muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7765, Karar No: 2021/515, Tarih: 26.01.2021

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davalı ve dahili davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı ve dahili davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli davalarda dava değerinin, her bir isteğe ilişkin dava değerinin toplamından ibaret olacağı öngörülmüştür. Değer belirlenirken taşınmazlara el atılan kısmın değeri, tecavüzlü kısımdaki yapı değeri dikkate alınmalıdır. Somut olayda ise hükme esas alınan rapor incelendiğinde 263 parselde (A) harfiyle gösterilen 9,14 m2 , (B) harfiyle gösterilen 1,37 m2 ile 264 parselde (C) harfiyle gösterilen 7,08 m2 ve (D) harfiyle gösterilen 4,23 m2 lik alanların arsa değeri belirlenmemiştir. Bununla birlikte tecavüzlü yapı iki katlı iken, bu iki katlı yapının tecavüzlü kısmının değerini belirlemek yerine davanın niteliğine uygun düşmeyen şekilde dava konusu parselin imar durumunun dört katlı olması gerekçe gösterilerek dört katlı tam bina bedeli hesap edilmiştir. Mahkemece usul, yasa ve mevcut duruma uygun düşmeyen şekilde belirlenen değerler üzerinden yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece, davacıların arsalarına tecavüz oluşturan alanın arsa değeri ve mevcut duruma göre iki katlı olan yapının davacıların arsalarına tecavüzlü kısmının değeri konusunda bilirkişiden ek rapor aldırılmalı, rapor sonucuna göre gerekirse davacı tarafa harç tamamlatırılması ve temyiz edenin sıfatı gözetilerek yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Açıklanan yönden davalı ve dahili davalı lehine hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ve dahili davalının yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1 maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30495, Karar No: 2015/1405, Tarih: 21.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/30495 E.  ,  2015/1405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç olarak “4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “sanığın 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası cezalandırılmasına,” ibaresi çıkartılarak yerine “sanığın hapis ve adli para cezasının CMUK.nun 326/son maddesi gereğince 4 yıl 2 ay hapis ve 8320 TL adli para cezası olarak infaz edilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8049, Karar No: 2019/147, Tarih: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8049 E.  ,  2019/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan (üçer kez) mahkumiyetine dair Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2017 gün ve 2017/214 Esas, 2017/248 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (üç kez) mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (üç kez) beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen üçüncü celseye ait duruşma tutanağında üye hakim .. ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/532, Karar No: 2008/538, Tarih: 17.09.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/2-532 E.  ,  2008/538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Aile Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2008

Taraflar arasındaki “Boşanma, maddi-manevi tazminat ve nafaka” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Van Aile Mahkemesince boşanma, manevi tazminat ve nafaka talebinin kabulüne, maddi tazminat talebinin reddine dair verilen 20.11.2006 gün ve 2005/292 E., 2006/340 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından kusur, nafaka, manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 22.11.2007 gün ve 2295-16355 sayılı ilamı ile; (...1-\* Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Davacının temyizine hasren yapılan incelemeye gelince;

A-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \* davalının çeyiz eşyası karşılığı istediği maddi tazminat ile ilgili usulüne uygun ve harcı verilerek açılmış bir davasının bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

B-Toplanan delillerden davacı kocadan kaynaklanan davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davalı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle manevi tazminat yönünden bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava;boşanma, maddi-manevi tazminat ve nafaka istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava;boşanma, maddi-manevi tazminat ve nafaka istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların 24.06.2005 tarihinden bu yana evli olduklarını, davacının evlilik kurumunun kendisine yüklemiş olduğu tüm yükümlülükleri yerine getirdiği halde evliliklerinin temelinden sarsılarak bitme noktasına geldiğini, gerek ev ortamında, gerekse üçüncü şahısların bulunduğu ortamda davalının davacıyı rencide ettiğini, taraflar arasında baştan beri var olan anlaşmazlığın yanı sıra kültür ve bakış açısı farkları olduğunu, farklı karakterde ve anlayışta olduklarını, bu nedenle evliliklerinin daha fazla ilerleyemediğini ileri sürerek MK.166 m. uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tarafların kayınvalide ile birlikte yaşadıklarını, evliliğin başından beri ne kayınvalidenin, ne de görümcelerin davalıyı kabul etmediklerini ve davalıya karşı cephe aldıklarını, davalıya karşı eşini kışkırtarak huzursuzluk ortamı çıkardıklarını, bu kışkırtmalar sonucu davacı tarafın hiçbir şey sormadan, ne olup bittiğini bilmeden, davalıya karşı defalarca şiddete başvurduğunu, ağza alınmayacak, davalının onurunu zedeleyecek, ailesine yönelik sinkaflı küfürler ettiğini, davalının defalarca evden atıldığını, davacı tarafın baştan beri değişmeyen tavrı nedeniyle evlilik biriliğinin temelinden sarsıldığını, bu nedenle boşanmayı davalının da istediğini, evlilik nedeniyle davalının büyük maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, boşanmaya karar verilmesi halinde kendisi ve müşterek çocuk için nafakaya, maddi ve manevi tazminata karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Yerel Mahkemece tarafların evlendikleri günden itibaren davalının ailesi yanında oturdukları, bu nedenle de evliliklerinde sorunlar yaşamaya başladıkları, taraflar arasında şiddetli geçimsizlik bulunduğu gerekçesi ile davanın boşanma yönünden kabulüne, tarafların boşanmalarına, velayetin anneye bırakılmasına, davalı anne lehine 150 YTL. yoksulluk nafakasına, müşterek çocuk için aylık 100 YTL.iştirak nafakasına hükmedilmesine, maddi tazminat talebinin taraflar çeyiz eşyası konusunda anlaştıklarından reddine, 5000 YTL. manevi tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine ilişkin olarak verilen karar, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçe ile manevi tazminat yönünden bozulmuş, yerel mahkeme davacının davalıya göre daha ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile kararında direnmiştir.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık davacı kocadan kaynaklanan, davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir durumun kanıtlanıp kanıtlanamadığı noktasındadır.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık davacı kocadan kaynaklanan, davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir durumun kanıtlanıp kanıtlanamadığı noktasındadır.

Her ne kadar boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; bu hüküm temyiz edilmediği için kesinleşmiştir. Dosyadaki delillerden, boşanmayı gerektirir bir hadisenin varlığının ispat edilemediği belirlenmiştir. Yani somut olayda boşanma şartları oluşmamıştır.

O halde boşanma şartlarının oluşmadığı bir durumda manevi tazminat şartlarının da oluştuğundan bahsedilemez.

Tüm dosya kapsamına göre; Davacı kocadan kaynaklanan davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı davalı tarafından kanıtlanamamıştır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmadığından manevi tazminata hükmedilmesi sözkonusu olamaz.

Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 17.9.2008 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6732, Karar No: 2014/4759, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6732 E.  ,  2014/4759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5390, Karar No: 2024/13054, Tarih: 31.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/5390 E.  ,  2024/13054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/484 E., 2021/678 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2020/62 Esas, 2021/62 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2021/484 Esas, 2021/678 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.12.202 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine,

3.Etkin pişmanlık hükümleri kapsamında beyanda bulunan tanıkların ifadelerinin tek başına hükme esas alınamayacağına,

4.Tanık beyanlarında sözü edilen eylemlerin söz konusu yapılanmanın terör örgütü olarak kabul edilmediği döneme ilişkin olduğuna ve silahlı terör örgütüne üye olma suçu kapsamında değerlendirilemeyeceğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, sanık savunması, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

1-Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütle iltisaklı ... da 2009-2015 yılları arasında şube müdürü olarak görev yapan, herhangi bir örgütsel kod adı kullanmayan ve örgütsel iletişim ağına dahil olmayan sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemlerinin bu haliyle, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluluk içermemesi karşısında örgüte yardım suçunu oluşturacağı gözetilerek; öncelikle temyiz aşamasında dosyaya gönderildiği anlaşılan ... ve ... isimli şahıslara ait ifade ve teşhis tutanaklarının duruşmada CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafine okunması, gerekirse de ifade yahut beyan sahiplerinin duruşmada tanık sıfatı ile dinlenmesi, sonrasında sanığın hukuki durumunun değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2021/484 Esas, 2021/678 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2024 tarihinde karar verildi.