muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18071, Karar No: 2014/5925, Tarih: 18.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18071 E.  ,  2014/5925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin karar tarihinde, temyiz başvuru harcı ile ilgili 6217 sayılı kanunun yürürlükte bulunmaması nedeniyle sanığın temyiz harcını yatırmamasından dolayı temyiz talebinin reddine dair 01/12/2011 tarihli ek kararın, usul ve yasaya aykırı olduğundan, kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında silahtan sayılan sopa ile kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2 ve 86/3-e maddelerinin uygulanmasıyla verilen “180 gün karşılığı adli para cezasının” TCK'nin 29.maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilmesiyle “120 gün karşılığı adli para cezası” ve TCK’nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimle sonuç cezanın “100 gün karşılığı adli para cezası” olması gerekirken TCK’nin 29.maddesinin uygulanması esnasında hesap hatası yapılarak yazılı şekilde sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talebe aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK’nin 29.maddesinin uygulanmasına ilişkin (B-3) bendindeki “150 gün adli para cezasının” “120 gün karşılı adli para cezası” ve TCK’nin 62.maddesinin uygulanmasına ilişkin (B-4) bendindeki “125 gün adli para cezasının” “100 gün karşılı adli para cezası” ve (B-5) bendindeki sonuç cezanın da “2000 TL adli para cezası” olarak değiştirilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5907, Karar No: 2013/14347, Tarih: 13.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5907 E.  ,  2013/14347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce iki kez “İncelenmesine gerek görülen ve davalı ... şirketi ile dava dışı ... şirketi arasında rödevans sözleşmesine konu edilen kömür ocağı ile ilgili Maden Kanunu’na göre verilen işletme ruhsatının ilk tesisinden itibaren ilgili kurumdan temin edilerek gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ancak her iki geri çevirme kararına rağmen, davalılar arasında herhangi bir sözleşme olmadığı, ancak davalılar ile dava dışı olan tüzel kişiler arasında sözleşmeler olduğu belirtilerek, sözleşme örnekleri gönderilmiştir.

3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca “Madenler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, içinde bulundukları arzın mülkiyetine tabi değildir. Maden ruhsatları ve buluculuk hakkı, devredilebilir. İşletme izni devredilemez. İşletme ruhsatı bir bütün olarak ve yönetmelikte belirtilecek esaslar çerçevesinde devredilebilir. Bütün maden hakları ve faaliyetleri ile ilgili teknik ve mali konuları havi maden sicili, yönetmelikte belirtildiği şekilde Genel Müdürlük tarafından tutulur. Maden haklarının devir, intikal, haciz, rehin ve ipotek veya sona erme durumları bu sicile işlenir.  Maden sicili alenidir. İlgililer sicil kayıtlarının maden sicil memurlarından biri huzurunda gösterilmesini isteyebilir. Maden sicilindeki kayıtların bilinmediği iddia edilemez. Madenler üzerine iktisap edilecek haklar tescil edilmedikçe hüküm ifade etmez”.

Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliği’ne göre ise “Maden ruhsatları ve sertifikaları talep halinde, hukuki bir sakınca bulunmadığı takdirde, Kanunun 6 ncı maddesindeki maden haklarını kullanma ile ilgili şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilere Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü’nce devredilebilir. Buluculuk hakkı sahibi, bu hakkını ruhsat ile birlikte devredebilir. Devir, icra ile satış veya mahkeme kararına dayalı yapılıyor ise, ruhsatı devralması gereken kişi veya şirket, devri gerektiren belgelerin aslı veya noter onaylı örneği, harç ve teminatların yatırıldığını gösteren belgeler ile Genel Müdürlüğe müracaat eder”.

Belitilen mevzuat kapsamında, davacının çalıştığı ocak ve ocak saha numarası belirtilerek, ilgili genel müdürlükten bu ocak ve saha ile ilgili tüm ruhsatlar, varsa buluculuk hakkı, sicil kayıtları, devir işlemleri ve kayıtlarının ilgili genel müdürlükten temin edilerek gönderilmesi için dosyanın bir kez daha yerel mahkemesini GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1937, Karar No: 2025/601, Tarih: 10.02.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/1937 E.  ,  2025/601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/768 E., 2024/825 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/51 E., 2022/82 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, davanın değeri itibarıyla duruşma talebinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; ... ilçesi, ... mevkiinde kain ... yaylası ismi ile anılan 14 tahrir No.lu ... yaylası, 24 tahrir No.lu ... ... Tepesi, 25 tahrir No.lu ... ... Tepesi, 26 ve 27 tahrir No.lu ... ..., 32 Tahrir No.lu ... ve 35 tahrir No.lu ... ... olan yayla yurt yerlerinin dedesinden beri 100 yılı aşkın süredir nizasız fasılasız zilyedi olduğunu bildirerek taşınmazların adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Tüzel Kişiliği cevap dilekçesinde; davacının dayandığı krokinin eldeki davada kullanılmak üzere adına çizdirildiğini, dava konusu yerlerin yayla olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davanın yayla aidiyetinin tespiti istemine ilişkin olduğu, somut olayda dava konusu edilen taşınmazların dava tarihi itibarıyla tapusuz olduğu, yargılama sırasında kadastro tespiti yapıldığından Tokat Kadastro Mahkemesinin 2013/30 Esas ve 2015/1 Karar sayılı kararı ile dava konusu taşınmazların yayla olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına, yayla aidiyetinin istemi yönünden ise Mahkemenin görevsizliğine dair karar verildiği, bu kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, 27.09.2022 tarihli celsesinde davacılar vekilinin "müvekkilim yargılama sırasında vefat eden ...'in hu davadaki talebi öncelikle mülkiyet, olmadığı takdirde aidiyet istemliydi" yönünde beyanda bulunduğu, gerçek kişi olan davacıların yayla olarak tespit gören taşınmazlar hakkında kullanım hakkının kendilerine ait olduğunu ileri sürerek yaylanın aidiyetinin tespiti iddiası ile açtıkları davanın aktif husumet ehliyetleri bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkillerince dava konusu taşınmazın kadimden beri malik sıfatıyla tarla ve otlak olarak kullanılageldiğini, müvekkillerinin taşınmazın emlâk vergilerini ödediğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının müvekkili lehine bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil, olmazsa yayla aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

1. Dosya kapsamında; davacı ..., Asliye Hukuk Mahkemesinde verdiği 26.07.2005 tarihli dava dilekçesinde dava konusu taşınmaz hakkında vergi kayıtları ve zilyetliğe dayanarak tescil talebinde bulunmuş, taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlendiğinden Mahkemece görevsizlik kararı verilmiştir. Tokat Kadastro Mahkemesinin 2013/30 Esas sayılı kararında davacı ...'in talebinin yayla aidiyet istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle davacı ...'in davasında Mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde talep hâlinde dosyanın görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Görevsizlik kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince gerçek kişi olan davacıların yayla olarak tespit gören taşınmazlar hakkında kullanım hakkının kendilerine ait olduğunu ileri sürerek yaylanın aidiyetinin tespiti iddiası ile açtıkları davanın aktif husumet ehliyetleri bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ise de, davacının tescil talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Nitekim davacı vekilinin 27.09.2022 tarihli celsede "bu davadaki talebin öncelikle mülkiyet, olmadığı takdirde aidiyet istemliydi" yönünde beyanda bulunduğu, Mahkemece bu yönde bir karar verilmeksizin hüküm sonucuna gidildiği anlaşılmıştır.

3. Mahkemece yapılması gereken iş taşınmaz başında komşu köylerden seçilecek yaşlı, tarafsız ve bilirkişiliğe engel hâli olmayan en az 3 mahalli bilirkişi, ziraat, harita ve jeodezi mühendisi bilirkişinin hazır bulunacağı bir keşif yapılarak yerin öncelikle eski tarihli hava fotoğraflarındaki durumunun tespiti ile vergi kaydının taşınmaza uygulanması, komşu kayıtlarından da yararlanılarak dava konusu yerin ne olarak gösterildiğinin belirlenmesi, öncesi mera olan yerin zilyetlikle iktisabının da mümkün olamayacağı da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken hiç bir araştırma yapılmaksızın davacının tescil talebi yönünde herhangi bir karar verilmemesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12877, Karar No: 2021/13155, Tarih: 07.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/12877 E.  ,  2021/13155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 - 2019/ 195 esas ve 2019/460 sayılı kararı

2- Esastan ret : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine 07.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4247, Karar No: 2014/6306, Tarih: 07.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/4247 E.  ,  2014/6306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Dava, 3. kişi tarafından İİK'nun 96. maddesi gereğince açılan istihkak iddiasının kabulü istemine ilişkindir. Mahkemece, ispatlanamayan davanın ve birleşen davaların reddine karar verilmiş karar davacı 3. kişi vekili tarafından esastan bozulması ve davalı alacaklı vekili tarafından ise her bir dosya için vekalet ücreti ve % 40 tazminat verilmesi için düzeltilerek onanması için ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-) Davacı 3. kişi vekilinin ve davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3. kişi şirket vekilinin tüm ve davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazının reddine;

