muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1199, Karar No: 2020/2169, Tarih: 12.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1199 E.  ,  2020/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından; tedbir nafakasının miktarı ve karar kesinleşince sona ermesi kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İlk derece mahkemesince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine, davalı kadın yararına karar kesinleşinceye kadar aylık 300 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, bu karara karşı davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine görevli Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir. Davalı kadın tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulmadığına göre ilk derece mahkemesince verilen hüküm davalı kadın yönünden kesinleşmiş olup, davalı kadının bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı kadının temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.

12.03.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/4467, Karar No: 2020/4258, Tarih: 13.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/4467 E.  ,  2020/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1.Mahkûmiyet; Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarih, 2017/363 esas ve 2017/454 sayılı kararı

2. İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29/03/2018 tarih 2018/922 esas ve 2018/662 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, süresinden sonra olması nedeniyle, CMK'nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız olarak inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafilerinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8.maddesi ile değişik CMK'nın 304/2.fıkrası uyarınca dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 13/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3057, Karar No: 2010/9312, Tarih: 27.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3057 E.  ,  2010/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2008 tarih ve 2007/147 - 2008/418 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının müvekkillerinin daha önceden üretip, kamuya arz ettiği büro mobilyalarının benzerini 2004/02769 no ile kendi adına endüstriyel tasarım olarak tescil ettirdiğini ileri sürerek, tasarımın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tasarımlarının benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalıya ait 2004/02769-1,4 numaralı çoklu endüstriyel tasarımların davacıya ait ürünler ile benzer olduğu, yenilik ve ayırt edicilik unsuru taşımadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2004/02769-1,4 numaralı çoklu endüstriyel tasarımların hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, gazetede ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, 21.05.2008 havale tarihli bilirkişi raporunun inceleme ve değerlendirme kısmında, davalı adına tescilli 2004/02769 nolu çoklu endüstriyel tasarımlardan 4 ve 8 numaralı olanların davacıya ait ürünlerle benzerlik gösterdiği, raporun sonuç kısmında ise hataya düşülerek 1 ve 4 numaralı tasarımların yenilik ve ayırt edici nitelik taşımadığının belirtilmesi ve mahkemece de bilirkişi raporunun sonuç kısmı nazara alınarak 1 ve 4 nolu tasarımların hükümsüzlüğüne karar vermesi bozmayı gerektirmiş ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının hüküm bölümünün 1 numaralı fıkrasında belirtilen “1 ve 4 sıra nolu (bir ve dört sıra nolu) tasarımların hükümsüzlüğü “ ibaresinin karardan çıkartılarak yerine “4 ve 8 nolu tasarımların hükümsüzlüğüne” ibaresinin hüküm fıkrasına eklenerek bu şekli ile davacılar yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5809, Karar No: 2022/9623, Tarih: 06.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5809 E.  ,  2022/9623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 19.02.2019 tarihli, 2018/3973 Esas, 2019/457 Karar sayılı "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davalı vekilinin, yokluğunda verilen kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin 18/03/2019 tarihinde tebliği üzerine 19/03/2019 tarihinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek verdiği temyiz dilekçesinin katılma yoluyla temyiz olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/187-2017/148 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 21/09/2010-13/08/2011 tarihleri arasında 326 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonucunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 23/06/2017 tarihinde kesinleştiği, gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK hükümlerine tabi olduğu ve süresinde açıldığı anlaşılmakla,

Davacının 25.960 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihi olan 21.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 7.212,91 TL maddi,6.721,31 TL manevi tazminatın 21.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda manevi tazmiatın 14.000 TL ve vekalet ücretinin 2.545,55 TL olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin manevi tazminatın fazla olduğuna ve vekalet ücretine yönelik, davacı vekilinin ise, ceza davasındaki avukatlık ücretinin de maddi tazminata dahil edilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebeplerinin reddine ancak;

1-Davacının hangi suçtan gözaltında kaldığının tespiti amacıyla davacı hakkında düzenlenen yakalama, olay, gözaltı ve sevk – serbest bırakma evraklarının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Tazminat talebinin dayanağı olan tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihleri ceza infaz kurumundan sorularak infaz edilen tutukluluk süresinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Tazminat talebinin dayanağı olan tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediği, infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihleri ceza infaz kurumundan sorularak infaz edilen tutukluluk süresinin tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Dosya içeriğine göre, tutuklandığı tarihte ücretli sözleşmeli öğretmen olarak görev yaptığı anlaşılan davacının sözleşme örneğinin getirtilerek sözleşme süresinin tutuklama döneminin tamamını kapsayıp kapsamadığının araştırılması, sözleşme süresinin öğretim dönemi sonuna kadar devam ettiğinin tespiti halinde sözleşmenin feshedildiği tarihe kadar kendisine herhangi bir ücret ödenip ödenmediği araştırılarak ödeme yapılması halinde bu miktarın hesaplanacak tazminat miktarından düşülmesi gerektiği hatırda tutularak, gözaltına alınma tarihinden 2010-2011 eğitim öğretim döneminin son bulduğu 17.06.2011 tarihine kadar davacının aylık kaç saat derse girdiği ve ders saati ücretlerinin net olarak tespit edilerek ders saati ücretleri üzerinden maddi kaybın hesaplanması, 17.06.2011 ile tahliye tarihi olan 13.08.2011 tarihleri arasında ise; maddi kaybın Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca 16 yaşından büyükler için belirlenen net asgari ücret miktarı üzerinden hesaplanması gerektiği gözetilmeden, varsayımsal olarak davacının ayda 110 saat derse girdiği kabulüne dayanan bilirkişi raporuna itibar edilmesi,

