muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17628, Karar No: 2014/17394, Tarih: 01.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17628 E.  ,  2014/17394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 47. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 47. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7974, Karar No: 2013/9219, Tarih: 07.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7974 E.  ,  2013/9219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/01/2012 tarih ve 2010/625-2012/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:Davacı vekili, müvekkili ile davalı gerçek kişilerin davalı şirketin ortakları olduğunu, davalı şirket ile dava dışı ... arasında beş adet taşınmazın 21.06.2000 tarihinden itibaren 20 yıl süre ile davalı şirkete kiralanması hususunda sözleşme yapıldığını, taşınmaz maliki ... 'in ölümünden sonra hem şirket ortağı hemde mirasçı bulunan davalılar tarafından kira sözleşmesi göz ardı edilerek sözleşme konusu taşınmazların bir kısmının üçüncü kişilere kiraya verildiğini, kiraların emsallere uygun olmadığı gibi, alınan kira bedellerinin de şirkete aktarılmadığını, bir kısım taşınmazların hiç kiraya verilmeyerek şirketin gelir kaybına uğramasına sebebiyet verildiğini, davalı şirket ile olan kira sözleşmesinin herhangi bir karar alınmaksızın müvekkilinin bilgisi dışında feshedildiğini belirterek bir kısım taşınmazların hiç kiraya verilmemesi, kiraya verilenlerin düşük bedel ile kiraya verilmesi sebebiyle şirket kazanç kaybının tespit edilerek en yüksek ticari faiziyle birlikte şirkete iadesine, elde edilen kardan müvekkili payının ödenmesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.Davalılar vekili, gerçek kişi müvekkillerinin aynı zamanda davalı şirketin ortaklarından olması sebebiyle müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, davalı şirketin amaç ve faaliyet konuları arasında dava konusu yerlerin 3.kişilere kiraya verilmesinin bulunmadığını, taşınmazların eski sahibi ... 'in mirasçısı olup şirket ortağı olmayan ... ile şirketi temsile yetkili müdür ... arasında akdedilen sözleşme ile önceki sözleşmenin davacının bilgisi dahilinde fesih edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirket ana sözleşmesi ve davalı ..

.kişilere kiraya verilmesinin bulunmadığını, taşınmazların eski sahibi ... 'in mirasçısı olup şirket ortağı olmayan ... ile şirketi temsile yetkili müdür ... arasında akdedilen sözleşme ile önceki sözleşmenin davacının bilgisi dahilinde fesih edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şirket ana sözleşmesi ve davalı ...'in şirket müdürü atanmasına ilişkin ortaklar kurulu kararı kapsamında şirket müdürüne geniş yetkiler verildiği, şirket varlıklarını satma yetkisi tanınan şirket müdürünün kira sözleşmesini fesih yetkisinin olmadığının kabul edilemeyeceği, buna göre kayıt maliklerinin davalı şirket müdürü ile bir araya gelip kira sözleşmesini feshetmelerinin geçerli olduğu, kira sözleşmesinin feshine ilişkin müdür işleminin iptalini sağlamadan geçerli olduğu kabul edilen fesih işlemine rağmen davacının şirketin fesih nedeni ile zarara uğradığını belirtip dava açmasının mümkün olmadığı, şirketin elde ettiği karın dağıtımı için ana sözleşme uyarınca ortaklar kurulu kararı alınması gerektiği, yasada belirtilen yöntem kullanılmadan mahkemenin ortaklar kurulu yerine geçerek onlar adına kar dağıtımı sonucunu doğuracak şekilde karar vermesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davacının tüm taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, kira sözleşmesinin ihlali sebebiyle tazminat talebi yönünden, davacı 14.10.2011 tarihli dilekçesi ile, davanın, davaya konu taşınmazların kayıt maliki olan ve aynı zamanda şirketin de ortağı olan davalıların murislerinden kalan davaya konu taşınmazlar için daha önce şirket ile önceki kayıt maliki arasında düzenlenen kira sözleşmesine aykırı davranarak, dava konusu parsellere el koyarak, kendi adlarına kiraya vermeleri sonucu şirketin gelir elde etmekten yoksun kalması nedeni ile taşınmazların kayıt malikine karşı açılmış sözleşmenin ihlali ve neticesinde uğranılan zararın tazmini ve şirkete iadesi istemine ilişkin olduğunu açıklamıştır. Bu kapsamda, davanın açıklanan bu şekli ile ancak sözleşmenin tarafı olan limited şirket tarafından açılabileceği, şirket ortağı olduğu anlaşılan davacının bu davada aktif dava ehliyetinin bulunmadığı anlaşılmakla, husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile esas yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de, dava reddedilmiş olmakla, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan anılan hususun neticeye müessir bulunmadığı anlaşılmış, sonucu itibariyle doğru kararın HUMK’nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, kira sözleşmesinin ihlali sebebiyle tazminat talebi yönünden sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1140, Karar No: 2025/2337, Tarih: 30.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1140 E.  ,  2025/2337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/57 E., 2023/375 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; temyiz incelemesine esas bir kısım belgelerin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1.Davaya konu 468 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ilk olarak hangi tarihte imar planı kapsamına alındığı hususunun il ve ilçe belediyelerinden sorularak,

2.Davaya konu taşınmazın bulunduğu çalışma alanında kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı ve hangi tarihte kesinleştiğinin ilgili Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden sorularak,

3.Davacı adına senetsizden taşınmaz iktisabı sonucunu doğuracak dava dosyası bulunup bulunmadığının Adliye Yazı İşleri Müdürlüğünden sorularak,

gönderilen yazı cevaplarının dosya arasına alınması, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Türkoğlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19801, Karar No: 2022/4780, Tarih: 21.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/19801 E.  ,  2022/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup yakalanma ile temadi kesileceğinden, gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin "19.07.2016" yerine “18.07.2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin,

tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13827, Karar No: 2023/4411, Tarih: 25.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/13827 E.  ,  2023/4411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2805 Esas, 2022/1321 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 15. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/453 Esas, 2022/331 Karar

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve de davalı vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin ve duruşma isteminin kabulüne karar verilmiş ve duruşma için 25.04.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile davacı asil ... ve adına Av. ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalı işverenin Topkapı... Zeytinburnu-... adresindeki fabrikasında 13.07.1988 ila 02.01.2013 tarihleri arasında "Mekanik Bakım Onarım Ustası" olarak çalıştığını, bu çalışmasından dolayı işitme kaybı oluşacak şekilde meslek hastalığına yakalandığını ileri sürerek sonuçta 778.762,60 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, davalı işverenin Topkapı... Zeytinburnu-... adresindeki fabrikasında 13.07.1988 ila 02.01.2013 tarihleri arasında "Mekanik Bakım Onarım Ustası" olarak çalıştığını, bu çalışmasından dolayı işitme kaybı oluşacak şekilde meslek hastalığına yakalandığını ileri sürerek sonuçta 778.762,60 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ... 22. İş Mahkemesine ait 2017/1 Esas sayılı dosyanın bekletici mesele yapılmasını talep ettiğini, davacıda işitme kaybı veya meslek hastalığı olmadığı gibi davalı işverene izafe edilebilecek bir kusurun olmadığı dosya kapsamı ile sabit olduğunu. davacı aksini iddia etmekte ise de, davalı tarafın işyerinde çalışmaya başlaması ile birlikte davacıya davalı tarafından her türlü kişisel koruyucu malzeme verildiğini ve gerekli eğitimlere tabi tutulduğunu, her yıl düzenli olarak muayeneleri yapıldığını, tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde, davacının iddialarının mesnetsiz olduğunun anlaşılacağını, davanın kabulü anlamına gelmemekle birlikte; şayet davanın kabulüne karar verilecek ise, dava konusu meslek hastalığı nedeni ile SGK tarafından davacıya ödenen tutarlarının tespit olunarak, bu tutarların belirlenecek olan tazminat tutarından indirilmesini talep ettiklerini, davacının talep ettiği ve zenginleşme aracı olarak kullandığı anlaşılan manevi tazminatın açıkça hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğunu, bu nedenlerle öncelikle; ... 22. İş Mahkemesi’nde açılan 2017/1 Esas sayılı dava dosyasının bekletici mesele yapılmasını, davacıda işitme kaybı veya meslek hastalığı olmadığı gibi, davalı işverene izafe edilebilecek herhangi bir kusurunun olmadığı da dosya kapsamı ile sabit olduğu için, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle meslek hastalığının oluşmasında davalının %100 oranında kusurlu olduğu, davacının meslek hastalığından kaynaklanan sürekli iş göremezlik oranının %36,20 olduğundan bahisle davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, davacının iddia edilen meslek hastalığına yakalanmasında müvekkili şirkete atfedilen %100 oranındaki kusurun fahiş olduğunu, ayrıca maluliyet oranın hatalı tespit edildiğini, ilk derece mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, davacının bilinen dönem zararının 2013’den itibaren istenmesi gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda yanılgılı değerlendirme yapılarak asgari ücret karşılaştırılması yapıldığını, maluliyet oranı % 60’ın altında kalan davacının pasif dönem zararının hesaba dahil edilmemesi gerektiğini, ilk derece mahkemesince manevi tazminat yönünden verilen kararın hakkaniyete aykırı nitelikte olduğunu istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğundan bahisle kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı lehine 55.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hüküm altına alınan manevi tazminatın az olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, hesap raporunda bilinen dönemin asgari ücrete oranlama yapılarak tespit edilen ücret üzerinden hesaplanmasının hatalı olduğunu, bilinen dönem hesabının gerçek kazançlar üzerinden yapılması, bilinmeyen dönem hesabının günümüze en yakın kazanç üzerinden veya yok ise asgari ücret üzerinden yapılması gerektiğini, davacının bilinen son ücretinin yanılgılı tespit edildiğini, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hesaba ilişkin itirazlarının göz önüne dahi alınmadığını, itirazların hangi sebeple reddedildiğinin hükmün gerekçesinde açıklanmadığını, davacının sürekli iş göremezlik oranının %60,00’ın altında kalması nedeniyle pasif dönem hesabı yapılmasının hatalı olduğunu, müvekkilinin %100 kusurlu olduğunun kabulü hatalı olduğunu, olay yerinde keşif dahi yapılmaksızın hazırlanan bilirkişi kusur raporunu kabul etmediklerini, hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

a. Taraf vekillerinin manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

C. Gerekçe

a. Taraf vekillerinin manevi tazminat istemi hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 inci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ıncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacı vekilinin davacının manevi zararlarına karşılık olmak üzere 100.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesi'nce davacının manevi tazminat isteminin kabulüne karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi'nce davalının istinaf istemi hüküm altına alınan manevi tazminatın fazla olduğundan bahisle kabul edilerek, yeniden esas hakkında verilen kararda davacı lehine 55.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği gözetildiğinde, kısmen kabul, kısmen reddine karar verilen manevi tazminat miktarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacı vekilinin tüm temyiz itirazının, davalı vekilinin ise manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar verilmiştir.

b. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından, davacının 2013 yılı Ocak ayında diğer bir deyişle meslek hastalığı tespit tarihinden önce işten ayrıldığı, hükme dayanak kılınan bilirkişi hesap raporunda davacının hizmet döküm cetvelindeki 2012 yılı yıllık brüt kazancının aynı dönemin yıllık brüt asgari ücrete oranlandığı ve davacının asgari ücretin 4,14 katı düzeyindeki ücrete asgari geçim indirimi eklenmesi suretiyle belirlenen ücret üzerinden çalıştığı kabulünden hareketle hesaplama yapıldığı, buna karşılık davalı vekilinin aşamalarda dosyaya ibraz etmiş olduğu dilekçelerinde davacının işyerinde çalışmakta iken toplu iş sözleşmesine tabi olduğunu beyan ettiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacı tarafından başvurma harcı, peşin harç ve ıslah harcı olarak yatırılan toplam 11.977,53 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, buna karşılık davacı tarafın davayı açarken yatırdığı başvurma harcının 44,40 TL, peşin harcın 1.750,45 TL, tamamlama harcının ise 13.256,63 TL olduğu anlaşılmaktadır.

İlke olarak iş kazası veya meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararı hesaplanırken öncelikle tazminat hesabını doğrudan etkileyecek olan sigortalının gerçek ücretinin açıkça saptanması gerekmektedir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda toplu iş sözleşmesinin maddi zararın hesabında gözetilmesi gereği kamu düzenine ilişkin olup talep olmasa dahi re'sen uygulanması gerektiği gözden kaçırılarak bu yönde bir araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmesi isabetsiz olduğu gibi davacı tarafından aşamalarda yatırılan harçların toplamı 15.051,48 TL olduğu halde, davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilen harç tutarının 11.977,53 TL olarak belirlenmesi yerinde görülmemiştir.