muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4001, Karar No: 2011/365, Tarih: 25.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4001 E.  ,  2011/365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.02.2010 gün ve 419/109 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 1025 parsel üzerinde 1/2 pay sahibi olarak gösterilen ...’in kim olduğunun bilinmediğini taşınmaz üzerinde hak sahibi olmadığını, dava konusu yerin miras yoluyla müvekkiline intikal ettiğini, eklemeli 20 yıldan fazla süre ile tasarruf edildiğini, tapu kaydının intikal görmediğini ileri sürerek ... üzerindeki 1/2 payın iptaliyle müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, kazanma koşulları oluştuğu düşüncesinden hareketle davanın kabulüne, 1025 parsel üzerinde kayıtlı ...'e ait 1/2 payın iptaliyle davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 1025 parsel, 983 parselden ifraz yoluyla 27.12.1973 tarihinde hükmen ... ile Duran Okur adına tescil edilmiş olup, Duran Okur payı 20.07.2007 tarihinde miras yoluyla davacı ... adına intikal görmüştür.

Dava; TMK.nun 713/2 maddesi uyarınca tapu kaydından malikin kim olduğunun anlaşılamaması nedenine dayalı pay iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de ulaşılan sonuç usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır. Malikin tapu kütüğünden anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun bilinmesine yarayacak gerekli bilginin tapu sicilinden çıkarılmasının imkânsız olmasıdır (HGK. nun 10.4.1991 tarih 1991/8-51 esas, 194 karar sayılı ilamı). Kütükteki bilgi ve belgelerden, gerekli dikkati gösteren herkesin malikin kim olduğunu anlayamayacağı hallerde ve malik sütununun boş bırakılması, malik adının müphem ve yetersiz gösterilmesi gibi hallerde malikin tapu kütüğünden anlaşılamadığı sonucuna varılabilir. Somut olayda; dava konusu 1/2 pay, 27.12.1973 tarihinde kesinleşen K.Maraş Kadastro Mahkemesi hükmüyle oluşmuştur. Anılan pay hükmen tescil edildiğine ve malik karar yerinde gösterildiğine göre, artık malikin tapu kütüğünden kim olduğunun anlaşılamadığı ileri sürülemez. Mahkemece, bu hususlar nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3164, Karar No: 2014/13275, Tarih: 26.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3164 E.  ,  2014/13275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hayâsızca hareketlerde bulunma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15713, Karar No: 2013/23660, Tarih: 23.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15713 E.  ,  2013/23660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma Yasasından kaynaklanan komisyon tutanağının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

...-Davalı idare ile davacı taraf arasında düzenlenen ....05.2011 tarihli uzlaşma tutanağı ile dava konusu taşınmaz için belirlenen 75.100,00 TL bedelin davacı tarafa ödenip ödenmediğinin, bedel ödenmişse ödendiğine ilişkin belgelerin davalı idareden sorulmasından,

...-Davacı tarafça esas numaraları bildirilen Samsun ....İcra Müdürlüğünün 2010/13093 Esas ve Bafra İcra Müdürlüğünün, 2011/691 Esas sayılı dosyalarının ilgili Müdürlüklerden getirtilip, dosya içerisine konulduktan,

...-Dava konusu 282 ada ... parsel sayılı taşınmazın,güncel tapu kaydının ve bu taşınmaza ilişkin tapuda devir yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise devir işleminin akit tablosunun onaylı suretinin yapılmamış ise nedeninin ... Müdürlüğünden sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2517, Karar No: 2012/2539, Tarih: 22.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/2517 E.  ,  2012/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal etme, yetkisi olmadığı halde resmi sıfat takınarak hırsızlık suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sırasında; Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi ile Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225. maddesine ve Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/09/2011 gün ve 2011/525 E. 2011/474 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3843, Karar No: 2021/13507, Tarih: 28.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/3843 E.  ,  2021/13507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı 17.06.2016 tarihinde sanığa usulüne uygun tefhim olunan hükmü 1412 sayılı CMUK'ın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.06.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'ın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20431, Karar No: 2010/6220, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20431 E.  ,  2010/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/1635, Karar No: 2018/27970, Tarih: 20.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1635 E.  ,  2018/27970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kurumun ... İl Müdürlüğünde teknisyen olarak çalışmakta iken, bu kurumun özelleştirme kapsamına alınması üzerine, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi ve 406 sayılı Kanun'un 29. maddesi hükümlerine dayanılarak 29/06/2010 tarihi itibari ile "Devlet Personel Başkanlığına" bildirildiğini ve 29/09/2010 tarihinde davalı kurumla ilişiği kesilerek ... Tarım İl Müdürlüğü'nde görevlendirildiğini, davalı tarafından Devlet Personel Başkanlığına bildirim yapılırken düzenlenen aylık bildirim formunda, 5473 sayılı yasaya dayanılarak getirilen ve kamu personeline 01/01/2006 tarihinden itibaren aylık 40,00 TL, 01/07/2006 tarihinden itibaren aylık 80,00 TL ve 01/07/2006 tarihinden itibaren aylıklara yansıtılması gereken 2,50 TL ek ödeme tutarlarına yer verilmediğini, ayrıca yukarıda belirtilen tarihlerden itibaren başka işyerinde işe başlamasına kadar geçen süre içerisinde de ödemek zorunda olduğu bu ek ödeme tutarlarını ödemediğini belirterek eksik düzenlenen maaş nakil belgesinin iptali ile yeni göreve başladığı kurumda da ödenmesi gerektiğini tespitini ve ek tazminat alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın husumet nedeni ile reddi gerektiği, davacının 4046 sayılı yasanın 22. maddesine göre Devlet Personel Başkanlığı'na bildirilmiş olduğunu, 29/09/2010 tarihi itibari ile ... Tarım İl Müdürlüğünde göreve başladığını, müvekkili şirket ile hiçbir bağının olmadığını, davacının 1475 sayılı İş Kanununa tabi kapsam dışı personel statüsünde görev yapmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek-29 ve 4046 sayılı Kanun'un 22. Maddelerine göre Devlet Personel Başkanlığı'na bildirildiğini ve akabinde ... Tarım İl Müdürlüğü emrine atanarak 29/09/2010 tarihinde görevinden ayrıldığını, buna göre davacının 15/04/2004 tarihinden yeni kurumunda görevine başladığı tarihe kadar olan kamu görevlilerine yapılmış tüm artışlar fark tazminatına esas ücretin tespitinde dikkate alındığını, müvekkili şirketin 5473 sayılı Kanunda belirlenen kurumlar kapsamında yer almaması, davacının 406 sayılı Kanunun ek-29 maddesi hükümlerine göre İş Kanuna tabi işçi statüsünde görev yapması ve 406 sayılı Yasanın ek-29. maddesine istinaden İş Kanuna tabi kapsam dışı statüde çalışanların ücret, ikramiye, yardım v.s gibi mali ve özlük haklarının Yönetim Kurulu tarafından belirlenmesi nedeni ile ilgilinin müvekkili şirkette görev yaptığı süre için, "Değişik Adlar Adı Altında İlave Ödemesi Bulunmayan Memurlara ve Sözleşmeli Personele Ek Ödeme Yapılmasına İlişkin 5473 Sayılı Kanuna" göre herhangi bir ödeme yapılmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı, nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye, ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanun'un 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu ... personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu Kanun'un 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Yasada değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Yasa ile ... Personelinin parasal haklarının tespitinde ... Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Yasanın Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Yasanın 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle ... A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi,gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğu,yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmühaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı, 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı,nakil ilmühaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3100, Karar No: 2012/7521, Tarih: 19.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3100 E.  ,  2012/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalılar vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmiştir. 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nun 438/I. maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanunun 19’uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2012 yılı için 17.220,00 TL’dir.

Temyize konu 21.02.2012 tarihli kararda kabul edilen miktarın 11.514,00 TL olması nedeniyle, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalıların müvekkili kooperatifte müdür olarak görev yaptıkları sırada aynı zamanda kooperatifin inşaatlarını yapan ... Ltd. Şti'nin sahibi olduklarını, davalıların yükleniciye yaptıkları istihkak ödemeleri üzerinden %5 stopaj keserek vergi dairesine ödemesi gerekirken ödemedikleri için kooperatifin cezalı olarak ödeme yapmak zorunda kaldığını, aynı konuda davalılar ve sahibi oldukları şirket aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/152 Esas, 2006/607 Karar sayılı davanın davalılar aleyhine sonuçlandığını ancak Yargıtay tarafından usulden bozulduğunu, bozma sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, bu kararın halen temyiz incelemesinde olduğunu, davalıların 1996 yılından 18.09.1998 tarihine kadar olan dönemde iş karşılığı yapılan ödemelerden %5 stopaj kesmemeleri ve beyanname vermemeleri nedeniyle kooperatifin vergi dairesine 20.615,75 TL ödeme yapmak zorunda kaldığını, davalıların ceza davasında mahkum olduklarını, davalılar hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'de görülen ilk davanın kabulü üzerine başlatılan takipte bir kısım tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 20.615,75 TL'nin vergi dairesine yapılan ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, icradan tahsil edilen paranın takas ve mahsubunu talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava hakkının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benisemen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların kooperatife müdür ve sayman olarak atandıkları, atamalarının usulüne

Davalılar vekili, dava hakkının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benisemen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların kooperatife müdür ve sayman olarak atandıkları, atamalarının usulüne

uygun olarak yapıldığından davalı sıfatını taşıdıkları, davacı kooperatifin 31.05.2003 tarihli genel kurul toplantı tutanağının 8.maddesinde eski kooperatif yöneticileri olan davalılar aleyhine sorumluluk ve tazminat davası açmak, açılan davalara muvafakat etmek ve açılacak başka davaları takip etmek üzere denetim kuruluna oybirliği ile yetki verildiği, böylece genel kurul kararı alınması şartının yerine getirildiği, davacı kooperatif tarafından dava dışı yüklenici şirkete 1996 yılında 11.275,53 TL, 1997 yılında 38.932,64 TL ve 1998 yılında 26.204,97 TL olmak üzere toplam 76.413,14 TL avans şeklinde ödeme yapıldığı, bu avans ödemeleri üzerinden yasaca belirtilen şekilde tevkifat yapılmadığı, Maliye Bakanlığı Gelirler Genel Müdürlüğü ... Gelirler Bölge Müdürlüğü Vergi Denetmenliği tarafından yapılan inceleme sonucunda hazırlanan 30.06.1999 tarih 140/124-22, 140/123-23 ve 140/126-24 sayılı vergi inceleme raporu çerçevesinde davacı kooperatif tarafından dava dışı yüklenici şirkete 1996-1997 ve 1998 yıllarında ödediği toplam 76.413,14 TL avans üzerinden 3.820,65 ...V.Stopaj, 382,06 TL fon payı ve 366,73 TL damga vergisi ile ağır kusur ve kusur cezası kesilerek davacıya tebliğ edildiği, inceleme sırasında davacı kooperatif tarafından tarhiyat öncesi uzlaşma talebinde bulunulması nedeniyle 27.09.1999 tarihinde yapılan uzlaşma neticesinde davacı tarafından 3.812,00 TL vergi aslı, 315,00 TL fon payı, 303,00 TL damga vergisi, 502,00 TL ağır kusur cezası, 313,00 TL usulsüzlük cezası ve 15.370,75 TL gecikme cezası olmak üzere toplam 20.615,75 TL ödeme yapıldığı, davalılar vekilinin zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, davalılar tarafından Menemen Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/782 Esas, 2004/43 Karar sayılı ilamı nedeniyle Bayındır İcra Müdürlüğü'nün 2004/190 Esas sayılı dosyasında yapılan takip nedeniyle dava tarihinden önce davacı kooperatife 9.101,65 TL ödeme yapıldığı, yapılan bu ödemenin asıl alacaktan mahsup edilmesi gerektiği, buna göre davacının dava tarihi itibariyle talep edebileceği asıl alacak miktarının 11.514,10 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 11.514,10 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Davalılar vekilinin temyiz itirazları yönünden;