muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12831, Karar No: 2016/16312, Tarih: 02.06.2016

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek kanuni düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsam dışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir.

Öncelikle uyuşmazlığa Uyuşmazlık Mahkemesinin kararı üzerine iş mahkemesince bakılması zorunluluğu bulunmakla işin esasına girilerek karar verilmesi yerindedir.

Davalı kurum, taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana göre  belirlenmiş olan  ücret ve diğer malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsam dışı personel için sağlanan artışlardan az da olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda artış yapılmış ve yansıtılmış ise kapsam dışı nakle tabi olarak çalışan davacı, kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış yapmış olabilir. Taraflar arasında yapılan sözleşmenin 7. maddesine göre, davacının ücretinde yapılacak artış, memur maaşlarına yapılan artış oranından az olamaz. Buna göre davalı şirketçe davacının ücretine yapılan artışlar kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan az ise aradaki fark alacak hüküm altına alınmalıdır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3.maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi, gerek 4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan unvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı. Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir. Şu halde davacı için 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenen unvanda görev yapanların 5473 sayılı Kanun ile öngörülen ek ödeme kapsamında olup olmadığı önem arz etmektedir. Bunun için öncelikle davacının belirlenmiş olan unvanı itibariyle ek ödeme yapılması gereken kamu görevlilerinden olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile aynı unvanda görev yapan kamu görevlilerinin belirtilen ek ödemelerden yararlanması söz konusu ise davacının da ek ödemeden yararlandırılması ve varsa bundan kaynaklanan fark alacaklarının hüküm altına alınması gerekir.

Davacı, maaş nakil ilmuhaberinin de eksik düzenlendiğini iddia ederek, bunun 406 sayılı Kanuna uygun şekilde düzenlenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir. 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesinin üçüncü fıkrasına göre 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanların Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer malî haklarına, bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir. Buna göre davacının bildirim tarihindeki unvanı için Yönetim Kurulunca 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ücret ve diğer mali haklarına, anılan tarihten bildirim tarihine kadar geçen süre içinde, bildirim tarihindeki kadro ve pozisyonu göz önünde bulundurularak, kamu görevlilerine yapılan artış oranı ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutarın nakil ilmuhaberinde belirtilmesi gerekir.

Sonuç olarak, öncelikle davacı ile ilgili tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3. maddesinde öngörülen ek ödeme kapsamındaki unvan, kadro ve pozisyonunda çalışıp çalışmadığı ve bu bağlamda ek ödemeden yararlanacak personel statüsünde olup olmadığı belirlenmeli; kapsam dışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde ise 406 sayılı Kanun'un Ek. 29 ve sözleşmenin 7. maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı tespit edilerek, bunlara bağlı olarak hak kazanmasına rağmen ödenmeyen bir alacağının bulunup bulunmadığı ve memurlara yapılmış olan ve davacının yararlanması gereken artışlara göre nakil ilmuhaberinin eksik düzenlenip düzenlenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Dosya içeriğine göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan ve tablo içinde gösterilen davacının bildirilmesi gereken net ücret miktarı ile mahkeme hükmünde yazılı olan net ücret miktarları arasında çelişki bulunmaktadır. Davacının nakil olduğu tarihe kadar hesaplanan ek ödeme alacağının mahkemece hatalı şekilde davacının bildirilmesi gereken net ücret miktarı olarak belirtilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

