muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20864, Karar No: 2016/14559, Tarih: 09.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20864 E.  ,  2016/14559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 119/1-e maddesi uyarınca davacı, dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalı da aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25/1). O halde, mahkemece ancak tarafların dilekçelerinde dayandıkları vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilmektedir.

Mahkemece, davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; davacı kadın, davalının “Kendisini istemediği ve bir erkekle aldatmasını yaptıklarına yeğlediğini söylediği” vakıalarına dayanmamıştır. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan vakıalar davalı erkeğe kusur olarak yüklenemez. Mahkemece, taraflara yüklenen ve gerçekleşen diğer vakıalar dikkate alındığında, davalı erkek, davacıya nazaran yine de ağır kusurlu olmakla birlikte, davalıya atfolunan ve hükme esas alınan diğer kusurlarının davacının kişilik haklarını zedeler nitelikte olmadığı ve bu itibarla davacı yararına manevi tazminat koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. O halde, davalı erkekten kaynaklanan, davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir eylemin varlığı kanıtlanamadığına göre, Türk Medeni Kanununun 174/2. madde koşulları oluşmadığı halde, davacı kadının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.11.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/24030, Karar No: 2020/19345, Tarih: 21.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/24030 E.  ,  2020/19345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Davacının, 11/09/2014 tarihinde davalı iş yerinde çalışmakta olduğu sırada üretim tesisinin durması sonucu üretim şefi ve usta başı yanlarına geldiğini, işle ilgili yapılan konuşmada ... isimli üretim şefinin şiddetli bir şekilde koluna müdahele ederek "elini cebinden çıkar " dediğini, bu durum üzerine elini iterek "sen ne yapıyorsun " dediğini, bu olayın üstüne "lan oğlum sen ne ayaksın " demek suretiyle kendisine hakaret etmeye başladğını, bu durumu gören iş arkadaşı ....'in aralarına girdiğini, kendisini uzaklaştırdığını, bu olayın kamera kayıtlarının incelendiğinde açığa kavuşacağını, tamamıyla suçsuz olduğunu, ve hiçbir müdahale etmediği halde tarafına yapılan hakaretler ve fiziki saldırı görülmeyerek işverence işten çıkışının verildiğini, bu haksız uygulama sonucu kıdem ve ihbar tazminatının tarafına verilmediğini ; kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının olduğunu ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının talebinin neye ilişkin olduğunu, dava dilekçesinde açıklamadığını, davacının müvekkili şirketten hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, müvekkili şirketten hiçbir tür işçilik alacağının olmadığını, davacının çalışma süresi boyunca çalışmaya bağlı olarak hak etmiş olduğu her türlü tüm ücretlerinin ve eklentilerinin eksiksiz olarak davacıya ödendiğini, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının müvekkili şirketten kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının bulunmadığını, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddialarının tümüyle gerçek dışı olduğunu, davacının kendisinden istenen savunmayı vermekten imtina ettiğini, tesis girişinde bulunan şef ...'nın üzerine yürüyerek yumruk atmaya çalıştığını, bağırırak tehdit ettiğini, iş kananun 25/II-d maddesi gereğince 12/09/2014 tarihi itibariyle haklı nedenle bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü her türlü iddia ve beyanlarının tümüyle gerkçek dışı olduğunu, savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının amiri konumunda olan ...'nın üzerine yürümesinin sataşma niteliğinde olduğunu ve işverence yapılan feshin haklı olduğu gerekçesi ile yapılan feshin haklı olduğundan davanın Reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının amiri konumunda olan ...'nın üzerine yürümesinin sataşma niteliğinde olduğunu ve işverence yapılan feshin haklı olduğu gerekçesi ile yapılan feshin haklı olduğundan davanın Reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

İş Kanunu’nun 25’inci maddesinin II’nci bendinin (d) fıkrasına göre, işçinin işverene veya ailesine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene veya aile üyelerinden birine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. Böyle durumlarda işçi, anayasanın 25 ve 26’ncı maddesi ile güvence altına alınmış düşünceyi açıklama özgürlüğüne dayanamaz. Buna karşılık işçinin bu ağırlıkta olmayan işveren aleyhine sarfettiği sözler çalışma düzenini bozacak nitelikte ise geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Sadece işverene karşı değil, işveren temsilcisine karşı yöneltilen ve haklı feshi gerektirecek ağırlıkta olmayan aleyhe sözler geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Bunun gibi, işçinin, işveren veya aile üyelerinden olmamakla birlikte, işverenin yakını olan veya işverenin yakın ilişkide bulunduğu veya başka bir işte ortağı olan kişilere hakaret ve sövgüde bulunması, bu kişilere asılsız bildirim ve isnatlar yapması özellikle işverenin şahsının önemli olduğu küçük işletmeler bakımından bu durum iş sözleşmesinin feshi için geçerli neden oluşturacaktır. İşçinin, işverenin başka bir işçisine sataşması 25/II, d hükmü uyarınca haklı fesih nedeni sayılmıştır. Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedenidir.

İş Kanunu’nun 25’inci maddesi kapsamında değerlendirilecek ağır sözleri, işçi, işverenin veya vekilinin tahrikleri sonucu söylemesi, geçerli fesih nedeni sayılmalıdır. Yapıcı ve objektif ölçüler içerisinde belirli bir uzmanlık alanı ile ilgili eleştiri ya da işletmedeki bozukluk ya da uygunsuzluklara ilişkin eleştiri söz konusu olduğunda geçerli fesihten bahsedilemez.

Somut uyuşmazlıkta ; Davacının iş akdinin , dosyadaki fesih ihbarnamesine göre; 11.09.2014 tarihinde görevli olduğu, tesis içinde oluşan bir aksaklık nedeni ile savunmasının istendiği , savuma vermekten imtina ettiği, akabinde olayla ilgili şefi...ile karşılıklı konuşurken üzerine yürüyerek , yumruk atmaya çalıştığı , bağırarak tehdit ettiğinin tespit edildiği , İş kanunun 25/II-d maddesi gereğince 12.09.2014 tarih itibariyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiği , belirtilerek davacının iş akdine son verildiği anlaşılmaktadır.

Fesih nedenleri ile ilgili olarak dinlenen davacı tanığı ... 'nin beyanına göre ; .... nın işyerindeki aksaklık nedeni ile geldiğini, konuşurken davacıya dönerek " lan oğlum elini cebinden çıkar " dediğini, elinin, davacının eline doğru uzattığını , davacının ise sen ne yapıyorsun diye sorduğunu , .... nın ise "lan oğlum sen ne ayaksın " şeklinde cevap verdiği , davacının ise "benim babam evde "diyerek karşılık verdiğini , ancak davacının ... nin üzerine yürüdüğünü, yumruk atmaya çalıştığını görmediğini , davacıyı ordana uzaklaştıranında kendisi olduğunu beyan ettiği, diğer davacı tanığı .... nin verdiği beyandada ; davacının indir elini diye bağırdığını, ... nin davacıya "oğlum sen ayaksın "diye bağırdığını, davacının ise sen bana oğlum diyemezsin dediği ancak bunları söylerken...nin üzerine yürümediğini , yumruk atmaya çalışmadığını ifade etmiştir.

Davalı tanığı .... ise verdikleri beyanda "... nin konuşmak için geldiğini aksaklığın neden kaynaklanığını sorduğunu ancak davacının ben kimseye hesap vermem diyerek elini kaldırdığını , bir elininde cebinde olduğunu , ...nin ise davacının eline dokunarak önce elini cebinden çıkar dediğini, davalı tanıklarından birinin zaten olayın tarafı olduğu , diğer davalı tanığı ... nin ise ... nin davacı ve arkadaşlarının yanına gittiği akabinde davacının...nin üzerine yürüdüğünü beyan etmiştir.

Davalının delil listesinde tanık olarak gösterilen ve davacı tanığıda olan ortak tanıklar ... ve ... 'nin verdikleri beyanda davacının , ... nin üzerine yürümediğini , yumruk atmaya çalışmadığını belirttikleri gibi aslında olayın sebebi olan ilk hareketin...den geldiği davacıya " lan oğlum elini cebinden çıkar "dediği gibi davacının eline uzandığını ifade etmişlerdir. Akabinde davacınında bu söz ve davranışa tepki gösterdiği fakat yumruklama yada...nin üzerine yürüme gibi davacı fiili olmadığını beyan etmişlerdir.

Ayrıca dosya içinde alınan CD çözümleme tutanağında ise davalı beyanına göre davacı olan siyah giysili şahsın el kol hareketi yaptığı iki kişininde bu şahsı tutarak çektiği , rapor edilmişse de olayın ilk çıkış sebebinin...nin söz ve davranışı olduğu , işyerinde amir konumda olması , işçiye " lan oğlum elini cebinden çıkar" diyerek, küçültüçü , tahrik edici ifade kullanma hakkı vermediği gibi , davacının verdiği tepkinin ise ilk hareket ve tahrik edici eylemin karşı taraftan gelmesi nedeni ile haklı fesih boyutuna varmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde davacının daha önce bu tarz bir eylemine dair davalı işveren tarafından verilen ceza yada tutanağa rastlanmadığı , ilk uygunsuz hareketin...den geldiği , davacının tahrik neticesinde sarfettiği sözler olsada vurma yada hakarete varan söz ve davranışı olmadığı bu nedenle davacı eyleminin haklı fesih boyutuna varmadığı , yapılan feshin ancak geçerli fesih olarak kabul edilebileceği anlaşılmakla , feshin haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9323, Karar No: 2010/9572, Tarih: 01.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9323 E.  ,  2010/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.05.2009 gün ve 2007/132 - 2009/148 sayılı kararı bozan Daire’nin 16.03.2010 gün ve 2009/10634 - 2010/2902 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin geometri öğretmeni olduğunu, 2000-2003 yıllarında davalılarla bağlantılı bulunan bir dershanede çalışmakta iken hazırladığı geometri sorularının davacıdan habersiz olarak Türkiye genelinde yaygın olarak dağıtılan davalılara ait Final Dergisi’nde ve bu dergiye ek olarak verilen kitaplarda yayımlandığını, hatta geometri sorusu bulunmayan dergilerde bile müvekkilinin adına yazarlar arasında yer verildiğini, amacın davacının alanındaki ününden yararlanarak satışların artırılması olduğunu, bu şekilde yayımlanan dergi sayısının 108, kitap sayısının ise 10 adeti bulduğunu, bu durumun davacının maddi ve manevi haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, BK’nun 49, FSEK’nun 67 ve 68. madde-leri uyarınca toplam 128.450 TL maddi-manevi tazminatın avans faiziyle tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile de maddi tazminat isteminin 69.638 TL daha artırılmasını istemiştir.

Davalılar vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, istemlerin zamanaşımına uğradığı gibi müvekkillerinden ...’e husumet düşmeyeceğini, esas bakımından da haksız ve yersiz davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, istemlerin zamanaşımına uğradığı gibi müvekkillerinden ...’e husumet düşmeyeceğini, esas bakımından da haksız ve yersiz davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalıların yetki ve zamanaşımına ilişkin itirazlarının reddiyle, davacının maddi ve manevi haklarının davalı şirket tarafından ihlal edildiği gerekçesiyle anılan davalı hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davacının isminin kullanılmasına rağmen sorularının bulunmadığı dergiler bakımından BK’nun 49. maddesi uyarınca 10.000 TL manevi tazminat ile FSEK’nun 14, 22, 23 ve 68. maddeleri uyarınca beher dergi başına 200 TL manevi tazminat ile yine beher dergi için bilirkişi heyetince hesaplanan toplam 54.202 TL, kitaplar için ise toplam 24.918 TL maddi tazminatın davalı şirketten faiziyle birlikte tahsiline, davalı ... hakkındaki dava ile fazla istemin reddine karar verilmiş; kararın davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 16.3.2010 tarihli ilamıyla, özetle, davalıların sair temyiz itirazlarının reddiyle, maddi tazminat hesabına esas alınan ve dava konusu dergi ve kitapların dağıtıldığı dershane şube sayısı ile ilgili davalı savunmasının yeterince araştırılmaması, BK’nun 49. maddesine göre hükmedilen manevi tazminata yönelik zamanaşımı savunmasının reddine ilişkin gerekçenin eksik ve yanlış nitelemeye dayalı olması ve bu kalem bakımından hükmedilen manevi tazminat tutarının yüksek bulunması nedenleriyle yerel mahkeme kararının davalı şirket yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, her iki taraf vekili karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davalı şirketin tüzel kişi olması nedeniyle BK’nun 60/2. maddesinin anılan davalı hakkında uygulama yeri bulunmadığı gibi her iki davalı da eser sahibi olmadıklarından dava tarihinde yürürlükte olan 5846 sayılı FSEK’nun 71/3. maddesi hükmünde belirtilen suçun faili olmalarının mümkün bulunmaması nedeniyle somut uyuşmazlıkta BK’nun 49. maddesi ile TMK’nun 24. maddesine dayalı manevi tazminat istemi yönünden ceza (uzatılmış) dava zamanaşımı süresinin uygulanmasının mümkün bulunmamasına göre, her iki taraf vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5777, Karar No: 2012/11588, Tarih: 27.12.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5777 E.  ,  2012/11588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Yenileme kadastrosu mevzuatı çerçevesinde yeterli inceleme ve araştırmanın yapılmadığı belirtilerek, tarafların delilleri eksiksiz toplanıp yenileme kadastrosuna ilişkin ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve bilirkişilerin 17.02.2012 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen ve yol olarak bırakılan 378,63 metrekarelik kısmın tapu kaydının iptali ile 1270 ada 11 parsel sayılı taşınmaza ilave edilerek bu taşınmazın yüzölçümünün 9.103,42 metrekare olarak tesciline, bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen ve yol olarak bırakılan 71,57 metrekarelik kısmın tapu kaydının iptali ile 1263 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilave edilerek bu taşınmazın yüzölçümünün 6.352,56 metrekare olarak tesciline, bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen ve yol olarak bırakılan 295,90 metrekarelik kısım ile yine bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilen ve 1270 ada 31 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan 156,63 metrekarelik kısımların tapu kayıtlarının iptali ile, iptal edilen bu kısımların 1261 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilave edilerek bu taşınmazın yüzölçümünün 917,08 metrekare olarak tesciline, bilirkişi raporunda sarı renkli (E) harfi ile gösterilen ve eski Samsun-Ordu Karayolu güzergahını teşkil eden alan olup yenileme paftasında 1270 ada 31 parselin içerisinde kalan 196,09 metrekarelik kısım ile bilirkişi raporunda (D) harfi ile gösterilip esasında 1261 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait olduğu anlaşılan alanların bu parselden çıkartılarak, 1270 ada 31 sayılı parselin yüzölçümünün 33.278,98 metrekare olarak tapuya kayıt ve tesciline, bilirkişi raporunda mavi renk tema ile gösterilen köprülerin tespiti ile kadastro krokisine işlenmek üzere Ünye Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7247, Karar No: 2015/24574, Tarih: 29.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7247 E.  ,  2015/24574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 16/11/2011 tarihli kararın sanık müdafii tarafından yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 03/10/2013 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7649, Karar No: 2015/5862, Tarih: 28.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7649 E.  ,  2015/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13370, Karar No: 2013/3714, Tarih: 19.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/13370 E.  ,  2013/3714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3.kişi ... Alişveriş Merk. San. Tic. A.Ş ile davalı alacaklı ... aralarındaki dava hakkında Konya 4.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 24.2.2011 gün ve 2010/1300-2011/249 sayılı hükmün Dairenin 5.6.2012 gün ve 2012/4994-7308 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı Alacaklı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı 3.kişi vekili, Ankara 18.İcra Müdürlüğünün 2010/12681 sayılı ve Konya 1.İcra Müdürlüğünün 2010/2810 Talimat sayılı dosyasından 06.10.2010 tarihinde haczedilen makinelerin, davacı 3.kişiye ait olduğunu belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı alacaklı, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemenin, davanın kabulüne ilişkin karar dairemizin 05.06.2012 tarih 2012/4994 Esas ve 2012/7308 Karar sayılı ilamı ile onanmış, davalı alacaklı vekili anılan kararın hatalı olduğundan bahisle karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda:

Dava konusu haciz 06.10.2010 tarihinde borçlunun önceden faaliyette bulunduğu yerde yapılmıştır. Haciz sırasında hazır bulunan ... borçlunun bu adreste faaliyette iken işlerinin kötü gitmesi ve borçlarının bulunması nedeniyle borcuna karşılık mallarını devir ettiğini ve 4-5 ay öncede taşındığını belirtmiş ancak mahalde borçluya ait belgeler bulunmuştur. Bu olgular karşısında, hacizli malların borçlu ve 3.kişi şirketin birlikte ellerinde bulundurduklarının kabulü gerekir. İİK’nun 97/a maddesi 2.cümlesi gereğince de mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğundan karine aksinin davacı tarafından kesin ve güçlü delilerle ispatlanması gerekmektedir.

Davacı 3.kişi, hacizli mallara ilişkin olarak sunduğu faturalar arasında 30.12.2009 tarihinde borçlu tarafından kendilerine kesilmiş devir niteliğinde 43 adet fatura bulunmaktadır. Borç kaynağı çekler 31.05.2010 ve 30.06.2010 tarihli olup ticari hayatta çeklerin vadeli ödeme aracı olarak kullanıldığı bir gerçektir.

Alacaklı tarafından çeklerin borçluya yapılan mal satışına karşılık olarak verildiği belirtildiğinden, bu ticari satıma ilişkin fatura ve ticari kayıtların ibrazı sağlanarak borcun doğduğu tarih araştırılarak, 30.12.2009 tarihinden önce doğduğu tesbit edildiği takdirde borcun doğumundan sanra borçlunun mali durumu konusunda bilgi sahibi olan davacıya yapılan işyeri devrinin danışıklı olduğu kabul edilmelidir.