muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5876, Karar No: 2013/1635, Tarih: 04.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5876 E.  ,  2013/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/63058

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 23/12/2011, 2011/454 (E) ve 2011/485 (K)

SUÇ : Nitelikli öldürme, bu suça azmettirme, nitelikli öldürmeye yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık Ramazan'ın nitelikli öldürme suçuna azmettirmeden, sanık Erdal'ın nitelikli öldürme suçuna yardımdan, sanık Şekip'in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraatlerine ilişkin kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar hakkında aynı suçlardan 27.04.2010 tarihinde verilen beraat kararları temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden, 23.12.2011 tarihinde verilen hükümler hukuken yok hükmünde sayılmış ve inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Sanık Şekip'in nitelikli öldürme suçundan, sanıklar Ziya ve Ekrem'in nitelikli öldürme suçuna yardımdan beraatlerine ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

A-) Maktul Ömer'in annesi olan müşteki Süna ve vekilinin 14.01.2010 tarihli oturumda davaya katılma talebinde bulundukları anlaşılmakla, katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılamaya devamla son hükmün kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 234, 237 ve 238. maddelerine muhalefet edilmesi,

B-) Sanık Şekip'in kayın hısımlığından üst soyları tanıklar M.N. S. ve V.. S.. ile ikinci derecede kayın hısmı tanık A.. S..'a 14.01.2010 tarihli celsede tanıklıktan ve yeminden çekinme hakları hatırlatılmadan, yemin yaptırılarak beyanlarının alınması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 45/1 ve 51/1. maddelerine aykırı davranılması,

C-a)Olay gün ve saatine denk gelen günlerin ve olay sırasındaki hava koşullarının Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi ve Deprem Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü ile Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü'nden sorulması, bildirilen gün ve saatte müştekiler Süna ve Yağmur, tanık E. T. ile olay yeri inceleme raporunu düzenleyen kolluk görevlileri de hazır edilerek, uzman bilirkişi marifetiyle denetime olanak verecek biçimde temsili ve tatbiki keşif yapılması, müştekiler ve tanık Enver'in olay sırasında bulunduğu yerlerden, sanıkları görüp teşhis etme olanaklarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi,

b) Dosya kapsamından; maktule yönelik aynı eylemle ilgili olarak yaşı küçük sanık S. E. hakkında yargılama yapıldığı anlaşılan Diyarbakır 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/15 esas sayılı dava dosyası getirtilerek davaların birleştirilmesi olanağının araştırılması, dava sonuçlanmış ve karar kesinleşmişse dosyanın aslının veya onaylı örneğinin dosya içerisine konulması,

Sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, müşteki Süna vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerIe yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA 04/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4458, Karar No: 2022/7237, Tarih: 21.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/4458 E.  ,  2022/7237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Taşınmazın dayanağı tapu kayıtlarının başka parsellere revizyon görüp görmediğinin araştırılması ve çekişmeli taşınmazlara komşu 112 ada 25 ve 27 parsel sayılı taşınmazların dayanağı 16.04.1966 tarihli ve 13 numaralı tapu kaydı ile 18.06.1966 tarihli ve 30 numaralı tapu kayıtlarının, çekişmeli taşınmazın dayanağı tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon gördüğü parsellere ait onaylı tutanak örnekleri, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıtları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi eşliğinde yeniden keşif yapılması, yapılacak bu keşifte, taşınmazların dayanağı 27.07.1965 tarih 2, 4 ve 6 sıra numaralı tapu kayıtlarının ve Başkale Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 21.12.1964 tarih ve 1963/39 Esas, 1964/165 Karar sayılı ilamı ile oluşan tapu kaydının kapsamının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca haritalarına göre belirlenmesi, haritaların uygulanabilir olmaması halinde sınırlarının tek tek okunmak suretiyle sınırların mahalli bilirkişilerce zeminde tek tek göstertilmesi, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkânının sağlanması, tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları kapsayıp kapsamadığı ve kapsamlarının neresi olduğunun belirlenmeye çalışılması, komşu taşınmazların dayanağı 16.04.1966 tarih ve 13 numaralı tapu kaydı ile 18.06.1966 tarih ve 30 numaralı tapu kaydının dava konusu taşınmaz yönünü ne okuduğunun sorulması ve fen bilirkişisine keşfi izlemeye elverişli harita düzenlettirilmesi, bu suretle tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir ve tapu kayıtlarının uygulamasını ve kapsamını gösterir, taşınmazın dayanağı tescil ilamı ve krokisinin uygulama kabiliyeti olup olmadığını açıklayıcı rapor alınması, tapu kayıtlarına kapsam tayin edildikten sonra çekişmeli taşınmazın dayanak kayıtların kapsamı dışında kaldığının anlaşılması halinde yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın hangi tarihten beri, kimler tarafından, neye istinaden ve ne şekilde zilyet edildiğine, taşınmazın zilyetlikle mülk edinmeye elverişli yerlerden olup olmadığına ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gereğine ve kabule göre de, "tespitin iptaline" karar verilmesi gerekirken "tespit tutanağının iptaline" karar verilmiş olmasının isabetsizliğine” değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulü ile çekişmeli 112 ada 26 parsel numaralı taşınmazın kadastro tutanak tespitinin iptaline ve dere olarak haritasında gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli 112 ada 26 parsel sayılı taşınmazın dayanağını oluşturan 27.07.1965 tarihli 2, 4 ve 6 sıra numaralı tapu kayıtlarının sırasıyla 8.010, 17.100 ve 13.163 metrekare yüzölçümlü olduğu ve dava konusu 112 ada 26 parsel ile birlikte aynı ada 28, 34, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 57 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara revizyon gördüğü, bu taşınmazlardan 112 ada 28, 34, 42, 44, 46, 57 ve 58 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının kesinleştiği, bu taşınmazların sırasıyla 16.186.27, 23.321.09, 8.472.11, 6.099.94, 4.899.27, 3.604,32 ve 13.778,58 metrekare yüzölçümüne sahip olduğu ve söz konusu tapu kayıtlarının hudutları itibariyle gayrısabit sınırlı olup miktarlarıyla geçerli oldukları anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu parselin, dayanak kaydın miktar fazlası olduğu, sınırında bulunan Aşkitan çayı nedeniyle aktif dere yatağında kaldığı ve bu nedenle davalı tarafından zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçeleriyle, davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabul kararı verilmesi isabetsiz ise de, hüküm sonucu itibari ile doğru olduğundan ve bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/son gereği mahkeme kararının gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle hükmün onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yerel Mahkeme kararının gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilmesine ve hükmün, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/son maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6323, Karar No: 2024/20012, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6323 E.  ,  2024/20012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.01.2024

SAYISI : 2022/1905 E., 2023/1402 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.01.2024 tarihli ve 2022/1905 Esas, 2023/1402 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 26.01.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karadeniz Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9750, Karar No: 2015/9264, Tarih: 13.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9750 E.  ,  2015/9264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23087, Karar No: 2008/7090, Tarih: 01.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/23087 E.  ,  2008/7090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2007

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasına dayalı maddi ve manevi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi ve manevi zararlarını, davalı şirketten 27.9.2001 tarihli ibranameyle  tazmin ettiği gerekçesiyle  davanın  reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının davalıya ait işyerinde çalışırken 27.1.2001  tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle vücudunda yanıklar meydana geldiğini olayın  Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından iş kazası olarak kabul edildiği, maluliyetinin %0 olarak belirlendiği 27.9.2001  tarihli ibranamede davacının  kaza nedeniyle oluşan her türlü sağlık giderini,  kaza nedeniyle çalışmadığı günler ücretleriyle maddi ve manevi tazminatını tam ve noksansız olarak davalı şirketin taşeronu olan  D.T. adına E.İnşaat Sanayi ve  Ticaret  AŞ’ den  aldığını beyan ve imza ettiği, yargılama sürecinde ise bu belgenin henüz olayın etkisinde ilken kendisine tehditle imzalatıldığını iddia ettiği  anlaşılmaktadır.

Maluliyet durumu ve kusur oranları konusunda kesin fikir sahibi olması mümkün olmayan işçinin olaydan sonra verdiği genel ve soyut açıklamayı içerdiği kuşkusuz olan ibranameyi tümden geçerli saymak, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Mevzuatının temel prensibi olan “işçinin korunması temel ilkesi” ne de uygun düşmeyecektir. Konuyla ilgili doğrudan amir bir hüküm bulunmaması  nedeniyle ibranın doğruluk ve güven kuralına aykırı olmaması gerektiği gerçeğine sıkıca sarılarak sorun çözümlenmelidir. Kural olarak tazminat alacaklısına yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tanzim edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilinir. Somut olayda ise  iş kazası nedeniyle davacıya maddi ve manevi zararlarına karşılık olarak bir ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılmadan  sonuca gidilmiştir.

Yapılacak iş; meydana gelen iş kazası nedeniyle davacının  maddi ve manevi zararlarına karşılık olmak üzere kendisine bir ödeme yapılıp yapılamadığını davalı işverenden sormak ödeme yapılmış ise bu ödemeyi gösteren  işyeri ticari defter ve kayıtlarıyla ödeme belgelerini istemek , ibraz edilememesi durumunda ortada geçerli bir ibranameden söz edilemeyeceği sonucuna varmak,   maddi ve manevi zararlarına karşılık olmak üzere davacıya  bir miktar ödemeyi  gösteren bir belgenin ibraz edilmesi durumunda ise ödenen paranın maddi ve manevi tazminat türüne aidiyetine ilişkin miktarı davacıya varsa ibraz edilecek  ödeme belgeleriyle davalı işverene açıklattırmak suretiyle açıklığa kavuşturulduktan sonra, ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırmak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması

durumunda maddi tazminata ilişkin ödemeyi "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığını saptamak, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan davalı tarafın ödeme yapılan tarihe göre zararın karşılandığı oranda indirim yapmak, daha sonra kalan miktara hükmetmek gerekir. Açık oransızlığın bulunmadığının tesbiti halinde ise davacının maddi tazminat talebinin tümden reddine karar vermek gerekir.

Manevi tazminat istemine gelince, davalı tarafından  ibraz edilecek belgeye göre varsa  ödenen paranın maddi ve manevi tazminat türüne aidiyetine göre bir miktarının manevi zarara karşılık yapıldığı ibranamenin içeriğinden anlaşılmasına göre, hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir hal olduğundan üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle manevi tazminatın bölünmesi, yeniden dava konusu yapılarak miktarının artırılması olanağı bulunmadığından ve bir defa da istenilmesi gerektiğinden davacı manevi zararını aldığından manevi tazminat isteminin şimdiki gibi reddine  karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 1.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7820, Karar No: 2022/10408, Tarih: 26.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7820 E.  ,  2022/10408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince zorunlu arabuluculuk gideri yönünden İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 08.03.2017 tarihinden 05.07.2021 tarihine kadar davalı işyerinde hemşire olarak çalıştığını, davalı işverence ... sözleşmesinin haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın feshedildiğini, davacının belirsiz süreli ... sözleşmesi ile istihdam edildiğini, haksız fesih nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını, davacının haftanın beş günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, çalışmaların haftanın birkaç günü saat 19.00'a kadar uzadığını, öğlen aralarında da bazen çalışma yapıldığını, çalışmasının haftalık 45 saati aştığını, müvekkilinin son yıla ait yıllık iznini kullanmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, bakiye ücret alacağı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davasını kabul etmediklerini, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 14.05.2019 tarihinde işe başladığını, davacının 08.03.2017 ile 17.12.2018 tarihleri arasında müvekkili ile hiç ilgisi olmayan H. İ.E. ve başka bir doktora bağlı olarak çalıştığını, ... sözleşmesinin diğer doktorun vefat etmesi nedeniyle feshedildiğini, davacıya işten ayrıldığı 17.12.2018 tarihinde kıdem ve ihbar tazminatı dâhil işçilik alacaklarının ödendiğini, buna ilişkin imzalı belge ve ibranamelerin dosyaya sunulduğunu, 17.12.2018 tarihinden 14.05.2019 tarihine kadar hiçbir yerde çalışmasının bulunmadığını, hatta bu süreçte işsizlik ödeneğinden yararlandığını, davacının 14.05.2019 tarihinde işyerinde çalışmaya başladığını, davacının 15.....2021 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, davacının ödenmeyen hiçbir alacağının bulunmadığını, davacının yıllık izinlerinin talebi doğrultusunda kullandırıldığını, davacının haftada 45 saat çalışmasının bulunduğunu, asgari geçim indiriminin ödendiğinin bordrolarla sabit olduğunu, ... sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle feshedilmesi nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatına da hak kazanamadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

“…

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

“…

Aile Hekimliğine dönüştürülen ya da yeni kurulan işyerinin 4857 sayılı ... Kanunu ve 5510 sayılı kanun kapsamında bir işyeri olduğu açıktır. Ancak bu işyerinin sözleşme imzalanan aile hekimine mi, yoksa yasal koşullarını belirleyen Bakanlığa mı ait olacağı çözülmesi gereken bir sorundur. Ticari ve mesleki faaliyette bulunmanın amacı bu yolla gelir elde etmektir. Bu bir serbest faaliyet olarak kabul edilir ve bağımsız işyeri ve işveren olmada bir kriter olarak kabul edilir. Bir gelir elde etme amacını taşımadan yapılan faaliyetin ticari veya mesleki olduğu söylenemez. Aile hekimleri, çalışılmaları sırasında sağlık hizmeti verdikleri kişilerden hiçbir şekilde ücret alamazlar. O nedenle aile hekimlerinin işveren, aile hekimliğinin Vergi Usul Kanunu ve Gelir Vergisi Kanunu yönünden ayrı bir işyeri olmadıkları açıktır.

... hukuku ve 4857 sayılı ... Kanunu yönünden değerlendirmede ise; ilgili hükümler değerlendirildiğinde bu işyerinde çalışan yardımcı elemanların sevk ve idare yönünden aile hekimlerine bağlı olmakla birlikte aile hekiminin işveren vekili konumunda kaldığı, işveren olan Sağlık Bakanlığı'nın temsilcisi konumunda olduğu kabul edilmelidir. Diğer yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda zorunlu dava arkadaşlığı dışında dahili davalı adında bir müessese bulunmamakta olup, husumetin yöneltildiği kişi dışında bir başka kişinin davaya ithali mümkün bulunmamaktadır. Bu durumda dahili davalı kurumu hukukumuzda düzenlenmemiş olduğundan dava açılırken davalı olarak gösterilmemiş olan Sağlık Bakanlığı'nın davaya dahil edilmesi mümkün değildir. Yani bu davaya davalı olarak ıslah yoluyla dahi dahil edilemez…”

gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarına göre, müvekkili davacının primlerinin ... tarafından bildirildiğini, Sağlık Bakanlığı tarafından Aile Hekimliğine ayrılan bir bütçe bulunduğunu, bu bütçe içerisinde de sözleşmeli çalışanlara ilişkin ücretlere dair ödenek de bulunduğunu, davaya konu ... sözleşmesinin müvekkili ile ... arasında yapıldığını, müvekkili davacı ile sözleşme yapanın, sigortasını yatıranın davalı Kurum olduğunu, davacıyı işten çıkaran iradenin de davalı Kurumdan geldiğini, davalı ... Merkezinin işçilik alacaklarından sorumlu tutulması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

“…