muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17128, Karar No: 2007/17632, Tarih: 17.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/17128 E.  ,  2007/17632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık ve hüküm velayetin kaldırılmasına yöneliktir. Türk Medeni kanununun 2. kitabında yer almaktadır.

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMKm.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2021/8035, Karar No: 2023/1912, Tarih: 29.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8035 E.  ,  2023/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/888 Esas, 2021/1004 Karar

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 1.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/13 E., 2018/1425 K.

Taraflar arasındaki anonim şirket genel kurul kararlarının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının hissedarı bulunduğu A.F.E Elektrik Üretim Ticaret Sanayi A.Ş.'deki hisselerinin bir kısmını 10.06.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile dava dışı şirket ortakları olan ..., ... ve ...'e devrettiğini, hisse devrinden önce şirketin limited şirket olan davalı şirketin sonradan nevi değiştirerek anonim şirket vasfına dönüştüğünü, şirketin 2012 yılı olağan genel kurul toplantısının 29.03.2013 tarihinde ve 2013 yılı olağan genel kurul toplantısının 08.03.2014 tarihinde yapıldığını her iki genel kurul toplantısından da davacıya haber ve bilgi verilmediğini, herhangi bir toplantı yapılmadan kağıt üzerinde ortaklar kurulu toplanmış gibi işlem yapılarak ve davacı yerine sahte imza atılarak yapıldığını, bu sebeple anılan genel kurul toplantılarının Türk Ticaret Kanunu'nun emredici hükümlerine aykırı olması sebebiyle hükümsüz olduğunu, davacının ortaklıktan kaynaklanan vazgeçilmez haklarının kullanmasının engellendiğini, kanunun emredici hükümlerine aykırı davranan ve şirket yönetiminde özen göstermeyen yönetim kurulu üyeleri tarafından şirketin idaresinde telafisi imkansız zararlar doğacağından, şirkete kayyum atanması gerektiğini ileri sürerek 2012 yılı ve 2013 yılı olağan genel kurul kararlarının hükümsüzlüğünün/geçersizliğinin/yok olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 2013 ve 2014 yıllık genel kurul kararlarında yer alan imzaların sahte olmadığını ve alınan kararların hukuka uygun olduğunu, davacı tarafın kötü niyetli davrandığını, usulüne uygun biçimde toplantıya çağrıldığını ve toplantıya katıldığını, imza incelemesi konusunda yapılacak bilirkişi incelemesinin bunu doğrulayacağını, davacının genel kurul toplantısına davet edilmemesinin bir butlan ya da hükümsüzlük sebebi değil iptal edilebilirlik sebebi olduğunu, bu sebeple davanın iptal davası şeklinde açılması gerektiğini, iptal davası açmak için gerekli süreyi kaçırmış bulunan davacının bu şekilde sonuca gitmek istediğini, genel kurul toplantılarında alınan kararların şirketin olağan işleyişi ile ilgili oybirliğiyle alınmış kararlar olduğunu, davacının toplantıya katılıp olumsuz oy kullanmış olsa dahi karar almak için yeterli nisabın oluştuğunu, bu durumda etkililik kurallarının nazara alınması gerektiğini, aradan geçen uzun süre sonra dava açılmasının kötü niyetli olduğunu, hakkın kötüye kullanılmasının kanun tarafından korunamayacağını, davacının genel kuruldan bugüne kadar habersiz olmasının beklenemeyeceğini, basiretli bir tacir gibi davranıp durumu takip etmesi, en azından ticaret sicil gazetesinden öğrenmesi gerektiğini, temel amacın bu dava yoluyla tazminat elde etmek olduğunu, genel kurul kararının butlanla malul olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu genel kurul toplantı tutanaklarındaki imzanın davacıya ait olmadığının bilirkişi raporu ile anlaşıldığı ancak, batıl oldukları ileri sürülen genel kurul toplantılarında davacının ortaklık hak ve paylarını olumsuz etkileyecek bir karar alınmadığı, davacı ortağın inkar etmediği birçok karar altındaki imzasının da kendine ait olmadığı, davacının bunları dava konusu etmediği, bu durumda davacının dürüstlük kuralına uygun davranmadığı, bir ortağın uzun süre genel kurul yapılıp yapılmadığını bilmemesinin ve şirket kayıtlarından bu kadar habersiz olmasının beklenemeyeceği, karar defterindeki kimi imzalar kendisine ait olduğuna göre daha önce atılmış sahte imzaları önceden görmediğini de söyleyemeyeceği, sonuç itibariyle davacı tarafın iddiası ispat edilmiş ve imzaların sahteliği ortaya çıkmış olsa bile davacı tarafın bu davayı açarken temel dürüstlük kuralına aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hakim ortakların sahte imza kullanmaları ve toplantılara davet edilmediği ve katılmadığı halde davet edilmiş ve katılmış gibi gösterilmesi şeklindeki davranışı dürüstlük kuralına aykırı olup açık bir kötü niyet göstergesi olduğu halde, kendisi hukuka/dürüstlük kuralına aykırı davranmış olan davalı şirketin, karşı tarafın kötü niyetli olduğunu ileri sürmesinin dinlenilebilir bir savunma olmadığı, müvekkilinin karar defterine ve genel kurul tutanaklarına sahte imza atılmasına izin vermiş olduğu ve daha sonra niza çıkınca bu rızayı gizlediği kanaatine nereden ve nasıl vardığının kararda belirtilmediğini, hangi delillere dayanarak müvekkilinin yerine atılan sahte imzaya rıza gösterdiği sonucuna varıldığının da gerekçeli kararda gösterilmediğini, kararın yerinde olmadığını belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile genel kurulların yapıldığı tarihler itibariyle uygulanması gereken 6762 sayılı Eski Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 370 inci maddesinde çagrısız genel kurul toplantılarında tüm ortakların hazır bulunması ve kararların anılan yasa maddesine uygun nisaplarla alınması gerektiğinin düzenlendiği, davalı şirketin davaya konu genel kurulların usulune uygun olarak ortakların katılımıyla alındığını savunmuş olduğu ancak dosya içerisindeki belge ve toplantı tutanaklarından 2012-2013 yıllarına ait genel kurul toplantılarında sahte imza atılarak genel kurul toplantı tutanakları düzenlendiği, ayrıca davacıya usulüne uygun olarak çağrının yapıldığı halde toplantıya katılmadığı yönünde herhangi bir kanıt da sunulmadığı, diğer taraftan davacının dava konusu genel kurul kararlarından sonra ortaklık ilişkisi kapsamında kendisinin iyi niyetini ortadan kaldıracak nitelikte şirketle ortaklık ilişkisi bakımından herhangi bir irtibatı, kâr payı alması, yönetim kurulu kararlarında imzasının bulunması vb. işlemlere katıldığının da ispatlanamadığı, bu olgular dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesinin davacının uzun süre sessiz kalarak dava açmayıp dava tarihi itbariyle kötü niyetli olduğu yönündeki gerekçesinin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının daha önce atılan imzalara itiraz etmeyerek taraflar arasında bir husumet doğduktan sonra imzasına itiraz etmesinin toplantılardan haberdar olduğuna karine teşkil edeceğini, ayrıca genel kurul kararının ticaret sicil gazetesinde yayımlandığını, dolayısıyla basiretli bir tacir olan davacının aradan geçen uzun süre sonrasında haberdar olmadığını iddia etmesinin hakkın kötüye kullanılması olduğunu, davacının toplantılara katılıp olumsuz oy kullanması durumunda dahi kararların aynı nisapla alınacağını, zira davacının sadece usulsüz yapılan işlemi değil, bu işlemlerle birlikte genel kurul toplantılarına katılmış olsaydı etki kuralı gereği söz konusu kararların alınmasında etki edebileceğini de ispatlaması gerektiğini, kaldı ki karar defterindeki kimi imzalar davacının kendisine ait olduğuna göre daha önce atılmış sahte imzaları önceden görmediğini söyleyemeyeceğini, davacının genel kurul toplantılarına çağrılmadığından katılamadığı ve bu suretle haklarının ihlal edildiğini iddia etmesinin yersiz olduğunu, butlan sebeplerinin oluşmayacağını, çünkü alınan kararlar şirketin olağan işleri ile ilgili olup pay sahiplerinin haklarını kısıtlar nitelikte olmadığını, ilk derece mahkemesinin tespit ettiği üzere davacının dürüstlük kuralına aykırı davrandığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, anonim şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6762 sayılı Kanun'un 370 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7928, Karar No: 2015/10133, Tarih: 09.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7928 E.  ,  2015/10133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır. Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır. Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Sanığın, daha önce tanımadığı ve alevi kökenli olduğunu öğrendiği mağdura, kendisinin melek olduğunu söyleyerek, “..., ... ve Pir ...senin yardımcın olsun, pirimiz ...'un sana selamı var, Allah seni korusun, sen makbul birisin, Peygamber senden hoşnut, ...'in ve ...'nin hatırına, ...'ta kurban kesip fakirlere dağıtacağız, sen de hayır yap dediği, mağdurun da bu konularda hassas olduğu, ... isimli kişinin pirleri olması nedeniyle de sanığa inanarak 370 TL para ve cep telefonunu verdiği, sanığın daha fazla para istemesi nedeniyle geri kalan 500 TL'yi de ertesi gün vereceğini söylediği, mağdurun durumu halasının oğlu olan tanık ...'e anlattığı, tanığın durumu anladığı ve mağdurla birlikte ertesi gün sanıkla görüşmeye gittikleri, sanığın, aynı şekilde hilelerine devam ettiği ve mağdurdan parasını ve cep telefonunu aldığını kabul ettiği, durumun kolluğa bildirilmesiyle sanığın yakalandığı, böylece sanığın dini inanç ve duyguları istismar etmek suretiyle mağduru kandırıp parayı ve telefonu alarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, müşteki ve tanık beyanları, teşhis tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “30 gün”, “15 gün” ve “300 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” , “2 gün” ve “40 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6402, Karar No: 2009/8978, Tarih: 07.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/6402 E.  ,  2009/8978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :25.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2013/4409, Karar No: 2013/9482, Tarih: 14.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4409 E.  ,  2013/9482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılıklarının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harçlarının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/10857, Karar No: 2004/12340, Tarih: 29.11.2004

20. Hukuk Dairesi 2004/10857 E., 2004/12340 K.

**20. Hukuk Dairesi 2004/10857 E., 2004/12340 K.**

**- BANKALAR YASASINDAN KAYNAKLANAN UYUŞMAZLIK

- GÖREVLİ MAHKEME

- TASARRUFUN İPTALİ DAVASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 277 ]

- 4389 S. BANKALAR KANUNU (MÜLGA) [ Madde 14 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 25 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tasarrufun iptaline ilişkin davada Bursa Birinci Asliye Ticaret ile Yedinci Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, İcra İflas Yasasının 277. maddesi gereğince açılan tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, davacı banka, fon bankası ya da yönetimi fona devredilen banka değildir.

4389 sayılı Bankalar Yasasının 12.5.2001 gün ve 4672 sayılı ve daha sonra 12.12.2003 ve 5020 sayılı Yasalarla değişik 14/5-d maddesi de; "Bankalar ile fon ve bankaların iflas idareleri tarafından açılacak hukuk davalarına asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılır. O yerde, birden fazla asliye ticaret mahkemesi bulunması halinde bu davalar (1) ve (2) numaralı asliye ticaret mahkemesinde görülür..." şeklini almıştır. Madde metnindeki "bankalar" ifadesi 4672 sayılı Yasa ile eklendiğinden, bankalar ile fon ve bankaların iflas idaresi tarafından açılacak hukuk davalarının çözüm yerinin yasada belirtilen ticaret mahkemeleri olacağı kabul edilmelidir.

Yasanın değişiklik gerekçesinde; "...hukuki uyuşmazlıkların görev açısından belirli mahkemelerde toplanması, hükümlere doğruluk ve yargılamalara hız kazandırılması amaçlandığının" belirtildiğine, bu ilke; Dairenin 4.7.2002 gün ve 2002/4613-6546 sayılı kararında da aynen benimsendiğine, Hukuk Genel Kurulunun 13.10.2004 gün ve 2004/15-481-525 sayılı kararı ile de "yasa koyucunun amacı, tarafı banka olan ve Bankalar Yasasının uygulanmasından doğan hukuki uyuşmazlıkların çözüm yerinin birden çok Asliye Ticaret Mahkemesi bulunan yerlerde 1. ve 2. Asliye Ticaret Mahkemesi olarak belirlenmesinin ihtisaslaştırma sağlanarak hükümlerde, doğruluk ve yargılamaya hız kazandırılması olduğundan, yasadaki yeni düzenlemenin çok geniş bir yoruma tabii tutulmayarak, sadece Bankalar Yasasından kaynaklanan uyuşmazlıklarda, bankanın taraf olması durumunda uygulama yeri bulunduğu, diğer bankalar ile fon ve fona devredilen bankaların iflas idareleri tarafından açılacak hukuk davalarının çözüm yerinin yasada belirtilen Ticaret Mahkemeleri olacağı" kabul edildiğine ve somut olayın hukuksal dayanağının İİY.nın 277. maddesi olup, hukuki uyuşmazlığın Bankalar Yasasından kaynaklanmadığına göre, uyuşmazlığın çözümünde Bursa Yedinci Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu sonucuna ulaşılır.

Sonuç : Yukarıda belirtilen nedenlerle; HYUY.nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa Yedinci Asliye Hukuk Mahkemesinin merci tayinine, 29.11.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12009, Karar No: 2012/18044, Tarih: 30.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/12009 E.  ,  2012/18044 K.**

**"İçtihat Metni"**

4857 sayılı İş Kanunu'nun 30, 101 ve 108. maddelerine aykırılıktan DSİ 6. Bölge Müdürlüğü hakkında 450.902,35 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Türkiye İş Kurumu Adana İl Müdürlüğünce düzenlenen 10/04/2007 tarihli ve 122988 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/09/2011 tarihli ve 2010/1961 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2011 tarihli ve 2011/328 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 06.03.2012 gün ve 14285 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2012 gün ve KYB. 2012-82010 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, idarî para cezasının Şubat 2002 ile Şubat 2007 tarihleri arasında özürlü ve eski hükümlü kontenjan açığının kapatılmamasından dolayı uygulandığının anlaşılması karşısında, hakkında idarî para cezası düzenlenen Kurumun işçi çalıştırabilmesinin Maliye Bakanlığının açıktan işçi atama izni vermesine bağlı olduğu, muteriz Kurum tarafından Maliye Bakanlığından açıktan atama izni istenilmesi sonucu, 19/02/2007 tarihli yazı ile 2007 yılı için atama izni verildiği, dolayısıyla idarî para cezasına konu Şubat 2002-Aralık 2006 dönemi için verilmiş bir atama izni bulunup bulunmadığı hususunun mahkemesince araştırılmadığı gözetilmeden itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Adana 13.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2011 gün ve 2011/328 D.iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği muteriz idare hakkındaki Şubat 2002-Aralık 2006 dönemine ait 424.316,35 TL idari para cezasının kaldırılmasına, 2007 yılına ait 26.586 TL.İdari para cezasının ise çektirilmesine 30.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.