muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16690, Karar No: 2022/10719, Tarih: 20.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/16690 E.  ,  2022/10719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 17/08/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 20/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3977, Karar No: 2012/4392, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3977 E.  ,  2012/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2306, Karar No: 2006/7109, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2306 E.  ,  2006/7109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... ile davalı ... ve Tic.A.Ş. vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında Denizli 2.İcra Mahkemesinden verilen 21.6.2005 gün ve 141-479 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 15.12.2005 gün ve 8597-12572 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davacı haczinin İcra ve İflas Kanunu’nun 111 nci maddesi gereğince düşmediği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır. Davacı vekili dava dışı borçlu ile icra dosyasında yapılan taksitlendirme sözleşmesi nedeniyle anılan yasanın 106 ncı maddesindeki satış isteme süresinin işlemediğini ve 110 ncu madde uyarınca haczin satış tarihinde ayakta bulunduğunu; oysa düzenlenen sıra cetvelinde aksine düşünce ile kendilerine pay ayrılmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yanın haczinin düştüğünü bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm Dairemizin 15.12.2005 gün ve 2005/8597-12572 E.K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle Dairemizin anılan onama kararının davacı iddialarının özetlendiği kısmında davacının kendi haczinin düşmediğine ilişkin olarak ileri sürdüğü bir kısım vakıaların davalı yanın haczinin düşmesi sebebi olarak kaleme alındığı görülmüş ise de, bu kısmın hüküm sonucunu etkilemeyecek nitelikte maddi hataya dayalı olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre İİK.nun 366 ncı ve HUMK.nun 440 ncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 00,70 YTL harç ve 137.00.-YTL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 29.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/26335, Karar No: 2014/5196, Tarih: 05.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/26335 E.  ,  2014/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece hüküm fıkrasının harca ilişkin (2) numaralı bendinde, 1.344.91 TL bakiye karar harcının davalıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına, yine (3) numaralı bendinde, yargılama giderleri içinde belirtilen harç miktarlarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Harçlar Kanunu uyarınca davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının (2) ve (3) numaralı bentlerinin silinerek yerine "2-davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına davacı tarafından peşin yatırılan harcın talep halinde davacıya iadesine, "3-377,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 05.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1475, Karar No: 2011/6227, Tarih: 11.05.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1475 E.  ,  2011/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :29.06.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat Kanunu'nun 17. ve Tebligat Tüzüğü'nün 23. maddesine göre belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerden birine yapılır. Aynı kanunun 18. ve aynı tüzüğün 24. maddesinde ise tebliğ yapılacak şahıs otel hastane, tedavi veya istirahat evi, fabrika, mektep, talebe yurdu gibi içine serbestçe girilemeyen veya arananın kolayca bulunması mümkün olmayan bir yerde bulunuyorsa, tebliğin yapılmasını o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amiri temin eder, bunlar tarafından muhatap derhal bulundurulamaz veya tebliğin temini mümkün olmazsa, tebliğ amire yapılır hükmü yer almaktadır.

Hükmün davalı ...’a tebliğine ilişkin tebligat parçasına, “işyeri sahibi ... imzasına tebliğ edildi” açıklaması yazılmış olup muhatabın işyerinde bulunup bulunmadığı tebliğ evrakına yazılmamıştır. Bu haliyle yasada öngörülen tebligat usulüne uyulmadığından tebliğ işlemi geçersizdir. Bu nedenle adı geçen davalıya hükmün yöntemine uygun şekilde tebliğinin sağlanarak temyiz süresinin beklenilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19616, Karar No: 2019/4395, Tarih: 27.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19616 E.  ,  2019/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 20.06.2007-20.04.2012 tarihleri arasında portföy yönetici olarak çalıştığını, 08.10.2011 tarihinde evlenerek evlilik nedeniyle işten ayrıldığını beyanla, kıdem tazminatı ile genel tatil, hafta tatili ile fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık vardır.

Kural olarak prim fazla çalışmanın karşılığı değildir. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak, çoğunlukla uygulamada belirlenen hedeflerin tutturulmasına bağlı olarak, ödenen ek bir ücrettir. Fazla çalışma ise, kural olarak 4857 sayılı Kanun'a göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi kanuni çalışma saatleri dışında çalışsa da çalışmasa da koşulları oluştuğunda söz konusu ek ücrete hak kazanacaktır. Bu durumda fazla mesai alacağından ödenen primlerin mahsubu doğru değildir. 4857 sayılı Kanunun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir. Bahşiş, yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde, fazla çalışma ücretlerinin zamsız kısmının sabit ücret içerisinde ödendiği kabul edildiğinden, fazla çalışmalar, saat ücretinin %150 zamlı miktarına göre değil, sadece %50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 01.04.2011-20.04.2012 tarihleri arası dönem için hesap edilen fazla çalışma ücretinin, ödenen prim miktarından daha az olduğu gerekçesiyle söz konusu dönem için fazla çalışma ücreti hesaplanmamıştır. Dosyadan anlaşılan davalı işyerindeki prim sistemine göre, davacının sabit ücret yanında, belirlenen hedefin tutturulması suretiyle prim aldığı, sistemin içeriğinin prim almak için daha fazla çalışılmasına yönelik olmadığı anlaşılmaktadır. Dairemizin uygulamasına göre bu ücret sisteminde, sabit ücret üzerinden fazla mesai ücretinin alınmadığı kabul edilmektedir. Bu durumda dosya kapsamında mevcut olan bilirkişi raporunda, tespit edilen sabit ücret üzerinden söz konusu dönem için hesaplanan fazla çalışma ücret alacağının da hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/107, Karar No: 2018/17081, Tarih: 28.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/107 E.  ,  2018/17081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların kullandıkları cep telefonları tespit edilerek suç tarihi ve saatinde suç yerine yakın baz istasyonundan sinyal alıp almadıkları, olay günü kullandıkları belirtilen araç ile ilçeye giriş çıkış yapıp yapmadıkları yine yakın ilçelerde Karasu ve Sapanca'da meydana gelen benzer suçlara ilişkin sanıkların yargılandıkları dosya örnekleri getirtilip incelenmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7176, Karar No: 2011/15049, Tarih: 28.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7176 E.  ,  2011/15049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Göksu EDAŞ vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idarelerden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılardan Göksu EDAŞ vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5868, Karar No: 2015/5199, Tarih: 23.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5868 E.  ,  2015/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 16 - 2015/283795

Mahkemesi : Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19.02.2015

Numarası : 2014/808 - 2015/230

Suç : Yalan tanıklık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Küçükçekmece 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2015 tarih ve 2014/808 esas, 2015/230 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2015 tarih ve 2015/445 değişik iş sayılı kararı ile kaldırılmasına karar verildiği, dava dosyasının yeniden esasa kaydedilip 2015/272 esas numarasını aldığının anlaşılması karşısında; S.. K.. hakkında 02.12.2014 tarihli celsede katılma talebinin reddine dair verilen kararın, kanun yoluna başvurma hakkı doğuran nihai kararlardan olmadığından, S.. K..'un temyiz talebinin REDDİNE, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18650, Karar No: 2024/9380, Tarih: 09.07.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/18650 E.  ,  2024/9380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/183 E., 2015/238 K.

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17.03.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/238 Karar sayılı kararının, katılan ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.08.2021 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3988, Karar No: 2012/4391, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3988 E.  ,  2012/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7628, Karar No: 2022/10218, Tarih: 14.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7628 E.  ,  2022/10218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir." düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 09/08/2022 tarihli dilekçeyle davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8255, Karar No: 2011/5522, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8255 E.  ,  2011/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.