muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7313, Karar No: 2022/9583, Tarih: 28.12.2022

Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere, davalı şirket hakkında düzenlenen SPK raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, Yimpaş Grubu şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kâr ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisinin de bulunduğu sanıklar hakkında Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/253 Esas sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'ya kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, karar Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 13/06/2007 tarihli ilamı ile onanmış, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/121 Esas sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmış, yine usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. Yine, davalı şirket yöneticileri hakkında Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/188 Esas 2011/475 Karar sayılı dosyasında davalı şirket yöneticileri hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan İsviçre Federal Soruşturma Hakimliği'nce yapılan ihbar üzerine kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda davalı şirket yöneticilerinin İsviçre'de bulunan Yimpaş Group A.G.’ye ait paraları davalı şirkete ve Yimpaş grubu şirketlerine aktardıklarından bahisle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan netice itibariyle 5 yıl hapis ve 2.500 TL adli para cezası verildiği, kararın temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/01/2012 tarihli tebliğnamesine göre hükmün onanmasının talep edildiği, ancak Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 28/03/2012 tarih ve 2012/721 Esas 2012/33114 Karar sayılı bozma ilamı ile zamanaşımı nedeniyle kararın bozulduğu ve tüm sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği, kararın bu şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı def’inde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine bir kazanılmış hak oluşmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu, dosyaya ibraz edilen Hisse Senedi ve Devir ve Kabul Sözleşmelerinin ihtiva ettikleri 13.08.1998 ve 03.10.1998 tarihleri ile dava tarihi arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin zamanaşımına ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 28.12.2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Zamanaşımı, borcun nisbi bir sona erme sebebi olup, borçlu istemediği takdirde geçen zaman nedeniyle alacaklının alacağını dava yoluyla takip ve tahsil etme imkanının ortadan kalkmasıdır.

Zamanaşımı, hukuki niteliği itibariyle maddi hukuktan kaynaklanan bir def'i (6098 sayılı TBK 161 md.) olup usul hukuku bakımından ise bir savunma aracıdır.

Kural olarak zamanaşımı def'inin süresi içerisinde verilen cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir (HMK 129 md).

Süresinde ileri sürülen zamanaşımı def'i nedeniyle, mahkemece ön inceleme duruşması tamamlandıktan sonra ancak tahkikata başlamadan önce hakim zamanaşımı def'ini inceleyerek karar verecektir (HMK 142 md).

Davalının süresinde ileri sürmüş olduğu zamanaşımı def'i hakkında hiçbir karar verilmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru değildir (Yargıtay 13. H.D. 01.10.2013 gün 8995-23979, Yargıtay 4. H.D. 17.04.2018 gün 9353-3056, Yargıtay 15. H.D. 16.02.2017 gün 5442-626 vs.).

Ancak bu hususun bozma nedeni olabilmesi için, hakkındaki dava esastan red edilen ve zamanaşımı def'ini cevap dilekçesinde yasal sürede ileri süren davalının bu yönde temyize gelmesi gerekmektedir.

HMK 361/2 maddesinde de ifade edildiği üzere, davada haklı çıkmış olan tarafında (aleyhindeki dava esastan red edilen) hukuki yarar bulunmak şartıyla (zamanaşımı def'i) şartıyla temyiz yoluna başvurması mümkündür.

Ancak bu hususun bozma nedeni olabilmesi için, hakkındaki dava esastan red edilen ve zamanaşımı def'ini cevap dilekçesinde yasal sürede ileri süren davalının bu yönde temyize gelmesi gerekmektedir.

HMK 361/2 maddesinde de ifade edildiği üzere, davada haklı çıkmış olan tarafında (aleyhindeki dava esastan red edilen) hukuki yarar bulunmak şartıyla (zamanaşımı def'i) şartıyla temyiz yoluna başvurması mümkündür.

Davalının, davanın esastan reddine ilişkin kararı, hukuki yararına rağmen zamanaşımı yönünden temyiz etmemiş olması durumunda, artık bu yönden davacı yararına usulü müktesep hak doğmuş olur ki, davacının temyizi üzerine, Yargıtayca bu aşamadan sonra kararın zamanaşımı yönünden bozulması mümkün değildir. Oluşan usuli müktesep hakka rağmen, kararın Yargıtayca zamanaşımı yönünden bozulmasının hiçbir bağlayıcılığı yoktur. Zira usuli müktesep hakkın, yeni çıkan bir kanun veya Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı dışında başkaca bir istisnası bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, zamanaşımı def'ine rağmen davanın esastan reddi kararının davalı tarafından temyiz edilmemesi, sadece davacı tarafından temyize getirilmesi ve kararı davacı temyizine göre bozulması durumunda 09.05.1960 gün 21/9 sayılı İ.B.K vurgulandığı üzere, mahkemece bozma kararına uyulmasıyla davacı yararına usulü müktesep hak doğmuştur. Usule ait müktesep hak müessesesi Usul Kanunu'nun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Bu durumda davacının temyizine göre kararın bozulması ve mahkemece bozmaya uyulmasından sonra artık mahkemenin geri dönerek zamanaşımı nedeniyle davayı red etmesi mümkün değildir. Bu hal usuli kazanılmış hakkın açık bir ihlalidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalının esasa cevap süresi içerisine zamanaşımı def'ini ileri sürmesine rağmen mahkemece dava esastan red edilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairece kararın davacı lehine bozulması üzerine yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı esastan red kararını, zamanaşımı def'i nedeniyle temyiz etmediğinden davacı lehine usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu aşamadan sonra artık bozma üzerine zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı temyizi üzerine yerel mahkeme kararı bozulduğundan, bozmaya uyan mahkemece bozma gerekleri yerine getirileceğinden, bu halde de davacı yararına usuli müktesep hak oluşacağından zamanaşımı nedeniyle davanın reddi bu nedenle de mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle, davalının zamanaşımına yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile diğer temyiz itirazlarının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde davacının usuli müktesep haklarını ihlal eden gerekçe ile kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2022/5134, Karar No: 2024/6140, Tarih: 05.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/5134 E.  ,  2024/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2635 E., 2021/1664 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 100.000 TL maddi ve 50.000TL manevi tazminatın haksız el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; dava konusu madeni yağlara koşulları oluşmadığı halde el konularak tasfiye edildiğine, tazminat davasına konu İlk Derece Mahkemesinin kararının kesinleştiğine ve dava açma süresinin başladığına, aleyhe vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; dava konusu madeni yağlara koşulları oluşmadığı halde el konularak tasfiye edildiğine, tazminat davasına konu İlk Derece Mahkemesinin kararının kesinleştiğine ve dava açma süresinin başladığına, aleyhe vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğine ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/401 esas 2011/269 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kaçak petrol satmak, bulundurmak, ticari amaçla satın almak, taşımak ve saklamak suçunu işlediğinden bahisle hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturma sırasında 24.02.2010 tarihinde davacıya ait 60 bidon madeni yağa el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, beraat kararının 15.01.2019 tarihinde kesinleştiği, kararda ele geçirilen madeni yağlarla ilgili hüküm tesis edilmediği, bu nedenle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2019 tarihli ve 2010/401 Esas- 2011/269 Karar sayılı Ek Kararı ile suça konu madeni yağların müsaderesine karar verildiği, Ek Karara karşı sanıklar müdafisince itiraz edildiği, ancak gerek dava tarihi gerekse karar tarihi itibariyle henüz anılan ek kararın kesinleşmediği, suça konu madeni yağların, soruşturma aşamasında tasfiyesine karar verildiği, 5607 Sayılı Kanunun 16/2 maddesi uyarınca, davacının İl Özel İdareye başvurarak tasfiye edilen madeni yağlarla ilgili olarak emanet hesabına aktırılmış olan bedelini yasal faizi ile birlikte kurumdan talep edebileceği, ancak davacı tarafından bu yönde herhangi bir başvuru yapılmaksızın CMK'nın 141 maddesi kapsamında tazminat davası açıldığı tazminat davasının açıldığı, davacının, idareye başvurarak talebe konu yağların bedelini her zaman alabileceği bu haliyle dava nedeniyle CMK 141. maddesi anlamında davacının herhangi bir zararının oluştuğunun kabul edilemeyeceği, diğer taratan bir an için davanın CMK 141. maddesi kapsamında olduğu değerlendirilse dahi Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesince, suça konu madeni yağlara ilişkin asıl kararla herhangi bir hüküm tesis edilmediği, bilahare ek kararla müsaderesine ilişkin karar verildiği ve bu ek kararın henüz kesinleşmediği, bu haliyle CMK'nın 142/1 maddesinde belirlenen yasal dava açma süresinin henüz başlamadığı, itiraz neticesinde müsadere kararının ortadan kaldırılabileceği, bu haliyle dava şartının bu aşamada oluşmadığı gerekçesiyle davacının maddi ve manevi tazminat talebinin 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 141. ve 142. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada; tazminata esas Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/401 esas 2011/269 karar sayılı ve 04.03.2019 tarihli Ek Karar ile suça konu madeni yağların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verildiği, kararın sanıklar müdafisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi 'nin 28.06.2021 tarihli ve 2020/2517 Esas- 2021/8608 Karar sayılı ilamıyla kararın bozulduğu, bozma kararı üzerine Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2022 tarihli ve 2021/1268 Esas- 2022/231 Karar sayılı kararı ile suça konu eşyaların kaçakçılık suçunun konusunu oluşturmadığından, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine yer olmadığına, karar kesinleştiğinde sahiplerine iadesine karar verildiği, hükmün temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 04/12/2023 tarihli ve 2022/15863 Esas- 2023/10615 Karar sayılı kararı ile ihbar üzerine yapılan aramalarda sanıklara ait iş yerlerinde ele geçen ve içerisinde organik çözücü içeren, bu haliyle akaryakıta dönüştürülen yağların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde iadesine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2024 tarih 2024/462 Esas ve 2024/882 Karar sayılı ilamı ile suça konu eşyaların müsaderesine karar verildiği, hükmün sanıklar müdafisince 28.06.2024 tarihinde temyiz edildiği, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arşivinde olduğu tespit edilerek dava konusu madeni yağların müsaderesine ilişkin ek kararın temyiz incelemesi sırasında henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminata esas suça konu eşyanın müsaderesine ilişkin ek kararın henüz kesinleşmediği, bu haliyle dava şartının bu aşamada oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7952, Karar No: 2010/14603, Tarih: 16.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/7952 E.  ,  2010/14603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

