muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10, Karar No: 2025/152, Tarih: 20.01.2025

Yapılan içtihadı birleştirme başvurusu hakkında temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde Yargıtayın 11. Hukuk Dairesi ile kapatılan 15. Hukuk Dairesinin kesinlik sınırının yabancı para alacağında dava tarihindeki kur üzerinden belirlenmesi gerektiği görüşüne karşılık Yargıtayın 9, 12 ve kapatılan 23. Hukuk Dairelerinin kesinlik sınırının yabancı para alacağının karar tarihindeki döviz kuru esas alınmak suretiyle belirleneceği görüşünde oldukları ancak kararlar arasındaki içtihat aykırılığı doğuracak uygulamanın sürekli olmadığı gerekçesiyle içtihatları birleştirme yoluna gidilmesine gerek olmadığına, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.12.2020 tarihli ve 338 sayılı karar ile karar verilmiştir. Bu konunun yargısal uygulamalarda farklı uygulamalara yol açan ve sıkça tartışılan bir konu olduğu da göz önünde bulundurulmalıdır.

Doktrinde Prof. Dr. Serkan Ayan (Prof. Dr. Serkan Ayan Yabancı Para Borçlarının İfası Dergipark.org.tr sayfa 553) alacaklının ya muacceliyet ya da fiili ödeme tarihini seçebileceği bu nedenle gerek 818 sayılı yasa gerekse 6098 sayılı Yasada olmayan bir biçimde icra takip ya da dava tarihindeki kur üzerinden çeviri yapılmasına yönelik yargı kararlarının yerinde olmadığı görüşü dile getirilmiştir.

Nitekim bilindiği üzere 32 nci maddesi gereğince ilâma dayalı para alacaklarının icraya konulabilmesi için kesinleşmiş olması gerekmez.

Bu konuda İcra İflas Kanunu'nun 32 nci maddesinde, (Değişik: 18/2/1965 - 538/16 md.) "Para borcuna veya teminat verilmesine dair olan ilâm icra dairesine verilince icra memuru borçluya bir icra emri tebliğ eder. Bu emirde 24 üncü maddede yazılanlardan başka hükmolunan şeyin cinsi ve miktarı gösterilir ve nihayet yedi gün içinde ödenmesi ve bu müddet içinde borç ödenmez veya hükmolunan teminat verilmezse icra mahkemesinden veya istinaf veya temyiz yahut iadei muhakeme yolu ile ait olduğu mahkemeden icranın geri bırakılmasına dair bir karar getirilmedikçe cebri icra yapılacağı ve bu müddet içinde 74 ncü madde mucibince mal beyanında bulunması ve bulunmazsa hapis ile tazyik olunacağı, mal beyanında bulunmaz veya hakikata muhalif beyanda bulunursa hapis ile cezalandırılacağı ihtar edilir." hükmü yer almaktadır.

İcra İflas Kanununun 36 ncı maddesinde ise (Değişik: 2/3/2005 – 5311/5 md.) " İlâma karşı istinaf veya temyiz yoluna başvuran borçlu, hükmolunan para veya eşyanın resmî bir mercie depo edildiğini ispat eder yahut hükmolunan para veya eşya kıymetinde icra mahkemesi tarafından kabul edilecek taşınır rehni veya esham veya tahvilât veya taşınmaz rehni veya muteber banka kefaleti gösterirse veya borçlunun hükmolunan para ve eşyayı karşılayacak malı mahcuz ise icranın geri bırakılması için bölge adliye mahkemesi veya Yargıtaydan karar alınmak üzere icra müdürü tarafından kendisine uygun bir süre verilir. Bu süre ancak zorunluluk hâlinde uzatılabilir." hükmü yer almaktadır.

İİK’nın 32 nci maddesi gereğince ilâm icraya konulunca borçlu İİK’nın 36 ncı maddesi gereğince "İcranın Geri Bırakılmasını" isterse "Hükmolunan para" kavramından hareketle alınacak teminata ilişkin miktar belirlenirken yapılacak hesaplamada yabancı para alacağının dava tarihindeki kuru esas alınmamakta, icradan talep tarihindeki hükmolunan yabancı paranın Türk Lirası karşılığı esas alınmaktadır.

