muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9101, Karar No: 2024/358, Tarih: 24.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9101 E.  ,  2024/358 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/330 E., 2016/184 K.

ÖLEN : ...

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli 2015/330 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.10.2020 tarihli ve 2016/117523 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin kusur raporuna itiraz edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 23.09.2014 günü 11:25 sıralarında sürücü ...’ün sevk ve idaresinde bulunan 54 HP 401 plaka sayılı kamyonetiyle, Akgenç Petrol‘den Kuzuluk istikametine dönüş yapmak istediği esnada aracının sol ön köşe kısımlarıyla, Akyazı istikametinden gelip Kuzuluk istikametine seyreden sürücü ... sevk ve idaresindeki 54 HL 168 plaka sayılı traktörün sağ ön köşe kısımlarıyla çarpışması sonucu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 23.09.2014 günü 11:25 sıralarında sürücü ...’ün sevk ve idaresinde bulunan 54 HP 401 plaka sayılı kamyonetiyle, Akgenç Petrol‘den Kuzuluk istikametine dönüş yapmak istediği esnada aracının sol ön köşe kısımlarıyla, Akyazı istikametinden gelip Kuzuluk istikametine seyreden sürücü ... sevk ve idaresindeki 54 HL 168 plaka sayılı traktörün sağ ön köşe kısımlarıyla çarpışması sonucu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir.

2. Sürücü ... sevk ve idaresindeki 54 HP 401 plakalı doblo marka kamyonet ile Kuzuluk İstanbul caddesi üzerinde bulunan Ak Genç petrol istasyonuna ait Kuzuluk istikametine çıkış yapacak olan ... trafiği için çıkış kavşağı bulunduğu, kavşağı kullanmadan, petrol istasyonuna Akyazı istikametinden giriş yapacak olan ... trafiği için bulunan giriş kavşağı istikametine seyrederek giriş kavşağına geldiğinde, havanın açık zeminin kuru ve asfalt olduğu, kavşaktan çıkış yapacak ... sürücüleri için her iki yönde de trafiğe görüşün açık olduğu yerde, petrol istasyonuna ait kavşaktan Akyazı istikametine doğru ana yola çıkış yapacak olan ... sürücüleri için kavşağın sol tarafında DUR trafik işaret levhası bulunduğu yere, kavşağa geldiğinde durararak diğer ... geçişlerini beklediği, daha sonra kavşaktan geçerken sanığın yönetimindeki kamyonetle ölen ...'un geçişini tamamlamasını beklemeyerek çarpışması sonucu traktörün arkasındaki römorkun boş olması nedeniyle dengesini kaybederek petrol ofisindeki reklam panolara çarpmak suretiyle ağır yaralanan ... 21 gün sonra vefat ettiği anlaşılmıştır.

3. Kaza tespit tutanağına göre, bu kazanın oluşumunda 54 HP 401 plakalı ... sürücü ... 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 57 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "trafik zabıtası veya ışıklı trafik işaret cihazları veya trafik işaret levhası bulunmayan kavşaklarda bir iz veya mülkten çıkan sürücülerin karayolundan gelen araçlara ilk geçiş hakkını vermemesi" kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

4. Mahkemece keşif üzerine alınan 14.12.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, kazada;

a-54 HP 401 plakalı kamyonet sürücüsü ...'ün 2918 sayılı Kanunun 46 ıncı maddesinin (b) bendi uyarınca "b) Şerit değiştirmeden önce gireceği şeritte sürülen araçların emniyetle geçişini beklemek", 47 nci maddesinin (c) bendi uyarınca "c) Trafik işaret levhaları, cihazları ve yer işaretlemeleri ile belirtilen veya gösterilen hususlara", 57 nci maddesinin (a) bendi uyarınca "a) Kavşağa yaklaşan sürücüler kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamak, dikkatli olmak, geçiş hakkı olan araçların önce geçmesine imkan vermek zorundadırlar", ilgili Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 109 uncu maddesinde kavşaklarda geçiş kurallarını ve 137 nci maddelerinde araçların manevralarına ilişkin kuralları ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu,

b- 54 HL 168 plakalı traktör sürücüsü ...'un Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 101. İnci maddesinin (a), (b) bentleri uyarınca "hız  sınırlarına uyma ve hızın gerekli şartlara uygunluğunu sağlama" kuralını ihlal ettiğinden kazada tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5. Yapılan otopsi ve ölü muayane tutanağına göre, kronik kalp ve damar hastalığı bulunan kişinin ölüm sebebinin genel beden travmasına bağlı pelvis kemik kırıkları ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay günü saat 11:25 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, Genç Petrol isimli iş yerinden çıkış yaptığı esnada, dosya kapsamında kamera görüntülerinde çarpma anı görülmemekte ise de, kamyonetin kavşakta bekleyerek ana yol üzerinden düz ileri doğru seyretmekte olan diğer iki aracın geçişlerini tamamlanmasını beklediği, daha sonra Akyazı istikametinden gelip Kuzuluk istikametine seyretmekte olan traktörün geçişini beklemeyerek ana yola çıkış yaptığı esnada, Akyazı Kuzuluk istikametinde seyreden ...‘un kullandığı traktör ile çarpıştıkları, sanığın kendi beyanları ile traktör sürücüsü gelmeden geçeceğini düşünerek ilerlemesi üzerine traktör sürücünün frene basması ve boş olan römork nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen ölümlü trafik kazasında asli kusurlu olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin reddi ile hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanunun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de gösterilen diğer gerekçelere göre hükme etki edecek nitelikte olmadığı tespit edilen hukuka aykırılığa işaret edilmekle yetinilmiş, eleştiri konusu yapılan bu hususun mahallinde düzeltilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir.

4. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ile uygulama maddesi olan TCK'nın 52 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı hareket edilmesi hukuka aykırı bulunmuş olup bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5. 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 12.100 TL yerine hesap hatası yapılarak 12.000 TL olarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuş olup, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

6.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) (4) ve (5) numaralı bentlerde açıklanan nedenle Akyazı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli 2015/330 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 numaralı paragrafından "failin güttüğü amaç ve saik"’ ibarelerinin çıkarılması ve hükmün 4, 5 ve 6 numaralı paragraflarının çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5507, Karar No: 2018/9139, Tarih: 11.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/5507 E.  ,  2018/9139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ...

Suçlar : Fuhuş, cinsel taciz, reşit olmayanla cinsel ilişki, suç işlemek amacıyla örgüt kurma

Hükümler : Mahkûmiyet, beraat, ret

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

...'nin 08.10.2015 tarihli ve 2012/7 esas, 2015/389 sayılı kararıyla uyuşturucu madde ticareti yapma ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun cinsel istismarı suçlarından bir kısım sanıklar hakkında beraat hükmü kurulduğu, fuhuş ve cinsel taciz suçlarından bir kısım sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verildiği, hükümlerin Cumhuriyet savcısı, bir kısım sanıklar ve müdafileri ile bir kısım mağdurlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nce 25.10.2018 tarihli ve 2017/7548 esas, 2018/13680 sayılı karar ile mağdurlar ..., ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz isteminin ..., ..., ..., ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan verilen beraat hükümlerini de kapsadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Uyuşturucu ve uyarıcı madde suçlarının 5237 sayılı TCK'nın ikinci kitabının "topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, kişilerin, CMK'nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılmalarına olanak bulunmaması, kaldı ki; mağdurlar hakkında mahkemece katılma kararı da verilmediği gibi mağdurlar vekilinin temyizinin uyuşturucu madde ticareti suçuna yönelik bir açıklama içermediği, tebliğnamede de bu talebe ilişkin bir görüş bulunmadığı, temyize konu olan mahkûmiyetlere ilişkin diğer suçların ise Dairemizin görev alanına giren suçlardan olmadığı anlaşılmakla; dosyanın davaya bakmakla görevli Yargıtay 18. Ceza Dairesi'ne gönderilmesinin uygun olduğu düşünülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, tebliğnamenin düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararının Ceza Daireleri İş Bölümü ortak hükümler kısmının 7. bendinin 2. fıkrasında yer alan “Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz.” şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi hükmüne göre, dosyayı inceleme görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesi’ne ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE; oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için dosyanın Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 11.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2626, Karar No: 2008/4558, Tarih: 17.04.2008

18. Hukuk Dairesi 2008/2626 E., 2008/4558 K.

**18. Hukuk Dairesi 2008/2626 E., 2008/4558 K.**

**- ESKİ HALE GETİRME

- TEMYİZ TALEBİNİN REDDİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 167 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 04.07.2007 tarihinde tebliğ edilen kararı 25.07.2007 tarihinde temyiz etmiş, HUMK'nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük temyiz süresini geçirmiş olmasına dayanak olarak 18.07.2007 günlü Dr. Nurettin imzalı 10 gün yatak istirahatini öngören raporu temyiz dilekçesine eklemiştir.

HUMK'nın 167. maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre; sakıt olan bir hakkın eski hale getirilmesine karar verilebilmesi için belli mühlet içinde işlem yapmaya mecbur olan kimsenin veya vekilinin, arzu ve ihtiyacı dışında o işlemi yapmaktan aciz bulunduğu kanıtlanmış olmalıdır. Somut olayda, temyiz dilekçesi ekinde sunulan doktor raporunda davacı vekili Av. Osman'ın yapılan muayenesinde "bronko-pneumoni" tanısı ile 10 gün yatak istirahatinin uygun olduğu yazılıdır. Hastalık özrüne dayanarak yasal süre içinde hükmü temyiz etmeyen davacı vekilinin geçirdiği sürenin eski hale getirilebilmesi için salt doktor raporunun varlığı yeterli olmayıp, anılan yasa hükmü uyarınca raporda belirtilen hastalığın kişiyi yapması gereken işlerden alıkoyacak derecede acze düşürmüş olması gerekir. Raporda belirtilen rahatsızlık gözönünde tutulduğunda, bunun vekilin aynı kentteki müvekkiline haber verip onun temyiz yoluna başvurmasını veya başka bir vekil ile kendisini tevkil ettirmesini ya da temyiz süresi içerisinde sözü edilen mazeretini bir dilekçe ekinde mahkemeye göndermesini engelleyecek nitelikte görülmemiştir. Saptanan bu duruma göre, temyiz süresi içerisinde değil de bu süre geçtikten sonra temyiz dilekçesine ekli olarak sunulan serbest çalışan doktor raporuna dayanılarak temyiz süresinin eski hale ircası da olanaklı bulunmadığından, davacı vekilinin süresinde olmayan temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4641, Karar No: 2012/7190, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4641 E.  ,  2012/7190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8904, Karar No: 2016/4599, Tarih: 17.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8904 E.  ,  2016/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 4961 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dairemizce daha önce temyiz incelemesi yapılan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/517E-2014/103K( Dairenin 2015/12054E-2015/12099K) sayılı dosyası içerisinde yer alan dava konusu taşınmazın imar durumu ile ilgili belgelerden; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş ve %35 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş imar parseli, emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 6551 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli niteliğinde olduğu, ayrıca dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde 6551 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 07.06.2000 tarihinde 3/3240 payının (30,89 m²) 5.000 TL ye satışı incelenmiş ve buna göre bedel tespit edilmişse de, aynı emsalin 03.12.2009 tarihli 11/5400 payının (67,95 m²) da 5.000 TL'ye satıldığı, yakın tarihler itibariyle fahiş bedel farklarının olduğu anlaşıldığından emsalin gerçekçi bir emsal olmadığı anlaşılmaktadır. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza benzer nitelikte taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan ve birbirine yakın tarihlerde farklı bedellerle satışı yapılan 6551 ada 3 somut emsal alınması ve böylece dava konusu taşınmazın belirlenen m² değerine %35 düzenleme ortaklık payı ilave edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10864, Karar No: 2023/14701, Tarih: 16.10.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/10864 E.  ,  2023/14701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/381 E., 2023/224 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 14. ... Mahkemesi

SAYISI : 2020/608 E., 2022/674 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ... Bakanlığına bağlı işyerinde hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaktayken 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) hükümlerine göre 02.04.2018 tarihinde sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davalı Bakanlık ile davacı arasında sürekli işçi kadrosuna geçirilirken imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinde asgari ücretin belirli bir oran fazlasının davacının ücreti olarak öngörüldüğünü, sözleşme hükmüne göre ücretin her yıl asgari ücretin belirli bir oran fazlası olarak belirlenmesi gerekmesine karşın sözleşmeye aykırı olarak davacının ücretinin asgari ücret seviyesine çekilmek ve bu ücrete %4 zam uygulanmak suretiyle eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek davacının eksik ödemeden kaynaklı fark ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, kadroya geçiş sonrası Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu ... sözleşmesi dikkate alınarak ücretin belirlendiğini, hukuka aykırı bir uygulamanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı ile davalı İdare arasında imzalanan belirsiz süreli ... sözleşmesinin 7 nci maddesinde, davacının ücretinin asgari ücretin belirli bir oran fazlası olacağına dair düzenleme olduğundan hareketle belirsiz süreli ... sözleşmesinin ve toplu ... sözleşmesinin ilgili hükümleri uyarınca yapılan hesaplama doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri