muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8283, Karar No: 2016/1541, Tarih: 22.02.2016

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen ve değişen suç vasfına göre resmi belgede sahtecilik suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, lehe olan 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, ...... suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.02.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı; Tarım Kredi Kooperatiflerinin verdikleri kredi nedeniyle düzenlenen borç senetlerinin 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu’nun 12. maddesi delaletiyle İcra İflas Kanunu’nun 38. maddesi uyarınca "'İlam vasfında resmi senet" olup TCK.nun 204. maddenin 3. fıkrası anlamında “sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belge” niteliğinde olup olmadığına ilişkindir.

1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu’nun 12. maddesi;

“Kooperatiflerin kredi ile ilgili alacak senetleri,... İcra ve İflas Kanunu'nun 38 inci maddesinde yazılı belgeler hükmündedir.

Senetler vadelerinde protestoya tabi tutulmaz. ”

2004 sayılı İcra İflas Kanunu’nun 38. maddesi ise;

“Mahkeme huzurunda yapılan sulhlar, kabuller ve para borcu ikrarını havi re'sen tanzim edilen noter senetleri, istinaf ve temyiz kefaletnameleri ile icra dairesindeki kefaletler, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. Bu maddedeki icra kefaletleri müteselsil kefalet hükmündedir. ”

TCK.nun 204. maddesinin 3. fıkrası ise;

“Resmî belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması hâlinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır. ”

Resmi belgede sahtecilik suçunu düzenleyen TCK.nun 204. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında düzenlenen belgeler aksi sabit oluncaya kadar geçerli olanlar olup 3. fıkrada düzenlenen belgeler ise sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgeler olup ayrıcalıklı kanıtlama gücüne sahip olan resmi belgelerdir. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere bu hüküm, belgelerde sahtecilik suçları ile delil teorisi arasındaki ilişki göz önüne alınarak, daha üstün ispat gücüne sahip belgeyi daha fazla korumak ihtiyacını karşılamaktadır. Yasa koyucu bazı belgeleri ispat gücü yönünden daha önemli olduğu düşüncesi ile daha korumaya değer görmüştür.

Bu belgeler;¹

a) HMK.nun 204. maddesi gereğince (davacı ve davalısı bulunan hasımlı) mahkeme ilamları,

b) CMK.nun 222. maddesi uyarınca duruşma tutanakları,

Bu belgeler;¹

a) HMK.nun 204. maddesi gereğince (davacı ve davalısı bulunan hasımlı) mahkeme ilamları,

b) CMK.nun 222. maddesi uyarınca duruşma tutanakları,

c) İcra İflas Kanunu’nun 38. maddesinde açıklanan ilam niteliğini taşıyan belgeler,

d) Noterlik Kanunu’nun 82. maddesi uyarınca noterlerce re’sen düzenlenen belgeler,

e) 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 178. maddesi gereğince seçim kurullarınca düzenlenen tutanaklar, (“Madde 178 - Bu kanunda yazılı suçlardan ağır cezayı gerektirenlerin gayrısında kurullarca tanzim edilen tutanaklar sahtelikleri sabit oluncaya kadar muteberdir. ” şeklindeki madde; 08.02.2008 tarih ve 26781 S.R.G. de yayımlanan, 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı Kanun'un 578. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.)

f) Umuru Belediyeye ait Ahkamı Cezaiye Hakkında 486 sayılı Kanun'un bazı maddelerini değiştiren 1608 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince düzenlenmiş tutanaklar,

Yasa koyucu bir belgenin TCK.nun 204. maddenin 3. fıkrasındaki sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmasını “kanun hükmü gereği” bu vasfı taşımasına bağlamıştır. Sayın çoğunluk ile aramızdaki görüş ayrılığı bu noktada toplanmaktadır. Kanaatimizce bir belgenin TCK.nun 204. maddenin 3. Fıkrasında bahsi geçen belgelerden olması için mutlaka “sahteliği sabit oluncaya kadar” şeklinde açık bir düzenleme olması şart değildir. Düzenlemenin içeriğinden ya da içerikteki atıftan bunun anlaşılması belgenin bu vasfa haiz olduğunu anlamak gerekli ve yeterlidir.

Sayılan belgelerden;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “İlamların ve Resmî Senetlerin İspat Gücü” başlıklı 204. maddesinin 1. fıkrasında; “İlamlar ile düzenleme şeklindeki noter senetleri, sahteliği ispat olunmadıkça kesin delil sayılırlar " şeklindeki düzenleme ile açıkça “ilam ve düzenleme şeklindeki noter senetlerinin” sahteliği ispat oluncaya kadar geçerli belgelerden olduğu belirtilmiştir.

İlamlar ve resmi senetlerin ancak sahteliği ileri sürülebilir. Zira resmi senede dayalı olarak iddiasını ispatlamak isteyen taraf, senedin doğruluğunu ispat etmek zorunda değildir. Aleyhine delil olarak kullanılmak istenen kişi, bu senedin kendisi tarafından imzalanmadığını ileri sürse ve senedi inkar etse bile, bu resmi senedin mahkemece delil olarak kullanılmasını engellemez.²

5271 sayılı CMK.nun “Duruşma Tutanağının İspat Gücü” başlıklı 222. maddesinde ise; “Duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanakla ispat olunabilir. Tutanağa karşı yalnız sahtecilik iddiası yöneltilebilir.” Denmek suretiyle dolaylı yoldan duruşma tutanaklarının TCK.nun 204/3. madde de sayılan belgelerden olduğu kabul edilmiştir.

5271 sayılı CMK.nun “Duruşma Tutanağının İspat Gücü” başlıklı 222. maddesinde ise; “Duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanakla ispat olunabilir. Tutanağa karşı yalnız sahtecilik iddiası yöneltilebilir.” Denmek suretiyle dolaylı yoldan duruşma tutanaklarının TCK.nun 204/3. madde de sayılan belgelerden olduğu kabul edilmiştir.

Yine 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesinin 19. fıkrasında ise “Uzlaşma sonucunda ... Şüphelinin, edimini yerine getirmemesi halinde uzlaşma raporu veya belgesi, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz belgelerden sayılır.” Denmek suretiyle aynı inceleme konusu 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu’nun 12. maddesi’ndeki düzenleme gibi uzlaşma raporu veya belgesinin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 38 inci maddesinde yazılı ilam mahiyetini haiz olduğunu belirtmek suretiyle belgenin sahteliği ispat oluncaya kadar geçerli belgelerden olduğu açıkça belirtilen HMK.nun 204. maddesinin 1. fıkrasındaki ilamlarla ilgili düzenlemeye bakarak dolaylı olarak anlaşılmaktadır.

08.02.2008 tarih ve 26781 S.R.G. de yayımlanan, 23.01.2008 tarih ve 5728 sayılı Kanun'un 578. maddesi ile yürürlükten kaldırılan “Umuru Belediyeye ait Ahkamı Cezaiye Hakkında 486 sayılı Kanun'un bazı maddelerini değiştiren 1608 sayılı Kanun'un” 6. maddesindeki düzenleme ile “İtiraz üzerine tetkikat evrak üstünde yapılır. İtiraz, cezanın salahiyeti olmayanlar tarafından tayin olunduğu ve tutulan zabıt varakasının sahteliği ve ceza tayinine müessir olacak maddi ve fahiş hataya müstenit bulunduğu hususlarına münhasır olmak üzere dermeyan edilebilir.” Denmek suretiyle de bu tür belgelerin ancak sahteliği iddia olunabileceği Yasa koyucu tarafından belirtilmesi dikkate alınarak TCK.nun 204/3. maddede sayılan belgelerden olduğu kabul olunmuştur.

1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun 82. maddesinde “Bu kanun hükümlerine göre belgelendirilen işlemler resmi sayılır. Noterler tarafından bu kısmın ikinci bölümünün hükümlerine göre düzenlenmiş olan hukuki işlemler, sahteliği sabit oluncaya kadar geçerlidir.” Denerek Noterlerin ikinci bölüm hükümlerine düzenledikleri hukuki işlemlerin sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olacağı belirtilmiş ise de; bu açıklamanın belgeleri de kapsadığı kabul edilmektedir.

Kısacası belgelerin ispat gücü ile ilgili yapılan yasal düzenlemelere bakıldığında Yasa koyucu konuyla ilgili aynı yazım dilini tercih etmemiş olup, bazen açıkça belgenin ispat

Kısacası belgelerin ispat gücü ile ilgili yapılan yasal düzenlemelere bakıldığında Yasa koyucu konuyla ilgili aynı yazım dilini tercih etmemiş olup, bazen açıkça belgenin ispat

gücünü belirtmiş iken (Örneğin; 1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun 82. maddesinde "...sahteliği sabit oluncaya kadar geçerlidir.”gibi), bazen ise dolaylı olarak (Örneğin; CMK.nun 222. maddesinde olduğu gibi “Tutanağa karşı yalnız sahtecilik iddiası yöneltilebilir”, ya da İİK.nun 38. maddesindeki “ilam mahiyetine haiz” gibi) açıklamalarla belgelerin ispat gücünü belirlemiştir. Ama sonuç olarak doğrudan ya da dolaylı olarak tüm bu belgelerin TCK.nun 204. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen belgeler vasfında olması “kanun hükmü” gereğince olup mutlaka bu vasfın ilgili mevzuatta açık açık sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgedir şeklinde bir düzenlemeye gerek yoktur.

İnceleme konumuz olan 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu’nun 12. maddesinde düzenlenen kooperatiflerin kredi ile ilgili alacak senetleri, ilam niteliğinde olup, bu senetler normal kambiyo senetlerinden farklı bir statüye sahiptir.

Nitekim Yargıtay .... Hukuk Dairesinin ....gün ve .... sayılı kararında; 3

“...1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifi borç senedi ilam mahiyetinde olup, belgedeki imza inkar edilemez, edilmesi halinde ise, İcra Mahkemesi tarafından imza incelemesi yapılamaz. ”

Yine Yargıtay ...... Hukuk Dairesinin .... gün ve ...... sayılı kararında;4

“...1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifi borç senedi, ilam niteliğindedir. Takibe konu edilen ilam niteliğindeki belgenin içeriği icra mahkemesince tartışılıp yorum yoluyla değiştirilemez. ”

Demek suretiyle bu senetlerin sıradan bir kambiyo senedi olmadığını, senetteki imzanın inkar edilemeyeceğini, edilse bile İcra Mahkemesinin bu belge üzerinde imza incelemesi yaptırılamayacağını, aynı bir ilam gibi bu belgelerin içeriklerinin hiçbir şekilde değiştirilemeyeceği vurgulamakta olup bu belgeler aleyhine ancak Ceza Mahkemelerinde sahtelik iddiasında bulunulabileceğini dolaylı olarak belirtmektedir.

Ayrıca yine bu tür belgelerin “ilam” gücünde bir ispat belgesi olduğunun diğer bir kanıtı ise İİK.nun “İlama ve Noter Senetlerine İlişkin Takiplerde Zamanaşımı” başlıklı 39. maddesindeki “İlama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.” Şeklindeki düzenlemedir. Bu düzenleme ile ilam veya İİK.nun 38. maddesinde “ilam mahiyetinde” sayılan belgelerle ilgili takipler takip dosyasında yapılan son işlemden itibaren on yıl geçmekle zamanaşımına uğrayacağı kabul edilmek suretiyle (Bknz, .... H.D., ..... gün ve .....sayılı kararı) zamanaşımı yönünden de bu belgelere ilamlarla aynı statü tanınmıştır.

Tüm bu açıklamalar ışığında; 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri ve Birlikleri Kanunu’nun 12. maddesi kooperatiflerin kredi ile ilgili alacak senetleri için “İcra ve İflas Kanunu'nun 38 inci maddesinde yazılı belgeler hükmündedir. ” düzenlemesi sadece sayın çoğunluğun belirttiği gibi belgeye “takip hukuku” açısından ilam vasfı vermiyor, aynı zamanda belgenin ispat gücü açısından da “ilam” mahiyetinde olduğunu belirtiyor. Yüksek ..... Ceza Dairesinin artık oturmuş bir çok içtihadına uygun olarak yapmış olduğu önceki bozma ve mahkemece bu bozma doğrultusunda verilen karar usul ve yasaya uygun olup hükmün tebliğnamedeki görüş gibi onanması yerine sayın çoğunluğun İİK.nun 38. maddesini yanlış yorumlamak suretiyle suç vasfını yanlış değerlendirerek verdiği zamanaşımı nedeniyle düşme kararına katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/25366, Karar No: 2015/31148, Tarih: 04.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/25366 E.  ,  2015/31148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2015

NUMARASI : 2014/568-2015/267

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 24/04/2007 tarihinden 06/11/2014 tarihine kadar davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, en son 1150,00 TL maaş aldığını, davacının iş akdi davalı işveren tarafından yazılı bildirim yapılmadan sebepsiz yere ve haksız şekilde hukuka aykırı olarak sona erdirildiğini iddia ederek işe iade talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin feshedilmediğini ve halen sigortasının devam ettiğini, davacıya Kartal 11. Noterliği'nden 18.11.2014 tarihli 15596 yevmiye nolu ihtarname ile daha önce çalıştığı şubenin .. isimli şirkete devrinden dolayı davalı şirketin Ihlamurkuyu şubesinde çalışmaya devam etmesinin istendiğini, davacının sigorta kayıtlarında Ihlamurkuyu şubesinde çalışıyor göründüğünü, davalı şirketin davacı ile aynı iş kolunda 38 çalışanı ve tüm işletmelerinde 354 çalışanı bulunduğunu ve davacının servis şoförü olarak çalıştığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fesih tarihinde davacının iş akdinin feshedilmediği ve davacının iş akdinin feshedildiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin devam edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur. (Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2007/41025 Esas, 2008/17104 Karar sayılı ilamı).

İş Kanunu’nun 22’nci maddesine dayanılarak yapılacak değişiklik feshinde de aynı esaslar geçerli olup; fesih bildiriminin yazılı olması ve fesih sebeplerinin yazılı gösterilmesi geçerlilik koşuludur. İş Kanunu’nun 22’nci maddesi açısından dikkat edilmesi gereken diğer bir husus, işverenin değişiklik teklifini de yazılı yapmasıdır. Değişiklik teklifinin yazılı yapılması da geçerli bir icabın varlığından söz edebilmek için şarttır.

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren davacının çalıştığı şubeyi dava dışı bir başka şirkete devretmiş ancak davacının iş sözleşmesini devretmemiştir. Bu durum davalı işverenin de kabulündedir. Davalı işveren, davacının çalıştığı işyerini devrettiğinde davacıyı başka yerde görevlendirdiğine dair yazılı bir tebliğde bulunmamış, ancak 18/11/2014 tarihinde, dava açıldıktan sonra davacıya yeni görev yerini bildiren tebligat göndermiştir. Bu durumda davalı tarafından iş akdinin eylemli olarak feshedildiğinin kabulü ile yazılı fesih bildirimi yapılmadığı için feshin geçersizliğine ve davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 5 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 199.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 04.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15823, Karar No: 2015/30270, Tarih: 20.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/15823 E.  ,  2015/30270 K.**

* NİTELİKLİ DOLANDIRICILIK

* RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK

* KAMU KURUM VE KURULUŞLARININ ZARARINA OLARAK DOLANDIRICILIK SUÇUNUN İŞLENMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 158

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanıklar L.., S.. ve Z..'in "Ö..T..Mimarlık Mühendislik İnşaat Taahhüt Sanayi Ticaret ve Limited Şirketi" yetkilisi oldukları, bu şirket tarafından yapılan inşaatın 19.12.2005 tarihinde bitirildiği halde sanık C..’yi bu iş yerinde sigortalı olarak çalışıyormuş gibi göstermeye devam ettikleri ve bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanık C..’nin gerçekte tanık S..’ın yanında çalıştığı, S..’ın da sanıkların yetkilisi olduğu Ö.. T..isimli firmanın muhasebe işlerini yürüttüğü, S.. tarafından sanık C..’nin yanlışlıkla Ö..T.. firması üzerinden sigortalı gösterildiği, sonradan bu yanlışlığın düzeltildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.