muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/843, Karar No: 2012/1860, Tarih: 13.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/843 E.  ,  2012/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 05.07.2011 gününde verilen dilekçe ile tapuda kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 132 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “...” yazan kimlik bilgilerinin “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda; davaya konu taşınmazın,1968 yılında yapılan kadastro çalışmalarında 19.2.1939 tarih 609 numaralı tapu ile ... oğlu ...'in efradı ailesine iskanen verildiği ve 1/5er pay olarak ... oğlu ...,karısı ..., oğulları ..., ..., ... adlarına tapuya bağlanıldığından bahisle adı geçenlere tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre davacının anne baba ve kardeşlerini gösterir nüfus kaydının incelenmesinde, babası ... oğlu ..., annesi ... olup, kardeşleri 1931doğumlu ..., 1936 doğumlu ..., 1942 doğumlu ..., 1943 doğumlu ...'dir. Her ne kadar ... oğlu ...'in ... adında bir çocuğu yok ise de 1939 yılından evvel doğan çocukları ..., ... ve ...'tir. Bu bilgiler değerlendirildiğinde tapu kayıt maliki ...'in kaydının isim ve soyadı değiştirilerek düzeltilmesi mülkiyet nakli doğuracağından doğru görülmemiştir.

Dava konusu istemin tapu kayıt malikinin taraf olacağı tapu iptal ve tescil davası ile görülerek çözümlenebileceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27037, Karar No: 2019/6007, Tarih: 21.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/27037 E.  ,  2019/6007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait ... Deri Mam. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ... Alışveriş Merkezinde bulunan mağazasının müdürü olduğu, mağazada yapılan sayımda yaklaşık 38.000 TL tutarındaki ürünün mağaza stoklarında olmadığının tespit edilmesi üzerine sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda;

Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK' un 308/7 maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden "iddia, savunma, tanıklar anlatımları ve tüm dosya bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın iddiadan başka kendisinin yüklenen suçu işlediğine yönelik her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilememiş" şeklinde genel ifadeler kullanmak suretiyle gerekçesiz karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30862, Karar No: 2022/392, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/30862 E.  ,  2022/392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9505, Karar No: 2016/1382, Tarih: 10.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9505 E.  ,  2016/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın, kaldığı hücresinde yangın çıkararak kuruma ait 1 adet sünger yatak ve 1 adet battaniyeyi yaktığı, ayrıca alevler ve duman isinden dolayı oda duvarları, kapı ve kalorifer peteği boyalarının da yandığı ve bu şekilde kullanılamaz hale geldiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1987, Karar No: 2015/1246, Tarih: 22.04.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1987 E.  ,  2015/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1.İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2013/218 E-2013/397 K.

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sakarya İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.07.2010 gün ve 2008/988 E.-2010/528 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 22.01.2013 gün ve 2010/37084 E.-2013/2342 K. sayılı ilamı ile;

(...Davacı işçi, yaklaşık 20 yıldır davalı şirkette yönetici ve Batı Karadeniz Bölge Sorumlusu sıfatıyla çalıştığını, davacının iş akdinin 02.04.2008 tarihinde performans yetersizliği gerekçe gösterilerek feshedildiğini, özel paket ücretinin verilmediğini ileri sürerek, 12 aylık ücret tutarında paket alacağı ile ayrımcılık tazminatının tahsilini, 12 aylık özel sigortanın ödenmesi gerektiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacının iş akdinin kıdem ve tecrübesi göz önüne bulundurulduğunda iş ihtiyaçlarını karşılamaya yeterli olmamasından dolayı hukuken geçerli bir sebebe dayandırılarak ve tüm yasal hakları kendisine ödenerek feshedildiğini, davacının bilgiyi analiz etme ve stratejik düşünme yenilik getirme ve yeniden uygulama özellikleri bakımından yetersiz olduğunu, süreç içinde uyarılara rağmen yeterli gelişme gösteremediğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ve kullanılmamış izin alacaklarının ödendiğini, ayrıca iş akdinin feshi şekline göre, davacının özel ayrılış paketi alamayacağını, şirketin eşitlik ilkesine de aykırı davranılmadığını, davacı ile aynı şartlar altında iş akitleri feshedilen işçilerden farklı bir uygulama yapılmadığını, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 12 aylık paket ücreti ödemesi uygulamasının işten çıkarmalarda uygulandığı ancak davacıya bu ücretin ödenmediği, eşit davranma borcuna aykırılık tazminatının koşullarının oluştuğu ve davacının 12 aylık özel sigortadan yararlanması gerektiği belirtilerek isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin iş sözleşmesi, son 4 yılda performans notunun en düşük performans notu olan 3 olması sebebiyle feshedilmiştir. Davacıya performansla ilgili gerekli bildirimlerin yapıldığı, çeşitli zamanlarda konuyla ilgili savunmasının alındığı dosya içindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacı işçi, 167.162,00 TL bütçe aşımıyla ilgili savunmasında, mükerrer fatura kaydı olabileceği bilgisi üzerine yanıldığını belirtmiştir. Dosyada yer alan performans değerlendirme bilgileri, savunma isteğini içeren yazılarla davacı işçinin savunmasını bildirdiği yazılardan, davacının performansının düşük olduğu sonucuna varılmaktadır. Bütçe aşımı konusunda da zamanında verilen bütçe raporlarını zamanında ve gereği gibi değerlendirmediği, amirleri tarafından bu konuda verilen görevleri yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Davacının iş sözleşmesi yasal hakları ödenerek feshedilmiştir. Yapılan fesih performans düşüklüğüne dayalıdır.

