muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3807, Karar No: 2019/5960, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3807 E.  ,  2019/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3647, Karar No: 2022/5385, Tarih: 06.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3647 E.  ,  2022/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Soybağının Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çocuk adına velâyeten anne tarafından açılan soybağının reddi davasıdır.

İlk derece mahkemesince “davacı annenin, soybağının reddi davasını açma hakkına sahip bulunmadığı” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş; istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Geniş anlamda soybağı bir kimsenin üst soyu ile olan kan bağını, dar anlamda ise, bir kimsenin sadece ana-babasıyla arasındaki biyolojik bağını ifade etmektedir. Bir kişi (çocuk) ile kendilerinden biyolojik (genetik) olarak türemiş olduğu kişiler arasındaki bağa doğal soybağı (biyolojik nesep), hukuk düzeni tarafından aranan bazı koşulların gerçekleşmesiyle, bir çocuğun hukuki olarak bir ana-babaya bağlanması sonucunda, ana-baba ile çocuk arasında kurulan bu hukuki ilişkiye ise hukuki soybağı (hukuki nesep) denir. Buna göre soybağı, bir kimseyle ana-babası arasındaki doğal ve/veya hukuki bağ olarak tanımlanmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’na göre, çocuk ile anne arasındaki hukuki soybağı doğumla, çocuk ile baba arasındaki hukuki soybağı ise anneyle evlilik, tanıma, babalık davasında verilen hüküm veya evlat edinmeyle kurulmaktadır. Baba ile çocuk arasında evlilik içinde doğmayla oluşan babalık karinesine (TMK m. 285), dayalı olarak hukuken kurulmuş bulunan soybağı ilişkisinin ortadan kalkması ancak soybağının reddi ile söz konusu olabilmektedir. Soybağının reddi davasının başarıya ulaşarak çocuk ile babası arasındaki soybağının ortadan kalkması sonucunda çocuk, baba yönünden soybağı bulunmayan çocuk statüsüne girer. Anayasa Mahkemesi'nin 25.06.2009 tarihli ve 2008/30 Esas, 2009/96 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, kişinin genetik-biyolojik kökeni kendisine ait olmayan çocuğu reddetme hakkı en temel haklarından birisidir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 286. maddesinde, çocuğun da anne ile kocası aleyhine açacağı soybağının reddi davası ile babalık karinesini çürütebileceği; 289. maddesinde ise çocuğun soybağının reddi davasını ergin olduğu tarihten başlayarak en geç bir yıl içinde açması gerektiği, gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa bir yıllık sürenin bu sebebin ortadan kalkmasından sonra başlayacağı hükme bağlanmıştır.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 286. maddesinde, çocuğun da anne ile kocası aleyhine açacağı soybağının reddi davası ile babalık karinesini çürütebileceği; 289. maddesinde ise çocuğun soybağının reddi davasını ergin olduğu tarihten başlayarak en geç bir yıl içinde açması gerektiği, gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa bir yıllık sürenin bu sebebin ortadan kalkmasından sonra başlayacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, dava çocuk adına annesi tarafından açıldığı sabittir. “Temsilde hata” yapılmış olması davanın reddini gerektirmez. Çocuk adına anne tarafından açılan soybağının reddi davasında, anne ve çocuk arasında menfaat çatışması bulunduğundan çocuğa kayyım atanarak davacı açısından taraf teşkili sağlanmalı, çocuk tarafından açılan soybağının reddi davalarında husumetin anneye de yöneltilmesi gerektiğinden kayyıma “Annenin davaya davalı sıfatı ile” dahil edilmesi için süre verilmesi ve sonuç olarak davalı açısından da taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilmesi, delillerin toplanılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.06.06.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/8446, Karar No: 2012/17273, Tarih: 02.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8446 E.  ,  2012/17273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2008/135-2010/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı temsilcisi, kendisinin de dahil olduğu doktorlardan oluşan bir grup girişimci ile davacı şirketi kurduklarını, 21.11.2006 tarihinde alınan şirket sermayesinin artırılma kararı gereği, şirket ortaklarının payları oranında 05.07.2007 ve 31.12.2007 tarihinde bankaya yatırdıkları toplam 1.538.000,000.00 TL'nın ertesi gün, şirket hastanesinin kiracısı olan davalı şirket tarafından hastane yatırımı ve malzeme alımı için çekildiğini, yaptırılan tespit sonucu davalı şirketin aldığı bu paranın 25.518,19 TL'sını hastane için kullandığının anlaşıldığını, geri kalan 1.512.481,81 TL'nın ise davalı Şirket'in uhdesinde olup oranda haksız şekilde zenginleştiğini, davalı Şirket'e gönderilen ihtara rağmen davalı Şirket'çe paranın iade edilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nın paranın çekildiği tarihler olan 05.07.2007 ve 31.12.2007 tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı Şirket'ten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Şirket vekili, dava konusu alacağın, dava dışı ortaklar ... ve... dışında, şirket ortaklarına teslim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı temsilcisi, birleşen davada, 10.01.2008 tarihinde davalı Şirket'çe, kendisine ödenen paranın 505.000.00 TL'sının davalı ...'a, diğer birleşen davada, 280.000.00 TL'sının davalı ...'a, diğer birleşen davada da 140.000.00 TL'sının davalı ...'a ödendiğini, bu paraların temsilcisi olduğu şirkete ait olduğunu, davalıların 15.01.2008 tarihinde hisselerini yüksek bir fiyatla kendisine sattıklarını, ayrıca kendi koyduğu sermayeyi de geri aldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00'er TL'nın teslim tarihi olan 10.01.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan ayrı ayrı tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davalarda davalılar vekili, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davalarda davalılar vekili, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunmalar, tüm dosya kapsamı, son bilirkişi raporunun gerekçe kısmının C bendine göre, davacının birleşen dava dosyalarının davalıları olan gerçek kişilerden alacağı bulunmadığı, davalı şirketten ise 449.480,81 TL alacağı olduğu gerekçesiyle, davalı Güncel Özel Sağlık Hizmetleri İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti yönünden davanın kabulü ile taleple bağlı kalınarak ve fazlaya dair hakları saklı tutularak, 10.000,00 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline, diğer davalılar yönünden ise sabit olmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, sebepsiz zenginleşmeye dayalı tazminat istemine ilişkindir. 6762 sayılı TTK'nun 540/1. (6102 sayılı TTK'nun 623.) maddesi hükmüne göre, aksi kararlaştırılmış olmadıkça, limited şirketlerde ortaklar hep birlikte müdür sıfatıyla şirket işlerini idareye ve şirketi temsile mezun ve mecburdurlar. Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca da şirket mukavelesi veya umumi heyet kararı ile şirketin idare ve temsili ortaklardan bir veya bir kaçına bırakılabilir. Şirket müdürünün temsil yetkisinin kapsamı ise anılan kanunun 542. maddesinin yollamasıyla aynı kanunun 321. maddesi hükmü uyarınca, anonim şirketlerin bu hususlara ilişkin hükümlerine göre belirlenir.

