muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4435, Karar No: 2014/7839, Tarih: 22.04.2014

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacı banka çalışanı hakkında Ağır Ceza Mahkemesi' nde görülen davada sanığın cezalandırılmasına karar verilmişse de, dava konusu maddi olay yönünden devam eden bir ceza davasının bulunmadığı, bu nedenle mahkemece delillerin toplanarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varıldığı, imza incelemesine dair alınan Adli Tıp Enstitüsü raporunda ödeme dekontlarındaki imzaların davalı S.. Ş..'in eli ürünü olduğunun belirlendiği, bununla birlikte, bilirkişilerden alınan raporlarda da tespit edildiği üzere, davacı banka şubesinde şef sıfatıyla çalışan C. B. bankacılık teamüllerine uygun olmayan bir şekilde, bazı belgelerde boş tediye fişleri imzalattığı, dava konusu krediye ilişkin belgeleri tanzim etmeksizin, ödeme yapma yetkisi dahi bulunmadığı miktar için ödeme belgesi tanzim ederek dava konusu krediyi davalı S.. Ş..'e ödenmiş gibi belge düzenlediği, pek çok kredi dosyasında benzer işlemler yaparak, zimmetine para geçirdiği, banka ile müşteri arasındaki ilişkinin güven esasına dayanmakta olup, sözkonusu kredi belgelerini düzenleyen C. B. aynı zamanda krediyi tek imza ile ödemesinin manidar olduğu, Bankacılık Kanunu gereği ve 818 S. BK'nun 55. maddesi gereğince çalışanlarının en küçük kusurundan dahi bankanın kusursuz olarak 3. şahıslara karşı sorumlu olduğu ve dava konusu kredinin davalılardan talep edilemeyeceği gerekçeleriyle, davanın reddine ve davacının takibi kötüniyetle yaptığına ilişkin delil bulunmadığından, davalıların kötüniyet tazminatı isteminin de reddine karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyaya örneği sunulan virman ve ödeme dekontları altında davalı S.. Ş..' in imzasının bulunduğu Adli Tıp Enstitüsü' nce düzenlenen raporla tespit edilmiştir. Her ne kadar mahkemece alınan 2. bilirkişi raporunda dekont tarihinde kasada o kadar para bulunmadığı bildirilmiş ve bu görüş üzerine 1. bilirkişi heyetinden ek rapor alınmış ise de, 1.bilirkişi heyeti bankaya gidip banka kayıtları üzerinde inceleme yapmadan 2. bilirkişinin görüşü doğrultusunda ek rapor düzenlemiştir.

Bu durumda mahkemece ilk bilirkişi heyetinden ek rapor alınması yoluyla sonuca gidilmesi usul ve yasaya uygun görülmediğinden, mahkemece bankacılık konusunda uzman kişilerden oluşturulacak 3 kişilik heyet vasıtasıyla banka kayıt ve defterleri üzerinde inceleme yaptırılarak, davalı S.. Ş..' in virman ve ödeme dekontları altındaki imzaları da gözetilerek, ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25058, Karar No: 2012/6659, Tarih: 23.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/25058 E.  ,  2012/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre; hükmün 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3.B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından suç vasfına yönelik olmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanığın küreğin künt kısmıyla katılanın başına 1 kez vurarak katılanın kafatası kırığının yanı sıra hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; sanığın kürekle bir kez vurması, eylemini devam ettirme imkan ve iktidarı bulunduğu halde devam etmeyerek kendiliğinden sonlandırması ve hatta olaydan sonra kardeşi Cabir vasıtasıyla hastaneye göndermesi, aralarında öldürmeyi gerektirecek boyutta önceye dayalı husumet bulunmaması ve hatta sanık ile katılanın olay öncesi birbirlerini tanımamaları dikkate alındığında; sanığın eyleminin yaralamaya yönelik olduğu anlaşıldığından, tebliğnamenin üst mahkemenin görevli olduğu nedenine dayanan "bozma" istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4595, Karar No: 2021/2090, Tarih: 11.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/4595 E.  ,  2021/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte

örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 220/7, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de

gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilip, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği, örgütle iltisaklı gazete aboneliğinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği nazara alınarak;

gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilip, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği, örgütle iltisaklı gazete aboneliğinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği nazara alınarak;

İlk Derece Mahkemesince verilen kararda, örgüte yardım saikiyle mutad bankacılık işlemlerinden farklı olarak yüksek miktarlı katılım hesabı açtırdığı ve hesap hareketlerinin olduğu kabul edilen sanığın, soruşturma aşamasında tanzim edilen hesap hareketi inceleme tutanağında 25.12.2013 tarihinden sonra Bank Asya'da katılım hesabı açmadığının, kasadan para yatırmadığının ve döviz alış işlemleri gerçekleştirmediğinin ancak 02.01.2014 ve 02.04.2015 tarihleri arasında ayrıntıları ve toplam tutarı belirtileten nakit giriş işlemlerinin gerçekleştirildiğinin belirtilmesi, kovuşturmada celp edilen kayıtlarda ise 20.05.2010 tarihinde katılım hesabını kapattığının, çek hesabı olarakta kullanıldığı anlaşılan hesabına, süreçte muhasebecisi tarafından yatırıldığını ve aynı gün bir başka bankaya havale ettiğini beyan ettiği 02.04.2015 tarihinde yatan meblağı, beyanları ile örtüşür şekilde kısa süre sonra EFT yaptığının ve hesap bakiyesinin gelişim hareketlerinin azalan yönde olduğunun görülmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya bırakmayacak biçimde ortaya konulması ve savunmaların denetlenmesini teminen hesap açma tarihinden itibaren Bank Asya hesap dökümlerinin tamamına ilişkin olarak, uzman bilirkişi marifeti ile inceleme yaptırılıp örgüt liderinin talimatı doğrultusunda bankacılık işlemi yapılıp yapılmadığı hususunda denetime elverişli ve dosya kapsamına uygun rapor alınması, örgütlü suçlar soruşturma bilgi havuzunda sanık hakkında başkaca herhangi bir ifade olup olmadığı araştırılıp, varsa dosya içerisine getirtilerek CMK'nın 217 maddesi gereğince duruşmada okunup tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme, delillerin hatalı değerlendirilmesi ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- İLk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında, silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan mahkumiyet kararı verildiği halde suç adının "silahlı terör örgütüne üye olma"olarak gösterilmesi, suç tarihinin yardım olarak nitelendirilen eylemin gerçekleştiği tarih olarak belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında "2016", Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında ise "01.06.2016" olarak yazılması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- İLk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında, silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan mahkumiyet kararı verildiği halde suç adının "silahlı terör örgütüne üye olma"olarak gösterilmesi, suç tarihinin yardım olarak nitelendirilen eylemin gerçekleştiği tarih olarak belirtilmesi gerektiği gözetilmeden, İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında "2016", Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında ise "01.06.2016" olarak yazılması,

b-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1 maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken tayin edilen temel ceza üzerinden önce TCK'nın 220/7 maddesi gereğince indirim uygulandıktan sonra 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

d- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddelerinin delalet maddesi olarak gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13215, Karar No: 2015/17428, Tarih: 22.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/13215 E.  ,  2015/17428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satım sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, takip konusu faturaların içeriği malları teslim almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; dava konusu malların davalıya teslim edildiği, davalının teklif edilen yemini kabul etmediği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yemin teklifine ilişkin duruşmada davalı vekili tarafından, davacı yanca teklif edilen yeminin reddedildiği beyan edilmiş ise de, beyan altında davalı vekilinin onay imzası bulunmamaktadır. HMK'nun 154/3-ç bendine göre, beyanda bulunanın beyanının okunması ve mutlaka imzasının alması zorunludur. Bu durumda söz konusu beyan geçersiz olduğundan hükme esas alınamaz.

Diğer yandan, HMK'nun 228. maddesi gereğince yemine davet asile yapılır. Mahkemece bu yönün gözetilmemesi de isabetsizdir.

Ayrıca, itirazın iptali davası icra takibine sıkı sıkıya bağlı davadır. Davalı borçlu icra takibinde icra dairesinin yetkisine itiraz etmiş olup, mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu hususta herhangi bir inceleme yapılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması da isabetli görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10819, Karar No: 2010/9837, Tarih: 08.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10819 E.  ,  2010/9837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı ... hakkında açtığı davada, daha dava dışı işverende çalıştığı süreye ilişkin tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, istek doğrultusunda karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir. Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esası hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6961, Karar No: 2016/3341, Tarih: 01.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6961 E.  ,  2016/3341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü tek taraflı yaralamalı trafik kazası ihbarı alan polis ekibinin kaza mahalline gittikleri, mahalde sanığın motosikletinin yerde, kendisinin de alkolün etkisiyle ayakta zor durabildiğini gözlemledikleri, polis memurlarının sanığa olayın ne şekilde gerçekleştiğini sordukları, sanığın da motosiklet ile kaldırıma çarptığını, herhangi bir yaralanmasının olmadığını ve rapor almak istemediğini beyan ettiği, olay yerinde alkolmetre ile yapılan ölçümde sanığın 160 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, bahsi geçen polis memurlarının mahkemede bu şekilde beyanda bulundukları, sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında alkollü olduğu için motosikleti kullanamadığını, alkol içtikten sonra bulunduğu noktaya motosikletini ittirerek getirdiğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise olay günü parkta arkadaşı A... ile alkol aldıklarını, daha sonra arkadaşı ile beraber motosikleti bulunduğu noktaya kadar getirdiklerini, motosikleti kaldırıma çıkardıktan sonra arkadaşının ayrıldığını, kendisinin de sızıp kaldığını, arkadaşını bir sonraki duruşmada tanık olarak dinleteceğini beyan ettiği, ancak bir sonraki duruşmaya gelmediği ve bu şekilde çelişkili beyanda bulunduğu; sanığın alkollü olarak motosiklet kullandığının olaya ilk müdahale eden tanık polis memurlarının beyanlarından anlaşılması karşısında; mahkemece, sanığın çelişkili beyanlarına üstünlük tanınmak suretiyle ve dosya içeriğine uymayan gerekçeyle sanığın mahkumiyeti yerine, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19885, Karar No: 2010/2628, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19885 E.  ,  2010/2628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.