muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9516, Karar No: 2013/12723, Tarih: 16.09.2013

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir"düzenlemesi yeralmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını toplum ve kişilerin vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, yasa maddesinde sayılı kişilerden yardım nafakası isteyebilir. Ne varki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın nafaka isteyenin geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliri ile orantılı olacak şekilde TMK 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir iken nafaka miktarları az takdir edilmiştir.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların ekonomik sosyal durumlarının ayrıntılı olarak araştırılmadığı; düzenli gelir ve giderlerinin belirlenmediği anlaşılmaktadır.

HMK. 308/1 maddesinde; “kabul, davacının talep sonucuna davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir” 311 maddesinde; “feragat ve kabul kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur...” düzenlemesi bulunmaktadır.

Somut olayda; davalı cevap dilekçesinde Cansın için 250 TL, İlkin için 300 TL ödeyebileceğini belirttiği halde; mahkeme tarafından Cansın için 230 TL, İlkin için 290 TL nafaka takdir edilmiş olması HMK. 308 ve 311 maddelerine uygun ve isabetli bulunmamıştır.

O halde, mahkemece; tarafların ekonomik ve sosyal durumları ayrıntılı olarak araştırılarak nafaka talep edenlerin giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olarak, davalının kabule ilişkin beyanı ve TMK 4.maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi de gözetilecek şekilde karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10124, Karar No: 2013/10811, Tarih: 05.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10124 E.  ,  2013/10811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Tazminat hukukuna ilişkin davada İzmir 6. Asliye Hukuk ve İzmir 13. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 6102 sayılı TTK.'nun 1472. maddesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; davanın haksız fiilden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi, yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Diğer taraftan 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 41/1. maddesinde, “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, kasko sigorta poliçesi nedeniyle ödenen bedelin, yasadan kaynaklanan halefiyet ilkesi uyarınca rücuen tazmini istemine ilişkin olup, mutlak ticari dava niteliği bulunmayan uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4355, Karar No: 2024/3198, Tarih: 07.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4355 E.  ,  2024/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2816 E., 2020/1064 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 27.04.2018 tarihli 2018/5600 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c, 63 ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2018/158 Esas, 2019/124 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.06.2020 tarihli ve 2019/2816 Esas, 2020/1064 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanıkların iştirak halinde atılı suçu işlediklerine dair kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösterir olguların sabit olduğu ve mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanıkların iştirak halinde atılı suçu işlediklerine dair kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösterir olguların sabit olduğu ve mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkların olay tarihinde katılan H.P.'yi basit tıbbi müdahale ile düzelmez, organlarının birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde ve meydana gelen kırığın hayati fonksiyonlara etkisi ağır 5. derecede yaraladıkları, ayrıca katılanın üzerinde bulanan siteye çiçek almak amacıyla taşıdığı 2.800,00 TL'yi darp etmek suretiyle yağmaladıkları iddiasıyla sanıklar hakkında yağma suçundan kamu davası açılmış ise de; her ne kadar katılan, ... isimli kişinin azmettirmesi ile sanıkların kendisini öldürmek kastıyla darp ettiklerini ve ayrıca kendisinin üzerinde bulunan 2.800,00 TL parayı yağmaladıklarını beyan etmiş ise de; öncelikle ... da dahil olmak üzere bir kısım kişiler hakkında katılanın iddialarıyla ilgili Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/4220 sayılı soruşturma dosyası üzerinden takipsizlik kararı verildiği, bununla birlikte katılanı olay tarihinde sanıkların kendisini yağmaladıklarını da söylemesine rağmen yukarıda da katılanın aşamalarda vermiş olduğu beyanlarında görüldüğü üzere olay sırasında bahsetmiş olduğu 2.800,00 TL paranın alındığı ya da alınmasıyla ilgili çelişkili ifadelerinin bulunduğu, kaldı ki buna dair dinlenen tanıkların da bir kısmının olayı görmediği gibi tanık E.C'nin yine çelişkili beyanlarda bulunduğu, sanıkların yağma iddiasını kabul etmediklerine dair beyanlarının aksine bu suçu işlediklerine dair dosyada somut herhangi bir delilin bulunmadığından bahisle sanıklar hakkında atılı yağma suçundan beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 25.06.2016 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağının dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

3. Tanık beyanları dosya arasında mevcut olduğu anlaşılmıştır.

4. Sanıklara ait cep telefonlarına ilişkin İletişim Tespiti(HTS) kayıtları dosya arasında mevcuttur.

5. Katılana ilişkin Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 18.04.2018 tarihli rapora göre; ''katılanın mevcut yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (5) derecede olduğu, kişide tespit edilen lezyonların yüzde sabit iz niteliğinde olmadığı, mevcut tıbbi belgelere göre kişide sola bakışta diplopiye neden olan yaralanmasının organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun'' bildirildiği anlaşılmıştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre mahkemece gerekçesi açıklanarak tanık ve olaya ilişkin belge ve tutanaklar değerlendirilerek sanıkların atılı yağma suçunu işlediğine dair savunmalarının aksine bir delil bulunmadığından bahisle beraaatine karar verilmesinde katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olup kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 17.06.2020 tarihli ve 2019/2816 Esas, 2020/1064 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11786, Karar No: 2013/7374, Tarih: 21.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/11786 E.  ,  2013/7374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 21.5.2013 Salı günü davacı vekili Av. ... ile davalılar ... ve ... vekili Av. ... geldiler. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Hükmüne uyulan bozma ilamında, davanın İİK’nin 277 vd maddelerine dayalı olarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkin olduğu davalı ... için davanın reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik yok ise de davalı ... için yapılan araştırmanın yeterli olmadığı özellikle davanın dayanağı olan takipte yapılmış olan 19/09/2007 tarihli haciz sırasında hazır bulunan borçlunun, dava konusu taşınmazı anlaşmalı olarak, arkadaşı olduğunu belirttiği 3. kişi ... ’a sattığını belirtmiş ve beyanını imzası ile tasdik etmiş oğluna dikkat çekilerek bu beyana göre İİK’nin 280. maddesi kapsamında borçlu ile 3. kişi arasında bir tanıdıklık olup olmadığının değerlendirilmesi ve 280. madde şartlarının varlığı ihtimalinde İİK’nin 283. maddesine göre davanın bedele dönüşeceği nazara alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu borçlu ile 3.kişi ... arasındaki satışta bedeller arasında fahiş fark bulunmadığından ve satışın iyiniyetle yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmadığına değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davalı borçlu ile 3. kişi ... arasında bir bağlantının tespit edilemediği ve davalı ...’ın, borçlu ...’in alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olduğuna dair delil elde edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ilamında belirtilen hususların araştırılarak davalı borçlu ile 3. kişi arasında akrabalık, arkadaşlık, ticari ilişki gibi borçlunun mal kaçırma kastını 3. kişinin bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunu gösterir bir yakınlığın da ispat edilememesine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 990.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalılar ... ve ...'a verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.05.2013 gününde karar düzeltme yolu açık olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16599, Karar No: 2015/2805, Tarih: 16.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16599 E.  ,  2015/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın kusurlu olarak davacı baba ... yönetimindeki araca çarpması neticesinde araç içinde bulunan davacı küçük ...nın yaralandığını ileri sürerek, 40.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...vekili ile diğer davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, davanın davacı ...çin 10.000,00 TL, davacı anne ve baba için 2.500,00'er TL manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.maddesindeki (6098 S.TBK md.56) özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davalıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna

../...

uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 744,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2392, Karar No: 2011/9533, Tarih: 01.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2392 E.  ,  2011/9533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14090, Karar No: 2019/4623, Tarih: 08.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/14090 E.  ,  2019/4623 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tarım arazilerinin sulanması amacıyla davalıdan tamburlu sulama makinesi satın aldığını, satın aldığı makinenin ayıplı olduğunu ileri sürerek, ayıplı parçanın yenisiyle değiştirilmesine, bunun mümkün olmaması halinde sulama makinesinin ayıpsız yenisiyle değiştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıdan satın aldığı sulama makinesinin ayıplı olduğunu ileri sürerek, yenisiyle değiştirilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5/3 fıkrası uyarınca dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk Mahkemesi ile Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev ilişkisidir. Somut olayda, davacı tacir olmadığı gibi, eldeki dava da Türk Ticaret Kanununda düzenlenen mutlak ticari davalardan değildir. Hal böyle olunca davaya bakmaya ticaret mahkemesi değil asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. O halde mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesi olarak davaya bakılması gerekirken Ticaret Mahkemesi sıfatıyla davanın esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2015/210, Karar No: 2015/1342, Tarih: 07.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/210 E.  ,  2015/1342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendini farklı bir isimle tanıttığı katılana ait mağazadan satın aldığı eşyaların teslimi sırasında babası tarafından düzenlenecek senet karşılığında söz konusu mağazadan çek yat ve halı aldığı ancak senet düzenlemediği sonrasında ise borcunu inkar ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 45 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi

mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "45 GÜN" ve 900 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.