muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2919, Karar No: 2016/507, Tarih: 28.01.2016

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı imalât nedeniyle ayıpların giderilme bedelinin tahsili istemiyle başlatılan takibe yönelik itirazın iptâli talebiyle açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, 16.03.2011 teklif tarihi itibariyle mülga 818 sayılı BK'nın 355 ve devamı maddelerinde öngörülen "eser" sözleşmesi ilişkisi bulunduğu anlaşılmakta olup, davacı iş sahibi davalı ise yüklenicidir. Davacı vekili, müvekkili iş sahibinin maliki olduğu otelin 4 adet asansörünün yapımı işinin davalı yanca üstlenildiğini, asansörün yapılıp teslim edildiğini, teslimin üzerinden (1) yıl geçmeden sürekli arıza verdiğini, kat aralarında kaldığını, bu nedenle Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/85 D. iş dosyasıyla tespit yaptırıldığını, tespite istinaden davacı iş sahibince arızaların giderildiğini ileri sürerek ayıpların giderilme bedeli için başlatılan takibe itirazın iptâlini ve inkâr tazminatının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı yüklenici vekili ise, yaptırılan tespite itiraz ettiklerini, asansörlerin periyodik bakımının yaptırılmadığını, tam ve çalışır vaziyette davacı tarafa teslim edildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, asansörlerdeki ayıbın açık ayıp olduğu ve iş sahibinin ayıbı derhal bildirmek edimini ihmâl ettiğinden, bu haliyle örtülü olarak eseri kabul etmiş sayılacağından bahisle davanın reddine karar verilmişse de; hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda ayıpların niteliği konusunda tespit yapılmamıştır. Davada, yapılan işte bir kısım ayıplar bulunduğu ileri sürülmüştür. Ayıplı eser, sözleşmede kararlaştırılan vasıfları veya olmasından vazgeçilmez bazı vasıfları taşımayan eserdir. Eğer eser, iş sahibinin beklediği amacı karşılamıyorsa, kural olarak, ayıplı yapıldığı kabul edilir. Ayıplı işlerle ilgili olarak, açık ayıplar yönünden teslimden itibaren makul sürede, gizli ayıplar yönünden de ayıbın ortaya çıkmasından itibaren derhal yükleniciye ayıp ihbarında bulunulması zorunludur. Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarına göre, ayıp ihbarının yazılı olarak yapılması zorunlu olmayıp, süresinde ayıp ihbarının yapıldığı her türlü deliller ve tanık beyanıyla dahi kanıtlanabilir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02.02.1979 gün ve 1977/11-393 Esas, 1979/80 Karar; Dairemizin 06.02.2002 gün ve 2001/4689 Esas, 2002/546 Karar, 19.03.2012 gün, 2012/4254-1689 sayılı ilamları) Öte yandan, HMUK'nın 275. maddesinde," Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. HMK'nın 266. maddesinde de, çözümü hukuk dışında

özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde taraflardan birini talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Düzenlemeleri uyarınca asansörlerin ayıplı olup olmadıkları ve ayıpların niteliği teknik bir incelemeyi gerektirmektedir. Asansörlerde bulunan ayıpların açık yada gizli ayıp olup olmadıkları saptanmalıdır.

Somut olayda da, hükme dayanak bilirkişi raporunda bu konu açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu nedenle, mahkemece yapılması gereken iş, dava konusu asansörlerdeki ayıpların değerlendirilmek suretiyle uzman olan bilirkişiden ek rapor alınarak tespit edilen ayıpların açık ayıp mı, gizli ayıp mı olduğu hususları açıklığa kavuşturulmak suretiyle, açık ayıp ise, şimdiki gibi karar verilmesi, gizli ayıplı ise, ayıpların ortaya çıktığı tarih itibariyle ayıpların giderim bedeli hesaplanarak bu miktarın hüküm altına alınması ve saptanan bedel üzerinden (talebi aşmamak kaydıyla) itirazın iptâline karar verilmesi, alacak yargılamayı ve hesaplamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminat talebinin reddi yönünde hüküm tesisinden ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru olmayıp, kararın bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.03.2015 gün ve 2015/250 Esas ve 2015/1118 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılarak açıklanan nedenlerle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ, Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 3.3.2015 gün ve 2015/250 Esas ve 2015/1118 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5394, Karar No: 2025/3127, Tarih: 24.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/5394 E.  ,  2025/3127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/13 E., 2023/162 K.

SUÇLAR : Yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümle, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 15.12.2021 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nın 277/1, 277/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, infazın kazanılmış hakkı gözetilerek 6 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; mazeret bildirilmesine rağmen kabul edilmeyerek karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına, tanık beyanının çelişkili olduğuna, tanık ile sanık arasında husumet bulunduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, mahkumiyete yeter her türlü şüpheden uzak inandırıcı delil bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda;

sanığın, kızının yargılandığı Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/34 Esas sayılı dosyasında tanık olan mağdur ...'a ifadesini kızı lehine değiştirmesini sağlamak için "bu para için adam öldürülür" şeklinde tehdit etmesine konu olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 277/1-2. maddesindeki yargı görevi yapanı, bilirkişiyi veya tanığı etkilemeye teşebbüs suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın, kızının yargılandığı Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/34 Esas sayılı dosyasında tanık olan mağdur ...'ı kızı lehine ifadesini değiştirmesi için tehdit ettiği iddia ve kabul edilen olayda; tanık ... tarafından kovuşturma aşamasında da doğrulan " Bana sormuş olduğunuz Şikayetçi ... benim işlettiğim ganyan bayisinde işçim olarak çalışır 2014 yılı kış ayı içerisinde tam tarihini bilemiyorum çalışanım ... SGK dan çağırdılar daha sonra geldiğinde ganyanda bulunan ... isimli şahsı göstererek bunlar bana kullanmadığım epilepsi ilacı vb ilaçları yazdıklarını bundan dolayı SGK da Ankara dan gelen müfettişe ifade verdiğini ifadesinde bu ilaçların hiç birini kullanmadığını beyan etmiş bunun üzerine konuşmamıza katılan ... bu ilaçları kullandığını söyle dedi Murat ta bunun üzerine bu ilaçlardan o kadar çok almışsınız. bu ilaçlarla yıkansanız bitiremezsiniz dendiğini söylediğini söyledi. Murat kullanmadığım ilaçları nasıl kullandım derim deyince ... na hitaben “BU PARA İÇİN ADAM ÖLDÜRÜM” şeklinde beyanı ve mağdur ...'ın savcılıkta vermiş olduğu "ganyan bayii isimli iş yerime yanımda patronum ... Küçük bulunmakta idi.Burada bana hitaben " bu para için adam öldürülür " şeklinde tehditte bulundu. Ben kendisine almadığım ilaçları nasıl aldım derim dedim ve bana idari soruşturma ve Savcılıkta ve poliste verdiğim ifadeleri değiştirmem yönünde bu şekilde baskıda bulundu. Sezai Öztürkoğlun'dan şimdiye kadar şikayetçi olmadım. Şimdi ise bana karşı yaptığı tehditlerden dolayı şikayetçiyim dedi" şeklinde beyanları ve 6545 sayılı Kanunun 69. maddesiyle bu “veya yapılmakta olan bir soruşturmada,” ve “şüpheli veya” ibarelerinin madde metninden çıkarılması nedeniyle soruşturma aşamasınındaki eylemlerin suç olmaktan çıkarılmış olması nedeniyle sanığın mağdur'u hangi tarihte ifadesini değiştirmesi yönünde tehdit ettiğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3673, Karar No: 2013/8749, Tarih: 09.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/3673 E.  ,  2013/8749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.11.2011 gün ve 2009/138 Esas, 2011/553 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 22.07.2012 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1343, Karar No: 2022/6061, Tarih: 20.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1343 E.  ,  2022/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06.02.2019 tarih ve 2017/485 E- 2019/23 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.11.2020 tarih ve 2019/553 E- 2020/931 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının burgu peynir olarak piyasada tanıtılan peynirin tasarımını bularak dünyada ilk kez burgu şekliyle piyasaya sunduğunu, yurt içinde ve yurt dışında bir çok tasarım tescillerinin bulunduğunu, marka olarak 2015/28257 tescil numarasıyla şekil markası olarak tescil edildiğini, BURGU'nun çok tercih edilmesi nedeniyle üçüncü kişiler tarafından sıklıkla tecavüze uğradığını, 10.06.2016 tarihinde "BURGU" markasının tanınmışlığının tespiti istemiyle davalı kuruma başvuruda bulunduklarını, istemin nihai olarak YİDK'in 2017/M-9071 sayılı kararıyla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının tanınmış markalar için aranan kriterleri karşıladığını, markanın ilgili çevrede tanınmışlığının yeterli olduğunu, davacının Türkiye'de en bilinen ilk peynirleri arasında bulunduğunu, markanın orjinalliği ve ayırt edici gücü ile tanınmışlığa ilişkin kamuoyu araştırma şirketleri raporu nazara alındığında, davacı markasının tanınmışlığının ortada olduğunu ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK kararının iptalini ve davacıya ait "BURGU" markasının Türk Patent markalar siciline tanınmış marka olarak kayıt edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, bir markanın tanınmışlığının belirlenmesinde birçok kriter olduğunu, davacının sunduğu deliller kapsamından "BURGU" markasının tanınmış olduğunu kabulüne yeterli kanaat edinilemediğini, davalının kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, bir markanın tanınmışlığının belirlenmesinde birçok kriter olduğunu, davacının sunduğu deliller kapsamından "BURGU" markasının tanınmış olduğunu kabulüne yeterli kanaat edinilemediğini, davalının kararının usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait "BURGU" ibareli markanın tanınmış bir marka olduğunun kanıtlanamadığı, davacının "BURGU" ibareli markasının kapsamında yer alan ürün ve hizmetler için kullanılarak markasal bir bilinirlik elde ettiğini gösteren kanıt bulunmadığı, oysa tanınmış marka vasfının kazanılması için markanın kapsamındaki mal ve hizmetlerle ilgili gerçekleşen bir kullanım sonucu elde edilen bilinirliğin gerekli olduğu, anılan markanın kapsamındaki ürün ve hizmetler bakımından geniş bir coğrafyada kullanılan, yazılı ve görsel tanıtım araçlarıyla gerçekleştirilen kuvvetli reklam ve yaygın dağıtım ile reklam ve haberlerle davacı teşebbüsüne sıkı sıkıya bağlı olan; hizmet veya ürünlerinin taşıdığı garanti ve kalite ile bilinen; müşteri, akraba, dost ve düşman ayrımı yapılmaksızın, coğrafi sınır, kültür ve yaş farkı gözetilmeksizin, tüm insanlar tarafından refleks hâlinde hemen hatırlanan bir marka olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; dava şartları bir davada yargılamanın her aşamasında mahkemelerce re’sen dikkate alınması zorunlu ön şartlar olduğu, maddi hukuka ilişkin dava şartları bir çok kanun maddesine ayrı ayrı düzenleme konusu olmakla birlikte, usule ilişkin dava şartları 6100 sayılı HMK’nın 114. maddesinde düzenlendiği, buna göre HMK’nın 114/-h maddesinde, “Dava açmakta hukuk yararın bulunması” dava şartlarından sayıldığı, hukuki yarara ilişkin dava şartının sonradan tamamlanması da mümkün olmadığı, davalı Kurum tarafından Tanınmış Marka Sicili oluşturularak kendisine başvuru halinde başvuru konusu markanın tanınmışlık niteliğini haiz olup olmadığı konusunda inceleme yapılarak, bu nitelikte gördükleri markalar için sicil oluşturulmuş ise de; davalı Kurumun kanunen böyle bir sicil oluşturma yetkisi olmadığı, tanınmışlık özelliği sabit bir olgu olmadığından, herhangi bir davada dayanılan markanın tanınmış olduğunun ileri sürülmesi halinde, her bir somut olayda o markanın tanınmış olup olmadığının ve tanınmışlığını sürdürüp sürdürmediğinin münferiden ispatlanması gerektiği, İlk Derece Mahkemesince, davacının eldeki somut davayı açmakta hukuki yararının bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği (Yargıtay 11. HD.'nin 05.02.2020 tarih ve 2019/2980 E.- 2020/991 K. sayılı ilamı) gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kararının kaldırılmasına, davanın açıklanan gerekçelerle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13528, Karar No: 2013/17069, Tarih: 03.12.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/13528 E.  ,  2013/17069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, aylık 2500 TL olan iştirak nafakasının, aylık 4500 TL' ye çıkartılması talep ve dava edilmiştir.

Davalı ise açtığı karşılık davası ile, ödenen nafakanın kaldırılmasına, bu mümkün olmadığı tardirde de indirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın ve karşılık davanın reddine karar verilmiş, karar her iki tarafça da temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 327/.... maddesinde çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır.

Aynı yasanın 328/.... maddesi hükmü gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.( TMK. nun 329/.... maddesi )

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir.

Taraflar, 2008 yılında boşanmışlar ve boşanma davası neticesinde müşterek çocuk için aylık 2500 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir.

Somut olayda, davalı baba emekli pilot olup, aylık geliri 2313 TL'dir. Adına kayıtlı hisseli gayrimenkulleri olup, ölen eşinden de 860 TL dul aylığı almaktadır. Diğer yandan, davacı annenin gelir durumu hakkında yeterli araştırma yapılmamıştır.

TMK.mad.176/... hükmüne göre "Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebilir." Aynı şekilde 331. madde uyarınca; "durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır."

.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere göre, iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu gerektirmesi gerekmektedir.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler gereğince, müşterek çocuğun masraflarına katılma yükümlülüğü bulunan davacı annenin de ekonomik durumunun ayrıntılı bir şekilde araştırılıp tespit edilmesinden sonra, küçüğün yaşı, eğitim düzeyi ve ihtiyaçları ile tarafların mali güçleri de dikkate alınarak yapılacak yargılama neticesinde asıl ve karşılık dava hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10436, Karar No: 2013/14935, Tarih: 19.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10436 E.  ,  2013/14935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idereler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir.

HUMK.'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan patatesin değerlendirme tarihi olan 2011yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.