muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4016, Karar No: 2018/8569, Tarih: 03.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4016 E.  ,  2018/8569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali (rücuen tazminat) davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 13.06.2011 başlangıç 12.7.2012 bitiş tarihli "Leasing sigorta Poliçesi" ile Garanti Finansal Kiralama A.Ş.'ye ait ... Marka iş makinesinin yangın riskine karşı sigortalandığını, iş makinesinin 04.04.2012 tarihinde park halinde iken aniden alev alması ve yanması neticesinde hasara uğradığını, tespit olunan 19.684,42 TL hasar tazminatının, müvekkili şirket tarafından 29.6.2012 tarihinde araç malikine ödendiğini, söz konusu yangının iş makinesinin elektrik tesisatında oluşan şaseden kaynaklı olduğunun tespit edildiğini, davalıların iş makinesini hatalı üretimden kaynaklı sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek, müvekkili şirketin davalılar aleyhine icra takibi başlattığını, davaların borca itiraz ederek takibi durdurduklarını belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkili şirketin dava konusu makinenin satıcısı, üreticisi olmadığı gibi iş makinesine herhangi bir bakım ve onarımda yapmadıklarını, müvekkili şirketin 1994 yılından itibaren söz konusu iş makinesinin Türkiye yetkili satıcılığını ve yedek parça hizmet sağlayıcılığını yaptığını savunarak pasif husumet ehliyetlerinin olmadığından davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, T.B.K 219. maddesinde ayıptan sorumlu olanın satıcı olduğu hususu düzenlendiği, sunulan faturalar incelendiğinde davalı Hmsesa tarafından söz konusu makinanın sigortalı Garanti Finansal Kiralama A.Ş.'ye satıldığı diğer davalı ... A.Ş.'nin satıcı olmadığı, 1994 yılında distribütör olarak faaliyet göstermek amacıyla kurulduğu, söz konusu iş makinasının 1993 model olduğu gerekçesiyle davalı ... A.Ş. yönünden pasif husumet nedeniyle reddine, diğer davalı açısından ise bakımsızlık nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9550, Karar No: 2017/3334, Tarih: 05.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/9550 E.  ,  2017/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2015 tarih ve 2015/122-2015/920 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS)” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada kamulaştırmasız el atma nedeniyle açılan dava sonucunda müvekkili tarafından toplam 29.568,91 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ayrıca 1.011,00 TL temyiz harç ve masrafının ödenme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu alacağın dağıtım tesislerinin işletilmesinden kaynaklandığı ve İHDS’nin imza tarihinden öncesi döneme ait olduğu, davacının üçüncü kişinin zararına karşılık 29.568,91 TL ödediği ve bu bedel ile temyiz harç ve masraflarından davalının İHDS’nin 7.4 maddesi gereğince sorumlu olduğu, ayrıca davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürüldüğünün ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 30.580,39 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, rücuya konu ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/777 esas sayılı kamulaştırmasız el atma davası İHDS’nin imzalanmasından sonra ... aleyhine açılmış ve mahkemece, kamulaştırmasız el atılan yerin tapusunun iptali ile ... adına tesciline ve kamulaştırmasız el atılan yerin tespit edilen bedelinin ...’tan tahsiline karar verilmiş olup, bu karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. İşbu davada ise davacı tarafından icra dosyasına yatırılan kamulaştırmasız el atılan ve kendi adına tesciline karar verilen yerin tespit edilen bedeli ile temyiz harç ve masraflarının davalı ...’tan tahsili talep edilmektedir. Bu durumda, mahkemece, kamulaştırmasız el atılan yerin tapu kaydı incelenip kimin adına tescil edildiği araştırıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05.06.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 22/01/2010 tarihinde yapılmıştır.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 22/01/2010 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi, 22/01/2010 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 22/01/2010 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2012/10440, Karar No: 2012/18761, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10440 E.  ,  2012/18761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Dairemizin 21.02.2012 tarihli geri çevirme yazısında 4447 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen GEÇİCİ MADDE 11 hükmüne göre davacıya bağlanacak yaşlılık aylığı ; maddede belirtilen (a) ve (b) aylığından oluşmaktadır. Davalı Kurum Genel Müdürlüğünden, açık kimliği ve şahsi sicil numarası bildirilerek; davacının, satın aldığı basamak intibakı ile 31.12.1999 tarihinde 18.basamakta bulunduğunun kabul edilmesi halinde tahsis tarihi itibarı ile bağlanabilecek (a) ve (b) aylıklarını gösterecek şekilde toplam aylığını hesaplanması, ayrıca, dava tarihi olan 8.5.2009 tarihine kadar Kurumca ödenen aylıklar ile basamak intibakı ile hesaplanacak aylıkları arasındaki farkları ayrıntılı olarak belirlemesi istenerek, alınacak yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmesi belirtilmiş olmasına rağmen davalı Kurum tarafından geri çevirme gereğinin yerine getirilmediği görülmekle yargılamanın sürüncemede kalmaması açısından 21.02.2012 tarihli geri çevirme gereğinin yerine getirilerek alınacak yazı cevabının dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5592, Karar No: 2015/10678, Tarih: 25.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5592 E.  ,  2015/10678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 19.06.2012 tarihinde tefhim olunan kararı, sanığın CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 18.01.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/6897, Karar No: 2006/10054, Tarih: 10.10.2006

