muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22261, Karar No: 2014/37377, Tarih: 30.12.2014

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ve manevi tazminat alacağı isteklerinin kabulüne, fazla mesai ücret alacağı isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dosya içeriğine göre, davacı tarafından işe iade istemiyle açılan (bu dava ile aynı tarihli) 03.12.2009 tarihli davada Karşıyaka 3. İş Mahkemesi 2009/784 esas-2009/1189 karar sayılı ve 20.12.2012 tarihli kararı ile davacı tarafından iş sözleşmesinin sendikal sebeple feshedildiğini iddia etmiş ise de mevcut delil durumuna göre sendikal sebeple feshin yapıldığı hususunun davacı tarafça ispatlanmadığı, ayrıca kişilik haklarına saldırı niteliğinde ve kötüniyetle feshin gerçekleştiğinin de ispatlanamadığı ancak davalı işverence yapılan fesih işleminin geçerli ve haklı bir sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir. İşbu karar taraflarca temyiz edilmiştir. Dairemizin 2011/13824 esas-2012/6423 karar sayılı ve 05.04.2012 tarihli kararı ile davacının çalışmak zorunda olduğu süre için devamsızlık yapması, ayrıca hafta içinde bir gün işe gelmemesi dikkate alındığında feshin geçerli sebeple dayandığının kabulü ile davanın reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir. Yargıtay kararında davacının yapılan görev değişikliğini yazılı olarak kabul ettiği ve yaklaşık üç ay bekçi olarak çalıştığının dosya içeriğinden anlaşıldığı; böylece çalışma şartlarının tarafların anlaşması ile değiştirilmiş bulunduğu açıkça belirtilmiştir.

Somut olayda davacı basın danışmanı kadrosu bulunmadığı halde fen işleri müdürlüğündeki boş kadroya atanmak suretiyle fiilen basın danışmanı olarak istihdam edilmiştir. 29 Mart yerel seçimlerinden sonra belediyede meydana gelen yönetim değişikliği sonucunda davacıya basın danışmanı olarak ihtiyaç duyulmadığı için fen işleri müdürlüğünde bu kez büro işçiliğinde çalıştırıldığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar büro işçiliğinde fiili bir çalışma yapılmamış ise de davacıya depo bekçisi olarak çalışması yönünde yapılan görev değişikliği teklifine yazılı olarak muvafakat vermesi ve yaklaşık üç ay bu işte çalıştıktan sonra görev değişikliğine ilişkin yönetim hakkını kötüye kullandığından söz ederek manevi tazminat isteğinde bulunması kabul edilemez. Davacının açmış olduğu işe iade davasında işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmesi de gözönünde bulundurularak şartları oluşmayan manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5411, Karar No: 2018/831, Tarih: 12.02.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/5411 E.  ,  2018/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, yanılma (hata) hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, paydaşı olduğu 161 parsel sayılı taşınmazı davalıya satmak istediklerini ancak parsel numaralarını bilmediklerinden sehven paydaşı olduğu 170 parsel sayılı taşınmazı dava dışı 6 kardeşi ile birlikte davalıya satış suretiyle temlik ettiklerini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile 170 parsel sayılı taşınmazın adına, 161 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ve kardeşlerinden edindiği çekişmeli 170 parsel sayılı taşınmazın daha büyük olması nedeniyle dava açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerde davacının esaslı hataya düştüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 170 ve 161 parsel sayılı taşınmazların davacı ... ve dava dışı kardeşleri ..., ..., ..., ..., ..., ... adına 1/7'şer payla kayıtlı olduğu , 170 parsel sayılı taşınmazın paydaşları tarafından 02.05.2008 tarihinde davalıya satış suretiyle temlik edildiği, 161 parsel sayılı taşınmazın diğer paydaşlarının paylarını davacı ...'ya 21.09.2007 tarihinde satış suretiyle temlik ettikleri, davalı ...'in maliki olduğu 170 parsel sayılı taşınmaza davacının elatmasının önlenmesi için 15.12.2011 tarihinde 2011/595 Esas sayılı dava açması üzerine davacının karşı dava olarak 13.01.2012 günlü dilekçesi ile eldeki davayı açtığı, mahkemece 17.12.2013 tarihli oturumda eldeki davanın 2011/595 Esas sayılı elatmanın önlenmesi istekli dosyadan tefrikine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, sözleşmenin konusu, niteliği ve ödenecek miktar gibi hususlarda dikkatsizliği veya bilgisizliği sonucu gerçek iradesine uymayan beyanda bulunmak suretiyle esaslı hataya düşen tarafın sözleşme ile bağlı sayılamayacağı kuşkusuzdur. Hemen belirtmek gerekir ki, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda (TBK) tıpkı 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK) gibi esaslı hatanın (yanılmanın) tanımı yapılmamış, 31 ve 32. maddede sınırlayıcı olmamak üzere örnekler gösterilmiştir. Kısaca iç irade ile açıklanan irade arasındaki bilmeyerek yapılan uyumsuzluk olarak tanımlanan hatanın (yanılmanın) esaslı kabul edilebilmesi için, uygulamada ve bilimsel alanda ortaklaşa benimsendiği gibi, girişilen taahhüdün başlıca sebebini teşkil etmesi, daha açık söyleyişle hem yanılgıya düşen taraf, yönünden (sübjektif unsur), hem de iş hayatındaki dürüstlük kuralları (objektif unsur) açısından, hataya düşülmese idi böyle bir sözleşmenin hiç veya açıklanan biçimde yapılmayacağının ispatlanması zorunludur.

Bu koşulların varlığı halinde hataya düşen taraf, isterse iptal hakkını kullanmak suretiyle hukuki ilişkiyi geçmişe etkili (makable şamil) olarak ortadan kaldırılabilir ve verdiği şeyi geri isteyebilir. Yeter ki hatanın ileri sürülmesi TBK'nin 35. (BK'nin 25.) ve TMK'nin 2. maddesinde hükme bağlanan dürüstlük kuralına aykırı olmasın.

Hemen belirtmek gerekir ki, sözleşme yapılırken hataya düşen tarafın kusurlu bulunması sözleşmenin iptaline engel değildir. Ne var ki, TBK'nin 35. (BK'nin 26.) maddesinde öngörüldüğü gibi hatayı bilmeyen veya bilecek durumda bulunmayan ve kusursuz olan karşı tarafın menfi, gerektiğinde müspet zararının ödenmesi gerekir.

Öte yandan, iptal hakkının kullanılması hiçbir şekle bağlı değildir. Hatanın öğrenildiği tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde, sözleşmenin karşı tarafına yöneltilecek tek taraflı bir irade açıklaması ile bildirilebileceği gibi def'i veya dava yoluyla da kullanılabilir. Ayrıca hatanın varlığı her türlü delille ispat edilebilir.

Somut olay gelince, çekişme konusu 170 parsel sayılı taşınmaz, 1/7'şer pay ile davacı ve dava dışı 6 kardeşi ile birlikte davalıya satılmış olup, paydaşlardan sadece davacı tarafından eldeki davanın açıldığı gözetildiğinde ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde hata olgusunun varlığından söz edilemez.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12/02/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12/02/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, öncelikle müdahalenin meni ve kal talebiyle açılmış, Karşı dava olarak ise hataya dayalı tapu iptal tescil davası açılmıştır. Yargılama sırasında her iki dava tefrik edilerek tapu iptal tescil davası(somut dava) müdahalenin meni davası açısından bekletici mesele yapılmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı,170 sayılı taşınmazın kendisinden başka diğer 6 hissedarının payını 21.9.2007 tarihinde satın aldığını ancak tapuda intikal sırasında 161 parsel üzerinden işlem yapıldığını bu yanlışlığı aleyhine müdahalenin meni davası açıldığında öğrendiğini, davalıya ise gerçekte 161 parsel sayılı taşınmazı diğer paydaşlar ile birlikte 2.5.2008 tarihinde sattıklarını ne var ki tapuda 170 nolu taşınmazın tapusunun devir işleminin yapıldığını belirterek hata nedeniyle kendi adına kayıtlı 161 parselin davalı adına, davalı adına kayıtlı 170 parselin ise kendi adına tescilini istemiştir.

Davalı ise, satın aldığı taşınmazın 170 nolu parsel olup hata olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yerel mahkemece hata olgusu kabul edilerek davacının davalıya sattığı 1/7 oranında davayı kabul etmiş fazlaya ilişkin talep reddedilmiştir.

Her iki taraf verilen kararı temyiz etmiştir.

Sayın çoğunluk söz konusu kararı “...170 parsel sayılı taşınmaz, 1/7 şer pay ile davacı ve dava dışı 6 kardeşi ile birlikte davalıya satılmış olup, paydaşlardan sadece davacı tarafından eldeki davanın açıldığı gözetildiğinde ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde hata olgusunun varlığından söz edilemez.” gerekçesiyle bozmuştur.

Söz konusu kararın bozulması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmakla birlikte bozma sebebine katılmak mümkün değildir.

Somut olayda 170 sayılı parselin davacı dışındaki paydaşları paylarını satmakla artık taşınmazla ilişkilerini kesmişlerdir. Bu taşınmazı davacının veya davalının kullanması bu paydaşları ilgilendirmemektedir. Bu nedenle taşınmazı diğer paydaşlardan satın aldığını düşünerek tasarrufta bulunan davacı dışındaki önceki paydaşların dava açmalarını beklemek hayatın olağan akışına uygun değildir. Aynı paydaşlar 161 sayılı parseldeki paylarını da satmışlardır. Bu nedenle artık ihtilaf 170 sayılı parseli fiilen kullanan davacı ile 161 sayılı parseli fiilen kullanan davalı arasında çözümlenmelidir.

Davalıya satılan taşınmazın gerçekten hata sonucu satılıp satılmadığına gelince; her iki taraf ta aynı beldede oturmakta, hatta uzaktan akraba bulunmaktadır. Davacı taşınmazı satın aldıktan hemen sonra üzerindeki narenciye ağaçlarını keserek muz serası yapmaya başlamıştır. Davalı ise taşınmazını davacıdan yaklaşık 7 ay sonra satın almıştır. Tanık ...’ın ifadesiyle davalı ... 161 parseli satın almak istemiş, tanığın” taşınmazın yolu yok “ demesi üzerine “ ...’dan yol alırım” demiştir. Yine bu tanığın ifadesiyle davalının taşınmazı satın aldığı anda 170 parsel üzerinde muz serasının kurulma faaliyeti devam etmektedir. Diğer yandan 170 sayılı parsel ile 161 sayılı parsel arasında 266 metre mesafe olup 170 parsel yola yakın 161 parsel ise uzaktır.

Yine tanık ...; taşınmazların önceki paydaşı olup, 161 parseli ...’e, 170 parseli Davacı ...’ya sattıklarını ifade etmiştir. Ayrıca davacı ... Bankasından sera yapımı için kredi almış, ipotek 161 parsel üzerine konulmuştur. Banka experleri dahi hatayı farketmemişlerdir.

Davalının taşınmazı satın aldıktan sonra aynı yerde oturup 161 parsel üzerinde tasarrufta bulunup limonlarını toplayıp hatta bir kısım limon fidanları dikmesi, müdahalenin meni davası açmak için yaklaşık üçbuçuk yıl beklemesi birlikte değerlendirildiğinde davalı Caferin gerçekte 161 nolu taşınmazı satın aldığı, ne var ki tapudaki işlemler sırasında 170 nolu parselin tescilinin yapıldığı, yukarı da anlatıldığı üzere davacının da 170 nolu taşınmazı satın aldığı zannıyla kredi çekerek üzerine muz serası yapması birlikte değerlendirildiğinde somut uyuşmazlıkta hata nedeniyle tapu iptal ve tescil davasının şartlarının gerçekleştiği kanaatiyle davanın tümden kabulü gerekirken kısmen kabulünün doğru olmadığı kanaat ve düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/5362, Karar No: 2010/11734, Tarih: 22.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5362 E.  ,  2010/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kınık Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.12.2008 tarih ve 2006/136-2008/396 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı S.S.12 No'lu Soma Sey....Taş.Koop, ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin Kınık'tan İstanbul'a gitmek için davalı kooperatifin bürosundan otobüs bileti aldıklarını, diğer davalıların maliki, sürücüsü ve sigortacısı olduğu otobüsün hareketinden bir süre sonra arızalandığını, motordan gelen yoğun duman üzerine yolcuların acilen indirildiğini, hemen akabinde aracın alev aldığını ve otobüsün tamamen yandığını, müvekillerine ait toplam 4.527,00 YTL değerindeki eşyaların yandığını ileri sürerek, bu meblağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, otobüsün seferi sırasında teknik bir arıza sonunda tamamen yandığını, taşımacının kusurunun bulunması halinde taşıma senedindeki hükümlerin uygulanacağını, taşımacıya taşınan eşyanın cinsinin, miktarının ve değerinin açıkça bildirilmesi gerektiğini, bilet bedelinin üç katının ödenebileceğini savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, TTK'nun 786/2. maddesi uyarınca taşıyıcı kendisine teslim olurken beyan edilmemiş kıymetli eşya, para, kıymetli evrak ve diğer vesikaların hasar ve ziyanından sorumlu tutulamayacağı,davacı taraf bavullarını ve çantalarını teslim ederken bavul içinde altın bilezik, künye, kolye, yüzük, cep telefonu,100 Amerikan Doları, 200,00 YTL para, 500,00 YTL'lik altın takı, 25,00 YTL'lik sahte takı olduğunu iddia etmişse de, değerleri tespit edilen eşyalarda Nokıa 6230 cep telefonu, 100 Amerikan Doları, 200,00 YTL nakit para, künye, kolye, yüzük, altın, sahte takı gibi eşyaların bagajda taşınmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu gibi eşyaların bayanların üzerinde bulunması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 1.600,00 YTL tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalılardan sigorta şirketi dışındaki davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... dışındaki mümeyyiz davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalılardan sigorta şirketi dışındaki davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... dışındaki mümeyyiz davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacılar vekilinin temyizine gelince; Dava, yolcu taşıma sözleşmesine dayalı maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı gerekçe ile davacıların bazı kalem istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Oysa, mahkemenin kabulünün aksine davaya konu reddedilen çeşitli kalemlerin bagajda değil, kol çantasında davacıların oturduğu koltuğun rafında bulunduğu dosya kapsamı ile sabit olup, her ne kadar TTK'nun 804/2 nci maddesi hükmü uyarınca da yolcunun yanında alıkoyduğu eşyadan taşıyıcı kural olarak sorumlu değil ise de, anılan madde hükmünü mutlak manada anlamamak gerekir. Somut olayda olduğu gibi davacı yolcunun yanında bulunan kol çantası otobüs ile birlikte yanmış olup, olayın meydana geliş şekli de nazara alınarak kol çantası ve içindeki bulunduğu iddia edilen ve bulunması da davacı tarafın sosyal ve ekonomik durumuna göre makul olan bu kalem zararlardan da davalıların ilke olarak sorumlu olduklarının kabulü gerekir.

Bu durumda, mahkemece, davalıların hukuki durumunun yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda tayin ve takdir edilmesi yerine yanılgılı değerlendirme davacıların bazı kalem istemelerinin reddi eksik incelemeye dayalı olup doğru görülmemiştir.

3- Bozma neden ve şekline göre,davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... dışındaki mümeyyiz davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 73,45 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan S.S.12 No'lu Soma Sey....Taş.Koop, ... ve ...'dan alınmasına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6042, Karar No: 2021/2724, Tarih: 09.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/6042 E.  ,  2021/2724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, Kooperatifler Kanunu'na muhalefet, silahla tehdit

HÜKÜM : Sanık ... hakkında zincirleme basit zimmet, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyet, diğer sanıklar hakkında atılı suçlardan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve

hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22317, Karar No: 2015/26146, Tarih: 07.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/22317 E.  ,  2015/26146 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.12.2014 gün ve 2014-21657/72341 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.12.2014 gün ve KYB. 2014/393910 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62/1, 52/1. maddesi gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2012 tarihli ve 2011/1003 Esas, 2012/55 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 08/05/2012 tarihli ve 2012/637 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, kısa kararda sanığın “ 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62/1, 52/1. maddesi gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, takdiren 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” karar verildikten sonra gerekçeli kararda “5237 sayılı Kanun’un 203/1, 62/1, 52/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varıldığından 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/10/1987 tarihli 1987/8-361-458 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunduğu takdirde, kısa karara itibar edileceği cihetle, sanık hakkında kısa kararda takdir edilen cezanın tür ve miktarına göre, kesin nitelikte olması nedeniyle itirazın reddi kararı yerine yazılı şekilde esastan reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.02.2012 tarih, 2011/1003 Esas, 2012/55 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair merci ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08.05.2012 tarih, 2012/637 D.İş Sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3117, Karar No: 2012/8414, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3117 E.  ,  2012/8414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Kooperatif genel kurul kararı iptaline ilişkin davada ... 5. Asliye Hukuk ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının ortağı olduğu kooperatifin 25/06/2011 tarihli genel kurul toplantısındaki gündem ile toplantı tutanağının 10.maddesindeki kararların iptali istemine ilişkindir.

Ayrı ticaret mahkemesi bulunan yerlerdeki Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişki (görev değil) işbölümüne ilişkindir.

Müstakil ticaret mahkemesi bulunan yerlerdeki Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişki (görev değil) işbölümüne ilişkindir. İş bölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. (TTK. 5. md., HUMK. 187), İlk itiraz olarak ileri sürülmeyen işbölümü itirazının mahkemece kabul edilmemesi gerekir. İşbölümü itirazının uygun bulunması halinde mahkemece dava dosyasının ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verilir. Gönderme kararı nihai bir karardır. Mahkeme bu karar ile davadan elini çeker. Gönderme kararı ile dava sona ermeyeceğinden temyizi kabil kararlardan değildir. Gönderme kararı usulüne uygun şekilde verilmesi halinde (ilk itiraz olarak ileri sürülmesi ve mahkemece uygun görülmesi) gönderilen mahkemeyi bağlar ve gönderilen mahkeme bu davaya bakmak zorundadır. Ancak, gönderilen mahkemenin davaya bakma zorunluluğu iş bölümü itirazının ilk mahkemede süresinde yapılması hali ile sınırlıdır.

TTK.’ nun 5/1. maddesinde, "Aksine hüküm olmadıkça dava olunan şeyin değerine göre Asliye Hukuk veya Sulh