.......sayılı dosyasında da aynı gün yani 01/11/2011 tarihinde kesin haciz konulduğu dolayısıyla haciz tarihlerinin aynı olduğundan satış bedelinin her iki dosya arasında garameten paylaştırılması gerektiğinden bu usule göre yapılmayan sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

......

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9858, Karar No: 2019/5810, Tarih: 07.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9858 E.  ,  2019/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, son, 62/1, 50/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 7 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 5. bendinin de çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 7 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 225 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13836, Karar No: 2011/1529, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13836 E.  ,  2011/1529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5018 sayılı Yasaya göre Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, genel bütçeli kuruluşlar 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve yasal hasım olan müdahil hazine lehine vekalet ücreti verilmiş olması doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü fıkrasının metinden çıkartılarak yerine "Peşin harcın davacı kuruma iadesiyle başkaca harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılması, altıncı fıkrasının ise tamamen hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1997, Karar No: 2025/4260, Tarih: 26.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/1997 E.  ,  2025/4260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1589 E., 2023/1524 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/113 Esas, 2022/300 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2022/1589 Esas, 2023/1524 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kasten öldürmeye teşebbüs suçunun yasal şartlarının oluşmadığına, suç vasfının hatalı belirlendiğine, eyleminin silahla tehdit olarak değerlendirilmesi gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesinin eksik incelemeye dayalı karar verdiğine, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranışın bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranışın bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Olay günü alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki araç ile hızlı bir şekilde katılanın kullanımındaki aracı sollayarak 300-400 metre ileride durduğu, bunu gören katılanın aracı ile sanığın aracının sağ tarafında durduğu ve aracın camını indirerek sanığı uyarmak istediği, sanığın katılana başından gitmesini söyledikten sonra aracının sağ koltuğunda bulunan 6136 sayılı Kanun kapsamındaki tabancasını alarak katılana doğrultuğu, bunu gören katılanın hemen başını eğerek aracın gazına bastığı ve olay yerinden uzaklaşmaya başladığı esnada aracından inen sanığın katılanın aracının arkasından alınan beyanlara göre iki el ateş ettiği, katılanın isabet almadığı ancak mermilerden birinin katılanın aracının sol arka tekerleğinin 7 cm üzerindeki çamurluğun üst kısmından girerek bagaj içerisinde bulunan zeytinyağı tenekesine isabet ettiğinin anlaşıldığı olayda, aralarında önceye dayalı ve öldürmeyi gerektirecek bir husumet bulunmayan taraflar arasındaki tartışmada sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğini kabule yeterli delil bulunmadığı ve katılanın aracının arkasından korkutmak amacıyla iki el ateş ettiği anlaşıldığından; sanığın katılana karşı silahla tehdit suçundan üst sınıra yakın bir şekilde cezalandırılması yerine suç vasfında hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanığın temyiz sebepleri "suç vasfı" yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 07.12.2023 tarihli ve 2022/1589 Esas, 2023/1524 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2770, Karar No: 2013/9576, Tarih: 06.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2770 E.  ,  2013/9576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın suça konu kira sözleşmesinin müştekinin vekili olan tanık ... tarafından yazıldığını ve müşteki tarafından imzalandığını savunması, tanık olarak beyanına başvurulan ...'un da sanığın beyanını doğrular şekilde, Yalova Sulh Hukuk Mahkemesine verdiği ve dosya arasında da fotokopisi bulunan 27.06.2008 tarihli dilekçede, 15.07.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin kendisi tarafından yazıldığını ve genel vekili olduğu müşteki ... tarafından imzalandığını belirtmesi, duruşmadaki beyanında da, sanık ve müşteki arasında sanık tarafından satın alınması da düşünülen ve bu satış konusunda bir anlaşmaya da varılan pansiyonun sanık tarafından yapılan tadilat sonucu buranın yeni halini gören müştekinin satmaktan vazgeçtiğini ve sanıktan kira parası istediğini, sanığın buna karşılık yazılı bir belge olsun dediğini ve kendisi tarafından yazılan suça konu sözleşmeyi sanık ve müştekinin kendi önünde imzaladıklarını ancak müştekinin imza atarken ki durumunun o zaman da dikkatini çektiğini, ayakta hiç eğilmeden kolunu uzatarak özensiz bir şekilde paraf eder gibi bir imza attığını beyan etmesi, katılanın 02.06.2009 tarihli celsede tanık ...'u daha önceden hiç tanımadığını beyan ettikten sonra ancak onun muhasebe bürosuna tesadüfen adres sormak ve çay içmek için gittiğini, daha sonra sanıkla birlikte de tanık Mustafa'nın işyerine gittiklerini belirtmesi ve Sulh Hukuk Mahkemesindeki yargılama sırasında Adli Tıp Kurumundan alman 09.05.2008 tarihli bilirkişi raporunda özetle, suça konu sözleşmede kiraya veren sıfatıyla Abdullah Şavaş adına atılı imzaların bu şahsın eli ürünü olmadığı belirtilmiş ise de; tanık ...'un beyanları karşısında suça konu belgedeki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda yeniden bir değerlendirme yapılmasının faydalı olacağının ortaya çıkması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, tanık ...'un katılanın genel vekili olduğuna dair vekaletname örneğinin dosya arasına celbi sağlandıktan sonra tanık, katılan ve sanığın imza örnekleri temin edilip, tapu, maliye, belediye, zirai donatım kurumu, ilçe seçim kurulu, tarım müdürlüğü ve banka şubeleri gibi kurumlarda mevcut imza örnekleri getirtilip yeniden mukayeseli imza incelemesi yaptırılarak ve yapılacak imza incelemesi sırasında tanık ...'un katılan tarafından imza atılırken yapıldığını iddia ettiği davranışın imzanın aidiyetini tespit hususunda nasıl bir sonuç doğurabileceği hususunun da yapılacakinceleme sırasında gözönünde bulundurulması istenerek, suça konu belge üzerindeki imza ve yazıların bu şahısların eli ürünü olup olmadığı araştırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7334, Karar No: 2009/6252, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7334 E.  ,  2009/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ...... ile davalı vekili avukat ....... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 22.02.1993 tarihli sözleşmenin 4. maddesinde iş bedelinin hesaplanma şekli gösterilmiştir. Mahkemece alınan 30.03.2006 tarihli ilk bilirkişi raporunda yüklenici ...’nin borçlu olduğu, daha sonra alınan 21.03.2007 tarihli bilirkişi raporuyla 17.10.2007 tarihli ek raporda ise yüklenici ...’nin kooperatiften alacaklı olduğu sonucuna varılmıştır. Her iki bilirkişi kurulundan alınan raporlar yapılan iş ve ödemeler konusunda açık olmadığı gibi, birbiriyle çelişkilidir. Mahkemece ikinci bilirkişi raporu dayanak yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararında ikinci bilirkişi raporunun neden benimsendiği, ilk bilirkişi raporuna ise neden değer verilmediği açıklanmadığı gibi, çelişkiyi giderici oluşturulacak yeni bir bilirkişi kurulundan da rapor alınmamıştır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için işin kesin hesabının çıkarılması, sözleşmedeki düzenlemeye göre yüklenici tarafından yapılan tüm işin açık açık gösterilmesi, iş sahibi kooperatif tarafından yapılan ödemelerin açıklanması, yüklenicinin alacaklı olup

