muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5774, Karar No: 2011/9301, Tarih: 13.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5774 E.  ,  2011/9301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 107 ada 32 parsel ve geniş çevresindeki tüm komşuları gösterir geniş kadastro paftasının bir suretinin,

2)Temin edilecek kadastro paftasına göre 107 ada 32 parsele komşu olan 107 ada 31 ve ötesindeki komşu (varsa yol veya dere ötesi komşular dahil) parsellerin kesinleşme şerhli kadastro tutanak örnekleri ile eğer itirazlı iseler ve haklarında açılan davalar derdest olmaları halinde dava dosyalarının, kesinleşmiş olmaları halinde, onaylı ilam ve tapu kayıt örneklerinin temin edilerek dosya arasına konulması,

3) Daha sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen (tarihi belirtilmeyen ancak ek raporda tarihi de belirtilerek) orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000-1/25000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, (107 ada 32 parselin pafta ölçeğine) yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13/07/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26436, Karar No: 2014/30281, Tarih: 04.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/26436 E.  ,  2014/30281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yerköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2011/270-2013/188

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğinde bulunan hizmet döküm cetvelinin davacıya ait olmadığı anlaşıldığından, davacının açık kimlik bilgilerinin bildirilmesi suretiyle Sosyal Güvenlik Kurumuna yazı yazılarak, hizmet döküm cetvelinin ve uyuşmazlığa konu 03.08.2005-18.10.2010 tarihleri arasında çalışmasının kayıtlı olduğu işyerlerinin ayrıntılı tescil bilgilerinin istenilmesi ile alınacak cevap ve evrakın dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2016, Karar No: 2023/9255, Tarih: 31.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2016 E.  ,  2023/9255 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 11.01.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/780 Esas, 2016/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı ve ağır olduğuna, Mahkemede verdiği beyanını kabul ettiğine, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı ve ağır olduğuna, Mahkemede verdiği beyanını kabul ettiğine, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın eroin kullandığı bu yüzden sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verdiği ve sanığın denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı, çağrı yazısı ve denetimli serbestlik bürosunun çıkarttığı uyarı yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak sanığın uyarı yazısına rağmen yasal süresi içerisinde müraacatta bulunmadığı ve denetim planına uygun davranmadığı, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakla ısrar ettiği, sanığın üzerine atılı suçun bu şekilde sabit olduğu, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237

sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında, 11.01.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 02.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/780 Esas, 2016/27 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7140, Karar No: 2012/14116, Tarih: 24.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7140 E.  ,  2012/14116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/11/2010 tarih ve 2009/241-2010/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirket ortaklarından ... ve ...'dan satın aldığı toplam 21.360 TL'lik hisseye ilişkin devrin, davalı şirkete bildirildiği halde, şirketin karar ve pay defterlerine işlenmediğini ileri sürerek, hisse devirlerinin davalı şirketin karar ve pay defterlerine işlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davacının hisselerini devraldığı ortakların sermaye artırımından dolayı şirkete borçları olduğunu, bu nedenle hisse devrini deftere işleyemediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının devraldığı hisselerin devrine ilişkin pay defterine kaydın yapılması için usulüne uygun olarak davalı şirkete bildirimde bulunduğu, davalı şirket ana sözleşmesinde hisse devrini engelleyen bir hüküm olmadığı, devreden hisse sahiplerinin şirkete sermaye artırımından dolayı borçlarının olmadığı, dolayısıyla hisse devrinin şirket pay defteri ve karar defterine işlenmemesinin yasal bir dayanağının olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hisse devir sözleşmesi ile devralınan payların şirket pay ve karar defterine işlenmesi istemine ilişkin olup mahkemece yukarıda açıklanan gerekçeyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davalı vekilinin temyiz dilekçesine ekli Kayseri 7. Noterliği'nin 28.09.2010 tarihli anonim şirket hisse devir sözleşmesinin incelenmesinde, davacının, karar tarihinden önce dava konusu ettiği şirket paylarını dava dışı Osman Hasdal'a devrettiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, mahkemece, davacının aktif dava ehliyetinin devam edip etmediği tartışılmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle, davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5164, Karar No: 2017/3935, Tarih: 20.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/5164 E.  ,  2017/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı, 18.02.2016 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2014 yılı Eylül, 2015 yılı Şubat, Mart ayları bakiye kira alacağı ile 2015 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Eylül, Ekim ve 2016 yılı Ocak, Şubat ayları kira alacağı 4.425,00 TL kira alacağının işlemiş faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 24.02.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 26.02.2016 tarihli itiraz dilekçesinde, kiralarını düzenli olarak ödediğini, ödemelerini bankaya yaptığını bildirerek borcun tamamına, faize ve ferilerine itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesi'ne başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

Davalı borçlu, 2014 yılı Eylül ayı kira bedeli ve anımsayamadığı diğer ayın kira bedelinin elden eski malik ...’e ödendiğini, nitekim eski malikin malik olduğu süre boyunca hiçbir şekilde ödenmeyen ay kirası bulunduğunu ileri sürmediğini, bu hususta takip başlatmadığını, davacının 2016/Ocak ayı kirasını iade ettiği hususunun ise doğru olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, borçlunun itirazında kira akdini reddetmediği, ödemeye yönelik herhangi bir belge sunmadığı gerekçesiyle davalının itirazının kaldırılmasına, takip talebinde davacının tahliye talebinde bulunduğunu açıkça belirtmediğinden, davacının tahliyeye ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları ile, takip talebinde “tahliye” istemine yer verilmiş olmasına rağmen, 30 günlük ödeme süresi dolmadan icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunulduğundan davacı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yargılama sırasında davalı tarafça dosyaya ödemeye dair dekontlar ibraz edilmiştir. Mahkemece takip talebindeki döneme ilişkin ödeme dekontları (25.01.2016 tarihli 550,00 TL bedelli kira bedeli ve 25.02.2016 tarihli 550,00 TL bedelli ödeme dekontu) değerlendirilmeksizin takibe konu alacağın tamamı üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

2-Davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yargılama sırasında davalı tarafça dosyaya ödemeye dair dekontlar ibraz edilmiştir. Mahkemece takip talebindeki döneme ilişkin ödeme dekontları (25.01.2016 tarihli 550,00 TL bedelli kira bedeli ve 25.02.2016 tarihli 550,00 TL bedelli ödeme dekontu) değerlendirilmeksizin takibe konu alacağın tamamı üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları ile tahliyeye yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa hasren BOZULMASINA ve bozma nedenine göre davacı vekilinin yargılama giderlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3506, Karar No: 2011/5356, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3506 E.  ,  2011/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2007 gün ve 2007/188 Esas, 2007/303 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve kabule göre, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 103/2. maddesinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı ve sanığın yaşı itibarıyla, 5237 sayılı TCK.nın 66/1-d ve 67/4. maddelerinde belirlenen 22 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zamanaşımına tâbi olduğu, ancak aynı Kanunun 31/3 ve 66/2.c.2. maddeleri uyarınca da bu sürenin 2/3’ü olan 15 yıllık zamanaşımına tâbi bulunduğu gözetildiğinde, mağdur 12.06.1997 günlü kolluk beyanında, sanığın eylemini 1 yıl önce gerçekleştirdiğini, sanık ise 12.06.1997 günlü hazırlık ifadesinde eylemini kış ayında yaptığını beyan etmesi karşısında bu beyanlar dikkate alındığında suç tarihinin Haziran 1996 ya da Aralık 1996 arasında bir tarihte gerçekleştiği ve lehe bir kabulle 1996 yılının Aralık ayının başında teselsülün kesildiği bu tarihten inceleme gününe kadar belirtilen 15 yıllık sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/847, Karar No: 2014/14260, Tarih: 21.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/847 E.  ,  2014/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2013/3-2013/379

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezine uzak mesafede Belde Belediyesi hudutlarında olmasına karşın, ilçe merkezinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.