muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3227, Karar No: 2011/5961, Tarih: 17.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16647, Karar No: 2017/9647, Tarih: 30.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16647 E.  ,  2017/9647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

1)Dava konusu ... mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz ... (...), emsal ise ... mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Merkez (...) mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davalarında, aynı Yasanın 25/son maddesi uyarınca mülkiyet idareye tescille geçeceğinden kamulaştırılan ağaçların değerinden enkaz bedelinin düşülmeyeceği gözetilmeden, indirilmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9103, Karar No: 2019/5244, Tarih: 17.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9103 E.  ,  2019/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılanın olay tarihinden yaklaşık 3 ay sonra verdiği şikayet dilekçesinde ve hazırlık aşamasında verdiği ifadelerinde olay nedeniyle girdiği travma ve temyiz dışı sanık ...’in yönlendirme ve baskıları ile hastanede alınan ifadesinde şikayetçi olmadığını belirttiği görülmekle anılan ifadeler dosya içerisinde mevcut olmadığından katılanın olaydan sonra bilincinin yerinde olup olmadığı, şuurunun açık olup olmadığı, olaydan sonra alınan ifadesine itibar edilip edilemeyeceğinin tespiti açısından, katılanın tüm tedavi belgeleri ve müşahade evrakları ile belirtilen ifadelerinin temin edilmesi ve şikayet konusunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Katılanın olay tarihinde temyiz dışı sanık ...'in hayvanlarına bakmak üzere sanık ...'in yanında çalıştığı ve baharın gelmesi nedeni ile hayvanlara yazlık merada bakmakta olduğu, tanık beyanları itibari ile katılanın günün her saati devamlı alkol aldığı, olay günü sanık ...'in oğlu olan diğer sanık ...'in traktör ile gelerek su tankerini almak istediği, katılanın su tankerini traktöre bağlamak üzere arışın altına takoz koymaya çalışırken arışın katılanın sağ eline düştüğü ve sağ el baş parmağının olay yerinde koptuğu, katılanın yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli azalmasına yol açtığı mahkemece kabul edilerek yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçeleri ile sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş ise de; tanık ....’nin kolluk ifadesinde sanık ... ile katılanın traktöre su tankı taktıklarını gördüğünü, sanığın motoru kullandığını, katılanın ise su tankerinin traktöre bağlantısı olan çivisini takmaya çalıştığını belirttiği, mahkemece hazırlık beyanları okunup kısmi çelişki nedeni ile kendisine sorulduğunda ise sanık ile katılanın su tankını traktöre takmaya çalıştıklarını, kendisinin onlara 15 metre uzakta olduğunu, sanığın traktörde, katılanın ise yerde olduğunu, 3-4 dakika sonra katılanın bağırdığını duyduğunu, yine aynı oturumda alınan beyanında sanığın traktör ile ileri geri yapıp arkadaki su tankerine yanaşmaya çalıştığını daha sonra yanlarından uzaklaştığı şeklindeki beyanları değerlendirildiğinde katılanın su tankerini traktöre bağlamaya çalıştığı sırada sanık ...’in gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek traktörü hareket ettirmesi sebebiyle katılanın yaralandığı anlaşıldığından sanık hakkında taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4646, Karar No: 2012/6421, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4646 E.  ,  2012/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33558, Karar No: 2021/2737, Tarih: 10.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33558 E.  ,  2021/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında TCK’nın 158/2,52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında TCK’nın 158/2, 39/1-2-c, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar Aysel ve Tarık müdafisi ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ve katılan ...’ın arkadaş oldukları, katılan ...’ın arkadaşı olan katılan ...'in birkaç kez KPSS'den iyi puan almasına rağmen atamasının yapılmadığını bilen sanık ... 'in katılanlarla ablası olan sanık ...’in yanında çalıştığı sanık ...’in, sözü geçen bir insan olduğunu, katılan ...'e iş bulma konusunda yardımcı olabileceğini söylediği, bilahare katılanlar ve sanıkların görüştüğü, sanık ...’in katılanlara sanık ...'in AK Partinin adamı olduğunu, parti içerisinde yetkili pek çok tanıdığı bulunduğunu, bu tanıdıklar aracılığıyla pek çok kişiyi işe aldırdığını ifade ederek, internetten katılanlara sanık ...'in bir takım kişilerle çekilmiş fotoğraflarını gösterdiği, sanıkların katılanlara 12,000.00 TL para vermeleri durumunda katılan ...'in işe alınmasını sağlayacaklarını söyledikleri, katılanlar ile 2.000,00 TL ödemeleri, geri kalan 10.000 TL paranın ise katılan ...’in işe girmesinden sonra ödenmesi konusunda anlaştıkları, katılanların 2000 TL parayı verdikleri