muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/30465, Karar No: 2022/419, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/30465 E.  ,  2022/419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2251, Karar No: 2018/6031, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2251 E.  ,  2018/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kamu kurumunun ... Tarım İşletmelerinde dava dışı sözde alt işveren şirketlerinde tarım işçisi olarak çalıştırıldığını, müvekkilinin davalı kamu kurumu ile dava dışı sözde alt işverenlikler arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu ve buna bağlı olarak muvazaaya dayalı işçilik alacaklarının tahsili istemiyle davalı kamu kurumuna karşı dava ikame ettiğini, davalı kamu kurumunun talimatıyla aleyhlerine ikame olunan muvazaa davalarında önlem almak amacıyla dava dışı sözde alt işverenlik tarafından ... girişlerinin yapılacağı bahanesiyle müvekkilinin de dahil olduğu tüm kadrosuz işçilere bir takım evraklar imzalattırmak istemiş olduğunu, oysaki müvekkilinin de dahil olmak üzere orada çalışan diğer işçilere bu güne kadar çalıştığı süre zarfında hiçbir evrak imzalattırılmadığını, müvekkilinin de aleyhine sonuç doğuracak iş bu evrakları imzalamak istemediğini, akabinde müvekkilinin işe başlattırılmadığını ve fiili olarak işten çıkarıldığını beyan ederek iş akdinin feshin geçersizliğine ve davacının eski işine iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı tarafın dilekçesinde beyan edilen hususların gerçek dışı olduğunu, müvekkili idare ile davacı yanın bir ilgisinin olmadığı gerçekliği karşısında davacının reddini talep ettiğini, dava dosyası içerisinde giren evrakların incelenmesinde de görüleceği üzere davacı yan müvekkili olduğu idarenin memur, sözleşmeli personel ve işçi statüsünde çalıştırdığı personeli ile yürütmekte olduğunu, ... evraklarının incelendiğinde davacı tarafın müvekkili olduğu idare ile uzaktan yakından bir ilgisinin olmadığını apaçık ortada olduğunu, bu durumda işe iade istemli davanın müvekkili olduğu idareye açılmış olunmasını kabul edilemez olduğunu, davanın esasına girmeden usulen red edilmesi gerektiğini, müvekkili olduğu idarenin mahkemeye sunulan evraklarda da görüleceği üzere dava dışı işverenden mevzuat gereğince hizmet alım sözleşmesi ve şartnamesi gereğince hizmet satın aldığını, işçi temini dahil olmak üzere tüm hak ve sorumluluklar dava dışı işverende olduğunu, açılan davanın müvekkili olduğu idareye yüklenebilecek bir muvazaalı durum olmadığını, davacı yan tarafından dile getirilen hususların gerçek dışı olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmektedir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin önceki kararının Dairemizin kararıyla muvazaa tespitine karşı açılan davanın sonucu beklenerek değerlendirme yapılması gerektiği noktasında bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilamında beklenilmesi istenilen davanın ... 4. İş Mahkemesi’ne açılan 2015/636 E. Sayılı dava dosyası olduğu bu dosyada davanın reddine karar verildiği ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Önceki bozma ilamında davalının, Bakanlığın muvazaa tespitine karşı iptal davası açıldığını savunduğu muvazaa tespitine karşı açılan dava sonucu bu davayı ilgilendirdiğinden mahkemece dava açılıp açılmadığı açıldıysa sonucunun beklenip değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği noktasında bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, davalı tarafından muvazaa tespitinin iptali istemiyle ... 4. İş Mahkemesi’nde açılan 2015/636 Es. Sayılı dosyanın akıbeti araştırılmış söz konusu dosyada davanın reddine karar verildiği, karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu, istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edildiği ve kararın Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 11/10/2017 Gün, 2017/40528 Esas, 2017/21436 Karar sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmıştır.

Ancak davalı vekili muvazaa tespitine ilişkin bir rapor daha bulunduğunu buna da itiraz ettiklerini o davanın ... 4. İş Mahkemesi’nin 2015/637 Es. Sayılı dosyasında devam etmekteyken dosyanın ... 26. İş Mahkemesi’ne devredildiği ve ... 26. İş Mahkemesi’nin 2016/774 Esas sayılı dosyasında görüldüğü davanın reddedildiği ve bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurduklarını bunun sonucunun beklenmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamında sonucu beklenilmesi istenen davanın ... 4. İş Mahkemesi’nin 2015/636 Esas sayılı dosyası olduğu ve dosyanın da kesinleştiği gerekçesiyle bu talep reddedilip davalının muvazaalı alt işveren sözleşmeleri imzaladığı kabul edilmiştir.

Öncelikle Dairemizin bozma ilamında açıkça ... 4. İş Mahkemesi’nin 2015/636 Esas sayılı dosyasının beklenmesi gerektiğine yönelik bir açıklama olmadığı gibi, açıklama olsa dahi bozma kararının mahiyetinin bunu da kapsayacağı, ayrıca muvazaanın kesinleştiği dosyada iptali istenen raporun davalı ile dava dışı Aras Gıda Tarım Ürünleri İnş. Malz. Nak. .... Hiz. Ltd. Şti. arasındaki 14/11/2013 - 13/11/2014 dönemi kapsayan sözleşmenin muvazaa tespitine yönelik olduğu, davacının adı geçen şirkette çalışmadığı, diğer ilgili dosyanın örneğinin getirtilerek muvazaa tespitinin iptaline yönelik bir dava olup olmadığı araştırılıp ilgiliyse dava sonucunun kesinleşmesi beklenmelidir.

Yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3018, Karar No: 2016/3898, Tarih: 14.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/3018 E.  ,  2016/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA ÜZERİNE)

Konut dokunulmazlığım ihlal etme, hakaret, tehdit ve basit yaralama suçlarından Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2014 tarihli ve 2014/342 değişik iş sayılı Kararı ile 2 yıl 28 ay 36 gün hapis cezasına hükümlü ...’nın bu cezasını Çorum Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesindeki tedavisi amacıyla Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olmak üzere görevli nezareti aranmaksızın verilen 24 saatlik yol izni esnasında alkol kullandığı gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44/2-g maddesine aykırı hareket etmekten, “3 gün süre ile hücreye koyma” disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Çorum Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 08/01/2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına hükümlü tarafından yapılan şikayetin reddi ile hücreye koyma disiplin cezasının onaylanmasına dair Çorum İnfaz Hâkimliğinin 22/01/2015 tarihli ve 2015/68 esas, 2015/87 sayılı kararma vaki itirazın reddine ilişkin Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2015/94 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; hükümlü hakkındaki hücreye koyma disiplin cezasına dayanak olarak gösterilen 5275 sayılı Kanunun 44/2-g maddesinde disiplin cezasını gerektiren eylemin “Üçüncü fıkranın (g) bendinde belirtilenler dışında kalıp da Kanuna uygun olarak yasaklanmış bulunan her türlü eşya, araç, gereç veya malzemeyi ceza infaz kurumlarına sokmak, bulundurmak, kullanmak.” biçiminde düzenlenmiş olduğu, 5275 sayılı Kanun'un “37 ilâ 46. maddelerde yer alan eylemlerin tanımına uymayan ve kanunda tanımları yapılmamış olan eylemler, nitelik ve ağırlıkları bakımından bunlara benzediklerinde, aynı maddelerdeki disiplin cezaları ile karşılanırlar” şeklindeki 48/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2013 28- 106 sayılı kararı ile iptal edilmiş olduğu, böylelikle de disiplin cezaları açısından benzer eylemler nedeni ile kıyas yapılamayacağı nazara alındığında, somut olayda; hükümlünün tedavi amaçlı sevk edildiği Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumuna intikali için verilen ve görevli nezaretinde olmaksızın 24 saatlik yol izni esnasında alkol kullanarak fenalaşması üzerine kaldırıldığı Çorum Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yapılan tetkiklerde kanında 179 promil alkol

tespit edildiği, hükümlünün eyleminin ceza infaz kurumu dışında ve nezaretsiz 24 saatlik yol izni esnasında gerçekleştiği, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03/03/2016 gün ve 94660652-105-19-14754-2015-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/02/2015 tarihli ve 2015/94 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9177, Karar No: 2014/13111, Tarih: 24.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/9177 E.  ,  2014/13111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25098, Karar No: 2016/1048, Tarih: 25.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/25098 E.  ,  2016/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Kıdem tazminatı tavanı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinde, “Toplu sözleşmelerle ve hizmet akitleriyle belirlenen kıdem tazminatlarının yıllık miktarı, Devlet Memurları Kanununa tabi en yüksek Devlet memuruna 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre bir hizmet yılı için ödenecek azami emeklilik ikramiyesini geçemez” şeklinde kurala yer verilmiştir. Belirtilen üst sınır, “genel tavan” olarak adlandırılabilir. En yüksek devlet memuru da Başbakanlık Müsteşarı olduğundan genel tavan, bu görevdeki kişinin emekliliği halinde Emekli Sandığınca ödenecek olan bir yıllık ikramiye oranını geçemeyecektir.

