muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7041, Karar No: 2023/6355, Tarih: 01.11.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesi ve ayrılma akçesinin davalı şirketten tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5976, Karar No: 2017/12127, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5976 E.  ,  2017/12127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1899, Karar No: 2019/2001, Tarih: 20.03.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/1899 E.  ,  2019/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 1166 ada 145 parsel sayılı taşınmazın 775 sayılı Yasa uyarınca 01.11.1977 tarih ve 6632 sayılı idari işlem ile davalıların murisi ... adına tahsis ve tescil edildiğini, daha sonra yapılan tespitler uyarınca aynı Yasa’nın 27. maddesi gereğince tahsis işleminin 29.03.1995 tarih ve 543-429 sayılı başkanlık makamı onayı ile iptal edildiğini, davalıların murisine yapılan tescilin dayanaksız hale geldiğini ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile belediye adına tescilini istemiştir.

Davalılar, tahsis işleminin iptaline ilişkin karara karşı idare mahkemesinde iptal davası açtıklarını, sonucunun beklenmesi gerektiğini, iddiaların haksız ve yersiz olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tahsis işleminin iptali kararının idare mahkemesi tarafından iptal edildiği, Danıştay incelemesinden geçerek kesinleştiği, davalıların murisi adına yapılan tescile dayanak işlemin ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 8.50 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12677, Karar No: 2019/14125, Tarih: 25.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12677 E.  ,  2019/14125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece genel bütçeye dahil olan davalı kurumun 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Kuruma harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3 ve 5 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ 3-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan, harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı, başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

5- Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 372,50 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, ” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14900, Karar No: 2011/16022, Tarih: 23.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/14900 E.  ,  2011/16022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 10.03.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltimesi istemine ilişkindir.

Davacılar, murisleri anneleri adına tapuda kayıtlı olan dava konusu parselde yanlış yazılan annelerinin baba isminin düzeltilmesi yanında doğum tarihininde düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacılar tapu kaydında yanlış yazılan tapu maliki murislerinin doğum tarihinin de düzeltilmesini istemişler, mahkemece bu istem de kabul edilmiştir. Oysa, “Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan

işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Mahkemece, açıklanan bu husus gözetilmeden kadastro tespitleri sırasında yapılan yanlışlıklardan olan doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin davanın reddi yerine istemin hüküm altına alınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır. Ancak yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2).bent uyarıca hükmün 2.fıkrasının 3.satırında “...Huriye Önal'ın baba adı"dan sonra gelen “ve doğum tarihinin iptali ile 01.11.1920 doğumlu" cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine "nın iptali ile" sözcüklerinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 23.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12761, Karar No: 2015/5631, Tarih: 20.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12761 E.  ,  2015/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı vekili tarafından 31.07.2013 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, davalı-karşı davacı vekili tarafından, 08.10.2013 tarihli dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 13.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı karşı davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Asıl dava, elatmanın önlenmesi, karşı dava Türk Medeni Kanununun 725. maddesine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, taşınmazının doğu cephesindeki yol istikametindeki yere toplam 7,05 m2 kısma davalının tecavüz ederek bina yaptığını, müdahalesinin önlenmesini ve tecavüzlü kısmın yıkılmasını talep etmiştir. Davalı ise karşı dava yoluyla, projesine uygun inşa edilen binanın aynen muhafaza edilen tarihi bir bina olduğunu ve ölçümlerinin titizlikle yapıldığını, öncelikle davanın reddini, aksi halde davacının beyan ettiği gibi tecavüzlü kısım varsa TMK'nun 725. maddesi gereğince temliken tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile dava konusu taşınmaza yapılan 7,00 m2'lik tecavüzün önlenmesine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK’nın 684/1 ve 718/2. maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar. TMK’nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için, tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

TMK’nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 725. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur.

Bu kural, taşkın inşaatı yapan kimsenin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da taşkın inşaat yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

İyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan taşkın inşaat sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır. (Sübjektif koşul)

b)İkinci koşul, yapı kıymetinin taşılan arazi parçasının değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c)Üçüncü koşul ise taşkın inşaat yapanın, taşınmaz malikine bu bedeli ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, mahkemece iptal ve tescile karar verilebilmesi için taşkın yapının zeminindeki arazi parçasının ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece, davalı taşınmazının 7 m2'lik kısmının davacı taşınmazına tecavüzlü olduğunun anlaşıldığı, temliken tescil talebinin ancak taşma zamanındaki malike, onun külli haleflerine karşı ileri sürülebileceği, dava konusu tarihi yapının yaklaşık 100 yıllık olduğu, aynı sınırlarına inşa edildiği, davacının taşma konusu yeri 04.04.1994 tarihinde satın aldığını, taşınmazı taşmadan sonra edinen davacı-karşı davalı malike karşı temliken tescil talebini ileri süremeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yukarıda belirtildiği üzere söz konusu olayda, taşılan arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını arazinin yeni maliklerine karşı da kullanabilir.

Ancak dairemizin yukarıdaki ilkelerinde de açıklandığı üzere bu tür davalarda TMK'nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi için öncelikle taşkın inşatı yapan kimsenin iyiniyetli olması gerekir. Kural olarak çaplı taşınmazlarda inşaat yapılması hallerinde kural olarak iyiniyet iddiası dinlenmez.

Dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, iyiniyet koşulunun gerçekleşmediği anlaşıldığından diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu itibarla mahkemece, davanın iyiniyet koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle reddine karar verilmesi gerekirken taşınmazı taşmadan sonra edinen malike karşı temliken tescil talebini ileri süremeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, hüküm sonucu esas bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21210, Karar No: 2014/6626, Tarih: 30.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/21210 E.  ,  2014/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMLİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2010/874-2013/506

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının malik sıfatıyla zilyed olduğu Kütahya merkez .. Beldesi .. mevkiinde bulunan 5.000 m2 alana sahip tarla vasfındaki taşınmazı 15.07.1991 tanzim tarihli harici satış sözleşmesine istinaden 16.000 Alman Markı karşılığında satın aldığını, davaya konu 16.000 Alman Markının müvekkili davacı tarafından davalı Ş. S..'e ödenmesine rağmen satışa konu taşınmazın davalı adına tapuda kayıtlı olmaması nedeniyle tapuda satış yapılamadığını, davalı adına tescil yapıldıktan sonra da davacı adına devrinin yapılmadığını, davalının dava dışı Ö.Y..'e satarak tapuda satış ve devir yaptığını, satış bedeli olarak davalıya ödenen 16.000 Alman Markı karşılığı tutarın da sözleşmede öngörülen faiz ve ferileriyle birlikte müvekkiline iade edilmediğini, davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, 15.07.1991 tarihli harici satış sözleşmesine istinaden davalı tarafa ödenen 16.000 Alman Markı karşılığı 24.212,00 TL'nin sözleşmede öngörülen faiz ve ferileri ile birlikte davalıdan alınarak davacı müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, satış sözleşmesinin sahte satış sözleşmesi olduğunu, anılan sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, davacıya tarlanın tapuda satışını vermek için defalarca söylediğini, davacının toplulaştırma sırasındaki değerlendirme sonucunda tarlanın küçülmesinden kendisini sorumlu tuttuğunu ve tarlanın tapusunu almak istemediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı, satış sözleşmesinin sahte satış sözleşmesi olduğunu, anılan sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, davacıya tarlanın tapuda satışını vermek için defalarca söylediğini, davacının toplulaştırma sırasındaki değerlendirme sonucunda tarlanın küçülmesinden kendisini sorumlu tuttuğunu ve tarlanın tapusunu almak istemediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "..taşınmazların bulunduğu köyde kadastro çalışmalarının ilana çıkarılarak kesinleştiği tarih 01/07/1992 toplulaştırma işlemi ise 2005 yılında olmuştur. Toplulaştırma yeniden tespit değil var olan arazilerin birleştirilmesi olduğundan tespit üzerine yapılan işlemdir. Bu nedenle, söz konusu köyde dava konusu taşınmaz hangisi olursa olsun bütün taşınmazlar yönünden davalı adına tespiti ve tapuya kaydından itibaren borç muaccel hale gelmiştir. Davaya konu taşınmazın Ş.. S.. adına tespit edildiği daha sonra davalının taşınmazları 3. kişilere sattığı anlaşılmaktadır. Tüm delillere göre zaman aşımı başlangıç tarihi bu nedenle mülkiyeti devretme borcu doğduğu Kadastronun kesinleştiği ve tapu kaydının davalı adına işlendiği tarihten itibaren başladığı gözönünde bulundurulduğunda eldeki davanın da 11/01/2010 tarihinde açıldığı dikkate alındığında kadastro tespitinin kesinleşmesi ve davalı adına tapuda tescilinden itibaren 10 yıllık genel zamanaşımı dolduğundan" gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında imzalanan 15.07.1991 tarihli Tarla Satış Senedi bulunduğu, satışa konu tarlanın .... mevkii, kuzeyi çayır ve dere, güneyi İ. S.., doğusu A. B.., batısı H. B.. ve A. D., H. S.., A. Ç.. tarlalarıyla çevrili sulak tarla olduğunun belirtildiği, 5.000 m2 tarla karşılığı 16.000 Alman Markı karşılığı bedelin nakden Ş.. S..'e teslim edildiği, satıcı Ş.. S..'in kadastrodan tapusunu aldığında derhal alıcıya satış yapılacağının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar; davalı 15.07.1991 tarihli sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını belirmiş ise de, 31.01.2013 tarihli Adli Tıp Raporu ile sözleşmedeki imzanın Ş.. S..'in eli ürünü olduğu tespit edilmiştir.

Dava konusu 15.07.1991 tarihli Tarla Satış Senedinde satışa konu olan tarlanın hangi tarla olduğu mahkemece belirlenmemiştir. Ancak sözleşmeye konu Köprüören Pireçayırı Mevkinde bulunan tarlaların da kadastro çalışmalarına dahil olduğu ve kadastro çalışmalarının 01.07.1992 tarihinde kesinleştiği, 3083 sayılı Yasaya göre toplulaştırma işleminin 06.12.2005 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.