muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4933, Karar No: 2018/331, Tarih: 17.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/4933 E.  ,  2018/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 Sayılı TCK'nın 44. maddesinde “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılır”

hükmüne yer verilmesi, bir fiilden kastedilenin sanığın hareket veya hareketlerinin bir sonucu elde etmeye ( bir suçu işlemeye) yönelik olması, bu nedenle de fiilde birden fazla hareketin bulunabilmesi karşısında; 2 adet sahte bandrollü, 9 adet bandrolsüz ve 10 adet başka bir esere ait bandrol yapıştırılmış usulsüz bandrollü kitapları satması ve bu kitaplar ile ilgili hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgelerin 6 aylık yasal şikayet süresinden sonra ibraz edilmesi hususları nazara alındığında, tespit edilen sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanun'un 81/9. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 71/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kabule göre;

1-Somut olayda sanığın iş yerinde yapılan arama sonucunda ele geçirilen eserlerin, kitap formatında ve bandrolsüz oldukları, bu eserlerle ilgili olarak meslek birliğinin şikayetçi olup, hak sahibi olduğunu ispatladığı kabul edilerek davaya katılmasına karar verilmesi karşısında, sanığın bandrol yükümlülüğüne aykırılık teşkil eden eylemini aynı eserlerle ilgili olarak 5846 sayılı Kanun'un 71'inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlediği halde 5846 sayılı Kanun'un 81/13. maddesi ile temel cezanın artırılmaması sebebiyle eksik ceza tayini,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

3-Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/09/2007 tarih ve 2007/719 Esas, 2007/652 Karar sayılı ilamının sanığa ait olup olmadığının, tekerrüre ilişkin şartları taşıyıp taşımadığının denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi amacıyla dosyaya celbedilmeden tekerrüre esas alınması,

3-Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/09/2007 tarih ve 2007/719 Esas, 2007/652 Karar sayılı ilamının sanığa ait olup olmadığının, tekerrüre ilişkin şartları taşıyıp taşımadığının denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi amacıyla dosyaya celbedilmeden tekerrüre esas alınması,

4-Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi gereğince, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması kararı verilirken 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/09/2007 tarih ve 2007/719 Esas, 2007/652 Karar sayılı ilamındaki en ağır cezayı içeren suça ilişkin hükümlülük yerine, iki ayrı suça ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması,

5-5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 41 ve devamı maddeleri uyarınca, eser sahipleri veya mali hak sahiplerinin, meslek birliğine devredeceği eserlerle ilgili bilgilerin yetki belgesinde yer almasının zorunlu olması karşısında, şikayetçi Yayıncılar Meslek Birliği vekilinin şikayet dilekçesi ekinde dosyaya ibraz ettiği ... ve ...Yayıncılık,... Kitaplar Yayınevi ve ... Yayıncılık'a ait yetki belgelerinin hak sahipliğini kanıtlamak için yeterli olmadığı, adı geçen meslek birliğinin suç tarihinde hak sahibi olduklarını öğrenmesine rağmen 6 aylık yasal şikayet süresinden sonra hukuken geçerli hak sahipliğine ilişkin belgeleri dosyaya ibraz etmesinin de sonucu değiştirmeyeceği gözetilmeden, anılan meslek birliğinin davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/85, Karar No: 2008/2570, Tarih: 03.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/85 E.  ,  2008/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/07/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı,çekişme konusu 2 parsel sayılı taşınmazın 5 nolu bağımsız bölümünün maliki iken,emlakçı olan davalı F...atılması talimatını verdiğini,bir süre sonra taşınmaza alıcı çıktığı,kredi işlemlerinin başlatılacağı bildirilerek nüfus cüzdanın fotokopisini anılan kişi tarafından istenilmesi üzerine verdiğini,ancak bir süre sonra nüfus cüzdanındaki bilgilerin kullanılarak sahte nüfus cüzdanı düzenlenmek suretiyle vekaletname verilip, davalı H...in vekil kılınarak,taşınmazının önce davalı A..ye,onun tarafından da davalı M.. satıldığını,işlemlerin sahtecilik nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek,tapu iptal ve tescil,olmazsa taşınmazın bedelini ve olaydan duyduğu üzüntüden dolayı manevi tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece,temliklerin sahte işlemlerle yapıldığından geçerli olmadığı gerekçesi ile tapu iptal ve tescil isteminin kabulüne;,manevi tazminat isteminin ise koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.

Karar,davalı H...,A..,M...tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bilindği üzere;Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara yer almadığı halde, gerekçeli kararda manevi tazminat talebinin reddine şeklinde kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 3.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13331, Karar No: 2013/385, Tarih: 14.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/13331 E.  ,  2013/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :29.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayet düzenlemesinde analık babalık duygularından önce çocukların bedeni ve fikri gelişmesine önem verilmelidir. Mahkemece velayetleri düzenlenen N.4.4.2000, M. A. 19.4.2005 doğumludur. Müşterek çocuklardan N.velayeti davalı anneye, M. A. velayeti ise davacı babaya verilmiştir. Toplanan delillerden davalı annenin müşterek çocuklardan M. A. baba yanında bırakıp kızı Nida'yı yanına almak suretiyle ortak konutu terk ettiği, dosya kapsamından nerede ve kiminle olduğu, ne iş yaptığı, nasıl geçindiği hususunda sağlıklı bilgi edinilemediği, evi terki sonrasında beraberinde götürdüğü kızını farklı yerlerde bulunan üç ayrı okulda öğrenim görmek zorunda bıraktığı anlaşılmaktadır. Davalı annenin bu yaşam tarzı ve kardeşlerin birbirlerinden ayrılmaları küçüklerin bedeni ve fikri gelişimlerini olumsuz etkileyeceği de dikkate alınarak müşterek çocuk N.velayetinin davacı baba yerine davalı anneye verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3450, Karar No: 2019/2320, Tarih: 24.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3450 E.  ,  2019/2320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... .... ... Müdürlüğünün 2011/23146 esas dosyasında düzenlenen ....06.2014 tarihli sıra cetvelinde müvekkili şirketin rüçhanlı alacağının tamamı için pay ayrılmadan haciz alacaklılarına ve hatta taşınmaz hissedarı ve takip borçlusu Burcu ...'e satış bedelinden pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi alacağının ihale tarihine göre hesaplanması gerektiği, şikayetçinin alması gerekenden daha fazla pay aldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1942, Karar No: 2016/2073, Tarih: 16.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/1942 E.  ,  2016/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 12.07.2002 – 11.12.2012 tarihleri arasındaki isteğe bağlı sigortalılığının tespitine, Kurum kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı; 12.07.2002 – 11.12.2012 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar Dairemizin K sayılı kararı ile; “ davacının 01.10.2008 tarihinden sonra nerede ikamet ettiğini araştırarak varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiği ” belirtilerek bozulmuş, anılan bozma kararına uyan mahkemece son olarak yine davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını 1479 sayılı Yasa'nın 79. maddesi ve 5510 sayılı Yasa'nın 50. maddesi oluşturmaktadır.

1479 sayılı Yasa'nın 79. maddesinde, 19.04.1979 gün ve 2229 sayılı Yasayla yapılan değişiklik ile; 24 üncü madde kapsamına girmeyenlerin aynı maddenin a, b, c fıkralarında sayılanlar dışındakiler ile ev kadınları ve Türkiye’de ikamet eden Türk asıllı yabancı uyrukluların, Kurum'a yazılı olarak başvurmak suretiyle isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri belirtilmiş, 22.03.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle, bu kez; isteğe bağlı sigortalılığın, sigortalının tescil talebinin Kurum'a intikal ettiği tarih itibariyle başlayacağı, terk talebinin Kuruma intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik kanunlarına tabi olarak çalışmaya başlama ile sona ereceği, 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemede de; bu Kanunun 24 üncü maddesinin (I) numaralı bendi kapsamına girmeyenlerden, aynı maddenin (II) numaralı bendinin (a) ve (c) alt bentlerinde sayılanlar dışında kalanların, ev kadınları ve Türkiye'de ikamet eden yabancı uyrukluların talepleri halinde isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri, isteğe bağlı sigortalılığın, sigortalılık tescil talebinin Kurum'a intikal ettiği tarih itibariyle başlayacağı ve terk talebinin Kurum'a intikal ettiği tarihte veya diğer sosyal güvenlik kanunlarına tabi olarak çalışmaya başladığı tarihten bir gün önce veya sigortalının toplam borcunun üç aylık prim ve ceza tutarından fazla olması halinde sigortalının daha önce ödediği primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibariyle sona ereceği hüküm altına alınmıştır.

5510 sayılı Yasa'nın 50. maddesinin 2. fıkrasında ise; “ İsteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de yasal olarak ikamet edenlerde; a) Bu Kanuna tabi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte, ay içerisinde 30 günden az çalışmak veya son bir yıl içinde 360 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak, b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak, c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak, d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kurum'a başvuruda bulunmak, şartları aranır. ” düzenlemesi bulunmakta iken 17.04.2008 tarihinde yürülüğe giren 5754 sayılı Yasa'nın 30. madddesi ile getirilen değişiklik ile; “İsteğe bağlı sigortalı olabilmek için Türkiye'de ikamet edenler ile Türkiye'de ikamet etmekte iken sosyal güvenlik sözleşmesi imzalanmamış ülkelerdeki Türk vatandaşlarından; a) Bu Kanuna tâbi zorunlu sigortalı olmayı gerektirecek şekilde çalışmamak veya sigortalı olarak çalışmakla birlikte ay içerisinde 30 günden az çalışmak ya da tam gün çalışmamak, b) Kendi sigortalılığı nedeniyle aylık bağlanmamış olmak, c) 18 yaşını doldurmuş bulunmak, d) İsteğe bağlı sigorta talep dilekçesiyle Kuruma başvuruda bulunmak, şartları aranır. ” hükmü getirilmiştir.

