muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14066, Karar No: 2015/30319, Tarih: 20.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14066 E.  ,  2015/30319 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Temyiz dışı sanık ..... ve sanık Ş.. Ş..'in, Mersin Bilgisayar Medical şirketinin ortakları olduğu, temyiz dışı sanık ....... ile sanık Ş.. Ş..'in hasta ..... için düzenlenen 15/03/2006 tarihli faturada belirtilen malzemeleri bu hastanın endikasyonlarında kullanılamayacağını bilmelerine rağmen fatura düzenlemek suretiyle SGK’ya verdikleri, söz konusu firma tarafından doktorlara tanıtılan yara bakım setinin Convatec markasının yara bakım ürünü olmayıp, aynı markaya ait ve sadece stomalı hastalarda stoma etrafında oluşan akıntılı yaralarda drenaj amaçlı olarak kullanılan kolostami torbası olduğu, yara tedavisinde kullanılan yara bakım ürünleri (Aqucel Ag. vb) ile herhangi bir benzerliğinin bulunmadığı, fatura arkasına yapıştırılan barkotların ise Convatec firmasının üretimi olmadığının tespit edildiği böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği, ......'e verilen yara pansuman setinin faturalanması halinde sanığın eline geçecek paranın 4.411,89 TL olduğu, sanığın kesmiş olduğu faturadaki miktarın ise 4.416,12 TL olması karşısında her iki fatura arasındaki farkın bariz olmadığı, bu nedenle sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesine dayanan beraat yönünde mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32526, Karar No: 2018/11263, Tarih: 01.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/32526 E.  ,  2018/11263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1712, Karar No: 2017/7123, Tarih: 08.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1712 E.  ,  2017/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu gereğince, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alınmasına ilişkindir. Bu istek, korunma altına alınması istenen çocukların hak ve menfaatleriyle de ilgilidir. Bu nedenle davanın; hakkında korunma kararı alınması istenen çocuklar ergin olmadığından, yasal temsilcilerine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp, birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar oluşturulması gerekir. Olayda, küçük ...ın, ... ve ...'in evlilik dışı birlikteliğinden dünyaya geldiği, baba ... tarafından tanınarak baba ve küçük arasında soybağının kurulduğu, ancak velayet hakkının anne ...'da olduğu tartışmasızdır (TMK m.337/1). Dava küçük ile arasında soybağı kurulan babanın da hak ve menfaatleri ile ilgilidir. Açıklanan sebeple küçüğün babası ...'ye husumet yöneltilmeden yokluğunda hukuki dinlenilme hakkına (HMK m.27) aykırı karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.06.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1673, Karar No: 2011/4609, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1673 E.  ,  2011/4609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, 6183 sayılı yasadan kaynaklanan istihkak istemi olup, verilen kararının temyiz incelemesi Yüksek 15.Hukuk dairesince yapılmış olduğundan karar düzeltme incelemesini yapmak görevi de Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre Yüksek 15. Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 10.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23003, Karar No: 2014/6849, Tarih: 12.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23003 E.  ,  2014/6849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/50-2012/443

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza net meyve gelirine göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1) Davalı hakkında mahkemece sadece kolluk tahkikatı yapılmak suretiyle açık kimlik bilgileri tespit edilemediğinden bahisle dava dilekcesi ve gerekceli kararın ilanen tebliği yapılmışsa da, öncelikle, mahkemece Nüfus Müdürlüğü, Tapu, Vergi dairesi ve resmi kuruluşlardan davalının açık kimlik ve adres bilgisi araştırılmalı, bulunduğunda adresine tebligat yapılarak taraf teşkili sağlanmalı, davalının açık kimlik bilgisine ulaşılamadığı taktirde kayyum atanması için davacı idare vekiline süre verilip, kayyumun katılımı ile davaya devam edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre;

Kamulaştırma Kanununun 15/son maddesi uyarınca değerlendirmenin, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün olan dava tarihi esas alınmak suretiyle yapılması gerekir.

Değer biçmede esas alınan meyve ürünlerinin 2012 yılı dekar başına ortalama verim miktarları ile hasat dönemindeki ortalama kilogram satış fiyatları ve üretim masrafları Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden getirtilerek, bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde 2011 yılı resmi verilerini esas alarak bedel tespiti yapan rapora göre hüküm kurulması,

3- Davalı kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4327, Karar No: 2017/12367, Tarih: 20.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/4327 E.  ,  2017/12367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; mülkiyeti kendilerine ait ... Cad. No:70 adresinde bulunan dükkanı davalının 01/10/2001 tarihinden itibaren kiracı olarak kullandığını, Türk Borçlar Kanununa göre keşide edilen ... 2. Noterliğinin 12/06/2015 tarih ve 4460 yevmiye numaralı ihtarı ile taşınmazın tahliyesinin istenmesine rağmen tahliyenin gerçekleşmediğini belirterek, on yıllık süre dolduğundan kiralanın tahliyesini talep etmişlerdir.

Davalı; TBK'nun 347. maddesinde belirtilen şartların gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminde en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce TBK’nun 347.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde öngörülen kira sözleşmelerinden 10 yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 5 yıl, on yıllık uzama süresi dolmuş olanlar hakkında da yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra uygulanacağı öngörülmüştür.

Somut olayda; davacının dayandığı 01.10.2001 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralanan TBK’ nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinin 01.10.2002 tarihinden itibaren, kiracı tarafından sürenin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunulmadıkça, TBK’ nun 347. maddesi uyarınca aynı koşullarla yıldan yıla yenilenerek ve bu şekildeki uzama süresinin on yıla ulaşması gerektiği kabul edilmelidir. On yıllık uzama süresinin 01.10.2002 tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinde henüz on yıllık uzama süresinin dolmadığı, bu nedenle Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında 6101 sayılı kanunun geçici 2/1. maddesinin 1. cümlesine göre yürürlük tarihinden itibaren beş yıl sonra 01/07/2017 tarihinden itibaren davanın açılabileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5415, Karar No: 2011/3951, Tarih: 05.07.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5415 E.  ,  2011/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Vize Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.07.2008 gün ve 89/193 sayılı hükmün Yagıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, miras taksim sözleşmesine dayanarak 101 ada 63 ve 102 ada 2 parsellerin davacı adına tescilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabul edilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Vize Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.12.2007 gün ve 2006/72 Esas ve 2007/449 Karar sayılı görevsizlik kararıyla Asliye Hukuk Mahkemesine aktarılmıştır. Görevsizlik kararı 19.03.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı, görevsizlik kararının kesinleşmesi tarihinden itibaren HUMK.nun l93. maddesinde öngörülen 10 günlük sürenin geçmesinden sonra 17.04.2008 tarihinde görevli mahkemeye başvurmuştur. Görevsizlik kararının kesinleştiği tarihten itibaren süresinde başvurulmadığına göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken bu yön gözden kaçırılarak işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması kanuna aykırıdır.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13632, Karar No: 2018/11277, Tarih: 01.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13632 E.  ,  2018/11277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18404, Karar No: 2016/13935, Tarih: 20.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/18404 E.  ,  2016/13935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Nafaka-Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; katılma yoluyla mahkemece müşterek çocuk yararına hükmolunan ve kadın yararına hükmolunan nafakalar yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminatların reddi, yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m.141/1). Davalı-karşı davacı kadın karşı dava ve cevap dilekçesinde maddi ve manevi tazminatlar yönünden bir beyanda bulunmamış, ön inceleme duruşmasında tazminat talebinde bulunmuş, davacı-karşı davalı tarafın ise bu talebe muvafakati olmamıştır. İşbu talepler iddianın ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı-karşı davacı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalı-karşı davacının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

..../...

3-Toplanan delillerden; tarafların her ikisinin de çalıştıkları, düzenli ve sürekli gelirlerinin bulunduğu, mali durumlarının ve güçlerinin yaklaşık aynı seviyede olduğu, bu durumda Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının davalı-karşı davacı kadın lehine oluşmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.10.2016 ( Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/4815, Karar No: 2023/5368, Tarih: 07.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4815 E.  ,  2023/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/928 E., 2022/954 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/350 E., 2020/19 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve kâl davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin işletme ve bakım sorumluluğu altında bulunan enerji nakil hattının direkleri arasında bulunan, davalının maliki olduğu 3449 parsel ... gayrimenkul üzerinde davalı tarafından yapılan binanın Elektrik Akım Yönetmeliği’nin 44 üncü maddesi kapsamı gereği 5 metrelik zorunlu mesafenin altında olup aykırılık arz ettiğini, bahsi geçen hat inşa edilirken ilgili taşınmaz üzerinde kamulaştırma işlemlerinin tamamlanmış olduğunu ve kuruluş adına tapuda irtifak ... tesis edildiğini belirterek davalının emniyet mesafelerine vaki tecavüzün men’ini, tecavüze konu kısmın yıkılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Dava dilekçesi usulüne uygun bir şekilde davalıya tebliğ edilmesine rağmen cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar ... kararı ile; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu taşınmazın tapuda davalı adına kayıtlı olduğu, dava konusu taşınmaz üzerinde davacı lehine tesis edilmiş irtifak hakkının bulunduğu, taşınmazdaki binanın 4 üncü katının (a+b+c) 149.88 m²'lik kısmının ve 5 inci katının (c) 33.45 m²'lik kısmının emniyet mesafesini ihlâl eden alanda kalmakta olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının irtifak hakkına yönelik davalının müdahalesinin önlenmesine, fen bilirkişisinin 21.03.2019 tarihli rapor ve krokisinde gösterilen müdahalenin bulunduğu kısımların yıkılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri