muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32007, Karar No: 2017/4634, Tarih: 17.05.2017

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 07/02/2011 tarihlerinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/05/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37779, Karar No: 2014/7335, Tarih: 05.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/37779 E.  ,  2014/7335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/281025

MAHKEMESİ : Kınık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2010

NUMARASI : 2010/37 (E) ve 2010/80 (K)

SUÇ : Şantaj

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, kural ihlali nedeniyle hakkında trafik ceza tutanağı düzenlenmesi sırasında görevli polis memurlarınca adresinin sorulması üzerine .. Mahallesi Cehennem Sokağı olarak cevap vermesi ve beddua etmesi nedeniyle işlem yapılmak üzere karakola götürüldüğü, karakolda polislere devam etmekte olan görevlerini engellemeye yönelik olarak söylediği “eğer benden şikayetçi olursan, bana resmi işlem yaparsan bende karıma baktınız derim ve sizi şikayet ederim” biçimindeki tehdit sözlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık E.. Y..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına,yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4971, Karar No: 2023/5070, Tarih: 16.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4971 E.  ,  2023/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme,İmar kirliliğine neden olma

Hüküm : Mahkumiyet

Tebliğnmedeki Düşünce : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/203 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

Taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesi, 53 ncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın 1 yıl süre ile tüm inşaat işlerinden yasaklanmasına,

İmar kirliliğine neden olma suçundan Türk Ceza Kanunu’nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası,62 nci maddesi ve 50 nci maddesi gereğince 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 16.09.2020 tarihli ve 2016/261977 sayılı, onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi;

Kusuru olmadığına, erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:

1.Katılanların 13 yaşındaki çocuğunun, sanık ...'a ait inşaatın havuzunda ölü bulunduğu, bu olaydan bir gün önce yaşı küçüğün evden çıkıp bir daha dönmediği, akrabası olan tanık tarafından, aramalar sırasında inşaatın içindeki karanlık içi dolu havuzun fark edildiği ve itfaiye görevlilerince suyun boşaltılması sonucu ölenin bedenine ulaşıldığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:

1.Katılanların 13 yaşındaki çocuğunun, sanık ...'a ait inşaatın havuzunda ölü bulunduğu, bu olaydan bir gün önce yaşı küçüğün evden çıkıp bir daha dönmediği, akrabası olan tanık tarafından, aramalar sırasında inşaatın içindeki karanlık içi dolu havuzun fark edildiği ve itfaiye görevlilerince suyun boşaltılması sonucu ölenin bedenine ulaşıldığı anlaşılmıştır.

2. Kusur durumlarının tespiti yönünden soruşturma ve kovuşturma aşamasında düzenlenen raporlarda; inşaat sahibi sanık ...'in inşaaat alanına yetkili olmayan kişilerin girmesini önleyecek şekilde levha, işaret yerleştirmediği, yapı alanının etrafını çevirmediği ve inşaaat alanının iç kısmında yeterli aydınlatma yapmadığı tespit edilerek 4/8 oranında asli kusurlu olduğu, bekçi sanık ...'ın ise görevi gereği yapması gereken kontrol ve gözetimi yeterli yapmadığından 1/8 oranında tali kusurlu olduğu, vefat eden yaşı küçük çocuğun ise korunmasız ve tehlikeli olduğu görüldüğü halde inşaata girerek tedbirsiz davrandığı belirtilerek tali kusurlu olduğu tespit edilmiş ve asli kusurlu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan ve sanığın inşaatının ruhsatsız olması nedeniyle imar kirliliğine neden olma suçundan hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

A.Sanık Hakkında Taksirle Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Soruşturma ve kovuşturma raporundaki tespitler dikkate alındığında sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiğinin tespit edilmesi karşısında hükümde bu yönü ile bir hukuka aykırılık bulunmamış olup; "sonuç hapis cezası 2 yıldan kısa süreli olmadığından cezanın ertelenmesine yer olmadığına" karar verilmiş olup sanığın erteleme kararı verilmemesi yönünden temyiz itirazları da yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Yasa'nın 53 ncü maddesinin altıncı fıkrasında, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; belli bir meslek veya sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilebilmesi için, söz konusu meslek veya sanatın icrasının ruhsatnameye tabi olması gerektiği gözetilmeden ve çalışma hayatını kısıtlayacak biçimde sanığın 1 yıl süre ile inşaat işlerinden yasaklanmasına karar verilmesi dışında hükümde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

B. Sanık Hakkında İmar Kirliliğine Neden Olma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanığın ruhsatsız inşaat yapması karşısında hükümde bu yönü ile bir hukuka aykırılık bulunmamış olup, "sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığından cezanın ertelenmesine yer olmadığına" karar verilmiş olup, sanığın erteleme kararı verilmemesi yönünden temyiz itirazları da yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

V. KARAR

İmar Kirliliğine Neden Olma Suçu Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cizre 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/203 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Taksirle Öldürme Suçu Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A-2) bendinde açıklanan nedenle Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2015/203 Esas, 2016/57 Karar sayılı Sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 11. bendinin çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/834, Karar No: 2019/4620, Tarih: 22.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/834 E.  ,  2019/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, ........1988-03.....1992 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanun kapsamında ... (5510 sayılı Kanun'un .../...-b maddesi) sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın, 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanununun .../...-b bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu ancak, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici .... maddesi gereğince mülga 1479 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir.

1479 sayılı Kanunun 26. maddesi ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağı, bu Kanuna göre sigortalı sayılanların, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescil yaptırmalarının zorunlu olduğu, aksi durumda, Kurumca re'sen tescil işleminin yapılacağı hükme bağlanmıştır.

... güvenlik hakkı, temel insan haklarından olup, uluslararası hukuk normları ile Anayasalarda güvence altına alınmıştır. Ülkemizin ekonomik, ... ve kültürel değişimi ... güvenlik haklarına olumlu yansımakla birlikte, kimi zaman bu hakları sınırlayıcı düzenlemelere gidildiği de görülmektedir.

Uyuşmazlığın çözümü, sigortalılık niteliğini taşıdıkları halde ...’a kayıt ve tescil yaptırmamış olanlar hakkında ... Kanununda öngörülen düzenlemelerin irdelenmesini zorunlu kılmaktadır. 1479 sayılı Kanunda, 506 sayılı ... Kanununun hizmet tespitine ilişkin 70/.... maddesine koşut bir düzenleme bulunmamakta ise de sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin belirli tarihlerden başlatılmasını zorunlu kılan düzenlemeler yer almaktadır. Kanuni düzenlemeler, sigortalılara yüklenmiş olan yükümlülükleri süresinde yerine getirmeyenler için bir düzenleme getirmektedir. Belirtilen tarihlere kadar sigortalılık tescili bulunmayanların artık öncesine ilişkin tescil ve tespit talebinde bulunmaları mümkün değildir. Dolayısıyla, bu kapsamdaki kişiler kendilerine yüklenmiş olan kayıt ve tescil yükümlülüğünü yerine getirmedikleri için kendileri yönünden kesinleşmiş ve kişisel niteliğe dönüşmüş bir kazanılmış hak bulunmamaktadır (... Mahkemesi, 29.03.2017 tarih, 2017/47-84).

Kanunla getirilen sınırlamaların ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek Geçici .... madde hükmünde, tescilleri yapılmamış, ancak, sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Yasanın tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan ....04.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

619 sayılı KHK’nin Geçici .... maddesi hükmünde ise,

Kanunla getirilen sınırlamaların ilki, “Tescilini yaptırmayanlar hakkında yapılacak işlemler” başlıklı Ek Geçici .... madde hükmünde, tescilleri yapılmamış, ancak, sigortalılık niteliğini taşıyanlar yönünden Yasanın tanıdığı hak ve mükellefiyetlerin 2654 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan ....04.1982 tarihinden başlatılacağı öngörülmüştür.

619 sayılı KHK’nin Geçici .... maddesi hükmünde ise,

“Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren başlar. Ancak, 1479 sayılı Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olmak kaydıyla, ....04.1982 tarihinden bu Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar vergi dairelerine kayıtlı olarak kendi nam ve hesabına bağımsız çalıştıklarını belgeleyen sigortalıların, vergiye kayıtlı bulundukları süreler, bu süreye ilişkin primleri, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağı prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” denilmekte olup bu hüküm, 04.....2000 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, ... Mahkemesi’nin 08.08.2001 tarihinde yürürlüğe giren 26.....2000 günlü kararı uyarınca 619 sayılı KHK. tüm hükümleriyle iptal edilmiştir.

4956 sayılı Kanunun 47. maddesiyle, ... Kanununa eklenen Geçici .... madde;

“Bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.....2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetleri 04.....2000 tarihinden itibaren başlar. Ancak, bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıkları, bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde Kuruma yazılı olarak başvurmaları ve ....04.1982-04.....2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak 49'uncu ve ek ...'inci maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamını, tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içinde, ödeme tarihinde bulundukları gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden ödemek kaydıyla bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.” hükmünü amirdir. Söz konusu düzenleme Kanunun yayım tarihi olan 02.08.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiştir.

01.....2008 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanunun yürürlükten kaldırılmasıyla 5510 sayılı Kanunun 1479 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümlerinin düzenlendiği Geçici ...'inci maddesinde, “Bu Kanunun ...'üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (...) numaralı alt bendi hariç diğer alt bentlerine göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde bu Kanunun yürürlük tarihine kadar kayıt ve tescillerini yaptırmayanların sigortalılık hak ve yükümlülüğü bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren başlar.

Ancak, bu Kanunun ...'üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (...) ve (...) numaralı alt bentlerine göre sigortalı sayılanlardan bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren sigortalılıkları başlatılanların, bu Kanunun yürürlük tarihi ile .../.../2000 tarihi arasında geçen vergi mükellefiyet süreleri bulunmak kaydıyla, sigortalının bu Kanunun yürürlük tarihinden itibaren ... ay içinde talepte bulunması halinde, vergi mükellefiyet sürelerinin tamamı için 80'inci maddenin ikinci fıkrasının (a) bendine göre talep tarihindeki prime esas kazancının % 32’si üzerinden borçlanma tutarı hesaplanır ve sigortalıya tebliğ edilir. Sigortalının kendisine tebliğ edilen borçlanma tutarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren ... ay içinde ödemesi halinde, bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir. Sigortalıya tebliğ edilen borç tutarının bu süre içerisinde tam olarak ödenmemesi halinde bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez ve ödenen tutar bu Kanunun 89'uncu maddesine göre iade edilir.”

Somut olayda, davacının talep ettiği sürede, vergi mükellefiyet tarih aralığı ........1988-........1992 ise de 1479 sayılı Kanunun Geçici madde ...’e göre, 02.08.2003 tarihine kadar tescilinin yapılmadığı gibi, tescil yerine geçen Kuruma verilmiş giriş bildirgesi ve prim ödemesi de bulunmamaktadır. 1479 sayılı Kanunun 24. maddesine göre sigortalılık şartlarını taşımak tek başına yeterli olmayıp aynı zamanda Kanunda belirtilen tarihlere kadar sigortalının tescil edilmiş bulunması da gerekmektedir.

Buna göre Mahkemece yapılacak araştırma ile yukarıda belirtilen süreler içinde sigortalılık başvurusu yada tescilinin olup olmadığı araştırılarak olmadığının anlaşılması halinde davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, .../05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/2142, Karar No: 2018/5961, Tarih: 19.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2142 E.  ,  2018/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı arsa sahipleri ile müvekkili arasında ....09.2011 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi yapıldığını ve davalı arsa sahipleri ile yüklenici davalı şirket arasında 01.06.2011 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa sahiplerine kalacak B blok zemin üstü ....normal katta yer alan ... ve ... nolu bağımsız bölümlerin satışının kendisine vaat olunduğunu, sözleşmeye göre yükleniciye düşen edimlerin sözleşmeye uygun olarak yerine getirilmediğini ileri sürerek şimdilik sözleşmede belirtilen teslim tarihi ile dava tarihine kadar geçen süre ... ay üç günlük süre için ...,550 TL'nin gecikme tazminatı-kira mahrumiyet, ayıplı ve eksik imalatlar için de şimdilik ....000 TL olmak üzere toplam ....550,00 TL.nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile davalılardan ... Yapı İnşaat Ltd. Şti arasında herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı, diğer davalılar ... ve ... ile aralarında yapılan gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi gereğince sözleşmeye konu bağımsız bölümlerin davacı adına tapuya tescil edildiği, sözleşme içeriğine göre bağımsız bölümlerin niteliklerinin belirlenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı geç teslim kira tazminatı ve eksik ve ayıptan kaynaklı zararın tazmini istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un .../h maddesinde "tüketici işlemi" ve .../c maddesinde "mal" kavramları tanımlanmış, .... maddesinde, bu kanunun uygulanmasıyla ilgili çıkabilecek her türlü ihtilafta Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda davacının arsa sahibinden gayrimenkul satış vaadi sözleşmesiyle taşınmaz aldığı ve arsa sahibi ve yüklenici arasında imzalanan sözleşme gereği arsa sahibinin halefi olarak talepte bulunduğu anlaşılmıştır. Uyuşmazlığın çözümünde taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinin tartışılıp değerlendirileceği, 4077 Sayılı Kanun'un uygulanmasıyla ilgili bir uyuşmazlığın söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır. Anılan Kanun'un .... maddesi hükmü, Kanun'un uygulanmasıyla ilgili olarak çıkabilecek tüm uyuşmazlıklara ilişkin davalara Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını öngörmüştür. Başka bir ifadeyle, 4077 Sayılı ...

Kanun, bir uyuşmazlığa Tüketici Mahkemesinde bakılmasının tek koşulu olarak uyuşmazlığın kendisinin uygulanmasıyla ilgili olarak çıkmış olmasını aramıştır.