I-Sanığa yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçlarından doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçiler adına vekillerinin vaki istemi üzerine müdahilliklerine dair verilen karar hukuki değerden yoksun olup, anılı suçlardan kurulan hükümleri temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, şikayetçiler vekilinin “nitelikli dolandırıcılık” suçlarından kurulan hükümlere yönelik vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılanlar vekilinin, sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Türkiye İş Bankası A.Ş. ile Türkiye Emlak Bankası A.Ş.’ne ait, keşidecisi ölü ... olan iki adet çeki sahte olarak düzenleyip yaptığı ayrı ayrı alışverişlerde kullanmak suretiyle üzerine atılı “resmi belgede sahtecilik” suçunu iki kez işlediğinin iddia olunması üzerine sanığın, suça konu çekleri hayvan pazarından ... isimli kişiden aldığını, bu çeklerden Türkiye Emlak Bankası A.Ş.’ne ait olanını, satın aldığı hayvan karşılığı olarak arkasını cirolayıp tanık Nurullah Karaçor’a verdiğini savunması, tanık Nurullah Karaçor’un, sattığı büyükbaş hayvan karşılığında sanığın suça konu Türkiye Emlak Bankası A.Ş.’ne ait çeki verdiğini, sahte olduğu anlaşılınca da sanığın çeki geri alıp borcunu nakit olarak ödediğini, tanık (Hüseyin oğlu 1962 doğumlu) ...’ın, ifadesine başvurulmak istenen tanığın Mehmet oğlu 1949 doğumlu ... olduğunu, O’nun da vefat ettiğini, tanık ...’in, suça konu Türkiye İş Bankası A.Ş.’na ait çeki, Ecepen Alüminyum Doğrama’nın sahibi ...’tan aldığını beyan etmeleri, T.C. Adalet Bakanlığı, Adli Tıp Kurumu, Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi’nin 16.12.2005 gün ve 250/30.11.2005-59896/9312 sayılı raporundan, her iki çekte bulunan yazı ve imzaların, çeklerden birisinde yer alan “...-imza” cirosu dışındakilerin sanığın eli ürünü olmadığının bildirilmesi karşısında, gerçeğin ve suç kastının bulunup bulunmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından;

öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu belgelerin getirtilmesi sağlanıp incelenmesi suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması, sanığın çekleri aldığını savunduğu ve tanık beyanına göre de, vefat ettiği bildirilen ...’ın hangi tarihte vefat ettiğinin belirlenmesi, vefat etmiş ise, bu şahsın en son çekilen fotoğrafları gösterilmek suretiyle çekleri aldığı kişinin bu şahıs olduğunun sanık tarafından doğrulanması halinde, bu şahsın önceden yazdıkları ve imzaladıkları resmi ve özel belgelerin tespiti yapılıp bu belgelerin celbi sağlandıktan, vefat etmemiş ise, tanık sıfatı ile beyanı alınıp çekle ilgisi sorularak yazı ve imza örnekleri alındıktan sonra dosyanın bilirkişiye gönderilmesi ile suça konu çeklerdeki imza ve yazıların bu kişiye ait olup olmadığının tespiti, suça konu Türkiye İş Bankası A.Ş.’na ait çekte bulunan 1. ve 2. cirantalar ... ve ...’ın açık kimlik ve adreslerinin tespiti yapılıp tanık sıfatıyla dinlenerek, söz konusu çeki kimden aldıklarının, sanıktan da, bu çeki kime verdiğinin sorulması, gerekirse ticari kayıtlardan incelenmesi bu tanıkların beyanları ile toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde “resmi belgede sahtecilik” suçlarından beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan anılan suçtan kurulan hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1056, Karar No: 2017/2493, Tarih: 08.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/1056 E.  ,  2017/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 25.09.2013 tarihli 2013/7882 esas ve 2013/8205 karar sayılı ... hakkındaki zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçuyla ilgili onama kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.04.2013 tarihli 2013/73 esas ve 2013/80 sayılı kararı

Suç : Zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 04.04.2013 tarihinde 2013/73 esas ve 2013/80 karar sayı ile zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş, hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 25.09.2013 tarihinde 2013/7882 esas ve 2013/8205 karar sayı ile sanık hakkındaki hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; "5271 Sayılı CMK'nın 139/1. maddesine göre, "soruşturma konusu suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi halinde hakim ve gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı' nın kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir."

Manisa 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 05.09.2012 tarih ve 2012/712 değişik iş sayılı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilmişlerdir.

Gizli soruşturmacı, sanıktan iki farklı tarihte uyuşturucu madde satın almıştır. Manisa 1. inci Ağır Ceza Mahkemesince, 04.04.2013 gün ve 2013/73-2013/80 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, sanığın; 5237 sayılı TCK md.188/3, 43, 31, 52,54,62, 63 gereğince 3 yıl 5 ay 20 gün hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

Gizli soruşturmacı tarafından yapılan ilk alım ile, sanığın satmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu belirlenmiş ve delili elde edilmiştir. Buna rağmen gizli soruşturmacının sanıktan sonraki uyuşturucu madde alımının 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği düşünülmektedir.

Bu nedenle, 5237 sayılı TCK'nın 43 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin yerel mahkemenin kabulü yerinde değildir.

Çünkü, gizli soruşturmacı olan görevli, bir suç işlendiğini tespit ettiğinde suç işleyeni yakalayıp yargı önüne çıkarması gerekir. Gizli soruşturmacı tarafından sanıktan yeniden uyuşturucu madde alınması, ayrıca suç oluşturmamalıdır. Bu sebeple, zincirleme suç hükmü uygulanarak sanığa fazla ceza verilmemesi gerektiği düşünülmektedir..

Bu nedenle, sanık açısından Yüksek Dairenin anılan kararına itiraz edilmiştir." denilerek Dairemizin onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bu sebeple bozulması istenilmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ: