muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/34916, Karar No: 2013/11747, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/34916 E.  ,  2013/11747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi mümkün bulunmayıp aynı maddenin 7. fıkrası uyarınca itirazı mümkün kararlardan olduğu ve CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanık ... müdafii yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

2-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükümlü ... hakkında kurulan Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2005 gün ve 2003/89 Esas ve 2005/33 karar sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlü hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılaması yapılmasının mümkün olduğu, hükümlü hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... ile ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca iade edilmesi sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlü ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlü ... müdafiinin yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, hükümlü hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE, 29/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2204, Karar No: 2020/8185, Tarih: 08.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2204 E.  ,  2020/8185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep eden vekili tarafından 29.12.2014 verilen dilekçe ile terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesi talebi üzerine ek karar ile talebin reddine dair verilen 09.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi talep eden ... A.Ş vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin tasfiyesi isteğine ilişkindir.

Talep eden vekili, muris ...'nın tüm yasal mirasçıları tarafından mirasın reddi talebinde bulunulduğunu ileri sürerek murisin terekesinin resmi tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme,12.03.2016 tarihli ek karar ile usulüne uygun verilmiş mirasın gerçek reddi kararı bulunmadığı mirasın iflas hükümlerince tasfiyesine karar verilmesinin de usul ve yasaya aykırı olacağı gerekçesiyle talebin reddine karar vermiştir.

Hükmü, talep eden vekili temyiz etmiştir.

Mirasbırakan 28.09.2014 tarihinde evli ve çocuklu olarak vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/130 Esas 2016/147 Karar sayılı ilamı ile reddolunmuştur.

Ölenin en yakın mirasçıları tarafından reddedilen miras, Sulh Hakimi tarafından iflas hükümlerine göre resmi tasfiye yoluna gidilir. (20.09.1959 t. 4/10 sayılı YİBK)

4721 sayılı TMK'nun 612. maddesi "En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceğini, tasfiye sonunda arta kalan bir değer varsa bunun mirasını reddetmemişler gibi hak sahiplerine verileceğini" öngörmektedir. Buradaki "en yakın mirasçılar" kavramıyla anlatılmak istenen, murisin ölümünde ilk bakışta ve doğrudan doğruya mirasçı sıfatına sahip olan yasal mirasçılardır.

Alacaklı, her ne kadar terekenin iflas yoluyla tasfiyesini talep etmişse de ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/130 Esas 2016/147 Karar sayılı dosyası üzerinden borçlu (murisin) en yakın mirasçılarının tamamı tarafından miras reddedilmiş olduğundan alacaklının TMK'nin 612. maddesi uyarınca mirasın reddini tespit eden mahkemeyi harekete geçirmeye yönelik bir talep olup, bu dava dosyası üzerinden mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemenin 10.03.2015 tarihli 2015/34 Esas- 2015/83 Karar sayılı davanın reddine ilişkin kararı Dairemizin 12.01.2016 tarihli 2015/5916 Esas- 2016/132 Karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine bozmaya uygun işlem yapılmamış ise de bu husus mirasın reddinin iptaline konu olabilecektir. Mahkemece mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemenin 10.03.2015 tarihli 2015/34 Esas- 2015/83 Karar sayılı davanın reddine ilişkin kararı Dairemizin 12.01.2016 tarihli 2015/5916 Esas- 2016/132 Karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine bozmaya uygun işlem yapılmamış ise de bu husus mirasın reddinin iptaline konu olabilecektir. Mahkemece mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 12.03.2020 tarihli ek kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 08.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/621, Karar No: 2021/2603, Tarih: 16.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/621 E.  ,  2021/2603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09.07.2020 tarih, 2019/1-52 esas ve 2020/359 karar, 12.03.2020 tarih, 2018/1-337 esas ve 2020/176 karar, 23.10.2018 tarih, 2017/1-842 ve 2018/457 karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere; temyiz kanun yolu başvurusunda bulunulduktan sonra, ilgililerin temyiz başvurusundan "Feragat" ya da "Vazgeçme" vb. içerikli taleplerinin, kanun yoluna başvurma hakkından feragat kapsamında değil yapılan kanun yolu başvurusunun geri alınmasını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nın 266. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve talep içeriğinin açıkça temyiz başvurusunun geri alınması diğer bir deyişle yapılan temyiz başvurusundan vazgeçme iradesini yansıtıp yansıtmadığına bakılmasının gerekeceği, iradenin açıkça yapılan temyiz başvurusundan vazgeçmeye yönelik olması hâlinde, temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan "İstek" de ortadan kalkmış olacağından vazgeçilen bu temyiz davasından dolayı Yargıtayca temyiz incelemesinin yapılamayacağı, bu itibarla somut olayda suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminde bulunduktan sonra suça sürüklenen çocuğun, “Dosyamın onaylanmasını istiyorum.” ya da “... daha da mağdur olmamak için vermiş olduğunuz cezamı onaylatarak geriye kalan cezamı da açık cezaevinde geçirerek ailemi ve kendimi daha da mağdur etmemek için vermiş olduğunuz cezayı onaylatmak istiyorum.” şeklindeki dilekçeleri ile asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla kapalı ceza infaz kurumunda kalmamak için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına/öncelikle incelenmesine yönelik olduğu, dilekçelerinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı gibi müdafisinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşılmakla (bu husustaki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.) yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nin 31/2.ve 3.maddelerinin, 168. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ...

..., müdafiileri ile Efeler İlçe Nüfus Müdürlüğü ve suça sürüklenen çocuk ...’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7669, Karar No: 2022/10345, Tarih: 19.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/7669 E.  ,  2022/10345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

K A R A R

Davalılar ve murisleri adına, dava konusu taşınmazların bulunduğu çalışma alanı içerisinde, kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği nedeniyle senetsizden tespit ve tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının sıkı bir şekilde araştırılması, bu bağlamda elektronik ortamda tutulan kayıtlarla bağlı kalınmaksızın gerektiğinde davalılar ve murislerinin açık kimlik bilgileri de temin edilmek suretiyle senetsiz defteri üzerinden fiziken araştırma yapılması ayrıca bu husus Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü ile ilgili Kadastro ve Tapu Müdürlüğünden sorularak yazı cevaplarının dosya arasına konulması, adlarına tespit edilen taşınmaz bulunduğunun anlaşılması halinde tespiti yapılan taşınmazların parsel numaraları açıkça yazılarak bu yolla tespit edilen toplam taşınmaz miktarının bildirilmesi ve bu taşınmazlara ait kadastro tespit tutanak örneklerinin (kesinleşip kesinleşmediklerini gösterir şekilde) getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Silvan Kadastro Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23158, Karar No: 2017/11458, Tarih: 10.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23158 E.  ,  2017/11458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında uygulama yapılırken TCK'nın 142/1-e maddesi ile verilen 2 yıl hapis cezasının, aynı Kanun'un 143. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırılması sırasında, 2 yıl 4 ay yerine 2 yıl 6 ay olarak tayin edilmesi, bu ceza üzerinden de TCK’nın 168/1 maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığı sırada 9 ay 10 gün yerine hesap hatası sonucu 10 ay hapis cezasına, bu ceza üzerinden de TCK 62/1 maddesi gereğince 7 ay 23 gün yerine 8 ay 10 gün hapis cezası, bu ceza üzerinden de TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 4.660 TL adli para cezası yerine, 5.000 TL adli para cezası hükmedilmesi suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedeni istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 143 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “2 yıl 6 ay” ibaresinin çıkarılarak, yerine “2 yıl 4 ay” TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “10 ay” ibaresinin çıkarılarak, yerine “9 ay 10 gün”, TCK 62/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan ''8 ay 10 gün '' ibaresinin çıkarılarak, yerine ''7 ay 23 gün'' ve 50/1-a ve 52/2. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “5.000 TL adli para cezası” ibaresinin çıkarılarak, yerine “4.660 TL adli para cezası” ibarelerinin yazılması ile sonuç cezanın “4.660 TL adli para cezası” olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2601, Karar No: 2009/14246, Tarih: 16.12.2009

4. Hukuk Dairesi 2009/2601 E., 2009/14246 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/2601 E., 2009/14246 K.**

**- DESTEKTEN YOKSUN KALMA TAZMİNATI

- MADDİ TAZMİNAT

- TAZMİNAT MİKTARININ BELİRLENMESİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 42 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Rahime ve diğerleri vekili tarafından, davalı Selahattin ve Oto C... Tamir Bakım Yedek Parça San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 20.02.2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.12.2008 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ile davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik grülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılardan Rahime'nin diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafikkazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi

zararın ödetllmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacılardan Rahime, trafik kazası sonucu ölen eşi Bekir'in desteğinden yoksun kaldığını belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuş, yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, desteğin asgari ücretin %701 kadar sabit gelir elde edebileceği benimsenerek destekten yosun kalınan zarar hesaplanmıştır. Asgari ücret tutarı kamu düzenine ilişkin olup, hiç kimsenin bunun altında kalan bir ücretle çalışmayacağı gözetilerek, destekten yoksun kalma zararının net asgari ücret üzerinden hesaplanması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; davacılara sigorta şirketi tarafından 24.01.2007 günü ödenen 2.568,00 YTL tazminat, yerel mahkemece benimsenen 31.10.2008 günlü bilirkişi raporunda hesaplanan tazminattan indirilmişse de, güncelleştirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin yasal faizi hesaplanıp güncelleştirilerek hesaplanan maddi tazminattan indirilmemiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin yasal faizi hesaplanıp güncelleştirilerek hesaplanan maddi tazminattan indirilmemiş olması doğru olmadığından, karar bu nedenle de bozulmalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davacı Rahime yararına; (3) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına (BOZULMASINA); tarafların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine, 16.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18664, Karar No: 2021/3119, Tarih: 01.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/18664 E.  ,  2021/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık hakkında temel cezanın, yasa maddesinde öngörülen alt sınırın altında kararlaştırılması, cezada TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapıldığının belirtilmesine karşın hapis cezasında indirim yapılmaması, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında önceki tespitlerden farklı olarak 4 ay hapis cezasının esas alınarak TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığının 20 TL olarak belirlenmesine rağmen hatalı olarak 3.600 TL adli para cezası sonucuna ulaşılması ve 5237 sayılı TCK.da cezaların içtimaı düzenlenmediği halde sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hapis cezasından çevrilme para cezasının toplanması suretiyle sonuç olarak 3.680 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

2)Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında, hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, süresinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 01.03.2021 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/242, Karar No: 2007/155, Tarih: 31.01.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/242 E.  ,  2007/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosyada, davalı tarafın dayanağını oluşturan 979 tarih 3 nolu tapunun geldisi olan Aralık 1929 tarih ve 25 nolu tapu kaydı ile haritası ve dağıtım cetveli bulunmamaktadır. Aralık 1929 tarih 25 nolu tapu kaydının ihdasından itibaren tüm tedavülleri ile varsa haritası ile dağıtım cetvelinin (taşınmaz ve çevresi ile ilgili) dairesinden getirtilerek dosyasına konulması,

Bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7581, Karar No: 2011/5884, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7581 E.  ,  2011/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'un beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığınnın bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.