muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3845, Karar No: 2025/2177, Tarih: 27.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3845 E.  ,  2025/2177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/478 Esas, 2024/606 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/1 E., 2021/100 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin “...” ibaresini ihtiva eden markanın 30, 35 ve 43. sınıflara giren emtialar açısından tescili için yaptığı başvurunun davalı şahıs adına tescilli “...” markası dayanak gösterilerek 30. ve 35. sınıflara giren emtialar açısından reddedildiğini, davacının itirazı üzerine bu kısmi red kararının 30. sınıfa giren “çaylar, buzlu çaylar” açısından kaldırıldığını, müvekkili markasında esas unsurun “...” ibaresi olduğunu, markada geçen “...” ibaresinin “kahve daha fazlası” anlamına geldiğini ve tanımlayıcı bir unsur olduğunu, markaların bütünsel açıdan da birbirine benzemediğini, “...” kelimesinin Avustralya’da yaşayan “...” familyasındaki keseli cins kangurunun adı olduğunu, bu yüzden müvekkili markasında kanguru şeklinin de kullanıldığını, davalı şahsın markasının 30. ve 43. sınıflara giren emtialar açısından ayırt edici niteliğinin bulunmadığını, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1(a), (b), (c), (d) ve (f) bendleri gereğince bu ibarenin kimsenin tekeline verilemeyeceğini, kahve ile ilgili emtialar açısından vasıf bildirdiğini ve ticaret alanında herkes tarafından kullanılan bir ibare olduğunu ileri sürerek Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun (YİDK) 2019-M-9089 sayılı kararının iptali ile davalıya ait 2017/11494 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; hükümsüzlük talebi yönünden husumet itirazlarının bulunduğunu, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; kelime unsuru açısından taraf markalarının birebir aynı olduğunu, davalının aynı zamanda “...” markasının da sahibi olduğunu, markaların birebir aynı emtialarda kullanılacak olmasının karıştırılma ihtimalini arttırdığını, davalının hükümsüzlüğü talep edilen markasının özel ve özgün renk/şekil kompozisyonu içinde sunulmuş ve bu nedenle de ayırt edici özellik kazanmış bir marka olduğunu, davacının marka tescil talebinin ve huzurdaki davasının kötü niyetli olduğunu, davacının davalının tescilli markasını sulandırmak ve taraflar arasında idari ve ekonomik bir bağ varmış algısı uyandırmak saikiyle hareket ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları bütün olarak karşılaştırıldığında, iltibas tehlikesi oluşturacak derecede benzer olmadıkları, dava konusu markanın esas unsurunu "..." ibaresinin oluşturduğu, her iki markada müşterek olarak bulunan "..." ibaresinin ise anlamı Türkçe'de yaygın olarak bilinen ingilizce bir ibare olduğu ve "Kahve ve daha fazlası" anlamına geldiği, bu kelime anlamının davaya konu mal ve hizmetleri hemen ve ilk bakışta doğrudan tanımlamadığı, özellikle "Kahve" ile ilişkili gıda, gıda ürünleri, gıdaların tüketiciye ulaştırıldığı hizmetler bakımından ayırt ediciliği oldukça düşük zayıf bir ibare olduğu, bu nedenle her iki marka arasında "..." ibaresinin müşterek olarak bulunmasının markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesine yol açmayacağı, zira dava konusu markada yer alan "..." ibaresinin esas ayırt edici gücü elinde tutarak, bu markayı redde mesnet markadan oldukça farklılaştığı, karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı, davacının iddia ettiği SMK'nın 5/1-a, 5/1-b, 5/1-c, 5/1-d ve 5/1-f hükümlerinde belirtilen mutlak tescil engellerinin somut olayda mevcut olmadığı, genel ve re'sen gözetilmesi gereken diğer mutlak tescil engellerinin de somut dava konusu markada bulunmadığı gerekçesiyle 2019-M-9089 sayılı YİDK kararının davacının itirazının reddine ilişkin kısmının iptaline, davacının davalı ...'a yönelttiği 2017/11494 sayılı markanın hükümsüzlüğü isteminin reddine karar verilmiş, davacı ... davalı ... ile katılma yoluyla diğer davalı tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SMK'nın 5/1-a, 5/1-b, 5/1-c, 5/1-d ve 5/1-f hükümlerinde belirtilen mutlak tescil engellerinin somut olayda mevcut olmadığı, markanın somut ve soyut ayırt edici niteliği haiz olduğu, tanımlayıcı ya da halkı yanıltıcı olduğundan da söz edilemeyeceği, öte yandan YİDK karar iptali yönünden "... +şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet 2017/11494 sayılı "...+şekil" ibareli marka arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira karşılaştırılan markalarda ortak olarak yer alan "kahve ve daha fazlası" anlamına gelen "..." ibaresinin uyuşmazlık konusu 30 ve 43.sınıf mal ve hizmetler yönünden ayırt ediciliğinin zayıf olduğu, başvuruda asli unsur konumunda bulunan keseli bir cins hayvan anlamındaki "..." ibaresinin ve buna vurgu yapan kanguru görselinin bu markayı redde mesnet markadan oldukça farklılaştırdığı, YİDK iptali kararı süresi içinde yalnızca davalı ... tarafından istinaf edildiğinden ve davacı tarafından istinaf edilen hükümsüzlük talebinin reddi kararı da davalı ... tarafından katılma yoluyla istinaf konusu edilmediğinden, diğer davalının istinaf dilekçesine istinaden katılma yoluyla istinaf yoluna başvurması mümkün olmadığı gerekçesiyle davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, diğer davalı ...'ın katılma yoluyla istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK'nın 2019-M-9089 sayılı kararının iptali ile davalı gerçek kişiye ait 2017/11494 sayılı markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 27.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/132, Karar No: 2006/1680, Tarih: 06.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/132 E.  ,  2006/1680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7. maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine, değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda senette değişiklik yapılması kararına 3294 Sayılı Yasasının 5263 Sayılı Yasa ile değişikliğinden önceki mütevelli heyeti oluşturan ve vakıf senedinde gösterilen kişiler ile karar alınması, bu bağlamda İlçe Emniyet Müdürlüğüne mütevelli heyet içinde yer verilmesi gerektiği göz ardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-Vakıf senedinin 9. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişiklik metninin yasa metnine uygun olarak “Belediye Başkanı, Mal müdürü, ilçe Milli Eğitim Müdürü, Sağlık Bakanlığının ilçe Üst Görevlisi, ilçe Tarım Müdürü ve İlçe Müftüsü Vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar” şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

3-Davacı vakfın salt ilçede kurulduğu il kapsamında olmadığı gözetilerek noterde düzenlenen değişiklik senedinde sadece kanun ile ilçe vakıflarının mütevelli heyetinin oluşumuna ilişkin olarak yapılan değişikliğe yer verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ilde kurulu vakıfların mütevelli heyetinin oluşumunu da kapsayacak şekilde vakıf değişiklik senedinde düzenleme yapılması,

Doğru görülmemiştir.

3-Davacı vakfın salt ilçede kurulduğu il kapsamında olmadığı gözetilerek noterde düzenlenen değişiklik senedinde sadece kanun ile ilçe vakıflarının mütevelli heyetinin oluşumuna ilişkin olarak yapılan değişikliğe yer verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ilde kurulu vakıfların mütevelli heyetinin oluşumunu da kapsayacak şekilde vakıf değişiklik senedinde düzenleme yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14593, Karar No: 2014/8652, Tarih: 24.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14593 E.  ,  2014/8652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun soybağını değiştirme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3667, Karar No: 2022/5189, Tarih: 28.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3667 E.  ,  2022/5189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İşveren ... Müh. Mak. Met. Elekt. El. İnş. Mob. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz dışı ...'den 01/09/2013 tarihinde kiraladığı, Ankara Yolu 25. km Turanköy 2. Sanayi Bölgesi no:5 Kestel/Bursa adresinde bulunan yapının çatı kaplama işine ilişkin olarak, hakkında verilen hüküm kesinleşen temyiz dışı sanık ... Yayalalar ile taşeronluk sözleşmesi imzaladıkları, taşeron ...'ın yanında ilgili iş kapsamında sigortasız olarak çalışan işçi ...'ın olay günü çatıda bulunduğu sırada, çatıya mesafesi Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği gereği 3 metre olması gerekirken olay yeri tespit tutanağında kayda alındığı üzere kaza noktasından itibaren 1.50 metre olan yüksek gerilim hattına teması sonucu hayatını kaybettiği, Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesinin 24/12/2013 tarihli otopsi raporunda kişinin ölümünün elektrik çarpması sonucunda meydana geldiğinin bildirildiği olayda;

Dosya içerisinde mevcut bulunan belgeler ile 09/12/2013 ve 07/09/2015 tarihli bilirkişi raporlarından anlaşıldığı üzere kiralanan yapıya, 14/08/1992 tarihinde kullanım amacı tahıl ambarı ve tek katlı bir bina olarak yapı ruhsatı verildiği, 08/04/2003 tarihinde ise aynı şartlarda yapı kullanma izin belgesi verildiği, ilgili yapının 01/09/2013 tarihinde kiraya veren ...'den işveren firma tarafından kiralandığı ilgili kira sözleşmesinde demirbaş olarak 400 KW trafa kondansatör panosunun yer aldığı, UEDAŞ (Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş.) tarafından mahkemeye sunulan evraklar incelendiğinde ilgili yapıya ilk olarak 07/07/1993 tarihinde 160 KW'lık enerji müsadesi verildiği akabinde 07/05/2010 tarihinde enerjinin 400 KW'ye çıkarılması hususunda geçici kabul yapılması yönünde Olur verildiği sanığın adının ilgili aşamalarda yer almadığı,

Yapıya ilişkin olarak Kestel Belediye Başkanlığından sorulan hususun imar planındaki durumuna ilişkin olduğu ancak yapıya ek yapılıp yapılmadığı yapıldıysa ruhsatlandırma ve iskan verme aşamasına ilişkin bilgilerin bulunmadığı, iş bu kapsamda 09/12/2015 tarihli soruşturma aşamasında dosyanın tevdii ile düzenlenen tek bilirkişi raporunda tesis içerisinde üç adet birbirine bitişik vaziyette bulunan bina olup bunlardan ikisinin eski, çatısı tele yakın olan yapının ise yeni olduğunun belirtildiği, kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii ile düzenlenen 07/09/2015 tarihli üç kişilik bilirkişi heyet raporunda ise binanın mı yoksa yüksek gerilim hattının mı önce yapıldığının kusur durumuna etki edeceğinin, bu durumda yüksek gerilim hattı yeni ise UEDAŞ kabul heyetinin sorumluluğunun olacağının bildirildiği, temyiz dışı sanık ... Yaylaların 30/05/2014 havale tarihli esas mahkemeye hitaben sunduğu dilekçesinde, işveren firma yetkilisinin çatıda yüksek gerilim hattı olduğunu ve çalışmalar esnasında UEDAŞ'a haber verilmesi gerektiği yönünde ikazda bulunduğunu ancak kendisinin durum değerlendirmesi yaptığı sırada olayın geliştiğini, haber vermeyi düşündüğünü fakat vermediğini beyan ettiği aynı zamanda 09/12/2013 tarihli bilirkişi raporunda yapılan çalışmaya ilişkin olarak ne yapı sahibinin, ne kiralayının ne de taşeronun UEDAŞ'a bildirimde bulunulmadığının belirtildiği, UEDAŞ tarafından da çalışma ile ilgili bildirim yapıldığına dair bilgi belge sunulmadığı,

Sanığın aşamalarda ısrarlı beyanı ile enerji hattının özel mülkiyette bulunup UEDAŞ'a ait olmadığını bildirdiği iş bu kapsamda UEDAŞ'ın mahkemenin talebi ile sunduğu evraklar üzerinden yapılan incelemede 14/08/1992 tarihli yapı ruhsatının ve 27/03/2003 tarihli, inşaatın tamamı için olduğu ibaresi içeren iskan izninin Sadri Saray adına düzenlendiği aynı şekilde Bursa 3. Noterliğince 04/02/1993 tarihli ve 06507 yevmiye nolu Sadri Saray adına düzenlenen vekaletnameden anlaşıldığı üzere söz konusu enerji hattının şahıs adına projelendirilip kurulacağı gerekli şartlarda Türkiye Elektrik Kurumuna devredileceğinin anlaşıldığı enerji hattının kurulması akabinde 22/02/1993 tarihli Türkiye Elektrik Kurumunun yazısında belirtildiği üzere 160 kw enerji ihtiyacının Doğa Mobilya ENH'nin 3 nolu direğinden 6 metre yakınına TR25 tipinde trafo direği dikilerek sağlandığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, oluşa, kusura, sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tüm dosya kapsamında, sanık ...'in üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmalarının aksine mahkumiyete yeter derecede, her türlü şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla; atılı suçtan sanık hakkında beraat hükmü tesisi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Tüm dosya kapsamında, sanık ...'in üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmalarının aksine mahkumiyete yeter derecede, her türlü şüpheden uzak, kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla; atılı suçtan sanık hakkında beraat hükmü tesisi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6511, Karar No: 2011/11115, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6511 E.  ,  2011/11115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen rücuen tazminat istemine ilişkin davada Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Bursa 6. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, rücuen alacak istemine ilişkindir.

Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi, davacı bakanlık ile davalı şirketin birlikte işveren konumunda oldukları, işverenlerin birlikte sorumlu olmaları halinde uyuşmazlığın iş mahkemelerinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa 6. İş Mahkemesi ise, davanın tarafları arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığı gibi, özel kanunları gereği iş mahkemesinin görevlendirildiği işlerden de olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5521 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. Maddesinde, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yerinin iş mahkemeleri olacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacının rücuen alacak talebini, davalıyla aralarında imzaladıkları hizmet alımı tip sözleşmesi ile eki yemek hizmetleri genel ve teknik şartnamelerine dayandırdığı, yapılan sözleşmenin kamu ihale mevzuatına göre hazırlandığı, davaya konu uyuşmazlığın İş Kanunu'ndan veya iş akdinden kaynaklanmadığı, bu durumda ise davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Bursa 4.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK’nun 22. ve 23. maddeleri gereğince Bursa 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21377, Karar No: 2015/14544, Tarih: 01.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21377 E.  ,  2015/14544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2008/281-2014/21

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazın tespitine esas 16.01.1965 tarih ve 17 sıra nolu tapu kaydı ile bu tapu kaydının geldisi olan aynı tarihli 12 sıra nolu tapu kaydının edinme sebebi sütünunda bahsi geçen 09.07.1964 tarih ve 135/172 Esas sayılı dosyanın iş bu dosya arasına konulması, dosyanın bulunamaması durumunda tescil krokisi ve keşinleşme şerhli karar örneğinin,

2- Birleşen dosya davacılarının dayandıkları 20.12.1999 tarih ve 2 sıra nolu tapu kaydı dosya ve tapu kayıtlarının tüm tedavülleri, dayanak belgeleri, tescil ilamı ile oluşmuş ise tescil ilamlarının onaylı örnekleri ve tescil krokileri, dava konusu parselden başka parsellere revizyon görmüş ise bu parsellerin kadastro tutanaklarının,

3- Davacıların dava dilekçesinde belirtmiş oldukları 1938 tarih ve 396, 397, 398, 399, 399/1 nolu vergi kayıtlarının ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere mahal Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21677, Karar No: 2017/3892, Tarih: 16.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/21677 E.  ,  2017/3892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan icra takibinde, borçluların icra müdürlüğünce aldırılan kıymet takdiri raporuna yapmış olduğu itiraza ilişkin ... İcra Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.10.2015 tarih ve 2015/13-113 Esas ve Karar sayılı kararın temyiz yolu açık olmak üzere verildiği ve henüz kesinleşmemesi nedeniyle İİK'nun 364. maddesi gereğince icra müdürlüğünün vermiş olduğu satışın düşürülmesi kararının şikayet konusu yapıldığı, mahkemece temyiz isteminin Yargıtayca reddedilmesi gerekeceğinden bahisle icra müdürlüğü işleminin yerinde olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 21.02.1968 tarih ve 1966/23 E. - 1968/5 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere; temyiz, kanuni süre geçtikten sonra yapılmış veya temyizi kabil olmayan bir karara taalluk etmiş veya vazgeçme sebebiyle itiraz ve şikayetin reddine yahut süresi geçmiş bir şikayete taalluk edip, merci hakimi yalnız bu sebeplerle temyiz isteğini reddetmiş ise, temyiz isteyenin isteği üzerine temyiz dilekçesinin, karar örneği ve diğer tarafın verdiği cevap layihasıyla beraber, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay`a sevk edilmiş olması, satış işlemi dahil olmak üzere hiçbir icra işlemini durdurmaz.

Kıymet takdirine itiraza ilişkin kararlar İİK'nun 363. maddesinde sayılan temyizi kabil kararlardan olmayıp, bu kararların temyiz kabiliyeti olduğuna ilişkin olarak kanunda ayrık bir düzenleme de bulunmadığından, icra mahkemesince verilen kıymet takdirine itiraz hakkındaki kararın temyizi İİK'nun 364/3. maddesinde hüküm altına alınan satışın durdurulması sonucunu doğurmaz.

O halde mahkemece, temyizi kabil olmayan kararın temyiz yolu açık olarak verilmiş olmasının sonucu değiştirmeyeceği ve temyiz edilmiş olmasının satışı durdurmayacağı gözetilerek şikayetin kabulü ile şikayete konu icra müdürlüğü kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.