muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8670, Karar No: 2016/6052, Tarih: 18.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/8670 E.  ,  2016/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının sürücü-işleteni ve zmms'si olduğu kamyonun, davalı belediyenin parke çalışması yaptığı alandan geri manevra yaparken muris küçük bisiklet sürücüsü ...'e çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, kazada desteklerini kaybettiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı anne..... için 10.000,00'ar TL maddi tazminat ile davacı anne için 50.000,00 TL, davacı baba için 30.000,00 TL manevi tazminat ile davacı beş kardeşi için 5.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında maddi tazminat talebi davacı anne için 24.903,79 TL ve davacı baba için 21.011,40 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kusuru kabul etmediğini, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu belirterek davanın redini savunmuştur.

.

Davalı ... vekili, şöförün kusuru bulunmadığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin ıslah edilen hali ile kabulüne, davacı anne için 24.903,79 TL ve davacı baba için 21.011,40 TL destek tazminatının davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, davacı anne için 40.000,00 TL, davacı baba için 24.000,00 TL ve davacı beş kardeşi için ayrı ayrı 4.000,00 er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma tazminatı hususunda aktüerya alanında uzman bilirkişiden alınacak raporda, davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi, yetiştirme giderlerinin destek tazminatından indirilmesi, raporun düzenlendiği en yakın tarih, bilinen dönem kabul edilerek, ölenin bilinen gelirine göre davacıların gerçekleşen zararının ve sonraki bilinmeyen dönem için gelirin her yıl % 10 oranında artıp, % 10 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesaplanarak bilinmeyen dönem zararının hesaplanması suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekir.

Destek ..., kaza tarihinde 11 yaşındadır....r hesabında muris küçüğün askerlik süresi/dönemi içerisinde gelir elde edip edemeyeceği gibi hususlar yönünden bir değerlendirme yapılması gerekirken askerlik süresi değerlendirilmeksizin hazırlanan aktüer hesabına göre, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu nedenlerle Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, başka bilirkişiden rapor alınarak, denetime elverişli ve tarafların itirazlarını karşılayacak şekilde tazminatların belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 18.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1177, Karar No: 2022/6892, Tarih: 20.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/1177 E.  ,  2022/6892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafisinin, yüzüne karşı 17.09.2020 tarihinde tefhim olunan hükmü 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 29.09.2020 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5189, Karar No: 2018/8179, Tarih: 18.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5189 E.  ,  2018/8179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2008 tarihli iddianamesi ile, sanık ...'in eşi Hande Sağel ile birlikte anaokulu açmak üzere katılanın annesine ait işyerini kiralayarak 1250 TL bedelli kira sözleşmesi tanzim etmelerine rağmen, sanığın daha az kira stopajı ödemek amacıyla aynı şartlarda ancak aylık kira bedeli 500 TL olarak gösterilen kira sözleşmesini mülk sahibinin oğlu ve aynı zamanda vekili olan katılanın yerine imza atmak suretiyle sahte olarak düzenlediği kira sözleşmesini 26.03.2008 tarihinde Karşıyaka Vergi Dairesi ile ruhsat almak amacıyla İl Milli Eğitim Müdürlüğüne ibraz ettiğinin iddia olunması karşısında, suça konu belgenin Adli Emanette kayıtlı bulunan (1 nolu) 500 TL bedelli kira sözleşmesinin olması, sanık ...'ın 22.04.2009 tarihli duruşmada, mavi kalem ile yazılmış 500 TL bedelli kira sözleşmesinde ''kiraya veren'' bölümünde yer alan imzayı açıkça kendisinin attığını ifade etmesi, suça konu sözleşme aslının 26.03.2008 tarihinde İl Milli Eğitim Müdürlüğüne ibraz edilmesi ve suç tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat gereğince tapu senedinin veya kira sözleşmesi aslının kuruma ibraz zorunluluğunun bulunması ve Vergi Dairesine suça konu belgenin fotokopisinin ibraz edilmesinin sonuca etkili olmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13089, Karar No: 2015/17263, Tarih: 30.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13089 E.  ,  2015/17263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı, iş arama izin ücreti, yol ve yemek yardımı alacaklarını talep etmiştir.

