muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/69, Karar No: 2006/76, Tarih: 28.03.2006

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Yerel Mahkemece verilen görevsizlik kararı, adlî yargı sistemi dışındaki bir makamı görevli sayar nitelikte bulunduğundan, temyiz yasa yoluna tâbidir. Bu karar, yasa yoluna başvurma yetkisi bulunan sanığın yokluğunda verilmesine karşın gerekçeli karar tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle, öncelikle Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının sanığa tebliği ile başvurulacak yasayolu sonunda veya yasayoluna başvurulmaması üzerine kesinleştirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, henüz Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 408-856 sayılı görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14039, Karar No: 2023/21290, Tarih: 19.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14039 E.  ,  2023/21290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/8 E., 2016/103 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, kızını okula götürüp bıraktığı sırada öğrencilerin dikkatini dağıttığı konusunda öğretmen olan katılan ile tartıştığı ve hakaret ettiği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Temyiz kanun yoluna tabi olup, kesinleşmesi halinde infaza verilecek ilamın açıklanan yeni hüküm olduğu, bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Anayasanın 141 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 34, 223 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/36, Karar No: 2021/4973, Tarih: 16.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/36 E.  ,  2021/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, olay öncesinde mağdur ...'nın işyerinde çalışıp çalışmadığı çalıştı ise süresi ve belirli ve/veya belirsiz iş akdi nedeniyle sanığın yakınandan herhangi bir alacağının ve/veya ödenmeyen sigorta prim borçlarının bulunup bulunmadığı işyerine ait ilgili, belge ve defterlerden resen araştırılıp tespit edilmesinden sonra, sanık ...’ın mağdur ...’dan istediği 40.000 TL alacak miktarı ile işyerinde çalışması nedeniyle doğan alacak ve/veya ödenmeyen sigorta prim borçlarıyla oranlaması yapılarak arada açık bir nispetsizlik veya aşkın bir talep olup olmadığı saptanıp sanık ...’ın mağdurlar ... ve ...’e yönelik eyleminin bir bütün halinde yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilip hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Oluş, dosya kapsamı, sanık ...'ın yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan TCK’nın 150/1. maddesi yollamasıyla 106/1-1 cümle maddesinde düzenlenen tehdit ve yaralama suçlarından hüküm kurulması gerekirken müstakil tehdit ve yaralama suçlarından hükümler kurulması,

b- Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1 cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; sanık ile mağdur arasında 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince müdafii ve vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 16.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3716, Karar No: 2006/10122, Tarih: 17.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3716 E.  ,  2006/10122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2006

Davacı, S.S.K.'lı olarak sigortalılık yaşlılık(emeklilik) yönünden 27.02.1961 doğum tarihi olarak kabul edilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili  tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi   tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava konusu uyuşmazlık; davacının mahkeme kararı ile düzeltilen doğum tarihinin Sosyal Sigortalar Kurumun'ca yaşlılık aylığı bağlanması esasında nazara alınıp; alınmayacağına ilişkindir.

Mahkemece; davacının doğum tarihinin 27.02.1961 olarak tesbit edildiğine ilişkin Mahkeme kararı ve diğer delillerle ispatlandığından bahisle davacının yaşlılık aylığı bağlama işlemlerinde doğum tarihinin 27.02.1961 olarak nazara alınması gerektiğinin tesbitine karar verilmiş ise de varılan sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanun'un 120.maddesi 2. fıkrasında bazı kötü uygulamaları önlemek amacı ile özel bir düzenleme getirmiş ve belli sigorta kollarında hangi doğum tarihinin esas alınacağı açıkça belirlenmiştir. Gerçekten anılan yasa maddesinde çok açık olarak " malüllük; yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin yaş ile ilgili hükümlerin uygulamasında... sigortalının ilk defa çalışmaya başladığı tarihte nüfus kütüğünde kayıtlı bulunan doğum tarihleri... esas tutulur" hükmünü içermektedir. Hiçbir yoruma yer vermeyecek şekilde yapılan bu düzenleme karşısında sigortaya ilk tescil tarihinden sonra yapılan yaş düzeltiminin yaşlılık aylığı bağlanmasında nazara alınmayacağı açıktır. Nitekim Bağ-Kur yasasının 66. Maddesinde  ve Emekli Sandığı Yasasında da anılan maddeye paralel hükümler getirilmiştir.Hukuk Genel Kurulu'nun 09.10.2002 gün ve 2002/21-761 Esas ve yine 2004/21-3116 ve 2004/21-733 Esas sayılı Kararlarıda bu yöndedir.

