muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/31116, Karar No: 2012/14756, Tarih: 02.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/31116 E.  ,  2012/14756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK. nun 43. maddesinde, iflasa tabi kişiler aleyhindeki haciz veya iflas ile başlayan takip yollarından birini seçen alacaklının bir defaya özgü olmak üzere o yolu bırakıp harç ödemeksizin yeni baştan başvurma hakkına sahip olduğu açıklanmıştır. Yeni baştan başvurma için seçilen yeni takip için bu yola özgü ödeme emrinin tebliğ olunması ve buna ilişkin gerekli olan işlemlerin yerine getirilmesi ve yeterlidir. Alacaklının bu yoldaki maksadı, bu şekilde isteğini usule ve yasaya uygun biçimde belirtmesiyle anlaşılır. Bu maksadın açıklanması sırasında, mutlaka önceki takip biçimini bıraktığını tutanağa yazdırması ya da dilekçeyle bildirmesi gerekmeyip, öbür yolu seçtiğini ifade eden, bu arzusunu açıklayan isteğin belli edilmesi yeterli sayılmalıdır. Aynı yön. Hukuk Genel Kurulunun 9.4.1992 gün 1980/12-3366 esas, 1982/351 sayılı kararıyla benimsenen Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 16.10.1979 gün ve 7396/8047 sayılı kararıyla da vurgulanmıştır.

Öte yandan, anılan madde uyarınca alacaklı ancak haciz yoluyla başlattığı takibi iflas yolu ya da iflas yoluyla başlattığı takibi haciz yolu olarak değiştirebilir. Oysa ilamsız icra takibini ilamlı icra takibi olarak değiştiremez.   Somut olayda, alacaklının İstanbul 10.İcra Müdürlüğünde ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız icra takibine başladığı, borçluya örnek 9 numaralı ödeme emri tebliğ edildiği, borçlunun yetki itirazının alacaklı tarafından kabul edilmesi üzerine dosyanın gönderildi ği Gaziantep İcra Müdürlüğünce ise borçluya ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibine ilişkin örnek 6 numaralı icra emri tebliğ edildiği anlaşılmıştır.   Öncelikle yukarıda açıklandığı üzere ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız icra takibinin, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı icra takibine dönüştürülmesi İİK. nun 43/2.maddesi uyarınca mümkün değildir. Kaldı ki takip dosyasında takip yolunun değiştirilmesine dair alacaklının da herhangi bir talebi yoktur.

Bu nedenlerle icra müdürlüğünce takip talebine aykırı olarak borçluya örnek 9 ödeme emri yerine örnek 6 numaralı icra emri tebliğ işlemi yasaya uygun değildir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile icra emrinin iptali yerine yazılı gerekçe ile isternin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4175, Karar No: 2019/7880, Tarih: 27.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4175 E.  ,  2019/7880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle Öldürme, Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 142/2-h, 143, 62, 53, 116/4, 119/1-c, 62, 53,63. maddeleri gereğince mahkumiyet

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2018 tarih ve 2017/313 esas 2018/20 karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından tayin edilen hükümlerin ortadan kaldırılmasına karar verilerek, taksirle öldürme, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin kurulan hükümler, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin tayin olunan cezaların on yıl hapis cezasından aşağı olması sebebiyle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1-Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığını İhlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye, suç vasfına, atılı suçların unsurlarının oluşmadığına ve ceza miktarına; katılan vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından usul ve Kanuna uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 25.06.2018 tarih, 2018/990-2018/1502 sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; sanığın tutukluluk halinin devamına; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları yönünden dosyanın gereği için Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE;

2-Taksirle öldürme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

2-Taksirle öldürme suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İngiliz vatandaşı olup olaydan bir süre önce tatil amaçlı Marmaris'e gelen sanık ... ile inceleme dışı sanık ...'ın dosyada mevcut kamera kayıtları ile beyanlara göre, olay gecesi yoğun bir şekilde alkol aldıktan sonra sabaha karşı 03.00-04.00 sıralarında Marmaris Belediye Limanında kıçtan karaya bağlı durumda bulunan, kendilerine ait olmayan ve çadır ile tenteleri kapalı, aynı zamanda giriş kapısı da kilitli olan ''....'' isimli tekneye girdikleri, sanık ...'ın kendi ikrarı ile de sabit olduğu üzere .... isimli sanığın tekneden bir süre sonra çıktığı ve sanık ...'ı da çıkması konusunda uyardığı, sanık ...'ın buna rağmen tekneden çıkmamakta ısrar ettiği, bir süre teknede kalan sanığın teknenin içinde bulunan televizyonu sökerek tekneden ayrıldığı, sanık tekneden ayrıldıktan 6 dakika sonra teknede yangın başladığı, yangının salon bölümünün yangının başlangıç noktası olduğunun teknik bilirkişi raporları ile tespit edildiği, yangının bu teknenin sağında ve solunda bulunan iki ayrı tekneye de sirayet ettiği, bu teknenin sağında bulunan ''....'' isimli teknede başlayan yangında teknenin kamara bölümünde bulunan 1 kişinin öldüğü, sanıktan şikayetçi olan bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanık ... aşamalardaki beyanlarında, muhtemelen teknede iken sigara içmiş olabileceğini belirttiği, teknik bilirkişi raporlarına göre, insani unsurlardan tedbirsizlik sonucu (sigara, kibrit vb. yanıcı ve hızlandırıcı materyaller marifetiyle) çıktığı düşünülen yangının teknenin salon bölümünde başladığı, sonrasında diğer bölümlere ve diğer yatlara sirayet ettiği, tekneye giren şahısın alkol içmek amaçlı teknenin barı ve tezgah üzerinde bulunan alkol içeren şişeleri devirmiş ve/veya dökmüş olacağı, yanan bir cismin sigara ve/veya çakmağın alev almaya neden olduğu, yangının ani büyüme sebebi olarak tekne teşrifatında kullanılan yanma ısısı düşük ve petrol türevi malzemelerin neden olduğu; sanığın televizyon ile birlikte tekneden ayrıldıktan sonra tekneden aldığı televizyonu dava dışı şahıslara verdiği, sabah saatlerinde yakalanan sanığın saat 07.16 da alınan adli raporda 1.45 promil alkollü olduğunun belirlendiği;

