muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9007, Karar No: 2015/23243, Tarih: 08.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/9007 E.  ,  2015/23243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıkların, ... isimli şahsa ait tarlaya gelerek tarla içerisinde gezmeye başladıkları, tanık ...'ın da şahıslara yaklaşık 100-150 metre mesafede bulunan evinde oturmakta olduğu, tanık ... gelen sesler üzerine sanıkların bulunduğu araziye gittiğinde sanık ...'in bulunduğu yerden alevlerin yükseldiğini gördüğü, otlar yanmaya başladıktan sonra arazi üzerinde bulunan ağaçların da yanmaya başladığı, tarlanın yukarı bölümünden gelmekte olan sanık ...'nin de tarlada bulunan anızı üç-dört yerden tutuşturmak sureti ile yakmaya başladığı, bu yakma işlemi sonucunda yangının büyüdüğü ve ... isimli şahsın tarlasının yanında bulunan Maliye Hazinesi'ne ait tarlada dikili ağaçların da yandığı, bu suretle sanıkların kamu kurum ve kuruluşlarına ait yerde bulunan dikili ağaç hakkında yakarak mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediği, tanık ...'ın ifadesinde, sanığın otları yaktığını görmediğini beyan ettiği, sanığın üzerine atılı suçu gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiş, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

a) Sanığın, ...'a ait tarlada bulunan anızı tutuşturması sonucu yangının büyüyerek Maliye Hazinesi'ne ait arazide bulunan ağaçlara zarar verdiğine dair tanık beyanı ve bilirkişi raporları karşısında, sanığın hazine arazisine yönelik eyleminin olası kastla yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

b) Kabule göre de; sanığın mala zarar verme kastı bulunmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilmesi halinde, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 171/1-a. maddesi gereğince genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11965, Karar No: 2020/13552, Tarih: 11.11.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/11965 E.  ,  2020/13552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma, rüşvet alma ve rüşvet verme, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm sanıklar hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme, sanıklardan ..., ..., ... ve ... haklarında ihaleye fesat karıştırma suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesine göre Hazinenin bu suçların zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 11/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/785, Karar No: 2011/1378, Tarih: 27.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/785 E.  ,  2011/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ-BİR.DOSYADA

ŞİKAYET OLUNAN :

ŞİKAYET OLUNAN-

BİR.DOSYADA ŞİKAYETÇİ : ...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak 19. Hukuk Dairesi'nin 26.01.2011 gün ve 2010/13290 esas 2010/673 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi Kumru Topallar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- K A R A R -

Asıl dosya şikâyetçisi vekili, müvekkilinin Salihli 1. İcra Müdürlüğünün 2006/2850 sayılı takip dosyasının alacaklısı olduğunu, dosyanın hataen işlemden kaldırılması sonrasında yenilendiğini; 16.10.2007 tarihinde borçluların taşınmazlarının haczini istediklerini, ancak İcra Müdürlüğünün müzekkeresinde, sadece borçluların babası ...’dan intikal edecek taşınmazların haczinin istendiği ve zuhulen diğer taşınmazlardan söz edilmediğini, bunlar da yazılı olsaydı takibin düşmeyeceğini; bu haliyle sıra cetvelinde Salihli 2. İcra Müdürlüğünün 2006/2359 sayılı dosyanın paylaşım dışı bırakılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya şikâyetçisi vekili, müvekkilinin sıra cetveli düzenlenen dosyada borçlu olduğunu, sıra cetvelinde dağıtımdan artan paranın kendisine iadesine karar verildiğini, ancak, bunun da şikayetçi Kumru Topallar tarafından haczedildiğini, adı geçenin takip dosyasının işlemden kaldırıldığını ve yenileme yapılmasının hatalı olduğunu, yenilemenin kendisine tebliğ edilmediğini ve hacizlerin fekki nedeniyle İcra ve İflâs Kanunu'nun 78/IV ve V inci fıkraları gereği takibin düştüğünü ileri sürerek, yenileme işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl şikâyetin kabulüne, birleşen şikayetin reddine dair verilen karar, birleşen dosya şikayetçisi vekilinin temyiz istemi üzerine, Yüksek 19. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

