muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1030, Karar No: 2010/2965, Tarih: 10.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/1030 E.  ,  2010/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 09.09.2009 gün 2009/10303-12888 sayılı eksik iadeye ilişkin Yargıtay ilamının gereklerinin yerine getirilmeden dava dosyasının dizi pusulasına bağlanarak gönderildiği anlaşılmıştır.

Dava ekonomisi, yargılamanın seriliği ilkelerine uygun olarak temyiz işlemlerinin yapılabilmesi için Yargıtay ilamlarının azami ölçüde titizlikle, özenle, dikkatle okunarak gereklerinin en kısa zamanda yerine getirilmesi gerekli olup, aksi taktirde ilgililer hakkında görevi ihmal savıyla suç duyurusunda bulunulacaktır.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... ve ... Köylerine ait ... Kadastro Mahkemesinin 2002/202 Esas sayılı dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilip temyize konu dosya içine konularak Daireye gönderilmesi,

2) Yukarıda 1 numaralı bentte ... dava dosyası getirtildikten sonra dava dosyasının, raporu hükme dayanak yapılan ... bilirkişiye verilerek; Orman Yönetimi tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davasına ilişkin ... Kadastro Mahkemesinin 2002/202 Esas sayılı dosyasında dava edilen taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmiş ise hangi ada ve parsel numaralarını aldıkları, tutanak düzenlenmemiş ise hangi sebeple tutanak düzenlenmediğini belirtir ve ... Kadastro Mahkemesinin 2002/202 Esas sayılı dosyasında dava edilen taşınmazların tamamını genel arazi kadastro paftası üzerinde gösterir şekilde imzalı krokili ek rapor alınıp,

3) ... Köyü 101 ada 1, 2, 3, 4, 9, 10 ve 11 parsellere kuzey taraftan komşu Yeşilköyünde bulunan parselleri de gösterir şekilde kadastro paftası kadastro müdürlüğünden getirtilerek ,

4) 3. bentte belirtilen cevap geldikten sonra 101 ada 1, 2, 3, 4, 9, 10 ve 11 parsellere kuzey taraftan komşu Yeşilköyünde bulunan parsellerin ve ... Köyünde bulunan 101 ada 4, 5, 10, 12, 15 ve 40 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanakları itirazsız kesinleşmiş ise kadastro yoluyla oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının bulundukları yerlerden getirtilerek ,

5) Orman Yönetimi tarafından ... Köyü ve ... Köyünde bulunan hangi taşınmazlar hakkında kadastro mahkemesinde dava açıldığının mahkeme esas defterinden araştırılarak, ayrıca Kadastro Müdürlüğünden ve Orman Yönetiminden ayrı ayrı sorularak alınacak cevapların,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 10.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4193, Karar No: 2010/7425, Tarih: 11.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/4193 E.  ,  2010/7425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı “ kasıtlı bir suçtan mahkum olmama ” koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş,adli sicil kaydında yazılı mahkumiyet kararı nedeniyle tekerrürden dolayı artırım yapılması aleyhte temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 5. maddesine göre, ağır para cezaları, adli para cezasına dönüştürüldüğü halde, sanık hakkındaki sonuç cezanın adli para cezası yerine “ para ” cezası olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden; hükmün 1412 sayılı CMUK.’nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Sanık hakkında yakınanlar Orhan ve Özcan ÖZTÜRK’ü kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde sonuç cezaların “ PARA CEZASI ” yerine “ ADLİ PARA CEZASI ” olarak düzeltilmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37804, Karar No: 2025/3444, Tarih: 13.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/37804 E.  ,  2025/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/510 E., 2018/323 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün yapılan ön incelemesi neticesinde; kararın, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 12.07.2019 tarihinde katılanın vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup, yine katılan ile vekili arasındaki vekalet ilişkisi ölümle sona erdiğinden, mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/194, Karar No: 2015/297, Tarih: 15.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/194 E.  ,  2015/297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın temyiz dilekçesinin içeriğine göre, kitap basım işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanması nedeniyle, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6470, Karar No: 2019/6529, Tarih: 23.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6470 E.  ,  2019/6529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1) Sanıklar ..., ..., ... ve ... ve ...'in sahte fatura düzenleme suçu hakkında; beraat

2) Sanık ...'in 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu hakkında; mahkumiyet

A) Sanık ..., ..., ..., ... hakkında 2008-2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanıkların, suç konusu faturaları düzenleyen şirketin ortağı olduklarını, ancak sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgilerinin bulunmadığını savunmaları nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

2- Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise; sanıklar hakkında dosya içindeki 14.03.2008 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yer alan Ortaklar Kurulu'nun 21.02.2008 tarihli ve 1 sayılı kararına göre 19.02.2008-22.04.2008 tarihleri arası yetkili müdürün ... olduğu, 02.05.2008 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yer alan Ortaklar Kurulu'nun 22.04.2008 tarihli ve 1 sayılı kararına göre 22.04.2008 tarihinden sonra yetkili müdürün ... olduğu, ...’in 19.10.2009 tarihinde yaptığı hisse devrinden sonra yetkili müdürün kim olduğunun dosya kapsamından anlaşılamadığı dikkate alınarak;

4- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

B) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

B) Sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Yargılama sırasında sanığın ... Nolu ... Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nin 193. maddesinin 1. fıkrası ile 196. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, son oturumda bizzat hazır bulundurulması veya SEGBİS yöntemi ile bağlantı kurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19645, Karar No: 2015/9632, Tarih: 14.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/19645 E.  ,  2015/9632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Davacı, yurt dışında Türk Vatandaşı olarak geçen sürelerin 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanma tahakkuku yapılmasını, İsviçre Ülkesindeki çalışmaları nedeniyle transferi sağlanacak primlerin anılan borçlanma bedeline mahsup edilmesini, bakiye borç çıkması halinde verilecek mehille ödenmesi sağlanarak tarafına yaşılılık aylığı bağlanmasını istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

12.09.2005 tarihi itibarıyla izinle çıkarak Türk Vatandaşlığını kaybeden, 15.01.1979-01.03.1979 arası 45 gün SSK'lı çalışması bulunan, 1984-1990 arası İsviçre Ülkesinde ve 08.11.1991-12.09.2005 arası Avusturya Ülkesinde borçlanmaya konu yapılabilecek yurt dışı süresi bulunan davacının, 12.02.2013 günlü borçlanma başvurusunun, talep tarihinde Türk Vatandaşı olmadığı gerekçesiyle reddi üzerine eldeki bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davacı, İsviçre Federal Konseyinde geçen çalışmalar nedeniyle adına yatırılan primlerin Türk sigortasına transferini, yurt dışında Türk Vatandaşı olarak geçen sürelerin 3201 sayılı Yasa uyarınca borçlanma tahakkuku yapılmasını, transferi sağlanacak primlerin anılan borçlanma bedeline mahsup edilmesini, bakiye borç çıkması halinde verilecek mehille ödenmesi sağlanmak suretiyle tarafına yaşılılık aylığı bağlanmasını istemiştir.

Mahkemece, yaşlılık aylığı bağlanması için gerekli bulunan kesin dönüş koşulunun gerçekleşmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini

sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi de, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini

sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi de, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Çünkü, bilindiği üzere 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun’un 3’üncü maddesinde yer alan, borçlanma isteminde bulunabilmek için yurda kesin dönüş yapılması gereğini öngören düzenleme, Anayasa Mahkemesi’nin 12.12.2002 günlü, 2000/36 E. 2002/198 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş, 29.07.2003 tarihli 4958 sayılı Yasanın 56’ıncı maddesiyle de, 3201 sayılı Yasanın 3’üncü maddesinde bu yönde gerekli düzenleme yapılmıştır. Sıralanan hukuksal çerçeve karşısında, yurt dışında bulunan Türk vatandaşlarının borçlanabilmeleri için yurda kesin dönüş yapma koşulu ortadan kalkmış olmakla birlikte, 3201 sayılı Yasa gereğince borçlanan Türk vatandaşlarına yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için,

a) Yurda kesin dönülmüş olması,

b) Tahakkuk ettirilen döviz borcunun tamamının ödenmiş olması,

c)Döviz borcunun tamamının ödenmesinden sonra yazılı istekte bulunulması koşullarının hepsinin birlikte gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin aynı Kanunun 6’ıncı maddesi hükümleri Anayasa Mahkemesince iptal edilmemiş olup ayaktadır. Anılan düzenleme, aylık bağlanması için “kesin dönüş” şartını aramakla birlikte, “kesin dönüş” konusunda açıklayıcı bir bilgi içermez.

Hukuk Genel Kurulu’nun 1997/10-588-857, 1998/10-645 1999-237 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, yurda kesin dönüş yapmaktan söz edebilmek için yurt dışında çalışan Türk Vatandaşlarının çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini, gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini de burada sağlamak üzere anavatana dönüş yapmaları gerekir. Başka bir anlatımla, yurt dışındaki işçi sıfatıyla, çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkilerini bitirmeden ilgili ülkenin sosyal güvenlik kuruluşundan işsizlik,hastalık gibi yardım alarak geçici sürelerle yurda giriş yapmak “kesin dönüş” yapıldığı anlamını taşımaz. Yine yurt dışındaki işini kaybetmek de her zaman kesin dönüşe delalet etmez. Giderek kişi işsiz kalabilir ama işsizlik sigortasından yardım almayı yeterli görerek yurda kesin dönüş yapmayabilir.

Bu konuda çıkarılan, 06.11.2008 tarih 27046 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesinde de “Kesin dönüş; Aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu” ifade edeceği öngörülmüştür. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarında; işsizlik sigortasından yardım almak kişinin yurt dışında oturduğuna ve yurda kesin dönüş yapmadığına kuvvetli bir

delil ve karine oluşturur. Ancak bu karinenin aksi, somut olayın özellikleri içinde belirlenecek aynı güçteki delillerle de ispat olunabilir.

Somut olayda; dosya içerisinde yer alan 02.01.2013 günlü altı sayfalık Avusturya sigorta cetveline göre, davacının 01.11.1991-31.12.2011 tarihleri arası Avusturya'da çalıştığı ve işsizlik yardımı aldığı, bu tarih sonrasında Avusturya sigorta Kurumundan sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alındığına dair bir bilginin bulunmadığının anlaşılması karşısında; kesin dönüş şartının gerçekleştirmediğinden bahsetmek mümkün değildir.

Şu halde yapılması gereken iş; davacının prim transferi ve borçlanma istemleri değerlendirilip usulünce sağlanması suretiyle, yaşlılık aylığı koşulları irdelenmeli ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9889, Karar No: 2015/13522, Tarih: 01.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/9889 E.  ,  2015/13522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, .... İli ... İlçesi ..... Mahallesi 4961 ada 1 parsel ve .... Mahallesi 6393 ada 16 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Dava konusu 4961 ada 1 parsel yönünden mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş ve %35 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş imar parseli, emsal alınarak incelenen .... Mahallesi 6400 ada 176 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. .... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 6400 ada 176 parselin satışının somut emsal alınması ve böylece dava konusu taşınmazın belirlenen m² değerine %35 düzenleme ortaklık payı ilave edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazlarda davacı adına kayıtlı hisselerin iptali yerine yüzölçüm belirtilmek suretiyle infazda tereddüt meydana getirecek şekilde karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1003, Karar No: 2022/5300, Tarih: 27.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1003 E.  ,  2022/5300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04.02.2020 tarih ve 2017/714 E. - 2020/62 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.10.2020 tarih ve 2020/1033 E. - 2020/1014 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının dava dışı şirkette bulunan hissesini hisse devir sözleşmesi ile 300.000,00 TL bedel ile müvekkiline devredeceği konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin hisse bedelini davalıya elden verdiğini ancak hisse devrinin gerçekleştirmediğini belirterek hisse devir sözleşmesinin feshini, şimdilik 1.000,00 TL'nin 09/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama aşamasında talebini 300.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davalıya şirketteki hissesini 26/09/2017 tarihinde devrettiğini, bu devir sonrasında davacının müvekkilinden herhangi bir hak ve alacağı kalmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait anonim şirket paylarının nama yazılı olduğu, bu paylar için yazılı senet ve ilmuhaber çıkartılmadığı, çıplak payların devrinin söz konusu olduğu, taraflar arasında düzenlenen hisse devir sözleşmesinin alacağın temliki hükümlerine uygun olarak yazılı şekilde yapıldığı, davacının anonim şirket payını alacağın temliki hükümlerine göre devraldığı, davacı tarafından dava tarihine kadar dava dışı şirkete devri bildirir ihtarname gönderilerek devralınan hissenin adına pay defterine kaydının istenilmediği, dava dışı şirket tarafından dava tarihinden önce devrin pay defterine işlendiği, davacının dava tarihi itibarıyla sözleşmenin feshi ile ödediği bedeli talep etmesinde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.