muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15053, Karar No: 2014/8989, Tarih: 12.05.2014

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca taraflar arasında imzalanan 19.01.2009 tarihli sözleşmenin limited şirket pay devri vaadi içeren bir sözleşme olduğu, TTK'nın 520/5 maddesi uyarınca aranan resim yazılı geçerlilik şartına uyulmadığı, bu nedenle ilgililer için bir hüküm ifade etmeyeceği, 818 sayılı BK'nın 61. maddesi uyarınca tarafların aldıklarını iade borcu içinde bulundukları, culpa in contrahendo ilkesinin uygulanabilmesi için güvenen kişinin iyi niyetli bulunması gerektiği ancak davada tarafların tacir olup vekilleri huzurunda imzaladıkları sözleşmenin şekli geçerlilik şartlarını taşımadığını biliyor oldukları gerekçesiyle davacı-karşı davalıların taleplerinin reddine, davalı-karşı davacıların 19/01/2009 tarihli sözleşmenin şekle aykırılık nedeniyle geçersiz olması dikkate alınarak feshi yönündeki talep konusuz kaldığından bu konuda hüküm tesis etmeye yer olmadığına, S.. D.. tarafından S.. D.. veya emru havalesine düzenlenen 19/01/2009 düzenleme tarihli, 30/03/2009 ödeme tarihli, 285.000,00 TL tutarlı bonodan dolayı karşı davacıların karşı davalılara borçlu olmadığının tespitine, belirtilen bononun karşı davacıya iadesine, 23/02/2009 tarihinde S.. D.. ve G.. D..'na teslim edilen demirbaşlar nedeni ile toplam 72.525,00 TL'nin karşı davalılardan alınarak, karşı davacı S.. D..'na yasal faizi ile verilmesine, karşı davacıların cezai şart isteminin reddine, toplam meblağı 72.000,00 TL olan Beta İml. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. tarafından S.. D..'na teslim edilen çekler ile ilgili olarak Beta İml. İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. tarafından açılmış bir iade davası mevcut olmadığından veya belirtilen bu çeklerin şirkete iadesi talebi ile ortaklar tarafından açılmış bir dava bulunmadığından bu konudaki talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalılar vekili ve davalı-karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı-karşı davacılar vekilinin tüm, davacı-karşı davalılar vekilinin aşağıda (2) ve (3) numaralı bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davalı-karşı davacılar devredilen demirbaşların aynen iadesini istediğine ve davacı-karşı davalılar da aynen iadenin mümkün olduğunu belirttiğine göre mahkemece aynen ifaya karar vermek gerekirken, bedele hükmedilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3- Diğer taraftan, davalı-karşı davacıların sözleşmenin feshi talebinin reddine karar verildiği halde karşı dava bakımından davacı-karşı davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

2- Ancak, davalı-karşı davacılar devredilen demirbaşların aynen iadesini istediğine ve davacı-karşı davalılar da aynen iadenin mümkün olduğunu belirttiğine göre mahkemece aynen ifaya karar vermek gerekirken, bedele hükmedilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

3- Diğer taraftan, davalı-karşı davacıların sözleşmenin feshi talebinin reddine karar verildiği halde karşı dava bakımından davacı-karşı davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacılar vekilinin tüm, davacı-karşı davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı-karşı davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacılar F.. D.. ve S.. D..'ndan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacı-karşı davalılara iadesine, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11541, Karar No: 2009/5567, Tarih: 10.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11541 E.  ,  2009/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalı ile müvekkili arasında 15.09.2003 tarihli bir bayilik sözleşmesi ve bunun mütemmim cüz’ü şeklinde bir protokol imzalandığını, buna göre davalıya yıllık 1300 m³ akaryakıt alım taahhüdü karşılığı kredi verildiğini ve taahhüdün alınmayan kısmı için m³ başına 20,-USD cezai şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını; davalının yıl içinde sadece 596 m³ alım yaptığını, eksik alım miktarından %20’lik indirim yapılması sonucu hesaplanan 8.880,-USD.nin tahsili için girişilen takibe davalı yanca itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının %40 oranında icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı mahkemenin yetkisine itiraz ettikten sonra; geçerli olan sözleşmenin 15.09.2003 tarihli bayilik sözleşmesi olduğunu, bundan önceki tarihte düzenlenen tarihsiz protokolün, sözleşmenin eki niteliğinde olmadığını, protokolden vazgeçilmesi nedeniyle davacı yanca protokolün imzalanmadığını; davacıya gönderilen ihtarda 1300 m³’lük alım hakkından vazgeçildiğini, protokole eklenen ceza koşulunun uygulamadan kaldırıldığının bildirildiğini, davacının bu konuda verdiği sözlere aykırı olarak takibe giriştiğini; bir köyde kurulu bulunan davalı işletmesinde bu miktarda akaryakıt satılmasının mümkün olmadığını davacının da bildiğini, satış imkansızlığının mücbir sebep sayılacağını, taahhüt süresi olan bir yılın geçmesinden sonra cezai şartın istenemeyeceğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuş, alacağın likit olmadığını ileri sürerek icra inkar tazminatına hükmedilmemesi ve kötüniyetli davalının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve taraf kayıtları üzerinde yapılan incelemeler sonucunda alınan bilirkişi raporlarına göre taraflar arasında akdedilen bayilik sözleşmesi uyarınca davalıya bayilik verildiği, sözleşmenin mütemmim cüz’ü olan protokol uyarınca davalının yıllık en az 1300 m³ akaryakıt alım taahhüdünde bulunduğu, eksik m³ başına 20,-USD cezai şart belirlendiği; davalının mücbir sebep ve imkansızlık savunmalarını ispatlayamadığı gerekçesiyle eksik akaryakıt alım bakımından taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne, davacının davalıdan 8.880,-USD alacaklı olduğunun tesbiti ile bu miktar üzerinden itirazın iptaline, takibin bu miktara 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca işleyecek yasal faizle devamına, alacağın %40’ı oranında (4.531,52 TL.) icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Takip talepnamesindeki istek ... Dolarından çevrilmiş 12.078,80 TL.nin tahsiline ilişkindir. Davacı yan seçimlik hakkını Türk Lirası üzerinden kullandığına göre ... Doları üzerinden ve bu tutara yabancı para alacağına uygulanacak faiz oranı üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 625.00.-TL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine,peşin harcın istek halinde iadesine, 10.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5945, Karar No: 2024/2821, Tarih: 18.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/5945 E.  ,  2024/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/977 E., 2022/614 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında verilen mahkûmiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihi 07.07.2014 olan asıl dava dosyasında, sanığa ait Kitap Evi adlı iş yerinde 360 adet sahte bandrollü, 22 adet bandrolsüz ve 3 adet başka eserlere ait bandrol taşıyan korsan basım kitaplar ile Dairemizin bozma ilâmı doğrultusunda birleşen aynı Mahkemenin 2015/146 Esas (yeni esası numarası 2022/194) suç tarihi 04.09.2014 olan dava dosyasında, sanığa ait Kitap Evi adlı iş yerinde 52 adet sahte bandrollü, 3 adet bandrolsüz ve 5 adet başka eserlere ait bandrol taşıyan, korsan basım kitaplar ele geçirilmiş olup sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 71 inci maddesinin birinci fıkrası ile 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır.

Suça konu kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporlarının dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

Sanık savunmalarında, iş yerinin kendisine ait olduğunu, ürünlerin korsan basım olup olmadığını ve bandrolsüz olduklarını bilmediğini beyan etmiştir.

Dairemizin temyize konu dava dosyasına ait 11.10.2021 tarihli ve 2021/5830 Esas, 2021/12217 Karar sayılı bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği, ancak bozma ilâmı doğrultusunda birleştirilmesine karar verilen aynı Mahkemenin 2015/146 Esas (yeni esası numarası 2022/194) sayılı dava dosyasına ait Dairemizin 14.02.2022 tarihli ve 2021/21190 Esas, 2022/2524 Karar sayılı kararında, zincirleme suç hükümleri kapsamında belirtilen aynı Mahkemenin 2021/577 Esas sayılı dava dosyasının akıbetinin araştırılmamış olduğu anlaşılmıştır.

Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Dairemizin 11.10.2021 tarihli ve 2021/5830 Esas, 2021/12217 Karar sayılı bozma ilâmı doğrultusunda birleştirilmesine karar verilen aynı Mahkemenin 2015/146 Esas (yeni esası numarası 2022/194) sayılı dava dosyasına ait Dairemizin 14.02.2022 tarihli ve 2021/21190 Esas, 2022/2524 Karar sayılı kararında, zincirleme suç hükümleri kapsamında belirtilen aynı Mahkemenin 2021/577 Esas sayılı dava dosyasının akıbeti araştırılmadan ve yine aynı Mahkemenin 2021/577 Esas sayılı dava dosyasında ait Dairemizin 02.06.2022 tarihli, 2022/1301 Esas, 2022/10653 Karar sayılı kararında belirtilen, suç tarihi 12.02.2014, iddianame düzenleme tarihi ise 05.10.2015 olan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin 2020/1467 Esas, 2021/566 sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşen Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2015/610 Esas, 2019/294 Karar sayılı dava dosyasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri kapsamında değerlendirilmesi yapılmadan hüküm tesis edilmiş olması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32200, Karar No: 2022/2751, Tarih: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/32200 E.  ,  2022/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-(1) no.lu bozmaya uyulması ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17442, Karar No: 2015/3222, Tarih: 24.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/17442 E.  ,  2015/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.07.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne dair verilen 08.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asli müdahil vekili ile duruşmasız olarak davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden asli müdahil vekili Av. ... ile duruşmasız temyiz eden ... ve temsilci ile karşı taraftan davalı asil ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, tüketici sıfatıyla asli müdahil ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı tarafa yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27004, Karar No: 2016/13078, Tarih: 22.09.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27004 E.  ,  2016/13078 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2011/53-2012/24

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı E.. Ç.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9270, Karar No: 2013/26723, Tarih: 07.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9270 E.  ,  2013/26723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1-Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş gurubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen cezadan TCK.nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezası tak- sitlendirilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğun aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

3- Suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,suça sürüklenen çocuğa temel cezaların tayin edildiği bölümden sonraki ceza uygulanmasına" ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan 6 ay hapis 25 gün adli para cezasından, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 31/3. madde ve fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 4 ay hapis ve 16 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", suça sürüklenen çocuk hakkında "5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 10 gün hapis ve 13 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına", TCK.nun 50. maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezasının bir günü 20 TL'den paraya çevrilerek 2000 TL ve TCK.nun 52. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan 13 günün bir gün karşılığı 20 TL'den çarpılarak 260 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünden “hüküm kesinleştikten itibaren” ibaresi ve “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42675, Karar No: 2017/22958, Tarih: 26.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/42675 E.  ,  2017/22958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince maktu temyiz karar harcı yerine maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa maktu temyiz karar harcının ( sayman mutemedi alındısında harç adı doğru yazılmak ve sehven yatırılan istinaf harçları talep halinde iade edilmek üzere ) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2361, Karar No: 2014/12717, Tarih: 17.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2361 E.  ,  2014/12717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.