muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4689, Karar No: 2013/6105, Tarih: 04.04.2013

Davaya dayanak kira sözleşmesinin 17. maddesinde aynı dönem içerisinde kira bedelinin iki ay arka arkaya ödenmemesi halinde muacceliyet koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, kararın alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5325, Karar No: 2015/14668, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5325 E.  ,  2015/14668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; davacının karşıdan karşıya geçmek isterken, davalının sevk ve idaresindeki aracın çarpması neticesinde ağır şekilde yaralandığını, davacının kaza sebebi ile okuluna ara vermek zorunda kaldığını ve uzun süren bir tedavi sürecinden geçtiğini, davacının bundan sonraki yaşamından sakat kalma ihtimalinin oldukça yüksek olduğunu, bu durumun davacıyı psikolojik olarak derinden sarstığını, yaşadığı kötü olaylar nedeni ile ... etmeye kalkıştığını belirterek fazlaya ilişkin hakları ile maddi tazminat isteme hakkı saklı kalmak kaydı ile 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıya ödettirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalıya usulen tebligat yapılmasına rağmen davaya yanıt vermemiş, ancak 02.06.2011 tarihli oturuma katılarak açılan davayı kabul etmediğini, ceza mahkemesince verilen kararı temyiz ettiklerini, kararın kesinleşmesinin beklenmesini istediğini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın 15.09.2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, ceza dosyasındaki raporun oluşa uygun bulunmasına ve mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 198,24 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1660, Karar No: 2007/7389, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1660 E.  ,  2007/7389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 1.5.2003 tarihli anlaşma uyarınca, (3) adet aracın kiralanması adı altında kullanımı ve ileride devrinin amaçlandığını araç bedellerinin aslında davalıya ortaklığın tasfiyesi nedeni ile mahsuplaşma ve bir kısmı para olarak verilerek ödendiğini, sözleşmede herhangi bir satış işlemi değil, tespit edilecek bir bedel üzerinden araçların devrinin sözkonusu olduğunu satış ve kira ödeme gibi herhangi bir ibarenin bulunmadığını, yine taraflar arasında yapılan 1.7.2004 tarihli ek protokol incelendiğinde bu hususların doğruluğunun anlaşılacağını ve ek protokole göre araçların 15.3.2005 tarihine kadar devrinin gerçekleşmemesi halinde cezai şart uygulanacağının kararlaştırıldığını araçlar üzerinde birçok haciz uygulandığı bir aracın icra kanalı ile muhafaza altına alındığını bu nedenle artık araçların devrinin sözkonusu olmadığını öne sürerek müvekkilinin cezai şart ve araç bedeli nedeniyle davalıdan alacaklı olduğunu belirterek bu bedelin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 1.7.2004 tarihli ek protokolün müvekkilinin iradesini yansıtmayıp tahrif edildiğini birinci sayfasında müvekkilinin imzasının bulunmadığını, cezai şartın sonradan ilave edildiğini, geçersiz bir sözleşmeye dayanarak cezai şart talep edilemeyeceğini, ayrıca davacının kendi edimini yerine getirmediğini kira bedellerini ödemediğini buna rağmen haksız olarak cezai şart talep ettiğini, ek protokolün BK.' nun 13,20,21 ve TTK 24.madde hükümlerine aykırı olduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında akdedilen sözleşme ve protokol uyarınca davalıya ait araçların davacı şirkete devredilmesinin amaçlandığı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 20.maddesi uyarınca tescil edilmiş araçların devir ve satış işlemlerinin noterlerce yapılacağı, bu şekilde yapılmayan satım ve devir işlemlerinin geçersiz olduğu taraflar arasında akdedilen sözleşmenin de (3) aracın devir vaadini icerdiği bu nedenlerle noterde yapılması gerektiği ve geçersiz olduğu geçersiz sözleşme sonunda herkesin verdiğini geri alabileceği davanın da araç bedeli olarak bir ödeme yaptığını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/421, Karar No: 2014/5959, Tarih: 05.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/421 E.  ,  2014/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22010, Karar No: 2018/10481, Tarih: 02.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/22010 E.  ,  2018/10481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ve fer'i müdahiller vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili 09.01.2013 havale tarihli dava dilekçesinde; 755, 756, 770, 771 ve 776 parsellerin davacı tarafından 50 yıldan fazladır ekildiğini, davacıya babasından kalan ham toprak vasfındaki bu yerlerin imar ihya edilerek tarıma elverişli hale getirildiğini, taşınmaz üzerinde bir adet de ev olduğunu belirterek, TMK’nın 713. maddesindeki olağanüstü zamanaşımı ve Kadastro Kanunu 14. ve 17 maddeler gereğince ihya eden sıfatıyla iktisap şartları gerçekleştiğinden davacı adına tescilini talep etmiştir. Davacı vekili, aynı zamanda... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 28.03.2013 tarih, 2013/44 Esas ve 2013/158 Karar sayılı dosyasında 755 parsel üzerindeki evin davacı adına tescilini de talep etmiş olup görülmekte olan dosya ile birleştirilmiştir. Davacı vekilinin 30.04.2013 havale tarihli beyan dilekçesinde ise mahkemece doğru ada ve parsel numaralarının bildirilmesi için süre verildiğini, haricen taşınmazlar başında yaptırılan keşif sonrası alınan Kubilay Ekinci’ye ait raporda dava konusu taşınmazların Günbağı köyü sınırlarındaki 823,824,843 ve 842 parseller ile yine aynı sınırlar içerisinde bulunan ve krokide yeşil boyalı tescil harici bırakılan köy boşluğu ile Kılıçkaya köy sınırları içerisinde bulunan, krokide mor renkte boyalı tescil harici bırakılan köy boşluğu olduğu belirtilmiştir. Davacı vekili son olarak 31.10.2013 tarihli 3. celsede 823,824,842 ve 843 parsellerdeki tescil talebinden feragat ettiğini, davanın sadece Maliye Hazinesine ait tescil harici köy boşluklarına ilişkin olduğunu, belirtmiştir. Davacı vekili 26.05.2014 tarihli dilekçesinde; dava edilen yerlerin 31.03.2014 tarihinde gidilen keşif sonrasında alınan Fen Bilirkişilerce düzenlenen 14.04.2014 tarihli raporuna ekli krokide A,B,C,E ve I harfleriyle gösterilen yerler olduğunu ve bu yerlerin davacı adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; gerek bu dosyada gerekse birleşen dosyada, davanın reddini savunmuştur.

Fer’i müdahiller vekili; dava konusu taşınmazların müdahillerin murisinin maliki bulunduğu taşınmazların devamı niteliğinde olduğunu, uzun yıllardır muris ... zilyetliğinde olduğunu, ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, taşınmazlarda tüm mirasçıların hakları bulunduğundan miras hisseleri oranında tescilini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; gerek bu dosyada gerekse birleşen dosyada, davanın reddini savunmuştur.

Fer’i müdahiller vekili; dava konusu taşınmazların müdahillerin murisinin maliki bulunduğu taşınmazların devamı niteliğinde olduğunu, uzun yıllardır muris ... zilyetliğinde olduğunu, ölümü ile mirasçılarına intikal ettiğini, taşınmazlarda tüm mirasçıların hakları bulunduğundan miras hisseleri oranında tescilini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının köy boşluğu kısmını imar ihya yolu ile zilyetlik şartlarını oluşturmadığı, köy boşluklarının bir tanesinde iki katlı kargir ev bulunduğu, evin imar ihyaya konu olamayacağı, taşınmazların bir tanesinde ise deponun bulunduğu, ayrıca davacının yargılamanın başından itibaren dava konusu taşınmazlara ilişkin net bir anlatımda bulunamadığı, bir kısım tespit dışı kalan yerlerin su arkı olarak tespit ve tescil dışı bırakıldığı dikkate alındığında, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içerisinde davacı vekili ve fer’i müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; imar -ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

1)-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, fer’i müdahiller vekilinin tüm ve davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)-Davacı ...’nın diğer temyiz itirazlarına gelince; A,C,E ve I harfleriyle gösterilen yer 1953 yılında 5602 sayılı kanuna göre yapılan tapulamada tarıma elverişli olmadığı gerekçesiyle tespit harici bırakılmıştır. Davacı ... vekili imar ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayanarak tapusuz taşınmazın tescili isteğinde bulunmuştur.

A)-Dosya içeriğine, toplanan delillere, tanık beyanlarına, fen ve uzman ziraatçı bilirkişi raporlarına göre; C,E,I harfleriyle gösterilen bölümler bitişiklerinde bulunan ve tarım arazisi niteliğindeki özel mülkiyete konu taşınmazlarla aynı nitelikte bulunduğu, davacı tarafça para ve emek sarfıyla imar ihya edilerek tarıma elverişli nitelik kazandırıldığı, zlyetlikle kazanmaya elverişli hale geldikten sonra dava tarihine kadar 20 yılı aşkın süre ile davacı tarafça malik sıfatı ile davasız aralıksız zilyet ve tasarrufta bulunulduğu, davacı lehine kazanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığından belirtilen taşınmazlar yönünden davanın kabulü ile bağımsız ve tek başına mülkiyet hakkını kanıtlamış bulunan davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

