muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6766, Karar No: 2009/8395, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6766 E.  ,  2009/8395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Köyünde 1997 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 141 ada 5 parsel sayılı 7796,45 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ile 141 ada 27 parsel sayılı 310401,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham ... niteliği ile hazine adına tespit edilmiş olup halen tapuda ayni şekilde kayıtlıdır. Davacı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiası ile 141 ada 5 ve 27 numaralı parseller içinde kalan yerlere dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 141 ada 27 parselin (D) ile gösterilen 1492,48 m2'lik ve (E) ile gösterilen 124,22 m2'lik kısımlarını davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda ... İlçesi ... Kasabası 141 ada 27 nolu taşınmazın tapu kaydının kısmen iptali ile Teknik Bilirkişi ... Kesen'in raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 1492,48 m2 miktarındaki yer ile (E) harfi ile gösterilen 124,22 m2'lik kısımların ... oğlu 1943 doğumlu ... Beldesi ... /... nüfusuna kayıtlı ... adına tapuya kayıt ve tesciline; davacının 141 ada 5 parsel ile ilgili davasının reddine dendiği halde, gerekçeli kararda sadece ... İlçesi ... Kasabası 141 ada 27 nolu taşınmazın tapu kaydının kısmen iptali ile Teknik Bilirkişi ... raporuna ekli krokide (D) harfi ile gösterilen 1492,48 m2 miktarındaki yer ile (E) harfi ile gösterilen 124,22 m2'lik kısımların ... oğlu 1943 doğumlu ... Beldesi ... / ... nüfusuna kayıtlı ... adına tapuya kayıt ve tesciline denmiş 141 ada 5 numaralı parsel ile ilgili hüküm kurulmamıştır.. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... ve davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran gerçek kişiye iadesine 25/05/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11641, Karar No: 2014/26302, Tarih: 04.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11641 E.  ,  2014/26302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2012/53-2012/345

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı S.S. S. Deniz Konut Yapı Kooperatifi’nde 15.11.2003-22.01.2004 ve 10.08.2008-03.11.2009 tarihleri arasında inşaat bekçiliği, daha sonra da site yönetimi bünyesinde bekçi olarak geçen, kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece “davacı işçinin hizmet tespitini istediği dönemlerde, davalı tasfiye halinde SS S. Deniz Konut Yapı Kooperatifi nezdinde davacı ile davalı işveren arasında iş sözleşmesi kurulmadığı ve taraflar arasında bağımlılık unsuru bulunmadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı belirgin olarak 506 sayılı Yasa'nın 79/10.maddesidir. Anılan maddeye göre, bu tür hizmet tesbiti davalarında kurumla birlikte işvereninde hasım gösterilmesi zorunludur. Yargıtay'ın yerleşik uygulaması da bu doğrultudadır.

Somut olayda, hizmet tesbiti davası Sosyal Güvenlik Kurumu ve S.S. S. Deniz Konut Yapı Kooperatifi aleyhine açılmış, mahkemece, yazılı şekilde hüküm kurulmuşsa da; davacının çalıştığını iddia ettiği aynı işyerinin, daha sonra site yönetimi olarak devam ettiği, davalı S.S. S. Deniz Konut Yapı Kooperatifinin 14.08.2008 tarihinde tasfiyeye girdiği anlaşılmakla, öncelikle, davalı Kooperatifin Ticaret Sicilinden ne zaman terkin edildiği saptanarak, uyuşmazlığa ilişkin hizmet süresi terkin tarihinden sonra ise, dava dışı Site Yönetimi davaya dahil edilerek, dava dilekçesi kendisine tebliğ edilip delilleri toplanmak suretiyle bir karar vermek; uyuşmazlığa ilişkin hizmet süresi davalı kooperatifin terkin tarihinden önce ise, kendisine husumet düştüğünün kabulü ile; davalı kooperatifin “ihya yolu ile tasfiye kararı kaldırılarak” yeniden tüzel kişiliğinin kazandırılması suretiyle davaya devam etmek ve sonucuna göre bir karar vermek gerekir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2798, Karar No: 2019/18, Tarih: 07.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2798 E.  ,  2019/18 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05...2016 tarih ve 2015/355 E. - 2016/363 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 05/04/2017 tarih ve 2017/285-2017/295 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanunun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, "PIERRE CARDIN" ibareli, tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2013/86663 sayılı, "PIERRE CARLOS" ibareli, marka tescil başvurusuna, kötü niyet, iltibas ve tanınmışlık vakıa ve hukuki sebebine dayanılarak yapılan itirazın nihai olarak ... ... tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, ... ...’nın 2015-M-7896 numaralı kararının iptalini ve dava konusu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini istemiştir.

