muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15541, Karar No: 2015/7945, Tarih: 01.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/15541 E.  ,  2015/7945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/348421

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2012/201 (E) ve 2013/554 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmasına ragmen, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8404, Karar No: 2016/5218, Tarih: 26.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8404 E.  ,  2016/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca 2'şer yıl 6'şar ay hapis ve 11.416'şar TL adli para cezası TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanık ...'in sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanık ...'in eylemi ile diğer sanığın eylemlerinin irtibatlı olduğu nazara alınarak toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1300, Karar No: 2010/2354, Tarih: 04.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/1300 E.  ,  2010/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 08.07.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07.09.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, maliki olduğu 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki “...” olarak yazılan baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydında hatalı yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda, davacı maliki olduğu 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarındaki nüfus bilgilerinin nüfus kayıtları ile uyumlu hale getirilmesini istemiştir. Mahkemece, kaydında düzeltme yapılması istenen taşınmazın 1325 doğumlu ölü ... oğlu ... adına tespit gördüğü, tescil dosyasında da yapılan kolluk araştırmasında 1909 doğumlu 1950 yılında ölü ... isimli bir kişinin bulunduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir. Kaydında düzeltme yapılması istenen 4 parsel sayılı taşınmaz senetsizden ve vergi kaydı bulunmaksızın zilyetlik nedeni ile “... oğlu ...” adına tespit edilmiş, itiraz üzerine Beyşehir Kadastro Mahkemesi’nin kararı ile kayıt altına alınmıştır. Nüfus müdürlüğünden yapılan araştırmada tapu kayıt maliki “... oğlu ...’ya” ait nüfus kaydının bulunmadığı bildirilmiştir. Taşınmazın bulunduğu mahalde zabıta aracılığı ile yapılan araştırmada kayıt maliki “... oğlu ...” ile davacı “... oğlu ...’nın” aynı kişi olduğu belirlenmiştir. Dinlenen tanık da taşınmazın davacıya ait olduğunu söylemiştir. Tescil kararı veren mahkemece de yapılan araştırmada baba adı ve soyadları farklı kişilerin nüfus kayıtları gönderilmiş, anılan dosyada dinlenen kadastro tespit bilirkişileri de taşınmazın davacıya ait olduğunu söylemişlerdir. Yapılan tüm araştırmalar sonucu dava kanıtlanmıştır. Bu nedenle, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3103, Karar No: 2017/12116, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3103 E.  ,  2017/12116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/506, Karar No: 2013/2498, Tarih: 26.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/506 E.  ,  2013/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, kasten öldürmeye yardım, kasten öldürmeye iştirak, 6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... (...) için; a-)Maktule yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 81/1,62,63 ve 54 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası,

b-)Katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 81/1, 35, 29, 62, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

c-)Katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 81/1, 35, 29, 62, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

d-)Katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-b-e, 21, 87/1-a-d-son, 62, 63 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

e-)6136 sayılı yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62,63,54 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 375 TL adli para cezası,

2-Sanık ... için, a-) Katılan ...’a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 81/1, 35, 29, 62, 63, 54 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

b-)6136 sayılı yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62,63,54 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 375 TL adli para cezası,

c-) Öldürmeye teşebbüs ve kasten öldürmeye yardım suçlarından suçlarından CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca BERAAT,

3-Sanıklar ... ve ... ... kasten öldürmeye iştirak ve öldürmeye teşebbüs suçlarından ayrı ayrı, CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca BERAATLERİNE

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ...'nın katılan ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçu yönünden; katılandaki ateşli silah yaralarının yeri ve yaraların cilt altı-adale seyirli olup iç organ yaralanmasına sebebiyet vermemesi, meydana gelen zarar ve tehlike birlikte değerlendirildiğinde, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uygulanırken cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 10 yıl olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden ve sanık hakkında mahkumiyet karar verilirken mahkemece gösterilen gerekçe yeterli görüldüğünden, gerekçenin yetersiz olduğuna ve ceza miktara yönelen tebliğnamedeki bozma düşünceleri benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın maktul ...'ı kasten öldürme, katılanlar ... ve ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs, 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçları ile katılan ...'a yönelik suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde katılan ...'a yönelik suç hariç olmak üzere suçların nitelikleri tayin, öldürmeye teşebbüs suçlarda tahrike tüm suçlar yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık ...'ın maktul ...'ı öldürmeye yardım, katılanlar ... ve ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçları ile sanıklar ... ve ...'in maktul ...'ı öldürmeye yardım ve katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçları yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve sanık müdafiilerinin sübuta, vesaireye katılanlar ..., ... ve ... vekilinin sanıklar Haydar, ... ve ...'in cezalandırılmaları gerektiğine, vesaireye katılan ... vekilinin eksik soruşturmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ...'nın maktul ...'ı öldürme, katılanlar ... ve ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs, 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'ın maktul ...'ı öldürmeye yardım, Katılanlar ... ve ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım, sanıklar ... ve ...'in maktul ...'ı öldürmeye yardım ve katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden;

Katılanlar ..., ... ve ... kendilerini aynı avukatla temsil ettirdiklerinden tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği halde katılanlar için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi yasaya aykırı ise de bu durumun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki vekalet ücreti ilgili bölümün "katılanlar ..., ... ve ... kendilerini davada aynı vekille temsil ettirdiklerinden 2400 TL vekalet ücretinin sanık ...'dan alınarak katılanlara eşit olarak verilmesine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi mahkumiyet ve beraat hükümlerinin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ...'nın katılan ...'a yönelik suçu ile, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçları yönünden;

a) Sanık ...'ın katılan ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarıyla ilgili olarak; üzerine atılı suçları işlediğine dair soyut iddiadan başka cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraatına karar verilmesi gerekirken cezalandırılmasına karar verilmesi,

B) Sanık ...'nın katılan ...'a yönelik suçu ile, sanık ...'ın katılan ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçları yönünden;

a) Sanık ...'ın katılan ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarıyla ilgili olarak; üzerine atılı suçları işlediğine dair soyut iddiadan başka cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraatına karar verilmesi gerekirken cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Sanık ...'nın katılan ...'a yönelik suçu yönünden; sanık ...'nın ... ile 2004 yılında gayri resmi olarak evlendiği, ancak ...'ın sanık ...'yı bakire olmadığı gerekçesiyle ailesine geri gönderdiği, bunun üzerine sanık ... tarafından Gebze Aile Mahkemesinde ... aleyhine tazminat davası açıldığı, sanık ... ile ...'ın aileleri arasında bu olaylar nedeniyle husumet başladığı ve taraflar arasında sık sık tartışma ve kavgalar meydana geldiği, bu tartışma ve kavgaların zaman zaman adli makamlara intikal ettiği, olay günü içinde katılanlar ..., ... ile ...'ın bulunduğu ve katılan ...'in kullandığı araçla ...'nın evinin önünden geçerken ...'nın da odun istiflemesi nedeniyle yolun kenarında bulunduğu, ...'in aracı yavaşlatarak geçtiği esnada ... ile ...'in sözlü olarak tartıştıkları, sanık ...'nın elindeki tahta sopa ile araca ve aracı kullanan ...'e vurmaya başladığı, tartışmanın devamında ...'nın üzerinde taşıdığı 7.65 mm. çapındaki silahı çıkararak yakın mesafeden görerek arabaya ve ..., ..., ... ve ...'a doğru ateş ettiği, bu esnada araçtan inen ...'in sanık ...'ya engel olmaya çalıştığı, ancak bu atışlar nedeniyle aracın içinde bulunan ve ön koltukta oturan ...'ın vücuduna isabet eden dört adet kurşun nedeniyle hayatını kaybettiği, aracın ön tarafında maktul ...'ın yanında bulunan katılan ...'ın sağ parietal bölgesinden isabet eden ateşli silah mermisinin kafatasında kırık ve beyin kanamasına sebebiyet verdiği, yaralanma nedeniyle mağdurun yaşamsal tehlike geçirdiği, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkilediği, kafatası kemiklerindeki eksikliğin duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu olayda;

Sanığın katılanı görerek ateş etmiş olması, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, silahın elverişliliği, katılandaki yara yeri ve nitelikleri dikkate alındığında; sanığın katılana karşı eyleminde öldürme kastı ile hareket ettiği anlaşılmakla, TCK.nun 82/l-e, 35, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulması,

Sanığın katılanı görerek ateş etmiş olması, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgeleri, silahın elverişliliği, katılandaki yara yeri ve nitelikleri dikkate alındığında; sanığın katılana karşı eyleminde öldürme kastı ile hareket ettiği anlaşılmakla, TCK.nun 82/l-e, 35, 62, 53, 58 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin, katılan ... vekilinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), sanık ...'ya verilen cezanın miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine 26/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/720, Karar No: 2008/2848, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/720 E.  ,  2008/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalıya ait egzos atölyesinde tamir edilirken alev alarak tamamen yandığını ve sigortalılarına ödenen hasar bedelinin davalıdan rücuen tahsili için 4.750,00 YTL asıl alacak üzerinden yapılan icra takibine vaki itiraz nedeniyle takibin durduğunu açıklayarak, itirazın iptali ile takibin devamına, yasal faize ve % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 3.562.50 YTL asıl alacak ve 3.830.67 YTL'da işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.393,17 YTL'lık kısım yönünden itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük

bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 299.23 YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı'dan alınmasına 29.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.