muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9994, Karar No: 2025/634, Tarih: 23.01.2025

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 20.11.2024 tarihli ve 94660652-105-09-33929-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2024 tarihli ve 2024/119900 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2024 tarihli ve 2024/119900 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“(...)Somut olayda, müştekinin 17/09/2024 tarihli dilekçesinde özetle, olay gecesi sanığın uyuduğu odaya girdiğini, yanına kadar gidip çömeldiğini, sanığın uykudan öfke ile kalktığını, beni bunun için mi uyandırıyorsun diye el kol hareketi yaparken elini ittirdiğini, bu esnada dengesini kaybettiğini, sanık ile yanak yanağa kaldığını, bunun daha sonra cinsel amaçlı yapılan bir hareket olmadığını anladığını, olayı sakin kafayla düşünüp defalarca gözünde canlandırdığında taciz değil sinirle ve öfkeyle yapılmış bir hareket olduğunu anladığını, yanlış anlamış olması sebebiyle şikayetçi olduğunu beyan ettiği, müştekinin dilekçe içeriğinin hüküm kesinleştikten sonra ifadesi alınan tanıklar ... ve ...'in beyanlarıyla doğrulanması karşısında, hüküm kesinleştikten sonra ortaya çıkan bu durumun diğer delillerle birlikte incelendiğinde yargılamanın yenilenmesi talebinin hükme etki edecek nitelikte ve esaslı olması nedeniyle duruşma yapılması gerektiği, mahkemece yargılamanın yenilenmesine ve duruşma açılmasına karar verilmesi gerekirken duruşma açılmaksızın talebin reddine karar verildiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- Kabule göre de, sanık müdafiinin yapmış olduğu yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/07/2024 ve 29/07/2024 tarihli ek kararlarının itiraz üzerine kaldırılmasına dair mercii Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/08/2024 tarihli ve 2024/1347 değişik iş sayılı kararını takiben, Mahkemece delillerin toplanmasını bittikten sonra 5271 sayılı Kanun'un 320/3. maddesi gereğince hakkında hüküm kurulan sanığa iki hafta içerisinde görüş ve düşüncelerini bildirmesi istenmeden karar verildiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.”

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Somut olayda; sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 01.12.2023 tarihinde mahkumiyet kararı verildiği, söz konusu kararın istinaf edilmesi üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek 13.03.2024 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkındaki yargılamanın yenilenmesi talebinin ise 03.07.2024, 13.08.2024 ve son olarak 08.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere reddedildiği anlaşılmıştır.

2. Somut olayda; sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 01.12.2023 tarihinde mahkumiyet kararı verildiği, söz konusu kararın istinaf edilmesi üzerine, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek 13.03.2024 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkındaki yargılamanın yenilenmesi talebinin ise 03.07.2024, 13.08.2024 ve son olarak 08.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere reddedildiği anlaşılmıştır.

3. Sanık müdafiinin 13.06.2024 tarihli dilekçesiyle sunulan inceleme konusu yargılamanın yenilenmesi talebi hakkında Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2024 tarihinde ret kararı verdiği, sanık müdafinin itirazını değerlendiren Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.08.2024 tarihli ve 2024/1347 D.İş sayılı kararıyla yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar vermiş olmasına rağmen 1. Asliye Ceza Mahkemesince 13.08.2024 tarihinde duruşma açarak delillerin değerlendirmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak yeniden yargılama talebinin duruşma açılmadan reddine karar vermesi, kararına karşı yapılan itirazın kabulü yerine merciince reddi hukuka aykırı bulunmuş talep yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2024 tarihli ve 2024/1683 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20278, Karar No: 2013/9715, Tarih: 03.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/20278 E.  ,  2013/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın 20.09.2007 tarihinde, katılanı, “elli avukat tutsan da çıkaramayacaksın, seni öldüreceğim ayaklarını yerden keseceğim” demek suretiyle tehdit ettiğinden bahisle TCK'nın 106/1-1. cümlesi hükmü gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davası ile ilgili hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın 25.08.2008 havale tarihli ek temyiz dilekçesinde akli maluliyeti bulunduğunu ileri sürmesi ve dilekçe ekinde, Haydarpaşa Numune Hastanesi'nin “atipik psikoz” tanısı içeren sağlık kurulu raporunu sunması karşısında, TCK'nın 32. maddesi uyarınca, sanığın, üzerine atılı tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği sırada, eylemlerinin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen ortadan kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı, tüm hasta evrak ve raporları temin edilip yöntemine uygun olarak alınacak raporla saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de; kasıtlı suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10853, Karar No: 2010/9871, Tarih: 08.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10853 E.  ,  2010/9871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı ... hakkında açtığı davada, daha dava dışı işverende çalıştığı süreye ilişkin tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, istek doğrultusunda karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır. 3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir

uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esası hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5889, Karar No: 2011/10044, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5889 E.  ,  2011/10044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davalı tarafın dayandığı Şubat 320 tarih, Cilt 9, Sayfa 111, Sıra 5, Mayıs 300 tarih Cilt 7, Sayfa 23, Sıra 392, Kanunievvel 324 tarih, Cilt 9, Sayfa 90, Sıra 3, Mayıs 300 tarih, Cilt 10, Sayfa 44, Sıra 322 nolu tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa krokisi, kadastro sırasında revizyon görmüş iseler revizyon gördükleri parsel/parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile birlikte dava konusu taşınmazı birlikte gösterir birleşik kadastro paftasının,

2) Dava konusu taşınmaza komşu 172 ada 56, 41, 28, 3, 62, 5 ve 6 sayılı parsellerin davalı oldukları anlaşılmakla dava dosyalarının,

3) Komşu 172 ada 69 parsele ait kadastro tespit tutanağı ile varsa dayanak belgelerinin, davalı ise dava dosyasının,

4) Hükmün temyiz edene tebliğine dair belgede tebliğ tarihinin bulunmadığı görülmüş ve dolayısıyla, temyizin süresinde yapılıp yapılmadığı anlaşılamamıştır. Tebligatın kalemde memur eliyle yapılmış olması nedeniyle, kayıt ve belgelerin incelenip, tebliğ tarihinin saptanarak, bu konuda düzenlenecek belgenin,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/09/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10586, Karar No: 2011/14238, Tarih: 19.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10586 E.  ,  2011/14238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Bafracalı Köyünde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6819, Karar No: 2016/13448, Tarih: 22.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/6819 E.  ,  2016/13448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında, aynı gün kendisinin başka bir deposunda da arama yapıldığını ve bandrolsüz kitap ele geçirildiğini, iki ayrı soruşturma evrakı düzenlenerek iki ayrı dava açıldığını beyan etmesi, Uyap'ta yapılan sorgulama neticesinde tespit edilen sanığın yargılandığı ... Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 11.05.2011 tarihli 2010/181 Esas, 2011/438 Karar sayılı ilamının incelenmesinde, sanığın işyerinde 25.08.2009 tarihinde yapılan arama neticesinde usulsüz çoğaltılmış ve bandrolsüz 61.427 adet kitap ile 14.130 adet usulsüz bandrollü kitap ele geçirildiğinin ve bu eylemden dolayı sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.04.2013 tarih ve 2012/1955 Esas, 2013/8324 Karar sayılı ilamıyla da bu hükmün onandığının anlaşılması karşısında, mahkemece yargılamaya konu dosya ile arasında fili ve hukuki irtibat bulunduğu anlaşılan...Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2010/181 Esas, 2011/438 Karar sayılı dosyasının getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/909, Karar No: 2024/6136, Tarih: 19.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/909 E.  ,  2024/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1465 E., 2023/692 K.

KARAR : Başvurunu esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Datça Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/184 E., 2021/28 K.

Taraflar arasındaki evlat edinmede ana baba rızası aranmaması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum vekili; kuruma yerleştirilen küçüğün evlat edinmede ana-baba rızasının aranmaması kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne duruşmada evlatlık verilmesini kabul ettiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

I. DAVA

Davacı kurum vekili; kuruma yerleştirilen küçüğün evlat edinmede ana-baba rızasının aranmaması kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne duruşmada evlatlık verilmesini kabul ettiğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 09.04.2019 tarihli ilamı ile, davacının davasının kısmen kabulü kısmen reddi İle; davacı kurumun, ana baba rızası aranmaması yönündeki davasının reddine, davalının kimliğinin gizli tutulması talebi doğrultusunda; küçük C.Ö.'nün kimliğinin de gizli tutularak; dosyada kimlik bilgileri bulunan küçük C.Ö. hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5 inci maddesinin c fıkrası gereğince bakım tedbiri uygulanmasını bakım tedbirine ilişkin kararın kesinleşmesi beklenilmeksizin; kararın bir örneğinin Muğla Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne gönderilmesine, karar verilmiş, kararı davacı kurum vekili istinaf etmiştir. Davacı kuruma ön inceleme günü tebliğ edildiği davacı vekili ön inceleme duruşması için mazeret dilekçesi verdiği ve Mahkemece mazeret kabul edilmesine rağmen ön inceleme yapıldığı ve aynı gün tahkikat ve sözlü yargılama duruşmalarını da yaparak davacı kurum vekilinin yokluğunda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildiği, mazeretin kabul edilmesi nedeniyle ön inceleme yapmayarak yeni bir ön inceleme günü belirlemesi davacı kuruma tebliğ etmesi ve ön incelemeyi yaptıktan sonra sonucuna göre tahkikat ve sözlü yargılama aşamalarında usule uygun tamamlanarak karar verilmesi gerekirken usul ekonomisi gerekçe gösterilerek dosyanın esası hakkında kurumun mazeretinin kabul edilmesine rağmen tek duruşmada karar verilmesi doğru olmadığı, ayrıca dava dilekçesi davalı anneye tebliğe çıkarılmadığı, somut olayda dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlanmadan ön inceleme duruşması yapıldığı ve devamında tahkikata geçilerek yazılı şekilde karar verildiği açıklanan bu husus tarafların savunma hakkını kısıtlayan ve adil yargılanma hakkını etkileyen önemli bir usul hatası olduğu bu nedenle davacı kurum vekilinin anne ve baba rızasının aranmaması davasına yönelik istinaf talebinin kabülü ile kararın kaldırılmasına ve mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.