muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5632, Karar No: 2022/7180, Tarih: 19.10.2022

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, Uşak Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün kayıtlarında şirketin halen faal olduğu, ...'in 18.10.2005-01.12.2007 tarihleri arasında 5650 paya karşılık ortaklığı bulunduğu, davalı şirketin dava tarihi itibariyle ortaklık yapısını gösterir belgelerinde şirketin 2013 yılı ve bir öncesi ve bir sonrası yıllarda ...'in ortaklığının bulunmadığının anlaşıldığı, davacının dava tarihinde şirket ortağı olmadığı, buna bağlı olarak davanın bidayetinde ve dava sırasında genel kurul kararının yokluğunu talep etmekte hukuksal yararı ve buna bağlı olarak aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, Genel Kurul ve Yönetim Kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Davacı, davalı şirket ortağı olduğunu, hisseleri devretmediğini, duruşmada ise Ticaret Sicilinden gelen belgeleri inceleyeceğini, sahte imza varsa dava açacağını bildirmiştir. Davacıya dosya içine gelen belgeleri inceleme olanağı tanınmadan dava aktif husumet ehliyeti bulunmadığı, gerekçesiyle reddilmiştir. Önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere, davacının bu davayı açabilmesi için hukuksal yararının bulunması gerekir. Bu hukuksal yarar ise davacının şirket ortağı olup olmadığının saptanmasıyla ortaya çıkar. Bu durum karşısında davacının, dava tarihinde ve davanın devamı süresince şirket ortağı olup olmadığı önem arz eder. Bu bağlamda davacının hisse devirlerine ait belgelerdeki imzaları kabul etmemesi durumunda belge aslı getirtilerek imzanın davacıya ait olup olmadığının alınacak bilirkişi raporu ile belirlenmesi, bu belirleme sonucunda hisse devirlerindeki imzaların davacıya ait olduğunun saptanması durumunda davanın aktif husumetten reddine, imzaların davacıya ait olmadığının anlaşılması durumunda ise, davacıya ait hisselerin intikal ettiği kişiler belirlenip bu kişilere karşı ortaklığın tespiti hususunda dava açması için süre verilmesi, davanın açılması halinde açılacak davanın bu dosya ile birleştirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı verilen karar doğru görülmemiştir.

2- Kabule göre de, yok hükmünde olduğunun tespiti istenilen 15.07.2006 tarih ve 47 numaralı yönetim kurulu kararlarının getirilmeksizin hüküm kurulması da yerinde olmamış, karar bu yönden de eksik incelemeye dayalı olduğundan doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 19/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1251, Karar No: 2024/3241, Tarih: 08.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1251 E.  ,  2024/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1142 E., 2023/2208 K.

KARAR : Davanın Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/276 E., 2022/300 K.

1- İlk derece mahkemesince, kooperatif üyeliğinin tespiti davasında mahkemenin 2018/1220 E. sayılı ve Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2015/296 E. sayılı dosyalarında, kooperatif kayıtları üzerinde yapılan incelemede davalının 2011-2018 yılları arasında yapılan genel kurul hazirun tutanaklarında isminin yer aldığı, tarafların aynı olduğu yukarıda bahsedilen aidat alacağı davalarında davalının savunmalarında da kooperatif üyesi olmadığının savunulduğu, ancak Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi’nin 18/11/2020 gün 2018/346 E. -2020/3701 K. sayılı ilamı ve Bursa Bölge Adliye Mahkemesi’nin 2019/1690 E. ve 2021/186 K. sayılı kararı ile davalının kooperatif üyesi olduğunun kabul edildiği, bu kararların bağlayıcı olduğu ve daire satışının tek başına üyeliğin devrini sağlayamayacağından davacının kooperatif üyesi olmadığının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından davacının davalı kooperatif üyesi olup olmadığının kesinleşen yargı kararlarında tartışılarak davacının davalı kooperatif üyesi olmadığına ilişkin savunmasına itibar edilmeyerek sorumluluğuna hükmedilmiş olması karşısında; davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, yeniden esas hakkında karar verilerek davanın usulden reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz harcı davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30008, Karar No: 2014/12278, Tarih: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/30008 E.  ,  2014/12278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11683, Karar No: 2016/16398, Tarih: 13.12.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/11683 E.  ,  2016/16398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlünün, yokluğunda verilen 24.11.2011 tarihli kararı 18.04.2012 tarihinde usulüne uygun tebliğ almasına rağmen, süresinden sonra 10.10.2012 tarihinde temyiz etmesi üzerine mahkemece 18.10.2012 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, 30.10.2012 tarihinde ek kararı usulüne uygun tebliğ alan hükümlünün ek karara karşı da süresinden sonra 05.12.2012 ve 11.12.2012 tarihlerinde verdiği dilekçelerden sonra, mahkemece 13.12.2012 tarihli ek karar ile dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği, ancak hükümlünün 22.01.2013 tarihinde vermiş olduğu dilekçesinde, “temyiz isteminin olmadığını, kesinleşen cezasını infaz etmek istediğini” belirttiği, ardından ise 17.02.2014 tarihli dilekçesi ile bu sefer “hakkında verilen cezayı temyiz hakkını kullanmadan infaz ettiğini, mağduriyetinin giderilmesi için hükmü temyiz etmek istediğini” belirttiği anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Hükümlü, yokluğunda verilen 24.11.2011 tarihli kararı yasal süresi içerisinde temyiz etmediğinden temyiz isteminin reddine ilişkin 18.10.2012 tarih, 2010/912 Esas ve 2011/715 Karar sayılı ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu, yine 30.10.2012 tarihinde tebliğ edilen ek kararı da 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 05.12.2012 ve 11.12.2012 tarihlerinde temyiz eden hükümlü ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 13.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24278, Karar No: 2017/6775, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24278 E.  ,  2017/6775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8225, Karar No: 2012/12865, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8225 E.  ,  2012/12865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki aile hukukuna ilişkin talepte ...Aile ve Çocuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,Çocuk Esirgeme Kurumunda olan çocuğun gelecekte evlatlık verilmesine izin istemine ilişkindir.