halde sanıkların vaadlerini yerine getirmedikleri, bu suretle sanıkların üzerine atılı kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan, onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunması, katılanların beyanı ile tüm dosya kapsamından; sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için failin, ismen söylemese bile kimden söz edildiğini karşı tarafın anlayacağı şekilde makamı, rütbesi, ünvanı ve lakabını söylediği kamu görevlilerini tanıdığını, hatırının sayıldığını, işini yaptıracağını söyleyerek mağduru kandırması gerektiği, somut olayda ise; sanıkların, sanık ...'in AK Partinin adamı olduğunu, parti içerisinde yetkili pek çok tanıdığı bulunduğunu, bu tanıdıklar aracılığıyla pek çok kişiyi işe aldırdığını söyleyip iş bulma karşılığında katılanlardan menfaat temin etmeleri şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde yer alan ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırmaya tabi dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle aynı kanunun 158/2. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar...ve ... müdafisi ile sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18481, Karar No: 2017/3435, Tarih: 28.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18481 E.  ,  2017/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın 23/06/2016 tarihinde yüzüne tefhim edilen kararı, 1 haftalık yasal süreden sonra 31/08/2016 tarihinde hükmü temyiz etmesi karşısında, sanığın yasal süreden sonra yaptığı temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/9362, Karar No: 2015/9511, Tarih: 26.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/9362 E.  ,  2015/9511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.10.2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, komşuluk hukukuna dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu taşınmazın 03.09.2010 tarihinde üst kat dairesinden sızan atık sular nedeniyle hasara maruz kaldığını ileri sürerek hasarlı imalat tutarı olarak 6.741,96 TL, onarım süresince 42 gün kira geliri kaybı 3.010,00 TL olmak üzere toplam 9.751,96 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 13.07.2011 tarihli bilirkişi raporunda hesaplanan 8.891,96 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ....., ..., ..., ... temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, yapılan keşif sonrasında düzenlenen 13.07.2011 tarihli bilirkişi raporunda, ortak alandan geçen atık su borularının zamanla eskimesi, yıpranması ve yapım esnasındaki hata ve kusurlar neticesinde tıkanan boru bağlantılarının gevşemesi ve açılması sonucunda davacının dükkanını su bastığı belirtilmiştir.

Dava konusu taşınmaz tapu kaydında arsa olarak kayıtlı olup, davacı ve diğer paydaşlar farklı oranlarda paya sahip olduklarından, meydana gelen zarardan payları oranında sorumlu tutulmaları gerekir. Bu durumda mahkemece, davacının payı düşülerek geri kalan tazminat bedelinin davalılardan payları oranında tahsiline karar verilmesi gerekirken belirtilen husus gözardı edilerek davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3792, Karar No: 2024/6292, Tarih: 04.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/3792 E.  ,  2024/6292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/107 E., 2021/339 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemede görülen iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili özetle; davacılar murisinin meydana gelen iş kazasında vefat ettiği, kazanın oluşumunda davalıların kusurlu olduklarından bahisle dava dilekçesinde her bir davacı için maddi ve manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalıların vekilleri özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.12.2013 tarih ve 2007/90 Esas, 2013/1438 Karar sayılı kararıyla; davacı anne ... için 56.517,63 TL maddi tazminat ile 4.000,00 TL manevi tazminatın, davacı baba ... için 4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 04.09.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı baba ...'nün maddi tazminata ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin 17.12.2013 tarih ve 2007/90 Esas, 2013/1438 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı ... Müh. İnş. Tan. İl. Tar. Çev. Paz. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 28.04.2014 tarih ve 2014/2422 Esas, 2014/9153 Karar sayılı kararı ile kusurun oran ve aidiyetinin tespiti noktasından mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma ilamına uyulduktan sonra verilen temyiz incelemesine konu 01.07.2021 tarih, 2016/107 Esas, 2021/339 Karar sayılı karar ile temin edilebilen belgeler ve alınan kusur raporları birlikte değerlendirildiğinde Mahkemece kusur oranlarının işçi işveren %50'şer oranda eşit olarak kabul edildiğinden bahisle davacı baba lehine 16.347,43 TL maddi, 5.000,00 TL manevi, davacı anne lehine 28.258,81 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri