muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/427, Karar No: 2017/141, Tarih: 10.01.2017

yıllarına ait kamu borçlarından bizzat sorumlu olup, davacının ödediği kamu borcunu bu davalıdan da rücuen talep edebileceği, davalı şirketin ise davacının ödediği kamu borcunun asıl sorumlusu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalı ... vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin, davalı ... vekilinin aşağıdaki (3) numaralı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava; davacının hissedar sıfatıyla ödediği davalı limited şirkete ait vergi borcunun rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulü ile davacının ödediği vergi borcunun davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Limited şirketlerde ortakların sorumluluğu, koymayı taahhüt ettikleri sermaye ile sınırlıdır.Kural olarak ortaklar, limited şirketin borçlarından sorumlu değillerdir.Ancak, 6183 sayılı Kanun’un 35 nci maddesinde limited şirket ortaklarının şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olacakları ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulacakları düzenlenmiştir.Bu hükme göre ortaklar şirketin kamu borçlarından şirketten tahsili imkanının kalmamış olması halinde sorumlu olacaklardır. O halde mahkemece, davacının ödediği şirkete ait borçlardan davalı ortak ...'ün sermaye hissesi oranında sorumlu olduğu nazara alınmaksızın, davacı tarafından ödenen şirkete ait vergi borcun tamamından sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı, davalı şirketteki %50 hissesini 27.04.1994 tarihli noter devir sözleşmesi ile davalı ...'e devrettiğini, bu nedenle davalı şirketin borcundan anılan davalının da sorumlu olduğunu ileri sürmüştür.

Mülga 6762 sayılı TTK'nın emredici mahiyette bulunan 520.nci maddesi gereğince limited şirkette pay devrinin hüküm ifade edebilmesi için sözleşmenin noterde tasdiki, ortaklar kurulunun devre muvafakat etmesi ve bu devrin şirketin pay defterine işlenmiş olması gerekir. Bu şartlardan birinin bulunmaması halinde, limited şirket pay devirlerinde bölünme kuralı geçerli olmadığından pay devri ortaklar arasında dahi geçersizdir.Dava konusu uyuşmazlıkta, hisse devri pay defterine kaydedilmediği gibi, ticaret siciline tescil ve ilan da edilmemiştir.Davacı ile davalı arasında geçerli bir hisse devri bulunmadığından ortak sıfatını kazanmayan davalı ..., şirketin borcundan sorumlu tutulamaz. Bu itibarla, mahkemece davalı ... hakkında davanın reddi gerekirken, kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılardan şirket dışındaki diğerleri lehine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 10/01/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞIOY

Dava, davalı şirkete ait kamu borçlarını ödemek zorunda kalan davacının, ödediği tutarın şirket ortağı olduğunu ileri sürdüğü gerçek kişi davalılardan ve davalı şirketten tahsili istemine ilişkin bir rücuen alacak davasıdır.

İncelenen dosya kapsamı ile taraflarca sunulan belgelerden, davacı ile davalılardan ... arasında, ... 7. Noterliği tarafından 27.4.1994 tarihinde düzenlenen hisse devir sözleşmesi ile davacının davalı şirketteki tüm payını ...'e devrettiği, şirketin diğer ortağı ...'ün de, gerek 26.4.1994 tarihli ortaklar kurulu kararı ve gerekse de davacı ile aralarındaki 27.4.1994 tarihli protokol ile hisse devrine onay verdiği ancak devrin davalı şirketin pay defterine işlenmediği gibi sicile de tescil ve ilan edilmemiş olduğu anlaşıldığı gibi esasen bu hususta taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Devir sözleşmesinin akdedildiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 520/1. maddesi, limited şirketteki payın devrinin şirkete karşı ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartıyla hüküm ifade edeceğinden söz etmekte olup bu husus düzenlemenin açıklığı karşısında devrin münhasıran şirkete karşı ileri sürülmesi ile ilgili kabul edilmek durumundadır. Nitekim anılan maddenin son fıkrasında, pay devrine ilişkin sözleşmenin yazılı şekilde yapılmaması ve imzanın noterce onaylanmamış bulunması halinde (devir sözleşmesinin) ilgililer arasında dahi hüküm ifade etmeyeceği hükme bağlanmış olup söz konusu hükmün mefhumu muhalifi uyarınca devrin yazılı şekilde yapılarak imzanın noterce onaylanmış olması halinde ilgililer (devreden ve devralan) arasında hüküm ifade etmesi gerektiğinin amaçlandığı anlaşılmaktadır. Bir başka söyleyişle, devir sözleşmesinin yasada tanımlandığı biçimde gerçekleştirilmesi halinde ilgililer arasında geçerli bir hukuki niteliğinde olup ilişkinin tarafları bakımından geçerli ve bağlayıcı nitelikte olduğu açıktır. Her ne kadar, limited şirket bakımından payların bölünmezliği ilkesi cari ise de, bu ilke ancak şirket ile devreden-devralan kişiler arasındaki pay devrine ilişkin çıkan uyuşmazlıklar açısından düşünülebilecek bir husus olup sözleşmenin tarafları bakımından uygulanabilirliğinin olmadığında duraksanmamalıdır. Bu bağlamda, yasakoyucunun abesle iştigal etmesi düşünülemeyeceğinden, hisse devrinin şirkete karşı ileri sürülmesi ile uyuşmazlık halinde sözleşmenin taraflarınca birbirlerine karşı ileri sürülmesi arasında bir fark gözetilmiş olduğu açıktır.

