muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12034, Karar No: 2015/9442, Tarih: 15.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12034 E.  ,  2015/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2015

NUMARASI : 2014/301-2015/735

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 4. Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “T. Mah. Osmangazi Cad. No:14/6 Ümraniye/İSTANBUL” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince güncel nüfus kaydına ve vasi adayının beyanına göre kısıtlı adayının ikametgahının Osmangazi/Bursa olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Osmangazi İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Ç.Mah. Çekirge Cad. No:84/6 Osmangazi/BURSA” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22904, Karar No: 2013/29037, Tarih: 09.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/22904 E.  ,  2013/29037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; her hafta Çarşamba günü müşterek çocuk ile davacı baba arasında kurulan kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar, mahkeme huzurunda anlaşarak boşanmışlar, müşterek çocukları 27.04.2006 doğumlu ...'nin velayeti anneye bırakılmış babası ile de kişisel ilişki düzenlenmiş ve ilam 12.02.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

Temyize gelen dava ise, davacı baba tarafından kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi yönündeki talebiyle ilgili verilen hükme yöneliktir.

Kişisel ilişki düzenlemelerinde, anne babaların hakları yanında çocuğun üstün yararının dikkate alınması gerekir. Anne ve babanın hakları ile çocuğun üstün yararı çatıştığında, öncelik çocuğun üstün yararıdır. Müşterek çocuk 27.04.2006 doğumlu olup, eğitim ve öğretim çağındadır. Eğitim ve öğretim çağında olan bu yaştaki bir çocuğun, anne-babanın kendi aralarında anlaşarak çocuğun tüm günlerini paylaşarak kişisel ilişki düzenlenmesi müşterek çocuğun eğitim ve öğretim durumu, fiziki ve zihinsel gelişmesi yönünden onun üstün yararına aykırıdır.

Bu bakımdan bu yöndeki düzenleme çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki gelişmesine engel olacağından hatalı olmuştur. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmemiş, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HUMK.md.438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm bölümünün 3. paragrafı, 4. paragrafı ve 5. paragrafında bulunan "her Çarşamba günü saat 18.00'de başlayıp aynı gün saat 20.30'da sona ermek üzere" sözcüklerinin, her üç paragraftan da çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLMİŞ şekliyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2013(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/5687, Karar No: 2017/14448, Tarih: 28.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/5687 E.  ,  2017/14448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının ücreti asgari olmamasına rağmen asgari ücretten düzenlenen bordroları imzalamadığı için davalının bir daha işe gelmemesini 22/11/2010 tarihinde söylediğini, bunun üzerine davacının 24/11/2010 tarihinde ihtarname gönderdiğini, davacının haftada 6 gün 07:30-18 saatleri arasında ara dinlenme yapmadan çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işyerini terkederek iş aktini feshettikten kısa süre sonra aynı işle uğraşan başka bir yerde işe başladığını, davacının amacının çalışmadan emeklilik yaşını beklemek olmayıp başka yerde çalışmak olduğunu, davacının hafta içi 5 gün 08:30-18:00 saatleri arasında 1 saat öğlen arası ile çalıştığını, Pazar günlerinde çalışmadığını, ...leri ise bir gün çalışıp diğer ... yarım gün çalışarak 45 saatlik çalışmayı tamamladığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, 01.10.2012 tarihli oturumda dava hizmet tespiti ve alacak davası olmakla son Yargıtay içtihatları gereğince iş bu davalar birlikte yürüyemeyeceğinden davaların tefrikine iş bu davanın alacak davası olarak kabulüne, karar verildiği, dosyaya davacıya ait sigorta sicil dosyası ile işyeri özlük dosyası celp edilmiş, tanıklar dinlenmiş, dosya üstünde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi ... Macit'den 28.09.2012 tarihli rapor alındığı, davacı vekili harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda arttırdığı miktarlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesini istediği, dava ve cevap dilekçesinden celp olunan işçi özlük dosyasından dinlenen tanıkların yeminli beyanlarından aldırılan bilirkişi raporundan ek rapordan davacının ..

... Macit'den 28.09.2012 tarihli rapor alındığı, davacı vekili harçlandırılmış ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda arttırdığı miktarlar yönünden davanın kabulüne karar verilmesini istediği, dava ve cevap dilekçesinden celp olunan işçi özlük dosyasından dinlenen tanıkların yeminli beyanlarından aldırılan bilirkişi raporundan ek rapordan davacının ... hizmet cetvelinden ıslah beyanından zamanaşımı itirazından tefrik işleminden ve tomar dosya kapsamından davacının davasının alacak davası olarak kabul ve devam ettiği hizmet tespit davasının ise tefrik edilerek daha önce ret şeklinde karar çıktığı buna göre tüm raporlar değerlendirildiğinde 03/02/2015 tarihli raporun tatminkar ve karar vermeye yeterli olduğu görülürek bu noktada davacının ıslah beyanı da göz önüne alınarak davacının kıdem tazminatı bakiye yıllık ücretli izin alacağı fazla mesai ücreti alaca ücret alacağı ve davaen talep miktarı göz önüne alınarak genel tatil ücreti alacağı hüküm altına alınmış ve bu raporun tespit ettiği net ücretler üzerinden hüküm altına alınması gerektiği, davacıya kıdem tazminatı ödendiği, zira nizami davacının ücretsiz fazla mesai yapması kıdem tazminatını hak etmesi sonucunu doğurur ayrıca davacının genel tatil ücretlerinin de ödenmemesi davacının işten ayrılması dışında emeklilik yaşını beklemesi dışında başka gerekçelerinde mevcut olduğu yıllık izinlerinin de tam kullandırılmadığı bu sebeple kıdem tazminatını hak ettiği ayrıca davacının ücretinin asgari ücretin üstünde ve 912,00 TL net ücret olması gerektiği ve hesaplamanın buna göre yapılması gerektiği görülmüş ve bu rapor mucibince kıdem tazminatı hüküm altına alındığı, dosya içinde yıllık izin defteri ya da formalar bulunmadığından davalı işveren işçiye yıllık ücretli iznini kullandırdığı hususunu kanıtlayamadığından yıllık ücretli izin alacağı da hüküm altına alındığı, davacının hafta da 4,5 saat fazla mesai yaptığı anlaşıldığından buna göre fazla mesai ücreti de tahakkük ettirilmiş hesaplanan fazla mesai ücretinin tanık beyanları ile sabit olduğu göz önüne alınarak hakkaniyet indirimi uygulaması yapılmış yine davacının içerde 22 günlük ücret alacağının ödendiği de işverence ispatlanamadığından bu alacak da hüküm altına alınmış ayrıca dinlenen tanıklar davalı işyerinde yılbaşı ve dini bayramlar dışında resmi bayramlarda da çalışıldığını beyan etmiş olduğundan bu talepte hüküm altına alınmış aynı şekilde tanık beyanları ile sabit olan iş bu alacakta da %30 sebebiyle hakkaniyet indirimi uygulanmış bu talepte fazlaya dair haklar saklı tutulmuş ve belirtilen rapor doğrultusunda hüküm kurulduğu, davalının davacının devamsızlık yaptığı iddiası ise İş Kanunu'nun 25/2-g bendindeki prosedüre riayet edilmediğinden ve bozucu yenilik doğuran işlem olan davacının feshinden sonra tutulan tutunakların geçersizliği karşısında davacının yine kıdem tazminatına müstahak olduğu görüldüğü gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçilik alacaklarına ilişkin davalarda hüküm aksi açıklanmadıkça brüt miktarlar üzerinden kurulmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili ıslah dilekçesinde dosyadaki bilirkişi raporlarına göre brüt rakamlar üzerinden ıslah yapmıştır.

Mahkeme tarafından davacının tüm alacak kalemleri bakımından brüt miktarları talep ettiği gözden kaçırılarak tüm alacak kalemlerinde net rakamlara hükmedilmesi hatalıdır.

Ayrıca davacının talep ettiği kıdem tazminatının brüt 10551,31 TL olmasına rağmen net 10580,45 TL net kıdem tazminatına, davacının talep ettiği yıllık izin ücretinin brüt 2038 TL olmasına rağmen net 1517,90 TL.na hükmedilerek HMK.nun 26. maddesine aykırı şekilde talebin aşılması da hatalıdır. Bu alacaklarda hükmedilen net miktarların brüt halleri ıslah dilekçesi ile neticeten talep edilen brüt miktarlardan yüksektir.

Diğer yandan ulusal bayram genel tatil ücreti bakımından ıslah dilekçesi ile brüt 195,41 TL talep edildiği halde net 195,41 TL'ye hükmedilmesi hatalıdır.

3-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Fazla mesai ücreti bakımından, davacı vekili hükme esas bilirkişi raporunda 10,5 saat çalışmadan içtihatlarımıza aykırı olarak 1,5 saat ara dinlenmesi düşülmüştür. Davalı tanıkların beyanlarına göre dahi 10,5 saatlik çalışmada yarım saat ara dinlenmesi verildiği anlaşıldığından 10,5 saatlik çalışmada yarım saat ara dinlenmesi verildiğinin kabulü ile sonuca gidilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16241, Karar No: 2016/3163, Tarih: 01.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/16241 E.  ,  2016/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanığın 14/09/2009 tarihli eylemi yönünden kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yolu açık olup, kararın temyizinin mümkün bulunmadığı, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanığın 15/07/2009 tarihli eylemi yönünden kurulan hükme yönelik temyiz talebine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz .” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir.” (..., B. No: ... 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ...sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine '' 24/11/2015 tarih ve ... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ... E., ...K. sayılı iptal kararı da gözetilerek,kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3778, Karar No: 2016/5268, Tarih: 17.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/3778 E.  ,  2016/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil - Değer Artış Payı (Katkı) Alacağı-

:Mal Rejiminden Kaynaklanan Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, aile konutunun açık rızası alınmadan eşi davalı ... tarafından diğer davalı ...'ya devredildiğini, yapılan devir işleminin açık rızası bulunmadığı için geçersiz olduğunu ileri sürerek, devralan ... üzerindeki tapu kaydının iptali ile eşi ... adına tescilini (TMK m. 194) ve taşınmazın evlilik birliği içinde eşiyle birlikte alınmış olması nedeniyle taşınmazın yarı bedelinin kendisine verilmesini talep etmiş,mahkemece aile konutuna dayalı davanın reddine karar verilmiş, mal rejiminden kaynaklı dava hakkında ise olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulmamış, hükmü her iki talep yönünden davacı kadın temyiz etmiştir.

1- Davacı ile davalılardan ...'ın 29.1.2013 tarihinde kesinleşen ... Aile Mahkemesinin 2012/204 esas 1013 karar sayılı ilamıyla boşandıkları anlaşılmaktadır. Aile konutunun hak sahibi tarafından devrine ilişkin tasarruf işlemine rızası gereken eş, işlemin rızası alınmaksızın yapıldığını, konutun bu vasfını devam ettirmesi şartıyla evlilik devam ettiği sürece ileri sürebilir. Evliliğin sona ermesi, aile konutuyla ilgili işlemi rızaya bağlı olmaktan çıkarır ve 194. madde etkinliğini yitirir. Davacının evliliği boşanma kararı ile sona erdiğine göre, işlemin başından gelen ve askıda olan geçersizliği, geçerli hale gelmiş, iptal davası hukuki dayanağını yitirmiş,dava konusuz kalmıştır. Öyleyse davanın esası hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmek, yargılama giderleriyle vekalet ücretinin davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumu nazara alınarak taktir ve tayin edilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davacı kadın dava dilekçesiyle aile konutu sebebiyle açmış olduğu dava yanında taşınmazın evlilik birliği sırasında alımında kendisinin de katkıları bulunduğu, bu sebeple taşınmazın yarı bedelinin davalı erkek eş ...'tan tahsiline karar verilmesini de talep etmiştir.Dava açılırken yatırılmış olan başvurma harcının bu talebi de kapsadığı nazara alınarak talep miktarı açıklattırılıp nispi harcın yatırılması için davacı kadına süre verilmesi (Harçlar Kanunu m. 30- 32), harç yatırılması halinde bu dava açısından tarafların delillerinin sorulup toplanmasından sonra işin esası hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi, harç yatırılmadığı taktirde ise Harçlar Kanununun 30. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken bu husus dikkate alınmadan talep hakkında olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda l. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.03.2016 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2021/13608, Karar No: 2022/14227, Tarih: 07.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/13608 E.  ,  2022/14227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin gerekçeli kararının 03/06/2016 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, adreste muhatabın işte olduğu komşu tarafından belirtilerek, evrakın mahalle muhtarına teslim edilip, kapısına (2) no’lu haber kağıdının yapıştırıldığı, beyanda bulunan ve haber bırakılan komşu ismi tespit edilmeksizin tebliğ işleminin tamamlandığı görülmektedir. Tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemez. Katılan ...’in geçici olarak adreste bulunmadığına dair bilgisine başvurulan kişinin denetime elverişli şekilde adı ve soyadının tespit edilmediği anlaşılmakla; tebligat işlemini usule aykırı olmasından dolayı, gerekçeli karar ve temyiz dilekçelerinin usulüne uygun olarak katılana (öncelikle bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adreste tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge ve sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.