muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7327, Karar No: 2010/7394, Tarih: 20.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/7327 E.  ,  2010/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 179 ada 98 parsel sayılı 256865.14 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliğiyle davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, 179 ada 98 parsel sayılı taşınmazda uzman bilirkişi ... tarafından 13.04.2009 tarihinde düzenlenen rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 32636.35 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı ... adına tapuya tesciline, kalan kısmın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uzman bilirkişi tarafından hazırlanan rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli bölüm üzerinde davacı ... yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dava ve temyize konu taşınmazın batısında bulunan ... Köyü Kadastro Çalışma Alanında kalan 102 ada 252 parsel sayılı taşınmaz mera niteliğiyle tespit edilmiş, uzman ziraatçi bilirkişi 179 ada 98 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu edilmeyen bölümünde mera bitkilerinin bulunduğunu raporunda beyan etmiş ancak mahkemece yapılan harici gözlemde dava ve temyize konu bölüm ile mera niteliğinde olan yerler arasında doğal yada yapay nitelikte, ayırıcı unsur olarak bir sınır yeri bulunup bulunmadığı, toprak yapısı ve bitki örtüsü açısından farklılık olup olmadığı değerlendirilmediği gibi keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tutanak bilirkişinin beyanları soyut nitelikte gerekçesiz olaylara dayanmayan sözlerden ibarettir. Öte yandan HUMK'un 259. maddesi hükmüne aykırı olarak davalı ve tutanak tanıkları duruşmada dinlenmiştir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık dava ve temyize konu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı, zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediği yönünde toplanmıştır.

Kural olarak, mahkemece bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. O halde uyuşmazlığın saptanan niteliği dikkate alınarak taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753-5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılmış ise yetkili idari merciden, 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma, 4342 sayılı Yasa uyarınca, mülki amirlikten sorulup saptanması zorunludur.

Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Kuşkusuz 4753 ve 5618 sayılı Yasalar ile 4342 sayılı Yasalar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmamış ise, aynı doğrultudaki araştırma dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile uyuşmazlık çözümlenecektir. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava ve temyize konu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı yetkili idari merciden, 4342 sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı Mülki Amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise mera tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi, tespit ve belirtmelik tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede mera tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki

harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava ve temyize konu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava ve temyize konu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tespit ve belirtmelik tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit ve belirtmelik tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde belirtmelik tutanağı bilirkişileri ve tespit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu 102 ada 252 parsel sayılı taşınmaz ile 179 ada 98 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu edilmeyen bölümlerinin toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava ve temyize konu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4607, Karar No: 2019/2178, Tarih: 04.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4607 E.  ,  2019/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/3-a, 125/4 ve 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2016 tarihli ve 2016/358 esas, 2016/741 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “1- Dosya kapsamına göre, mahkemesince, sanığın mağdura hitaben söylediği “kalk lan ayağa” ve “lan” şeklindeki sözü nedeniyle sanık hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın hakaret suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.

2- Kabule göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, eylemin “polis merkezi mutfak bölümünde” gerçekleştiği ve aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığa verilen cezadan artırım yapılmasında isabet görülmemiştir.” Denilmektedir.

I- Olay:

Sanık hakkında hakaret suçundan yapılan yargılama sonunda kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine hakaret suçunun işlendiği yerin aleni olmadığı, dolayısı ile sanık hakkında aleniyet artırımı yapılamayacağı nedeni ile kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu, dairemizin ilk incelemesi sonucunda hakaret kabul edilen sözlerin hakaret suçunu oluşturmayacağı görüşüyle de kanun yararına bozma talebi yenilendiği anlaşılmıştır.

II- Hukuksal Değerlendirme:

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Somut olayda sanığın katılana hitaben söylediği iddianamede tanımlanıp, mahkemenin de bu şekilde kabul ettiği: "kalk lan ayağa" ve “lan” şeklindeki ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırıdır.

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 125. maddesinin 1. fıkrasında; Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmüne yer verilmiş, aynı Kanun’un 4. fıkrasında da “Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.” hükmü düzenlenmiştir.

Aleniyet hakaret eyleminin herkesin duyabileceği, görebileceği ve sayısı belli olmayan birden fazla kişiler tarafından algılanabilir olması anlamına gelmektedir. Aleniyet nedeniyle artırım yapılmasının amaçlarından biri mağdurun onur ve şöhretinin, fiili başkalarının duyması veya duymasına açık olması nedeniyle daha fazla zarar görmesi diğeri ise hukuka aykırılık teşkil eden fiilin bizatihi aleni olarak icra edilmesidir.

İnceleme konusu somut olayda; sanığın, hakaret içeren sözlerini aleni yerlerden olmayan polis merkezi mutfak bölümünde söylemesine rağmen sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde aleniyet artırımı yapılarak fazla ceza verilmesi hukuka aykırıdır.

III- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1) Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2016 tarihli ve 2016/358 esas, 2016/741 karar sayılı hükmünün, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü bakımından 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2) Hükümdeki hukuka aykırılık sanığa verilen cezanın kaldırılmasını gerektirmekle, anılan yasa maddesinin 4-d fıkrası gereğince, sanığın hakaret suçundan BERAATİNE,

3) Hükmolunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yüksek 3. hükmolunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın YüksekAdalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1514, Karar No: 2019/6905, Tarih: 14.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/1514 E.  ,  2019/6905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı okul idaresi nezdinde 11/01/1995-15/05/2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesinde ise “davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... Bakanlığında 23/09/1996-30/10/2001 tarihleri arasında 1387 gün ve asgari ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Hükümler davayı esastan çözümleyen, taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardır. Hüküm ile taraflar arasındaki uyuşmazlık sona erer ve hüküm kesinleşince artık o uyuşmazlık hakkında yeni bir dava açılamaz. HMK'nun 297/son maddesi gereğince hüküm fıkrasının açık olması taraflara bahşedilen vazife ve haklar, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde yazılmalı, hüküm infazı kabil olmalıdır. Dava açıldığı tarihteki şartlara göre karara bağlanmalı, şarta bağlı ve terditli hüküm kurulmamalı, hüküm fıkrasında asıl taleple birlikte yardımcı talepler hakkında da karar verilmelidir.

Somut olayda, Mahkemece davacının davalı okul idaresi nezdinde yaz tatilleri dışlanmak suretiyle yılın Eylül ve Haziran ayları arasında ve ayda 30 gün üzerinden çalıştığı kabul edilmekle birlikte hükmün sonuç kısmında davacının davalı idare nezdinde geçen hizmet süreleri içerisinde hangi aylarda çalıştığı belirtilmemiştir. Bu şekilde verilen kararın yeterince açık ve anlaşılır olmadığı, infaz kabiliyetinin bulunmadığı ortada olup bu durum bozma sebebidir.

Kabule göre, davalı ... vekilinin karar başlığında gösterilmemesi mahallinde her zaman düzeltilebilecek nitelikte maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı H.M.K.'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Kabule göre, davalı ... vekilinin karar başlığında gösterilmemesi mahallinde her zaman düzeltilebilecek nitelikte maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı H.M.K.'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin tamamen silinerek yerine gelmek üzere;

“Davanın kısmen kabulü ile davacının davalı ... ...İlköğretim Okulu nezdinde

23/09/1996-15/06/1997 tarihleri arası 262 gün

15/09/1997-15/06/1998 tarihleri arası 270 gün

15/09/1998-15/06/1999 tarihleri arası 270 gün

15/09/1999-15/06/2000 tarihleri arası 270 gün

15/09/2000-15/06/2001 tarihleri arası 270 gün

15/09/2001-30/10/2001 tarihleri arası 45 gün olmak üzere toplam 1387 gün ve asgari ücret ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” rakam ve harflerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7470, Karar No: 2011/6172, Tarih: 24.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/7470 E.  ,  2011/6172 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/239458

MAHKEMESİ :(ANTALYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :12/03/2010 - 491/80

SUÇ :Öldürmeye teşebbü

E.K.kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık A.. S..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne, sanık M. S. üzerine atılı suçtan beraatine ilişkin (ANTALYA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12/03/2010 gün ve 491/80 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık Ahmet müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık Ahmet hakkında kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık A.. S.. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından hükmolunan ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

2.a)Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı, 08/06/2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, aynı öldürmeye teşebbüs olayının failleri olarak yargılanan ve savunmalarına göre aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar A.. S.. ve Mehmet Sığınç'ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken savunmada zaafiyet oluşturacak şekilde aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152 maddesine aykırı davranılması,

b-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Ahmet, mağduru bıçaklayanın kendisi olduğunu savunduğu halde mağdur ve kız kardeşi Nesrin soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan ifadelerinde bıçakla yaralama eylemini gerçekleştirenin sanık Mehmet olduğunu ileri sürmeleri, kovuşturma aşamasında dinlenen bir kısım savunma tanıkları ile mağdur yakınları ise failin kim olduğu konusunda farklı beyanda bulunmaları karşısında; kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve mağdurun kim tarafından ne şekilde yaralandığının delillerinin gösterilerek gerekçelendirilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan, gerçek failin sanık Mehmet olduğu yönündeki mağdur ve tanık anlatımlarının niçin samimi ve inandırıcı bulunmadığı denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 230 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Ahmet müdafii ve müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar Ahmet ve Mehmet hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 24/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4784, Karar No: 2011/11199, Tarih: 22.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4784 E.  ,  2011/11199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9362, Karar No: 2012/4700, Tarih: 07.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9362 E.  ,  2012/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9933, Karar No: 2019/7401, Tarih: 11.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/9933 E.  ,  2019/7401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kayyım Atanması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde dava konusu taşınmazda malik olarak yer alan kişilerin kim olduğu ve nerede olduğu bilinmediği nedeniyle ...'nin hak ve menfaatlerinin korunması için malik olarak görünen Kermenli: Ahmet'e İl Defterdarı'nın yönetim kayyımı atanmasını istemiştir.

Mahkemece; kayyım atanması istenen kişinin dosya kapsamındaki veraset belgesine göre Osman oğlu Ahmet olup, mirasçılarının da belli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3561 sayılı Kanun'a dayalı olarak açılan kayyım atanması istemine ilişkindir.

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde; tapu kaydında ismi geçen Kermenli: Ahmet ile Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/424-245 Esas-Karar sayılı kararında veraset belgesi düzenlenen Osman oğlu ...Ahmet'in şu aşamada aynı kişi olduğunu söylemek mümkün olmayıp tapu kaydı ile nüfus kaydı ve veraset belgesi arasında irtibat kurulamamaktadır. Bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.