muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13371, Karar No: 2024/3425, Tarih: 24.04.2024

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

Uyuşturucu madde kullandığını kabul ettiğine ve hakkında verilen hükmün tekrar denetlenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ikamet ettiği mahallede evinin yakınlarında kurutulmaya bırakılmış halde 250 kg ağırlığında esrar maddesinin ele geçirilmesi ve alınan kan ve idrar tahlilinde uzmanlık raporuna göre esrar metaboliti (THC), amfetamin ve metamfematin olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması kararı verildiği ancak sanığın denetim süresi içinde 01.10.2015 tarihinde tekrar esrar içtiğinden bahisle tekrar soruşturmaya başlanıldığı ve böylece sanığın yeniden uyuşturucu kullanarak denetime uymadığı ve ikinci işlediği uyuşturucu kullanma suçunun denetimin ihlali kapsamında kabul edildiği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında incelemeye konu 04.09.2015 tarihli eylem nedeniyle, 18.02..2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının, soruşturma aşamasında bildirdiği, aynı zamanda MERNİS adresi olan adrese MERNİS şerhi ile çıkarıldığından usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği gibi, soruşturma aşamasında sanığın müdafii eşliğinde savunmasının alınmış olduğu dikkate alınarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının müdafiine tebliğe çıkarılması gerektiği, müdafiine tebligat yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanık müdafiine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 28.11.2014 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat

işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İznik Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2016 tarihli ve 2016/295 Esas, 2016/473 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/22590, Karar No: 2012/25702, Tarih: 16.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/22590 E.  ,  2012/25702 K.**

**"İçtihat Metni"**

222 sayılı ilköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 55. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında 1.500,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Esenler Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün 12/04/2012 tarihli ve 3960 sayılı idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Bakırköy 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/05/2012 tarihli ve 2012/129-1165 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 03/07/2012 gün ve 40228 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/07/2012 gün ve KYB. 2012- 186621 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; Bakırköy 8. Sulh Ceza Mahkemesince, muterizin başvurusu üzerine hiçbir inceleme ve araştırma yapılmaksızın itirazın reddine karar verilmiş ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28. maddesinde yer alan, "(2) Başvurunun usulden kabulü halinde mahkeme dilekçenin bir örneğini ilgili kamu kurum ve kuruluşuna tebliğ eder.

(3) İlgili kamu kurum ve kuruluşu, başvuru dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren en geç onbeş gün içinde mahkemeye cevap verir. Başvuru konusu idari yaptırıma ilişkin işlem dosyasının tamamının bir örneği, cevap dilekçesi ile birlikte mahkemeye verilir. Mahkeme, işlem dosyasının aslını da ilgili kamu kurum ve kuruluşundan isteyebilir. Cevap dilekçesi, idari yaptırım kararına karşı başvuruda bulunan kişi sayısından bir fazla nüsha olarak verilir, (4)Mahkeme, başvuruda bulunan kişilere cevap dilekçesinin bir örneğini tebliğ eder; talep üzerine veya re'sen tarafları çağırarak belli bir gün ve saatte dinleyebilir. Dinleme için belirlenen günle tebligatın yapılacağı gün arasında en az bir haftalık zaman olmasına dikkat edilir. Dinleme sırasında taraflar veya avukatları hazır bulunur. Mazeretsiz olarak hazır bulunmama, yokluklarında karar verilmesine engel değildir. Bu husus, tebligat yazısında açıkça belirtilir. (5) Ceza Muhakemesi Kanununun tanıklığa, bilirkişi incelemesine ve keşfe ilişkin hükümleri, bu başvuru ile ilgili olarak da uygulanır." şeklindeki düzenlemeler nazara alınarak, mahkemesince yapılacak inceleme sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırkey 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 11.05.2012 tarihli 2012/129 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince düşünülmesine, 16.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4422, Karar No: 2019/8557, Tarih: 11.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4422 E.  ,  2019/8557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince davalı kadının, davacı erkeğin hastanede yatışı esnasında refakatçi kalmayarak erkeği yalnız bıraktığı, eve gelen misafirlere ilgi göstermediği, güleryüzlü olmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı kadının ağır kusurlu olduğu, gerekçesiyle 4721 sayılı yasanın 166/1. maddesi uyarınca erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı kadın tarafından tamamına yönelik olarak istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi tarafından istinaf kanun yolu değerlendirilmesinde, ilk derce mahkemesince verilen hükmün boşanma, yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin dairece 1., 5., 6., 7., 8. ve 9. ile numaralandırılan bentleri istinaf incelemesi dışında bırakılarak kesinleştiğinden bahisle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı kadın tarafından, ilk derece mahkeme kararı, boşanmayı da içerir şekilde istinaf edildiği halde bölge adliye mahkemesince, boşanma kararı hakkında istinaf incelemesi yapılmaması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeplerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 20/03/2019 tarih, 2017/2688 E. - 2019/523 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.09.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8060, Karar No: 2015/9583, Tarih: 19.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8060 E.  ,  2015/9583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)

TARİHİ : 27/05/2015

NUMARASI : 2015/174 - 2015/257

Taraflar arasındaki davada Bursa 1. Tüketici ve İnegöl 2. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tüketici hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Bursa 1. Tüketici Mahkemesi, kararın İnegöl İlçe Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığınca verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) tarafından ise, taraflarca yetki itirazında bulunulmadığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından davacının İnegöl İlçe Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığınca verilen kararın iptali isteminde bulunduğu, tarafların yetki itirazı bulunmadığı, Bursa 1. Tüketici Mahkemesinin yetkisinin bu suretle kesinleştiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 1. Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bursa 1. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/10/2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14372, Karar No: 2012/18286, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/14372 E.  ,  2012/18286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının müvekkil firmadan muhtelif tarihlerde vasıtası için motorin aldığını, 18.10.2007 tarihi itibariyle 9.535,45 TL borcu olduğunu, aldığı akaryakıt karşılığında müvekkili firmaya veresiye fişini imzalayarak borçlandığını ancak borcunu ödemediğini, hakkında icra takibi başlatıldığını, haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacıdan çeşitli tarihlerde mazot aldığını, ancak borcu olmadığını, teminat senedinin kendisine iade edildiğini, ayrıca davacı tarafça sunulan 3 adet veresiye fişi altındaki imzanın kendisine ait olmadığını,ödeme makbuzlarını mahkemeye sunduğunu belirterek davanın reddine ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davacının ticari defterlerinin usulüne uygun tutulmadığı, ayrıca davalının tacir olduğu iddia ve ispat edilemediği için davacı defterlerindeki kayıtların davalı aleyhine delil olamayacağı, davalının toplam 3.150,00 TL bedelli fişler dışındaki veresiye fişlerini kabul ettiği, buna göre davalının davacı defterlerinde kayıtlı olan ödeme makbuzlarındaki tutar borçtan düşüldüğünde 6.385,45 TL'lik borcu kaldığının anlaşıldığı, faturaya dayalı alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kabul edilen kısım üzerinden davalı aleyhine icra inkar tazminatına, reddedilen kısım üzerinden davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dava konusu alacak likit olduğundan davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesinde, ödenen kısım yönünden takibe girişmesinde davacının kötü niyetli olduğu kabul edilerek reddedilen kısım yönünden de kötü niyet tazminatına hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekili ve davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16761, Karar No: 2018/5168, Tarih: 17.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16761 E.  ,  2018/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4/1. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun; üçüncü kısmı (TMK m. 396-494) hariç olmak üzere ikinci kitabından (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Türk Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. Aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 Sayılı Kanunun 2. maddesiyle o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir. Mahkemenin yargı çevresinde 22.05.2007 tarihinde kurulan aile mahkemesi, karardan sonra 01.12.2016 tarihinde faaliyete geçmiştir. Bu açıklama karşısında davanın görevli ve yetkili aile mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 17.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2011/7, Karar No: 2012/565, Tarih: 31.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/7 E.  ,  2012/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’ndan kooperatif hissesini devir aldığını, devredenin bu dairenin bedelini malzeme olarak ödediğini ve kooperatife borcu bulunmadığını, müvekkilinin tüm edimlerini yerine getirmesine rağmen, davalı kooperatifin taşınmazı müvekkiline devretmediğini ileri sürerek, ... Mahallesi, ... Bulvarı,..... Sokak No:.....Kayseri adresinde bulunan taşınmasızın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde evin değerinin tespiti ile şimdilik 10.000,00 TL'nin kooperatifin temerrüde düşürüldüğü 30.07.2002 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı ...’ndan üyeliği devir alarak müvekkili kooperatifin ortağı olduğunu, taraflar arasındaki sözleşmelerin müvekkilini bağlamayacağını, genel kurul tarafından açıkça yetki verilmedikçe yönetim kurulunun diğer ortaklardan farklı statüde ortaklığa kabul kararı vermesinin mümkün olmadığını, yükümlülüklerini yerine getirmeyen ve kooperatife borçlu bulunan davacının dava konusu dairenin tapusunun kendisine devri için tescil davası açmasının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, genel kurul kararına dayanmaksızın kooperatif yönetiminin sabit fiyatla daire vermeyi taahhüt etmesinin hukuken geçerli olmadığı, davacının kooperatife 54.613.03 TL borcu bulunduğu, davacının üyelik devir sözleşmesi nedeniyle tapu iptali ve tescil talebinde bulunmasının himaye edilemeyeceği, davacının yaptığı ödemeler konusunda makbuz sunmadığı, kayıtlar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde davacı iddiasını doğrulayacak ödeme kaydına rastlanmadığı, bu konuda kooperatif temsilcisine yemin eda ettirildiği ve temsilcinin yemin gereğini yerine getirdiği, davacının alacak talebini de ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9167, Karar No: 2009/11479, Tarih: 05.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9167 E.  ,  2009/11479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUSTAFAKEMALPAŞA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 2071 parsel sayılı taşınmazı gelini S..’ya, 2222 parsel sayılı taşınmazı oğlu H..’ın kayınbiraderi davalı S..’e satış suretiyle temlik ettiğini, yine 1956 parsel sayılı taşınmazı oğulları davalılar H.. ve M..’ya rücu şartlı bağış suretiyle devrettiğini, satışların gerçek olmadığını ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı taktirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazların bedeli karşılığı satışa konu edildiğini, murisin bakımı ile ilgilendiklerini, muvazaanın söz konusu bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “ davacının temyiz isteğinin süreden reddine, 2071 ve 2222 parsel sayılı taşınmazların temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenerek anılan temlikler yönünden tescile karar verilmiş olması isabetlidir. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Öte yandan; 1956 parsel yönünden tenkise karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Anılan parsel yönünden murisin ölüm tarihi dikkate alınarak TMK.nun 561 (eski 503) maddesi hükmü gereğince, miras bırakanın tasarruf nisabını aşan kısmının tenkis hesabında dikkate alınması gerekirken taşınmazın tamamının değeri gözetilerek tenkise tabi tutulmuş olması doğru değildir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.   Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.   Hükmüne  uyulan  bozma  ilamında  işaret  edilen  hususlar  dikkate  alınmak  suretiyle 1956  parsel  sayılı taşınmaz  bakımından  tenkis  isteğinin kabul edilmiş  olmasında  bir  isabetsizlik  bulunmamaktadır.Davalıların  bu  yöne değinen  temyiz  itirazları  yerinde  değildir.Reddine.

Davalıların  öteki  temyiz  itirazlarına  gelince; davada  faiz  istenilmediği  halde mahkemece belirlenip hüküm  altına alınan  tenkis  miktarına  tercih tarihi  itibariyle  faiz tahakkuk  ettirilmesi ve  bu  şekilde HUMK'nun  74. maddesi  hükmünün  gözardı  edilerek istekten  fazlaya  karar  verilmesi doğru  olmadığı gibi,  hüküm altına  alınan  tenkis  miktarından H..ve M.. dışındaki davalıların  tamamının  sorumlu tutulması  da  doğru  değildir. Ayrıca, yargılama  gideri ve  vekalet ücretinden  anılan  davalılar  dışında  S.. ve S..'in  de  sorumlu  tutulması  isabetsizdir.Davalıların bu yöne  ilişkin  temyiz  itirazları  yerindedir. Kabulü  ile  hükmün  açıklanan  nedenlerle  HUMK'nun 428. Maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan  peşin  harcın  temyiz edene  geri  verilmesine, 5.11.2009 tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.