muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10203, Karar No: 2023/12681, Tarih: 27.11.2023

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davacı tarafından sunulan raporun olay tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe aykırı olması nedeniyle hükme esas alınamayacağını, bu nedenle usulüne uygun bir başvurudan da söz edilemeyeceğinden başvurunun usulden reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı yararına fazla vekalet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından sunulan raporun kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun şekilde düzenlenmediğini, davalıya başvuru sırasında da usule uygun olmayan bu rapor ile başvurulduğu, bu nedenle usulüne uygun bir başvurudan söz edilemeyeceği, ayrıca aynı olay sebebiyle Zonguldak 2. İş Mahkemesinde açılan davanın kesinleşip kesinleşmediğinin dosya kapsamından anlaşılmadığı, çelişkili sonuçlar doğmaması için her halükarda bu dosyanın sonucunun beklenilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; başvuru sırasında sunulan raporun yapılan muayene ve tetkikler sonucunda düzenlendiğini ve hükme esas alınabilecek nitelikte olduğunu, derdestlik itirazının yersiz olduğunu, Zonguldak 2. İş Mahkemesinin dosyasında davalının ihbar edilen konumunda olduğunu, her iki davanın taraflarının farklı olması nedeniyle derdestlikten söz edilemeyeceğini, bekletici mesele yapılabilecek bir husus nedeniyle usulden ret kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, İtiraz Hakem Heyetince maluliyet raporunun usulüne uygun olmadığı kabul edilecek ise bu eksikliği gidermek üzere süre verilebileceğini, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 nci maddesinin kaza tarihinde yürürlükte olmadığını ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından ZMSS poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaya olan davacıya çarpması sonucunda davacının yaralanmasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Davanın esası hakkındaki yargılamanın devamı için, diğer bir anlatımla davanın esasına girilebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu hususlara dava şartları denir. Dava şartları, davanın açılabilmesi için değil, yargılamanın devamı için gerekli hususlardan olduğundan bir kısım dava şartları tamamlanabilir nitelikte olabilir. Tamamlanabilir dava şartları söz konusu olduğunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 115 inci maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca eksikliğin giderilmesi için davacı tarafa kesin süre verilip sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda; kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak düzenlenen 18.01.2017 tarihli maluliyet raporunun kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata uygun olarak düzenlenmediği anlaşılmaktadır. İtiraz Hakem Heyetince bu eksiklik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 nci maddesi ile zorunlu mali sorumluk sigortasından faydalanmak isteyen hak sahiplerinin dava yoluna gitmeden önce sigortacıya yazılı başvuru yapması gerektiği düzenlenmiş olmakla birlikte başvurunun yapıldığı ancak eksik ya da usule uygun olmayan belge ile başvurulduğu hâllerde bu eksikliğin tamamlanabileceği açıktır.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyetince; davacının kazaya ilişkin tüm tedavi evrakı eklenip (eksik varsa temini ile) dosyada bulunan sağlık kurulu raporları da irdelenmek ve bizzat muayene edilmek suretiyle kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2. Bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8096, Karar No: 2013/41749, Tarih: 21.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/8096 E.  ,  2013/41749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK' nin 86/2. maddesinde basit yaralama suçunun ceza alt sınırının 4 ay hapis cezası veya adli para cezası olarak belirtilmesine ve TCK'nin 61/9 maddesinde yer alan "adli para cezasının seçimlik ceza olarak ön gürüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin ... biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az...olamaz "şeklindeki düzenlemeye rağmen, sanığa verilecek temel cezanın 120 ... adlı para cezası olarak belirlenmesi ve yapılacak indirimden sonra sanığın sonuç olarak 100 ... adli para cezası karşılığı 2.000,00 TL.adli cezası ile cezalandırılması yerine, temel cezanın 60 ..., sonuç cezanın ise 50 ... adli para cezası olarak belirlenmesi ve bu şekilde sanığa 1.000,00 TL. adli para cezası verilmesi suretiyle sanık ... hakkında eksik ceza tayini,aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafii ile sanık ...' ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9358, Karar No: 2010/9814, Tarih: 16.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/9358 E.  ,  2010/9814 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...’nın yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2008 gün ve 2008/53 E. 2008/1 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü ...

