muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13380, Karar No: 2018/6737, Tarih: 04.07.2018

Davalı ...Ş vekili; müteveffanın trafik kazası sonucu değil, araçtaki kızgın yağın üzerine dökülmesi nedeniyle vefat ettiğini, müteveffanın ölümü nedeniyle müvekkili şirketin davacılara karşı herhangi bir sorumluluğu bulunmadığını, manevi tazminat taleplerinin trafik poliçesi teminat kapsamı dışında olduğunu, davacıların faiz talebini kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/207 E.- 2013/264 K. sayılı dosyasında davacı vekili; 29/11/2011 günü vefat eden ...'nun yanında lokma dökme işi yaparlarken 275 promil alkollü olan davalı ... idaresindeki aracın ... ve ...'in içinde bulunduğu kamyonete çarptığını, kamyonetin arka bölümünde bulunan kızgın yağların yanan ocağa döküldüğünü, kamyonetin alev alması sonucundan üç kişinin yaralandığını, patronu ...'nun hayatını kaybettiğini, ...'nın bir hafta tedavi gördükten sonra taburcu edildiğini, müvekkilinin bu kaza sonucu işini ve aylık kazancını kaybettiğini ayrıca kaza nedeniyle çok acılar ve üzüntü çektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminat ve 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davada, tedavi giderleri ile ilgili davanın atiye terk edilmesi nedeniyle bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, destekten yoksun kalma tazminatı olarak, davacı ... için 66.995,63 TL, davacı ... için 4.649,08 TL, davacı ... Havancıoğlu için 1.505,13 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, poliçe teminatının 200.000,00 TL olduğuna ve davalı ... şirketinin bu limitle sorumlu tutulmasına, davalı ... şirketinin dava tarihinden, diğer davalıların olay tarihinden itibaren yasal faiz ile sorumlu olmalarına, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın özellikleri, olay tarihindeki paranın satın alma gücü gibi nedenler gözetilerek takdir olunan her bir davacı için ayrı ayrı 30.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 29/12/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ait maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, birleşen davada, 1.470,98 TL maddi tazminatın ve olaydaki yaralanması nedeniyle tarafların sosyal ve ekonomik durumları olayın özellikleri ve olay tarihindeki paranın satın alma gücü gibi nedenler gözetilerek takdir olunan 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 29/12/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... 'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ait maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekili ile davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar vekilince temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, ancak mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Oysa zarara neden olan araç ticari amaçlı yolcu taşıyan minibüs olup ticari faaliyet sırasında zarara neden olmuştur. Bu itibarla davada temerrüt faizi olarak ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde yasal faize hükmedilmesi doğru olmamış, ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nin 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Eldeki dava ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/161E. Sayılı dosyası ile açılmış, mahkemenin görevsizlik kararı ile ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine gelmiştir. Birleşen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/731E. Sayılı dosyası ile açılmış, mahkemenin görevsizlik kararı ile ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesine gelmiş, her iki dosya ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/675E. Sayılı dosyasında birleştirilmiştir. Görevsizlik kararına ilişkin ilamlarda “vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş, eldeki davada da mahkemece bu hususta bir değerlendirme yapılmamıştır. Mahkemece, daha önce görevsizlik kararı verildiğine göre, 6100 sayılı HMK 331/2. maddesi gereğince, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına A.A.Ü.T.’nin 7. maddesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değil, bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

4-Mahkemece hüküm fıkrasında maddi ve manevi tazminat yönü ile hesaplanan harcın hazineye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine şeklinde karar verilmiş olması doğru değil, bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

4-Mahkemece hüküm fıkrasında maddi ve manevi tazminat yönü ile hesaplanan harcın hazineye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine şeklinde karar verilmiş olması doğru değil, bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının asıl dava yönü ile 2 ve 3. bendinde, birleşen dava yönü ile 1. bendinde yazılı olan “yasal” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine “avans” ibaresinin yazılmasına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Fehmi Öztürk vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, asıl dava yönü ile hüküm fıkrasının 6. bendinin sonuna "Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. 7/2. maddesi uyarınca 600,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan tahsili ile davalı ...’e verilmesine", birleşen dava yönü ile hüküm fıkrasının 7. bendinin sonuna " Hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. 7/2. maddesi uyarınca 600,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan tahsili ile davalı ...’e verilmesine " tümcesinin eklenmesine (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 6. bendinde “... davacılara verilmesine” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine “... Hazineye irat kaydına” ibaresinin eklenerek düzeltilmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalı ...'e geri verilmesine 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3524, Karar No: 2019/5204, Tarih: 10.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3524 E.  ,  2019/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11/07/2017 tarih ve 2016/289 E- 2017/324 K. sayılı kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/05/2018 tarih ve 2017/1642 E- 2018/513 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 86/092339, 87/103855, 88/106180, 91/011009 ve 91/011010 numaralı “LEICA” ibareli, Türkiye ve dünyada tanınmış tescilli markaların sahibi olduğunu, davalı şahsın “LEİCA” ibareli markanın 25. ve 35. sınıflarda tescili için 2015/31377 başvuru numarası ile diğer davalı Kuruma başvuruda bulunduğunu, başvuruya karşı yaptıkları itirazın nihai olarak davalı Kurumun 2016-M-4633 sayılı kararı ile reddedildiğini, markaların birebir aynı olduğunu, markanın davalı şahıs adına tescil edilmesinin davacı aleyhine haksız rekabet oluşturup, tescilin markanın sulandırılması anlamına geleceğini, davalının markasının tekstil alanında kullanılmasının müvekkilinin markasının imajını ve ayırt ediciliğini zedeleyeceğini, müvekkilinin orjinal markasının seçilmesinin markanın tanınmışlığından faydalanma amacı taşıdığını ve kötü niyetli olduğunu, başvurunun 556 sayılı KHK 8 maddesi gereğince reddi gerektiğini ileri sürerek davalı Kurum YİDK'nın 2016-M-4633 nolu kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı Kurum vekili, başvuru kapsamında yer alan emtialar yönünden benzerlik, iltibas ve karıştırma ihtimali bulunmadığını, 556 sayılı KHK 8/4 şartlarının oluşmadığını, bu konuda yeterli delil sunulmadığını ve kötü niyetin ispatlanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı Kurum vekili, başvuru kapsamında yer alan emtialar yönünden benzerlik, iltibas ve karıştırma ihtimali bulunmadığını, 556 sayılı KHK 8/4 şartlarının oluşmadığını, bu konuda yeterli delil sunulmadığını ve kötü niyetin ispatlanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru kapsamında 35. sınıftaki bir kısım mal/hizmetlerin aynı/aynı tür veya benzer olduğu, 09, 10, 16. sınıfın potansiyel müşterisinin dikkat ve özeninin yüksek olduğu, davacının “LEİCA” markaları optik cihazlar, fotoğraf, kamera malzemeleri ve ilişkili alanlarda tanınmış 1900 yılından beri tescilli bir marka olduğu, markaların aynı olduğu, hizmetler açısından 35/05’teki perakendecilik hizmetinin (eski sınıflandırmada 35/06) konusunu oluşturması açısından 18/02’deki bir kısım emtialar açısından benzerlik bulunduğu ve 8/1-b’nin şartlarının gerçekleştiği, davalının markasının kapsamı 25 ve 35. sınıftaki tekstil ürünlerinde de olsa “LEICA” markasının aynısını kullanmasının “LEICA” markasını sulandıracağı, özellikle deri ve deri taklidi kılıflar ve kutular üzerinde davacının tanınmış “LEICA” markasının yazmasının hedef kitle üzerinde yanıltıcı olacağı, eğer tüketiciler bu ürünlerden bekledikleri faydayı sağlayamazlarsa tanınmış “LEICA” markasının zarar göreceği ve itibar kaybına uğrayacağı, davalının özellikle davacı markasını birebir taklit etmesi, markanın özgün olması ve davacı markasının tanınmışlığının yüksek derecede bir tanınmışlık olması nedeniyle davacı markasının ayırt edici niteliğinin zarar görme ihtimalinin artacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK’nın 2016-M-4633 sayılı kararının iptaline, 2015/31377 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı Kurum vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Kurum'dan alınmasına, 10/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5153, Karar No: 2016/11355, Tarih: 29.06.2016

**22. Ceza Dairesi         2016/5153 E.  ,  2016/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07.05.2015 tarihinde temyiz eden sanık ...'nın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 29.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/1587, Karar No: 2014/3690, Tarih: 02.07.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1587 E.  ,  2014/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM :1)-...: 5237 sayılı Yasanın 82/1-h., 62/1, 53, 63.maddeleri gereğince müebbet hapis cezası,

2)... ve ... :5237sayılı Yasanın149/1-c-d-h,62/1,,53,63,54,maddeleri gereğince 10'ar yıl hapis cezası,

3)Sanık ...: Kastan nitelikli insan öldürme suçundan Beraat,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ... ve ... hakkında, ölmeden evvel koli bandı ile maktulün el, ayak ve ağzını bağlayıp hürriyetinden yoksun kıldıkları iddia edilmesi nedeniyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın nitelikli kasten öldürme ve nitelikli yağma, sanık ...'ın nitelikli yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafıinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki suç vasfına, haksız tahrike, suç konusu telefonun yapılan aramada ele geçmiş olması nedeniyle etkin pişmanlığa, sanık ... müdafıinin sübuta

yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/07/2014 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ile ... müdafiileri Avukat ... ve ...'ın yokluklarında, 03/07/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/33452, Karar No: 2015/5331, Tarih: 10.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/33452 E.  ,  2015/5331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlu süresi içerisinde icra mahkemesine başvurarak, takibin mükerrer olduğundan bahisle Bursa 3.İcra Müdürlüğü'nün 2014/421 Esas sayılı dosyasının iptalini talep etmiş, mahkemece takip tarihi itibariyle 2014/421 sayılı dosyasının mükerrer takip olduğu gerekçesi ile itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda alacaklı tarafından önce 16.07.2013 tarihinde Bursa 19. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7318 Esas sayılı dosyasında, çeke dayanılarak borçlu hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi yapıldığı, borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, daha sonra aynı alacaklı tarafından borçlu aleyhine 26.07.2013 tarihinde Bursa 19.İcra Müdürlüğü'nün 2013/7844 Esas sayılı dosyası ile aynı çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığı, yapılan ikinci takibin borçlunun itirazı üzerine Bursa 2.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 11.10.2013 tarih, 2013/480 Esas-558 Karar sayılı kararı ile mükerrer olduğu gerekçesiyle iptal edildiği, ardından alacaklı tarafından aynı çeke dayalı olarak 16.01.2014 tarihinde Bursa 3.İcra Müdürlüğü'nün 2014/421 Esas sayılı dosyası ile kambiyo senetlerine özgü takip başlatıldığı anlaşılmıştır.

İcra takibinin mükerrer olduğu iddiası borca itiraz niteliğinde olup, ilk takipten açıkça feragat edilmediği sürece yeni bir takip yapılamaz. Somut olayda ise alacaklı tarafın genel haciz yolu ile başlattığı Bursa 19. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7318 Esas sayılı dosyasındaki takipten 15.01.2014 tarihinde vazgeçtiği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, alacaklının Bursa 19. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7318 Esas sayılı dosyasında genel haciz yolu ile başlattığı takipten, mükerrerlik itirazına konu yapılan Bursa 3.İcra Müdürlüğü'nün 2014/421 Esas sayılı dosyasında takip başlatılmadan önce, 15.01.2014 tarihinde feragat ettiği dikkate alınarak mükerrerlik itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; mükerrerlik itirazı borca itiraz olduğu halde, itirazının kabulü nedeniyle takibin "durması" yerine "iptaline" karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; mükerrerlik itirazı borca itiraz olduğu halde, itirazının kabulü nedeniyle takibin "durması" yerine "iptaline" karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5417, Karar No: 2014/15731, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5417 E.  ,  2014/15731 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesince verilen 24.12.2013 günlü ve 2012/965 - 2013/550 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.