muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16438, Karar No: 2013/8298, Tarih: 02.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16438 E.  ,  2013/8298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1-2-d, 62, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 191. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Mağdurun hayati tehlike geçirmesine, duyu ya da organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla TCK’nın 89/1. maddesi gereğince tayin edilen cezada, aynı Kanunun 89. maddesinin 2. fıkrasının "a, d, e" bentleri uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, "yaralanmanın kemik kırılmasına neden olduğundan söz edilerek TCK'nın 89/2-d. maddesi ile uygulama yapılarak karışıklığa neden olunması,

3-Sanığa ait demir iskele imalathanesinde işçi olarak çalışmakta olan 13 yaşındaki mağdurun, olay günü tiner içeren maddeyle demir boyama işi yaparken, aynı ortamda çalışan kaynak makinesinden çıkan kıvılcımlardan tinerin alev alması sebebiyle çıkan yangında yanarak yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksirin şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, sonuç ceza miktarındaki kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7, Karar No: 2006/141, Tarih: 05.04.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/17-7 E.  ,  2006/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2005

Taraflar arasındaki “tazinat“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 30.12.2004 gün ve 2003/119 E- 2004/419 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 22.03.2005 gün ve 2005/3887-2684 sayılı ilamı ile, (...Davacı, davalı E. İ.adına kayıtlı olup davalı S.B.'nin idaresinde bulunan .... plakalı araçla, kendisine ait ve idaresinde bulunan 42 ZB 395 plakalı aracına çarpması nedeniyle araçta meydana gelen 5.168.350.000.TL maddi zararın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı E..İ..duruşmalara katılmamış savunma yapmamıştır.

Davalı S..B.. vekili, müvekkilinin davacının aracında meydana gelen hasarın tamir ettirdiğini, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 2.182.416.000.TL sinin 8.12.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı S..B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2.182.416.000 TL'sinin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir.

1-Davacıya ait aracın bir kısım hasarının davalı S..B..tarafından tamir ettirilerek giderildiği davacının 19.4.2004 tarihli oturumdaki beyanı ve tamiri yapan servisin verdiği belge ile anlaşıldığına göre, davalı Süleyman'ın karşıladığı tamirat giderinin (işçilik dahil) belirlenerek kusur oranı da dikkate alınmak suretiyle davacı lehine hükmedilen tazminattan indirilmesi gerekir. Bu husus dikkate alınmadan hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Ayrıca davacı 400.000.000.TL değer kaybı talep edildiği halde istek aşılarak 1.500.000.000.TL üzerinden yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması da isabetli değildir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

1-İlk kararı temyiz etmeyen davalı E.. İ..yönünden hüküm kesinleştiğinden direnme kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu durumda temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2-Davalı S..B..vekilinin temyizine gelince;

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

1-İlk kararı temyiz etmeyen davalı E.. İ..yönünden hüküm kesinleştiğinden direnme kararını temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu durumda temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2-Davalı S..B..vekilinin temyizine gelince;

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkili idaresinde bulunan ...... plakalı araca, davalı S..B.. idaresinde bulunan ... ... plakalı aracın çarpması sonucu meydana gelen kaza nedeniyle, müvekkiline ait araçta Sulh Hukuk Mahkemesince 5.168.350.000 TL hasar bedeli tespit edildiğini ileri sürerek, 5.168.350.000TL tazminatın araç maliki ve sürücüsü davalılardan yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı S. B. vekili; davacıya ait aracın müvekkili tarafından tamir ettirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiş; diğer davalı E..İ..ise, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

Mahkemenin, “bilirkişi raporuna göre davalının davacıya ait aracı tamir ettirirken çıkma parçalar kullanılması ve işçiliğin titiz bir şekilde yapılmaması nedeniyle araçta oluşan 1.500.000.000 TL değer kaybı ile, davacı tarafından tamir ettirilen parçalara ödenen 1.179.000.000 TL ve araç mahrumiyetinden doğan 19.000.000 TL zararın toplamı 2.728.020.000 TL’nin davacının zararını oluşturduğu” gerekçesiyle “davanın kısmen kabulü ile, davalının kusur oranına göre 2.182.416.000 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline” dair verdiği karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı nedenle bozulmuş; Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

a)Öncelikle, zarar kavramı hakkında şu kısa açıklamanın yapılmasında yarar görülmüştür.

En sabit tanımıyla zarar, kişinin malvarlığında veya manevi varlığında ortaya çıkan eksilmedir. Kaynağına, sebebine zarar veren ile zarar gören arasındaki hukuki ilişkiye ve her somut olayda farklı şekillerde gündeme gelebilecek benzeri ölçütlere göre, zararın niteliği, kapsamı ve miktarı, her olayın kendine özgü yapısı içerisinde, değişen bir özellik gösterecektir.Açıktır ki, bir zararın oluşması, ona neden olanın tazminat yükümlülüğünü doğurur. Tazminat miktarı zarar belirlenirken, zarar görenin gerçek zararının esas alınması zorunludur. Burada ilke şu olmalıdır. Zarar doğurucu eylem, zarar görenin malvarlığında ne miktarda bir azalmaya neden olmuş ise, zarar verenin tazminat borcu da, o miktarda olmalıdır.

Somut olay bu çerçevede değerlendirildiğinde; davalının haksız eylemi nedeniyle davacıya ait araçta oluşan bir kısım hasarın, davalı S. B. tarafından tamir ettirilerek giderildiği, bir kısım parçanın da davacı tarafından satın alınarak araca monte ettirildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.Bu itibarla davacı tarafından yapılan mükerrer masrafların, gerçek zarar kapsamında bulunmadığı kuşku ve duraksamadan uzaktır. Hal böyle olunca; Mahkemece, davacı tarafından mükerrer ödenen işçilik ve parça giderinin belirlenerek, hükmedilen tazminattan indirilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeden önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Yerel Mahkemenin direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

b)Bozma ilamının ikinci bendi açısından:Çekişmeli yargılamada tasarruf ilkesinin doğal bir sonucu olarak hakim, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlaya veya başka bir şeye hüküm veremez (H.U.M.K. m74). Eş söyleyişle hakim, davacının talep sonucu ile bağlı olduğundan, bu talepten fazlasına karar veremez.

Bilirkişi incelemesi yaptırılan davalarda, bilirkişi raporunda davacının alacağının dava dilekçesinde talep edilen miktardan daha fazla tespit edilmiş olması halinde, dava dilekçesinde istenilmiş olan miktara hükmedilmesi gerektiği; aksi halin, talepten fazlaya hüküm verme yasağına aykırılık teşkil edeceği kuşkusuzdur.

Şu hale göre, dava dilekçesinde dayanılan tespit raporunda kaza nedeniyle araçta oluşan değer kaybının 400.000.000 TL belirlendiği ve açıkça bu miktarın talep edildiği anlaşıldığından, bilirkişi raporunda belirlenen ve isteği aşan 1.500.000.000 TL değer kaybına hükmedilemeyeceği açıktır.

Mahkemece aynı yöne işaret eden ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararının ikinci bendine uyularak, dava dilekçesindeki taleple bağlı kalınmak suretiyle 400.000.000 TL. değer kaybına hükmedilmesi gerekirken, talebi aşan önceki hükümde direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : 1-Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenle davalı E..İ..ün temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davalı S..B.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda 2/a bendinde açıklanan nedenlerden dolayı Özel Daire bozma kararının gerekçesi değiştirilerek, zararın kapsamına ilişkin direnme kararının BOZULMASINA, 05.04.2006 gününde oyçokluğu ile, Yukarıda 2/b bendinde ve Özel Daire bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı değer kaybına ilişkin direnme kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine, 05.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12470, Karar No: 2024/2863, Tarih: 28.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/12470 E.  ,  2024/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/692 E., 2022/868 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma,

tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme

24.04.2019 (silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından sanık ... için)

25.04.2019 (Silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından sanık ... için

14.04.2019 (tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçu bakımından tüm sanıklar için)

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

1-Sanık ... hakkında; Bölge Adliye Mahkemesinin, sanık müdafiinin istinaf talebinin reddine ilişkin 04.04.2022 tarihli ek karara yönelik vermiş olduğu karar, CMK'nın 276 ncı maddesi de gözönüne alındığında kesin nitelikte olup başka bir kanun yolu da öngörülmediğinden temyizi mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; dosyanın bu yönüyle incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında "silahlı terör örgütüne üye olma, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme" suçlarından kurulan hükümlere; sanık ... hakkında ise tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan kurulan hükme dair sanık ... ile sanıklar ..., ..., ... müdafiileri ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ... ile sanıklar müdafilerinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme dair sanık müdafii ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

B)Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme dair sanık müdafii ile Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talepleri yönünden yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Silahlı terör örgütü PKK/KCK'nın hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair her türlü kuşkudan uzak delil elde edilemeyen, kod adı kullanmayan, terör örgütü içinde ideolojik veya silahlı eğitim aldığına, örgütün dağ kadrosu veya milis güçleriyle bağlantısını gösteren veya ilişkisini belirleyen delil bulunmayan sanığın soruşturma aşamasında usulüne uygun olarak alınan beyanına göre 14.04.2019 günü saat 20.40 sıralarında Silvan İlçesi Konak Mahallesi Anadolu Caddesi üzerinde bulunan Silvan Jandarma Alay Komutanlığı Lojmanlarının bahçe kısmına elindeki EYP olduğu değerlendirilen cismi atmaktan ibaret eyleminin tek başına silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturmayacağı ancak silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebepten BOZULMASINA, işlenen suçun niteliği bozma nedeni ve mevcut delil durumuna göre sanık ... 'in tutukluluk

Kanuna aykırı, sanık müdafinin ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebepten BOZULMASINA, işlenen suçun niteliği bozma nedeni ve mevcut delil durumuna göre sanık ... 'in tutukluluk

halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304/1 inci maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22614, Karar No: 2018/2615, Tarih: 12.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/22614 E.  ,  2018/2615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı usulüne uygun 03.12.2014 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK'un 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 02.01.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 12.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10821, Karar No: 2013/2188, Tarih: 12.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/10821 E.  ,  2013/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Gaziantep Nüfus Müdürlüğünden "... ili " “... No:... , Aile Sıra No:..., Sıra No;... "de kayıtlı 29/05/1970 doğumlu ... ve ... oğlu ... isimli bir kişinin bulunup bulunmadığının sorularak verilecek cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/110, Karar No: 2025/2244, Tarih: 17.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/110 E.  ,  2025/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkem

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/131 E., 2024/9 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile ilaç bedelinin Kurumca karşılanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurumca karşılanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; talep konusu ilacın SUT kapsamında bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince akıllı kanser ilacının Kurum tarafından karşılanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk