muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12675, Karar No: 2016/11479, Tarih: 03.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/12675 E.  ,  2016/11479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Dava Tarihi : 11/09/2013

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 2000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde; “Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde” bulunulabileceği hükme bağlanmış, 466 sayılı Kanun’un 2. maddesinde ise; “zarar veren işlemlerin yapılmasına esas olan iddialar sebebiyle haklarında açılan dâvalar sonunda verilen kararların kesinleştiği veya bu iddiaların mercilerince karara bağlandığı tarihten itibaren üç ay içinde,” uğranılan zararın tazmininin istenebileceği belirtilmiştir. 466 sayılı Kanundaki bu düzenleme nedeniyle, tazminat istemine konu davaların esasıyla ilgili verilen kararların kesinleşmesi veya verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararların kesinleşmesinden itibaren dava açma süresinin başlayacağı kabul edilmiş, yerleşik uygulama bugüne kadar da bu şekilde sürdürülmüştür.

5271 sayılı CMK’nın; “Tazminat istemi” başlıklı 141. maddesi incelendiğinde, bir kısım tazminat nedenleri konusunda karar verilmesi için, davanın esasıyla ilgili bir kararın verilmesi zorunluluğunun bulunmadığı dolayısıyla bu nedenlere dayalı istemlerde, davanın sonuçlanmasına gerek bulunmadığı yasal düzenlemeden açıkça anlaşılmaktadır.

Örneğin, gözaltı süresi yasada açıkça belirtilmiş olup, yasadaki bu süre içinde hakim önüne çıkarılıp, çıkarılmadığının saptanmasının davanın esasıyla herhangi bir ilgisi bulunmadığı gibi bu konudaki talepler hakkında karar verilmesi için davanın esası hakkında karar verilmesine de gerek bulunmamaktadır. Yine aynı şekilde, kanunî hakları hatırlatılmadan veya hatırlatılan haklarından yararlandırılma isteği yerine getirilmeden tutuklanan, kanuna uygun olarak tutuklandığı hâlde makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmayan, yakalama veya tutuklama nedenleri ve haklarındaki suçlamalar kendilerine, yazıyla veya bunun hemen olanaklı bulunmadığı hâllerde sözle açıklanmayan, yakalanmaları veya tutuklanmaları yakınlarına bildirilmeyen, ya da hakkındaki arama kararı ölçüsüz bir şekilde gerçekleştirilen, kişilerin tazminat istemleri konusunda, asıl davada hüküm verilmesini veya verilen hükmün kesinleşmesini beklemeye gerek bulunmamaktadır. Zira bu talepler, asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı talepler değildir.

Ancak asıl davanın sonucuna bağlı veya asıl davada verilecek kararları etkileyici talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunludur. Örneğin, kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen, yine mahkûm olup da gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süreleri, hükümlülük sürelerinden fazla olan veya işlediği suç için kanunda öngörülen cezanın sadece para cezası olması nedeniyle zorunlu olarak bu cezayla cezalandırılanlar hakkında, mutlaka davanın esasıyla ilgili olarak verilen kararın kesinleşmesini beklemek zorunluluğu bulunmaktadır. Belirtilen bu halde Davacının tazminat isteme hakkı verilen karar veya hükmün kesinleşmesiyle doğacaktır.

Davacının 10/09/2013 tarihli dava dilekçesinde belirttiği ve tazminata konu yaptığı iddialar, asıl davanın sonucuna bağlı olmadan tazminat istenebilecek hallerden sayıldığından, tebliğnamede 1 numaralı bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Davacının 10/09/2013 tarihli dava dilekçesinde belirttiği ve tazminata konu yaptığı iddialar, asıl davanın sonucuna bağlı olmadan tazminat istenebilecek hallerden sayıldığından, tebliğnamede 1 numaralı bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Davacı 10.09.2013 tarihli dilekçesi ile İstanbul Barosuna kayıtlı avukatlık yaptığını, 11.06.2013 tarihinde gözaltına alınan 2 meslektaşının adliye içinde alıkonulması nedeniyle nöbetçi savcı ile görüşmek isteyen bir grup avukat arkadaşıyla beraber Çağlayan'daki İstanbul Adliyesinde C Blok -3 giriş katında beklemeye başladığını, ardından hiçbir uyarı yapılmadan CMK’nın 90. maddesi ve Yakalama Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliğinin 5. ve 6. maddelerine aykırı olacak şekilde zorla, darp edilerek yakalama işlemine maruz kaldığını, emniyete ait otobüslerle İstanbul Emniyet Müdürlüğü'ne götürüldüğünü, otobüsün içinde 10 saat kadar bekletildiğini, bu esnada CMK’nın 90. ve 147. maddeleri, Yakalama Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliğinin 6. 7. ve 8. maddelerine aykırı olacak şekilde kanuni haklarının kendisine hatırlatılmadığını, ne ile suçlandığı konusunda kendisine bilgi verilmediğini, Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu’nun Ek 2. maddesine aykırı olacak şekilde bekletilme süresince yeme içme ihtiyacının karşılanmadığını, özgürlüğünden mahrum bırakıldığı 10 saatlik süre boyunca yalnızca sağlık muayenesi ve serbest bırakma tutanağının tanzim edildiğini, başka bir işlem yapılmadığını bunun da CMK’nın 90/6. maddesi ve Yakalama Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliği'nin 17. maddesine aykırı olduğunu, kimlik tespiti işleminin adliyedeki kameralar vasıtasıyla yapılabileceğini, yakalama işlemine karşı nöbetçi Sulh Ceza Mahkemesine itiraz ettiklerini ancak, yakalama kararı ve soruşturma dosyası olmadığı yönünde Cumhuriyet savcısı tarafından mahkemeye şifai olarak bilgi verildiği belirtilerek hakim tarafından bu hususta tutanak tutulduğunu, itirazlarının sürüncemede bırakıldığını, sözlü olarak verilen yakalama emrinin yazılı hale dönüştürülmediğini, bunun da CMK’nın 161. maddesi ve Yakalama Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliğinin 6. maddesine aykırı olduğunu, yakalama gerçekleştirildikten sonra yakınlarına haber verilmediğini bu haliyle CMK’nın 95. maddesine aykırı davranıldığını, belirterek 20.000 TL manevi tazminatın, davalı hazineden tahsilini talep etmiş, yargılamayı yapan Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesince, 2000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine dair davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre; 11.06.2013 tarihinde İstanbul Adalet Sarayı C Blok -3. katta toplanan ve tutanağa göre bazılarının üzerinde avukat cübbesi bulunan grubun slogan attığı, bu durumun İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 02.05.2013 tarih ve 2013/4154 sayılı yazısına aykırı durum oluşturduğu belirtilerek kolluk biriminin kamera kaydına başladığı, eylemin devam etmesi üzerine güvenlikten sorumlu Cumhuriyet Başsavcı vekilinin, ilçe emniyet müdür yardımcısına sözlü talimatı ile müracaat savcısından talimat bekledikleri, müracaat savcısının eyleme son verilmemesi halinde yakalama işlemi yapılarak 2911 sayılı Kanun gereği işlem yapılması talimatı verdiği, uyarılara rağmen eylemin devam ettiği, bunun üzerine kolluk biriminin çember oluşturarak göstericileri C kapısına yönelttiği, dışarı çıkmak istemeyen bir kısım kişilerin kolluk güçlerine fiili saldırıda bulunduğu, olaylarda 13 polis memuru ve 5 özel güvenlik görevlisinin yaralandığına dair tutanak tutulduğu, saat 12:05 sıralarında başlayan olaya ilişkin yakalanan şahısların saat 15:00 sıralarında güvenlik şube müdürlüğüne getirildiği, bu kişiler arasında davacının da olduğu, burada aralarında davacının da bulunduğu 23 kişinin kimlik bilgilerini kolluğa vermek istemediği, bu aşamada müdafiiler ile şüphelilerin karıştığı, başka avukatların da otobüslere binmeye çalışması nedeniyle şüphelilerin hastane sevkinin saat 16:30 sıralarında yapılabildiğine ilişkin tutanak tutulduğu, hastane aşamasında Cumhuriyet savcısı başka kayıtların toplanmasının yanı sıra kimlik tespitinin ardından şüphelilerin salıverilmesi talimatı verdiği, tutanağa ve tutanakta belirtildiğine göre alınan talimata göre kimlik ibraz edenlerin doktor raporundan sonra salıverildiği, kimlik ibraz etmeyenlerin ise saat 20:10 sıralarında alınan talimat gereği kimlik ibrazı halinde serbest bırakılmasına ilişkin kayıt düşüldüğü, davacının 22:05 de serbest bırakıldığı görülmüştür.

Buna göre;

Buna göre;

Davacının saat 17:10'a kadar emniyete ait otobüste bekletildiği, yine sağlık kontrolünden sonra da saat 22:00'ye kadar aynı biçimde emniyete ait otobüste kaldığı, bu süreçte sadece sağlık muayenesi ve serbest bırakma tutanağı düzenlendiği, yakalama işlemine yönelik itirazın saat 17:45'te İstanbul 32. Sulh Ceza Mahkemesine yapıldığı, itiraza yazılı yanıt verilmediği ya da gerektiği gibi yanıt verilmediği için işin sürüncemede bırakıldığı, davacının kanuni haklarının kendisine hatırlatılmadığı ve yakınlarına haber verilme hakkının da ihlal edildiği, iddialarının araştırılması bakımından, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/84674 sayılı ceza dava dosyasının getirtilerek, davacının yukarıda sayılan haklarının ihlal edilip edilmediğinin tespit edilmesi için ilgili belge ve bilgilerin denetime elverişli olacak şekilde onaylı suretlerinin dosya arasına alınması ve sayılan ihlallerin yapıldığının anlaşılması halinde hak ve nasafete uygun bir tazminata hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle, eksik inceleme ve isabetsiz gerekçe ile karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, ceza infaz kurumunda fazladan kaldığı süre, olayın cereyan tarzı ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11703, Karar No: 2018/10023, Tarih: 29.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/11703 E.  ,  2018/10023 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasa'nın 77. ve..... 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasa'nın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak özellikle davaya konu kazayla ilgili maddi olgu doğru belirlenerek, olayın niteliği, davalı ve dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkileri araştırılarak mevcut dosya sigortalısının davaya konu olayla ilgili ceza ve tazminat davaları bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa bu davadaki raporlar celbedilip, olayın nasıl gerçekleştiği ile tarafların kusur oranlarının ayrıntılı olarak değerlendirilebilmesi ve varsa diğer dava dosyalarındaki kusur oranları arasındaki çelişkilerin giderilmesi amacıyla, uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan, sigortalının maluliyet raporunda görünen kontrol kaydı sonucu araştırılmadan, 5510 sayılı Yasa uyarınca gerçek zararın belirlenmesi amacıyla hesap bilirkişi raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.

Açıklanan sebeplerle davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2010/4349, Karar No: 2010/7184, Tarih: 09.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4349 E.  ,  2010/7184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Tarih : 18.03.2010