Yukarıda anlatıldığı şekilde meydana gelen ve 1 kişinin ölümü ile 1 kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği olay sonucu bir kişinin ölmesine ve bir kişinin de yaralanmasına neden olan sanık hakkında temel cezanın tayini sırasında her ne kadar alt sınırdan uzaklaşılmış ise de, sanığın olayı net olarak hatırlamayacak kadar aşırı derecede alkollü bir şekilde girdiği teknede sigara içtiğine dair tevilli ikrarı, olayın vehameti, görüntü kayıtları ile tanık beyanlarındaki açık tespitler karşısında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 25.06.2018 tarihli, 2018/990-1502 sayılı taksirle öldürme suçundan ''istinaf talebinin kabulüyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasından sonra yeniden kurulan mahkumiyete" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; sanığın tutukluluk halinin devamına; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2333, Karar No: 2012/4176, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2333 E.  ,  2012/4176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11251, Karar No: 2013/4652, Tarih: 17.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11251 E.  ,  2013/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 2009/75 Esas, 2009/86 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 16.06.2012 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi göz önüne alınarak adı geçen sanık hakkında değerlendirme yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4212, Karar No: 2019/1540, Tarih: 13.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4212 E.  ,  2019/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2016 tarihli ve 2016/1241 esas, 2016/1879 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 03/05/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında 20/12/2014 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” eylemi nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 21/03/2015 tarihli ve 2015/23621 soruşturma, 2015/1131 karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 05/05/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği ve gereğinin ifası için 03/06/2015 tarihinde Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 13/06/2015 tarihli çağrı yazısının tebliği üzerine sanığın müdürlüğe başvurduğu, 07/07/2015 tarihinde müdürlükte uyulması gereken kurallar formu elden tebliğ edilerek aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastanenin 10/02/2016 tarihli yazısında sanığın hastaneye başvurmadığının bildirilmesi üzerine uyarılmasına karar verildiği, 23/02/2016 tarihli uyarı yazısının 11/03/2016 tarihinde tebliğ edildiği, uyarılmasına rağmen müdürlüğe başvurmaması nedeniyle evrakın kapatılarak müdürlüğün 28/04/2016 tarihli yazısı ile Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3-Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 16/06/2016 tarihli ve 2016/84793 soruşturma,2016/26117 esas, 2016/22085 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1-4-a ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2016 tarihli, 2016/1241 esas ve 2016/1879 sayılı kararı ile; “suç işlemekte ısrar etmeyen sanığın CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ,karar kesinleştiğinde bir suretinin Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderilmesine” karar verildiği, kararın temyiz edilmeden 28/12/2016 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

4-Kanun yararına bozma istemine konu Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2016 tarihli, 2016/1241 esas ve 2016/1879 sayılı kararı ile; “suç işlemekte ısrar etmeyen sanığın CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ,karar kesinleştiğinde bir suretinin Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderilmesine” karar verildiği, kararın temyiz edilmeden 28/12/2016 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/03/2015 tarihli ve 2015/23621 soruşturma, 2015/1131 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, hükümlünün yapılan tebligata rağmen, yasal süresi içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği ve denetimli serbestlik tedbirini ihlal ettiği gerekçesiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/06/2016 tarihli ve 2016/84793 soruşturma, 2016/26117 esas, 2016/22085 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine dair Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2016 tarihli ve 2016/1241 esas, 2016/1879 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanık adına çıkartılan tebligatların kendisine ulaşmaması nedeniyle, bu durumun 191/4-a maddesi uyarınca ısrar sayılmayacağı ve bu nedenle de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-c. maddesi uyarınca beraatına karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,...Hallerinde verilir." biçiminde bir düzenlemeye yer verildiği;

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2016 tarihli ve 2016/1241 esas, 2016/1879 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesinde yer alan "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde yer alan "Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,kabul etmesi veya bulundurması,

c)Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." biçimindeki düzenlemeler ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçimindeki düzenleme, yine aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçimindeki düzenlemeler ve yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-c maddesinde, "Beraat kararı; c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması ..Hallerinde verilir." biçimindeki düzenlemeler karşısında;

Somut olayda mahkemece, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmemesi, sanığın yüklenen suç açısından kast veya taksirinin bulunmaması gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, kamu davasının açılması “yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme” şartına bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; ısrar koşulunun gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda kamu davasında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın suç teşkil eden eyleminden dolayı bir daha kovuşturma yapılmasını olanaksız kılacak ve davayı kesin olarak sonuçlandıracak şekilde “sanığın beraatine ” karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2016 tarihli ve 2016/1241 esas, 2016/1879 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası ile 4. fıkrasının (c) bendi gereğince aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

13/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.