muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/24023, Karar No: 2024/6980, Tarih: 27.05.2024

6.Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın byclock yazışmaları dikkate alındığında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisinde örgüt yöneticiliği vasfında konumunun bulunduğuna,

2. Özellikle 422574 aidi numaralı ve FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün yargı mensuplarının sözde sivil imamı ve örgüt sorumlusu Bilge kod adlı H.İ.Ş. ile yapmış olduğu bylock yazışma içerikleri incelendiğinde sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün fişleme faaliyetlerine bizzat katıldığının anlaşıldığına, yargı içeresindeki fişleme faaliyetlerinden haberdar olduğuna, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün takip etmiş olduğu davalarla bizzat ilgilendiğine, Örgütsel faaliyet kapsamı içerisinde bir takım bilgisayar programı yükleme faaliyetlerinde bulunduğuna, 17-25 Aralık yargı darbesi soruşturmasını yapan fetö mensuplarının Silivri Cezaevindeki hal ve hareketleri ile örgütsel faaliyetleri ile ilgilendiğine, yargı içerisinde alevi yapılanması olduğundan bahisle bir takım hakim ve savcılarla ilgili takiplerde bulunduğuna, UYAP sistemi üzerinden davaların tevzisinin fetöcü hakim- savcılara tevzi edilmesi işlemlerini takip ettiğine, 2014 yılı HSK seçimlerinde aktif rol oynadığına, seçimleri bizzat takip ettiğine, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün adaylarını oy vermeyeceğini söyleyen yargı mensubunu tehdit ettiğine,

3.Sanığın eylemlerinin yoğunluğu, sürekliliği, çeşitliliği, dikkate alındığında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü hiyerarşisi içerisinde örgüt yöneticiliği vasfına yakın faaliyetlerinin bulunduğunun anlaşıldığına,

4.TCK'nın 61. maddesi gereğince sanığın hukuki durumu değerlendirilerek, ceza miktarı daha fazla belirlenmesi gerekirken, daha az ceza verilmesinin usul ve esasa aykırı olduğuna,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, tanık anlatımlarına, örgütsel içerikli Bylock kayıtlarına ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, tanık anlatımlarına, örgütsel içerikli Bylock kayıtlarına ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.01.2021 tarihli ve 2019/801 esas, 2021/9 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3242, Karar No: 2011/14661, Tarih: 31.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3242 E.  ,  2011/14661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.11.2011 tarih ve 2007/120-2009/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ....Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Vitawin” markasının tescili için davalı kuruma başvurduğunu, davalı kurumun ise diğer davalı şirketin markalarını gerekçe göstererek başvurunun reddine karar verdiğini yapılan itiraz üzerine TPE YİDK tarafından başvurunun kısmen kabulüne karar verildiğini, davalı şirketin tescilli markalarını tescilli olduğu tüm sınıflar yönünden kullanmadığını ileri sürerek, TPE YİDK’nun 2006 – M – 4174 sayılı kararının iptaline ve davalıya ait 99164, 109526 ve 007200 sayılı markalarının kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markaları arasında 556 Sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik olup davalı kurumca verilen kısmen red kararının doğru olduğu, davalı şirketin ise markalarının tescilli olduğu tüm sınıflar yönünden kullanımının bulunmadığı gerekçesiyle davalı şirketin 99164 sayılı markasının teknik gres yağları, hayvan yemleri” yönünden hükümsüzlüğüne, 007200 sayılı markanın ise ”tereyağlar, margarinler, yenilebilir yağlar, bitkisel ve hayvani yağlar, yemeklik ve kahvaltılık bitkisel margarinler, dondurma yapımında kullanılan özel bitkisel margarinler, Ayçiçek yağı, soya yağı, mısır özü yağı, zeytinyağı gibi bitkisel yemeklik yağlari tıbbi amaçlı olmayan diyetetik yağlar” emtiaları hariç olmak üzere tescil kapsamındaki tüm mallar yönünden kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne, diğer istemlerin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ....Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ....Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ..... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01.25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10128, Karar No: 2019/1324, Tarih: 28.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/10128 E.  ,  2019/1324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile davalı tarafın, davalı ... içinde 2009 yılı itibariyle ..., ..., ..., ... villalarına ilişkin 2009 yılına ait aidat ödemesini yapmadıklarını bu nedenle davalıya ... 20. Noterliğinden düzenlenen 26/09/2012 tarih ve 16230 yevmiye numaralı ihtarname gönderildiğini, ... ... 19. İcra Müdürlüğünün 2012/20910 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının borca itiraz ettiğini ve takibin durduğunu bu nedenle davanın kabulü ile icra dosyasına yapılan itirazın dava değeri ile sınırlı olarak kaldırılmasına, davalı taraf aleyhine %40'dan az olmamak üzere tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 31/03/2016 tarih ve 2015/8882 Esas - 2016/5410 Karar sayılı ilamı ile "Dosya içindeki bilgi ve belgelerden dava konusu sitenin birden çok parsel üzerinde kurulduğu, burada toplu yapı yönetimine geçilmediği, 3 parselden ibaret sitede dava konusu taşınmazın bulunduğu parselde kat mülkiyetinin kurulmuş olduğu ve site yönetim planındaki düzenlemeye göre her parselin ayrı yönetiminin bulunduğu, bu parsellerin her birinde Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulanması imkanının mevcut olduğu, davalının dava konusu 106 parselde bulunan taşınmazda bağımsız bölüm maliki olduğu, davayı açan yönetimin de 106 parsel yönetimi olduğu, bu durumda uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Yasası hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasası'nın Ek .... Maddesinde"Bu kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir" hükmü yer almaktadır. Buna göre mahkemece davaya bakılıp tüm deliller toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanamayacağı ve genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir." denilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, davanın kısmen kabulü ile davalı borçlunun ... ... 19. İcra Müdürlüğünün 2012/20910 Esas sayılı icra dosyasına itirazının kısmen iptali ile takibin 176.612,28 TL asıl alacak ve 11.075,55 TL işlemiş faiz üzerinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren aylık %5 oranında gecikme tazminatı işletilerek devamına, asıl alacak likit olmakla %20 oranında (35.322,46 TL) inkar tazminatının davalıdan tahsiliyle davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı A.Ş. ve davalı ... Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir. Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/... sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Somut olayda, taraflara tefhim edilen kısa kararda "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 8 gün içerisinde temyiz yolu açık olmak üzere taraf vekillerinin yüzlerine karşı verilen karar usulen okunup anlatıldı" denildiği halde gerekçeli kararda, "davanın kabulü ile davacının nüfus kayıtlarında “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere taraf vekillerinin yüzlerine karşı verilen karar usulen okunup anlatıldı" şeklinde karar verilerek başvuralacak kanun yolu ve süresine dair açık hüküm kurulmaması sebebiyle çelişki yaratılmıştır. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır. Yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmayacak şekilde bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına temyiz harcının istek halinde iadesine 28/02/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3436, Karar No: 2019/2686, Tarih: 10.06.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3436 E.  ,  2019/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :...11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacıları vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı-birleşen dosya davalısı vekili, dava dilekçesi ile müvekkili ile davalılar arasında akdedilen sözleşme gereğince ... ili, ... ilçesi,..., Yenimahalle, ... Caddesi, No:20 adresinde bulunan binada sözleşmede belirtilen işlerin belirlenen birim fiyatlar ölçü alınarak belirlenecek bedel karşılığı davacı tarafından ifa edileceğinin kararlaştırıldığını, davacı tarafından işin eksiksiz yerine getirilmesine rağmen davalılar tarafından iş bedeli alacağının ödenmediğini, ödemelerin tahsili için...22. İcra Müdürlüğü'nün 2013/22365 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, binada yapılan işlerin delil tespiti dosyası ile tespit edildiğini, fazlaya dair haklarının saklı kalması kaydıyla 22.614,00 TL sözleşme konusu iş bedeli, 3.948,00 TL malzeme ücreti, 265,27 TL sözleşme damga vergisi (530,54 TL’nin 1/2’si), 625,05 TL delil tespiti dosya masrafı olmak üzere toplam 27.452,32 TL'nin davalılardan yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar-birleşen davacılar vekili, cevap dilekçesi ile, davacı ile davacının kardeşi dava dışı Selim Aydoğdu’nun birlikte faaliyet gösterdiği SOM yapının, müvekkillerinin taşınmazında kararlaştırılan işlerin yapımını üstlendiğini, davacı tarafın dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, işin süresinde teslim edilmediğini, SOM İnş. antetli bir kağıda davacının kardeşi Selim Aydoğdu'ya ait banka hesap bilgileri yazıldığını ve aynı kağıtta 2.000,00 TL alındığının belirtildiğini, müvekkilinin muhtelif tarihlerde aynı banka hesabına 17.500,00 TL'yi açıklamalı

