muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1697, Karar No: 2017/2767, Tarih: 18.09.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1697 E.  ,  2017/2767 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Yağma suçundan Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/11/2015 tarihli ve 2015/1632 değişik iş sayılı kararı ile 6 yıl 11 ay 25 gün hapis cezasına hükümlü olup cezasını Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde infaz etmekte olan hükümlü ...’nin, izin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-ı maddesi gereğince 1 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına ilişkin anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 17/10/2016 tarihli ve 2016/958 sayılı kararına yönelik hükümlü tarafından yapılan şikayetin reddi ile hücre cezasının onaylanmasına ilişkin Fethiye İnfaz Hakimliğinin 14/11/2016 tarihli ve 2016/3704 esas, 2016/3837 sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan itirazın reddine dair Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 23/11/2016 tarihli ve 2016/1695 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Kırklareli Açık Ceza İnfaz Kurumundan, 48 saat yol izni verilerek, Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu’na sevk edilen hükümlü ...’nin 08/10/2016 tarihinde en geç saat 09:54 itibari ile teslim olması gerekirken, 1 saat 26 dakika geç kalarak saat 11:20’de teslim olduğundan bahisle hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-ı maddesi gereğince 1 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre hükümlünün 07/10/2016 tarihinde Kamil Koç Turizm’e ait 18:00 kalkış saatli İstanbul-Datça seferini yapmakta olan otobüse binmek sureti ile nakil olduğu ceza infaz kurumuna teslim olmak üzere yola çıktığı, Kamil Koç Turizm’in Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu’na yazmış olduğu 25/10/2016 tarihli ve 2016-0362 sayılı cevabi yazıda, İstanbul Yavuz Sultan Selim köprüsündeki yol çalışması ve güzergah üzerinde meydana gelen trafik kazası sebebiyle araçların varış sürelerinde 180-240 dakika arasında rötarlar yaşandığının bildirildiği, bu gecikmenin hükümlün iradesi dışında ve öngörülemez bir durumdan kaynaklandığı, dolayısıyla infaz kurumuna 1 saat 26 dakika geç kalma eylemine ilişkin hükümlünün kastı yahut ihmalinin bulunmadığı cihetle, itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 19/07/2017 gün ve 94660652-105-48-2531-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müstenidenYargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin 23/11/2016 tarihli ve 2016/1695 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5992, Karar No: 2015/6396, Tarih: 10.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5992 E.  ,  2015/6396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/175684

MAHKEMESİ : Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2011/68 (E) ve 2012/617 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 27/09/2009

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ve mağdurları telefon ile arayarak, kendisini Denizli Belediyesi başkan yardımcısı olarak tanıtıp, rahatsızlığı bulunan hastalara ameliyat yaptırılması ve cihaz alınması bahanesiyle para istediği, katılan ve mağdurların belediyeden yaptıkları araştırmada böyle durumun söz konusu olmadığını öğrenerek sanığa para göndermedikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanığın katılan İ.. B.. ve mağdur V.. D..'e yönelik eylemleriyle ilgili kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık vasisinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a- Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

b- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E. 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak

surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "15 GÜN" ve "300 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "2 GÜN" ve "40 TL" ibareleri ile “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanığın mağdur M.. Ç..'e yönelik eylemiyle ilgili verilen hükmün temyiz incelemesinde;

a- Sanığın mağdur M.. Ç..'i arayıp kendisini Denizli belediye başkan yardımcısı olarak tanıtarak ölümcül hastaya yardım bahanesiyle mağdurdan para istediği, mağdurun yaptığı araştırma sonucu sanığa para göndermediği, bu durumun mağdrun beyanı ve dekont içeriklerinden de anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi kapsamında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeden sanığa fazla ceza tayini,

b- Kabule göre de sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

c- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

d- TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/704, Karar No: 2006/724, Tarih: 15.11.2006

Hukuk Genel Kurulu 2006/2-704 E., 2006/724 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2006/2-704 E., 2006/724 K.**