Davalı, 6360 sayılı Yasa kapsamında il özel idarelerinin tüzel kişiliğinin son bulduğunu bildirerek husumet itirazında bulunup davanın haksız şekilde açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı kuruma husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda dava ... İdaresine karşı açılmış ise de yargılama esnasında yürürlüğe giren 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun kapsamında ... İdaresi'nin tüzel kişiliği 30.03.3014 tarihi itibarıyla son bulmuştur. 6360 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde kanunda yazılı devir,tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapmak üzere vali tarafından Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kurulacağı; aynı yasanın 3. maddesinin 2. fıkrasında tüzel kişiliği son bulan ... İdarelerinin mahkemelerde süren davaları ile faaliyette bulundukları döneme ilişkin davalarda muahatabın devir işleminin yapılacağı ilgili kurum veya kuruluş olduğu ve yine aynı yasanın Geçici 1. maddesinin 5. fıkrasında tüzel kişilikleri kaldırılan ... İdarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgili kurum veya kuruluşa devredileceği yönünde düzenleme yapılmıştır. Buna göre yapılacak iş 6360 sayılı yasaya göre tüzel kişiliği sona ermiş olan davalı kurumun yerine aynı yasa kapsamında hangi kurumun geçtiği araştırılarak, çıkacak sonuca göre taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilip karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin tüzel kişiliği sona ermiş olan ... İdaresi hakkında hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13478, Karar No: 2012/17718, Tarih: 27.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13478 E.  ,  2012/17718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

01.03.2012 tarihli geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1-Dava konusu taşınmazın terkin edilmeden önceki son maliklerini gösteren tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmesinden;

2-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz. ..., 02.11.2012 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.nın 58.maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12449, Karar No: 2013/30606, Tarih: 25.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/12449 E.  ,  2013/30606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 21.01.2013 günlü kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat ile birlikte işçilik alacakları taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7826, Karar No: 2017/6790, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7826 E.  ,  2017/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK’nın 50/1-a maddesi yerine 51/1-a maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18299, Karar No: 2015/4971, Tarih: 09.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18299 E.  ,  2015/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2012 gün ve 2011/371-2012/449 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/09/2014 gün ve 2013/7294-2014/14171 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 11.09.2001 tarihli sözleşmeyle davalının işletme kiracısı bulunduğu vakıflara ait hamamın, para faizsiz, işletme kirasız olarak müvekkilince işletilmesinin kararlaştırıldığını, işletme sırasındaki işlemler için davalının müvekkilini vekil tayin ettiğini ve daha sonra 06.01.2004 tarihinde azlettiğini, oysa müvekkilinin tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, azilnamenin ulaşmasıyla işletmeyi terk ederek davalıya teslim etmek zorunda kaldığını, ancak fesih sonrası davalının aldığı parayı iade etmediğini ileri sürerek, 60.000 TL’nin reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, işletme hakkının devri nedeniyle davacı tarafından davalıya ödendiği iddia edilen paranın tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, işletme hakkının devri nedeniyle davacı tarafından davalıya ödendiği iddia edilen paranın tahsili istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacı vekili davalının işletme hakkı sahibi olduğu dava dışı...Genel Müdürlüğü’ne ait hamamın işletme hakkının 11.09.2001 tarihli sözleşme ile müvekkiline devredildiğini, bunun karşılığında davalıya emaneten ve depozito olarak 60.000,00 TL verildiğini, davacının sözleşmeden dönmesi halinde davalıya ödenen paranın faizsiz olarak iade edileceğinin kararlaştırıldığını, davalı tarafından 06.01.2004 tarihinde sözleşmenin feshedildiğini, buna göre davalıya verildiği iddia edilen 60.000,00 TL’nin tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili ise, müvekkilinin ... ve ...’da hamam işletmeciliği yaptığını, kendisinin ...’daki hamama nezaret ettiğini, ...’daki hamama nezaret etmek için davacıyı mesul müdür olarak yetkilendirdiğini, müvekkilinin ...’daki hamam için resmi dairelerde gerekli işlemleri yapabilmesi için davacıya imzalı boş iki adet kağıt verdiğini, davacının dayandığı 11.09.2001 tarihli belgenin bu şekilde davacı tarafından rıza dışı doldurularak müvekkilinden para talep edildiğini, müvekkilinin araya giren tanıdıklar vasıtası ile belge aslını davacıdan aldığını, davacının dayandığı fotokopi belgenin aslının müvekkilinde olduğunu savunmuştur. Mahkemece, dava açıldığında davacı tarafça fotokopisi sunulan 11.09.2001 tarihli belgenin aslı istenildiğinde bu fotokopi belge ile içeriği farklı olan ve davacı tarafından aslı olduğu iddia edilen 11.09.2001 tarihli başka bir belge sunulmuş, davacının dava açarken fotokopisini sunduğu belgenin aslı ise davalı tarafından dosyaya sunulmuştur. Bu durumda, davacının dava açarken dosyaya sunduğu 11.09.2001 tarihli fotokopi belgenin aslının davalıda, davacının dava açarken fotokopisini sunduğu belgenin aslı olduğunu belirterek sonradan ibraz ettiği belgenin içeriğinin de fotokopi belge ile farklı olduğu anlaşılmaktadır.

