muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3231, Karar No: 2012/795, Tarih: 08.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/3231 E.  ,  2012/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, taşınmazının tapusunun 2003 yılında teslim edildiğini, kooperatifin 2006 yılında tasfiye edileceğini ilan etmiş olmasına rağmen haksız ve usulsüz genel kurul kararlarına dayanılarak üyelerinden aidat toplamaya devam edildiğini, 16.05.2010 tarihinde yapılmış olan genel kurul toplantısında tasfiyeye yönelik karar alınmadığını ve üyelerin aidat yükümlülüğü altına sokulduğunu ileri sürerek, söz konusu genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 16.05.2010 tarihli genel kurula usulüne uygun bir şekilde çağrılmış olmasına rağmen toplantıya katılmaması nedeniyle dava açma hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu genel kurul toplantısında alınan kararların mutlak butlanla malul olmasını gerektirecek sebeplerinin bulunmadığı, usulüne uygun çağrıya rağmen davacının katılmadığı genel kurul kararlarının iptalini isteme hakkının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2012 tarihinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18548, Karar No: 2020/2003, Tarih: 04.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18548 E.  ,  2020/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten Yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdur ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterlerine göre mağdurun yüzünde sürekli değişikliğe neden olup olmadığı yönündeki raporun olay tarihinden en az 6 aylık süre geçtikten sonra yapılacak muayene sonucunda düzenlenmesi gerekirken, mağdurda meydana gelen yaralanmanın yüzün sürekli değişikliğine neden olduğuna dair Konya Numune Hastanesi Plastik Cerrahi Uzmanı tarafından 05/11/2014 tarihinde tanzim olunan raporun, olayın üzerinden 6 ay geçmeden düzenlendiği anlaşılmakla, tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafilerinin temin edilip Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilerek yaralanmasının 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre niteliği hususunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde yeniden raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık ...'in evden ayrıldıktan sonra evin içine doğru attığı taşın evde bulunan mağdur ...'in yüzünden yaraladığına dair iddia ve kabul karşısında; sanığın eylemi sonucu gerçekleşebilecek neticeyi öngördüğü, bu nedenle sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre,

b) Sanık ...'in evden ayrıldıktan sonra evin içine doğru attığı taşın evde bulunan mağdur ...'in yüzünden yaraladığına dair iddia ve kabul karşısında; sanığın eylemi sonucu gerçekleşebilecek neticeyi öngördüğü, bu nedenle sanık hakkında olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre,

c) T.C. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanun'u Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ve 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, zorunlu vekil ücretinin yargılama giderinden sayılması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25608, Karar No: 2015/6567, Tarih: 06.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25608 E.  ,  2015/6567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların müşterek çocuğu Bilge Deniz Gezensoy 2003 doğumlu olup yaşı nedeniyle idrak çağındadır. Müşterek çocuk Bilge Deniz Gezensoy mahkemece görüşüne başvurulan uzmana babasının yanında yaşamak istediğini söylemiş, uzman tarafından da çocuğun davacı babanın yanında yaşamak istemesi, davacının yanındaki yaşam çevresine uyum sağlaması, davacının yanında kötü bir muameleye maruz kaldığına ilişkin bir tespitte bulunulmaması nedeniyle velayetin babaya verilmesinin çocuğun bedensel ve ruhsal gelişimine yarar sağlayacağı belirtilmiştir. Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3-6 ve Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Kaldı ki çocuğun anne tarafından babaya teslim edildiği, çocuğun baba yanında okula başladığı, çocuğun bakım masraflarının ve diğer giderlerinin davacı (baba) tarafından karşılandığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Durum böyleyken müşterek çocuğun talebi ve uzman raporu gereği davanın kabulü yerine yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.04.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/25500, Karar No: 2013/34460, Tarih: 04.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25500 E.  ,  2013/34460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesine başvurarak imzaya itirazda bulunduğu, mahkemece borçlu tarafından her hangi bir delil sunulmadığı gerekçesiyle dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesinde yer alan “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı kanunun 211. maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

O halde mahkemece ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralına riayet edilmek suretiyle,      imzaya itirazı düzenleyen İİK'nun 170. maddesi uyarınca duruşma açılıp aynı maddenin 3. fıkrasının göndermesiyle İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3263, Karar No: 2022/13837, Tarih: 26.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/3263 E.  ,  2022/13837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-Mahkûmiyet: Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesi

22/09/2020 tarih, 2019/429 esas ve 2020/250 karar

2- İstinaf başvurusunun eleştirilerek esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 29/12/2020 tarih, 2020/2673 esas ve 2020/2017 karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığının 11.10.2019 tarihli raporuna göre kan ve idrarında uyuşturucu madde tespit edilen sanık hakkında Mahkemesince, Cumhuriyet başsavcılığına dava zamanaşımı süresi içerisinde suç duyurusunda bulunulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin eleştirilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, Başkan Vekili ...’ün sanığın beraatine ve tahliyesine karar verilmesi yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla, 26/12/2022 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmeyen sanığın savunmalarının aksine, dava dışı kullanıcı sanık ...’ın üzerinde ele geçen suç konusu 0,24 gr metamfetamin ve olay yerinde bulunan bir paket net 2,47 gr metamfetamin ile ilgisi bulunduğuna dair dava dışı kullanıcı sanık ...’ın sonradan döndüğü kolluk beyanı dışında, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Açıkladığım nedenlerle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmesi gerekçesiyle hükmün bozulması ve sanığın tahliyesi kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun temyiz isteminin esastan reddine dair görüşüne katılmıyorum. 26/12/2022
Yargıtay — Esas No: 2007/16533, Karar No: 2007/17060, Tarih: 06.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/16533 E.  ,  2007/17060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tenkis

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı... önce ergin olmuştur. Mahkeme kararı ve davacı temyiz dilekçesi adı geçen adına yasal temsilcisi olarak velayeten annesine tebliğ edilmiştir. Davalı mirasçısı ... olduğuna göre mahkeme kararı ve davacının temyiz dilekçesinin doğrudan kendisine tebliğinin sağlanması,

2-Mahkeme kararı davalılardan ...ye Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş, adreste bulunmama nedeni tebliğ mazbatasında belirtilmemiş beyan sahibinin imzası da alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* tebligat geçersizdir.

O halde yukarıda açıklanan eksiklikler giderildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 06.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2024/3711, Karar No: 2025/1960, Tarih: 19.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3711 E.  ,  2025/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/743 Esas, 2023/675 Karar

HÜKÜM :Yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2018/220 E., 2020/319 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin tanınmış "..." ibareli markaların sahibi olduğunu, 47 yıldır çanta imalat ve satışı konusunda faaliyet gösterdiğini, markalarını mesnet göstererek davalının "..." ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın davalı ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, müvekkilinin “...” markasının tanınmış marka olduğuna dair verilmiş ve kesinleşmiş mahkeme kararları bulunduğunu, “...” ibaresinin İngilizce’de “jargon, dil” anlamına geldiğini, bu ibarenin de marka olarak ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, buna rağmen bu markanın tesciline karar verilmesinin hatalı olduğunu, başvurunun müvekkili markalarının serisi imajı yaratacağını, TÜRKPATENT'in daha önce dava dışı üçüncü kişilerce başvurusu yapılan “woodymoda”, “...”, “...”, “...” markalarının tescil edilebileceğine dair vermiş olduğu kararların mahkemelerce iptal edildiğini, kesinleşmiş bu kararların somut olaya da emsal nitelikte yargı kararları olduğunu ileri sürerek YİDK'in 12.04.2018 tarih ve 2018-M-2837 sayılı kararının 18. sınıf ve 35. sınıfta 18. sınıfı kapsayan mal ve hizmetler yönünden iptalini ve davalı şahsın 2016/104863 sayılı ve "..." ibareli marka başvurusunun tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şahıs davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraf markalarının renksiz, siyah-beyaz yazı karakterleriyle oluşturulmuş kelime markaları olduğu, davalının marka başvurusunda bir bütün olarak esas unsurun “...” ibaresi olduğu, davacının markalarında ise “...” ibaresinin ortak unsur olarak yer aldığı, Yargıtay emsal kararlarına göre davacının aynı “...” markalarının huzurdaki davaya konu “...” markasının yapısına çok yakın benzer, yani “...”lı bir ibareyi de ihtiva eden türemiş/birleşmiş kelimelerden oluşan “...”, “... ...”, “...”, “...”, “...” ve “...” markaları ile karşılaştırıldığında benzer bulunduğu, dava konusu olayda“...” kelimesinin özellikle 18. sınıftaki mallar ve bunların satışı hizmetleri yönünden zayıf bir unsur olduğu, bununla beraber davacı markasının 18. sınıftaki mallar yönünden kullanım sonucunda belirli bir ayırt edicilik kazanmış olduğu, koruma kapsamının arttığı ve bunun sonucunda da dava konusu benzerliğin dikkat çekici hale geldiği, dava konusu markanın özellikle "..." unsurlu bir markanın devamı olarak algılanabilecek nitelikte bir türemeye sahip olduğu ve alt marka algısı yaratmaya uygun nitelikte bulunduğu, bu itibarla her ne kadar davacının "..." kelimesi zayıf bir ibareyse de, 18. sınıftaki mallar ve 35. sınıfta bunların satışı hizmetleri yönünden kazanılmış ayırt ediciliği nedeniyle koruma kapsamının genişlediği ve dava konusu marka ile benzer olduğu, bu ibareyi içerisinde aynen ihtiva eden “...” markasının da davacının markasına benzer olduğu, taraf markalarında ortak olan “...” ibaresinin varlığının, markaları işitsel ve anlamsal açıdan da benzer kıldığı, taraf markaları arasında 18. sınıfa giren emtialar ve 35. sınıfta 18. sınıfa giren emtialarına satışı ile ilgili hizmetler açısından davadaki talepler doğrultusunda, emtia ayniyeti/benzerliği şartının gerçekleştiği, tüketicilerin söz konusu markalarla piyasaya sunulan ürünlerin ve hizmetlerin aynı şirketten veya ekonomik olarak bağlantılı şirketlerden geldiği düşüncesine kapılma tehlikesinin ve karıştırma ihtimalinin yüksek olduğu, dava dosyasına sunulan emsal mahkeme kararlarında da, davacının “...”lı markaları mevcut iken, bu ibareleri de ihtiva eden kelime gruplarından oluşan markaların, aynı/aynı tür emtialarda kullanılması halinde, davacının “..

...”lı markaları mevcut iken, bu ibareleri de ihtiva eden kelime gruplarından oluşan markaların, aynı/aynı tür emtialarda kullanılması halinde, davacının “...” markasının türevleri ve serileri olarak algılanacakları, tüketicinin işletmeler arasında bağlantı bulunduğu yönünde bir düşünceye kapılma olasılığının gündeme geleceği, tüketicilerin iki farklı marka ile karşı karşıya olduklarını anlamaları halinde bile, her iki markanın sahibi arasında idari/işletmesel bir bağlantı bulunduğunu düşünebilecekleri hususlarının tespit edildiği, "taraf markalarının farklı mal ve hizmetlerde kullanılacak olması şartının” somut olaydaki talep açısından gerçekleşmediği anlaşıldığından, taraf markalarının 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 8/4 hükmüne göre yapılacak değerlendirmesinin, huzurdaki uyuşmazlığın çözümüne bir etkisi olmayacağı, dava konusu markalar 556 sayılı KHK’nın 8/1-b hükmü anlamında, ilişkilendirilme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırılmaya yol açabilecek derecede benzer bulunduğundan ve her iki taraf markasının kapsamına 18. sınıfa giren emtialar ve 35. sınıfta 18. sınıfa giren emtiaların satışı ile ilgili hizmetler girdiğinden, YİDK kararının bu emtialar yönünden yerinde ve doğru olmadığı, dava konusu edilen YİDK kararında, davacının itirazlarında dayanılan 556 sayılı KHK'nın 8/5 hükmüyle ilgili bir değerlendirme yapılmadığından ve davacının itirazlarında dayanılmamış olmasına rağmen “kötüniyet iddiaları” açısından da bir değerlendirme yapıldığından, YİDK'in kararının bu yönleri itibariyle de hatalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne YİDK'nın 12.04.2018 tarih 2018/M-2837 sayılı kararının 18. sınıf ve 35. sınıfın 18. sınıfı kapsayan mal ve hizmetler bakımından davacının itirazının reddi yönünden iptaline, belirtilen mal ve hizmetler bakımından davaya konu markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davalı ... vekilince istinaf edilmiştir.