Genel tavan, iş sözleşmesinin feshedildiği andaki tavandır. İşverence ihbar öneli tanınmaksızın işçinin iş sözleşmesinin feshine rağmen ihbar tazminatının ödenmemiş olması durumunda, önel süresi içinde meydana gelen tavan artışından işçinin yararlanabileceği Dairemizce kabul edilmektedir.

İşçinin fesih tarihinde raporlu olmasına rağmen iş sözleşmesinin feshedildiği bildirilmişse, fesih sonuçlarını doğurur ve feshin gerçekleştiği andaki kıdem tazminatı tavanı gözetilir.

Özel tavan ise 1475 sayılı Kanunun 14/6 maddesinde öngörülmektedir. Buna göre, işçinin iş sözleşmesinin yaşlılık veya malullük aylığına hak kazanması ve T.C. Emekli Sandığına tabi olarak hizmetlerinin bulunması durumunda, son kamu kurumu işverenince Emekli Sandığına tabi hizmetleri için ödenmesi gereken kıdem tazminatı tutarı, anılan kanun hükümlerine göre ödenmesi gereken emeklilik ikramiyesi için öngörülen miktarı geçemez. Bir başka anlatımla işçiye ödenmesi gereken kıdem tazminatı tutarı o işçinin Emekli Sandığına tabi hizmetleri karşılığında kendisine ödenmesi gereken emeklilik ikramiyesini aşamaz. Bu özel tavan, işçinin yaşlılık veya malullük aylığının başlangıç tarihi esas alınarak belirlenir.

Kıdem tazminatının tabanını 1475 sayılı yasanın 14'üncü maddesinde öngörülen her yıl için otuz günlük ücret oluşturur. Aynı maddede otuz günlük sürenin hizmet akitleri veya toplu iş sözleşmeleri ile işçi lehine olarak arttırılabileceği öngörülmüştür.

Kıdem tazminatının tabanını 1475 sayılı yasanın 14'üncü maddesinde öngörülen her yıl için otuz günlük ücret oluşturur. Aynı maddede otuz günlük sürenin hizmet akitleri veya toplu iş sözleşmeleri ile işçi lehine olarak arttırılabileceği öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununun yürürlüğü öncesinde, 1475 sayılı Yasanın 98/D maddesi uyarınca, kıdem tazminatının yasaya aykırı olarak ödenmesi cezai yaptırıma bağlanmıştı. Sözü edilen hüküm 4857 sayılı İş Kanunu döneminde yürürlükten kaldırılmış olsa da, tavanı öngören 14'üncü madde halen yürürlüktedir. Buna göre kıdem tazminatı tavanını öngören kuralın mutlak emredici olduğu kabul edilmelidir. Öğretide kıdem tazminatı tavanını bertaraf eden sözleşme hükmünün batıl olduğu görüşü ileri sürülmüştür (Akyiğit, Ercan: İş Kanunu Şerhi, 2. Baskı Ankara 2006 s. 2486; Mollamahmutoğlu, Hamdi: İş Hukuku, 3. bası, Ankara 2008, s. 838; Çelik, Nuri: İş Hukuku Dersleri, 21.bası, s. 316. ; Şahlanan, Fevzi: Kıdem Tazminatı Tavanının Mutlak Emrediciliği, Sicil, sayı 12, s. 44).

Dairemizce de kıdem tazminatı tavanının yasada emredici şekilde düzenlendiği ve işçi yararına olsa da tavanı arttıran ya da tümüyle ortadan kaldıran sözleşme hükümlerinin geçerli olmadığı sonucuna varılmıştır. Ancak yasayla aksine imkan veren hallerde tavanın aşılması, geçersizlik sonucunu doğurmaz. Örneğin 22.10.2003 tarihinde yürürlüğe giren 5004 sayılı Yasanın 10'uncu maddesinde, bazı kurumlar yönünden belli bir süre içinde kendi isteği ile işten ayrılacak olanlara ve işverence iş sözleşmesi belli bir zaman dilimi içinde feshedilmiş olanlara kıdem tazminatının %20 fazlasıyla ödeneceği kurala bağlanmış olmakla, % 20 fazlasıyla ödeme yönünde açık kural sebebiyle kıdem tazminatının aşıldığı sonucuna varılamaz. Yine, 406 sayılı Yasanın geçici 4 üncü maddesine göre, kıdem tazminatının % 30 fazlasıyla ödeneceğine dair kurallar kıdem tazminatı genel tavanının uygulanmasının istisnasını oluşturur.

Somut olayda, fesih tarihinde kıdem tazminatı tavanının 3.033,98 TL olduğu dikkate alınmadan tavan aşılarak 3.046,12 TL üzerinden hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2567, Karar No: 2010/7279, Tarih: 08.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/2567 E.  ,  2010/7279 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/81937

MAHKEMESİ :(ŞANLIURFA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :04/12/2009 - 129/318

SUÇ :Tasarlayarak öldürme ve izinsiz silah taşıma

S. U. tasarlayarak öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık H.. A.., işbu suça yardımdan sanıklar S.. A.., İ.. A.. ile E.. A..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: H.. A.. ile S.. A..'ın hükümlülüklerine, İ.. A.. ile E.. A..'ın atılı suçtan, S.. A..'ın izinsiz silah taşımaktan beraatlerine ilişkin (ŞANLIURFA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/12/2009 gün ve 129/318 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar Halil ve Servet müdafiileri ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanıkların duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “31.08.2005” yerine “31.08.2006” olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir hata olarak değerlendirilmiştir.

b)Sanık Halil’in 6136 sayılı kanuna aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından merciince incelenmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

c)6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen hükmü katılanın temyize yetkisi bulunmadığından, şikayetçiler vekilinin bu suça ilişkin temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a)Şikayetçiler N.. U.. ve G. U. 05.05.2006 ve 10.04.2009 tarihli duruşmalarda, sanıklar hakkında şikayetçi olarak davaya katılma isteminde bulundukları halde, bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi suretiyle CMK.nun 238. maddesine aykırı davranılması,

b)Aynı eylemden yargılanan sanıklar Servet, Eyüp ve İsmail arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekillerle temsili usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, 1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 38. maddesi ve Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.10.2009 gün ve 85/242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafii atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle, CMK.nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, ayrı ayrı sanıklar Halil ve Servet müdafileri, Cumhuriyet savcısı ile şikayetçiler Naziy ve Gazal vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar Halil ve Servet hakkında nitelikli adam öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Eyüp ve İsmail hakkında aynı suçtan kurulan beraat hükümlerinin sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 08/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4741, Karar No: 2016/4029, Tarih: 22.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4741 E.  ,  2016/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d, 35, 29, 62, 53, 54. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin müşteki ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; baba oğul olup aralarında önceye dayalı geçimsizlik bulunan sanık ile mağdurun, olay günü aralarında çıkan tartışma sırasında sanığın emanette kayıtlı bıçağı mağdurun göğüs sol kısmına ve sağ karın boşluğuna saplamak suretiyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıktan sonra oğlu olan mağduru bizzat kendisinin hastahaneye götürdüğü anlaşılan olayda;

a)-Sanık hakkında TCK'nun 36. maddesinde yer alan gönüllü vazgeçme hükümlerinin ve buna bağlı olarak nitelikli kasten yaralama suçunun uygulanması gerekip gerekmediğinin denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılmaması,

b)-TCK'nun 53. maddesi ile yapılan uygulamada, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren kısmi iptal kararı doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c-)Sanığın oğlu olan mağdura daire vermemesi nedeni ile aralarında çıkan tartışma sırasında bıçak ile mağdurun göğüs sol kısmına ve sağ karın boşluğuna saplamak suretiyle yaralanmasına neden olan sanık hakkında ¼ ile ¾ arasında cezai indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde ¾ oranında indirim uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 22/11/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.