muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5561, Karar No: 2023/1902, Tarih: 13.06.2023

Mahkemenin 11.04.2014 tarihli 2009/208 E., 2014/188 K. sayılı kararıyla; Adli Tıp Genel Kurulunun 21.03.2013 tarihli raporu hükme esas alınmak suretiyle, yapılan uygulamaların tıp kurallarına uygun olduğu, davalı doktorun kusurlu olmadığı ve davalı sağlık kuruluşununa da sorumluluk yüklenemeyeceğinin kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 23.12.2015 tarihli ve 2014/47833 E., 2015/37987 K. sayılı ilamıyla; Mahkemece, rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, davaya konu olayda uzmanlığı bulunan, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, dava konusu olayda davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi için yerel Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay bozma ilamında belirtildiği şekilde raporlar arasında çelişkiyi gidermek üzere uzman bilirkişi heyetinden alının rapor ve ek raporda, hastanın ameliyatı esnasında komplikasyon oluştuğu, ameliyat ve tedavi sürecinde kurallara uyulduğu, fıtığın kemikleşmiş kısmının tam çıkarılmamış olmasına ilişkin olarak da hastanın gördüğü zararla ilgisi bulunmadığının tespit edildiği, vekil konumunda olan davalı doktorun bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmesi gerektiğinden, özen borcunu davalının yerine getirdiği, eylemleriyle zararın doğmasına neden olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Yargıtay bozma ilamında belirtilen şekilde rapor alınmadığını, heyet raporunun çelişkili olduğunu, dosyada mevcut olan 05.11.2008 tarihli devlet hastanesi raporunda yapılan operasyon sonrasında "fıtığın kemiklemiş kısmının tam olarak çıkarılmadığı, omurilikte de 8-9 mm boyutlarında hasara bağlı hiper intens görünüm izlendiği" tespitinin yer aldığını, Hiper intens kavramının omirilikte berelenmeye ait emar bulgusu anlamında olduğunu, yani dava konusu ameliyatta, operasyon sırasında müvekkilin operasyona konu bölgesinde cerrahi kaidelere aykırı olarak, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun ifadesiyle "sert ve kanırtıcı" uygulamaların yapıldığının sabit olduğunu, alınan raporda bu hususa ilişkin hiçbir incelemenin ve tespitin yapılmadığını, itiraz üzerine yerel Mahkemece ek rapor tanzimine karar verildiğini, itirazları hakkında bilirkişi heyetinin mevcut çelişkilerin giderilmesi konusunda adli tıp kurulundan yeni bir rapor istenmesi gerektiğini beyan ettiğini, davacı görülmeden operasyon sonrası uğramış olduğu zararlar ve vücudundaki hasarlar tespit ve teşhis edilmeden tanzim edilen raporun hükme esas teşkil edemeyeceğini belirterek, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle oluşan maddi ve manevi zararın davalılardan istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 Sayılı Kanun'un 386/1 inci maddesi; ''Vekalet, bir akittirki onunla vekil, mukavele dairesinde kendisine tahmil olunan işin idaresini veya takabbül eylediği hizmetin ifasını iltizam eyler.''

2. Aynı Kanun'un 389 uncu maddesi; ''Vekil, müvekkilinin sarih olan talimatına muhalefet edemez. Ancak hal icabına göre müvekkilden mezuniyet istihsaline imkan olmamakla beraber şayet imkan olupta istizan olunsa idi müvekkilin muvafakat edeceği derkar bulunan hususlarda, inhiraf edebilir. Bundan maada hallerde vekil aldığı talimata müvekkilinin aleyhine olarak muhalefet ederse, bundan mütevellit zararı deruhte etmedikçe, müvekkilünbih ifa edilmiş olmaz.'',

3. Aynı Kanun'un 390/2 nci maddesi; ''Vekil, müvekkile karşı vekaleti iyi bir suretle ifa ile mükelleftir.'' şeklindedir.

3. Aynı Kanun'un 390/2 nci maddesi; ''Vekil, müvekkile karşı vekaleti iyi bir suretle ifa ile mükelleftir.'' şeklindedir.

4. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verme mükellefiyeti meydana gelir ve bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen esaslara aykırı bulunması, usule uygun sayılmaz, bozma sebebidir. Mahkemenin bozma kararına uymasıyla meydana gelen bozma gereğince muamele yapma ve hüküm verme durumu, taraflardan birisi lehine ve diğeri aleyhine hüküm verme neticesini doğuracak bir durum olup, buna "usuli müktesep hak" denilmektedir. Gerçekten, mahkemenin doğru bularak uyduğu veyahut uymak zorunda olduğu bozma kararı ile dava, usul ve kanuna uygun bir çığıra sokulmuş demektir. (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı).

5. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir. (Dairenin 07.12.2022 tarihli 2022/5767 E., 2022/9263 K. sayılı kararı)

3. Değelendirme

3. Değelendirme

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun bozma ilamına uygun, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu, davacının itirazlarının karşılanması için alınan ek raporda da; davalı doktorun bir kusuru olmadığı, ameliyat sırasında herhangi bir olağandışı uygulama olmadığı, hastanın gördüğü zararın uygun tıbbi tedavi ve azami özene rağmen görülebilecek bir komplikasyon olduğunu şeklinde görüş bildirildiği, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan mahkeme kararının ONANMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp, davalılara verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca dosyanın gönderildiği mahkemece kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5719, Karar No: 2015/11324, Tarih: 20.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5719 E.  ,  2015/11324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nun 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Yukarıda yeralan açıklamalar doğrultusunda; Davalı ....’ne Tebligat Yasanının 35. Maddesine göre gerekçeli kararın tebliği için çıkarılan tebligatın “Kapı numarasının yanlış yazılması nedeniyle” iade olunduğu ve davacı taraf temyizinin davalılardan .... ile ....’ne tebliğ olunmadığı anlaşılmakla;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ....’ne gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ....’ne gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı tarafça sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı ....’ne yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14544, Karar No: 2012/21466, Tarih: 17.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/14544 E.  ,  2012/21466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR :1-... 2-...

MURİS :

DAVA TÜRÜ :Mirasın Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Miras bırakan ... 3.9.2010 tarihinde bekar olarak ölmüş, davacılar vekili mirası kayıtsız şartsız reddettiklerini açıklayarak bu davayı açmıştır. Davacıların, Avukat ...'ye verdikleri 24.2.2011 tarihli vekaletnamelerde mirasın reddini içeren özel yetki yoktur. Mahkemece davacılar vekiline özel yetkiyi içeren vekaletname sunması için süre verilmesi, sunduğu takdirde davaya devam edilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru değildir. Ancak miras bırakanın en yakın mirasçıları olan anne ve babasının mirası reddettikleri, en yakın mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın sulh hukuk mahkemesince iflas hükümlerine göre resmi tasfiye edilmesinin gerekeceği (TMK md.612), miras bırakanın kardeşleri olan davacıların en yakın mirasçılardan sayılamayacağı ve mirası reddetme yetkileri bulunmadığından davanın bu sebeple reddine karar verilmesi gerektiğinin" anlaşılmasına göre sonucu itibariyle doğru olduğundan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Sonucu itibariyle doğru olan hükmün yukarıda gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, oybirliğiyle karar verildi. 17.09.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/14476, Karar No: 2015/889, Tarih: 22.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14476 E.  ,  2015/889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından süresinden sonra davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında yaya olarak bulunan müvekkillerinin çocuğu ...'ın vefat ettiğini, müvekkillerinin çocuklarının desteğinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için 5.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 145.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkilinin kendisini sıkıştıran başka bir araçtan kaçarken kazanın meydana geldiğini, davacıların maddi zararlarının olmadığı ve manevi tazminat talebinini fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 2.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 60.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine yöneliktir.

Davalılar vekilinin temyiz dilekçesi davacılar vekiline 17.06.2013 tarihinde tebliğ olunmasına karşın davacılar vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesi 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 01.07.2013 tarihinde havale edilmiş, temyiz harcı da aynı tarihte yatırılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin süresinden sonra verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin süre nedeniyle REDDİNE,

2-) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve müteveffanın kusursuz olduğu nazara alınarak manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 6.388,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 22.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3254, Karar No: 2012/4127, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3254 E.  ,  2012/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7716, Karar No: 2015/9218, Tarih: 29.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7716 E.  ,  2015/9218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan ... bozma ilamında özetle; Mahkemece davacı tarafın dava dilekçesinin açıklattırılması, başka bir anlatımla davacı taraftan davasının yasal dayanağının sorulması, borçlu muris ...'in mirasçılarının mirası reddetmiş olmaları nedeniyle taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm delillerin birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın BK.nın 19. maddesi uyarınca açılmış genel muvazaaya dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkin olduğu, bir kısım davalıların murisi olan ...'in 1987 tarihinde davacıların desteklerini öldürdüğü, destekten yoksun kalan davacıların muristen destekten yoksun kalma tazminatına hak kazandıkları, davacıların alacaklı sıfatını kazanma tarihlerinin tasarruf tarihlerinden sonra olduğu, her ne kadar davacıların desteğine karşı 1987 tarihinde suç işlenmişsede aradan uzun bir zaman geçmesine rağmen muris ...'in taşınmazlarını devir etme çabası göstermediği, ilk tasarrufu 1994 tarihinde yaptığı, oysaki o tarihte kendisine karşı açılmış bir dava bulunmadığı, davanın tasarruftan iki yıl sonra açıldığı, yine 1999 tarihinde yapmış olduğu devir işlemlerini dava açıldıktan yaklaşık üç yıl sonra gerçekleştirdiği, murisin parça parça değilde tazminat davası açılmadan önce tüm taşınmazlarını muvazalı bir şekilde devretme imkanına sahip olduğu halde böyle bir yola gitmediği, davacıların taşınmazların devrini önlemek için mahkemeden tedbir konusunda talepte bulunma imkanına sahip oldukları halde bunu yapmadığı, devir tarihinde davacıların henüz alacaklı hale gelmedikleri,bu durumda murisin tapuda satış göstererek devir işlemi yapmak suretiyle davacılardan mal kaçırma iradesinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar dosya içeriğine toplanan delillere uygun düşmemektedir.

Dava ister BK.nın 18.(yeni BK.19.md) uyarınca muvazaaya dayalı tapu iptal, ister İİK.nın 277 ve devamı maddleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkin olsun davacı taraf bir alacağa dayanarak iptal isteğinde bulunmuş ise bu alacağın tasarruf tarihinden önce doğmuş olması gerekir. Somut olayda davacı tarafın alacağının kaynağı haksız eylem olup, borcun doğum tarihinin de bu haksız eylemin işlendiği tarih olması gerekir. Davacı tarafın murisinin öldürülmesi 1987 yılı, ilk tasarruf tarihi ise 1994 yılıdır. Bu nedenle borcun doğum tarihinin tasarruf tarihinden önce olduğunun kabulü gerekir. Aynı zamanda bir kısım davalıların muriside olan borçlu Yunis kendisine ait taşınmazları çocukları ve kardeşi olan davalılara satmıştır. Bu durumda mahkemece borcun doğum tarihinden sonra haksız eylemde bulunan ... tarafından kendi çocukları ve kardeşine yapılan satışların alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile yapılıp yapılmadığının irdelenmesi, tarafların tüm delillerinin toplanması, ondan sonra toplanan ve toplanacak olan tüm delillerin birlikte değelendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.