muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20528, Karar No: 2024/605, Tarih: 17.01.2024

Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının d bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.

Karşı Oy

1) Mahkeme tarafından sanığın görevli memurlar olan mağdurlara söylediği kabul edilen "Ben ayağa kalkmıyorum lan, sıkıyorsa gelip kaldırın, çıkın buradan kralınız gelsin." şeklindeki sözler ile kalem fırlatma eylemlerinin değerlendirilmesinde sanığın ifade özgürlüğü ile mağdurların şeref ve itibarının korunma hakkı arasında bir denge kurulmadan yalnız soyut bir değerlendirme ile hakaret suçunun oluştuğunun kabul edilmesi,

2) Kabule göre; hapis cezası tercih edilen sanığın hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılmasının hangi sebeplerle somut olayın koşullarında zorlayıcı bir ihtiyaca karşılık geldiği ikna edici bir şekilde açıklanmaksızın, sanığın eylemlerine göre oldukça ağır bir ceza olan 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması hukuka aykırı olduğundan,

Açıklanan bu nedenlerin de bozmaya eklenmesi görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun kararına bu yönlerden katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/15184, Karar No: 2013/15750, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/15184 E.  ,  2013/15750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi(icra)

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2 maddesi, hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesini emredici kural olarak getirmiştir. Mahkemece gerekçesiz olarak verilen kararın yasa hükümlerine uygun olarak düzenlendiği kabul edilemeyeceğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14386, Karar No: 2015/22295, Tarih: 18.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/14386 E.  ,  2015/22295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yazılı fesih bildiriminde belirtilen sebeplerin gerçeği yansıtmadığını, işyerinde fazla çalıştırılmalarına rağmen karşılığının ödenmemesi üzerine 9 arkadaşı ile birlikte işverene ihtarname keşide etmelerini müteakiben sistematik bir mobbing uygulandığı ve kısa bir süre sonrada haklı veya geçerli bir neden olmaksızın iş akdinin feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının sadece paket servislerde kullanması gereken motosiklet ile paket servis almadan restoran müdürünü takip ederek görev ve yetkisini kötüye kullandığını, aynı zamanda henüz tamamlanmamış vardiyasını da terk ettiğinden şirket kurallarına da aykırı davrandığını, takip ettiği şirket müdürü ....'i Bölüm Müdürü olarak çalışan ... ile iş görüşmesi yaptıkları esnada kamera kaydına alarak ve iş yerine döndüğünde kaydettiklerini diğer çalışanlara da izleterek ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davrandığını, yönetici kadrosundaki iki çalışanı diğer çalışanlar önünde rencide ettiğini, ayrıca 16.04.2014 ve 17.04.2014 tarihlerinde herkese açık olan sosyal medya hesabından Şirketi suçlayan ve toplum önünde itibarsızlaştırmaya matuf bir takım haberleri yayınladığını, bu haberlerin içeriğinin gerçek olmadığını, bu sebeplerle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının iş akdinin işverenin diğer iki işçisi arasında duygusal ilişki olduğu yönünde söylenti, dedikodu çıkartması ve ..... isimli sosyal paylaşım sitesinde şirket aleyhine paylaşımlarda bulunması eylemlerine dayalı olarak feshedildiği, ancak tanık anlatımlarına göre dedikodunun ortaya çıkmasına davacının neden olduğu ya da eylemlerinin etkili olduğunun ispatlanamadığı, ... isimli sosyal paylaşım sayfasında 16–17 Nisan 2014 tarihlerinde ulusal basında davalı işveren aleyhinde yapılmış haberleri internet sitesi linki vermek suretiyle paylaştığından bu davranışlarının iş yerinde olumsuzluğa neden olduğu, iş yeri çalışma düzenini bozduğu, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işverenden beklenemeyeceği ve feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).

İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz. (Dairemizin 01.12.2008 gün ve 2008/6294 Esas, 2008/32601 Karar sayılı ilamı).

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta; davacı işçi, işveren feshinin gerçek nedeninin fazla çalışma ücretini ihtarname keşide ederek istemesi olduğunu iddia etmiş ve bu iddiasını ispata yönelik dava dilekçesinde yer alan delilleri arasında isim ve adresleri sonradan bildirilmek üzere tanık delilinin gösterildiği görülmüştür.

Mahkemece tensip zaptıyla birlikte tanıkların isim ve adreslerinin bildirilmesi için taraflara kesin süre verilmiş, bilahare yapılan duruşmada ön inceleme tamamlanıp aynı zamanda tahkikat aşamasına geçilmiş ve bu duruşmada davacı vekilinin tanıkların isim ve adreslerini bildirmek için talep ettiği sürenin reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 137 nci maddesinde ön inceleme aşamasının kapsamı belirlenmiş olup, bu madde de uyuşmazlık konularının tam olarak belirlenmesi, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delilleri toplanması için gereken işlemlerin yapılamasının ön incelemenin kapsamı dahilinde olduğu düzenlenmiştir.

6100 sayılı Kanun’un 320 nci maddesi ile de basit yargılama usulündeki ön inceleme ve tahkikata ilişkin kurallara yer verilmiş, 3 üncü fıkrasında Mahkemenin tarafların dinlenmesi, delilerin incelenmesi ve tahkikat işlemlerinin yapılmasını ön inceleme duruşması hariç iki duruşmada tamamlayacağını hüküm altına almıştır.

6100 sayılı Kanun’un 320 nci maddesi ile de basit yargılama usulündeki ön inceleme ve tahkikata ilişkin kurallara yer verilmiş, 3 üncü fıkrasında Mahkemenin tarafların dinlenmesi, delilerin incelenmesi ve tahkikat işlemlerinin yapılmasını ön inceleme duruşması hariç iki duruşmada tamamlayacağını hüküm altına almıştır.

Her ne kadar Mahkemece tensip zaptıyla birlikte taraflara tanıklarının isim ve adreslerinin bildirilmesi için kesin süre verilmiş ise de; bu usul tarafların ön inceleme aşamasına geçilmeden ve ihtilaflı noktalar tam olarak tespit edilmeden önce tanık listelerini vermek zorunda bırakılmalarına, dolayısıyla iddia ve savunma hakkının kısıtlanmasına yol açabilecek mahiyettedir. Buna göre basit yargılama usulünde tanık listesinin verilmesinin ön inceleme aşamasının tamamlandığı duruşmada karara bağlanması isabetlidir.

Davacı, fesih sebebi konusunda, karşı delil olarak, dava dilekçesinde tanık delillere dayanımıştır. O nedenle davacının tanıklarının isim ve adreslerini bildirmek için talep ettiği sürenin Mahkemece reddi hukukî dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup, salt bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20925, Karar No: 2010/2439, Tarih: 17.02.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/20925 E.  ,  2010/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2009

NUMARASI : 2007/118-2009/53

SANIK : Esef AKIN

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

TEMYİZ EDEN : Sanık Müdafii

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Dosyada mevcut 28.11.2002 tarihli tutanakta belirtildiği üzere mağdur ...' nın üzerinde ele geçirilen ve sanık tarafından suçta kullanılmadığı anlaşılan bıçağın sahibine iadesi yerine, yazılı şekilde suçta kullanıldığından bahisle müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden müsadereye ilişkin hüküm fıkrasının " Adana Adli Emanetinin 2002/5390 sırasında kayıtlı bulunan bıçağın sahibine iadesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13470, Karar No: 2024/4427, Tarih: 22.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13470 E.  ,  2024/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/467 E., 2016/448 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturma kapsamında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.05.2015 ve 29.04.2015 tarihlerinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları verilmiştir.

2. Sanık hakkında, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığı gerekçesiyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları kaldırılarak, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2015 tarihli iddianamesiyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2015/467 Esas, 2016/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, 12.04.2015 tarihinde daha önce hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan adli işlem yapılan sanığın, kolluk güçleri tarafından sokakta görülmesi üzerine durdurulduğunda üzerinde bulunan sentetik kannobinoid olduğu değerlendirilen uyuşturucu maddeyi teslim ettiği; 07.03.2015 tarihinde ise, uyuşturucu madde kullanmaktan dolayı hastanede tedavi gören sanığın taburcu olduğu sırada kolluk güçlerine ADB-FUBINACA etken maddesini ihtiva eden uyuşturucu maddeyi teslim ettiği böylece sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Hüküm tarihinde başka suçtan Ümraniye T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, sorgusu sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma yönünde talebi bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu 12.07.2015 tarihli oturuma getirtilmeyerek veya SEGBİS sisteminde hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında, 07.03.2015 tarihli eyleme ilişkin 29.04.2015 tarihinde ve 12.04.2015 tarihli eyleme ilişkin 21.04.2015 tarihinde verilen 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının içeriğinde, sanığın bu kararlara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için kararlar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşinceye kadar işlenen eylemlerin tek suç olarak kabulü gerekeceği hususları dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2015/467 Esas, 2016/448 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10855, Karar No: 2012/17309, Tarih: 19.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/10855 E.  ,  2012/17309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı DEDAŞ İl Müdürlüğü aleyhine 13/11/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istem reddedilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 11/06/2008 tarihinde askeri tesislerin bulunduğu ... Konaklama Tesislerindeki trafo kabinini tüm önlemleri almış olmasına rağmen boyadığı esnada yüksek gerilim hattına kapılarak ağır şekilde yaralandığını, yapılan müdahaleye rağmen sağ kolunu kaybettiğini, ömür boyu iş göremez hale geldiğini, olay mahallinde hiç önlem almayan ve boyama işinin yapıldığı yere çok yakın geçirilen yüksek gerilim hattı nedeniyle ...'ın tam kusurlu ve sorumlu olduğunu belirterek uğradığı maddi ve manevi zararın davalıya ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise davaya konu olayın gerçekleştiği yer olarak belirtilen... Konaklama Tesislerinde davalı kurumun trafo kabininin bulunmadığı, trafo kabininin tesisi kuran ve işleten kuruma ait olduğunu, bu nedenle davalı kurumun sorumluluğunun bulunmadığını, olayın gerçekleştiği yapının maliki tarafından gerekli tedbirlerin alınmadığını, enerji nakil hatlarıyla ilgili yapılacak herhangi bir tamirat ve benzeri en basit bir işlemde dahi enerjinin kesilmesi için kuruluştan talebin gerektiğini, olayda bu şeklide bir talepte bulunulmadan trafo boyama işine girişilmesinin nedensellik bağını ortadan kaldırdığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu olayın gerçekleştiği belirtilen 06/11/2008 tarihinde askeri birliklere ait Hac Konaklama Tesislerinde belirtilen tarihte ve belirtilen şekilde olayın gerçekleştiğine ilişkin herhangi bir tutanağın bulunmadığı haksız fiile dayalı olarak açılan iş bu maddi ve manevi tazminat davasında haksız eylemin gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşti ise nerede ve ne şekilde gerçekleştiği, kolluk kuvvetinin bulunduğu yerde gerçekleştiği iddia edilen olayın bu şekilde kayıt dışı kalmasının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

-/-

-2-

2012/10855-2012/17309