muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6056, Karar No: 2023/12743, Tarih: 13.12.2023

3. Değerlendirme

1.Dosya kapsamı incelendiğinde,01.10.2016 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı alan davacının 18.04.2018 tarihinden itibaren aile hekimi olarak görev yaptığının anlaşılması üzerine, 5335 sayılı Kanun'un 30 ncu madddesinden hareketle aylığının kesildiği, kesilen aylığın tekrar bağlanması ve aksine kurum işleminin iptali için işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

2.Davanın yasal dayanaklarından olan ve 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 sayılı Kanunun 25 inci maddesinin (f) fıkrasının 2 nci paragrafında “Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dâhil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.”, 3. paragrafında “Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11’inci maddesine göre alınmış Bakanlar Kurulu Kararları 2005 yılında uygulanmaz.” düzenlemeleri bulunmakta olup anılan hükümler, 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin (c) bendi ile yürürlükten kaldırılmış, bununla birlikte yürürlükten kaldırılan 2 inci ve 3 üncü paragraf hükümleri, 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin 2 nci ve 3 üncü fıkralarıyla aynen benimsenip mülga 3 üncü paragrafta yer alan Bakanlar Kurulu Kararlarının 01.01.2005 gününden önce alınmış olması durumunda uygulanmayacağı belirtilmiştir.

3.Diğer taraftan, 5277 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin (f) fıkrasının iptaline ilişkin olarak yapılan başvuru üzerine Anayasa Mahkemesi’nce, 29.11.2005 gün ve 2005/6 - 93 sayılı kararla, iptali istenen fıkranın yürürlükten kaldırılmış olması göz önünde bulundurularak, davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, başvuru hakkında karar verilmesine yer olmadığı yönünde hüküm kurulmuş, ancak, Yüksek Mahkeme tarafından başka bir dava sonunda verilen ve 14.11.2006 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.12.2005 gün ve 2005/146 – 105 numaralı karar ile söz konusu düzenlemeler iptal edilmiş, aynı düzenlemeleri içeren 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin 2 nci ve 3 üncü fıkralarının Anayasaya aykırılığı iddiasıyla açılan davada ise anılan hükümlerin Anayasa’ya aykırı olmadığı ve iptal isteminin reddi yönünde 03.04.2007 gün ve 2005/52 Esas - 2007/35 Karar sayılı karar verilmiştir.

4.Şu durumda, 5510 sayılı Kanun'un 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 105 inci maddesinde sayılan “uygulanmayacak maddeler” arasında, 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin yer almaması ve Anayasa’nın 153 üncü maddesi gereğince iptal kararlarının geriye yürümemesi karşısında, anılan düzenlemelerin 01.01.2005 gününden itibaren yürürlükte olduğunun ve herhangi bir yasal boşluk dönemi bulunmadığının kabulü gerekmektedir. Buna göre, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan yaşlılık veya emeklilik aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin, 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde açıklanan nitelikte çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları belirgin olup emredici yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışanların, fiilen çalışılan döneme ait yaşlılık veya emeklilik aylıklarının davalı Kurum tarafından kesilip yersiz ödenen aylıkların geri alınması zorunludur.

5.Ayrıca 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanununun 3 üncü maddesinde, Sağlık Bakanlığının; Bakanlık veya diğer kamu kurum veya kuruluşları personeli olan uzman tabip, tabip ve aile sağlığı elemanı olarak çalıştırılacak sağlık personelini, kendilerinin talebi ve kurumlarının veya Bakanlığın muvafakatı üzerine, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile diğer kanunların sözleşmeli personel çalıştırılması hakkındaki hükümlerine bağlı olmaksızın, sözleşmeli olarak çalıştırmaya veya bu nitelikteki Bakanlık personelini aile hekimliği uygulamaları için görevlendirmeye veya aile hekimliği uzmanlık eğitimi veren kurumlarla sözleşme yapmaya yetkili olduğu, sözleşmeli olarak çalışan aile hekimlerinin kurumlarında aylıksız veya ücretsiz izinli sayılacakları ve bunların kadroları ile ilişkilerinin devam edeceği, bu personelin, sözleşmeli statüde geçen sürelerinin kazanılmış hak derece ve kademelerinde veya kıdemlerinde değerlendirilerek her yıl işlem yapılacağı ve bunların talepleri halinde eski görevlerine atanacakları, sözleşmeli olarak çalışmaya başlayanların, daha önce bağlı oldukları sosyal güvenlik kuruluşlarıyla ilişkilerinin aynı şekilde devam ettirileceği, ancak, her türlü prim, kesenek ve kurum karşılıklarının ücretlerden kesilerek ilgili sosyal güvenlik kuruluşuna aktarılacağı belirtilmiştir.

6.Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, aile hekimleri, özellikle 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin 4 üncü fıkrasında sayılan istisnalardan da olmadıklarından, emekli (yaşlılık) aylığı alıyorken anılan Kanunun 30 uncu maddesi kapsamında çalışamayacakları gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme yapılmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve Kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4010, Karar No: 2008/4754, Tarih: 01.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4010 E.  ,  2008/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait araçların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 19.09.2007 tarihli hacizlerinin yanlışlıkla 21.09.2007 olarak gösterildiğini, davalı ile aynı tarihte haciz koyduklarından en azından garameye girmeleri gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilerek garameten taksime karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dosyalarından konulan haczin saat olarak önce olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince her iki yan haczinin aynı gün konulduğu, ancak davalının haciz saatinin önce olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveli düzenlenirken bedeli paylaşıma konu mal üzerine konulan ilk kesin haciz ile buna iştirak edebilecek hacizler dikkate alınır (İİK.m.100).

Davacı yanca bedeli paylaşıma konu araçlar üzerine 21.09.2007 günü ihtiyati haciz koydurulmuş, ödeme emrinin dava dışı borçluya 18.09.2007 günü tebliğ edilmesinden sonra yasal 5 günlük itiraz süresinin (İİK.m.168, 169) itirazsız geçirilmesi üzerine bu ihtiyati haciz 24.09.2007 Pazartesi günü mesai saati sonu itibariyle kesin (icrai) hacze dönüşmüştür (İİK.m.264).

Davalı tarafından aynı araçlar üzerine 19.09.2007 günü ihtiyati haciz konulmuş, bu ihtiyati hacız de yukarıda açıklandığı şekilde itiraz süresinin dolması ile kesinleşmiştir.

Davacı yanca konulan ihtiyati haczin, davalı yanca konulan ve davacının haczinden önce kesinleşen ihtiyati hacze iştiraki ise İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesinde düzenlenmiş olup, davacı elinde anılan yasanın 100 ncü maddesindeki belgeler bulunmadığından, davacının anınla hükümden de yararlanma hakkından söz edilemez.

Açıklanan durum karşısında hükmün onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün ONANMASINA, 01.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7143, Karar No: 2022/8431, Tarih: 29.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/7143 E.  ,  2022/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 09.02.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13686, Karar No: 2014/2549, Tarih: 13.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/13686 E.  ,  2014/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ...Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan 871 parsel sayılı 475 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 101 ada 24 parsel numarasıyla ve 542.26 metrekare yüzölçümlü olarak; yine tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan 873 parsel sayılı 210 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 101 ada 21 parsel numarasıyla ve 249 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği, uygulama kadastrosu sırasında davalıya ait çekişmeli taşınmazların sınırlarındaki dere yatağına doğru genişlediği iddiası ile dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine, davacı Köy Tüzel Kişiliğinin iddialarına dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, müdahil davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre müdahil davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak Kadastro Hakimi doğru sicil oluşturacak şekilde tescil hüküm kurmak zorundadır, mahkemece dava reddedildiğine göre nizalı taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar vermek gerekirken tescil hükmü kurulmamıştır. Bu yanlışlık bozmayı gerektirmekte ise de; yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinden sonra gelmek üzere "çekişmeli 101 ada 21 ve 24 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline" kelimelerinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu haliyle ONANMASINA, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18275, Karar No: 2023/2734, Tarih: 28.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18275 E.  ,  2023/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kahta Cumhuriyet Başsavcılığınca 04.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Kahta Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Kahta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli ve 2015/3 Esas, 2015/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, tebligattan haberinin olmadığına, yeniden denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasını talep ettiğine, olayla alakasının olmadığına, kullandığı iddiasının gerçek dışı olduğuna, delillerin takdirinin hatalı olduğuna, lehe değerlendirme yapılmadığına ve beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, tebligattan haberinin olmadığına, yeniden denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasını talep ettiğine, olayla alakasının olmadığına, kullandığı iddiasının gerçek dışı olduğuna, delillerin takdirinin hatalı olduğuna, lehe değerlendirme yapılmadığına ve beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kahta İlçe Emniyet Müdürlüğünün Şanlıurfa ilinin Siverek ilçesinde feribot yolu ile kullanılarak Kahta ilçesine esrar maddesi getirileceği ve torbacı ismi ile tabir edilen şahıslar aracılığıyla ilçe merkezinde piyasaya sürüleceği, sevkıyatının ise 31.10.2013 günü yapılacağı 02 KR 428 plakalı bordo renkli Fiat/Tempra marka bir araç öncülüğünde plakası bilinmeyen motosikletle yapılacağı yönündeki istihbarat üzerine harekete geçildiği, saat 18.00 sıralarında ..... plakalı araç durdurulduğu, aracı sanık ...'un kullandığı, araç içerisinde haklarında dava açılmasının ertelenmesi kararı

verilen şüphelilerin bulunduğu, aracı takip eden..... plakalı motosikletten polis çevirmesine gelmeden siyah renkli poşetin aşağı atıldığının tespit edildiği, siyah renkli poşet içerisindeki maddenin hint keneviri bitkisi olduğu, ayrıca sanığın idrarında yapılan tahlilde Kahta Devlet Hastanesinin 31.10.2013 tarihli raporu ile (THC maddesi) saptandığı, sanık ... aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de, dosya içerisindeki mevcut delil durumu dikkate alınarak sanığın savunmalarına itibar edilmediği, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunun sabit görüldüğü, sanığın savunmasında mevsimlik işçi olarak çalıştığını, eve yapılan tebligattan haberi olmadığını belirttiği, ancak sanığın belirtmiş olduğu mazeretin kanunen geçerli bir mazeret olmadığının değerlendirildiği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık yönünden gerekçeli karar başlığında gözaltı tarihinin yazılmayarak 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine aykırı davranılması,

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık yönünden gerekçeli karar başlığında gözaltı tarihinin yazılmayarak 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine aykırı davranılması,

2. Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası ve aynı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 inci maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi

ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin

sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunması gerekirken,

Sanık hakkında incelemeye konu 31.10.2013 tarihli eylem nedeniyle, 04.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik kararının, sanığa 26.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı için dosyanın 10.03.2015 tarihinde, erteleme kararının kesinleşmesi beklenilmeden, Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken kovuşturma şartı olan ısrar koşulu sağlanmadığı anlaşılmakla,

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 31.10.2013 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının

ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan kamu davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,