Davalı ... vekili, ... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket vekili, "PIERRE CARLOS" ibaresinin müvekkili şirket adına 2005 yılından bu yana tescilli bulunduğunu, taraf markaları arasında benzerliğin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının "PIERRE CARLOS+Şekil" ibareli markasıyla, davacının "PIERRE CARDIN" ibareli tescilli markaları arasında, görsel ve sescil olarak, ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki markada da "PIERRE" isminin göze battığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mal ve hizmetler yönünden ayırdığı satın alım süresi içinde, davalının başvuru markasını gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun davacının anılan tescilli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, bu açıdan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde

tanımlanan iltibas-benzerliğin oluştuğu, ancak, davalının başvuru konusu markada .... sınıf "Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler. çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri." malları yönünden kazanılmış hakkının bulunduğu, başvuru kapsamında bulunan 35. sınıftaki emtialar yönünden ise davalının önceye dayalı kazanılmış hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ... ...'nın 2015-M-7986 sayılı kararının dava konusu markanın başvuru kapsamında yer alan 35. sınıftaki emtialar yönünden iptaline, dava konusu 2013/86663 sayılı markanın 35. sınıfta yer alan hizmetler yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı ve davalı ... vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının başvuru konusu tüm emtialar yönünden oluştuğu, ancak, davalının önceki tarihli markası nedeniyle başvuru konusu markada .... sınıf "Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler. çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri." malları yönünden kazanılmış hakkının bulunduğu bu nedenle mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı ve davalı ... vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalı ... vekilleri temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı ...'den ayrı ayrı alınmasına, 07/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4645, Karar No: 2025/1302, Tarih: 03.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/4645 E.  ,  2025/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 23.02.2022

EK KARAR TARİHİ : 30.03.2022

SAYISI : 2021/2381 E., 2022/833 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

SUÇ TARİHLERİ : 02.10.2009-03.10.2009, 23.10.2009-24.10.2009,

01.09.2011-03.02.2013

ASIL KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.03.2022 tarihli ve 2021/2381 Esas, 2022/833 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları," nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz

isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7550, Karar No: 2011/8939, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7550 E.  ,  2011/8939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Tcareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ün. beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. ... bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., ... Üniversitesi ... Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14585, Karar No: 2016/6287, Tarih: 07.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14585 E.  ,  2016/6287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2014 tarih ve 2012/484-2014/400 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07/06/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline "...Sigorta Poliçesi" ile sigortalı bulunan "... Kiralama A.Ş."ye ait “Pamuk Toplama Makinesi”nin 29.10.2011 tarihinde pamuk hasat işlemi sırasında alt kısmından aniden meydana gelen yangın nedeniyle yanarak hasarlandığını, müvekkilince sigortalıya 17.02.2012 tarihinde 209.503,00 USD karşılığı olarak 372.098,00 TL tazminatın ödendiğini, sigortalı pamuk toplama makinesinin henüz 1 aylık olduğunu ve 29.10.2011 tarihinde meydana gelen yangın olayının üretim hatasından kaynaklandığını ileri sürerek 209.503 USD tazminatın fiili ödeme günündeki satış kuru üzerinden hesaplanacak TL karşılığının 17.02.2012 tarihinden itibaren bankaların uzun süreli USD mevduatına uyguladıkları en yüksek oranlı faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, üretici firma olan davalının yetkili satıcısından davacının dava konusu pamuk toplama makinesini 13/09/2011 tarihinde 285.000 USD karşılığı satın aldığını, 29/10/2011 tarihinde pamuk kasa işlemi sırasında alt kısmında aniden meydana gelen yangın sebebi ile makinenin yanarak hasarlandığı, birbirini doğrulayan bilirkişi raporlarına göre hasarın makinenin gizli ayıp olan üretim dizayn hatasından kaynaklandığı, meydana gelen hasar miktarının da 209.503 USD olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 209.503,00 USD'nin 17/02/2012 tarihinden itibaren devlet bankalarının USD cinsinden 1 yıllık mevduat hesabına uyguladığı en yüksek faiz oranı üzerinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, leasing all risk sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, dava konusu uyuşmazlığın çözümü için öncelikle dava konusu sigortalı makinede, iddia edildiği üzere, bir üretim hatası veya gizli ayıp olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.