muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1328, Karar No: 2024/4370, Tarih: 28.05.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı TÜRKPATENT vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir

2. Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/809, Karar No: 2022/15398, Tarih: 24.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/809 E.  ,  2022/15398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen muvazaalı satışın iptali davasında verilen davanın kabulüne ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; borçlunun aciz halinde olduğunu, adına kayıtlı taşınmaz hissesini alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla danışıklı olarak diğer davalıya devrettiğini, diğer davalı üçüncü kişi tarafından da yine taşınmaz hissesinin muvazaalı olarak davalı dördüncü kişiye satıldığını ileri sürerek davalılar arasında yapılan taşınmaz satışına ilişkin işlemin TBK 19 madde uyarınca iptalini ve alınan taşınmaz hissesi üzerinde alacağa esas icra dosyasındaki asıl alacak ve ferilerine yeter miktarda cebri icra ile satış yetkisi tanınmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkili tarafından alacağa esas icra dosyasına konu kredi borcu ile ilgili noterden çekilen ihtardan bir ay önce dava konusu gayrimenkulün satın alındığını, satışın gerçek olduğunu, devir bedeli ile gerçek değer arasında misli fark bulunmadığını borçlunun aciz halinin ve ızrar kastıyla taşınmazı devrettiğinin müvekkili tarafından bilinmeyeceğini, satın alındıktan sonra taşınmazın üç yıl sonra borçlunun kardeşi olan diğer davalıya devredildiğini, ispatlanamayan davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taşınmazın devir tarihindeki rayiç bedelini belirleyen bilirkişi raporuna göre asıl borçlunun devirden sonra bile taşınmazla ilişkisini hiç kesmediğini, ilk satış bedelinin daha sonraki yapılan devir bedelinin iki katı olduğu bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu duruma göre de yatırım amacıyla taşınmazın iktisap edildiğine dair savunmaya itibar edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulü ile Antalya ili, ... Mahallesi, 6196 ada 3 parselde bulunan öncesinde davalı ...'a ait 1/3 oranındaki payın ...'a devrine ilişkin 23/11/2012 ve ...'a devrine ilişkin 01/07/2015 tarihli tasarrufların iptaline ve anılan taşınmaz payı üzerinde alacaklı Ziraat Bankası A.Ş.'ye Antalya 16.İcra Dairesinin 2013/2888 esas numaralı takibe konu alacak ve eklentilerini karşılayacak ölçüde cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 5.209,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 24/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4850, Karar No: 2011/9419, Tarih: 02.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4850 E.  ,  2011/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı ... ... ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu % 28,2 oranında sürekli ... göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulü ile 100,00 TL maddi tazminatın, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 4.000,00 TL manevi tazminatın 30.7.1999 meslek hastalığı tespit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, manevi tazminata dair fazla talebin reddine, davacının fazlaya dair maddi tazminat hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Davacının, davalı işyerinde "küvet temizleme ünitesinde" taşımacı olarak tozlu ortamda çalışması nedeniyle "mesleki ... " hastalığına yakalandığı, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 28.6.2005 tarihli kararı ile "SSK ... Meslek Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 30.7.1999 tarih ve 449 sayılı sağlık kurulu raporuna göre davacıda " q 3/3 " düzeyinde ... meslek hastalığı bulunması nedeniyle (E ) cetveline göre düzeltme kaydıyla davacının maluliyet oranının % 28,2 olduğuna" karar verildiği, meslek hastalığının meydana gelmesinde % 50 oranında kaçınılmazlık bulunduğu, ve davalı işverenin de % 50 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

İlke olarak hak sahibinin maddi zararı hesaplanırken öncelikle tazminat hesabını doğrudan etkileyecek olan sigortalının gerçek ücretinin açıkça saptanması gerekmektedir. ... kazası veya meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan işçinin veya ölümü halinde hak sahiplerinin maddi zararı işçinin gerçek net ücreti üzerinden hesaplanır. Gerçek ücret, işçinin kıdemi, yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrettir. Gerçek ücretin saptanmasında işyeri kayıtları, ücret bordroları araştırılmalı, bordrolardan ücretin saptanamaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu, emsal işçilerin aldığı ücret gözönünde tutulmalı, gerekirse meslek kuruluşu ve odalardan durum sorularak gerçek ücret saptanmalıdır.

