muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9704, Karar No: 2014/15161, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9704 E.  ,  2014/15161 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesince verilen 18.02.2014 günlü ve 2013/556-2014/58 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı HMK’nun 445.maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6. maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3.fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5156, Karar No: 2019/1276, Tarih: 21.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2018/5156 E.  ,  2019/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarıda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ..., ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 18 parsel sayılı 29.983,76 metrekare ve 106 ada 20 parsel sayılı 15.159,80 metrekare yüzöçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle sırasıyla ayrı ayrı davalı ... ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak dava konusu taşınmazların ... adına tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 106 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 15.10.2012 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 8.997,38 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı ... adına tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine "parsel üzerindeki fındık ağaçları ...'nın kullanımında olup halen kendisine aittir" şerhinin yazılmasına, (B) harfi ile gösterilen 20.986,37 metrekare yüzölçümündeki bölümün ... adına tapuya tesciline, 106 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 28.06.2013 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 3.545,11 metrekare yüzölçümündeki bölümünün davacı ... adına tapuya tesciline, tapu kaydının beyanlar hanesine "parsel üzerindeki fındık ağaçları ...'nın kullanımında olup halen kendisine aittir" şerhinin yazılmasına, (B) harfi ile gösterilen 11.614,69 metrekare yüzölçümündeki bölümün ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davacı ... vekili ve davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine onanmasına karar verilmiş; bu kez de davalı ... ve ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1- Dava konusu 106 ada 20 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin hükme yöneltilen ve dosya içeriğine ve mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

1- Dava konusu 106 ada 20 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümüne ilişkin hükme yöneltilen ve dosya içeriğine ve mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE,

2- Çekişmeli 106 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 15.10.2012 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 8.997,38 metrekare yüzölçümündeki bölümüne ilişkin hükmün onanmasına ilişkin ilama yönelik karar düzeltme istemine gelince; Mahkemece, çekişmeli 106 ada 18 parsel sayılı taşınmazın, davacı ...’nin dayandığı Haziran 1938 tarih ve 42 sıra numaralı tarihli tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, Hazinenin tutunduğu ve mahkemece çekişmeli taşınmaza uyduğu kabul edilen 01.06.1938 tarih ve 42 sıra numaralı 9000 metrekare yüzölçümündeki tapu kaydının hudutları; şarken dere, garben ... oğlu ...; şimalen ...’e satılan fındık tarlası ve cenuben kaş okumakta olup, birleşen 2011/9 Esas sayılı dosyada yapılan 10.09.2012 tarihli keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar dayanak tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığını, hudutlarında yazılı olan ... isimli şahsı tanıyıp bilmediklerini, ... oğlu ...’nün de olmadığını beyan etmişlerdir. Keşif sonucu düzenlenen 15.10.2012 tarihli teknik bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmaza komşu olup yine dava konusu olan 20 nolu parselin tespit malikinin ... oğlu ... olduğu, çekişmeli taşınmazın doğusunda derenin bulunduğu, “kaş”ın ise taşınmaz içerisinde çok eğimli olan yamaç olduğu, bu nedenle tapunun çekişmeli taşınmazın raporda (A) harfi ile gösterilen 8.997,38 metrekarelik bölüme uyduğu belirtilmiş ve mahkemece de bu rapora itibar edilmiş ise de, çekişmeli taşınmazın batısında bulunan 20 nolu parsel ... oğlu ... adına tespit edilmiş olup, adı geçen ...’nün baba isminin dosya arasında bulunan nüfus kayıtlarına göre ... olduğu anlaşılmaktadır. Yargılama sürecinde ... ile ...’nin aynı kişi olduğu beyan ve iddia edilmediği gibi, tapu kaydının hudutlarında bulunan ”dere” ve “kaş” her yerde bulunabilecek hudutlar olduğundan, ayrıca tapu kaydının kuzey hududunda okunan “...” de tanınıp bilinmediğinden, anılan tapu kaydının çekişmeli taşınmaz bölümüne uyduğu kabul edilemez. Hal böyle olunca çekişmeli 18 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle hükmün temyizen bozulması gerektiği halde onandığı anlaşıldığından, dava konusu 106 ada 18 parsel sayılı taşınmazla ilgili karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 30.01.2017 tarih 2016/17629-2017/361 Esas ve Karar sayılı onama ilamının 106 ada 18 parsel yönüyle ortadan kaldırılmasına ve bu parsel hakkındaki hükmün yukarıdaki gerekçelerle BOZULMASINA, 21.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4511, Karar No: 2012/10390, Tarih: 21.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4511 E.  ,  2012/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3586, Karar No: 2015/15970, Tarih: 08.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3586 E.  ,  2015/15970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2014

NUMARASI : 2011/645-2014/811

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalılar vekillerine, temyiz eden davalı A.. A.. vekilinin temyiz dilekçesinin ise davacı vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin davalılar vekillerine, davalı A.. A.. vekilince sunulan temyiz dilekçesinin ise davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1896, Karar No: 2018/26863, Tarih: 11.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1896 E.  ,  2018/26863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin ... İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde, hizmet alım sözleşmesi yüklenici şirketler işçisi olarak çalıştığını, ... İl Özel İdaresi’nin kapanması sebebiyle iş sözleşmesinin 24.03.2014 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davanın hangi kurum ya da kuruluşa yöneltilmesi gerektiği noktasında uyuşmazlık vardır.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 3/2. maddesinde, “(2) Mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılır. Tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılır ve yerine getirilir. Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacının ... İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde, alt işveren işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin ... İl Özel İdaresi’nin kapatılarak tüzel kişiliğinin sona ermesine bağlı olarak sözleşme süresinin bitimi gerekçeyle, alt işveren şirket tarafından 24/03/2014 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dava, ...’ne karşı açılmış ve Mahkemece de ... hakkında hüküm tesis edilmiş ise de, Valiliğin tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Somut olayda, davacının ... İl Özel İdaresi’ne ait işyerinde, alt işveren işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin ... İl Özel İdaresi’nin kapatılarak tüzel kişiliğinin sona ermesine bağlı olarak sözleşme süresinin bitimi gerekçeyle, alt işveren şirket tarafından 24/03/2014 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır.

Dava, ...’ne karşı açılmış ve Mahkemece de ... hakkında hüküm tesis edilmiş ise de, Valiliğin tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan 6360 sayılı Kanun’un 3/2. maddesinde, tüzel kişiliği kaldırılan İl Özel İdareleri ile ilgili, yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır. Dosyaya sunulan, 25/06/2014 tarihli ve 1850 sayılı, Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararında “.... İl Özel İdaresinin hizmet verdiği süre içerisinde yapmış bulunduğu ( Pamukkale Ören yerinde yapmış oldukları hariç) tüm hizmet alımlarında karşı taraflarca açılmış ve açılacak olan tüm davaların, iş ve işlemlerini yürütmek üzere ... Büyükşehir Belediyesine devredilmesine” şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Bu haldeki, eldeki davanın ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na yöneltilmesi gereklidir.

Anılan sebeple, davacı vekiline, davanın ... yerine ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na yöneltilmesi için süre verilmeli ve neticeye göre taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın esasına girilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 11.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5287, Karar No: 2019/483, Tarih: 21.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5287 E.  ,  2019/483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Akbank T.A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7263, Karar No: 2011/5907, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7263 E.  ,  2011/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nın İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.