muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3647, Karar No: 2015/5829, Tarih: 03.12.2015

Belirtilen nedenlerle; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2) Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2015 gününde, Daire Başkanı ..........ve üye ........'nın hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi bozulması yönündeki karşıoyları sebebiyle oyçokluğu ile karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

28.01.2011 tarihli iddianame ile sanık .....'ın, olay günü Adana Havalimanından K.K.T.C.’ne çıkış yapmak üzereyken yapılan kontrolde, ...... adına olan, ancak üzerinde kendi fotoğrafı yapıştırılmış nüfus cüzdanını ibraz ettiğinden bahisle resmi belgede sahtecilik suçundan TCK.nın 204/1. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan davada;

Mahkemece, 05.05.2011 tarihli oturumda suça konu belgenin incelenip "fotoğraf üzerinde soğuk mühür izi bulunmadığından aldatma kabiliyetine haiz bulunmadığı" belirtilip, hükmün gerekçesinde de "resmi belgede sahtecilik yönünden aldatma kabiliyetinin bulunmadığı, ancak resmi belge niteliğindeki nüfus cüzdanı üzerinde tahrifat yapıldığından resmi belgeyi bozma suçunun oluştuğu kanaatine varıldığından bahisle sanığın TCK.nun 205/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet savcısı tarafından; suça konu belgedeki tahrifatın aldatma kabiliyetini haiz olmadığından unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz edilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.06.2013 tarihli tebliğnamede de aynı gerekçe ile hükmün bozulması talep edilmiştir.

Daire çoğunluğu ise, sanığın eyleminin "resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme" suçunu oluşturduğundan Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesindedir. Sayın daire çoğunluğunun kararına aşağıdaki sebeplerle katılmak mümkün görülmemiştir.

Belgelerde sahtecilik suçlarında, gerek yargısal kararlarda gerekse doktrinde kabul edilen baskın görüşe göre suçun hukuki konusu kamu güvenidir. Belgelerin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir belgeye ilaveler yapılması, tamamen veya kısmen değiştirilmesi eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanmıştır. Bu nedenle eylemden dolayı bir zararın oluşması aranmamakta zarar doğma ihtimali yeterli görülmektedir.

765 sayılı TCK.nın aksine, 5237 sayılı TCK’nın resmi belgede sahteciliği düzenleyen 204 ve özel belgede sahteciliği düzenleyen 207. maddelerinde Yargıtay’ın içtihatla oluşturduğu “aldatma unsuruna” madde metinlerinde yer verilmiştir. Bu nedenle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık, suçun oluşması için bulunması gereken temel unsurlardandır

Aldatma niteliğinin suçun unsuru olduğu hususu doktrinde ve uygulamada tartışmasız kabul görmektedir. Belgedeki sahteciliğin, ilk bakışta birçok kimse tarafından anlaşılabilecek derecede olması halinde suç oluşmayacaktır. Bu nedenle belgenin aldatma niteliği olup olmadığının objektif olarak belirlenmesi gerekir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu 14.10.2003 gün ve 232/250 sayılı kararında; "...zarar olasılığının bulunması için belgede sahteciliğin çok sayıda kişiyi aldatacak nitelikte olması, bir başka anlatımla belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması gerekir. Aldatma keyfiyeti belgeden objektif olarak anlaşılmalıdır..." demiştir.

Aldatma yeteneğinin bulunmadığı, kaba taklit veya tahrif halinde kamu güveninin sarsılmayacağı kabul edildiğinden cezalandırılması gereken bir sahtecilik suçundan da söz edilemeyecektir.

Belgede sahtecilik suçunun konusu, kanıtlama güçleri nedeniyle hukuki sonuç doğuran ve bu yüzden toplumsal ilişkilerde doğruluklarına inanılan belgelere karşı, kamunun beslediği güven olup, zararın doğması için aldatma olgusunun hukuken korunan bu güveni sarsacak oran ve düzeyde bulunması gerekir.