Hal böyle olmakla, işbu davada da, davacının, yasada açıklanan koşullara uygun şekilde düzenlenen pay devrine ilişkin sözleşmeyi (pay devrinin pay defterine kaydının kurucu nitelikte olmadığına, bu nedenle devrin bu husus eksik olsa dahi şirkete karşı da ileri sürülebileceğine ilişkin doktriner görüşlerle ilgili tartışmayı bir kenara bırakacak olursak) şirkete karşı ileri süremeyecek olmasına karşın, davanın mahiyeti de gözetilerek, yukarda açıklanan nitelikteki işbu uyuşmazlıkta, söz konusu sözleşmeye dayalı olarak payını devralan davalı ...'ten talepte bulunmasına yasal bir engel bulunmadığı kanısındayız.

Bu durumda, davalı ... bakımından da, tıpkı diğer davalı gerçek kişi bakımından olduğu gibi, davacının devrettiği payı oranında tahsil hükmü kurulması gerekmesi nedeniyle anılan davalı bakımından kurulan hükmün bu nedenle bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan Dairemiz çoğunluğunun (3) nolu bentte açıklanan bozma gerekçesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/5045, Karar No: 2017/10919, Tarih: 23.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/5045 E.  ,  2017/10919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...’ın davalı ...’e ait araçla davacıların desteği yaya ...’e çarparak ölümüne neden olduğu, orta refüjde bulunan demir parmaklıklardan yol boyunca aralıklı olarak boşluk bırakıldığı bu boşlukların bulunduğu yere yol bakım onarımdan sorumlu kuruluş tarafından taş döşenerek mutad geçilen yaya geçidi algısı oluşturulduğundan davalı Karayollarının da sorumluluğu bulunduğu belirtilerek davacıların her biri için 500,00’er TL destekten yoksun kalma tazminatı ike 7.000,00’er TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri ile davalılar ... ile ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre;davacıların ... Müdürlüğü'ne karşı açmış olduğu maddi ve manevi tazminat davaları sübuta ermediğinden reddine; maddi tazminat davası yönünden; yine davacılar ..., ..., ..., ... ve ...'nun davalılar ..., ... ve .... hakkında açmış oldukları maddi tazminat davasının sübuta ermediğinden reddine; davacı ...'ın davalılar ..., ... ve .... hakkındaki maddi tazminat talebinin kabulü ile 9.317,05 TL'nin davalılar ..., ... ve davalı ....'nden (davalı ... şirketi için poliçe limiti ile sınırlı kalmak şartıyla) davalılar ... ve ... için kaza tarihi olan 26/10/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, davalı ... şirketi için de dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine; manevi tazminat davası yönünden; davacıların davalılar ... ve ... hakkında açmış oldukları manevi tazminat taleplerinin kabulü ile; davacı ... için 8.000,00 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 6.000,00 TL olmak üzere toplam 38.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Hükmü temyiz eden davalı ..., 18.11.2016 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden feragat ettiğini bildirdiği ve kimlik tespiti yapıldığı anlaşıldığından, temyiz isteminin feragat nedeniyle reddi gerekmiştir.

2-)Davalı ...’ın temyiz itirazlarının incelemesine gelince; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Davalı ...’ın temyiz itirazlarının incelemesine gelince; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-)Dava, trafik kazası nedeniyle desteketen yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, orta refüjde bulunan demir parmaklıklardan yol boyunca aralıklı olarak boşluk bırakıldığı bu boşlukların bulunduğu yere yol bakım onarımdan sorumlu kuruluş tarafından taş döşenerek mutad geçilen yaya geçidi algısı oluşturulduğundan davalı Karayollarının da sorumluluğu bulunduğu belirterek dava açmış olup, davada hizmet kusuruna dayanılmıştır. Kamu hizmeti görmekle yükümlü

olan kuruluşlar, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2. maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur.

