muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3430, Karar No: 2021/1818, Tarih: 02.03.2021

Dava hakkında verilen karar bozulmuş, Yerel Mahkeme tarafından Daire bozmasına uyulmuşsa da dosya kapsamı incelendiğinde bozmanın gereğinin tam yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bozma ilamında hangi hisselerin kişisel mal olduğunun kabulü ve şirketin değerinin nasıl hesaplanması gerektiği belirtilmiştir.

Bozma ilamında açıklandığı üzere, davalının 1997 ile 2007'de devraldığı hisseler kişisel mal kabul edilmelidir. Şirketin değeri ise mal rejiminin sona erdiği andaki durumu; o tarihteki ekonominin genel gidişatı, şirketin faaliyet gösterdiği sektörün konumu, büyüklüğü ve büyüme hızı, tasfiyeye konu şirketin bilanço değerleri, şirketin kullandığı teknoloji, makina ve tesisatın durumu ile araştırma geliştirme faaliyetleri (ARGE), ürettiği hizmet ve ürünleri pazarlama ile rekabet gücü, müşteri portföyü, organizasyonu ile yönetim kadrosu büyüme potansiyeli, şirketin değerlendirme anındaki satışlarına, kazançlarına, siparişlerine, nakit akışlarına ve finansal durumuna göre geleceğe ilişkin tahminler, kar dağıtım politikası, gelecekte planlanan sabit kıymet yatırımları, stratejisi, ekonominin genel arz ve talep kuralları göz önünde bulundurularak belirlenir.

Somut olayda hükme esas alınan rapor incelendiğinde açıklanan hususlar gözetilmeden ve yine özvarlıklar üzerinden hesap yapıldığı ayrıca gerekçeli ve denetime elverişli olmayan şekilde doğrudan davalının hissesinin %99'unun kişisel mal olarak kabul edildiği sabittir. Mahkemece, bozmaya aykırı şekilde tanzim edilen yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde alacağa hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece öncelikle şirket değerleme hususunda uzman ve bozmadan önceki raporlarda yer almayan üçlü bilirkişi heyetinden rapor aldırılmalıdır. Hesaplamada davalı erkeğin 1997 ve 2007 yılında edindiği hisselerin kişisel mal olduğu gözetilmelidir. Hisse miktarının tespitinde ise şirkette sermaye artırımının yapıldığı 29.06.2010 tarihinde davalının hisse satın aldığı hususu da dikkate alınmalıdır. Yukarıda açıklanan ilkelere uygun şekilde şirketin değeri belirlenmeli ve değer belirlerken mal rejiminin sona erdiği 06.03.2012 boşanma dava tarihi esas alınmalıdır. Dava konusu şirketin mal rejiminin sona erdiği tarih itibarıyla belirlenen değeri, TÜFE (Tüketici Fiyat Endeksi) göz önünde bulundurularak tasfiye (bozmadan sonra verilecek karara en yakın tarih ) tarihindeki sürüm değeri belirlenmelidir. Netice olarak, bulunan değer üzerinde davalının edinilmiş mal niteliğinde olan hissesi oranına göre belirlenecek artık değerin yarısı üzerinden davacının katılma alacağı hesaplanmalıdır.

Açıklanan eksiklik ve hatalar giderildikten sonra oluşacak sonuç dairesinde kazanılmış haklarda gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Açıklanan eksiklik ve hatalar giderildikten sonra oluşacak sonuç dairesinde kazanılmış haklarda gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin yargılama gideri-vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12174, Karar No: 2022/16846, Tarih: 13.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/12174 E.  ,  2022/16846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında ... ... tarafından verilen karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin itirazın kısmen kabulüne dair kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesi'nin 2021/2787 Esas-2021/2229 Karar sayılı 02.06.2021 günlü bozma ilamına uyularak davalının itirazının kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Davacı vekili, 26/06/2016 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu ... plakalı aracın bagajındaki Lpg tankının alev alması sonucu patlayarak arabanın tamamen yanması neticesi tek taraflı trafik kazası sonucu yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 25.000,00 TL iş göremezlik tazminatı ve 25.000,00 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 50.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; davacı vekili talebini 557.097,99 TL için (247.097,99 TL sürekli maluliyet ve 310.000,00 TL bakıcı gideri) artırmıştır.

Davalı vekili, talebin reddini savunmuştur.

