muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6219, Karar No: 2010/1112, Tarih: 04.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6219 E.  ,  2010/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları ile katılan davacı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına, yansıyan bilgi ve belgelere göre dava konusu 101 ada 1, 2, 3, 4, 5, 8, 11, 12, 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ... ’den kaldığı yönünde yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun şekilde bir paylaşmanın yapılıp, yapılmadığı yönünde toplanmıştır. Kural olarak ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra tüm mirasçılarının bir araya gelerek terekeyi kendi aralarında pay etmeleri her bir mirasçının kendi payına düşeni aldıktan sonra, terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi koşuluna bağlıdır. Saptanan dava niteliği ile az yukarıda vurgulanan hukuksal olgularda dikkate alındığında davacıların dayandığı Temmuz 1927 tarih ve 27 sayılı tapu kaydının dava konusu taşınmazlara uymadığı belirlenmiş ise de taşınmazların ortak miras bırakanın ölümünden sonra mirasçılar arasında usulüne uygun olarak paylaşılıp paylaşılmadığı yönünde yerel mahkemece yapılan, araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Paylaşmaya dayanan davalı taraf ortak miras bırakanın ölümünden sonra mirasçılar arasında yapılan paylaşma sonucu bazı mirasçılara Budaklı Köyünden, bazı mirasçılara da Maraş merkezinde bulunan taşınmazlardan yer

verildiği öne sürülmüş ise de mahkemece bu iddia araştırılmadığı gibi hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri, olaylara dayanmayan soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibarettir. O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle ortak miras bırakanın terekesine dahil dava dışı başka taşınmaz mallar bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa sözü edilen taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve dayanakları belgeler, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, bundan başka ortak miras bırakanın terekesine dahil menkul mallar varsa menkul malların niteliği, adedi ve değerleri belirlenmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ile tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp, yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazın hangi mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet ettiği yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı diğer mirasçı yada mirasçıların, miras payına karşılık kendilerine terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, bu konularda da yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, mirasçılar arasında, aynı nitelikte kadastro mahkemesinde görülmekte olan dava ya da davalar varsa usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca davalar arasında, fiili ve hukuki irtibatın varlığı davalardan biri hakkında verilecek hükmün, aynı nitelikteki diğer davanın sonucunu etkileyeceği göz önüne alınarak dava dosyalarının, birleştirileceği düşünülmeli, sonuçlanan ve kesin hükme bağlanan davalar varsa deliller değerlendirilirken, sözü edilen taşınmazlarla ilgili olarak yerel mahkemesinden verilen ve kesinleşen hükümler de göz önüne alınmalı, özellikle sözü edilen taşınmaz ya da taşınmazların tespit tutanakları içeriğinde, paylaşma olgusuna yer verilip verilmediği yönü üzerinde durulmalı, uyuşmazlığın niteliğine göre deliller değerlendirilirken paylaşmada her bir mirasçıya eşit yüzölçümde ve eşit verimlilikte taşınmaz yada ekonomik yönden aynı parasal değerde menkul mal isabet etmesinin paylaşmanın koşulu

olmadığı göz önünde tutulmalı bir yada bir bölüm mirasçıya miras payına karşılık menkul mal verilmiş ise niteliği ve adedi belirlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

olmadığı göz önünde tutulmalı bir yada bir bölüm mirasçıya miras payına karşılık menkul mal verilmiş ise niteliği ve adedi belirlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davacı ... ve arkadaşları ile katılan davacı ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 60,00 TL harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 04.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9927, Karar No: 2010/11082, Tarih: 22.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9927 E.  ,  2010/11082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 2135, 3077, 3669, 3977 ve 3983 parsel sayılı taşınmazların maliklerinden ..., ... ve ....'nın baba adı ve soyadlarının tapu kütüğünde yer almadığını ileri sürerek kayda eklenmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iddiasını kanıtlamasını talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kütüğünde malik isminin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir.

Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Somut olayda; davacı ... dava konusu taşınmazların kayıt malikleri ..., ... ve ...'nın mirasçısı olduğundan bahisle eldeki davayı açarak kayıt maliklerinin baba adı ve soyadının kütüğe yazılmasını talep etmiştir. Ancak, dosya içerisindeki nüfus kayıtlarından davacı ile kayıt malikleri arasında bağlantı kurulamamıştır. Mahkemece öncelikle davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığının saptanması, daha sonra işin esasına girilmesi gerekirken bu yön gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6888, Karar No: 2020/586, Tarih: 30.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/6888 E.  ,  2020/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde; davacı kadının çalıştığı ve gelirinin olduğu, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hükmü temyiz eden davacıdan 218.50 TL. temyiz başvuru harcı ve 54.40 TL temyiz maktu karar harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 30.01.2020 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2017/2846, Karar No: 2018/4720, Tarih: 14.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2846 E.  ,  2018/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, mala zarar verme, suç delillerini yok etme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 81/1, 29/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası,

TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

TCK'nin 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.000 TL adli para cezası,

2- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000TL adli para cezası,

TCK'nin 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.000TL adli para cezası,

3- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.000TL adli para cezası,

4- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000TL adli para cezası,

TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000TL adli para cezası,

TCK'nin 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.000TL adli para cezası,

5- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası,

TCK'nin 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.000TL adli para cezası,

6- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.000TL adli para cezası,

7- Sanık ... hakkında; TCK'nin 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.000TL adli para cezası,

8- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.240TL adli para cezası,

9- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan; beraat

10- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000TL adli para cezası,

TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62, 52/2-4 maddeleri gereğince 3.000TL adli para cezası,

11- Sanık ... hakkında;

Suç delillerini yok etme suçundan; beraat

Mala zarar veme suçundan; TCK'nin 151/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 2.000TL adli para cezası,

12- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmünün de katılan ... vekili tarafından temyiz edildiği ancak tebliğnamede bu temyiz istemi hakkında görüş bildirilmemiş olduğu anlaşıldığından bu eksikliğin giderilip ek tebliğname tanzimi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

14/11/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ..., ...'in yokluklarında 15/11/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/792, Karar No: 2014/6429, Tarih: 20.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/792 E.  ,  2014/6429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 13.12.2012

No : 2011/532-2012/979

Dava, prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesidir.

Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı Sosyal Güvenlik Kurumu’na davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Gerçek ücret; sigortalının kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre ödenmesi gereken ücrettir. Hizmet akdinin tarafları görünüşte bir ücret belirlemiş olabilirler, ancak bu ücret tarafların aralarında kararlaştırdıkları gerçek ücret olmayabilir. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret (örneğin SSK primlerini daha az ödemek amacıyla) bordroya yansıtılmamakta, daha düşük (örneğin asgari ücret) gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda yargıç tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, 2. Bası, Beta Yayınları, Sy:287).

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu’nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Ücret miktarı HMK’nun Geçici 1. maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle HUMK 288. maddesinde (HMK mad. 200) belirtilen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları gibi delillerle sigortalının imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir. Ancak, hatırda tutulmalıdır ki meslek örgütlerince bildirilen ücret miktarları tarafları ve mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayıp, diğer bilgi ve belgelerle de desteklenmeleri gerekir.

Yazılı delille ispat sınırın altında kalan miktar içinse anılan ilkeler ışığında tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinletilmesi mümkündür .

Somut uyuşmazlıkta; davacının, davalı şirkette 24.08.1991 tarihinden itibaren şef, teknik müdür yardımcısı, teknik müdür ve transfer merkezi müdürü olarak görev yaptığını, son ücretinin 1.665,00 TL olduğunu belirterek, prime esas kazancın tespitini talep ettiği, hizmet cetvelinin tetkikinden, belirtilen dönemde farklı işyerlerinden de bildiriminin bulunduğu, Mahkemece davacının 01.01.1997-11.12.2007 tarihleri arasında ücretin asgari ücretin 3,42 katı olduğunun tespitine karar verildiği, prime esas kazancın tespitine karar verilen 01.01.1997-11.12.2007 tarihleri arasında davacının anılan şirketten 1997/1. dönemde bildiriminin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, öncelikle davacıya talebi açıklattırılmalı, imzalı ücret ödeme bordroları celbedilmeli, öncelikle, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında davacının imzasını taşıyan belgelerden imzasının aidiyeti çekişmesiz olanlar ile, imzasının irade fesadı haline dayalı olduğu kanıtlanamayanların içeriklerinin aksinin, eşdeğer yazılı belgelerle kanıtlanması gereği üzerinde durulmalı, yazılı sözleşmelerle belirlenen ücretin aksinin ancak yazılı belgelerle ispat edilebileceği, tanık beyanlarına ise itibar edilemeyeceği de gözetilmeli, dosyada mevcut şirket antetli Mayıs 2007 maaşı, 1.665,00 TL ibareli 28.06.2007 tarihli belgenin yazılı delil başlangıcı niteliğinde sayılabileceği göz önünde bulundurulmalı, davacıya ait tüm delilleri sorularak ve tamamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan A. Kargo Yurt İçi ve Yurt Dışı Taşımacılık A.Ş.'ye iadesine, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/15208, Karar No: 2014/8742, Tarih: 15.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15208 E.  ,  2014/8742 K.**

**"İçtihat Metni"**

1- ..., 2-..., 3-... adlarına Av. ... ile 1) adına Av.... 23) adlarına Av. ... aralarındaki dava hakkında tarafından verilen 16.05.2013 günlü ve sayılı hükmün temyizen incelenmesi davalılar Sosyal i. avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

6100 sayılı Kanun'un hükmü düzenleyen 294. maddesinde de aynen;

(1)Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.

(2)Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

(3)Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.

(4)Zorunlu sebeplerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.

(5)Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.

(6)Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır." denmiştir.

Yukarıda yazılı kanun hükümleri kapsamında, mahkemece duruşmada tefhim edilen hüküm gerekçe taşımayıp sadece hüküm sonucunu (kısa kararı) içeriyorsa gerekçeli kararın her halükarda davanın taraflarına (taraflar kendilerini vekille temsil ettiriyorlar ise vekillerine) tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bir başka anlatımla, sadece hüküm sonucunun (kısa kararın) tefhim edildiği durumlarda, taraflar (ya da vekilleri) duruşmada hazır olsalar dahi gerekçeli kararın taraflara veya vekillerine tebliğ edilmesi gerekir.

Eldeki dosya açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, hükmün tefhiminin HMK’nun 297. maddesinde sayılan unsurları içermediği, gerekçeli kararın ise davalı tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu sebeple, gerekçeli kararın anılan davalı tarafa tebliği ile buna ilişkin evrakın dosya içine alınarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının anılan noksanlık giderildikten sonra incelenmesine, 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1224, Karar No: 2014/5045, Tarih: 06.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1224 E.  ,  2014/5045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Açığa atılmış imzanın kötüye kullanılması suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazine'nin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Başhukuk Müşavirliği ve ...Müdürlüğü'nün duruşmadan haberdar edilmesinin; CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca da kamu davasından haberdar edilmemiş olup katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine'nin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından, davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek alınacak tebligat parçası ile bunlara dair belgelerin eklenmesinden ve temyiz vaki olursa bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18012, Karar No: 2014/12207, Tarih: 03.07.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18012 E.  ,  2014/12207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2009/1003-2013/404

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekili ile fer'i müdahil vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.Ö.. Ö.. ile davalı şirket vek.Av.A.. K..ı ve davalı asil A.. K.. ile fer'i müdahil vek.Av.H.. Ö..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların ve davalı asilin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, bankadan temlik alınan genel kredi sözleşmelerinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.