Dairemizce yapılan ilk ve ikinci bozmada davalının savunmasının değerlendirilmesi için grafoloji uzmanından her iki tarafın sunmuş olduğu belgelerin asılları üzerinde inceleme yaptırılarak belgelerin sayfa düzeni, imza bloku ile metin arası açıklık ve orantı, taraflara ait imzaların yaşı gibi yönlerin tesbitinin sağlanmasının gerektiği belirtilmiş, alınan bilirkişi raporunda ise mevcut teknoloji ile yazının yaşının belirlenmesinin mümkün olmadığı, ancak her iki belgedeki yazım ve imla farklılıkları olmasına rağmen genel anlamın aynı olduğu, bununla birlikte belgelerdeki metnin başlangıç yerleri ve bitiş yerleri ile imza ve kaşenin bulunduğu yerin mutad olmadığı, metindeki paragraf aralığı ile imzalar arasındaki mesafenin mutad olmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda, davacının dava açarken fotokopisini sunduğu belgenin aslı olarak sonradan dosyaya ibraz ettiği belgenin fotokopi belgeden farklı olması, fotokopisi sunulan belgenin aslının ise davalı elinde olması, belgelerdeki metin ile imza arasında mutad olmayan geniş bir mesafenin bulunması, ayrıca noterde düzenlenen 09.09.2002 tarihli vekaletname içeriğine göre davalıya ait hamamın çalıştırılmasına, teftişlerde hazır bulunulmasına ve tutanakların imzalanmasına yönelik davacının davalı tarafından mesul müdür olarak yetkilendirildiği hususlarının birlikte değerlendirilmesi sonucu davalının savunmasını kanıtladığı, buna göre davacının dayandığı belgenin davalının rızasına aykırı doldurulduğu, bu nedenle de davacı tarafından davalıya 60.000,00 TL verildiğinin ispat edilemediği anlaşılmakla mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, davalı vekilin açıklanan bu hususlara yönelik karar düzeltme itirazlarının kabulüyle Dairemizin 19.09.2014 tarih, 2013/7294 Esas, 2014/14171 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının HUMK’nun 440. maddesi gereğince kabulü ile Dairemizin 19.09.2014 tarih, 2013/7294 Esas, 2014/14171 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14757, Karar No: 2013/2246, Tarih: 25.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14757 E.  ,  2013/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5861, Karar No: 2010/3546, Tarih: 07.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5861 E.  ,  2010/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 1077 ada 3 parsel sayılı 32.581,24 m2, 1077 ada 4 parsel sayılı 10.408,70 m2, 1077 ada 5 parsel sayılı 2.117,86 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydına, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak, 1077 ada 10 parsel sayılı 7.969,43 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise bağışa ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine, 1077 ada 10 parsel sayılı taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek ve tapu kaydına dayanarak, 1077 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise tapu kaydına dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, davacı hazinenin davasının reddine, dava konusu 1077 ada 3, 4, 5 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı hazinenin tutunduğu 2.1.1964 tarih ve 2 sayılı tapu kaydı ile davalı tarafın tutunduğu 20.10.1950 tarih ve 92 sicilden gelen 15.8.1997 tarih ve 25 sayılı tapu kaydının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri, komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporlar ve haritalarda, kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir. Ayrıca tespit bilirkişilerin keşifte ayrı ayrı dinlenmesi gerekirken usulün 259 maddesi hükmüne aykırı şekilde beyanları ortak alınmıştır. Belirtmelik bilirkişisi, muhtar ve azanın Nüfus Müdürlüğünden onaylı nüfus kayıtları temin edilerek sağlıklı bir şekilde ölü mü sağ mı oldukları denetlenmemiştir. Eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.