muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1804, Karar No: 2024/1978, Tarih: 12.06.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/1804 E.  ,  2024/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl dosyadan tefrik edilen bu davada; müvekkilinin 01.09.2013 tarihinde Van ili, Özalp İlçesi, Tepedam Köyü, Karataş mevkinde hayvan otlatmaya gittiği esnada dibinden yanmış vaziyette olan elektrik direğindeki yüksek gerilim hattı kablosuna çarpması sonucu elektrik akımına kapılarak sol kolunu ve sol ayak beşinci parmağını kaybettiğini, vücudunun çeşitli yerlerinde ağır derecede yanıklar meydana geldiğini, uzun süre tedavi gördüğünü ve ciddi ameliyatlar geçirdiğini ileri sürerek; fazlaya ilişin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 250,00 TL tedavi gideri ile 1.000,00 TL protez bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 12.09.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile tedavi gideri talebini 20.050,00 TL'ye, protez bedeli talebini ise 257.433,35 TL'ye arttırılmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; davalıya olayla ilgili herhangi bir ihbar ya da şikayet yapılmadığını, olayda davalının kusurunun bulunmadığını, dipten yakıldığı belirtilen elektrik direğinin davalının sorumluluğunda olup olmadığının da belli olmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davalıya olayla ilgili herhangi bir ihbar ya da şikayet yapılmadığını, olayda davalının kusurunun bulunmadığını, dipten yakıldığı belirtilen elektrik direğinin davalının sorumluluğunda olup olmadığının da belli olmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 01.09.2013 tarihinde davalı elektrik şirketinin bakım ve sorumluluğunda olan O.G. enerji nakil hattına ait ağaç direğin dip tarafından yakılması sonucunda devrildiği, iletkenlerin yere 1,5 m. kadar yaklaşmış vaziyette askıda kaldığı, enerjide bir kesilme olmadığı, davacının da yere yaklaşan iletkene sol eli ile temas etmesi neticesinde gerilime kapılarak yaralandığının dosya kapsamında yer alan olay yeri inceleme tutanağı,ceza davası dosya sureti ve bu dosya kapsamında yer alan tüm bilgi ve belgeler ile sabit bulunduğu, asıl dosyada alınan bilirkişi raporunda davalının %50, ağaç direği yakan kimliği belirsiz kişinin %50 kusurlu, davacının ise kusurunun olmadığının belirlendiği, asıl dosyanın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmesi nedeniyle belirlenen kusur oranlarının eldeki davada da dikkate alınması gerektiği, davacının tedavi gideri talebi ile protez bedeli talebinin belirlenmesi yönünden bilirkişi incelemesi yapıldığı, dosya kapsamındaki belgelere uygun ve denetime elverişli olması nedeniyle itibar edilen bilirkişi raporuna göre protez bedelinin 257.433,35 TL, tedavi giderinin ise 20.050,00 TL olarak belirlendiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile 257.433,35 TL protez gideri ve 20.050,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 277.483,35 TL nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; enerji dağıtım tesisinin kurulmasında ve işletilmesinde bir aksaklık ve eksikliğin olmadığını, çarpılma olayında davalı şirkete atfedilebilecek kusur bulunmadığını, davalı şirkete atfedilen kusur ve maluliyet oranı ile fahiş miktarda hesaplanan protez bedelini kabul etmediklerini, davanın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucunda gerçekleşen bedensel zarar nedeniyle tedavi gideri istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 61 ve 71 inci maddeleri.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucunda gerçekleşen bedensel zarar nedeniyle tedavi gideri istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 61 ve 71 inci maddeleri.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Elektrik çarpmasına bağlı gerçekleşen yaralanma nedeniyle açılan eldeki davada, davalı elektrik dağıtım şirketinin 6098 sayılı Kanun'un 71 inci maddesi uyarınca kusursuz sorumlu olduğu, temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen asıl davada alınan bilirkişi raporunda davalının %50, ağaç direği yakan kimliği belirsiz kişinin %50 kusurlu olduğunun, davacının ise kusurunun olmadığının belirlendiği, davacının tedavi gideri ve protez bedeli taleplerine ilişkin alınan 07.07.2023 tarihli bilirkişi ek raporunun hükme esas almaya yeterli, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,12.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7130, Karar No: 2019/10597, Tarih: 16.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7130 E.  ,  2019/10597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararında, aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında farklı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmalardan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğunun belirtildiği, UYAP'ta yer alan bilgilere göre hükmün açıklandığı duruşmanın yapıldığı 25/02/2015 tarihinde başka bir suçtan dolayı Tekirdağ 2 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan sanığın, duruşmaya getirilmesi ya da SEGBİS aracılığıyla bağlanılması suretiyle duruşmaya katılımının sağlanması gerekirken yokluğunda mahkumiyetine karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7518, Karar No: 2023/473, Tarih: 16.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7518 E.  ,  2023/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme, silahla kasten yaralama

HÜKÜMLER : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2022 tarih, 2021/408 esas ve 2022/125 sayılı kararı ile;

1) Sanık ... hakkında: maktule yönelik yardım eden sufatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-a, 39, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla,

