muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4581, Karar No: 2021/3169, Tarih: 29.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/4581 E.  ,  2021/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.07.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.02.2018 günlü hüküm ile 30.07.2018 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 01.04.2013 tarihli, 2013/3281 Esas - 2013/5742 Karar sayılı bozma ilamına uyularak davanın kabulü ile ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 02.05.2017 tarihli, 2016/10469 Esas - 2017/3534 Karar sayılı ilamıyla “...Somut olayda; davacı 765 ada 24 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın aynen taksim mümkün olmaması durumunda satış yoluyla giderilmesi isteminde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 01.04.2013 tarih, 2013/3281 Esas - 5742 Karar sayılı ilamıyla ''.... taşınmazın bölünmesi sonucu önemli ölçüde bir değer kaybına uğrayıp uğramayacağının değerlendirilmesi, yola terk edilen kısımla ilgili davalı paydaşın da muvafakatinin alınması, aynen taksim talebinin buna göre değerlendirilmesi...'' gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen bozma gerekleri tamamen yerine getirilmeden hüküm kurulması doğru olmadığı gibi davalının ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini kabul etmediği ve yola terk edilen kısma muvafakatının bulunmadığı göz önüne alınarak ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aynen taksim suretiyle giderilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, gerekçeli kararda ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verildiği ancak veraset ilamındaki paylar oranında mirasçılara taksimine sehven karar verilmediği gerekçesiyle 06.03.2018 tarihli ek kararla bu husus hüküm fıkrasına mahkemece eklenmiştir. Verilen kararın taraflarca temyiz edilmemesi üzerine 12.04.2018 tarihinde mahkeme kararı kesinleştirilmiş, dosya satış memurluğuna gönderilmiştir.

Davacı vekili, 11.07.2018 tarihinde tavzih talep etmiş, mahkemece 30.07.2018 tarihli ek kararla 06.03.2018 tarihli ek kararın sehven yazıldığı ve kaldırılması gerektiği gerekçesiyle anılan ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, 11.07.2018 tarihinde tavzih talep etmiş, mahkemece 30.07.2018 tarihli ek kararla 06.03.2018 tarihli ek kararın sehven yazıldığı ve kaldırılması gerektiği gerekçesiyle anılan ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, 15.02.2018 tarihli asıl karar ile 06.03.2018 tarihli ve 30.07.2018 tarihli ek kararları temyiz etmiştir.

1)Mahkemenin 15.02.2018 tarihli asıl kararı ile 06.03.2018 tarihli ek kararı hükmü temyiz edene usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz isteminde bulunulmuştur.

HUMK'nun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2)30.07.2018 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun 30.07.2018 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) No’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE; (2) No’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan 30.07.2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19132, Karar No: 2009/20798, Tarih: 03.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/19132 E.  ,  2009/20798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şişli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :15.04.1998