Yabancı para alacağına ilişkin ilâm icraya konulduğu takdirde ise Harçlar Kanunu Ek-1 sayılı tarifenin B)İcra ve İflas Harçları başlıklı kısmın 1/3 üncü bendinde değeri belli olan icra takiplerinde tahsil harcının değer üzerinden alınacağı belirtildikten sonra a) bendinde icra emrinin tebliği üzerine hacizden evvel (Yüzde 4.35 ), (b) bendinde hacizden sonra satıştan önce (Yüzde 9.10), c) bendinde satılıp paraya çevrilmesi suretiyle tahsil hâlinde (Yüzde 11.8) oranlarında olmak üzere alacağın tahsil zamanı esas alınarak bu tarihlerdeki değere göre harç alınması gerekmektedir.

Nitekim icra işlemlerinin yargısal denetimini yapan icra mahkemelerince verilen kararları denetleyen Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 18.02.2016 tarih, 2015/27228 Esas, 2016/4363 Karar sayılı ilâmında "492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28/b bendi uyarınca icra tahsil harcı alacağın ödenmesi sırasında, ödeme yapılmayan hâllerde harç alacağının doğması tarihinden itibaren 15 gün içinde ödenir. Harç alacağı icranın yerine getirilmesiyle doğar. Alacaklılar takipte yabancı para alacağının fiili ödeme tarihindeki kur karşılığı üzerinden tahsil talebinde bulunulduğundan tahsil harcına esas matrahın yabancı para alacağının fiili ödeme tarihideki kur karşılığı üzerinden hesaplanması gerekir. Yine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 20 nci maddesi gereğince avukatlık ücretinin takdirinde hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihteki yürürlükte olan tarife esas alınır. Tarife hükümleri gereğince icra müdürlüğünce vekâlet ücreti matrahının belirlenmesinde de yabancı paranın tahsil tarihindeki kur karşılığının esas alınması gerekmektedir." demek suretiyle uygulamanın ne yönde olduğunu belirterek dairenin yerleşik içtihat ve uygulamalarının da bu şekilde olduğunu ortaya koymuştur.

Diğer yandan özellikle yabancı mahkeme kararlarında yabancı mahkemeler Türk Lirası üzerinden değil yabancı para üzerinden karar vermektedir. Bu kapsamda Harçlar Kanununun 4 ncü maddesi gereğince yabancı bir mahkeme tarafından verilen ilâmların tenfizi için açılacak davalardan, bu ilâmlarda hükmolunmuş şeyin değeri, nevi ve mahiyetine göre 1 sayılı tarife gereğince harç alınacaktır. Dolayısıyla bir yabancı para alacağı Türk mahkemeleri tarafından hüküm altına alındığında temyize başvuru hâlinde karar ve ilâm harcının dava tarihindeki kur üzerinden alınması kabul edilirken hesaplanırken aynı para alacağının yabancı mahkeme tarafından hüküm altına alınması hâlinde bu kararın tenfizi için yargı yoluna başvurulduğunda ve verilen karar temyiz edildiğinde başvurma tarihlerindeki döviz kurunun esas alınması kamunun ciddi oranda alacağı harçtan mahrum kalmasına yol açacağı gibi aynı sonuçları doğuracak iki ayrı yargısal işlemin ayrı değerler üzerinden harca tabi olmaması da kanun önünde eşitlik ve hukuk güvenliği ilkesiyle bağdaşmayacaktır.

Bu açıklamalar bakiye karar ve ilâm harcının tahsili bakımından da geçerlidir. Hükmolunan yabancı para alacağını icraya koymak isteyen alacaklı veya bu karara karşı temyiz karar harcına başvurmak isteyen borçlu talep ettiği yargısal işlemin bir başka deyişle sunulacak yargısal hizmetin karşılığı olarak elde ettiği değer ölçüsünde nispi harca tabi işlemde bunun karşılığını ödemelidir. Bu ilke yukarıda yer verilen Anayasa Mahkemesi kararında açıkça vurgulanmıştır.

Dolayısıyla kanun yoluna başvuru bakımından yargılamanın uzun sürmesi ve serbest kur rejimi nedeniyle somut uyuşmazlıkta olduğu üzere 2023 yılı temyiz sınırı 238.730 TL’dir. Bölge adliye mahkemesi karar tarihi olan 19.10.2023 tarihi itibariyle TC MB’nin Euro efektif satış kuru 29.5857 335.201 TL olup 2023 yılı temyiz sınırının üzerinde olması nedeniyle temyiz incelemesinin yapılması gerekmektedir.