11. Hukuk Dairesi 2005/6897 E., 2006/10054 K.

**11. Hukuk Dairesi 2005/6897 E., 2006/10054 K.**

**- AYIRT EDİCİLİK

- MARKA TESCİL BAŞVURUSU**- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 7 ]

- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 8 ]

- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 2 ]

- 556 S. MARKALARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KA... [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada (Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi)'nce verilen 19.04.2005 tarih ve 2004/153-2005/227 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan, tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dünyada iletişim ve haberleşme sektöründe faaliyet gösteren en büyük firmalardan biri olan müvekkilinin "J-M..." ibareli markasının tescili maksadıyla Madrid Protokolü çerçevesinde 22.08.2000 tarihinde 9, 16, 35, 38 ve 42. sınıflardaki mal ve hizmetler için Türkiye'de ve diğer bir grup ülkede tescil edilmek üzere müracaatta bulunduğunu, TPE kayıtlarında işlem görmeye başlamış ve 9. sınıfta yer alan ürünler için M... ibareli marka ile ayırt edilmeyecek kadar benzer bulunduğundan bahisle, bu sınıftaki ürünler için davacının tescil müracaatının davalı tarafından kısmen reddedildiğini, müvekkilince yapılan itirazların da kabul edilmediğini, davacıya ait markasının menşe ülke Almanya'da 2000 yılında, ayrıca Portekiz ve İngiltere'de tescilli olduğunu, davacının M... ibaresini içeren ve başında tek harf bulunan 'T.M..., P.M..., G.M... gibi pek çok markasının yoğun olarak dünyanın pek çok yerinde kesintisiz şekilde kullanılmaları sebebiyle davacı için ayırt edici bir hal aldığını, öte yandan redde dayanak gösterilen markanın sahibi olan S... AG.'nin M... ibaresinin davacı tarafından kullanılmasına muvafakat ettiğini ileri sürerek, TPE. YİDK'nın 26.07.2002 tarih ve M-1356 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu marka tescil başvurusu ile ilgili alınan kararların yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu marka tescil başvurusu ile ilgili alınan kararların yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı başvurusunun kapsamındaki 9. sınıf emtialardan büyük bir kısmının 20.06.1994 tarihinde S... AG adına tescilli 152611 sayılı markadaki 9. sınıf emtialarla aynı olduğu, davacı başvurusunun konusu olan işaret ile redde mesnet markanın ayırt edilemeyecek derecede benzer olup, davalı TPE'nin işaret ile emtiaları daha önceden tescilli olan marka ile aynı ve/veya benzer olan davacı başvurusunu 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddetmesinin isabetli olduğu, davacı markasının 22.02.2000 tarihinde menşe ülke Almanya ve sonrasında Portekiz ve İngiltere'de tescilli olmasının doğrudan TPE'nin kararının yanlış olduğu sonucunu doğurmayacağı, zira yabancı ülkelerdeki tescillerin, 556 sayılı KHK'nın ülkesellik ilkesini benimsemesi sebebiyle ülkemizde tescil başvurusunun kabulünü zorunlu kılmadığı, 556 sayılı KHK'nın 7/b ve Uygulama Yönetmeliği'nin 5/4. maddeleri uyarınca önceki marka sahibinin muvafakati halinde dahi mükerrer tescilin mümkün olmadığı, ayrıca başvuru konusu işaretin mutlak ret nedeninden etkilenmeksizin ayırt ediciliği sağlamaya olanak verecek derecede bir kullanımın da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve Paris Sözleşmesi'nin 6/1. maddesindeki "Ticari markaların başvuru tescil koşulları, her Birlik ülkesinin yerel yasaları ve mevzuatıyla belirlenecektir" hükmü, tescil mecburiyetini kaldıran aynı Sözleşmenin 4. mükerrer 6/B (1) maddesindeki "Bu markaların, korunma talep edilen ülkelerdeki üçüncü kişiler tarafından kazanılmış haklara tecavüz etmesi halinde tescil edilemeyeceği" hükmü karşısında, daha önceden tescil edilen bir başka markaya benzer olan ibarenin marka olarak tesciline olanak bulunmamasına, ayrıca "T-M..." markası tescil edilmeden önce kullanımla ayırt edicilik kazanmış olup, davaya konu "J-M..." ibaresinin tescil başvurusundan önce kullanımla ayırt edicilik kazandığının kanıtlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün (ONANMASINA), 10.10.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10150, Karar No: 2012/4732, Tarih: 07.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/10150 E.  ,  2012/4732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet almak, rüşvet vermek, resmi belgede

sahtecilik

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet almak ve vermek suçlarından iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunupta katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgelerinin ve bunlar tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dilekçelerinin eklenmesi ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsacılığına TEVDİİNE, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/97, Karar No: 2024/6688, Tarih: 27.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/97 E.  ,  2024/6688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/256 Esas, 2023/223 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkili bankanın Keçiören şubesinde ana kasadan sorumlu veznedar olarak görev yaptığını, 27.08.2004 tarihinde bankaya gönderilen bir miktar parayı davalının teslim aldığını, aynı gün bu paranın bir kısmının kasada bulunmadığının tespit edildiğini, davalı hakkında Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/337 esas ve 2004/387 sayılı kararı ile zimmet suçundan ceza yargılamasının devam ettiğini belirterek, zimmete konu 88.738,20 TL'nin dava tarihinden işletilecek temerrüt faizi ile beraber davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; 27.08.2004 tarihinde görev yaptığı bankaya gelen 300.000,00 TL'nin tarafınca teslim alındığını, ancak aynı gün müdür yardımcısının mola vermesini teklif etmesi üzerine kısa bir süre kasadan ayrılması neticesinde 60.000,00 TL'nin kasadan alındığının tarafınca tespit edildiğini, banka yöneticilerinin hemen durumu adli makamlara bildirmeleri gerekirken 4 gün geçtikten sonra şikayette bulunduklarını, isnat edilen eylemle bir ilgisinin olmadığını, olayda kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29.09.2015 tarihli ve 2014/633 Esas, 2015/514 Karar sayılı kararıyla; davalı hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine beraat kararı verildiği, beraat kararındaki tespitlerin hukuk hâkimini bağladığı, dava konusu paranın kasada bulunmamasının nedeninin tespit edilemediği, bankanın zarara uğramasında davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.