muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15001, Karar No: 2017/4018, Tarih: 11.05.2017

Somut olayda, iş kazası sonucu sürekli iş göremez hale gelen işçinin, saat 22.38 sırasında işe başladığı, sabaha karşı saat 5.10 civarında fabrikada dökümhaneden çıkan parçaları tavaya doldururken gözlük ve baret takmadığı, bu sırada demir şiş çubuğun koparak işçinin sağ gözüne gelmesi nedeniyle % 41,2 oranında sürekli iş göremez hale geldiği sabittir.

Mahkemece alınan 03.07.2014 tarihli 3’lü bilirkişi raporunda kazanın gece çalışması sırasında meydana geldiği ve 7,5 saatlik çalışma sınırı aşıldıktan sonra kazanın meydana gelmesinde, işverenin denetim görevini de yeterince yerine getirmediğinden işverene %70 işçiye ise 2 yıldır aynı işyerinde çalıştığı tecrübeli olduğu, gözlük ve baret takmadan çalışarak kendini tehlikeye attığı ve %30 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. ... raporunda da günlük çalışma saatinin üstünde çalışıldığı, bu nedenle işverenin % 65 oranın kusurlu olduğu belirtilmiştir. 24.10.2014 tarihli raporda ise işverene % 60 işçiye % 40 kusur verilmiş, 27.01.2015 tarihli raporda ise kazanın meydana gelmesinde birincil sebebin gözlük takılmaması olduğunu, işverenin baret ve gözlük verdiğini ancak yeterince eğitim ve denetim sağlamadığını bu nedenle işverenin % 40, işçinin ise gözlük takması gerektiğini çok iyi bildiği halde takmadan çalışmaya devam ettiğinden % 60 oranında kusurlu olduğu hususunda görüş bildirilmiş, her iki raporda kazanın meydana gelmesinde günlük 7,5 saatlik çalışma sınırının aşılmasının kazanın meydana gelmesinde etkisi ve işverenin bu yönde kusurlu olup olmadığı tartışılmamış, mahkemece son raporun alacak davasındaki raporla uyumlu olması nedeniyle 27.01.2015 tarihli son rapor hükme esas alınmış ise de, raporlar arasındaki kusur oranlarında belirgin farklılık olması, yine son iki raporda çalışma süresinin 7,5 saatin aşıldığı zaman diliminde kazanın meydana gelmesinde bu hususun kazaya etkili olup olmadığı konusunda işverenin kusurunun irdelenmemiş olması karşısında raporlar arasındaki çelişki mahkemece giderilmeden karar verilmiştir. Hal böyle olunca dosya kapsamında hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece, ... raporu ve 03.07.2014 tarihli kusur raporu da dikkate alınarak dosya kapsamındaki raporlar arasındaki çelişki giderilmek üzere yeni oluşturulacak uzman bilirkişi heyetinden yeniden davalının kusurunun aidiyetinin ve oranlarının belirlenmesi için rapor alınmalı ve raporlar arasındaki çelişki giderilmelidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekili bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmünün BOZULMASINA, 11.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9098, Karar No: 2015/9203, Tarih: 12.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9098 E.  ,  2015/9203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12539, Karar No: 2014/15815, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12539 E.  ,  2014/15815 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesince İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 27.02.2014 günlü ve 2013/84 - 2014/88 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/954, Karar No: 2015/1191, Tarih: 04.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/954 E.  ,  2015/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...... Yönetimi, 17.01.2013 tarihli dava dilekçesi ile; davalı adına tapuya kayıtlı Şahinkaya Köyü 2188 parsel sayılı taşınmazın, yörede ilk kez yapılan ve 18.12.2012 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu sırasında orman sınırı dışında bırakıldığını, taşınmazın orman bütünlüğü içinde orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, bu yere ait sınırlamanın iptaliyle taşınmazın orman sınırları içine alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, davalı ....... Bakanlığı hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile dava konusu 2188 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları içerisine alınmasına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına göre, mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; davacı .... Yönetimi ..... Köyü 2188 nolu parselin orman sayılan yerlerden iken, tahdit hattı dışında bırakıldığını ileri sürerek yapılan sınırlamanın iptali ile taşınmazın orman sınırı içine alınmasını talep etmiştir. Ancak, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın kısmen tahdit dışında bırakıldığı belirtilmiş, Dairemizin iade kararı üzerine alınan 25/12/2014 tarihli ek kurul raporu ve krokisinde taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 12066 m2'lik kısmının orman tahdidi dışında bırakıldığı, (B) harfi ile gösterilen 7800 m2'lik kısmının orman tahdidi içinde olduğu belirtilmiştir. (B) harfi ile gösterilen kısım zaten tahdit içinde olduğundan, bu kısım hakkında davanın kabulune karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece (A) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın kabulüne, (B) harfi ile gösterilen kısım yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/03/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30059, Karar No: 2018/222, Tarih: 18.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/30059 E.  ,  2018/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar tarafından ...ilçesinde inşa edilen... Başak lüks konutlarından daire satın aldığını, dairede ve ortak alanlarda ayıp ve eksikler bulunduğunu, konutların 1 yıl gecikmeli olarak iskan izni alınmadan teslim edildiğini, lüks inşaat sınıfında olduğu bildirildiği halde kalitesiz malzeme kullanıldığını, tanıtım broşürlerinde, reklam ve ilanlarda, ticaret merkezi, alışveriş merkezi, sağlık ocağı, spor alanları, kreş-okul vs.nin yapılmadığını, otapark, arıtma tesislerinin yetersiz, boya, seramik, mermer, eviye, batarya vs. nin kalitesiz kullanıldığını, taahhüt edilen şekilde doğalgaz sistemine uygun inşaa edildiğini ancak dairelere ve siteye doğalgaz getirilmediğinden yönetim tarafından LPG sisteminin yaptırıldığını ayrıca harcama yapıldığını, bu nedenlerle davalıların taahhütlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dairesinde ve ortak alanlardaki eksik ve ayıpları nedeni ile değer kaybı ile doğalgaz bedeli ile LPG sisteminin kurulması nedeni ile daha pahalı olan gaz kullanılması nedeni ile arasındaki farkın ve geç teslim nedeniyle kira bedellerinin tespiti ile şimdilik 20.000-TL’nin ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ayıp ve eksikliğin bulunmadığını, süresinde bir ihbarın da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile, 6.149,89 TL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı tüketici olduğuna ve davanın açıldığı tarih ile taraflar arasındaki sözleşme tarihi gözetildiğinde, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Öyle ki, malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Ancak Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nun 198.maddeye göre alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan hükümler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacıların belirttiği hususların açık mı yoksa gizli ayıp mı olduğunun belirlenmesinin yanında, dairenin davacıya hangi tarihte fiilen teslim edildiğinin, dolayısıyla ayıbın niteliğine göre ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığının tesbiti önem arzetmektedir. Mahkemece, iskan alınmadığı sürece genel ve ortak alanlara ilişkin olarak teslim keyfiyetinin gerçekleşmediği ve eksik ifa açısından da ihbar yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak, yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan yasal düzenlemeye göre, ihbar sürelerinin başlangıcı açısından taşınmazın fiilen teslim edildiği tarihin esas alınması gerektiği açıktır. O halde, mahkemece, davacıya satın aldığı dairesinin fiilen teslim edildiği tarih araştırılarak, ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları zaman dilimi ve tarafların delilleri dikkate alınarak araştırma inceleme yapılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Ayrıca mahkemece, tanıtım materyallerinde vaad edilen sportif ve sosyal tesislerin yapılmaması, eksik iş olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, davalıların bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur. O halde, mahkemece, satın aldığı dairenin davacıya fiilen hangi tarihte teslim edildiği araştırılarak, teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4. maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalı tarafa ayıp ihbarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, yanlış değerlendirme ile iskan alınmadığı sürece teslim edilmiş sayılmayacağı ve eksik ifa olması nedeni ile de ihbar şartının aranmayacağına ilişkin kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA 2. bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7703, Karar No: 2008/11700, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7703 E.  ,  2008/11700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19/09/1996 tarih 4799-10894 sayılı bozma kararında özetle; "... Köyünde 1975 yılında yapılan tapulama sırasında tesbit harici bırakılan taşınmazla ilgili olarak açılan tescil davasında, Mahkemece 22/04/1993 tarihli krokide (B) işaretli (16.800 m2) bağ ile (C) işaretli (3279 m2) tarlanın davacı adına, (A) işaretli (3400 m2) bağın satın alan müdahil adına tesciline karar verilmişse de, yörede yapılan orman kadastrosuna ait harita ve tutanakların getirtilmediği, bunlar getirtilerek dava tarihi itibariyle orman kadastrosu kesinleşmişse, kesinleşen orman kadastro haritasının uygulanması, orman sınırları dışında kalan kesimi yönünden zilyedlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığının komşu parsel tutanakları, ziraat uzmanı raporu ve jeolog raporu ile denetlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin 26/06/2007 tarihli krokide B (16.800 m2) ve C (3279 m2) işaretli bölümlerinin davacı adına, A (3400 m2) bölümünün müdahil ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 639. maddesine göre açılan tescil davası niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 06/11/979 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ile 02/05/1994 tarihinde ilan edilip kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Arazi kadastrosu 27/02/1971 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı ve davacılar yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de bozma kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir

Mahkemece dava konusu taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı ve davacılar yararına 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de bozma kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir

Şöyle ki; tapusuz bir taşınmazın tesciline karar verilebilmesi için öncelikle, taşınmazın tescile tabi yerlerden olması, zilyetliğin aralıksız ve davasız malik sıfatıyla olmak üzere 20 yıla ulaşması ve maddi olaylardan sayılan zilyetliğin bilirkişi ve tanık sözleri ile kanıtlanması gerekir. Bir yerin orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, zilyedlikle edinilecek yerlerden olup olmadığı ayrı konulardır. Çekişmeli taşınmaz arazi kadastrosu sırasında tespit harici bırakılmış, mahkemece tespit harici bırakılma nedeni araştırılmamıştır. Bunun yanısıra keşiflerde alınan beyanlar zilyedliğin başlangıcını ve sürdürülüşünü açıklamak bakımından yetersiz ve soyut beyanlardır. Jeolog bilirkişi, taşınmazın (A) ve (B) işaretli bölümleri arasında yeralan ... ile ilgili açıklamasında bu yerin aşırı yağan yağmur sularının denize boşalmasını sağlayan doğal bir drenaj sistemi olduğunu, böyle yerlerin tarım ve yerleşime açılması halinde afete maruz kalacağını bildirmiştir. Ancak, raporda bu dere yatağının konumu, yüzölçümü, taşınmazın tümünün mü bir bölümünün mü bu drenaj sistemi içinde yeraldığı açıklanmamıştır. Aynı şekilde davaclar zilyetliğe dayandığına ve çekişmeli taşınmazın içinden dere yatağı geçtiğine göre bu taşınmazda zilyedliğin başladığı bildirilen yıllara ait resmi belgelerdeki konumu incelenerek o tarihler itibarı ile kullanılıp kullanılmadığı araştırılmamıştır.

Bu nedenle, öncelikle taşınmazın genel arazi kadastrosu sırasında hangi nedenle tespit harici bırakıldığı araştırılmalı, taşınmazın öncesinin niteliğinin belirlenmesi için yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile zilyedliğin başladığı iddia edilen 1960'lı yıllara ait fotogrometri yöntemiyle düzenlenen pafta örneği, memleket haritası ve hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman, bir ziraat bir jeoloji mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği, paftada kullanımı gösteren tasarruf çizgileri bulunup bulunmadığı belirlenmeli; jeolog bilirkişiden taşınmazın tamamının mı yoksa bir bölümünün mü doğal drenaj sistemi içinde yeraldığı ve kuru derenin konumunu gösteren rapor alınmalı, tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı, eğim durumu belirlettirilmeli, yerel bilirkişi ve zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınmalı, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 23.09.2008 günü oybirliği ile karar verildi.