muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13870, Karar No: 2015/8053, Tarih: 10.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13870 E.  ,  2015/8053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muratlı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2011/331-2014/36

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.12.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 17, 69, 70, 128, 253, 293, 323, 410, 489, 1023, 1099, 1207, 1359, 1491, 1681, 1846, 2058, 2097, 2152, 2205, 2349 ve 2933 parsel sayılı taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler; Tekirdağ İli M.. İlçesi A.. K.. 2979, 3065, 3066, 3067, 3068, 3069, 3070, 3127 parsel sayılı taşınmazlar yönünden usul ve yasaya uygun bulunduğundan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu 17, 69, 128, 253, 293, 323, 410, 489, 1023, 1099, 1207, 1359, 1491, 1681, 1846, 2058, 2097, 2152, 2205, 2349, 2933 parsel sayılı taşınmazlar yönünden; mahkemece, davada yapılan yargılama gideri, harç ve vekalet ücretlerinin davalılardan tapu kayıtlarındaki ve mirasçılık belgelerindeki payları oranında alınmasına karar verildiği halde satış bedelinden yargılama gideri, vekalet ücreti ve harç bedeli çıkartıldıktan sonra arta kalan paranın mirasçılık belgelerindeki ve tapuda kayıtlarındaki payları oranında davalılar arasında dağıtılmasına karar verilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde çelişkili hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı vekilinin dava konusu 70 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; 70 sayılı parselin paydaşlarından H... G.. davada yer almadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda ismi geçen paylı malikin adres ve kimlik bilgileri nüfus ve tapu müdürlüğünden araştırılarak sağ ise kendisinin, ölü ise mirasçılarının usulüne uygun olarak davaya katılmaları ve taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmadan 70 parsel sayılı taşınmaz hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple sözü edilen parsele ilişkin kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile hükmün Tekirdağ İli M.. İlçesi A... K... 2979, 3065, 3066, 3067, 3068, 3069, 3070, 3127 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ONANMASINA, bu taşınmaz malların satış bedelinden payına düşecek paranın % 38'i oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 27,70 TL'nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün 8. fıkrasının hüküm sonucundan çıkarılarak yerine “Satış bedelinin mirasçılık belgelerindeki ve tapu kayıtlarındaki payları oranında paydaşlara ödenmesine,” cümlesinin yazılmasına hükmün 17, 69, 128, 253, 293, 323, 410, 489, 1023, 1099, 1207, 1359, 1491, 1681, 1846, 2058, 2097, 2152, 2205, 2349 ve 2933 parsel sayılı taşınmazlar yönünden değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava konusu 70 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu taşınmaz yönünden BOZULMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35066, Karar No: 2017/17615, Tarih: 13.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/35066 E.  ,  2017/17615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ... davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre davacının tüm, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen Mahkemece, yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması, hükmüne uyulan bozma ilamında, sorumlu olunan ulusal bayram genel tatil ücreti miktarının bilirkişi raporu doğrultusunda belirlenmesi gerektiğinin vurgulanmasına rağmen, bu hususa dikkat edilmeden karar verilmesi hatalıdır. Nevar ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile mülga 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Mahkeme kararının hüküm kısmının yargılama giderlerine ilişkin 1, 8 ve 10. bentlerinin çıkartılmasına, yerlerine;

"1-Davacının 2.832,76 TL brüt kıdem tazminatı, 1.478,40 TL brüt ihbar tazminatı, dini bayram çalışma ücretinin davalı şirket yönünden brüt 171,34 TL, davalı Bakanlık yönünden 134,17 TL, milli bayram çalışma ücretinin davalı şirket yönünden 171,39 TL, Bakanlık yönünden 111,75 TL, yıllık izin ücreti alacağının brüt 970,20 TL olduğunun tespitine,

8-Davacı tarafından yapılan tanıklık ücreti, tebligat ve posta gideri, bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 517,00 TL ile 143,50 TL temyiz yoluna başvurma harcı toplamı 660,50 TL yargılama giderinden, kabul oranına (%48) göre hesap edilen 317,04 TL yargılama giderinin davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan, 173,54 TL'sinden sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaca yapılan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,