**- EVLAT EDİNME**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 308 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "evlat edinme" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 10.Aile Mahkemesince davanın reddine dair verilen 28.09.2005 gün ve 2005/615-2005/917 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 24.04.2006 gün ve 2005/21456-6089 sayılı ilamı ile, (...Dava, ergin olan 1981 doğumlu E…

…..'nin evlat edinilmesine ilişkin olup Türk Medeni Kanunun 313.maddesi gereğince araştırılma yapılıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu yön nazara alınmadan küçüklerin evlat edinilmesine ilişkin Türk Medeni Kanununun 306 ve 308 maddelerindeki koşulların oluşmadığından bahisle davanın reddedilmesi doğru olmamıştır...) gerekçesiyle bozularak dosya geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda ; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava evlat edinme isteğine ilişkindir.

Davacı A…

….. S…

….. vekili, davacının eşi İpek ile olan evliliğinden çocuğu bulunmadığını, evlat edinilmek istenen E…

…..'in davacının yeğeni olduğunu ve yıllar önce annesinin vefat ettiğini babasının da başkasıyla evlendiğini, davalının 5 yıldır davacı ve eşi ile aynı hanede yaşadığını, davacının evlat edinme istemine davacının eşinin de muvafakat ettiğini ileri sürerek davalı E…

….. 'in davacı tarafından evlat edinmesine dair karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemenin "TMK.nun 306.maddesine göre eşler ancak birlikte evlat edinebilirler.

Davacı evli olup eşi davacı olmamış, TMK 308.maddesine göre de davacının eşi İ…

….. S…

…. da davacı olarak davaya katılsa bile evlat edinilmek istenen E…

….. ile davacının eşi arasında 18 yıldan az zaman bulunduğundan davcının eşi ile birlikte davalıyı evlat edinmesi de mümkün olmadığından, davanın reddine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle davanın reddine dair verdiği karar, Özel Dairece yukarıda belirtilen nedenle bozulmuş, mahkemece "Davacı İ…

… S…

….. ile evlat edinilmek istenen ve dava tarihinde reşit olan E…

….. arasında 18 yaştan az fark olduğundan TMK.nun 308/1.maddesi hükmündeki şart gerçekleşmediğinden davanın reddine karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA istek halinde temyiz peşin harcın iadesine 15.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7110, Karar No: 2021/2546, Tarih: 01.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/7110 E.  ,  2021/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.12.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.03.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı ... kendisine ait 161 ada 7 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısı bulunmadığından uygun görülecek bedel karşılığında geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar yargılama aşamasındaki beyanlarında davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davanın kabulü ile 161 ada 7 parsel sayılı taşınmaz lehine 12.06.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporunda belirtilen kısım üzerinden davalılara ait 161 ada 61 parsel ile 161 ada 26 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ...’ın aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Aleyhine geçit kurulan dava konusu 161 ada 61 parsel sayılı taşınmazın bir kısım paylarının elbirliği, bir kısım paylarının ise müşterek halinde mülkiyet hükümlerine göre malikleri adına tescil edilmiş olduğu halde hükümde malikinin sadece ... olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. Bu durum infazda tereddüde yol açacak ise de belirtilen husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca davalı ... temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 1. bendinde yer alan “...’a ait” ibaresinin çıkarılmasına”, hükmün 3. bendinde “belirtilen bedelin karar kesinleştiğinde davalılara” ibaresinden sonra gelmek üzere “tapu kaydındaki ve mirasçılık belgesindeki payları oranında” ibarelerinin eklenmesine, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi gereğince değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1160, Karar No: 2014/1693, Tarih: 18.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/1160 E.  ,  2014/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2011/381265

MAHKEMESİ : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 21/09/2011, 2011/44 (E) ve 2011/241 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık M.. Y..'un, tehdit suçundan kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hüküm yönünden;

Söz konusu hüküm temyize tabi kararlardan olmayıp, CMK.nun 231/12. Maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, bu hususta merciince bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. Y..'un, mağdur H... A..’e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrike vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine,

Ancak;