Bu özel düzenleme dışında ki, kesinleşmiş bir yargı kararının uygulamalarda geçerliliğini koruyacağı tartışmasızdır.

Somut olayda; davacı Sosyal Sigortalar Kurumuna ilk defa; 15.12.1979 tescil edilmiş ve yaş düzeltim kararı ise 1981 yılında verilmiştir. Bu durumda yukarıda belirtilen  esaslar dikkate  alındığında;  ilk tescil tarihinden sonra yapılan bu yaş düzeltiminin; sigorta işlemlerinde dikkate alınmayacağı açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan;  yanlış değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7283, Karar No: 2022/7391, Tarih: 10.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/7283 E.  ,  2022/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Hafik Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/05/2009 tarihli ve 2008/64 Esas - 2009/77 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01/03/2021 tarih ve 2018/2262 Esas - 2021/1802 Karar sayılı kararının düzeltilmesi süresi içerisinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; önceki günlü geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla;

1- Dosya arasına, dava konusu taşınmazın sınırında bulunan 415 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 21/04/1972 tarihli, 105 sıra numaralı tapu kaydı yerine, 16/07/1965 tarihli, 105 sıra numaralı tapu kaydının alındığı anlaşıldığından, taşınmaza revizyon gören 21/04/1972 tarihli, 105 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) varsa kroki ve haritasının onaylı örneklerinin mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

2- Dosya arasında, dava konusu taşınmazın sınırında bulunan 603 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 11/04/1955 tarihli, 665 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte yer almadığı, dosya arasında bulunan tapu kaydının iktisap sebebinin de açıkça yazılmadığı anlaşıldığından, taşınmaza revizyon gören 11/04/1955 tarihli, 665 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) varsa kroki ve haritasının onaylı örneklerinin mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, tespite esas tapu kaydında başka bir kaydın iktisap nedenine atıfta bulunulmuşsa atıfta bulunulan kaydın iktisap sebebinin de ayrıca kayıtlarda gösterilmesi,

3- Dosya arasında, dava konusu taşınmazın sınırında bulunan 611 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 20/10/1951 tarihli, 217 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte yer almadığı, dosya arasında bulunan tapu kaydının iktisap nedeninde başka bir kaydın iktisap nedenine atıfta bulunulduğu ancak atıfta bulunulan kaydın iktisap sebebinin de ayrıca kayıtlarda gösterilmediği, ayrıca tapu kaydının okunaklı olmadığı anlaşıldığından, taşınmaza revizyon gören 20/10/1951 tarihli, 217 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini açıkça iktisap sebepleri ile birlikte (okunaklı, eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) varsa kroki ve haritasının da onaylı örneklerinin, mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

4- Tapu Müdürlüğünün 09/03/2022 tarihli cevabi yazısında, dava konusu taşınmaza ilişkin evrak arasında bulunan Tuzhisar Köyünde bulunan, 4 ada 34 parsel sayılı taşınmaza ilişkin bilgi ve belgelerin (4 ada 34 parsel sayılı taşınmazın hangi sebeple oluştuğu, toprak tevzi çalışması sonucunda oluşup oluşmadığı, oluşmuşsa taşınmaza ait belirtmelik tutanağı, tablendikatif listesi, varsa taşınmaza ait olduğu belirtilen tapu ve vergi kaydı ile diğer kayıt ve belgelerin) getirtilerek dosya içerisine konulması, geri çevirme kararında belirtilen eksikliklerin ikmal edildiğinin bizzat yetkili hakim tarafından bir kez daha geri çevirmeye mahal vermeyecek şekilde titizlikle denetlenmesi, bundan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesine (Hafik Adliyesi kapanarak Sivas Adliyesi ile birleştirilmiş olmakla) GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13989, Karar No: 2008/19072, Tarih: 30.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13989 E.  ,  2008/19072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmaza komşu Buzağılık Köyünde yapılan orman kadastro çalışmalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Komşu Buzağılık Köyünde yapılan orman kadastro çalışmasının çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde ilan edilip edilmedğinin Orman İşletme Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/12/2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2416, Karar No: 2010/16028, Tarih: 21.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/2416 E.  ,  2010/16028 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO :

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2009

NUMARASI : 2009/877-2009/1361

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Mahkemesinin 30/09/2009 tarih ve 2009/877 Esas, 2009/1361 Karar sayılı ilamında %40 icra inkar tazminatına hükmedildiği görülmüştür. Oysaki, kısa kararda icra inkar tazminatına hükmedilmediğinden kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Hal böyle olunca temyiz süresi gerekçeli kararın tebliği ile başlayacağından borçlu şirket vekilinin temyiz istemi yasal sürede bulunmakla icra mahkemesinin temyiz isteminin reddine ilişkin 18/11/2009 tarihli kararının ortadan kaldırılmasına karar verildikten sonra 10/11/2009 tarihli temyiz isteminin incelenmesinde;

Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğundan mahkemece 10/04/1992 tarih 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı gereğince önceki kararlarla bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için yeniden karar verilmesi için mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  bozma nedenine göre sair nedenlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/991, Karar No: 2019/16026, Tarih: 16.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/991 E.  ,  2019/16026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma kararı üzerine; Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca hükmolunan hırsızlık olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve TCK'nın 141/1. maddesi kapsamındaki suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında, hırsızlık suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de; CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içirisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu CMK'nın 231/7. maddesine aykırı olarak, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/600, Karar No: 2019/1196, Tarih: 14.11.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2019/600 E.  ,  2019/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasından dolayı, bozma kararı üzerine direnme yoluyla İstanbul 13. Aile Mahkemesince verilen 08.05.2014 tarihli ve 2014/170 E., 2014/330 K. sayılı kararın davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyiz itirazları yönünden bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulundan çıkan 11.04.2019 tarihli ve 2017/2-2063 E., 2019/448 K. sayılı kararın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla Hukuk Genel Kurulunca dilekçe, düzeltilmesi istenen karar ve dosyadaki ilgili bütün belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

1- Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, dosya kapsamına göre davacı-karşı davalı kadın vekilinin adli yardım talebinin yerinde olup olmadığı hususu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

Diğer taraftan; aynı Kanunun 336/3. maddesine göre; kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılması gerekmekte olup, davacı-karşı davalı kadın vekilinin Yargıtay’da karar düzeltme incelemesi sırasında adli yardım talebinde bulunduğu ve Hukuk Genel Kurulunun da bu talebi incelemeye yetkili olduğu anlaşıldıktan sonra, 10.05.1965 tarih, 1965/1 E. ve 1965/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar düzeltme başvuruları harca tabi olmadığından harç yatırılması gerekmemekle birlikte karar düzeltme incelemesinin yapılabilmesi için gereken gider yönünden davacı-karşı davalı kadın lehine adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı konusu irdelenmiş ve dosyada mevcut bilgi ve belgelere göre davacı-karşı davalı kadının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçilmesine oy birliğiyle karar verilmiştir.

2-İşin esasının incelenmesinde;

Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan açıklamalara göre; Hukuk Genel Kurulunun 11.04.2019 tarihli kararının 3. sayfasının 4. paragrafında karşı dava tarihi ile ilgili ifadede maddi hata olduğu anlaşılmakla;

"… erkek tarafından ise 23.11.2011 tarihinde karşı davanın açıldığı anlaşılmaktadır." ,

Şeklindeki cümlenin ;

"… erkek tarafından ise 05.12.2011 tarihinde karşı davanın açıldığı anlaşılmaktadır." ,

Şeklinde düzeltilmesine,