muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11653, Karar No: 2021/15998, Tarih: 01.12.2021

Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un m. 27 uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2016, C. 13, S. 50, s. 971-972).

Somut uyuşmazlıkta; davalı işveren, davacı işçinin sadece yurt dışında çalıştığını, Türkiye’de çalışmasının bulunmadığı hususu göz önünde bulundurulduğunda Rusya Hukuku’nun uygulanması gerektiğini savunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, iş hukukunun emredicilik yönü ve işçinin korunması ilkesi uyarınca yabancılık unsuru taşıyan bu tür uyuşmazlıklarda Türk İş Hukukunun uygulanması gerektiği belirtilmiştir.

Davacı işçi ile davalı işveren arasında imzalanan 14/09/2012 tarihli Rusya bireysel iş sözleşmesinin tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlüklerine ilişkin fesih, çalışma süresi, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının belirtildiği, yine sözleşmenin 18. maddesinde de anlaşmazlık durumlarında uygulanacak mevzuata ilişkin ihtilaf durumunda çalışılan ülkenin idari ve adli makamlarının yetkili olduğunun ifade edildiği ve bu suretle tarafların bir hukuk seçimi anlaşması yaptıkları görülmüştür. Davacı, talep konusu yapılan alacakların ilişkin olduğu çalışma döneminde, iş sözleşmesi kapsamında Rusya’da bulunan davalıya ait şantiyelerde çalışmış olup, bu durumda mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı yer olan Rusya olduğu sabittir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 27/1. hükmü kapsamında taraflar arasında bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan uyuşmazlık hakkında Rusya Hukuku’nun uygulanması gerekmektedir. Rusya Hukuku, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere aynı zamanda mutad işyeri hukukudur. Hal böyle olunca, gerekirse Rusya Hukuku’nda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle, dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1760, Karar No: 2008/7941, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/1760 E.  ,  2008/7941 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile 1- ... iletişim Cihazları Elekt. Gıda ve Tur. İnş. Taah. Ltd. Şti. 2- ... elektronik San. ve Tic. Ltd. Şti. aralarındaki davası hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 18.10.2007 gün ve 347-638 sayılı hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, ayıplı cep telefonun değiştirilmesi veya bedeli olan 530.00 YTL alacağın tahsili isteğinde bulunmuş, mahkemece 18.10.2007 gününde davanın reddine karar verilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2007 tarihinden itibaren 1.170.00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.170.00 YTL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 5.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25769, Karar No: 2022/139, Tarih: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25769 E.  ,  2022/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 1.800 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 6.000 TL adli para cezasının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1.800 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 1.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından ".. sonuç olarak 1.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine ".... suça sürüklenen çocuğun cezasının 1.800 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4136, Karar No: 2014/12046, Tarih: 30.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4136 E.  ,  2014/12046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Tarafların dayanağı olan 16.03.1976 tarih 5 ve 16.03.1999 tarih 1 sıra numaralı tapu kayıtlarının iktisap sebebi belirtilerek, tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, birbirini takip eder ve okunaklı şekilde mahalli Tapu Müdürlüğü ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından,

2- Davacı dayanağı olan 16.03.1999 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydının revizyon gördüğü 184 ada 16, 17, 18, 19, 20, 21 ve 22 parsel sayılı taşınmazların onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

3- Davalı dayanağı olan 16.03.1976 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydının kadastro sırasında revizyon gördüğü parsellerin belirlenerek bu taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36306, Karar No: 2017/15325, Tarih: 23.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36306 E.  ,  2017/15325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince maktu temyiz karar harcının yatırılması gerekirken maktu istinaf karar harcı yatırıldığı ve maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı vekiline maktu temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7483, Karar No: 2014/14286, Tarih: 23.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7483 E.  ,  2014/14286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin " ibareli yaygın olarak bilinen seri markaları bulunduğu gibi, ''' ibareli markanın da sahibi olduğunu, davalının ibaresini kullanarak müvekkili marka hakkına tecavüzde bulunduğunu, davalı kullanımının müvekkili markası ile benzer olduğu, karıştırma ihtimaline sebebiyet verdiğini belirterek davalıya ait ''turkcell cepte e-posta'' şeklindeki markasal kullanımın müvekkiline ait ' ve ''cep'' ibareli seri markalardan kaynaklanan haklara tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, tecavüzün durdurulmasına ve giderilmesine, bu ibareyi taşıyan tüm araç ve gereçlere, bunların imaline yarayan malzemelere el konulmasına ve imhasına, 25.000 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ''cep'' ibaresini 1998 yılından bu yana çeşitli markalarında kullandığını, öncelik hakkının müvekkilinde olduğunu, markasının tanınmış marka olduğunu, ''cep'' ibaresinin mobil telefonlar ve mobil iletişim hizmetleri yönünden hizmetin ve ürünün vasfını bildirdiğini, karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, davacının uzun süre sessiz kalarak dava hakkını kaybettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 'markası ile davalı kullanımı arasında zayıf bir kavramsal benzerlik bulunmakla birlikte tek başına karıştırılma ihtimaline sebebiyet vermediği, ilgili sektörde toplam 3 adet şirketi bulunmakta olup, ''cep'' ibaresinin ayırtediciliği zayıf bir sözcük olduğu, ''ibaresinin tanınmış bir marka niteliğinde bulunduğu ve davacı markaları ile davalı kullanımı arasında seri marka algısı oluşmadığı, tarafların 1998 ve 2000'li yıllardan bu yana ''cep'' ibareli markalarını bir arada kullandıkları, piyasada aynı anda ve birlikte var oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

S2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7417, Karar No: 2019/7989, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7417 E.  ,  2019/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.12.2017 gün ve 2017/442 Esas, 2017/328 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen sekizinci celseye ait duruşma tutanağında mahkeme başkanı ile üye hakim...... ve zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3999, Karar No: 2024/11364, Tarih: 09.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3999 E.  ,  2024/11364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli 2017/341 Esas, 2018/125 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2018/757 Esas, 2019/1009 sayılı Kararı ile sanık hakkında örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 15.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın hükme karşı temyiz sebepleri özetle;

1-Hakkında yasal olarak kurulmuş bir bankaya para yatırması sebebiyle ceza verilemeyeceğine,

2-Kendisi ile aynı eylemlerden yargılanan kişilerin dosyalarının bozulduğuna,

3-Hakkında karar verilirken AİHM kararlarının dikkate alınması gerektiğine,

Sanık müdafinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle;

1-Müvekkili hakkında ByLock, sohbet himmet gibi belirleyici delillerin bulunmadığına,

2-Müvekkilinin yardım etme kastının bulunmadığına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2-Kendisi ile aynı eylemlerden yargılanan kişilerin dosyalarının bozulduğuna,

3-Hakkında karar verilirken AİHM kararlarının dikkate alınması gerektiğine,

Sanık müdafinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle;

1-Müvekkili hakkında ByLock, sohbet himmet gibi belirleyici delillerin bulunmadığına,

2-Müvekkilinin yardım etme kastının bulunmadığına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği sabit görülmekle hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında; ... hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın ... nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğu, sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14/11/2019 tarihli ve 2018/757 Esas, 2019/1009 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Balıkesir 3.. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17224, Karar No: 2019/15640, Tarih: 24.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/17224 E.  ,  2019/15640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın SEGBİS sistemi ile yüzüne karşı verilen ve 10.11.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.11.2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUKnın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.122019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4843, Karar No: 2020/553, Tarih: 18.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/4843 E.  ,  2020/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararı ile istenildiği halde; Nisan 1931 tarih ve 17 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar getirtilmemiştir. Bu nedenle;

Davacıya ait ... ada 50 parsel sayılı taşınmaza uygulanan ... tarih ve 80 sıra numaralı tapu kaydının geldi kaydı olan Nisan 1931 tarih ve 17 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa kroki ve haritasının ve kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin araştırılarak varsa revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının ve kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin eksiksiz olarak getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3439, Karar No: 2016/5303, Tarih: 10.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3439 E.  ,  2016/5303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, Bakırköy 6. Asliye Hukuk ve Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK'nın 277. maddesinden kaynaklanan tasarrufun iptali davasıdır.

Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın TTK'nın 4 ve 5. maddelerinde sayılan ticari işlerden olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın İİK'nın 277 ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davası olduğu gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dosya kapsamından, davacı vekilinin, davalılar arasında muvazalı olarak yapılan taşınmaz hisse devri işlemlerinin İİK'nın 277 ve devamı maddeleri gereğince iptaline karar verilmesi istemiyle dava açtığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, dava, İİK'nın 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, bu davalardaki amacın; borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı bazı tasarrufların geçersiz ya da iyiniyet kurallarına aykırılık nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalması ve dolayısıyla o mal üzerinde cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaya yönelik ve şahsi nitelikte ve borçlunun tasarruflarına yönelik olduğundan ve mutlak ticari dava niteliğinde olmadığından, bu niteliği itibarıyla asliye ticaret mahkemesinin görevi içinde sayılan ticari davalardan olmamasına göre, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17306, Karar No: 2007/5454, Tarih: 03.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/17306 E.  ,  2007/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ankara 12 A.H.

TARİHİ        :22.04.2003