muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/634, Karar No: 2017/4806, Tarih: 19.07.2017

II-KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNE İLİŞKİN UYUŞMAZLIĞIN KAPSAMI:

5187 sayılı Basın Kanunun 11. maddesi delaletiyle 3713 sayılı Kanunun 6/1. maddesine muhalefet ile 5237 sayılı Kanunun 125/1-3-4, 43/1, 53. maddeleri kapsamındaki kamu görevlisine görevi nedeniyle hakaret ve 5237 sayılı Kanunun 267/1 maddesi kapsamındaki iftira nedeniyle yapılan soruşturmada verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı kararı,

III-HUKUKSAL DEĞERLENDİRME:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimi veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar, Cumhuriyet savcısı maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre 5187 sayılı Basın Kanunun 11. maddesi uyarınca eser sahibinin belli olmadığından bahisle şüpheli olarak ilgili gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olan..... şüpheli olarak gösterilmiş ve bu kişinin ifadesi alınmadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

Şikayete konu haber-yorum şeklindeki yazıları yazan kişinin Zaman Gazetesi muhabiri ....olduğunun soruşturma dosyası içerisinde bulunan Zaman Gazetesinin ilgili nüshalarındaki yazılarda yazılmış olması karşısında ilgili Twitter hesabının aidiyeti araştırılarak ....adlı kişiye ait olup olmadığının, suç tarihinde Zaman Gazetesinde bu kişinin çalışıp çalışmadığının tespiti ile ...nın sosyal medya paylaşım sitesi olan Twitter hesabından müştekiye hakaretlerine devam ettiğine ilişkin iddialarının da doğru olup olmadığının araştırılarak bu kişi var ise soruşturma dosyası kapsamında şüpheli olarak ifadesinin alınarak, leh ve aleyhine olabilecek deliller toplanmadan keza, müştekinin de ifadesi alınarak delilleri araştırılmaksızın ayrıca; yazı sahibinin tespit edilememesi halinde veya.....nın olmadığının anlaşılması halinde ise gazetenin sorumlu yazı işleri müdürünün yazı sahibi gibi sorumlu olacağı 5187 sayılı Kanunun 11. maddesinde düzenlenmiş olmasının da gözetilmeden eser sahibinin belli olmamasından bahisle gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü ....hakkında eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 160. maddesine muhalefet edilmesi nedeniyle Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24.02.2015 tarih ve 2014/121038 soruşturma, 2015/10671 sayılı kararına yapılan itiraz üzerine Bakırköy 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 02.04.2015 ve 2015/2023 değişik iş sayılı kararının 5187 sayılı Basın Kanunu 26. maddesinin birinci fıkrasındaki “Basılmış eserler yoluyla işlenen veya bu

Kanunda öngörülen diğer suçlarla ilgili ceza davalarının bir muhakeme şartı olarak, günlük süreli yayınlar yönünden dört ay, diğer basılmış eserler yönünden altı ay içinde açılması zorunludur” şeklindeki düzenlemesi de nazara alınarak CMK 309(4)c maddesi uyarınca şüphelilerin aleyhine sonuç doğurmamak üzere bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

IV-SONUÇ VE KARAR:

Yukarıda belirtilen gerekçe uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden Bakırköy 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarih ve 2015/2033 sayılı Değişik iş kararının CMK 309(4)c maddesi uyarınca şüphelilerin aleyhine sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.07.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18099, Karar No: 2018/25655, Tarih: 28.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18099 E.  ,  2018/25655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 6111 sayılı Yasa kapsamında 2011 yılının Ekim ayında dava dışı bakanlığa atamasının yapıldığını, sendika üyesi olduğunu ve devir tarihi itibari ile Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan ve ödenmesi gereken işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bazı ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının idareleriyle herhangi bir ilgisinin olmadığını, idarelerine devredilen işçiler arasında davacının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Somut olayda, davacının ... Belediyesi'nde çalışmakta iken 6111 sayılı Yasa kapsamında 24.10.2011 tarihinde ilgili Bakanlığa atamasının yapıldığı, karar tarihinden sonra ... Belediyesi'nin 6360 sayılı Yasa uyarınca kapatıldığı ve bu nedenle mahkemece gerekçeli kararın ... Belediyesi'ne tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan ve konusu aynı olan 2015/39757 esas sayılı dosyasında yer alan ... İli Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun 27.03.2014 tarihli kararı uyarınca ... Belde Belediyesi'nde çalışan işçilerin bir kısmının ... Belediyesi'ne bir kısmının ise ... Büyükşehir Belediyesi'ne devirlerinin yapıldığı görülmüştür. Bu itibarla mahkemece yapılacak iş, davacının halihazırda görev yaptığı Bakanlığa atamasının yapılmasından önce çalışmasını sürdürdüğü ... Belediyesi'nde hangi müdürlüğe bağlı olarak çalıştığının araştırılarak davacının çalıştığı birim tespit edilmeli ve bu ilgili birimin ... Belediyesi kapandıktan sonra Valilik İl Koordinasyon Kurulu'nca ... Belediyesi'ne mi yoksa ... Büyükşehir Belediyesi'ne mi devredildiği belirlenerek taraf teşkilinin buna göre sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/5278, Karar No: 2025/7930, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/5278 E.  ,  2025/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3118 E., 2024/4034 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/126 E., 2024/53 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli Keytruda ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10357, Karar No: 2018/1676, Tarih: 08.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10357 E.  ,  2018/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun; üçüncü kısmı (TMK m. 396-494) hariç olmak üzere ikinci kitabından (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Türk Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. Aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 Sayılı Kanunun 2. maddesiyle o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir. Karardan sonra 2.3.2017 tarihinde mahkemenin yargı çevresinde aile mahkemesi kurulmuştur, 27.03.2017 tarihinde faaliyete geçmiştir. Bu açıklama karşısında davanın görevli ve yetkili aile mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.02.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/37, Karar No: 2006/129, Tarih: 02.05.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/8-37 E., 2006/129 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/8-37 E., 2006/129 K.**

**- RUHSATSIZ SİLAH TAŞIMA

- YEREL MAHKEMENİN DİRENMESİ**

**"İçtihat Metni"**

Ruhsatsız silah taşıma suçundan sanık A…

…Y..…

….'ın beraatine ilişkin olarak Eskişehir 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.06.2002 gün ve 1005-407 sayılı hüküm C.savcısı tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 18.10.2004 gün ve 6585-7779 sayı ile;

"Oluşa, dosya kapsamına ve müştekinin aşamalarda değişmeyen anlatımlarına göre sanığın bulundurma ruhsatlı silahını taşıdığı anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden oyçokluğu ile bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 22.02.2005 gün ve 767-163 sayı ile;

"Olayın tek görgü tanığı olan ve olay tarihinde 10 yaşlarında olan tanık H....'ın yaşı itibariyle tabancayı tanıyabilecek durumda olduğu, olay sırasında sanığın tabanca ile vurmadığını belirttiği, savunmanın da bu doğrultuda olduğu anlaşılmakla, müştekinin soyut iddiasının tanık beyanı ile doğrulanmaması karşısında bu beyan cezalandırma açısından yeterli görülmeyerek sanığın bu suçtan beraatına karar verilmesi gerekmiştir." gerekçesi ile önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 02.02.2006 gün ve 83417 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık A…

…Y..…

….'ın ruhsatsız silah taşıma suçundan beraatine karar verilen olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanığın bulundurma ruhsatlı tabancasını izin verilen yer dışında taşıma eyleminin sabit olup olmadığına ilişkindir.

İnceleme konusu olayda;

Sanık A…

….'la evli olan mağdure M…

……Y..…

….01.08.2001 günü polis karakoluna başvurarak, eşi A…

… Y..…

….'ın bir başkasıyla birlikte yaşamaya başlaması üzerine küçük kızını alarak babasının Seyitgazi ilçesindeki evine gittiğini, diğer iki erkek çocuğunun eşinin yanında kaldığını, eşinin boşanma davası açtığını, olay günü de çocuklarını görmek için onun evine gittiğini, ortanca erkek çocuğu ile görüştükten sonra eşiyle karşılaştığını, eşinin kızdığını, "niye geldin, ben sana ayda bir kez gel demedim mi" diyerek tabancasını çıkartıp kafasına vurduğunu, eşinin bu silahı konutunda bulundurma ruhsatlı olarak aldığını, şikayetçi olduğunu belirtmiş, koğuşturma sırasında 25.12.2001 günlü oturumda verdiği ifadede ise; eşine telefon açıp çocukları görmek istediğini söylediğini, eşinin "gelme" demesine karşın Eskişehir'e gelip eşinin evine gittiğini, oğlunu parktan alıp eve doğru giderken eşi ile karşılaştıklarını, sanık eşinin tekme tokat vurduğunu, daha sonra tabanca çıkardığını, eline sopa aldığını, sopa ve tabancanın kabzasıyla kendisine vurduğunu, olayı oğlunun ve komşularının da gördüğünü, ancak komşularını tanımadığını belirtmiştir.

Mağdurenin 01.08.2001 günü Eskişehir Devlet Hastanesi Acil Servisi'nden aldırılan geçici raporunda; occipitiparietal bölgede 1 cm ve 0,5 cm'lik kesiler mevcut olduğu, sütür atıldığı, sol omuzda hassasiyet bulunduğu belirtilmiş, Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünce verilen 02.08.2001 günlü kesin raporunda ise; geçici rapordaki bulgular sıralandıktan sonra muayene bulguları olarak, sol göz altında mor renkli ekimoz, sağ kaş üstte 1x1 cm ekimoz, sol omuz arka tarafta ekimoz, 4 adet sıyrık ve sol ön kolda muhtelif sayıda ekimoz olduğu ifade edilmiş ve mihraki dimağ arazı, kafa kemiklerinde kırık, iç organ, büyük damar ve sinir lezyonları tarif edilmediğinden bahisle arızasının bir hafta mutad iştigaline engel oluşturacağı bildirilmiştir.

Sanık A…

…Y..…

…. ise aşamalardaki ifadelerinde benzer biçimde; ayrı yaşadığı eşinin olay günü çocuğu görmeye geldiğini, evin yanında karşılaştıklarını, ailesine ve annesine hakaret edince tartıştıklarını, kavga sırasında ittirince eşinin yere düştüğünü, kafasını yere çarptığını, eşinin bulundurma ruhsatlı silahı olduğunu bildiğini, ancak bu tabancayı taşımadığını ve tabanca kabzası ile de vurmadığını, daha sonra karakola çağırıp "tabancan var mı" diye sorduklarında polisleri evine götürüp bulundurma ruhsatlı tabancayı onlara teslim ettiğini, olayı oğlu Hasan'ın da gördüğünü belirtmiştir.

Sanık ile mağdurenin olay tarihinde 10 yaşında olan müşterek çocukları tanık Hasan Yılmaz ifadesinde; parkta oynarken annesinin kendisini görmeye geldiğini, annesiyle giderken bu kez babasıyla karşılaştıklarını, annesine eliyle ve ayağıyla vurmaya başladığını, babasında silah olmadığını ve silahla vurmadığını bildirmiştir.

Sanığın konutunda bulundurmak üzere izin verilen Beratta marka, 7.65 mm çapındaki tabancası ile ilgili aldırılan ekspertiz raporunda ve duruşmada dinlenilen bilirkişinin mütalaasında, tabancanın sağlam ve atışa elverişli olduğu, 6136 sayılı Yasa kapsamındaki silahlardan olduğu ifade edilmiştir.

Dosyadaki kanıtların değerlendirilmesinden;

Eşinin başkasıyla birlikte yaşamaya başlaması ve hakkında boşanma davası açması nedeniyle mağdure ile sanık arasında bir husumet doğduğu anlaşılmaktadır. Eşinin ruhsatlı silahı olduğunu ve evinde bulundurduğunu bilebilecek durumda olan mağdurenin, soruşturma aşamasında sadece tabanca kabzası ile yapılan bir saldırıdan söz etmesi, ancak koğuşturma aşamasındaki ifadelerinde, eşinin tekme ve yumrukla vurduğunu, ayrıca eline sopa aldığını ve tabancasını çıkardığını, sopa ve tabanca kabzası ile vurduğunu belirtmesi nedeniyle ifadeleri arasında çelişki doğmuştur. Olayın tespit edilebilen tek görgü tanığı olan ve mağdur ile sanığın müşterek çocuğu bulunan H.…

…Y..…

…Y..…

….ise, tabancayı bilebilecek ve gördüğünde tanıyabilecek çağda olup, sanıkta tabanca olmadığını, yaralama sırasında tabanca kullanılmadığını belirtmektedir. O halde aile geçimsizliğinden kaynaklanmış kızgınlık ve husumetle yanlı ifade vermesi olası bulunan mağdurenin, aşamalarda kendi içinde çelişkiler içeren ve diğer tanığın anlatımıyla da doğrulanmayan beyanlarına itibarla suçun sübut bulduğundan söz edilemez. Bulundurma ruhsatlı silahını izin verilen alan dışında taşıdığı iddiasının kuşkulu kalması ve bu itibarla kanıtlanamamış olması nedeniyle, sanığın atılı suçtan beraatine ilişkin Yerel Mahkeme direnme hükmünün isabetli bulunduğuna ve onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul Üyesi ise; Özel Daire bozma kararında gösterilen gerekçenin haklı nedenlere dayandığını ileri sürerek direnme hükmünün bozulması gerektiği yolunda karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.04.2006 günlü birinci müzakerede gerekli oyçoğunluğunun sağlanamaması nedeniyle gerçekleştirilen 02.05.2006 günlü ikinci müzakerede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17775, Karar No: 2015/31383, Tarih: 25.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17775 E.  ,  2015/31383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/80687

MAHKEMESİ : Yalova Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/113 (E) ve 2012/37 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanlara ait şirkete, keşidecisi Ak.... Elektrik Limited Şirketi olan 4.200 TL ve 8.500 TL bedelli iki adet sahte çeki getirip kırdırarak karşılığında para almak suretiyle, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılanlar beyanı, ekspertiz raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçları gerçekleştirdiğine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Katılan E.. Ö..'nun ifadesinde, sanığın 2007 yılının yaz sonu gelerek iki adet Denizbank'a ait çeki getirdiğini beyan etmesi ve suça konu sahte çeklerin farklı tarihlerde tanzim edildiğine dair delil bulunmaması karşısında, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı Yasa’da 765 sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılmasısuretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alındıktan sonra, hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılmasına rağmen, adli para cezasında artırım yapılmaması ve sonuç olarak eksik ceza tayini,