muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13569, Karar No: 2012/12905, Tarih: 08.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13569 E.  ,  2012/12905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2011

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli  sebep olmadan tasarruf tedbirleri sebebiyle kadro azaltıldığı gerekçesiyle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin kadro azaltılması ve tasarruf tedbirleri çerçevesinde, kullandığı rapor ve izinlerin çokluğu sebebiyle çalışmalarından verim alınamadığından geçerli sebeple feshedildiğini, her türlü hak ve alacaklarının ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının çalıştığı birimin faaliyetine devam ettiği, uygulamaya konulan yeni norm kadro yapısında davacının birimindeki toplam kadro sayısında değişiklik yapılmadığı, görev ve unvan değişiklikleri olduğu, davalı kurumun temel mali tablolarının, mizan ve bütçelerinin incelenmesinde, iş sözleşmesinin feshinden önce kurumun alabileceği daha farklı tasarruf tedbirlerinin mevcut olduğu, işyerinde sosyal yardım, prim adı altında personele yüksek miktarlarda ek ödemeler yapıldığı, Genel Başkan, Genel Başkan vekiline ödenen ücretler ile Yönetim ve Denetim Kurulu üyelerine ödenen huzur hakları ve bu kişilerce yapılan seyahat, konaklama vb. giderlerin yüksek olmasına rağmen bu hususlarda tasarruf tedbiri alınmadığı, Yönetim Kurulunca Genel Kurula sunulan teklif sonucunda Konfederasyonda mevcut kadro cetvelinin, görevin niteliği ve hacmi dikkate alınarak değiştirilmesi, mevcut kadro unvanlarının iptal edilmesi, yeni kadro unvanlarının ihdas edilmesi, görev unvanlarına göre sayısının belirlenmesi ve sözleşmeyle uzman personel istihdam edilmesi gibi yetkilerin tasarruf amaçlı talep edilmesine karşın, aynı teklifin 1.ve 3. maddelerinde bütçe de harcama kalemlerinin 2011-2014 yıllarında arttırılması, personele ayni ve nakdi katkılar sağlanması, başarılı personele ödül ikramiyesi verilmesi, özel hizmet gören ve yabancı dil bilen personele  ayni  ve  nakdi  katkılar  sağlanması,  başarılı  personele                                                         ödül  ikramiyesi verilmesi, özel sorumluluk, görev, yabancı dil, kasa veya başka adlar altında tazminatlar ödenmesi yolunda teklif sunulmasının, alınan işletmesel kararın tutarlılığını tartışılır hale getirdiği, iş sözleşmesi feshinin son çare olması gerektiği ilkesine işverenlikçe uyulmadığı, fesih bildiriminde belirtilen fesih sebebinin geçerli olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı konfederasyon vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

Karar davalı konfederasyon vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, davalı konfederasyonun bütçe imkanlarının yetersizliği dikkate alınarak, tasarruf sağlanması amacıyla yönetim kurulu kararı doğrultusunda alınan  işletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Davalı taraf feshe dayanak olan, genel kurulda yeniden yapılanmaya ilişkin alınan ve kadro cetvelinin görevin niteliği ve hacmi dikkate alınarak değiştirilmesi, mevcut kadro ünvanlarının iptal edilmesi, yeni ünvanların ihdas edilmesi, görev ünvanlarına göre kadro sayısının belirlenmesi ve sözleşmeyle uzman personel istihdam edilmesi konularını düzenleyen işletmesel karar, yeniden yapılandırma planı çalışması, personelin emekliliğe hak kazanma tarihlerine dair liste ve diğer belgeler sunulmuştur.

Her ne kadar mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesi yönünde hüküm kurulmuşsa da, davalı tarafça alınan işletmesel kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı, davacının çalıştığı işyerinin neresi olduğu, kapatılıp kapatılmadığı, davacının aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, davalı işvereni işten çıkarılacak işçilerin belirlenmesinde kendisini bağlayan kurala uyup uymadığı yönünden somut olarak araştırma yapılmalıdır.  Bunun için de  işletmesel  karara   ilişkin   belgelerin  yanında,  işletmede  veya                                                                      işyerinde çalışan tüm işçilerin görev tanımları, işletme, işyeri organizasyon şeması, işten çıkarılacak işçilerin, işyeri şahsi sicil dosyası, görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri SGK bildirgeleri, davalı işyerine  ait  tasarruf tedbiri alınmasına sebep olan  fesih öncesi ve sonrasına ilişkin mali durumunu gösteren mali bilançolar getirilmeli, işyerinde  keşif yapılarak, özellikle işletmenin faaliyet alanını ve iş organizasyonunu bilen uzman bilirkişiler aracılığı ile yeniden inceleme yapılmalı ve feshin yukarıda belirtilen ilkelere göre geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı net olarak belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3101, Karar No: 2015/11245, Tarih: 06.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/3101 E.  ,  2015/11245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FETHİYE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/214-2014/360

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden R.. G.. ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat Ulviye geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “jeolog bilirkişi raporlarına göre taşınmazın dere yatağı ile aynı nitelikte olduğu ve saptanan niteliği karşısında zilyetlikle kazanıma uygun olmadığı, ayrıca davacının dava konusu taşınmaza komşu tapulu taşınmazı satın alarak zilyet olduğunu beyan ettiği, davacının komşu 73 parselde satın alma sureti ile 23.06.2005 tarihinde paydaş olduğu, alım tarihinden itibaren dava tarihine kadar zilyetlik ile edinme süresinin dolmadığı ve hakkının çapla sınırlı olduğu, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin temyiz eden davacıdan alınarak, duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı Hazineye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

06.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3086, Karar No: 2016/8851, Tarih: 10.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/3086 E.  ,  2016/8851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

08.09.2015 tarihli ek kararın sanığa 16.09.2015 tarihinde cezaevinde tebliği sırasında ek karar kendisine okunup anlatılmayarak 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine aykırı davranıldığı ve yapılan tebliğ işleminin geçerli olmadığı anlaşıldığından, 08.09.2015 tarihli ek karara yönelik öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan inceleme;

Temyiz isteminin reddine dair 08.09.2015 gün, 114-577 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair kararın istem gibi ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2008/3716, Karar No: 2012/23626, Tarih: 12.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/3716 E.  ,  2012/23626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2005 gün ve 2004/334 - 2005/88 sayılı hükmünün, sanık ve savunmanı tarafından süresi içerisinde temyizi üzerine, 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.09.2005 tarihli yazısı ile hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılması amacıyla iade edildiği, Mahkemece duruşma açılarak sanık ve savunmanının yokluğunda 16.12.2005 günlü ikinci hükmün kurulduğu ve hükmün sonunda, yasa yoluna ilişkin açıklamanın yanında “… sanık müdafinin 23.3.2005 tarihli temyiz itirazının yeniden incelenmek üzere Yargıtay’a gönderilmesine…” cümlesinin yazılıp, sanık savunmanına 01.03.2006 tarihinde tebliğ edildiği ve karara karşı temyiz isteminde bulunulmadığı;

5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iade yazısının bozma ilamı gibi sonuç doğuran idari bir işlem olduğu, bu nedenle iade yazısının düzenlenmesiyle temyiz edilen ilk hükmün ortadan kalktığı, ilk hükme yönelik temyiz istemine dayalı olarak 16.12.2005 günlü ikinci hükmün temyizen incelenmesinin mümkün olmadığı buna karşın anılan ikinci hükümde temyiz yasa yoluna ilişkin açıklamanın aldatıcı nitelikte olduğu ve kararın henüz kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında;

Mahkemenin 16.12.2005 günlü hükmünün, kararın sonunda yer alan ve yukarıda belirtilen açıklamanın geçersiz olduğu, kararın temyizen incelenmesi isteniyorsa, yeniden temyiz isteminde bulunulması gerektiğine ilişkin açıklamalı olarak sanık savunmanı ile sanığa tebliğ edilerek temyiz yasa yoluna başvurulması halinde incelenmesi için Yargıtay’a gönderilmesinin sağlanması amacıyla dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 12.12.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11769, Karar No: 2016/9789, Tarih: 17.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/11769 E.  ,  2016/9789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan ve dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ..., ..., Murat Çardakkaya ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/04/2015 tarihli ve 2014/94957 soruşturma, 2015/20880 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 08/05/2015 tarihli ve 2015/1955 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/06/2016 gün ve 4504-2016-kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2016 gün ve 2016/266176 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Dosya kapsamına göre,

1-Müşteki Sadık Kavaklı'nın Sayep Limited Şirketinin ortağı olmayan şüpheli ...'ün söz konusu şirketin %50 ortağı olan ... ile birlikte hareket etmesi suretiyle Sayep Limited Şirketine 20/06/2014 tarihinde sahte evraklarla müdür olarak seçilmesi iddiasına ilişkin; sahte olduğu iddia edilen seçim tutanaklarının notere tasdik ettirilerek tescil ve ilan edilmesinden dolayı atılı eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1-2 ve 43. maddeleri kapsamında kalıp, müşteki.... tarafından dosyaya ibraz edilen Ankara 6. Noterliğinin 02/07/2014 tarihli ve 11873 yevmiye numaralı sahte olduğu iddia edilen seçim tutanakları ile Sayep Limited Şirketinin 20/06/2014 tarihli seçim tutanakları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın eksik soruşturma sonucunda resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının oluşmadığı ve hukuki ihtilaf kapsamında kaldığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi,

2-Müşteki Sadık Kavaklı'nın Sayep Limited Şirketi'nin ortağı olmayan şüpheli ...'ün iddia edildiği üzere sahte seçim tutanakları ile müdür olmasının akabinde şirketin içini boşalttığı iddialarına ilişkin, dosya içerisinde mevcut Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi Başkanlığına sunulan 07/07/2015 tarihli ve Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne takdim edilen 21/07/2015 tarihli bilirkişi rapor içerikleri dikkate alınarak, olayın cezai boyutuna ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın eksik soruşturma sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 155/2, 207/1-2 ve 43. maddeleri kapsamında kalan özel belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarının oluşmadığı ve hukuki ihtilaf kapsamında kaldığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi,

3-Müşteki Mesut Kavaklı'nın Omit Limited Şirketinin müdürü olan şüpheli ...'in şirket mevzuatına göre aylık alma hakkı olmamasına rağmen fahiş miktarda aylık alarak mezkur şirketin içini boşalttığı iddiasına ilişkin, 6100 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 616/1-f maddesi gereğince limited şirket müdürlerinin aylık alabilmesi için genel kurul kararı alınmasının kanunun amir hükmü olduğu halde, bu hususta alınmış bir genel kurul kararı bulunup bulunmadığı, var ise genel kurul kararı ile bu ücretin miktarının ne kadar olarak kararlaştırıldığı ve mevzuata uygun olup olmadığına ilişkin gerekli belgeler getirtilerek ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma sonucunda güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin şüpheli ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi,

4-Tüm şüpheliler hakkında, vergi kaçakçılığı suçundan dolayı şikayetçi olunduğu halde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367/2. maddesi gereğince vergi dairesinden mütalaa alınmadan eksik soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi,

Hususları dikkate alınmaksızın, yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin 08/05/2015 tarihli ve 2015/1955 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1422, Karar No: 2008/2586, Tarih: 02.04.2008

1. Ceza Dairesi 2007/1422 E., 2008/2586 K.

**1. Ceza Dairesi 2007/1422 E., 2008/2586 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- KASTEN ÖLDÜRME

- KASTEN YARALAMA

- TEKERRÜR

- TEŞEBBÜS**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 82 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 87 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

**"İçtihat Metni"**

Seçkin'i kasten öldürmeye tam derecede teşebbüsten, Mehmet'i yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık Cemil, Cemil ile Selçuk'u bıçakla yaralamaktan sanık Seçkin, Seçkin'i bıçakla yaralamaya teşebbüsten sanık Selçuk'un yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 26.05.2006 gün ve 53/166 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil-sanıklar müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar Cemil ile Selçuk duruşma da talep etmiş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Dairemize gönderilmekle, kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Sanıklar Cemil ve Selçuk hakkında hükmolunan cezaların miktarlarına göre, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Sanık Cemil hakkında 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükmü, katılan Mehmet ve katılan sanık Seçkinin temyize yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suça yönelik temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-) Sanık Selçuk'un, katılan Seçkini yaralama suçundan doğrudan verilen para cezası, CMUK'nın 305. maddesi uyarınca para cezasının miktarı itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz istemi ile suç vasfına yönelmeyen katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-) Sanık Selçuk'un, katılan Seçkini yaralama suçundan doğrudan verilen para cezası, CMUK'nın 305. maddesi uyarınca para cezasının miktarı itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz istemi ile suç vasfına yönelmeyen katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

4-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Cemil'in tabanca ile yakın mesafeden katılan Mehmet'in hayati bölgelerini doğrudan hedef alarak ateş etme imkanı olmasına rağmen, sol uyluk bölgesini hedef alarak iç organ veya büyük damar yaralanması oluşturmayacak şekilde katılanı yaraladığı, engel durum bulunmamasına rağmen sanığın eylemine devam etmediği, olaydan 22 gün sonra katılan Cumhuriyet Savcılığı'nda verdiği ifadesinde, olay günü üzerinde bulunan gömleğinin sol kol altında kurşun giriş ve çıkış deliği bulunduğunu tespit ettiğini, kendisinin bilgisi olmaksızın ablasının gömleği yıkayıp ütülediğini belirterek gömleği teslim ettiği, Bursa Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğü'nce düzenlenen 02.01.2006 tarih ve KMY.2005/956 sayılı ekspertiz raporu ile, gömleğin sol kol dikiş çizgisinden 12 cm. aşağıda 2 cm. uzunluğunda, keşi şeklinde 1 adet delik bulunduğu ve delik etrafında atış artıklarına rastlanılmadığının belirtildiği, sanığın katılan Mehmet'i öldürme kastıyla ateş ettiğine dair mahkumiyetine yeterli nitelik ve derecede delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin yaralama suçunu oluşturduğunu kabul eden mahkemenin takdir ve uygulamasında bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5-) Sanık Cemil hakkında 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükümde, sanığın sabıka kaydında tekerrüre esas nitelikte cezası bulunduğu halde, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olması nedeniyle hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı değerlendirilmiştir.