muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2597, Karar No: 2024/587, Tarih: 13.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2597 E.  ,  2024/587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1225 E., 2023/82 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/329 E., 2021/426 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı kurumun, Rehberlik ve Teftiş kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen 09.01.2015 tarih ve 1 sayılı soruşturma raporuna göre kuruma teslim edilen reçetelere ilişkin inceleme başlatıldığı ve reçetelere ilişkin ilaçların kimliği belirsiz kişilere teslim edildiği, reçetede yer alan imzaların hasta veya yakınına ait olmadığı ve ilaçların hastaya teslim edilmemiş olmasına rağmen teslim edilmiş gibi sisteme giriş yapıldığı gerekçesiyle vekil edeni hakkında 2016 yılı SGK protokolünan 5.3.2 maddesi gereği 1.189,00 TL cezai şart ve 1. kez uyarı işlemi ile 5.3.5 maddesi gereği 5.028,12 TL cezai şart ve 1. kez uyarı cezası verilmesine haksız olarak karar verildiğini ileri sererek 2 adet reçeteden dolayı toplamda 6.217,92 TL borçlu olmadığının tespitine, kesilen cezai şart ve uyarı cezasının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacı tarafın vekil edeni kurum ile imzalanan SGK kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol hükümlerine aykırı davrandığını, yapılan incelemede kuruma teslim reçetelere ilişkin ilaçların kimliği belirsiz kişilere teslim edildiği, reçetede yer alan imzaların hasta veya yakınına ait olmadığı ve ilaçların hastaya teslim edilmemiş olmasına rağmen teslim edilmiş gibi sisteme giriş yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2018 tarih, 2016/353 E., 2018/119 K. sayılı kararıyla; dava konusu kurum işlemine sebebiyet veren iki adet reçetede belirtilen ilaçların davacı tarafından hasta yakınlarına verildiği, 2016 yılı protokolünün 5.3.2 maddesi uyarınca ilaçların hasta tarafından alındığı, alınmadığı yönünde yahut eczacı tarafından eksik teslim edildiği yönünde hasta beyanı bulunmadığı, reçetelerden birinin e-reçete olduğu, davacı eczanenin reçete oluşumunda herhangi bir suretle dahlinin ve menfaatinin dosya kapsamından anlaşılmadığı, alınan bilirkişi raporunda uygulanan cezai şart ve uyarı işlemlerinin 2016 protokolüne aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesinin 17/11/2020 tarih ve 2020/300 E., 2020/338 K. sayılı ilamı ile " İlk Derece Mahkemesince alınan heyet raporunda 4.3.6 maddeye göre yapılan uygulamanın yerinde olduğu neticesine varıldığı, heyetten ayrık olarak rapor yazan ve yine heyet üyesi olan bilirkişi ..........., tarafından ise davacı eczanenin 2016 SGK protokolüne aykırı davrandığına dair dosyada kanıt bulunmadığının bildirildiği anlaşılmıştır. Mahkeme kararındaki gerekçede her iki bilirkişi raporundan ayrık görüş içeren rapora neden itibar edildiği, tam olarak açıklanmamış, çelişki giderilmemiştir. Ayrık görüşe itibar edilmesi halinde bu görüşün üstün tutulması nedenlerinin delilleri ile tartışılması veya rapordaki görüş ayrılığının anılı bilirkişi heyeti dışında oluşturulacak uzman bilirkişi heyetinden rapor alınması süretiyle giderilmesi, ilaçların reçete sahiplerine teslim edilip edilmediği yönünde; eksik ise bu yöne ilişkin delillerde celp edilerek ilaçların reçete sahiplerine teslim edilmediğinin tespiti halinde hasıl olacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken; eksik tahkikat ile yazılı şekilde karar tesisi yerinde görülmediği" gerekçesiyle mahkeme kararı kaldırılarak yeniden yargılama yapılması için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan son bilirkişi heyet raporunun uyuşmazlığı çözmeye elverişli bulunarak hükme esas alındığı, davalı kurumca yapılan ve davacının mesul müdürü olduğu ......, Eczanesi hakkında olan soruşturmada protokolün 5.2 maddesine aykırı olarak davacının savunmasının alınmadığı, 5.3.5 maddesinde yer alan eczanede denetim yapılması koşuluna rağmen bu denetimin yapılmamış olduğu, soruşturmaya konu 1 kağıt reçete ve 1 e-reçetedeki ilaçların hastaların tedavisi ile uyumlu oldukları, hasta ..........,'a ifadesi alınırken reçetelerle ilgili ve imzanın kendisine ait olup olmadığıyla ilgili soru sorulmadığı, e-reçete yönünden hasta .......,'in babasının ifadesinde ilaçların teslim alınıp alınmadığının sorulmadığı anlaşıldığından davacı kurumca yapılan işlemlerin haklı olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, tarafların ihtiyati tedbire konu sözleşmeyi Borçlar Kanunu ve Ticaret Kanunu'nun hükümlerine göre yaptığını, sözleşmelerin feshinin tek taraflı yapılan hukuki bir muamele olduğunu, sözleşme ilişkisinin devamı hususunda her iki tarafı zorlayıcı ve emredici bir hükmün bulunmadığını, özel hukuk alanında Kurumun sözleşmeden kaynaklanan fesih hakkını kullanmasının yasal olduğunu, farklı şekilde hüküm kurulmasının hiçbir hüküm tanımadan verilen tüm reçetelerin ödenmesi, protokol hükümlerinin işlevi olmaması sonucuna doğru gittiğini, davacının sözleşme ile sözleşmenin konusu, şekli, fesih nedenleri, hak ve yükümlülükleri, sorumlulukları ve yaptırımları kabul ettiğini ve basiretli bir tacir gibi davranması gerektiğini, kurumun davaya konu karar, hukuka ve protokol hükümlerine uygun olduğundan kamu kurumu aleyhine vekalet ücretine hükmolunamayacağını ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya arasına alınan son bilirkişi raporu ile önceki raporun ayrık görüş dahil cezai şartlar ve uyarı yönü ile birbiri ile örtüştüğü, İlk Derece Mahkemesinin son rapora dayalı gerekçeli kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü aynı nedenlerle; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 2016 yılı SGK kapsamındaki kişilerin TEB üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 5.3.2 nci ve 5.3.5 inci maddelerini ihlal edip etmediğine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü aynı nedenlerle; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 2016 yılı SGK kapsamındaki kişilerin TEB üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 5.3.2 nci ve 5.3.5 inci maddelerini ihlal edip etmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 2016 yılı SGK kapsamındaki kişilerin TEB üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 5.3.2 nci maddesi şu şekildedir;

“Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın veya ilacı teslim alan kişinin ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz. ”

2. 2016 yılı SGK kapsamındaki kişilerin TEB üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 5.3.2 nci maddesi şu şekildedir;

“Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde, reçete sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz."

3.Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre; soruşturmaya konu 1 kağıt reçete ve 1 e-reçetedeki ilaçların hastaların tedavisi ile uyumlu oldukları anlaşıldığından mahkeme kararı yerinde olmakla davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2948, Karar No: 2010/9599, Tarih: 31.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2948 E.  ,  2010/9599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması suretiyle bedel belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin civar taşınmazlar ile ilgili açılan davalardaki bedel esas alınarak taşınmaz değerinin tespit edilmesi doğru olmadığı gibi,yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor da hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi kurulu raporunda emsal kabul edilen taşınmaz, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden başka bir mahallede, dava konusu taşınmaza uzak ve konum itibariyle farklı bir bölgede bulunmaktadır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunması ve özel amacı olmayan, yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Bu nedenle, bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen satışın, emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, raporda emsal olarak alınan taşınmazlardan bir kısmının ihale yoluyla yapılan satışlar olduğu belirtilerek, mahkemece raporun geçersiz kabul edilmesi de usul ve yasaya uygun olmayıp, aksine, ihale usulü ile yapılan satışlar resmi makamlarca yapılmış olduğundan satış bedellerinin aksi iddia edilip kanıtlanmadığı sürece gerçeği yansıttığının kabulü gerekir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü ve özel amacı olmayan satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11874, Karar No: 2006/1679, Tarih: 21.02.2006

10. Hukuk Dairesi 2005/11874 E., 2006/1679 K.

**10. Hukuk Dairesi 2005/11874 E., 2006/1679 K.**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 80 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 140 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 125 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 128 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 132 ]

- 4108 S. 213 SAYILI VUK, 6183 SAYILI AMME A. TAH. USULÜ ... [ Madde 11 ]

- 4108 S. 213 SAYILI VUK, 6183 SAYILI AMME A. TAH. USULÜ ... [ Madde 35 ]

- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Madde 102 ]

- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Madde 103 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, davalı Kurum tarafından haksız olarak tahakkuk ettirilen ödeme emirlerinin iptali ile ihtirazi kayıtla ödedikleri 4.353.880.000 TL'nin ödeme tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraflar Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı Kurum tarafından, davacılar aleyhine, işveren C…

… İnş. Tur. Dış Tic. Ltd. Şti.nin 11017229.45 sigorta sicil numaralı işyerinin 1995/10 ila 1998/1. aylara ilişkin 255.646.963 TL prim, 1.222.311.919 TL gecikme zammı borcundan dolayı 2001/165 sayılı takip yapıldığı, ödeme emrinin 02.02.2005 tarihinde tebliğ edildiği, gecikme zammına da faiz yürütülerek hesaplanan borcun, 02.02.2005 tarihinde davacı şirket tarafından ödendiği; anılan şirketin 11013916.45 sigorta sicil numaralı işyerinin 1997/1-11. aylara ilişkin 120.793.022 TL prim, 558.382.266 TL gecikme zammı borcundan dolayı 2001/166 sayılı takip yapıldığı, ödeme emrinin 02.02.2005 tarihinde tebliğ edildiği, gecikme zammına da faiz yürütülerek hesaplanan borcun, 02.02.2005 tarihinde davacı şirket tarafından ödendiği; yine Şirketin 11017229.45 sigorta sicil numaralı işyerinin 1995/10. ay bildirgesinin verilmemesi nedeniyle 16.920.000 TL İPC, 82.400.000 TL gecikme zammı borcundan dolayı 2001/167 sayılı takip yapıldığı, ödeme emrinin 02.02.2005 tarihinde tebliğ edildiği, gecikme zammına da faiz yürütülerek hesaplanan borcun, 02.02.2005 tarihinde davacı şirket tarafından ödendiği, davacılardan (takip borçlularından) Alaettin'in şirket yetkilisi olduğu anlaşılmaktadır.

1- Davacılar zamanaşımı itirazında bulunmuştur. İdari para cezasına ilişkin borcun doğduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 140. maddesine göre idari para cezalarında zamanaşımı 10 yıl olup, idari para cezasının zamanaşımına uğramadığının kabulü yerindedir.

1- Davacılar zamanaşımı itirazında bulunmuştur. İdari para cezasına ilişkin borcun doğduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 140. maddesine göre idari para cezalarında zamanaşımı 10 yıl olup, idari para cezasının zamanaşımına uğramadığının kabulü yerindedir.

Ancak, 506 sayılı Kanunun 80'nci maddesinde 3917 sayılı Kanunla yapılan değişiklik uyarınca, Kurumun süresi içersinde ödenmeyen prim ve diğer alacaklarının tahsilinde 6183 Sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerekir.3917 Sayılı Kanunla yapılan bu değişiklik aynı Kanunun 8. maddesi hükmüne göre 08.12.1993 tarihinde yürürlüğe girmiştir.Bu durumda zamanaşımı süresi bakımından; 3917 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden önceye ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden, Sosyal Sigortalar Kurumunun alacak hakkı, Borçlar Kanunu madde 125'de öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir.Giderek zamanaşımının başlangıç tarihi ise yine Borçlar Kanununun 128. maddesi gereğince alacağın muaccel olduğu tarihtir ve zamanaşımının kesilmesi ve durdurulmasına ilişkin Borçlar Kanununun 132 ve ardından gelen maddeleri de burada aynen geçerlidir.3917 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihi ve bundan sonraya ilişkin prim ve gecikme zamları yönünden ise 6183 sayılı Kanunun zamanaşımına ilişkin 102. madde ve ardından gelen maddeleri geçerlidir.Bu yönde 102. madde hükmüne göre zamanaşımı süresi 5 yıl olup zamanaşımı süresinin başlangıcı ise alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yıl başıdır. 5198 sayılı Kanunun 11. maddesi ile değişik 506 sayılı Kanunun 80. maddesinin 5.fıkrasına göre, 6183 sayılı Kanunun zamanaşımını düzenleyen 102. maddesinin prim alacaklarının tahsilinde uygulanmayacağı belirtilmiş ise de, bu değişiklik, yürürlük tarihi olan 06.07.2004 tarihinden sonra tahakkuk edecek prim borçlarına uygulanabilecektir.

Dava konusu olayda; yukarıda öngörülen esaslar çerçevesinde ödeme emrine konu primler 3917 Sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 08.12.1993 tarihinden sonraki döneme ilişkin olup, 6183 Sayılı Kanunun 102. maddesi ve devamındaki hükümler uygulanacaktır.Bu yönde; 102. madde hükmüne göre, zamanaşımı süresi, 5 yıl olup zamanaşımı süresinin başlangıcı ise alacağın vadesinin rastladığı takvim yılını takip eden yılbaşıdır.

Mahkemece,yukarıda belirtilen şekilde ve 6183 sayılı Kanunun 103. maddesine göre zamanaşımını kesen nedenlerin bulunup bulunmadığı araştırılmadan karar verilmiş olması isabetsizdir.

2- Davacı işveren C…

… İnş. Tur. Dış Tic. Ltd. Şti.nin yönünden; şirket hakkında 1995/10.ncu aya ait bildirge verilmemesine dayalı idari para cezasına 506 sayılı Kanun 140. maddede belirtilen yöntem uyarınca işlem yapılıp yapılmadığı, başka anlatımla idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalıdır. İdari para cezasının davacı şirket yönünden kesinleştiği anlaşılırsa, 2001/167 sayılı takipten dolayı gecikme zammına faiz yürütülemeyeceği gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir

3- Davacı A…

… İnş. Tur. Dış Tic. Ltd. Şti.nin yönünden; şirket hakkında 1995/10.ncu aya ait bildirge verilmemesine dayalı idari para cezasına 506 sayılı Kanun 140. maddede belirtilen yöntem uyarınca işlem yapılıp yapılmadığı, başka anlatımla idari para cezasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalıdır. İdari para cezasının davacı şirket yönünden kesinleştiği anlaşılırsa, 2001/167 sayılı takipten dolayı gecikme zammına faiz yürütülemeyeceği gözetilerek sonucuna göre karar verilmelidir

3- Davacı A…

…… yönünden; davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 80. maddesi hükmüne göre; tüzel kişiliği haiz işverenlerin üst düzeydeki yönetici ve yetkililerinin Kuruma karşı işverenleriyle müştereken ve müteselsilen sorumlulukları; sigorta primleri ve Ek 24/L Madde kapsamında ki sosyal yardım zammı ve ferileri ile sınırlı olup, idari para cezaları anılan madde kapsamındaki sorumluluğa dahil değildir. Yine, 6183 sayılı Kanunun 25.05.1995 Tarih ve 4108 sayılı Kanunun 11. Maddesiyle değişik mükerrer 35. Maddesi hükmüne göre; Kurumun işveren tüzel kişilerden olan prim ve diğer alacaklarının, bu bağlamda idari para cezalarına ilişkin alacağının işveren tüzel kişilerin mal varlığından kısmen veya tamamen tahsil edilememesi ya da tahsil edilemeyeceğinin anlaşılması halinde kanuni temsilciler Kuruma karşı mal varlıklarıyla sorumlu tutulmuşlardır.

Somut olayda, davacı A…

……'in, Kurum tarafından 6183 sayılı Kanun ve 506 sayılı Kanunun 80. maddesi uyarınca düzenlenen 2001/167 Takip sayılı ödeme emrinin dayanağının idari para cezası olması , 2001/165 ve 2001/166 Takip sayılı dosyalar prim borcu ve ferilerine ilişkin ise de, diğer davacı (borçlu) şirketin belirtilen takiplere konu borcu ödemiş olması da değerlendirildiğinde, takiplere konu borçlardan sorumlu olup-olmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması isabetsizdir.

4- Gecikme zammı; özünde yeterli bir müeyyide ve faiz niteliğindedir. Kaldı ki, 6183 sayılı Kanunun 51 ve 52. maddeleri gecikme zammına faiz tahakkuk ettirilmesine cevaz vermediği gibi, Hukuk Genel Kurulunun 18.02.2004 gün ve 2004/10-104 Esas 2004/94 sayılı kararında da vurgulandığı gibi, "506 sayılı Yasanın değişik 80. maddesinde Kurumun prim ve benzeri alacakları için genel kuraldan ayrılan bir temerrüt faizine yer verilerek gecikme zammından söz edilmekte ise de, prim borcunun zamanında ödenmemesi hâlinde, Kurumca talep edilecek karşılık, kamu hukuku karakterli bir para alacağı için öngörülen (nitelikli) temerrüt faizinden ibaret olup, genel ilke uyarınca buna ayrıca temerrüt faizi yürütülmesine yasaca olanak bulunmamaktadır."

Mahkemece,yukarıda belirtilen şekilde, Kurum tarafından çıkarılan borçların gecikme zammına temerrüt faizi yürütülüp yürütülmediği araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

5- Kabule göre de; istem alacağa ilişkin olup, Kurum lehine eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece,yukarıda belirtilen şekilde, Kurum tarafından çıkarılan borçların gecikme zammına temerrüt faizi yürütülüp yürütülmediği araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

5- Kabule göre de; istem alacağa ilişkin olup, Kurum lehine eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), temyiz harcının istek hâlinde davacılara iadesine, 21.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.