10-Davacı tarafça yatırılan 108,05 TL ilk harç, 151,00 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 259,50 harcın davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20054, Karar No: 2011/9477, Tarih: 30.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/20054 E.  ,  2011/9477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasbırakan ..., 25.01.2010 tarihinde ölmüş, eşi ve kızı mirası kayıtsız ve şartsız reddetmişlerdir. Yasal mirasçılardan biri, mirası redderse onun payı, miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi diğer mirasçılara intikal eder (TMK.md.611). En yakın mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras Sulh Hukuk Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir (TMK.md.612/1). En yakın kanuni mirasçılardan maksat doğrudan doğruya mirasçılık sıfatını kazanan mirasçılardır. Mirasbırakanın anne ve babası en yakın mirasçılardan sayılamayacağından, ret hükmü sonucu itibariyle doğru olduğundan temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına oybirliğiyle karar verildi.30.05.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/11982, Karar No: 2013/15436, Tarih: 09.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/11982 E.  ,  2013/15436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ortağı olduğu Özgüven yediemin emanet inşaat otomotiv emlak gıda turizm sanayi ve dış ticaret limited şirketindeki hissesini 09.04.2009 tarihinde Ankara 41. Noterliğinde tanzim edilen limited şirket hisse devri sözleşmesi ile Mahsum Kaya ve Gökhan Aydın'a devrettiğini ve bu devir işleminin Ticaret Sicil Gazetesinin 18.05.2009 tarihli nüshasında yayınlandığını beyan edip anılan hisse devir sözleşmesi ile Ticaret Sicil Gazetesini ibraz etmesi karşısında, savunmanın doğruluğu araştırılıp, mahkemenin gerekçesinde belirtmiş olduğu 19.06.2009 tarihli haciz tutanağındaki eşyaların sanığa yediemin olarak teslim edilip edilmediği Ankara 13. İcra Müdürlüğünün 2009/8558 esas sayılı dosyasının aslı yada onaylı örnekleri getirtilip incelenerek belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19851, Karar No: 2012/16606, Tarih: 04.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/19851 E.  ,  2012/16606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 16.12.2010 tarihinde usulüne uygun olarak yüzüne karşı tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresinden sonra 20.01.2010 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4843, Karar No: 2006/7827, Tarih: 12.10.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4843 E.  ,  2006/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı ...tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 476 ada 15 parsel sayılı 34.990 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz dava dışı 14 nolu parselin tapu miktar fazlası olarak davacı ...adına tesbit edilmiştir. Davalı ... ve müştereğinin tapu kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanan itirazı kadastro komisyonu tarafından kabul edilmiştir. Davacı ...taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu sebebine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve taşınmazın 26.6.2000 tarihli kadastro komisyon kararı gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ...tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın dayanağını oluşturan değişebilir sınırlı tapu kaydının çekişmeli parsele ait olduğu, kaydın oluşturulduğu tarihinden tesbit tarihine kadar 20 yılı aşan süre geçtiği, değişebilir sınır yönünde bulunan arazinin zilyetlikle kazanılmaya elverişli nitelikte bulunduğu, kayıt miktar fazlası yönünden 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme koşullarının adına tescil kararı verilen taraf yararına gerçekleştiği mahkemece yerinde yapılan keşif, uygulama, dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri, düzenlenen teknik bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Delillerin takdiri mahkemeye ait olup, takdirde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Kaldı ki; biran için taşınmazın metruk çay yada dere yatağı olduğu kabul edilse bile koşullarının varlığı halinde zilyetlikle iktisabı mümkündür. Bu nedenlere ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/731, Karar No: 2021/399, Tarih: 27.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/731 E.  ,  2021/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçludan olan alacaklarının tahsili amacıyla borçlunun aracına haciz koyduklarını, aracın satılarak paraya çevrildiğini ve paylaşıma konu bedel üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini ancak davacı kurum alacağının motorlu taşıtlar vergisinden kaynaklanıp öncelikli alacak olmasına rağmen sıra cetvelinde yer verilmediğini öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının yediemin alacağı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yediemin ücretinin muhafaza masrafı olduğu ve öncelikli ödenmesi gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayete konu uyuşmazlık aracın aynından kaynaklanan MTV.nin mi yoksa aracın muhafaza masrafı olan yedieminlik ücretinin mi önce ödeneceği hususunda toplanmaktadır. Her iki alacak da önceliği olan alacaklardır. Ancak bedeli paylaşıma konu olan aracın muhafazası ile ilgili masraflar aracın aynına ilişkin Motorlu Taşıtlar Vergisinden önce ödenir. Aracın muhafazasına ilişkin bu bedel Adalet Bakanlığınca yayınlanan ve satış tarihinde yürürlükte olan 14.05.2014 tarihli Lisanslı Yediemin Depoları Yönetmeliğinde belirtilen ücretten fazla olamaz. Bu durumda ilgili yönetmelikte belirlenen tarife uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK’nun 138. maddesi uyarınca bu ücret ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20420, Karar No: 2010/6212, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20420 E.  ,  2010/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/12521, Karar No: 2013/9129, Tarih: 24.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/12521 E.  ,  2013/9129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Terör örgütü propagandası yapma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 6. Ağır (TMK'nın 10. maddesi ile görevli) Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 6. Ağır (TMK'nın 10. maddesi ile görevli) Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Çocuk Mahkemesinin 05/03/2013 gün ve 2012/295 E. 2013/42 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30477, Karar No: 2016/4886, Tarih: 09.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30477 E.  ,  2016/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümn fıkrasından zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2751, Karar No: 2011/5914, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2751 E.  ,  2011/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'un İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.