olmadığı konusunun Yargıtay denetimine elverişli şekilde açıkça ortaya konulması, yüklenicinin hakettiği iş bedeli hesaplanırken kendisi tarafından yapılan güçlendirme işlerinin bedellerinin ayrıca iş bedeline dahil edilmemesi gerekir.

Mahkemece Yargıtay denetimine elverişli ve yukarıdaki ilkelere uygun, raporlar arasındaki çelişkiyi giderici iki inşaat mühendisi ve bir mali müşavirden oluşturulacak bilirkişi kurulundan rapor alınmadan yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, 625,00’şer TL vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7393, Karar No: 2020/12398, Tarih: 28.09.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/7393 E.  ,  2020/12398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığı ve Bitlis Belediye Başkanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile İçişleri Bakanlığı ve Bitlis Belediye Başkanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela Hazine ile ilgili Bakanlığa ve adı geçen Belediyeye davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 28/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1481, Karar No: 2012/8010, Tarih: 17.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1481 E.  ,  2012/8010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin ssatışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1747, Karar No: 2021/19060, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1747 E.  ,  2021/19060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuklar bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02/05/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 25/06/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların eylemine uyan TCK'nın 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan suça sürüklenen çocuk ...’un sorgusunun yapıldığı 04/11/2011 tarihiyle mahkumiyet karar tarihi olan 04/04/2016 tarihi arasında geçmiş bulunması nedeniyle davaların düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme uygun olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.