muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10670, Karar No: 2019/7654, Tarih: 25.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10670 E.  ,  2019/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın idaresindeki beton pompa kamyonu ile, meskun mahal içindeki, iki yönlü iki şeritli 50 km hız sınırı olan eğimli ve virajlı asfalt kaplama, kuru yolda gündüz vakti yokuş aşağı doğru seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek 41.7 m fren izi bıraktıktan sonra sola doğru manevra yaparak ve gerisinde 24 m yağ izi bırakıp kaldırım üzerinde yürüyen yaya ... ile ... aracın altın aldıktan sonra bir evin giriş kısmına çarpıp durması sonucu iki yayanın da vefat ettiği olayda; kaza esnasında sanığın kullandığı aracın hızının takoğraf cihazına 50-55 km olarak ölçüldüğü, 50 km hız limiti olan yolda tam ve asli kusurlu olmakla birlikte tüm dosya kapsamından, sanığın aşırı süratli bir şekilde araç kullandığına dair yeterli delil bulunmadığı ve bilinçli taksirin koşullarının oluşmamasına rağmen sanık hakkında, TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülüp, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12976, Karar No: 2022/15164, Tarih: 30.11.2022

Feri müdahil SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Davacının, sicil dosyasının tetkikinden talep edilen sürelere ilişkin diğer davalı nezdinde herhangi bir hizmet kaydı yahut sigortalılık tescilinin bulunmadığı, dava edilen süreler içerisinde kalmak üzere 23/01/2017-11/09/2017 tarihleri arasında Hat İnşaat Temizlik firmasında hizmet kaydına rastlandığını bildirmişlerdir. Kamu düzenini ilgilendiren bu tür davalarda çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğunun titizlikle araştırılması gerektiğini özellikle yazılı kurum kayıtlarının soyut tanık anlatımlarıyla cerh edilmemesi gerektiğini bu hususlar açıklığa kavuşturulduktan sonra çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulması gerektiğini, dinlenecek tanıkların, aynı iş yerinde tespiti istenen dönemlerde çalışmış işçilerden bu yoksa komşu işyeri sahipleri veya işçilerden seçilmesi gerektiğini bu araştırmalar sonunda hasıl olacak duruma göre karar verilmesi gerektiğini beyan etmişlerdir. Anlatılan nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; "Davanın kısmen kabulü ile; davacının, davalı 1550554280 vergi numaralı Bayrak Sitesi Yönetimine ait işyerinde 15/02/2011-01/10/2018 tarihleri arasında, kuruma bildirilen hizmetler dışında, aylık 6 güne karşılık gelecek şekilde 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunun 4/1-a bendi kapsamında kısmi zamanlı hizmet akdine tabi olarak çalıştığının Tespitine, bunun dışında kalan fazla sürelere yönelik tespit talebinin reddine," karar verilmiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran taraflar ve fer'i müdahilin dilekçelerinde özetle: yerinde olmadığını ileri sürerek ilk derece mahkeme kararının kaldırılmasını talep ettikleri anlaşılmıştır.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi,

Dosya kapsamı, delil durumu itibariyle, Acıpayam 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi 2018/533 Esas 2022/61 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmamasına göre, davacı vekilinin, davalı vekilinin ve feri müdahil Kurumun istinaf başvurusunun Hukuk Mahkemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Taraf vekilleri, kararın bozulmasını istemişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davalı ... ile feri müdahil Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2018/439, Karar No: 2018/10672, Tarih: 09.07.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/439 E.  ,  2018/10672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Katılan ...'a yönelik suçlar bakımından, olay günü yaya şekilde kaçan ve sonrasına tanıkların vermiş oldukları eşgal üzerine yakalanan ...'ın bu suçu sanıklar ile birlikte işlediğini ikrar ederek sanıkların kullanımında olduğunu iddia etmiş telefon numaralarını bildirmiş olduğunun anlaşılması karşısında, öncelikle olayın görgü tanıkları oldukları anlaşılan tanıklar ..., ile ... ile sanıkların yüzleştirmelerinin sağlanarak beyanlarında belirttikleri kişiler arasında sanıklar olup olmadığının tespiti ile ...'ın ikrarında belirttiği telefonların gerçek sahiplerinin tespiti açısından öncelikle bahsedilen hatlara ait fatura ödeme belgelerinin araştırılması gerekmesi halinde bahsedilen hatlara ait abonelik sözleşmelerindeki imza ve yazıların sanıklara ait olup olmadıklarının ve yine gerekmesi halinde bahse konu hatlarda sık görüşme kaydı bulunan kişilerden yeteri kadarı tanık sıfatı ile dinlenmek suretiyle hat sahibinin sanıklar olup olmadıklarının tespiti ve Uyap kayıtları itibariyle mahkumiyeti onandığı anlaşılan aynı eylemlere ilişkin ...'a ait dosyanın da denetime olanaklı getirtilmesi gerekliliği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı hükümler kurulması,

2-Katılan ...'a yönelik eylemler bakımından, sanıkların üzerine atılı suçları işlediğine dair ikrar yada tanık beyanı bulunmadığının anlaşılması karşısında hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

3-Sanık ... bakımından kabule göre de; konut dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği halde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmayarak eksik cezalara hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine 09.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3354, Karar No: 2022/1186, Tarih: 17.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3354 E.  ,  2022/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in Devlet Su İşleri 6.Bölge Aşağı Seyhan Ovası işletme bakım şube müdürü, sanık ...’in aynı şube müdürlüğünde bakım onarım baş mühendisi olarak görev yaptığı, olay tarihinde 11 yaşındaki ...’ın yerleşim yerinde bulunan sulama kanalına düşüp suda boğularak öldüğü olayda; sulama kanalının 31.05.1995 tarihinde DSİ ile Toroslar Sulama Birliği arasında yapılan devir protokolü ile Toroslar Sulama Birliğine devredildiği, devir protokolü gereğince sulama kanalının işletme, bakım, onarım, güvenlik ve yönetim sorumluluğunun Toroslar Sulama Birliğine ait olduğu, bu nedenle mahkemenin değerlendirmesinde isabetsizlik olmaması karşısında;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiil açısından, sanıkların taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8271, Karar No: 2013/8578, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/8271 E.  ,  2013/8578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24620, Karar No: 2015/700, Tarih: 20.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24620 E.  ,  2015/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ile .. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davaname ile açılan nüfüs kaydında anne ve baba adı düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soy bağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nun 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir.

Somut olayda, davacı kamu hukuku, davalı ...’ın nüfus kaydında anne ve babası olarak görünen ... ve ...’ın gerçekte babaannesi ve dedesi olduğunu, gerçek anne ve babasının ... ve ... olduğunu iddia ederek, davalı ...’ın nüfus kaydındaki anne ve baba adının gerçek duruma uygun olarak düzeltilmesini talep etmiştir.Dosya kapsamına göre, davalı ...’ın gerçek anne ve babasının kim olduğu konusunda bir çekişme olmadığından ortada soybağı ile ilgili bir uyuşmazlıktan söz edilemeyeceğine göre, uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4209, Karar No: 2014/38100, Tarih: 11.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4209 E.  ,  2014/38100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinden, taraf vekillerinin yüzlerine karşı tefhim olunan kısa kararın gerekçe, yargılama gideri ve vekalet ücretine dair hüküm içermediği, bunları ihtiva eden gerekçeli kararın ise taraf vekillerine tebliğ edilmediği anlaşılmakla, işbu tebligat noksanlığının ikmali için dava dosyasının yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4308, Karar No: 2016/468, Tarih: 20.01.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/4308 E.  ,  2016/468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen katılan vekiline tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13125, Karar No: 2010/21084, Tarih: 09.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13125 E.  ,  2010/21084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmazlar ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu taşınmazların bulunduğu ... Köyünden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zaman içinde satışı yapılan taşınmazlar emsal olarak alınmadan dava konusu taşınmazların bulunduğu yoldan tamamen aksi istikametteki ...'nın imar yönünden daha tekamül etmiş bölgesi olan ..., ... ve ... gibi mahallerden emsal alınarak soyut ve genel ifadelere dayanan karşılaştırma sonucu değer belirlenmesi nedeniyle, bilirkişi kurulu raporu inandırıcı nitelikte bulunmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece taraflara; dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğine keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-... İlçesinin ... Mahallesinde bulunan ve ... Merkeze 9 kilometre uzaklıkta, Konya yolu yakınında yer alan 49 ve 50 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak, Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/34 Esas ve 2008/31 Esas sayılı dosyaları üzerinden görülen davalarda, anılan taşınmazlara 2008 yılı Ocak ayı itibariyle 30,00-TL metrekare birim fiyatı takdir olunmuş ve bu fiyatlar üzerinden verilen kararlar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Anılan dosyalarda, dava konusu edilen taşınmazlar Gölbaşı İlçesine ve Ankara'ya daha yakın olup, Konya yolu yakınında bulunmaları nedeniyle dava konusu taşınmazlardan daha değerli olduğu muhakkaktır.

Bu durumda, yukarıda belirtilen dosyalar getirtilerek, burada kesinleşen metrekare birim fiyatlarından ayrılma nedenleri yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Anılan dosyalarda, dava konusu edilen taşınmazlar Gölbaşı İlçesine ve Ankara'ya daha yakın olup, Konya yolu yakınında bulunmaları nedeniyle dava konusu taşınmazlardan daha değerli olduğu muhakkaktır.

Bu durumda, yukarıda belirtilen dosyalar getirtilerek, burada kesinleşen metrekare birim fiyatlarından ayrılma nedenleri yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2388, Karar No: 2009/2854, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2388 E.  ,  2009/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.12.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... idaresi temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 18 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydındaki “Gülbahar Sultan Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıtlardaki vakıf şerhi on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra işlendiğinden bahisle dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

5737 sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zamanaşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin, dolayısı ile 02.04.2004 tarihli ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararının uygulanma olanağı yoktur.

Yukarıda sözü edilen 5737 sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3. maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK’nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın dava eksik inceleme ve araştırma sonucu kabul edildiğinden, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 9.3.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.