muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4785, Karar No: 2024/99, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4785 E.  ,  2024/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1408 E., 2016/255 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 15.12.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2015/1408 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan suç tarihinde yürürlükte olmayan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın yasaya aykırı olduğuna, bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın aldırılan kan idrar raporunda; uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanık hakkında dava açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve bu kararın gönderildiği, denetimi uymamakta ısrar ettiği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın aldırılan kan idrar raporunda; uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanık hakkında dava açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve bu kararın gönderildiği, denetimi uymamakta ısrar ettiği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya

soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında, 15.12.2014 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve mercinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 25.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3. 28.06.2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, somut olayda suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ile temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesine karşın, sanık hakkında ceza tayin edilirken temel ceza 1 yıl olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2015/1408 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4924, Karar No: 2011/1777, Tarih: 29.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4924 E.  ,  2011/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ..., ... ve ... aralarındaki tescil davasının yapılan yargılamasında mahkemenin açılmamış sayılmasına dair Çarşamba 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.10.2008 gün ve 274/398 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı 23688 m2 yüzölçümlü taşınmazın 30 yıldan beri zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu açıklayarak adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili ile Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü vekili, taşınmazın Yeşilırmak Nehir yatağında yer aldığını, 766 sayılı Tapulama Kanununun 2.maddesi gereğince tespit dışı bırakılan yerlerden olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinilemeyeceğini belirtmişler ve davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Davalı ... Başkanlığına dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, 23.07.2008 tarihinde dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, bu tarihten itibaren 3 aylık süre içerisinde davanın yenilenmediği gerekçesiyle HUMK.nun 409.maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmesi üzerine hüküm vekalet ücreti yönünden DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, hükmü sadece vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir. kural olarak, davalı Genel Müdürlük yargılama oturumlarında kendisini vekille temsil ettirdiğine göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi uyarınca davalı Genel Müdürlük yararına vekalet ücreti takdiri gerekmektedir. Davanın açılmamış sayılması sebebi, tüm davalılar bakımından aynı olup, dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten itibaren 3 ay içinde yenilenmediğinden HUMK.nun 409/5 ve 6 fıkraları gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Açıklanan nedenlerle hükmü temyiz eden davalı Genel Müdürlük ile Tapu Sicil Müdürlüğü yargılama oturumlarında vekille temsil edildiklerinden aynı sebepten kaynaklanan davanın açılmamış sayılmasına ilişkin sebep gözetilerek tek vekalet ücreti (Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi M.3/2. fıkra) takdiri gerekmektedir. Kaldı ki aynı davada davalı ... ile DSİ Genel Müdürlüğü farklı iki Hazine Avukatı tarafından temsil edilmişlerdir. Hazine avukatlarının bu ve benzeri kurumları temsilen davaya girmeleri kanun gereğidir. Bunda bir usulsüzlük söz konusu değildir. Yine TMK.nun 713/1. fıkrası uyarınca açılan davalarda, aynı kanunun 713/3. madde ve fıkrası uyarınca Hazine ve ilgili kamu tüzel kişiler kanuni hasım durumundadırlar. O halde somut olguda Hazineye karşı açılması gereken dava Tapu Sicil Müdürlüğüne karşı açılmış ise de, temsilde hatanın bulunduğunun ve esasen davanın Hazineye karşı açıldığının kabulü gerekir. Ne var ki; hüküm fıkrasında sadece davalı ... yararına denilmek suretiyle 250 YTL vekalet ücreti takdir edilmiş, DSİ Genel Müdürlüğünden söz edilmemiştir. Ancak HUMK.nun 438/7.fıkrası uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmemektedir. Bu nedenle, hüküm fıkrasının 5.bendinde yer alan “Yürürlükteki tarifeye göre belirlenen 250 YTL ücreti vekaletin davacıdan tahsili ile davalı ... Müdürlüğüne ödenmesine” biçimindeki cümlenin hüküm fıkrasından çıkartılmasına bunun yerine “Yürürlükteki tarifeye göre belirlenen 250 YTL ücreti vekaletin davacıdan tahsili ile yargılama oturumlarında kendisini vekille temsil eden DSİ Genel Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğüne (Hazineye ödenmesine)” cümlesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ BU HALİYLE HUMK.nun 438/7.fıkrası uyarınca ONANMASINA ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan DSİ Genel Müdürlüğü de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan DSİ Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına, 29.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7491, Karar No: 2017/2574, Tarih: 05.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7491 E.  ,  2017/2574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/8549 esas sayılı takip dosyasında alacaklı olduğunu, takibin kesinleşerek borçluya ait aracın haczedilip satıldığını, araç üzerinde davalıya ait rehin bulunduğunu ve satış bedelinin rehni karşılamadığının bildirildiğini, haricen yaptıkları araştırmada davalı bankaya ait rehne ilişkin olduğu alacak ödendiği halde davalı tarafından rehnin kaldırılmadığını, icra dosyası borçlusunun sonradan çektiği konut kredisi nedeniyle taşınmaz üzerinde ipotek tesis edildiğini, araç üzerindeki rehnin, rehne dayalı borç kalmamasına rağmen haksız yere devam ettirildiğinden bahisle ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/8549 esas sayılı takip dosyasında yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davalı bankanın araç üzerine rehin koymasına neden olan borç ödendiği halde rehnin kaldırılmadığı ve davalı bankanın kalan alacağının rehnin konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece 05.05.2008 tarihli rehne konu alacağın ödendiğinden bahisle yazılı şekilde karar verilmişse de yapılan araştırma karar vermeye yeterli değildir. Bu itibarla banka tarafından dosyaya bildirilen banka alacağının hangi kredi sözleşmesinden kaynaklandığı, 05.05.2008, 15.06.2009 ve 30.09.2009 tarihli taşıt rehni sözleşmelerinin hangi kredinin teminatını teşkil ettiği hususları belirlendikten sonra, 15.06.2008 ve 30.09.2009 tarihli rehin sözleşmelerinin şikayetçinin haczinden sonra olduğu, bu nedenle davacının haczinin önüne geçemeyeceği sabit olduğu için ilk rehin sözleşmesine istinaden kullandırılan kredinin tamamen ödenip ödenmediği hususu belirlendikten sonra bu kredi borcu tamamen ödenmiş ise bu sözleşme uyarınca verilen rehnin de konusuz kalacağından diğer kredilerin teminatını teşkil etmeyeceği de tabi bulunmasına göre şimdiki gibi davanın kabulüne karar verilmesi; aksi halde yeni 05.05.2008 tarihli rehin sözleşmesinin dayanağı olan krediden kaynaklı borç bulunması halinde bu borç miktarı kadar rehnin teminat olacağı düşünülerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yeterli inceleme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13052, Karar No: 2009/12409, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13052 E.  ,  2009/12409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 82.446,56 YTL borcun 6.000 YTL.sinden sorumlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Lisesi’nde öğrenci iken kendi isteğiyle öğrencilikten ayrıldığını, bu eğitimden dolayı işlemiş faiziyle beraber 82.446,56 TL borç tahakkuk ettirildiğini, istenen bu borcun 6.000 TL’sinden sorumlu olmadığının tespitini istemiş, mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5401 sayılı Askeri Öğrencilerden Başarı Göstermeyenler Hakkında Yasa’nın 3. maddesinde, sağlık sebepleri dışında okullarla yükseköğretim kurumlarından çıkarılan öğrencilere Devlet tarafından yapılan bilumum masraflar faizi ile birlikte mukavelesi gereğince ödettirileceği hükmüne yer verilmiştir. Yargıtay uygulamalarında ise, borç miktarı saptanırken askeri okula başlarken verilen yüklenme senetleri içeriği dikkate alınmaktadır.

Davacı tarafından ... Lisesi’nde eğitime başlarken verilmiş bulunan ... 6.Noterliğince 14.08.2003 günlü yüklenme senedinde; davacının okulla ilişiğinin kesilmesi halinde kendisine yapılan masrafları güncelleştirilmiş yada enflasyon katsayısı uygulanmış haliyle ödeyeceğine dair bir hükme yer verilmemiştir.

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya yeniden Genelkurmay Başkanlığı ... Kuvvetleri Komutanlığından getirtilen masraf çizelgesi, daha önce yargılama sırasında dosya içersine getirtilen masraf çizelgesiyle aynı olup, her ne kadar masraf dökümünün altına “enflasyon katsayısı uygulanmadan” düzenlendiğine dair not düşülmüşse de, ekinde yer alan son dönem maliyet çizelgesinin enflasyon katsayısı uygulanmak suretiyle güncelleştirilmiş giderler olduğu anlaşıldığından, bu masraf çizelgesine göre belirlenen borcun yasa ve yüklenme senedi hükümlerine uygun belirlendiğinden söz edilemez.

Bu sebeple, yukardaki açıklamalar dikkate alınarak; davacıya ... Lisesi öğrencisi iken yapılan gerçek, enflasyon katsayısı uygulanmamış, güncelleştirilmemiş son dönem giderleri dikkate alınarak ilişik kesme tarihi itibarıyla borçlu olduğu ve olmadığı miktarın bilirkişiye hesap ettirilip oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekirken güncelleştirilmiş son dönem masrafları üzerinden davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarı belirleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10401, Karar No: 2015/8522, Tarih: 17.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10401 E.  ,  2015/8522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3959, Karar No: 2021/14910, Tarih: 20.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/3959 E.  ,  2021/14910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yokluğunda verilen gerekçeli kararın sanık ...'ın bilinen son adresine tebliğe çıkarılmasına karşın tebliğ tarihinde sanığın başka suçtan Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olduğu anlaşılmakla, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19 ve 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddelerine aykırı davranılması karşısında temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.