Aldatma yeteneğinin bulunmadığı, kaba taklit veya tahrif halinde kamu güveninin sarsılmayacağı kabul edildiğinden cezalandırılması gereken bir sahtecilik suçundan da söz edilemeyecektir.

Belgede sahtecilik suçunun konusu, kanıtlama güçleri nedeniyle hukuki sonuç doğuran ve bu yüzden toplumsal ilişkilerde doğruluklarına inanılan belgelere karşı, kamunun beslediği güven olup, zararın doğması için aldatma olgusunun hukuken korunan bu güveni sarsacak oran ve düzeyde bulunması gerekir.

Sahte belgenin ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenip, birçok kişiyi aldatabilecek yetenekte olması ve bu konunun objektif olarak saptanması gerekir. Örneğin imzalayan kamu görevlisinin açık kimliği sayı ve tarihi bulunmayan bir belgenin aldatma yeteneği bulunmadığı gibi soğuk damga ile mühürlenmeyen bir nüfus cüzdanının da kandırma yeteneği bulunmadığı uygulamada kabul edilmektedir.

Dairemizin 08.10.2015 gün, 2793/3700 ve 04.11.2015 gün 4112/4547 ve 11. Ceza Dairesinin 14.05.2014 gün, 27484/9340 sayılı kararları da bu yöndedir.

Sahtecilik ilk bakışta ve kolaylıkla herkes tarafından anlaşılabiliyorsa, diğer bir anlatımla başka kişileri aldatacak nitelikte değilse sahtecilik suçu oluşmaz.

Aldatma yeteneğini, suçun maddi öğesine göre takdir edecek olan kişi hâkimdir. (Yargıtay 11. C. D. 24.01.2011, 2009/779) Hâkim gözlem yaparak aldatma niteliğini takdir etmeli, şüphenin giderilmesi için gerektiğinde bilirkişiye başvurmalıdır. (CGK. 01.04.2003, 12/76)

Bir resmi belge olan nüfus cüzdanında; fotoğraf üzerinde bulunması gereken soğuk mühür izinin mevcut olup olmadığı özel bir incelemeye tabi tutulmadan ilk bakışta hemen anlaşılabilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince: 26.12.2010 tarihli olay tutanağında sanığın ibraz ettiği suça konu nüfus cüzdanındaki fotoğraf üzerinde bulunması gereken soğuk mühür izinin aslına uygunluk sağlamadığının tespit edilmesi ve 07.01.2011 tarihli ekspertiz raporunda "...bahse konu nüfus cüzdanında fotoğraf değişikliği yöntemiyle gerçekleştirilmiş olan tahrifatın, dikkati çekecek nitelikte olması nedeniyle aldatma kabiliyetini haiz olmadığının..." belirtilmesi ve mahkeme tarafından da aynı gerekçe ile resmi belgede sahtecilik suçunun oluşmayacağının kabul edilmesi ve suça konu nüfus cüzdanı aslının da denetime imkan vermesi açısından dosya arasında bulundurulmadığının anlaşılması karşısında; her şeyden önce suça konu nüfus cüzdanı aslının Yargıtay denetimi için dosya arasında bulundurulması ve heyet tarafından da incelenerek aldatma niteliğinin olup olmadığının değerlendirilip; olduğunun anlaşılması halinde eylemin TCK.nun 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçuna uygun bulunduğundan anılan madde uyarınca cezalandırılması, aksi halde yasal unsurları oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulması yerine, sayın çoğunluğun, sanığın eyleminin "resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme" suçunu oluşturacağına ilişkin düşüncesine katılmak mümkün görülmemiştir.

Ayrıca; Önemli gördüğümüz diğer bir husus da 28.01.2011 tarihli iddianamedeki tavsiftir. İddianamede sanık hakkında ".....'a ait nüfus cüzdanındaki fotoğrafı çıkartıp yerine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle gerçek bir resmi belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştirip kullandığından bahisle eylemine uyan resmi belgede sahtecilik suçundan TCK 204/1. maddesi uyarınca cezalandırılması..." talebiyle kamu davası açılmış olup, anılan iddianamede sayın çoğunluğun, oluştuğunu bildirdiği "resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme" suçundan açılmış bir kamu davası da mevcut değildir.

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık hakkındaki kamu davasının "resmi belgede sahtecilik" suçundan açılmış olduğu gözetilmeden, ek savunma almak suretiyle dava konusu yapılmayan "resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme" suçundan hüküm kurulması da kanımızca mümkün değildir.

Sonuç olarak sanığın, bir başkasına ait nüfus cüzdanı üzerindeki fotoğrafı çıkartıp yerine kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle gerçekleştirdiği sahteciliğin aldatma niteliğini haiz olup olmadığını tespiti için her şeyden önce suça konu nüfus cüzdanı aslının Yargıtay denetimi için dosya arasında bulundurulması ve heyet tarafından da incelenerek aldatma niteliğinin olup olmadığının değerlendirilip; olduğunun anlaşılması halinde eylemin TCK.nun 204/1. maddesinde öngörülen resmi belgede sahtecilik suçuna uygun bulunduğundan anılan madde uyarınca cezalandırılması, aksi halde yasal unsurları oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun sanığın "resmi belgeyi bozma, yok etme veya gizleme" suçundan TCK.nun 205. maddesi uyarınca mahkumiyetine dair hükmün düzeltilerek onanması gerektiğine ilişkin kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/3178, Karar No: 2012/18824, Tarih: 05.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/3178 E.  ,  2012/18824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tek suç sonucunda, hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen, adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezalarının, suç tarihi itibarı ile infaz ve sonuçları farklı olduğundan, toplanmasının mümkün bulunmadığının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca içtimanın çözülerek sanığın hapisten çevrili 350 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nun 52.maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den paraya çevrilmesi ile 7000 TL adli para cezası ve 833 gün karşılığı doğrudan verilen adli para cezası TCK.nun 52.maddesi gereğince 20 TL den paraya çevrilerek 16660 TL doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve sair yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8965, Karar No: 2018/1031, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8965 E.  ,  2018/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlarından mahkumiyetine dair Kars

1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2016 gün ve 2016/244 Esas, 2016/352 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci ve üçüncü celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2828, Karar No: 2015/482, Tarih: 02.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/2828 E.  ,  2015/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dava dışı borçlu ...'in, limited şirket ortağı olup vergi ve sigorta prim borçları için aleyhine takip yapıldığını, borçluya ait üç parça taşımazın satışı sonucu düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay isabet etmediğini ileri sürerek, hatalı olan ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/4456 sayılı takip dosyasında hazırlanan sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi ... vekili, borçlu ...’in borçlu şirkette 1/2 oranında hissedar olduğunu ve şikayet olunanlara da bu oranda ödeme yapılması gerektiğini; birleşen diğer dosyada şikayetçi ... ise kamu alacaklılarının öncelikle şirketin aciz halinde olduğunu gösteren aciz vesikasını alması, ardından takip yapması gerektiğini; şikayet olunanların hacizlerinin düştüğünü ve alacakların yapılandırılmış olması karşısında henüz vadesi gelmeyen alacaklar için adı geçenlere pay ayrılamayacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Şikayet olunanlar, şikayetlerin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince kamu alacaklısı her iki şikayet olunanın önce yasal takip yaparak aciz vesikası almaları sonrasında şirket ortağı hakkında takip yapması gerektiğinden bahisle, şikayetlerin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmiştir.

Limited şirket ortak ve yöneticilerinin kamu borçlarından sorumluluğu konusunda Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun'un 35 ve mükerrer 35. maddelerinde düzenlemeler bulunmaktadır. Buna göre vergi alacakları ile prim hariç ... alacakları için bu alacağın şirketten tahsilinin mümkün olmadığının anlaşılabilmesi yeterli olup, ayrıca aciz vesikası alınması şart değildir. Şirketin mal varlığının bulunmaması, mevcut malları üzerinde

çok sayıda rehin ya da haczin bulunması nedeniyle belirtilen alacakların tahsilinin mümkün olmadığının belirgin bulunması, ortak ya da yönetici hakkında takip yapılması için yeterlidir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan karar verilmiş olması doğru değildir.

...’nun prim alacaklarından ise şirket yöneticileri (şirketin aciz halinde olması gerekmeksizin) müştereken ve müteselsilen sorumludur (5510 s.Y. m.88/XX). Somut olayda bu hususun da araştırma dışında bırakılması, eksik inceleme niteliğinde görülmüştür.

Öte yandan, ... Başkanlığı’nca borçlu hakkında 2000/63 sayılı bir takibin bulunduğu dosya içeriğinden anlaşıldığından, hakkında takip yapılmış olmasına ilişkin şartın da sağlandığı anlaşılmaktadır.

...’nun prim alacaklarından ise şirket yöneticileri (şirketin aciz halinde olması gerekmeksizin) müştereken ve müteselsilen sorumludur (5510 s.Y. m.88/XX). Somut olayda bu hususun da araştırma dışında bırakılması, eksik inceleme niteliğinde görülmüştür.

Öte yandan, ... Başkanlığı’nca borçlu hakkında 2000/63 sayılı bir takibin bulunduğu dosya içeriğinden anlaşıldığından, hakkında takip yapılmış olmasına ilişkin şartın da sağlandığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeler ile ehil olmayan bilirkişi raporlarına dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4742, Karar No: 2016/5166, Tarih: 23.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/4742 E.  ,  2016/5166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2016 gün ve 2015/279 E. 2016/96 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8824, Karar No: 2024/3362, Tarih: 19.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8824 E.  ,  2024/3362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1417 Esas, 2023/1647 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fatsa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/272 Esas, 2023/32 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.03.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı idare vekili Avukat ... gelmiş, davacılar vekili duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Ordu ili, Fatsa ilçesi, ... Mahallesi 632 parsel sayılı taşınmazın müvekkilleri adına kayıtlı olduğunu, dava konusu parselin büyük bir kısmının Fatsa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/184 Esas sayılı (Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararı sonrası 2021/190 Esas, 2022/517 Karar sayılı) dosyası ile kamulaştırıldığını, dava konusu yapılan 440,89 m²lik kısmın dere taşkın sahası içerisinde kaldığını, küçük yüzölçümlü olması nedeniyle tarım yapılması veya başka bir amaçla verimli olarak kullanılmasının mümkün olmadığını, dolayısıyla kamulaştırma işleminin kapsamı dışında kalan kısmın değer azalış oranının yüksek olduğunu, hiçbir ekonomik değerinin kalmadığını belirterek davaya konu 440,89 m²lik kısmın bedelinin davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; talebin zamanaşımına uğradığını, uzlaşmanın dava şartı olduğunu gereğinin yerine getirilmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; haklı olan davalarının kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; haklı olan davalarının kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın kadastro parseli olduğunu, imar parseli durumuna dönüşmemiş olan taşınmazın ileride imar düzenlemesi sırasında diğer parsellerle birlikte imar durumu belirleneceğinden, arta kalan kısmın işe yaramaz olduğunun kabul edilmesinin mümkün olmadığını, İlk Derece Mahkemesince bu husus dikkate alınarak davacıların davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince belediye tarafından 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci maddesine göre dava konusu alanda imar uygulaması yapılıp yapılmayacağının, yapılacak ise bu alanda dava konusu taşınmazın bulunup bulunmadığının, dava konusu taşınmazdan düzenleme ortaklık payı kesintisi sonrası imara uygun parsel üretilip üretilmeyeceğinin, davacılara yer verilip verilmeyeceğinin araştırılmadığını, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede imar uygulaması yapılacak bir alanın kalmadığını, daha önce kamulaştırmasız el atılan kısımların bedelinin verildiğini, dava konusu taşınmazın imar planında parkta, derede ve kamuya tahsisli alanda kaldığını bu sebeple taşınmazda inşaat yapılmasına izin verilmediğini, bu davanın reddinin hukuki garabet olduğunu ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu malikleri ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin sorumlu idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 150 inci maddesi.

2. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı.

4. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.