muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7559, Karar No: 2011/8937, Tarih: 14.12.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. ..., ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. ..., tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi ... Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6303, Karar No: 2014/19639, Tarih: 02.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6303 E.  ,  2014/19639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1402, Karar No: 2020/3648, Tarih: 02.11.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1402 E.  ,  2020/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı (...) vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 23/07/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... ve ... aleyhine açılan davanın kabulüne, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine dair verilen 26/09/2019 günlü kararın adli yardım talepli olarak Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalılardan ...’in yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3809, Karar No: 2016/3943, Tarih: 07.09.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/3809 E.  ,  2016/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı....Ltd. Şti. ile davalı .....Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ..Asliye Ticaret Mahkemesince verilen . gün ve 2015/.-2015/. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş ise de, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yapılan incelemede;

Dairemizin 2015/ . Esas, 2016/ ... Karar sayılı, 21.04.2016 tarihli geri çevirme kararında: “1-Dosya üzerinde yapılan incelemede davalı iş sahibi vekilinin davacı yüklenici vekilinin replik dilekçesine karşı tarihsiz düplik dilekçesi verdiği, ancak davacının replik dilekçesinin dosyada bulunmadığı, davalı vekili temyiz dilekçesinde mahkemece önce aynı sözleşmeden doğan ve takas mahsup konusu yapılan davanın bekletici mesele yapılmasına karar verildiğini, daha sonra bu karardan rücu edildiğini belirtmiş olmasına rağmen dosyadaki ve UYAP'taki duruşma zabıtlarında böyle bir ara kararına rastlanmadığı görülmüştür. Bu nedenle davanın ilk olarak açıldığı.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/. esasına tevziinden sonra son olarak .Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/. Esas sayılı dava dosyasından tefrik edilerek aynı mahkemenin 2015/. esasına kaydedildiği, tefrik edilen dosyaya tüm belgelerin eklenmediği anlaşıldığından, Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/ Esas sayılı dosyasının onaylı örneğinin, 2- . Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/.-. Esas-Karar sayılı dosyasının temin edilerek, 3-Kararı temyiz eden davalı vekili Av. ...'nun dosyada fiziki olarak vekâleti bulunmamakla birlikte UYAP üzerinden yapılan incelemede bulunduğu tespit edilen .02.07.2013 tarih ve . yevmiyeli vekâletnamesinin süreli olduğu ve 30.07.2014 tarihine kadar geçerliği olduğu belirtildiğinden temyiz tarihi itibariyle sürenin sona erdiği anlaşıldığından varsa yeniden düzenlenen vekâletname örneğinin ibraz ettirilmesi, aksi takdirde gerekçeli kararın davalı asıla tebliği ile temyiz süresi de beklendikten sonra, temyiz isteminde bulunulduğunda gerekli işlemler ikmâl edildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine “ karar verilmiş ise de mahalli mahkemece vekâletnamesini sunması hususunda davalı vekiline muhtıra çıkarıldığı ve vekilin 05/10/2015 tarihli ve 30.09.2016 tarihine kadar geçerli vekâletnamesini sunduğu, ancak geri çevirme kararı 1. ve 2. maddelerde belirtilen dosyaların dosyaya eklenmediği, bu hususta herhangi bir açıklama da bulunmadığı görülmüştür.

Geri çevirme kararının dikkatle incelenerek, önceki geri çevirme kararı birinci maddede açıklandığı üzere. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/. Esas sayılı dosyasının onaylı örneğinin, ve 2. maddede belirtilen . Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/...Esas-Karar sayılı dosyasının temin edilerek dosyaya eklenip gönderilmek üzere dosyanın mahalline 2. kez dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13603, Karar No: 2014/14332, Tarih: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/13603 E.  ,  2014/14332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2012/347-2013/674

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve S.. B.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı Ş. İnşaat&B. Sağlık Ürünleri Ortak Girişimi' nin alt işveren olduğu Şanlıurfa Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 01.01.1999-01.07.2011 tarihleri arasında hizmet akdi ile kesintisiz olarak çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 1-01/01/1999 - 28/02/2000 tarihleri arasında C. Gıda San. Ltd. Şti. nezdinde 420 gün, 2-01/10/2000-30/04/2000 tarihleri arasında C. Gıda San. Ltd. Şti. nezdinde 210 gün, 3-01/01/2002-31/01/2002 tarihleri arasında Kartem Tem. Hiz. Ltd. Şti. nezdinde 18 gün, 4-01/06/2009-26/02/2011 tarihleri arasında Ş.İnş.B. Sağ.Ür.Ltd.Şti.nezdinde 112 gün, 5-27/02/2001-30/06/2011 tarihleri arasında S. inş. Bcysa Sağ. Ür. Ltd. Şti. Nezdinde Î4 gün olmak üzere toplam 884 gün çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dava dışı şirketler C.Gıda San. Ltd. Şti ve Kartem Tem. Hiz. Ltd. Şti hakkında da hüküm kurulduğundan, yapılacak iş; dava konusu olay, hakkında hüküm kurulan ve dava, dava dışı olan C. Gıda San. Ltd. Şti ve K.Tem. Hiz. Ltd. Şti'nin de hak alanını ilgilendirdiğinden, davacıya, adı geçen bu iki şirketi yöntemince davaya dahil etmesi için önel verip, beyan ve delilleri sorularak, toplanan deliller doğrultusunda sonuca gitmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde, dava kendisine yöneltilmemiş olan, dava dışı C. Gıda San. Ltd. Şti ve K. Tem. Hiz. Ltd. Şti hakkında da hüküm kurularak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan S.. S.. ve Sağlık Bakanlığı'na izafeten Şanlıurfa Eğt. Araşt. Hastanesi Başhekimliği'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13156, Karar No: 2022/2239, Tarih: 10.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/13156 E.  ,  2022/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1. maddesi gereğince 59.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 19/09/2019 tarihli ve 2018/825 esas, 2019/941 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 12.10.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/10/2020 tarihli ve KYB. 2020/93104 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, açılan duruşmaya sanıkları davet için ayrı ayrı çıkarılan ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebligatların Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19/09/2018 tarihli ve 2016/12791 esas, 2018/8413 karar sayılı ve 3. Hukuk Dairesinin 11/02/2019 tarihli ve 2017/5224 esas, 2019/901 karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere, beyanda bulunan kapıcının açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceği nazara alındığında, söz konusu olayda, bilinen son adresleri aynı olan sanıkların bu adreslerine dava başvuru dilekçesi ve duruşma gününü bildirmek üzere gönderilen tebligatlar 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, muhatapların nerede olduğunu beyan eden kişinin tebliğ evrakında kapıcı bay olarak gösterilip imzadan imtina ettiği belirtilmiş ise de, isimden imtina söz konusu olmadığından bu şekilde sanıklara yapılan tebligatların usulsüz olduğu ve sanıkların savunma haklarının kısıtlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, ... İcra Ceza Mahkemesinin 19.09.2019 tarih, 2018/825 Esas – 2019/941 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 10.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12444, Karar No: 2012/672, Tarih: 30.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12444 E.  ,  2012/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8517, Karar No: 2019/9756, Tarih: 19.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8517 E.  ,  2019/9756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;

1-5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada, zarar değil tehlike suçu olan defter ve belgeleri gizleme suçu neticesinde oluşan herhangi bir somut maddi zarar bulunmadığı gibi engel adli sicil kaydı bulunmayan ve takdiri indirim maddesi uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında, zararın giderilmesi yönünde iradeyle haraket etmemiş olması ve kişilik özelliği göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği konusunda müspet kanaat oluşmadığı şeklindeki yasal olmayan ve uygulama ile çelişkili gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30951, Karar No: 2016/2741, Tarih: 06.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30951 E.  ,  2016/2741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “533,00.-TL zorunlu savunman ücretinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.