No : 405-174

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili borçluya ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde 4949 sayılı yasa ile imtiyazı kaldırılan Vergi Dairesine garameten pay ayrıldığını, İcra ve İflas Kanunu'nun 268 inci maddesindeki iştirak şartlarının dikkate alınmadığını, ayrıca garame miktarlarının da hatalı hesaplandığını iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan Vergi Dairesi vekili haczin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 79 uncu maddesine uygun olduğunu bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre şikayet olunan Vergi Dairesince satışa konu mallar üzerine usulüne uygun biçimde haciz uygulanmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, dağıtıma esas tutarın şikayetçiye ait takip dosyasına ödenmesine karar verilmiş; hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 09.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4250, Karar No: 2013/12611, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/4250 E.  ,  2013/12611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete İşyeri Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı kültür merkezindeki eşyaların 13.10.2007 tarihinde Tavukçu Deresi'nin taşması sonucu hasarlandığını, davalı ... İnşaat ...ve Tic.A.Ş.nin dere ıslah çalışmasını yürüten yüklenici olarak, diğer davalının ise İnşaat All Risk Sigorta Poliçesi ve İşveren Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi nedeniyle zarardan sorumlu olduklarını, hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, 52.314,00 TL. tazminatın (tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla) ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkili şirketin dere ıslah işini yapılan ihale sonucu üstlendiğini, aşırı yağış nedeniyle derenin taştığını, meydana gelen hasarda müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, dava konusu olayla ilgili olarak açılan çok sayıda dava bulunduğunu, poliçe limiti itibariyle proporsiyon hesabı yapılması gerektiğini, hasarın teminat kapsamında bulunmadığını ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre; davacı tarafından dava dışı İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi (İSKİ) aleyhine İdare Mahkemesinde

2013/4250

2013/12611

açılan dava ve yapılan icra takibi sonunda, dava konusu tüm alacağın eldeki dava tarihinden sonra (03.8.2011 tarihinde) tahsil edilmiş olması nedeniyle, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2013/4250

2013/12611

açılan dava ve yapılan icra takibi sonunda, dava konusu tüm alacağın eldeki dava tarihinden sonra (03.8.2011 tarihinde) tahsil edilmiş olması nedeniyle, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, aynı olaya ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2010/8610 E.,2010/10844 K. sayılı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2010/3380 E.,2010/6319 K. sayılı kesinleşen ilâmlarıyla, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 2011/14531 E., 2012/21553 K. sayılı, 2011/13335 E., 2013/80 K. sayılı ilamları ve Dairemizin yine aynı olaya ilişkin değişik dosyalarında yapılan temyiz incelemeleri üzerine verilen kararlarda davalı yüklenici şirketin zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmiş olmasına, davalı yüklenici şirketin taraf olmamasına karşın idare mahkemesinin kesinleşen dava dosyasında belirlenip hükmedilen tazminat miktarının bu dava yönünden güçlü delil niteliğinde bulunmasına göre, temyiz eden davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-)Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, 6762 Sayılı TTK'nun 1301.maddesinden (6102 sayılı TTK'nun 1472.maddesi) kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... şirketi tarafından aynı olaya ilişkin olarak 52.314,00 TL.nin rücuen tazmini için İSKİ ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi'ne karşı İstanbul 1.İdare Mahkemesi'nin 2008/812 Esas, 2009/1572 Karar sayılı dosyası ile açılmış olan davanın kabulüne karar verildiği, kararın kesinleştiği ve ilamın icraya konulduğu görülmüş, asıl alacak ve fer'ilerinin 27.7.2011 tarihinde icra dosyasına ödendiği anlaşılmıştır. 818 sayılı BK.'nun 113.maddesi (6098 sayılı BK.'nun 131.maddesi) gereğince ödeme borcu söndüren işlemlerden olup, zararın tazmin edilen kısmı yönünden mahkemece davanın konusuz kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; idare mahkemesince verilen kararın idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faizi kapsadığı, oysa davacı ... şirketinin yüklenici davalı

2013/4250

2013/12611

şirketten dava dışı sigortalısına ödeme yaptığı tarihten itibaren ticari faiz talep edebileceği nazara alındığında, davacının bu davadaki faiz talebi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

2013/4250

2013/12611

şirketten dava dışı sigortalısına ödeme yaptığı tarihten itibaren ticari faiz talep edebileceği nazara alındığında, davacının bu davadaki faiz talebi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 152,70 TL fazla alınan temyiz peşin harcının temyiz eden davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti'ne geri verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12264, Karar No: 2015/9502, Tarih: 07.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12264 E.  ,  2015/9502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2013/573-2014/267

Davacı Ş.. A.. vekili Avukat Keziban tarafından, davalı H.. D.. aleyhine 31/10/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.