muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19135, Karar No: 2015/26661, Tarih: 10.06.2015

Evlilik birliğinde aile bireylerinden birinin rızasının olması, hukuka uygunluk sebebidir. Konutun birden fazla kişinin ortak kullanması durumunda, bunlardan birinin rızasının olması hukuka uygunluk sebebidir. Konut, sahibinin rızasıyla bu yere girilmesi hâlinde suç oluşmayacaktır. Konuta veya eklentiye girmenin gizli veya hile ile olması, konut sahibinin rızası olmadığını göstermekte ve alenen girme hâlinde men edileceğinin delilini teşkil etmektedir. Rızanın varlığı veya yokluğu, failin davranışlarına; amacına, giriş nedenine göre tespit edilmelidir. Yerel ve olaysal koşullar, gelenekler nazara alınmalıdır. Sütçünün süt, gazetecinin gazete, postacının mektup bırakmak için eklentiye girmesinde örtülü rıza mevcuttur. Ancak aynı yere, ırza geçmek, söz atmak, tasaddide veya sarkıntılıkta bulunmak, röntgencilik yapmak için girilmesinde rızanın varlığı kabul edilemez. Çünkü eklenti sahibinin huzuru, güvenliği bozulmuş, kişisel özgürlüğü ihlâl edilmiştir. Bu itibarla; eklentiye girmede, burayı kullanma ve tasarruf etme hakkına sahip olanların rızalarının tespiti zımnında, sanığın davranışları değerlendirilmeli, giriş amacı araştırılmalı, olaysal olarak değerlendirme yapılmalıdır. Her iki halde de rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik olması zorunludur. Meşru amaç, hukuka aykırı olmayan, hukuk düzeni tarafından suç kabul edilmeyen, haksız sayılmayan, yani hukuk düzenini bozmayan amaçlardır. Eşlerden birinin, şehvet amacıyla bir başkasını konuta alması hâlinde, meşru bir amaca yönelik olmadığından, vaki rızası geçersizdir.

Suçun, cebir kullanmak suretiyle işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Cebirin konut içinde bulunan herhangi bir kişiye karşı kullanılmış olması yeterlidir. Konut için rıza beyan etmeye yetkili kişiye yapılması zorunlu değildir. Cebirin, kişilere karşı kullanılması maddenin konusudur. Eşyaya karşı kullanılan cebir hâlinde ağırlaştırıcı neden uygulanmaz. Burada söz konusu olan cebir, kasten yaralama suçunda tanımlanan ve kişide basit bir tıbbı müdahaleyle giderilebilecek olan fiziki güçtür. Bu ölçünün ötesinde bir etki meydana getirmiş ise hem bu suç oluşacak hem de kasten yaralama suçundan dolayı ayrı ayrı cezalara hükmedilecektir.

Suçun tehdit kullanılmak suretiyle işlenmesi ağırlaştırıcı nedendir. Failin konut sahibini kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirerek bu suçu işlemesi hâlinde, maddenin son fıkrası uyarınca ceza tayin edilecektir.Fiilin gece vakti işlenmesi, ağırlaştırıcı nedendir. Geçe vakti TCK'nın 6. maddesinde tanımlanmıştır. Gece vakti güneşin batmasından bir saat sonra başlar ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresidir.

Katılanın kiracı olarak bulunduğu işyerinin kira bedelini zamanında ödememesi üzerine sanıkların kilitli bulunan yerin kapısını çilingir ile açtırdıkları ve eşyaları da başka yere taşıdıkları, bu suretle üzerlerine atılı mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını işledikleri iddia edilen olayda,

1-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Katılan vekilinin 07/12/2012 tarihinde usulünce tefhim edilen beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra 27/03/2013 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanıkların kira alacağına ilişkin icra takibi başlatmaları üzerine katılanın işyerinden ayrılarak olay tarihinde kapının açık olduğunu savunmaları, bu savunmayı destekleyen 10.05.2012 tarihli mahalle muhtarlığının tuttuğu tutanak içeriği, katılan adına birçok haciz işleminin başlatılmış olması ve icra evraklarının katılanın işyerinde bulunmaması nedeniyle mahalle muhtarlığına bırakılması, böylece katılanın işyerini terk ettiği sonucunun çıkarılması, katılanın 29.05.2012 günü işyerine gelerek araçta beklemek suretiyle işyerinde muhasebeci olarak çalıştırdığı tanık ...'i işyerine göndermesi, tanığın kapı anahtarının değiştirildiğinin katılana söylemesi üzerine çilingir ile kapının açtırılması ve içerideki eşyaların depoya kaldırıldığının anlaşılması karşısında, sanıkların üzerine atılı işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu kasten işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/436, Karar No: 2018/6398, Tarih: 26.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/436 E.  ,  2018/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ... ve ... Gıda Tic. Ltd.Şti arasındaki dava hakkında ... 1.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 25.06.2015 gün ve 2015/229 Esas ve 2015/394 Karar sayılı hükmün temyiz istemi Dairenin 14.02.2017 gün ve 2016/2751 Esas -2017/1452 sayılı kararı ile Onanmış, süresi içinde davalılar ... ve ... Gıda Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davacının 07.01.2000 tarihli dilekçesi ile takip borçlusu ...'nin dava konusu ... ada ... parseldeki hissesini 26.05.1999 tarihindeki davalı ...'a yapılan satış ile onun tarafından da bilahare isim değişikliği ile şimdiki ... Gıda Tic. Ltd.Şti olan ... AŞ'ne yapılan satışların iptalini talep ettiğinin açık ve net olmasına, bu istem sırasında dava konusu taşınmazın yüz ölçümü 15440 m2 olmasına rağmen 5440 olarak yazımının açık bir maddi hataya dayandığı, yine aynı taşınmazın üçüncü kişi ... tarafından ... AŞ'ye yapılan satışın iptali istenilirken tarihin yanlış belirtildiği, ancak anılan taraflar arasında dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak bir başka satışın olmaması nedeni ile 11.06.1999 tarihinde yapılan satışın iptalinin istenildiği, HMK'nun 31.maddesine göre hakimin uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kaldığı durumlarda, maddi ve hukuki açıdan belirsiz veya çelişkili gördüğü hususlar hakkında açıklama yaptırmasını isteyebileceği, nitekim davacı tarafından 16.10.2001 tarihli dilekçe ile 26.05.1999 ve 11.06.1999 tarihli satışların iptalini istediğini açıkca belirttiği, bu halin mahkemenin HMK'nun 26.maddesi anlamında talepten fazlaya hükmedilmesinin söz konusu olmadığı gibi daha önce temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen hususlar arasında yer almasına, temyiz aşamasında ileri sürülen

alacağın temlik sözleşmesinin iptali davasının alacağın varlığı ile ilgi olmadığı sadece temlik miktarı ile ilgili olduğu, tasarrufun iptali davası sonucunda zaten alacaklının takip konusu alacak ve ferileri ile sınırlı olarak satışın iptalini isteyebileceği dolayısı ile davanın esasına müessir bulunmamasına göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK'nin)nun geçici 3.maddesi 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu(HUMK’nın)nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 315,00 TL para cezasının davalılar ... ve ... Gıda San. Tic. Ltd. Şti'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 18,80 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalılardan alınmasına 26/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10649, Karar No: 2016/7868, Tarih: 17.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10649 E.  ,  2016/7868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yüzlerine karşı verilen hükmü sanık ile müdafiin kanuni süresinde temyiz etmelerinin ardından sanığın daha sonra dosyaya ibraz ettiği 28.06.2016 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE, 17.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8471, Karar No: 2015/14145, Tarih: 14.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8471 E.  ,  2015/14145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/211680

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar R.. A.. ve M.. Ö..'ün yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/05/2012 gün ve 2012/204 E. 2012/210 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/40046, Karar No: 2023/11263, Tarih: 25.12.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/40046 E.  ,  2023/11263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/456 E., 2021/831 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır.

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2020 tarihli ve 2019/150 Esas, 2020/31 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2020/456 Esas, 2021/831 ... Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.11.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1.Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne lise döneminden itibaren dahil olup üniversite eğitimi sırasında da örgüte ait evde kaldığına, uzman jandarma olarak TSK'ya katıldıktan sonra da örgütle bağını koparmayıp görüşmelere devam ettiğine, askeri mahrem yapı içerisindeki mahrem abiler tarafından sabit hatlardan arandığına, görevini yaparken bu yapının ... ve talimatları doğrultusunda hareket ettiğine, bu şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğine,

2 Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilerek, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli ve 2020/456 Esas, 2021/831 ... Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11474, Karar No: 2015/11912, Tarih: 22.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/11474 E.  ,  2015/11912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/677-2014/309

Davacı İ.. B.. vekili Avukat Alev tarafından, davalılar M.. G.. ve diğerleri aleyhine 01/11/2013 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı Kanun'dan kaynaklanan rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar Ş.. Ü.. ve H.. Ü.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem sonucu yaralanan dava dışı kamu görevlisine 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun gereğince ödenen nakdi tazminatın, haksız eylem sorumlusu olan davalılardan alınması istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davalılar Ş.. Ü.. ve (Orhan'a velayeten) H.. Ü.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, olay tarihinde cezaevinden firar eden Ş.. Ü..'ın yakalanması için yapılan çalışmada, Ş.. Ü..'ın kaçmaya çalıştığı, bu sırada olay yerinde bulunan M.. G..'nin elindeki bıçağı polis memurlarına sallayarak direndiği, elindeki bıçakla saldırarak polis memuru Hasan İnce'yi 10 gün iş ve güçten kalacak biçimde yaraladığı, Ş.. Ü..'ın oğlu Orhan ise polis memurlarına, “Siz nasıl benim babamı alırsınız, zaten teslim olacaktı” şeklindeki sözleriyle müdahale ettiği anlaşılmaktadır.

Batman Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüpheliler hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan yapılan soruşturması sonunda; davalı-şüpheli Ş.. Ü.. hakkında, eyleminin sadece kaçmaktan ibaret olduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş, davalı-şüpheli M.. G.. hakkında Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesine ve şüpheli Orhan hakkında da yaşı küçük olduğu için Batman Çocuk Mahkemesine kamu davası açılmıştır. Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1179 esas, 2013/546 sayılı kararı ile sanık M.. G..'nin mahkumiyetine karar verilmiştir. Batman Çocuk Mahkemesinin 2012/540 esas, 2014/662 sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk Orhan'ın, suçu işlemediğinin sabit olması nedeniyle beraatine karar verilmiş, beraat kararı temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

Kural olarak, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi (818 Sayılı BK m.53) gereğince; ceza mahkemesince verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşımaktadır. Beraat kararı, suçun sanık tarafından işlenmediğine ilişkin olgusuna dayanıyorsa, bu karar hukuk hakimi yönünden de bağlayıcıdır.

Kural olarak, 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi (818 Sayılı BK m.53) gereğince; ceza mahkemesince verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşımaktadır. Beraat kararı, suçun sanık tarafından işlenmediğine ilişkin olgusuna dayanıyorsa, bu karar hukuk hakimi yönünden de bağlayıcıdır.

Şu durumda, ceza soruşturması ve yargılaması sırasında yapılan maddi vakıalara ilişkin tespitlerden, polis memurunun davalı M.. G..'nin eylemi sonucu yaralandığı, diğer şüpheliler Ş.. Ü.. ve Orhan'ın yaralama eylemine katılmadıkları anlaşıldığına göre, mahkemece davalılar Ş.. Ü.. ve H.. Ü.. hakkındaki istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeden bu davalıların da tazminatla sorumlu tutulması doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalılar Ş.. Ü.. ve H.. Ü..'ın diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13842, Karar No: 2011/1444, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13842 E.  ,  2011/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı, davalı ve müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5018 sayılı Yasaya göre Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, genel bütçeli kuruluşlar 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve yasal hasım olan müdahil hazine lehine vekalet ücreti verilmiş olması doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü fıkrasının metinden çıkartılarak yerine "Peşin harcın davacı kuruma iadesiyle başkaca harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, altıncı fıkrasının ise tamamen hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3645, Karar No: 2013/7056, Tarih: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/3645 E.  ,  2013/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2011/250766

MAHKEMESİ : Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/04/2011, 2010/60 (E) ve 2011/97 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. G..’in eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanıkla mağdurun aynı meslek yüksekokulunda öğrenci oldukları, olay günü kimin tarafından başlatıldığı belirlenemeyen tartışma sırasında önce tarafların karşılıklı olarak itiştikleri, ardından da sanığın namlu kısmı 20 cm, sap kısmı 12 cm olan bıçakla sırt orta hat ve sol arka diz bölgelerine kuvvetlice iki kez vurduğu mağduru, göğüs içi kanamaya, sol bacakta derin doku kaybına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, etraftan yetişenlerin müdahalesi üzerine sanığın eylemini tamamlayamadığı olayda,

Hedef alınan vücut bölgeleri, darbelerin şiddeti, yaraların yeri nitelikleri ve engel halin varlığı dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek “öldürmeye teşebbüs” suçundan makul bir ceza ile cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama’’ suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4584, Karar No: 2022/9634, Tarih: 07.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4584 E.  ,  2022/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; sanığın ev sahibi olduğu ve ... ile ...'ye kiraya vermiş olduğu dairenin banyosuna, kiracılar tarafından taktırılmış olan elektrikli termosifona ...'nün temas etmesi neticesinde elektrik akımına kapıldığı ve Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı tarafından tanzim edilen 29/09/2014 tarihli otopsi raporuna göre; vücudundan elektrik akımı geçişine bağlı solunum, dolaşım durması sonucu öldüğünün tespit edildiği olayda, mahkemenin kabul ve takdirinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, kusur durumu ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.