muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7682, Karar No: 2023/5335, Tarih: 09.11.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı- davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı baba vekili istinaf dilekçesinde; çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin şekli ve süresi, reddedilen birleşen davaları yönünden kararın kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararında; davalı-davacı babanın refakatçi eşliğinde kişisel ilişki kurulması ve uzun tatillerde düzenlemenin yapılmamasına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek ortak çocuk ile baba arasında her ayın son Cumartesi günü saat 10.00'dan pazar akşama saat 17.00'ye kadar, sömestr tatillerinin 1inci günü saat 09.00 dan 5. günü saat 17.00 ye kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan 3. günü saat 10.00'ye kadar, babalar günü sabah saat 10.00'dan akşam saat 17.00'ye kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 09.00' dan 10. günü saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde ... anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

... vekili; babanın şiddete meyilli olduğu, Mahkeme dayanağı dosyada da eksik inceleme bulunduğu, davaların birleşmesi ya da ayrılması durumunda, vekâlet ücretine re'sen hükmolunması gerektiği, uzun tatil dönemlerine ilişkin olarak ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesis eden hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğu ileri sürülerek; kişisel ilişki düzenlemesi ve vekâlet ücreti yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında yeniden düzenlenen kişisel ilişkinin kapsamı ve süresi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- davalı anne vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.... kadın vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.... kadın vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.... kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1247, Karar No: 2021/3700, Tarih: 26.05.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/1247 E.  ,  2021/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 06.04.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14417, Karar No: 2014/16817, Tarih: 10.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14417 E.  ,  2014/16817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2010/114-2013/310

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte borçlu vekili; takibe konu bonolardaki imzaların sahte olduğundan bahisle alacaklı şirket yetkilisi hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığını, anılan davada borçlunun müdahil olarak yer aldığını belirterek HUMK'nun 317. maddesi gereğince ceza davası sonuçlanıncaya kadar takibin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiş olup mahkemece ceza davasından sonra takip dosyasında işlem yapılmadığı, bu nedenle takibin durdurulmasına karar verilmesinde borçlunun hukuki yararı olmadığı açıklanarak davanın reddine karar verilmiştir.

İcra ve iflas hukuku, icra ve iflas takiplerinin usul hukuku niteliğindedir. Bu hukuk dalının amacı, bir yandan takip alacaklısının alacağına kavuşması için borçlu veya üçüncü kişilerin çıkarabilecekleri zorlukları ortadan kaldırmak, diğer yandan kötüniyetli takiplere karşı takip borçlusunun kendisini korumasını sağlayacak hukuki çareler bulmak, bu arada takipten etkilenen üçüncü kişilerin menfaatlerini korumak, takip işlemlerinin yapılması sırasında insan hak ve hürriyetlerinin ihlal edilmesini önlemektir. İcra iflas hukukunun en önemli kaynağı İcra Ve İflas Kanunu olup, bu Kanun, icra ve iflas takibinden, tahsile kadar uygulanması gereken usul hükümlerini düzenlemektedir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, İcra Ve İflas Kanunu'nda bir hüküm olmayan hallerde, ancak İcra Ve İflas Kanunu'nda açıkça gönderme olması (İİK 50, 68/a-4 gibi) veya bu Kanunun özel veya genel hükümlerine aykırı olmaması (zorunlu dava arkadaşlığı) hallerinde uygulanabilir. Bu ilkeler ışığında HMK'nun 209/1. maddesinin ilamsız icra takiplerine etkisi değerlendirilmelidir. Bu maddeye göre “adi bir senetteki yazı veya imza inkar edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz.” Bu maddenin icra takiplerinde uygulanması gerektiğine ilişkin olarak İcra Ve İflas Kanunu'nda bir hüküm bulunmamaktadır.

Kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takipte, takibe konu kambiyo senedi altındaki imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde özel olarak düzenlendiğinden, imza inkarı nedenine dayalı sahtelik iddiası hakkında, sonraki genel kanun olan HMK'nun 209. maddesi uygulanamaz. İmza itirazı, İİK'nun 170/1. maddesi uyarınca satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz. Ancak icra mahkemesi itirazla ilgili kararına kadar takibin geçici olarak durdurulmasına karar verebilir (İİK 170/2).

Kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile yapılan takipte, takibe konu kambiyo senedi altındaki imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde özel olarak düzenlendiğinden, imza inkarı nedenine dayalı sahtelik iddiası hakkında, sonraki genel kanun olan HMK'nun 209. maddesi uygulanamaz. İmza itirazı, İİK'nun 170/1. maddesi uyarınca satıştan başka icra takip muamelelerini durdurmaz. Ancak icra mahkemesi itirazla ilgili kararına kadar takibin geçici olarak durdurulmasına karar verebilir (İİK 170/2).

Öte yandan sahtelik iddiasının imza itirazı dışındaki bir nedene (yazıda sahtelik) dayanması halinde Dairemiz, İcra Ve İflas Kanunu'nda bir düzenleme bulunmadığından HMK'nun 209. maddesinin uygulanması gerektiği görüşünde iken, daha sonra içtihat değişikliğine gidilerek, senet üzerinde bulunan yazıdaki sahtelik iddiasının borca itiraz niteliğinde olup, bu konunun da İİK'nun 169/a maddesinde düzenlenmiş olması nedeniyle, HMK'nun 209. maddesinin bu yönden de uygulama yerinin olmadığı görüşü benimsenmiştir.

İcra mahkemesi, önüne gelen itiraz ve şikayetleri, İcra Ve İflas Kanunu'nda düzenlenen özel usul kurallarını uygulayarak takip hukuku bakımından kesin hükme bağladığından, anılan mahkemenin kararları kural olarak maddi anlamda kesin hüküm niteliği taşımaz. Bu nedenle borca veya imzaya itirazın incelenmesi sırasında sahtelik iddiasına dayalı olarak genel mahkemelerde açılan davaları bekletici mesele yapamayacağı gibi takibin durdurulmasına da karar veremez. Sadece İİK.nun 169/a-2. maddesi uyarınca itirazın esası hakkındaki kararına kadar icra takibinin muvakkaten durdurulmasına karar verebilir. İcra mahkemesince takibe konu alacakla ilgili bir karar verilmiş olması, aynı alacak hakkında genel mahkemelerde dava açılmasına engel oluşturmaz.

Borçlunun sahtelik nedenine dayalı olarak açtığı menfi tespit davası, İİK'nun 72. maddesi kapsamında bir dava olup, anılan maddedeki usule göre mahkemeden alınacak ihtiyati tedbir kararı ile icra takibi durdurulabilir. Sahtelik nedeniyle açılan menfi tespit davası gibi, cumhuriyet savcılığına aynı nedenle yapılan şikayet ve ceza mahkemesinde açılan dava da kendiliğinden icra takibini durdurmaz ve bekletici mesele yapılamaz. Ancak cumhuriyet savcılığı veya ceza mahkemesince tedbir kararı verilirse icra takibi durdurulabilir.

Yukarıda açıklanan ilke ve kurallar ışığında, takibin kesinleşmesi öncesi veya sonrasında takibe konu senedin sahteliğinin iddia edilmesi, HMK'nun 209. maddesi uyarınca takibin durdurulması sonucunu doğurmaz. Anılan hüküm, genel mahkemelerde açılan davalarla ilgili olarak senedin hiçbir işleme esas alınamayacağını, başka bir anlatımla delil olarak kullanılamayacağını öngörmekte olup, icra takibine etkisi yoktur.

Yukarıda açıklanan ilke ve kurallar ışığında, takibin kesinleşmesi öncesi veya sonrasında takibe konu senedin sahteliğinin iddia edilmesi, HMK'nun 209. maddesi uyarınca takibin durdurulması sonucunu doğurmaz. Anılan hüküm, genel mahkemelerde açılan davalarla ilgili olarak senedin hiçbir işleme esas alınamayacağını, başka bir anlatımla delil olarak kullanılamayacağını öngörmekte olup, icra takibine etkisi yoktur.

