muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1232, Karar No: 2017/11041, Tarih: 16.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1232 E.  ,  2017/11041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 02/11/2016 gün ve 20586-14364 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Mahkemece, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiş, hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.11.2016 tarih 2015/20586 esas ve 2016/14364 karar sayılı ilamı ile "Davalı kadının harcı ve kaydı bulunmayan temyiz isteğinin incelenmesine yer olmadığına, davacı erkeğin 10.07.2015 tarihli temyiz dilekçesinde boşanmaya ilişkin hükmü de temyiz etmesinin münhasıran davadan feragat niteliğinde olması sebebiyle bu husus gözetilmek suretiyle bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına" karar verilmiş, bu ilama karşı davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Feragat, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir. (HMK m.307) Feragat kayıtsız ve şartsız olmalıdır. (HMK m.309/2) Bir Usul Hukuku kavramı olarak davadan feragatin açık, kesin ve koşulsuz olması, yasa gereğidir. Davadan feragatin, kesin hükmün sonuçlarını doğurucu nitelikte olması nedeniyle bütün bu özellikleri içermesi zorunludur. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 22.05.1987 gün ve E: 1986/4, K: 1987/5 sayılı ilamının gerekçesinde de, açık bir irade beyanı olmadan davadan feragat edildiği sonucunun çıkarılamayacağı kabul edilmiştir. Öğretide de, feragatin, açık ve kesin olması gerektiği belirtilmektedir. Davacının temyiz dilekçesi incelendiğinde, davacı hükmün lehine bozulmasını talep etmiş olup, boşanma davasından açık, kesin ve koşulsuz feragat ettiğini gösterecek nitelikte bir irade beyanı bulunmamaktadır. Nitekim, davacı vekili, bozma ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunduğu dilekçesinde de, boşanma davasından feragat etmediklerini açık bir şekilde bildirmektedir. Bu itibarla davacının boşanmanın fer'ileri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekirken hükmün yukarıda belirtilen sebeple bozulmasına karar verilmesi doğru görülmediğinden, davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 02.11.2016 tarih 2015/20586 esas ve 2016/14364 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve davacının temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Tarafların velayetleri davalı anneye bırakılan ortak çocuklarının, kimlik bilgilerinin hükümde gösterilmemesi ve baba ile çocuklar arasında her yıl yarıyıl tatili ve Temmuz ayında kurulan kişisel ilişkide kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatlerinin belirtilmemesi sebebiyle, hükmün infazında tereddüt oluşacağından hükmün velayet ve kişisel ilişki yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Yargılama gideri haksız çıkan taraftan alınır (HMK m.326). Vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir (HMK m.323). Dava kabul edildiği halde davacı yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş olması doğru görülmediğinden hükmün bu yönden de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince kabulü ile Dairemizin 02.11.2016 tarih 2015/20586 esas ve 2016/14364 karar sayılı bozma ilamının 2. bendinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple tamamıyla kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün yukarıda 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle velayet ve kişisel ilişki düzenlemesi ile vekalet ücreti yönlerinden değişik gerekçeyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının iştirak nafakaları ile velayet düzenlemesine yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacının kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının ise 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 16.10.2017(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/10609, Karar No: 2017/1119, Tarih: 17.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10609 E.  ,  2017/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın kadın doğum uzmanı olarak çalıştığı Özel ... Hastanesi'nde, şikayetçi ...'nin gebelik takibini yaptığı, doğum yaklaştığında tahmini bebek ağırlığının 3.500 gr olduğunu söyleyerek şikayetçiyi normal doğuma yönlendirdiği, (MÜŞTEKİNİN 2. DOĞUMU) doğum sırasında (40 hafta 3 günlük olan bebeğin) bebeğin 4.360 gr olduğunun anlaşıldığı ve bebeğin omuz sıkışması geçirerek sol kolunda organ işlev kaybı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; Hacettepe Üniversitesi akademik heyetince düzenlenen 05.06.2012 tarihli raporda, bebek ağırlığının 4000 gramın üzerinde olması halinde omuz distosisi riskinin 7 kat arttığının belirtildiği, Süleyman Demirel Üniversitesi Adli Tıp Anabilim dalınca düzenlenen 04.03.2009 tarihli raporda; doğum öncesinde annenin ve bebeğin takiplerini yapan kadın hastalıkları ve doğum uzmanının. 4.360 gr. Doğan bir bebeğin bu durumunu doğum öncesinde ultrasonografik tetkik ile belirleyip veya bir radyolog tarafından belirlenmesini sağlayıp, aileye olası komplikasyonlar ve doğum yöntemleri hakkında bilgi vermesi gerektiği, iri bebeğin doğum öncesinde tespitinin yapılmaması nedeniyle sanığın kusurlu olduğunun belirtildiği; Dairemiz'in 12.09.2014 tarihli bozma ilamı akabinde alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 11.02.2016 tarihli raporunda; doğum öncesi 3500 gr öngörülen fetüs ağırlığının 4360 gr olmasının beklenebilir durumlardan olduğu, ayrıca söz konusu doğum ağırlığı, doğum öncesi belirlense dahi mutlak sezaryen endikasyonu oluşturmadığı, söz konusu fetüs ağırlığında doğumun normal vaginal yolla sonlandırılabileceği, bebekte oluşan durumla ilgili dallardan konsültasyon istendiği, ilgili dal hekimleri tarafından da gerekli müdahaleler yapılarak kayıt altına alındığı; bu suretle sanığın eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu belirtilmekle; sanığın kusursuz olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, sanığın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 17.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7241, Karar No: 2025/2907, Tarih: 15.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7241 E.  ,  2025/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1491 E., 2023/566 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bölge Adliye Mahkemesi bozması üzerine; Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2019/182 Esas, 2020/176 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2020/1491 Esas, 2023/566 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının vekalet ücreti yönünden 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında takdiri indirim uygulanmadan en üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna, ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna, ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun unsurlarının oluştuğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç tarihinde saat 23.00 sıralarında sanık ile mağdur arasında evde çıkan tartışma sırasında mağdurun mutfağa giderek suçta kullanılan bıçağı aldığı ve sanığa doğru birkaç kez hamle yaptığı, sanığın da kendisini korumak amacıyla her iki eliyle bıçağı tuttuğu ve bu esnada ellerinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı, mağdurun elinden bıçağı alarak onu sağ koltuk altı 8. ve 9. kosta aralığından (göğüs hızasında 4x2 cm derin kesi) bir kez ve boyun bölgesinden de (yüzeysel sıyrık şeklinde kesi) bir kez olmak üzere bıçak ile yaraladığı, bir kez daha bıçakla saldırdığında bıçağın eğildiğini görmesi üzerine bıçağı atarak evden ayrıldığı, mağdurun komşuların yardımıyla hastaneye giderek tedavi gördüğü ve yaşamsal tehlike geçirecek nitelikte yaralandığı olayda;

a) Sanığın suç tarihinde ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığına ilişkin Elazığ Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 05.09.2019 tarihli raporu ile Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 10.07.2019 tarihli raporu ve Gözlem İhtisas Dairesinin 31.01.2020 tarihli raporları arasında çelişki bulunması karşısında, sanığın akıl hastalığına ilişkin tüm tedavi evraklarının dosyaya celbi sonrasında dosya aslı veya onaylı sureti ile sanığın Adli Tıp Kurumu 1. Üst Kuruluna gönderilerek gerekli muayenesinin

yaptırılması suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında belirtilen cezaî ehliyetini ortadan kaldıracak surette akıl hastalığı veya zayıflığı olup olmadığına dair rapor alındıktan sonra hukukî durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

yaptırılması suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında belirtilen cezaî ehliyetini ortadan kaldıracak surette akıl hastalığı veya zayıflığı olup olmadığına dair rapor alındıktan sonra hukukî durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

b) Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütlerden meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

c) Mağdur hakkında Mardin Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 18.05.2018 tarihli raporda; mağdurda tarif ve tespit edilen yaraların yüzde sabit ize neden olup olmadığının belirlenmesi için mağdurun olay tarihinden 6 ay sonra tıbbi belgeleri ile birlikte şubelerine gönderilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, yüzde sabit iz bakımından rapor alındıktan sonra yüzde sabit ize neden olduğunun tespit edilmesi halinde 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca uygulama yapılırken makulden uzaklaşılarak bir ceza tayini yerine yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2-a), (2-b) ve (2-c) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri "rapor ve teşebbüsün derecesi" yönlerinden yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2020/1491 Esas, 2023/566 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren Mardin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4560, Karar No: 2018/2097, Tarih: 22.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4560 E.  ,  2018/2097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, sanık ..., ... ve sanıklar savunmanlarının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına alınan mağdur beyanı ve sanıkların kaçamaklı da olsa mağdurun beyanları ile örtüşen savunmaları dikkate alındığında; mağdurun ilk beyanında telefonun alınması ve geri verilmemesi aşamasında sanıklar tarafından kendisine yönelen herhangi bir baskı, tehdit veya cebirden bahsetmemiş olması ve telefonunu sanıkların görüşme yapmak için istemesi üzerine verdiğini, sanık ... telefon ile konuşarak yanından ayrıldığı sırada yanında bulunan diğer sanıkların ise kendisini oyaladıklarını açıkça belirtmiş olması karşısında, sanıkların eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mağdurun yargılama aşamasında değiştirdiği beyanına itibar ile delillerin takdirinde ve suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- CMK'nın 150. maddesi uyarınca sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., ... ve savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/377, Karar No: 2011/3164, Tarih: 04.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/377 E.  ,  2011/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Toki vekili avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 4.11.2010 gün ve 366-441 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı dairenin sözleşme gereğince süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek 1.350 TL kira mahrumiyeti tazminatının tahsilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 1.430.00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.430,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan 24.35 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4001, Karar No: 2012/5315, Tarih: 10.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4001 E.  ,  2012/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11474, Karar No: 2022/3139, Tarih: 31.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11474 E.  ,  2022/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın usulden reddine mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş olup hükmün feri müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki tarihli karar ... tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmazın tapu kaydında Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden davalı şerhi bulunduğu ve Jandarma Genel Komutanlığına tahsisli olduğunun yazılı olduğu, kullanıcı tespitine ilişkin olarak çekişmeli taşınmazın 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile 3402 sayılı Yasa'ya eklenen Ek-4. maddesi kapsamında 2/B alanlarında yapılan kullanım veya güncelleme kadastrosuna konu olmadığı, bu tür bir çalışma yapılmadan 2/B alanlarında zilyetlik şerhi verilmesinin de mümkün bulunmadığı belirtilerek; zilyetlik şerhi verilmesine yönelik istemin reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, feri müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun fer'i müdahale başlığını taşıyan 66. maddesine göre ''Üçüncü kişi, davayı kazanmasında hukuki yararı bulunan taraf yanında ve ona yardımcı olmak amacıyla, tahkikat sona erinceye kadar, fer'i müdahil olarak davada yer alabilir.'' Öte yandan aynı Kanun'un 69/1. maddesinde de açıkça; fer'i müdahilin de yer aldığı bir davada, hükmün ancak taraflar hakkında verileceği düzenlemesine yer verilmiş olup, asıl tarafın temyiz etmesi halinde taraf yanında yer alan yani müdahil olan da temyiz edebilir ve bu halde temyiz eden fer'i müdahilin temyiz eden asıldan ayrı olarak gerekli harç ve temyiz giderini yatırması halinde kararı temyiz etme hakkı doğar. Dolayısıyla, davanın tarafı olmayan fer'i müdahilin hükmü tek başına temyiz yetkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda; çekişmeli 8087 ada 3 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydında davalı Hazine adına kayıtlı olup Mahkemece, davanın usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmemiştir. Mahkeme kararını temyiz eden müdahil ..., dava dosyasında fer'i müdahil konumundadır. Bu halde davaya fer'i müdahil olarak dahil olan ... kararı tek başına temyiz edemeyeceğinden, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden fer'i müdahil ...'e iadesine, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.