Her ne kadar somut olayda dava, davacı şirketi temsilen yetkili müdür sıfatıyla ... tarafından açılmış ise de, Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2008/11-182 Esas ve Karar sayılı, 25.11.2008 tarihli kararı ile, ...'in davacı Şirket'i münferit imzayla temsil ve ilzamı konusunda yetkilendirilmesine ilişkin 11.02.2008 tarih ve 569 sayılı genel kurul kararının iptaline karar verilmiş, Dairemizce de bu hüküm onanmıştır. Mahkemece davacı Şirket'e ait ticaret sicili kayıtları getirtilerek şirkete yeni bir temsilci atanıp atanmadığının araştırılması, sonucuna göre eldeki davaya devam edilip edilmeyeceği hususu belirlendikten sonra işin esasının halli gerekirken açıklanan dava şartı yerine getirilip, belirtilen eksiklik tamamlanmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde olmamış, hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentde açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentde açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 02/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1815, Karar No: 2014/11499, Tarih: 17.11.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/1815 E.  ,  2014/11499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, örgüte üye olma ve yardım etme,tefecilik, kasten yaralama, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- Tüm sanıklar hakkında; suç işlemek amacıyla örgüt kurma, örgüte üye olma ve yardım etme suçlarından; beraat

2- Tefecilik, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından; görevsizlik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Tefecilik, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen görevsizlik kararı, 5271 sayılı CMK'nın 5/2. maddesi hükmü karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin merciince yerine getirilmesine,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma, sanıklar ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte yardım etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13036, Karar No: 2025/13525, Tarih: 06.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/13036 E.  ,  2025/13525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/640 E., 2020/564 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/462 E., 2019/93 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM: TCK’nın 314/2,3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53,58 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2017/1809 Esas ve 2017/5155 sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf.28, Özgenç Genel Hükümler syf.280)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı Kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören, fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında,

Örgütün sözde meşruiyet vitrini olarak kullanılan katlarla irtibatlı olduğu anlaşılan ve fakat örgütün nihai amacını bildiği yönünde hakkında yeterli delil bulunmayan, örgütün gizli haberleşme programlarını kullanmayan, kod adı bulunmayan sanığın; dosya kapsamında dinlenen bir kısım tanık beyanlarına göre sohbetlere katılmak şeklindeki eylemlerinin örgütün operasyonel eylemlerinden önceki tarihlere dayanması, bir kısım tanık beyanlarının ise soyut ve yoruma dayalı olduğunun anlaşılması karşısında; hakkında mahkumiyete yeterli, somut delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hükmü kurulması

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12927, Karar No: 2019/7794, Tarih: 04.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/12927 E.  ,  2019/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı T.C. ...’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı T.C. ...’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 2. ve 3. paragraflarının çıkartılarak yerlerine;

“Davalı T.C. ... Harçlar Kanununun 13/j.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı T.C. ...’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, ıslah harcı ve peşin harcın tamamının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

Davacı tarafından yapılan harçlar hariç 428 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,“ paragraflarının yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4458, Karar No: 2018/12162, Tarih: 21.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4458 E.  ,  2018/12162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesince verilen 04/10/2010 tarih 2009/519 Esas ve 2010/341 Karar sayılı hüküm temyiz üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesi’nce incelenerek,

Sanığın izinsiz çoğaltılmış ve bandrolsüz kitap satmak şeklindeki eylemi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2005/7-67 Esas, 2005/97 Karar ve 19.07.2005 tarihli kararında da belirtildiği üzere 5846 sayılı Kanun'un "manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz" suçunu düzenleyen 71. ve "bandrolsüzlüğü" düzenleyen 81. maddede tanımlanan suçları oluşturduğundan, sanık hakkında katılan vekilinin hak sahipliği belgeleri sunduğu ve katılan olarak kabul edildikleri anlaşıldığından 5846 sayılı Kanun'un 81/13. madde yollamasıyla sanık hakkında aynı Kanun'un 71. maddesi uyarınca hapis veya adli para cezasından birinin tercih edilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfında hata yapılarak sanığın yazılı şekilde 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesi uyarınca hapis ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece bozmaya konu ilam incelenip yeniden değerlendirme yapılarak 7. Ceza Dairesinin bozma ilamına direnilmesine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun direnme kararını 22.05.2018 tarih ve 2017/19-858 Esas, 2018/234 Karar sayılı kararı ile ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçe Özel Dairece denetlenmemiş olduğundan, yeni hüküm niteliğinde kabul edip dosyayı temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderdiği gözetilerek yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa ait iş yerinde yapılan aramada düzenlenen 31/03/2009 tarihli arama yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre, kolluk görevlilerince raflarda dizili ve satışa hazır vaziyette içlerinde ...’na ait birer adet Bitkisel Sağlık Rehberi ve Tıbbi Bilgiler Rehberi adlı kitapların da bulunduğu toplam 166 adet kitap ele geçirilmiştir. Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu ve Kültür ve Turizm Bakanlığı’nın 23/11/2009 tarihli yazı cevabı ile ele geçen eserlerin tümünün korsan nitelikte olduğu, eserler üzerindeki bandrollerin usulsüz kullanıldığı ve 1 adet kitabın ise bandrol taşımadığı tespit edilmiştir.

Kovuşturma aşamasında, sanığın iş yerinde ele geçirilen birer adet Bitkisel Sağlık Rehberi ve Tıbbi Bilgiler Rehberi adlı kitaplara ilişkin hak sahipliğini ispatlar nitelikte belgeler sunulmuş olmasına dayalı olarak katılma talebinde bulunan şikayetçi ...’nun kamu davasına katılmasına karar verilmiştir.