muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10161, Karar No: 2016/2923, Tarih: 10.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/10161 E.  ,  2016/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacılar, ortak mirasbırakan babaları Mehmet'in kayden paydaşı bulunduğu 171 ada 13 parsel sayılı taşınmaz davalı kardeşleri ... tarafından kullanıldığı halde paylarına karşılık ödeme yapmadığını, daha önce murisleri tarafından elatmanın önlenmesi isteği ile davalı aleyhine dava açıldığını ileri sürerek ecrimisile, karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, intifadan men edilmediğini, talep edilen ecrimisil miktarının fahiş olduğunu taşınmazdaki meyve ağaçlarını kendisinin yetiştirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davaya konu "tarla" vasıflı 171 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payının tarafların mirasbırakanı ... adına kayıtlı olduğu, murisin 03.09.2009 tarihinde ölümü ile geriye mirasçı olarak davacı ..., ... ile davalı ... ve dava dışı mirasçıların kaldığını anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki, özellikle mirasçı sıfatıyla taşınmazdan yararlanan davalının, hangi tarihte intifadan men edildiği, öte yandan davalının tasarrufta bulunduğu dönemde, taşınmazlarda davacıların kullanabilecekleri bölümlerin bulunup bulunmadığı tespit edilmeden sonuca gidilmiştir.

Somut olaya gelince; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki, özellikle mirasçı sıfatıyla taşınmazdan yararlanan davalının, hangi tarihte intifadan men edildiği, öte yandan davalının tasarrufta bulunduğu dönemde, taşınmazlarda davacıların kullanabilecekleri bölümlerin bulunup bulunmadığı tespit edilmeden sonuca gidilmiştir.

Hâl böyle olunca; yukarıda belirtilen ilkeler ve olgular doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, özellikle; davalının taşınmazlardan yararlandığı dönemde zeminde davacıların da kullanabilecekleri bölümlerin bulunup bulunmadığının, dava konusu taşınmazları davalının kullanımına, davacıların hangi tarihten itibaren rıza göstermediklerinin, diğer bir söyleyişle intifadan men olgusunun hangi tarihte gerçekleştiğinin ve davalının müdahalesine ne zaman son verdiğinin şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, bu konuda tarafların gösterdikleri ve gösterecekleri delillerin eksiksiz toplanması, tanıkların bu hususta etraflıca beyanlarının alınması, toplanacak deliller, toplanan delillerle birlikte değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2952, Karar No: 2013/11716, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2952 E.  ,  2013/11716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'nın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2010 gün ve 2009/1007 Esas, 2010/110 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 14.12.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mahkemesince mahallinde gerekli araştırma yapılarak sanığın gerçekten öldüğünün saptanması halinde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4593, Karar No: 2012/28567, Tarih: 28.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4593 E.  ,  2012/28567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2017/5763, Karar No: 2017/12265, Tarih: 07.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/5763 E.  ,  2017/12265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Davacı, 24/09/2013 tarihinde yüksek gerilim hattından geçen elektriğin yola sıçraması ile maruz kaldığı elektrik çarpması neticesinde yaralandığını, vücudunun çeşitli yerlerinde elektrik çarpmasına bağlı yaralar oluştuğunu, olaydan sonra ... Devlet Hastanesi Acil Servisine kaldırıldığını, acil serviste gerekli donanımın olmaması nedeniyle ...'ne sevk edildiğini ve hastanede 14 günlük bir tedavi sürecinden sonra taburcu edildiğini,bu hastanede yalnızca ölü deri kaplama işlemi yapıldığı,taburcu olduktan sonrada ciddi ağrılar çektiğini, daha sonra askerlik döneminin gelmesi nedeniyle askerlik şubesine müracaatı üzerine sevk edildiği ... Askeri Hastanesinde, davalılar tarafından yapılan tedavinin devam edilmesi gerekirken iyileşmiş gibi taburcu edilmesinin hatalı olduğunun belirlendiği, tedavisine askeri hastanede devam edildiğini, 6 defa bu hastanadede ameliyat olduğunu, eskiye göre kısmen iyileşmişde olsa ayağındaki his kaybının ömür boyu devam edeceğini ileri sürerek, kendisi için 50.000,00 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminat ile eşi ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemişlerdir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin red kararına karşı davacılar avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4911, Karar No: 2021/11738, Tarih: 06.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4911 E.  ,  2021/11738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : 1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2020 tarih ve 2019/306 (E), 2020/41 (K) sayılı kararı; Sanık hakkında katılan ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e, 35, 53, 58 maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/06/2020 tarih ve 2020/1347 (E), 2020/908 (K) sayılı kararı; Sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/06/2020 tarih ve 2020/1347 (E), 2020/908 (K) sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Tüm dosya kapsamı ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak; sanığın olay tarihinde işlediği suçu etkileyecek düzeyde akıl hastası olup olmadığının, hastalığının işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyip etkilemediğini saptamak için 5271 sayılı CMK'nin 74. maddesi gereğince usulü işlemler yerine getirilerek sonucuna göre, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılması ve sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, cezai ehliyet yönünden araştırma yapılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın olay günü aralarında herhangi bir husumet bulunmayan ve tartışma yaşamadığı koğuş arkadaşı olan katılanı uyurken yüzünden bıçakla yaraladığı ve tanıkların araya girmesi üzerine eylemine son verdiği olayda;

Sanığın "...odada koğuşta otururken herhangi birisini öldürmek için plan yaptım. Daha sonra koğuşumda birlikte kaldığım ve ranzasında ...'ın uyuduğunu gördüm ve cezaevinin kantininden almış olduğum meyve bıçağını Kurtuluş'un yüzüne salladım. Daha sonra bir daha yüzüne doğru salladım..." şeklindeki savunması karşısında, uyumakta olan katılanı sebepsiz yere, sırf öldürmüş olmak için öldürmeye teşebbüs eden sanığın, eyleminin "canavarca hisle, beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak kişiyi öldürme" olarak nitelendirilip TCK'nin 82/1-b-e maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde sadece beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, aynı Kanun'un 82/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/06/2020 tarih ve 2020/1347 (E), 2020/908 (K) sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMK'nin 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince “... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14091, Karar No: 2013/12113, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14091 E.  ,  2013/12113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, vasi tayini istemine ilişkindir. [Uyuşmazlık 4721 sayılı TMK.nun 2.kitabının "Vesayet" başlıklı 3.kısmında yer alan maddelerden (TMK 396-494) kaynaklanmaktadır.]

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 18.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 18.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20218, Karar No: 2022/9571, Tarih: 28.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20218 E.  ,  2022/9571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde ; davacı vekili tarafından uyap üzerinden gönderilen 26/05/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahalline (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 28/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8197, Karar No: 2011/6094, Tarih: 18.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8197 E.  ,  2011/6094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.03.2009 tarih ve 2007/238-2009/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1973 yılından beri kullanmakta olduğu “PINAR” markasını ilk olarak 29. sınıfa bağlı eşyalar için 05.11.1975 tarihinde tescil ettirdiğini, bu markanın dışında müvekkilinin çeşitli gıda maddelerinde kullanılmak üzere çok sayıda “PINAR” ibareli markasının bulunduğunu ve müvekkilinin aynı ibareyi taşıyan ticaret unvanı ile de kendisini tanıttığını, davalı şirketin 17.12.2004 tarihinde “bys PINAR ve şekil” markasını 29. sınıfta “ayçiçek yağı” emtiası üzerinde marka olarak tescili için yaptığı başvurunun müvekkiline ait markalar ile benzer hatta aynı olduğunu, ancak müvekkili tarafından sözkonusu marka tescil başvurusuna karşı yapılan itirazların davalı TPE tarafından reddedildiğini, davalı TPE’nin red kararı ile müvekkilinin tanınmış markalarından doğan haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK tarafından tesis olunan kararın iptalini ve tescili halinde davalı şirkete ait markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, “Pınar” ibareli markanın başvuru sahibi adına başvuru kapsamındaki “ayçiçek yağı” için önceden tescilli olduğunu, bu durum dikkate alınarak davacının itirazının reddine karar verildiğini, müvekkili Kurum tarafından yapılan işlemlerin ve alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin 29. sınıfta “ayçiçek yağı” için 1987 yılında tescil edilmiş bulunan “Pınar” markasının sahibi olup, davaya konu başvurusunun davacı markası ile iltibasa sebep olmayacak şekilde kazanılmış hakkı olan “ayçiçek yağı” emtiasına ilişkin bulunduğunu, müvekkiline ait marka ile davacı markalarının benzer olmadığını, mal ve hizmetlerinin de farklı olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin 29. sınıfta “ayçiçek yağı” için 1987 yılında tescil edilmiş bulunan “Pınar” markasının sahibi olup, davaya konu başvurusunun davacı markası ile iltibasa sebep olmayacak şekilde kazanılmış hakkı olan “ayçiçek yağı” emtiasına ilişkin bulunduğunu, müvekkiline ait marka ile davacı markalarının benzer olmadığını, mal ve hizmetlerinin de farklı olduğunu, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının “PINAR” ibareli markasının tanınmış bir marka olduğu, bu durumda davaya konu markanın gıda ürünleriyle ilgili alanlarda ve özellikle önceki biçimindeki markadan farklı olarak tescilinin davacının bu markayı taşıyan ürünler için tüketiciler nezdinde tesis ettiği imaj, güven ve hatırlanırlıktan haksız olarak istifade edilmesi sonucunu doğuracağı, davalı şirketin kazanılmış hakkının tescilli markasının ayırt edici karakterini değiştirmeden, davacının tanınmışlık kazanan markaları ile iltibasa sebebiyet vermeden kullanımına ve yeniden tesciline ilişkin bulunduğu, davacı markalarına çok yakın bir biçim, renk ve düzenleme içeren ve davacının yeni bir markasıymış gibi değerlendirilmesi muhakkak görünen markanın davalıya tescil konusunda kazanılmış bir hak sağlamayacağı, bu nedenle itirazın reddine dair YİDK kararının hukuka uygun bulunmadığı sonucuna varılmakla, davanın kabulü ile TPE YİDK’nun 2007/M-5278 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 17.12.2004 gün ve 2004/41801 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 18.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4571, Karar No: 2012/1769, Tarih: 31.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/4571 E.  ,  2012/1769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizli 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :03.11.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, maddi tazminat ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayet kendisine verilmeyen taraf ile çocuklar arasındaki kişisel ilişki kurulurken, çocukların üstün yararı yanında anne ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Mahkemece, velayetleri davacı anneye verilen müşterek çocuklar ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmin etmeye elverişli ve yeterli değildir. Müşterek çocukların, baba yanında yatıya da kalacak şekilde her ayın belli hafta sonları, dini bayramlarda ve yaz tatillerinde daha uygun süreli olmak üzere, kişisel ilişki kurmak gerekirken yazılı olduğu şekilde kişisel ilişki tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple kişisel ilişki yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 1. bentte belirtilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.31.01.2012
Yargıtay — Esas No: 2022/23602, Karar No: 2023/2221, Tarih: 12.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/23602 E.  ,  2023/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. .... Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2017/293 Esas, 2020/38 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ....Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.10.2020 tarihli ve 2020/443 Esas, 2020/1730 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca eleştirilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.04.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü