muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11103, Karar No: 2014/7711, Tarih: 27.03.2014

2-Sanık ... hakkında yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olay günü gece vakti sanık ...'na ait römorkun, sanık ...’un idaresindeki traktöre bağlı olarak sanık ... tarafından kullanıldığı sırada karşı yönden gelen katılanların aracının römork üzerindeki kalaslara çarpması sonrası aracın içindeki yaralıların araçtan çıkıp, ellerini havaya kaldırarak traktörü durdurmak istedikleri, traktörün bir süre yavaşlayıp durduğu ve sonra yoluna devam ettiği; her ne kadar, sanığın trafik kazası sonucu yaralanan kişilerin bir an önce tedavi edilmesini sağlama konusunda yardım yükümlülüğü mevcut ise de, araçta bulunan ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralanan ... ve ...’ın ambulans arayıp hastaneye sevklerinin yapıldığı, ağır yaralı olan ...’in 7 gün sonra hastanede öldüğü olayda, sanığın gerçekleşen eyleminin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 82. maddesinde, “Trafik Kazalarında Yükümlülük” başlığı altında düzenlenen idari para cezasını gerektirir kabahat olarak kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 98. maddesinde tanımlanan ve unsurları itibariyle oluşmayan yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

3-Sanıklar ... ve ... taksirle öldürme suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’in idaresindeki traktörle, gece vakti, meskun mahal dışı, aydınlatması olmayan, 6,8 metre genişliğindeki iki yönlü yolda, yanında diğer sanık ... da bulunduğu halde, ...’a ait olup, daha fazla yük yükleyebilmek için, römorkun ön ve arka tarafına paralel olarak, her iki taraftan 46 cm yol içine taşacak şekilde iki adet takoz kalasların ... tarafından römorka monte edildiği, bu ilave kısımlara herhangi bir yansıtıcı takılmadığı, karşı yönden ve şeridinde gitmekte olan ölenin kullandığı aracın görünürlüğü bulunmayan bu takozlara çarptığı ve aracın sol ön, orta ve arka direk kısımları ile tavan bölümünün tamamen hasar görecek, araçta bulunan bir kişinin ölümü, iki kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda; aydınlatması bulunmayan yolda sanıkların römorku ve kalasları görülebilir hale getirmeden, kalasların yola fazlaca taşacak şekilde konulması ve karşı yönden gelen ölenin kalasları fark etmemesi nedeniyle çarptığı olayda sanıkların eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, cezalarında TCK’nın 22/3 maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ... vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1515, Karar No: 2024/8402, Tarih: 24.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/1515 E.  ,  2024/8402 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/627 E., 2021/423 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan ayrı ayrı reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, Katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesinin,18.06.2020 tarihli ve 2019/216 Esas, 2020/42 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/627 Esas, 2021/423 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme Anabilim Dalı Öğretim Üyelerince düzenlenen 08.09.2017 tarihli Bilirkişi Raporu içeriğine göre, "...sanık için değerlendirilen 4 ölçütten 4'üne yakalanarak soruları sınavdan önce elde edip kullandığın adair çok kuvvetli şüpheli olduğu tespiti yanında, kovuşturma aşamasında alınan 16.10.2019 tarihli bilirkişi raporu içeriğince" ...sanığın sınavsorularını bir şekilde temin ettiği..." şeklindeki tespiti, dosya kapsamında dinlenen tanık ... her ne kadar kovuşturma aşamasında, sanığın örgüt sohbetlerine katılmadığını beyan etmiş ise de; soruşturma aşamasında ve avukat huzurunda vermiş olduğu beyanında; söz konusu sınava ait soruların kendilerine verildiği, sanığın örgüt sohbetlerine katıldığı şeklindeki beyanları ve veri inceleme raporunda B5 (FETÖ mensubiyeti olan, sadakati ve bağlılığı olan ancak bazı konuları sorgulayan kişileri ifade ettiği) koduyla fişlenen sanığın eyleminin süreklilik, çeşitlilik, yoğunluk içerdiği ve örgüt üyeliği suçunu oluşturduğu dikkate alınmaksızın beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık; ... Vekilinin Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçlarından Verilen Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri

Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile ... vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İstemi

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/627 Esas, 2021/423 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İstemi

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/627 Esas, 2021/423 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14262, Karar No: 2019/583, Tarih: 11.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/14262 E.  ,  2019/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Elektrik Dağıtım AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar Başbakanlık Hazine Müsteşarlığına izafeten Muhakemat Müdürlüğü ve ... aleyhine 05/09/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden kabulüne Hazine Müsteşarlığı ve ... yönünden reddine dair verilen 06/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı Başbakanlık Hazine Müsteşarlığına izafeten Muhakemat Müdürlüğü vekili ve ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 11/02/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, indirimli tarifeden faydalanan dava dışı 3. kişi tarafından açılan davada kabul edilip ödenen paranın rücu yolu ile geri alınması istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ... davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, teşvik belgesi sahibi olan dava dışı bir şirkete, davalının yazısı üzerine indirimli tarife yerine normal tarife uygulanması nedeniyle dava dışı şirketin açtığı dava sonunda, normal tarife ile indirimli tarife arasındaki farkı ödemek zorunda kaldığını, bu suretle zarara uğradığını belirterek, hem dava dışı şirkete ödediği tutarın hem de yargılam giderlerinin ödemeye yol açan davalılardan rücu yolu ile alınmasını istemiştir.

Davalılar ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, rücu davasının dayanağını teşkil eden davadaki temyiz harcı ve temyiz posta giderleri haricinde dava dışı şirkete davacı tarafından ödenen miktarın davalı ...'ndan tahsiline, davalı Başbakanlık Hazine Müşteşarlığı ile dahili davalı ... Bakanlığına ilişkin davanın ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davalılar ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, rücu davasının dayanağını teşkil eden davadaki temyiz harcı ve temyiz posta giderleri haricinde dava dışı şirkete davacı tarafından ödenen miktarın davalı ...'ndan tahsiline, davalı Başbakanlık Hazine Müşteşarlığı ile dahili davalı ... Bakanlığına ilişkin davanın ise pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtilmelidir ki, 2010/478 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 1.maddesinde “bu kararın amacı, Kültür ve Turizm Bakanlığından Turizm Yatırım Belgesi veya Turizm İşletme Belgesi almış yatırım veya işletmelerin tükettikleri elektrik enerjisi bedellerinin bir kısmının bütçeden karşılanmasını temin etmektir.”. 2.maddenin 1-a fıkrasında bu kararda geçen “Bakanlık: Kültür ve Turizm Bakanlığını” ifade eder. 3.maddede “elektrik enerjisi desteği miktarı, Bakanlıkça belgelendirilmiş turizm yatırımları veya işletmelerde, şantiye dönemi dâhil tüketilen elektrik enerjisi giderlerinin; tesisin bulunduğu ildeki mesken ve sanayi abonelerine uygulanan tarifelerden en düşüğü ile kendi abone grubuna uygulanan tarife arasındaki fark kadardır. Elektrik enerjisi desteği ödemeleri Bakanlık bütçesine konulacak ödenekten karşılanır”. Hükümleri yer almaktadır.

Bakanlar Kurulunun zikredilen iş bu kararının 1. ve 3. maddeleri uyarınca davacı şirketin gelir kaybından davalı ...'nın sorumlu olduğu açıktır. Buna göre, mahkemece davacı tarafından dava dışı şirkete ödenmek zorunda kalınan bedelden davalının sorumlu olduğuna ilişkin belirleme yerindedir.

Öte yandan, müteselsil sorumlulukta iadenin kapsamı kural olarak müteselsil borçlunun ödemek zorunda kaldığı para, bu paranın kendisi hakkındaki davada verilen hükmün kesinleşmesine kadar işleyecek faizi, önceki davada hükmedilen avukatlık ücreti ve yargılama giderleri toplamından diğer müteselsil borçlunun payına düşen kısmıdır (TBK 167). Kendi kusurlu davranışı ile işin icraya düşmesine yol açan müteselsil borçlu bu ihmali nedeniyle yapılmış olan icra giderlerini ve hükmün kesinleşmesinden sonra geçen sürede işleyecek faizi isteyemez.

Karar kesinleşmeden önce alacaklının icra yoluna başvurması yasanın ona sağladığı bir hak olduğundan hukuken müteselsil borçluya bu konuda herhangi bir sorumluluk yüklenemez. Öte yandan aleyhine verilen karardan ötürü müteselsil borçlunun temyiz yoluna başvurması da bir hakkın kullanılması niteliğinde bulunduğundan bu başvurmanın sonucunu bekleyerek hükmün kesinleşmesi üzerine alacaklıya ödeme yapabileceğini düşünmesi de en doğal hakkıdır. Buna göre hükmün kesinleşmesine kadar mütelselsil borçlunun borcunu ödememesi şeklinde beliren davranışında kusurlu bulunduğu kabul edilemez. Bu bakımdan mütelsil borçlu, hükmün kesinleşmesine kadar yapılan tüm yargılama giderlerini de diğer müteselsil borçludan isteyebilir. Nitekim Dairemizin istikrar kazanmış uygulamaları da bu minval üzere olup esasen bu hususlarda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlık bakımından Dairemiz sayın çoğunluğu ile aramızdaki uyuşmazlık dava dışı şirketin açtığı ve rücu davasının dayanağını oluşturan dava sonucunda davacı tarafından ödenmek zorunda kalınan yargılama giderlerinden iş bu davanın davalısı ...'nın sorumlu tutulup tutulamayacağı noktasındadır.