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK. md. 118-395, 5133 s.K.md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 8.7.2003  tarihinde Şişli aile mahkemesi  kurulmuş ve faaliyete geçmiştir. Karar ise daha önce 15.04.1998 tarihinde verilmiştir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında resen nazara alınması gerekir. Mahkeme kararı henüz kesinleşmeden Şişli aile mahkemesi kurulduğundan, dosyanın aile mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2014/1117, Karar No: 2014/17221, Tarih: 10.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1117 E.  ,  2014/17221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan...nun maliki olduğu 269 Ada 7 parsel sayılı taşınmazını 23.08.2014 tarihinde (½) paylı olarak davalı torunlarına satış yolu ile temlik ettiğini, yapılan işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mirasbırakan adına kayıt ve tescile yada miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu 7 parsel sayılı taşınmazın tek başına ekonomik bir değeri olmadığından, maliki oldukları 269 ada 6 parsal sayılı taşınmazla birleştirilerek kullanılması için mirasbırakan tarafından satış şeklinde devredildiğini satışın gerçek olup, muvazaa içermediğini bildirerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakanın çok sayıda malvarlığının bulunduğu, tüm mirasçılarına birtakım devirler yaptığı, mirasbırakanın mal kaçırma kastından sözedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mirasbırakanın davalılara yaptığı temlikin muvazaalı ve mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığı kanıtlanamadığından davanın reddidilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11660, Karar No: 2012/13444, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11660 E.  ,  2012/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Türkiye ... ve Otomobil Kurumu arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesi tarafından temyiz isteminin reddine karar verilmiş, dolayısıyla temyiz incelemesi yapılmaksızın kesinleşmiş bulunan 05.07.2011 günlü ve 2011/453-351 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.09.2012 gün ve Hukuk-2012/223576 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... tarafından davalı Türkiye ... ve Otomobil Kurumu aleyhine açılan davada davalı derneğin 09.04.2011 tarihli genel kurul toplantısının iptalini istediği; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve kararın temyiz süresinin geçirilmesi nedeniyle Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin temyiz isteminin reddi üzerine kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Dava dernek genel kurulunun iptali istemine ilişkin olup, mahkemece kısa kararda, dava konusu edilen genel kurul kararlarından başkan ve başkan vekilinin sadece genel kurulca seçilen üyelerden olabileceğine ilişkin genel kurul kararının iptaline diğer istemlerin reddine hükmedildiği halde; gerekçeli kararda dava konusu edilen genel kurul kararlarından, 9 Nisan 2011 tarihli genel kurulun 9 maddelik gündemine eklenen 12 maddelik bölümün 8. maddesindeki yönetim kurulu başkan ve başkan vekilinin tüzük gereği genel kurulca belirlenen yönetim kurulu üyeleri içinden seçilmesine yönelik olarak ve ana gündemin 6. maddesinde belirlenen "Kayyımlık yönetimi süresince yılda 5'den fazla üye kabul edilmemesi" hususu ile ilgili alınan genel kurul kararının iptaline hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmüştür.

Sonradan yazılan gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurul kararı gereğince mutlak bozma sebebidir.

Bu itibarla yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3129, Karar No: 2012/5947, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3129 E.  ,  2012/5947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2006 gün ve 2006/41 Esas, 2006/440 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile mağdurenin hükümden sonra 18.07.2007 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi de dikkate alınarak 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi gereğince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2919, Karar No: 2011/4240, Tarih: 24.05.2011

5. Ceza Dairesi 2011/2919 E., 2011/4240 K.

**5. Ceza Dairesi 2011/2919 E., 2011/4240 K.**

**- HÜRRİYETİNDEN YOKSUN BIRAKMA

- NİTELİKLİ CİNSEL İSTİSMAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 32 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 57 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık İ…

… N…

…'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkumiyetine dair, Kozan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.10.2010 gün ve 2010/69 Esas, 2010/143 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 32/son maddesinin "…

…işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmi beş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hallerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkum olunan ceza, süresi aynı kalmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir." hükmünü amir olduğu; kanun metni irdelendiğinde ağırlaştırılmış müebbet hapis ve müebbet hapis cezası ile ilgili yapılacak indirimlerde "…

…verilir…

…" ibaresinin kullanıldığı, buna göre ağırlaştırılmış müebbet ve müebbet hapiste indirimin yapılması noktasında uygulayıcıya takdir hakkı vermeyen kanunun sistematiği ve maddenin bütünü itibariyle düzenleniş şekli nazara alındığında süreli hapis cezasında uygulanacak indirim oranında "…

…indirilebilir…

…" ibaresinin kullanılmasının hakime indirimin uygulanıp uygulanmaması konusunda bir takdir yetkisi bahşetmediği gibi anılan indirimin aynı maddenin son cümlesindeki TCK.nun 57. maddesine atıf yapan güvenlik tedbirine de seçenek olarak düzenlenmediği, buna mukabil yapılacak indirimde 1/6 oranı üst sınır olarak gözetilmek koşuluyla oranın belirlenmesinde hakime bir takdir yetkisi tanıdığı, açıklanan bu nedenlerle kendisinde akıl zayıflığı saptanan sanığa hükmedilen süreli hapis cezasından madde metninde izin verilen oranlarda indirim yapılmasının kanuni bir zorunluluk olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK.nun 32/son maddesi uyarınca indirim yapılmayarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28119, Karar No: 2015/14424, Tarih: 03.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28119 E.  ,  2015/14424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, manevi tazminat ve iştirak nafakaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Cevap dilekçesinde davalının savunmasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özellerinin gösterilmesi, gereklidir (HMK md. 129/1-d). İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir. (HMK md. 187/1) Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hakim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. (HMK md. 25) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md.141/1). Davalı ön inceleme aşaması tamamlanana kadar, davacının sadakatsiz davrandığı vakıasını ileri sürmemiştir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan kadının sadakatsiz olduğu hususu davacıya kusur yüklenemez. Tarafların mevcut diğer kusurlarına göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken davacı kadının daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespitine bağlı olarak davalı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2015 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2016/3137, Karar No: 2018/9015, Tarih: 13.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3137 E.  ,  2018/9015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte birden fazla ilam bulunan sanık hakkında, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gözetilerek en ağır cezayı içeren Üsküdar 6.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.12.2008 tarihli 2008/103 Esas, 2008/680 Karar sayılı ilamı ile TCK'nın 142/2-e maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “ “16.03.2006 tarih 2002/1707 Esas, 2006/80 Karar sayılı ilamı, Üsküdar 3.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.06.2006 tarih 2005/389 Esas, 2006/166 Karar sayılı ilamı, Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.11.2007 tarih 2007/162 Esas, 2007/683 Karar sayılı ilamı” ibarelerinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2539, Karar No: 2006/3756, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/2539 E.  ,  2006/3756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 27.6.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne verilen 8.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; tapuda malik olan murisin anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece murisin anne ve baba adı düzeltildiği gibi istem olmadığı halde doğum tarihi ve soyadı da eklenmiştir. Tapu kütüğünde yazılması gereken hususlar Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde sayılmıştır. Burada doğum tarihi ve anne adı yer almamaktadır. Ayrıca HUMK.nun 74. maddesince “hakim her iki tarafın istemi ile bağlı” olup istem dışında başka bir hususda hüküm veremez.

Somut olayda mahkemece murisin ana adının Tapu Sicil kütüğüne işlenmesine karar verildiği gibi HUMK.nun 74. maddesine aykırı şekilde istem olmadığı halde malikin doğum tarihi ve soyadının da eklenmesine karar verilmiştir. Usul ve yasaya aykırı biçimde verilen kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm BOZULMASINA, 30.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16840, Karar No: 2025/3578, Tarih: 25.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16840 E.  ,  2025/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/71 E., 2022/472 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hataya düşürüldüğünden hakkında 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Sanığın savunmasında adı geçen ... ve diğer kişiler hakkında araştırma yapılmaksızın eksik inceleme yapıldığına,

3. ...'ın tanık olarak dinlenilmesine ilişkin talebin kabul edilmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına,

4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı CMK'nın "Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi" başlıklı 139/1. maddesinde "Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi hâlinde, kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir. Bu madde uyarınca yapılacak görevlendirmeye hâkim tarafından karar verilir." denilmektedir.

Adli kolluk görevlisi “suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusundaki genel görevi kapsamında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile ilgili olarak, alıcı rolüne girerek sanıktan uyuşturucu madde alabilir. Bu şekilde elde edilen delil gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olması halinde hukuka uygundur. Adli kolluk görevlisi de olsalar delil toplama faaliyetlerini 5271 sayılı

CMK'nın 2. maddesinin (e) bendi ve 161/2. maddesi ile 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu’nun Ek 6. maddesine uygun bir biçimde gerçekleştirmeleri halinde ele geçirilen deliller hükme esas alınabilecektir. Bu kapsamda görevlilerin kışkırtıcı ajan sayılabilecek şekilde faili suç işlemeye yönlendirmesi sonucu ele geçirilen deliller hükme esas alınamayacaktır.

İlgili yasa maddesi gereğince, gizli soruşturmacılar suç ve failini belirlemek ve suçla ilgili delil temin etmek için kişileri suça azmettirmeden veya teşvik etmeden bilgi toplayabilecektir.