muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1776, Karar No: 2015/6836, Tarih: 02.07.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1776 E.  ,  2015/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2013/737 - 2014/733

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada Gebze 1. İş ve Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, cismani zarar sebebiyle açılan tazminat istemine ilişkindir.

İş mahkemesi, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Asliye hukuk mahkemesi ise, taraflar arasındaki ilişkinin iş ilişkisi olduğu ve iş mahkemesi tarafından çözümleneceği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda; mesleki eğitim merkezinde çıraklık eğitimi alan davacı eğitim kapsamında ilgili kanun ve yönetmelik gereği eğitim merkezi tarafından yönlendirilen iş yerinde haftanın 4 günü çalıştığını, freze makinesine yönlendirilerek bu kısımda çalıştırılmak istenildiğini, dava konusu iş kazasının ise bu yer değişikliğinin hemen ardından 16/10/2010 Cumartesi günü gerçekleştiğini beyan ederek maddi ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

İş mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini hükme bağlamıştır.

3308 sayılı Kanunun 3. maddesinin (h) bendine göre "İşletmelerde Mesleki Eğitim", mesleki ve teknik eğitim okul ve kurumları öğrencilerinin beceri eğitimlerini işletmelerde, teorik eğitimlerini ise mesleki ve teknik eğitim okul ve kurumlarında veya işletme ve kurumlarca tesis edilen eğitim birimlerinde yaptıkları eğitim uygulamalarını ifade etmekte olup davacı bu bent kapsamında mesleki eğitim (staj) görmektedir.

3308 sayılı Kanunun 25/2. maddesine göre aday çırak, çırak ve öğrencinin eğitimi sırasında işyerinin kusuru halinde meydana gelecek iş kazaları ve meslek hastalıklarından işveren sorumludur. 25/4. maddesine göre aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere sözleşmenin akdedilmesi ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun iş kazaları ve meslek hastalıkları ile hastalık sigortaları hükümleri uygulanır.

Öte yandan 4857 sayılı Kanunun 77 /son maddesinde iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin tüzük ve yönetmeliklerde yer alan hükümlerin, işyerindeki çıraklara ve stajerlere de uygulanacağı bildirilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 1. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/269, Karar No: 2017/79, Tarih: 23.01.2017

**16. Hukuk Dairesi         2017/269 E.  ,  2017/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı 3.115,11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, dere mutlak koruma alanında kaldığı, ve taşınmaz ve üzerindeki binanın 25 yıldan beri kimlik bilgilerine ulaşılamayan ...'nin fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit, 6292 sayılı Yasa çerçevesinde 16.1.2014 tarihinde yapılan satış işlemi neticesinde ... adına tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile davaya konu Beykoz İlçesi Çengeldere Mahallesinde bulunan 1480 ada, 8 nolu parselin beyanlar hanesinde yazılan "iş bu taşınmaz ve üzerindeki 1 katlı kargir bina 25 yıldan beri kimlik bilgilerine ulaşılamayan ....'nin fiili kullanımındadır" şerhinin kaldırılarak yerine "iş bu taşınmaz ve üzerindeki 1 katlı kargir bina 25 yıldan beri Yakup oğlu ...'nin ( TC. No:...) fiili kullanımındadır" şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz yetkisi kural olarak davanın taraflarına aittir. Dava konusu taşınmaz dava tarihinden önceki tarihte 6292 sayılı Kanun gereğince ...'ne satılmış ve belediye taraf gösterilmiş olup, Hazine malik olmadığından taraf sıfatı da bulunmamaktadır. Belirtilen nedenle Hazinenin hükmü temyizde hukuki yararı kalmadığından temyiz inceleme isteminin REDDİNE, 23.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6793, Karar No: 2010/14994, Tarih: 02.11.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/6793 E.  ,  2010/14994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1362,36 TL alacağın tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; 19.03.2009 günlü karar davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2009 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1400,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece reddine karar verilen davaya konu 1362,36 TL takip miktarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 02.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2013/9381, Karar No: 2013/11522, Tarih: 03.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/9381 E.  ,  2013/11522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalıp, kullanımı engellenen arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazların beyanlar hanesinde ... şerhi olduğu ve ... Müdürlüğünün yazısına göre bu vakfın taviz bedeline tabi olduğu gözetilerek %10 taviz bedelinin, hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dosyada vekaletnamesi bulunan ve pay bedeline hükmedilen ...'nun, gerekçeli karar başlığında adının gösterilmemesi,

3) Dava konusu taşınmazların bir kısmında murisler ... ve ... da paydaş olduğu halde, infazda tereddüt oluşturacak şekilde, sadece davacıların paylarının iptali ile davalı idare adına tapuda tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle ....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14747, Karar No: 2010/1131, Tarih: 08.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14747 E.  ,  2010/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.04.2009 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin tapu kaydına yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın 10 yıllık hak düşürücü süre yönünden reddine dair verilen 29.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmaz tapu kaydına “... Vakfı” şerhinin yazılması istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 sayılı Kanunda öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı idare temyiz etmiştir.

5737 sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zamanaşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden, burada 5841 sayılı Kanunun 2.maddesinden öngörülen kadastro tutanaklarının kesinleşmesi ve hak düşürücü süreyi düzenleyen 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12.maddesinin uygulanma olanağı yoktur.

Yukarıda sözü edilen 5737 sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3. maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenmesi dava konusu edilen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; davanın esasına girilerek vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK’nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28614, Karar No: 2014/10009, Tarih: 08.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28614 E.  ,  2014/10009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/408-2013/382

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezine uzak mesafede Belde Belediyesi hudutlarında olmasına karşın, ilçe merkezinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10979, Karar No: 2017/5556, Tarih: 13.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10979 E.  ,  2017/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14774, Karar No: 2012/17062, Tarih: 15.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/14774 E.  ,  2012/17062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. Vd. aleyhine 23/11/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıya dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesinin 10/11/2010 tarihli nüshasının 1 ve 6. sayfalarında yayınlanan "Sahte imza belgelendi" başlığını taşıyan yazılarda; kendisine yönelik içeriği gerçek olmayan, kişilik haklarına ağır saldırı niteliği taşıyan, siyasi ve mesleki itibarına zarar verecek ifadeler kullanıldığını ileri sürerek manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir. Davalı taraf davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, "..., ... ve ... hakkında Resmi Evrakta Sahtekarlık yaptıkları gerekçesi ile Samsun Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunan ...'in talebi doğrultusunda, adli tıp kurumuna gönderilen senetteki imzanın sahte olduğu, ortaya çıktı" başlıklı yazı bütün halinde incelendiğinde, davacının evrakta sahtecilik fiiline iştirak ettiği gibi bir izlenim uyandırdığı, bu haliyle haberin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

-/-

-2-

2011/14774-2012/17062

-/-

-2-

2011/14774-2012/17062

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki ... de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. Olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen herşeyi araştırmalı, incelemeli ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda; dava dışı ... tarafından davacının hissedarı olduğu şirket aleyhine açılan menfi tespit istemli davada yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde; davaya konu senetteki bir kısım imzaların adı geçene ait olmadığının tespit edilmiş olması ile yine ...'in davacı ve şirketin diğer hissedar ve müdürleri aleyhine yaptığı şikayet sonucu yürütülen soruşturma safahatı değerlendirildiğine göre yayının görünür gerçekliğe uygun olduğu, kişilik haklarının saldırıya uğradığından söz edilemeyeceği benimsenmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davalıların sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/138, Karar No: 2015/818, Tarih: 13.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/138 E.  ,  2015/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/253610

6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanıklar K.. K.. ve T.. E..'in yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2014 gün ve 2014/140 E. 2014/295 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22022, Karar No: 2015/6378, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22022 E.  ,  2015/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekilinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edene yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.