muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5411, Karar No: 2014/14395, Tarih: 10.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5411 E.  ,  2014/14395 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Başkanlığı adına Av. ... ile ... Genel Müdürlüğü adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesince verilen 05.12.2013 günlü ve 2013/249 - 2013/484 sayılı hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı HMK’nun 445.maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6.maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3.fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1277, Karar No: 2017/5846, Tarih: 19.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1277 E.  ,  2017/5846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; ...... vatandaşı iken Bakanlar Kurulu Kararı ile ailece Türk Vatandaşlığına alındıklarını, vatandaşlığa geçmeden önce anne ve babasının boşandıklarını, velayetinin annesinde olduğunu, annesi ile birlikte Türkiye'ye geldiklerinde ...'ya yerleştiklerini, babasının ise daha sonra....geldiğini, ....i mevcut nüfus kayıtlarına göre babası ile irtibatının görünmediğini, Türkiye'de yaşadığı sürece soyadının .... olarak kullanıldığını belirterek ....soyadı ile babasının nüfus kütüğüne kaydedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ...'nun mevcut nüfus kaydında baba adının ...... olduğu, babası olduğu iddia edilen davalının ise nüfus kaydında adının ...olduğu anlaşılmaktadır. Davacının kayıtlardaki baba adı ile babası olduğunu iddia ettiği kişinin nüfus kaydındaki bu farklılık giderilmeden davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4958, Karar No: 2023/7082, Tarih: 22.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4958 E.  ,  2023/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.07.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/831 E., 2022/1783 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, eziyet

KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/831 Esas, 2022/1783 Karar sayılı ek kararının, mağdurlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.05.2014 tarihli ve 2013/287 Esas, 2014/273 Karar sayılı kararı gereğince, suç tarihi itibariyle 15 yaşından küçük olan mağdurlar adına şikâyet hakkının ve kamu davasına katılma yetkisinin yasal temsilcilerine ait olduğu, mağdurların annesi olan Havva'nın 31.10.2019 tarihli celsede sanıktan şikâyetçi olmadığını ve kamu davasına katılmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla, usulüne uygun şekilde katılan sıfatını almayan mağdurların hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunmadığından mağdurlar vekilinin temyiz başvurusunun reddine dair ... Bölge Adliye

Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/831 Esas, 2022/1783 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden mağdurlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niksar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20859, Karar No: 2022/4494, Tarih: 07.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/20859 E.  ,  2022/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler: 1- Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/03/2020 - 2019/424 esas ve 2020/139 sayılı mahkûmiyet hükmü

2- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 16/09/2020 - 2020/1444 esas ve 2020/1112 sayılı kararı ile istinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafilerinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 7242 sayılı Kanun'la bu maddede yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32621, Karar No: 2022/1577, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/32621 E.  ,  2022/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafisinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34476, Karar No: 2015/36691, Tarih: 23.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/34476 E.  ,  2015/36691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇANAKKALE İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/01/2015

NUMARASI : 2014/295-2015/2

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalı S.. M.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ile davalılardan S.. M.. yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 23/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14507, Karar No: 2015/11638, Tarih: 30.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/14507 E.  ,  2015/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı şirket yetkili temsilcisi ...ve vek. Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların ve şirket yetkili temsilcisinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında iki adet iş makinası satışına ilişkin düzenlenen 12.01.2011 tarihli sözleşmenin 2. maddesi hükmü uyarınca kur farkı fatura bedelinin keşide edilen ... Noterliği'nin 02.03.2012 tarihli ihtarnamesine rağmen ödenmemesi üzerine başlatılan ilamsız icra takibine itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, davacı şirketten iş makinası satın alınmadığını, iş makinası satın alınmış olması halinde faturasının ibrazının gerektiğini, yetkili mahkemelerin şirketin yerleşim yeri... Mahkemeleri olduğunu ileri sürerek, davanın reddi ile %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada toplanan delillere ve benimsenen 12.08.2013 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre; satış sözleşmesi doğrultusunda iş makinalarının davalı adına teslim edildiği, satışa ilişkin faturaların davalının talebi ile kendisine ait kardeş şirketi ... adına teşvikten yararlanabilmek için kestirildiği, davalı şirketçe davacıya yazılan 26.01.2011 tarihli yazıda kur farkının hesaplanacağının belirtildiği, dava konusu olayda borcun nakli anlaşması değil ödemenin davalı adına yapılmasına yetki veren bir temsil durumu söz konusu olduğundan faturanın da asıl borçlu adına düzenlenmesi gerektiği, taraflar arasındaki satım sözleşmesindeki hükme istinaden davacı tarafından kur farkı faturası düzenlendiği, satım ilişkisinde taraf olan davalı şirketin önceki ödemelerin bir kısmının diğer kardeş firma tarafından ödeme talimatı vermesinin aradaki borç ilişkisini ortadan kaldırmadığı, davalı tarafça kur farkının iptal edildiğine ilişkin 14.01.2011 tarihli yazıdaki imzanın davacı eli ürünü olmadığının bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile icra takip dosyasının kaldığı yerden devamına, asıl alacak üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davacı vekilinin temyizi, lehine hükmolunan icra inkar tazminatına ilişkindir.

6352 sayılı Kanun'un 11. maddesiyle, “2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan 'yüzde kırkından' ibaresi, 'yüzde yirmisinden' şeklinde değiştirilmiştir.” Aynı Kanunun 38. maddesi uyarınca, 2004 sayılı İİK.'na eklenen geçici 10. maddeye göre; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında, değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam olunur.”

İcra takibine girişilmesi de bir takip işlemidir. Bu nedenle yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında, değişiklik hükmünün yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önceki icra takiplerini konu alan itirazın iptali davalarında önceki tazminat oranı (yani %40) uygulanmaya devam edilecek, ancak değişiklik hükmünün yürürlüğe girdiği tarihten sonraki takipler ile ilgili itirazın iptali davalarında tazminat oranı yüzde yirmiden aşağı olmamak üzere uygulanacaktır. Başka bir anlatımla, yeni tazminat oranıyla ilgili olarak hangi Kanun hükmünün uygulanması gerektiği hususu, takip tarihi esas alınarak belirlenecektir.

Somut olayda davanın temelini oluşturan icra takibi, anılan yasa değişikliğinin yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce (28.03.2012) yapıldığından maddi hukuka ilişkin İİK'nun 67/2. maddesindeki değişiklikten önceki oran olan %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken mahkemece, %20 oranında tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harçların istek halinde iadesine, 30.09.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

İtirazın iptali davalarında kanun koyucu takip talebine borçlu tarafından haksız olarak itiraz edilen alacaklının belirli bir zarara uğradığını kabul ederek talep halinde bu zararın tazminine imkan tanımıştır. Alacaklı zararının ne kadar olduğunu ispat etmek şartıyla bu zararının tamamının hüküm altına alınmasını sağlayabilir. Ancak kanun koyucu bu zararın itirazın iptali davasında alacaklı lehine hükmedilen meblağın belli bir yüzdesinden aşağı olamayacağını, diğer bir deyişle bu miktardaki alacaklı zararının varlığının ayrıca ispatına gerek olmadan kabul edileceğini, belirtmiş; tarihi süreç içinde bu oranı günün koşullarına göre %15, %40 ve son olarak da %20 olarak belirlemiştir.

Kanun koyucunun bu düzenlemesi alacaklının gerçekleşen zararının ne kadarının ayrıca ispata gerek olmadan kabul edileceğini gösteren kamu düzenine ilişkin bir usul kuralı olup; görülmekte olan davalarda kazanılmış usulü haklar saklı kalmak kaydıyla derhal uygulanması gerekmektedir.

05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı kanunun 11. maddesi ile 2004 sayılı kanunun 67. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

Bu itibarla yerel mahkemenin hüküm tarihinde yürürlükte olan bu kanun hükmüne uygun olarak %20 oranında icra inkar tazminatına hükmetmesi yerinde ve doğru olmuştur.

Her ne kadar 6352 sayılı kanunun 38. maddesi ile 2004 sayılı kanuna eklenen Geçici Madde: 10 ile “Bu kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında, değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü getirilmiş ise de; bu hükmün 6352 sayılı kanunun diğer maddeleriyle takip işlemlerine getirilen değişikliklerle ilgili olduğu ve mahkemelerde itirazın iptali davalarında takibine haksız yere itiraz edilen alacaklı lehine hükmedilecek icra inkar tazminatının asgari miktarını gösteren ve bir usul kuralı olan ve bir takip işlemi olmayan 2004 sayılı kanunun 67. maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasını etkileyen bir yönü bulunmamaktadır.

Bu itibarla saygıdeğer çoğunluğun farklı düşünceye dayalı 2 nolu bentteki bozma düşüncesine karşıyım. 30.09.2015
Yargıtay — Esas No: 2013/11103, Karar No: 2014/7711, Tarih: 27.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11103 E.  ,  2014/7711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme

Hüküm :1)Sanık ... hakkında: a)TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a-4, 52/4, 50/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

b)-TCK'nın 98/2, 62/1, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

2)Sanık ... hakkında: a)TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 50/4, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

b)TCK'nın 98/2, 62/1, 50/1-a, 52/4, maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme, yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçlarından sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm ile sanık ...’in taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm ve yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Vekili aracılığıyla şikayetçi olup davaya katılmak isteyen ve 17.11.2011 tarihli celsede hakkında katılma kararı verilen ve ölenin eşi olan ...’in adının gerekçeli karar başlığında yazılmaması mahallinde giderilebilir yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

1-Sanık ... hakkında yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanık müdafiinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık ... hakkında yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;