muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9011, Karar No: 2011/5450, Tarih: 10.10.2011

‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur….

. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da

cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.10. 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11148, Karar No: 2012/24507, Tarih: 20.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/11148 E.  ,  2012/24507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Emniyet görevlileri tarafından, suç tarihinde ilçe merkezinde yürümekte olan sanığa, şüphe üzerine sırt çantasında ne olduğunun sorulduğu, sanığın 2007 yılında vefat eden büyükannesi...'ye ait olduğunu söylediği iki adet eski el yazması Kuran-ı Kerim'i çantasından çıkararak görevli memurlara gösterdiği, sanığın bu kitapları büyükannesinin ölmeden önce oturduğu evinin kömürlüğünde bulduğunu, kendisinin bu kitapları hatıra olarak saklamak amacı ile aldığını beyan ettiği, tarafsız bilirkişi kurulu tarafından suça konu eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında taşınır kültür varlığı niteliğini haiz bulunmadıklarının belirlendiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik ve yetersiz inceleme ile beraat kararı verildiğine, eserlerin sanığa iadesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9696, Karar No: 2012/14167, Tarih: 04.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9696 E.  ,  2012/14167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 46421,46 TL için yapılan ilamsız icra takibine vaki haksız itirazın iptali takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.BK.101/1 maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Bu nedenle, sebepsiz zenginleşmede gecikme faizi yürümesi için borçlunun yani haksız mal edinenin ya bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir.Temerrüt faizi hakkında kısa ve genel bir açıklama yapılmasında yarar vardır:Uygulama ve öğretide baskın görüş olarak, temerrüt (gecikme) faizinin hukuki nitelikçe, borçlunun para borcunu zamanında ödememesi ve temerrüde düşmesi üzerine kanun gereği kendiliğinden işlemeye başlayan ve temerrüdün devamı müddetince varlığını sürdüren, alacaklının zararın varlığını ve miktarını ve borçlunun kusurunu ispat zorunda kalmaksızın borçlunun ödediği ve miktarı yasalarla belirlenmiş asgari, maktu bir tazminat olduğu kabul edilmektedir (Dr. Becker:İsviçre Medeni Kanunu Şerhi, Borçlar Kanunu, Fasikül IV, s.5 Dr. S. Özkök Çevirisi; A.Von Tuhr: Cilt 1-2, s.617, C. Edeğe Çevirisi; Nami Barlas:Para Borçlarının İfasında Borçlunun Temerrüdü ve Temerrüt Açısından Düzenlenen İstanbul 1992, s.127 vd.; Oğuzman, K./Öz, T.: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, İstanbul 1995, s.373 vd.; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 11.6.1997 gün ve 1997/11-278 E.-529 K.; 31.03.2004 gün ve 2004/12-163 E.-184 K.; 18.11.2009 gün ve 2009/21-435 E. - 544 K.; 23.06.2010 gün ve 2010/19-255 E., 2010/347 sayılı ilamları).Dosya içeriğinden davalının icra takip tarihinde temerrüde düştüğü anlaşıldığından mahkemece bu tarihten (11.11.2010) itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Bundan ayrı olarak faiz oranı taraflar arasında sözleşme ile kararlaştırılmamış olup, bu durumda asıl alacağın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken %19 işlemiş ve işleyecek faizi ile tahsili cihetine gidilmesi doğru görülmemiştir.Alacak miktarı ve sorumlusu yapılan yargılama sonucu belirlendiğinden, likid kabul edilerek icra inkar tazminatına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, HMUK 438/7.maddesi uygulanarak; özellikle BK.101 ve 104/son madde hükmü değerlendirilmesi gerekmiştir.Ancak, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7.maddesi gereğince davalı tarafın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2.bendinde yer alan “…iptali ile takibin devamına…” ifadesi çıkartılarak yerine “itirazın kısmen iptali ile takibin asıl alacak ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal oranda faiz yürütülmek suretiyle takibin devamına” yine, icra inkar tazminatının tahsiline ilişkin olan üçüncü paragrafın tümüyle hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 2

.bendinde yer alan “…iptali ile takibin devamına…” ifadesi çıkartılarak yerine “itirazın kısmen iptali ile takibin asıl alacak ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal oranda faiz yürütülmek suretiyle takibin devamına” yine, icra inkar tazminatının tahsiline ilişkin olan üçüncü paragrafın tümüyle hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 2.068.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/164, Karar No: 2016/261, Tarih: 24.05.2016

**Ceza Genel Kurulu         2016/164 E.  ,  2016/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Kasten öldürme suçuna teşebbüsten mağdur sanık ...’in 5237 sayılı TCK’nun 81/1, 35/2, 29/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay, mağdur sanık ...’ın ise aynı Kanunun 81/1, 35/2, 29/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna, mağdur sanık ... için ayrıca mahsuba ilişkin, Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.02.2014 gün ve 342-102 sayılı hükümlerin, mağdur sanıkların müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 26.10.2015 gün ve 2728-5053 sayı ile;

“Oluşa ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde aralarında önceye dayalı husumet bulunması nedeniyle ...'ın ...'i bulundukları mekânda yerden kalkması için ‘kalk buradan lan, burası benim yerim’ diyerek tartışmayı başlattığı, yanlarında bulunan tanıkların tarafları ayırdığı, sonrasında ...'in kullandığı araçla ...'ın önünü keserek durdurduğu ve araçtan inerek ihtiyaç gidermeye başladığı, duruma sinirlenen ...'ın tabancasını çekerek ...'e yönelterek ayaklarının önüne doğru peş peşe ateş ettiği, ...'in sol ayağından yaralandığı, tanık ...'nin ...'a müdahale edip elindeki tabancayı aldığı, bu sırada ...'in bıçak çekip, sol göğüs, sırt ve kasık bölgelerine üç kez vurduğu ve ...'ı, kalp ve akciğer harabiyeti ile hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği, yine ...'ın da bu esnada bıçakla, sol göğüs, sol karın ve sol arka baldır bölgelerine toplam dört kez vurduğu ...'i, diyafragma hasarına, göğüs ve karın içi kanamaya ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, olayın gelişim biçimi ve haksız hareketlerin oluş zamanı ve dereceleri nazara alındığında Mahkeme'nin haksız tahrikin derecesini kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yöne ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir” açıklamasıyla onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 02.12.2015 gün ve 176437 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 02.12.2015 gün ve 176437 sayı ile;

"Sanıkların birbirlerine karşı olan hareketlerinin nitelikleri ve etki tepki durumu, özellikle bıçaklı saldırıyı ilk gerçekleştiren ...’in eylemi sonucunda, ...’da meydana gelen yaralanmanın ağırlığı dikkate alındığında; 1/4'ten 3/4'e kadar ceza indirim öngören TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, tarafların birbirlerine yönelen ve haksız tahrik oluşturan davranışların, olayın gelişimi ve yaralanmaların derecesi de dikkate alınarak, sanık ... için de hakkaniyet ölçülerine göre makul oranda indirim yapılması yerine, yazılı biçimde, 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle, hükmün bozulması yerine, aksi görüşle onanmasına karar verilmesi Kanuna aykırıdır." görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, mağdur sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin Özel Daire onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bozulması talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308/1. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince, 12.01.2016 gün ve 5913-41 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Mağdur sanıklar ... ve ... hakkında saldırı amaçlı bıçak taşımak suçlarından verilen hükümler kesin nitelikte, mağdur sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten, mağdur sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşıma suçlarından verilen hükümler ise Yargıtay 1. Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme, mağdur sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten verilen mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Mağdur sanık ...'ın kasten öldürme suçuna teşebbüsten cezalandırılmasına karar verilen ve suçun sübutu ile fiilin vasıflandırılmasına ilişkin bir uyuşmazlık ve bu kabulde de dosya muhtevası itibarıyla herhangi bir isabetsizlik bulunmayan somut olayda, Özel Daireyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık ... hakkında uygulanan haksız tahrik indirim oranında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

18.12.2011 günü geceleyin aynı restorana giden mağdur sanıklar ... ve ... arasında tartışma çıktığı, çevredekilerin araya girmesiyle tartışmanın kavgaya dönüşmeden sonlandırıldığı, mağdur sanık ...’in tanık ... ile, mağdur sanık ...’ın ise tanık ... ile birlikte restorandan çıkıp farklı araçlarla uzaklaştıkları, bir süre sonra saat 01.15 sıralarında Öğretmen Sokakta araçlarından inen sanıkların kavgası sonucunda;

İncelenen dosya kapsamından;

18.12.2011 günü geceleyin aynı restorana giden mağdur sanıklar ... ve ... arasında tartışma çıktığı, çevredekilerin araya girmesiyle tartışmanın kavgaya dönüşmeden sonlandırıldığı, mağdur sanık ...’in tanık ... ile, mağdur sanık ...’ın ise tanık ... ile birlikte restorandan çıkıp farklı araçlarla uzaklaştıkları, bir süre sonra saat 01.15 sıralarında Öğretmen Sokakta araçlarından inen sanıkların kavgası sonucunda;

Mağdur sanık ...’in, sol göğüs, karın mide üzeri ve sol göbek yan kısmına aldığı üç bıçak darbesi neticesinde diyafram hasarına, göğüs ve karında iç kanamaya ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde, sol ayağındaki mermi izi kesisi nedeniyle de basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı,

Mağdur sanık ...’ın ise, sol göğüs bölgesine aldığı bir bıçak darbesi sonucunda, kalp ve akciğer harabiyeti ile hayati tehlikeye neden olacak şekilde, sol kasık ve sol omzuna aldığı iki bıçak darbesi neticesinde ise hayati tehlike geçirmeyecek ancak basit tıbbi müdahale ile giderilmeyecek şekilde yaralandığı,

Adli muayene raporlarına göre, ...’ın 171, ...’in 226 promil alkollü oldukları,

Adana Kriminal Polis Laboratuvarı raporunda, olay sırasında mağdur sanık ...’ın kullandığı 7,65 mm çapındaki tabancanın atışına mani herhangi bir engelinin bulunmadığı, yasak niteliğe haiz silahlardan olduğu, olay yerinden ele geçirilen yedi adet kovanın, bir adet mermi çekirdeğinin ve bir adet mermi çekirdeği gömlek parçasının bu tabanca ile atıldığı hususlarına yer verildiği,

Arama neticesinde, mağdur sanık ...’ın olay yerine gelirken ve olay yerinden hastaneye götürülürken içinde bulunduğu araçta uzunluğu 45 cm olan ekmek bıçağı ile pantolon cebinde özellikleri belirtilmeyen başka bir bıçağın ele geçirildiği, ancak bu bıçakların olayda kullanılan bıçak ya da bıçaklar olduğuna ilişkin dosyada bir bilginin olmadığı,

Mağdur sanıkların birbirlerini öldürmeye teşebbüs ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda yerel mahkemece, haksız tahrik altında kasten öldürme suçuna teşebbüsten her iki sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, haksız tahrik indirimi mağdur sanık ... için ¾, mağdur sanık ... için ise ¼ oranında uygulandığı,

Anlaşılmaktadır.

Mağdur sanıkların birbirlerini öldürmeye teşebbüs ettikleri iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda yerel mahkemece, haksız tahrik altında kasten öldürme suçuna teşebbüsten her iki sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, haksız tahrik indirimi mağdur sanık ... için ¾, mağdur sanık ... için ise ¼ oranında uygulandığı,

Anlaşılmaktadır.

Tanık ... kollukta; mağdur sanık ... ile birlikte araçla eve giderken Bosna Hersek Parkı yanında ... ile karşılaştıklarını, ... ile ...’ın arasında tartışma çıktığını, o sırada yanlarına gelen tanık ... ...’ün yardımıyla sanıkları araladıklarını, ...’ın ... ile, kendisinin de ... ile birlikte araçlarla tartışma yerinden ayrıldıklarını, ...’in “eve gitmeden önce bir tur atalım” ısrarı üzerine dolaşmaya başladıklarını, Öğretmen Sokağa geldiklerinde mağdur sanık ...’in ufak su dökeceğini söyleyince aracı sola çekip park ettiğini, ... araçtan inip tuvaletini yapmakta iken mağdur sanık ...’ın aracı ile arkalarında durduğunu, ...’e ... ile kavga etmemesi hususunda tembihte bulunduğunu, ancak sanıkların tartışmaya başladıklarını, birbirlerini ittiklerini, ...’ın silah çekip ateş etmeye başlaması üzerine ...'ın üzerine atlayıp silahı almaya çalıştığı sırada silahın tekrar ateş aldığını, ...’ın 6-7 el ateş ettiğini, bu sırada sanık ...’in elinde bulunan bıçakla ...’ı göğüs kısmından bıçakladığını, ...’ın elindeki silahı zorla aldığını, üzerinde taşıdığı bıçağı çıkaran ...'ın bu defa bıçakla ...’e vurduğunu, her iki mağdur sanığın da yaralanması sonucunda kavgayı bıraktıklarını, tanık ... ile birlikte mağdur sanıkları araçlarla hastaneye götürdüklerini,

Cumhuriyet savcılığında; gece saat 01.00 sıralarında Karşıyaka eski Zabıta Karakolu civarında bulunan lokantaya gittiklerini, mağdur sanık ... lokantadaki bir sandalyeye oturunca mağdur sanık ...’ın “ora benim sandalyem lan” diye hitap etmesi üzerine tartışma çıktığını, tartışma sırasında olay yerine gelen tanık ... ... ile birlikte mağdur sanıkları ayırdıklarını, ...'in aracıyla olay yerinden ayrıldıklarını, yolda ...'ın arabası ile karşılaştıklarını, ...’in ...’ın aracını biraz sıkıştırdığını ve durdurduğunu, sonrasında küçük tuvaletini yapmaya inince ...’ın da araçtan indiğini, sanıkların tartışmaya başladıklarını, ...’ın silah, ...'in ise bıçak çıkarttıklarını, ...’ın ...’in ayak ucuna doğru 6-7 el ateş ettiğini, kendisinin silah atışına engel olmak için ...'ın üzerine doğru gidince ...'ın bu defa silahı kendisine doğrulttuğunu, pantolon kemeriyle ...'ın eline vurup silahı düşürerek silahı tanık ... ...’e teslim ettiğini, ...'ın elindeki silah düşünce ...’in bıçakla ...'a vurduğunu, ...'ın da ...'e bıçakla birkaç kez vurduğunu, bu şekilde sanıkların birbirlerini karşılıklı olarak yaraladıklarını, kendisinin sanık ...’i, tanık ... ...’ün ise sanık ...’ı araçlarla hastaneye götürdüklerini,