muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5125, Karar No: 2010/9771, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5125 E.  ,  2010/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 5.964 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının olayda %100 kusurlu olduğunu belirterek 5.900 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın zamanaşımına uğradığını, hasar miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 5.100 TL tazminatın 24.12.2004 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK'nun 1301.maddesine dayalı olarak açılan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Davalı vekili, süresinde verdiği cevap dilekçesinde olay tarihi ile dava tarihi arasında 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, davanın zamanaşımı nedeniyle reddini talep etmiş; mahkemece zarara ve faile ittila tarihinin ekspertiz raporunun düzenlendiği, 21.9.2004 tarihi olup, bu tarihten 17.8.2006 dava tarihine kadar 2 yıllık zamanaşımı süresi geçmediği gerekçesiyle zamanaşımı itirazının reddine karar verilmiştir.

Yargıtay'ın 17.1.1972 gün ve 1970/2 esas, 1972/1 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, bu tür rücu davalarında, sigortacının tabi olduğu zamanaşımının, sigorta ettirenin aynı zarar sorumlusu aleyhine açabileceği davanın zamanaşımına tabi ve aynı tarihte başlayacağı kabul edilmiştir. Dolayısıyla sigortacı, sigorta ettiren bakımından işlemeye bağlayan zamanaşımı süresinden geriye kalan süre içinde rücu davasını açmak durumunda olup, sigortalısına yapılan ödeme yada ekspertiz raporunun düzenlenmesi ile zamanaşımı kesilmez ve kendisi için yeni baştan işlemeye başlamaz.

Somut olayda, sigorta ettiren ile zarar sorumlusu davalı arasındaki ilişki maddi hasarlı trafik olayına dayandığından, 2918 sayılı KTK'nun 109.maddesi uyarınca zamanaşımı süresi 2 yıl olup, 12.8.2004 olan kaza tarihinden başlar ve 12.8.2006 tarihinde sona erer. Bu durumda dava 2 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra 17.8.2006 tarihinde açılmış olmasına göre davalı vekilinin zamanaşımı definin kabulü ile davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde işin esasına girilerek esas hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7135, Karar No: 2008/6480, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7135 E.  ,  2008/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... vekili Avukat ... ile Hazine vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelen tarafın yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 106 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 56 parsel sayılı 4.120,90, 2.529,65, 2587,72, 3.582,83, 4.991,66, 9.543,17, 942,65, 7.117,94, 2.682,31, 3.784,42, 3.511,06, 3.123,63 ve 1.259,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmişlerdir. Davacı ... tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan ve ...’ın da yargılama sırasında müdahil olarak katıldığı tescil davasının yapılan yargılaması sonunda taşınmazın 19.655,06 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ... mirasçıları, 5.320 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise ... adına tesciline dair verilen karar Yargıtay 8. Hukuk Dairesi’nin 14.11.2005 tarih 6299 esas 7571 karar sayılı ilamıyla “tescil konusu taşınmaz bölümleri nitelikleri itibariyle kazanılmaya elverişli yerlerden olmadıkları gibi ekonomik amaca uygun zilyetliğin sürdürüldüğü de belirlenememiştir. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sırasında davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Diğer davacılar ... ve ... ise, kadastro sırasında davalı olduklarından bahisle malik hanesi açık bırakılan 106 ada 6, 7, 9, 10, 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların Asliye Hukuk Mahkemesindeki dava kapsamında olmadığı ve adlarına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının oluştuğu iddialarına dayanarak tesbite itiraz davası açmışlardır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davaların reddine ve çekişmeli parsellerin Hazine adına tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçılarından ... vekili, davacılar ... ile ... mirasçıları vekili, müdahil ... vekili ve yargılama giderlerine ilişkin olarak da davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davaların reddine ve çekişmeli taşınmazların Hazine adına tescillerine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm

Mahkemece, davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davaların reddine ve çekişmeli taşınmazların Hazine adına tescillerine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm

kurmak için yeterli değildir. Çekişmeli taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olduklarından bahisle malik haneleri açık olarak tesbit edilmiş ve kadastro tutanaklarında sözü edilen Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/479 esas sayılı dava dosyası bozma üzerine mahkemenin 2006/176 esas numarasına kaydedildikten sonra Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesince, mahallinde keşif yapılmamış, malik hanesi açık bırakılan dava konusu taşınmazların tamamının Asliye Hukuk Mahkemesinden aktarılan dava kapsamında kalıp kalmadıkları araştırılmamış, dava kapsamında kalmayan taşınmazların davalı olarak malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmelerinin hüküm ifade etmeyeceği ve dava kapsamında olmayan parseller hakkında kadastronun olağan usule göre tamamlanmasının gerekeceği dikkate alınmamıştır. Hal böyle olunca, öncelikle mahallinde yerel bilirkişi ve uzman fen bilirkişisi katılımıyla keşif yapılmalı, yapılacak keşifte kadastro paftası Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası içinde bulunan kroki ve haritalar ile Asliye Hukuk Mahkemesi dava dilekçesinde yazılı sınırlar yöntemince mahalline uygulanmalı, fen bilirkişisinden Asliye Hukuk Mahkemesi davasının kapsamını gösterir ve keşfi izlemeye elverir nitelikte rapor ve harita istenmeli, Asliye Hukuk Mahkemesinden aktarılan dava kapsamında olan parseller yönünden işin esasına girilmeli ve Yargıtay 8. Hukuk Dairesi’nin yukarıda sözü edilen bozma ilamının o davanın tarafları açısından bağlayıcı olduğu dikkate alınmalı, Asliye Hukuk Mahkemesinden aktarılan dava kapsamında olmayan parseller yönünden ise kadastro tutanaklarının mahalli Kadastro Müdürlüğü’ne iade edilmek suretiyle kadastronun olağan usule göre tamamlanmasının sağlanması gereği göz önünde bulundurulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilemez. Temyiz itirazlarının bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 550.00 YTL vekalet ücretinin Hazine'den alınarak kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren ...'a verilmesine 21.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9766, Karar No: 2014/3291, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/9766 E.  ,  2014/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp,yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın, www.sahibinden.com isimli internet sitesine girmek suretiyle, cep telefonu satışı ilanı verdiği, ilanda telefonun özellikleriyle birlikte ayrıca irtibat kurulacak telefon numarasını da belirttiği, bu ilan üzerine katılan ... ve müşteki ...'un değişik zamanlarda sanığı arayarak satılan telefona müşteri oldukları, yapılan pazarlık sonucu anlaşmaya vardıkları ve sanığın bildirdiği hesap numarasına müşteki ...'ın 550 TL, katılan ...'in ise 540 TL havale çıkardıkları, sanığın, telefonları kargo ile göndereceğini belirtmesine rağmen, katılan ve müştekiye telefonların ulaştırılmadığı ve sanığa ulaşamadıkları, bu arada sanığın, müşteki ve katılan tarafından gönderilen paraları bankadan çektiği, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve müşteki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'da, 765 sayılı TCK'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı TCK'nın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “... Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılmasısuretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52

. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında, adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, temel cezanın belirlenip etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapıldıktan sonra, bu cezanın haksız menfaatin iki katına yükseltilip daha sonra takdiri indirim uygulanmak suretiyle, katılan ve müştekiye karşı eylemi nedeniyle ayrı ayrı 440 TL adli para cezasıyla cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ...'e karşı olan eylemi nedeniyle 900 TL, ...'a karşı olan eylemi nedeniyle 916 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümlerde adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamaların tamamen hükümden çıkartılarak yerine, “sanığın Katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 540 TL, haksız menfaatin iki katının 1.080 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 54 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 168/2 maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak sanığın 27 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 22 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 440 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak ve “sanığın Müşteki ...'a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, f, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 550 TL, haksız menfaatin iki katının 1.100 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 55 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 168/2 maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak sanığın 27 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 22 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 440 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ifadeleri yazılmak, suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/444, Karar No: 2017/1800, Tarih: 21.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/444 E.  ,  2017/1800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı anne velayetleri babadan alınan ve kendilerine vasi atanan ortak çocuklar ...'ın velayetlerinin kendisine verilmesini, 2011 doğumlu ve halen velayeti babada olan ortak çocuk ...’ın velayetinin ise babadan alınarak kendisine verilmesini talep etmiştir. Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. "Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesine" göre, çocukları ilgilendiren davalarda, iç hukuk gereğince, çocuklarla velayet sorumluluğuna sahip kişiler arasında çıkar çatışmasının söz konusu olması halinde çocukların, adli merci önündeki kendisini ilgilendiren davalarda bir temsilci atanmasını ön sorun görmektedir (Söz m.4). Oktak çocuk ... ile velayet sorumluluğuna sahip olan baba arasında çıkar çatışmasının bulunduğu nazara alınarak çocuğu davada temsil etmek üzere kayyım atanması için (TMK m.426/2) yetkili vesayet makamına ihbarda bulunulması, atanacak kayyımın duruşmaya çağrılması, göstermeleri halinde tarafların ve kayyımın delillerinin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik hasım ve eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

2-Ortak çocuklar Muhammed Özcan 2006, Recep Yılmaz 2007 doğumlu olup idrak çağındalardır. Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda, çocuğa adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Mahkemece çocuklara görüşünü ifade etmesi olanağı tanınmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; ortak çocuklar olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayeti ile ilgili tercihinin sorulması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocukların üstün yararının velayetinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması, hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/3679, Karar No: 2012/5240, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3679 E.  ,  2012/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.