muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3584, Karar No: 2018/1829, Tarih: 15.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/3584 E.  ,  2018/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun işlendiği tarihte Malatya ilinde, yaz saati uygulamasına göre güneşin batış saatinin 17.43 olduğu, geceden sayılan zaman diliminin ise güneşin batış saatinden bir saat sonra 18.43'de başlaması sebebiyle, mağdur ve tanık beyanlarına göre suç saati olan 18:10 itibariyle suça konu yağma eyleminin gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği gözetilmeden TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendi ile uygulama yapılması,

2-5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15794, Karar No: 2015/3946, Tarih: 20.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15794 E.  ,  2015/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/12/2012 gün ve 2009/567-2012/677 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/07/2014 gün ve 2013/6057-2014/12847 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... İplik Örme İnş. Tic. A.Ş.'nin %50 ortağı olduğunu, diğer davalılarında şirketin diğer ortakları olduğunu, müvekkilinin diğer ortaklara pay satmadığı halde pay satmış gözüktüğünü 15.01.2007 tarihinde öğrendiğini, pay devir sözleşmelerindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, payın 12.06.2006 tarihinde devri yapılmış gözükmesine rağmen, tescilin 15.01.2007 tarihinde yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı ...’a 2000 adet, ...’ye 360 adet, ...’ye 2000 adet ve İshak Levi’ye 2040 adet devir edilmiş gözüken toplam 6400 hisse devir sözleşmelerinin iptaline, müvekkilinin %50 hissesi ile temsil edilmeyen tüm şirket kararlarının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2013/6057 E,2014/12847 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 20/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5244, Karar No: 2018/7905, Tarih: 12.11.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/5244 E.  ,  2018/7905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 09/10/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'nun mahkûmiyetine ve cezasının ertelenmesine ilişkin İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18/12/2014 tarihli ve 2014/618 esas, 2014/409 sayılı kararı ile; erteli cezanın aynen infazına yönelik itirazın reddine ilişkin İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09/01/2017 tarihli ve 2017/140 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 19/10/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 16/03/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan yargılama sonucunda, İzmir 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05/06/2014 tarihli ve 2014/455 esas, 2014/557 sayılı kararı ile TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kararın kesinleşmesini müteakip Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedbirin infazına başlaması için sanığa gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin 05/07/2014 tarihinde tebliğ edildiği,

3- Ancak sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığı gerekçesi ile yargılamaya devam edilerek İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2014 tarihli ve 2014/618 esas, 2014/409 sayılı kararı ile TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin 26/12/2014 tarihinde kesinleştiği,

4- Sanığın denetim süresi içinde 29/01/2015 tarihinde işlediği iddia edilen mala zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçundan mahkûmiyetinin kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarihli ve 2016/111 esas, 2016/597 sayılı kararı ile erteli hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

5- Hükümlünün bu karara itiraz ettiği ancak İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09/01/2017 tarihli ve 2017/140 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09/01/2017 tarihli kararın kesin nitelikte olması sebebiyle, bu kararı müteakip İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2017 tarihli ve 2016/111 esas, 2016/597 sayılı ek kararı ile bu karara yönelik itirazın reddine dair mercii İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/03/2017 tarihli ve 2017/149 değişik iş sayılı kararının hukuken yok hükmünde bulunduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09/01/2017 tarihli kararın kesin nitelikte olması sebebiyle, bu kararı müteakip İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2017 tarihli ve 2016/111 esas, 2016/597 sayılı ek kararı ile bu karara yönelik itirazın reddine dair mercii İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/03/2017 tarihli ve 2017/149 değişik iş sayılı kararının hukuken yok hükmünde bulunduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İzmir 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/06/2014 tarihli ve 2014/455 esas, 2014/557 sayılı kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı ve sanığın cezalandırılmasına karar verilebilmesi için, sanığın erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi gerektiği, fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için en az 2 kez ihtar yapılmış olması ve usulüne uygun 2 haklı ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği, sanığa denetimli serbestlik kararının yerine getirilmesi için 10 gün içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurması konusunda çıkarılan tebligatın 05/07/2014 tarihinde bizzat kendisine usulü ile tebliğ edildiği ve sanığa başkaca bir davet yapılmadığı, bu şekliyle sanığın denetim yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinin kabul edilemeyeceği, ısrar koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeksizin, hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi ile aynen infaz kararına yönelik itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18/12/2014 tarihli ve 2014/618 esas, 2014/409 sayılı kararı ile; İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09/01/2017 tarihli ve 2017/140 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Her ne kadar sanık hakkındaki 05/06/2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik kararı 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki haline göre TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca mahkemece hükmedilmiş ise de, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra yapılmış olması karşısında, 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiği,

6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verildiği,

Buna göre, somut olayda da bu hükmün uygulanması sonucunda ancak sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi” hâlinde yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği,

Buna göre, somut olayda da bu hükmün uygulanması sonucunda ancak sanığın “kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi” hâlinde yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği,

Sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde de sanık hakkında yargılamaya devam edilmesi gerektiği,

Ancak somut olayda, sanığa ikinci kez uyarılı çağrı kağıdı tebliğ edilmeden dolayısı ile "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulu" gerçekleşmeden yargılamaya devam edilmesinin yasaya aykırı olduğu,

Açıklanan nedenlerle, somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, sanığın mahkûmiyetine ve cezasının ertelenmesine ilişkin İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18/12/2014 tarihli ve 2014/618 esas, 2014/409 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebi yerindedir.