Bu kez, asıl dosya şikayetçisi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosya şikayetçisi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 185.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10723, Karar No: 2010/927, Tarih: 28.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10723 E.  ,  2010/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara (Kapatılan) 26. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/06/2008 tarih ve 2008/5-2008/253 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.01.2010 gününde davacı avukatı ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Atatürk Bulvarı Şubesi nezdinde TL hesabı bulunduğunu, internet bankacılığının çok güvenli olduğuna dair davalı bankanın garanti vermesi nedeniyle davacının internet üzerinden de işlem yaptığını, ancak kimliği belirsiz kişi veya kişilerce davacı hesabına internet üzerinden girilerek 21.01.2004 tarihinde 40.000.000.000 TL, 23.01.2004 tarihinde de 1.256.000.000 TL tutarında işlemlerle havale ve telefona kontör yüklendiğini, davacının uğradığı zarardan gerekli önlemleri almayan davalı bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 41.256.000.000 TL'nın 23.01.2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu işlemler öncesinde şifre değişikliği bulunmadığını, işlemlerin bizzat müşterinin kendisine ait şifre ile gerçekleştirildiğini, işlemlerin müşterinin bilgisayarına gönderilen trojen virüs programları aracılığı ile internet bankacılığı şifresinin müşterinin kendi bilgisayarına ulaşılarak elde edilmek suretiyle gerçekleştirilmiş olabileceğini, müvekkilinin sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek davacının hesabından 41.256 YTL'nın 3. kişiler tarafından çekilmesine sebebiyet verdiği, dava konusu olayda davacıya herhangi bir kusur izafe edilemeyeceği, davalı bankanın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, 41.256 YTL'nın 23.01.2004 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 222.70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10376, Karar No: 2016/13045, Tarih: 27.09.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/10376 E.  ,  2016/13045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kararın kendisine yeniden tebliği gerekmediği halde tebliğ edilen sanığın, yüzüne karşı 15/10/2014 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 07/11/2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 27/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5025, Karar No: 2011/12233, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5025 E.  ,  2011/12233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10991, Karar No: 2016/5936, Tarih: 30.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10991 E.  ,  2016/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ....Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/04/2015 tarih ve 2013/160-2015/77 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yayınevlerinin haklarını koruyan ve onlar adına kanuni takip yapabilen bir kuruluş olduğunu, davalının sahibi olduğu 3 adet işyerinde müvekkili meslek birliğine üye yayınevlerine ait kitapların izinsiz olarak fotokopi yoluyla çoğaltımının yapıldığından bahisle ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na şikayette bulunduklarını, davalıya ait işyerinde fotokopi ile çoğaltılmış nüshaların tespit edildiğini, bunun üzerine kamu davası açıldığını, davalı tarafın müvekkili yayınevlerinin FSEK m.22'de düzenlenmiş çoğaltma, m.23'de düzenlenmiş yayma hakkını ihlal ettiğini, söz konusu kitapların okutulduğu fakültelerde öğrenci sayısının otuz binlere vardığını, emsal çoğaltma hesabının buna göre yapılması gerektiğini iddia ederek, davalının tecavüzünün önlenmesine, FSEK m.68 gereği 3 kat olarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL telif tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, .... Asliye Ceza Mahkemesinde davalar açıldığı, davalı tarafın söz konusu kitapları izinsiz olarak çoğaltıp, sattığının tespit edildiği, bilirkişi raporunda davalı bilgisayarında yapılan incelemede 398 adet ... üyesi olan yayınevine ait kitabın bulunduğunun tespit edildiği, davalının işyerinde yapılan aramalarda, basılı halde eserler de bulunduğu, eserleri satmak amacıyla çoğalttığı, ceza yargılaması kapsamında yapılan tespitlerden ve ticari faaliyetinden de net olarak anlaşıldığı, davacının hak sahibi olduğu eserlere ilişkin izinsiz fotokopi yoluyla çoğaltım ve yayım yapılarak eser sahiplerinin FSEK m.22 ve 23 kapsamındaki çoğaltma ve yayma haklanın ihlal edildiği gerekçesiyle, bilirkişilerce hesaplanan davacı yanın, davalıdan talep edebileceği 23.545 TL rayiç bedelin somut olayın özelliği tecavüzün kapsamı, davalı yanın mükerrer fiilleri ve kusur durumları da değerlendirilerek 3 katı tutarı olan 70.635,00 TL'nin 13.03.2013 tarihinden itibaren yürütülecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve davalının dava konusu eserler yönünden muhtemel tecavüzününde men'ine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.618,82 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/05/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece, mali hakları kullanma yetkisine sahip olan davacının ilim ve edebiyat eseri niteliğindeki kitaplar üzerindeki çoğaltma haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle talep gibi aynı kanunun 68.maddesi uyarınca üç kat telif tazminatına hükmedilmiştir.

5846 sayılı Kanunun 68.maddesinin 1. Fıkrasında eseri, icrayı, fonogramı veya yapımları hak sahiplerinden bu Kanuna uygun yazılı izni almadan, işleyen, çoğaltan, çoğaltılmış nüshaları yayan, temsil eden veya her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma iletenlerden, “bu Kanun hükümleri uyarınca tespit edilecek rayiç bedelin en çok üç kat fazlası” nın hak sahiplerince istenebileceği belirtilmiş olup, aynı kanunun 66/3 fıkrası gereğince mahkeme, mali haklara tecavüz halinde, “tecavüzün şümulünü, kusurun olup olmadığını, varsa ağırlığını” takdir etmek durumundadır.

Bu yasal düzenlemelere göre; dava konusu olayda talep edilebilecek “en çok üç kat fazla” tazminatın miktarını, tecavüzün şümulüne ve kusurun ağırlığına göre belirleme yetkisinin mahkeme hâkimine ait olduğu, dâva tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Mülga BK’nun 43/1 (6098 s.TBK.m.51/1) maddesinin de bu yetkiyi desteklediği ve her somut olayda tartışılması ve değerlendirmesi gerektiği, mahkemenin bu hususları tartışmadan doğrudan belirlenen rayiç bedelin üç katına hükmetmesinin isabetsiz olduğu, Anayasa Mahkemesinin konu ile ilgili 28.2.2013 gün 2012/133 Esas 2013/33 sayılı kararında yer verilen -maddedeki “üç katı” ibaresi ile- “hak sahiplerinin dava yoluyla isteyebileceği bedele üst sınır getirildiği, hâkimin taleple bağlı olduğuna dair veya takdir yetkisine ilişkin olumsuz bir düzenleme içermediği, bu sınır içerisinde kalmak şartıyla hâkimin dosya içeriği ve talebi de gözeterek takdir yetkisi kullanacağının açık olduğu ve her dava konusu olayda tartışılması ve değerlendirmesi gerektiği” şeklindeki gerekçenin de muhalefet görüşümüz doğrultusunda bulunduğu ve bu nedenle de yerel mahkeme hükmünün Dairemizin iki nolu bozma sebebine ilave olarak bu gerekçe ile de bozulması gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/1873, Karar No: 2023/3583, Tarih: 06.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1873 E.  ,  2023/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/11 E., 2023/43 K.

Taraflar arasındaki mesleki özen yükümlülüğüne aykırılık iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin hemoroit şikayeti ile davalı hastaneye başvurarak davalı hekime muayene olduğunu, 15.08.2017 tarihinde davalı hekim tarafından ameliyat edildiğini, müvekkiline lazerle yapılacak basit bir operasyon olduğu bildirilmesine rağmen ameliyatta, anal kanalın üst kısmında bulunan hemoroitlerin ikisine lazerle, diğer ikisine ise klasik cerrahi operasyonla müdahale edildiğini, bir aylık rapor döneminde iyileşme gösteremediğini ve büyük tuvaletini yapamaz hale geldiğini, şikayetin devam etmesi nedeniyle davalı hekim tarafından 4-5 defa anal dilatasyon (genişletme operasyonu) gerçekleştirildiğini, bu süreçte davalılar tarafından sürekli düzeleceği telkiniyle oyalandığını, daha sonra başka doktorlar tarafından yapılan muayenelerde, ameliyat esnasında anüsün sonunda bulunan kasların kesilmesi sebebiyle tuvaletini yapamadığı ve anüs çevresindeki kasların kasılma görevini gerçekleştiremediğinin söylendiğini, bu sebeple iki ameliyat daha geçirmek zorunda kaldığını, ancak tam iyileşme sağlayamadığını, ilk operasyondan beri ishal yapıcı ilaçlar ile yaşamaya çalıştığını ileri sürerek, müvekkilinin yapmış olduğu her türlü tedavi gideri, diğer operasyonlar için yaptığı masraflar, yol, konaklama masrafları, çalışma gücünün eksilmesi ve yitirilmesinden kaynaklanan kayıplar ve ekonomik gücündeki sarsılma nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL belirsiz alacağın ve yaşadığı psikolojik travma ile kişilik haklarının zedelenmesi sebebiyle 750.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP