muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2179, Karar No: 2016/7178, Tarih: 28.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2179 E.  ,  2016/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in, kardeşi olan ...'in ... Bankası hesabından olan ... seri nolu, 11/04/2008 keşide tarihli, 5000TL tutarlı çeki çek düzenleyicisi görünen ...'den izinsiz ve habersiz olarak düzenleyip keşideci imzasını atarak katılana verdiği, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan olayda; 18/03/2015 tarihli celsede dinlenen ...'in; çek hesabı sahibinin kendisi olduğunu, kardeşi olan sanığın kendi adına çek düzenleme yetkisi bulunduğu söz konusu çeki de kendi bilgi ve rızası dahilinde doldurup verildiğini ve borcu kabul ettiğini beyan etmesi karşısında, davaya konu çekin sahteliğinden bahsedilemeyeceği, bu kapsamda dolandırıcılık suçunun hile unsurunun oluşmadığı beyanlar ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla bozma talep eden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1946, Karar No: 2025/4878, Tarih: 18.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1946 E.  ,  2025/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3695 E., 2023/2774 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli ve 2021/455 Esas, 2022/460 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29/1, 58/6 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 29 ay 7

gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.11.2023 tarihli ve 2022/3695 Esas, 2023/2774 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi gereğince 9 yıl 27 ay hapis cezasından 1/4 indirim yapılırken "7 yıl 17 ay 7 gün" hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde "6 yıl 29 ay 7 gün" hapis cezasına hükmolunarak sanığa eksik ceza tayin edilmesi aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri konusu yapılarak sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; ceza miktarına ve haksız tahrikte indirim oranına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinden bir gün önce katılan ...'in, sanık ile birlikte dere kenarında bulundukları esnada aralarında sebebi kesin ve net olarak tespit edilemeyen bir nedenden dolayı tartışma yaşandığı, tartışma esnasında katılan ...'in, sanık ...'yi elleri ile darp etmek suretiyle düzenlenen kati hekim raporunda belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bu hususun katılan, ... ve ...'nın beyanları ve kati hekim raporu ile doğrulandığı, akabinde bir gün sonra, olay tarihinde, katılanın olayın gerçekleştiği çay ocağında bulunduğu sırada, sanık ...'nin tüfek ile katılan ...'in yanına geldiği, sanık ...'nin bir gün önce yaşanan olayın etkisi altında tüfek ile sanık ...'e doğru iki el ateş ettiği ve yedinde bulundurduğu tüfek ile olay yerinden ayrıldığı anlaşılan olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, adli raporların hükme esas alınacak yeterlilikte olduğu, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmasının ve belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 29.04.2022 tarihli raporunda; genel adli muayene formu fotokopisinde, şahsın ateşli silah yaralanması sonucu acil servise getirildiği, muayenesinde sol diz üstünde 8 adet saçma giriş deliği, sol diz altından medialinde 1 adet saçma giriş deliği, sol ayak topuğunda medial üst kesimde 1 adet saçma giriş deliği, sağ ayak 4. parmakta saçma 2 cm lik laserasyonu, sağ femur lateralinde 6x3cm lik saçma giriş kas ve deri eksizyonu izlendiği, ... Üniversitesi Hastanesinin 30.07.2021 müracaat tarihli epikriz ve eklerinin görüntüsünün tetkikinde, gelen hastanın muayenesinde sağ uyluk distalinde diz üzerinde anteriorda derin parçalı kesi, kas kesisi+, diz lateralinde parçalı kesi, sol popliteal bölgede yaralanma olduğu, damar yaralanması düşünüldüğü, distal dolaşım bozuk olduğu, sol popliteal altında nabızlar olmadığı, sol calcaneusta yaralanma izlendiği, solda popliteal arterden itibaren akım izlenmediği, sol patellada proksimal tibia ve fibulada parçalı fraktürler mevcut olduğu, opliteal bölgede metalik yabancı cisimler izlendiği, ... Devlet Hastanesi Erişkinler

İçin Engellilik Sağlık Kurulunun verdiği 09.02.2022 tarihli raporunda, sol femur distal amputasyonu (dizüstü amputasyon), sağ el bileğinde fleksiyon kontraktürü tanılarıyla Ortopedi bölümünden %48, Ağustos 2021'de her iki alt ekstremite ateşli silah yaralanması, sol femur dizüstü ampute, sağ üst ekstremitede kazaya bağlı yaralanma sekeli, elde hareket kısıtlılığı tanılarıyla toplam %40 ve sonuçya %69 oranında engel oranı hesaplandığı, sol bacaktaki ateşli silah yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, kişide tarif edilen kırıkların müştereken hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğu, sağ bacaktaki ateşli silah yaralanmasının; basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, kişide tarif edilen kırıkların müştereken hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, sanık ile katılan arasında olay öncesinde husumet bulunduğu, husumet sebebiyle sanığın katılana av tüfeğiyle 2 defa yakın mesafeden ateş ettiği, katılanda meydana gelen yaralamaların ağırlığı, bu bölgede meydana gelen yaralanmanın şiddeti ile sanığın av tüfeği ile toplu girişe ve büyük doku kaybına sebep olması, olay nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanması, çevredekilerin yardımı ile hastaneye yetiştirilmesi sonucu ölümün meydana gelmediği, olayda kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, atış sayısı ve yaralanmanın şiddeti gibi unsurlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın işlemeyi kastettiği öldürme suçunu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamadığı dikkate alınarak sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.11.2023 tarihli ve 2022/3695 Esas, 2023/2774 Karar sayılı kararının, suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23647, Karar No: 2017/6777, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23647 E.  ,  2017/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/28440, Karar No: 2024/13913, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28440 E.  ,  2024/13913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.06.2023

EK KARAR SAYISI : 2020/2501 E., 2021/116 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.06.2023 tarihli ve 2020/2501 Esas, 2021/116 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 08.06.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3995, Karar No: 2012/4659, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3995 E.  ,  2012/4659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3692, Karar No: 2008/6706, Tarih: 29.04.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/3692 E.  ,  2008/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5.  İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2006

Davacı M.Al Vek. Av.A.K.S. Ile davalılar, 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Vek. Av.M.G. 2-T.Ş.Fabrikaları A.Ş. Genel Müdürlüğü Vek. Av.S.A.T. aralarındaki tesbit davası hakkında  Ankara 5.İş Mahkemesince verilen  20.12.2006  gün ve  567-915 Sayılı   kararın    BOZULMASINA  ilişkin     Dairemizin 03.12.2007   gün   ve  2086-21704 Sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde Maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup  düşünüldü.

Davacı M.A.ile davalılar S.S.K. Başkanlığı ve T.Şeker Fabrikaları A.Ş. Genel Müdürlüğü arasında görülen davalı işyerindeki daimi ve geçici kadro ile geçen sigorta primi ödenmiş çalışma sürelerine Yasada belirtilen miktar kadar itibari hizmet zammından yararlandırılması ile sigortalılık süresine eklenmesi gerektiğinin tespitine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda Ankara 5.İş Mahkemesince verilen 20.12.2006 gün 2006/567E, 2006/915K Sayılı hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, davacının çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV maddesi kapsamında bulunmadığından, Dairemizce davanın reddi yerine kabulünün hatalı olduğundan yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş ve bu karar üzerine Davacı vekili dairemiz bozma kararının maddi yanılgıya dayalı olduğundan bahisle düzeltilmesini talep etmiştir.