Yukarıda anılan Yasa maddeleri dikkate alındığında; 1479 sayılı Yasa döneminde isteğe bağlı sigortalı olmak için Türkiye'de ikamet etme şartı aranmadığı halde, 5510 sayılı Yasa döneminde Türkiye'de ikamet etme şartı arandığı açıktır.

Dairemizin anılan bozma kararından sonra; mahkemece nüfus müdürlüğünden davacının adres bilgileri istenilmiş, gelen bilgilere göre; davacının 19.09.2007 tarihinde Almanya'yı adres olarak bildirdiği, 09.07.2008 tarihinden sonra da Tekirdağ'ı adres olarak bildirdiği, Tekirdağ'daki bu adreste zabıta araştırması yapıldığı ve davacının 2008 yılından beri oturduğuna dair tutanak tutulduğu anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece yapılan bu araştırmalar davacının 01.10.2008 tarihinden sonra Türkiye'de ikamet edip etmediğini hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak derece ortaya koymamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davacının 01.10.2008 tarihinden sonrasına ilişkin pasaport ve yurtdışı giriş-çıkış kayıtlarını araştırarak varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4547, Karar No: 2018/4649, Tarih: 26.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/4547 E.  ,  2018/4649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2017 gün ve 2017/204 Esas, 2017/393 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan ilk hükmün istinaf incelemesinde bozulmasının ardından ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada mağdurenin istinabe yoluyla ifadesinin alınmasına ilişkin Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesince düzenlenen 17.07.2017 günlü, 2017/141 Talimat sayılı duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17047, Karar No: 2013/18407, Tarih: 06.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17047 E.  ,  2013/18407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 147 ada 73 ve 148 ada 88 parsel sayılı sırasıyla 1351,17 m2 ve 10674,95 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... dava konusu 147 ada 73 parsel sayılı taşınmaza yönelik miras yoluyla gelen hakka dayanarak, 148 ada 88 parsel sayılı taşınmaza yönelik ise satın almaya ve tapu kaydına dayanarak, davacı ... ise dava konusu 147 ada 73 parsel sayılı taşınmaza yönelik miras yoluyla gelen hakka dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilmek suretiyle yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 147 ada 73 ve 148 ada 88 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ...'dan kaldığı ve paylaşıldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Şöyle ki; dava konusu 148 ada 88 parsel sayılı taşınmaza davacı ...'nın tutunduğu K. Sani 1288 Yoklama ve 200 sayılı sicilden gelen 28.06.1963 tarih ve 76 sayılı tapu kaydının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut ve gerekçesiz olduğu gibi tapu kaydına uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda değinilmemiş ve mahkemece de hüküm yerinde bu yön üzerinde durulmamıştır. Öte yandan dava konusu 147 ada 73 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ...'dan kaldığı ve ...'nın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın yapılıp yapılmadığı, miras

bırakanın terekesine dahil dava dışı başka taşınmaz mallar bulunup bulunmadığı araştırılmamış, varsa sözü edilen taşınmazların, kadastro tespit tutanakları ve dayanakları belgeler, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmemiştir.

bırakanın terekesine dahil dava dışı başka taşınmaz mallar bulunup bulunmadığı araştırılmamış, varsa sözü edilen taşınmazların, kadastro tespit tutanakları ve dayanakları belgeler, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmemiştir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle dava konusu 147 ada 73 ve 148 ada 88 parsel sayılı taşınmazlar başında yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile yeniden keşif yapılmalı, 148 ada 88 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacı tarafın tutunduğu K.Sani 1288 Yoklama ve 200 sayılı sicilden gelen 28.06.1963 tarih ve 76 sayılı tapu kaydı yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, 148 ada 88 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmeli, taşınmazın tutunulan tapu kaydının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tarafların ortak miras bırakanı ...'dan kaldığı belirlendiği takdirde ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun şekilde bir paylaşmanın yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır. Buna göre ortak miras bırakanın terekesine dahil dava dışı başka taşınmaz mallar bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa sözü edilen taşınmazların, kadastro tesbit tutanakları ve dayanakları belgeler, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, daha sonra taşınmaz başında yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazların hangi mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet ettiği yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, diğer mirasçı yada mirasçıların, miras payına karşılık kendilerine terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, bu konularda da yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınmalı, keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, mirasçılar arasında aynı nitelikte Kadastro Mahkemesinde görülmekte olan dava ya da davalar varsa, davalar arasında fiili ve hukuki irtibatın varlığı, davalardan biri hakkında verilecek hükmün aynı nitelikteki diğer davanın sonucunu etkileyeceği gözönüne alınarak dava dosyalarının birleştirileceği düşünülmeli, sonuçlanan ve kesin hükme bağlanan davalar varsa, deliller