Somut olayda alacaklının borçlu Ş.. T.. aleyhine iki adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip başlattığı, borçlunun itirazının süre aşımı nedeniyle reddedildiği, takibe konu bonolardaki imzaların sahte olduğundan bahisle şüpheliler alacaklı şirket yetkilisi Z. N. ve diğer takip borçlusu M. S. A.hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açıldığı anlaşılmaktadır. Takibin durdurulmasına dair İİK.'nun 72, 170/2, 169/a-2. maddeleri kapsamında verilen bir karar olmadığı gibi Cumhuriyet Savcılığı ve Ceza Mahkemesi tarafından da verilen bir durdurma kararı yoktur. Bu durumda karar tarihinde yürülükte olan HMK'nun 209. maddesi gerekçe gösterilerek takibin durdurulmasına karar verilemez.

Mahkemece yukarıda açıklanan gerekçelerle başvurunun reddine karar verilmesi gerekirken borçlunun takibin durdurulmasını istemede hukuki yararı olmadığından bahisle talebin reddine karar verilmesi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/06/2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 08.12.1982 günlü 1982/4 Es. ve 1982/4 Ka. sayılı kararına göre; ''Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 142. maddesi hükmüne göre, mahkemelerin görevleri kanunla düzenlenir. Öte yandan, 5 Aralık 1977 tarihli, 4/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı üzere, mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olup kıyas veya yorum ile genişletilmesi yahut değiştirilmeleri mümkün bulunmamaktadır. Şayet kanunda açıklık yoksa, görev genel mahkemelere aittir.''

Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2014 tarihli 2013/12-1310 Es. ve 2014/532 Ka. sayılı ilamına göre icra mahkemesinin yetkisi sınırlıdır.

Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2014 tarihli 2013/12-1310 Es. ve 2014/532 Ka. sayılı ilamına göre icra mahkemesinin yetkisi sınırlıdır.

T.C. Anayasası'nın 6. maddesine göre; ''Hiçbir kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan bir Devlet yetkisi kullanamaz.'', 36.maddesine göre; ''Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.'', 37.maddesine göre; ''Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz. Bir kimseyi kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarma sonucunu doğuran yargı yetkisine sahip olağanüstü merciler kurulamaz.'', 142.madesine göre; ''Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.''

Hükümlerinin mahiyeti itibariyle herkese veya her olaya uygulanması mümkün olan kanunlara genel kanun, belli kişilere veya belli olaylara uygulanan kanunlara ise özel kanun denilmektedir. İcra ve İflas Kanunu özel, Hukuk Muhakemeleri Kanunu ise genel kanundur.

Kambiyo senetlerinde İİK.'nun 169/a maddesi gereğince dar yetkili icra mahkemesi imza inkarı dışındaki sahtecilik iddiasını inceleyemez.Çünkü bu maddede incelenebilecek itiraz sebepleri; a)İtfa, b)İmhal, c)Zamanaşımı ve d)İmzaya itiraz olmak üzere sınırlı olarak sayılmıştır. Senette sahtecilik iddiasını inceleme görevi genel yetkili mahkemelere aittir.İmza itirazı da borca iitrazdır.Yasa koyucu imza itirazının inceleme şeklini ayrıntılı olarak İİK.'nun 170.maddesinde düzenlediği halde sahtecilik itirazının incelenme şeklini İİK.'nda düzenlememiştir. Yasa koyucunun böyle bir iradesi olsa idi sahtecilik itirazının incelenme şeklini de belirlerdi. Takip hukukunda düzenlenmeyen bir konuda yorum yolu ile görevli olunduğunu söylemek Anayasa'ya, İİK.'nuna ve İçtihadı birleştirme kararına açıkça aykırılık oluşturmaktadır.

İcra ve İflas Kanunu icra takip hukuku açısından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na göre özel kanun olup, takip hukukuna ilişkin uyuşmazlıklarda öncelikle İcra ve İflas Kanunu hükümlerinin, bu kanunda hüküm bulunmayan durumlarda ise anılan kanuna aykırılık teşkil etmemek koşuluyla genel nitelikte olan Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Sahtelik iddiasının imza inkarı dışında bir nedene dayanması durumunda İcra ve İflas Kanunu'nda özel bir düzenleme bulunmadığından sorunun çözümü için 6100 Sayılı HMK. nun 209.maddesinin uygulanması gerekeceğinden bu maddenin amir hükmü gereğince icra takibi olduğu yerde durur. Bunun için sahtelik iddiasının ileri sürüldüğü mahkemece ayrıca tedbir kararı verilmesi gerekmez. Borçlu tarafından icra dairesine başvurulması halinde icra müdürlüğünce anılan madde uyarınca sahtelik davası sonuna kadar icra takibinin durdurulması gerekir. İcra müdürünün kararının taraflarca İİK. nun 16/2.maddesi uyarınca süresiz şikayet konusu yapılabileceği tabidir. Öte yandan borçlu tarafından doğrudan icra mahkemesine başvurulmasına da yasal engel olmadığı gibi, hakim, 6100 Sayılı HMK.nun 209/1.maddesini re’sen nazara almalıdır.

Pek tabidir ki mahkemece sahtelik iddiasının imza inkarı dışındaki bir nedene

dayandığının belirlenmesi halinde takip hukukunun özelliği ve acele karar verilmesi gerekliliğinin bir sonucu olarak, sahtelik davası bekletici mesele yapılmadan, sahtelik davasında karar verilinceye kadar icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; takibe konulan senetlerin sahte olarak oluşturuldukları iddiası ile Van Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2012 tarihli 2009/723 Es. ve 2012/102 Ka. sayılı kararı ile alacaklının temsilcisi Z. N. dahil olmak üzere müştekinin eski çalışanı M.S. A. sanık sıfatı ile cezalandırılalarına karar verildiği, senet altındaki imzanın müşteki-borçlunun değil sanık Mehmet Salih Acar'ın eli ürünü olduğunun tespit edildiği, icra mahkemesince sahtelik davası nedeniyle icra müdürlüğü tarafından takibin durmasına kendiliğinden karar verileceği için borçlunun takibin durdurulmasını istemekte hukuki yararının bulunmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verildiği görülmüştür.

Ceza Mahkemesi tarafından takibe konulan senedin borçlu dışında M.S. A.r tarafından sahte olarak tanzim edildiği anlaşılmıştır. HMK.'nun 209 maddesinin takip hukukunda uygulanmaması halinde borçlu ancak İİK.'nun 72/3.maddesi gereğince icra kasasına yüklü miktarda para yatırarak icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesini isteyebilir. Bu uygulama da 2011 yılında yürülüğe giren yasanın borçluya tanıdığı hakların ortadan kaldırılması sonucunu doğurur. Borçlunun ekonomik durumu zayıf ise tamamen korunaksız olduğu için (olayımızda borçlunun senedi tanzim etmediği bir mahkeme kararı ile sübuta erdiği halde) takip işlemleri sonuna kadar gidecek, haczi kabil malları, hak ve alacakları elinden çıkacak, ceza mahkemesinin senedin iptali kararı kesinleştiğinde kötü niyetli takip alacaklısına zararını telafi ettiremeyecektir. Çünkü kötü niyetli alacaklının haczi kabil hak ve alacağına ulaşılamayacaktır. Bu husus göz göre göre borçlunun haksızlığa uğramasına sebep olacağı için hukuka aykırı olacaktır. Senette sahtecilikten dolayı dava açıldığında HMK.'nun 209.maddesi gereğince takibin olduğu yerde durulması halinde ise bu aşamaya kadar borcu karşılayacak miktarda hak ve alacak haczedileceği, alacak tahsil edilene kadar faiz işletileceği için alacaklının alacağına geç kavuşmaktan başka zararı olmayacaktır.

O halde mahkemece HMK.'nun 209.maddesi gereğince ceza mahkemesi kararı kesinleşene kadar takibin durdurulmasına karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozulması gerekirken çoğunluğun değişik gerekçe ile onama görüşünün yukarıda belirttiğim gerekçelerle icra mahkemelerinin görev alanını yorum yolu ile genişletecek şekilde olduğu, Anayasaya, HMK.'ya, İİK.'na, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun kararına ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun kararına uygun olmadı düşüncesinde olduğum için çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 10.06.2014
Yargıtay — Esas No: 2013/21826, Karar No: 2014/13510, Tarih: 02.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21826 E.  ,  2014/13510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/258685

Mahkemesi : Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/06/2012

Numarası : 2011/580 - 2012/613

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan M.. A..'ın doğum sancılarının başlaması üzerine hamileliğinin 4. ayından itibaren kontrollerini yapan ve olay nedeni ile hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilen kadın doğum uzmanı doktor S.. O..'ın çalıştığı özel hastaneye olay tarihinde saat 06:00 sıralarında geldiği, hastanede ebe olarak çalışmakta olan sanık H.. K..'ın katılanın geldiğini doktor S.. O..'a bildirmesi üzerine doktorun katılanın takibinin yapılması talimatını verdiği, sanık H.. K..'ın mesaisinin saat 08:00'de son vermesi nedeni ile katılanı tıbbi laborant olan sanık Ş.. V.. ve hemşire olan diğer sanıklara teslim ettiği, doğumun başlaması nedeni ile katılanın saat 08:15 sıralarında servisten doğumhaneye indirildiği, doktor S.. O..'ın yolda olması nedeni o sırada hastanede bulunan kadın doğum uzmanı doktor U.. A..'in saat 08:45 sıralarında katılana müdahale ettiği, ayak gelişli olan ve gögüs kısmına kadar çıkmış olan bebeğin kafasının rahim içine takılmış olması nedeni ile doktor tarafından yapılan doğum manevraları sonucu bebeğin kafasının çıkarıldığı, bebeğin zor doğuma bağlı kafa ve boyun travması nedeniyle oluşan beyin kanaması ve medulla spinalis kopması sonucu doğumundan 1 gün sonra öldüğü olay nedeni ile düzenlenen Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulunun 25.04.2011 tarihli raporunda kadın doğum uzmanı doktor S.. O..'ın kusurunun bulunmadığı, katılanın takiplerini yapan ebe veya ebelerin bebeğin makat gelişli olduğunu tespit edememiş olmamalarının ve doğum eylemine ait kayıt tutmamalarının bir eksiklik olduğunun belirtildiği, katılanın hastaneye müracaat ettiği sırada nöbetçi olan ebe sanık H.. K..'ın yeni mezun olduğunu, hastanede iki aydır çalışmakta olduğunu ve tecrübesiz olması nedeni ile kendisine doğum yaptırtılmadığını, doktor S.. O..'ın hastalarının devlet hastanesinde görev yapan ve ayrıca bu hastanede de görev yapan Leyla ebe tarafından takip edilmekte olduğunu belirttiği, bu hususun diğer sanıklar tarafında da doğrulandığı anlaşılmakla; 24 saat esasına göre hizmet vermekte olan özel hastanede tecrübeli ebe çalıştırılmaması, hastaların

kayıtlarının tutulmaması şeklindeki belirlemeler karşısında hastane organizasyonunda eksiklik olarak değerlendirilebilecek söz konusu eksiklikleri zamanında gidermeyen ilgililerin tespitinden sonra bir kez de Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

kayıtlarının tutulmaması şeklindeki belirlemeler karşısında hastane organizasyonunda eksiklik olarak değerlendirilebilecek söz konusu eksiklikleri zamanında gidermeyen ilgililerin tespitinden sonra bir kez de Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinde, sanıkların kusurlarının bulunmadığı belirtilmiş olup, yüklenen suç açısından sanıkların taksirlerinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat karar verilmesi gerekirken, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olmasından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca sanıklar hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.