2) Sanık ... hakkında: maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

3) Sanık ... hakkında: maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

4) Sanık ... hakkında:

a) Katılan ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla,

b) Katılan ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla,

5) Sanık ... hakkında:

a) Katılan ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla,

b) Katılan ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla,

6) Sanık ... hakkında:

a) Katılan ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla,

b) Katılan ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla, cezalandırılmalarına dair karar.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafileri, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekili, Cumhuriyet savcısı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümlerin sanık ... ve müdafileri, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılanlar ..., ..., ..., ..., ... vekili ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine dosyanın yapılan temyiz incelemesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müdafilerinin yasal süresi içerisindeki temyiz istemlerinden sonra sanık ...’ın cezaevinden gönderdiği 15.12.2022 tarihli dilekçesiyle ve 26.01.2023 tarihli beyanıyla temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin ve buna bağlı duruşmalı inceleme istemlerinin CMK.’nin 266/1 ve CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılanlar ..., ... ve ...’ın sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ile ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin bu kararlarla ilgili temyiz isteminin CMUK’un 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılanlar ..., ... ve ...’ın sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ile ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasına katılma ve kurulan hükümleri temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin bu kararlarla ilgili temyiz isteminin CMUK’un 317.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak, sanık ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ile ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet ve sanıklar ..., ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümleri ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktule yönelik eyleminin, sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ile ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suçların nitelikleri tayin edilmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçlarından elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınıp beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma ve düşme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, sanık ... müdafinin eksik incelemeye, sübuta, sanık ... müdafinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında üst sınırdan cezalar tayin edilmesi gerektiğine, sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1) Sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ile ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

1) Sanıklar ... ve ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ile ...’a yönelik silahla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların eylemlerine uyan TCK’nin 86/1-3-e maddelerinde düzenlenen suç için kanunda öngörülen cezaların üst sınırları itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, ve 67/4. maddelerine göre belirlenen 12 yıl olan uzatılmış dava zamanaşımı sürelerinin, 18/04/2010 olan suç tarihi dikkate alındığında, temyiz incelemesinden önce dolduğu anlaşıldığından, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesince tanınan yetkiye dayanılarak, sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahla kasten yaralama suçları yönünden açılan kamu davalarının TCK'nun 66/1-e maddesi ile CMK.'nın 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE,

3) Sanık ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...’ın üyesi bulunduğu suç örgütü ile ...’ın yöneticisi olduğu suç örgütü arasında ... süredir husumetin bulunduğu, gruplar arasında silahlı çatışmaların yaşandığı, sanık ...’ın içinde bulunduğu suç örgütü yöneticisi temyiz dışı ... tarafından karşı örgüt yöneticisi ...’ın kardeşi olan maktulün hedef alınarak takip edilmeye başlandığı ve öldürülmesi amacıyla plan yapıldığı, sanıklar arasında görev dağılımının belirlendiği, olay öncesi sanık ...’ın temyiz dışı sanıklar ..., ...ve suça sürüklenen çocuk...’dan suçta kullanılan av tüfeklerini getirmelerini istediği, tüfeklerin temin edilmesi üzerine sanıklar ...ile...’ın bir araçta, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk...’ın ise sanık ...’tan aldığı talimat uyarınca suçta kullandıkları av tüfeklerini de alarak sanık ...’ın kullandığı araçta olmak üzere iki araç içerisinde sanık ...’ın talimatı ile olay yeri olan maktulün çıktığı evin önüne geldikleri, bu aşamada sanık ...’ın kullandığı araçta bulunan sanık ... ile suça sürüklenen çocuk...’ın maktulü hedef alarak ateş etmeleri sonucu maktulün otopsi raporunda belirtilen şekilde öldüğü olayda,

Sanık ...’ın temyiz dışı sanık ... ve suça sürüklenen çocuk... ile birlikte irade birliği içinde hareket ederek maktulü tasarlayarak öldürdüğü anlaşılmakla, sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 37. maddesi uyarınca "fail" olarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yanılgılı değerlendirme ile "yardım eden” sıfatıyla TCK'nin 39. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Sanık ...’ın temyiz dışı sanık ... ve suça sürüklenen çocuk... ile birlikte irade birliği içinde hareket ederek maktulü tasarlayarak öldürdüğü anlaşılmakla, sanık ... hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 37. maddesi uyarınca "fail" olarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yanılgılı değerlendirme ile "yardım eden” sıfatıyla TCK'nin 39. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 16.02.2023 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/214, Karar No: 2018/3158, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/214 E.  ,  2018/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.06.2017 gün ve 2016/124 Esas, 2017/151 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7453, Karar No: 2014/7497, Tarih: 12.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/7453 E.  ,  2014/7497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2005/325-2012/745

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerin murisi ve desteği Ö.. U.. davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı kız kardeş için 15.000,00 TL manevi,500,00 TL destek,davacı baba için 500,00 TL destek ve 15.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, birleştirilen dava ile davacı kız kardeş için 14.000,00 TL manevi, 500,00 TL destek,davacı baba için 500,00 TL destek ve 15.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, 01.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini 4.400,48 TL artırdıklarını belirtmişlerdir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davalı G.. A.. yönünden davanın reddine, davacı Y.. U.. destek tazminatı talebinin reddine, davacı baba için taleple bağlı kalınarak 4.900,48 TL destek tazminatı ve 10.000,00 TL manevi tazminat, davacı kız kardeş için 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş, hüküm; davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekilince mahkemenin 2005/335 esas sayılı dosyasında davalılar A..T.. ve arkadaşları aleyhinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla maddi ve manevi tazminat davası açılmış,

Birleştirilen mahkemenin 2005/678 esas sayılı dosyası ile de davacılar vekili, M.. P.. ve arkadaşları aleyhinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Asıl ve birleştirilen davalar ayrı ve bağımsız davalar olup her bir dava yönünden ayrı ayrı hüküm tesisi gerekirken usul hükümlerine aykırı davranılarak davaların bağımsızlığı ilkesinin gözardı edilmesi suretiyle yazılı şekilde tek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 12.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2873, Karar No: 2017/13349, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2873 E.  ,  2017/13349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.