muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14585, Karar No: 2016/6287, Tarih: 07.06.2016

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, leasing all risk sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, dava konusu uyuşmazlığın çözümü için öncelikle dava konusu sigortalı makinede, iddia edildiği üzere, bir üretim hatası veya gizli ayıp olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Bu kapsamda dosyada bulunan bilgi ve belgeler incelendiğinde; 31/10/2011 tarihli itfaiye raporunda yangının sebebinin elektrik kontağı olarak belirlendiği, 02/11/2011 tarihli eksper ön raporunda olayın motor bölümünden veya fan grubunun bulunduğu bölgedeki elektriksel kısa devre sonucu sıçrayan kıvılcımın hasadı tutuşturması sonucu oluştuğunun belirtildiği, 05/12/2011 tarihli tarihli servis raporunda yangının rulman kitlenmesi veya fanın elektrik motorundan çıkan kıvılcımların pamuğu tutuşturması sonucu olduğunun açıklandığı, 13/12/2011 tarihli TMMOB raporunda makinenin fan bölümünde kısa devre veya rulman kitlenmesi yoluyla çıkan kıvılcımdan dolayı yangının başladığının belirlendiği, 09/01/2012 tarihli eksper raporunda, yangının fan grubunun bulunduğu bölgedeki elektriksel kısa devre sonucu sıçrayan kıvılcımın pamuğu tutuşturması sonucu oluştuğunun bildirildiği, 24/08/2012 tarihli tespit raporunda fan kablolarında kısa devre olup olmadığının tespit edilemediği, yangına rulman sıkışmasının da neden olduğunu kanıtlamanın mümkün olmadığı, ancak fanın yangına neden olma ihtimalinin büyük olduğunun belirtildiği, 07/10/2013 tarihli mahkemece alınan 1. raporda, dosya kapsamından makine çalışma alanının alev almaya uygun olduğu, fan bölümünün uygun imal edilmemiş olduğu ve bu makinenin sıcak bölgeler için uygun olmadığı, benzer olayların yaşandığı ve üretim ve dizayn hatası bulunduğunun belirtiltiği, 22/04/2014 tarihli mahkemece alınan 2. raporda da, tüm raporlar ardarda yazılarak hasarın üretim hatasından kaynaklandığı, gizli ayıp olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamında alınan tüm raporlarda benzer sonuca varılmış olmasına rağmen, hiçbir raporda bilimsel veriler ortaya konularak makinede bulunan üretim hatası veya gizli ayıbın ne olduğu, yani dava konusu sigortalı makinenin böyle bir yangına sebep olmaması için nasıl bir şekilde yapılması gerektiği, dava konusu makinenin hangi özellik veya parçalarının uygun olmadığı, yanlış bir uygulama olup olmadığı, bu yanlışlığın bir üretim hatası veya gizli ayıp olup olmadığı açıkça ortaya konulmamış, bilimsel veriler ışığında irdelenmemiştir. Bu itibarla mahkemece öncelikle bir pamuk toplama makinesinin, hangi özelliklere sahip olması gerektiği davaya konu makinenin olması gerekene göre nasıl bir eksikliğinin bulunduğu, bunun üretim hatası veya gizli ayıp olup olmadığı hususlarında hüküm kurmaya ve izlemeye uygun bir bilirkişi raporu alınarak hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme sonucu hüküm kurulması doğru bulunmamış hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenle davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9847, Karar No: 2024/5983, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9847 E.  ,  2024/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1381 E., 2023/1509 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mucur Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/168 E., 2022/156 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava ve karşı dava cevap dilekçesinde özetle; erkeğin asabi ve geçimsiz biri olduğunu, zamanla psikolojik ve fiziksel şiddet uygulamaya başladığını, davalının her izinli gününü ailesinin yanında köyde geçirmek istediğinden davalının izinli olduğu her zamanda kendisinin de davalının ailesi yanına köye gitmek zorunda kaldığını, davalı ve annesi tarafından sürekli küçümsendiğini, hakarete maruz kaldığını, en son hastaneye götürürken darp ettiğini ve bunun üzerine şikayetçi olduğunu beyan etmiş, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata, yargılamanın devamı sırasında 22.02.2022 tarihinde doğan ortak çocuk Salih Göktuğ yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, çocuğun velayetinin tedbiren ve dava sonunda kalıcı olarak davacı anneye verilmesine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; eşinin sürekli sinir krizleri geçirdiğini ve ikisine de zarar verdiğini, bu sebeple psikoloğa gittiklerini ancak eşinin ilaçlarını kullanmadığını, davalının hastaneye giderken aracın içinde annesi dayısı ve teyzesi de olduğu halde davalının arabanın direksiyonunu kırarak hepinizi öldürürüm şeklinde tehdit ettiğini belirterek asıl davanın reddine, karşı davasının kabulüne karar verilmesini, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, lehine 50.000,00 TL maddî. 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin davacıyı sürekli okuduğu okulla ilgili küçümseyerek aşağıladığı, böylece psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığı, kadının ise eşi ve ailesini aracın direksiyonunu kırıp öldürmekle tehdit ettiği, birliğin sarsılmasında erkek eşin ağır kusurlu, kadın eşin ise az kusurlu bulunduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, yargılama sırasında doğan ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile şahsi ilişki kurulmasına, çocuk yararına doğum tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL tedbir ve kesinleşmeden itibaren aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, davalı-karşı davacı erkeğin tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kişisel ilişki süresi, tazminatlar ve nafakalar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştır.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, kişisel ilişki süresi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; taraflar arasında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olacak nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik varsa kusurun kimden kaynaklandığı, kadının boşanma davasının kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, tazminatlar, nafakalar ve miktarları ile kişisel ilişki süresi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 4 üncü ve 6 ncı maddesi,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 4 üncü ve 6 ncı maddesi,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası,169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 323 üncü, 324 üncü, 330 uncu maddesi. 6098 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6306, Karar No: 2014/19642, Tarih: 02.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6306 E.  ,  2014/19642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28923, Karar No: 2016/224, Tarih: 28.01.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/28923 E.  ,  2016/224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma

nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10759, Karar No: 2015/23516, Tarih: 13.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10759 E.  ,  2015/23516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Sanık ...’ın, şikayetçiyi arayıp, Şişli belediyesinden aradığını söyleyerek, camiye yardım yapmak istediğini, yaklaşık 15.000,00 TL’lik kereste vereceklerini, ancak nakliyesinin şikayetçi tarafından karşılanması gerektiğini söylemesi nedeniyle tanık ...’un kardeşi olan şikayetçi ...’i arayarak bu hususta sanığa yardımcı olmasını istediği, sonrasında ise şikayetçiden 1.500,00 TL alarak kaçtığının iddia ve kabul olunması karşısında; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326. maddesi gereğince sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, 13.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3519, Karar No: 2017/2648, Tarih: 10.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/3519 E.  ,  2017/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... tarafından aralarındaki ticari ilişkiye istinaden katılana verilen suça konu çekin bankaya sorulduğunda karşılığının olmadığının öğrenilmesi üzerine, sanık ... tarafından bedeli nakden ödenmek suretiyle geri alındığı, sanıklar tarafından çekin 15.09.2007 olan keşide tarihi 05.11.2007 olarak değiştirilerek ve arkasında bulunan sanıklardan ...'e ve .... isimli şahıslara ait cirolar karalanarak, sanık ... tarafından katılan aleyhine icra takibine konulduğu iddiası ile resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; suça konu çek üzerinde mahkemece inceleme yapılmaması, çekin keşidecisi olarak görünen ... Haberleşme isimli şirket yetkilisi yönünden herhangi bir tespitte bulunulmaması, sanık ...'in ibraz ettiği "belge" başlıklı, çekin katılandan karşılığı bulunmadığından bahisle iade alındığına ilişkin belgede tanık olarak imzası bulunan kişilerin dinlenmemiş olmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu emanette bulunan çek aslı celp edilerek incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde çek aslının dosya içine konulması, yasal unsurları taşıyıp taşımadığı, aldatma yeteneğinin ne şekilde gerçekleştiğinin karar yerinde tartışılması, çekin keşidecisi olarak görünen ... Haberleşme isimli işyeri sahibinin açık kimlik bilgilerinin tespiti ile olayla ilgili olarak tanık sıfatıyla beyanının alınması, keşide tarihindeki değişikliği kendisinin yapıp yapmadığı, keşide tarihinin altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı, çeki hangi ticari ilişkiye istinaden kime verdiği hususlarının sorulması, gerekirse çekin keşide tarihinin altında atılı bulunan imzanın keşideciye ait olup olmadığına dair kriminal inceleme yaptırılması, sanık ...'in çeki ...'dan teslim aldığına ilişkin belgede şahit olarak isimleri yazılı bulunan kişilerin tespiti ve olayla ilgili belge içeriği hakkında tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6235, Karar No: 2015/1666, Tarih: 19.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6235 E.  ,  2015/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2011/601-2012/616

Davacı Ayşegül tarafından, davalılar Ş.. G.. vd aleyhine 18/10/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.