muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/734, Karar No: 2014/290, Tarih: 27.05.2014

Tanık İzzet'in aşamalarda; Sarıca Karakolunda er olarak görev yaptığını, nöbet esnasında bir el silah sesi duyduğunu, 02.30 sıralarında şüpheli Mesut'u bulmak için müştekilerin evine geldiklerini, ancak şüpheliyi bulamadıklarını, bir süre sonra isimlerini Saadet, Songül ve Birsen olarak öğrendiği kişilerin müştekilerin evine taş atmaya başladıklarını, kendilerini uzaklaştırdıklarını, 5-10 dakika sonra evin yakınındaki A.. T..'a ait evden alevler yükseldiğini, oraya gittiklerinde biraz önce taş atan bayanların ellerine aldıkları bez parçalarına benzin dökerek evin içine attıklarını gördüğünü, kalabalığı dağıttıklarını, 5-10 dakika sonra bu kez müştekilerin evinden alevler yükseldiğini, hemen eve müdahale ettiklerini, kendilerinden önce uzman çavuş Celal'in eve müdahale ettiğini söylediği,

Tanık Osman aşamalarda; Sarıca Karakol komutanı olarak görev yaptığını, cinayet olayını haber alınca hemen şüpheli Mesut'u bulmak için birlikte yaşadığı babasına ait eve geldiklerini, evde bulamayınca müşteki Abdullah'ı alarak kızkardeşinin evine gittiklerini, bir süre sonra tekrar eve geri döndüklerinde evin taşlanmaya başlandığını, taş atanlar arasında her üç sanığın da olduğunu, bu kişileri uzaklaştırdıklarını, beş dakika sonra ise A.. T..'a ait evin yanmaya başladığını, evin yanına gittiğinde biraz önce taş atan kişileri gördüğünü, yangını söndürerek kalabalığı dağıttıklarını, bu kez müştekilerin evinin yanmaya başladığını, gittiklerinde müştekilerin arka kapıdan kaçtıklarını fark ettiğini, evin avlusunda sanıkları gördüğünü ifade ettiği,

Sanık Songül aşamalarda; olay günü evde uyuduğu sırada A. D..'un öldürüldüğü haberini alınca maktulün evine gittiğini, kendisinin ve oradaki bayanların bir kısmının müştekilerin evine gittiklerini, bazılarının eve taş atmaya başladığını, ancak kendisinin taş atmadığını ve evi yakmadığını, suçlamayı kabul etmediğini söylediği,

Sanık Saadet'in aşamalarda; evde uyurken silah sesine uyanarak kalabalığın yanına gittiğinde ağabeyi olan A.D.un vurulduğunu ve yerde yattığını gördüğünü, o şekilde görünce kahrolduğunu ve çok ağladığını, ağabeyinin evine gittiğini, bir süre sonra eve giderken müştekilerin evinin olduğu taraftan gaz kokusu geldiğini, evin yanına gittiklerinde evin yandığını grdüğünü bu sırada yanında Birsen ve Songül'ün de olduğunu, kesinlikle eve taş atarak ateşe vermediklerini savunduğu,

Sanık Birsen aşamalarda; evde uyurken silah sesine uyanarak kalabalığın yanına gittiğinde babası olan A. D.'un vurulduğunu ve yerde yattığını gördüğünü, o şekilde görünce büyük bir üzüntüye kapıldığını, bir minibüsün gelerek babasını hastaneye götürdüğünü, kendisinin de eve giderek sabaha kadar evlerinde oturduğunu, kesinlikle müştekinin evine taş atarak ateşe vermediğini ifade ettiği,

Anlaşılmaktadır.

Sanık Birsen aşamalarda; evde uyurken silah sesine uyanarak kalabalığın yanına gittiğinde babası olan A. D.'un vurulduğunu ve yerde yattığını gördüğünü, o şekilde görünce büyük bir üzüntüye kapıldığını, bir minibüsün gelerek babasını hastaneye götürdüğünü, kendisinin de eve giderek sabaha kadar evlerinde oturduğunu, kesinlikle müştekinin evine taş atarak ateşe vermediğini ifade ettiği,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun "Haksız tahrik" başlıklı 29. maddesinde yer alan; “Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir” şeklindeki düzenleme ile kişiye haksız fiilin etkisi altında işlediği suçtan ötürü verilecek cezadan belli bir oranda indirim yapılması öngörülmüştür.

Haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil olmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhi durumun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden fiil, mağdurdan sadır olmalıdır.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, failin haksız bir tahrikin yarattığı hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında hareket ederek bir suç işlemesini ifade eder. Bu halde fail, haksız tahrikin doğurduğu öfke veya elemin etkisi altında, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeksizin, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısında meydana getirdiği karışıklığın sonucu olarak suç işlemeye yönelmektedir.

Öğretide yer alan görüşlere göre de; kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddetin etkisi altında bir suç işlemesi halinde kusur yeteneğindeki azalmayı ifade eden haksız tahrik, bu yönüyle, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan menfi bir nedendir. Başka bir deyişle, bu halde failin iradesi üzerinde bir zayıflama meydana gelmekte ve böylece, haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği, önemli ölçüde zayıflamış bulunmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Müştekiler Abdullah ve Gazal'ın oğlu, müşteki M. Ş.ın ise kardeşi olan M. Y.'in olay günü tartışma esnasında sanıkların akrabası olan A. D.u av tüfeğiyle ateş ederek öldürmesinden hemen sonra sanıkların M. Y.'in ailesi ile beraber yaşadığı eve girerek yakmak suretiyle zarar vermeleri şeklinde gerçekleşen olayda; dokunulmazlığı ihlal edilen ve zarar verilen konutun müştekilere ait olduğu, müştekilerin M. Y.'in öldürme eylemine katıldığına dair bir delilin de bulunmadığı, dolayısıyla haksız fiil oluşturan eylemin müştekilerden sadır olmadığı anlaşıldığından, sanıklar lehine konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönüyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı kabul edilmelidir. Kasten öldürme suçunu gerçekleştiren M. Y.'in müştekilerle birlikte aynı evde yaşaması da ulaşılan bu sonucu değiştirmeyecektir.

Bu itibarla, Özel Daire kararı isabetli olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurul Başkanı ve beş Genel Kurul Üyesi; "itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2014 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/8025, Karar No: 2015/6985, Tarih: 29.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/8025 E.  ,  2015/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2-Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/50, Karar No: 2024/12962, Tarih: 31.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/50 E.  ,  2024/12962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/26 E., 2019/252 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2018 tarihli ve 2018/30 Esas, 2018/105 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/26 Esas, 2019/252 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1. Sanık hakkında lehe delillere itibar edilmediğine,

2. ByLock delilinin hükme esas alınamayacağına,

3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Hükümden sonra dosyaya gelen ve sanık hakkında beyanda bulundukları anlaşılan Selami Kara isimli şahıslara ait ifade/teşhis tutanakları ve Kırklareli Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün 16.03.2023 tarih E-67160430-63044-2023031609432679795 sayılı yazısı ve ekleri ile UYAP örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında herhangi bir beyan yahut ifade olup olmadığı araştırılıp, bulunması halinde bu beyan ve ifadelerin onaylı örneklerinin dosya arasına getirtilip elde edilen tüm bilgi ve belgelerin CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan, gerektiğinde ve mümkün olduğu takdirde ifade/beyan sahiplerinin tanık sıfatıyla beyanları alındıktan sonra bir karar verilmesi lüzumu nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2019/26 Esas, 2019/252 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13834, Karar No: 2011/1441, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13834 E.  ,  2011/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı, davalılar vekili ile müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5018 sayılı Yasaya göre Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, genel bütçeli kuruluşlar 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve yasal hasım olan müdahil hazine lehine vekalet ücreti verilmiş olması doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü fıkrasının metinden çıkartılarak yerine "Peşin harcın davacı kuruma iadesiyle başkaca harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, altıncı fıkrasının ise tamamen hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12114, Karar No: 2015/18024, Tarih: 30.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/12114 E.  ,  2015/18024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hukuki alacağını tahsil etmek amacıyla yağma suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/09/2015 gün ve 2015/21 E. 2015/2 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3039, Karar No: 2019/2297, Tarih: 21.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/3039 E.  ,  2019/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında görevsizlik kararı ile zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine, köy tüzel kişiliği ve İçişleri Bakanlığının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü, köy tüzel kişiliği ve ilgili Bakanlığın dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve İçişleri Bakanlığı ile Işıklar köyü tüzel kişiliğine haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 21/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/904, Karar No: 2015/8102, Tarih: 14.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/904 E.  ,  2015/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında fuar katılım sözleşmesi imzalandığını, davalı yanın fuara katılmaktan vazgeçmesi nedeniyle davalı hakkında sözleşmenin 3. maddesi gereğince 2.389,5 USD bedelli fatura tanzim edildiğini, bahsi geçen fatura bedelinin ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibinin ise davalı itirazı neticesinde durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe dayanak sözleşmenin davacı şirketi temsile yetkili kimselerce imzalanmamış olması nedeniyle geçerli olmadığını, sözleşme tarihi ile fuar tarihi arasında 90 günden uzun bir süre bulunmadığından sözleşmenin 3. maddesinin hüküm ifade etmeyeceğini savunarak, davanın reddini ve %20 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, fuar katılım sözleşmesinin 3. maddesinde fesih ve cezai şartın kararlaştırıldığı, fuar açılış tarihine 90 günden az bir süre kalması durumunda sözleşmenin feshedilmesi halinde sözleşmede kararlaştırılan bedelin davalı taraftan tahsil edilebileceği, fakat sözleşme tarihi ile fuar açılış tarihi arasında 90 günden uzun bir süre bulunmadığı, bu sebeple sözleşmenin cezai şart ve fesih maddesinin düzenlendiği 3. maddesinin pratikte uygulanma ihtimali bulunmadığından geçersiz olduğu, davalı tarafın Büyükçekmece 6. Noterliği'nin 05.08.2013 tarih ve 44396 yevmiye nolu ihtarnamesi ile fuara katılınmayacağına ilişkin bildiriminin geçerli bir bildirim olduğu, sözleşme tarihi ile fuara katılım tarihi arasında 90 günden az bir süre bulunmadığından davacının cezai şart ve sözleşme bedelini tahsil etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki fuar katılım sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki 29.08.2013- 01.09.2013 tarihleri arasında ...'da düzenlenecek fuarla ilgili 18.07.2013 tarihli fuar katılım sözleşmesinin 3. maddesi, “Müşteri, Organizatör'e kabul edilebilir mazeretini yazılı olarak bildirmek kaydı ile fuar açılış tarihinden 90 gün öncesine kadar fuara katılmaktan vazgeçebilir. Ancak bu durumda sözleşme bedelinin %30'u ceza-i şart olarak Organizatöre ödenir. Kalan miktar müşterinin ödediği para birimi cinsinden 90 gün içerisinde müşteriye geri ödenir. Fuar açılış tarihine 90 günden az kalması durumunda organizatör tüm bedeli müşteriden talep ve tahsil eder.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece, sözleşme tarihi ile fuar açılış tarihi arasında 90 günden uzun bir süre bulunmadığı, bu sebeple 3. maddenin pratikte uygulanma ihtimali bulunmadığından geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı tarafça, sözleşmeyi davacı adına imzalayan ...'in davacı şirket temsilcisi olmadığı, imza sirküleri ve yetki belgesi ile fuar ile ilgili tüm belgeleri imzadan sonra temin ederek göndereceğini beyan etmesine rağmen göndermediği, bu sebeple sözleşmenin geçersiz olduğu, davacı tarafça gönderilen faturanın 05.08.2013 tarihli ihtar ile iade edildiği savunulmuştur.

Sözleşmenin davalı tarafça imzalandığı tarihte fuara 90 günden daha az süre kaldığı tarafların bilgisi dahilindedir. Davacı tarafça dava dilekçesinde, davalının davalı şirket yetkilisinin aynı tarihte ...'ta bir açılışa katılacak olması sebebiyle ...'daki fuara katılımı iptal etmeleri gerektiğini bildirdiği açıklanmıştır. Davacının delil listesinde de e-mail yazışmalarına dayanılmış ise de bu deliller toplanmamıştır. Davalı tarafça, sözleşmeyi davalı adına imzalayan şahsın yetkisine herhangi bir itirazda bulunulmamış olup, davacı adına sözleşmeyi imzalayan şahsın yetkisi hususunda tereddüte düşülmüş olması durumunda sözleşmeyi imzalamama imkânı varken sözleşme imzalanmış, sözleşmeden makul bir süre sonra karşı taraftan e-mail ya da ihtar yoluyla imza sirkülerinin gönderilmesinin istendiği yolunda dosyaya herhangi bir delil sunulmamış, mahkemece e-mail yazışmaları getirtilmediğinden davalının, davacı yönünden sözleşmenin benimsenip benimsenmediğini öğrenip öğrenmediği, davalı tarafın fuara katılmaktan kendi yetkilisinin mazereti sebebiyle vazgeçip vazgeçmediği hususları anlaşılamamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacı delil listesinde belirtilen e-mail yazışmaları getirtilip, tarafların sözleşmeyi benimseyip benimsemedikleri, davalının fuara katılmaktan vazgeçme nedeni, davalının makul sürede davacıdan imza sirküleri ve yetki belgesini isteyip istemediği üzerinde durulması, davalının kendisine fatura gönderilinceye kadar davacı taraf adına sözleşmeyi imzalayan şahsın yetkisi bulunmadığını savunmamış olması durumunda iyiniyetli olduğundan söz edilemeyeceği gözetilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, tarafların sözleşmeyi imzalamakla oluşan iradeleri gözardı edilerek, yazılı şekilde eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, 09.12.2013 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 13.09.2014 olarak yazılmış olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI