muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8299, Karar No: 2012/3034, Tarih: 06.03.2012

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,

Davacının işe giriş bildirgesinin kuruma e-bildirge ile 24/02/2006 tarihinde verildiği, 24/02/2006—06/04/2006 tarihleri arası davalı işyerinden Kuruma bildirilen sigortalı çalışmalarının bulunduğu, hizmet döküm cetvelinde davalı işyerinden 41 günlük bildiririminin yapıldığı, dosyada dinlenen tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu, yine davalı şirket vekili tanıkların davalı şirket aleyhine dava açtıklarını beyan ederek, bu davaların mahkeme ve dosya numaralarını belirttiği, Hizmet tespiti davası kamu düzenine ilişkin olup, İzmir 5.İş Mahkemesinin 2007/371 esas ve 2008/745 karar sayılı davacı ile davalı şirket arasındaki işçilik alacaklarına yönelik dava hizmet tespiti davasında kesin delil olmayıp kuvvetli delil niteliğindedir. Bu anlatımlar ışığında davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmediği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili, 04/06/2008 tarihli tavzih dilekçesi ile talebini 10/10/2005-24/02/2006 tarihleri arası olarak açıklamış ise de dilekçe ile talep sonucunun tamamen değiştirilmesi nedeniyle dilekçenin bu haliyle ıslah dilekçesi niteliğinde olmasına karşın başvuru ve karar harcı yatırılmadığından sonuç itibariyle ıslah dilekçesi olarak değerlendirilmeyerek dava dilekçesindeki talebin esas alınması yerindedir.

Mahkemece yapılacak iş,

Diğer bordro tanıkları ile komşu işyerleri tanıklarını tespit edip dinlemek, davacının davalı işyerinde yaptığı işle ilgili imzaladığı fatura, sevk irsaliyesi,teslim tesellüm tutanakları vb.. belgeleri temin edilerek, davanın da nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden Ege Ulaşım Taşımacılık Limited Şirketi 'ne iadesine, 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19506, Karar No: 2022/5261, Tarih: 26.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/19506 E.  ,  2022/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Bozma üzerine ilk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden temyiz davasının esastan reddine. Ancak;

1) Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “ 07/04/2017” yerine “19/03/2017” olarak gösterilmesi,

2) Müsadereye konu eşya yönünden Yargıtay’ca verilen bozma ilamına uyulmasına rağmen gereği yerine getirilmeksizin “Düzce adli emenetinin 2017/701 sırasında kayıtlı müsnet suç yönünden delil niteliği bulunmayan kitabın sahibine iadesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların CMK’nın 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 07.04.2017 şeklinde düzeltilmesi ve hükmün yedinci maddesindeki “Düzce adli emanetinin 2017/701 sırasında kayıtlı kitabın dosyada delil olarak saklanmasına” kısmının çıkartılarak yerine “Düzce adli emanetinin 2017/101 sırasında kayıtlı kitabın sanığa iadesine” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10275, Karar No: 2011/12820, Tarih: 03.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/10275 E.  ,  2011/12820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, menfi tespit, maaşa konan haczin kaldırılması, maaştan yapılan tahsilatların iadesi ve kötü niyet tazminatına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyduktan sonra yaptığı yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

Mahkemenin uyma kararı verdiği Dairemizin bozma kararında ayrıntıları açıklandığı üzere;

1-) Dava konusu 2006/11288, 11287, 10951, 10950; 2005/10912, 10911; 2003/10811, 10810 ve 7 takip sayılı dosyalar yönünden; davacının maaşına haciz konmasına karşın, herhangi bir kesinti yapılmadığı gözetildiğinde, sadece, maaş üzerine konan haczin kaldırılmasına karar verilmelidir.

2-)Kısmen kabulüne karar verilen davada, davalı Kurumun harçtan muaf olduğuda gözetilerek, davacıdan harç alınması mümkün değildir.

3-) 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, .....Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak ..... Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.

4-)Kısmen kabulüne karar verilen davada, avukatla temsil edilen davalı Kurum yararına yukarıda "3" numarada yapılan açıklama çerçevesinde mahkeme için öngörülen maktu avukatlık ücretine karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç:Hükmün "2" numaralı bendindeki "Davacının maaşından kesildiği bildirilen toplam 6127,42 TL nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine" ibaresi silinerek, yerine, "Bu dosyalardan maaş üzerine konan haczin kaldırılmasına" ibaresi yazılmasına; aynı bentteki "Davacı tarafından yatırılan 12,20 TL peşin harç 935 TL ıslah harcının mahsubu ile davalı Kurum harçtan muaf olduğundan başkaca harç alınmasına yer olmadığına" ibaresi silinmesine, yerine, "Ödediği harcın isteği halinde davacıya iadesine" ibaresi yazılmasına; aynı bentteki "4586,00" rakamları silinerek, yerine, "1100,00" rakamları yazılmasına; ayrıca hükme "1100,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine" ibaresi yazılarak eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6400, Karar No: 2021/18614, Tarih: 04.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6400 E.  ,  2021/18614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı usulüne uygun şekilde 02/06/2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 29/06/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ...’in süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 04.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3940, Karar No: 2017/12769, Tarih: 11.10.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3940 E.  ,  2017/12769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 01.07.2008 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 04.02.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2013 yılı Ocak ayı bakiye kira bedeli ile 2013 yılı Şubat ayından 2015 yılı Şubat ayına kadarki kira alacağı 15.285,00 TL’nin faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 06.02.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 11.02.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, alacaklıya herhangi bir borcu olmadığını, yapmış olduğu kira ödemelerine dair banka dekontlarının ve kira karşılığı dairedeki eksikliklerin tamamlanmasına ilişkin yapılan masrafların belgelerinin mevcut olduğunu bildirerek borca ve faize itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, 04/01/2016 havale tarihli bilirkişi raporunda; alacağın 8.249,41 TL'sinin fazla talep edildiğini, icra takibine konu edilmesi gereken miktarın 7.165,00 TL birikmiş kira parası, 690,26 TL faizi ile 2015 yılı Şubat ayı kirası 600,00 TL olmak üzere toplamda 8.455,26 olması gerektiğinin bildirildiği anlaşılmakla, hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, davalının 8.455,26 TL üzerinden itirazının kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

Takipte dayanılan ve karara esas alınan 01.07.2008 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira bedeli aylık 550,00 TL olarak karalaştırılmakla birlikte, ödeme günü belirlenmemiştir. TBK’nun 314. maddesinde “Kiracı, aksine sözleşme ve yerel adet olmadıkça, kira bedelini ve gerekiyorsa yan giderleri, her ayın sonunda ve en geç kira süresinin bitiminde ödemekle yükümlüdür” düzenlemesine yer verilmiştir. Kira sözleşmesinin başlangıcı ve süresi tespit edildikten sonra ödeme zamanı tespit edilemez ise 6098 sayılı TBK.nun 314. maddesi gereğince her ayın ya da her yılın son günü ödeme zamanı olarak kabul edilmelidir. Buna göre kira sözleşmesinde ödeme günü belirlenmediğinden ödeme gününün ayın son günü olduğunun kabulü gerekir. Davacı alacaklı tarafından takip 04.02.2015 tarihinde başlatılmış olup, takip tarihi itibariyle 2015 yılı Şubat ayı kira bedeli muaccel olmamıştır. Ayrıca bilirkişi raporunda faiz hesabının nasıl yapıldığı anlaşılamamakta olup, denetime elverişli değildir. Bu nedenle mahkemece yukarıda izah edilen hususları da içeren denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde denetime elverişli olmayan ve muaccel olmayan Şubat ayı kira alacağı da dahil edilerek hazırlanan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428. maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15279, Karar No: 2012/4124, Tarih: 20.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15279 E.  ,  2012/4124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 106 ada 68; 107 ada 16 ve 123 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 39084,84 m²; 8627,08 m² ve 4281,33 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, 106 ada 68 parsel, Mayıs 1953 tarih 6 sıra numaralı Ekim 1940 tarih 4 sıra numaralı ve Haziran 1947 tarih 20 sıra numaralı tapu kayıtları; 107 ada 16 parsel, Şubat 1326 tarih 161 sıra numaralı tapu kaydı ve 123 ada 1 parsel, Şubat 1326 tarih 168 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayanılarak davalı gerçek kişiler adına tespit edilmişlerdir. Davacı Hazine, dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu iddiasıyla her bir parsel yönünden ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece, H.Y.U.Y.’nın 45. maddesi gereğince davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne ve 123 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi Hasan Doğan’ın 16/11/2000 tarihli raporuna ekli krokide (B) ile gösterilen 1656,82 m² bölümünün orman vasfıyla Hazine adına, 123 ada 1 parselin aynı krokide (A) ile gösterilen 2618,08 m² bölümü ile 106 ada 68 ve 107 ada 16 parsel sayılı taşınmazların tamamının tespit malikleri ve mirasçılarının hisseleri oranında adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 24/01/1991-24/07/1991 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve temyize konu taşınmazlardan 106 ada 68 ve 107 ada 16 parselin tamamı ile 123 ada 1 parselin (A) ile gösterilen 2618,08 m² bölümünün davalı kişilerin dayandıkları tapu kayıtları kapsamında ve 123 ada 1 parsellin (A) bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı Hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 20/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13213, Karar No: 2006/16358, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13213 E.  ,  2006/16358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/05/2005 tarih ve 2005/1240-6003 sayılı bozma kararında özetle; "Uzman bilirkişi raporunda; çekişmeli 251 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1962 çekimi ... fotoğraflarına göre düzenlenen 1963 baskılı memleket haritasında, kuzey batı kısmında az bir kısmının yeşil orman alanı, kalan kısmının ormansız açık alan olarak nitelendirildiği bildirilmiş ve memleket haritasında yeri; kısmen orman alanı, kısmen de açık alanda işaretlenmiş ve sonuç olarak orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. Davacı ... Yönetimi tarafından dosyaya ibraz edilen ve memleket haritası ile kadastro paftasının bilgisayar ortamında çakıştırıldığı haritalarda ise çekişmeli 251 ada 1 parselin doğusunun yeşil orman alanı, batısının açık alan içinde kaldığı görülmektedir. Bilirkişi raporu ile bilgisayar ortamında çakıştırılan haritalar arasında çelişki bulunmakta olup, bilirkişi bu çelişkinin nedenini de raporunda açıklamamıştır. Bu husus uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazın en eski tarihli memleket haritasındaki yerini gerçeğe uygun belirleyip belirlemediği hususunda tereddüt yarattığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A) ile gösterilen 877.24 m2'lik bölümünün tespit gibi davalı adına, (B) ile gösterilen 594.03 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 27/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6544, Karar No: 2021/4467, Tarih: 27.05.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/6544 E.  ,  2021/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Körfez 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Körfez 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.05.2019 tarihli ve 2018/81 Esas, 2019/97 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı ... Yem Gıda Mak. San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun yargılama giderlerine ilişkin kısmının kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez bir kısım davalılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 4.528,68TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 13.586,05 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 27.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7563, Karar No: 2017/2626, Tarih: 15.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7563 E.  ,  2017/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2709, Karar No: 2020/7875, Tarih: 29.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/2709 E.  ,  2020/7875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 25.03.2016 havale tarihli temyiz dilekçesinde, şizofreni hastası olduğunu belirtmesi, temyiz dilekçesi ekinde sunduğu Kars Harakani Devlet Hastanesinin 01.03.2016 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunun onaysız fotokopisinde, teşhisin "şizofreni tedaviyle çalışabilen" şeklinde belirtilmesi karşısında; sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evrakları temin edilerek, suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.