muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1229, Karar No: 2023/937, Tarih: 08.03.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasındaki sözleşmenin 9/b maddesindeki düzenlemenin hem diğer zararları ve hem de gecikmeden dolayı kira bedelini de kapsadığı, yani gecikmeden dolayı gecikme tazminatının tamamını kapsadığı, Bölge Adliye Mahkemesi kararının yasalar ile sözleşme hükümlerine aykırı olduğu, davacının hem dava dilekçesinde hem bilirkişi raporlarına yaptığı itirazlarda ve hem de temyiz dilekçesinde; sözleşmenin 9. Maddesindeki düzenlemenin ceza-i şart olduğunu, eldeki dava ile geç teslimden kaynaklı rayiç kira bedeli istediğini açık ve net olarak belirtmiş olmasına rağmen, davacının taleplerinde bulunmayan ve taleplerine aykırı şekilde yorumlaması, hem yerel mahkeme kararında ve hem de Bölge Adiliye Mahkemesi kararında sözleşmedeki bu düzenlemenin ceza-i şart olmadığı, gecikme tazminatı olduğu kabul edilmesine rağmen, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bir bölümünde maktu gecikme tazminatını aşan zarardan bahisle, kısmen kabul kararın vermesinin ve kısmen kabul kararın verilmesi nedeniyle kabul edilmeyen 79.437,85 TL üzerinden müvekkili lehine nispi vekâlet ücretine hükmetmesi gerekirken, maktu vekâlet ücretine hükmetmesinin usul ve yasalara aykırı olduğunu beyanla, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasındaki sözleşme gereği 24.01.2016 tarihinde teslim edilmesi gereken 3 adet dairenin 01.06.2018 tarihinde 28 ay gecikmeli olarak anahtarın kapıcıya bırakılması sureti ile fiilen teslim edildiği, sözleşme uyarınca iskân ruhsatı alınmamış olduğundan hukukî bir teslim olmadığını, davadaki taleplerinin kira kaybına ilişkin tazminat olduğu ve bu tazminatın istenebilmesi için teslimde ihtirazi kayda veya sözleşmede hüküm bulunmasına da gerek olmadığı, bilirkişi raporlarına karşı; tüm dönemler için rayiç değere göre kira kaybının belirlenmesi gerektiği, Sözleşmenin 9.maddesinde belirtilen aylık 500 TL nin cezai şart olduğuna ilişkin itirazlarda bulunduklarını, Bölge Adliye Mahkemesi ".... belirlenen bu maktu tutarın 42.000.TL nin üstünü talep ettiklerini kabul ile karar verildiği, oysa taleplerinin 28 Aylık gecikme döneminin tamamı için belirlenecek rayiç değere göre tüm kira kayıplarının tahsiline karar verilmesi olduğu, belirli bir miktarı talep dışı bırakmadıklarını, tüm alacakları için karar verilmesi talebi ile kararı temyiz ettiklerini beyanla kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı TBK

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı TBK

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2. Kural olarak düzenlemesi dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 470. vd. (BK'nın 355. vd.) maddelerinde yer alan eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, inşaatın kararlaştırılan tarihte tesliminin gerçekleştirilememesi durumunda yüklenici borçlu temerrüdüne düşer ve arsa sahibinin TBK'nın 125.(BK'nın 106/2.) maddesince seçimlik hakkı doğar. Arsa sahibi bu seçimlik hakkını, geciken ifayı beklemek ve gecikme tazminatını istemek olarak kullanmış ise sözleşmeyi feshetmeden, ileride olası eksik-ayıplı işlere ilişkin alacağının muacceliyetini fiili teslime erteleyerek, gecikme tazminatı alacağını her ay sonu itibariyle talep veya dava ederek, eserin teslimini bekleyebilir. Başka bir anlatımla, bu alacaklarını talep veya dava etmek için eserin yüklenici tarafından teslimini beklemek zorunda değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir.

Gecikme tazminatı kural olarak sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden, (teslim edilmesi gereken tarihten) eserin eksiksiz ve ayıpsız olarak sözleşmeye uygun biçimde fiilen teslim edildiği tarihe kadar ya da iş sahibinin bağımsız bölümü fiilen kullanmaya başladığı veya üçüncü kişiye oturulabilir şekilde kiraya verdiği ya da (teslim edilmesi gereken tarihten sonra) sattığı tarihe kadar istenebilir. Kiraya vermek suretiyle ekonomik yarar sağlandığında gecikme tazminatı istenemez. Davalının teslim edilmesi gereken tarihe uymayıp temerrüde düştüğü tarihten önce pay satışı yapan arsa sahibi gecikme tazminatı isteyemez. Çünkü, gecikme tazminatı, alacaklının borcun geç ifa edilmesinden uğradığı zararı karşılamayı amaçlar ve alacaklının borcun gecikmeden ifa edilmesindeki çıkarını sağlamaya yöneliktir. Temerrüde düşen borçlu, borcun geç ifasından dolayı alacaklının uğradığı zararı gidermekle yükümlüdür. Gecikme tazminatında tazmin edilecek zarar bir tür olumlu zarardır ve alacaklının malvarlığının, temerrüde düşülmeden borcun ifa edilmesi halinde içinde bulunacağı durumla, gecikmeli ifa sonucunda içinde bulunduğu durum arasındaki farkı ifade eder.

Öte yandan, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin edimini süresinde yerine getirmemesi halinde arsa sahibinin gecikmeden ... tazminatı talep hakkı Kanundan ... bir haktır (BK. madde 106/II). Sözleşmede gecikme tazminatı belirlenmemiş olsa dahi en az aylık rayiç kira seviyesinde gecikme tazminatının istenmesi mümkündür (BK. madde 96). Gecikme tazminatı, sözleşmede kararlaştırılmamış olsa bile, zaman aşımı süresi içerisinde, her zaman, râyiç kira üzerinden istenebilir; sözleşmede kararlaştırılmışsa, ayrıca zararın kanıtlanmasına gerek yoktur; çünkü, taraflar gecikme zararını baştan kabul ettikleri için, bu kabul hükmü tarafları bağlar. Sözleşmede kira ödeneceğine dair hüküm yoksa veya miktar gösterilmeden rayiç kira ödeneceği kararlaştırılmışsa, mahalli rayiçlere uygun olan kira bedelinin bilirkişiye hesaplattırılması gerekir.

Somut olayda; taraflar arasında imzalanan Kayseri 8. Noterliğinin 24.01.2013/03606 yevmiye no.lu kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre davacıya teslim edilmesi gereken dairelerin D Blok, 3. Kat 5 no.lu, 7. Kat 13 ve 14 no.lu “mesken” nitelikli bağımsız bölümleri olduğu, dairelerin 24.01.2016 tarihinde davacıya çevre düzenlemesi yapılmış, mesken ruhsatı alınmış, abonelik sözleşmeleri yapılmış, oturmaya hazır şekilde teslim edileceğinin kararlaştırıldığı, dava konusu dairelerin; 12.06.2014/13820 yevmiye nolu Kat irtifak Tesisinden davacı/arsa sahibi adına tescil edilmiş olduğu; davacı/arsa sahibi, 3. Kat 5 nolu ve 7. Kat 13 nolu mesken daireleri dava tarihinden önce satış işleminden 10.05.2018 ve 22.05.2018 tarihlerinde dava dışı şahıslara devrettiği, dava dilekçesinde; mesken dairelerin 01.06.2018 tarihinde teslim alındığının beyan edildiği, davalı dairelerin bulunduğu binanın yapı kullanma izin belgesinin halen bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki sözleşmenin cezai şart başlıklı 9/b maddesinde, "Müteahhit 4. Maddedeki şekil ve sürede, sözleşmeye uygun olarak işi bitirip mal sahibine verilecek daireleri teslim ve tescil etmediği takdirde diğer zararları ile birlikte mal sahibine her ay için daire başına ayrıca 500 (Beşyüz) TL gecikme tazminatı vermeye mecburdur. Bu gecikme 6 ayı geçtiği takdirde mal sahibi, sözleşmeyi feshederek uğradığı diğer zarar ziyanını istemek ve ayrıca eksik ve kusurlu işleri müteahhit hesabına tamamlattırmak ve düzeltmek hakkına sahiptir." hükmünü içermektedir. Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde taraflar arasındaki sözleşmenin 9/b maddesinde düzenlenen zararın diğer zararlar ile birlikte her ay için maktu belirlendiğine göre gecikme cezası olduğu, bu durumda davacı tarafça eldeki dava ile gecikme tazminatı istenmesinde sakınca olmadığı belirtilerek, eldeki davada belirlenen bu maktu tutarın 42.000,00 TL 'nin üstünü, yani anılan madde metninde geçen diğer zararlar kapsamında maktu rakamı aşan gecikme tazminatı zararını istediği gerekçesiyle mahkemece belirlenen 62.562,15 TL gecikme tazminatının icra takibi ile istenilen 42.000,00 TL dışındaki bakiye 20.562,15 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline hükmedilmiştir.

