muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13829, Karar No: 2014/21468, Tarih: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13829 E.  ,  2014/21468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/120-2013/285

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer arttırıcı unsur oranının %100 oranında olacağı gözetilmeden daha düşük oranda kabulüyle az bedel tesbiti,

2-Dava konusu taşınmaz baraj gövdesi içinde kaldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2053, Karar No: 2024/4472, Tarih: 04.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/2053 E.  ,  2024/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2013/496 E., 2014/292 K.

SUÇ : Fuhuş

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 20.05.2014 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair UYAP ile dosya kapsamında belgeye rastlanılmadığından, sanığın 08.01.2024 tarihli başvurusunun 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz mahiyetinde olduğunun kabulüyle ve aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin de bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 24.03.2014 tarihli kararıyla sanığın fuhuş suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 20.05.2014 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın yüzüne okunmadığına, kendisini savunamadığına, bu nedenle kendisine savunma ve temyiz hakkının verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 10.04.2014 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 15.05.2014 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2742, Karar No: 2008/4514, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2742 E.  ,  2008/4514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki nesep tashihi (babalık) hukukuna ilişkin davada Van 2. Asliye Hukuk ile Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, annesi Bedevi ile babası ... Yamak'ın gayrıresmi ilişkisinden doğduğunu, babası ...'in nüfus kaydında çocuksuz göründüğünü belirterek, hukuki münasebetin sağlanmasını talep etmektedir.

Dosya kapsamından, davacının nüfus kaydında anne adının Bedevi, baba adının ... yazılı olduğu ve anne hanesinde kayıtlı bulunduğu, babası olduğu iddia olunan ... Yamak'ın ise bekar olarak öldüğü, davacının bu ...'in oğlu olduğunun kayıt altına alınmasını talep ettiği, bu hali ile davanın babalık davası olduğu anlaşılmaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin kuruluş yasasının 4. maddesine göre, T.M.Y.nın 3 kısmı hariç olmak üzere 2. kitabında yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların Aile Mahkemesi görevi kapsamında bulunduğu yasa hükmü kapsamında T.M.Y.nın 2. kitabında yer alan uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Van Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24508, Karar No: 2015/12032, Tarih: 08.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24508 E.  ,  2015/12032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Aile Konutu Üzerindeki İpoteğin Kaldırılması ve Tapu Kütüğüne Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu, mahkemece tespit edilerek tapu kaydına aile konutu şerhi konulmasına karar verilmiş ve bu yöndeki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerinde, hak sahibi (koca) tarafından davacı eşin açık rızası alınmadan ... A.Ş Iehine 27.04.2006 tarihinde ipotek tesis ettirildiği, bankanın da 28.10.2010 tarihinde davalı ... Yönetimi A.Ş'ne temlik ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davalı şirket davacının kötüniyetli olduğunu, taşınmazın satışına az bir süre kala bu davanın açıldığını, ipotek işleminin kocanın ortağı olduğu şirketin horcu nedeniyle yapıldığını, tapuda aile konulu şerhi bulunmadığını ileri sürmüştür. Lehine ipotek tesis edilen banka ve alacağı bankadan temlik alarak bankaya halef olan davalı ... Yönetimi A.Ş 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nu hükümlerine tabi tacirdir (m. 124 vd.). Her tacir ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli hareket etmekle yükümlüdür (e.TTK. m.20/2, 6102 s.TTK.m.18/2). Bu yükümlülüğü alacağa teminat olarak gösterilen taşınmazın hukuki ve fiili durumunu bilmeyi de gerektirir. Başka bir ifade ile, taşınmazın tapu kütüğünde aile konutu olduğuna dair şerh bulunmasa bile taşınmazın "aile konutu" ve kendisiyle akdi ilişkiye giren şahsın evli olduğunu bilebilecek durumdadır. Bu Özeni göstermemiş ise iyiniyet iddiasında bulunamaz (TMK.m.3/2). Vakıa ve karinelerden iyiniyet iddiasında bulunamayacak durumu belirmiş olanın kötüniyetli olduğunun diğer tarafça ispat edilmesine de lüzum yoktur. (14.02.1951 tarihli 17/1 sayılı içt.bir.k.) Gerçekleşen bu hukuki duruma göre davacının açık rızası alınmadan tesis edilen ipotek sebebiyle davalı şirketin kazanımı korunamaz. O halde, isteğin kabulü ile ipoteğin iptaline karar vermek gerekirken, davalı şirketin kötüniyetinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2015(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2488, Karar No: 2014/16984, Tarih: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2488 E.  ,  2014/16984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/161650

Mahkemesi : Büyükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/12/2012

Numarası : 2007/475 - 2012/4137

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hükmolunan sonuç adli para cezalarının miktarı ile sanıkların aylık gelir düzeyleri ve paranın satın alma gücü nazara alındığında, adli para cezasının taksitlendirilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki (4) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık E.. Ç.. müdafinin, kusuru bulunmayan sanığın beraatine karar verilmediğine, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, sanık İ.. Ş.. müdafinin, kusura, ceza miktarına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise, sanıklara hapis cezası verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklardan İ.. Ş..'ün olayın olduğu "Stars Çocuk Dünyası" isimli alışveriş merkezinin sahibi, E.. Ç..'nın da mimarı ve yapımcısı olduğu, iş merkezinde bulunan yürüyen merdiven kenarındaki boşlukta korkuluk sistemi bulunmadığı ve yapı kullanım izninin de olaydan sonra alındığı, olay günü sözü edilen alışveriş merkezine giden katılan Ş.. Y..'in yanında bulunan kızı Yağmur ile birlikte 3. kattaki çocuk mağazalarını gezdikleri sırada Yağmur'un yürüyen merdivenin yanını gittiği sırada fotoselli olan merdivenin hareket etmeye başladığı, yürüyen merdiven kenarındaki korkuluk olmadığından boşlukta 3. kattan zemin kata düşerek nitelikli şekilde yaralandığı, yürüyen merdiven hareket etmemiş olsa dahi, bu boşluğa korkuluk yapılmaması nedeniyle düşme olasılığının olduğu olayda, sanık Erdoğan'ın da iş merkezinin mimarı ve yapımcısı olarak asli kusurlu olduğunun kabul edilmemesi gerektiği, asli kusurlu olan sanıklar hakkında TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilerek, asgari hadden daha da fazla uzaklaşılarak, hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde az cezalara hükmedilmesi,

2- Katılan Y.. Y..'in tüm tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak, bu olay nedeniyle vücudunda oluşan yaralanmaların, TCK'nın 89/3-a-b-d bentlerinde belirtilen, "iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa, duyularından veya organlarından birinin

2- Katılan Y.. Y..'in tüm tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak, bu olay nedeniyle vücudunda oluşan yaralanmaların, TCK'nın 89/3-a-b-d bentlerinde belirtilen, "iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa, duyularından veya organlarından birinin

işlevinin yitirilmesine, yüzünün sürekli değişikliğine" neden olup olmadığı hususlarında da raporu alındıktan sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumununu değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Katılanların davada kendilerini tek vekille temsil ettirdikleri anlaşılmakla, katılanlar yararına tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık İ.. Ş.. hakkında TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 225 gün adli para cezasının günlüğü 60 TL'den paraya çevrilerek 13.500 TL olarak belirlenmesi gerekirken, hesaplama hatası yapılması sonucunda 235 gün adli para cezası olarak esas alınıp 14.100 TL olarak fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/489, Karar No: 2015/13916, Tarih: 29.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/489 E.  ,  2015/13916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Velayet hakkı anneye verilen müşterek çocuk 26.5.2012 doğumlu ... ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin, babanın Türkiye'de bulunduğu dönemde yatılı olacak şekilde tesis edilmemesi; gerek babalık duygularının tatmini, gerekse çocuğun babaya olan güven ve sevgisinin kazanılması açısından yetersiz olmuştur. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün kişisel ilişkiye yönelik bölümünün düzeltilmiş şekli ile onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 3. bendin tamamen çıkarılmasına yerine "her yıl Ağustos ayının 2. ve 4. hafta sonları Cuma günü saat 17.00'dan pazar günü saat 17.00'a kadar ve Eylül ayının 1. haftası Cuma günü saat 17.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar velayeti anneye verilen çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.06.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/13600, Karar No: 2015/17027, Tarih: 11.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/13600 E.  ,  2015/17027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan ..... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıların işlettiği beton santrallerinde mikser operatörü olarak 03.07.2008-05.10.2010 tarihleri arasında aylık net 1.700 TL ücret ile sefer başına 4 TL prim karşılığı çalıştığını, iş akdinin davalılar arasındaki beton taşıma işinin sona ermesi gerekçe gösterilerek haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, müvekkiline işyerinde 3 öğün yemek verildiğini, yılın tüm döneminde 08.00-20.00 saatleri arasında çalışıldığını, işin haftada 5 gün 23.00, 24.00’e kadar uzadığını, hafta tatili yapılmadığını, dini bayramlar dışında kalan tüm milli bayram tatil günlerinde çalıştırıldığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, bir kısım aylık ücretinin de ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılardan ..... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkili şirket arasında bir iş akdi bulunmadığını, davacının diğer davalı .... işçisi olduğunu, müvekkili şirket ile diğer davalı arasında imzalanan 17.12

.2002 tarihli sözleşme ile “hazır beton taşıma bakım, onarım, işçilik işlerinin” bütünü ile diğer davalıya devredildiğini, bu nedenle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğinden müvekkili hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, dava dilekçesinde iddia edilen hususların davacı ile diğer davalı arasında olması nedeniyle müvekkili şirket tarafından bilinmediğini, diğer davalı şirketin müvekkili şirketin üretimi tamamlanmış olan hazır betonu müvekkili şirketin diğer davalının kullanımına bıraktığı araçlarla alıp müşteri inşaat firmalarına naklettiğini ve bu işi yaparken kendisine karışılmadığını, işin sevk, idare ve denetiminin diğer davalıya ait olduğunu ve işin tümü ile devri söz konusu olduğundan müvekkili şirketin asıl işveren sıfatı bulunmadığını ve husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca müvekkilinin asıl işveren sıfatı ile işçilik haklarından sorumlu tutulabilmesi için yasada sayılan birçok şartın yanında “ münhasıran o işyerinde çalışma “koşulunun da göz önünde bulundurulması gerekmekte olup, diğer davalı işçisi olan davacının sadece müvekkili şirketin sahip olduğu işyerinde faaliyet göstermesi gerektiğini, diğer davalı işverenin başka şirketler ile alt işverenlik sözleşmesi yapmış ve bu nedenle farklı işverenlere ait işyerlerinde faaliyet göstermesi halinde münhasıran asıl işverenin işyerinde çalışma koşulu gerçekleşmemiş olacağından işçilik alacaklarının alt işverenden talep edilmesi gerekeceğini, davacının hangi tarihler arasında çalıştığı, iş akdinin ne zaman sona erdiği ve ücreti konusunda bilgileri olmadığını ve işyeri kayıtlarının esas alınması gerektiğini, davaya konu fesih nedeninin öğrenilmesi ve asıl çalışma süresi konusunda beyanda bulunma haklarını saklı tuttuklarını, hazır beton üretiminin içinde yer aldığı inşaat sektöründe çalışmanın yazın artmasına rağmen, kışın azalıp hatta yoğun yağmur ve kar yağışının olduğu zamanlarda tamamen durma noktasına geldiğini, davacının yaptığı iş gereği üretimin başından sonuna kadar tesiste beklemek mecburiyeti olmadığını, dava dilekçesinde iddia edilen fazla çalışma süresinin gerçek dışı olduğunu, tüm yıl boyunca mesaili çalışılmasının mümkün olmadığını, kış aylarında hiç mesai yapılmadığı ve hatta duruma göre hiç çalışamadığının da olduğunu, 24 saat çalışıp 24 saat dinlenerek çalıştığını beyan eden davacının ayda 15 gün çalışıp 15 gün dinlendiğini ve ara dinlenmelerinin hesaba katılarak değerlendirme yapılması gerektiğini, bordroların celbi ile davacıya yasal oranlarda ücret tahakkuk ettirilip ettirilmediği ve bordroların ihtirazı kayıt ileri sürülerek imzalanıp imzalanmadığının incelenmesini talep ettiklerini, zira bordroların tetkikinde hafta tatili, resmi ve dini bayramlarda çalışılan bütün dönemler için yasal oranlarda ücret tahakkuk ettirildiğinin görüleceğini, davacının istisnai olarak yaptığı fazla mesai karşılığı ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini ve bu hususların bordrolar ile banka kayıtlarından anlaşılacağını, davacının yemek ücreti ve prim iddialarının

ettirilmediği ve bordroların ihtirazı kayıt ileri sürülerek imzalanıp imzalanmadığının incelenmesini talep ettiklerini, zira bordroların tetkikinde hafta tatili, resmi ve dini bayramlarda çalışılan bütün dönemler için yasal oranlarda ücret tahakkuk ettirildiğinin görüleceğini, davacının istisnai olarak yaptığı fazla mesai karşılığı ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini ve bu hususların bordrolar ile banka kayıtlarından anlaşılacağını, davacının yemek ücreti ve prim iddialarının kanıtlanması gerektiğini, çalışan personelin tesiste çıkan yemekten faydalandığını ve bu konuda bir yemek ücreti verilmediğini, müvekkili şirkette prim usulü değil fazla mesai usulü çalışma yapıldığını, istisnai olarak çalışma yapıldığında fazla mesai ve resmi tatil ücretlerinin ödendiğini, dini bayramlar ile yılbaşında çalışma yapılmadığını, davacıya diğer davalı şirkette çalışması karşılığı yıllık izin haklarının kullandırıldığını ve bu durumun kayıtlardan anlaşılacağını beyanla haksız davanın reddini savunmuştur