... ...'nun 04.11.2015 tarih ve 2015/17-731, 2015/2366 K. sayılı kararı ile de; "davalının hizmet kusuruna dayalı zararın tazmini için açılan eldeki davanın bir tam yargı davası olması nedeniyle davada idari yargı mercileri görevli olduğundan yerel mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır." denilmek suretiyle hizmet kusuruna dayanılarak açılan davalarda idari yargının görevli olduğu belirtilmiştir.

O halde mahkemece, hizmet kusuruna dayanılarak ... Müdürlüğü açılan bu davada HMK 114 1-b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

4-)Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

O halde mahkemece, hizmet kusuruna dayanılarak ... Müdürlüğü açılan bu davada HMK 114 1-b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

4-)Bozma sebep ve şekline göre, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilin temyiz itirazlarının reddi ile davalı ... yönünden hükmün ONANMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Genel Müdürlüğü bakımından hükmün BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 172,41 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'den alınmasına 23/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9975, Karar No: 2013/5633, Tarih: 18.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/9975 E.  ,  2013/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı ...'ın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını, ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı davalı ...'e sattığını, onun da diğer davalı ...'a sattığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalılar cevap vermemişlerdir.

Mahkemece taşınmazın düşük bedelle ve kısa aralıklarla satılması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece temyiz karar harcı ve temyiz posta giderinin yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili adli müzaharet istemiyle 23.05.2012 havale tarihli temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz etmiş olup mahkemece temyiz harcı ve temyiz giderlerinin eksik yatırılması nedeniyle davalıya muhtıra tebliğ edilmiş, temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, eldeki dava İİK.nın 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemi olmakla davanın bu niteliği ve davacı tarafın sıfatına göre kural olarak temyiz başvuru ve peşin harçları ile giderlerin yatırılması gerekir.

Davacı taraf, bu harç ve giderleri yatıramayacağını ifadeyle temyiz aşamasında adli yardım istemiş; mahkemece bu hususta bir karar verilmeden temyiz harç ve giderlerinin

yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Bilindiği üzere, adli yardım, 6100 sayılı HMK.nın 334 ila 340. (1086 sayılı HUMK.nın465 ilâ 472) maddelerinde düzenlenmiş olup; fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır. 6100 sayılı HMK.nın 336/3 maddesinde Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı ön görülmüştür. Bu durumda mahkemece davacı tarafın adli yardım talebi yönünden işin esasına girilerek yasal şartların bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve bu şartların varlığı halinde davalı ...'ın bu kurumdan yararlandırılması; adli yardım talebinin şartlarının bulunmadığının tespiti halinde ise, usulünce temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için süre verilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken temyiz harç ve giderlerinin yatırılması konusunda gönderilen muhtıraya geçerlilik tanınıp süresinde bu kalemlerin yatılmamış olması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 20.05.2012 tarihli ek kararın, yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 18.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/240, Karar No: 2022/1389, Tarih: 27.10.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/240 E.  ,  2022/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2. Karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacılar İstemi:

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; haklarında tefrik kararı verilen ... Ağır Ceza Mahkemesi hâkimleri ... ve ... ile sonradan Yargıtay üyesi seçilen ... Cumhuriyet Savcısı ...’ı davalı göstererek ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; davacıların, vefat eden ... Deniz Eğitim Komutanlığı eğitim uzmanı Dnz. Yb. ...’ın eşi, kızı ve kardeşi olduklarını, ...’ın ihbar olunan tarafından kamuoyunda Ergenekon davası olarak bilinen dosya kapsamında ifadesi alındıktan sonra, ihbarda belirtilen kişilerle bağlantısını gösteren hiçbir emare mevcut olmamasına ve yasa dışı herhangi bir örgüt ve oluşumla ilgili olarak bağlantısı olduğuna dair kuvvetli bir şüphenin varlığı bulunmamasına rağmen tutuklamaya sevk edildiğini ve mahkemece 05.12.2009 tarihinde tutuklanmasına karar verildiğini, ... hakkında yasa dışı terör örgütü ile bağlantısı olduğuna dair en ufak bir somut delil, kaçmasını veya kaçacağı şüphesini uyandıran hiçbir somut olgu ve kendisi aleyhinde suç şüphesinin varlığını gösteren hiçbir olgu ve delil bulunmamasına rağmen tutuklama kararı verilmesinin ölçülü olmadığını, 07.12.2009 tarihinde yapılan itirazın ... Ağır Ceza Mahkemesinin 09.12.2009 tarihli kararı ile reddedildiğini, yeni gerekçelerle 14.12.2009 tarihinde yapılan itiraz üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesi nöbetçi hâkiminin 16.12.2009 tarihli kararıyla tahliye edildiğini, ancak ihbar olunanın tahliye kararına itirazı üzerine 18.12.2009 tarihinde ... Ağır Ceza Mahkemesince haklarındaki dava tefrik edilen hâkimlerin oy çokluğuyla verdikleri karar neticesinde tekrar yakalama emri çıkarıldığını, kendisi hakkında hiçbir delil ve somut olgu bulunmamasına rağmen tutuklanmaya ve terör örgütüyle bağlantı kurulmaya çalışılması sonucunda ...’ın psikolojik çöküntü yaşadığını ve 19.12.2009 tarihinde hayatına son verme yolunu seçtiğini, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/1570 soruşturma sayılı dosyasında, ...’ın üzerine atılı uyuşturucu madde satışını kolaylaştırmak suçunu işlediğine dair 15.07.2009 tarihli ihbar mektubu dışında somut delil ve emare elde edilemediği gerekçesiyle kamu adına takibat yapılmasına yer olmadığına, silahlı terör örgütüne üye olmak fiiliyle ilgili olarak da şüphelinin vefatı nedeniyle atılı suçtan kamu adına takibat yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, ...’ın bilgisi ve iradesi dışında hazırlanan, somut ve nesnel delillerle desteklenmeyen bir kısım evrak ve belgeler nedeniyle suçlandığını, kendisinin 24.05.2009 tarihli ihbar mektubu ekindeki isim listesinde ...’da görevli olduğu belirtilmesine rağmen ...’da hiç görev yapmadığını, dava dışı ... isimli kişide ele geçen materyallerde yer alan ve on yıl önce ortaya çıkmış olan internet çıktısı şeklindeki gerçek dışı belgelere dayanılarak asılsız iddia ve ihbarlarda bulunulduğunu, hiçbir eyleme karışmadığı Cumhuriyet Savcılığınca da kabul edilen ..

.05.2009 tarihli ihbar mektubu ekindeki isim listesinde ...’da görevli olduğu belirtilmesine rağmen ...’da hiç görev yapmadığını, dava dışı ... isimli kişide ele geçen materyallerde yer alan ve on yıl önce ortaya çıkmış olan internet çıktısı şeklindeki gerçek dışı belgelere dayanılarak asılsız iddia ve ihbarlarda bulunulduğunu, hiçbir eyleme karışmadığı Cumhuriyet Savcılığınca da kabul edilen ...’ın tutuklanmasının ve bu durumu onuruna ve meslek ahlakına yakıştıramaması sonucunda hayatına son vermesinin müvekkillerinin içinden çıkılamaz yoğunlukta manevi bir elem ve ızdıraba maruz bıraktığını, müvekkillerinin kişilik haklarına ağır ve katlanılamaz bir saldırı oluşturduğunu ileri sürerek 50.000TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 26.05.2021 havale tarihli dilekçesi ile taleplerini, ...’ın eşi ... için 20.000TL, kızı ... için 18.000TL ve kardeşi ... için 12.000TL olarak açıklamıştır.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın idari yargının görev alanına girdiğini, adli yargı bakımından da ağır ceza mahkemelerinin görevli olduğunu, dolayısıyla dava dilekçesinin görevsizlik sebebiyle reddinin gerektiğini, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu’nun 93/A ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 573. maddelerinde tazminat davası açılabilecek hâllerin tek tek sayıldığını, eldeki davada dava açma şartlarının gerçekleşmediğini, davanın kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın (KYOK) veya hükmün kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde açılması gerektiğini, somut olayda ... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2010 tarihli ve 2009/1570 soruşturma sayılı kararın kesinleşmesinden itibaren bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (BK) 60/1. maddesindeki zamanaşımı süresinin de dolduğunu, terör örgütüne üye olmak suçundan verilen KYOK’nın ölenin vefatı nedeniyle verildiğini, bu itibarla hakkında yapılan işlemlerin kanuna aykırı olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İhbar Olunanın Beyanı:

6. İhbar olunan cevap dilekçesinde; ... hakkında yapılan tüm işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, soruşturma kapsamında mevcut delil durumuna göre Cumhuriyet savcısının tutuklama talebinde bulunmasının hem yetkisi hem de görevi kapsamında bulunduğunu, hukuki görüş ve kanaatine uygun olmayan mahkeme kararlarına karşı yasal yollara müracaatının da yine görev tanımı içinde yer aldığını, görevin yasalara uygun ifasının tazminata esas teşkil etmeyeceğini, tutuklama ve yakalama kararlarının yetkili hâkimlik veya yetkili heyet tarafından verilen mahkeme kararları olduğunu, ölenin vefatıyla tutuklama veya yakalama kararı verilmesi arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını, aynı soruşturmada diğer sanıkların da tutuklu olarak yargılandıklarını, tutuklama kararının somut delillere dayanıp dayanmadığının ceza mahkemesince tartışılacağını, ölen hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan ihbar mektubu haricinde delil olmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, ancak silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile değil vefatı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

7. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.12.2011 tarihli ve 2011/1 E., 2011/290 K. sayılı kararı ile, ihbar olunan ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.