muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3234, Karar No: 2014/2849, Tarih: 24.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/3234 E.  ,  2014/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İnegöl 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :15.10.2012

Numarası :2010/684-2012/531

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, haksız yere tahsil edilen alacağın istirdadı istemiyle açılmış, mahkemenin; davanın kabulüne dair kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

“Hukuki Dinlenme Hakkı” başlığını taşıyan 6100 sayılı HMK 'nın 27. (1086 sayılı HUMK'nın 73.) maddesinde “(1) Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. (2) Bu hak; a) Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b) Açıklama ve ispat hakkını, c) Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir.” hükmü bulunmaktadır. Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukuki dinlenme hakkı; davalının, usulüne uygun olarak duruşmalara davet edilmesini zorunlu kılar. Bir başka deyişle; mahkeme, davalıyı, savunma hakkı tanımak için usulune uygun davet etmedikçe yargılamaya devam edip hükmünü veremez. Davalıya, savunma hakkını kullanma imkanı verilmesi, davalıya, usulüne uygun olarak dava dilekçesinin tebliğ edilmesi ile olur. Usulüne uygun tebligatın amacı, davalıya savunma hakkının sağlanmasıdır.

Bu açıklamalar ışığında; somut olayımızda davalı yükleniciye dava dilekçesinin usulüne uygun yapılıp yapılmadığının tartışılıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

Davalıya tebliğe çıkartılan dava dilekçesi 17.02.2011 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21. maddesinde, kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır, hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda ise, davalı yükleniciye tebliğe çıkartılan dava dilekçesi, gösterilen adreste kimsenin bulunmaması ve adresin kapalı olması sebebiyle mahalle muhtarına teslim edilerek, davalının kapısına iki numaralı ihbarname yapıştırılmıştır. Ne var ki, muhatabın tebligat esnasında adreste bulunmama sebebini bilecek en yakın komşusu, yönetici veya kapıcı araştırılmamış, isim ve imzaları alınmamıştır. Bu durumda, yapılan bu tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21. ve ilgili Tüzüğün 28.maddesine uygun yapıldığından söz edilemeyeceğinden davalının hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiği anlaşılmıştır (YHGK 29.12.1993 gün 1993/18-778 Esas-1993/876 Karar).

Mahkemece yapılması gereken, davalıya dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilerek taraf teşkilinin sağlanmasından sonra, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda gerekli incelemeyi yaparak işin esası hakkında karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihindren itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13154, Karar No: 2014/15396, Tarih: 07.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13154 E.  ,  2014/15396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada...4. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, gerçekte... ve ...'tan olduğu halde doğum tarihinde anne babasının resmi nikahı olmaması nedeniyle amcası ve yengesi... ve ...'den olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21514, Karar No: 2012/6394, Tarih: 06.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/21514 E.  ,  2012/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Nordemdam/Almanya Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen ve Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce tenfizine karar verilerek kesinleşen boşanma kararı ve ekinde hükmolunan nafaka alacağının tahsilini teminen yapılan ilamlı takibe yönelik olarak, çıkarılan hesaba ve gönderilen muhtıraya icra mahkemesi nezdinde şikayet olunmaktadır. Mahkemece bilirkişi incelemesine başvurulmuş ve bakiye borç miktarına ilişkin hesaplama yaptırılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda bilirkişiden alınan rapor doğrultusunda muhtıra tarihi olan 10.01.2011 tarihinde bakiye borcun 18.794,53 TL olduğunun tespitine karar vermiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Kadıköy 3.İcra Müdürlüğü’nün 2009/16519 sayılı takip dosyasında, alacaklının başvurusu üzerine icra müdürlüğünce borçluya tebliğ edilen şikayete konu 10.01.2011 tarihli muhtırada, bakiye borç miktarının 14.967,12 TL olduğu yazılmıştır. Bu miktar üzerinden şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken talep aşılmak suretiyle, bilirkişiden alınan rapor doğrultusunda muhtıra tarihi olan 10.01.2011 tarihindeki bakiye borcun 18.794,53 TL olduğunun tespitine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/297, Karar No: 2009/1046, Tarih: 26.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/297 E.  ,  2009/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Önceki geri çevirme ilamında belirtilen eksiklikler tamamlanmadan dosyanın geri gönderildiği görülmüştür. Geri çevirme kararı dikkatlice incelenerek yeniden geri çevirmeye neden olmayacak biçimde davacının dayandığı 02.12.1963 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydının ve bunun geldisi olan 19.11.1963 tarih 27 sıra numaralı tapu kaydının geldisi ve eski yazı olduğu belirtilen Mart 334 tarih 27 sıra numaralı tapu kaydının ve varsa tesisine kadar gidilerek daha eski tarihli tedavüllerinin oluşumundan itibaren tüm tedavülleri ile birlikte çevirileri de yaptırılarak Başbakanlık Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından ve Tapu Sicil Müdürlüğünden, getirtilmesi, bu tapu kaydının Kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak varsa revizyon gördüğü taşınmazların tespit tutanakları ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10657, Karar No: 2014/255, Tarih: 08.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10657 E.  ,  2014/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2011/390-2012/128

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/04/2012 tarih ve 2011/390-2012/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı M.. A.. ile yaptığı sözleşme uyarınca diğer davalı şirkete % 25 kar payı ortağı olduğunu, ancak davalıların sözleşme gereğince ödemekle yükümlü oldukları kâr payını ödemediklerini, kar payı alacağının tahsili için başlattıkları takibe davalılar tarafından yapılan itirazın haksız ve yersiz olduğu ileri sürülerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiş ve adli yardım talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davacının adli yardım talebinin yerinde olmadığını ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının adli yardım talebinin HMK 334 vd.madde hükümlerine uygun düşmediğinden reddine karar verildiği, HMK 114/1-g, 115/2 ve 120. madde hükümleri gereğince davacı tarafa başvurma harcı, peşin harç ve 120,00 TL gider avansını yatırmak üzere 2 haftalık kesin süre verildiği, ancak davacı vekili tarafından verilen kesin süre içerisinde gider avansının yatırılmadığı, bu nedenle dava şartının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine dair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, davacı taraf başvuru harcı, peşin harç ve gider avansının yatırılması için verilen kesin süre verilmiş olup, bu süre içerisinde harç ve gider avansı yatırılmamıştır. Harçlar Kanunu'nun 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılmayacağı düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemece, harç yatırılmadığından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Gider Avansı Tarifesi'nin 3. maddesine göre gider avansı kapsamında olmayan harçların da gider avansı olarak kabul edilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine dair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, kararın BOZULMASINA, (3) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17718, Karar No: 2014/15046, Tarih: 04.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17718 E.  ,  2014/15046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/127-2014/109

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleştirilen davaların kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İ.. K.. vekili ile davalı S.. D.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl ve birleştirilen davalar ile sürücü belgesi bulunmayan davalı T.. B..’in kullandığı araç ile tek taraflı olarak yaptığı kaza nedeni ile davacının aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olarak ölen 3 yolcunun mirasçılarına ödemek zorunda kaldığı 66.326 TL destekten yoksun kalma tazminatının ZMSS genel şartlarının 4/c maddesi gereğince davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre bozma ilamına uyularak; asıl davanın davalısı İ.. K.. ile birleştirilen 2007/336 esaslı davanın davalısı S.. D.. hakkındaki davanın kabulü ile 66.326,43 TL'nin bu davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline (23.170 TL için 18.1.2007'den, 25.575,87 TL için 27.3.2007'den, 17.580 TL için 18.4.2007'den yasal faiz işletilmesine), asıl davada ve birleştirilen 2007/336 sayılı davada davalı olan T.. B.. ile birleştirilen 2008/332 sayılı davada davalı olan Sebahattin ve H.. B.. hakkındaki önceki 24.12.08 tarihli hüküm kesinleşmiş bulunduğundan bu davalılar hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı İ.. K.. vekili ile davalı S.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı İsmail vekili ile davalı S.. D..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

BK nun 45/2 (TBK 53) maddesi gereği, ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Davalıların ödemesi gereken tazminat miktarı gerçek zarar kadardır.Bu nedenle uzman aktüerden, ölenlerin desteğinden yoksun kalan kişilerin gerçek destek zararı miktarı konusunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmadan davacının kendi aktüerine hesaplama yaptırarak ödediği miktara itibar edilerek yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli değildir.

3-Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığından, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Bu itibarla, öncelikle hatır taşıması ve müterafik kusur savunması üzerinde durularak mahkemece taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı, yani olayın özel şartları gözönüne alınarak araştırılmalı, hatır taşıması olduğunun anlaşılması halinde bilirkişi tarafından hesaplanan tazminattan uygun oranda indirim yapıldıktan sonra karar verilmesi gerekir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. K.. vekili ile davalı S.. D..'ın sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle aynı davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı İsmail ile davalı Sadık'a geri verilmesine 4.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16350, Karar No: 2015/1896, Tarih: 13.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16350 E.  ,  2015/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/03/2014 tarih ve 2011/617-2014/354 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafın son derece olumlu ve verimlilik ifade eden beyanları karşısında müvekkilinin birikimlerini davalı yana tahsis ettiğini, davalı yanın müvekkiline gönderdiği genel kurul toplantı çağrı belgesinde 243 adet hissesi bulunduğunun belirtildiğini, davalının aldığını geri verme yükümlülüğü bulunmasına rağmen müvekkiline hiçbir ödemede bulunmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def''inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taleple yapılan pay devir işleminin kanuna ve ortaklık ana sözleşmesine aykırılık teşkil etmediği, ortaklık defterlerinin ve genel kurul toplantılarının usulünce olduğu, davacının hileli davranışlarla aldatıldığını tespite elverişli somut deliller bulunmadığı bu nedenle de davacının ortaklığın yetkili temsilcilerince yanıltıldığını, yanlış yönlendirildiğini kabule olanak bulunmadığı, ortaklığın pay kazanımını benimseyerek karar gereğini yerine getirdiği, dosyada mevcut SPK raporlarının da tek başına davacının iddialarını ispata elverişli bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmaksızın, yatırım yapmak amacıyla davalı şirkete verilen paranın istirdadı istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli ortaklık ilişkisi kurulmaksızın, yatırım yapmak amacıyla davalı şirkete verilen paranın istirdadı istemine ilişkindir.

Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere, davalı şirket hakkında düzenlenen SPK raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, .... şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kâr ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisinin de bulunduğu sanıklar hakkında Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/253 Esas sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'ya kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 13.06.2007 tarihli ilamı ile onanmış, Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/121 Esas sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmış, yine usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Taraflar arasında geçerli bir sözleşmenin kurulabilmesi için sözleşme ehliyeti, hukuka, ahlaka, adaba uygunluk, ifa imkansızlığının bulunmaması, irade ile beyan arasında uyum, geçerlilik şeklinin arındığı hallerde bu şekle uygunluk gerekmekte olup, bu unsurlardan birinin eksikliği halinde ortada irade açıklaması bulunmasına rağmen, bu irade bir borç doğurmayacaktır. (Bkz. Prof Dr. Ahmet Kılıçoğlu Borçlar Genel Hukuku Genel Hükümler, 2. baskı, sayfa 50)

Taraflar arasında geçerli bir sözleşmenin kurulabilmesi için sözleşme ehliyeti, hukuka, ahlaka, adaba uygunluk, ifa imkansızlığının bulunmaması, irade ile beyan arasında uyum, geçerlilik şeklinin arındığı hallerde bu şekle uygunluk gerekmekte olup, bu unsurlardan birinin eksikliği halinde ortada irade açıklaması bulunmasına rağmen, bu irade bir borç doğurmayacaktır. (Bkz. Prof Dr. Ahmet Kılıçoğlu Borçlar Genel Hukuku Genel Hükümler, 2. baskı, sayfa 50)

Mülga 818 sayılı BK'nın 28. madddesine göre hile, diğer tarafta sözleşme yapma düşüncesini uyandıran ya da bu düşünceyi güçlendiren gerçeğe aykırı eylem ve davranışları ifade eder. Hile nedeniyle sözleşmenin geçersiz sayılabilmesi için kişide aldatma kastının bulunması gerekir. Buna göre kişinin ileri sürdüğü ya da açıklanan zorunluluğu bulunmadığı halde susmuş olduğu nitelikler, karşı tarafı sözleşme yapmaya ikna etme veya sözleşme düşüncesini pekiştirme amacıyla ortaya konulmuş olmaktadır. Kişi bu eylem ve davranışlarda bulunmasaydı diğer tarafın bu sözleşmeyi yapmayacağı bilinç ve düşüncesinde olmalıdır. Aldatma kastında, kişiyi gerçek dışı eylem ve davranışlarda bulunmak suretiyle sözleşme yapmaya ikna etme düşüncesi vardır. Bir başka ifadeyle, sözleşmenin yapılması ile aldatma eylemi arasında illiyet bağı bulunmalıdır. Hileye uğrayan kişinin iradesi sakatlanmıştır. Bu nedenle sözleşmeyi iptal etme hakkına sahiptir. Sözleşmenin iptali halinde tarafların aldıklarını iade yükümlülüğü doğacaktır.

Somut olayda, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de, öncelikle davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı kişinin devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususlarının yeterince ve denetime elverişli bir şekilde açıklığa kavuşturulması gerektiği açıktır. Bu bağlamda mahkemece davacının hisse devraldığı şahısların paylarının davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden kişilerin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettiği şirketin ortağı olup olmadığı yeterince incelenmediği gibi, davalı şirketin sicil dosyaları tümü ile dosyaya ibraz edilmediğinden belirtilen hususun denetimi de yapılamamıştır.