muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/38755, Karar No: 2013/24955, Tarih: 31.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/38755 E.  ,  2013/24955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/204406

MAHKEMESİ : Ankara 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2009

NUMARASI : 2008/1439 (E) ve 2009/722 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli,daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup,hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 125/1.maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

I- Kabule göre de;

1- TCK'nın 125/3-a maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü,aynı Yasanın 50/2.maddesi uyarınca suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın hakaret suçundan cezalandırılmasına karar verildiği halde uygulanan maddenin TCK 106/1 olarak gösterilmesi suretiyle CYY'nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18801, Karar No: 2013/15707, Tarih: 09.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/18801 E.  ,  2013/15707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, eksik hesaplandığı iddiasıyla yaşlılık aylığı miktarının tespiti ve farklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacıya 5434 sayılı Kanun kapsamındaki sigortalılık süreleri birleştirilmek suretiyle 01.08.1987 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının yaşlılık aylığının eksik hesaplandığı gerekçesiyle yeniden hesaplanmasını talep ederek dava açmış olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının yaşlılık aylığına 2007 yılında %2,25 oranında artış yapılması gerektiği gerekçesiyle, dava tarihine kadar eksik ödenen 1971,37 TL. aylık farkının tahsiline karar verilmiştir.

01.01.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5565 sayılı 2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununun 30’uncu maddesinin 6’ncı fıkrasında “506 sayılı ... Kanunu, 1479 sayılı ... ve ... ve Diğer Bağımsız Çalışanlar ... Kurumu Kanunu, 2925 sayılı ... İşçileri ... Kanunu ve 2926 sayılı Tarımda Kendi Adına ve Hesabına Çalışanlar ... Kanununa göre gelir ve/veya aylık ödenenlere, bu kanunlar gereğince ödenmekte olan gelir ve/veya aylık tutarlarında (506 sayılı Kanuna göre gelir ve/veya aylık ödenenlerin bu Kanunun geçici 76’ncı maddesine göre yapılan telafi edici ödemeler dahil), 2006 yılı için 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanuna göre yapılan yıllık kümülatif artış oranı ile aynı dönemde memur aylıklarında katsayıların yükseltilmesi suretiyle yapılan kümülatif artış oranı arasındaki farkı telafi edecek şekilde hesaplanacak fark tutarları 2006 yılı Temmuz - Aralık ayları ödeme dönemleriyle sınırlı olmak üzere bir defada ayrıca ödenir. 2006 yılı ikinci altı aylık döneminde altı aydan daha az süreyle gelir ve/veya aylık almış olanlara yapılacak ödemelerde fiilen yararlanılan gelir ve/veya aylık ödeme döneme sayısı dikkate alınır. Bu şekilde yapılacak ödemenin bir aylık

tutarının 2006 yılı Aralık ayı ödeme dönemi gelir ve/veya aylık tutarına ilave edilmesi sonucunda bulunacak tutar, 2007 yılı Ocak ayı ödeme döneminde yapılacak artışlara esas alınır.” düzenlemesi bulunmaktadır. Söz konusu düzenleme uyarınca Kurumun 29.01.2007 tarih 2007/8 sayılı Genelgesinde bu yasal düzenleme dikkate alınarak 2006 yılı memur aylıklarında kat sayı yükseltilmesi nedeniyle kümülatif artış %7,5 oranında gerçekleşmesine rağmen aynı dönemde 5454 sayılı Kanuna göre 506 ve 2925 sayılı Kanunlara göre ödenen gelir ve aylıklardaki kümülatif artış oranı %6,09 oranında gerçekleştiğinden aradaki farkın kapatılması için %1,33 oranında artış yapılmasının öngörüldüğü anlaşılmaktadır. Somut olayda davacının yaşlılık aylığının da %1,33 oranında artırıldığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı halde bilirkişinin hesabına göre bu artış oranı farkının %3,58 olduğu kabul edilerek sonuca gidildiğinden, mahkemece resmi Kurumlardan bu kümülatif artış oranlarının açıkça kaç olduğunun sorulup aylığa yansıtılacak fark oranın belirlenmesi gerekirken denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş; 5565 sayılı 2007 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunun 30. maddesinin 6. fıkrasında öngörülen yıllık kümülatif artış oranlarını ilgili resmi Kurum ve Kuruluşlardan (TUİK, Maliye, Emekli Sandığı gibi) sormak, Kurumun bu Yasa’ya dayanarak çıkardığı 2007/8 sayılı Genelgedeki %1,33 fark artış oranı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirlenen %3,58 fark oranın neden çelişkili olduğu da bilirkişiye açıklattırmak suretiyle, davacının aylığında bu yasa uyarınca uygulanması gereken artışın yapılıp yapılmadığı, varsa eksik kısmının belirlenmesi için alanında uzman bilirkişi yada bilirkişi heyetinden rapor almak suretiyle sonuca gitmektir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14622, Karar No: 2023/23458, Tarih: 31.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/14622 E.  ,  2023/23458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/36 E., 2015/360 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının, katılan sanık tarafından temyizi üzerine, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmü açısından yapılan ön inceleme neticesinde, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, temyiz talebinde bulunan katılan ... 'ın, karar tarihinden sonra 21.10.2022 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçılarının da karar tebliğine rağmen şikâyetçinin haklarını takip etmek üzere davaya katılmadıkları anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyiz isteğinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan sanığın başka suçtan emniyette ifadesi alındığı sırada ayak ayak üstüne attığından dolayı görevli polis memuru olan sanık ... tarafından uyarılması üzerine hakaret ettiği, sanığın da katılan sanığı kasten yaraladığı iddiası ile açılan davada, katılan sanığın hakaret suçunu işlediği kabul edilmiş, sanığın ise kasten yaralama suçunu işlediğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle, Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

IV.GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde

IV.GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, temyiz talebinde bulunan katılan ...'ın, karar tarihinden sonra 21.10.2022 tarihinde vefat ettiği, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı, ölenin mirasçılarının da karar tebliğine rağmen şikâyetçinin haklarını takip etmek üzere davaya katılmadıkları, bu nedenlerle katılanın kararı temyiz etme yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin karar tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

1. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararına yönelik şikâyetçi ...'ın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle

Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6911, Karar No: 2014/10720, Tarih: 08.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6911 E.  ,  2014/10720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çankırı 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :24.01.2013

NUMARASI :Esas no:2011/427 Karar no:2013/21

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından velayet, nafakaların miktarları ve kişisel ilişkinin süresi yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi, iştirak nafakasının miktarı ile kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- İnceleme tarihi itibariyle tarafların müşterek çocuğu S.. N..un yaşı dikkate alındığında, davacı-davalı baba ile ortak çocuk arasında, babalık duygularının tatmini de dikkate alınarak yaz tatillerinde ve hafta sonlarında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının, çocuğun sağlığını, ahlaki ve bedensel gelişimini tehlikeye düşüreceğine ilişkin bir delil bulunmadığına göre, müşterek çocuk ile davacı-davalı baba arasında yaz tatillerinde ve hafta sonlarında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmaması doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 3. bendin hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine “ Velayeti davalı-davacı anneye verilen 2010 doğumlu müşterek çocuk S.. N..ile davacı-davalı baba arasında, her ayın 2. ve 4. Cumartesi günü 10:00 ile takip eden Pazar günü 17:00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günü 10:00 ile 3. günü 17:00 saatleri arasında, her yıl babalar gününde 10:00 ile 17:00 saatleri arasında ve her yıl 1 Temmuz 10:00 ile 15 Temmuz 17:00 saatleri arasında kişisel ilişki kurulmasına” cümlesinin yazılmasına, temyiz edilen hükmün, bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebepler ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Seval'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran Turgay'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.05.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2019/4545, Karar No: 2019/14206, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4545 E.  ,  2019/14206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı;

A-Davacı avukatı davanın kabulü yönünde,

B-Davalı avukatı ise feshin haklı nedene dayandığı yönünde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi; 29 Nisan 2017 tarihli Resmi Gazete'nin mükerrer sayısında yayınlanarak yürürlüğe giren 690 sayılı KHK'nin 56. maddesi ile değişik, 23 Ocak 2017 tarihli 685 sayılı KHK'nın geçici 1. maddesinin 3. fıkrası gereğince;

1)HMK.nın 353/1-a-4. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına,

2)Dava konusu talep hakkında yargı mercilerince KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

3)Dava konusu talep hakkında inceleme yaparak karar vermek üzere; dava dosyasının, İstanbul Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonu'na gönderilmesi için İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 11/03/2013- 08/09/2016 tarihleri arasında davalı işverenlikte teknisyen olarak çalıştığını, davalı işverenin 08/09/2016 tarihli fesih bildirimi ile "iş sözleşmesinin 15 Temmuz 2016 tarihi itibariyle ülkemizin içerisinde bulunduğu fevkalede durum ve bu durum neticesinde ortaya çıkan güvenlik gerekçeleri ile hakkınızda duyulan şüphe gereği kurumumuz ile iş ilişkinizin devamı mümkün olmadığından ayrıca istihdam edildiğiniz görev ve işletmesel gereklerle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesi hükmü gereğince tazminatsız olarak haklı nedenle feshedilmiştir." denilmek suretiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, fesih sebebi bildirilmeden sadece Yasanın ilgili maddelerine gönderme yapılarak gerçekleştirilen fesih işleminin Yasanın 19. maddesinde belirtilen usule uygun yapılmaması nedeniyle geçersiz olduğunu, feshin işyerinde yürürlükte bulunan TİS'in ilgili maddeleri uyarı disiplin kurul kararına dayanmadığı içinde haksız olduğunu iddia ederek, davacının işe iadesine, çalıştırılmadığı süreler için 4 aylık brüt ücretinin ve diğer tüm haklarının ödenmesine, işe başlatılmaması halinde iade kararına aykırılıktan 8 aylık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, nitekim bu kapsamda 15 Temmuz sonrası süreçte mezkur örgütle mücadele edebilmek için Cumhurbaşkanı’nın başkanlığında toplanan Bakanlar Kurulu tarafından şu ana kadar 667, 668, 669, 670, 671, 672, 673 ve 674 sayılı sekiz ayrı KHK çıkartıldığını, FETÖ/PDY’nin örgütlenmesi bakımından önem verdiği kurumların başında gelen TSK, emniyet teşkilatı ve yargı kurumları ile birlikte ülkemizin teknolojik gelişmeleri, teknolojik yatırımları, ülke hedefleri ve milli güvenliği açısından stratejik öneme sahip TÜBİTAK’ta da görev yapan çok sayıda personel hakkında darbe teşebbüsü sonrası ülke genelinde soruşturmalar başlatıldığını ve gözaltı tedbirlerinin uygulandığını, feshin uluslararası sözleşmelerin genel hükümlerine uygun yapıldığını, davacı belirli iş sözleşmesine tabi olarak istihdam edildiğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davacının iş akdinin güçlü bir şüphe ile haklı olarak değil ancak geçerli nedenle feshedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davacı vekilinin süre tutum dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmediği anlaşılmıştır.

Davalı vekilinin istinaf sebepleri olarak iş akdinin haklı nedenle feshedildiği ileri sürmüştür.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının iş akdinin 08.09.2016 tarihinde davalı işveren tarafından davacının FETÖ/PYD isimli terör örgütü ile bağlantılı veya ilişkili olduğu şüphesi bulunması nedeniyle 4857 sayılı Yasanın 25. maddesi kapsamında feshedildiği ve bu fesihten sonra çıkarılan 690 sayılı KHK'nin 56. maddesi ile getirilen düzenleme ile; devam eden davalar hakkında yargı mercilerince karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle, dava dosyalarının yeni bir başvuru şartı aranmaksızın incelenmek üzere Komisyon'a gönderilmesi hususu yasal bir zorunluluk olarak hüküm altına alındığı, davacının hukuki durumunun 690 sayılı KHK'nin 56. maddesi ile değişik, 685 sayılı KHK'nin geçici 1. maddesinin 3. fıkrası kapsamına girdiği, davanın reddine yönelik olarak ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın bu düzenleme kapsamında HMK'nun 353/1-a-4. maddesi uyarınca kaldırılarak, 685 sayılı KHK.nin Değişik geçici 1/3 maddesi gereğince davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava dosyasının Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonuna gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı taraf vekilleri süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı taraf vekilleri süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

685 sayılı Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonu Kurulması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 1. maddesinin 1. fıkrasında “Anayasanın 120'nci maddesi kapsamında ilan edilen ve 21/7/2016 tarihli ve 1116 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi Kararıyla onaylanan olağanüstü hal kapsamında, terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti, aidiyeti, iltisakı veya bunlarla irtibatı olduğu gerekçesiyle başka bir idari işlem tesis edilmeksizin doğrudan kanun hükmünde kararname hükümleri ile tesis edilen işlemlere ilişkin başvuruları değerlendirmek ve karara bağlamak üzere Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonu kurulmuştur.” Yine aynı kanun hükmünde kararnamenin 2. maddesinin 1. fıkrasında “(1) Komisyon, olağanüstü hal kapsamında doğrudan kanun hükmünde kararnameler ile tesis edilen aşağıdaki işlemler hakkındaki başvuruları değerlendirip karar verir.” düzenlemesi bulunmaktadır.

685 sayılı KHK'nin 690 sayılı KHK'nin 56. maddesi ile değiştirilen geçiş hükümleri başlıklı Geçici madde 1. maddesinin 3. fıkrasının son halinin;

"(3) Komisyonun görev alanına giren konularda daha önce herhangi bir yargı merciine başvurmuş veya dava açmış olanlar için de 7'nci maddedeki usul ve süreler uygulanır.

Bu dosyalar hakkında yargı mercilerince karar verilmesine yer olmadığına ve tarafların yaptıkları masrafların üzerlerinde bırakılmasına dosya üzerinden kesin olarak karar verilir, vekâlet ücretine hükmedilmez. Bu dosyalar, yeni bir başvuru şartı aranmaksızın incelenmek üzere Komisyona gönderilir.” şeklini aldığı anlaşılmıştır.

Söz konusu hükümler değerlendirildiğinde Komisyonun doğrudan KHK listesiyle kamu görevinden çıkarılan işçiler için görevli olduğundan söz edilecektir. Ancak davacının iş sözleşmesi davalı tarafından feshedilmiştir. Bu bakımdan davacı açısından komisyonun görevli olduğundan söz edilemeyecektir.

Davacının iş akdi kanun hükmünde kararname kapsamında değil davalı işverence 08.09.2016 tarihinde duyulan şüphe gereği feshedildiğinden fesih, kanun hükmünde kararnameye dayanan bir fesih niteliğinde olmadığından Olağanüstü Hal İşlemleri İnceleme Komisyonunun yetkisi kapsamında değildir.

Dosya içeriğine göre; davacının iş sözleşmesi 08.09.2016 tarihinde “ortaya çıkan güvenlik gerekçeleri ile hakkınızda duyulan şüphe gereği” gerekçesiyle feshedilmiştir.