muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6971, Karar No: 2015/14083, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6971 E.  ,  2015/14083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/383-2013/817

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 13/01/2012 tarihinde oluşan trafik kazası sonucu davalının sigortaladığı aracın sürücüsü dava dışı S..D.. tarafından müvekkilin yapı güvenlik elemanları ve eklentilerine 2.724,00 TL hasar verildiğini, müvekkil tarafından dava dışı sürücü S.. D..hakkında açılan Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/163 Esas sayılı dosyasında davanın kabulüne, 2.724,00 TL'nin olay tarihinden itibaren faizi ile S.. D..'dan tahsiline karar verildiğini, davalı şirketin de zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ancak ilk davada sigorta şirketi taraf olarak gösterilmediğinden işbu davanın açılmak zorunda kalındığını, 2.724,00 TL'nin 13/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin İstanbul(Çağlayan) Mahkemesi olduğunu, ... plakalı aracın müvekkil şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk(Trafik) Sigorta Poliçesi ile sigortalandığını, müvekkil şirketin dava konusu hasara ilişkin tazminat ödemesini gerçekleştirdiğinden başkaca sorumluluğunun bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile, davacının davasının kabulü ile, 2.724,00 TL tazminatın kaza tarihi olan 13/01/2012 tarihinden itibaren işleyen tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava 13.05.2013 tarihinde açılmış, dava dilekçesi davalı şirkete 31.05.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı şirket dava tarihinden sonra, tebligat tarihinden önce, 23.05.2013 tarihinde dava konusu hasar bedelinin tamamı olan 2.724 TL'yi davacıya ödemiş, buna ilişkin ödeme dekontunu dosyaya sunmuştur. Ödeme borcu sona erdiren sebeplerdendir. İddia olunan ödemenin gerçekliğinin araştırılarak, varlığının tespiti halinde sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebebine ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma sebebine ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4861, Karar No: 2024/722, Tarih: 23.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4861 E.  ,  2024/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/638 E., 2016/81 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi zarfında 28.11.2014 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, üzerine, Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Erzurum 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli ve 2015/638 Esas, 2016/81 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın kanun ve hukuka aykırı olduğuna, ele geçen madde ile ilgisinin bulunmadığına, aleyhine delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine uyulmadığına, kararın bozularak beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın kanun ve hukuka aykırı olduğuna, ele geçen madde ile ilgisinin bulunmadığına, aleyhine delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine uyulmadığına, kararın bozularak beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

Sanığın 10.09.2014 tarihinde yaya olarak ilerleyen ve durumundan şüphelenilen sanığa Erzurum 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/228 D.İş sayılı kararı okunulup okutturulduktan sonra kaçmaya başladığı ve kaçarken şeffaf jelatine sarılı, içerisinde mavi renkli "MTV" ibaresi bulunan 5 adet hapı yere attığı, söz konusu hapların uzmanlık raporuna göre (MDMA) etken maddeli tablet olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması kararı verildiği ancak sanığın denetim süresi içinde 28.11.2014 tarihinde tekrar kubar esrar içtiğinden bahisle tekrar soruşturmaya başlanıldığı ve böylece sanığın yeniden uyuşturucu kullanarak denetime uymadığı ve ikinci işlediği uyuşturucu kullanma suçunun denetimin ihlali kapsamında kabul edildiği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanığın aşamalarda alınan tüm savunmalarında 10.09.2014 tarihli suçu kabul etmemiş olması karşısında, kanaat oluşturacak sayıda tutanak mümziinin tanık sıfatıyla dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Sanık hakkında incelemeye konu 10.09.2014 tarihli eylem nedeniyle, 12.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının, sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine ilişkin tüm tebligat parçalarının dosyada bulunmadığı anlaşılmış ise de, soruşturma aşamasında sanığın müdafi eşliğinde savunmasının alınmış olduğu dikkate alınarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının müdafiine tebliğe çıkarılması gerektiği, müdafiine tebligat yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanık müdafiine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 28.11.2014 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli ve 2015/638 Esas, 2016/81 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5771, Karar No: 2022/8086, Tarih: 27.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/5771 E.  ,  2022/8086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : El Atmanın Önlenmesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.05.2012 tarihinde verilen dilekçeyle el atmanın önlenmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.10.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım dahili davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın bir kısım dahili davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.01.2021 tarihli ve 2020/4205 Esas, 2021/45 Karar sayılı ilamı ile davadan feragate yönelik ek karar verilmesi için dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Yerel mahkemece dosyanın gönderilmesi üzerine dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir kısım dahili davalılar vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307. maddesinde feragatin, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olduğu belirtilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Feragat ve kabulün şekli" başlıklı 309. maddesi hükmüne göre de feragat ve kabul, dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılır. Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir. Kısmen feragat veya kabulde, feragat edilen veya kabul edilen kısmın, dilekçede yahut tutanakta açıkça gösterilmesi gerekir. Feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır.