Dairemiz 02/12/2014 tarih 2014/440 – 16444 sayılı kararında az yukarıda açıklanan ilkeye uygun olarak isabetli bir şekilde esas davada yapılmak zorunda kalınan yargılama giderlerinin de rücu kapsamında bulunacağını belirtmişken; sonraki kararlarında bu görüşünden dönmüştür. Dairemiz 08/05/2014 tarih ve 2014/5555-7513 sayılı kararında esas davada yapılan yargılama giderlerinin rücu davasında istenemeyeceğine ilişkin gerekçesinde "yapılan masraflar yargılama gideri olup ilgili dosyada karara bağlandığından rücu alacağının içerisinde kabul edilemez ve ayrı bir dava konusu yapılamaz." gerekçesine dayanmış, aynı gerekçeyi 2011/12584-2012/15978 sayılı kararında da tekrarlamıştır. Bilahare 16/12/2015 tarih 2015/1063-14780 sayılı kararında ise bu kez "davacının temyizi üzerine karar Yargıtay 19. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiş, böylelikle davacının temyizinin haksız olduğu anlaşılmıştır. Şu halde mahkemece istemin bu bölümünün (temyiz harç ve masrafları) reddi gerekirken" gerekçesine yaslanmış, bu gerekçesini 2015/1061-14779 sayılı kararında da yinelemiştir. Dairemizin anılan kararlarına katılma imkanı yoktur. Şöyle ki; rücu davası, zaten dava dışı üçüncü kişi tarafından açılan asıl davanın rücu alacaklısı davacı aleyhine sonuçlanması sebebiyle ödenmek zorunda kalınan paranın diğer müteselsil borçludan tahsili amacına yönelik olduğundan asıl davada yapılan yargılama giderinin ilgili dosyada karara bağlandığından söz edilerek rücu davasında istenemeyeceğini ileri sürmek hem TBK'nın 167. maddesine, hem de eşyanın tabiatına aykırıdır. Öte yandan temyiz yoluna başvurmak, asıl davanın davalısı/eldeki davanın davacısının yasalarca tanınan en doğal hakkıdır. Dolayısıyla bu yola başvurmak da davacıyı haksız duruma düşürmez. Davalı ..., Bakanlar Kurulu kararı uyarınca davacı şirkete ödemesi gereken normal tarife ile indirimli tarife arasındaki farkı ödememekle dava dışı üçüncü kişinin davacı şirkete karşı dava açmasına sebebiyet vermiştir. Bu sebeple davacının dayanak dava sebebi ile mahkum olup, ödemek zorunda kaldığı paradan, bu paranın kendisi hakkındaki davada verilen hükmün kesinleşmesine kadar işleyecek faizinden ve önceki davada hükmedilen yargılama giderlerinden sorumludur.

Açıklanan tüm bu sebeplerle, davacının, üçüncü kişi tarafından açılan dava sebebi ile ödemek zorunda kaldığı yargılama giderleri dahil tüm paranın davalı ... Bakanlığından tahsiline karar verilmesi için hükmün davacı yararına bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan yargılama giderlerini rücu kapsamında değerlendirmeyen ve ilk derece mahkemesi kararını onayan sayın çoğunluğun kararına iştirak etmiyorum.11/02/2019
Yargıtay — Esas No: 2010/19298, Karar No: 2011/4635, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19298 E.  ,  2011/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8168, Karar No: 2008/9308, Tarih: 15.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8168 E.  ,  2008/9308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 20.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında soyisim ve baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dava konusu taşınmazlar kaydında, murislerinin “... kızı ...” yazılan kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun olarak baba adı ve soyadının düzeltilerek “... kızı ...” şeklinde yazılmasını istemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Dosya içerisine getirilen tapu kayıtlarının incelenmesinden davaya konu taşınmazlardan 73 parsel sayılı taşınmaz kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenilen davacılar murisi ... kızı ...’nun malik olmadığı görülmektedir. Davacıların bu parsel yönünden dava açmakta hukuki yararları bulunmadığından adı geçen parsel yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 15.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6292, Karar No: 2021/12493, Tarih: 15.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/6292 E.  ,  2021/12493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusu esastan reddedilmiş olup, davacı ... vekilinin bu kararı temyiz etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 10.08.2018 tarih ve 2017/721 Esas, 2018/366 Karar sayılı ek kararıyla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekilince Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili ... ilçesinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. Maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 203 ada 1 ve 2 parsel sayılı 14.074,67 ve 1.243,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmişlerdir.

Davacı ..., taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı yararına gerçekleşmediği iddiasına dayanarak, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş, hükmün davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, isteminde bulunulmuş, anılan Dairenin 10.08.2018 tarihli ek kararıyla, davacı Hazinenin temyiz dilekçesinin, HMK'nin 366/1. maddesi yollamasıyla HMK'nin 346/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş ve iş bu ek karar, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasa'nın Geçici 8. Maddesi uyarınca yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, Bölge Adliye Mahkemesince, müddeabihin miktarı itibariyle kararın kesin olduğu gerekçesiyle, davacı Hazinenin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

1. Öncelikle temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararın incelenmesi gerekmektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Ek 6. maddesi uyarınca, Kadastro Mahkemesinin veya otuz günlük askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarih ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.