Sanığın bıçakla mağduru, sol üst karın bölgesinden, 7 ve 8. interkostal aralıktan 1 cm genişliğinde, 7-8 cm derinliğinde olacak şekilde bir isabetle yaraladığı olayda, derin bir kesiden bahsedildiği halde, yaşamsal tehlike geçirilmediğinin belirtilmesi karşısında, suç vasfının tayini yönünden tereddüt halinin ortadan kaldırılması için, temin edilecek hastane müşahade evrakları ile raporların, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek, TCK.nun 86 ve 87. maddelerine göre ayrıntılı şekilde mağdurun raporunun alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, değişik gerekçe ile ancak tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 18.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12391, Karar No: 2017/1432, Tarih: 06.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/12391 E.  ,  2017/1432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 25/09/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-6100 sayılı HMK madde 334'de ''(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.'' hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336'da ise ''(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.'' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalıların yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

2-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4320, Karar No: 2015/8175, Tarih: 15.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4320 E.  ,  2015/8175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/240427

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2011

NUMARASI : 2011/6 (E) ve 2011/300 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 16/10/2007

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın çalıntı sahte çeki ciro etmek suretiyle mal karşılığında verip haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda;

1) Sanığın aşamalarda söz konusu çeki mal karşılığı E.. Ü..'dan aldığını ve huzurunda çekin ön yüzünün yazı ve rakamlarının onun tarafından doldurulduğunu bildirmesi, E.. Ü..'ın ise tanık olarak alınan beyanında sanığı hiç tanımadığını ve mal alışverişinde bulunmadığını bildirmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından; çalıntı çek hesabının sahibi olan şikayetçi H.. C..'nun ve sanığın beyanlarında geçen E.. Ü..'ın imza ve yazı örneklerinin temin edilmesi suretiyle çek aslındaki imza ve yazıların tanığın veya şikayetçinin eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yaptırılması, tüm bunlar belirlendikten sonra ortaya çıkan sahteciliğin iğfal kabiliyetini haiz olup olmadığının bilirkişi raporu ve mahkeme gözlemi ile tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

b) TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 15/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24456, Karar No: 2015/18571, Tarih: 08.10.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/24456 E.  ,  2015/18571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken 2009 yılı Haziran ve Temmuz aylarında temizlik işi alımı için ihale yapılmadığını, ancak kendisinin ve diğer işçilerin kesintisiz çalışmaya devam ettiklerini, buna rağmen bu dönemde ödenmesi gereken alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, bu aylarda ihale boşluğu olduğunu, ancak tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı ... Başkanlığında 2009 yılında Haziran ve Temmuz aylarında yaklaşık 50 günlük ihale boşluğu olduğu, ancak bu dönemde temizlik elemanlarının çalışmaların devam ettiği tüm dosya kapsamı ve açılan emsal davalardan anlaşılmaktadır. Ayrıca emsal dosyalarda görüldüğü üzere bu dönemde, ...İmar ve İnşaat Sanayi Teknik Hizmetler Ltd. Şti‘den 09.07.2009-20.07.2009 tarihleri arasında geçici temin usulü ile alım yapıldığı ve bazı işçilerin çalışmalarının bildirildiği de görülmektedir. Mahkemece bu husus hiç araştırılmamıştır. Yapılacak iş, ...İmar ve İnşaat Sanayi Teknik Hizmetler Ltd. Şti’nin kayıtları incelenerek davacının dava konusu dönemde çalışmasının olup olmadığı belirlenmeli, çalışması yoksa bu süre ücret, yol ve yemek, asgari geçim indirim alacaklarına ilişkin hesaplamalarda dışlanarak davacının alacak miktarı belirlenmelidir. Eksik araştırma ile hüküm kurulmuş olması hatalıdır.

3.Davalı vekili davacının ıslah ile talep miktarlarını artırmasından sonra süresinde zamanaşımı savunmasında bulunduğundan, bu defi dikkate alınarak yeniden hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12355, Karar No: 2017/5503, Tarih: 09.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/12355 E.  ,  2017/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... ile sanık ... ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.