muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10573, Karar No: 2018/4253, Tarih: 11.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/10573 E.  ,  2018/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 53, 58. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 27/06/2006 gün ve 2000/239 - 2006/400 sayılı yağma suçuna ilişkin ilamın 17/06/2006 tarihinde infaz edildiği ve suç tarihi itibariyle TCK'nın 58/2-a maddesinde öngörülen 5 senelik sürenin dolduğu anlaşılmakla, kararın mükerrirliğe esas alınamayacağının gözeltilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4-5-6. bendinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5747, Karar No: 2013/8791, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5747 E.  ,  2013/8791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalı derneğin sona erdiğinin tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı dernek hakkında alacaklarının bulunduğunu bu nedenle icra takibinde bulunduklarını ve menkul mallarını haczettiklerini ancak haczedilen mallarının alacaklarını karşılamaması nedeniyle davalı derneğin TMK nun 87/3. maddesine göre sona erdiğinin tespitini istemiştir. Mahkemece davalı dernek hakkında icra takibi yapıldığını ve davalı derneğin haciz sırasındaki mallarının alacağı karşılamaması nedeniyle takdiren bu durumun aciz vesikası mahiyetinde kabul edileceğini belirterek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının davalı dernek hakkında alacak davası nedeniyle dava açtığının ve davayı kazanması nedeniyle ilamın icraya konularak takip başlatıldığı ve takip sonucu menkul malların haczedildiği, ancak borç ödemede acze düşüldüğüne dair aciz belgesinin alınmadığı anlaşılmaktadır.

4721 sayılı TMK nun 87. maddesinde derneğin kendiliğinden dağılma nedenleri sayılmış, 3. fıkrasında da derneğin ödemeden acze düşmesinin de kendiliğinden dağılma nedenleri arasında olduğu belirtilmiş, aynı maddenin son fıkrasında ise ilgili herkesin mahkemeye müracaatla derneğin kendiliğinden dağıldığının tespitini isteyebileceği hükme bağlanmış, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 143. maddesi de alacaklı alacağının tamamını alamamışsa kalan miktar için kendisine bir aciz vesikası verileceğini düzenlemiştir.

TMK nun 87/3. fıkrasına dayalı davanın açılabilmesi için Yargıtayın istikrar kazanan uygulamalarında, dava konusu dernek hakkında icra memurluğu tarafından borç ödemede acze düştüğüne ilişkin aciz vesikasının alınmış olması dava şartı olarak benimsenmiştir. Zira borçlu derneğin haciz yapılan yer dışında gayrimenkul veya menkul malları olabileceği gibi bankada nakit parası da bulunabilir. Bu nedenle dava şartının gerçekleşmesi bakımından davacıya aciz vesikası almak üzere süre ve yetki verilerek bu husus mahkemece bekletici mesele yapılıp sonucuna göre bir karar verilmeliyken, bu hususa dikkat edilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3612, Karar No: 2013/12633, Tarih: 19.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3612 E.  ,  2013/12633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna, tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan, Hazine vekilinin temyiz talebi ile davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, katılan olmasına karar verilmiş olması kararı temyiz hakkı vermeyeceğinden şikayetçi ... vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20163, Karar No: 2014/18270, Tarih: 11.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/20163 E.  ,  2014/18270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 2.Asliye Hukuk ve ... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının kızı ...'ın nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda davacı, davalı kızı ...'un gerçekte anne ve babası ... ve ... olduğu halde nüfus kaydında ... ve ...'den olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11264, Karar No: 2019/16641, Tarih: 21.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11264 E.  ,  2019/16641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, bir kısım davalılar yönünden kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-a-4 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1-a maddesi gereğince, miktarı veya her paydaş için değeri 47.530,00-TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Bu nedenle davacı idare ve davalılardan Dijvan Kılıç vd. vekillerinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9714, Karar No: 2013/12466, Tarih: 11.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9714 E.  ,  2013/12466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafakanın artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ... ile davalının ... 2. Aile Mahkemesinin 2009/372 Esas sayılı dosyası ile boşandıklarını, müşterek çocukların velayetinin müvekkiline verildiğini, çocuklardan... lehine aylık 200 TL iştirak nafakası takdir edildiğini, aradan geçen süreçte söz konusu nafakanın küçüğün ihtiyaçlarını karşılamaya yetmediğini, müvekkili Kardelen lehine ise ... 2.Aile Mahkemesinin 2010/784 Esas sayılı dosyasında 350 TL yardım nafakasına hükmolunduğunu, müvekkilinin .... ülkesinde mühendislik fakültesinde okuduğunu, takdir olunan 350 TL nafakanın müvekkili...n ihtiyaçlarını karşılamaya yetmediğini belirterek,... lehine hükmolunan 200 TL iştirak nafakasının 400 TL'ye Kardelen lehine hükmolunan 350 TL yardım nafakasının aylık 750 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ...'in ...okumakta iken müvekkilinin bilgisi dışında başka bir ülkede okumaya başladığını bunun hakkaniyete bağdaşmayan bir davranış olduğunu, davacının ...de okul varken yüksek gider gerektiren özel bir okulda okumasının zorunlu olmadığını, bu giderlere katlanmasının müvekkilinden beklenmeyeceğini, müvekkilinin borçlarının bulunduğunu, talep edilen nafakayı ödeyemeyeceğini, zira talep edilen artışın fahiş olduğunu belirterek öncelikle davanın reddi gerektiğini olmadığı takdirde tarafların ekonomik durumları ve ... artış oranları nazara alınarak bir nafaka takdir edilmesini talep ve beyan etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul kararı ile, müşterek çocuk .... lehine hükmolunan aylık 200,00 TL tedbir nafakasının aylık 100,00 TL artırılarak 300,00 TL ye çıkartılmasına, davacı ... lehine hükmolunan 350,00 TL tedbir nafakasının aylık 150,00 TL artırılarak 500,00 TL ye çıkartılmasına dair karar verilmiş, mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava iştirak ve yardım nafakası talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava iştirak ve yardım nafakası talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak müşterek çocuk ....lehine hükmedilen nafaka iştirak nafakası, davacı ... lehine hükmedilen nafaka yardım nafakası olmasına rağmen mahkemece hüküm kısmında tedbir nafakasına karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan "tedbir" ifadesinin çıkarılarak yerine "iştirak" ifadesinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine, hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan "tedbir" ifadesinin çıkartılarak yerine "yardım" ifadesinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9694, Karar No: 2018/21053, Tarih: 19.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/9694 E.  ,  2018/21053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... Mahallesi, 6106 ada 3 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki yakın tarihli ve yakın konumda bulunan özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmaz ... Mahallesinde olup, ... gibi büyük bir yerleşim yerinde yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde dava konusu taşınmaz ile benzer özellikler taşımayan başka mahalledeki taşınmaz satışının somut emsal alınmış olması nedeniyle rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması,

ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davalı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhe harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2404, Karar No: 2017/26379, Tarih: 07.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2404 E.  ,  2017/26379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklardan ...'un annesi İzafet'in doğum sırasında ölümü nedeni ile dedesi ve anneannesinin kendisini İstanbul'dan alıp Artvin'e getirdikleri, amcasının kızı olan katılan ...'a ait kimlik bilgileri ile çıkarttıkları nüfus cüzdanını ile büyüdüğü, sanık ...'un 1996 yılında dayısı olan diğer sanık ...'in ortağı olduğu ... Ticaret Limited Şirketi'nin hisselerini amcasından devralıp, buna ilişkin devir işlemlerini noterde tamamladığı, 15.12.1997 yılında sanık ...'un gerçek anne ve baba adı ile yeniden nüfus müdürlüğü'ne müracaat ederek ... ismi ile nüfus cüzdanı çıkarttığı, 08.01.1998 tarihinde ise daha önceki kullandığı kimlik sahibi ile şimdiki kimlik sahibinin aynı kişi olduğunun tespiti için Edremit Asliye Hukuk Mahkemesi'ne müracaat edip, bu yönde karar aldığı, aslında sanık ...'e ait olup, diğer sanık ...'un ... kimliği ile devraldığı şirketin katılan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na olan borçları nedeni ile icra takibinin diğer katılan ...'a yapılması nedeni ile durumun ortaya çıktığı olayda; dosya kapsamı itibarı ile, sanıkların hileli hareketleri neticesinde şirket aleyhine yeni bir borç yaratılmadığı, doğmuş veya doğacak borçlardan kurtulmak adına gerçekleştirilen eylemde dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmayacağı, bunun yanında sanık ...'in , Edremit Asliye Hukuk Mahkemesinde ... ile aynı şahıs olduğunu tespit ettirmiş olması nedeni ile alacaklı ... ve Vergi Dairesinin bu durumda asıl borçlu ...'den her zaman alacağın tahsili yoluna gidebileceği, sanık ...'in buna engel olmak için herhangi bir hileli eyleminin olmadığı, kaldı ki sanık ...'in tüm işlemlerde ve evraklarda kendi fotoğrafını ve imzasını kullanmış olması, bu anlamda kendi kimliğini gizlemeye yönelik herhangi bir hileli eylem ve işleminin olmadığı gerekçelerine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/12/12017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34970, Karar No: 2013/3966, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/34970 E.  ,  2013/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 18.04.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 17.08.2012 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 01.02.2013 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1216, Karar No: 2008/2931, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1216 E.  ,  2008/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... idaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 319 ada 1 sayılı parselde davacı hissesine münhasır olmak üzere taşınmaz kaydındaki “Sultan ... Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıtlardaki vakıf şerhi tek taraflı işlemle konulduğundan dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

319 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapulama tespitinin 01.03.1974 tarihinde kesinleştiği, kaydına vakıf şerhinin işlenmediği, “Sultan ... Vakfı” şerhinin 03.02.2006 tarihinde 319 ada 1 sayılı parsele taşınmaz kaydına yazıldığı anlaşılmaktadır.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “Sultan ... Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir. Ancak;

319 ada 1 sayılı parselin kaydına taşınmazın olan tapulama tespiti sırasında tutanağına vakıf şerhinin işlenmediği, bu şerhin 319 ada 1 sayılı parsel kaydına 03.02.2006 tarihinde işlendiği ve işlemin mahkeme hükmüne değil idarenin tek taraflı istemesi, bu isteğin yetkili tapu sicil müdürlüğünce kabul edilmemesi üzerine idari işlemin İdare Mahkemesi kararıyla iptali üzerine işlendiği görülmektedir. Kısaca söylemek gerekirse, 319 ada 1 sayılı parsel kaydındaki düzeltme, ilgililerin rızaları dışında Mahkeme hükmü olmaksızın yapılmıştır. Kayda işlenen şerh Türk Medeni Kanununun 1027.maddesindeki yönteme uygun düşmediğinden, şerhin açıklanan olgu gözetilmek suretiyle kaldırılmasında yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idarenin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 5737 sayılı ... Kanununun 77. maddesi uyarınca ... Genel Müdürlüğünün her türlü harçtan muaf olduğundan yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.