muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23148, Karar No: 2013/23449, Tarih: 09.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/23148 E.  ,  2013/23449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve yasanın öngördüğü 6 aylık süre beklenmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.092013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22927, Karar No: 2016/824, Tarih: 25.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22927 E.  ,  2016/824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/29648

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2011

NUMARASI : 2010/290, 2011/839

SANIKLAR : R.. G.., C.. T.., T.. Ş..

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, Sanıklar T.. Ş.. ve R.. G.. müdafileri ile sanıklar R.. G.. ve C.. T.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın emeklilik işlemlerindeki problem nedeniyle bir arkadaşının yönlendirmesiyle SGK’da çalışan ... yanına gittiği, konuyu anlattığı ....’in bu işin halli için .....i ile........i çağırdığı ve onların bulunduğu taksiye katılanı bindirerek kendisinin ayrıldığı, sanıklar .5000 TL daha ek para istediği, katılanın bu parayı da Zeki’den alıp sanığa verdiği, emeklilik işlemlerinin olmadığı ve parasını da geri alamadığının iddia ve kabul edildiği olayda;

1- Sanık .......... sigortalılık işlemleri için yardım isteyen katılanı tanıdığı olan ve muhasebecilik yapan sanık .........e yönlendirdiğini, sonrası hakkında bir bilgisinin bulunmadığını ifade etmesi, sanık .......... katılan ile birlikte sanık ........... konuşurlarken gördüğünü ancak emeklilik konusunu konuşmadıklarını savunması, tanık .......... katılan ile sanık ..........i emeklilik işlemleri hakkında konuşurken gördüğünü, ilgisini çektiği için kendisinin de konuşmayı dinlediğini, sanık ........n olay yerinde olduğunu ancak hiç konuşmadığını, hatta sonrasında kendi işlemleri içinde .........yardım istediğini beyan etmesi, .........n katılanın emeklilik işlemleri için katılanın yardım istemesi üzerine katılandan 2250 TL aldığını ve katılanın çektiği kredinin iadesini sağladığını beyan etmesi karşısında katılanın beyanı dışında sanıklar ............ katılandan para aldıklarına yönelik delil bulunmadığından beraatları yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

2- Sanık .......... savunmasında serbest muhasebecilik ve emeklilik işlemleri aracılık hizmeti yaptığını, sanık...... kendisine ait telefonu katılana verdiğini, katılanın kendisini arayarak tanıştığını, katılanın 2008 yılında ..........şubesinden 22000 TL kredi aldığını ancak emekli olamadığını, nasıl emekli olabileceğini sorduğu, yardım isteyince bu şahıstan iş karşılığı 2250 TL para aldığını ve bankanın yatırdığı paranın iadesini sağladığını, SGK dosyası getirtilerek bu durumun tespitini istediği, tanıklar .........nin de sanık .......n emeklilik işlemleri için yardım istediğinin anlaşılması karşısında, katılana ait emeklilik dosyası bulunup bulunmadığı ilgili kurumdan sorularak varsa getirtilip, sanığın sigorta işi takipçiliği yapıp yapmadığı araştırıldıktan sonra, bütün deliller toplanmak suretiyle sanığın ne şekilde şikayetçiyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarda bulunduğu karar yerinde tartışılarak, sanığın hileli davranışı bulunmadığı takdirde eylemin güveni kötüye kullanma kapsamında kalacağı değerlendirilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, Sanıklar T.. Ş.. ve R.. G.. müdafileri ile sanıklar R.. G.. ve C.. T.. temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1521, Karar No: 2016/3332, Tarih: 05.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1521 E.  ,  2016/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4437, Karar No: 2017/4310, Tarih: 06.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/4437 E.  ,  2017/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı :... Vek. Av. ...

Davalı-karşı davacı :... Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takiben vâki itirazın iptâli, karşı dava ise, uğranılan maddi ve manevi zararların tahsili istemiyle açılmış olup, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen hüküm, davalı-karşı davacı vekilince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmayıp, eksik araştırmayla karar verilemez. Şöyleki; asıl davada yüklenici iş bedelini istemiş, davalı-karşı davacı iş sahibi ise yüklenicinin aracı tamir ederken araca uygun olmayan kısa aks kullandığı bu nedenle 23.08.2012 tarihinde seyir halindeyken aksın çıkması ve şanzımanın yağsız çalışmasına neden olmasına ve arızaya meydan verdiğini, aracının yolda kaldığını ve İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/61 Değişik iş sayılı dosyası ile hasar tespiti yaptırıldığını, araçta şanzıman arızası oluştuğu ve 13.330,00 TL'lik bir tamiratla giderilebileceğinin saptandığını, bu nedenle aracı 13.000,00 TL bedelle satmak zorunda kaldığını, aracın 25.000,00 TL değerinde olduğunu, aradaki fark kadar zarara uğradığını, 2.000,00 TL araç kirası ödediğini, ve motor alt kartel koruyucusu ile klipslerinin de eksik olduğunu ve bunların bedelinin de, 272,25 TL tutarında olduğunu, bildirmiş ve zararın tahsilini talep etmiştir. Davalı-karşı davasında ya da cevap dilekçesinde aracının iki kez kazaya uğradığını ileri sürmemiştir.

Mahkemece kararın gerekçesinde 2. kazadan bahsedilmiş ise de, böyle bir kazanın vuku bulmadığını, dolayısıyla kaza raporunun da mevcut olmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle karşı dava yönünden yapılan değerlendirme doğru değildir. Davalı-karşı davacı iş sahibi aracının ayıplı tamirat nedeniyle yolda kaldığını bildirmiştir.

Mahkemece kararın gerekçesinde 2. kazadan bahsedilmiş ise de, böyle bir kazanın vuku bulmadığını, dolayısıyla kaza raporunun da mevcut olmasının mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle karşı dava yönünden yapılan değerlendirme doğru değildir. Davalı-karşı davacı iş sahibi aracının ayıplı tamirat nedeniyle yolda kaldığını bildirmiştir.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş, karşı dava yönünden davalı-karşı davacı iş sahibinin aracındaki şanzıman arızasının dosyadaki bilgi ve belgelere göre, tespit raporundaki bulgular da gözetilerek davacı-karşı davalı yüklenicinin tamirinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, diğer bir anlatımla uygun illiyet bağının olup olmadığı tereddüte meydan vermeyecek şekilde saptamak, arızanın davacı-karşı davalının hatalı tamiratından kaynaklandığı kanaatine varıldığı taktirde davalı-karşı davacının maddi zararlarına ilişkin istek kalemlerini değerlendirmek ve hesaplatılıp hüküm altına alınmaktan ibaret olmalıdır.

3- Asıl dava yönünden yapılan incelemede ise, mahkemece asıl alacak üzerinden icra inkâr tazminatına hükmedilmiş ise de, alacak yargılamayı ve hesaplamayı gerektirdiğinden İİK'nin 67/II. maddesindeki koşulları oluşmamıştır. Bu istemin reddi gerekirken kabulü de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden iş sahibi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1272, Karar No: 2018/5629, Tarih: 04.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1272 E.  ,  2018/5629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi olunan ... Vergi Dairesi ve ... vekilince tek dilekçe ile temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin Bucak İcra Müdürlüğünün 2010/1562 Esas sayılı takip dosyası ile düzenlenen sıra cetvelinde alacaklı olduğunu, müvekkilinin dosyasına payın isabet etmediğini ve sıra cetvelinde 10. sırada yer aldığını, alacağının işçi alacağı olduğunu, bu nedenle imtiyazlı alacak olduğunu ileri sürerek ... iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... Yedek Parça Nak. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti, ... Vergi Dairesi ve ... vekilleri ... yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiş, diğer şikayet olunanlar davaya katılmamıştır.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; davacının alacağının işçi alacağı ve İİK'nin 206 maddesine göre imtiyazlı alacaklardan olduğu, kamu alacağının ilk hacze iştirak edeceklerinden 2. 3. ve 4. sıradaki yerlerinin korunacağı gerekçesiyle şikayetçinin ... iptaliyle alacağının 1. sıraya alınmasına karar verilmiştir.

Kararı Şikayet olunan ... Vergi Dairesi ve ... vekili temyiz etmiştir.

Talep sıra cetvelindeki sıraya şikayete ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... Vergi Dairesi ve ... vekilinin aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-İİK'nın 140/2. maddesine göre haciz sıra cetvelindeki alacaklılar Kanun'un 206. maddesinde hangi sıraya alınacaklarsa o sıraya kaydedilir. Bu maddeye göre işçi alacağının rüçhanlı olabilmesi için ilk hacze İİK'nın 100. maddesi uyarınca iştirak şartının oluşması gerekir. Bu durumda işçinin haciz tarihinden geriye 1 yıl içinde (davada geçen süre hariç) oluşmuş işçi alacakları ilk hacizden önce ödenmelidir.

Mahkemece yukarıda belirlenen ilke çerçevesinde inceleme yapılarak iştirak şartlarının oluşması halinde hacizden öncesine ait 1 yıllık işçilik alacaklarının hesaplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... Vergi Dairesi ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün temyiz edenler yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13102, Karar No: 2018/13494, Tarih: 23.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/13102 E.  ,  2018/13494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/09/2015 tarih ve 2014/413 E., 2015/273 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kural olarak işyerleri; sahibi ya da çalışanlarının iznine ihtiyaç duyulmaksızın, zımni bir rızanın varlığı kabul edilerek herkesin girebileceği ve sunulan hizmeti alabileceği, lokanta, dükkân, mağaza, manav, kasap, alışveriş merkezi, tiyatro, kahvehane, hastane, banka şubesi, sinema, okul gibi yerlerdir. Belirtilen yerlere halka açık bulundukları sırada veya mesai saatleri içinde girilmesi suç teşkil etmeyecektir. Ancak girildikten sonra işyeri sahibi ya da çalışanların çıkılması konusundaki uyarılarına rağmen içeride kalınmaya devam edilmesi veya kapandıkları ya da çalışmaya ara verdikleri saatte, örneğin; öğle saatlerinde veya açılmadan önce girilmesi durumunda, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu oluşacaktır. Açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olmayan şirket binası, doktorun muayenehanesi, avukatlık bürosu, işyerlerinin üretim yapılan atölyesi veya lokantaların mutfak kısmına girilmesi konusunda kural olarak işyeri sahibinin rızasının bulunmadığı varsayılır. Bu nedenle açık bir rıza bulunmadan söz konusu yerlere girilmesi, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturabilecektir. Öte yandan işyerinin bir bölümünün sahibi veya çalışanları tarafından konut olarak kullanılması ve ilgililerin rızaları dışında belirtilen yerlere girilmesi ya da uyarılara rağmen çıkılmaması durumunda ise, işyeri dokunulmazlığının ihlali değil, konut dokunulmazlığının ihlali suçu oluşabilecektir.

Bu doğrultuda; suça sürüklenen çocuğun okulun tatil olduğu hafta sonunda okul bahçesine girerek, arkadaşıyla birlikte muslukları çaldıkları somut olayda, belirli bir görevin ifa edilmesi nedeniyle okul binasının ve bahçesinin de diğer kamu binaları gibi TCK’nın 116/2. maddesi kapsamında iş yeri olarak değerlendirilmesi gerekmekte olup, bahçenin işyeri niteliğinde olan okulun eklentisi niteliğinde olup olmadığı, keşif yapılarak şüpheye yer bırakmayacak biçimde belirlenmeden, yetersiz gerekçe ve eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20183, Karar No: 2014/19969, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20183 E.  ,  2014/19969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/712-2014/421

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.360,03 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 27.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.360,03 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2013/712 esas 2014/421 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 19.01.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2013/712 esas 2014/421 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13085, Karar No: 2014/20720, Tarih: 23.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13085 E.  ,  2014/20720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Edirne Aile Mahkemesi

TARİHİ :30.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/375 Karar no:2013/744

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı anne tarafından, çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması veya azaltılmasına yönelik dava açılmıştır. Davalı baba süresi içinde yetki itirazında bulunmuştur. Mahkemenin yetkisine yönelik itirazlar ilk itirazlardan olup (HUMK md. 187/2, HMK md. 116), bu husus mahkemece öncelikle ve esasa girilmeden, ön sorun (hadise) şeklinde incelenerek sonuçlandırılır (HUMK md. 190-196, HMK md. l17/3). Mahkemece yetki itirazı hakkında bir inceleme yapılmamıştır. Bu nedenle, taraflara yetki itirazı ile ilgili delilleri sorulup, gösterdikleri takdirde tüm delilleri toplanıp, sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken; açıklanan bu husus üzerinde durulmaması ve davalı babanın yetki itirazı ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmeksizin işin esası incelenerek karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.10.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/21949, Karar No: 2017/7312, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21949 E.  ,  2017/7312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Sanıkların alacaklıları zarara uğratmak kasdıyla borçlu şirketin sahip olduğu ... isimli mağazayı,araçlarını ve gayrimenkullerini devrettiğini bildirilerek şikayetçi olunduğunun anlaşılması karşısında,bu devirlere ilişkin belgeler getirtilip devirler sonucu elde edilen gelirin nerelere harcandığı araştırılarak, şirketin ödeme gücüne sahip olup olmadığı değerlendirilerek,

Borçlu şirketin merkezinin kayıtlı olduğu ...adresinde zabıta araştırması yaptırılarak ticareti terk edip etmediği hususu tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.