muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20469, Karar No: 2013/15645, Tarih: 10.06.2013

bilirkişinin düzenlediği 16/12/2009 tarihli rapor ile suça konu eserlerden iki adet el yazması Kuran-ı Kerim'in 2863 sayılı Kanunun 23/a maddesi uyarınca, entoğrafik nitelikte kültür varlığı olup, ciltlerinde ketebe kayıtlarının bulunmadığı, yıpranmış ve parçalanmış olan bu eserlerin müze koleksiyonlarını tamamlayıcı özelliklerinin bulunmadığı, yurt içinde alım satımının serbest olduğu, diğer yedi kitabın ise matbu olduğu, eski eser niteliği taşımadığının belirlendiği anlaşılmaktadır.

2863 sayılı Kanunun 5/1 maddesine göre, gerek Devlet'in, gerekse özel hukuk hükümlerine tabi gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetindeki taşınmazlarda varlığı bilinen veya ileride meydana çıkacak olan korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları Devlet malı niteliğindedir. Devlet malı niteliği taşıyan bu varlıkların Devlet elinde ve müzelerde bulundurulması gerekir, korunup değerlendirilmeleri görevi de Devlet'e aittir (2863 sayılı Kanun m. 24/1). Ancak, 23/04/1906 tarihli Asar-ı Atika Nizamnamesi'nin yürürlüğe girmesinden önce mülkiyete konu olanlar, 2863 sayılı Kanunun 25/1. maddesi uyarınca yapılan tasnif sonucu korunması gerekli görülerek tescil edilen, ancak müzelere alınması gerekli görülmeyerek iade olunanları ve mülkiyeti yurt dışında edinilip yurda getirilenler, özel mülkiyete konu olabilirler. Bu üç istisnai durum haricinde korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıklarının özel mülkiyete konu olması mümkün değildir, bulundurulması da suç teşkil eder. 2863 sayılı Kanunun 4. maddesine göre ...'na bildirilen taşınır kültür ve tabiat varlıkları ile 23. maddede belirlenen korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları, ... tarafından bilimsel esaslara göre tasnif ve tescile tabi tutulurlar. Bunlardan Devlet müzelerinde bulunması gerekli görülenler, usulüne uygun olarak müzelere alınırlar (2863 sayılı Kanun m. 25/1). Taşınır kültür ve tabiat varlıklarının elde tutulması kanuna aykırılık oluşturur ve cezai yaptırım uygulanmasını gerektirir. Suçun konusunu oluşturan varlıklar, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıklarıdır. Devlete ait olan ve Devlet elinde bulundurulması gereken taşınır kültür ve tabiat varlıkları şahısların elinde bulunmaktadır, bu varlıklar üzerinde "mülkiyet hakkı varmış gibi" hareket edilmektedir.

Suçun manevi unsuru ise, korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıklarını, bu niteliğini bilerek 2863 sayılı Kanunun 25. maddesinde öngörülen usul ve esaslara aykırı şekilde elde bulundurmadır. Somut dosyada, sanığın evinde el yazması, tarihi ve değeri yüksek, altın yaldızlı Kuran-ı Kerim bulunduğu ve satmak için müşteri aradığı ihbarının alınması üzerine, sanığın evinde ve müştemilatında yapılan aramada, dava konusu 9 adet eserden bir kısmının bahçeden girilen oda içinde çeyiz sandığının üzerinde siyah naylon poşet içinde, bir kısmının bahçenin batı kısmında bulunan odunlukta bulunan eski sandık içinde, bazılarının ise evin güney kısmına gelen bahçe boşluğunda duvarda bulunan tahta raf üzerinde bulunduğu dikkate alındığında, sanığın, söz konusu kitapları "aile yadigarı" olarak sakladığı yönündeki savunmasına itibar edilemeyeceği gözetilmeksizin, atılı suçun yasal unsurlarının oluştmadığı şeklindeki hatalı değerlendirme ile beraat kararı verilmesi yönündeki sayın çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/4119, Karar No: 2019/3518, Tarih: 24.06.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4119 E.  ,  2019/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 22/06/2012 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/12/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalılardan ..., ... vekilleri ve ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalılardan ..., ... ve ...'in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dava, kurum zararı nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan ..., ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 01/02/2003 ve 28/02/2003 tarihleri arasında 68 işçinin ...Devlet Hastanesi Başhekimliği tarafından sigortasız çalıştırıldığının tespit edildiğini, prim ve gecikme zammı olmak üzere SGK tarafından 19.351,03 TL'nin ödemesinin istendiğini, ayrıca Devlet Hastanesine 6.372,00 TL tutarında idari para cezası, işyeri bildirgesindeki yasaya aykırılık nedeniyle de 22.338,00 TL tutarında idari para cezası verildiğini, söz konusu cezaların yapılandırılarak hastanenin döner sermayesinden 31.096,81 TL'nin SGK'ya ödendiğini, bu eksik ve yanlış işlerden dolayı davalıların sorumlu olduğunu belirterek uğranılan kurum zararının giderilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., davanın zamanaşımına uğradığını, kamu zararının oluştuğu dönemde yıllık izinde olduğunu, SGK prim bildirgeleri verilmesi gereken dönemde izin kullanmış olması nedeniyle ihale sürecinden bilgisi olmadığını ve sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılardan ..., yıllık izinli olan hastane müdürü ...'nun yerine 20/01/2003 - 08/02/2003 tarihleri arasında hastane müdürlüğüne vekalet ettiğini, sigortasız işçi çalıştırma uygulamasının yanlış olduğunu belirten yazısının başhekimlikçe yırtıldığını, maaş ve sigorta primi ödenmeden çalıştırılan işçilerin durumunu SGK'ya şikayet ettiğini, yanlış uygulama sonucu ödenen idari para cezalarından dolayı hiçbir kusuru olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılardan ..., davanın zamanaşımına uğradığını, 27/01/2003 tarihinde

Davalılardan ..., davanın zamanaşımına uğradığını, 27/01/2003 tarihinde

başhekimlik görevinden alınmış olduğunu, 2003 şubat döneminde sigortasız işçi çalıştırılmasından sorumlu olamayacağını, ihale komisyon başkanı olarak yardımcısı...'yu görevlendirdiğini, 2003 yılı hastane genel temizlik ihalesinin duyurulduğunu, ...'nun başhekimliğe vekalet ederken söz konusu ihaleyi belediye anonsu olmadığı gerekçesiyle iptal ettiğini, kurum amirliği ve ihale komisyon başkanlığının aynı kişide toplanmasının mümkün olmadığını, karara bağlanmış ihalenin... tarafından usulsüz ve yetkisiz olarak iptal edildiğini, idari para cezası nedeniyle kusuru olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalılardan ..., 27/01/2003 tarihinde başhekimlik görevine başladığını, bu tarihten önce yapılan ihalelerin işlemlerinin bitmiş olduğunu, ancak başhekim tarafından imzalanmamış olduklarından ihale konusunda deneyimli müdür, müdür yardımcısı ve satın alma görevlilerince saptanan usulsüzlüklerin Kaymakamlık ve İl Sağlık Müdürlüğüne bildirildiğini, belirtilen günlerde değişen ihale mevzuatına uygun yeni ihaleler düzenlendiğini, çalıştırılanların sözleşmeli personel olduğunu, ihalelerin her aşamasında Kaymakamlık, ...Sağlık Grup Başkanlığı ve Muğla İl Sağlık Müdürlüğüne bilgi verildiğini, olayda kusurlu olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalılardan ... aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalılardan ...'in başhekimlik görevine 27/01/2003 tarihinde ... kararıyla son verildiği, işçi primlerine esas alınan 2003 şubat ayı döneminde başhekimlik görevinde olmadığı anlaşılmakla adı geçen yönünden davanın tümden reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

3-Davalılardan ... ve ...'un temyiz itirazlarına gelince:

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; dava konusu olayın gelişimi, adı geçen davalıların yapmış oldukları görevin mahiyeti, çalışma koşulları ve işin niteliği de gözetilerek mahkemece olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 51. ve 52. maddeleri) uyarınca tazminat miktarından uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken bu hususun gözetilmemiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... yararına, (3) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalılardan ... ve ... yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalılardan ..., ... ve ...'un diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6592, Karar No: 2021/802, Tarih: 23.02.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/6592 E.  ,  2021/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1-Nurisima BOSTAN, 2-...

