muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14877, Karar No: 2014/2386, Tarih: 11.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/14877 E.  ,  2014/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 17. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/166-2012/65

Taraflar arasında görülen davada Ankara 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/04/2012 tarih ve 2011/166-2012/65 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.02.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av.D. B.dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin 23.05.2006 tarihli genel kurul toplantısının yetkisiz kişilerce yapılan çağrıya dayalı olarak gerçekleştirildiğini, aralarında davacıların da bulunduğu 30 şirket kurucu hissedarının usulsüz işlemlerle ortaklıktan ihraç olunarak hisselerinin dava dışı T. A.Ş.'ne tescilinin sağlandığını, bu tescil işleminin Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin kesinleşen ilamı ile iptal edildiğini, T. A.Ş. dışındaki 30 ortağın şirkette % 55.11 oranında hissedar olduklarının kabulü ve pay defterinin buna göre düzenlenmesi gerektiğini, yönetimin mahkeme kararında pay oranlarının belirtilmediğini ileri sürerek, buna yanaşmadığını toplantıya çağrılan ve gelen davacılara bu nedenle oy kullandırılmadığını, bu nedenle genel kurulun yok hükmünde sayılması gerektiğini, bir kısım başka üyelerin de toplantıya katımalarının engellendiğini, şirket merkezinin bulunduğu Ankara'da toplantının yapılması gerekirken İstanbul'da yapıldığını, anılan kararların bu nedenle de geçersiz olduğunu, zira merkezin İstanbul'a nakline ilişkin genel kurul kararının da daha önce iptal edildiğini, şirkete ait taşınmazların satışı için yönetime yetki verildiğini, bu karar ile davacıya ait hisselerin 3. kişilere devrinin sağlanmak istediğini, bu kararın durdurulması için ihtiyati tedbir kararı verilmesi gerektiğini ileri sürerek, anılan genel kurulda alınan tüm kararların iptalini ve TTK'nın 382. maddesi uyarınca tedbir kararı verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların şirket ortağı olduklarına dair verilen ve kesinleşen o ilamda ne oranda hissedar olduklarının belirtilmemesi nedeniyle kararın infaz edilemediğini, T.A.Ş.'nin başka paydaşların hisselerini devir aldığını, hükümet komiserinin davacılara oy kullandırmadığını, genel kurulun mevcut pay defterine göre düzenlenen hazirun cetveli çerçevesinde yapıldığını, aksi düşünülse bile davacıların hisse oranlarının oylamaya etkisinin bulunmadığını, anasözleşmede merkez dışında da genel kurulun yapılabileceğinin öngörüldüğünü, tedbir kararının TTK'nın 382. maddesine aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların sahip oldukları pay miktarlarının tespit edildiği, davacıların toplantıya katılmamış bulunmamalarının toplantı ve karar nisapları ile oylama sonuçlarına etkisinin olmadığı, toplantıya çağrının yetkili yönetim kurulu tarafından yapıldığı, ayrıca şirket anasözleşmesinde aykırı bir hüküm olmadığından merkezi dışında genel kurul toplantı yapılmasının iptali gerektirmediği, davetlerde bazı ortakların adreslerinin kasıtlı olarak yanlış yazıldığı iddiasının kanıtlanmadığı, ancak Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 30.12.2003 tarih ve 1996/365 esas - 2003/195 karar sayılı ilamıyla aralarında davacıların da bulunduğu bir kısım şirket ortağının ihraçlarına ilişkin yönetim kurulu kararlarının iptallerine hükmedildiği, karar gerekçesinde davacılara ait hisselerin bir kısım şahıslarca dava dışı T. A.Ş'ye devir edilmiş olduğu açıklamasına yer verildiği, davalının bu kararın gereğini yerine getirerek pay defterini yeniden düzenlemesi ve hisselerini davacılara iade etmesi gerektiği, TTK'nın 418. maddesi uyarınca işlem yapamayacağı, aksine MK'nın 2. maddesine aykırı şekilde aksi yönde pasif bir uygulamayı sürdürdüğü, davacılar ile dava dışı bir takım ortakları oy hakkından yoksun kılacak tutum sergilediği, şirketin gerçek pay durumu belirlenmeden ve yeterli nisap sağlandığı belli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 23.05.2006 tarihli genel kurulda alınan kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin 23.05.2006 tarihli genel kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketin 23.05.2006 tarihli genel kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, önceki tesis edilen karar, Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyularak yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, bozmaya uyulmasına rağmen bozmanın gerekleri yerine getirilmemiştir. Davacıların paylarının haksız yere ıskat edildiği ve paylarının usulsüz olarak başkalarına devir edildiği gerekçesiyle, davacıların ortaklığının tespitine, ihraçlarına ilişkin yönetim kurulu kararlarının iptaline ilişkin mahkeme kararın kesinleştiği hususu uyuşmazlık konusu değildir. Davacıların payları ıskat edilmeden ve/veya payları usulsüz olarak devir edilmeden önceki dönemde sahip oldukları pay miktarının gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenmesi, toplantı ve karar nisabı oluşup oluşmadığının kararların konusu ve niteliğine göre tespit edilmesi yönü bozma ilamında belirtilmiş, bozmaya uyulduktan sonra alınan bilirkişi raporunda davacıların paylarının usulsüz devir öncesi miktarları tespit edilmiş, tüm pay durumu dikkate alınarak, davacıların toplantıya katılmamalarının sonuca bir etkisinin bulunmadığı açıklanmıştır. Mahkemece, bu rapora itibar edildiği kabul edilmesine rağmen, bozulan ilk karardaki gerekçeler tekrar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, mahkemece bozmaya uyulmakla gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Ayrıca, bozmaya uymakla taraflarca usulü kazanılmış haklar oluşmaktadır. Bu durum karşısında, bozma ilamına uyulduğu, bilirkişi raporuyla davacıların usulsüz devir öncesi dönem pay miktarlarının belirlendiği, iptali talep edilen genel kurula katılmamaları halinde, toplantı ve karar nisaplarının etkilenmeyeceği ortaya çıktığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2124, Karar No: 2011/13859, Tarih: 28.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/2124 E.  ,  2011/13859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında hüküm kurulurken, temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırından verildiği halde hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında tayin olunan gün adli para cezasının teşdit gerekçesi gösterilmeden asgari haddin üzerinde tayin edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki adli para cezasının uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak 5237 sayılı TCK.nun 154/2. delaletiyle 154/1. maddesi gereğince uygulanan 60 tam gün adli para cezasının 5 tam gün adli para cezasına, TCK.nun 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak 4 tam gün adli para cezasına, TCK.nun 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek, gün adli para cezasının sonuçta 80 TL'sına indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16253, Karar No: 2020/10446, Tarih: 05.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16253 E.  ,  2020/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın husumet ve zamanaşımı nedeniyle reddini talep etmiştir.

Davalı Mç-...Grup İş Ortaklığı vekili; davacının belediyenin işçisi olduğunu husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti, bir davada taraf olabilme yeteneğini ifade eder. Taraf ehliyeti, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekil olarak anlaşılmalıdır Buna göre; medeni haklardan yararlanma ehliyeti bulunan her gerçek yada tüzel kişi davada taraf ehliyetine sahip kabul edilmelidir. Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 520 (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 620) ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklığın taraf ehliyeti yoktur. Bu nedenle, adi ortaklığa ilişkin davalarda, adi ortaklığı oluşturan kişilerin taraf olarak hep birlikte hareket etmeleri gerekir. Adi ortaklık tarafından açılacak davaların iştirak halinde mülkiyet hükümleri gereği bütün ortaklar tarafından birlikte açılması gerekir. Adi ortaklığa karşı açılacak davalar yönünden ise; ikili bir ayrım yapmak gerekecektir. Davanın konusu paradan başka bir şey ise davanın bütün ortaklara karşı birlikte açılması (mecburi dava arkadaşlığı), davanın konusu para ise; ortaklar bu borçtan müteselsil sorumlu bulunduklarından ortaklardan biri, bazıları yada tümüne karşı (ihtiyari dava arkadaşlığı) dava açılabilecektir. Zira 6098 sayılı TBK.'un 163. Maddesi uyarınca "Alacaklı, borcun tamamının veya bir kısmının ifasını, dilerse borçluların hepsinden, dilerse yalnız birinden isteyebilir. Borçluların sorumluluğu, borcun tamamı ödeninceye kadar devam eder".

Taraf ehliyeti, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince dava şartlarından olup, taraflarca ileri sürülmese dahi, mahkemece re'sen nazara alınabilecektir.

Taraf ehliyeti, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince dava şartlarından olup, taraflarca ileri sürülmese dahi, mahkemece re'sen nazara alınabilecektir.

Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 638. maddesine göre; ortaklık sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça adi ortaklar birlikte ya da temsilci vasıtasıyla üçüncü kişilere karşı deruhte etmiş oldukları borçlardan müteselsilen sorumlu olurlar. Bu hükme göre alacağa ilişkin bu davanın adi ortakların müteselsil sorumluluğuna dayalı olarak her birine karşı açılması mümkündür.

