muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8396, Karar No: 2015/13072, Tarih: 26.06.2015

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Bahse konu dava dosyasının başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki, yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme sorumluluğunun bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği, keza davanın başka bir yer ağır ceza mahkemesinde görülmesi gerektiği yolunda iddianamede yer alan "...tarafların can güvenliği açısından sorun teşkil edebileceği yönünde kanaat hasıl olmuş olup, tarafların yoğun olarak yaşadıkları İstanbul Sultanbeyli, Aydın, Manisa ve Erzurum haricindeki olası güvenlik zaafiyetinin daha az yaşanabileceği bir başka yerde yargılamalarının yapılması uygun olacağı düşünülmektedir." şeklindeki kanaat, Valilik Makamının soruşturma aşamasına ait 20/05/2014 günlü yazısı içeriği ile davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/255 Esasında kayıtlı kamu davasının Konya Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18311, Karar No: 2017/3453, Tarih: 26.04.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18311 E.  ,  2017/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.10.2013 gününde verilen dilekçe ile ipotek belgesinin sahteliğinin tespiti ve iptali talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı,... İlçesi,..... Mevkii, ... parselde bulunan taşınmazın 1542/2400 payının sahibi olduğunu, bu payın ... İcra Müdürlüğü'nün 2006/3711 Esas sayılı dosyası üzerinden 11/08/2008 tarihinde satıldığını, satış işleminin... Tapu Müdürlüğünce düzenlenen 21/11/2003 tarihli 12.000,00 TL bedelli ipotek belgesi ve resmi senede istinaden yapıldığını, icra dosyasına konu borçla alakalı herhangi bir ipotek tesis edilmediğini, ipotek tesisi konusunda bir talebinin olmadığı gibi tapu müdürlüğünce düzenlenen resmi senet ve eklentilerindeki imzalar ve yazıların kendisine ait olmadığını, bahse konu ipotek belgesi ve resmi senedin sahteliğinin tespitine ve iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava ipotek senedindeki imzanın sahteliğinin tespiti ile iptali istemine ilişkindir.

Davacı aynı hukuki nedene dayanarak... Asliye Hukuk Mahkemesine de tapu iptali ve tescil istemli dava açmış, o dosyada eldeki sahteciliğin tesbiti davası açılması için davacıya süre verildiği davacı tarafından belirtilmiştir. Görülmekte olan tapu iptali ve tescil davası ile bu dava arasında 6100 HMK'nın (eski HUMK.nun 45 mad.) 166. maddesi uyarınca hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan ve delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden ilk davanın açıldığı mahkemede davaların birleştirilmesi ve her iki davanın birlikte sonuca bağlanması gerekir. Açıklanan bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7201, Karar No: 2017/3946, Tarih: 27.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7201 E.  ,  2017/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görüşmemiştir;

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10608, Karar No: 2016/5185, Tarih: 09.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10608 E.  ,  2016/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .....FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2014/74-2014/213

Taraflar arasında görülen davada .......Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/11/2014 tarih ve 2014/74-2014/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .......... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yazarı M... A....E.... olan ........ isimli kitabın mali haklarının sahibi olduğunu, davalı tarafından anılan kitabın haksız olarak basıldığını, çoğaltıldığını, dağıtılarak satıldığını, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek FSEK'nin 68. maddesi uyarınca talep edebilecekleri tazminata istinaden şimdilik 1.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında talebini 82.584,00 TL olarak ıslah etmiş anılan miktarın haksız fiil başlangıcından itibaren işlenecek faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu eserin yazarı M..... A.... E....'un 27 Aralık 1936 yılında vefat ettiğini, dava konusu müvekkili tarafından basılan eserin ise M.... E..... D.... tarafından ortaya konulmuş işleme eser olduğunu ve eserin yayın haklarını bu kişiden 1997 yılında bedelini ödeyerek satın aldığını, davacının dava konusu ile ilgili müvekkili hakkında yaptığı suç duyurusunun takipsizlik ile sonuçlandığını, davacının haksız şikayetleri sebebiyle müvekkilinin zarara uğradığını, haksız davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemece bozma öncesinde yapılan yargılama neticesinde verilen kararın taraf vekillerince temyiz edildiği, dairemizce yapılan inceleme neticesinde davalı vekilinin temyiz itirazları reddedilerek alınan iki ek rapor arasındaki çelişki giderilmeksizin hüküm tesis edildiği belirtilmek suretiyle kararın davacı yararına bozulduğu, uyulan bozma ilamı uyarınca bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeni bir rapor alındığı, alınan bilirkişi raporunda dava tarihi öncesinde davalı tarafından basımı yapılan dava konusu kitaplar için 24.500 adet bandrol alındığı, bunu karşın 10.000 adet kitap basıldığı, bu kitaplardan 9.580 adedinin satıldığının defter kayıtları uyarınca tespit edildiği, telif bedelinin % 20 yayıncı karı olarak belirlendiği, dava tarihinden sonra satılan kitapların ayrı bir davaya konu edilebileceğinin belirtildiği, dava konusu eserlerin E.... D.... tarafından M....A.... E....'un Safahat adlı eserinin kamusal alanda olduğu dönemde

işlenmesi suretiyle meydana getirildiği, kanunda yapılan değişiklik uyarınca koruma süresinin 70 yıla çıkartıldığı, bu hususa ilişkin kanunun geçici 2. maddesi düzenlemesinin yoruma açık olduğu, davacı tarafından dava öncesinde davalıya uyarında bulunulmayarak zararın artmasına sebep olunduğu gözetilerek tazminat miktarından BK'nın 51-52 maddeleri uyarınca taktiri indirim yapıldığı gerekçesiyle bilirkişiler tarafından belirlenen 12.847,00 TL'nin FSEK 68. maddesi gereğince hesaplanan üç katı karşılığı bedel olan 38,541,00 TL'den BK'nın 51-52. maddeleri uyarınca takdiren indirim yapılmak suretiyle bulunan 25.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, dava dilekçesinde talep edilen 1.000,00 TL'lik kısma faiz talep edilmediğinden bakiye kalan 24.000,00 TL'lik kısma dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanılmasına, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-HMK'nın 326. maddesinde “Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır. Aleyhine hüküm verilenler birden fazla ise mahkeme yargılama giderlerini, bunlar arasında paylaştırabileceği gibi, müteselsilen sorumlu tutulmalarına da karar verebilir.” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiş olup bu düzenleme uyarınca yargılama giderlerine dair tarafların sorumluluğu belirlenmelidir. Davanın tarafları yararına hükmolunacak vekalet ücreti de yargılama giderlerinden olup bahsi geçen yasa hükmü uyarınca ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre tayin edilmelidir. Somut olayda, davacı tarafından fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak suretiyle 1.000,00 TL tazminat talebinde bulunulmuş, daha sonrasında yapılan ıslah ile dava değeri 82.584,00 TL'ye yükseltilmiş, yapılan yargılama neticesinde de davanın 25.000,00 TL'lik kısmı yönünden kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. O halde mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği gözetilerek yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden HMK'nın 326. maddesi uyarınca bir karar verilmesi gerekirken davalının yargılama giderlerinden yarı oranında sorumlu tutulması ve davalı yararına taktiri indirim yapıldığından bahisle davanın reddedilen kısmına ilişkin vekalet ücretine hükmolunmaması doğru görülmemiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yargılama giderleri ve vekalet vekalet ücretine ilişkin bu bölümlerinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının 5 ve 6. bentlerinin hükümden çıkartılmasına 5. bent yerine “Davanın reddedilen kısmı yönünden kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 6.634,24 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine”, 6. bent yerine “Yargılama gideri olarak yapılan 13,50 TL ilk yargılama gideri, 172,50 TL tebligat ve tezkere gideri, 2.400,00 TL bilirkişi ücreti toplamı 2.586,00 TL'den kabul-ret oranına göre hesaplanan 782,78 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına.” cümlelerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4251, Karar No: 2015/8170, Tarih: 14.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4251 E.  ,  2015/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 2926 sayılı Kanun’a göre Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, davacının teslim ettiği ürün bedellerinden ilk tevkifatın yapıldığı 11.11.1995'i takip eden aybaşı olan 01.12.1995'den dava tarihine kadar Bağ-kur tarım sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 Sayılı Yasada, 506 Sayılı Yasanın 79. maddesindeki gibi, geçmiş Tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. Anılan yasanın 5. maddesinde, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin, kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı belirtilmiştir. Yasanın 10. maddesindeki kayıtlar Kurum tarafından yapılacak olan tescil işlemleri için uygulama alanı bulmaktadır.

Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş kararları; Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi halinde, Bağ-Kur’un prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi, yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğinden, prim tevkifatının yapıldığı tarihi izleyen aybaşından itibaren sigortalı olarak kabulü gerektiği yönündedir.

İlk prim kesintisini izleyen yıllarda prim kesintisi veya ürün tesliminin gerçekleştiğinin belirlendiği durumlarda, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının temel koşulu 2926 sayılı Yasanın 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği gibi, tarımsal faaliyette bulunmaktır. Prim tevkifatına dayalı tespit davasında, salt ziraat odası ve kooperatif kaydı gibi belgelerin bulunması, davanın kabulü için yeterli değildir. Tarımsal faaliyetin sürdüğünün, faaliyete ilişkin olarak hangi tarımsal ürünlerin üretildiği, nereye satıldığı veya teslim edildiği gibi hususlar da somutlaştırılarak belirlenmelidir. Prim tevkifatı ve ürün tesliminin, iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde de, tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilebilir.

Somut olayda, davacıya ait olduğu belirtilen 11/11/1995 tarihli prim kesintisi dışında davalı Kuruma intikal ettirilen başkaca bir tevkifat bulunmadığı, ürün tesliminin de gerçekleşmediği anlaşılmıştır. Kaldı ki 11/11/1995 tarihli bu prim kesintisi makbuzunda satıcı bilgisi kısmında sadece ad, soyad, baba adı ve doğum yeri bilgileri yazmakta olup davacının adı, soyadı ve baba adının makbuzdaki bilgiler ile aynı, doğum yerinin ise farklı olduğu anlaşıldığından, ilgili nüfus müdürlüğüne müzekkere yazılarak 11/11/1995 tarihli prim makbuzundaki satıcı bilgilerinde yer alan ad, soyad, baba adı ve doğum yeri bilgileri aynı olan başka bir şahsın bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapıcak iş, ilgili nüfus müdürlüğüne müzekkere yazılarak 11/11/1995 tarihli prim makbuzundaki satıcı bilgilerinde yer alan ad, soyad, baba adı ve doğum yeri bilgilerine sahip bir şahsın bulunup bulunmadığını araştmak, bulunmuyor ise sadece prim kesintisi bulunan ayı takip eden 01.12.1.1995- 31.12.1995 tarihleri arasında davacının tarım bağ- kur sigortalısı olduğunun tespitine karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/520, Karar No: 2025/1788, Tarih: 07.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/520 E.  ,  2025/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 1977/85 E., 1979/260 K.

Mahkeme kararı davalı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... köyünde bulunan 15.08.1951 tarih, 231 ve 232 sıra nolu tapu kayıtları ile 4 ada 46 ve 1 ada 20 parsel sayılı taşınmazların 4753 sayılı Kanun uyarınca davalı adına tescil edildiğini, ancak davalının taşınmazları kiraya verdiğini, bu şekilde taşınmazların tescil şartının ortadan kalktığını ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın 4753 sayılı Kanun’un 57. maddesi uyarınca davacıya verildiği ancak davacının taşınmazları kiraya verdiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Mahkeme kararı süresi içerisinde davalı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiş olup temyiz dilekçesinde özetle; 3202 sayılı Yasa'nın geçici 9. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, 4753 sayılı Kanun’dan kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1. Bilindiği üzere; 09.10.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Kanunu, 766 sayılı Tapulama Kanunu ile 2613 sayılı Kadastro ve Tapu Tahriri Kanunu'nu yürürlükten kaldırmış, geçici 4. maddesi hükmünde de görülmekte olan davalara 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerinin uygulanacağını belirtmiştir.

2. Diğer taraftan, malik hanesi boş ve davalı olarak bırakılan parsellerle ilgili davaların genel mahkemelerde görülme olanağı bulunmamaktadır. Nitekim, 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun 54. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddeleri uyarınca kadastro tutanaklarının malik hanesinin ancak Kadastro Mahkemesince doldurulması amaçlanmıştır.

2. Diğer taraftan, malik hanesi boş ve davalı olarak bırakılan parsellerle ilgili davaların genel mahkemelerde görülme olanağı bulunmamaktadır. Nitekim, 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun 54. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddeleri uyarınca kadastro tutanaklarının malik hanesinin ancak Kadastro Mahkemesince doldurulması amaçlanmıştır.

3. Somut olaya gelince; İstanbul ili, Çatalca ilçesi, ... köyünde bulunan 15.08.1951 tarih, 232 sıra nolu tapu kaydına binaen davalı ... adına kayıtlı olan ve 16.10.1979 tarihinde yapılan tapulama çalışmasında 1745 parsel olarak tahdit ve tespit edilen taşınmazın eldeki davada davalı olduğundan malik hanesinin boş bırakıldığı, 1745 parselin aşamada 217 ada 35 parsele gittiği ve malik hanesinin halen boş olduğu; aynı yerde bulunan 15.08.1951 tarih, 231 sıra nolu tapu kaydına binaen davalı ... adına kayıtlı olan ve 28.08.1979 tarihinde yapılan tapulama çalışmasında 1241 parsel olarak tahdit ve tespit edilen taşınmazın eldeki davada davalı olduğundan malik hanesinin boş bırakıldığı, 1241 parselin aşamada 276 ada 154 parsele gittiği ve malik hanesinin halen boş olduğu anlaşılmakta olup kadastro (tapulama) tutanağı düzenlenmiş ancak kadastrosu tamamlanmamış taşınmazlara ilişkin uyuşmazlıklara 766 sayılı Kanun'un 50. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddelerine göre Kadastro Mahkemesinin bakmakla görevli olduğu açıktır.

4. Hal böyle olunca; Mahkemece anılan hükümler göz önünde tutulmak suretiyle görevsizlik kararı verilerek davanın Kadastro Mahkemesine aktarılması gerekmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı mirasçıları vekilinin değinilen yönden yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek hâlinde temyiz eden davalı mirasçılarına iadesine,

Dosyanın Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

07.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.