2-) Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının tazminat yönünden incelenmesine gelince; 2004 sayılı İİK’nun 97/15. maddesi uyarınca “İstihkak davası sabit olur ve birinci fıkra gereğince istihkak iddiasına karşı itiraz eden alacaklı veya borçlunun kötü niyeti tahakkuk ederse haczolunan malın değerinin yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere itiraz edenden tazminat alınmasına asıl dava ile birlikte hükmolunur.” hükmü üçüncü kişi lehine düzenlenmiştir. Bunun yanı sıra, alacaklı lehine düzenlenen, İİK’nun 97/13. maddesinde ise; “İstihkak davası üzerine takibin talikine karar verilip de neticede dava reddolunursa alacaklının alacağından bu dava dolayısıyla istifası geciken miktarın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere davacıdan tazminat alınmasına hükmolunur.” düzenlemesi yer almaktadır. Buradaki tazminat kötü niyet değil, esasen alacaklı lehine getirilmiş bir gecikme tazminatı olarak nitelendirilmelidir. Alacaklı yararına tazminata hükmedilebilmesi için anılan yasal düzenleme kapsamındaki tüm koşulların bir arada bulunması, buna göre üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddinin yanı sıra teminat karşılığında takibin ya da satışın ertelenmesi kararının da bulunması gerekir. Davalı alacaklı yargılama aşamasında lehine tazminat

verilmesi isteminde bulunmuştur. Bu durumda, davacı 3. kişinin açtığı istihkak davası reddolunduğundan ve davalı alacaklı vekilinin İİK'nun 97. maddesine dayalı olarak tazminat istemi bulunduğundan, davalı alacaklının talep ettiği tazminat hususunda Mahkemece olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

verilmesi isteminde bulunmuştur. Bu durumda, davacı 3. kişinin açtığı istihkak davası reddolunduğundan ve davalı alacaklı vekilinin İİK'nun 97. maddesine dayalı olarak tazminat istemi bulunduğundan, davalı alacaklının talep ettiği tazminat hususunda Mahkemece olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı 3. kişi vekilinin tüm ve davalı alacaklı vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının reddine hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin tazminat yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün tazminat hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi için BOZULMASINA, 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin davacıdan alınmasına, 25,20 TL peşin harcın davalı MNA A.Ş.' ye iadesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14516, Karar No: 2010/21762, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14516 E.  ,  2010/21762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11754, Karar No: 2013/13430, Tarih: 04.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/11754 E.  ,  2013/13430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, çalınan çek nedeniyle yersiz ödendiği iddia edilen paranın geri alınması istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; dava konusu çekin davacının ticari işletmesiyle ilgili olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davalının gerçek kişi olup uyuşmazlığın her iki tarafın da ticari ilişkisinden kaynaklanmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık, çalıntı olan ve sahte imza atılarak icra takibine konu edilen çek nedeniyle icra tehdidi altında ödenen paranın davalıdan tahsili istemine ilişkin istirdat davası niteliğinde olup, davalının tacir olmadığı gibi davanın da mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 04.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7320, Karar No: 2021/14164, Tarih: 12.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7320 E.  ,  2021/14164 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 39. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/10/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... adına vekili Avukat ..., davalı ... adına vekili ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının Arnavutluk'da ki HES ve baraj inşaatı işinde "lokomotif operatörü" olarak 1.863,00 EURO net maaş karşılığında 13.10.2016 - 16.10.2018 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinde çift vardiya halinde 07.00-19.00 19.00-07.00 saatleri arasında haftanın yedi günü, hafta tatilleri, ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil çalıştığını, bu çalışmaların karşılığı ücretlerin ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ve karşılığı ücretinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin davalılar tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, buna rağmen kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının ödenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili, zamanaşımı def’inde bulunduklarını, yetki itirazında bulunduklarını, taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesine göre davada uygulanması gereken hukukun Arnavutluk Hukuku olduğunu, davacının aldığını beyan ettiği ücretin gerçeği yansıtmadığını, ücretinin sözleşmede kararlaştırılan ücret olduğunu, Arnavutluk İş Kanununa göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, işyerinde kural olarak fazla mesai yapılmadığını, yapıldı ise karşılığı ücretlerin bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, haftada en az 1 gün izin kullandığını, dini ve milli bayramlarda kesinlikle çalışma yapılmadığını, puantaj cetvellerinden anlaşılacağını, resmi tatillerde de çalışma olmadığını, çalışma oldu ise bordrolarda tahakkuk yapılarak karşılığı ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... İnş. ve Tic. A.Ş. vekili, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, husumet itirazında bulunduklarını, davacının, müvekkili şirket yanında iddia ettiği tarihler arasında çalışmadığını, aralarında sözleşme imzalanmadığını, maaş ödemesi yapılmadığını, davacı ile müvekkili şirket arasında hiçbir hukuki bağ bulunmadığını, davacının işyeri sicil dosyası dahil hiçbir evrakın müvekkili şirkette bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.