Alacak istemli dava dilekçesinde, dava dilekçesinde adi ortaklıklardan birine veya birkaçına karşı açılmış ise, TBK. 163. Maddesi uyarınca dava incelenmelidir. Ancak sadece adi ortaklık veya ortak girişim denmiş ve kişi gösterilmemiş ise “Hukuk Genel Kurulunun 8.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının davalı ... yanında adi ortaklığı da davalı mevkîinde gösterdiği, yargılama safhasında tebligatların bu ortaklığa yapıldığı ve karar başlığında da davalılar arasında adi ortaklığın gösterildiği görülmüştür. Açıklanan nedenlerle tek başına tüzel kişiliği bulunmayan bu ortaklığa karşı davanın açılıp sonuçlandırılması usule ve kanuna aykırıdır. Mahkemenin adi ortaklığı oluşturan şirketlere ayrı ayrı tebligat çıkartıp usule uygun taraf teşkilini sağlamadan karar vermesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10416, Karar No: 2022/2617, Tarih: 02.03.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/10416 E.  ,  2022/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Hazine, ...

SUÇ : Rüşvet alma ve rüşvet verme

HÜKÜM : a) Sanıklardan ... (1, 2, 3, 5, 6, 7, 9, 11, 12, 13, 14, 16, 17, 18, 19, 27, 29, 30, 31, 32 no.lu eylemler ile ilgili olarak), ... (4 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (4 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (7 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (12 no.lu eylem ile ilgili olarak) ve ... (22 no.lu eylem ile ilgili olarak) hakkında rüşvet alma suçlarından mahkumiyet,

b) Sanıklardan ... (1 ve 2 no.lu eylemler ile ilgili olarak), ... (3 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (3 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (4 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (5 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (6 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (7 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (9 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (11 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (12 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (13 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (14 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (16 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (17 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (18 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (19 ve 22 no.lu eylemler ile ilgili olarak), ... (27 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (29 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (30 no.lu eylem ile ilgili olarak), ... (31 no.lu eylem ile ilgili olarak) ve ... (32 no.lu eylem ile ilgili olarak) hakkında rüşvet verme suçundan mahkumiyet,

c) Sanıklar ... ve ... hakkında iddianamede yer alan 15 no.lu eyleme ilişkin rüşvet alma isnadının icbar suretiyle irtikap suçunu oluşturduğu kabulüyle bu suçtan mahkumiyet,

d) Diğer sanıklar ve diğer isnatlar yönünden beraat.

Yolsal ve müdafi, sanıklar ...,

..., ..., ..., ..., ...,

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...),

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve

... müdafileri

EK TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Temyiz talebinin reddi, onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

d) Diğer sanıklar ve diğer isnatlar yönünden beraat.

Yolsal ve müdafi, sanıklar ...,

..., ..., ..., ..., ...,

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...),

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,

..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve

... müdafileri

EK TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Temyiz talebinin reddi, onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

