muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13463, Karar No: 2024/24886, Tarih: 18.11.2024

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2019/18532 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61974 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/6197 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Somut olayda, adı geçen şüphelinin 28.04.2014 tarihli eylemi sebebiyle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen tarihsiz ve 2014/15140 soruşturma, 2014/123 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın şüphelinin mernis adresine doğrudan 28.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, 7201 sayılı Kanun'un 10/2. madde ve fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüphelinin mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle usule aykırı şekilde yapılmış olduğundan, erteleme süresinin işlemeye başlamayacağı ve dolayısıyla kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden "durma kararı" verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde,

Kabule göre de,

Kabule göre de,

Suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ceza miktarının "iki yıldan beş yıla kadar hapis" olarak değiştirildiği cihetle, suç tarihinin 28.04.2014 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması gerekirken, yazılı şekilde lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan fazla cezaya hükmedilmesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 28.04.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının tarihsiz ve 2014/15140 Soruşturma, 2014/123 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 28.11.2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, kararın infazı için 07.11.2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin, tedbirin infazı sırasında uyuşturucu madde kullanmaya devam etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2015 tarihli ve 2014/15140 Soruşturma, 2015/5202 Esas, 2015/4345 sayılı iddianamesi ile Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.10.2015 tarihli ve 2015/377 Esas, 2015/559 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

C. Yapılan yargılama sonucunda, Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.10.2015 tarihli ve 2015/377 Esas, 2015/559 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve aynı Kanun'un 191/4. maddende "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemelere yer verildiği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde, "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/ 1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,

Sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın, sanığın doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılması ve 7201 sayılı Kanun’un 21/2. maddesine göre yapılması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, bu nedenle erteleme kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; Mahkemesince, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun şekilde tebliği ile kesinleşmesini takiben denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması ve infazın sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

Suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile ceza miktarının "iki yıldan beş yıla kadar hapis" olarak değiştirildiği, suç tarihinin 28.04.2014 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması gerekirken, lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/377 Esas, 2015/559 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6388, Karar No: 2011/4747, Tarih: 07.07.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6388 E.  ,  2011/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 199 ada 4 ve 5 parsel sayılı sırasıyla 6342.85 m2 ve 10351.65 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tutanaklarında belirtilen hukuksal nedenlere dayanılarak eşit paylarla davalılar ..., ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve bağışlamaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların davacı adına tapuya tescilie karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazların miras bırakan ... tarafından davacı ...'e bağışlanarak zilyetliğinin devredildiği gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme, araştırma ve uygulama yeterli değildir.

Keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları birbirleri ile çeliştiği halde varolan çelişki giderilmemiş öte yandan kadastro tespitinde saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde tutanak bilirkişilerinin tümü dinlenilmeksizin hüküm kurulmuştur. Dinlenilen tutanak bilirkişisi ... zeminin köye ait olduğunu ancak taşınmazı kendisini bildi bileli davacı ... 'in kullandığını, taşınmazın ne suretle köye ait olduğu konusunda bilgi vermemiş buna rağmen mahkemece beyanlar arasında oluşan çelişki giderilmemiştir. Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm verilemez.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi fen elemanı daha önceki keşifte dinlenilen yerel bilirkişi, tanıklar ve tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazların ... tarafından davacıya bağışlanarak zilyetliğini devredip devretmediği, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespitte saptanan hukuksal olgu dikkate alınarak tutanak bilirkişilerinin tümü yeniden taşınmaz başında usulün 259. maddesi hükmüne uygun biçimde ayrı ayrı dinlenerek tespitte saptanan hukuksal olgu ile hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık ile yapılması muhtemel keşifte dinlenecek olan yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları arasında aykırılık varsa duraksamasız giderilmeli, uzman bilirkişilerden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli, ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve hükmü temyiz etmeyen davalıların daha önceki kabul beyanları da dikkate alınarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 91,05 TL harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 07.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4346, Karar No: 2011/11152, Tarih: 06.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/4346 E.  ,  2011/11152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalının müvekkili idarenin abonesi olup, su borcunu faturada belirtilen son ödeme gününde ödememesi nedeniyle hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının gecikme zammı ve KDV alacağına itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile kesinleşen asıl alacağa icra takip tarihinden tahsil tarihine kadar geçecek her ay için gecikme cezası ve bu cezaya KDV ilavesini ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kabulüne, takibin asıl alacakla ilgili gecikme zammı ve KDV'si ile ilgili kalemlerine itirazın iptaline, takibin devamına, alacak yargılamayı gerektirdiğinden davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Karar tarihinden sonra 25.02.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren bazı ALACAKLARIN YENİDEN YAPILANDIRILMASI İLE SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL ... SİGORTASI KANUNU VE DİĞER BATI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKINDAKİ 6111 Sayılı Kanunun 1. maddesi g) fıkrası ile 2560 S. Kanun kapsamında kalan idarelerin vadesi 31.12.2010 tarihinden (bu tarih dahil) önce olduğu halde, bu kanunun yayınlandığı tarih itibariyle ödenmemiş bulunan su ve

atık su bedeli alacakları ile bu alacaklara bağlı faiz gecikme faizi, gecikme zammı gibi fer’i alacakları hakkında bu kanun hükümlerinin uygulanacağı açıkça belirtilerek, aynı kanunun 18. maddesi hükmü gereğince borçluların bu kanun yayımlandığı tarihi izleyen ikinci ayın sonuna kadar ilgili idareye başvuruda bulunmaları ve belirtilen şartları yerine getirmeleri yönünde hak tanınmış ve böylece borcun yeniden yapılandırılması yönünde bir düzenleme getirilmiştir.

Somut olayda davalıya tahakkuk ettirilen su faturaları yönünden yapılan icra takibine itirazın iptalinin istendiği ve bu tür taleplerin 6111 S. Kanun kapsamında kaldığı açık olmakla, davalının 6111 S. Kanun hükümlerinden faydalanması konusunda müracaat edip, borç ödendiği takdirde davadan vazgeçilmesi veya davanın konusuz kalması sözkonusu olacaktır.

Bu durumda davalıdan 6111 S. Kanun gereğince borcun yapılandırılması konusunda talebinin olup olmadığının sorulup, talebi olduğu takdirde bu konuda tarafların delilleri toplanıp sonucuna uygun karar verilmesi gerektiğinden, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22518, Karar No: 2018/6420, Tarih: 04.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/22518 E.  ,  2018/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... İli ... İlçesi ... Köyü 117 ada 13 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2339, Karar No: 2020/8689, Tarih: 17.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/2339 E.  ,  2020/8689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararın davacı asil tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı asil, dahili davalı ...'tan kredi kartı talebinde bulunduğunu, 'Bireysel Sağlık Sigortası’ için kendisini ikna ettiklerini, poliçeye ilişkin primlerin kredi kartından ödendiğini, daha sonra primleri kredi kartından karşılayamayacağını anlayıp kredi kartı hesabını kapattığını, ödemeleri durdurduktan sonra da bireysel sağlık sigortasını iptal ettirdiğini, 2011-2013 dönemleri itibariyle ‘Ailemin Güvencesi Sigortası’ poliçe bedeli olarak ..., ... ve ... adına düzenlenen poliçeler dolayısıyla ödediği 1.483,03 TL toplam prim tutarının iadesi ile maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmün davacı asil tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, temyiz talebinin süresinde olmadığı gerekçesi ile davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, bu ek karar davacı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin, ek kararı usul ve yasaya uygun olup, davacı asilin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı asilin ek kararın temyizine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile ek kararın ONANMASINA, 6502 Sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2.maddesi gereğince davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29329, Karar No: 2015/9116, Tarih: 27.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29329 E.  ,  2015/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/08/2014

NUMARASI : 2014/27-2014/532

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, bozma ilamına uyularak inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Mahkemece, bir kısım davalılar yönünden bozma öncesi tespit edilen bedele 6459 sayılı Yasa'nın 6.maddesi ile eklenen 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesinin 8.fıkrası gereği faize hükmedilmiş ise de, faiz kararı bozma sonrası bedeli kapsamadığı gibi bozma sonrası kararı temyiz eden N.. H.. yönünden faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, ayrıca bozma öncesi faizine hükmedilen bedeller yönünden faizin bitiş tarihinin yazılı olmaması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

1-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendinde 23/04/2010 tarihinden rakam ve kelimelerinden sonra gelen kısmın çıkartılmasına, yerine (ilk karar tarihi olan 12.06.2012 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına) kelime ve rakamlarının yazılmasına,

2-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1.bendinin sonuna (davalılar Kadriye H.. T.. mirasçıları, Ü.. S.. ve A.. E.. mirasçıları için hükmedilen ayrı ayrı 12.833,34 TL ile davalılar M.. T.. ile Selahattin için hükmedilen ayrı ayrı 17.112,12 TL bedele 23.04.2010 tarihinden son karar tarihi olan 12.08.2014 tarihine, davalı N.. H.. için 58.055,56'ye 23.04.2010 tarihinden ilk karar tarihi olan 12.06.2012 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyiz eden taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7320, Karar No: 2012/19408, Tarih: 06.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/7320 E.  ,  2012/19408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrürün 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde bir infaz kurumu olarak düzenlenmesi, ilk defa duruşmada ortaya çıkmayıp sabıka kaydı okunan sanığın itirazda bulunmaması nedeniyle ek savunma verilmesi gerektiğine ve infazda kuşkuya yer vermeyeceğinden TCK.nun 53. maddesinin hatalı uygulandığına ilişkin tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık lehine olan suç tarihindeki düzenlemelere göre; hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasayla değişik 6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrasına göre gün adli para cezası belirlenerek sanığa fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62/1. maddesinin takdiren tatbiki suretiyle cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52. maddesi gereğince 20 YTL'den 400 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "6136 sayılı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62/1. maddesinin tatbiki suretiyle cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.