muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15191, Karar No: 2016/9440, Tarih: 08.12.2016

Kararı, davalı-birleşen davada davacı ... vekili ile katılma yoluyla davacılar-birleşen davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacılar vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesi vererek asıl dava ile ilgili temyiz itirazında bulunmuşsa da asıl dava davalı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü yönünden esastan reddedilmiş olup davalı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nün asıl davaya yönelik temyiz itirazları bulunmadığı anlaşıldığından davacılar vekilinin asıl davaya yönelik katılma yoluyla tüm temyiz itirazlarının, davalı-birleşen davada davacı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nün birleşen davaya yönelik olarak ileri sürdüğü aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Birleşen dava, davacı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nce verilen kurtarma yardım hizmetinden doğan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamında, uyuşmazlığa konu kurtarma yardım hizmeti nedeniyle taraflar arasında bir sözleşme bulunmadığı, bu durumda, karşılık davacı ...’nün karşı davalıdan isteyebileceği ücretin, TTK'nın 1225 ve 1226. maddeleri hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği, TTK’nın 1226. maddesinde sayılan unsurlar ve bunların ne miktar ve oranda ücretin belirlenmesine etken olduğu konusunda uzman bilirkişi kurulundan denetime elverişli rapor alınarak, karşı davacı vekilinin 13.02.2006 ve 22.04.2008 tarihli dilekçelerindeki ciddi itirazlarının cevaplandırılması gerektiği belirtilerek eksik incelemeden dolayı hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmadan sonra alınan ilk raporda “Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nün 390.222-USD talep etmesinin kadri marufunda bulunduğu” bildirilmiş, itiraz üzerine alınan ikinci heyet raporunda “TTK'nın 1226. maddesinde sayılan unsurları somutlaştıran etki faktörü tablosu tahtında davalı karşı davacı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'ne ödenecek miktarın hak ve nefasete uygun olarak yaklaşık %12 civarına tekabül eden 95.000-USD olacağı” bildirilmiştir.

Mahkemece bozmadan sonra alınan ilk raporda “Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nün 390.222-USD talep etmesinin kadri marufunda bulunduğu” bildirilmiş, itiraz üzerine alınan ikinci heyet raporunda “TTK'nın 1226. maddesinde sayılan unsurları somutlaştıran etki faktörü tablosu tahtında davalı karşı davacı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'ne ödenecek miktarın hak ve nefasete uygun olarak yaklaşık %12 civarına tekabül eden 95.000-USD olacağı” bildirilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamında da işaret edildiği üzere özel ve teknik bilgiyi gerektiren kurtarma yardım ücretinin tespiti hususunda HUMK 275.maddesi uyarınca bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup “...bozma öncesi alınan rapor ile bozma sonrası alınan iki raporda davacının talep edebileceği ücretin farklı olarak tespit edilmiş olması karşısında davacının talep edebileceği ücretin etki faktörüne göre belirlenen 1.848,546,38-USD'nin yaklaşık %11,84'ü oranına isabet eden 218.967-USD ücretin toplam kurtarma yardım ücreti olarak talep edilmesinin hak ve nefaset kuralları ve dosyadaki bilgi ve belgelere uygun olduğu, belirlenen bu miktarın, bilirkişi kurulunun bozmadan önce tanzim ettiği 31/01/2006 günlü raporda da belirlenmiş olduğu göz önünde bulundurularak takdiren taraflar arasındaki sulh olma eylemi ve davalı yanın beyan ve kabulleri de dikkate alınarak hak ve nefaset kuralları da göz önünde bulundurularak davacının 58.967-USD kurtarma ve yardım ücreti talep edebileceği gerekçesiyle anılan meblağa hükmedilmiş...” ise de kurtarma yardım ücretinin tespiti için uyulan bozma ilamının gereği olarak bilirkişiye gidildikten sonra rapordaki eksiklik ve hataların düzeltilmesi için ek rapor alınması yoluna gidilmek yerine resen yapılan hesap ve resen kabul edilen %11,84'lük oran sonucu hak ve nesafete de uygun olduğu gerekçesiyle yukarıda belirtilen rakama hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, mahkemece hesap hatası düzeltilmeye çalışılan son bilirkişi raporunda toplam kurtarılan değer üzerinden etki faktörüne göre 13/32 oranı nazara alınarak dünyada benzer davalarda alınan bedellere göre %12'lik bir paya göre hesap yapıldığında da bilirkişi raporunda ulaşılan rakamdan fazla bir rakama ulaşılıyor olması karşısında mahkemece, 6762 sayılı TTK'nın 1226. maddesinde sayılan unsurları somutlaştıran etki faktörü tablosu tahtında görüş bildiren bilirkişi raporundaki eksiklik ve hesap hatalarının denetime elverişli bir şekilde düzeltilmesi ve Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nün talep edebileceği meblağın belirlenmesi için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken resen hesap ve taktir edilen sonuç rakama hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin asıl davaya yönelik katılma yoluyla ileri sürdükleri tüm temyiz itirazlarının, davalı-birleşen davada davacı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'nün birleşen davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen davada davacı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile birleşen davaya ilişkin kararın Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin birleşen davada davalılardan alınıp birleşen davada davacı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının asıl davayı temyiz eden davacılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı-birleşen davada davacı Kıyı Emniyeti Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4815, Karar No: 2015/5186, Tarih: 10.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4815 E.  ,  2015/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın kitap basımı işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 10.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20838, Karar No: 2015/25452, Tarih: 22.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/20838 E.  ,  2015/25452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2015

NUMARASI : 2015/89-2015/243

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçluların, Sakarya ili A... ilçesi T... Mah K... Cad ...Ada 14 parsel ... nolu bağımsız bölüme ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçluların anılan taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Borçluların, Sakarya ili A... ilçesi T... Mah K.. Cad ... Ada 14 parsel ... nolu bağımsız bölüme ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Borçluların icra mahkemesine başvurularında; sair şikayetleri ile birlikte 3. şahıs E... Ç...'in, banka teklifinin üzerinde teklif verdiğini, ancak teklifinin yasaya aykırı olarak reddedildiğini ileri sürerek ihalenin feshini istedikleri, mahkemece, ihalenin usul ve yasaya uygun şekilde yapıldığı kabul edilerek istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 124/3. maddesi gereğince; artırmaya iştirak edeceklerin, taşınmazın muhammen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde pey akçesi veya milli bir bankanın teminat mektubunu tevdi etmeleri şartnameye yazılır. Aynı Kanunun 126/3. maddesinin birinci cümlesine göre ise; “Yapılacak ilana, satılacak şeyin cinsi, mahiyeti, önemli vasıfları, tahmin edilen kıymeti, bulunduğu yer; birinci ve ikinci ihalenin yapılacağı yer, gün ve saat; artırmaya iştirak edeceklerin haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde pey akçesi veya milli bir bankanın teminat mektubunu tevdi etmeleri gerektiği; diğer bilgilerin nereden ve ne suretle öğrenilebileceği hususları yazılır." İhaleye katılacakların teklif vermeden önce, haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde teminat göstermeleri gerekir.

Somut olayda, Sakarya ili A... ilçesi T... Mah K.. Cad .. Ada 14 parsel ... nolu bağımsız bölümün ihalesine alacaklı vekili ile birlikte E... Ç...'in katıldığı, taşınmazın 247.600,00 TL bedelle E.. Ç..'e ihale edildiği sırada teminatın 6.000 TL eksik olduğunun fark edildiği, bunun üzerine adı geçenin sürdüğü peylerin iptal edilerek ondan sonra en yüksek pey süren alacaklı vekiline 181.000,00 TL bedelle ihale edildiği görülmüştür.

Somut olayda, Sakarya ili A... ilçesi T... Mah K.. Cad .. Ada 14 parsel ... nolu bağımsız bölümün ihalesine alacaklı vekili ile birlikte E... Ç...'in katıldığı, taşınmazın 247.600,00 TL bedelle E.. Ç..'e ihale edildiği sırada teminatın 6.000 TL eksik olduğunun fark edildiği, bunun üzerine adı geçenin sürdüğü peylerin iptal edilerek ondan sonra en yüksek pey süren alacaklı vekiline 181.000,00 TL bedelle ihale edildiği görülmüştür.

Devletin cebri icra gücü vasıtasıyla, devlet güvencesinde yapılan ihalenin her türlü şüpheden ari olması gerekir. İhaleye katılmak isteyen 3.kişinin eksik teminat yatırdığı halde pey sürmesine izin verilmesi ihalenin normal koşullar altında yapılmadığını, muhammen bedeli 350.000,00 TL olan taşınmazın 181.000,00 TL'na satılması da zarar unsurunun oluştuğunu göstermektedir.

Bu durumda, mahkemece, 14 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölüme ilişkin şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle (1) nolu bağımsız bölüm yönünden İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/350, Karar No: 2008/7491, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/350 E.  ,  2008/7491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesi uyarınca önce konulan ihtiyati haczin kendisinden sonra konulan kesin hacze iştiraki için, kesin haczin İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre konulmuş olması gerektiği ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde konulan hacizlere iştirak edilemeyeceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline, satış bedelinden öncelikle davacının alacağının karşılanmasına karar verilmiş; hüküm davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 30.07.2003 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı yasa ile değişik İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesinin uygulanmasının, anılan yasanın yürürlük tarihinden sonraki ihtiyati haciz kararları için uygulanabileceğine göre, davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 07.07 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8167, Karar No: 2008/15993, Tarih: 16.10.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/8167 E.  ,  2008/15993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

