muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11058, Karar No: 2024/13638, Tarih: 16.10.2024

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; ... hakkındaki ceza davasında beraat kararı verilmediğini, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiğini, hesaplarda 35.483,08 TL açık oluştuğunu, bu açıktan bölüm sorumlusu davalı ...'ın sorumlu olduğunu, tüm davalılar yönünden davanın kabulü gerektiğini ileri sürerek hükmü temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, iddia edilen Kurum zararından davalıların sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 427 ve 432 nci maddeleri.

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50, 396 ve 400 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2312, Karar No: 2011/5821, Tarih: 04.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2312 E.  ,  2011/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın bir bölümüne 1965 yılında el atıldığı, davacı tarafça da 30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. maddesi hükmü gereğince uzlaşmak istenilmediği anlaşıldığından işin esasının incelenmesinde;

Yapılan inceleme ve alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydı 1968 yılında yapılan tapulama sonucu davacı adına oluşturulmuştur.

Mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporundan, 3000 m²'lik taşınmazın 295 m²'lik bölüm dışında kalan kısmına tamamen el atıldığı anlaşılmış olup, taşınmazın tamamı imar planında yolda kaldığından imar durumu da gözetilerek tüm bedeline hükmedilmesi gerekirken, aksi düşünce ile el atılan 295 m²'lik bölüm bedelinin tahsiline karar verilmesi,

2-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, taşınmaza soyut ve genel deyimlerle değer biçilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4996, Karar No: 2024/485, Tarih: 16.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4996 E.  ,  2024/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/707 E., 2016/95 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi zarfında soruşturma dosyası birleştirilen 09.08.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2016 tarihli ve 2015/707 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca hükmedilen1 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; mağdur olduğuna, lehine hükümlerin uygulanmasını ve kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; mağdur olduğuna, lehine hükümlerin uygulanmasını ve kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde devriye görevi yapan polislerin sanığın UYAP sorgusunu yaptıkları ve üzerinde herhangi bir suç unsuru olup olmadığını sormaları üzerine sanığın üzerinde bulunan esrar maddesini görevlilere teslim ettiği, suça konu madde üzerinde yaptırılan incelemede düzenlenen ekspertiz raporunda söz konusu maddenin uyuşturucu maddelerden olan esrar olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanması kararı verildiği, sanığa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından usulüne uygun olarak çağrı kağıdı tebliğ edilmesine rağmen sanığın müracaatta bulunmadığı, savunmasında geçerli bir mazeret sunmadığı, buna göre sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında, 08.06.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 30.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 09.08.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 39. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2016 tarihli ve 2015/707 Esas, 2016/95 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2507, Karar No: 2017/4979, Tarih: 03.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2507 E.  ,  2017/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/12/2015 tarih ve 2014/488-2015/1248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İrtibat Büro Müdürlüğü'nde Şube Müdürü olarak görev yapan davalının, çalıştığı dönemde 5.287,86 TL'yi zimmetine geçirdiğini, zimmete konu alacaklarının tahsili amacıyla fazlaya dair hakların saklı tutulmasıyla 3.964,97 TL için icra takibi yapıldığını, davalının takibe itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 14.02.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 95,99 TL takip öncesi işlemiş faiz alacaklarından vazgeçmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kasa devir belgesini imzalı bir şekilde davacıya teslim ettiğini, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, suçlamalara sebep olan firmaların bu ödemelerini banka üzerinden davacıya yaptığını, bir kısım çeklerin de davacıya teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının çalıştığı ... İrtibat Büro Müdürlüğü kasasının 28/02/2008 tarihinde davacı firmanın bölge müdür yardımcısı, irtibat büro çalışanı ve davalı tarafından tanzim edilen kasa teslim tutanağında devir eden AÜ faturalar süspanda bulunan PÖ ve ÜA tahsilat faturalarının tek tek görülerek, dökümleri ile kontrol edildiği, tutanak ile müşteriye tahsilat için teslim edilen faturalar için müşteri ile görüşülerek mutabık kalındığı, nakdin sayıldığı, bilgilerin doğruluğunda görüş birliği sağlandığı ve bu veriler üzerinden devir teslimin gerçekleştirildiği, ertesi gün ise iş akdinin İş Kanunu'nun 17 maddesi gereğince feshedildiği, davalının bir nevi ibra edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9023, Karar No: 2020/1565, Tarih: 05.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9023 E.  ,  2020/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, dava dışı borçluya ait aracın satıldığını, Adana 13. İcra Müdürlüğünün 2014/9214 Esas sayılı dosyasından yapılan 28.08.2015 tarihli sıra cetvelinde 1.sırada araç üzerinde rehin hakkı bulunan alacaklıya rehin bedeli ödendikten sonra geriye kalan 6.663,98 TL nin şikayet olunanın dosyasına ödendiğini, şikayet olunanın dosyasında araç üzerindeki haczin düştüğünü ileri sürerek 28.08.2015 tarihli sıra cetvelinin iptali ile rehinden arta kalan 6.663,98 TL nin müvekkil dosyasına ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkil dosyasında 25.12.2014 tarihinde haciz yapıldığını, yasal süresinde satış talebinde bulunulduğunu ve satış avansı yatırıldığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre şikayet olunan dosyasında 25.12.2014 tarihinde haciz yapıldığı, yasal süresi içinde satış talebinde bulunularak satış avansı yatırıldığı, şikayetçi dosyasında ise ilk hacizden sonra yasal süresinde satış talebinde bulunulmadığı ve satış avansı yatırılmadığı için ilk haczin düştüğü, sonraki 30.03.2015 tarihli haczin önceki haczi ayakta tutmayacağı ve yeni bir haciz olarak sıralamaya gireceği, bu nedenle Adana 13. İcra Müdürlüğünün 2014/9214 E sayılı dosyasından düzenlenen 28.08.2015 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/610, Karar No: 2019/11685, Tarih: 02.07.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/610 E.  ,  2019/11685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, duruşma açılıp, yeniden hüküm kurulmuş ise de, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 230/1. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanığın mülkiyeti katılana ait dere yatağında bulunan kesilmiş ağaçları çalma şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 02.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3772, Karar No: 2013/8405, Tarih: 24.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/3772 E.  ,  2013/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü 153 ada 1 ve 154 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 52989,02 ve 29561,14 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmış, mahkemece kısa kararda davanın reddine, 153 ada 1 ve 154 ada 1 sayılı parsellerin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, gerekçeli kararda ise davanın reddine, 123 ada 4 ve 5 sayılı parsellerin kararda adı geçen kişiler adına tesciline karar verilmiş, davacı vekilinin tavzih talebi üzerine ise 19/04/2013 tarihli tavzih kararı ile, davanın reddine 153 ada 1 ve 154 ada 1 sayılı parsellerin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm, bir kısmı davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda “1- Davanın reddine, 2- ... Köyü 153 ada 1 parselin tespit gibi tesciline, 3- ...Köyü 154 ada 1 parselin tesbit gibi tesciline” dendiği halde, gerekçeli kararda “1- Davanın reddine, 2- ... Köyü 123 ada 4 parselin 3475,65 m² yüzölçümü, fındık bahçesi niteliği ile tamamı 3 pay kabul edilerek 2 payın ... adına tesbit ve tesciline, 3- ...Köyü 123 ada 5 parselin 3901,28 m² yüzölçümü, fındık bahçesi niteliği ile İbrahim oğlu... adına tesbit ve tesciline” denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).

Ayrıca, tavzihe konu karar açıklanan nedenle bozulduğundan, mahkemece yapılan tavzih de ortadan kalmış olup, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki bu nitelikteki çelişki tavzih yoluyla değiştirilemez.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 24/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.