Mahkemenin kararına esas aldığı, 7.7.2008 tarihli hesap raporunda davacının yerel mahkemede açtığı 2001/40 Esas sayılı dava dosyasında ücretinin girdi-çıktı yapılarak eksik ödendiğini belirterek fark ücretinin ve ikramiye alacağının tahsilini istemesine karşın bu davanın tarafların sulh olması nedeniyle sona erdiği, bu nedenle davacı işçinin sendika üyesi olduğu ve toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre çalıştığı, girdi-çıktı yapılmasaydı alacağı ücretleri dikkate alınarak 30.7.1999-28.2.2008 tarihleri arasında giydirilmiş brüt ücreti tespit edilerek bulunan bu ücretin netleştirildiği, bu şekilde bulunan net ücretin toplu ... sözleşmesinin bitiminden itibaren aktif çalışma döneminin sonuna kadar her yıl % 10 oranında arttırıldığı, pasif dönem zararının ise rapor tarihine göre belirlenen yaşlılık aylığının her yıl % 10 arttırılıp % 10 eksiltilmek suretiyle belirlendiği ve bulunan net ücret üzerinden aktif dönem zararının, yaşlılık aylığı üzerinden de pasif dönem zararının hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Davacının, davalı işyerinde 9.10.1986 tarihinde çalışmaya başladığı, 30.7.1999 tarihinde meslek hastalığına yakalandığının anlaşılması üzerine çalıştığı ünitenin değiştirildiği ve çalışmasına 13.2.2001 tarihine kadar devam ettiği, davacıya 4.8.1999 tarihinden meslek hastalığı nedeniyle sürekli ... göremezlik geliri ve 1.11.2006 tarihinden itibaren de 506 sayılı Yasa'nın 92.madesi de uygulanarak yaşlılık aylığı bağlandığı tartışmasızdır.

Dosyada, davacının davalı işyerindeki çalışmaları karşılığında kendisine ödenen ücretleri gösteren imzalı ücret bordroları bulunmamaktadır.

Davacı, işyerindeki gerçek ücretinin bordrolara ve işyerinde girdi-çıktı yapılmasaydı alacağı ücrete göre hesaplanmasını talep ederek yerel mahkemede açtığı ve sulh ile sonuçlanan 2001/40 Esas sayılı dava dosyasına delil olarak dayanmıştır.

... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/40-143 E.K.sayılı dava dosyasında davacı 16.3.2001 tarihli dava dilekçesi ile 1992 yılından itibaren işyerinde girdi-çıktı yapılmak suretiyle ücretinin düşürüldüğünü, 13.2.2001 tarihinde ... akdine son verilerek bir miktar daha kıdem ve ihbar tazminatı ödendiğini ancak ücretinin Yasa'ya aykırı bir biçimde düşürülmesi nedeniyle ücret ve ikramiye fark alacağı bulunduğunu beyan ederek işçilik alacağı talep etmiş, taraflarca 10.7.2000 tarihinde yapılan "sulh sözleşmesi" üzerine yargılamanın sona erdiği, sulh sözleşmesine göre davacıya "4.457.000.000 TL" kıdem tazminatı farkı, 169.000.000 TL ihbar tazminatı farkı, 2.353.000.000 TL ücret ve ikramiye farkı ödenmesinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Bilirkişi tarafından, davacıya meslek hastalağının ortaya çıktığı tarihten itibaren ... akdinin sona erdiği tarihe kadar ödenen ücretler belirlenmeli, davacıya ücret ve ikramiye farkı olarak ödenen miktardan bu döneme isabet eden kısım bulunarak davacının bilinen dönemdeki net ücreti denetime elverişli bir biçimde hesaplanmalıdır.

Oysa ki, hesap raporunda, toplu ... sözleşmesine göre ve girdi-çıktı yapılmasaydı davacının alacağı ücretleri gösterir cetvel bulunmakta ise de imzasız ücret bordrosuna göre davacının 1999 yılının Eylül ayındaki saatlik ücreti 982.935,00 TL olup bir günlük ücreti (yevmiyesi) 6,96 TL olduğu halde bilirkişi raporunda hangi gerekçe ve hesaplama yöntemiyle günlük yevmiyenin 7,30 TL, davacının ikramiyesi ise günlük 1,95 TL iken hesap raporunda 2,43 TL olarak kabul edildiğinin açıklanmadığı, bu haliyle bilirkişi raporunun açıklayıcı ve denetime elverişli olmadığı anlaşılmakla hükme esas alınması yerinde olmamıştır.

3-Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar hesabında pasif dönemin hesaba dahil edilmesi gerekir. ... kazası veya meslek hastalığı sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği gelirleri de diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez.

Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve ... kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak hesap yapılması gerekir. Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edilmesine ilişkin kabulü yerindedir.

Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının, Sosyal Sigortalar Kurumunca rapor tarihi itibariyle sigortalıya bağlanacak yaşlılık aylığı esas alınmak suretiyle belirlenmesi isabetsiz olmuştur.Hal böyle olunca hesap raporunun bu yönüyle de hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda pasif dönem zararının, Sosyal Sigortalar Kurumunca rapor tarihi itibariyle sigortalıya bağlanacak yaşlılık aylığı esas alınmak suretiyle belirlenmesi isabetsiz olmuştur.Hal böyle olunca hesap raporunun bu yönüyle de hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

4-Dava, nitelikçe Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle de, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için, hüküm tarihine en yakın tarihte yürürlükte bulunan katsayı dikkate alınarak, hak sahiplerine bağlanan gelirin, tüm peşin sermaye değerinin, hesaplanan zarardan indirilmesi suretiyle, tazminatın belirlenmesi gerektiği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Mahkemece, 4447 sayılı Yasanın 16.maddesiyle 506 sayılı Yasa'ya eklenen Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değerini Kurumdan sormak suretiyle hesaplanacak maddi zarardan düşülmesi gerektiği, 31.7.2008 karar tarihini göre 1 Temmuz tarihinden itibaren asgari ücret ve katsayı artışlarına göre belirlenecek peşin sermaye değerinin Kurumdan sorulmak suretiyle bildirilecek miktarın hesaplanan zarardan indirilmesi gerektiği düşünülmeden 20 Temmuz tarihine kadar geçerli tüm peşin sermaye değerinin zarardan indirilmesi , öte yandan, davacının sürekli ... göremezlik oranı 30.7.1999 tarihinde % 41,84, 18.8.2000 tarihinde % 42,65, 17.10.2003 tarihinde % 37 ve 28.6.2005 tarihinde ise % 28,2 olarak belirlendiği halde Kurum tarafından bildirilen ve gelire tesir eden maluliyet oranının % 37 olarak kabul edildiği tüm peşin sermaye değerinin hesaplanan zarardan indirilmesi yoluyla karşılanmayan maddi zararın belirlenmesi de doğru değildir.

5-Kabule göre, davacının maddi ve manevi tazminat isteminin toplamı 10.100,00 TL, kabulüne karar verilen maddi ve manevi tazminat toplamı 4.100,00 TL olduğundan kabul ve red oranı 41/101 olduğu halde mahkemece, davacı ve davalı tarafından yapılan yargılama giderleri haklılık oranında taraflar arasında paylaştırılırken kabul ve red oranının 1/20 olarak kabul edilmesi de doğru değildir.

5-Kabule göre, davacının maddi ve manevi tazminat isteminin toplamı 10.100,00 TL, kabulüne karar verilen maddi ve manevi tazminat toplamı 4.100,00 TL olduğundan kabul ve red oranı 41/101 olduğu halde mahkemece, davacı ve davalı tarafından yapılan yargılama giderleri haklılık oranında taraflar arasında paylaştırılırken kabul ve red oranının 1/20 olarak kabul edilmesi de doğru değildir.

Yapılacak ...; davalı işyerinden imzalı ücret bordrolarını getirterek toplu ... sözleşmesi hükümleri ile birlikte mahkemenin 2001/40 Esas sayılı dava dosyasında yer alan "sulh sözleşmesi" hükümlerini ve ödenmesine karar verilen ücret ve ikramiye farkını da nazara alınarak davacının gerçek ve net ücretini belirleyerek, hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere ve 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde) asgari ücret esas alınarak davacının gerçek maddi zararını sürekli işgöremezlik oranlarındaki değişimleri ve rapor tarihlerini de gözeterek denetime elverişli ve açıklayıcı bir biçimde belirleyen hesap raporu almak, 4447 sayılı Yasanın16.maddesiyle 506 sayılı Yasa'ya eklenen Ek 38. maddesi gereğince davacıdaki sürekli ... göremezlik oranlarındaki değişimleri ve rapor tarihlerini ve 506 sayılı Yasa'nın 92.maddesine göre işlem yapıldığını da belirterek hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değerini Kurumdan sormak ve hesaplanan tazminattan indirerek davacının gerçek maddi zararını belirleyerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14426, Karar No: 2015/26476, Tarih: 03.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/14426 E.  ,  2015/26476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2014/963-2015/202

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Borçlu G.. S..'un temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2-) Borçlu M.. S..'un temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı tarafından borçlular hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlular vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; takip dayanağı bononun ödeme emrine eklenmediği ve dayanak senedin kambiyo senedi vasfında olmadığı ve takibin mükerrer olduğuna yönelik şikayetlerinin yanı sıra, borca itirazlarını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece işin esası incelenerek istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 168/4-5. maddesi gereğince kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde borca itiraz ve takibin müstenidi olan senedin kambiyo senedi vasfına haiz olmadığına yönelik şikayetin yasal 5 günlük süresi içerisinde icra mahkemesine yapılması zorunludur. Bu süre, hak düşürücü süre niteliğinde olup mahkemece re'sen gözetilmelidir.

Somut olayda borçlulardan M..S..'a ödeme emrinin 09.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun süresinden sonra 16.09.2014 tarihinde icra mahkemesine müracaatla takibin iptalini talep ettiği, tebligat usulsüzlüğü yönünde bir itiraz da ileri sürmediği anlaşılmıştır. Bu borçlu yönünden İİK 168/5 maddesi uyarınca talebin süreden reddi gerekirken işin esası incelenerek sonuca gidilmesi doğru değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru kararın onanması gerekmiştir.

Öte yandan, borçlu M..S.. itiraz dilekçesinde yer aldığı halde karar başlığında gösterilmemiş olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde görülmüştür.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15871, Karar No: 2017/5421, Tarih: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15871 E.  ,  2017/5421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/835, Karar No: 2019/1185, Tarih: 21.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/835 E.  ,  2019/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

Gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen davalı asil ...'a tebliğ edildiğine dair tebliğ belgesinin dosyasında bulunmadığı anlaşılmakla, yöntemince tebligat yapılmış ise, tebligat parçasının eklenmek üzere, usulüne uygun tebligat yapılmamış ise davalı asil ...'a yöntemince tebligat yapılarak temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.