Bu nedenle, sanık hakkındaki erteli mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiş olması karşısında, erteli cezanın aynen infazına ilişkin 27/12/2016 tarihli karara yapılan itirazın reddine ilişkin İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09/01/2017 tarihli ve 2017/140 değişik iş sayılı kararına yönelik talebin incelenmesinde hukukî yarar bulunmadığından, bu talep inceleme dışı tutulmuştur.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre;

1- Sanığın mahkûmiyetine ve cezasının ertelenmesine ilişkin İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18/12/2014 tarihli ve 2014/618 esas, 2014/409 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

2- Bu aşamada erteli cezanın aynen infazına ilişkin 27/12/2016 tarihli karara yapılan itirazın reddine ilişkin İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09/01/2017 tarihli ve 2017/140 değişik iş sayılı kararına yönelik talebin incelenmesine yer olmadığına,

2- Bu aşamada erteli cezanın aynen infazına ilişkin 27/12/2016 tarihli karara yapılan itirazın reddine ilişkin İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09/01/2017 tarihli ve 2017/140 değişik iş sayılı kararına yönelik talebin incelenmesine yer olmadığına,

3- Bozma nedenine göre hükümlü hakkındaki ilamın infazının DURDURULMASINA, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde infazının durdurulması hususunda ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

12.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32712, Karar No: 2013/7911, Tarih: 28.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32712 E.  ,  2013/7911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar ... ve ... hakkında; BeraatSanıklar ... ve ... hakkında;

TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1.a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine; sanıklar ... ve ...'nın mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçu sanıkların işlediklerinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanıklar müdafilerinin tüm,katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2) Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanıklar müdafilerinin tüm,katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Olay tarihinde kardeş olan sanıklar ... ve ...'nın fiili ortak oldukları ...Organize sanayi D Bölgesi 14 Caddesinde tabela ismi ... Kimya olan GAP Yatırımcılık Kimya ve Temizlik Hizmetleri San. Tic. Ltd. Şirketinin değişik evsafta temizlik kimyasalları ürettiği ve işyerinde faliyet alanı kapsamında selülozik ve sentetik tiner ,neft,izo propil gibi maddelerin bulunduğu ve kullanıldığının tespit edildiği ayrıca işyerinde patlamamış variller içinde şirket faliyet alanı içinde bulunmayan ve benzin imalatında kullanılan yanıcı ve parlayıcı Toluen maddesinin de işyerinde bulunduğu,yanıcı,parlayıcı ve patlatıcı nitelikte maddelerin bulunduğu işyerinde iş sağlığı ve iş güvenliği açısından tehlikeli işlerin yapıldığı buna rağmen hiçbir güvenlik tedbiri almadan faliyet gösterdikleri,ağır ve tehlikeli işler yönetmeliğinin EK-1 4/1-2. maddeleri hükümlerine aykırı olarak sanıkların genç işçi ve çocuk işçi çalıştırdıkları,parlayıcı ve tehlikeli sıvıların dolu fıçı veya varillerde ağzı kapalı olarak uygun serin ortamlarda muhafaza edilmesi gerektiği, deponun yangına ve parlamaya karşı izolasyonunun yapılmadığı ve hiçbir tedbir alınmadığı yangının içeride bulunan yanıcı ve patlayıcı maddelerin etkisi ile bir anda tüm iş yerini sararak yangının büyümesi ve etrafa dağılması sonucu işyerinin büyük bölümünün yandığı ve yangın sırasında meydana gelen patlama sonucu çevrede bulunan 19 tane iş yerinin değişik oranlarda kısmen veya tamamen yangından zarar gördüğü; yangının çıktığı esnada sanıkların sigortasız olarak çalıştırdıkları ikisi çocuk yaşta 3 işçinin yanarak öldüğü ve söndürme faliyeti sırasında meydana gelen patlama nedeniyle 24 kişinin yaralandığı olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi suretiyle TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca cezalarında artırım yapılmaması,

2- Her iki sanığın da asli ve tam kusurlu bulundukları olayda, sanıklara atılı suçun kanunda öngörülen cezasının alt ve üst sınırları,meydana gelen zararın ağırlığı ve kusur oranı nazara alındığında, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun olarak alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayini yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3115, Karar No: 2022/3017, Tarih: 02.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3115 E.  ,  2022/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet olunan tarafından açılan tasarrufun iptali davasında ihtiyati haciz kararı değil ihtiyati tedbir karar verildiğini, sıra cetvelinde müvekkiline de pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

İcra mahkemesince, şikayetçi banka tarafından açılan tasarrufun iptali davasında ihtiyati haciz değil ihtiyati tedbir kararı verildiği, şikayet olunan ... Şirketinin açtığı tasarrufun iptali davasında ise ilgili mahkemece teminatı alınarak, İİK 281/2. maddesi hükmüne dayalı olarak ihtiyati haciz kararı verildiği, ancak tapuya ihtiyati tedbir olarak şerh edildiği, öte yandan her iki tarafın açtıkları tasarrufun iptali davasında verilen kararın ihtiyati tedbir olduğu kabul edilse bile davalardan sonra uygulanan kesin haciz tarihlerine göre, şikayet olunan ... Şirketine sıra cetvelinde öncelikle pay verilmesi gerektiği, sonuç olarak şikayetin yerinde olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

İcra mahkemesi kararına karşı, şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 25.12.2020 tarih ve 2019/2128 E., 2020/1765 K. sayılı kararıyla, şikayetçi banka tarafından açılan tasarrufun iptali davasında bedeli paylaşıma konu taşınmaza 18.04.2012 tarihinde ihtiyati haciz niteliğinde ihtiyati tedbir konulduğu, davanın 21.04.2015 tarihinde kabul edilmesiyle söz konusu ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü, şikayet olunan tarafından açılan tasarrufun iptali davasında ise 13.04.2012 tarihinde ihtiyati haciz niteliğinde ihtiyati tedbir kararı verildiği ve davanın 25.03.2014 tarihinde kabulü ile ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü, söz konusu tarihler nazara alındığında, sıra cetvelinde şikayet olunana ilk sırada pay ayrılmasının usul ve yasaya uygun olduğu, şikayet olunanın hacze iştirak şartlarını da taşımadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Tasarrufun iptali davaları için geçici hukuki himaye olarak Kanun Koyucu İİK'nın 281/2. maddesi ile ihtiyati tedbir değil, iptale tabi tasarrufun konusunu oluşturan mal üzerine ihtiyati haciz konulmasını öngörmüştür. Tasarrufun iptali davalarında verilen ihtiyati hacizlerden birinin, ilk kesinleşen ihtiyati hacze iştiraki İİK'nın 268. ve 100. maddelerine göre belirlenir. İhtiyati hacizler ise tasarrufun iptali davasının karara bağlandığı tarihte kesinleşir ve bu tarihe göre, sıra cetvelinde yer alırlar, ayrıca İİK'nın 268. maddesi şartlarında, önceki hacizlere iştirak edebilirler.

İstinaf dairesi gerekçesinde, taraflarca açılan tasarrufun iptali davalarında verilen ihtiyati tedbirlerin ihtiyati haciz niteliğinde olduğu ve davaların kabulü ile bu ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüştüğü belirtilmiş ise de yukarıda anılan yasal düzenleme gereği, ihtiyati tedbir kararlarının ihtiyati haciz olarak kabulü mümkün değildir.

Ayrıca, şikayet olunanın açtığı tasarrufun iptali davasında, İİK 281/2. maddesi hükmüne dayalı olarak, yeterli teminat da alınarak ihtiyati haciz karar verilmiş olup, bu karar tapu siciline ihtiyati tedbir olarak şerh edilmiştir. Aslalon mahkeme kararı olup, şikayet olunanın tasarrufun iptali davasında ihtiyati haczi bulunduğu ve bu ihtiyati haczin davanın kabulü ile 25.03.2014 tarihinde kesin hacze dönüştüğü anlaşılmıştır.

Sonuç olarak, şikayetçi banka tarafından bedeli paylaşıma konu taşınmaza, tasarrufun iptali davasının kabulünden sonra 10.11.2015 ve 25.01.2016 tarihlerinde kesin haciz uygulandığı, şikayet olunanın kesin haciz tarihinin ise 25.03.2014 tarihi olduğu, satış tarihi itibariyle tarafların hacizlerinin ayakta olduğu, kesin haciz tarihlerine göre, sıra cetvelinde ilk sırada şikayet olunana pay ayrılmasının doğru olduğu, şikayete konu sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı açıktır.

İstinaf başvurusunun, açıklanan bu gerekçelerle esastan reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamış ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan bölge adliye mahkemesi kararının, HMK’nın 370/4. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

İstinaf başvurusunun, açıklanan bu gerekçelerle esastan reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamış ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan bölge adliye mahkemesi kararının, HMK’nın 370/4. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 25.12.2020 tarih ve 2019/2128 E., 2020/1765 K. sayılı kararının gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, HMK'nın 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.