muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/24165, Karar No: 2012/39331, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/24165 E.  ,  2012/39331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ve müdafinin, yüzüne karşı tefhim olunan 05.12.2008 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 15.12.2008 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13857, Karar No: 2006/11732, Tarih: 07.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13857 E.  ,  2006/11732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi        :   Karşıyaka İcra Mahkemesi

Tarihi                 :   02/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/11/2006 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı (Alacaklı) vekili Av.M. S. ile davacı (3.Kişi) vekili Av.R.B. geldiler. Davalı borçlu adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık 3. kişinin İcra İflas Kanunun 96. ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu menkul mallar 02.06.2005 tarihinde borçlunun takip adresinde haczedilmiştir. Aynı adreste aynı takip doyasından 22.04.2005 tarihinde yapılan haciz sırasında hazır bulunan, davacı şirketin müdürü olduğunu beyan eden ancak ismini vermeyen şahıs işyerini borçludan devir aldıklarını ifade etmiştir.

Ne var ki; mahkemece bu hususta herhangi bir araştırma yapılmamış, davacı şirketin kapanış tarihleri olmayan; bu yönüyle delil niteliği bulunmayan ticari defterlerindeki inceleme sonucu alınan bilirkişi raporundaki  devir  veya danışıklı işlemler olmadığı şeklinde yapılan saptama ile yetinilerek sonuca gidilmiştir.

Yapılacak iş; davacı şirketin 22.04.2005 tarihindeki ortağı, yetkilisi, temsilcisi ve müdürü olan kişilerin kimlik bilgilerinin Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorularak; bu şahısların  resimleri davacı şirketten temin edilerekborçludan devir aldığını beyan eden şahsın; bu kişelerden olup olmadığı, haczi yapan icra müdüründen sorularak, gerekirse yüz yüze getirtilerek araştırılmalı ve oluşacak sonuca göre; işyeri devri koşullarının varlığı değerlendirilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı (Alacaklı) yararına takdir edilen 450.00 YTL duruşma Avukatlık parasının karşı tara yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.11.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/43378, Karar No: 2022/14426, Tarih: 07.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/43378 E.  ,  2022/14426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM: İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak beraatine

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre, sanık ... müdafisinin hükmü yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanık müdafisinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek, yapılan değerlendirmede:

Sanığın hakaret suçundan beraatine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafisinin temyizinin; vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yönelik olduğu ancak sanık hakkında yargılandığı aynı davada görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiş olması karşısında, sanık müdafisi tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmediği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunmakla, sanık ... müdafisinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik tebliğnameye uygun olarak, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi gereğince "dosyanın Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13527, Karar No: 2017/1521, Tarih: 15.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13527 E.  ,  2017/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/03/2015 tarih ve2010/278-2015/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; sigortalı dava dışı ...A.Ş'ye ait ilaç aktif madde emtiasının hava yoluyla ...'dan Türkiye'ye taşınıp, davalının antreposuna alındığını, burada bulunduğu sırada 09/09/2009 tarihinde yağan yağmurun sebep olduğu sel ve su baskınında emtiada oluşan hasar bedeli toplamı 236.263,50 USD'nin TL karşılığı 350.993,05 TL'nin 30/10/2009 tarihinde sigortalıya ödenmek suretiyle onun haklarına halef olunduğunu iddia ederek, 350.993,05 TL tazminatın ödeme tarihi olan 30/10/2009'dan itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; ... Büyükşehir Belediyesi'nin ... Deresi'nde yaptığı ıslah çalışması nedeniyle 09/09/2009 tarihinde yağan yağmur sonucu söz konusu derenin taşarak oluşturduğu sel nedeniyle zararın meydana geldiğini, sel baskınının aşırı olduğunu, dolayısıyla hasarın mücbir sebepten meydana geldiğini, davalının kusurunun olmadığını, ayrıca verilen depo hizmetiyle zarar arasında illiyet bağınında bulunmadığını, olay nedeniyle ... Büyükşehir Belediyesi ile Valiliği'nin sorumlu olduklarını, ayrıca deponun İş Yeri Abonman Sigorta Poliçesi ile dava dışı ... Sigorta A.Ş. nezdinde sigortalı olduğunu, bu nedenle davanın ... Sigorta A.Ş'ye ihbarına, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davaya konu olayda, aşırı şiddetle yağan ve günlerce süren yağışın tahmin edilemeyecek ölçüde oluşturduğu sel sularının tırlar dahil her türlü motorlu aracı hızlı bir şekilde sürüklediği, dolayısıyla büyük su taşkınlarına sebep olduğu, sel sularının aşırı ve hızlı olması nedeniyle olayda çok sayıda kişinin yaralandığı gibi çok sayıda kişinin de hayatını kaybettiği, olayın meydana geldiği bölgede çok sayıda iş yerinde bulunan emtialarında sel sularına karışıp sürüklendiği, su baskınlarının artmasına hem mazgalların yetersiz olmasının hem de tırlar ve otobüsler dahil sürüklenen her türlü motorlu aracın su yollarını tıkamasının sebep olduğu, somut olayda davalının kusurunun bulunmadığı, işletmiş olduğu deponun ruhsat ve iskanının bulunmamasının olay karşısında kusura etkisinin olamayacağı, bir an için bu durumun kusur oluşturduğu, yani davalının müterafik kusurlu olmasına sebep olduğu kabul edilse bile özetlenen olayın antreponun işletilmesiyle zarar arasındaki illiyet bağını kestiği, diğer bir ifade ile antreponun işletilmesiyle zarar arasında illiyet bağının bulunmadığı, zarara sel baskınının neden olduğu anlaşılmakla, ispatlanmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/03/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞIOY

...-Dava, saklama (vedia – 818 S. BK 463 vd.) sözleşmelerinin özel bir türü olan ardiye sözleşmesine (818 S. BK 474 vd.) aykırılıktan doğan tazminat istemine ilişkindir.

2-Davacının sigortacısı olduğu dava dışı şirketin, yurtdışından ithal ettiği ilaç aktif maddesi emtiasının antrepoda saklanması hususunda davalı şirket ile sözleşme ilişkisine girdiği ve emtianın davalıya ait işyerinde bulunduğu sırada 09.09.2009 tarihinde meydana gelen sel sırasında telef olduğu hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

2-Davacının sigortacısı olduğu dava dışı şirketin, yurtdışından ithal ettiği ilaç aktif maddesi emtiasının antrepoda saklanması hususunda davalı şirket ile sözleşme ilişkisine girdiği ve emtianın davalıya ait işyerinde bulunduğu sırada 09.09.2009 tarihinde meydana gelen sel sırasında telef olduğu hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır.

3-818 S. BK 474 (TBK 572) maddesi uyarınca ardiyeci, kendisine bırakılan malları özenle korumak mecburiyetindedir. Olaya uygulanması gerekli BK m. 474 de yer alan “Ardiye sahibi, eşyayı bir komüsyoncu gibi ihtimam ile muhafaza etmeğe mecburdur. Eşyaya tahavvül arız olupta başkaca tedbir ittihazını istilzam ederse, müstevdi mümkün olduğu takdirde bundan müdii haberdar eder. Ardiye sahibi mütat iş zamanlarında emtianın halini tetkik veya muayene ve icabeden tahaffuzi tedbirleri her zaman ittihaz edebilmesi için müdia müsaade etmeğe mecburdur” hükmü uyarınca, kanun maddesi, “mecburdur” ifadesinden de anlaşılacağı üzere, kanun koyucu ardiyecilere aynen komisyoncular gibi yüksek ve objektif özen borcunu emredici olarak düzenlenmiştir. BK 99/2 uyarınca, bu tarz işyerlerinin sorumsuzluk anlaşmaları yapmaları dahi mümkün değildir.

4-BK m. 117 uyarınca, sözleşmenin yapıldığı anda öngörülemeyen bir halin gerçekleşmesi halinde borçlu borcun ifasından sorumlu tutulamayacaktır. Mücbir sebep (force majeure) kavramının, sözleşmenin imzalanması anında öngörülmeyen haller olarak nitelendirilmesi mümkündür. Birçok sözleşme türünde doğal afetler mücbir sebep olarak görülebilirse de yüksek özen düzeyinin arandığı sözleşmelerde veya bizatihi doğal afeti teminat altına alan sözleşmelerde “mücbir sebep / öngörülemeyen hal” kavramının oldukça dar yorumlanması, özellikle sigorta sözleşmelerinde, mücbir sebep kavramının oldukça dar yorumlanması gerekmektedir. Bizatihi doğal afet rizikosunu sigortalayan sigorta şirketlerinin, gerçekleşen rizikonun doğal afet sonucu meydana geldiğini ileri sürerek riziko tazminatı ödemekten kaçınmaları mümkün değildir. Bu bağlamda, saklama sözleşmesi yapan bir ardiyecinin de, yapmış olduğu sigorta sözleşmesi kapsamında, doğal afetler halinde meydana gelecek zararları öngörecek dikkat ve özeni göstermeleri, duruma göre işyerinde bulunan emtiayı sigortalatmaları gerekir. Nitekim, davalı şirket de 31.12.2008 tarihli sigorta poliçesiyle, işyerinde eşyaları İşyeri Abonman Sigorta Poliçesiyle, deprem ve çay, dere ve kanal taşmasıyla oluşacak sel/su baskını da dahil olmak üzere çeşitli rizikolara karşı sigortalattığı, seylap nedeniyle üçüncü şahıs mallarında meydana gelecek zararların da teminata dahil olduğu anlaşılmıştır.