B)-14.04.2014 havale tarihli fen bilirkişilerince çizilen krokide “A”harfiyle gösterilen 1287,04 m2 yüzölçümlü Kılıçkaya köyü sınırlarında kalan yere ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Yargıtayın ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesine göre bir taşınmazın imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilmesi için yasada belirtilen diğer olumlu veya olumsuz koşulların yanında çekişme konusu taşınmazın imar ihya sonucu tarıma elverişli nitelik kazandırılması gerekmektedir. Dosya arasında bulunan kroki ve ziraatçi bilirkişi raporuna göre üzerinde deponun bulunduğu yaklaşık 400m2 alanın ise işlenerek tarımsal amaçla kullanıldığı, geriye kalan alanın ise işlenmediği ve herhangi bir ıslah ve ihya çalışmasının yapılmadığı belirtilmiştir. Ne var ki; ıslah ihya çalışması yapılan yaklaşık 400 m2’lik alan krokide gösterilmemiştir. Mahkemece yapılacak iş; yeniden taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılarak imar ve ihya çalışmasının yapıldığı alan net olarak belirlenmeli, krokiye işletilmeli, ihya edilen bu alanın içerisindeki tarımsal nitelik kazandırılan yüz ölçümü belirlenmeli, az yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde imar ihya ile kazanma koşullarının tamamlandığının anlaşılması halinde tarıma elverişli hale getirilen bu bölüm hakkında kabul, tarıma elverişli nitelik kazandırılmayan bölüm hakkında ise ret kararı verilmesi gerekirken, ayrıma gidilmeden krokide “A” harfiyle gösterilen yerin tamamının reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2. bendin A ve B harfiyle gösterilen paragraflarında açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya aykırı hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fer’i müdahiller vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazları ise yukarıda 1. bentte belirtilen sebeplerle reddine, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/324, Karar No: 2011/2633, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/324 E.  ,  2011/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yere yapılan müdahalenin önlenmesi ile eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

HUMK.nun 388. maddesinin son fıkrası uyarınca hükmün sonuç kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hüküm, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekmekte olup, bu hükümle kararların duraksamaya meydan vermeden infazının sağlanması amaçlanmıştır.

Yasanın bu hükmüne aykırı olarak mahkemece kısa kararda dava reddedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19518, Karar No: 2017/5684, Tarih: 14.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19518 E.  ,  2017/5684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yerel Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine,

Ancak;

Kopya olduğu bilirkişi raporu ile tespit edilen kitapların müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden "Kadıköy adli emanetinin 2011/6937 sırasında kayıtlı ürünlerin sanığa iadesine" ibaresinin çıkarılarak, yerine '' Kadıköy adli emanetinin 2011/6937 sırasında 4 adet bandrolsüz kopya kitabın TCK'nın 54. maddesi gereğince müsadesine " ibaresi yazılmak suretiyle suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/93, Karar No: 2024/4105, Tarih: 11.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/93 E.  ,  2024/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/317 E.-2022/920 K.

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Alkol etkisi altında araç kullanma suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2 maddesi delaletiyle 179/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/829 esas, 2019/689 sayılı kararının 24.12.2019 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 21.11.2021 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 179/2 maddesi delaletiyle 179/3, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli ve 2022/317 esas, 2022/920 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.11.2023 gün ve 94660652-105-06-9502-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125360 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125360 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2022 tarihli kararının kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde, Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/01/2023 sayılı ek kararın hukuken yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/125360 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2022 tarihli kararının kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde, Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/01/2023 sayılı ek kararın hukuken yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'u uyarınca öncelikle bilinen son adrese normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında,

Somut olayda, sanığın 06/11/2019 tarihli celsede talimat mahkemesince alınan ifadesinde adresini "Kaletepe Mh. 1009 sk. No: 13 Merkez/Kırkkale" olarak bildirdiği, sanığın anılan adres haricinde dosya kapsamında yer alan başkaca bir adresinin mevcut olmadığı ve söz konusu ifadesi haricinde bir daha beyanının alınmadığı, Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının, "Muhatabın adreste bulunmaması sebebiyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesi gereğince bağlı bulunduğu mahalle muhtarı İrfan Yurtoğlu imzasına tebliğ edildi. 2 Nolu haber kağıdı kapıya yapıştırıldı. Komşusu, Alev Pehlivanlı haber verildi." şeklinde yer alan şerhle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre şüpheliye tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmış ise de; haber verilen komşudan muhatabın geçici süreyle mi adresten ayrıldığının sorulmadığı, adresten bulunmama sebebinin geçici olup olmadığı anlaşılamadığından yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve anılan kararın kesinleşmediği, bu durumda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı, dolayısıyla denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden,

Kabule göre de,