muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3255, Karar No: 2024/677, Tarih: 22.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/3255 E.  ,  2024/677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/847 E., 2016/850 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 29.01.2014 tarihli eylemi ile hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Ünye Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile Ünye Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.06.2016 tarihli ve 2015/847 Esas, 2016/850 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın uyuşturucu kullandığı iddiası ile soruşturmaya başlanıldığı, sanığın uyuşturucu madde kullandığı şüphesi ile alınan kan ve idrar numuneleri üzerinde Trabzon Adli Tıp Kurumunca yapılan incelemede, kan ve idrar numunelerinde uyuşturucu madde tespit edildiği, sanığın alınan savunmasında, uyuşturucu kullandığını ifade ettiği, sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde, Antalya Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün belirlediği yükümlülüğe mazeretsiz katılmayarak yükümlülüğünü ihlal ettiği anlaşıldığından bu itibarla sanığın üzerine atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamından sabit görülerek açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 02.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının

kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

B. Kabule göre; Uyap sorgulamasında sanık hakkında 26.10.2012 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Ünye (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1103 esas ve 2013/759 karar sayılı ilamı ile verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın 31.10.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

C. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un Geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine

geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.06.2016 tarih, 2015/847 Esas, 2016/850 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9407, Karar No: 2009/11069, Tarih: 02.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9407 E.  ,  2009/11069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANAMUR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Hazine, Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/378 E. 2005/347 K. sayılı kararının 5.nolu bendinde 400.-YTL avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verildiğini, oysa davanın hazine lehine sonuçlandığını ileri sürüp, yapılan yanlışlığın düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, kararın kesinleşmesi nedeniyle tavzih kararı verilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı Hazine tarafından tapu iptali-tescil isteğiyle açılan dava sonunda tapuda davalı adına kayıtlı 20 parsel sayılı taşınmazdaki 1-2-5-7 nolu bağımsız bölümlerin tapusunun iptali ile Hazine adına tesciline ilişkin olarak verilen kararın 26.4.2006 tarihinde kesinleşmesinden sonra Hazine vekili verdiği dilekçe ile hüküm fıkrasının 5.bendinde; "400.-YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" denildiğini, oysa avukatlık parasının Hazine lehine hükmedilmesi gerektiğini bildirip, hatanın düzeltilmesi isteğinde bulunmuş, mahkemece karar kesinleştikten sonra tavzih istenilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Bilindiği ve HUMY.'nın 455-458.maddelerinde düzenlendiği üzere müphem veya gayrıvasıh olan (açık olmayan) ya da mütenakız (çelişkili-birbirine aykırı) fıkralar içeren hükümlerin tavzihi (açıklanması) istenebilir.

HUMY.'nın 459.maddesine göre de; hükümde maddi hatalar yapılmış ise, bu hataların düzeltilmesi için tavzih yoluna başvurulmasına gerek bulunmayıp, maddi hatanın düzeltilmesi ile yetinilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Yine 459.maddede bu tür hataların iki tarafın dinlenmesinden sonra giderileceği hükmüne yer verilmiştir.

Somut olaya gelince; dava kabul edildiğine göre tayin edilen avukatlık parasının davacı lehine olduğu ancak maddi hata sonucu davacıdan alınarak davalıya ödenmesine şeklinde hüküm kurulduğu açıktır.

Hal böyle olunca, yasanın açık hükmü gözetilerek hükmün infaz edilip, edilmediğinin araştırılması, infaz edilmemiş ise düzeltme isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılıgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8094, Karar No: 2010/9177, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/8094 E.  ,  2010/9177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 04.12.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıtlarında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 2358 sayılı parselin tapu kaydında murisi dedesinin "... oğlu ..." şeklindeki kimlik bilgilerinin "... oğlu ... olarak" yine 2001-2110 ve 2312 parsel sayılı taşınmazlarda hissedar olan murisi babasının "... oğlu ..." şeklindeki kimlik bilgilerinin "Müfrettin oğlu Hacı ..." olarak, yine aynı parsellerde paydaş malik Akife kızı ...'ın Akife kızı ..., Akife oğlu ...'ın Akife oğlu ..., Nasiye kızı ... şeklindeki kaydın Nasiye kızı ... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava Türk Medeni Kanununun 1027.maddesi gereğince tapuda isim tashihi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti yada tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik yada hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

2010/8094-9177

Böyle bir davayı tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren yeni Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası ile ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden, elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de, tek başına tapuda miras bırakanla ilgili düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu tür davanın, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde, yetkiye dayanılarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Somut olayda, davacının murisi dedesi ... oğlu ... ve murisi babası Müfrettin oğlu ... mirasçısı olduğu veraset ilamlarından anlaşılmakla davacının murisleri yönünden kimlik bilgilerinin düzeltilmesi ile ilgili aktif dava ehliyeti vardır. Ancak, dosyadaki Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/340-631 sayılı tapuda isim tashihi hükmünün dava konusu 2358 parsel sayılı aynı taşınmazla ilgili ve kesinleşmiş olup olmadığı böylece davacının murisi dedesi ... oğlu ... açısından davada hukuki yararının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Ayrıca diğer isminin düzeltilmesi istenen tapu malikleri Akife kızı ... ve Akife oğlu ... ve Nasiye kızı Bahriye yönünden de davacı ile aralarında irtibat kurulmamış, bu paydaşlar yönünden davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan davanın esasına dair karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.09.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18392, Karar No: 2014/16843, Tarih: 24.11.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/18392 E.  ,  2014/16843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ..., ... ve ...'a mahkeme kararının Tebligat Yasası'nın .... maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmiş ise de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sisteminde" gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Yasası'nın değişik .../....maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan muhatabın adreste bulunmama sebebi belirlenmemiş, beyan sahibinin imzası alınmamıştır. İmzadan imtina ettiğine dair bir kayıt da bulunmadığından Tebligat Kanununun .../....maddesinde belirtilen usule de uyulmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkeme kararının adı geçen davalılara yöntemine uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesinden ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6028, Karar No: 2012/6739, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6028 E.  ,  2012/6739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu ... Köyü çalışma alanında bulunan ..., ..., ...., ... ve ... parsel sayılı 20550, 5200, 14000, 3000 ve 9850 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ... ... ile müdahil davacı ... tarafından davalılar Hazine, ... Köyü, ... ve ... aleyhine açılan tescil davası ile davacılar ..., ... tarafından ..., ..., ... ... , ... ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın kabulüne, taşınmazların "... mirasçıları adına ve veraset ilamındaki hisseleri oranında" tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli 451, ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların, davacıların murisi ...’den geldiği, ölümü ile mirasçılarına intikal ettiği, yöntemine uygun olarak taksim yapılmadığı kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri tarafından 7.3.1986 tarihinde açılan tescil davasında 4 parça taşınmaz hakkında tescil kararı verilmesi talep edilmiş olup çekişmeli taşınmazların ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar olduğu uzman fen bilirkişisi raporu ile dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Her ne kadar Kadastro Müdürlüğü tarafından 1775 parsel sayılı taşınmaz hakkında da dava bulunduğu belirtilerek malik hanesi açık bırakılmış ise de bu parsele yönelik olarak açılmış bir dava bulunmamaktadır. Hal böyle olunca, 1775 parsel sayılı taşınmaz yönünden, hakkında açılmış bir dava bulunmaması nedeniyle, kadastronun olağan usullere göre tamamlanması için tutanağın Kadastro

Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde esas hakkında karar verilmesi isabetli olmamıştır. Diğer taraftan, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesine göre kadastro hakimi infazı kabil bir karar vermekle yükümlü olup, kararda lehine tescil kararı verilenlerin açık kimlik bilgileri ile paylarının tek tek gösterilmesi gerekirken, çekişmeli ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar yönünden kararın eki olmayan veraset ilamına atıf yapılmakla yetinilmesi de doğru olmamıştır. Belirtilen yönler göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.9.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6986, Karar No: 2016/2612, Tarih: 09.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6986 E.  ,  2016/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2014/309-2015/194

Taraflar arasında görülen davada ..... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/02/2015 tarih ve 2014/309-2015/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin, 22.000 TL bedelle davalıya devri konusunda anlaştıklarını, devir bedelinin 3.500 TL'sinin, müvekkilinin borcundan ötürü dava dışı şirkete ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalının bunun için dava dışı şirketin avukatının lehdar olarak yer aldığı, 1.600 TL ve 2.000 TL bedelli iki adet bonoyu düzenleyerek dava dışı şirkete verdiğini, ancak bu bonoları ödemediğini ileri sürerek 3.500 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davalı tarafından davacıya yapılan araç devri ile birlikte, hisse devir bedelinden kalan 12.500,00 TL'lik borcun sona erip ermediği noktasında toplandığı, davacının, yargılama sırasında aracın 9.000 TL değerinde olduğunu, 3.500,00 TL alacağı bulunduğunu iddia ettiği, davalının ise aracın 12.500,00 TL değerinde olduğunu, borcun sona erdiğini savunduğu, bu durumda, davalı tarafından davacıya devredilen aracın, devir tarihindeki rayiç bedelinin 13000 TL olduğunun tespit edildiği, bu haliyle davacının alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4127, Karar No: 2022/14139, Tarih: 29.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/4127 E.  ,  2022/14139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi 22.10.2020 tarih, 2020/211 esas ve 2020/261 karar

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi 29.12.2020 – 2020/2531 esas ve 2020/2016 karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 29/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.