Mahkemece belirlenen 62.562,15 TL gecikme tazminatının bilirkişi raporu ile hesaplandığı, raporda 5, 13 ve 14 no.lu bağımsız bölümler için teslim edilmesi gereken tarih olarak belirlenen 24.01.2016 tarihinden sonraki bir yıl için yani 24.01.2017 tarihine kadar maktu gecikme tazminatı 500.00TL üzerinden hesaplanmış, 5 no.lu daire için 24.01.2017 'den satış tarihi olan 22.05.2018 tarihine kadar rayiç kira bedeli Yi-Üfe endeksi 12 aylık ortalama oranında artırılarak, 13 no.lu daire için 24.01.2017 'den satış tarihi olan 10.05.2018 tarihine kadar rayiç kira bedeli Yi-Üfe endeksi 12 aylık ortalama oranında artırılarak, 14 no.lu daire için 24.01.2017 'den teslim tarihi olan 01.06.2018 tarihine kadar rayiç kira bedeli Yi-Üfe endeksi 12 aylık ortalama oranında artırılarak hesaplanmış olduğu, dava tarihinin 03.08.2018 olduğu, aynı tarihte davacı tarafından Kayseri 5. İcra Müdürlüğünde 2018/8540 Esas sayılı dosya ile ilamsız icra takibi başlatıldığı, borçlunun davalı ... Kaşıkçıoğlu olduğu kat karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle üç daire için 28 aylık gecikme tazminatı olan 42.000,00 TL alacağın yasal faiziyle tahsilinin talep edildiği, takip borçlusunun, borcun olmadığı, ihtirazi kayıt ileri sürülmediği ve takibin davayla mükerrer olması nedeniyle itirazı üzerine 13.08.2018 tarihi itibariyle takibin durdurulmasına karar verildiği, kararın tebliğ evrakının olmadığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 9/b maddesinde yüklenicinin 4. Maddedeki şekil ve sürede, sözleşmeye uygun olarak işi bitirip mal sahibine verilecek daireleri teslim ve tescil etmediği takdirde diğer zararları da vermeye mecbur olduğu belirtilmiştir. Davacı vekilince sözleşmenin 9/b maddesindeki bahsedilen ceza-i şartın yani icra takibine konu edilen talebin, işbu davada talep konusu edilmediği, davacının kira geliri zararını talep ettiği anlaşıldığından, Dairece sözleşmenin 9/b maddesindeki bedel dikkate alınmaksızın davacı arsa sahibine düşen bağımsız bölümlerin tesliminin kararlaştırıldığı 24.01.2016 tarihi ile davacı tarafından satışı yapılan 5 ve 13 no.lu daireler için satış tarihleri 10.05.2018 ve 22.05.2018 tarihine kadar, 14 no.lu daire için teslimin yapıldığı belirlenen 01.06.2018 tarihleri arasındaki dönem için konusunda uzman bir bilirkişi aracılığıyla, rayiç kira bedelleri üzerinden hesaplanan kira tazminatının hüküm altına alınması gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4111, Karar No: 2019/4022, Tarih: 02.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4111 E.  ,  2019/4022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu ... Gıda ve Ambalaj Paz. San. Tic. Ltd. Şti.nin ... Süpermarketler Ticaret A.Ş.den olan 231.132,68 TL.lik alacağına müvekkilince Gaziantep 6. İcra Müdürlüğünün 2012/5780 Esas sayılı dosyasından haciz konduğunu, ancak davalının alacaklısı olduğu Mersin 6. İcra Müdürlüğünün 2012/6292 Esas sayılı dosyasından hazırlanan sıra cetvelinde alacaklı oldukları dosyaya pay ayrılmadığını, tüm paranın davalı dosyasına ödendiğini, davalı alacağının muvazaalı olduğunun icra takip işlemlerinin yerine getirilmesindeki usullerden anlaşıldığını ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan paydan müvekkili şirket alacağının ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının gerçek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalının borçlu şirketten sadece 444.118,91 TL. alacaklı olduğunun kabul edilebileceği, bu doğrultuda karşılıksız çıkan çek tutarı olan 1.025.000,00 TL. alacaktan bu miktarın çıkarılmasından sonra alacağın 580.881,09 TL. tutarı kadar kısmının muvazaalı miktar olabileceği bu durumda da sıra cetveli düzenlenen miktar muvazaalı olmayan alacak miktarını dahi karşılamaktan çok uzak olduğu ayrıca davalı alacaklı aleyhine açılan başkaca davalarda alınan bilirkişi raporlarında alacağın muvazaalı olmadığı yönünde sunulan bilirkişi raporları ve bu doğrultuda Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/189 Esasında davanın reddine dair verilen kararın kesinleştiğininde anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11042, Karar No: 2021/2964, Tarih: 18.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/11042 E.  ,  2021/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 24.11.2020 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 18/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20924, Karar No: 2010/3124, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20924 E.  ,  2010/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3791, Karar No: 2022/10825, Tarih: 31.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3791 E.  ,  2022/10825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

SEGBİS ile duruşmada hazır edilen sanığın yüzüne karşı usulüne uygun şekilde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 14/03/2022 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 31/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6977, Karar No: 2016/7522, Tarih: 28.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/6977 E.  ,  2016/7522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanık ...’ın beyanı, sanığın kaçamaklı kabulü ve tüm dosya kapsamına göre atılı silahlı terör örgütüne yardım suçunun sübut bulduğu gözetilmeden dosya içeriğiyle uyuşmayan gerekçeler ve delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5294, Karar No: 2010/9582, Tarih: 21.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5294 E.  ,  2010/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :23.03.2010

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, beş adet bağımsız bölüm, on adet taşınmaz, bir kooperatif hissesi, üç araç bir menkul eşya ve muristen intikal eden para üzerindeki ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda dava konusu taşınmazlardan 12 no'lu bağımsız bölüm yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilirken diğer dava konusu taşınır ve taşınmazlar hakkında davanın kabulüne karar verildiği halde, gerekçeli kararda 12 no'lu bağımsız bölümle 366, 367, 368, 1056, 1058, 2, 60 ve 59 no'lu parseller hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, diğer taşınır ve taşınmaz malların satışına hükmedilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6675, Karar No: 2013/30621, Tarih: 24.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6675 E.  ,  2013/30621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 18:30 sıralarında aracı ile şehirlerarası yolda direksiyon hakimiyetini kaybederek 30 m fren sonrası yol dışı kalıp, susuz dere yatağına düşmesi sonucu, aracındaki ...'ın ölümüne neden olduğu olayda, ölenin emniyet kemeri takmadığından tali kusurlu olduğuna dair kabulde isabet bulunmayıp, tam kusurlu sanık hakkında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, temel cezanın asgari haddin çok az üzerinde, 2 yıl 3 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki TCK’nın 53/1. maddesine ilişkin bentlerin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9133, Karar No: 2016/16836, Tarih: 01.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/9133 E.  ,  2016/16836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, Naip Mahallesi, 80 parsel sayılı taşınmazın tamamının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.