...
Yargıtay — Esas No: 2020/3299, Karar No: 2020/4720, Tarih: 01.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3299 E.  ,  2020/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.10.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 11.05.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekiye ait tek katlı eve gündüzleyin banyo camından temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın girmeleri, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ile temyiz dışı ...’ın ise gözcülük yapmaları suretiyle beş paket çay çalması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.09.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3578, Karar No: 2022/1567, Tarih: 22.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3578 E.  ,  2022/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı tarafça inşa edilen binanın ortak yerlerinde ve davacıya düşen bağımsız bölümlerde eksik ve ayıplı işler bulunduğunu, yükleniciye bırakılan 2. bodrum kattaki 1 nolu bağımsız bölüm konut olarak kararlaştırıldığı halde iş yerine dönüştürüldüğünü, sığınak zorunluluğunun kalkması sebebiyle sığınağın yerine 2. bodrum katta yapılacak deponun ek sözleşme ile kendi adına tescili kararlaştırılmışken yüklenici tarafından ortak alan olarak ayrıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eksik ve ayıplı işler bedeli olarak 38.000,00 TL, daire yerine iş yerine dönüştürülen bağımsız bölüm yönünden 20.000,00 TL, yapılmayan depo bedeli için 20.000,00 TL'nin haksız işlem tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, 08.12.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini dükkana dönüştürülen bağımsız bölüm için 21.000,00 TL ve depo bedeli için 27.000,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı yüklenici, davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğini, davacının kendisine ait bağımsız bölümleri sattığı için dava açamayacağını, bildirilen eksik ve ayıplı işleri gidermek istediğini, ancak davacı tarafça engellendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince istinafı üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından 09/04/2019 tarihli karar ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kaldırma kararı doğrultusunda mahal mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile belirlenen eksik ve ayıplı işler bedeline hükmedildiği, yapı tadilat ruhsatının 10 konut, 1 büro olmak üzere 11 bağımsız bölüm için düzenlendiği, ruhsatta mal sahibi bölümüne vekaleten müteahhit şirket yetkilisinin imza attığı, tapudaki resmi senette 2. bodrum katta 1 nolu bağımsız bölümün büro niteliğinde olduğu, sözleşme kapsamındaki dairelerde herhangi bir depo eklentisi bulunmadığı ve bu resmi senette davacının bizzat imzasının bulunduğu, deponun yapılmadığı hususu sabit iken ve yapı kullanma izin belgesinde belirtilmişken davacının herhangi bir talepte bulunmadığı gözetilerek davacının depo bedeline yönelik talebin reddedine, ancak 1 nolu dairenin ofise çevrilmesi nedeniyle davacının değer kaybına uğradığı gerekçesiyle değer kaybına yönelik talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından tarafların sair istinaf sebeplerinin reddine, mahkemece dükkana dönüştürülen daire değeri üzerinden davacı arsa sahibi lehine 9.000,00 TL bedele hükmedilmişse de, davacının kat irtifakı listesini ve iskan belgesini ihtirazi kayıt ileri sürmeden bizzat imzalayarak bu değişikliğe onay verdiği, böylece sözleşmenin bu yönüyle tadil edildiği kabul edilerek değer farkı nedeniyle oluştuğu iddia edilen zararın tahsili talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın bu yönüyle ortadan kaldırılarak, davacının dairenin dükkana çevrilmesi nedeniyle oluşan değer kaybı alacağı talebinin reddine, davacının depo bedeli talebinin reddine, ancak davanın eksik ve hatalı işler bedeli yönünden kısmen kabulü ile 13.987,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, taraflar yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı yüklenicinin tüm, davacı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddine karar verilmiştir.

2-Davacı arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı tazminat alacağı ile eksik ve ayıplı işler bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir. Davacı arsa sahibi, davalı ise yüklenicidir.

Dava konusu yapılan eksik ve ayıplı işlerin bir kısmı davacıya düşen 4 adet bağımsız bölüme, bir kısmı ise binanın ortak alanlarına ilişkindir. Davacı arsa sahibi kendi bağımsız bölümleri için belirlenen eksik ve ayıplı işler giderim bedelinin tamamını talep etme hakkına sahip iken, bağımsız bölümlerin bulunduğu binanın ortak alanlarında her paydaşın payı bulunduğundan, davacı arsa sahibi, bu yerler üzerindeki eksik ve ayıplı işler bedelinden kendi arsa payı oranında yahut sözleşmedeki paylaşım oranına isabet eden miktar kadar talepte bulunabilir.

Mahkemece hükme esas alınan 16/03/2020 tarihli bilirkişi raporunda davacıya düşen 4 bağımsız bölüm için eksik ve ayıplı iş bedelinin 9.750,00 TL, ortak alanlardaki eksik ve ayıplı iş bedelinin ise 28.250,00 TL olduğu, dava tarihinde davacının taşınmazdaki arsa payının 330/2200 olduğu ve bu payına göre eksik ve ayıplı işler yönüyle yapılan hesaba göre, 28.250,00 TL x 330/2200 = 4.237,50 TL olup toplam eksik ve ayıplı işler bedelinin 13.987,50 TL olduğunun belirlendiği, mübrez tapu kayıtlarının incelenmesinden sözleşme gereği davacıya düşen 4 bağımsız bölümün davacı adına tescil edildiği, ancak davacı tarafından dava tarihinden önce satış yoluyla devredildiği anlaşılmıştır.

Bilirkişi raporunun davacıya düşen tüm bağımsız bölümlerdeki ek için yaptığı hesaplama isabetli ise de ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler bedeline ilişkin hesaplama yapılırken, davacının dava tarihinde bir bağımsız bölüm maliki olduğu gerekçesiyle, ortak alana ilişkin tüm bedelin sadece bir bağımsız bölüm üzerinden 330/2200 arsa payına oranlanması hatalı olup, mahkemece de bulunan bu bedel üzerinden ortak alana ilişkin eksik miktar üzerinden karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece yapılması gerekli iş; hükme esas alınan raporu hazırlayan bilirkişiden ek rapor alınarak, davacının talep ettiği şekilde davacıya sözleşme gereği isabet eden tüm bağımsız bölümlerin arsa payı oranı gözetilerek, bu oran ortak alana ilişkin eksik ve ayıplı işler bedeli olan 28.250,00 TL’ye oranlanarak, yapılacak hesaplama ve bulunacak sonuca göre ortak alana ilişkin eksik ve ayıplı işler bedeli yönünden karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 24/03/2021 tarih, 2021/55 Esas ve 2021/619 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, bölge adliye mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının davalıdan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20612, Karar No: 2015/3631, Tarih: 26.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20612 E.  ,  2015/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14708, Karar No: 2013/16034, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/14708 E.  ,  2013/16034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye-Kira tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve kira tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık sebebiyle kiralananın tahliyesi ve aylık kira bedelinin 5.000.- TL'ye yükseltilmesi taleplerine ilişkindir. Mahkemece, akde aykırılık davasında süreli ihtarnamenin bulunmaması, kira tespiti davasında ise sözleşme süresinin bitmemesi sebebiyle kira tespiti talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kiralananın belirli bölümlerini üçüncü kişilere devrederek ve kiraya vererek kira geliri elde ettiğini ileri sürerek akde aykırılık nedeniyle davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir. Davaya konu kiralananın tarla vasfında olup, oto bakım, montaj, yıkama, yağlama servisi olarak kullanılmak amacıyla davalı tarafından yapılması şartıyla kiraya verilmesi sebebiyle, kiralananın gayrı musakkaf nitelikte olduğunun kabulü gerekir. Bu hali ile kiralanan dava tarihi itibariyle Türk Borçlar Kanunu genel hükümlerine tabidir. Türk Borçlar Kanunu'nun 322/1. Maddesinde kiralananın kiraya verilebileceği, kullanım hakkınında başkasına devir edebileceği hükme bağlanmıştır. Ayrıca, taraflar arasında düzenlenen ve uyuşmazlık konusu olmayan yazılı kira sözleşmesinde kiralama ve devir yasağı da bulunmamaktadır. Bu durumda olayımızda, devir ve üçüncü kişilere kiraya vermeden dolayı akde aykırılık olgusunun gerçekleştiğinden sözedilemiyeceğinden, mahkemece akde aykırılık davasının bu gerekçe ile reddedilmesi gerekir. Ayrıca, Türk Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine tabi taşınmazlara ilişkin olarak yapılan kira sözleşmelerinde, kiralayan tarafından kira tespiti istenemeyeceğinden, kira tespiti davasınında mahkemece bu gerekçe ile reddedilmesi gerekir.

Mahkemece, her iki dava ile ilgili talebin kararda yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi doğru değil ise de, yukarıda açıklanan gerekçeler ile davaların reddedilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan hükmün değiştirilmiş bu gerekçeler ile onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan neden ve gerekçelerle sonucu doğru olan hükmün değiştirilmiş gerekçelerle ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.