Açıklanan nedenlerle kanunda dava tarihinin esas alınacağına ilişkin açık bir hüküm bulunmadığına, yukarıda belirtildiği üzere Anayasanın 10. maddesinde düzenlenen eşitlik ilkesi ve 36. maddesindeki hak arama özgürlüğü ilkesi göz önünde bulundurularak, kişilerin mahkemeye erişim ve üst yargı yollarına başvurma hakkından yoksun bırakılmaması bakımından, karar tarihindeki kurun esas alınması gerektiği gerekçesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/26875, Karar No: 2022/768, Tarih: 04.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26875 E.  ,  2022/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması durumunda ise, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 E. 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ...tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7042, Karar No: 2010/5357, Tarih: 12.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/7042 E.  ,  2010/5357 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/149003

MAHKEMESİ :(MALATYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :02.03.2009 - 260/61

SUÇ :Kasten öldürme

F.. T..'u kasten öldürmekten sanık S.. T.., O.. K.., A.. K.. ve M.. K..'yı ayrı ayrı birlikte kasten öldürmekten, B.. K..'u olası kastla yaralamaktan adıgeçen sanık S.. T.. ve S.. T..'un yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, diğer sanıklar Ş.. T.., L.. T.. ve A.. T..'un beraatlerine ilişkin (MALATYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2009 gün ve 260/61 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar Selim, Suat ve Ş.. T.. müdafileri ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar Selim ve Suat duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıklar Selim ve Suat hakkında duruşmalı, diğer sanık ile müdahillerin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık Suat'ın mağdur Bilal'i olası kastla yaralama suçundan verilen para cezası, CMUK.nun 305 maddesi uyarınca miktarı itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu suçla ilgili sanık müdafinin temyiz isteminin,

b) CMK.nun 156/3 maddesi uyarınca sanık Şeho'nun 28.07.2008 tarihli vekaletnameyle kendisine müdafi tayin etmesi nedeniyle, baro tarafından görevlendirilen ve görevi sona eren Av..... sanık hakkındaki beraat hükmüne yönelen temyiz talebinin,

CMUK.nun 317. Maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

c) Mahkemenin maktul Fatma'nın öldürülmesine ilişkin birleştirilmesine karar verilen 2008/309 esas nolu dosyasının 15.10.2008 tarihinde gerçekleştirilen oturumunda CMK.nun 191/3-b maddesi uyarınca iddianamenin okunarak sanık Selim'in savunmasının tespit edildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

d) Sanık Selim'in tutuklama tarihinin gerekçeli karar başlığında 20.09.2008 yerine 22.09.2009 olarak yazılması ve hükmün 02.03.2009 tarihinde tefhim Olunmasına karşın, hükmün tefhim olunduğu duruşma tutanağının ve gerekçeli kararın son sayfasına 02.03.2009 yerine 03.02.2009 yazılması mahallinde giderilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

e) Sanık Selim'in olası kastla yaralama suçu yönünden, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu ve bu nedenle 5728 sayılı Yasayla değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/6-a maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından istifade edemeyeceği anlaşılmıştır.

e) Sanık Selim'in olası kastla yaralama suçu yönünden, dosyada bulunan adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu ve bu nedenle 5728 sayılı Yasayla değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/6-a maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından istifade edemeyeceği anlaşılmıştır.

2- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, maktuller Ali, Osman ve Mustafa'ya yönelik öldürme olayının failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Selim ve Suat'ın ayrı ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken aynı müdafi tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. Maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Selim ve müdafileri ile sanık Suat ve müdafilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar Selim ve Suat yönünden mahkumiyete, sanık Şeho yönünden beraate ilişkin hükümlerin bu nedenlerle ve irtibat nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle CMUK.nun 321. Maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 12.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

12.07.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. T.. ile S.. T.. müdafi Avukatlar ... ve ... yokluklarında 15.07.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/25235, Karar No: 2014/11112, Tarih: 07.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25235 E.  ,  2014/11112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi

Hüküm : 16880,59 TL maddi, 5000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağı olan Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/343 esas, 2007/122 karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan tutuklu kaldığı, yargılama sonunda 01.05.2007 tarihinde beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 08.06.2007 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 13.07.2007 tarihinde, tazminata esas olan işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanunun 2. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,

Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre, tutuklama tarihi ile tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar ele geçecek parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hak ve nasafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/998, Karar No: 2015/11670, Tarih: 14.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/998 E.  ,  2015/11670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kapatılan. Sulh Ceza Mahkemesi ( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11164, Karar No: 2023/19140, Tarih: 30.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11164 E.  ,  2023/19140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/550 E., 2015/648 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hatay 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/550 Esas, 2015/648 Karar sayılı ilamının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dosya içerisinde, soruşturma evresinin tamamının fiziken bulunmadığı ve soruşturma dosyasının bir kısım evrakının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde de kayıtlı olmadığı ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinin tespiti açısından tebligat evrakının denetime olanak verecek şekilde dosyaya eklenmesinin gerekmesine rağmen 24.02.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın sanığa tebliğine ilişkin evrakın bulunmadığının anlaşılması karşısında söz konusu eksiklikler giderildikten sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8105, Karar No: 2014/17951, Tarih: 19.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8105 E.  ,  2014/17951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/289-2014/20

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19327, Karar No: 2015/6718, Tarih: 24.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19327 E.  ,  2015/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı

.... ...... ile .... ..... ve müşterekleri aralarındaki ölüme bağlı mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan katılma alacağı davasının reddine dair ..... Aile Mahkemesi'nden verilen 19.02.2014 gün ve 831/181 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.03.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden ... .... vekili Avukat .... .... ve karşı taraftan..... vekili Avukat ... .... ve ...... vekili Avukat .... ..... geldiler, başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, ortak miras bırakan .........'nın 2010 yılında öldüğünü, tarafların 1978 yılında evlendiklerini, evlilik birliği içerisinde edinilen mal varlığının müteveffaya ait banka hesabında tutulduğunu, müşterek çocukları olmaması nedeniyle müteveffanın, eşinden mal kaçırmak maksadıyla bireysel hesabını kız kardeşi ..... ile müşterek hale çevirdiğini, gerçekte davalı Hayriye'nin hesaptaki parayla ilgisi bulunmadığını, tereke tespit dosyasında 2010 ve 2011 yılı itibarı ile..... nolu hesapta 10.898 TL, ..... nolu hesapta 27.939 TL ve 26 nolu hesapta 195.540 TL bulunduğunu, söz konusu hesaplarda bulunan paraların edinilmiş mal olduğunu açıklayarak, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 50.000 TL katılma alacağının yasal faiziyle birlikte davalılardan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..... vekili, davanın yersiz açıldığını, bahse konu hesapların müşterek hesap olup, 1/2 payının müvekkiline ait olduğunu, müşterek taşınmazın satılması nedeniyle satış bedelinin banka hesabına yatırıldığını, müvekkilinin düzenli geliri bulunan bir kişi olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı .... .... vekili, davacının gelir getiren bir işi olmadığını ve banka hesabındaki paraya katkısı bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, diğer davalılar yargılama oturumlarında temsil olunmamıştır.

Mahkemece, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı .... .... vekili, davacının gelir getiren bir işi olmadığını ve banka hesabındaki paraya katkısı bulunmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, diğer davalılar yargılama oturumlarında temsil olunmamıştır.

Mahkemece, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, 02.08.1978 tarihinde evlenmişler eşlerden ..... .... 13.09.2010 tarihinde vefat etmiştir. Sözleşmeyle başka rejim seçilmediğinden eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170.maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği 13.09.2010 ölüm tarihine kadar yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. (TMK. m. 202). Söz konusu mal rejimi müteveffanın ölüm tarihinde sona ermiştir (TMK.nun 225/son). TMK'nun 235/1. maddesi hükmüne göre; mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar, tasfiye anındaki değerleriyle hesaba katılır.

Dava; ölüme bağlı mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan katılma alacağı isteğine ilişkindir. Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına uygun olmadığı gibi yapılan araştırma ve inceleme de karar vermeye yeterli değildir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden banka hesabının ilk olarak 01.01.2002 tarihinde açıldığı, sonraki dönemlerde alt hesaplar açıldığı, hesap bakiyelerinin yeni açılan farklı ve ortak hesaplara aktarıldığı anlaşılmaktadır. Gerek tereke dosyasındaki tespitler, gerekse eldeki dosyada, mal rejiminin sona erdiği tarih ve daha öncesinde, dava dilekçesinde yazılı miktarlarda hesap bakiyesinin mevcut olduğu ancak sonrasında hesaplardaki paraların çekildiği ya da transfer edildiği görülmektedir.

Davalı tarafça banka hesaplarındaki paraların müteveffanın kişisel malı niteliğindeki taşınmazın satılmasından elde edilen paralar olduğunu ileri sürmüşler ise de buna ilişkin belge ve kayıt bulunmamaktadır. Kural olarak, hesabın açıldığı tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar hesaplarda bulunan paralar TMK'nun 222/son maddesi uyarınca aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal kabul edilmesi gerekmektedir. O halde; banka hesaplarındaki paraların edinilmiş mal niteliğinde olduğu konusunda duraksamamak gerekir.