2-Dosya içeriğine göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan ve tablo içinde gösterilen davacının bildirilmesi gereken net ücret miktarı ile mahkeme hükmünde yazılı olan net ücret miktarları arasında çelişki bulunmaktadır. Davacının nakil olduğu tarihe kadar hesaplanan ek ödeme alacağının mahkemece hatalı şekilde davacının bildirilmesi gereken net ücret miktarı olarak belirtilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/597, Karar No: 2020/4191, Tarih: 10.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/597 E.  ,  2020/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, icra müdürlüğü tarafından sıra cetveli yapıldığını, ancak paylaşıma konu bedelin garameten dağıtılması gerekirken hatalı olarak tamamının 1. sıraya verildiğini, ayrıca icra dosyasında takas talebinde bulunduklarını ve buna ilişkin şikayetlerinin derdest olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan kurum alacağının prim alacağından kaynaklandığı, İİK’nın 206. maddesi uyarınca kamu alacaklarının imtiyaz hakkı kural olarak iflas tasfiyesi bakımından geçerli olup somut olayda bu hükmün uygulanmasına imkan olmadığı AATHK’nın 21/1. maddesi uyarınca ilk hacze iştirak şartlarından yararlanabileceği, icra müdürlüğünce paranın garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesi ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından borçlunun davada taraf gösterilmesinin hatalı olduğu, şikayet olunan SGK’nın alacağının kamu alacağı olduğu ve ilk haciz olduğu, ilk haczin kamu alacağı olması halinde kamu alacağına iştirakin mümkün olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, şikayetin şikayet olunan borçlu yönünden pasif husumet yokluğu nedeni ile şikayet olunan SGK yönünden ise esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6390, Karar No: 2013/394, Tarih: 16.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/6390 E.  ,  2013/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının askerlik öncesi 01.05.1987-25.11.1994 ile, askerlik sonrası 01.06.1996-30.03.2001 tarihleri arasında davalı işverenlere ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davacının çalışmasının 18 yaşına kadar olan süreçte öğrenim safhası devam ettiği, 18 yaşından gün aldığı tarih olan 25.11.1992’ den itibaren usta olarak çalışmasını sürdürdüğü kabul edilerek , 25.11.1992 - 1.2.1993 tarihleri arasında 65 gün, 1993 yılı 2. Döneminde 120 gün, 1994 yılı 1. Döneminde 1 gün, 2000 yılı 3. Döneminde 30 gün, 2001 yılı 1. Döneminde 90 gün .... işyerinde ; 1994 yılı 2. Döneminde 120 gün, 1994 yılı 3. Döneminde 60 gün, 1998 yılı 1. Döneminde 55 gün, 1998 yılı 2. Döneminde 120 gün, 3. Döneminde 120 gün, 1999 yılı 1. Döneminde 120 gün, 2. Döneminde 120 gün, 3. Döneminde 120 gün, 2000 yılı 1. Döneminde 120 gün, 2. Döneminde 120 gün, 3. Döneminde 90 gün süre ile ve hizmet akdi ile ve işçi sıfatıyla diğer davalı ... Müm. Taah.Tic.San.Ltd. Şirketinde çalıştığının tespiti ile, isteğin kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği , kesinleşen alacak davası kuvvetli delil niteliğinde ise de kesin delil niteliğinde olmadığı,Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği , kesinleşen alacak davası kuvvetli delil niteliğinde ise de kesin delil niteliğinde olmadığı,Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait sigortalı hizmet cetvelinde davacının 01.02.1993 -30.04.1994 arası (234344) ... işyerinde ; 01.05.1994-31.10.1994 ile 01.07.1996-05.03.1998 arası (11011663 no.lu) ...... işyerinde çalışmasının göründüğü; 01.02.1993 tarihinde ...; 01.05.1994 ve 01.07.1996 tarihlerinde...Otomotiv Müm. Taah.Tic.San.Ltd.Şt işyerinden işe giriş bildirgelerinin verildiği; 1994/2. dönemde 120 gün, 1994/3. dönemde 60 gün prim ödemesinin göründüğü; ayrıca 01.12.2000 tarihli işe giriş bildirgesi ile 1070629 no.lu ... işyerine giriş bildirgesinin sunulduğu; davacının 25.11.1994-25.05.1996 tarihleri arasında askerlik hizmetini yaptığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, öncelikle davalı işverenlerin hangi tarihte 506 Sayılı Yasa kapsamında ne zaman işçi çalıştırmaya başladığının araştırılmadığı, dava konusu olan dönemde tüm dönemi kapsayan dönem bordrolarının celp edilmediği, dinlenen tanıkların yerleşik Yargıtay içtihatlarında belirtilen tanık niteliğinde olmadığı, buna göre mahkemece karar altına alınan şekilde çalışmanın varlığının ortaya konulamadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, ihtilaflı döneme ilişkin tüm dönem bordrolarını getirmek ve bu bordrolarda ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya konulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davacının çalışmasının 18 yaşına kadar olan süreçte öğrenim safhası devam ettiği, 18 yaşından gün aldığı tarih olan 25.11.1992’ den itibaren usta olarak çalışmasını sürdürdüğü yönündeki değerlendirme de dosya kapsamına göre yerinde olmayıp davacının iddia ettiği 18 yaşından önceki çalışmaları yönünden de çalışma olgusunun yukarıda belirtildiği şekilde araştırılması gerekmektedir.

Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davacının çalışmasının 18 yaşına kadar olan süreçte öğrenim safhası devam ettiği, 18 yaşından gün aldığı tarih olan 25.11.1992’ den itibaren usta olarak çalışmasını sürdürdüğü yönündeki değerlendirme de dosya kapsamına göre yerinde olmayıp davacının iddia ettiği 18 yaşından önceki çalışmaları yönünden de çalışma olgusunun yukarıda belirtildiği şekilde araştırılması gerekmektedir.

Kabule göre de, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu hizmet cetveline göre davalı ... Otamotiv Müm. Taah.Tic.San.Ltd.Şirketi nezdindeki çalışması nedeni ile 1994/2. dönemde 120 gün, 1994/3. dönemde 60 gün prim ödemesi görünmesine rağmen bu dönemler için ayrıca hizmet tespitine karar verilmesi de doğru değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı ile davalılardan işverenlere iadesine, 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25491, Karar No: 2022/1617, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25491 E.  ,  2022/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12771, Karar No: 2013/2109, Tarih: 04.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/12771 E.  ,  2013/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Yaşar Çetin vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölüme ait orman sınır noktalarının göründüğü orman tahdit haritasının Orman İşletme Müdürlüğünden istenerek,

2) En yakın kadastro parselleri ile bağlantılı geniş pafta üzerinde, dava konusu taşınmazların yerinin gösterilmesi için fen bilirkişiden ek rapor alınarak,

3) Birinci ve ikinci bente cevap geldikten sonra; dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek, değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (büyük orman tahdit haritası üzerinde dava konusu taşınmazın yerinin en yakın kadastro parselleri ile bağlantı kurularak gösterilmesi) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle müşterek imzalı krokili ek rapor alınarak,

4) İkinci bent gereğince düzenlenen geniş pafta memleket haritası üzerine aktarılarak, en yakın kadastro parselleri görünecek şekilde, memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle (1/25.000 ve 1/10.000 ölçekli olarak ayrı ayrı), çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor alınarak,

5) İkinci bent gereğince düzenlenen geniş pafta üzerinde dava konusu taşınmazın yeri belirlendikten sonra, bu krokinin kadastro müdürlüğüne gönderilerek, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın tapulamada niçin tescil harici bırakıldığı, paftası üzerine ne yazıldığının sorulması ve bu bölüme ait orijinal pafta örneği fotokopisinin istenerek,

6) Dava konusu olan mahkemenin 2011/600 ilâ 612 esaslarında kayıtlı bulunan taşınmazların hepsinin aynı pafta, aynı memleket haritası ve aynı orman tahdit haritası üzerinde gösterilmesi, hepsinin aynı krokide gösterilmesi mümkün olmaz ise, birbirine yakın olanların aynı kroki ve haritalarda gösterilmesi için fen ve orman bilirkişilerden ek rapor alınarak,

7) Dava konusu taşınmazlara yakın ya da bitişik komşu kadastro parselleri tesbit edilerek tapulama tutanakları, dayanak tapu ve vergi kayıtları, kadastroca oluşturulan tapu kayıt örneklerinin istenerek,

7) Dava konusu taşınmazlara yakın ya da bitişik komşu kadastro parselleri tesbit edilerek tapulama tutanakları, dayanak tapu ve vergi kayıtları, kadastroca oluşturulan tapu kayıt örneklerinin istenerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/03/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.