muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8615, Karar No: 2011/7866, Tarih: 09.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/8615 E.  ,  2011/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz eden, incelemenin duruşmalı yapılmasını talep etmiştir.

Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılabilmesi için, duruşma isteyenin tebligat giderlerini eksiksiz olarak istek sırasında vermesi gerekir. Aksi halde istek dikkate alınmaz. Açıklanan biçimde ödenen gideri yerel mahkeme dosya ile birlikte Yargıtay’a göndermek zorundadır (HUMK.md.438/1, Yazı İşleri Yönetmeliği 53/6, Yargıtay İç Yönetmeliği 96/g, 102 ).

Temyiz edenin murafaa giderini ödediği temyiz dilekçesinde Yazı İşleri Müdürünün belirlemesi ve 8.4.2011 tarihli dosya göndereme formunda yazılı açıklamadan anlaşılmakta ise de bu giderlerin Yargıtay’a gönderilmediği Yargıtay kaleminde düzenlenen ve bir örneği dosya arasına konulan tutanakla sabittir. Dairemizce murafaanın yapılabilmesi için gerekli olan giderin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/6233, Karar No: 2009/8718, Tarih: 05.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/6233 E.  ,  2009/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7.Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.1.2008
Yargıtay — Esas No: 2012/16606, Karar No: 2013/4361, Tarih: 27.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/16606 E.  ,  2013/4361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 9 parsel sayılı taşınmaza, davalı tarafından bina yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuş, savunma yoluyla da, çekişmeli yerin temliken tescilini, olmadığı takdirde; muhtesat bedelinin ödenmesini talep etmiştir.

Kaim bedel ödenmek suretiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece,'' ...mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak, mutlak suretle elatmanın önlenmesi ve yıkım kararı verilmesi...''gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen kararın onanmasına yönelik Daire kararının düzeltilmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, Dairece ''... davacının dava konusu taşınmazı, hükümden sonra (onama kararından önce ) 01.09.2010 tarihinde dava dışı ...ne satış yoluyla temlik ettiği...yargılama safhasında üçüncü kişilere temlik edilen taşınmazla ilgili olarak HUMK.’nun 186. maddesi gereğince işlem yapılmak ve sonucuna göre bir karar verilmesi...''gerektiği belirtilerek onama kararı ortadan kaldırılarak yerel mahkeme kararı bozulmuş, mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6521, Karar No: 2014/12352, Tarih: 27.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6521 E.  ,  2014/12352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/05/2012 gün ve 2009/128-2012/88 sayılı kararı onayan Daire’nin 13/12/2013 gün ve 2013/8383-2013/22785 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “.....” adlı Kasım 2005 tarihinde yayınlanan kitabın yazarı olduğunu, az sayıda bastırabildiği kitabını edebiyat, sinema, siyaset, bilim, sanat dünyasından kişilere ve ...’e gönderdiğini, ...’ün ise kitaptan izinsiz alıntılar yapıp, karakterleri kolaj tekniğiyle işleyerek film senaryosu oluşturduğunu, diğer davalıların bu senaryo ile “....” adlı filmin çekilmesini sağlayarak müvekkilin FSEK’den kaynaklanan haklarına tecavüz ettiklerini ileri sürerek, tecavüzün önlenmesine, FSEK'nin 68/1.maddesi uyarınca emsal veya rayiç bedel itibariyle uğradığı 50.000 TL zararın üç kat fazlası olan 150.000 TL ve FSEK’nin 70/3. maddesi uyarınca filmin gösterilmesiyle elde edilen kar alacağından şimdilik 1.000,00 TL maddi ve FSEK'nun 70/1. maddesi uyarınca 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, filmin aslına ve tedavülde bulunan nüshalarına müvekkilin adının derç ettirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 13.12.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22721, Karar No: 2014/17662, Tarih: 02.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22721 E.  ,  2014/17662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacının tespitini istediği ve köy boşluğuna inşa ettiği, Kadastro Teknisyeni ...'in 08.03.2013 tarihli raporunda A harfi ile gösterilen tek katlı kargir evin bulunduğu yer ile ilgili olarak, teknik bilirkişinin bahsi geçen raporunun bir örneği de eklenmek suretiyle, ... tarafından kamulaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı, anılan yer ile ilgili takdir komisyonunun bulunmadığı sorularak, ilgili tüm evrakların onaylı örneklerinin incelenmek ve iade edilmek koşulu ile getirtilerek dosyaya eklenmesi ve ondan sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1446, Karar No: 2010/11768, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1446 E.  ,  2010/11768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 23.5.2003 tarihli otlakiye sözleşmesi ile davalıya ait taşınmazı 5 yıllık süre ile kiraladığını, taşınmaz üzerinde bulunan ahırın başkasına ait oluduğunun sonradan anlaşıldığını ve sahibinin bu ahırı yıktığını, akabinde taşınmazın orman tahdit sınırı ve sit alanı içinde kalması nedeniyle koruma kurulu kararı ile hayvan otlatmasınının yasaklandığını ve bu nedenle taşınmazı kullanamadığını, dördüncü yıl kira parasından sorumlu olmamasına rağmen davalının dördüncü yıl kira parasının tahsili için icra takibi yaptığının ileri sürerek borcunun bulunmadığının tespitini, kira sözleşmesinin feshinin, %40 tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 2006 yılındada taşınmazı hayvan otlatmak için kiraladığını kullanılamadığı hususunda davacının bir bildiriminin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taşınmazın sit alanı olması ve kullanımının orman muhafaza memurluğunca engellendiği, sözleşmenin ifasının mümkün olmadığı gerekçesiyle kira sözleşmesinin ileriye etkili olacak şekilde feshine, davacının icra dosyasına ödediği 7.310 TL'nın ve %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-BK'nın 250.maddesinde "kiralanana, kira müddeti zarfında kiracının bir kusuru olmaksızın akitten maksut olana kullanılmak mümkün olamıyacak veya ehemmiyetli surette azalacak bir hale düştüğü takdirde, kiracı ücretten mütenasip

2010/1446-11768

1-BK'nın 250.maddesinde "kiralanana, kira müddeti zarfında kiracının bir kusuru olmaksızın akitten maksut olana kullanılmak mümkün olamıyacak veya ehemmiyetli surette azalacak bir hale düştüğü takdirde, kiracı ücretten mütenasip

2010/1446-11768

bir miktarın tenzilini talep edebileceği gibi; ayıp münasip bir müddet arfında bertaraf edilmesze akdi dahi feshedebilir" hükmü bulunmakta olup, bu yasal hükmü uyarınca kiralananın kullanılmasnını mümkün olmaması veya önemli bir şekilde düşmesi halinde kirası kiradan indirim talep etme hakkına sahip olup, aynı zamanda iddia edilen ayıbın uygun bir süre zarfında giderilmemesi halinde akdi feshetmeme hakkınada sahiptir. Kiracının, kiralananı kallanıp kullanmadığının bu açıdan tespiti zorunludur. Öte yandan akdin feshi içinde bu durumun kiralayana bildirilmeside gerekir. Davacı eldeki davada taşınmazı dördüncü yıl olan 2006 yılında kullanmadığını, sit alanı içinde olması ve orman tahdit sınırında bulunması nedeniyle orman muhafaza memurunca kullanımının engelelendiğini ileri sürmüş isede, il çevre ve orman Müdürlüğü davacı hakkında herhangi bir tutunak tutulmadığını, yasal işlem yapılmadığını bildirdiği gibi, ilçe Tarım Müdürlüğü'de davaya konu taşınmazın şahıs merası olması nedeniyle hayvan otlatılmasının herhangi bir izne tabi olmadığını bildirmiştir. Öte yanıdan dördüncü yıl olan 2006 yılında taşınmazı kullanamadığını davacı ihtarlada bildirmemiştir. Bu itibarla davacının 8.3.2007 tarihli ihtarı davacıyı 2006 yılı kira borcundan kurtaracak nitelikte değildir. Dosya içinde bulunan resmi kurumların yazıları karşısında tanıklarının beyanlarına itibar edilemeyeceği gibi esasen olayda tanık dinlenmeside olanaksızdır. Hal böyle olunca davacının davasını ispat edemediğini ve bu bağlamda 2006 yılına ait kira parasından sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararının davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4184, Karar No: 2010/4856, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4184 E.  ,  2010/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 20.05.2003 tarihli sözleşme kapsamından malzemenin davalı iş sahibine ait olduğu, davacıya yapılacak işçilik için ücret ödenmesinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Davalı tarafından dosyaya sunulan ve davacı yüklenicinin imzasını taşıyan ödeme listesi başlıklı belgedeki ödemelerden bazılarının malzeme karşılığı, bir kısmının da dava dışı şahıslara yapıldığı görülmekte olup, iş bedelinin davacıya ödendiğini kanıtlayan HUMK’nın 288. maddesinde yazılı belge niteliğinde değildir. Ancak davalı vekili 18.07.2008 havale tarihli beyan dilekçesinin 3. maddesinde ana sözleşmedeki ihtilâfın çözülmesinden sonra davacıya yemin tekliflerinin olacağını açıklamış olup yemin deliline de dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece davalı iş sahibine sözkonusu belgedeki 5.722,00 TL’nin iş bedeline mahsuben ödendiği ve bunun dışında kalan iş bedelini davacıya ödedikleri konusunda yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16007, Karar No: 2014/2202, Tarih: 10.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/16007 E.  ,  2014/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen katılan vekiline tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Ö.S.G.
Yargıtay — Esas No: 2012/8680, Karar No: 2012/12765, Tarih: 21.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8680 E.  ,  2012/12765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir ve yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar dilekçelerinde, davacı ... için aylık 300 TL tedbir nafakası, davacı ... için aylık 500 TL yardım nafakasının davalı tarafından ödenmesini talep etmişlerdir.Mahkemece, eksik gider avansının mahkeme veznesine yatırılmamış olduğu bu nedenle dava şartının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Mahkeme kararı; davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemenin 14.10.2011 tarihli duruşmasında; 10 tebligat gideri (60 TL), diğer iş ve işlemler için (50 TL), en az 3 tanık için tanık ücreti (20 TL'den toplam 60 TL), tanık için tebligat masrafı (18 TL) olmak üzere toplam 188 TL eksik avansın tamamlanması için HMK gider avansı tarifesi 6.maddesine göre davacıya 2 haftalık kesin süre verildiği, bu süre için de eksik avans yatırılmadığı takdirde davanın dava şartları oluşmadığından reddine karar verileceğinin ihtar edildiği ve yine aynı duruşmada davacının adli yardım talebi gözönüne alınarak adli yardım hususunda mahkememizden karar çıkana kadar ilgili masrafların suç üstü ödeneğinden karşılanmasına, sonrasında ilgiliden alınmasına karar verildiği; 15.11.2011 tarihinde de yukarıda anılan gerekçe ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.6100 sayılı HMK 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 120. maddesine göre davacı yargılama harçları ile Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Adalet Bakanlığınca yayınlanan gider avansı tarifesinin 4.maddesine göre davacı tebligat gideri ile diğer iş ve işlemler için 50 TL ödemek zorundadır. Tarifenin bu maddesinde yer alan keşif, bilirkişi ve tanıkla ilgili avanslar HMK 324.maddesine göre delil avansı olup, yargılamanın bulunduğu aşamaya göre ödenmesinin istenmesi zorunlu değildir. Tarifede yer alan diğer iş ve işlemler için 50 TL dava açılırken alınması gereken bir tutardır. HMK.nun 448.maddesine göre kanun hükümleri tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. Davanın açılış tarihi (06.07.2011) gözetildiğinde tarifede yer alan 50 TL'nin ödenmesi davacıdan istenemez.Mahkemece yapılan ihtaratta gider avansı ve delil avansının birlikte talep edilmesi ve ayrıca adli yardım talebi konusunda bir karar verilinceye dek masrafların suç üstü ödeneğinden karşılanmasına karar verildiği halde, bu taleple ilgili bir karar verilmeksizin davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2006, Karar No: 2016/20514, Tarih: 14.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/2006 E.  ,  2016/20514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son ve 29. maddeleri uyarınca belirlenen cezalarından aynı kanunun 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak ayrı ayrı iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7673, Karar No: 2012/14990, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7673 E.  ,  2012/14990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mülkiyet tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... davalıya 1991 yılında ... plakalı otobüsü sattığını ve devir işlemlerini yapması için davalıya vekalet verdiğini, davalının aracın devrini üzerine almadığı gibi, vergi ve trafik cezalarını da ödemediğini ileri sürerek aracın sicil kaydının kendi üzerinden terkini ile davalı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, aracın davalıya satıldığı ancak, davalının devir işlemlerini kendisine verilen vekalete rağmen yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Trafik sicillerinin tutulması ve üzerinde değişiklik yapılması idari bir işlemdir.

Davacının kaydın iptali ve davalı adına tescilini içeren istemi de açıklanan bir idari işlemin yerine getirilmesidir.

Mahkemece bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12916, Karar No: 2012/43388, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/12916 E.  ,  2012/43388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, 1163 Sayılı Kanun'a Muhalefet

HÜKÜM : Ortadan Kaldırma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 02.11.2010 tarihli ortadan kaldırma hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 10.11.2010 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19319, Karar No: 2015/2741, Tarih: 24.02.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/19319 E.  ,  2015/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılma kararı verilemeyeceğinden tebliğnamedeki eleştirel görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Yargılama aşamasında, beyanları hükme dayanak alınan olayın tek tanığı olan ...'ın dinlenmediği anlaşılmakla, adı geçen tanık dinlendikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, CMK’nın 210/1. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Suç tarihinde 77 yaşında olan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı Yasanın 50/1. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

3-Kabule göre de;

Mahkemece sanık hakkında "kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına ya da diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi halinde daha lehe düzenleme olan erteleme kararının verilmesi mümkün olmadığından, hapis cezasının TCK'nın 50. maddesindeki seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hapis cezasının uygulandığı ve cezanın ertelenmesi ile kararda çelişki yaratılarak, sanığın daha lehine olan seçenek cezaların uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.