muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/748, Karar No: 2020/9603, Tarih: 23.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/748 E.  ,  2020/9603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GEBZE 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet (tüm sanıklar hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıklar hakkında teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

./..

1-Dosya içerisinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek, tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek, tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının ve teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir kararın bulunmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanıkların beyanları da dikkate alınarak sanıklar hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

4-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih,2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıklar ...,... 'in cezalarının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

5-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6-Sanıklar müdafilerinin, ilk derece mahkemesinde lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik taleplerinin, taksitlendirmeye ilişkin TCK'nın 52. maddesinin 4. fıkrasının uygulanmasını da kapsadığı gözetilmeden, hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi ve kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

7-Sanık ... için "02/07/2013, 26/06/2013", sanık ... için "26/06/2013, 27/05/2013, 23/05/2013, 22/05/2013", sanık ... için ''08/06/2013'', sanık ... için ''31/05/2013, 23/05/2013, 08/06/2013'' olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığına ayrım yapılmadan "27/05/2013, 22/05/2013, 23/05/2013, 26/06/2013, 08/06/2013, 31/05/2013, 27/05/2013, 29/05/2013, 02/07/2013" şeklinde yazılması,

7-Sanık ... için "02/07/2013, 26/06/2013", sanık ... için "26/06/2013, 27/05/2013, 23/05/2013, 22/05/2013", sanık ... için ''08/06/2013'', sanık ... için ''31/05/2013, 23/05/2013, 08/06/2013'' olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığına ayrım yapılmadan "27/05/2013, 22/05/2013, 23/05/2013, 26/06/2013, 08/06/2013, 31/05/2013, 27/05/2013, 29/05/2013, 02/07/2013" şeklinde yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1776, Karar No: 2022/16636, Tarih: 12.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1776 E.  ,  2022/16636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacı ... vekili ile davalılar vekili tarafından talep edilmiş, davalılar vekilince duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 12.12.2017 Salı günü davalılar vekili Avukat ... ve davacı vekili Avukat .. geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davacı ... Bakanlığına bağlı Ankara Olgunlaşma Enstitüsü Müdürlüğü ile dava dışı Diyanet İşleri Başkanlığı arasında 02.05.2011 tarihinde cübbe ve sarık alım işine dair protokol imzalandığını, protokole göre teslimat gecikirse yapılacak ödemeden gecikme cezası kesileceğinin kararlaştırdığını, davalıların Enstitü müdür ve müdür yardımcısı olduğunu, sonuçta planlama hatası sonucu işin zamanında yetiştirilemediğini, protokolde kesintilerin ayrıca protestoya gerek kalmadan yapılacağı da kararlaştırıldığından Diyanet İşleri Başkanlığının toplam 65.967,27 TL gecikme cezası uyguladığını belirterek oluşan kurum zararının davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili; işlemin yürütülmesinden atölye şefleri, öğretmenler ve saymanın da sorumlu olduğunu, işlerin öğrenci ve stajyerlerce tamamlanmaya çalışıldığını, öngörülemeyen durumlar oluştuğunu, Ramazan Bayramı tatilinin dokuz gün olması, izin ve hastalık durumları nedeniyle gecikmeler yaşandığını, bu işten dolayı kuruma kazandırılan gelirlerin hiç dikkate alınmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; üretimin planlanmasındaki eksiklik nedeniyle işin geç tesliminden doğan ve davacı hakedişlerinden yapılan gecikme zammı kesintisinden davalıların sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerekçelere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde bulunmayan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerekçelere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde bulunmayan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamından; Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Ankara Olgunlaşma Enstitüsü Müdürlüğü ile dava dışı Diyanet İşleri Başkanlığı arasında 02.05.2011 tarihinde cübbe ve sarık alımı işine ait protokol imzalandığı, işin 15.09.2011'de tamamlanmasının kararlaştırıldığı, protokolün 12. maddesine göre; her takvim günü için yükleniciye yapılacak ödemelerden zamanında teslim edilmeyen mal bedeli üzerinden binde iki oranında gecikme cezası kesileceğinin ve gecikme cezasının yükleniciye ayrıca protesto çekmeye gerek olmaksızın ödemelerden kesileceğinin kararlaştırıldığı, bu hüküm gereğince, protokol konusu 26.800 cübbeden bir kısmının teslim tarihi olan 15.09.2011 tarihinde teslim edilememesi nedeniyle Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından davacı kuruma yapılan ödemelerden 4 adet fatura üzerinden toplam 65.967,27 TL gecikme cezası kesildiği anlaşılmaktadır.

Davaya konu olayla ilgili olarak davalılar hakkında açılan kamu davasında Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2015/297 esas ve 2016/277 karar sayılı ilamıyla sanık davalıların suç kastı ile hareket etmedikleri ve üzerlerine atılı görevi kötüye kullanma suçunun yasal unsurları oluşmadığından her iki sanığın beraatine karar verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine de temyiz yoluna başvurulmuş ve Yargıtay 5. Ceza Dairesince hüküm onanarak kesinleşmiştir.

Ceza mahkemesi kararı hukuk hâkimi yönünden bağlayıcı değilse de dosyadaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; Enstitünün normal şartlarda, protokoller ile hazırlanması gereken cübbe ve sarık dikim işine yeterli ve elverişli imkanlara sahip olduğu, gecikmelerin nihai amacı eğitim olan Enstitüde yapılan üretimde görev alan öğrenci ve stajyerlerin yaz döneminde ve tatillerde zaman zaman okula devam etmemeleri sebebi ile gerçekleştiği, davalıların amacının kurumu zarara uğratmak olmadığı, aksine kuruma kazanç sağlama amacı güttükleri, belirtilen tarih aralığında Diyanet İşleri Başkanlığının teklif ettiği iş kabul edilmese ve protokol imzalanmasa idi gecikme cezası dışındaki kazancın da elde edilemeyeceği, sonuç itibariyle kuruma kazanç da sağladıkları görülmekle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 1.480,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılar ... ve ...'a verilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 12.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30951, Karar No: 2022/386, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/30951 E.  ,  2022/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafisinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4850, Karar No: 2008/6502, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4850 E.  ,  2008/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, işçi olan müvekkilinin alacağının imtiyazlı olduğunu belirterek sıra cetvelinin birinci sırasına kaydı gerekirken dördüncü sıraya kaydedildiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, alacağın, iflâsın açılmasından önceki bir yıldan daha önce doğduğu belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikâyet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 206’ncı maddesinin 4’üncü fıkrasının A bendi uyarınca “İşçilerin, iş ilişkisine dayanan ve iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde tahakkuk etmiş ihbar ve kıdem tazminatları dahil alacakları ile iflas nedeniyle iş ilişkisinin sona ermesi üzerine hak etmiş oldukları ihbar ve kıdem tazminatları” sıra cetvelinin 1’nci sırasına kaydedilir. Aynı maddenin son fıkrasının 3’üncü bendinde de bir ve ikinci sıradaki müddetlerin hesaplanmasında, alacak hakkında açılmış olan davanın devam ettiği sürenin dikkate alınmayacağı belirtilmiştir.

“Davanın devam ettiği süre” kavramı, davanın açıldığı tarihten sonuçlandığı tarihe kadar olan zaman kesitini ifade eder. Türk Medenî Usul Hukukunda davanın hangi tarihte açıldığına ilişkin hukukî düzenleme, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 178’nci maddesinde yer almaktadır. Bu hükme göre, dava, dava dilekçesinin mahkeme esas defterine kaydedildiği tarihte açılmış sayılır. Bilgisayar sistemine geçen hukuk ve ticaret mahkemelerinde; dava dilekçesinin Tevzi Bürosu bilgisayarına kayıt tarihi, davanın açıldığı tarihtir (Hukuk ve Ticaret Mahkemesi Yazı İşleri Yönetmeliği, m. 18/A,II). Davanın açıldığı tarihin belirlenmesinde somut olayın özelliğine göre ayrıca 6.2.1984 tarih ve 7/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının da dikkate alınması gerekir.

“Davanın devam ettiği süre” kavramında önemli bir husus da davanın sona erme tarihidir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu bağlamında, bir dava, ilke olarak, dava dilekçesi ile açılır ve mahkemece hakkında verilmiş olan kararın şeklî anlamda kesinleşmesi ile birlikte son bulur; bu zaman kesiti içerisinde hukuken derdest sayılır ( Tanrıver, S.: Medenî Usul Hukukunda Derdestlik İtirazı, Ankara 2007, s.55.). Mahkeme kararının şeklî anlamda kesinliğinden, o karara karşı artık olağan kanun yollarına (temyiz, karar düzeltme) başvurulamayacağı anlaşılır. Örneğin temyizi kabil olan kararlar kanun yoluna başvurma süresinin geçmesi ile şekli anlamda kesinleşir.

Somut olayda şikâyet edenin iş akdi 1.2.2005 tarihinde feshedilmiş olup, alacağı ile ilgili dava da 21.2.2005 tarihinde iş mahkemesinde açılmıştır. İş mahkemesi 3.3.2006 tarihinde kararını vermiştir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde şikâyet edenin alacak davasını açtığı ve bu dava sonucunda verilen kararın şekli anlamda kesinleştiği tarihleri belirleyerek, bu davanın devam ettiği sürenin mahsup edilmesi suretiyle, şikâyete konu alacağın 20.4.2006 tarihli iflâsın açılmasından önceki bir yıl içerisinde doğup doğmadığının tespitinden ibarettir. İcra ve İflâs Kanunu'nun 206’ncı maddesinin son fıkrasının 3’üncü bendi uyarınca, şikâyet edenin alacak davasının devam ettiği sürenin dikkate alınmaması suretiyle, yapılan yanlış hesaplama sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8223, Karar No: 2017/17021, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8223 E.  ,  2017/17021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17230, Karar No: 2009/19707, Tarih: 29.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17230 E.  ,  2009/19707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akkuş Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 26.01.1979 günlü dilekçesinde Kurtboğaz Köyü Temmuz 1326 tarih 5 nolu olup, yasalar gereğince Hazineye kalan tapulu yere davalıların elatmasının önlenmesi ve ecrimisile hükmedilmesini istemiştir. Mahkemece dava konusu edilen yerin fiilen orman olduğu, davalıların herhangi bir müdahalesinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davacı Hazinenin dayanağı Temmuz 1326 tarih 5 numaralı tapu kaydının 2 dönüm olduğu ve Dere-KAH gibi sınırları gösterdiği, keşifte dava edilen yerin ise; 173026 m2 olup 2 dönüm yüzölçümündeki tapu kaydının bu taşınmaza ait olamayacağı, ancak dava konusu taşınmazın uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada % 35 eğimli 80-200 yaşlı kayın, gürgen ağaçları ile kaplı eylemli orman olduğu ve hiç kimsenin kullanmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 29/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1016, Karar No: 2022/18268, Tarih: 05.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/1016 E.  ,  2022/18268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı 04.04.2016 tarihinde usulüne uygun tefhim edilen hükmü CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 30.11.2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.