... Uyuşmazlık Hakem Heyetince, talebin kabulü ile 247.796,91 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı ve 310.000,00 TL bakıcı gideri tazminatı toplamı 557.097,99 TL'nin 16/11/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; ... kararına davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine ... itirazın kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 23/05/2018 tarihli K-2018/32170 sayılı karara yönelik davalı itirazının vekalet ücreti yönünden kabulüne davalının sair itirazının reddine karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2021/2787 Esas-2021/2229 Karar sayılı 02/06/2021 günlü bozma ilamına uyularak davalının itirazının kısmen kabulüne Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 23/05/2018 tarihli kararına yönelik davalının itirazının kabulü ile davanın kısmen kabulüne, 125.242,84 TL bakiye iş göremezlik tazminatının 16/11/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyetince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyetince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Bilindiği üzere Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/1-c maddesi, bir mahkeme hükmünün kapsamının ne şekilde olması gerektiğini açıklamıştır. Buna göre bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur. Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimi yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hüküm bulunması gerektiği açıktır.

Davacı vekili dava dilekçesi ile sürekli iş göremezlik ve bakıcı gideri talebinde bulunduğu, İtiraz Hakem Heyetince sürekli iş göremezlik talebi hakkında karar verildiği ancak bakıcı gideri talebi hususunda olumlu olumsuz bir karar verilmediği görülmektedir. Taleplerden herbiri hakkında ayrı ayrı inceleme yapılmaması ve inceleme sonuçlarının gerekçede tartışılmaması HMK'nun 27/2-b; 31 ve 297/2 maddelerine açıkça aykırı olup kararın bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13/12 /2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2020/6228, Karar No: 2021/4469, Tarih: 04.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/6228 E.  ,  2021/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 165/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 4 ay hapis ve 3 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 3 ay 10 gün hapis ve 2 gün adli para cezası yerine 2 ay 10 gün hapis ve 2 gün adli para cezasına ve bu hapis cezasının da aynı Kanun’un 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında 2000,00 TL adli para cezası yerine 1400,00 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve üst sınırı 3 yılı geçmeyen hapis ve adli para cezasını gerektiren TCK'nın 165/1 maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12729, Karar No: 2022/1895, Tarih: 10.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12729 E.  ,  2022/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : 1) ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/11/2017 tarih ve 2017/72 (E), 2017/427 (K) sayılı kararı; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 35, 53, 54, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/02/2018 tarih ve 2018/392 (E), 2018/388 (K) sayılı kararı; "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/02/2018 tarih ve 2018/392 (E), 2018/388 (K) sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/02/2018 tarih ve 2018/392 (E), 2018/388 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair"hükmünde bozma nedeni dışında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; sanık müdafiinin; sanığın eylemi haksız tahrik altında işlediğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın mahkemede alınan beyanında psikolojisinin bozuk olduğunu, iki yıldır ilaç kullandığını belirttiği, sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; sanığın cezai ehliyetine ilişkin rapor alınmaksızın eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/02/2018 tarih ve 2018/392 (E), 2018/388 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a. maddesi gereğince ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10909, Karar No: 2015/9587, Tarih: 20.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10909 E.  ,  2015/9587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14426, Karar No: 2019/7737, Tarih: 18.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/14426 E.  ,  2019/7737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacıların miras bırakanı ...'nun dava dışı ... T.A.Ş’den kredi sözleşmesi ile kredi kullandığını, kredi taksitleri devam ederken 21.11.2013 tarihinde vefat ettiğini, bu kredi kapsamında davacıların murisine davalı sigorta şirketi nezdinde hayat sigorta poliçesi tanzim edildiğini, murisin ilk beş taksidini sağlığında ödediğini, altıncı taksidi haciz baskısı ile davacıların ödediğini, davalının kredi borcunu ödemesi poliçe gereği vefat teminatı olarak gösterilen bakiye kısmın da ödenmesi gerektiğini bildirerek haciz baskısı ile davacıların ödediği bir taksidin düşülerek kalan kredi borcu olan 39.568,19 TL’nin faizi ile birlikte dava dışı Bankaya ödenmesini, haciz baskısı ile davacıların ödediği bir taksit bedeli 1.179,54 TL ve vefat teminatının bakiye miktarı 5.452,27 TL’nin faizi ile birlikte miras payları oranında müvekillerine ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile 46.200,00 TL bakımından davalı sigorta şirketinin davacılara karşı sorumlu olduğunun tespitine, belirlenen 46.200,00 TL’nin davalı sigorta şirketinden 18/12/2013 tarihinden geçerli yasal faizi ile birlikte alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, tüketici kredisi nedeni ile hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

30.01.2014 dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir.

28.11.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (TKHK) 2. maddesinde kanunun kapsamı “bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar” şeklinde açıklanmıştır. Kanun'un “tanımlar” başlıklı 3. maddesinde ise tüketici işlemi, “Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder” biçiminde tanımlanmıştır.

6502 sayılı TKHK'nın 73. maddesi uyarınca tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemesi görevli kılınmıştır. Bunun yanında Kanun'un 83. maddesinde de taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenlenme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir.

Ancak somut olayda; dava tarihi olan 30/01/2014 tarihinde 28.11.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un ilgili maddeleri yürürlükte değildir. Taraflar arasında sigorta sözleşmesi vardır, sigorta sözlşemeleri de TTK’da düzenlenmiş olup mutlak ticari dava söz konusudur. Davacılar murisinin dava dışı Banka’dan tüketici kredisi kullanması bu davanın konusu değildir.

O halde dava tarihi itibari ile yürürlükte olmayan kanun maddesinin uygulanmasının söz konusu olamayacağı, davanın mutlak ticari dava olması gözetildiğinde somut olayda davanın görülmesinde ticaret mahkemeleri görevlidir. Mahkemenin işin esasına girerek ihtilafı çözümlemesi Kanunun yürürlük tarihinin 28/05/2014 olduğu gözetildiğinde yerinde değildir. Bu durumda mahkemece işin esasına girmeksizin ticaret mahkemelerinin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle esasa girilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 18/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11939, Karar No: 2016/8033, Tarih: 24.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/11939 E.  ,  2016/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya tetkik edildi.

Mahkemece 22.11.2012 günü tefhim edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'nın 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık kanuni süresi içerisinde O Yer Cumhuriyet Savcısının hazırladığı 24.12.2012 tarihli temyiz dilekçesinin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden gönderildiği mahkeme kalemince aynı gün kabul edilerek havale edildiğinin anılan sistemde gerçekleştirilen araştırmada tespit edilmesi karşısında, kanuni süresinde yapılan temyiz isteminin incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6964, Karar No: 2014/3711, Tarih: 05.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6964 E.  ,  2014/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çifteler Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2009/43-2012/172

Davacı İ.. S.. tarafından, davalı M.. Y.. aleyhine 15/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi ve davalı-karşı davacı M.. Y.. vekili tarafından davacı-karşı davalı İ.. S.. aleyhine 24/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine dair verilen 25/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı-karşı davacı M.. Y.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacı M.. Y..'ın davacı İ.. S..'e yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı-karşı davacı M.. Y..'ın karşı davası yönünden temyiz itirazına gelince:

Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiş;

hüküm, davalı-karşı davacı M.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karşı davacı, davalı İ.. S..'ün kendisini darp etmesi nedeniyle beş gün iş ve

gücünden kaldığını beyan ederek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Karşı davalı ise,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı hakkında Çifteler Asliye Ceza Mahkemesinde açılan kamu davasında davacı -karşı davalıyı basit tıbbi müdahale ile iyileşebilir şekilde yaraladığı gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiş, dava dosyası arasında bulunan Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi ABD tarafından düzenlenen 07.08.2009 tarihli raporda M.. Y..'ın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde olduğu, mevcut lezyonlarının 5 gün mutad iştigaline engel teşkil ettiği ve mevcut lezyonlarının iş gücü kaybına neden olmadığı bildirilmiştir.

Şu durumda karşı davacının yaralanması ve dosya içeriği değerlendirilerek Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi gereğince bedensel bütünlüğün ihlali durumunda davacı yararına tazminata hükmolunmak gerektiği hususu gözetilmeden karşı davanın tümden reddi usul ve

yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalı-karşı davacının öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1482, Karar No: 2016/4337, Tarih: 27.12.2016

**10. Ceza Dairesi         2013/1482 E.  ,  2016/4337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 18. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

09/11/2012 tarihinde sanığın yüzüne verilen hükmün sanık tarafından bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 05/12/2012 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, yasaya uygun olarak verilen 06/12/2012 tarihli ret kararının ONANMASINA, 27/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.