muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1967, Karar No: 2022/21, Tarih: 12.01.2022

TCK'nın 221/4. fıkrasının 2. cümlesinden yararlanabilmek için; failin yakalandıktan sonra bilgisi ölçüsünde örgüt içerisindeki konumuyla uyumlu şekilde kendisinin ve diğer örgüt üyelerinin eylemleri, örgütün yapısı ve faaliyetleriyle ilgili yeterli ve samimi bilgi vererek suçtan pişmanlığını söz ve davranışlarıyla göstermesi gerekmektedir. Bu bilgi maddenin üçüncü fıkrasında aranan, örgütü çökertecek nitelikteki bilgi değildir. Verilen bilginin önemi cezanın belirlenmesinde dikkate alınmalıdır (Dairemizin 12.05.2015 tarih, 2015/1426 E. 2015/1292 K. 26.10.2015 tarih, 2015/1565-3464 K.).

TCK'nın 221/4. fıkrasının 2. cümlesi kapsamında etkin pişmanlıkta bulunduğunun kabulü halinde bu suçtan dolayı verilecek cezada 1/3'ten 3/4'e kadar bir indirim yapılacağı öngörülmektedir. Buna göre belirlenen cezadan en az 1/3, en fazla 3/4 oranında bir indirim yapılacaktır. Bu iki sınır arasında yapılacak indirim, verilen bilginin niteliği, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ya da diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere elverişlilik derecesi, ceza soruşturması ya da kovuşturmasının hangi aşamasında etkin pişmanlıkta bulunulduğu gibi kıstaslar nazara alınarak mahkeme tarafından takdir ve tayin edilecektir.

Sanığın temyiz aşamasında verdiği 21.04.2021 tarihli dilekçesinde etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini bildirmesi karşısında, duruşmada hazır edilerek etraflıca beyanları alınıp, verdiği bilgilerin örgüt içerisindeki kaldığı süre, örgütsel faaliyet ve konumuna uygun faydalı bilgiler olup olmadığı, eldeki bilgilerle örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine ve mevcut delil durumuna nazaran sanık ...’in tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1907, Karar No: 2007/3634, Tarih: 03.04.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/1907 E.  ,  2007/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan Y.. M..un ... ve ve ... parsel sayılı taşınmazlarını mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde davalılara devrettiğini ileri sürerek miras payları oranında iptal tescil, olmadığı takdirde tenkis istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalıların süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 3.4.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden C...S... vekili Avukat.....ile temyiz edilen vs. vekili Avukat ...geldiler davetiye tebliğe rağmen diğer temyiz edenler vekili avukatlar gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.    Somut olayda ; değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek, kısa kararda davayı açan mirasçıların payları oranında dava kabul edildiği halde, gerekçeli kararda tüm mirasçıları kapsar biçimde iptal-tescile hükmedilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 500.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 3.4.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18738, Karar No: 2015/2680, Tarih: 24.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/18738 E.  ,  2015/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOZÜYÜK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2012/6-2014/177

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ............................'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 11 parsel sayılı taşınmazda bulunan iki katlı binanın kendisine ait olduğunun hükmen belirlendiğini, taşınmazın tamamının davalıların tasarrufunda olup kullanımına davalı ................... engel olduğunu ileri sürerek ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, ecrimisil koşullarının oluşmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazdaki iki katlı yapının ikinci katı yönünden intifadan men koşulunun oluştuğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

11 parsel sayılı, bahçeli kerpiç ev niteliğindeki 285 m2 yüzölçümlü taşınmazda davacının 3/4 payı, davalıların murisi ...................... ise 1/4 payı olduğu kayden sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, davaya konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; davalıların, krokide (A) harfi ile gösterilen iki katlı binanın ikinci katını kullandıkları, aynı binanın alt katı ile krokide (B) harfi ile gösterilen yan taraftaki tek katlı yapının boş olduğu keşif sırasında mahkemece yapılan gözlem ve yerel bilirkişilerin anlatımlarından anlaşılmaktadır.

Öte yandan; davacı tarafından açılan Bozüyük Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/195 esas sayılı davada, çekişme konusu parselde bilirkişinin krokide (B) harfi ile gösterdiği tek katlı yapının davacı tarafından yaptırıldığının tespitine, (A) ile gösterilen bina yönünden ise mülkiyet tespiti isteğinin reddine karar verilmiştir.

Öte yandan; davacı tarafından açılan Bozüyük Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/195 esas sayılı davada, çekişme konusu parselde bilirkişinin krokide (B) harfi ile gösterdiği tek katlı yapının davacı tarafından yaptırıldığının tespitine, (A) ile gösterilen bina yönünden ise mülkiyet tespiti isteğinin reddine karar verilmiştir.