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Gerçekten; maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Gerçekten temyiz incelemesi sonunda yerel mahkeme kararı, davacının çalışmalarında itibari hizmetten yararlanma koşullarının oluşmaması nedeniyle davanın reddi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Ne var ki hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda davacının çalıştığı ortamda zehirli gazların bulunup bulunmadığı, var olan gazların insan sağlığına zararlı miktarda olup olmadığı, havadaki oranlarının kabul edilebilir değerlerin üzerinde olup olmadığı hakkında açıklama bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca da yerel mahkeme kararının araştırmaya yönelik olarak bozulması gerekirken, davanın reddi gerektiğinden bahisle bozulmasının maddi yanılgıya dayalı olduğu anlaşılmakla Dairemizin 03.12.2007 gün 2007/2086E, 2007/21704K. Sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,                           2-Dava, sigortalılık süresine işin niteliği nazara alınarak her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yasanın öngördüğü birinci koşul sigortalının fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışması, ikinci koşul ise; IV. bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtildiği biçimde a) çelik, demir ve tunç döküm, b) zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit ve boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işleri, c)  patlayıcı maddeler yapılması, d) kaynak işleri yapmasıdır.  Başka bir anlatımla, IV. bendin alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının da olayda ayrıca gerçekleşmesi koşuldur.

Somut olayda, davacının dava konusu dönemde 05.02.1998 tarihinden itibaren daimi işçi olarak Ankara makine fabrikasında konstrüksiyon atölyesinde stajyer işçi, montaj işçisi ve montaj ustası olarak çalıştığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Davacının daimi işçi olarak çalıştığı Ankara makine fabrikasındaki çalışmaları sırasında, zehirli gazlara maruz kaldığı ve zehirli gazların havadaki oranının işçi sağlığına zararlı, öngörülen ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olduğuna, ilişkin dosya içerisinde bulgu yoktur.

Davacının daimi işçi olarak çalıştığı Ankara makine fabrikasındaki çalışmaları sırasında, zehirli gazlara maruz kaldığı ve zehirli gazların havadaki oranının işçi sağlığına zararlı, öngörülen ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olduğuna, ilişkin dosya içerisinde bulgu yoktur.

Hal böyle olunca ve özellikle davacının Makine fabrikasında geçen çalışmaları sırasında yıl boyunca Ek5/IV maddesinin alt bentlerinin öngördüğü koşullar ile çalışıp çalışmadığı, çalıştığı bölümlerde zehirli gazlara maruz kalınıp kalınmadığı, zehirli gazlara maruz kalınıyorsa bunların işçi sağlığı açısından tehlike oluşturacak değerde, öngörülen ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olup olmadığının mahallinde ölçümleme yapılarak belirlenmesi gerektiği açıktır. Mahallen yapılan bu belirleme sırasında zehirli gazların hangilerinin hangi işlemler sonucu ortaya çıktığı ve bu gazların diğer bölümlerde çalışanları nasıl etkilediği, bu gazların diğer bölümlere nasıl ulaştığı, açıklanmalı her bölüm için ayrı ayrı ölçümleme yapılmalıdır. Ayrıca zehirli gazların havadaki oranının insan sağlığına zararlı ve kabul edilebilir sınırların üzerinde olduğunun mahallinde yapılan ölçümleme ile belirlenmesi halinde bu gazları ortaya çıkaran işlemlerin her gün yapılıp yapılmadığı gerektiğinde ilgili bölümün iş raporları getirtilerek denetlenmeli, giderek sigortalının varsa insan sağlığına zararlı ve havadaki oranı kabul edilebilir sınırların üzerindeki zehirli gazlara maruz kaldığı çalışma dönemi hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde belirlenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle Ankara makine fabrikasında Ek5/IV maddesinin alt bentlerinin öngördüğü koşulların oluşup oluşmadığı yöntemince araştırılmadan soyut ifadelere dayalı olarak oluşturulan yetersiz bilirkişi raporunun karara esas alınarak, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/9187, Karar No: 2010/1229, Tarih: 16.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/9187 E.  ,  2010/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., Karabulut Otomotiv Ltd. Şti, ..., Ak Sigorta A.Ş, İsviçre Sigorta A.Ş, Koç Allianz Sigorta A.Ş arasındaki dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 15.04.2008 gün ve ... sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairenin 04.05.2009 gün ve 2008/5707-2009/2773 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içerisinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 172,00 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 3,20 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına 16.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.