muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10917, Karar No: 2018/21917, Tarih: 22.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/10917 E.  ,  2018/21917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki ... ilçesi ... Mahallesi 4226 ada 14 parsel sayılı taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Emsal taşınmaz farklı mahalleden olduğu gibi, 14/07/2006 tarihli satışının alıcısının... Bankası A.Ş olması nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1814, Karar No: 2020/6016, Tarih: 16.11.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/1814 E.  ,  2020/6016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Davacılar, mirasbırakan babaları...’nın maliki olduğu 2279 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 1/7 payını davalı oğlu ...’e satış suretiye temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava konusu taşınmazdaki dördüncü katı masraflarını kendisi karşılamak suretiyle yaptırdığını, ayrıca taşınmazdaki diğer dairelerin ve mirasbırakanın ...’daki evinin masraflarını kendi bütçesinden karşıladığını, bu nedenle mirasbırakanın taşınmazı kendisine devrettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinafı üzerine ek karar ile istinaf başvuru harcının süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, davalı vekilinin ek kararı ve kararı istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından ek karara karşı istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10,00- TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6828, Karar No: 2022/18718, Tarih: 10.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6828 E.  ,  2022/18718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müşteki ...’e ait markete giren sanığın, 8 TL’lik kaşar peyniri aldığı, para alışverişi sırasında, müşteki kasiyer ...’a 200 TL para uzattığı, müştekinin 200 TL’yi kasaya koymadan, para üstünü hazırlarken, sanığın bozuk parası olduğunu söyleyerek 10 TL para verdiği, bu sırada, müştekinin verdiği para üstünü de aldıktan sonra marketten ayrıldığı olayda, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-b maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3901, Karar No: 2023/537, Tarih: 23.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/3901 E.  ,  2023/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının d bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2018 tarihli ve 2013/455 Esas, 2018/615 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/4 üncü maddesi ve 5271 Sayılı Kanun'un 223/8 inci maddesi gereğince açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2018/3952 Esas, 2021/878 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 22 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 89 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 9.0000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.06.2022 tarihli hükmün niteliği itibari ile temyiz edilemez olduğu gerekçesi ile, temyiz isteminin reddi görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi kusurlu olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1."Her ne kadar sanık ... hakkında Taksirle Yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de; sanıkla ilgili olarak herhangi bir şikayet bulunmadığı anlaşılmakla açılan kamu davasının TCK 73/4, CMK 223/8 maddeleri gereğince Düşürülmesine, karar vermek gerekmiştir." denilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi kusurlu olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

1."Her ne kadar sanık ... hakkında Taksirle Yaralama suçundan kamu davası açılmış ise de; sanıkla ilgili olarak herhangi bir şikayet bulunmadığı anlaşılmakla açılan kamu davasının TCK 73/4, CMK 223/8 maddeleri gereğince Düşürülmesine, karar vermek gerekmiştir." denilmiştir.

2.Sanık aşamalarda alınan savunmasında, idaresindeki motosiklet ve arkada yolcu olarak bulunan yaralanan arkadaşı ... ile birlikte seyir halinde iken, öndeki ... otobüsünün sinyal vermesine rağmen dönüş yapmaması nedeni ile otobüse çarptığı, kendisinin alkollü olmadığı, arkadaşı Sabri'nin alkollü olduğu şeklinde ifade vermiştir.

3.Kaza sebebiyle yaralanan ...'in kollukta verdiği ifadesinde, motosiklet sürücüsü sanıktan, şikayetçi olduğu, uzlaşmak istediği, yapılan uzlaşma görüşmelerinin olumsuz olduğu görülmüştür.

4.Yargılama aşamasında müşteki ...'in beyanı alınamadığından dinlenilmesinden vazgeçilmiştir.

5.Müştekinin kaza nedeni ile yaralanması ile ilgili olarak, ... Devlet Hastanesinden alınan 04.06.2013 tarihli kesin rapora göre, sol akciğerde hemopnömotoraks ve sol 6, 7, ve 8. kotlarda fraktür hattı görülmesi nedeni ile , hayati tehlike geçirdiği, kemik kırıklarının hayati fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğu anlaşılmıştır.

6.Sanık hakkında ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde 05.06.2013 tarihinde, saat 13:57 de alınan kan numunesi sonucu, 1.00mg/dl Etanol olduğu tespit edilmiştir. Trafik Kaza Tespit Tutanağına göre, kazanın 04.06.2013 tarihinde saat 16:45 de meydana geldiği, alkol raporunun olaydan 19 saat sonra alındığı, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Dairesi uygulamalarına göre her saat başı alkol miktarının 0,15 promil düştüğü dikkate alındığında, olay anında sanığın yaklaşık 3.85 promil alkollü olduğu anlaşılmıştır.

7.Soruşturma aşamasında kolluk güçlerince tanzim olunan Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre sanığın idaresindeki motosiklet ile seyri sırasında, önünde seyreden ... otobüsü şoförünün sola dönmek istediği sırada, sanığın direksiyon hakimiyetini kaybederek, otobüsün arka kısmına çarpması sonucu 2 araçlı maddi hasarlı ve yaralamalı trafik kazasının meydana geldiği, kaza sebebiyle sanığın Karayolları Trafik Kanununun 56/1-c maddesindeki aynı şeritte giden araçların arasındaki mesafe kuralını ihlal etmesi nedeni ile kusurlu olduğu, ... otobüsü şoförünün ise sola dönüş kurallarına riayet etmemesi nedeni ile kusurlu olduğunun belirtildiği görülmüştür.

8.Kovuşturma aşamasında Trafik Bilirkişinden keşif yapılması sonucu düzenlenen 06.03.2017 tarihli kusur raporunda; ... otobüsü şoförünün kusurunun bulunmadığı, arkadan çarpan sanığın asli ve tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

9.Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesinin 01.12.2017 tarihli raporu ile bilirkişi raporu gibi sanığın asli ve tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

8.Kovuşturma aşamasında Trafik Bilirkişinden keşif yapılması sonucu düzenlenen 06.03.2017 tarihli kusur raporunda; ... otobüsü şoförünün kusurunun bulunmadığı, arkadan çarpan sanığın asli ve tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

9.Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesinin 01.12.2017 tarihli raporu ile bilirkişi raporu gibi sanığın asli ve tam kusurlu olduğu belirtilmiştir.

10.Sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin gerekçesinde özetle "...Sanık ...'ın olay günü saat 17:40 sıralarında sevk ve idaresindeki motosiklet ile arkasında ... yolcu olarak bulunduğu halde .... Caddesi üzerinde seyirle ....kavşağına yaklaştığında; kavşaktan sola dönerek son durağa gitmek üzere sol sinyali yanık vaziyette beklemekte olan istinaf dışı sanık ...'ın kullanmış olduğu yolcu minibüsünün sağ arkasına çarpması neticesinde, katılan ...'in hayati tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak biçimde yaralandığı, kaza sonrası yapılan alkol testinde sanığın 1.00 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, eylemde bilinçli taksir koşullarının bulunduğu, meydana gelen olayda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu dairemizce de kabul edilmiştir.

TCK 89/5. maddesi gereğince atılı suç şikayete tabi olmadığından hukuka aykırı nitelikteki ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarih, 2013/455 esas, 2018/615 karar sayılı kararının sanık ... yönünden kaldırılmasına karar verilmiş olup, Sanık ...'ın sabit olan taksirle bir kişinin yaralanmasına sebebiyet vermek suçundan TCK 89/1. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi ve özelliği, suç konusunun önem ve değeri, sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı da nazara alınarak sanığın taktiren ve teştiden ve tercihen adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, eylemde bilinçli taksir koşulları gerçekleştiğinden cezasından TCK nın 22/3 maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında arttırım yapılmış, yine sanığın eylemi sonucunda mağdurda kemik kırığı meydana geldiği ve hayati tehlike geçirdiği toplanan delillerden anlaşıldığından TCK 89/2-b-e maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında arttırım yapılmıştır..." denilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Oluş ve dosya kapsamına göre, olay günü sanığın idaresindeki motosiklet ile saat 16:45 sıralarında, meskun mahalde, tek yönlü, iki şeritli yolda, motosikletin arkasında yolcu olarak bulunan müşteki ... ile birlikte seyir halirde iken; aynı istikalmette önünde seyreden sürücü ... idaresindeki ... otobüsüne sola dönüş yapmak için sol şeritte durduğu sırada, direksiyon hakimiyetini kaybederek sürüklenmesi ve akabinde otobüsün sağ arka kısmına çarpması neticesinde, müşteki ...'in hayati tehlike geçirecek ve kemik kırıklarının hayati fonksiyonlarına etkisi orta (2.derece) olacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; sanığın olaydan 19 saat sonra hastanede alınan alkol raporunda 1.00 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Dairesi uygulamalarına göre her saat başı alkol miktarının 0,15 promil düştüğü dikkate alındığında, olay anında sanığın yaklaşık 3.85 promil alkollü olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasında ve verilen ceza miktarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli ve 2018/3952 Esas, 2021/878 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4124, Karar No: 2012/5158, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4124 E.  ,  2012/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asiller ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12084, Karar No: 2014/23559, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/12084 E.  ,  2014/23559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2010/166-2014/75

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 18.09.2000 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının eşi ve çocuğunun maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat istemlerinin reddine, manevi tazminat istemlerinin kabulü ile davacı eş ve çocuk yararına ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

Dava konusu iş kazası nedeniyle düzenlenen Çorlu 1. Noterliği'nin 21.09.2000 tarih ve 19440 yevmiye numaları İbranamesinde; dava konusu zararlandırıcı olay nedeniyle maddi ve manevi tazminatlar karşılığında 12.500,00 TL ödemenin davacı eş Ş.. M.. ile dava dışı anneye nakden ödendiğinin belirtildiği, davacı eşin ibranameyi kendi adına asaleten davacı çocuk D.. M.. adına velayeten imzaladığı anlaşılmaktadır.Hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay H.G.K’nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Hal böyle olunca davacı eşin manevi zararlarına karşılık yapılan ödemeyi kabul ederek kendi adına asaleten davacı çocuk adına velayeten ibraname verdiği dikkate alınarak manevi tazminat taleplerinin reddi yerine, manevi tazminatın bölünmeyeceği göz ardı edilerek yazılı şekilde kabüllerine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

nedenidir.

nedenidir.

3-İbranamede ödemenin açıkça iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminatlara karşılık kabul edildiğinin yazılı bulunmasına göre, tarafların yapılan ödemenin maddi ve manevi tazminatlara karşılık gelen miktarları konusunda anlaşamamaları ve başkaca bir delil de ileri sürememeleri halinde, 12.500,00-TL’lik ödemenin dava dışı anneyi de kapsadığı dikkate alınarak maddi ve manevi tazminatlar arasında eşit olarak paylaştırılarak hesaplama yaptırılması gerekirken, ödemenin tamamının sadece davacı eş ve çocuğa yönelik maddi tazminatlara ilişkin olduğunun kabul edilerek sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Davalı işveren tarafından maddi tazminatlara karşılık yapıldığının kabulü gereken ödeme miktarının borcu sona erdirip erdirmediği, diğer bir deyişle ibraname mi yoksa kısmi ifayı içeren makbuz mu olduğu ve kısmi ifayı içeren makbuz ise tazminattan indirimin nasıl yapılacağına gelince: Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması gerekir. Başka bir anlatımla, ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumun, ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacıların gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır. Oysa yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; ibranamenin dava dışı anneyi de kapsadığı gözetilerek, ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak davacıların gerçek zararlarını saptamak, böylece tazmin edilecek miktarlar ile buna karşılık işveren tarafça maddi tazminata karşılık ödenen miktarlar arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda ödemeleri “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemelerin; davacıların ödeme tarihindeki gerçek zararlarını hangi oranda karşıladığını saptamak, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarlarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zararlardan davalı tarafça ödeme yapılan tarihe göre zararların karşılandığı oranda indirim yapılarak kalan miktarlara hükmetmek, açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri kapsayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.