muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12726, Karar No: 2014/15821, Tarih: 25.06.2014

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2729, Karar No: 2022/14568, Tarih: 19.09.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2729 E.  ,  2022/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2022 tarih ve 2021/28314 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.04.2022 tarih ve KYB-2022/28918 sayılı ihbarname ile;

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2022 tarih ve 2021/28314 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.04.2022 tarih ve KYB-2022/28918 sayılı ihbarname ile;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 29/07/2021 tarihli ve 2021/30439 soruşturma, 2021/3394 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/08/2021 tarihli, 2021/140949 soruşturma, 2021/11393 sayılı yetkisizlik kararını takiben, bu defa suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2021 tarihli ve 2021/3944 soruşturma, 2021/342 sayılı yetkisizlik kararını üzerine, Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/10/2021 tarihli ve 2021/1360 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 16/08/2021 tarihli yetkisizlik kararı ile Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasının, yargı çevresinde görev yaptığı İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının ikinci yetkisizlik kararından sonra verilen Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2021 tarihli yetkisizlik kararının hukuken geçersiz olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan, "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda; ilk yetkisizlik kararının Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 16.08.2021 tarihli yetkisizlik kararı ile Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği, bu ikinci yetkisizlik kararından sonra dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesinin gerektiği, bu nedenle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden verilen 27.09.2021 tarihli yetkisizlik kararının hukuki değerden yoksun olduğu nazara alındığında, merci tarafından uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmeyerek, dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2021 tarih ve 2021/1360 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/35203, Karar No: 2023/3986, Tarih: 05.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/35203 E.  ,  2023/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜMLER :Sanıklar hakkında TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanun'un 3, 5/1 inci maddeleri ile TCK'nın 62, 53/1, 58/9 ve 63 üncü maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER :Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz talepleri ile ilgili olarak;

İlk Derece Mahkemesinin karar gerekçesinde, sanık ... hakkında daha önce aynı suçtan yapılan ceza soruşturması ve kovuşturması ile bu bağlamda fiili ve hukuki kesintinin gerçekleşip gerçekleşmediğine dair çelişkili kabullere yer verilerek bu yönüyle teşevvüşe sebep olunması sonuca müessir görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talepleri yönünden;

II-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talepleri yönünden;

A)Sanıklar ..., ..., ... ile ilgili olarak;UYAP kayıtlarının incelenmesinden sanık ... hakkında Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/338 Esas sayılı, sanık ... Avşar hakkında Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/315 Esas sayılı, sanık ... hakkında Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/69 Esas sayılı, dosyaları ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan derdest dava dosyalarının olduğu anlaşılmakla, özellikle aynı suçtan daha önce yargılandıkları ve iş bu dava dosyasına dayanak teşkil eden iddianamalere konu eylemler bakımından temadinin kesilmiş olduğunun kabul edildiği görülmekle, inceleme konusu eylemler yönünden suçun sübutu ve vasfının tayini için zorunlu olduğundan, anılan dava dosyalarının temin edilerek incelenmesi, mümkün olması halinde birleştirilmeleri hususunun değerlendirilmesi, birleştirilmelerinin mümkün olmaması ve/veya gerekli görülmemesi halinde kesinleşmelerinin 5271 sayılı Kanun'un 218/1 inci maddesi gereğince bekletici mesele yapılması ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerekmesi lüzumu,

B) Sanık ... ile ilgili olarak;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgütün amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahallinde hukuka uygun olarak toplanıp usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığına ilişkin yeterli ve kesin delil bulunmayan sanığın, özellikle aynı suçtan yapılan yargılama sonunda 5271 sayılı Kanun'un 231/5 inci maddesi kapsamında verilip kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın niteliği de gözetildiğinde, aynı suçtan tutuklanmış FETÖ/PDY mensuplarının ailelerine verilmek üzere nakdi yardımda bulunmak ve örgüt yapılanmasında yurt müdürü olarak faaliyet gösteren, hakkında verilen mahkumiyet hükmü iş bu ilam ile onanmakla kesinleşen ...'ı gayri resmi olarak iş yerinde çalıştırmak ve kullanması için adına GSM hattı almak şeklinde sübut bulan eylemlerinin silahlı terör örgütüne bilerek yardım etme suçunu oluşturduğu gözetilmeden olgu ve delillerin hatalı değerlendirilmesi suretiyle suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin CMK'nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklar ..., ... ve ...'nın tutuklulukta geçirdikleri süre, atılı suçun niteliği ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye taleplerinin reddi ile tutukluluk hallerinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2016/5894, Karar No: 2016/11351, Tarih: 07.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5894 E.  ,  2016/11351 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 17/03/2015

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19212, Karar No: 2014/12368, Tarih: 19.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19212 E.  ,  2014/12368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/157958

MAHKEMESİ : Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2009

NUMARASI : 2008/242 (E) ve 2009/943 (K)

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Y.. O..... A.Ş. Ticari ünvanlı şirketin, Garanti Finansal Kiralama A.Ş.'den Beşiktaş 16. Noterliğince düzenlenen 7.4.2006 tarih ve ..yevmiye no'lu "Finansal Kiralama Sözleşmesi" ile kiraladığı.. Plakalı Vito marka minibüsün trafik kazasıyla hasarlanması neticesinde, işyeri sahibinin sanık Arif'in babası Halim olduğu bildirilen Z.. R..-Opel özel servisine 2007 yılı Temmuz ayında tamir için şikayetçi E.. E.. tarafından bırakılmasını müteakip; aracın kaporta-boya işlerinin ikmali için, sadece karteri kırık olan motorunun sökülerek Ş.. Kardeşler adlı özel Tofaş servisine gönderilmesi, fiilen işleticisi sanık Arif olan atölyede saklanan motorun üçüncü kişilere satılması, kaporta-boya tamiri görmekte olan aracın ise o haliyle kendisine Ö.. D.. Opel Servisi adı altında işyeri açtığını söyleyen ustabaşı-sanık Asım'ın dükkanında kalması eylemlerinin "nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

1-Sanık Asım'ın ve kalfası tanık Ziya'nın aşamalardaki anlatımlarında genel olarak "...araca ait motorun sanık Arif'in atölyesinde kaporta-boya işlerinin bitirilmesi beklenirken, sanık Asım'ın işten ayrılması sonrasında üçüncü kişilere satıldığını..." söylemeleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmıyacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; kiralayan Garanti Finansal A.Ş'nin Y.. O....A.Ş hakkında hukuki-cezai şikayette bulunup bulunmadığının araştırılması, finansal kiralamaya konu sigortalı olması beklenen Mercedes marka aracın Reno-Opel- Tofaş Özel servislerine tamir için götürülme nedeninin ortaya konulması, suç tarihi itibariyle Zistun Reno-Opel adlı özel servisin resmi kayıtlarının temin edilmesi, sanık Arif'in babası Halim ve Ş.. K..Özel Tofaş servisi ünvanlı işletmenin yetkililerinin kimliklerinin belirlenerek iddia ve savunmalar doğrultusunda tanık sıfatıyla usulünce dinlenmeleri, Y.. O....A.Ş'den yapıldığı söylenen tamir ödemelerinin kime, ne şekilde teslim edildiğinin şirket muhabese kayıtlarından araştırılıp belirlenmesi, sanık Asım'ın Zistun Reno-Opel Servisinden ayrılma ve adına kurduğunu belirttiği Özel D..Opel Servisi adlı işyerinin açılma tarihlerinin ilgili resmi dairelerden sorulup netleştirilmesi, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde kararlar verilmesi,

2-Kabule göre de; temel hapis cezaları alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeye dayanılarak, adli para cezalarının belirlenmesine esas alınan temel tam gün birim sayılarının asgari hadden uzaklaşılarak tayini suretiyle hükümlerde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Asım, sanık Arif müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20667, Karar No: 2015/5127, Tarih: 23.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20667 E.  ,  2015/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.03.2015(Pzt.)