muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12560, Karar No: 2024/3081, Tarih: 04.04.2024

E. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin 02.11.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan Hükmün 2. bendinde yer alan "...1 YIL 13 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine, "... 2 YIL 1 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine karar verilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; cezanın infazı esnasında ekonomik ve sosyal açıdan telafisiz zararlara neden olacağından, beraatie aksi durumda ise lehe hükümler uygulanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre,

1. Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde bulundurduğu, hakkında erteleme kararları verildiği, erteleme kararlarını yeniden uyuşturucu kullanarak ihlal ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın; 25/05/2017 tarihli olay tutanağı içeriğine göre, yarı baygın bir şekilde oturduğunun görülmesi nedeniyle uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması üzerine, üzerindeki uyuşturucu maddeyi rızası dahilinde teslim ettiği, ele geçen maddenin uyuşturucu madde olduğu ve kan örneğinde uyuşturucu madde tespit edildiği, sanığın; ayrıca, 06/10/2017 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının anlaşılması üzerine, sanığın usulünce alınan kan örneğinde uyuşturucu madde tespit edildiği, sanığın bahse konu uyuşturucu madde kullanma ve bulundurma eylemleri ile ilgili temadi eden suç niteliği nazara alındığında tek suç olarak değerlendirilmesi ve tek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği, ancak sehven iki adet kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinin görüldüğü, sanığın erteleme süresi zarfında yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle hakkında verilen Dava Açılmasının Ertelenmesi kararının kaldırıldığı, sanığın 06/02/2020 tarihli eyleminin ihlal niteliğinde olduğu, sanığın erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmayarak yeniden uyuşturucu madde kullandığı belirlenmiştir.

3. Sanık soruşturma ve kovuşturma aşamalarında, uyuşturucu kullandığını ve tüm olayları kabul ettiğini beyan ettiği,

3. Sanık soruşturma ve kovuşturma aşamalarında, uyuşturucu kullandığını ve tüm olayları kabul ettiğini beyan ettiği,

4. Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 23/08/2017 tarih ve 2017/68800 sayılı raporda kan örneğinde uyuşturucu madde tespit edildiği, şüpheliden ele geçirilen madde incelemesi neticesinde İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 13/06/2017 tarih ve İST-KİM-17-14434 sayılı raporunda açık yeşil renkli bitki parçalarının uyuşturucu maddelerden sentetik kannabinoidler sınıfından MDMB (N) 2201 etken maddesini ihtiva ettiğinin tespiti ile yine sanığın bu tarihten sonra olan 06/10/2017 günü usulüne uygun alınan kan örneği incelemesi neticesinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 27/02/2018 tarihli raporunda uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden 5F- ADB metaboliti maddesini ihtiva ettiğinin tespiti, 06.02.2020 tarihinde alınan kan örneği incelemesinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 12/06/2020 tarih ve 2020/39163 sayılı raporunda kan örneğinde uyuşturucu veya uyarıcı maddelerden 5F-MDMB PICA ve metaboliti içerdiği belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü: Sanığın atlı suçları işlediği sabit olduğundan, suçun işleniş biçimi göz önüne alınarak sanığın suçu işlemekteki ısrarı, ıslah olmaması gibi sebeplerle takdiren alt sınırdan bir miktar uzaklaşılarak hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın adli sicil kaydına göre kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetinin bulunması, denetim süresi içerisinde tekrar kasıtlı suç işlediği anlaşıldığından ve suç işleme hususundaki eğilimi gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı belirtilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü; İlk derece mahkemesinin kararında, Cumhuriyet savcısının istinaf nedenleri dışında, usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş, ancak sanık hakkında hükmün 2. bendinde 2 yıl 6 ay hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılması nedeni ile sonuç cezanın 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi gerektiği halde, 1 yıl 13 ay olarak eksik belirlenmesi yasaya aykırı ise de maddi hata bulunması halinde bu hukuka aykırılığın düzeltilmesi mümkün olmakla düzeltilerek onanmasına kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 25.05.2017 ve 09.01.2018 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararlarının içeriğinde itiraz süresinin 7 gün olarak belirtildiği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimleri yapılmadığı için 24.05.2017 tarihli eylem nedeniyle verilen 09.01.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve 06.01.2018 tarihli eylem nedeniyle verilen 12.01.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararlarının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edildiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 06.10.2017 tarihli eylemi ve ihlal sayılan 06.02.2020 tarihli eylemin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin 02.11.2022 tarihli, 2022/602 Esas, 2022/296 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanunu'nun 302 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/109, Karar No: 2006/2854, Tarih: 06.03.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/109 E.  ,  2006/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                              :Polatlı 2.A.H.

#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 4.10.2005 gün ve 14838-13460 sayılı ilamiyle\* kısmen bozulmasına kısmen onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

1-#Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davalı N. dışında  karar düzeltme isteminde bulunduğu anlaşılan diğer davalıların karar düzeltme isteminin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan bölümleri yersizdir.

2-416 parsel yönünden karar düzeltme isteğine gelince; Tefhim edilen kısa kararda 416 parsel yönünden dava kabul edildiği halde sonradan yazılan gerekçeli kararda bu konuda hüküm kurulmamış ve böylece kısa ve gerekçeli kararlar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu yönün ilk inceleme sırasında gözden kaçırıldığı anlaşılmakla davalıların karar düzeltme isteğinin kabulüne, kararın açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Karar düzeltme isteminin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440-442. maddeleri gereğince 2. bentte gösterilen sebeple kabulüne, Dairemizin 4.10.2005 tarih ve 2005/14838 esas 13460 karar sayılı bozma kararının 2 nci bendinin kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerine yönelik karar düzeltme isteminin REDDİNE, oyçokluğuyla karar verildi. 06.03.2006 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa kararda 416 parsel yönünden dava kabul edildiği halde gerekçeli kararda bu konuda “hüküm kurulmayarak” çelişki yaratıldığı konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” 416 parsel dışında kalan diğer parseller yönünden işin esası hakkında inceleme yapılabileceğine yönelik düşüncelerine katılmıyorum.

Şöyle ki;

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır.

O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir. Karar düzeltme isteminin bu gerekçe ile kabulü düşüncesindeyim.

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/610, Karar No: 2013/587, Tarih: 28.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/610 E.  ,  2013/587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yardım ve Bildirim Yükümlülüğünün Yerine Getirilmemesi

HÜKÜM : 5237 Sayılı TCK nun 98/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar .... ve ... vekili, sanık ...'ın yardım ve bildirim yükümlü1üğünün yerine getirilmemesi suçundan kurulan beraat hükmü hakkında 08/05/2008 tarihli dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunduğu halde, katılanlar vekilinin temyiz istemiyle ilgili tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu hususta görüş içerir "ek tebliğname" düzenlemek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE) 28/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/262, Karar No: 2005/339, Tarih: 11.05.2005

**Hukuk Genel Kurulu         2005/9-262 E.  ,  2005/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

**Mahkemesi** : Tekirdağ Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

**Günü** : 24.11.2004

**Sayısı** : 300-219

Taraflar arasındaki “*tazminat*” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tekirdağ Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.12.2003 gün ve 2002/53-2003/258 sayılı kararın incelenmesi taraflar vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 20.9.2004 gün ve 2004/24120-18962 sayılı ilamı ile;

*(...1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.*

*2- Davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteği müşteriye karşı kötü davranış gösterdiği kabul edilerek reddedilmiştir.*

Davacı işyeri güvenlik görevlisi olup, olay günü müşterinin güvenlik cihazından geçtiği sırada, alarm ötmesi sonucu davacının müşterinin çantasını alarak bir odaya götürdüğü, çantanın burada işyeri müdürü tarafından kontrol edildiği, ancak müşteri çantasında işyerine ait bir eşyaya rastlanmadığı anlaşılmıştır. Davacı işyeri güvenlik görevlisi olduğu için emniyet cihazının alarm vermesi üzerine müşteri çantasını denetlemek istemesi görevi kapsamına girmekte olup, bu eylemin işverenin malını korumaya yöneliktir. Müşteriye karşı aşırı bir şiddet gösterdiği kanıtlanabilmiş değildir. Bu nedenlerle davacının eyleminin bağlılık ve doğruluğa aykırı davranış olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu sebeplerle davacının ihbar ve kıdem tazminat taleplerinin kabulü gerekirken reddedilmesi hatalı olup, bozma nedenidir.

*3-Davalı işveren ilk bilirkişi raporundan sonra bazı aylara ait fazla mesai ücret alacağının ödendiğini gösteren ve davacı imzasını içeren bordro ve belge ibraz etmiştir. Bu kayıtlar dikkate alınarak ödenmeyen aylar için fazla mesai ücret alacağı hesaplanmalı ve hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece bu esasa aykırı şekilde hüküm tesisi hatalıdır....)*

Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDEN** :Davacı vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

1-Yerel mahkemenin önceki hükmü ile bozma ve direnme kararlarının içerik ve kapsamlarına göre Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, ihbar ve kıdem tazminatı noktasında toplanmakta olup; direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlığın ilişkin bulunduğu tutar, davacı vekilince itiraz edilmeyen bilirkişi raporu ile saptandığı üzere toplam 845.353.204 TL. den ibarettir.

1-Yerel mahkemenin önceki hükmü ile bozma ve direnme kararlarının içerik ve kapsamlarına göre Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, ihbar ve kıdem tazminatı noktasında toplanmakta olup; direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlığın ilişkin bulunduğu tutar, davacı vekilince itiraz edilmeyen bilirkişi raporu ile saptandığı üzere toplam 845.353.204 TL. den ibarettir.

Bilindiği gibi, 14.7.2004 tarih ve 5219 sayılı “*Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”* 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış; 15.maddesindeki hüküm gereğince, 2.maddesinin (B) fıkrası, 3.maddesinin (C) fıkrası, 7,9,10,11,12.maddeleri ile 13.maddesinin (B) fıkrası 1.1.2005 tarihinde, diğer maddeleri ise yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir.Anılan Kanun’un, 2.maddesinin yayım tarihinde yürürlüğe giren (A) fıkrasının (c) bendi ile; 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında yer alan ve ek 3 ncü maddesine göre “*kırkmilyon”*TL. olarak uygulanması öngörülen parasal sınır “*birmilyar”* TL;

beşinci fıkrasında yer alan ve ek 3 ncü maddesine göre *“sekizyüzmilyon”* TL. olarak uygulanması öngörülen duruşma sınırı *“onmilyar”* TL.; *“altıyüzmilyon”* TL.olarak uygulanması öngörülen karar düzeltme sınırı da “altımilyar” *TL. olarak değiştirilmiştir.*

Kısaca, anılan Kanun, 21.7.2004 tarihinden itibaren temyiz (kesinlik) sınırını 1.000.000.000 TL. (1.000 YTL), karar düzeltme sınırını da 6.000.000.000 TL. (6.000 YTL) olarak belirlemiştir.

Yerel mahkemenin direnme kararı 24.11.2004 günü verilmiştir.

Somut olayda, temyiz istemi Yerel Mahkemenin direnme kararına yöneliktir. Söz konusu tarihte, 5219 sayılı Kanunun temyiz sınırını bir milyar TL. (1.000 YTL) olarak değiştiren hükmü yürürlükte bulunduğuna ve eldeki davada uyuşmazlık konusu olan reddedilen miktar bu sınırın altında olduğuna göre, direnme kararı kesin olup, temyizi mümkün değildir.

Belirtilen nedenlerle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin direnme kararına ilişkin bölümünün reddi gerekir.

2-Temyize konu bozma ilamının (3) nolu bendine ise direnilmeyip, mahkemece hükmüne uyulan bozma doğrultusunda yeni bir hüküm tesis edildiğinden, bu yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

**SONUÇ:** 1-Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin direnme ilişkin bölümünün **REDDİNE,**

2-Davacı vekilinin uyulan yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın **9.HUKUK DAİRESİNE** gönderilmesine, 11.5.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11357, Karar No: 2019/9357, Tarih: 02.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11357 E.  ,  2019/9357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

2) Mağdur hakkında Sarıoğlan Devlet Hastanesince düzenlenen olay tarihli geçici raporda " sol göz kapağı üstü 1 cm. kesi, sağ temporal bölgede 3 cm. kesi, sol zigomatik üzeri 3x3cm. şişlik, zigoma kırığını değerlendirmek için gerekli ekipman yoktur, üst seviye sağlık merkezine sevki uygundur." şeklinde değerlendirmede bulunulduğu ve daha sonra aldırılan raporlarda mağdurdaki zigoma kırığı ile ilgili değerlendirmenin bulunmadığı ayrıca da...Üniversitesi Eğitim Araştırma Hastanesince düzenlenen 18/07/2014 tarihli raporda da, ''temporal bölgede 2 cm.'lik vertikal insizyon skarı" mevcut olduğu ve sabit iz niteliğinde olduğu belirtilmesine karşın, yaranın niteliği ve sözel diyalog mesafesinden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edilip edilmediği gibi hususlarda da rapor içeriği yetersiz olup, Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı anlaşıldığından, mağdurun, tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek, mağdurda kemik kırığı meydana gelip gelmediğini de değerlendirecek ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmasına,02.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/300, Karar No: 2023/4674, Tarih: 29.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/300 E.  ,  2023/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3096 E., 2022/2992 K.

DAVA TARİHİ : 12.07.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burdur 1. Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/188 E., 2022/164 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde çalıştığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, alt işveren bünyesinde çalışmakta iken ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini ve ödendiğini, kadroya geçerken ... ... sözleşmesi imzaladığını ve ücretinin yine asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlendiğini; ancak davalı tarafından eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek ödenmeyen ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri