muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9108, Karar No: 2023/6032, Tarih: 27.12.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/9108 E.  ,  2023/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/52 E., 2016/30 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli 2015/52 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.10.2020 tarihli ve 2016/119335 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin kusur raporuna itiraz ettiğine, sanığın kusursuz olduğuna ve hakkında beraat kararı verilmesine, sanık hakkında verilen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak fazla verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.27.05.2014 günü saat 12.00 sıralarında 35-05 Devlet Karayolu üzerinde Bergama istikametinden İvrindi istikametine seyir halinde olan, ölen ...'ın ve ölen ...'ın yolcu olarak bulunduğu, sanık sürücü ...' in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobilin seyir yoluna giren büyükbaş hayvanlar nedeniyle manevra yapıp direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre sol taraftan yol dışına çıkması sonucu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2.Dosya içerisinde bulunan kaza tespit tutanağından kaza mahallinin meskun mahal dışı olduğu, yolun iki yönlü, zeminin asfalt kaplama, yol yüzeyinin kuru, havanın açık, vaktin gündüz, yolun eğimsiz tehlikeli viraj olduğu, yol genişliğinin 6.4 metre olduğu, yolun gidiş istikametine göre sağında 2.1 metre, solunda 1.4 metre genişliğinde banket bulunduğu, mahalde 24 metre fren izi bulunduğu görülmüştür.

2.Dosya içerisinde bulunan kaza tespit tutanağından kaza mahallinin meskun mahal dışı olduğu, yolun iki yönlü, zeminin asfalt kaplama, yol yüzeyinin kuru, havanın açık, vaktin gündüz, yolun eğimsiz tehlikeli viraj olduğu, yol genişliğinin 6.4 metre olduğu, yolun gidiş istikametine göre sağında 2.1 metre, solunda 1.4 metre genişliğinde banket bulunduğu, mahalde 24 metre fren izi bulunduğu görülmüştür.

3.Kaza tespit tutanağına göre, ... plakalı araç sürücüsü sanık ...' in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununda belirtilen diğer kusurlardan 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "araçların hızlarını dönemeçlere, kavşaklara girerken, tepe üstlerine yaklaşırken dönemeçli yolllarda ilerlerken azaltmamak" kuralını ihlal ettiğinin, sürücünün beyanında belirtilen kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen kimlik bilgileri tespit edilemeyen hayvan sahibinin ise yine aynı kanunun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca "yerleşim yerleri dışındaki karayolunda başıboş hayvan bırakmak" kuralını ihlal ettiğinin belirlenmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi 09.10.2014 tarihli rapora göre,

a-Sanık sürücü ...’in olay yerinde gündüz seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, seyir yoluna giren hayvanlar nedeniyle taşıt yolu içinde kalacak şekilde tedbir alması gerekirken sevk ve idare hatasıyla yönetimindeki otomobilinin yol dışına çıktığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle asli kusurlu olduğu,

b-Sanık ...'in sorumluluğu olan hayvanların üzerinde gereken denetimi ve gözetimim yapmayıp hayvanların taşıt yoluna girmesiyle yol üzerindeki trafik akışını tehlikeye düşürdüğü olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5. Mahkemesince keşif üzerine alınan 25.01.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre, ... plakalı araç sürücü sanık ... bir anda aracının önüne büyükbaş hayvan çıktı ve büyükbaş hayvanlara çarpmamak için kaza yaptım dese de sollama yapılamaz ve tehlikeli viraj levhaları ile belirtilmiş olan yolun durumunu göz önünde bulundurmayarak aracının hızını azaltmadığından ve aracının hakimiyetini asfalt üzerinde tutma becerisini sağlayamadığından, 2918 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerini ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, sanık beyanlarındaki seyir yoluna giren büyükbaş hayvanların sanık ...’e ait olduğu kabul edildiğinde ise sanık ...’in 2918 sayılı Kanun’un 69 uncu maddesinin birinci fıkrasını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

6.Dosya kapsamında ölen ...'ın cesedi üzerinde yapılan inceleme neticesinde tanzim edilen 25.05.2014 tarihli ölünün kimliğini belirleme ve adli muayene tutanağında, kişinin ölümünün kazaya bağlı olarak kafa travması nedeniyle gelişen kanama sonucu meydana geldiğinin, kesin ölüm sebebinin bu şekilde belli olduğu, ölen ...'ın cesedi üzerinde yapılan inceleme neticesinde tanzim adli muayene tutanağında, kişinin ölümünün kazaya bağlı olarak karın içi ve akciğerde gelişen multiple organ yaralanması kafa travması nedeniyle gelişen kanama sonucu meydana geldiğinin, kesin ölüm sebebinin bu şekilde belli olduğu tespit edilmiştir.

7. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, olay günü komşunun eşinin rahatsızlığını bildirmesi ve hastaneye götürmesi için rica etmesi üzerine ölen ...'ı eşi ölen ... ile birlikte Bergama Devlet Hastanesine götürdüğünü, kişinin tedavisi yapıldıktan sonra geri dönüş yolunda ilerlerken kaza mahallindeki virajı döndükten sonra aniden yola iki adet alacalı ineğin fırlaması üzerine sol tarafa doğru direksiyonu kırdığını ve aracı mıcıra kaptırdıktan sonra direksiyon hakimiyetini kaybettiğinden kazanın meydana geldiğini beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 61 nci maddesinin birinci fıkrası ve 22 nci maddesinin dördüncü fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3 ncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak iki kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin reddi ile hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli 2015/52 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 5 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 3 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6705, Karar No: 2021/14250, Tarih: 15.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6705 E.  ,  2021/14250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.07.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24.02.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...ve mahkumiyet hükmü verilen suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gündüz vakti mağdurun ikametinin önüne kilitsiz vaziyette park ettiği motosikletini çalması şeklindeki eyleminin,5237 sayılı TCK’nın 142/1-e ve 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızık suçunu oluşturduğu,bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin suç tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2140, Karar No: 2015/13742, Tarih: 09.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/2140 E.  ,  2015/13742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, manevi tazminat ile fazla mesai ücreti alacaklarını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, manevi tazminat ile fazla mesai ücreti alacaklarını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı bankada .. sıfatıyla görev yapmakta iken 21.09.2011 tarihinde iş akdinin haksız ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini, davacının 2005-2007 ve 2010-2011 yılları arasında iki dönem davalı bankada çalıştığını, ancak çalıştığı dönemlerde yaşadığı haksızlıkların manevi olarak onu çökerttiğini ve kendisine olan güvenini zedelediğini, davacının davalı bankanın ...de çalışmaya başladığını, kısa bir süre sonra şubeye alındığını, ancak hamileliğinin öğrenilmesi üzerine ...nün davacının istifasını istediğini, davacının istifa etmeyerek çalışmaya devam ettiğini, doğum izninden döndüğü 2007 Ocak ayında ... ve ... ortak kararı ile tekrar ...e alındığını öğrendiğini, ...te işe başlayan davacının şubedeki portföyünün elinden alındığını ve yeni bir müşteri portföyü yaratmasının istendiğini, yeni bir portföy oluşturmanın kısa süreçte yapılabilecek bir işlem olmadığını, kaldı ki kendisinden ... – ... gibi şubelerden müşteri referans isimleri almasının istenildiğini, anılan potansiyeli olmayan yerlerden müşteri bulmak ve satış yapmakta zorlanan davacıya bankanın uyarı yazısı verdiğini, davacının bu yazı üzerine daha fazla baskılara dayanamayarak istifa ettiğini, görüldüğü üzere davalı banka yetkililerinin davacı ile çalışmak istemediğini ve o dönemde de istifa etmesi için her türlü zorluğu, olumsuzluğu istifa etmesi için baskıyı uyguladığını, davacının bankacılık kariyerine ... da devam ettiğini, daha sonra son derece başarılı bankacılık kariyeri olan davacının ... geçerek ...de ... olarak görevini sürdürdüğünü, ... ile ... birleşmesi sonucu bankanın eski ekibi ile çalışmak durumunda kalan davacının daha önce yaşadığı baskılarla tekrar karşılaştığını, davalı bankanın haksız ve mesnetsiz olan iş akdi feshi sürecinde davacıyı manen son derece yıpratan davranışlarda bulunduğunu, davacı için bu süreci adeta bir işkenceye dönüştürdüğünü, müşterilerin zararlarından davacının sorumlu olmadığını, davacının müşterileri ile tüm riskleri paylaştığını, işlemleri gerçekleştirirken bankanın koyduğu tüm kurallara harfiyen uyduğunu, davacıya yüklenebilecek en ufak bir kusur, sorumluluk bulunmadığını, sistemli baskı, yıldırma ve istifaya zorlamanın tipik MOBBİNG şartlarını oluşturduğunu, davacının son derece yoğun bir tempoda çalıştığını, sabah 08.00, akşam 20.00-21.30 kadar çalışmasına rağmen fazla mesailerinin ödenmediğini iddia ederek sistemli şekilde uygulanan MOBBİNG nedeniyle 50.000 TL manevi tazminat ve 1.000 TL fazla mesai ücretinin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, HMK gereği işçilik alacaklarının belirli alacak olarak kabul edilmesi karşısında ücret bordroları ve banka kayıtları ile almakta olduğu ücretin net ve kesin olan davacının HMK 105 ve 107 maddelerinde düzenlenen davaları açamayacak olduğunu, fazla mesai konusunda talebini belirli hale getirmesi gerektiğini, belirsiz alacak ve kısmi dava şeklindeki fazla mesai talebinin reddini dilediklerini, davacının 04.03.2005 tarihli iş sözleşmesi ile müvekkili bankada çalışmaya başladığını, görevinden 30 Mayıs 2007 tarihli dilekçesi ile istifa ettiğini, davacı kendi isteği ile işten ayrıldığından ibraname imzaladığını ve işinden kendi isteği ile ayrıldığını ve hiçbir hak ve alacağının kalmadığını da imzası ile tasdik ettiğini, davacının ...’den ayrılarak 16.04.2010 tarihli hizmet sözleşmesi ile 19.04.2010 tarihinden itibaren ...’de ... biriminde ... statüsünde çalıştığını, davacının hizmet sözleşmesini akdettiği ...’nin ... tarafından devralınmak suretiyle birleştiklerini, devir ve birleşme sonrası çalışma koşul ve değişikliklerini içeren 16.02.2011 tarihli Bildiri ve eki İnsan Kaynakları Yönetmeliğinin 01.03.2011 tarihinde davacıya imzası karşılığında tebliğ edildiğini, davacının aynı tarihli cevabı ile 16 Şubat 2011 tarihli Bildiri ve İnsan Kaynakları Yönetmeliğini kabul ediyorum diyerek el yazı ve imzası ile onayladığını, müvekkili bankada davacının iddia ettiği şekilde bir baskı olmadığı içindir ki, davacının iş akdinin sonlandırılması değil, devam ettirilmesinin istenildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının banka müşterilerinden ... ve ...'ın uğradığı zararlardan dolayı kendisinin sorumlu tutularak görevden alındığını ve görevden alınırken banka yöneticisinin "seni görevden alıyoruz, operasyona geçiriyoruz, sana nasıl güvenebiliriz" diyerek kendisinin küçük düşürülüp rencide edildiğini, müşteri portföyünün elinden alınıp, bilgisayar ve masasının elinden alındığını, bilgisayar sisteminin kapatıldığını, müşteriler ile konuşmasının yasaklandığını, müşterilerine bankadan ayrıldığının söylendiğini, telefonlara çıkmasının yasaklandığını, eski müşterileri şubeye geldiğinde kendisini görmesinler diye müşteriler geldiğinde üst kata çıkması ya da mutfağa, lavaboya çıkması söylenerek müşteri gidinceye kadar burada beklemek zorunda kaldığını, bu şekilde sistemli bir baskı, yıldırma ve istifaya zorlama sürecinin olduğunu belirterek manevi tazminat talep ettiği, davacı tanıklarının davacıya belirtilen şekilde baskı yapıldığına dair görgüye dayalı bir bilgilerinin bulunmadığı, işyerinde söz konusu iki müşteri ile davacı arasında bir sıkıntının yaşandığının dosya kapsamından anlaşıldığı, bu sıkıntı nedeniyle davacının da bu olaylardan rahatsızlık duyduğunun dosya kapsamından görüldüğü, buna rağmen bu müşteriler ile ilgili yaşanan sıkıntı nedeni ile bunun doğrudan doğruya davalı tarafından davacıya baskı olarak kullanıldığı ve iş akdini fesih etmesinin istendiğine dair yeterli delil olmadığı kanaatine ulaşıldığı, davacıya mobbing anlamında küçük düşürücü sözler söylendiği, işyerinde ayrımcı ve rencide edici davranışlarda bulunulduğu ve eziyet edildiğine dair yeterli delil bulunamadığı gerekçesiyle davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işveren temsilcisinin davacı işçiye mobbing uygulayıp uygulamadığı ve bu bağlamda işçinin manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığı konusunda çekişme bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işveren temsilcisinin davacı işçiye mobbing uygulayıp uygulamadığı ve bu bağlamda işçinin manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığı konusunda çekişme bulunmaktadır.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hak ve nisfetle hüküm vereceği Medeni Kanun’un 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Somut olayda;

Dosya kapsamı ve tanık beyanları ile psikiyatr raporu içeriği birlikte değerlendirildiğinde;

Davacının davalı bankada 2005-2007 ve 2010-2011 yılları arasında iki dönem halinde çalıştığı, en son ... sıfatıyla görev yaptığı, iş akdinin 21.09.2011 tarihinde sona erdiği,

Davalı bankaya ait şubede ... sıfatıyla işveren temsilcisi olarak çalışan ... tarafından müşterilerle görüşmesinin engellendiği, müşteri geldiğinde gözden kaybolmasının, lavaboya çıkmasının istendiği, davacının da kendisini mutfağa kilitlediği, davacının bir müşteri tarafından şikayet edildiği, davacının bir hafta izne ayrıldığı, dönüşte bilgisayarının kapalı olduğu, telefonlara baktırılmadığı, üst katta boş bir masaya verildiği, bu şekilde davacının psikolojisinin de bozulduğu,

Konuya ilişkin ... isimli Psikiyatr uzmanından alınmış 09.02.2012 tarihli ilgili makama başlıklı rapor sunulduğu, rapor içeriğinde özetle ...’ın 22.04.2006 tarihinden itibaren takip ve tedavisi altında olduğu, uzun süredir herhangi bir yakınması olmayan ...’ın 22.09.2011 ve 10.10.2011 tarihlerinde tarafından iki kez görüldüğü ve iş ortamında yaşadığı zorlukların ruhsal durumunu belirgin bir şekilde etkilediğinin anlaşıldığı, anti depresan ilaç tedavisine başlandığı ve psikoterapi önerildiğinin ifade edildiği anlaşılmıştır.

Davacının, yukarıda anılan eylemlerle Mobbing boyutunda olmasa bile aşağılama, işten uzaklaştırma, iş vermeme şekli ile kişilik haklarının ihlal edildiği anlaşılmaktadır. Davacı işçi lehine makul düzeyde bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.