T.M.K.’nın 312. Maddesinde "Küçük,gelecekte evlat edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir ve ana ve babadan birinin rızası eksik olursa,evlat edinenin veya evlat edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce,onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir. ” hükmü yer almaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasaya 5133 Sayılı Yasa ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde “22.11.2001 tarihli 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasının 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Yasasının Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasaya göre aile hukukundan doğan dava ve işlerin” aile mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda; Çocuk Esirgeme kurumunda bulunan ...'nın gelecekte evlatlık verilmesine izin, annesi ... tarafından talep edilmekle söz konusu husus Türk Medeni Kanun'un 312.maddesinde düzenlenmiş olduğu, bu maddedeninde Türk Medeni Yasasının 2. kitabında yer aldığı ve aile mahkemesinin görevi kapsamında olduğu anlaşılmakta, davanın aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nın 21. ve 22., 23. maddeleri gereğince .... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11468, Karar No: 2012/21906, Tarih: 18.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/11468 E.  ,  2012/21906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK'nun 158/1-f, 62, 53/1-2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 11333 YTL adli para cezası,

2-TCK'nun 204/1, 62, 53/1-2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası

Suça konu çekin sahteliğini ortaya koyan delillerin denetime olanak verecek şekilde dosyaya yansıtılması amacıyla, çekin ait olduğu Akbank Zeytinburnu-İstanbul şubesinden sorulmak suretiyle, çalıntı ya da sahibinin elinden rızası hilafına elinden çıkıp çıkmadığının, çekteki imzanın keşidecinin eli ürünü olup olmadığının araştırılması, belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olması nedeniyle, aslı adli emanette bulunan suça konu çekin duruşmaya getirtilip incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, hükmün gerekçesinde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneğini haiz olup olmadığının tartışılmasından sonra her iki suç yönünden sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini ile belgenin denetime olanak verecek biçimde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13996, Karar No: 2013/6589, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13996 E.  ,  2013/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 10. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2011 gün 2010/1041 Esas, 2011/16 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur çocuk ... vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen suçun mağduru kaçırılan ya da alıkonulan çocuğun kanuni temsilcisi olduğundan, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sitemi (UYAP)'tan alınan nüfus kaydına göre suç tarihinde 17 yaşı içinde bulunduğu anlaşılan alıkonulan çocuğun suçtan zarar görmesi sözkonusu olmadığı halde davaya katılmasına karar verilmesi zorunlu vekile temyiz ... vermeyeceğinden vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte olan CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6963, Karar No: 2020/14191, Tarih: 21.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6963 E.  ,  2020/14191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur ...’ın yaralanması hakkında Şanlıurfa Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 20/11/2015 tarihli, 3258 sayılı raporda “baş vertekste yaklaşık 3 cm'lik düzgün kenarlı cilt cilt altı kesi, boyun arka kısımda yaklaşık 3 cm uzunluğunda 0,5 cm genişliğinde eritem, sırtta yaklaşık 15x3 cm'lik eritem, sol kol humerus arka kısımda yaklaşık 10x3 cm'lik eritem, kabarıklık, sağ omuz arka kısımda yaklaşık 8-10 cm uzunluğunda 3 cm genişliğinde eritem, kabarıklık olduğu” tespitlerine yer verildiği ve yaralanmasının yüzde sabit iz ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda görüş isteniyorsa kişinin muayene olmak üzere gönderilmesi gerektiğinin bildirildiği halde mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit iz veya duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor alınmadığı anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanmasının yüzünde sabit iz veya duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususlarında duraksamaya yer vermeyecek ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) 5271 sayılı CMK'nin 193/2. maddesi ve Yargıtay CGK'nin 25.03.2014 tarih, 2013/12-74 Esas ve 2014/140 sayılı Kararı uyarınca ceza yargılamasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı halde, CMK'nin 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

Kabul ve uygulamaya göre;

3) Mağdur ...’ın sanığın kendisini sopa ile yaraladığına ilişkin beyanı ile uyumlu adli raporunda yer verilen bulgular, tanık anlatımları ve sanık ...’nin soruşturma aşamasındaki ikrar içeren savunmaları uyarınca, sanığın üzerine atılı silahla kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu ve 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği halde, sopa ile vurduğuna ilişkin iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle, sanık eyleminin TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek, sanık hakkındaki kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle yazılı şekilde düşürülmesine karar verilmesi,

4) Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit kasten yaralama suçunun takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu ve mağdurun 20.05.2015 tarihli celsede şikayetten vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, sanıktan 5237 sayılı TCK'nin 76/6. maddesi gereğince vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22627, Karar No: 2012/26374, Tarih: 12.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22627 E.  ,  2012/26374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaza emsal olarak incelenen 952 ada 238 parsel sayılı taşınmazın değeri kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada bulunan m2 bedel olduğundan değerlendirmede emsal olarak kabul edilemez. Bu nedenle;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmaz ... Mezarlık Alanı içinde kaldığından mezarlık yerinden ayrıca düzenleme ortaklık payı kesintisi yapılmayacağının düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6474, Karar No: 2023/8315, Tarih: 21.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/6474 E.  ,  2023/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebüs

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli ve 2014/66 Esas, 2015/251 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında;

a. Kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,

b. Katılan ...'ı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve son bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına,

c. 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 1240 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında;

a. Kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,