Davacı, 1.6.1990-21.1.2008 tarihleri arasında SSK sigortalılığı dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Dava nitelikçe, davacının 01.06.1990-21.01.2008 dava tarihleri arasında 506 sayılı yasaya tabi çalışmaları dışında 2926 sayılı yasaya tabi sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 sayılı yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve SSK’lı çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, talepte bulunulması, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 2926 Salı yasanın 10. maddesinde sayılan kurum ve kuruluşlardan bir bölümünde kaydının bulunmadığı doğrudur.Ancak davacının 16.05.1990 tarihli giriş bildirgesine göre muhtar beyanı esas alınarak 01.06.1990 tarihinden itibaren 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalı olarak resen tescil edildiği, tapulu ve tapusuz tarlasında kendi nam ve hesabına çiftçilik yaptığı, 02.08.2004 tarihinden itibaren Ziraat odasına üye olduğu, öte yandan 1998 ve 1999 yıllarındaki 506 sayılı yasa kapsamındaki zorunlu sigortalı çalışmalarının kısa süreli olduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle köy muhtarının  anlatımlarından açıkça anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca da kısa süreli SSK’lı çalışma Kurum tarafından resen tescil edilen davacının tarım Bağ-Kur statüsünü ortadan kaldırmayacağından, davacının 01.06.1990-14.10.1998 tarihleri arasındaki dönemde Kurum tarafından sigortalı kabul edildiği de göz önünde bulundurularak 15.10.1998 ile prim ödemeleri nedeniyle Kurum tarafından yeniden tescil edildiği 01.06.2006 tarihleri arasında, kısa süreli SSK’lı çalışmaları dışlanmak suretiyle 2926 sayılı yasa kapsamında sigortalı olduğunun kabulü gerekirken istemin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18266, Karar No: 2015/20583, Tarih: 17.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/18266 E.  ,  2015/20583 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2015

NUMARASI :

DAVACI : A.. A..

DAVALI : D.. B.. vs.

DAVA TÜRÜ : Katkı payı alacağı

K A R A R

Davalılar vekili Av.İ. Ö. T., 04.11.2015 havale tarihli dilekçesiyle temyizden feragat ettiğini bildirmiştir. Ne var ki, davalılardan D.. B.. ile A. K. tarafından verilen vekâletnamelerde temyizden feragat yetkisi bulunmakta ise de, davalılar E. Ç. ve S.. A.. tarafından verilen vekâletnameler dava ya da temyizden feragat yetkisi içermemektedir.

Temyizden feragat dilekçesi dikkate alınarak,davalılar E. Ç. ile S.. A..'a ait temyizden feragat yetkisi bulunan vekaletnamelerin davalılar vekilinden istenilerek dosya içerisine konulması ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27367, Karar No: 2014/465, Tarih: 13.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/27367 E.  ,  2014/465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 43/1-2. maddelerince 3 yıl 9 ay hapis cezası, ayrıca TCK'nun 53/1. maddesi

2- Dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f maddesince 3 yıl hapis cezası ve 101.600,00 TL adli para cezası, ayrıca TCK'nun 53/1. maddesi

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK'nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; mahkemenin 21.04.2008 günlü kararında başvuru şeklinin gösterilmemesi, süresinin başlangıcının da tefhimi tebliğden başlayacağının belirtilmesi, ayrıca sanığın yokluğunda verilen kararın 18.12.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanması suretiyle yapılan tebligat işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanununun 28. maddesine aykırı olması nedeniyle, temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle, sanığın öğrenme üzerine 03.05.2010 tarihli temyizi süresinde yapıldığından temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 11.06.2010 gün ve 2007/21-2008/199 sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

I- Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı, azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında "nitelikli dolandırıcılık" suçundan verilen karara karşı temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

II- Sanık hakkında "nitelikli dolandırıcılık" suçundan verilen karara karşı temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasada, 765 sayılı Yasadan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. Keza ilgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak 5237 sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nun 158/1. fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile 19.10.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinin 2. fıkrasında "suçun, zimmetin açığa çıkmasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi halinde faile on iki yıldan az olmamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak adli para cezasının miktarı bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz." şeklindeki düzenlemeler de göstermektedir ki istisnai para cezası hesabı yeni ceza sisteminde bazı suç türleri için benimsenmiştir. 5377 sayılı Yasanın 19. madde ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçesinde de belirtildiği üzere 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nun 52. maddesinin 1. fıkrası "Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir." şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında "Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise "Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır, adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

Bu açıklamalardan sonra 5237 sayılı TCK'nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer somut olayda suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise 5 ila 5000 tam gün arasında TCK'nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde maddede öngörülen 5 ila 5000 tam gün arasında belirlenecek gün sayısı üzerinde varsa artırım maddeleri uygulanarak tespit olunan sonuç gün ile bir gün karşılığı 20,00-100,00 TL arasında takdir edilecek miktar çarpımı yapılacak ve bulunan miktar suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az ise adli para cezası asgari bu miktara yükseltilerek bu miktar üzerinden indirimler yapılarak sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık Hakan Yenidünya'ya teşmiline, ceza miktarı itibariyle kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 13.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.