muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/66938, Karar No: 2013/10420, Tarih: 04.06.2013

2-Kabul göre de;

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK. nu sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK. nun 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken,belirlen temel gün para cezası üzerinden TCK'nun 62. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra belirlenen para cezasının yazılı şekilde haksız elde olunan yararın iki katına çıkartılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17776, Karar No: 2018/6718, Tarih: 15.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/17776 E.  ,  2018/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ... TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında ...İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 201 ada 186 parsel sayılı taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle ... Mahkemesine aktarılmıştır. ... Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacıların davasının kısmen kabulüne, fen bilirkişisi ...'nin 02.06.2015 havale tarihli raporu ve ekindeki krokisinde (A) ile belirtilen 3.737,39 metrekare yüzölçümlü taşınmazın çayır vasfıyla ... adına, (B1) ile belirtilen 975,48 metrekare yüzölçümlü ve (B2) ile belirtilen 229,38 metrekare yüz ölçümlü taşınmazların birleştirilerek 1204,86 metrekare yüzölçümü ve çayır vasfıyla 100/128 payının ölü ... ... validesi ... adına, 7/128 payının ... adına, 7/128 payının ...adına, 7/128 payının ... oğlu ... adına, 7/128 payının ...oğlu ... adına tesciline, (Y1) ve (Y2) ile belirtilen toplam 441,94 metrekare alanın 3402 sayılı Kanun'un 16/B maddesi gereğince haritasında yol olarak gösterilmesine, geriye kalan ve aynı raporda (A1), (B), (C), (D) ve (E) ile gösterilen toplam 19.684,26 metrekare alanın ise 3402 sayılı Kanun'un 16/B maddesi gereğince kışlak vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve müşterekleri vekili ile davalı ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... ve müşterekleri vekilinin tüm ve davacılar ... ve müşterekleri vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; davacı tarafın dayandığı ve tesis tarihi itibariyle de daha eski tarihli olduğu anlaşılan (tapunun tesisi 30.06.1933 tarih 47 sıra) 2.139,00 metrekare yüzölçümündeki gayri sabit sınırlı 07.12.1978 tarih ve 15 sıra numaralı tapu kaydı ile davalı tarafın dayandığı sonraki tarihli Temmuz 1972 tarih ve 8 sıra numaralı (tapunun tesisi Şubat 1935 tarih 68 sıra) tapu kayıtlarının doğu, batı ve güney sınırları itibariyle hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda; eski kızak yolu ile dere olarak gösterilen kısımların aralarında kalan (fen raporunda A, B1 ve B2 ile gösterilen) bölüme uydukları; aynı raporda yol (fen raporunda Y1, Y2 ile gösterilen) ve kışlak olarak gösterilen (fen raporunda A1, B, C, D ve E ile gösterilen) bölümleri ise kapsamadıkları mahkemece yapılan keşif, uygulama ve bilirkişi sözleri ile belirlenmiştir. Aynı yere uygunluğu saptanan tapu kayıtlarından önceki günlü, doğru temele dayanan ve hukuki kıymetini koruyan kayda değer verileceği kuşkusuzdur. Ancak, davacı tarafın dayandığı tapu kaydı önceki tarihli olduğuna ve değişebilir sınırlar ihtiva ettiğinin anlaşılmasına göre, miktarı ile geçerli olduğu göz önüne alınarak öncelikle bu kayda miktarı ile kapsam tayin edilmesi, bu bölümden geriye kalan kısmın ise yine miktarı itibariyle davalı tarafın dayandığı kaydın kapsamında kalması nedeniyle davalı taraf üzerinde bırakılması gerektiği halde mahkemece davacı tarafın dayandığı tapu kaydına, miktarından eksik kapsam tayin edilmiştir. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için davacı tarafın dayandığı tapu kaydına dava konusu taşınmazın güneyinde bulunan 201 ada 183 parselden başlanarak fen raporunda (A), (B1), (B2) ile gösterilen kısımdan miktarı ile (2.139,00 metrekare) kapsam tayin edilerek bu kısmın davacı tarafın dayandığı tapu kaydının malikleri adına, bu bölümden kalan kısmın ise (fen raporunda (A), (B1), (B2) ile gösterilen kısmın kalan bölümünün) yine miktarı itibariyle davalı tarafın dayandığı kaydın kapsamında kalması nedeniyle davalı taraf adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın fen raporunda (Y1) ve (Y2) harfleri ile gösterilen kısmının haritasında yol olarak gösterilmesine ve fen raporunda (A1), (B), (C), (D), (E) ile gösterilen kısımlarının ise kışlak vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydına karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar ... ve müşterekleri vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 15.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22647, Karar No: 2014/26690, Tarih: 02.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22647 E.  ,  2014/26690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 20.02.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.02.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3124, Karar No: 2024/4169, Tarih: 30.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/3124 E.  ,  2024/4169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2842 E., 2023/283 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/223 E., 2022/212 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 115.500,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinde kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığından, temyiz dilekçesinin miktar nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililerine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1875, Karar No: 2022/2113, Tarih: 12.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/1875 E.  ,  2022/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- ... tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Uzlaşma gerçekleşmemesi halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1337, Karar No: 2008/2678, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1337 E.  ,  2008/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALI (...) : ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Aksaray 1. Aile ile 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasilik görevinin uzatılması istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, özürlü 18 yaşından büyük çocuk için sulh hukuk mahkemesinde vasi tayini istendiği, bu mahkemece T.M.Y.'nın 2. kitabında yeralan uyuşmazlık nedeniyle görevsizlik kararı verilip dosyanın aile mahkemesine gönderildiği, aile mahkemesince kısıtlama kararı verilip ... olarak babasının atandığı, şimdi ise bu kararın uzatılmasının istendiği, aile mahkemesince, yapılan değişiklikle sulh hukuk mahkemesi görevli olduğundan dosyanın sulh hukuk mahkemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, vesayet hukukuna ilişkin olup, T.M.Y.'nın 2. kitabının 3. kısmında yer alması nedeniyle davanın sulh hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Aksaray 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5761, Karar No: 2009/6217, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5761 E.  ,  2009/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 01.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin silinmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne davacılara ait hisseler üzerinden vakıf şerhinin silinmesine dair verilen 23.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 01.11.2007 tarihli dilekçesi ile 265 sayılı parsel 91600 m2 tarla cinsli taşınmazın tapu kaydı üzerine konulan vakıf şerhinin terkinini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu parselin tapulama tutanağının 4.12.1957 tarihinde vakıf şerhi bulunmadan kesinleştiği 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 31.08.1993 tarihinde 3037 sayılı ... idaresinin yazısı ile tapuya işlendiği, ayrıca Türk Medeni Kanunu’nun 1027. maddesi hükmünce tarafların yazılı rızaları olmadan mahkeme kararı bulunmadan tapuya işlendiği nedenleri ile davanın kabulüne, 265 sayılı parselde davacılara ait hisseler üzerinde bulunan "Alicenap Başkatin Vakfı şerhinin" silinmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Yukarıda sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki ... ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “Sultan Selim Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir. Ancak;

265 sayılı parselin tapulama tutanağının vakıf şerhi işlenmeden kesinleştiği davalı ... idaresinin 31.08.1993 tarihli ve 3037 sayılı yazısı ile tapu kaydına ilgililerin rızaları dışında mahkeme hükmü olmaksızın tek taraflı idari işlem ile vakıf şerhi tapuya yazılmıştır. Bu nedenle 265 sayılı parselin kaydına işlenen vakıf şerhi Türk Medeni Kanununun 1027.maddesindeki yönteme uygun düşmediğinden, şerhin açıklanan bu olgu gözetilmek suretiyle kaldırılmasında yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idarenin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 5737 sayılı ... Kanununun 77. maddesi uyarınca ... her türlü harçtan muaf olduğundan yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1933, Karar No: 2015/65, Tarih: 12.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/1933 E.  ,  2015/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan babaları .............'in kayden maliki olduğu 11 adet taşınmazın tapu kaydında '.........' olması gereken baba adının '..........' yazıldığını ileri sürerek baba adının “..........” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar 14. Hukuk Dairesince, mahkemece yapılan incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı, dava konusu taşınmazların dayanağı olan dağıtıma ilişkin belgelerin getirtilmesi, kayıt maliki olduğu iddia edilen kişi ile tapu maliki arasında bağlantı kurulması, nüfus müdürlüğünden tapu maliki ile aynı ismi taşıyan bir kişinin bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi...........'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü; -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/635, Karar No: 2017/250, Tarih: 25.04.2017

**Ceza Genel Kurulu         2014/635 E.  ,  2017/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 14. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 02.10.2013

Sayısı : 332-420

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'nın beraatine ilişkin, Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 02.10.2013 gün ve 332-420 sayılı hükmün, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 14. Ceza Dairesince 27.03.2014 gün ve 465-4129 sayı ile;

"Oluşa uygun kabule göre, mağdure ile sanık ...'un yaklaşık bir hafta boyunca sanık ...'in ikâmetgahında kalmaları karşısında; sanık ...'in, sanık ...'un işlediği suçtan dolayı yardım eden sıfatıyla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna katıldığı gözetilmeden mahkûmiyeti yerine, yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 02.07.2014 gün ve 377321 sayı ile;

"İtirazlarımız sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak eyleminin diğer sanık ...'un eylemine yardım eden mi yoksa müşterek fail olarak mı katıldığının tespitine ilişkindir.

... Sanık ...'in suç tarihinde 11 yaşındaki mağdure ...'i evinden alarak arkadaşı olan diğer sanık ...'nın evine götürdüğü, sanık ...'in ise savunmasında açıkça belirttiği gibi yaşının küçük olduğunu bildiği mağdurenin, ailesine de haber vermeksizin yaklaşık bir hafta süreyle evinde kalmasını sağladığı dosya kapsamından anlaşılmıştır. Yüksek Daire de bozma ilamında bu hususu kabul etmekle birlikte sanık ...'in eyleminin yardım etme niteliğinde olduğu kanaatindedir.

5237 sayılı TCK’nun 109. maddesinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu düzenlenmiştir. 'Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan’ ibaresinden anlaşılacağı gibi suçun maddi unsurlarından biri de 'hukuka aykırılık' olarak belirtilmiştir. Madde gerekçesinde de korunan hukuki yarar, ‘kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme özgürlüğüdür. Kişiler bir yerde kalma ve bir yere gitme konusunda tercihte bulunma serbestisine sahiptir. Söz konusu suç işlenmekle, kişinin bir yerde kalma ve bir yere gitme hürriyeti ihlal edilmiş olmaktadır. Hukuka aykırı olarak ibaresi hukuken izin vermediği halleri ifade etmektedir’ şeklinde açıklanmıştır. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bünyesinde teselsülü de kapsamaktadır. Bu itibarla sanık ...'in mağdurenin bir hafta süreyle bir yerde kalma veya bir yere gitme hürriyetinin engellenmesinde suçun işlenmesindeki rolü, sağladığı katkının önemi, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurması ve suç işleme kararındaki birlik nazara alındığında TCK'nun 37. maddesi anlamında fail olarak sorumlu tutulması gerekmektedir" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.