muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4554, Karar No: 2011/5878, Tarih: 17.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/519, Karar No: 2017/3020, Tarih: 04.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/519 E.  ,  2017/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : ... hakkında; TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35/1-2, 29, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca hapisten çevirme 740 TL adli para cezası,

TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35/1-2, 29, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca hapisten çevirme 740 TL adli para cezası

TCK'nun 86/2, 86/3-e, 35/1-2, 29, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca hapisten çevirme 740 TL adli para cezası

... hakkında; TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca hapisten çevirme 1500 TL adli para cezası

TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 50/1-a. maddeleri uyarınca hapisten çevirme 1500 TL adli para cezası

TCK'nun 86/2, 86/3-e, 29, 62, 54/1, 50/1-a. maddeleri uyarınca hapisten çevirme 1500 TL adli para cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ... yönelik silahla yaralamaya teşebbüs, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ... yönelik silahla kasten yaralama suçlarından 4 aydan 1 yıla kadar hapis veya adli para cezası öngören TCK'nun 86/2. maddesinin uygulanması sırasında, seçimlik olarak öngörülen hapis cezasına hükmolunduktan sonra belirlenen hapis cezasının, TCK'nun 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceği düşünülmeyerek yazılı şekilde hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdurlar ..., ... ve ... yönelik silahla yaralamaya teşebbüs, sanık ...'in mağdurlar ... ve ... yönelik silahla kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 04/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12134, Karar No: 2017/16182, Tarih: 15.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/12134 E.  ,  2017/16182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/06/2017 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama bağ niteliğindeki ... köyü 146 ada 32 parsel (eski 2477 parsel) sayılı taşınmazın zeminine gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapıya niteliğine göre değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)..., ... ve ... il-ilçelerine ait 2014 yılı resmi verileri Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İl-İlçe Tarım Müdürlüklerinden getirtilerek, kapama bağ niteliğindeki dava konusu taşınmaza ...-.... il-ilçe tarım müdürlüğü resmi verilerinin ortalamasına göre değer biçilmesi ve ortalama verilere göre belirlenen bu bedel ile sadece 2014 yılı ... ilçe tarım müdürlüğü resmi verileri esas alınarak hesaplanan bedel karşılaştırılarak 2014 yılı ... İlçe Tarım Müdürlüğü verilerinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı denetlenmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle eksik bedel tespiti,

3)Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak gelir metoduna göre tespit edilen metrekare birim bedeline %10 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın damlama sulama sistemi ile sulandığı belirlendiğinden sulama masrafının araştırılarak üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği halde tarla kirası, vergi ve faizler düşüldükten sonra 2014 yılı Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ilçe tarım müdürlüğünün resmi verilerine göre belirlenen üretim masrafı % 10 arttırılarak hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

4)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın damlama sulama sistemi ile sulandığı belirlendiğinden sulama masrafının araştırılarak üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği halde tarla kirası, vergi ve faizler düşüldükten sonra 2014 yılı Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı ilçe tarım müdürlüğünün resmi verilerine göre belirlenen üretim masrafı % 10 arttırılarak hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

5)Taşınmazın değeri belirlenirken bilirkişi raporunda ambalajlama ve ambalajlama işçiliği üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle eksik bedel tespiti,

6)Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve ifraz sonucu oluşan 2476 parselin yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alındığında, bu bölümde değer azalışı olacağı gözetilmeden, yazılı şekilde, değer kaybı verilmeyerek aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.480,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.480,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27911, Karar No: 2021/11602, Tarih: 08.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/27911 E.  ,  2021/11602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.12.2012 günü itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05.03.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile birlikte, müştekinin ikamet ettiği apartmanın içinde bulunan ve depo olarak kullanılan alana bıraktığı bisikletini çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan, TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık uzatılmış zamanaşımı süresinin, 30/06/2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince isteme aykırı olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35258, Karar No: 2014/4390, Tarih: 28.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/35258 E.  ,  2014/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2013/38-2013/29

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ücret alacağının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile birlikte bir kısım işçinin makinelerin şalterlerini indirmek suretiyle çalışmaya ara verilmesine sebebiyet verdiğini, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedilip feshedilmediği noktasındadır. Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirtmiştir. Davalı taraf ise davacı ile birlikte bir kısım işçinin kanuni dayanağı olmadan makinelerin şalterlerini indirmek suretiyle çalışmaya ara verilmesine neden olduklarını, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyan etmiştir. Dosyada bulunan fesih bildirimine göre davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-ı. bendi uyarınca haklı neden belirtilerek feshedildiği anlaşılmaktadır. Dinlenen tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre davacınında bulunduğu bir kısım çalışanın makineleri kapattığı sabittir. Ancak dosya kapsamındaki gerek bilirkişi incelemesinde gerekse bölge çalışma müdürlüğü müfettiş raporunda belirtilen bu eylem nedeniyle ve fesih gerekçesine göre işyerinde iş güvenliğinin tehlikeye girip girmediği veya otuz günlük ücreti ile karşılanmayacak zarar oluşup oluşmadığına ilişkin olarak tespitin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacının eyleminin iş güvenliğini tehlikeye sokup sokmadığı veya otuz günlük ücreti ile karşılanmayacak zarara neden olup olmadığının tespiti için işyerinin iş sahasında uzman bilirkişidin rapor alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca varılması gereklidir. Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.28.02.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/1651, Karar No: 2018/328, Tarih: 24.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/1651 E.  ,  2018/328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın arkadaşı Sercan ile birlikte yakınan ...'ın evine giderek yakınanı 'küçük altın ver yoksa seni dereye götürür bıçaklarız' demek suretiyle korkutup altın alması şeklinde gerçekleştirdiği yağma eyleminde,suçun birden fazla kişi ile birlikte, beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak kişiye karşı ve konutta işlediğinin anlaşılması karşısında; TCK.nın 149/1. maddesinin (c),(e) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve bu olaydan 5 gün sonra sanık ...'nin bu seferde tek başına yakınanın evine gidip 'Ahmet in paraya ihtiyacı var' diyerek para istediği yakınanın parasının olmadığını söylemesi üzerine 'o zaman bana küçük şeylerden ver,vermezsen Ahmet gelip dozerle eviniz basar' diyerek korkutup altın aldığının anlaşılması karşısında sanık hakkında (e) bendinin yanısıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4796, Karar No: 2019/15597, Tarih: 30.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4796 E.  ,  2019/15597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek kendisinin okuma yazma bilmediğini, cahil olduğunu, bilgisayardan anlamadığını, kimliğini ele geçiren ....'nın bu suçu işlemiş olabileceğini belirtmesine rağmen ilgili şahsın ifadesi alınmadan, banka tarafından gönderilen belgede havaleye ait para çekme işleminin güvenlik kamerası görüntülerinin mevcut olduğunun bildirildiği ve buna dair CD görüntülerinin gönderilmiş olduğu halde bu görüntüler incelenip para çekme işlemini yapan şahsın sanık olup olmadığı belirlenmeden, sanığa ait olduğu belirtilen banka hesap açılış işlemlerine ait belgeler getirtilerek sanığın resmi kurumlara vermiş olduğu yazı ve imza örnekleri toplanıp bu örneklerle bankaya ibraz edilen belgeler üzerindeki yazı ve imza örnekleri karşılaştırılmak suretiyle sanığa ait olup olmadıkları yönünde rapor alınmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7977, Karar No: 2016/8648, Tarih: 20.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7977 E.  ,  2016/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25213, Karar No: 2015/3355, Tarih: 24.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/25213 E.  ,  2015/3355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde geçen ve kısmi olarak bildirilen çalışmalarının başlangıçtan itibaren tam zamanlı çalışma şeklinde olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yalnızca kesinleşen alacak davasındaki süreler için ve o davada dava tarihi itibari ile belirlenemeyen ancak çalışmanın devam etmesi sebebiyle aynı statüde çalışmanın devam ettiği düşünülerek dava tarihi veya işten ayrılış tarihine kadar geçen süre için 30 güne tamamlama durumu kabul edilerek, buna göre tespiti mümkün sürelerin belirlenmesi gerektiği şeklinde değerlendirme yaparak hesaplama yapan bilirkişi raporu dayanak kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile yanlış değerlendirme sonucunda gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; ... sicil numaralı davalı işyerinin 01.10.1990 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, bu işyerinden davacı adına 24.02.2001 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği ve 24.02.2001 – 31.03.2008 tarihleri arasında kısmi çalışmalarının bildirildiği, imzasız ücret pusulalarının mevcut olduğu, kısmen bordro tanığı olan davacı tanıklarının davacının tam zamanlı çalışmasını doğruladıkları, davacı ile davalı işveren arasında 24.02.2001 ve 01.08.2003 tarihli belirsiz süreli çağrı üzerine çalışmalı iş sözleşmesi düzenlendiği, davacının davalı işveren aleyhine işçilik alacaklarından dolayı toplam 18.965,20 TL'nin tahsili bakımından 12.05.2008 tarihinde dava açtığı, ... Mahkemesince 10.05.2011 tarihinde 2008/302 E. – 2011/363 K. sayılı ilam ile; “davacının davalı işyerinde 30 saati aşan çalışmaları olduğu ve fiili çalışmasının tam süreli çalışma olduğu, tam süreli fiili çalışmaya rağmen davacıya kısmi çalışmaya dayalı ücret ve diğer haklarının ödendiğini belirten ve 01.08.2003 – 31.03.2008 tarihleri arasındaki dönem yönünden alacak hesaplayan bilirkişi raporunu dayanak kabul ederek alacağa hükmettiği,” bu kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından 17.09.2013 tarihinde 2011/30618 E. – 2013/22779 K. sayılı ilam ile onandığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; kısmen bordro tanığı olan davacı tanıklarının, her ne kadar çağrı üzerine çalışmalı iş sözleşmesi düzenlenmiş olsa da davacının tam zamanlı çalıştığını belirttikleri, bordro tanığı olan davalı tanıklarının ise davacının çağrı üzerine kısmi olarak çalıştığını beyan ettikleri, buna rağmen Mahkemece resen tanık seçilerek tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, kuvvetli delil niteliğinde olduğu belirtilerek hükme esas alınan ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen ... Mahkemesinin 2008/302 E. – 2011/363 K. sayılı Mahkeme kararına dayanak olan bilirkişi raporunda; hizmet süresi olarak kayıtlara itibar edilerek giriş tarihinden başlanarak dava tarihine kadar olan dönem için değerlendirme yapılacağı belirtilmesine rağmen, davacının çalışmalarının bildirildiği 24.02.2001 tarihi yerine, davacı ile davalı işveren arasındaki 2. sözleşme tarihi olan 01.08.2003 tarihinden itibaren hesaplama yapıldığı, bu nedenle alacak davasında dikkate alınan sürenin birebir hizmet tespiti yönünden dikkate alınmasının hatalı olduğu anlaşılmıştır.