muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5788, Karar No: 2019/20635, Tarih: 16.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5788 E.  ,  2019/20635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu taşınmaza arazi olarak değer biçen rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyadaki bilgi ve belgeler, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünün parsel sorgu sisteminde yapılan gözlem, taşınmazın yakın çevresindeki taşınmazların Dairemiz denetiminden geçerek kesinleşen arsa nitelikleri nazara alındığında; taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan, zaruret olmadıkça yakın bölgelerde bulunan ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın tarım arazisi olduğunu kabul ederek değer belirleyen rapora göre karar verilmesi doğru olmadığı gibi;

2)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile davalı ... vd. vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/120, Karar No: 2011/4041, Tarih: 14.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/120 E.  ,  2011/4041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; oluşturulan hüküm yasal düzenlemeler uygun düşmemiştir.

Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölüm tarihinde yürürlükte olan yasal duruma göre belirlenir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesine göre; çocuk ile ana arasında soybağı doğumla kurulacağı, çocuk ile baba arasında soy bağının ise ana ile evlilik, tanıma veya hakimin hükmüyle kurulacağına yer verilmiştir.

Somut olaya gelince; miras bırakan ... ... 20.08.2006 yılında vefat etmiş ve nüfus kayıtlarına göre geride resmi nikahlı eşi ... ve davalı çocukları kalmıştır. Miras bırakanın mirasçılarını gösterir ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/848-843 E.K. sayılı ilamıyla mirasçılık belgesi alınmıştır. Davacılar annesiyle murisin Norveç'te evlendiğini, kendilerinin bu evlilikten dünyaya geldiklerini, miras bırakanın çocukları olduklarını, buna ilişkin İsveç Vergi Dairesinden verilmiş Türkçe'ye tercümesi yapılmış aslının nüfusta kayıtlı olduğu belirtilen nüfus kayıt belgeleri ile önceki günlü mirasçılık belgesinin iptalini istemişlerdir.

Dosyanın incelenmesinde miras bırakan ... ...'ın İstanbul ... ... Mahallesi Cilt:2 Hane:79'a kayıtlı olduğu, 11.09.1983 tarihinde ... ile evlendiği ve bu evlilikten ... ile ... isimli kızlarının olduğu, miras bırakanın 20.08.2006 tarihinde öldüğü İsveç Vergi Dairesinden verilen belgelere göre de miras bırakanın Norveç vatandaşı ... ... ile evlilik yaptığı ve bu evliliğin 10.07.1983 yılında boşanma ile sona erdiği, davacıların Norveç vatandaşı oldukları, belgenin birinci sayfasının kimlik bilgileri ve anneye ait bilgileri içerdiği, ikinci sayfada ise babanın vefat tarihi, adı, vatandaşlık numarasının bulunduğu, baba adı olarak ... ... isminin yazılı olduğu, doğum tarihi itibariyle bütün davacıların 10.07.1983 yılından önce dünyaya geldikleri anlaşılmaktadır. Mahkemece dosyadaki belgeler ile bilirkişi raporları gözetilerek davacıların da mirasçı olacakları benimsenerek önceki günlü mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesine karar verilmiştir.

Davacılar her ne kadar İsveç Vergi Dairesinden alınmış belgelerden miras bırakanın çocukları olarak görülmekte iseler de bu belgelerin miras bırakanın vatandaşı olduğu Norveç Mahkemelerinden veya Nüfus Müdürlüğünden verilmiş bir belge niteliğinde olmaması, miras bırakanın Türkiye'deki nüfus kayıtlarında davacıların çocuğu olarak görünmemeleri ve mirasın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan Türk Medeni Kanununun 282.maddesi uyarınca baba tarafından davacıların tanınması veya hakim hükmü bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar kurulması isabetsiz, davalıların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kararın BOZULMASINA, peşin ödenen temyiz harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 14.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/771, Karar No: 2023/8624, Tarih: 11.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/771 E.  ,  2023/8624 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/314 Esas, 2015/623 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluğuna ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

Mahkemece, sanığın haklarında uyuşturucu madde ticareti suçundan dava açılan Veli Unan ve Gülkız Çalışcı'dan eroin maddesi satın alarak kullandığı, 17.01.2015 günü Isparta Emniyet Müdürlüğü görevlilerince sanığın yakalandığında uyuşturucu madde bulunduğu, sanığın uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği, bu nedenle sanık hakkında kullanmak amacı ile uyuşturucu madde bulundurmak suçundan soruşturma yapılıp 02.02.2015 tarihli karar ile hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, bu karar üzerine sanığın Isparta Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevk edilmesine rağmen sanığın tedavi programını ihlal ettiği bu nedenle tedavinin sonlandırıldığı, sanığa 19.03.2015 tarihinde tekrar yasal uyarı yapıldığı, ancak sanığın Isparta Devlet Hastanesindeki 01.04.2015 tarihindeki randevusunda idrar numunesi vermediği ve 15.04.2015 tarihindeki tedavi randevusuna gitmeyerek sanığın yükümlülüğünü ikinci defa ihlal ettiği, böylece sanığın sabit olan eylemi nedeni ile cezalandırılması gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanıktan ele geçirilen maddeye ilişkin ekspertiz raporunun dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, suça konu maddelerin uyuşturucu veya uyarıcı madde niteliğinde olup olmadığına ilişkin ekspertiz raporu var ise aslı veya onaylı örneğinin temin edilerek dosyaya konulması, yok ise rapor aldırılıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve diğer tutanakların da dosyada ve UYAP sisteminde bulunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre;

2. 02.02.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının infazına ilişkin Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının 16.02.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı 09.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3. Denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan sanığın denetime başladığı, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastahanesi’nin 02.03.2015 tarihli Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne hitaben yazılan yazısında, tedavi programına uyması gereken kurallara uymadığının bildirildiği ancak, uyumsuzluğun ne şekilde olduğu anlaşılmamakla; bahsi geçen hastane yazısının ekinde uyumsuzluklarını denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının

olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının

gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanunla getirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6. Sanık hakkında kasten işlediği suçtan hükmedilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedenleri ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/314 Esas, 2015/623 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6760, Karar No: 2014/10187, Tarih: 12.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6760 E.  ,  2014/10187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 29.05.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07.06.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1480, Karar No: 2013/2174, Tarih: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1480 E.  ,  2013/2174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2011 tarih ve 2006/739-2011/42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... üyesi müvekkillerinden ...'nın "Vadideki Zambak" ve "Notre Dame De Paris" isimli kitapların çevirmeni olduğunu, davacının eserinin küçük değişikliklerle davalı yayınevi tarafından basılarak satışa sunulduğunu, bu durumun müvekkilinin haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün men'i ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ....800 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili çevirisinin davacının çevirileriyle alakasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı yayınevinin basarak yayınladığı işleme eser niteliğindeki çeviri kitapların bire bir aynısı denecek düzeydeki iki adet kitabın çevirmeni Mustafa Bahar olarak belirtilmek suretiyle davalı tarafça basılarak davacının işleme eserlerine tecavüzde bulunulduğu, davacı tarafa telif bedeli ödenmediği, sözleşme yapılsaydı eser sahibine ödenecek bedelin veya emsal ya da rayiç bedel itibariyle uğranılan zararın ... kat fazlasının bilirkişilerce "Vadideki Zambak" adlı eser için ....538 TL, "Notre Dame De Paris" adlı eser için ....961 TL olarak hesaplandığı, tazminata hükmedilmesi nedeniyle taraflar arasında sözleşme yapıldığı sonucuna varılacağından tecavüzün men'ine yönelik talebin reddinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 5.499 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Ancak, davacı tarafça 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili talep edilmiş olup talebin tamamının kabul edilmesine rağmen, reddedilen manevi tazminat miktarı bulunduğundan bahisle davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca davacı yararına düzeltilerek onanması gerekmiştir.

...-Ancak, davacı tarafça 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili talep edilmiş olup talebin tamamının kabul edilmesine rağmen, reddedilen manevi tazminat miktarı bulunduğundan bahisle davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiş, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca davacı yararına düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. bendinin hükümden çıkartılmasına, kararın bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 279,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.