muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4306, Karar No: 2022/1366, Tarih: 27.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/4306 E.  ,  2022/1366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

A) Sanıklar ... ve ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında ''2009 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ve sanık müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...'a yüklenen suçların Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıklar hakkında bozma ilamı öncesi mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 10.05.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, sanık ...'a yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte belge düzenleme” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığın savunmasında; sekreter olarak çalıştığı iş yerinin yetkilisi olarak bildiği ve ... olarak tanıdığı kişinin teklifi ile geçici olarak şirketin hisselerini üzerine devir aldığını, 3 ay sonra da hisselerini.... isimli birine devrettiğini, şirketle bu tarihten sonra ilişiğini kestiğini ve şirket adına hiçbir belge düzenlemediğini ve duruşmada huzurda gördüğü ...'in, ... olarak bildiği kişi olmadığını beyan etmesi, diğer sanık ...'in ise bozma öncesi savunmasında, inşaatlarda işçi olarak çalıştığını, ..... isminde birinin maaş karşılığında kendisini şirket müdürü yaptığını ve sanık ...'ı tanımadığını beyan etmesi ve 25.03.2015 tarihli Ticaret Sicil Memurluğu yazısında 30.07.2009 tarihli karara göre on yıllığına şirketi temsil ve ilzama sanık ...'ın yetkili olduğunun belirtilmesine rağmen, dosyada bulunan 29.12.2009 tarihli limited şirket hisse devri sözleşmesine göre sanığın hisselerini ...'a devrettiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)İlgili takvim yılına ilişkin temin edilecek faturaların sanığa ve ...'e gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; ... isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sanık ...'ı tanıyıp tanımadığının ve sanığın ... olarak tanıdığını beyan ettiği kişinin kendisi olup olmadığının sorulmasından sonra suça konu faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2)...'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ..., ... ve ...'ın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ... ve ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, uyulmasına karar verilen Dairemizin 25.09.2014 tarih, 2014/12950 Esas ve 2014/15695 Karar sayılı ilamındaki bozmanın gerekleri yerine getirilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

a) Sanık hakkında bozma öncesi 10.05.2011 tarihli karar ile verilen 22 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin kararın, sanık tarafından temyiz edildiği, bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi gereğince kazanılmış hak ilkesi gözetilmeden, sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18047, Karar No: 2009/21210, Tarih: 09.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/18047 E.  ,  2009/21210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :6.5.2008
Yargıtay — Esas No: 2016/3510, Karar No: 2017/17838, Tarih: 10.07.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/3510 E.  ,  2017/17838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-d,43/1,52/2-4,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...Su isimli şirketin ... ile ortağı ve ... Noterliği'nin 28.04.2008 tarih-11866 yevmiye no'lu imza sirkülerine göre adı geçen şirketi beş yıl süreyle münferiden birlikte temsile yetkili olduğu görünen sanığın, tanıklar ... ve ...'i, “şirket hisselerinin tamamını veya bir kısmını dilediği kişi veya kişilere dilediği şartlarda satmaya, devir etmeye, noterliklerdeki hisse devir sözleşmelerini imzalamaya, bedellerini almaya, hisse devri için kararlar almaya, şirket karar defterindeki kararları imzalamaya...” gibi yetkileri hâvi ... Noterliği'nin 26.03.2008 tarihli 4564 yevmiye no'lu vekaletnamesiyle yetkili kılmasıyla, ortak-münferit müdür ... ile sanık vekili ...'ın bir araya gelerek aldıkları 18.08.2008 tarihli “sanık ...'in şirket müdürlüğünden istifasının kabulüne” dair ortaklar kurulu kararı sonrası şirketteki sanık hisselerinin tamamının ...'e devir ve temlik etmesine dair alınan 17 no'lu ortaklar kurulu kararı ve ...Noterliği'nce aynı tarihte düzenlenen hisse devri sözleşmesiyle ... vekilliği ile devredilmesini ve bu işlemlerin 18.09.2008 tarihinde Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayımlanmasını müteakip; sanığın, şirkette ortaklık ve temsil sıfatlarının kalmadığı ileri sürülen 13.10.2008 ve 20.10.2008 tarihlerinde, şirket adına ... köyü 1199 parsel ve ... köyü 7 ve 1358 parsellerde kayıtlı olan taşınmazları üçüncü kişiler ... ve ...'a tapuda satışlarını gerçekleştirmesi eylemlerinin “zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması sonucunda 3 yıl 9 ay hapis cezası verildiği ancak sonrasında herhangi bir artırım ve indirim yapılmadığı halde sonuç hapis cezasının 3 yıl olarak belirtilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece sanık savunması, katılan şirket yetkilisinin ve tanıkların beyanları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olması gerekçesiye verilen mahkumiyet hükmünde isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın eyleminin hukuki ihtilaf olduğuna ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12737, Karar No: 2024/7037, Tarih: 06.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12737 E.  ,  2024/7037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 27.02.2020

EK KARAR SAYISI : 2018/1102 E., 2018/1810 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.02.2020 tarihli ve 2018/1102 E., 2018/1810 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 27.02.2020 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1339, Karar No: 2007/3767, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1339 E.  ,  2007/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı kooperatif ile davalı-k.davacı ... İnş.Tur. ve İşl.Ltd.Şti. vekillerince istenmiş, davalı-k.davacı ... İnş.Tur. ve İşl.Ltd.Şti. vekili tarafından duruşma istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 22.12.1995 tarihli inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Asıl davada fazla ödemenin davalı yüklenici ile davacı kooperatifin yönetim kurulu üyelerinden tahsili, karşı davada ise akdin haksız feshi nedeniyle uğranılan kâr kaybının ve manevi tazminatın davalı kooperatiften tahsili istenmiş, mahkemece her iki davanın da kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ve karşı davalı kooperatif ile davalı ve karşı davacı yüklenici şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yüklenici şirket tarafından açılan davada kooperatifçe yapılan feshin haksızlığı kabul edilerek mahrum kalınan kâr kaybının tahsiline karar verilmiştir. Fesih sonucunda kâr kaybına hükmedilebilmesi için feshin haksız olması zorunludur. Oysa dava konusu olayda yüklenici şirketin inşaat yapımında gerekli dikkat ve özeni göstermediği inşaatta uygun demir kullanmadığı, tasdikli plân ve projeye aykırı iş yaptığı, istinat duvarının 25 metrelik bölümünün çöktüğü anlaşıldığı gibi kendisine fazla ödeme yapıldığı da anlaşılmıştır. Bu durumda fesihte ortak kusur bulunduğundan kâr kaybına ilişkin davanın reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.

Karar belirtilen nedenle davacı-k.davalı kooperatif yararına bozulmalıdır.

3-Davalı-k.davacı yüklenici ... İnş.Ltd.Şirketinin sair temyiz itirazlarına gelince;

Fazla ödenen miktara fesih tarihinden itibaren faiz uygulanmıştır. Oysa dava tarihinden önce temerrüt oluşmadığından faiz kooperatifin açtığı davanın tarihinden itibaren başlatılmalıdır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı ve karşı davalı kooperatif, 3.bent gereğince de davalı ve karşı davacı ... İnş.Tur.ve İşl.Ltd.Şti. yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı kooperatif ve davalı-k.davacı ... İnş.Tur. ve İşl.Ltd.Şti.'ne geri verilmesine, 04.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7222, Karar No: 2024/10916, Tarih: 13.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7222 E.  ,  2024/10916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2064 E., 2024/288 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/879 E., 2019/672 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalılardan Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı işçinin geçirmiş olduğu iş kazası sonucu iş göremezlik derecesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı SGK vekili özetle, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince "1-Davalı ...’in 01.02.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %26,0 olduğunun tespitine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili, ...'in çalışmaya devam ettiği gözetilmeden hatalı değerlendirme ile karar verildiğini, davanın kabulü ile davalının sürekli iş göremezlik oranının %0 olarak tespiti gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı Kurum vekili, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından sürekli iş göremezlik oranının %37,2 olarak tespit edildiğini, davanın reddi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Dosyadaki kayıt ve belgelere göre 1966 doğumlu davacı ...'in, İstanbul Sosyal Güvenlik Kurumunun 21.04.2015 tarih 2221 sayılı kararında; sürekli iş göremezlik derecesinin %48 olduğunun belirtildiği,

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 19.08.2016 tarih 64/11596 sayılı kararında; "Sigortalının 01.02.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyet oranının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde düzeltme kaydıyla %37,2 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğinin bildirildiği,

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 19.08.2016 tarih 64/11596 sayılı kararında; "Sigortalının 01.02.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maluliyet oranının Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde düzeltme kaydıyla %37,2 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğinin bildirildiği,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun 27.09.2017 tarihli raporunda; ...’in 01.02.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına bağlı arızası, 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası Grup 1 kabul olunarak, E cetveline göre %33.2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının mütalaa olunduğu,

Adlî Tıp İkinci Üst Kurulu'nun 18.07.2019 tarihli raporunda, ...'in 01.02.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu meydana geldiği bildirilen kol sinir kuvvet kaybı, omuz hareket kısıtlılığı ve TSSB arızası, 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası Grup 4 olduğu anlaşılmakla; E cetveline göre %26 meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının mütalaa olunduğu görülmektedir.

Somut olayda; Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporu arasında çalışma gücü kaybına yönelik görüş ayrılığı bulunduğundan mahkemece Adli Tıp Kurumu Üst Kuruldan rapor alınması ve iş kazası nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının Adli Tıp Kurumu Üst Kurulu raporuna göre tespit edilmesi yerindedir.

Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında, davalının geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğinin Adli Tıp Kurumu Üst Kurulu raporuna göre tespit edildiği anlaşılmakla yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan taraf ve istinaf sebepleri gözetilerek yapılan istinaf incelemesine göre davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı yerinde görülerek istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, temyiz edenin sıfatına göre, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6969, Karar No: 2015/8245, Tarih: 09.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/6969 E.  ,  2015/8245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında mezarlık ve yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8493, Karar No: 2014/13322, Tarih: 30.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8493 E.  ,  2014/13322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 12.07.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.- nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 22.07.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 30.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19169, Karar No: 2010/18920, Tarih: 10.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/19169 E.  ,  2010/18920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çorlu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :3.6.2004

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm boşanma isteği yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından (MK.md.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1.maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 08.07.2003 tarihinde aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 sayılı Kanunun 2.maddesi gereğince o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir. Karardan sonra 22.7.2005 tarihinde Çorlu'da müstakil Aile Mahkemesi kurulmuştur. Karar temyiz edilmekle dava sonuçlanmamış haldedir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen nazara alınması gerekir. Bu açıklama karşısında dosyanın görevli Aile Mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.10.11.2010(Çrş)