Suç : Tefecilik yapmak, açığa imzanın kötüye kullanılması

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun mağduru olan Hazinenin, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada suçun mağduru konumundaki Hazinenin davadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek alınacak tebligat parçaları ile Hazine tarafından hükmün temyiz edilmesi durumunda ek tebliğname de düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9219, Karar No: 2018/3867, Tarih: 03.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9219 E.  ,  2018/3867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 10/02/2015 tarihli hükümle 2240 TL adli para cezası yanında, TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin de geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi sebebiyle hükmün temyizi kabil olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın otobüs şoförü olarak sevk ettiği özel halk otobüsü içinde ayakta yolcu olarak bulunan katılanın, sanığın düz istikamette seyrettiği esnada, sağında kalan yoldan doğru önüne çıktığını belirttiği bir araca çarpmamak için yaptığı manevra esnasında, yanında bulunan bir diğer yolcunun koluna çarpması neticesinde yere düşerek vücudunda ikinci dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın mahal şartları üzerindeki bir hızda seyrettiğine dair delil bulunmaması, kabule göre de sağından doğru önüne çıkan başka bir araca çarpmamak için fren tedbirine başvurarak manevra yaptığı, belirtilen şekilde sanığın meydana gelen neticede taksir düzeyinde bir sorumluluğunun bulunmadığının kabulü ile beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerinde görülerek, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5358, Karar No: 2011/3768, Tarih: 12.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/5358 E.  ,  2011/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianamede, suça konu CD`lerin bandrolsüz ve izinsiz şekilde çoğaltıldığı yönünde anlatım bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 143.maddesi ile değişik 81/4.maddesinde "Bandrol yükümlülüğüne aykırı yada bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan yada kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." Hükmüne yer verilmiş ise de, aynı maddenin içtimayı düzenleyen 13.fıkrasında yer alan "Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." Hükmü ve 5728 sayılı yasanın 138.maddesiyle değişik 71/1.maddesindeki "Bu kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek: Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan yada hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle yada sair şekilde yayan, ticari amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran yada depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." Şeklindeki hüküm ve aynı yasanın soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75.maddesindeki "71 ve 72 inci maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." ve "Bu kanunda yer alan soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suçlar dolayısıyla başta Milli Eğitim Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri olmak üzere ilgili gerçek ve tüzel kişiler tarafından, eser üzerinde manevi ve mali hak sahibi kişiler şikayet haklarını kullanabilmelerini sağlamak amacıyla durumdan haberdar edilirler." hükümleri dikkate alınarak 5271 sayılı yasanın 234/2.maddesi ve 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasanın 140.maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları belirlenip davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9

.maddesi ve 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasanın 140.maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları belirlenip davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13 maddesi ve aynı yasanın 71/1.madde hükümleri, şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulmaması veya hak sahibi olunduğunun ispatlanamaması halinde ise 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 ve 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/b alt bendi hükümleri karşılaştırılıp sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması;

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı yasanın 231.maddesinin 5 ve 14.fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının olanaklı hale gelmesi ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı yasanın 7.maddesi ile bir cümle eklenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 7.maddesi gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanarak sonucuna göre uygulama yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5809, Karar No: 2007/737, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5809 E.  ,  2007/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de miktar itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin aracına sürekli olarak davalıdan yağ aldığını, davalının başka yağı övmesi üzerine 6.11.2003 tarihinde 15.12.2003 tarihli faturada yazılı motor yağını alıp, bedelini ödediğini, ancak yağı motoruna koyduktan sonra motorda arıza meydana geldiğini, durumun davacıya bildirilmesiyle numune istenip tahlile gönderildiğini, tahlilde yağın kullanımının sakıncalı olup, kullanılmaması gerektiğinin tesbit edildiğini, bozuk yağ sonucu zarara uğranıldığını belirterek, fazlaya dair hak saklı tutularak 7.000.000.000.TL. tazminatın olay tarihi olan 6.11.2003 tarihinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iddianın aksine taraflar arasında sürekli alış-veriş olmadığı gibi müvekkilinden alınan yağların hangisi olduğu ve menşeinin doğruluğu tesbit edilmeden davalıdan alındığı iddia edilen yağdan sorumlu tutulamayacakları gibi, yağın başka bir firmadan alınıp alınmadığının da belli olmadığını ayrıca teknik açıdan yağın anılan zararları vermesinin de mümkün bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, çekişmenin davacının davalıdan 15.12.2003 tarihli faturadan önce yağ alıp almadığı almışsa motordaki arızanın yağın bozukluğundan kaynaklanıp kaynaklanmadığı arızanın fatura tarihinden önce olduğu hususunda çekişme bulunmadığı, 6.11.2003 tarihli belgenin davalıca verildiğinin ispat edilemediği gibi, belgede yağın vasıflarının da belli olmadığı, davacının 15.12.2003 tarihinden önce davalıdan yağ aldığını ispat edemediği gibi 6.11.2003 tarihinde yağ aldığı varsayılsa dahi TTK.’nun 25/3. maddesindeki ayıp ihbarı sürelerini de kaçırdığı gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,1.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15313, Karar No: 2018/27249, Tarih: 13.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/15313 E.  ,  2018/27249 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

MAHKEMESİ : ... 9. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ... Merkez-1 Bölge Müdürlüğü Enerji ve Soğutma Sistemleri Müdürlüğünde 02.10.2007 tarihinden 09.11.2016 tarihine kadar ... uzman mühendisi olarak çalıştığını, başarılı bir eleman olduğunu, 09.11.2016 günü çalıştığı şirketin İnsan Kaynakları Müdürlüğüne çağrıldığını, Genel Müdürlükten gönderilen Fetullahçı Terör Örgütü ile irtibatlı olanlarla ilgili listede isminin yer aldığını, ancak hangi sebeple bu örgütle irtibatlandırıldığını bilmediklerini söylediklerini, bu nedenle iş sözleşmesinin feshedileceğini, 10.12.2016 gününe kadar istifa dilekçesi vermesi halinde tazminatlarının ödeneceğini, aksi halde tazminatsız olarak işten çıkarılacağının bildirildiğini, davalı şirket tarafından listede ismi yer aldığı gerekçesiyle işten çıkarılan tüm personele istifa etmesi ile ilgili matbu dilekçe yazdırılıp imzalatıldığını, terör örgütüyle bir irtibatının bulunmadığını, müvekkilinin istifa etmek gibi bir niyetinin olmadığını yapılan feshin haksız ve geçersiz olduğunu belirterek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının darbe girişiminin hemen sonrasında FETÖ/PYD terör örğütü ile irtibatı olan personelin tespiti ve gerekli fesih işlemlerin gerçekleştirilmesi için diğer kamu kurum ve kuruluşlarında olduğu gibi müvekkili şirket nezdinde bir komisyon oluşturulduğunu, davacının Bylock kullancısı olduğunun öğrendildiğini, bu terör örgütüyle bağlantılı olduğuna dair kuvvetli şüphe bulanan davacının müvekkili şirkette istihdam edilmeye devam etmesinin beklenemeyeceğini, bu nedenle iş sözleşmesinin feshine karar verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacının 09.11.2016 tarihli dilekçesi ile işten kendi isteği ile ayrılmak istediğini belirtttiği, davalı işverenin ise 10.11.2016 tarihli fesih bildirimi yazısı ile davacının talebi ile iş sözleşmesinin feshedildiği, davacının iş sözleşmesini kendi isteğiyle sonlandırıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.