Öte yandan dosya içinde yer alan özel paket ödenmesini öngören Global Kılavuz hükümlerine göre, eleman fazlalığı veya pozisyon sayısının azaltılması ya da görevin ortadan kaldırılmasına bağlı olarak paket ödemesi yapılacağı anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin belirtilen kapsamda feshedilmediği anlaşılmakla özel paket ödemesine hak kazanmadığı kabul edilmelidir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, paket alacağı ile eşit davranma borcuna aykırılık tazminatının tahsili, 12 aylık özel sigortanın ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece, işyerinde 12 aylık paket ücreti ödemesi uygulamasının işten çıkarmalarda uygulandığı davacıya bu ücretin ödenmediği, iş akdinin feshinde gerekçe gösterilen performans kriterlerinin önceden belirlenip işçiye tebliğ edilmediği için 12 aylık paket ücreti yönünden davanın kabulü ile işyerinde diğer işçilere yapılan ödemeler ve değerlendirmelere uygun olarak davacı işçiye eşit davranılmadığı gerekçesiyle 4 aylık brüt eşit davranmama tazminatının yarısı oranındaki kısmın kabulü ve işçinin 12 aylık özel sigortasının ödenmesi de gerektiği gerekçesiyle isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; performans düşüklüğü nedeniyle iş akdine son verilen davacının, dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

İşverenin eşit işlem borcu yönünden öncelikle ilgili mevzuatın değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçilere eşit davranma, eşit değerdeki işlerde çalışan işçilere eşit çalışma koşullarını uygulama yükümlülüğünü ifade eden çağdaş iş hukukunun tanıdığı ve genellikle hakkaniyet esasına dayandırılan bir borçtur(Çelik, Nuri, İş Hukuku Dersleri, İstanbul 2009, 22. Bası, sh:177).

Eşitlik ilkesi Anayasa'nın 10. maddesinde genel olarak düzenlenmiştir. Adı geçen maddenin 1. fıkrasına göre “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayrım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir”. Aynı şekilde 07.05.2004 tarihli ve 5170 sayılı Kanunla, Anayasa'nın 10. maddesine eklenen 2. fıkrada da “Kadınlar ve erkekler eşit haklara sahiptir. Devlet bu eşitliğin yaşama geçirilmesini sağlamakla yükümlüdür” hükmüne yer verilmiştir.

Bu Anayasal ilke iş hukukunda, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesinde ifadesini bulmaktadır.

4857 sayılı Kanunun “Eşit davranma ilkesi” başlıklı 5. maddesinde:

“İş ilişkisinde dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefî inanç, din ve mezhep ve benzeri sebeplere dayalı ayırım yapılamaz.

İşveren, esaslı sebepler olmadıkça tam süreli çalışan işçi karşısında kısmî süreli çalışan işçiye, belirsiz süreli çalışan işçi karşısında belirli süreli çalışan işçiye farklı işlem yapamaz.

İşveren, biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça, bir işçiye, iş sözleşmesinin yapılmasında, şartlarının oluşturulmasında, uygulanmasında ve sona ermesinde, cinsiyet veya gebelik nedeniyle doğrudan veya dolaylı farklı işlem yapamaz.

Aynı veya eşit değerde bir iş için cinsiyet nedeniyle daha düşük ücret kararlaştırılamaz.

İşçinin cinsiyeti nedeniyle özel koruyucu hükümlerin uygulanması, daha düşük bir ücretin uygulanmasını haklı kılmaz.

İş ilişkisinde veya sona ermesinde yukarıdaki fıkra hükümlerine aykırı davranıldığında işçi, dört aya kadar ücreti tutarındaki uygun bir tazminattan başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep edebilir. 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 31 inci maddesi hükümleri saklıdır.

20'nci madde hükümleri saklı kalmak üzere işverenin yukarıdaki fıkra hükümlerine aykırı davrandığını işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak, işçi bir ihlalin varlığı ihtimalini güçlü bir biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda, işveren böyle bir ihlalin mevcut olmadığını ispat etmekle yükümlü olur.”

Düzenlemesine yer verilmiştir.

20'nci madde hükümleri saklı kalmak üzere işverenin yukarıdaki fıkra hükümlerine aykırı davrandığını işçi ispat etmekle yükümlüdür. Ancak, işçi bir ihlalin varlığı ihtimalini güçlü bir biçimde gösteren bir durumu ortaya koyduğunda, işveren böyle bir ihlalin mevcut olmadığını ispat etmekle yükümlü olur.”

Düzenlemesine yer verilmiştir.

Eşit işlem yapma borcu, kural olarak iş ilişkisi kurulduktan sonra ortaya çıkan ve işvereni keyfi uygulamalar yapmaktan alıkoyan bir borçtur.(Yıldız, Gaye Burcu, İşverenin Eşit İşlem Yapma Borcu, Ankara 2008, s. 68)

Buna göre, işveren kural olarak işyerinde çalışan işçilere eşit işlem yapmak, eşit çalışma koşullarını uygulamak zorundadır. İşveren, haklı bir neden olmadıkça farklı davranmama, sosyal yardım ve parasal menfaatlerinden eşit olarak yararlandırma borcu altında olup, kamu düzenine ilişkin eşit işlem borcunun re'sen gözetilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Ancak eşit işlem borcu, işverenin tüm işçilere mutlak bir biçimde eşit davranacağı anlamına gelmez.

Farklı çalışma koşullarına tabi işçiler için eşitlik ilkesinden sözedilemez. Bu durumdaki işçiler arasında ayırım yapılabilir. Ancak bunun yapılan işin niteliğine, objektif ölçülere uygun olması gerekir (Çelik, N., a.g.e., sh:179).

Eşit davranma yükümlülüğü aynı nitelikte işçiler için söz konusudur. İşveren gerek işçinin yaptığı iş, uzmanlığı, öğrenimi, kıdemi gibi objektif nedenlere, gerek çalışkanlık, yetenek, liyakat gibi subjektif nedenlere dayanarak farklı çalışma koşulları yaratabilir (Süzek, Sarper, İş Hukuku, 2005, 2. Bası, sh:362).

4857 sayılı Kanunun 5.maddesinde, anılan hükme aykırı davranışın hukuki yaptırımı da düzenlenmiştir. Bu konudaki hükümlere göre, iş ilişkisinde veya sona ermesinde yukarıdaki esaslara aykırı davranıldığında işçi, dört aya kadar ücreti tutarındaki uygun bir tazminattan başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep edebilir. Örneğin eşitlik ilkesine aykırı olarak ödenmeyen veya eksik ödenen ücretini veya ikramiyesini isteyebilir.

Diğer yandan, aynı Kanunun 21/5.maddesinde “İşçi kesinleşen mahkeme veya özel hakem kararının tebliğinden itibaren on işgünü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır. İşçi bu süre içinde başvuruda bulunmaz ise, işverence yapılmış olan fesih geçerli bir fesih sayılır ve işveren sadece bunun hukuki sonuçları ile sorumlu olur” hükmü yer almaktadır. Bu hüküm nedeniyle bir aylık süre içinde feshin geçersizliği ve işe iade davası açmayan işçi açısından da işveren feshi geçeri hale gelecektir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi performans yetersizliği nedeni ile feshedilen davacı, feshin geçersizliği ve işe iade davası açmamıştır. Buna göre davacının iş sözleşmesinin performans yetersizliği nedeni ile feshedildiği ve feshin bu nedenle geçerli nedene dayandığı kesinleşmiştir.

Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi performans yetersizliği nedeni ile feshedilen davacı, feshin geçersizliği ve işe iade davası açmamıştır. Buna göre davacının iş sözleşmesinin performans yetersizliği nedeni ile feshedildiği ve feshin bu nedenle geçerli nedene dayandığı kesinleşmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında somut olay değerlendirildiğinde; işyerinde uygulanmakta olan 2005 yılı Global Kılavuz hükümlerine göre, eleman fazlalığı veya pozisyon sayısının azaltılması ya da görevin ortadan kaldırılmasına bağlı olarak özel paket ödemesi, yapılacağının kararlaştırılmış olması nedeniyle performans düşüklüğü gerekçe gösterilerek iş akdi feshedilen davacıya özel paket ücreti ile 12 aylık özel sigortası ödemelerinin yapılmaması, 4857 sayılı Kanun’un 5.maddesinde düzenlenmiş olan ayrımcılığa ve eşit davranma borcuna aykırılık teşkil etmeyecektir. Bu nedenle davacının özel paket ücretine hak kazanamayacağı gibi 12 aylık özel sigortası ödemeleri ile 4 aylık brüt eşit davranmama tazminatına da hak kazanamayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında bir kısım üyeler 20 yıldır yönetici olarak çalışan davacının iş akdinin objektif kriterler belirlenmeden subjektif değerlendirme sonucu feshinin doğru olmadığı, performans düşüklüğü sözkonusu olduğunda işverence gerekli eğitimler verilerek makul bir süre beklenip performans düşüklüğünün giderilmesinin işçiden istenmesi gerektiği somut olayda performans düşüklüğünün bulunmadığı, performans düşüklüğünün varlığı kabul edilse dahi eşit davranma yükümlülüğüne aykırı davranıldığı için 2005 yılı Global Klavuz hükümleri uyarınca özel paket ücretinin davacıya ödenmesi gerektiği ifade edilerek direnme kararının onanması gerektiği görüşünü ileri sürmüşler ise de görüş yukarıda açıklanan gerekçelerle çoğunluk tarafından kabul edilmemiştir.

Yukarda açıklanan değişik nedenlerle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle açıklanan değişik gerekçe ile direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 22.04.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