Okundu.

şekilde aktardığını, dava dışı Selim’e ödenen 19.500,00 TL’den başka davacıya 17.06.2013’de imza karşılığı avans olarak 7.000,00 TL ödendiğini belirterek asıl davanın reddini savunmuş, birleşen dava dilekçesi ile, sözleşme gereğince işin zamanında ve gereği gibi teslim edilmediğini, işin kötü ve eksik ifa edilmesinden ve gecikmeden kaynaklanan 4 aylık kira kaybı alacağı olan 21.500,00 TL, işi yarım bırakılması sebebiyle imzalanan ikinci sözleşmeden kaynaklanan 9.000,00 TL yüklenici ücretinin ve taşınmazda yapılan sair giderler için 1.710,00 TL olmak üzere toplam 32.210,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, birleşen davanın açılmamış sayılmasına, asıl davanın kabulü ile 27.453,12 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, alacağa 08.10.2013 tarihinden itibaren reeskont faizi işletilmesine dair verilen karar, asıl dava yönünden davalı-birleşen dosya davacıları vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-birleşen dosya davacıları vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraf sıfatı, bir başka deyişle husumet ehliyeti, dava konusu hak ile kişiler arasındaki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise dava konusu hakkın yükümlüsünü belirler. Uygulamada davacı sıfatı, aktif husumeti, davalı sıfatı ise pasif husumeti karşılayacak şekilde değerlendirilmektedir. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise, davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukuki koruma isteniyor ise o kişi veya kişilere davanın yöneltilmesi gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatının bu anlamda önemli özelliği ise def'i değil itiraz niteliğinde olması nedeniyle taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve taraflar ileri sürmemiş olsalar bile mahkemece re'sen nazara alınmasıdır.

Usul hukukuna ilişkin yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildirilecek olursa; dosyada mevcut 05.06.2013 tarihli sözleşme davacı O.. A.. ile davalı... İnş. Tur. ve Taah. İşleri Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanmış olup, davalılardan Z.. K.. sözleşmede diğer davalı şirketin yetkili temsilcisi olarak yer almış ve şirketi temsilen sözleşmeye şirket kaşesi üzerine tek imza atmıştır. Bu durumda akdî ilişki davacı yüklenici O.. A.. ile davalı iş sahibi... İnş. Tur. ve Taah. İşleri Tic. Ltd. Şti. arasında kurulmuştur. Bu bakımdan yüklenici şirket yanında şirket temsilicisi Z.. K.. hakkında da alacak davası açılması isabetli olmamıştır. Husumet ehliyeti ile ilgili itiraz zamanı yasayla tayin ve tahdit edilmiş bir ilk itiraz veya mahkemece nazara alınması davalı tarafından ileri sürülmesine bağlı bir def'i niteliğinde de olmayıp, yargılamanın her aşamasında ileri sürülmesi ve mahkemece de resen nazara alınması zorunlu olmakla, davalı Z.. K..’nın davada pasif husumet ehliyeti bulunmadığından onun yönünden husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulü yönünde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Okundu.

Okundu.

Davalı şirketin temyiz itirazlarına gelince, davalı şirketin cevap dilekçesinin 3. sayfasında “sübuti sebepler” başlıklı bölümünün 10. bendinde açıkça yemin deliline dayandığı anlaşılmıştır. Yemin delili 6100 sayılı HMK'nın 225 ve devamı maddelerde düzenlenmiştir. Yemin kesin delillerdendir. Yemin deliline dayanan taraf, iddia veya savunmasının diğer delillerle ispatlanmamış olması nedeniyle bu delile sıra gelmiş olduğunu başka türlü bilemeyeceğinden; mahkeme, yemin teklif etmek hakkı bulunduğunu istek sahibine hatırlatmakla yükümlüdür. Şu durumda kural olarak, yemin teklifi hakkı kullandırılmadan karar verilemez. Eser sözleşmelerinde, iş bedeli alacağının ödendiğini iş sahibi ispatla yükümlü olduğundan, davalı iş sahibi şirkete, davacı tarafça kabul edilmeyen ödemelerle ilgili olarak davacı yükleniciye yemin teklif etme hakkının varlığı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeksizin hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Kararın belirtilen sebeplerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı-birleşen dosya davacıları vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün temyiz eden davalı-birleşen dosya davacıları yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalı-birleşen dosya davacılarından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacılarına iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5835, Karar No: 2019/7889, Tarih: 18.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/5835 E.  ,  2019/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

Davalılardan Türkiye Halk Bankası AŞ vekili ile ... vekiline ait temyiz itirazlarının incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi itibariyle 58.800,00TL’dir.Ölümlü iş kazası nedeniyle davacılar vekili, davacılardan anne için 26.371,16TL maddi 50.000,00TL manevi, baba için 50.000,00TL manevi, üç kardeşten her biri için 30.000,00TL manevi tazminat talep etmiştir.Mahkemece verilen 08/11/2017 tarihli kararda, davalı ... AŞ hakkındaki davanın reddine; davacılardan anne için 26.371TL maddi 40.000TL manevi, baba için 40.000TL manevi, üç kardeşten her biri için 25.000TL manevi tazminatın davalılar ..., ..., ... ve ... Tekstil AŞ’den müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmiştir. ...Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesince verilen 26/06/2019 tarihli kararda, davalılar ..., ... ve ... vekili ile davacılar vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesine ait kararın 6100 sayılı HMK m. 353/1-b-2 uyarınca kaldırılmasına ve yerine; davalılar ... ve ... yönünden davanın Reddine; davalılar Türkiye Halk Bankası AŞ, ... ve Tasfiye halinde Timpeks isimli şirket yönünden ise davanın kısmen kabulü ile davacılardan anne için 26.371,00TL, 40.000,00TL manevi tazminatın davalılar ..., Türkiye Halk Bankası AŞ ve Tasfiye halinde ... isimli şirketten müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı baba için 40.000,00TL manevi tazminatın davalılar ..., Türkiye Halk Bankası AŞ ve Tasfiye halinde ... isimli şirketten müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı kardeş ... için 25.000,00TL manevi tazminatın davalılar ..., Türkiye Halk Bankası A.Ş. ve Tasfiye halinde ...isimli şirketten müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı kardeşlerden Arzu için 25.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02/11/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Tasfiye halinde ... isimli şirketten müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı kardeş ... için 25.000,00TL manevi tazminatın davalılar ..., Türkiye Halk Bankası A.Ş. ve Tasfiye halinde ... isimli şirketten müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Karar ilamının, davalılar Türkiye Halk Bankası AŞ vekili ve ... vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarlarının temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, temyiz talebinde bulunan davalılar yönünden temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.