T.C. Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nin 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı; 05/07/2011 gün, 2011/2-148 Esas ve 2011/155 sayılı Kararlarına göre; gerek yüze karşı gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, merci ve şekillerinin belirtilmesinin zorunlu olduğu, sanıklar ... ve ...'ın yüzüne karşı 27/11/2015 tarihinde tefhim edilen kısa kararda tefhim veya tebliğinden itibaren 1 hafta içerisinde temyiz kanun yoluna başvurulabileceği belirtilerek tarafların yanıltıldığı ve açıklanan noksanlık CMK'nin 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığından, sanıklar müdafin 11/12/2015 havale tarihli dilekçesinin süresinde olduğu, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, kamu görevlisi olmayan ve haklarında rüşvet verme suçundan kamu davası açılan sanıklar hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına CMK'nin 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının katılma hakkı olmadığı ve usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükümleri temyiz yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, vekilinin kamu görevlisi olmayan sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin ve sanıklardan ..., ... ve ... müdafilerin yasal süresinden sonra, ..., ... ve ... müdafilerin ise yasal süresinde olmakla birlikte ceza miktarı itibarıyla koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317 ve 318. maddeleri uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin sanık ... ve müdafin, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerin anılan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talepleri ile sanıklar ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ... ve ... müdafin vekalet ücretine münhasır, katılan ... vekilinin de kamu görevlisi olan sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine ve kamu görevlisi olan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden ise vekalet ücretine münhasır temyiz itirazları ile sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükme esas alınan iletişimin tespiti delillerinin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının (CMK 250. madde ile yetkili) 2009/1474 soruşturma sayılı dosyası kapsamında "suç örgütü kurmak ve buna bağlı olarak örgüt faaliyetleri" suçundan alınan kararlara istinaden elde edildiği, teknik araçlarla izleme tedbirine ilişkin mahkeme kararlarının ise dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK'nin "Tesadüfen elde edilen deliller" başlıklı 138. maddesinin ikinci fıkrası "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135'inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet savcılığına derhâl bildirilir" şeklinde hüküm altına alınmış olup, 01/06/2005 tarihinden sonra başvurulacak olan iletişimin denetlenmesi tedbiri sırasında, soruşturma veya kovuşturma ile ilgili olmayan, ancak 135. maddenin altıncı fıkrasında sayılan suç ya da suçlardan birisinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek delilin elde edilmesi durumunda "tesadüfen elde edilen delil" olarak adlandırılan bu delilin belirtilen suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmasının olanaklı hale getirildiği, bu düzenlemeyle telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, soruşturma veya kovuşturmayla ilgili olmayan, fakat 135. maddenin altıncı fıkrasında sayılan katalog suç ya da suçlardan birisinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delilin elde edilmesi durumunda, söz konusu delilin ceza yargılamasında kullanılabileceğinin kabul edilmiş olması, tedbirin uygulanması sonucunda elde edilen delillerin 135. maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlarla sınırlı olmak kaydıyla, aynı soruşturma ya da kovuşturmayla ilgili suçlar yönüyle öncelikle kullanılabileceğinin kabulünü gerektirdiği, diğer yandan CMK’nin “Teknik Araçlarla İzleme” başlıklı 140. maddesinin “Aşağıdaki suçların işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebepleri bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi hâlinde, şüpheli veya sanığın kamuya açık yerlerdeki faaliyetleri ve iş yeri teknik araçlarla izlenebilir, ses veya görüntü kaydı alınabilir” hükmü uyarınca sanıklar hakkında teknik araçlarla izleme kararı verilebilmesi için soruşturma konusu suçun kanunda sayılan suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde edilme olanağının bulunmaması, hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararı gerektiği, CMK'nin 140. maddesi gereğince alınan teknik araçlarla izleme kararı sonucunda elde edilen delillerin yalnızca bu maddede sayılan katalog suçlar kapsamında yer alan suç bakımından delil olarak kullanılabileceği, katalog suçlar dışında kalan bir suç bakımından ise elde edilen delillerin yargılamada kullanılmasının maddenin 4. fıkrasının açık hükmü karşısında olanaklı olmadığı, buna karşılık CMK'nin 138

. maddesi gereğince alınan teknik araçlarla izleme kararı sonucunda elde edilen delillerin yalnızca bu maddede sayılan katalog suçlar kapsamında yer alan suç bakımından delil olarak kullanılabileceği, katalog suçlar dışında kalan bir suç bakımından ise elde edilen delillerin yargılamada kullanılmasının maddenin 4. fıkrasının açık hükmü karşısında olanaklı olmadığı, buna karşılık CMK'nin 138. maddesi, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Birinci Kitap Dördüncü Kısım Koruma Tedbirleri Beşinci Bölüm Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi başlığı altında, aynı Yasa'nın 140. maddesi ise Kanun'un Birinci Kitap Dördüncü Kısım Koruma Tedbirleri Altıncı Bölüm Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme başlığı altında düzenlendiğinden, “Tesadüfen elde edilen deliller” başlıklı CMK'nin 138. maddesi teknik araçlarla izlemeyi kapsamadığı gibi Kanunda teknik araçlarla izlemeye ilişkin olarak 138. maddedeki düzenlemeye benzer bir hükme yer verilmediğinden, teknik araçlarla izleme sırasında tesadüfen elde edilen delillerin soruşturma veya kovuşturma sırasında CMK'nin 217. maddesi kapsamında delil olarak kullanılmasının olanaklı olmadığı nazara alınarak; teknik takip kararlarına dayanak mahkeme kararlarının eksiksiz olarak temini ile ayrıca "suç örgütü kurmak ve buna bağlı olarak örgüt faaliyetleri" suçundan yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında tespiti yapılan katalog suçlardan olan rüşvet suçuna ilişkin iletişimin tespiti içeriklerinin 5271 sayılı CMK'nin 138. maddesi uyarınca Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilme şekli ve zamanı araştırılıp, kanıt değerinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, iletişimin tespitlerinin ve teknik takiplerin hukuka aykırılığının tespiti halinde bu deliller dışlanarak dosya kapsamındaki diğer deliller değerlendirilmek suretiyle sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,