Davacı (asil) ... hükmün verilmesinden ve kararın temyiz edilmesinden sonra 05.12.2022 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini bildirmiştir.

SONUÇ: 28.07.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunun 29. maddesinin 3. fıkrasıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 310. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca davacının davadan feragat dilekçesi hususunda ek karar verilmek üzere dosyanın tetkiksiz İLK DERECE MAHKEMESİNE İADESİNE, kararın bir örneğinin ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27.12.20222 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16134, Karar No: 2012/24674, Tarih: 03.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16134 E.  ,  2012/24674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5986, Karar No: 2024/20006, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5986 E.  ,  2024/20006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.03.2023

SAYISI : 2020/782 E., 2021/147 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.03.2024 tarihli ve 2020/782 Esas, 2021/1147 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 07.03.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22664, Karar No: 2016/4110, Tarih: 24.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/22664 E.  ,  2016/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2013/167-2014/367

Dava, geçici iş göremezlik ödeneği nedeniyle doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olan ve 25.06.2009 tarihinde doğum yapan davacının 22.06.2009 ila 21.12.2009 tarihleri arasındaki doğum öncesi ve sonrası aldığı raporlar nedeniyle geçici iş göremezlik ödemesi yapılmadığından bahisle geçiciş iş göremezlik ödemelerinin tahsilini istemiş, mahkemece, 5510 sayılı Kanunun 18. maddesi uyarınca davacının Kuruma başvurusunun bulunmadığından bahisle dava şartı gerçekleşmediği değerlendirilerek HMK’nun 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 18. maddesindeki, “ Kurumca yetkilendirilen hekim veya sağlık kurullarından istirahat raporu alınmış olması şartıyla;

a) İş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle iş göremezliğe uğrayan sigortalıya her gün için,

b) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 inci madde kapsamındaki sigortalılardan hastalık sigortasına tabi olanların hastalık sebebiyle iş öremezliğe uğraması halinde, iş göremezliğin başladığı tarihten önceki bir yıl içinde en az doksan gün kısa vadeli sigorta primi bildirilmiş olması şartıyla geçici iş göremezliğin üçüncü gününden başlamak üzere her gün için,

c) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile (b) bendinde belirtilen muhtarlar ile aynı bendin (1), (2) ve (4) numaralı alt bentleri kapsamındaki sigortalı

kadının analığı halinde, doğumdan önceki bir yıl içinde en az doksan gün kısa vadeli sigorta primi bildirilmiş olması şartıyla, doğumdan önceki ve sonraki sekizer haftalık sürede, çoğul gebelik halinde ise doğumdan önceki sekiz haftalık süreye iki haftalık süre ilâve edilerek çalışmadığı her gün için,

d) 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile (b) bendinde belirtilen muhtarlar ile aynı bendin (1), (2) ve (4) numaralı alt bentleri kapsamındaki sigortalı kadının, erken doğum yapması halinde doğumdan önce kullanamadığı çalıştırılamayacak süreler ile isteği ve hekimin onayıyla doğuma üç hafta kalıncaya kadar çalışması halinde, doğum sonrası istirahat süresine eklenen süreler için, geçici iş göremezlik ödeneği verilir. ...” şeklindeki düzenleme ile geçici iş göremezlik ödemelerinden hangi şartlardan yararlanılabileceği belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında; davacının dosya kapsamındaki raporlarına konu rahatsızlığın analık sigortası kapsamında olduğu gözetilip, Kuruma müracaat şartının aranmaması gerektiği dikkate alınarak, davanın esasına girilmesi gerekirken, mahkemece, Kuruma müracaat şartı gerçekleşmediğinden bahisle hukuki yararı bulunmadığına istinaden davanın usulden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.