muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35588, Karar No: 2014/1536, Tarih: 23.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35588 E.  ,  2014/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/1002-2013/287

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 26.09.2013 tarih, 2013/21015-30176 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda, Bursa/Osmangazi tapusunda kayıtlı bulunan 5418 ada 3 parsel ve 4278 ada 11 parsel sayılı hacizli taşınmazların ihale sonunda alacağa mahsuben alındığını, taşınmaz üzerinde birinci ve ikinci haciz alacaklısının kendisi olduğunu, ipotek alacaklısı olan bankanın ise henüz takibe geçmediğini, ipotek alacağına ilişkin risk doğmadığını belirterek ihale bedelinin yatırılması için on günlük süre verilmesi işleminin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine dair verilen kararın Dairemizin 26.09.2013 tarih, 2013/21015-30176 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesine göre; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar."

İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerine haciz koyduran ya da ipotek hakkı bulunan alacaklı, söz konusu taşınmaz veya taşınırı ihale ile satın alıp, kendisinden önce başka alacaklı bulunmaması halinde alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabilir, satış bedelini alacağına mahsup edebilir. İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden ya da ipotekten önce konulmuş başka haciz bulunması halinde de, yukarıda belirtilen İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılması gerekecektir. Sıra cetveli yapılıp, alacaklı aleyhine fark doğduğunun tespit edilmesi, diğer bir ifade ile alacaklının ihale bedelini yatırmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesi gerekir. Henüz sıra cetveli yapılmadan ve alıcıdan önce ipotekli alacağı bulunan üçüncü kişilerin alacaklarının miktarlarının ne olduğu dahi belirlenmeden, ihale alıcısı alacaklıya ihale bedelini yatırması için süre verilmesi doğru değildir.

Somut olayda, şikayetçinin ihale konusu taşınmazlar üzerinde birinci ve ikinci sırada haciz alacaklısı olduğu, ikinci sırada bulunan 20.08.2010 tarihli haciz işlemi nedeni ile satışın yapıldığı, 30.04.2012 tarihinde yapılan ihalelerde her iki taşınmazı da alacağına mahsuben aldığı, icra müdürlüğünce ihale alıcısı alacaklıya, ihale bedellerini yatırması için on günlük süre verildiği görülmektedir.

İhale konusu taşınmazların sicil kaydının incelenmesinden, alacaklı lehine tesis edilen

Somut olayda, şikayetçinin ihale konusu taşınmazlar üzerinde birinci ve ikinci sırada haciz alacaklısı olduğu, ikinci sırada bulunan 20.08.2010 tarihli haciz işlemi nedeni ile satışın yapıldığı, 30.04.2012 tarihinde yapılan ihalelerde her iki taşınmazı da alacağına mahsuben aldığı, icra müdürlüğünce ihale alıcısı alacaklıya, ihale bedellerini yatırması için on günlük süre verildiği görülmektedir.

İhale konusu taşınmazların sicil kaydının incelenmesinden, alacaklı lehine tesis edilen

hacizlerden önce haciz şerhi bulunmadığı, ancak 11 nolu parselde Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. lehine 01.03.2005 tarihinde tesis edilmiş ipotek kaydı bulunduğu, bu ipoteğe dair takibe geçildiğine yönelik şerhin ise bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, yukarıda açıklandığı üzere, icra müdürlüğü tarafından İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılması zorunludur.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra, alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise İİK.nun 133. maddesi uyarınca alacaklıya ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından alacaklının karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26.09.2013 tarih, 2013/21015-30176 sayılı onama ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19107, Karar No: 2014/20090, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19107 E.  ,  2014/20090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/571-2014/283

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.296,90 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 26.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.296,90 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 26.3.2014 tarih ve 2013/571 esas 2014/283 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 09.02.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 26.3.2014 tarih ve 2013/571 esas 2014/283 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4158, Karar No: 2018/5290, Tarih: 11.12.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/4158 E.  ,  2018/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, bu suça yardım, yağma, ruhsatsız silah taşıma

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında:

a) Kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,

b) Yağma suçundan CMK'nin 223/2-e. maddesi uyarınca beraatına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,

c) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 52, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1,200 TL adli para cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,

2- Sanık ... hakkında:

a) Kasten öldürmeye yardım suçundan TCK'nin 81, 39, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,

b) Yağma suçundan CMK'nin 223/2-e. maddesi uyarınca beraatına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar hakkında yağmaya teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesinden verilen beraat kararının istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin beraat kararına ilişkin esastan reddine dair karar verdiği, katılan ...’nin bu kararı istinaf etmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 05.03.2018 tarihinde yağmaya teşebbüs suçundan verilen hükmün kesin nitelikte olduğu belirtilerek temyiz talebinin reddine dair ek karar verdiği görülmüş ise de; 5271 sayılı CMK’nin 286/2-f. maddesi uyarınca bu hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu anlaşılmakla, 05.03.2018 tarihinde verilen ek kararın yerinde olmadığı gerekçesiyle, sanıklar hakkında maktule karşı kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etme ve yağmaya teşebbüs suçlarına ilişkin olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.

Sanık ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmünde, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürme, sanık ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet, sanıklar hakkında maktul ...’a karşı yağmaya teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerinin sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, katılanlar ...tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.02.2018 gün ve 2018/152 E. 2018/243 K. sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta vesaireye, sanık ... müdafiinin haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, katılan ... ve ...’nin tasarlamanın varlığına, yağmadan verilen beraat kararının hatalı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık ...’un tahliye talebinin reddine, 11/12/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1824, Karar No: 2023/875, Tarih: 28.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/1824 E.  ,  2023/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/583 E., 2016/275 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Terme Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bentleri, 53 üncü maddesi, ayrıca sanık ... yönünden aynı Kanun'un 58 ... maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Terme Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve sanık ... yönünden 58 ... maddesi uyarınca sırasıyla, sanık ...'ın 5 yıl hapis cezasıyla, sanık ...'in 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla, sanıklar ... ve ...'un 3 yıl 5 ay 20 ... hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'un temyiz isteği;

1. Atılı suçu işlemediğine,

2. Dosya kapsamında şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

3. Suç işlemek amacıyla hareket etmediğine,

B. Sanık ...'ın temyiz isteği;

1. Köyüne gidebilmek için mağdurenin bulunduğu araca bindiğine,

2. Mağdurenin kaçırıldığına yönelik bir hareketinin olmadığına,

3. Mahkemece varsayıma dayalı olarak hakkında ceza verildiğine,

C. Sanık ...'ın temyiz isteği;

1. Mağdurenin olay tarihindeki ... yaşının 15'ten büyük olduğuna,

2. Mağdureyi rızası dışında alıkoymadığına,

3. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine,

D. Sanık ...'in temyiz isteği;

1. Olayla bir ilgisinin bulunmadığına,

2. Atılı suça iştirak etmediğine,

3. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

Ve sanıkların somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

C. Sanık ...'ın temyiz isteği;

1. Mağdurenin olay tarihindeki ... yaşının 15'ten büyük olduğuna,

2. Mağdureyi rızası dışında alıkoymadığına,

3. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine,

D. Sanık ...'in temyiz isteği;

1. Olayla bir ilgisinin bulunmadığına,

2. Atılı suça iştirak etmediğine,

3. Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

Ve sanıkların somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, mağdure ile evlenmek isteyen sanık ... ve mağdurenin amcası sanık ... ile arkadaşları olan diğer sanıklar ... ve ...'un, yaptıkları plan dahilinde mağdureyi hileyle alıkoymaları, sanık ...'ın mağdureyi üç ... boyunca farklı adreslerde tutmaya devam etmesi ve son olarak tanık Faik'in haber vermesi ile mağdurenin ... tarafından bulunarak ailesine teslim edildiği olaya ilişkindir.

2. Olaydan sonra mağdurenin babası müşteki ...'e teslim edildiğine ilişkin 16.11.2013 tarihli teslim tesellüm tutanağı düzenlenmiştir.

3. Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.07.2014 tarihli kararıyla, mağdurenin 20.06.1999 olan doğum tarihinin ay ve ... ... kalmak üzere 20.06.1998 olarak tashihine ve tesciline karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Olay tarihi itibarıyla 15-18 yaş aralığında bulunan mağdureye yönelik eylem nedeniyle, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un üçüncü fıkrası uyarınca bir kat arttırım yapıldığı sırada, hapis cezasının 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl şeklinde fazla belirlenmesi, sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Tebliğname yönünden

2. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, aynı Kanun'un üçüncü fıkrası uyarınca bir kat arttırım yapıldığı sırada, hapis cezasının 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl şeklinde fazla belirlenmesi, sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Tebliğname yönünden

1. Mağdurenin olaydan hemen sonra alınan beyanı, sanıkların olayın başlangıcına ilişkin birbirini tutmayan çelişkili savunmaları ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, mağdurenin amcası sanık ...'in mağdureyi belediye evlerinin önünde yardım paketi dağıtıldığı bahanesiyle dışarı çıkarttıktan sonra, yolda beklemekte olan ve mağdure ile evlenmek isteyen sanık ...'ın aracına binmelerinden kısa süre sonra diğer sanıklar ... ve ...'ın araca alındığı, mağdurenin yardım dağıtım noktasını geçtikten sonra nereye gittiklerini sorduğunda, sanık ...'in mağdureyi çeşitli bahanelerle ikna etmeye çalıştığı, sanıkların kendi aralarında şifreli şekilde konuştukları, inşaat halindeki alanda sanık ...'in mağdureye hitaben, kendisini sanık ... için kaçırdıklarını söyleyerek, diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte, onu sanık ...'ın yanında bırakarak olay yerinden ayrıldıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...'un, hile ile başlayan alıkoyma eylemi temadi ettiği sırada diğer sanıkların eylemine kısa süre sonra dahil olarak, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası anlamında, fiili birlikte gerçekleştirdikleri gözetildiğinde, Tebliğnamenin 2 nci maddesinin 1 ... bendindeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanıkların mağdureye yönelik eylemi birden fazla kişiyle birlikte gerçekleştirmeleri nedeniyle, cezalarında arttırım yapıldığı sırada, uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin 3 üncü fıkrasının (b) bendi yerine, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Sanık ...'ın temyiz itirazları yönünden

1. Müştekiler ifadelerinde, sanık ...'ın yakın akrabaları ve müşteki anne ...'ün sınıf arkadaşı olduğunu ifade etmişlerdir. Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.07.2014 tarihli kararıyla, mağdurenin doğum tarihi 20.06.1998 olarak düzeltilmiş ise de; bu haliyle dahi mağdurenin olay tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunduğu ve eylemin hileyle gerçekleştirildiği gözetildiğinde, bu durumun suçun vasfını değiştirmediği anlaşılmıştır. Tüm bu hususlar değerlendirildiğinde, sanık ...'ın mağdurenin yaşına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

2. Sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı gözetildiğinde, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir.

C. Sanıklar ..., ... ve ...'un temyiz itirazları ile sanık ...'ın diğer temyiz itirazları yönünden

2. Sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı gözetildiğinde, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir.

C. Sanıklar ..., ... ve ...'un temyiz itirazları ile sanık ...'ın diğer temyiz itirazları yönünden

Mağdurenin olaydan hemen sonra alınan beyanı, tanıklar Faik ve Nuriye'nin aşamalardaki bu beyanı doğrular nitelikteki ifadeleri, sanıkların savunmaları ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların mahkumiyetlerine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Terme Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5786, Karar No: 2013/10612, Tarih: 04.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5786 E.  ,  2013/10612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Hükmü temyiz eden ... Varlık Yönetiminin kuruluş tarihi 12.05.2005’tir. 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 143/V. fıkrası hükmü gereğince varlık yönetimi şirketlerinin kuruldukları takvim yılı ve bunu izleyen beş yıl süresince, 492 sayılı Harçlar Kanununa göre ödenecek harçlardan istisna olduğu belirtilmiştir. Temyiz tarihi ise 19/02/2013’dür. Buna göre davacı ... Varlık Yönetiminin harçtan istisna tutulduğu süre dolmuştur. 6100 sayılı H.M.K’nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle uygulanması gereken Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun deği¬şik 434. .Orhan maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve gi¬derlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/5 ve Karar: 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan tem¬yiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hak¬kında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteğinin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerekir. Açıklanan duruma göre eksikliğin giderilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 4.7.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.