Diğer taraftan; davacının, davalı Emine aleyhine 11 parsel sayılı taşınmaz yönünden kira alacağı için başlattığı icra takibine yapılan itiraz nedeniyle Bozüyük 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/979 esas sayılı davası sonunda; mahkemece, davalının iki katlı binanın ikinci katını kullandığı, alt kat ile yan taraftaki iki odalı binanın davalı tarafından kiraya verildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesi ile itirazın iptali isteğinin reddine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği görülmektedir.

O halde; yukarıda açıklanan ilkeler somut olgularla birlikte değerlendirildiğinde intifadan men koşulunun gerçekleştiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

../...

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yukarıda açıklanan gerekçeler ile yerinde değildir.Reddine. Davalıların temyiz itirazları ise yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6815, Karar No: 2014/2468, Tarih: 23.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/6815 E.  ,  2014/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi uyarınca belirlenen temel cezadan, aynı Yasanın 29. maddesi ile 1/4 oranında yapılan indirim sırasında adli para cezasının 90 gün yerine 30 gün olarak belirlenmesi, aynı Yasanın 62. maddesi ile yapılan indirim sırasında ise 75 gün yerine 90 gün adli para cezası tayini ve buna bağlı olarak sonuç adli para cezasının 1.500 TL yerine 1.800 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince haksız tahrik nedeniyle yapılan ¼ indirimle 90 gün adli para cezası; 62 . madde nedeniyle 1/6 indirimle 75 gün adli para cezası; ayrıca 52/2. madde gereğince 1500 TL adli para cezası olarak belirlenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3832, Karar No: 2023/5903, Tarih: 12.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/3832 E.  ,  2023/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/93 E., 2022/295 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2013/1367 Esas, 2015/1368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası uyarınca neticeten 8.100,00 TL adlî para cezası ile

cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 11.10.2021 tarihli ve 2021/14921 Esas, 2021/12228 Karar sayılı kararı ile, Anayasa Mahkemesinin 12.06.2020 tarih ve 2019/74 Esas, 2020/29 Karar sayılı kararı ile, 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası hükmünün iptal edilmesi karşısında 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereğince sanık hakkında en ağır cezayı gerektiren bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçundan hüküm kurularak sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ve 2022/93 Esas, 2022/295 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrilen 6.000,00 TL adlî para cezası ve gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.23.10.2013 tarihinde İl Denetim Komisyonu tarafından, sanığa ait iş yerinin önündeki tezgâhta bandrolsüz kitapların olduğunun görülmesi üzerine, toplam 270 adet korsan basım ve bandrolsüz kitap ele geçirilmiştir.

2. Hak sahipleri tarafından, hak sahipliğini ispatlamaya yönelik hukuken geçerli belgelerin yasal süresi içerisinde dosyaya sunulduğu görülmüştür.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.23.10.2013 tarihinde İl Denetim Komisyonu tarafından, sanığa ait iş yerinin önündeki tezgâhta bandrolsüz kitapların olduğunun görülmesi üzerine, toplam 270 adet korsan basım ve bandrolsüz kitap ele geçirilmiştir.

2. Hak sahipleri tarafından, hak sahipliğini ispatlamaya yönelik hukuken geçerli belgelerin yasal süresi içerisinde dosyaya sunulduğu görülmüştür.

3. Ele geçirilen kitaplara ilişkin düzenlenen bilirkişi raporu dosya arasına alınmıştır.

4.Sanık aşamalardaki savunmalarında, kitapların kendisine ait olduğunu, bandrollerine dikkat etmeden dükkân önüne attığını beyan etmiştir.

5.Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ve 2022/93 Esas, 2022/295 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz

sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/250, Karar No: 2011/19346, Tarih: 22.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/250 E.  ,  2011/19346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.08.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.11.201 günü duruşmalı temyiz eden davacı Ş. A.vekili Av..... geldi. Karşı taraf davalı H.T. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Taraflar 16.09.2008 tarihinde boşanmış, 05.02.2003 doğumlu müşterek çocuk B. A.'nın velayeti boşanma kararıyla babaya verilmiştir. Toplanan delillerden davalının yeniden evlendikten sonra eşiyle birlikte başka yerde yaşamaya başladığı, küçüğü de babaannenin yanına bıraktığı anlaşılmaktadır. Davalı baba velayet görevini ve sorumluluğunu yerine getirmemiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında velayetin davacı anneye verilip, davalı baba ile uygun kişisel ilişki kurulması gerekirken isteğin reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 825.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.11.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/10312, Karar No: 2013/11751, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/10312 E.  ,  2013/11751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2012 gün ve 2008/68 Esas, 2012/209 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden 19.10.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.