2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarihli, 2018/3973 Esas, 2019/457 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 06/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2686, Karar No: 2015/4797, Tarih: 16.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2686 E.  ,  2015/4797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 27.10.2014 gün ve 2014/11287 Esas - 2014/23969 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemli davada davanın kabulüne dair mahkeme kararı taraf vekillerinin temyizi üzerine onanmış, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu 29288 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ... Kentsel Dönüşüm Alanında kaldığı ve idarece el atılıp yargılama sırasında imar uygulaması yapılarak davacı payının 29328 ada 17 parsel sayılı taşınmaza şuyulandığı ve zeminde aynı yer oldukları, bu itibarla davalı idarece taşınmaza el atıldığının kabulü doğrudur. Ancak;

Alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan kıyasi satışların dava konusu taşınmaza göre gelişmesini tamamlamış bölgelerde ve dava konusu taşınmaza uzak olduğu anlaşıldığından rapor yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla, taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 27.01.2014 gün ve 2014/11287-23969 sayılı onama ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin karar düzeltme harçları ile temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5977, Karar No: 2007/10242, Tarih: 16.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5977 E.  ,  2007/10242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, ... 2’nci İcra Müdürlüğünün 2005/7776 E. No’lu dosyasında yapılan takip neticesinde borçluya ait dikiş makinesine haciz konulduğunu, ancak ... 1’nci İcra Müdürlüğü dosyasında yapılan takip sonucunda müvekkiline haber verilmeden mahcuzun satılıp, derece kararında müvekkilinin haczinin gözetilmediğini belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Davalı vekili şikâyetin süresinde olmadığını, ... 1’nci icra Müdürlüğünün 2005/8451 E. sayılı dosyası incelendiğinde başka bir dosyadan hacizli olduğuna dair ibare bulunmadığını belirterek şikâyetin reddini istemiştir.

Mahkemece, satılan mala daha önce haciz koyduran alacaklının durumu fark edilmeden, satış bedelinin malı sattıran alacaklıya ödenmesi hâlinde yeniden sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği belirtilerek şikâyetin kabulüne karar verilmiş, şikâyet olunan vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 16.11 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10153, Karar No: 2017/4277, Tarih: 29.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10153 E.  ,  2017/4277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların boşandıklarını, müşterek çocuğun velayetinin müvekkiline verildiğini, küçük için aylık 300.TL iştirak nafakasına, yıllık ÜFE oranında arttırılmasına, küçüğün eğitim masraflarının taraflarca 1/2'şer oranda karşılanmasına hükmedildiğini, müvekkilinin işten ayrıldığını, ailesinin yardımıyla geçimini sağladığını, aylık 300.TL olan iştirak nafakasının aylık 2.000.TL'ye yükseltilmesini ve davacının müşterek çocuğun ½ oranında eğitim giderlerine katılma yükümlülüğünün kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 24/04/2014 tarihli duruşmada; müşterek çocuğun halen Alman Lisesinde okuduğunu, müşterek çocuk reşit oluncaya kadar özel okul ücretinin davalı tarafından karşılanmasını kabul ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı vekili 24/04/2014 tarihli duruşmada; anlaşmayı kabul ettiklerini, müşterek çocuk reşit oluncaya kadar özel okul ücretini müvekkilinin karşılayacağını, nafaka ve başkaca masrafın müvekkili tarafından ödenmeyeceğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuğun reşit oluncaya kadar özel okul ücretinin davalı tarafından karşılanmasına dair verilen karar, Dairemizin 11.03.2015 tarih ve 2014/17312 E., 2015/4366 K. Sayılı ilamı ile "Somut olayda, mahkemece hüküm fıkrasında, müşterek çocuğun özel okul ücretinin davalı tarafça karşılanmasına karar verilmiş, okul masraflarının tür ve miktarı açık olarak belirtilmemiştir. Yukarıda zikrolunan yasa maddesi uyarınca hüküm açık ve infazda tereddüt doğurmayacak nitelikte olmalıdır. Davacı vekiline velayeti davacıya verilen çocuğun eğitim giderlerinin ne miktar olduğu açıklattırılıp, tarafların anlaştıkları miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken infazda tereddüde yol açacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, özel okul ücreti olan yıllık 12 500 Euro'nun davalı tarafından müşterek çocuk .... Gemalmazoğlu'nun 12. Sınıfın sonuna kadar özel okul ücreti olan 12 500 Euro'nun davalı tarafından her yıl Alman Lisesine yatırılmasına, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, iştirak nafakasının arttırılması talebine ilişkindir.

yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne, özel okul ücreti olan yıllık 12 500 Euro'nun davalı tarafından müşterek çocuk .... Gemalmazoğlu'nun 12. Sınıfın sonuna kadar özel okul ücreti olan 12 500 Euro'nun davalı tarafından her yıl Alman Lisesine yatırılmasına, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, iştirak nafakasının arttırılması talebine ilişkindir.

Bir hükmün neleri içermesi gerektiği HMK’nın 297. maddesinde tek tek sayılarak ayrıntılı biçimde gösterilmiştir. Buna göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır.

Biçim koşullarının getirilişindeki amaç, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

Somut olayda, dava dilekçesinde iştirak nafakasının arttırılması ve müşterek çocuğun eğitim giderleri yönünden talepte bulunulmuş, eğitim giderleri yönünden tarafların anlaştıkları miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemece, hüküm fıkrasında, ... 17. Aile Mahkemesinin 2005/440 Esas, 2006/76 Karar sayılı kararı ile müşterek çocuk .... için hükmedilen 300.TL iştirak nafakasının devam edip etmeyeceği hususunda bir karar verilmemiştir. Yukarıda belirtilen yasa maddesi uyarınca hüküm açık ve infazda tereddüt doğurmayacak nitelikte olmalıdır. Mevcut iştirak nafakası yönünden de hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüde yol açacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.