muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12718, Karar No: 2011/25932, Tarih: 14.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/12718 E.  ,  2011/25932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraatlerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Zamanaşımını kesen son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 27.04.2005 tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kitaplar, 5728 sayılı Kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı Kanun, 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, 14.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3309, Karar No: 2023/15062, Tarih: 07.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3309 E.  ,  2023/15062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/229 E., 2019/536 K.

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2013 tarihli ve 2013/29 Esas, 2013/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

A. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

B. Şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 7.300,00 TL adli para cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

2. Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2013 tarihli ve 2013/29 Esas, 2013/130 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 13.02.2019 tarihli ve 2014/45060 Esas, 2019/2010 Karar sayılı kararı ile "...Sanığın, mağdura karşı gerçekleştirdiği eylemlerin bütün halinde şantaj suçunu oluşturup, mağdura karşı farklı zamanlarda gerçekleşen eylemler yönünden TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanıp, uygulanmayacağı tartışılmaksızın, her iki şuç bakımından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2019/229 Esas, 2019/536 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

3. Bozma üzerine, Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2019/229 Esas, 2019/536 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Atılı suç kabul etmediğine, o anki psikolojik problemleriyle sinirle söz konusu sözleri sarf etmiş olup pişman olduğundan kararın bozulması gerektiğine,

2. Maddi durumunun hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine müsait olmadığına,

3. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

4. Katılan tarafın avukatlık ücretinin tarafına yüklenmesini kabul etmediğine,

5.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanların ifadeleri, sanık savunması ve CD çözüm tutanağı ile tüm dosya kapsamı itibariyle; katılan ... ile sanığın internet üzerinden tanışıp konuşmaya başladıkları, suç tarihinden önce buluşmaya karar verip biraraya geldikleri, sanığın kendisinden yaşça büyük olduğunu gören katılanın sanıkla görüşmeye son vermek istediği ancak bu durumu kabul etmeyen sanığın, katılana "Sınıfın ortasına gelip ikimizi de vuracağım" dedin şeklindeki sözü üzerine sanığın katılana hitaben "yapardım ama kıyamıyorum sana, sadece seni değil ki kendimi de öldüreceğim, telefonumda seslerin var, evet sana yemin ediyorum telefonumda inleme seslerin var, biliyorum çünkü senin böyle bir şeyler diyeceğini, ben o kadar aptal bir insan değilim, bütün kayıtlarımız var yani, nasıl inlediklerin, neler konuştukların, o kaç posta istediklerin, neyse bilmiyorum artık, ben de geleceğim direk annenin karşısına çıkacağım, her şeyi konuşacağım onunla, her şeyi konuşacağım, artık her şeyi göze alırım, gelirim annene, teyzeni de şahit gösteririm" demek suretiyle şantaj suçunu işlediği kabul edilerek, mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı iddiaları, sanığın tevili ikrar içeren savunması, CD çözüm tutanağı ve "Hukuki Süreç" başlığı altında (2) numaralı paragraflarda yer verilen Yargıtay bozma ilâmı ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre sanığın eylemi sabit olduğundan; hükümde sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri bakımından herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı iddiaları, sanığın tevili ikrar içeren savunması, CD çözüm tutanağı ve "Hukuki Süreç" başlığı altında (2) numaralı paragraflarda yer verilen Yargıtay bozma ilâmı ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre sanığın eylemi sabit olduğundan; hükümde sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri bakımından herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemle uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmancık Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2019/229 Esas, 2019/536 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6016, Karar No: 2015/1197, Tarih: 18.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6016 E.  ,  2015/1197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9876, Karar No: 2012/3666, Tarih: 13.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/9876 E.  ,  2012/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... köyü ... mevkii 190 ada 5 parsel sayılı 20512,32 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla ve ahır niteliğiyle atalarından intikalen 20 yıldan fazla süredir zilyet olduğundan söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu iddia ederek, tesbitinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli ... köyü 190 ada 5 sayılı parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahdidi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde ise 30.07.1982 tarihinde ilan edilip, 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu, orman kadastrosu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında 3302 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması mevcuttur.

1) Kesinleşmiş orman kadastro tutanakları ve haritası ile eski tarihli memleket haritası ve amenjman planının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli ... köyü ... mevkii 190 ada 5 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (E) ile gösterilen 3154,69 m2 yüzölçümündeki bölümünün kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki devlet ormanı olduğu belirlenerek, bu bölüme ilişkin davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik yoktur.

1) Kesinleşmiş orman kadastro tutanakları ve haritası ile eski tarihli memleket haritası ve amenjman planının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla, çekişmeli ... köyü ... mevkii 190 ada 5 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (E) ile gösterilen 3154,69 m2 yüzölçümündeki bölümünün kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içindeki devlet ormanı olduğu belirlenerek, bu bölüme ilişkin davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik yoktur.

2) Davalı gerçek kişinin fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen krokide (A) ile gösterilen 13360,19 m2, (B) ile gösterilen 1218,42 m2, ve (C) ile gösterilen 1725,71 m2 ve (D) ile gösterilen 1053,31 m2 yüzölçümündeki bölümlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece diğer bölümlerle ayırt edilmeden, bu bölümlerin de taşlık çalılık ve makilik olduğu, eğimi nedeniyle orman sayılan yerlerden olduğu gibi, orman içi açıklığı olması nedeniyle özel mülkiyete konu edilemeyeceği gerekçesiyle bu bölümlere ilişkin dava kabul edilerek, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmişe de; hükme dayanak yapılan orman, jeolog ve ziraat uzmanı bilirkişi raporları ile çekişmeli parselin (A) ve (C) ile gösterilen bu bölümlerinin üzerinde orman ya da maki bitki örtüsü bulunmadığı, eğimin teraslama ile giderildiği, derin toprak yapısına sahip tarım toprağı olduğu, yörede 1968 yılında kesinleşen

orman tahdidi dışında bırakıldığı, eski tarihli memleket haritasında ve hava fotoğrafında tarım alanı olarak nitelendirildiği, krokisinde (B) ile gösterilen 1218 m2 yüzölçümündeki bölümünün taşlık niteliğinde tarımda kullanılmayan yerlerden olduğu, (D) bölümünün ise kuru dere yatağı olduğu bildirildiğine, bildirilen bu duruma göre çekişmeli parselin (B) ve (D) ile gösterilen bölümleri kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyecek yerlerden olduğu anlaşılmaktaysa da, dava sadece Orman Yönetimi tarafından açılıp, Hazinenin davasının bulunmadığı gözetilerek Orman Yönetmiminin bu bölüme ilişkin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, bu bölümlere ilişkin davanın da kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişinin çekişmeli ... köyü Meşat mevkii 190 ada 5 sayılı parselin, fen bilirkişi krokisinde (E) ile gösterilen 3154,69 m2 bölümüne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Yukarıda ikinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarınınn kabulü ile çekişmeli ... köyü 190 ada 5 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 13360, (B) ile gösterilen 1218.42 m2, (C) ile gösterilen 1725,71 m2, ve (D) ile gösterilen 1053,31 m2 yüzölçümündeki bölümlerine ilişkin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 13/03/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14365, Karar No: 2018/13094, Tarih: 20.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/14365 E.  ,  2018/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 09.04.2010 tarihinde açtığı işbu dava ile; ... Çocuk Hastanesi bahçesindeki büfenin davalıya 29.01.2002 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi uyarınca kiralandığını belirterek 3. yıl (29.01.2004-29.01.2005) dönem kirası olan 73.245 TL, süre sonundan tahliye tarihi olan 17.03.2005 tarihine kadar işleyen 9.360 TL kira bedeli ile 4.778 TL cezai şartın 17.03.2005 tarihinden itibaren 6183 S.Y'nın 51. maddesinde belirtilen gecikme zammı ve yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2003 yılı kira bedeli olan 72.736,14 TL ve 28.01.2005-17.03.2005 tarihleri arasındaki kira bedeli olan 9.360 TL kira bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verildiği önceki hükmün, her iki taraf vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 19.11.2015 tarih, 2014/13011 Esas, 2015/10115 Karar sayılı ilamı ile davalının zamanaşımı def'i hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden davanın sonuçlandırılmasının doğru olmadığından bahisle bozulmasına karar verilmiştir.Bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının cezai şart alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Taraflar arasında 29.01.2002 başlangıç tarihli, üç yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dava, hukuki niteliği itibariyle ödenmeyen kira bedeli alacağının tahsili

ile cezai şartın tazmini taleplerine ilişkindir. BK.nun 126/1 maddesi (TBK.147.maddesi) hükmüne göre kira alacağından doğan davalar beş yıllık zamanaşımı süresine, kira alacağı dışında kira sözleşmesine dayanılarak açılan alacak ve tazminat davaları BK.nun 125. maddesi (TBK.146.maddesi) hükmüne göre on yıllık zamanaşımı süresine tabidir. Bu itibarla; 09.04.2010 tarihinde açılan davada ihtilaf konularından cezai şart alacağının zamanaşımIna uğramadığının kabulü gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek, dava edilen cezai şart alacağına ilişkin işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde zamanaşımı nedeniyle davanın tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.Hüküm, bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün davacı lehine BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5294, Karar No: 2015/1812, Tarih: 25.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5294 E.  ,  2015/1812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davaya katılma hakkının bulunmasına rağmen davadan haberdar edilmeyen ve katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlendiği ve aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanıkların sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5187, Karar No: 2018/5180, Tarih: 13.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5187 E.  ,  2018/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2017 gün ve 2015/230 Esas, 2017/31 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerçekleştirilen yargılama sırasında düzenlenen üçüncü celseye ait duruşma tutanağında zabtın üye hakim... Önelge'nin (171342) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmaması nedeniyle eksikliğin giderilmesi için geri çevrilen dosya ile ilgili olarak mahkemesince ilgili hakimin görevden ihracı nedeniyle eksikliğin ikmal edilemediği bildirilmiş ise de, anılan eksikliği üsulüne göre tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiylekarar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12497, Karar No: 2022/13407, Tarih: 31.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/12497 E.  ,  2022/13407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 29/09/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın, İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 31/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17607, Karar No: 2007/17168, Tarih: 27.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17607 E.  ,  2007/17168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit hukukuna ilişkin davada Bursa 4. Aile ile 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, menfi tespit ve senet iptali istemidir.

Dosya kapsamından, tarafların evli oldukları, davacıya eşi tarafından zorla imzalattırıldığı iddia olunan senetlerin iptalinin istendiği, böyle bir borcu bulunmadığının beyan edildiği, taraflar arasında boşanma davası açıldığı, katkı payı iddiası bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Aile mahkemesi özel bir mahkemedir ve görevleri aile hukukunu ilgilendiren T.M.Y.'nın 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabında düzenlenen konulardan kaynaklanır.

Somut olayda; davacının iddiası zorla imzalattırılan senetlerin iptali istemi olup, Borçlar Yasası ve genel hükümlerden kaynaklanmakta ve T.MY.'nın 2. kitabında yeralmadığı anlaşılmakla, davanın Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.