muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16953, Karar No: 2019/4119, Tarih: 06.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/16953 E.  ,  2019/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasında verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun reddine;davacının istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, şirketlerinin yaş meyve paketleme ve ihraç işi ile uğraştığını, bu iş için paketleme tesisi kurduğunu, meyve çeşitlerine göre yılın belli aylarında çalıştığını, bazı aylarda ise çalışmadığını, 14/05/2013 günü sayaç okuma ekiplerinin mührün kırık olduğunu belirterek gittiklerini, daha sonra davalı ... ekiplerinin gelerek 14/05/2013 tarih 5955 seri no’lu usulsüz elektrik tespit tutanağı ve 14/05/2013 tarih 8148 seri nolu müşteri sayaç kontrol ve enerji kesme/verme mühürleme tutanağını tanzim ettiklerini, 14/05/2013 tarih 5955 seri nolu tutanakta kullanılan elektriğin sayaçtan geçtiğinin, ayrıca enerji kesintisi yapılarak ölçü hücresindeki akım ve gerilim trafolarının bağlantısının kontrol edilerek 14/05/2013 tarih ... seri nolu müşteri sayaç kontrol ve enerji kesme mühürleme formunda sayaç ve ölçü devresinin normal olduğunun belirtildiğini ,söz konusu tutanaktan anlaşıldığı üzere kaçak elektrik kullanılmadığını, tutanakta belirtilen trafolardaki hücre kapısının sarı renkli plastik mühür olduğundan hava değişiminden kuruyup kırılabileceğini, iş hacimlerinin geniş ve yıllık cirolarının yüksek olduğunu, meyve zamanı olan Ekim, Kasım, Aralık, Ocak, Şubat aylarında fabrikadaki makinelerin çalıştığını, bu nedenle bu aylara ait tüketim bedelinin yüksek geldiğini, diğer aylardaki tüketim miktarının azlığının ise sadece aydınlatma için tüketimden kaynaklandığını ileri sürerek, davalı ... şirketine borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 14/05/2013 tarihinde ... nolu abonelikte yapılan kontrolde sayaca bilgi veren ölçü akım, gerilim trafolarının hücre kapısındaki 4577 seri no’lu plastik mührün kırılmış olduğu tespit edildiğinden davacı hakkında 955 nolu kaçak tutanağı düzenlenerek söz konusu tutanağa istinaden EPDK'nın 622 no’lu kararı çerçevesinde 79.970,00 TL kaçak elektrik bedeli tahakkuk ettirildiğini, abonenin sayaca müdahale etmesi sebebi ile tutanak tanzim edildiğini, davacı hakkında tutulan tutanağa davacı tarafça yapılan itirazın komisyonca değerlendirilmesi neticesinde 25/07/2013 tarihinde reddedildiğini, ilgili mevzuat doğrultusunda davacının tespit edilen eyleminin kaçak elektrik kullanımı kapsamında değerlendirildiğinden yapılan tahakkukun doğru olduğunu,dava dilekçesinde davacı tarafından her ne kadar mührün plastik olduğundan bahisle hava değişiminden kırılabileceği ileri sürülse de ,paslanmaz çelik tel ile bağlı olan mührün müdahale edilmeksizin kırılmasının mümkün olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,davacının davasının kısmen kabulü ile; davacının davalı kurum tarafından 14.03.2013 tarihli, 5955 no'lu kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağı ve 09.07.2013 tarihli kaçak elektrik tüketim tahakkukuna göre 79.414,00 TL'lik bedelin 37.112,95 TL'sinden borçlu olmadığının tespitine; fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,taraf vekillerince bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Mahkemece,davacının davasının kısmen kabulü ile; davacının davalı kurum tarafından 14.03.2013 tarihli, 5955 no'lu kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağı ve 09.07.2013 tarihli kaçak elektrik tüketim tahakkukuna göre 79.414,00 TL'lik bedelin 37.112,95 TL'sinden borçlu olmadığının tespitine; fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,taraf vekillerince bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından,tespit tutanaklarında elektriğin sayaçtan geçtiği ve sayaç ve ölçü devresinin normal olduğunun belirlendiği, bu durumda olayda yönetmeliğin 13/a maddesinin uygulama yeri bulunmadığı,aynı yönetmeliğin 14/c maddesinde " sayaç ve ölçü devreleri mühürsüz olduğu halde ilgili tüzel kişilere haber vermeden elektrik enerjisi tüketmesi " usulsüz elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş ve 29/12/2005 tarih ve 622 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararının 2. Maddesinde " kullanım yerinde yapılan kontrollerde Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 14. maddesi kapsamında tanımlanan usulsüz elektrik enerjisi kullanımlarına ilişkin tespitlerde müşteriye yükümlülüklerini yerine getirmesi için 15 gün süre verildiğini belirten kesme ihbarı bırakılır. Yükümlülüklerini yerine getirmeyen müşterinin dahil olduğu abone grubundan aylık olduğu yıla ilişkin kurul kararıyla belirlenen kesme-bağlama ücretinin 5 katı ücret tahsil edilerek elektriği kesilir. " şeklinde düzenlenmeye yer verildiği, somut olayda bu yönetmelik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiği ve kaçak elektrik kullanımının söz konusu olmadığı, tutanak içeriklerine her iki tarafın da itirazının olmaması sebebiyle tutanak tanıklarının dinlenmesinin dosyaya fayda sağlamayacağı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf taleplerinin reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile;HMK'nun 353/1.b.2 maddesi uyarınca ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) 13/04/2017 tarihli ve 2013/373 Esas ... Karar sayılı kararının kaldırılmasına,davacının davasının kabulü ile; davacının davalı kurum tarafından 14.05.2013 tarihli, 5955 no'lu kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağı ve 09.07.2013 tarihli kaçak elektrik tüketim tahakkukuna göre 79.414,20 TL'den borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği 01.03.2003 tarihinde yürürlükten kaldırılmış ve Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği yürürlüğe girmiştir. Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 13. maddesi hükmünde, gerçek veya tüzel kişiler tarafından, yasal şekilde tesis edilmiş sayaçtan geçirilmeden mevzuata aykırı bir şekilde elektrik tüketilmesi, kaçak elektrik enerjisi tüketimi olarak kabul edilmiş, 15. madde hükmünde de, kaçak ve usulsüz elektrik enerjisi kullanımına ilişkin tespit, süre, tüketim miktarı hesaplama, tahakkuk, ödeme yöntemleri ile diğer usul ve esasların dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından belirleneceği açıklanmıştır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin uygulanmasına ilişkin olarak 1 Ocak 2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere, dağıtım lisansı sahibi tüzel kişiler tarafından uygulanacak “Kaçak ve Usulsüz Elektrik Enerjisi Kullanılması Durumunda Yapılacak İşlemlere İlişkin Usul ve Esaslar” hakkında 622 sayılı karar alınmıştır.

Somut olayda;dosya kapsamında yer alan 14.05.2013 tarihli kaçak tespit tutanağı incelendiğinde,sayaca bilgi veren ölçü akım ,gerilim trafolarının hücre kapısındaki 4577 seri no’lu plastik sarı mührün kırık olmasından dolayı söz konusu tutanağın tanzim edildiği ve kullanılan elektriğin sayaçtan geçtiğinin belirtildiği,yine aynı tarihli 008148 seri no’lu müşteri sayaç kontrol ve enerji kesme/verme mühürleme formu incelendiğinde ise,aboneye gelindiğinde ölçü akım,gerilim trafolarının olduğu hücrenin plastik mührünün kırık olduğunun görüldüğü,mevcut sayaç ve ölçü devresinin test edilmesi sonucu normal olduğu,akım gerilim trafoları bağlantı uçlarının kontrolünde de normal olduğu,bu nedenle 5955 no’lu kaçak tutanağının düzenlendiğinin belirtildiği görülmektedir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sürecinde alınan 12.10.2015 tarihli elektrik mühendisince düzenlenen bilirkişi raporunda,kullanılan elektriğin sayaçtan geçtiğinin tespitine göre usulsüz elektrik kullanıldığı,ancak yapılan hesaplamada, kullanılan elektriğin yıllık mevsim itibariyle yaklaşık olarak eşit olduğu ve kaçak elektrik kullanılmadığı belirtilmiş,bu rapora itiraz neticesinde ise,talimat mahkemesince mahallinde icra edilen keşif neticesinde 3’lü heyet raporu alınmıştır.22.04.2016 tarihli heyet raporu ve yine itirazlar neticesinde aynı heyetten alınan 17.10.2016 tarihli ek rapor incelendiğinde de görüleceği üzere,mührün kırık olduğunun açık şekilde kaçak tutanağında belirtildiği,davacı şirkete ait tüketim ekstrelerinin geriye dönük olarak incelenmesi neticesinde ise,kaçak tespit tarihi öncesinde tüketim ile ardışık aylık dönem tüketimlerinde 2,06 kat fark olduğu,bir önceki yıl aynı döneme rastlayan tüketim karşılaştırmasında ise 5,06 kat fark olduğu bilirkişi heyetince denetime elverişli ve kaçak tutanak tarihindeki yönetmelik ve kurul kararına uygun şekilde açık ve net bir biçimde tespit edilmiş olmakla, ilk derece mahkemesince söz konusu 22.04.2016 tarihli heyet raporu ve 17.10.2016 tarihli ek rapora itibar edilmesi suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla,Bölge Adliye Mahkemesince,usul ve yasaya uygun bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine,davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla,Bölge Adliye Mahkemesince,usul ve yasaya uygun bulunan ilk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekirken,yanılgılı değerlendirme ile davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine,davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK’nun 371. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 06.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11439, Karar No: 2010/585, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11439 E.  ,  2010/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının, borçlu ile dava dışı banka arasındaki kredi sözleşmesinin kefili olduğunu ve ödeme ile alacağı ve ipoteği temlik aldığını; bu uygulamanın Borçlar Kanunu’na aykırı olduğunu ve sona eren banka alacağının temlikle canlandırılamayacağını; alacaklı ve borçlu sıfatının birleşmesi sebebiyle borcun sona erdiğini ileri sürerek davalının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili asıl borçlunun borcunu ödememesi nedeniyle müvekkilinin ödeme yaparak Borçlar Kanunu’nun 496 ncı maddesi uyarınca halef olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalının dava dışı borçlunun bankaya olan borcunu kefil sıfatıyla ödediğini ve bankaya halef olduğu ve alacağın teminatı olan ipoteği de temlik aldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8789, Karar No: 2024/10057, Tarih: 02.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/8789 E.  ,  2024/10057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/318 E., 2020/74 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tehdit mağdurun iç dünyasındaki huzuru, dengeyi bozarak belli bir konuda karar verirken serbest iradesini ortadan kaldırmaya yönelik manevi cebirdir. Yani mağdura failin istediklerini yapmaması halinde kanunda sayılan kötülüklerden birisini yapacağının bildirilmesidir. Mağdurun iç dünyasını etkileyerek istediği bir hususu yerine getirmeye zorlamadır. Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez. Tehdit, mutlaka sözlü olmayabilir, sözlü, yazılı veya işaretlerle de yapılabilir. Herhangi bir alet, silah vs kullanılarak veya kullanmadan da yapılabilir. Yani yapılış şekli ve hangi araçla yapıldığının suçun sübutu açısından önemi yoktur. Sadece basit tehdit yada nitelikli tehdit belirleme açısından önemlidir. Tehditte önemli olan bir kötülük yapılacağını failin bir şekilde mağdura ulaştırmasıdır. Tehdidin ima ile bile iletilmesi yeterlidir. İşaretle de tehdit edilebilir. Ancak dikkat edilmesi gereken husus bu hareketin orta seviyedeki herkes tarafından tehdit olarak algılanması gerekir. Yoksa mağdurun korkaklığından dolayı öyle algılanması yetmez.

Bu açıklamalar doğrultusunda, sanık tarafından katılana gönderilen mektup içeriği incelendiğinde, tehdit suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tehdit suçundan beraat hükmü yerine, mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2756, Karar No: 2017/3371, Tarih: 20.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/2756 E.  ,  2017/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, davalı banka tarafından farklı isimler adı altında toplam 7000. TL kesinti yapıldığını ileri sürerek bu kesinti için icra takibine başvurduğunu, davalının takibe itiraz ettiğini, takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm bölümünün 1 numaralı fıkrasında yer alan “ İcra inkar tazminatı hükmedilmesine yer olmadığına ” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3006, Karar No: 2014/6195, Tarih: 05.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/3006 E.  ,  2014/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılanların yasal olanağı bulunmayan duruşmalı inceleme istemi ile ... Hazinesi vekilinin yokluğunda verilen hüküm, 20/12/2013 tarihinde tebliğ edildiği halde CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 30/12/2013 tarihinde temyiz edildiğinden, süresinde yapılmayan temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317 ve 318. maddeleri uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız ve katılanlar ... ve ...'in temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında tüm suçlardan, sanık ... hakkında ise tefecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Kızlarının hastalığının tedavisi için paraya ihtiyaç duyan katılanların suç tarihinde akrabaları olan sanıktan 5.000 TL borç istedikleri, sanığın posta havalesi yoluyla istenen tutarı gönderdiği, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarında, bir süre sonra tekrar borç istemeleri üzerine katılanlara elden 3.000 TL daha verdiğini belirttiği, bu borca ilişkin olarak sanığın katılanlardan aldığını belirterek icraya koyduğu 12/03/2007 tanzim, 30/03/2007 ödeme tarihli 8.000 TL tutarındaki senette bulunan borçlu ve kefil katılanlara ait imzaların onların eli ürünü olmayan, takliden atılmış, sahte imzalar olduklarının dosya kapsamındaki grafoloji uzmanı bilirkişi raporuyla saptanması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 204/1 ve 211. maddeleri kapsamında bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4273, Karar No: 2024/5158, Tarih: 23.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/4273 E.  ,  2024/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Hatay ili, Belen ilçesi ... mahallesi ... mevkiinde kain doğusu ... yolu, batısı dere ve kısmen yol ile çevrili 45.600 m² yüzölçümündeki tarım arazisi niteliğindeki gayrimenkul ile yine aynı yerde doğrusu ... yolu, batısı çalılık ve kısmen dere güneyi fundalık ile çevrili 2.212 m² yüzölçümlü taşınmazların İskenderun Asliye Hukuk Mahkemesinin 1953/161 Esas, 1953/91 Karar sayılı dosyasından verilmiş olan ve kesinleşen karar ile müvekkillerinin murisleri ... ve ... ... adına tescil kararı verildiğini, kesinleşen mahkeme kararına rağmen dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tescil edildiğini, müvekkillerinin özel mülkü olan ve kesinleşmiş mahkeme kararı ile murisler ... ve ... ...'ın malik olduğu, yolsuz tescil ile hazine adına tapuya tescil edilen muhtemelen 4304, 4305, 4306, 4307 nolu parsel sayılı taşınmazların içinde kalan taşınmazların hazine adına olan tapularının iptali ile taşınmazların %85 oranının ... mirasçılarının miras hisseleri oranında, %15 oranının ise ... ... mirasçılarının miras hisseleri oranında adlarına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; Açılan davanın hukuki ve yasal mesnetten yoksun olduğunu, dava konusu yerlerin 1953 yılında hükmen tescil edilmiş olması sebebiyle 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, davacıların dava konusu yerlerin Hazine adına tescil edilen parseller olduklarından emin olmadıklarını, 1953 yılına ait dava dosyasının şu anda mevcut olmadığını, bu nedenle dava konusu yerlerin 1953 yılı dosyasında bahsedilen yerlerle aynı yerler olup olmadığının belirlenmesi gerektiğini belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.