muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25422, Karar No: 2014/31147, Tarih: 22.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/25422 E.  ,  2014/31147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söğüt İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2014/26-2014/24

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından 6 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlular icra mahkemesine başvurularında, takibe konu senedi köy muhtarlığı adına imzaladıklarını ve şahsi sorumlulukları olmadığını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini istemişler, mahkemece istemin kabulü ile takibin husumet yokluğundan iptaline karar verilmiştir.

Somut olayda takibe konu bonolarda, keşidecinin imzasının olduğu yerde Yakacık Köyü Muhtarlığı'nın mührü bulunmaktadır. Köy tüzel kişiliğini temsil eden muhtar H.. Y.., senetleri tanzim ederken köy muhtarlığının mührü ile mühürledikten sonra üzerini iki kez imzalamış olup, adı geçen tarafından mührün dışında tamamen açığa atılmış bir imza bulunmadığından bu senetlerin borçlu H.. Y.. tarafından köy tüzel kişiliği adına düzenlendiği anlaşılmaktadır. Diğer borçlu H.. K..'un ise mühür dışında iki adet imzasının olduğu görülmekte olup, adı geçenin köy muhtarı olmadığı gibi, köy tüzel kişiliğini temsil yetkisi de bulunmadığından bonoları avalist olarak imzaladığının ve dolayısıyla senetlerden şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına ve HGK'.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararına göre, tüzel kişilerin kaşesi (olayımızda mührün) üzerine atılan imzalar tek imzanın sonuçlarını doğurur. Tamamen açığa atılan imza ise aval olarak değerlendirilir.

O halde, mahkemece takibe konu bonolarda borçlu H.. K..'un avalist olması nedeni ile adı geçen borçlu yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile takibin iki borçlu açısından da iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5259, Karar No: 2013/6250, Tarih: 29.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5259 E.  ,  2013/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, trafik kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının, 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi nedeniyle rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtilen gerekçe ile, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dışı ....., yetki ve sorumluluk sınırlarında olan yolda, sel baskını sonucu tahribat olunca, yol altındaki mevcut menfezin yeterli olmadığı görülerek, bir menfez daha açmak için yol kazılarak derin bir çukurun açıldığı; belediye tarafından yeterli işaretleme yapılmayıp, önlemler de alınmadığından, sigortalının, içinde bulunduğu aracın, yoldaki çukura düşmesi sonucu öldüğü; daha sonra, başka bir aracın, daha aynı çukura düştüğü anlaşılmıştır.

Dairemizin, uyulmasına karar verilen önceki kararında da belirtildiği gibi, çalışmanın yapıldığı yolda, gerekli önlemlerin alınması ve işaretleme görevi belediyeye ait olup, kusurun, büyük oranda davadışı..... ait bulunduğu; belediye başkanı olan davalının da, yoldaki çalışmaları bizzat takip ettiği ve çalışmanın yapıldığı yolda, gerekli önlemlerin alınıp-alınmadığının denetimini yapmamış olması nedeniyle kişisel kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kusur oran ve aidiyetinin, yukarıda belirtilen hususlar gözetilerek belirleneceği yeni bir kusur raporu alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönde eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

./..

-2-

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/795, Karar No: 2015/8663, Tarih: 24.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/795 E.  ,  2015/8663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2011/166-2014/213

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/09/2014 tarih ve 2011/166-2014/213 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin akademisyen olduğunu, 2001-2011 arasında davalı sendika için danışmanlık ve eğitmenlik yaptığını, bu süreçte daha önce hiç yayınlanmamış bilimsel çalışmaları, makaleleri ve çevirileri ile bizzat hazırlayarak eğitim seminerinde kullandığı notlarının davalı tarafça bazen kitap bazen de kitap bölümü olarak müvekkilinden izin alınmadan basılmış olduğunu, basılan eserlerin çeşitli kurum ve kuruluşlara ücretsiz dağıtıldığını, danışmanlık yaptığı süreçte ihlalleri öğrenen müvekkilinin defalarca talep etmesine rağmen tek bir eser dışında hiçbir telif ücreti verilmediğini ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının eğitmenlik görevini ifa etmesi ve eğitici kitaplar yazması gayesiyle davalı kurum yanında 2001-2011 yılları arasında iş sözleşmesi ile çalıştırılmış olduğunu, bu yıllar arasında çalışma ilişkisi devam ederken davacı tarafından meydana getirilen dava konusu notların ve diğer eserlerin tamamının mali hakların sahibinin FSEK m. 18/2 hükmü gereğince müvekkili davalı işveren olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamı nazara alınarak, "Büyük ortadoğu projesi avrupa birliği kıbrıs-temel ekonomik göstergiler nasıl yorumlanmalı, yönetici ve yönetici davranışları kitabında yer alan bölümler bakımından 720,42 TL maddi 250,00 TL manevi tazminatın 31/07/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, "konjonktürden trende" isimli eser bakımından 1.384,44 TL maddi, 150,00 TL manevi tazminatın 31/10/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, "Bir kamu su işletmesi başarı öyküsü - K. örneği" isimli eser bakımından 2.374,00 maddi 250,00 TL manevi tazminatın 30/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle," A . stori of . water E.-E. of K." " eser bakımından 2.305,74 TL maddi, 500,00 TL manevi 30/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, "K.s. m. IMF" isimli eser bakımından 487,17 TL maddi 250,00 TL manevi tazminatın 31/07/2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, "özelleştirme raporu yerel kamu hizmetlerinde özelleştirme" eseri bakımından 1.613,52 TL maddi 250,00 TL manevi tazminatnı 30/11/2006 tarihinden itibaren İşleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 539,46 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10603, Karar No: 2022/14692, Tarih: 15.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10603 E.  ,  2022/14692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 27/10/2022 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 15/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2338, Karar No: 2015/4177, Tarih: 07.09.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2338 E.  ,  2015/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :05.04.2013

Numarası :2011/21-2013/126

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili talebinden ibarettir. Davacılar yüklenici, davalı ise; iş sahibidir.

Davacılar vekili; taraflar arasında düzenlenen 22.07.2007 tarihli sözleşme gereğince davacı yüklenicinin davalı iş sahibine ait arsa üzerine tesis inşa etme işini üstlendiğini ve projeyi yaptığını ancak davalı iş sahibinin projeyi teslim almaktan kaçındığını, iş karşılığı müvekkiline 16.000,00 TL'den başka bir ödeme yapılmadığını, iş bedelinin kalan kısmına ilişkin olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 USD nin ödenmesi talebinde bulunmuş, usulüne uygun yapılan tebligata rağmen davalı taraf davaya cevap vermemiş, mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu davacı ile davalı şirket arasında imzalandığı iddia edilen davaya konu sözleşmede davalı şirkete atfen atılan imzanın, davalı şirket tarafından sözleşme yapma konusunda yetki verilmeyen Ş... H...'na ait olduğu gerekçesi ile davalı şirketi bağlamayacağından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan inceleme ve araştırma yeterli değildir. Davalı kayıtları incelenmeksizin davalı şirket tarafından dava dışı Ş....H...'na yetki verilmediğinden bahisle red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılması gerekli iş; öncelikle davacı tarafından uyuşmazlığa konu iş nedeniyle davalı şirkete yapılan ödemelerin davalı şirket defterlerinde yer alıp almadığı, dolayısıyla davalı şirket tarafından yetki verilmeyen Ş... H... tarafından imzalanan sözleşmenin davalı şirket tarafından benimsenip benimsenmediği belirlenmeli, benimsenmediğinin anlaşılması halinde, sözleşmenin imzalandığı tarihte yürürlükte bulunan ve zaman bakımından uygulanması gereken mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 32. ve 38. maddeleri gereğince sözleşmeyi davalı adına imzalayan dava dışı Ş....H....'nun yaptığı işlemlere davalı şirket tarafından onay verilip verilmediği yapılacak davalı kayıtlarının incelenmesi sırasında belirlenmeli, icazet verilmediğinin anlaşılması halinde ise davacı delilleri arasında yer alan “sair deliller” denmek suretiyle dayanılan yemin deliline başvurup vurmayacağı hususu davacıya hatırlatılarak sonucuna göre karar vermekten ibaret olmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4594, Karar No: 2011/6249, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4594 E.  ,  2011/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nin beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5602, Karar No: 2021/1817, Tarih: 23.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/5602 E.  ,  2021/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosya temyiz incelemesinde iken; davacı vekili Av. ... tarafından uyap üzerinden gönderilen 29.01.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmesi için dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.