muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25542, Karar No: 2018/3919, Tarih: 19.02.2018

5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinde, özlük haklarına ilişkin düzenlemelere yer verilmiş olup maddenin ikinci fıkrasında, “Okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez”; aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise “Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler, bütçe kanunlarıyla resmi okul öğretmen ve personeline sağlanan haklara denk olarak okul öğretmenlerine ve personeline de ödenir. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerden gelir vergisi kesilmez.” denilmiştir.

5580 sayılı Kanun’un, belirtilen 9. maddesinin ikinci fıkrası, 14.03.3014 tarih ve 28941 sayılı Resmi Gazete yayımlanan, 01.03.2014 tarihli ve 6528 sayılı Kanun’un 14. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır. Dava dilekçesinde, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun ek 32. maddesinde düzenlenen ve her öğretim yılında bir defaya mahsus olmak üzere ve öğretim yılının başladığı ay içerisinde yapılması gereken bir ödeme olan öğretim yılına hazırlık ödeneği talep edilmiştir. Bu ödeneğin, sosyal yardım mahiyetinde bir ödeme olduğu açıktır. İş sözleşmesinin sona erdiği tarih olan 11/11/2013 tarihi nazara alındığında, 657 sayılı Kanun’un ek 32. maddesinde düzenlenen öğretim yılına hazırlık ödeneğinin hüküm altına alınması yerindedir.

Davacının fiilen girdiği ek derslere ilişkin ücretin yanı sıra, 2006/11350 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6/3. ve 11. maddelerinde düzenlenen ücret ödemeleri talep edilen diğer alacak kalemleri arasındadır.

Davacının fiilen girdiği ek derslere ilişkin ücretin yanı sıra, 2006/11350 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6/3. ve 11. maddelerinde düzenlenen ücret ödemeleri talep edilen diğer alacak kalemleri arasındadır.

Mahkemece, 2006/11350 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6/3. ve 11. maddelerinde düzenlenen ödemelerin davacıya yapılması gerektiğinin kabul edilmesi hatalı olmuştur. Şöyle ki; yukarıda detaylı olarak açıklandığı üzere, 2006/11350 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı, 5580 sayılı Kanun ve yönetmeliklerinde hüküm bulunmayan hususlar hakkında, davacıya uygulanabilir. 5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinde ise, özlük haklarına ilişkin düzenleme bulunmaktadır. Bakanlar Kurulu Kararı’nın 11. maddesinde, fiilen okutulan her on saat ders için bir saat daha hazırlık ve planlama görevi karşılığında ayrıca ek ders ücreti ödeneceği; 6/3. maddesinde ise öğretim yılı başında ve sonunda meslekle ilgili çalışma sürelerinde iki haftayı geçmemek üzere haftalık onbeş saat ek ders ücreti ödeneceğine ilişkin hükümlere yer verilmiştir. Belirtilen ödemeler, sosyal yardım mahiyetli ödeme olmayıp resmi okul çalışanlarının ücretinin eki niteliğinde sayılması gereken ödemelerdir. Davacının, 5580 sayılı Kanun’un 9/4. maddesi uyarınca, fiilen okuttuğunu ispatladığı her bir ek ders saati bakımından, resmi okullar için belirlenen ek ders saati ücretinden az olmamak kaydıyla ek ders ücreti ödenmesi talebinde bulunması mümkündür. Ancak, Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6/3. ve 11. maddelerinin davacıya uygulanması mümkün değildir. Anılan sebeplerle, dava dilekçesinde, Bakanlar Kurulu Kararı’nın 6/3. ve 11. maddelerine dayanılarak ileri sürülen taleplerin ve bu kapsamda hazırlık ve planlama ek ders ücreti isteminin reddine karar verilmesi gerekir. Ancak mahkemece kök bilirkişi raporu doğrultusunda seminer ve rehberlik ek ders ücretleri reddedildiğinden temyize konu karar bu talepler yönünden sonucu itibariyle yerindedir.

3-Davacının ücret farkı ve ek ders ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı hususu da taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık noktasıdır.

3-Davacının ücret farkı ve ek ders ücreti alacaklarının bulunup bulunmadığı hususu da taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık noktasıdır.

Dosya kapsamındaki İl Milli Eğitim Müdürlüğü'nden gönderilen 2012-2013 öğretim yılı ders dağıtım çizelgesinde davacının okuttuğu dersler 19 saat fen bilimleri, 1 saat rehberlik olarak gözükmekte olup bunun 15 saatinin aylık karşılığı, 5 saatinin de ücretli olduğu belirtilmiştir. Yine, 2008-2009 yılı ders dağıtım çizelgesinde davacının okuttuğu belirtilen 20 saat fen ve teknoloji dersi mevcut olup bunun 15 saatinin aylık karşılığı, 5 saatinin de ücretli olduğu belirtilmiştir. Ancak anılan her iki döneme ilişkin iş sözleşmelerinde ders saat dağılımı farklı gösterilmiş olup dosya kapsamında iş sözleşmeleri yer alan 2011-2012 ve 2013-2014 dönemlerine ilişkin ders dağıtım çizelgeleri ise bulunmamaktadır. Bilirkişice tanzim edilen raporda, talep konusu her döneme ilişkin ek ders sayısı ve kapsamı belirtilerek denetime elverişli rapor tanzim edilmediği görülmekle, bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınarak yapılacak hesaplama neticesinde söz konusu alacakların hüküm altına alınması gerekmektedir.

4-Kabule göre ise; ücret farkı alacağının hesabında resmi okulda çalışan bekar emsal öğretmenin maaş bordrosu esas alınmış olup davacının evli olduğu anlaşılmakta ise de, eş ve çocuk durumu netleştirilmeden hesaplama yapılması isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6289, Karar No: 2014/19657, Tarih: 02.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6289 E.  ,  2014/19657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29575, Karar No: 2013/27675, Tarih: 02.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29575 E.  ,  2013/27675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Hükmün tefhiminin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi, gerekçeli kararın da davalı ... Med. Tem. İnş. Tur. Gıda Pey. Taş. A.Ş. 'ne tebliğ edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın yöntemince adı geçen davalıya tebliğ edilerek tebellüğ evrakı dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

2-Davacının yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu yazı ve belgelerinin işverene bildirilip bildirilmediği ve bildirilmişse hangi tarihte bildirildiği dosya kapsamı ile denetlenemediğinden, ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu ve davalı işverenden sorularak gelen cevabi yazı ve varsa tebellüğ belgesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle dava dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27876, Karar No: 2015/4868, Tarih: 18.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/27876 E.  ,  2015/4868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kulu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.05.2014

NUMARASI :Esas no:2009/604 Karar no:2014/295

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın eş, Kulu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 17.04.2007 tarih 2006/1022 esas ve 2007/238 sayılı kararının usulsüz olarak tebliğ edilerek, 30.07.2007 tarihinde kesinleştirildiğini ileri sürmek suretiyle, yargılamanın iadesine ve davalı erkek eş tarafından açılan boşanma davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Toplanan delillerden; davalı erkek eş tarafından 25.12.2006 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak boşanma davası açıldığı, dava dilekçesinin 06.03.2007 tarihinde Frankfurt Başkonsolosluğu aracılığıyla davacı kadın eşe tebliğ edildiği, yapılan yargılama neticesinde 17.04.2007 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına karar verildiği, gerekçeli kararın davalı kadın eş Almanya'da yaşadığı halde, 12.07.2007 tarihinde davalı erkek eş vekili tarafından bildirilen ....... Köyü, .......adresinde Tebligat Kanunun 21. maddesi uyarınca davacı kadın eşe tebliğ edilip, 30.07.2007 tarihinde kesinleştirilmek suretiyle nüfus müdürlüğüne bildirildiği anlaşılmıştır.

Yargılamanın iadesi, kesin olarak verilen veya kesinleşmiş olan hükümlere karşı istenebilir (HMK. m. 374/1). Kanun yolu denetimi açık ve henüz kesinleşmemiş olan kararlara karşı yargılamanın yenilenmesi istenemez. Çünkü, kanun yolu açık ve kesinleşmemiş olan hükümdeki ağır yargılama hatalarının, kanun yolu denetiminde giderilmesi olanağı mevcuttur. Bu bakımdan, yargılamanın iadesi yolu, kesinleşmiş olan hükümlere karşı başvurulan istisnai ve olağanüstü bir yoldur. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, Kulu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 17.04.2007 tarih ve 2006/1022 esas ve 2007/238 sayılı kararı davacı kadın eşe usulsüz olarak tebliğ edilmiş olması sebebiyle henüz kesinleşmemiştir. Davacı kadın eşin bu dilekçesi temyiz dilekçesi olarak nitelendirilip, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.03.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2955, Karar No: 2014/6516, Tarih: 22.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2955 E.  ,  2014/6516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2011/24-2013/702

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici Y.. K.. arasında imzalanan 19.08.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, sözleşmeden itibaren en geç 6 ay içerisinde inşaat ruhsatının alınacağı, teslimin inşaat ruhsatından itibaren en geç 40 ay içerisinde gerçekleşeceği ve teslimin gecikmesi halinde arsa sahiplerine ait olacak her bir bağımsız bölüm için 100 Alman Markı gecikme bedeli ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeyi 10.02.1998 tarihinde diğer davalı kooperatife devrettiğini, aradan çok uzun zaman geçmiş olmasına rağmen henüz bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini, sözleşmede kararlaştırılan gecikme bedelinin de zararlarını tümüyle karşılamaktan uzak olduğunu, günün koşullarına göre bulunacak kira bedeli farkınının da ödenemesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 41.000 Euro'nun (83.845,00 TL) davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla, sözleşmede kararlaştırılan bedel üzerinden kira tazminatı istemini 65.650 Euro (133.453,32 TL) , sözleşmede belirlenen bedel ile karşılanmayan kira tazminatı istemini de 86.130,01 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı Y.. K.. vekili, müvekkilinin 10.02.1998 tarihinde sözleşmeyi tüm hak ve yükümlülükleri ile birlikte, diğer davalı kooperatife devrettiğini, arsa sahiplerinin de bu devre onay verdiklerini, bu itibarla müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, öte yandan, davalı kooperatif, inşaatları bitirip teslime hazır hale getirmiş olmasına rağmen, daire seçimi konusunda anlaşmaya yanaşmadıklarından teslimin gecikmesinde arsa sahiplerinin de kusuru bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı S.S. ....Konut Yapı Kooperatifi vekili, 17 Ağostos 1999 Marmara Depremi nedeniyle inşaat süresinin uzadığını, 2006 Yılı sonunda bağımsız bölümleri teslime hazır hale getirdiklerini ancak, arsa sahiplerinin teslimden imtina ettiğini, kooperatif yönetiminin değişmesi nedeniyle teslimin geciktiğini, 04.07.2009 tarihine kadar kira hesabı yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı S.S. ....Konut Yapı Kooperatifi vekili, 17 Ağostos 1999 Marmara Depremi nedeniyle inşaat süresinin uzadığını, 2006 Yılı sonunda bağımsız bölümleri teslime hazır hale getirdiklerini ancak, arsa sahiplerinin teslimden imtina ettiğini, kooperatif yönetiminin değişmesi nedeniyle teslimin geciktiğini, 04.07.2009 tarihine kadar kira hesabı yapılması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı Y.. K.. 10.02.1998 tarihinde sözleşmedeki tüm sorumluluklarını diğer davalı kooperatife devretmiş olduğundan, bu kişiye husumet yöneltilemeyeceği, 19.08.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşaat süresinin ruhsattan itibaren 40 ay olduğu ve sözleşmeden itibaren 6 ay içerisinde ruhsat alınmaz ise sürenin kendiliğinden başlayacağının kararlaştırıldığı, bu durumda, iki ay deprem nedeniyle oluşan aksaklık, beş ay da çalışılmayan süreler dikkate alındığında, teslimin en geç 19.01.2002 tarihinde gerçekleşmesi gerektiği, ancak teslimin dava tarihi itibariyle henüz gerçekleşmediği, sözleşmede gecikme halinde her ay için daire başına 100 Alman Markı ödeneceğinin belirtildiği, bu itibarla, sahip oldukları arsa payları gözününde bulundurulduğunda, davacıların toplam 133.453,32 TL kira bedeli talep edebileceği, rayiç kira bedelleri dikkate alındığında, sözleşmede kararlaştırılan maktu bedel ile karşılanamayan kira kaybının da toplam 86.130,01 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 219.583,33 TL'nin 83.845,00 TL'sinin dava tarihinden, geriye kalan kısmın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kooperatiften tahsiline, davalı Y.. K..'a yönelik davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kooperatif vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kooperatif vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 19.08.1997 tarihli sözleşmenin 3. maddesinde inşaat süresinin ruhsattan itibaren 40 ay olduğu ve sözleşmeden itibaren 6 ay içerisinde ruhsat alınmaz ise sürenin kendiliğinden başlayacağı, il bayındırlık müdürlüğünün belirleyeceği süreler ile mücbir sebeplerin bu sürelere ekleneceği, 14. maddesinde de, yüklenicinin bağımsız bölümleri zamanında teslim etmemesi halinde her bir bağımsız bölüm için arsa sahiplerine aylık 100 DM kira bedeli ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Bu tazminat, dava tarihinde yürürlükte olan 818 Sayılı BK’nın 106/II. maddesinde (TBK 125/1.) ifadesini bulan gecikme tazminatı olup maktu olarak kararlaştırılmıştır. Davacı taraf, sözleşme ile belirlenen DM cinsinden maktu gecikme tazminatı yanında, gecikme nedeniyle sözleşmede belirlenen bedel ile karşılanmayan zararları için de rayiç kira bedelleri üzerinden gecikme tazminatı talep etmektedir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri karşılıklı taahhütleri ihtiva eden, iki tarafa da borç yükleyen eser yapımı ile satış vaadinden oluşan karma bir sözleşmedir. Bu sözleşmelerde yüklenicinin asli edimi finansmanı kendisi tarafından sağlanarak arsa sahibinin arsası üzerinde sözleşme ve ekleri, tasdikli projesi, ruhsatı ve imara uygun olmak üzere inşaat yapıp teslim etmek, arsa sahibinin borcu da bedel olarak kararlaştırılan bağımsız bölüm-bölümler ya da arsa payının mülkiyetini yükleniciye devretmektir.

Bütün sözleşmelerde olduğu gibi arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde de taraflar sözleşmenin kendilerine yüklediği borçları belirlenen zaman ve biçimde ifa etmek zorundadır. Buna göre borçlunun edimini süresinde yerine getirmemesi halinde gecikmede kusuru bulunmadığını kanıtlamadıkça ve alacaklının seçimlik hakkını 818 sayılı BK’nın 106/II. maddesinde belirtildiği gibi ifayı beklemek ve gecikmeden doğan zararlarını istemek şeklinde kullanması durumunda sözleşmede kararlaştırılan gecikme tazminatından sorumludur ve aksine düzenleme yoksa bu miktarın değiştirilmeksizin uygulanması gerekir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin edimini süresinde yerine getirmemesi halinde arsa sahibinin gecikmeden doğan tazminatı talep hakkı Kanundan doğan bir haktır (818 Sayılı BK. madde 106/II). İstenebilecek gecikme tazminatı ise gecikme sebebiyle arsa sahibinin uğradığı tüm zararlar olup uygulamada asgari olarak gecikilen her ay için mahrum kalınan rayiç kira geliri karşılığı bir miktar para olarak kabul edilmektedir. Sözleşmede gecikme tazminatı belirlenmemiş olsa dahi en az aylık rayiç kira seviyesinde gecikme tazminatının istenmesi mümkündür.

Sözleşmeye konulan maktu gecikme tazminatının amaçlarından birisi de (genellikle sözleşme yapılırken tatmin edici görülen) tazminat tehdidiyle yüklenicinin edimini süresinde ifaya zorlamaktır. Gecikme tazminatı sözleşmede hiç kararlaştırılmamış olsa bile teslimde gecikme halinde arsa sahibi en az piyasa rayiçlerine göre belirlenecek kirayı gecikme tazminatı olarak isteyebileceğinden, bu halde arsa sahibi daha iyi konumda olacaksa şartın amacına ulaştığından söz edilemez. Gecikme süresine bakılmaksızın arsa sahibinin maktu gecikme tazminatı ile bağlı tutulması hakkaniyete uygun olmadığı gibi yüklenicinin bu yöndeki savunmaları iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir ve hukuk tarafından korunmaz (TMK’nın 2. maddesi).

Bu halde maktu olarak kararlaştırılan gecikme tazminatı miktarının uzun süreli gecikmelerde dahi taraflar için bağlayıcı olacağının kabul edilmesi sözleşmeyle beklenen yarara, tazminatın konuluş amacıyla iyiniyet kuralları ve hakkaniyete aykırı olacaktır.

Kararlaştırılan tazminatın süresiz uygulanamayacağı bu şekilde kabul edildikten sonra maktu tazminatın ne kadar süreyle tarafları bağlayacağı ve bu süreden sonra miktarın hangi yönteme göre hesaplanacağı hususuna gelince, gecikilen sürenin uzunluğu, öngörülen tazminat miktarı, geçen süre içinde gerçekleşen enflasyon, fiyat artışları, döviz fiyatları ve faiz oranlarındaki artış ve eksilişler ve rayiçlere göre istenebilecek miktar ile maktu tazminatın ödenmeye devam edilmesi halinde arsa sahibinin elde edeceği miktarlar da gözönünde tutulmak suretiyle bu hususta bilirkişi görüşünden de yararlanılarak, sözleşmedeki düzenleme ve miktarın en az bir yıl süreyle mutlak bağlayıcı olacağı ve maktuen belirlenen miktar ile rayiçlere göre saptanacak miktar arasında en az bir misli fark bulunması gerektiği de dikkate alınarak hakkaniyete uygun biçimde hakim tarafından takdir edilmelidir. Hakim tarafından belirlenen makul süreden sonraki gecikme tazminatı miktarının da; her bir bağımsız bölüm için taşınmazın mevkii, konumu, ülkenin ve inşaatın yapıldığı yerin sosyo ekonomik koşulları da gözönünde tutulmak suretiyle ve sözleşmede kararlaştırılmış gecikme tazminatı yokmuş gibi gecikme tazminatının en az mahalli piyasa rayiçlerine göre mahrum kalınan kira bedeli kadar olacağı ilkesine göre bilirkişiye hesaplattırılması gerekir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde bilirkişi kurulundan rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde bilirkişi kurulundan rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı kooperatif yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11909, Karar No: 2011/2706, Tarih: 25.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11909 E.  ,  2011/2706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Düzce 2. Asliye Hukuk ve Düzce Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, dava konusu uyuşmazlıkla ilgili olarak TMK'nun 282 ve devamı maddelerinin uygulanması gerektiği bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Düzce Aile Mahkemesi ise, davanın hatalı yapılan nüfus kaydının tashihine ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur .

Dava ile küçük ...'ın davacı ve ...'nin evlilik dışı ilişkilerinden dünyaya geldiği halde nüfusa davalılar Sadettin ve ...'ın çocukları olarak kaydedildiği bildirilerek, küçük Damlanur'un davacının kızı olduğunun tespiti ile davalılar Sadettin ve Filiz üzerindeki nüfus kaydının iptaline ve nüfus kayıtlarındaki anne adının Serpil, baba adının ise Temel olarak düzeltilmesine karar verilmesi istenmiştir.

Dava, anne ve babanın birlikte değiştirilmesine yönelik olup, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu durumda uyuşmazlığın Düzce Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Düzce Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.