muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3800, Karar No: 2011/6381, Tarih: 24.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı gerekçesiyle sanığın beraati yerine farklı gerekçe ile beraatine karar verilmiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14207, Karar No: 2012/2977, Tarih: 15.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/14207 E.  ,  2012/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/1-2, 52/4. maddeleri gereğince mahkümiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde meydana gelen kazada yaralanan mağdur ...'ın hayati tehlike geçirmediği halde 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi ile tayin edilen temel cezadan TCK'nın 89/2-b maddesi ile artırım yapılırken "e" bendinin de yazılması sonuca etkili görülmemiş, mağdurun 31.08.2009 günlü geçici raporunda "sağ spina iliaca superior" da açık parçalı kırık ve sağ ayak 2. parmakta fraktür tespit edildiği belirtildiğinden kesin rapor alınması gerektiğine ilişkin 1 nolu bozma isteğine, iddianamede sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması istenilmiş ise de bu hususta bir karar verilmemesi TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanıp uygulanmamasının hakimin takdiri kapsamında olması nedeniyle 2 nolu bozma isteğine, sanık hakkında 23.09.2009 günlü iddianamede uygulanması istenilen TCK'nın 89/2-b maddesinin müstakil bir ceza içermeyip bu fıkra uyarınca uygulama yapılabilmesi için temel cezanın 1. fıkraya göre belirlenmesi gerektiğinden tebliğnamedeki 3 no'lu bozma isteğine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın mağdurun asli kusurlu olduğuna, verilen cezanın fazla olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13649, Karar No: 2014/42138, Tarih: 17.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13649 E.  ,  2014/42138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin, 07.03.2013 tarihinde katılanın yüzüne karşı tefhim edilen hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 18.07.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, katılan vekilinin süresinde bulunmayan temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 17/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9489, Karar No: 2009/766, Tarih: 16.02.2009

16. Hukuk Dairesi 2008/9489 E., 2009/766 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/9489 E., 2009/766 K.**

**- ALACAKLIYI ZARARA UĞRATMAK İÇİN MEVCUDU EKSİLTMEK

- MERCİDE HATA

- ŞİKAYET SÜRESİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 331 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 346 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 349 ]

- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 36 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 264 ]

**"İçtihat Metni"**

Alacaklısından mal kaçırmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar Ertuğrul, Levent ve Memiş haklarında açılan davanın İİK'nın 349. maddesi gereğince reddine karar verilmiş; hüküm, yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak gereği görüşüldü:

1- Sanıklara isnat edilen suç, 2004 sayılı İİK'nın 331. maddesinde yaptırım altına alınmış olup, bu maddenin 6. fıkrasında "bu suçlar alacaklının şikayeti üzerine takip olunur", hükmüne yer verildiği, yine anılan Kanun'un "yargılama usulü" başlıklı 349. maddesinde şikayetin dilekçe ile veya şifahi beyanla icra mahkemesine yapılacağı, öte yandan 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 18. maddesiyle değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 346. maddesinin son fıkrasına göre de "Bu bapta yer alan suçlarla ilgili davalara icra mahkemesinde bakılır" hükümleri karşısında, sanıklara yöneltilen suç hakkında iddianame ile dava açılmasının gerekmediği,

İcra Mahkemesine verilecek dilekçe ile yargılamaya başlanacağı hususu gözönüne alındığında, sanıklara isnat edilen suç nedeniyle yapılacak yar-gılamalar şikayet dilekçesiyle veya şifai beyanla İcra Mahkemesine başvuru üzerine başlayacaktır.

İcra Mahkemesine verilecek dilekçe ile yargılamaya başlanacağı hususu gözönüne alındığında, sanıklara isnat edilen suç nedeniyle yapılacak yar-gılamalar şikayet dilekçesiyle veya şifai beyanla İcra Mahkemesine başvuru üzerine başlayacaktır.

Yapılan bu açıklama çerçevesinde dosya incelendiğinde, şikayet dilek-çesinin 16.02.2007 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına verildiği, soruşturma sonunda 21.06.2007 tarih, 2007/5453 soruşturma no, 2007/6487 esas ve 2007/4 sayılı iddianame ile Mersin İkinci İcra Mahkemesi'ne yukanda adı geçen sanıkların İİK'nın 331/1, TCK'nın 37/1. ve 53. maddeleri uyarınca dava açıldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda şikayet merciinin belirlenmesinde hata hususu düzenlenmemiş ise de, aynı Yasa'nın 264. maddesinin birinci fıkrasındaki, "kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklannı ortadan kaldırmaz" hükmü ile Anayasa'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrasındaki, "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, bu hususun zuhulen yer almadığı düşünülmelidir. Şikayet dilekçesinin hatalı mercie verilmesi halinde, verildiği tarihten itibaren evrakın ilgili mercie gönderilmesine ya da doğrusu da gösterilmek suretiyle hatalı mercie başvurduğu hususu ilgilisine bildirildiği tarihe kadar şikayete ilişkin sürenin işlemeyeceğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca, yargılamaya devam edilerek toplanan delillerin değerlendirilmesine göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken, "İİK'nın 331. maddesi gereğince açılan davalann takibi şikayete bağlı olup, iddianame ile davanın açılamayacağı, müştekinin şikayeti üzerine dava açılacağı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

3-

Kabule göre de, şikayetin süresinde yapılmaması durumunda İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesi uyannca müştekinin şikayet hakkının düşü-rülmesi yerine davanın reddine karar verilmesi,

4-

Yasaya aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün isteme uygun olarak (BOZULMASINA), 16.02.2009 gününde oybir-liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8173, Karar No: 2012/2679, Tarih: 29.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/8173 E.  ,  2012/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2-son, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Hükümlüye tebliğ edilen ön ödeme ihtaratına ilişkin tebligat parçasının dosyada bulundurulmaması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Ön ödeme önerisine uymayan hükümlü hakkında 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinde 5532 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesinde suça konu kitabın yayın sorumlusu sıfatıyla öngörülen yaptırım altı aydan iki yıla kadar hapis ve adli para cezası olduğu, dava konusu kitabın yazarına ilişkin aidiyet belgesi ibraz eden hükümlü hakkında alt sınırdan tayin edileceği belirtilen hapis cezasının 5680 sayılı Basın Kanununun 16/1, 647 sayılı Kanunun 4/1. maddeleri gereğince paraya çevrilmesi sonucu belirlenecek adli para cezası ve doğrudan tayin edilecek adli para cezasının toplamının hükümlünün lehine olduğu gözetilmeden değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2371, Karar No: 2010/5231, Tarih: 02.11.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2371 E.  ,  2010/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve müşterekleri ile Hazine, Kargın Köyü Tüzel Kişiliği ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.12.2009 gün ve 482/761 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Hazine vekili ile ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 31 parseldeki 288/864 hissenin maliki görünen ...vereseleri’nin kim olduğunun bilinmediği gibi tapu kütüğünden kim olduklarının anlaşılamadığını, taşınmazın 20 yılı aşkın süredir vekil edenlerinin zilyetliğinde olduğunu açıklayarak 31 parselin 288/864 payının iptali ile vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine ve kayyım vekilleri, davanın reddine karar verilmesini savunmuş, davalı Kargın köyü tüzel kişiliği temsilcisi taşınmazın uzun zamandır davacıların kullanımında olduğunu açıklayarak davaya bir itirazlarının olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar Hazine ve kayyım vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 31 parsel 1277 tarih 80 nolu tapu kaydı ve gittilerine istinaden iptali istenen pay sahibi Memeoğlu Halil vereseleri ve müşterekleri adına 15.08.1950 tarihinde tesbit edilmiş ve tutanak 13.11.1984 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı taraf, kayıt maliki Memeoğlu Halil vereseleri’nin kimler olduğunun bilinmediği gibi tapu kütüğünden kim olduklarının anlaşılamadığını iddia ederek iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Tapulama tutanağındaki açıklamalar, revizyon gören 1277 tarih 80 nolu tapu kaydı ve gittilerine ilişkin kayıtlar, tescil şekli ve dosya kapsamı ile tutanakta adı geçen Memeoğlu Halil vereseleri' nin tapu kütüğünden kim oldukları anlaşılabilen kişilerdir. Malikin tapu kütüğünden anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun bilinmesine yarayacak gerekli bilginin tapu sicilinden çıkarılmasının imkansız olmasıdır. (Yargıtay HGK.nun 10.4.1991 tarih 1991/8-51 esas, 194 karar sayılı ilamı). Kütükteki bilgi ve belgelerden, gerekli dikkati gösteren herkesin malikin kim olduğunu anlayamayacağı hallerde ve malik sütununun boş bırakılması, malik adının müphem ve yetersiz gösterilmesi, malik adının silinmiş ve yenisinin yazılmamış olması gibi hallerde malikin tapu kütüğünden anlaşılamadığı sonucuna varılabilir. Görülmekte olan davada kayıt malikinin kim olduğu kütükten anlaşılmaktadır. Bu açıklamalar karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13400, Karar No: 2017/10688, Tarih: 13.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13400 E.  ,  2017/10688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanıklar ... ve ...'nın temyiz dilekçeleri içeriğinden kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini "sanık" sıfatı ile temyiz ettikleri anlaşılmakla, bu kapsamda temyiz incelemesinde;

Suçta kullanılan ve adli emanette kayıtlı bıçak hakkında mahkemece müsadere kararı verilmiş olduğundan tebliğnamedeki eleştriye iştirak edilmemiştir.

1)Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik müşteki ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müşteki sanık ... müdafiinin 30.10.2013 tarihinde tefhim edilen hükme karşı verdiği 30.10.2013 tarihli süre tutum dilekçesini "sanık müdafii" sıfatı ile verdiği 28.02.2014 tarihinde verdiği gerekçeli temyiz dilekçesi ile diğer sanıklar hakkında kurulan hükümleri de müşteki sıfatıyla temyiz ettiği, müşteki sıfatına yönelik 28.02.2014 tarihli dilekçenin 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal temyiz süresi geçirildikten sonra verildiği anlaşılmakla, “müşteki” sıfatıyla yapmış olduğu temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK'nin 62.maddesinde düzenlenen takdiri indirimin ve 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Hükmün gerekçe kısmında"... Şikayetçi sanıkların ve şikayetçinin tüm beyanları birlikte değerlendirildiğinde hangi şikayetçi sanığın önce haksız hareket yaptığı tespit edilememiş bu nedenle hiçbir şikayetçi sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmamıştır. Şikayetçi sanık ... yaralama olayını önce başlatmış..." denmek sureti ile hüküm içinde çelişkiye neden olunmuş ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemeyen durumlarda,TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak cezasından asgari (1/4) oranda indirim yapılması gerekirken (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3)Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ... hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK'nin 62.maddesinde düzenlenen takdiri indirimin ve 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'in adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Müşteki ... ait adli rapora göre müştekinin sol ön kolunda bir adet kesici delici alet yaralanması tarif edilmiş olup radial sinir kesisiyle birlikte radius kemiğinde kırık olacak şekilde yaralandığının tespiti karşısında, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılması öngörülmüş olması karşısında, müşteki ... adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak, sanık ...'in cezasından (1/2) oranında arttırım yapılması,

3)Hükmün gerekçe kısmında"... Şikayetçi sanıkların ve şikayetçinin tüm beyanları birlikte değerlendirildiğinde hangi şikayetçi sanığın önce haksız hareket yaptığı tespit edilememiş bu nedenle hiçbir şikayetçi sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmamıştır. Şikayetçi sanık ... yaralama olayını önce başlatmış..." denmek sureti ile hüküm içinde çelişkiye neden olunmuş ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemeyen durumlarda,TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanıkların cezalarından asgari (1/4) oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık ...'in kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/170, Karar No: 2013/9390, Tarih: 19.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/170 E.  ,  2013/9390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının Devlet Hastanesi Başhekimliği'ne ait iş yerinde kayıt görevlisi olarak çalışmakta iken iş aktine gerekçe gösterilmeksizin son verildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı cevabının özeti:

Davalı Sağlık Bakanlığı vekili, Bakanlığa husumet düşmeyeceği ve ileri sürülen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket, davacının işe gelmeyerek iş aktini kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının asıl iş veren ... Devlet Hastanesi'ne ait iş yerinde poliklinik hizmetlerinde çalıştığı, davalılar arasında asıl işveren -alt işveren ilişkisinin bulunduğu, bu nedenle her iki davalının davacının haklarından birlikte sorumlu olduğu, talep edilen tazminat ve alacaklar yönünden zamanaşımı süresinin dolmadığı, dosyada yazılı fesih bildiriminin ve davalının savunmasına dayanak oluşturacak devamsızlık tutanaklarının bulunmadığı, tanıkların davacının işine neden son verildiğini bilmediklerini beyan ettikleri, bu delil durumuna göre iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatını gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin iş verence ıspatlanamadığı, davalı tarafça ödendiği veya kullandırıldığı kanıtlanamadığından yıllık izin alacaklarının mevcut olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç) Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Yapılan yargılama sonunda davalı Sağlık Bakanlığı’na harç yükletilip, yükletilemeyeceği uyuşmazlık konusudur.

Harçtan muaflık kurumu 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesinde düzenlenmiştir.

13. maddenin j (Ek bent: 21/01/1982 - 2588/3 md.) bendi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğunu hüküm altına almıştır.