muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5767, Karar No: 2016/8150, Tarih: 20.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/5767 E.  ,  2016/8150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 228/1 ve 62. maddesi gereğince 25 gün hapis ve 375,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının anılan Kanun’un 50/1 ve 52/1-2. maddelerine göre bir günü 20 Türk Lirası hesabı ile 500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2014 tarihli ve 2014/852 esas, 2014/330 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 228/1. maddesinde, “Kumar oynan- ması için yer ve imkân sağlayan kişi, bir yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır.” hükmünün yer aldığı, anılan Kanun’un 52/1 ve 2. fıkrasında ise, “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir”, “En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” hükümlerinin yer aldığı, buna göre adlî para cezasının anılan hükümler nazara alınmak suretiyle öncelikle gün olarak tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.04.2016 gün ve 358 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2016 gün ve KYB/2016-150947 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 228/1 ve 52/1 madde ve fıkraları uyarınca hapis cezası yanında hükmedilmesi gereken adli para cezasının, kanunda öngörülen adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezası yanında uygulama yeri bulunmadığı halde doğrudan adli para cezası tayini,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 228/1 ve 52/1 madde ve fıkraları uyarınca hapis cezası yanında hükmedilmesi gereken adli para cezasının, kanunda öngörülen adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hapis cezası yanında uygulama yeri bulunmadığı halde doğrudan adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.10.2014 gün ve 2014/852 esas, 2014/330 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), anılan hükmün 4/d fıkrası uyarınca; hükmün ilk fıkrasında yer alan “450,00 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “5 gün” ibaresinin yazılmasına, TCK.nun 62/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrada yer alan “375,00 TL” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “4 gün” ibaresinin yazılmasına ve hükme “hükmedilen 4 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önüne alınarak günlüğü takdiren 20,00 TL'den, 80,00 TL adli para cezasına çevril- mesine” ibaresinin eklenmesine, infazın hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezası yönünden bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönde- rilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1295, Karar No: 2017/5298, Tarih: 17.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1295 E.  ,  2017/5298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı hakkında kaçak elektrik tutanağı tutulduğunu, icra takibi yapıldığını, itiraz nedeni ile takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini ve kötüniyet tazminatı ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı yargılama sırasında vefat edince davacı tarafından davaya davalının mirasçılarına karşı devam edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm mirasçılardan davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece oluşturulan kısa kararda takibe konu asıl alacak miktarının % 20 si oranında icra inkar tazminatına karar verildiği halde ,gerekçeli kararda takibe konu asıl alacak miktarı olan 6.546.08.- TL nin % 20 si oranında icra inkar tazminatına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davaya konu icra takibinde ise asıl alacak miktarı 3.975.42.- TL olarak gösterilmiştir .

Kısa karar & gerekçeli karar arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya içeriğine göre mahkemece bu konular gözönünde tutularak vicdani kanıya göre karar verilmelidir.

2 - Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2394, Karar No: 2014/12365, Tarih: 10.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2394 E.  ,  2014/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12324, Karar No: 2017/154, Tarih: 12.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/12324 E.  ,  2017/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... (.......) ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/.../2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334'de ''(...) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (...) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (...) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.'' hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336'da ise ''(...) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (...) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (...) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.'' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacıların yukarı belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murisleri ...’ın çalıştığı iş yerinden gelen telefon üzerine akaryakıt tankında meydana gelen arızayı gidermek için iş yerine gittiğini, arızalı tankı incelediği sırada tankın patlaması nedeniyle murislerinin öldüğünü belirterek, uğradıkları maddi ve manevi zararlarının giderilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 03/03/2015 tarihli bilirkişi raporu benimsenerek davalının olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 03/03/2015 tarihli bilirkişi raporu benimsenerek davalının olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; muris ...’ın dava dışı ... ... ... .... San ve Tic. Ltd. Şti.'ye ait iş yerinde bekçi olarak çalışmakta iken, 31/.../2004 tarihinde sobaya dökülen yanıcı maddenin alev alması sonucu çıkan yangında vefat ettiği, ... Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun ve işverenin dava dışı ........... Nak. San ve Tic. Ltd. Şti. olduğunun tespit edildiği, ........ .... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/42 esas 2010/244 karar sayılı dosyasında davalı ...'ın işyeri sahibi olduğu kabul edilerek taksirle ölüme neden olma suçundan erteli adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın onanarak kesinleştiği, Ceza Mahkemesince alınan 31/05/2007 tarihli Bilirkişi kusur raporunda ... ... Müdürlüğünce düzenlenen 09/08/2004 tarihli lisans belgesinde dava dışı ........... Nak. San ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortaklarının davalı ... ile dava dışı ... .... ve .... ... oldukları belirtildiğinden, bu kişilerin işveren kabul edilerek zararlandırıcı olayın meydana gelmesinde işverenlerin % 30, maktüllerin % 70 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, yine Ceza Mahkemesince alınan .../06/2007 tarihli üç kişilik bilirkişi raporunda, dava dışı ........... Nak. San ve Tic. Ltd. Şti. yetkililerinin % 50, maktüllerin % 50 oranında kusurlu bulunduklarının belirtildiği, ........ .... İş Mahkemesinin hükme esas alınan 03/03/2015 tarihli bilirkişi raporunda ise, davalının olayda kusurunun bulunmadığı, ölenin ve davalının ortağı olduğu şirketin ayrı ayrı % 50 kusurlu olduklarının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Gerek dava dosyası kapsamından gerekse ceza dosyası kapsamından, davalının ceza mahkemesince alınan bilirkişi raporu doğrultusunda tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yangına sebebiyet vererek ölüme neden olma suçundan erteli adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 53. maddesine göre (....m.74) hukuk hakimi kusurun olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak Ceza Mahkemesinin mahkumiyet kararındaki, fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi olaya ilişkin kabul, hukuk hakimini de bağlar.

Şu halde, iş yerinde meydana gelen ölüm olayında ceza mahkemesinde belirlenen maddi olgulardan anlaşılacağı üzere, davalının da kusurlu olduğu sabittir. Ceza mahkemesince belirlenen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Şu halde, iş yerinde meydana gelen ölüm olayında ceza mahkemesinde belirlenen maddi olgulardan anlaşılacağı üzere, davalının da kusurlu olduğu sabittir. Ceza mahkemesince belirlenen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Hal böyle olunca, meydana gelen olayda davalının kusur oranı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davanın tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA .../01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1187, Karar No: 2013/11051, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1187 E.  ,  2013/11051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- O yer Cumhuriyet savcısının temyizine yönelik yapılan incelemede;

Yasal süresi içinde temyiz başvurusunda bulunmayan o yer Cumhuriyet savcısının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuklardan ...’in 21.09.2007, ... ve ...’nin 25.09.2007 tarihli eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Suça sürüklenen çocukların, katılan ... İnşaat Elektrik şirketinin şehir şebekesinin yenilenmesi işi nedeniyle, umuma açık yol üzerinde yer altına döşenip uç kısımları yer üstünde bulunan ve henüz elektrik iletiminde kullanılmadığından 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesi kapsamında kabul edilmeyen elektrik kablo uçlarını kesip çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, yapılan işlemin aynı zamanda bir inşaat faaliyeti kapsamında olup, inşaat alanında kullanımı gereği açıkta bırakılan eşyanın çalınması söz konusu olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığına “25.09.2009” yerine “25.07.2009” şeklinde yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; temel uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesi yerine, “142/1-a-e” olarak yazılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre üst Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

C- Suça sürüklenen çocuklardan... ve ...’in 21.09.2007 ve 25.09.2007 tarihli eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

C- Suça sürüklenen çocuklardan... ve ...’in 21.09.2007 ve 25.09.2007 tarihli eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocukların, katılan ... İnşaat Elektrik şirketinin şehir şebekesinin yenilenmesi işi nedeniyle, umuma açık yol üzerinde yer altına döşenip uç kısımları yer üstünde bulunan ve henüz elektrik iletiminde kullanılmadığından 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a maddesi kapsamında kabul edilmeyen elektrik kablo uçlarını bir suç işleme kararının icrası kapsamında kısa zaman aralığı içinde aynı mağdura karşı birden fazla işleyerek kesip çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, yapılan işlemin aynı zamanda bir inşaat faaliyeti kapsamında olup, inşaat alanında kullanımı gereği açıkta bırakılan eşyanın çalınması söz konusu olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143/1, 43, 31/2 maddelerine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek iki ayrı suç kabulü ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2- Suç tarihinin gerekçeli karar başlığına “25.09.2009” yerine “25.07.2009” şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısı ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun kısmen de isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/13332, Karar No: 2018/390, Tarih: 18.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/13332 E.  ,  2018/390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Olay günü Mağdur ...'ün tek başına bulunduğu markete içki almak için giden sanığın, tarafların aşamalardaki ve birbirleri ile çelişkili beyanları nedeniyle tam olarak belirlenemeyen bir sebepten ötürü çıkan tartışmada yanında bulundurduğu bıçağı çıkartarak mağdur ... ve ...'e doğrultması şeklinde gelişen olayda, sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320

sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 18/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14377, Karar No: 2014/14631, Tarih: 23.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14377 E.  ,  2014/14631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2011/104-2013/286

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal olarak incelenen .... Mah. 329 ada 72 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi 25.09.1995 olup çok eski tarihli satış olması nedeniyle emsal olacak nitelikte olmadığı ve gerçekçi olmayan yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuzdur.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yukarıda belirtilen eksikliklerin tamamlanmasından sonra bozmaya uygun ek bilirkişi raporu alınıp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” ve “Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirildiğinden maktu vekalet ücreti takdir edilmesi ve maktu harca hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.