muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5524, Karar No: 2018/10029, Tarih: 06.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5524 E.  ,  2018/10029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafiinin 22.05.2013 tarihli temyiz dilekçesi ile sanığın tedaviyle çalışma olanağı vermeyen %80 oranında kronik şizofreni hastası olduğunu belirtmesi ve dilekçe ekinde sanık hakkında düzenlenmiş 24.04.2013 tarihli ... Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu Raporunu sunması karşısında, sanığın Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından birine sevki ile suç tarihi itibarıyla TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmeden mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13413, Karar No: 2012/4102, Tarih: 06.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13413 E.  ,  2012/4102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 879,00 TL yersiz aylığın tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; 30.03.2010 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1430,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece, reddine karar verilmiş olan 879,00 TL toplam alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması reddedilen miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 06.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2016/15838, Karar No: 2017/12297, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15838 E.  ,  2017/12297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ..... köyü 108 ada 21 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13507, Karar No: 2006/14079, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13507 E.  ,  2006/14079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Dava konusu taşınmazın (ifraz öncesi 486 ada 17 parsel) kadastroca ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile tapu kaydı, kayıt mahkeme kararı ile tescil edilmiş ise ilgili dava dosyası ... Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-Kadastroca dava konusu parsele uygulanan 09.02.1966 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydının 05.05.1994 tarih 49 sıra numaradan öncesinin kayıtlı olduğu ... Tapu Sicil Müdürlüğünden; 08.11.1932 tarih 8 sıra numaralı tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, krokisi varsa tescil dava dosyası getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 30.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/651, Karar No: 2019/6909, Tarih: 05.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/651 E.  ,  2019/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığının, 01/03/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/09/2018 tarihli ve 2018/331 esas, 2018/1164 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 15/03/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı..

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık ... hakkında 09/06/2014 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma sonucunda 11/11/2014 tarihli ve 2014/8937 soruşturma, 2014/137 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 11/11/2014 tarihinde tali karar fişi düzenlenerek infaz işlemleri için Elazığ Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'ne gönderildiği, 19/11/2014 tarihinde ise şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin denetim süresi içersinde başka soruşturma esnasında Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 18/01/2015 tarihli raporla düzenlenen idrarında esrar tespit edilmesi sebebiyle yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinden bahisle üzerine Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 11/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 22/01/2015 tarihli 2014/8937 soruşturma, 2015/371 esas sayılı iddianamesi ile hakkında TCK’nın 191/1, 4, 5 ve 53/1, 54 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, açılan kamu davasına istinaden yapılan yargılama sonucunda Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/07/2015 tarihli 2015/60 esas ve 2015/515 karar sayılı kararı ile sanık hakkında TCK’nın 191/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezasına ve hükmedildiği ve kararın 10/09/2015 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 04/01/2018 tarihi itibarıyla cezanın infaz edildiği,

2- Sanığın başka bir soruşturma esnasında Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından 07/10/2015 tarihli raporla düzenlenen idrarında esrar tespit edilmesi üzerine “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma sonucunda 20/11/2015 tarihli ve 2015/17690 soruşturma, 2015/448 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 01/12/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, 11/06/2016 tarihinde tali karar fişi düzenlenerek infaz işlemleri için Elazığ Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'ne gönderildiği ve infaz işlemlerine başlandığı, sanığın uyarıya rağmen yükümlülüklerine uymaması üzerine 22/12/2016 tarihinde infaz evrakının Cumhuriyet Başsavcılığına iade edildiği,

3- Sanığın 19/05/2017 ve 04/06/2017 tarihli eylemleri nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından dolayı hakkında ayrı ayrı soruşturmalar başlatıldığının tespiti üzerine, 28/06/2017 tarihinde her iki soruşturmanın 07/10/2015 tarihli suça yönelik daha önceden açılmış bulunan 2015/17690 soruşturma numaralı evrak üzerinden birleştirildiği, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 13/02/2018 tarihli ve 2015/17690 soruşturma, 2018/975 esas sayılı iddianame ile 11/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karar gerekçe gösterilerek 07/10/2015 tarihli suça yönelik olarak verilen 20/11/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın yok hükmünde olduğu belirtilmiş ve sanığın 07/10/2015, 19/05/2017 ve 04/06/2017 tarihli eylemlerden ayrı ayrı TCK’nın 191/1, 43/1, 53, 54, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davasının açıldığı,

4- Yapılan yargılama sonucunda Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/09/2018 tarihli ve 2018/331 esas, 2018/1164 sayılı kararında "sanık hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 11/11/2014 tarihli kararın 11/11/2014 tarihinde Elazığ Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği, dolayısıyla sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/1 maddesinden açılan kamu davasının, dava şartı gerçekleşmediğinden, 5271 sayılı Kanunun 223/8 maddesi gereğince düşürülmesine, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2014 tarih 2014/8937-137 Soruşturma-Karar sayılı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi kararının sanığa yöntemince tebliği ve kesinleşmesi halinde yöntemince infaz edilmesi, sonucuna göre sanık hakkında dava açılıp açılmayacağının tayin ve tespit edilmesi için dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.’’ gerekçesiyle CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verdiği, kararın temyiz edilmeksizin anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, anılan hususun dava şartı olduğundan bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "kişinin, erteleme süresi zarfında; a) kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı;

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığa anılan kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerektiğinde şüphe bulunmamakta ise de, söz konusu tebliğin usulünce yapılmadığı gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 23/11/2017 tarihli ve 2017/3245 esas, 2017/6004 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir..” denilerek Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/09/2018 tarihli ve 2018/331 esas ve 2018/1164 sayılı kararı sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, somut olayda; Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, şüpheliye 19/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğ tarihinden önce 11/11/2014 tarihinde kararın yerine getirilmesi için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiş ise de, anılan kararının sanığa 19/11/2014 usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, bu esnada denetimli serbestlik tedbirine dair işlemlerine başlayan sanığın itiraz etmemesi sebebiyle kararın fiilen 05/12/2014 tarihinde kesinleştiği, kaldı ki sanığın 18/01/2015 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi üzerine 11/11/2014 tarihli "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının kaldırıldığının anlaşılması karşısında; belirtilen kararın sanığa tebliğe çıkarılmadan önce infaz için Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'ne gönderilmesinin kararın kesinleşmesini engellemeyeceğinden, 07/10/2015, 19/05/2017 ve 04/06/2017 tarihli eylemlere yönelik yargılama yapan Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yargılamaya devam ederek esasa ilişkin bir karar vermesi gerekirken düşme kararı vermesi kanuna aykırıdır. Mahkemenin "kamu davasının açılmasının ertelenmesi"’ kararının usulsüz kesinleştirildiğine ilişkin kabulu halinde dahi; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelere göre, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinin 2

. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelere göre, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinin 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilerek şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak kesinleştirilmek üzere dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi gerektiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi ek gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D) Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasında durma kararı verilerek şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun olarak kesinleştirilmek üzere dosyanın Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi gerektiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/09/2018 tarihli ve 2018/331 esas ve 2018/1164 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 05/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12780, Karar No: 2018/6298, Tarih: 02.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2015/12780 E.  ,  2018/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle hükümler açıklanırken, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinin 1. cümlesi gereğince hükümlerin açıklanmasıyla yetinilmesi yerine hapis cezalarının paraya çevrilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1)Hükümlerin açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 106/1-1. cümlesi uyarınca hükmolunan tehdit olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, tehdit suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2)Tehdit suçundan hüküm kurulurken, uygulanan Kanun maddesinin "106/1-1" yerine, "116/1-1" olarak yazılması,

3)6136 sayılı Yasaya muhalefet suçuna konu olan bıçakla ilgili, uzman bilirkişiden veya kriminal daire başkanlığından rapor aldırılmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4)Tehdit suçunun, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçuyla birlikte işlenmediği dikkat alındığında; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1703, Karar No: 2013/14368, Tarih: 30.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1703 E.  ,  2013/14368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerekmiştir.

Bu nitelikli halin uygulanabilemsi için, bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullamak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi, basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

... Petrol Tarım Gıda Turizm Taşımacılık San. Tic. ve Pazarlama Ltd. Şti.'nin sahibi ve şirket müdürü olan ve 21.02.2008