muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1402, Karar No: 2015/8492, Tarih: 25.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1402 E.  ,  2015/8492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 31.12.2014 gün ve 6047 Esas, 8648 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında 05.04.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yapı ruhsatı alımı aşamasında davalıların ihtara rağmen imza atmaya gelmedikleri ve sözleşmeyi de feshettiklerini, müvekkilinin yaptığı 90.250,00 TL imalat bedelinden şimdilik 90.000,00 TL’nin nedensiz zenginleşme hükümlerince dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının inşaat ruhsatı almadan ve sözleşmeye aykırı şekilde proje hazırladığını, inşaatı yapmaya başladığını, müvekkillerini yanıltmaya yönelik tutumları nedeniyle sözleşmeyi feshettiklerini, zaten adi yazılı şekilde yapılan sözleşmenin de geçerli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin adi yazılı şekilde yapıldığı, tüm arsa sahiplerinin sözleşmede imzalarının olmadığı, davacının ediminin % 8’lik kısmını ifa edebildiğinden sözleşmenin geçersiz hale geldiği, inşaat ruhsatı alınmadığı, ortak alanın daire haline getirildiği, yapı denetim kalıp ve demir teslim tutanakları bulunmadığı, betonun yapı denetim elemanları nezaretin de atılmadığı, ruhsatsızlık ve denetimsizlik halinin yasaya aykırı olması nedeniyle davalıların imalattan faydalanamayacağı, sözleşmeye aykırı davranan davacının davalılardan ifa talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 31.12.2014 tarih ve 6047 E., 8648 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1207, Karar No: 2011/6800, Tarih: 07.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1207 E.  ,  2011/6800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı hazine, kayden maliki olduğu kök 873 ( 27 ) parsel sayılı taşınmazın Seyhan ve Adana Büyükşehir Belediyesinin yapmış olduğu imar uygulamaları sonucu 4756 ada 1, 2, 3 parsellere dönüştüğünü, imar işleminin İdari Yargı yerinde iptal edildiğini ileri sürerek tapuların iptaliyle eski kök kadastral parsele dönülerek tescili olmadığı taktirde taşınmaz bedelinin tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, imar işleminin İdari Yargı yerinde iptal edilmediği, halen ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine, Seyhan Belediyesi Başkanlığı yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.06.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Hazine vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekilleri Avukatlar ile temyiz edilen asiller gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı Hazinenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2198, Karar No: 2015/1279, Tarih: 29.04.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2198 E.  ,  2015/1279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “itirazın kaldırılması, tahliye, tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 21. İcra Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 05.06.2012 gün ve 2012/562 E. 2012/593 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 19.12.2012 gün ve 2012/15072 E. 2012/16909 K. sayılı ilamı ile;

“...Dava, itirazın kaldırılması, temerrüt nedeniyle tahliye ve % 40 icra tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 1 Ocak 2010 başlangıç tarihli 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak davalı hakkında başlattığı tahliye istekli icra takibinde, 2010 Şubat- 2011 Kasım arası 7.212- TL kira parasının tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesinde kira sözleşmesinin sona erdiğini, borcunun bulunmadığını bildirmiştir. İtirazın kaldırılması ve tahliye isteğiyle açılan işbu dava sonucunda mahkemece, itirazın kaldırılmasına, inkar tazminatına ve tahliyeye karar verilmiştir.

Takibe dayanak yapılan 1 Ocak 2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde kiraya verenin ... ve iştirakçileri olduğu halde, ... tek başına takibi başlatıp davayı da açmıştır. Bu durumda, kira sözleşmesinin Nevzat ve iştirakçileri adına imzalandığı gözetilip takip ve dava ehliyeti üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Karar bu nedenle bozulmalıdır…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine yönelik itirazın kaldırılması, mecurun tahliyesi ile icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait taşınmazda davalının kiracı olduğunu, kira bedelinin ödenmemesi üzerine hakkında yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini ve 30 günlük yasal süresi içersinde kira bedelini ödemediğini belirterek, davalının taşınmazdan temerrüt sebebiyle tahliyesine ,itirazının kaldırılması ile takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kira borcu bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı vekili, kira borcu bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Yerel Mahkemece; “ davanın kabulü ile davalının işyerinden tahliyesine, davalının yaptığı itirazın kaldırılmasına, asıl alacağın % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline”dair verilen karar; davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuş, Mahkemece bozma öncesi gerekçeler tekrar edilerek direnme kararı verilmiştir. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık takibe dayanak yapılan 1 Ocak 2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde kiraya veren ... ve iştirakçileri olduğu halde, ...’ın tek başına tahliye talepli icra takibi başlatıp itirazın kaldırılması ve tahliye istemli davayı açıp açamayacağı kısacası davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyada bulunan 1 Ocak 2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde kiralayan olarak “... ve iştirakçileri “ ibaresi yazılı olup, sözleşme kiralayan tarafından imzalanırken “ ... ve iştirakçileri yerine “ diye imzalanmıştır. Halbuki icra takibi müstakilen ... tarafından yapılmış, dava da ... tarafından tek başına açılmıştır. Bu durumda yapılması gereken şey ...’ın takip ve dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunun açıklığa kavuşturulmasıdır. Bu hususa işaret eden Özel Daire bozma kararı yerindedir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyeler tarafından kira sözleşmesini kim imzalamışsa sorumluluğun ona ait olacağı, dolayısıyla takip ve dava açma yetkisinin de onda bulunduğu görüşü dile getirilmiş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

O halde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 29.04.2015 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla yapılan icra tekibine itirazın kaldırılması, mecurun tahliyesi ve icra inkar tazminatı taleplerine ilişkindir.

Mahkemece talebin kabulüne karar verilmiştir.

Bu karar, özel dairece; takip dayanağı kira sözleşmesi altında kiralayan olarak ... ve iştirakçilerinin isminin bulunduğu, Nevzatın tek başına takip başlattığı, bu nedenle takip ve dava ehliyeti üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine yerel mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Mahkemece talebin kabulüne karar verilmiştir.

Bu karar, özel dairece; takip dayanağı kira sözleşmesi altında kiralayan olarak ... ve iştirakçilerinin isminin bulunduğu, Nevzatın tek başına takip başlattığı, bu nedenle takip ve dava ehliyeti üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine yerel mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Yerel mahkeme ile özel daire arasındaki uyuşmazlık; takip dayanağı kira sözleşmesi altında kiraya veren olarak “... ve iştirakçileri y.” Yazarak sadece ... tarafından imzalanması halinde Nevzatın tek başına takip ve dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı noktasında düğümlenmektedir.

Bilindiği üzere kira sözleşmelerinin yazılı yapılma şartı bulunmadığı gibi kiraya verenin malik olma şartı da bulunmamaktadır. Kira akti karşılıklı borç doğuran sözleşmelerdendir. Kiracılığın veya kiralayanın tespitinde asıl olan kira sözleşmesindeki yazılı olan isim değil imzadır.( Erkan Ertürk. Uygulamada kira tespiti ve Uyarlama Davaları. s.42)

Bi kimsenin karşı tarafla yaptığı yazılı sözleşme gereğince borç ve yükümlülük altına girebilmesi için o sözleşmede imzasının olması gerekmektedir. Sözleşmeyi imzalamayan bir kimsenin o sözleşme gereğince sorumlu olması söz konusu olmadığı gibi hak iddia etmesi de mümkün değildir. Diğer yandan vekalet yoluyla sözleşme yapılması da mümkündür. Bu durumda da vekil edenin vekaleti olmalı veya açıkça muvafakat vermelidir.

Somut olayda sözleşme sadece ... tarafından imzalanmıştır. Diğer yandan kiracı da sözleşmeyi ... ile birlikte müşterekleriyle beraber yaptığı hususunda bir savuma getirmemiştir.

Sözleşmelerde asıl olan imzadır. Sözleşme altında birden çok kişinin adı olmakla birlikte bir kişi tarafından imzalanmışsa o sözleşmenin tarafı bir kişidir. Bunun istisnası ise imzanın vekaleten birden çok kişi adına atılmasıdır ki somut olayda bu yönde bir iddia ve savunma da bulunmamaktadır. Bunun aksine, mahkemeye, imzacının iştirakçilerini bul ve ona göre taraf sıfatını belirle dediğimiz zaman mahkeme davacıya iştirakçilerin kim olduğunu soracak davacı da sözleşmenin sadece kendisi tarafından yapıldığını, iştirakçisinin bulunmadığını belirtebilecektir. Bu durumda bu sözleşmeyi yok sayamayacağımıza göre yine aynı sonuca varacağız. Ayrıca davacının iştirakçi olarak bildirdiği kişilerin malik olmaması halinde yine sözleşmenin geçerliliğine bir halel gelmeyecektir. İştirakçilerin taşınmazın diğer hissedarları olması halinde de bir hissedarın taşınmazı kiraya vermesi halinde diğer hissedarların itirazı yoksa yine sözleşme geçerli olmaya devam edecektir.

Elimizdeki uyuşmazlık kiracı ile kiraya veren arasındadır. Burada kiraya veren sözleşmenin imzacısıdır. İmzası bulunmayan diğer isimlerin taraf olmaları söz konusu değildir.

Elimizdeki uyuşmazlık kiracı ile kiraya veren arasındadır. Burada kiraya veren sözleşmenin imzacısıdır. İmzası bulunmayan diğer isimlerin taraf olmaları söz konusu değildir.

Sonuç itibariyle sözleşmenin tarafı onu karşılıklı imzalayanlardır. Kiracının aksi yönde bir savunması yoktur. Olsa dahi sözleşme süresi bittikten sonra veya uzun süre geçtikten sonra böyle bir savunma iyi niyetle bağdaşmaz ve hukuk düzenince korunmaz. Taraflar arasındaki sözleşmeye dayanarak imzacı olan tarafın bu sözleşme gereğince icra takibine girişmesine, akabinde itirazın kaldırılmasını istemesine engel bir durum bulunmadığı ve yerel mahkeme kararının onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşlerine katılmıyorum

...

1.Hukuk Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2017/34308, Karar No: 2019/12641, Tarih: 21.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/34308 E.  ,  2019/12641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın işletmekte olduğu dükkanın devri amacıyla emlakçı olan sanık ile görüştüğü, aralarında “satışa yetki sözleşmesi” tanzim ettikleri, sanığın alıcı bulması ile önce tanık ...’a 4.000 TL’ye devrini sağladığı, yine sanık vasıtasıyla tanık ...’e 6.500 TL’ye devredildiği, son olarak tanık ...’ya 9.000 TL bedel karşılığı devrin gerçekleştiği, katılana ödenen devir bedeli ile işyerini devirden sonra asıl işleten tanık ...’nun ödediği bedel arasındaki fark olan 5.000 TL’yi sanığın kendi yararına kullandığı ve katılanın zarara uğradığı, bu surette sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Dosya kapsamına göre, sanığı suça konu eylemden önce tanıdıklarını bildiren tanıkların kısa süre içerisinde işyerini devralıp elden çıkardıkları, katılanın işyerini devretmesinden sonra işletmeye devam eden tanık ...’nun sanığın kendisine devir için yanında birini getirdiği, bu kişinin katılanın erkek kardeşi olduğunu beyan ettiği, tanığın işyerini devralmaya ilişkin tanzim ettikleri sözleşmede katılanın ve sanığın yanındaki kişinin isminin geçmediği, sözleşmeyi sanık ile 9.000 TL bedel karşılığında yaptığını beyan ettiği, emlakçılık yapan sanığın, baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket etmek suretiyle katılana ait işyerini düşük bedelle satılıyormuş gibi göstererek ikna edilmesini sağlayıp haksız menfaat sağlamaya yönelik olduğu, sanığın hükümden sonra, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırmaya tabi basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14300, Karar No: 2012/9087, Tarih: 19.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/14300 E.  ,  2012/9087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4387, Karar No: 2023/1158, Tarih: 21.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4387 E.  ,  2023/1158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında iflas davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asli müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asli müdahil vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin pasifinin aktifini geçtiğini ve borçlarını ödeyemez duruma geldiğini, taşınmazının bulunmadığını ileri sürerek davanın kabulü ile müvekkili şirketin iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Asli Müdahil vekilinin dilekçesinde ; davacı şirketin müdür ...’ın müdürlük görevinin 08.10.2015 tarihinde sona erdiğini, şirkete yeniden müdür atanmadığını, iflas davası açılmasına ortaklardan sadece ...’ın karar verdiğini, diğer ortağın karara iştirak etmediğini, hem şirketin iflas davası açılması kararının hem de avukata verilen vekâletnamenin yok hükmün olduğunu, davacı şirketin pasiflerinin aktifini geçtiği iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin borca batık durumda olduğu, bu nedenle iflas isteme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asli müdahil vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asli Müdahil vekili istinaf dilekçesinde; davanın açıldığı tarihte ...’ın şirketi temsil yetkisi bulunmadığını ve şirket adına dava açma yetkisi bulunmadığını, araç ve taşınmazlarını şirket yetkilisinin yakın akrabalarına kaçırmak suretiyle elinden çıkardığını, davacı aleyhine yapılan takip konusu borçlar, ödeme ve zaman aşımı nedeniyle sona erdiğini, davacı şirketin tefecilik yaptığını, davacı şirket, hileli ve ahlaka aykırı şekilde borçlanmak ve mal varlığını azaltmak suretiyle hileli şekilde acz durumuna düştüğünü, gerçek alacaklılar ile resmi kurumları zarara uğratmaya çalıştığından, kanuna aykırı ve kötü niyetli bu eylemlerinin korunarak iflasına karar verilmesi mümkün olmadığını,istinaf nedenleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf eden tarafından sunulan belgelerin, davacının kötü niyetli olduğu, alacaklıları zarara uğratma gayesiyle hareket ettiği ve borca batık olmadığı, hileli şekilde aciz durumuna düştüğüne ilişkin iddiaları ispatlar nitelikte olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asli müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asli müdahil vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflas istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 178. maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7349, Karar No: 2010/10578, Tarih: 31.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/7349 E.  ,  2010/10578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Evlat Edinme

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 60.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 31.05.2010 (Pzt.

KARŞI OY YAZISI

Dava ergin olmayan kişinin evlat edinilmesine ilişkindir.

Evlat edinmeye konu küçük Berkcan Erbay 24.9.1999 doğumludur. Berkcan'ın babası davalılar ... ve ... Kozaklı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13.9.2000 tarihinde kesinleşen 08.06.2000 gün 1999/267 esas – 2000/102 karar sayılı kararıyla boşanmış; ortak çocuk Berkcan'ın velayeti davalı baba Bülent'e verilmiştir. Boşanma davasında anne Sefaret'in velayetin babaya verilmesini istemiş olduğu görülmektedir. Velayeti babaya bırakılan çocuk, baba tarafından daha sonra evlat edinilmek üzere babanın kardeşi davacı ... ve eşinin bakım ve gözetimine bırakılmıştır. Davacı evlat edinmek isteyenlerin alt soyunun bulunmadığı görülmektedir. Çocuğun halen ilköğretim 4. sınıfta ve başarılı bir öğrenci olduğu tespit edilmiştir.