muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4922, Karar No: 2023/2646, Tarih: 06.09.2023

3.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğu yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı hareket edilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5.5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasında belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, aynı zamanda mevcut sürücü belgesi sınıflarının birbirleri yerine ikamesinin söz konusu olmadığı, dolayısıyla sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otobüs ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4) ve (5) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Alanya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/482 Esas 2016/86 Karar sayılı kararına yöneliksanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün üçüncü fıkrasında yer alan "hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1290 tam gün olarak belirlenmesine;" ibaresinin eklenmesi ve hükmün beşinci fıkrasında yer alan "sürücü belgesinin geri alınmasına" ibaresinden önce gelmek üzere "E sınıfı" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17376, Karar No: 2012/22766, Tarih: 02.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17376 E.  ,  2012/22766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

18.05.2009 tarihinde sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 04.06.2009 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22057, Karar No: 2009/2035, Tarih: 09.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/22057 E.  ,  2009/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 12.03.2007 tarih ve 2007/2147 Esas 4501 Karar sayılı ilamında, mahkeme kararı yanlızca hükme esas alınan bilirkişi raporundaki 01.01.2005 ile 30.05.2005 tarihleri arasındaki dönemede, işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesindeki oranlar esas alınarak hesaplama yapılmadığı noktasında bozulmuştur.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyulduğu ve bu şekilde 01.01.2004-31.12.2004 tarihleri arasında faiz hesaplamasının %15 oranı üzerinden yapılması hususu kesinleştiği halde bu dönem için faizin %43, %38 oranları üzerinden, hesaplanması doğru olmadığı gibi dayanak ilam kamulaştırmasız el atma ilamı olup 12.04.2005 ile 23.08.2005 tarihleri arası işleyecek faizin yasal faiz oranları yerine Anayasa 46/son maddesine göre %32 faiz oranından hesabıda doğru görülmemiştir. Eksik inceleme ile 03.06.2008 tarihli hatalı bilirkişi raporuna göre karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21165, Karar No: 2012/21154, Tarih: 09.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/21165 E.  ,  2012/21154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :184-186

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, şirket hakkında dava tarihinden önce Bartın 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/151 E., 2006/318 K sayılı kararı uyarınca 01.06.2007 tarihi itibarıyla iflasın kapanmasına karar verildiği ve tasfiye kapanış onayı yapılarak Ticaret Sicil Memurluğu’ndaki kaydının silindiği, bu hususun 05.12.2007 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlandığı, şirket adına düzenlenen 22.02.2008 düzenleme tarihli ödeme emrinin tasfiye memuruna tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi ( dava hakkı ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, ( o davada davacı sıfatının kime ait olacağı ) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak ( dava hakkı ) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir ( Baki Kuru- Ramazan Arslan- Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231 ).

Bu nedenle davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288 ).

Bu nedenle davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288 ).

Ticaret şirketlerinin taraf ehliyetinin son bulması konusuna gelince; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun “Tüzel kişiliğinin devamı” başlıklı 269. maddesine göre; “ (1) Tasfiye hâline giren şirket, ortaklarla ilişkilerinde de, 293'üncü madde hükmü saklı kalmak kaydıyla, ehliyeti tasfiye sonuna kadar bu amaçla sınırlı olarak tüzel kişiliğini korur ve ticaret unvanını buna “tasfiye hâlinde” ibaresini ekleyerek kullanmakta devam eder.” yine aynı Kanunun “Tasfiyenin sonu” başlıklı 303. maddesinde; “ (1) Tasfiyenin sona ermesi üzerine, şirketin ticaret unvanının sicilden silinmesi ve bunun tescil ve ilanı için durum, tasfiye memurları tarafından ticaret sicili müdürlüğüne bildirilir.” denilmektedir.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder . Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, İstanbul 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, İstanbul 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, anonim ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder ( Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309 ).

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Şirket hakkında 01.06.2007 tarihinde iflas kararı verilerek şirket tasfiyeye girmiş; bu tarihten sonra tarihinde şirketin tasfiye kapanış onayı yapılarak Ticaret Sicil Memurluğu’ndaki kaydı silinmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere şirket hakkında iflas kararı verilmesi ve hatta bu kararın kesinleşmesi ile taraf sıfatı hemen sona ermemekte, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olarak devam etmekte; ancak iflas kapanış onayı yapılarak Ticaret Sicil Memurluğu’ndaki kaydının silinmesi durumunda ve bu tarih itibariyle tüzel kişiliği ve dava ehliyeti sona ermektedir.

Yukarıda da belirtildiği üzere şirket hakkında iflas kararı verilmesi ve hatta bu kararın kesinleşmesi ile taraf sıfatı hemen sona ermemekte, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olarak devam etmekte; ancak iflas kapanış onayı yapılarak Ticaret Sicil Memurluğu’ndaki kaydının silinmesi durumunda ve bu tarih itibariyle tüzel kişiliği ve dava ehliyeti sona ermektedir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, açıklanan yönler göz ardı edilerek ve şirketin iflas ettiği ve tasfiye kapanış onayı yapılarak Ticaret Sicil Memurluğu’ndaki kaydı da silindiğinden aktif dava ehliyetinin yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32977, Karar No: 2013/7122, Tarih: 04.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/32977 E.  ,  2013/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı Harun Ak tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimitarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2339, Karar No: 2021/5143, Tarih: 05.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2339 E.  ,  2021/5143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı...’un maliki olduğu 1060 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında kimlik bilgilerinin tam olarak yazılı olmadığının bildirilmesi nedeniyle taşınmazın veraset ilamı uyarınca intikalen mirasçılar adına tescilini istemiş, aşamadaki dilekçe ve beyanlarında; mirasbırakan...'un baba adının nüfus kaydında "..." olmasına rağmen tapu kaydında "...," olarak yazıldığından baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesini istediğini bildirmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairece “...yeni Tapu Sicili Tüzüğü'nün Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği 17.08.2013 tarihten itibaren, ilgililerin mahkemeye müracaat etmeden önce, ilk olarak tapu müdürlüklerine yukarıda açıklanan prosedüre uygun şekilde başvurması kaçınılmaz olup, değinilen prosedür izlenmeden mahkeme önüne getirilen davanın dinlenebilme olanağı yoktur. Bunun yanında, ilgililerin tapu müdürlüklerine yaptıkları yazılı ya da sözlü düzeltim başvuruları üzerine, tapu müdürlüklerinin Tüzüğün 75.maddesinde belirtilen araştırma ve soruşturmayı yapmadan verdikleri soyut içerikli ret kararları da davayı mahkeme önünde dinlenebilir hale getirmez. Diğer taraftan, Tapu Sicili Tüzüğü'nün 75.maddesine aykırı olarak verilen bu tür ret kararlarına karşı ilgililerin aynı tüzüğün 26.maddesine göre itiraz imkânı bulunmaktadır. Hâl böyle olunca, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir....” gerekçesi ile bozulmuş, Mahkemece idari başvuru sonucunda kurulan İnceleme Komisyonu Raporu'na göre tespit malikinin baba adı hakkında kesin bir kanaate ulaşılamadığı ve bunun sonrasında başka tanıkların da dinlendiği gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine ve davanın kabulüne karar verilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.03.2021 tarihli 2017/1-3165 Esas, 2021/211 Karar sayılı ilamı ile, direnme kararının yerinde olduğu, ancak işin esasının Özel Dairece incelenmesi gerektiği belirtilerek dosya Daireye gönderilmiştir.

Davalılar vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi ile Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz eden davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 05/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14517, Karar No: 2010/16831, Tarih: 04.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/14517 E.  ,  2010/16831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mahallinde 12.10.1006 tarihinde zabıt mümziinin yer gösterimiyle yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişilerin raporunda, suça konu alanın eğiminin % 20- 25 olduğu, toprağın orman toprağı yapısında olup orman ağaç ve çalı artıklarının ayrışması sonucu oluşan humus bakiyesi bulunduğu, bu nedenle orman toprağı niteliğinde olduğu, erozyon karakteri taşıdığı, mevcut haliyle ormana bitişik olup ormanla bütünlük arzettiği, yerin kuzey ve batısının orman açıklığı olduğu belirtilmesine karşılık zabıt mümziileri hazır bulundurulmadan 12.04.2007 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi heyeti raporunda ise suça konu alanın eğiminin % 35 olduğu, toprağının orman toprağı olmadığı, humus bakiyesi taşımadığı, orman içi açıklık olmadığı, 4 yönünün açık alanlarla çevrili olup bu alanlarla bütünlük arzettiği, açık alanların devamı niteliğinde olup kadimden beri ormansız açık alan olduğu, kuzey ve batısının açıklık alanlarla çevrili bulunduğu belirtilerek çelişkili yaratılmasına göre dava konusu yere ait hava fotoğraflarının celbedilerek zabıt mümziileri de hazır bulundurularak mahallinde farklı bilirkişi heyeti vasıtasıyla yeniden keşif yapılarak en eski tarihli memleket ve amenajman haritaları ile hava fotoğraflarının ve bilirkişi raporlarında dava konusu yere ait memleket ve amenejman haritalarının arazi kadastrosu ile çakıştırıldığı belirtilmekle sahada arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığının, yapılmışsa hangi tarihte kesinleştiğinin ve buna göre suça konu yerin vasfının tesbit edilmesi ve buna ilişkin celbedilecek harita ve tutanakların da mahaline birlikte uygulanarak suça konu yerin toprak yapısının, eğiminin, muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığının; suç tutanağı eki kroki de dikkate alınarak civar taşınmazların vasfının, orman içi açıklık niteliğinde bulunup bulunmadığının, toprak yapısı itibariyle ormandan kazanılıp kazanılmadığının kesin olarak belirlenip bilirkişi raporları arasındaki çelişkiler giderildikten sonra geçerli bir mülkiyet belgesi ibraz edilmemiş olduğu da dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5573, Karar No: 2007/10133, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5573 E.  ,  2007/10133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 2. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ...Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen davalar sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre her bir alacaklıya satış bedelinden düşen paylar da belirtilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davacılardan... Bankası AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.10.2006 gün ve 19-649/661 E. K. sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci maddesi hükmündeki açık düzenleme karşısında, diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarının etkilendiği durumlarda, maddede belirtilen bankalar yönünden TMSF ve kamu alacaklarının tahsili ile ilgili hükümlerin uygulanamayacak olmasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davacı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11897, Karar No: 2016/15037, Tarih: 28.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/11897 E.  ,  2016/15037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 35, 29, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 180 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ....1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli ve 2015/10 esas, 2015/58 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 26.04.2016 tarih ve 2015/8906 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.05.2016 tarih ve 2016/197001 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Dosya kapsamına göre, Mahkemenin gerekçeli kararında sanığın mağdura yönelik kasten yaralama eylemini silahtan sayılan cam bardak ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine karşın, hüküm fıkrasında silahla yaralama suçuna ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 86/3-e maddesinin uygulanmayarak hükmün karıştırılmasında;

2) Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca tayin edilen 120 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 35. maddesi gereğince ¾ indirim yapılması sonucu 30 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 45 gün adli para cezasına hükmedilerek neticede fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2015 tarihli ve 2015/10 esas, 2015/58 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi (d) bendi gereğince 1 no'lu bozma nedeni yönünden aleyhe sonuç doğurmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA; sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince cezasında 3/4 oranında indirim yapılarak 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında 3/4 oranında indirim yapılarak 7 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 100 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 28.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.