...-Her ne kadar mücbir sebep BK m. 117 uyarınca bir hukuka uygunluk sebebi ise de, somut olayda, davalı şirkete ait antrepoların bulunduğu bölgede meydana gelen sel vakasının mücbir sebep teşkil edip etmediğinin değerlendirilmesi gerekir. Olayda, davalı tarafça Ayamama dere yatağına yapılan ve iskanı bulunmayan bir binada çalışma ruhsatı olmaksızın faaliyet gösterilmesi nedeniyle, işyerinin sel baskınına maruz kalabileceğinin öngörülebilir bir risk olduğunu kabul etmek gerekir.

6-Özel ve objektif özen gerektiren bir işkolunda, dere yatağında ruhsatsız şekilde faaliyet gösteren davalı şirketin, ardiyede bulunan malları İşyeri Abonman Sigorta Poliçesiyle, her türlü risklere karşı sigortalattıktan sonra, rizikoya konu sel baskınının mücbir sebep mahiyetinde olduğunu ileri sürmesinin MK 2. maddesindeki dürüstlük kuralına da açıkça aykırı olması, meydana gelen durumun öngörülemeyen bir hal olarak kabul edilemeyecek olmasına ve davalının zararın meydana gelmesinde kusurlu olmasına göre, yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, zarar ile davalının kusuru arasında illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair kararı onayan Dairemiz çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/832, Karar No: 2011/2768, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/832 E.  ,  2011/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçlu firmanın çeklere dayalı borcunun tahsili için müvekkili tarafından icra takipleri yapıldığını, borçlunun mallarının haczedilerek satışının yapıldığını, borçlu firmanın başka alacaklıları tarafından da haczedilen menkul mallar için Şişli 3. İcra Müdürlüğü' nün 2008/29087 sayılı dosyasında 06.05.2009 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, tüm icra dosyalarında farklı alacaklılar tarafından borçlu firmanın yetkilisinin keşideci, borçlu firmanın kefil olduğu borçlara dayalı olarak icra takiplerine başlandığını, borçlu firmanın muvazaalı olarak ve diğer alacaklılardan para ve mal kaçırmak amacıyla suni olarak kefil sıfatıyla borçlandırıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıların alacaklı olduğu icra dosyalarında alacakların muvazaalı olması sebebiyle davacı alacağının davalı alacaklılara ayrılan garame payından ayrılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sıra cetvelinin usule uygun olduğunu, müvekkillerinin borcun tahsili amacıyla kefile yönelmelerinde hukuka aykırılık olmadığını, poliçe, bono ve çekin sebepten mücerret senetler olduğunu, alacaklarının muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı alacaklıların bononun ihdas nedenini açıklaması ve bu nedene göre esas ilişkiyi ispatlaması gerektiği, ancak iddialarını kanıtlayacak yeterli delil ibraz edemedikleri, dava dışı borçlu ile alacaklılara ilişkin kayıt ve defterler üzerinde yapılan incelemede davalıların alacaklı olduklarına ilişkin herhangi bir kayıt ve bilginin olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ileri sürülen hukuki olgu, davalı ile dava dışı borçlunun muvazaalı borç yaratmak suretiyle alacaklı durumdaki 3. kişilerden mal kaçırma işleminin, davacıya karşı ileri sürülememesini sağlamaktır. Bunun için borçlandırıcı işlemin daha sonraki tarihte yapılmış olup olmaması da önem taşır. (Yargıtay 19. H.D 13.10.2010, 2010/6540 E 2010/11200 K) Somut olayda, davalıların takibine dayanak olan bonolar 23.09.2008 günü ihtiyati haciz kararı alınmak üzere mahkemeye ibraz edilmiştir. HUMK' nun 299. maddesine göre bonoların düzenlenebileceği en son tarih budur. Davacı yanın takip dayanağı çeklerin keşide tarihi ise sırasıyla 07.11.2008, 27.11.2008 ve 26.01.2009' dur.

Bu nedenle, davacıdan davalıların takip tarihinden önce takip borçlusu ile aralarında borç doğuracak bir hukuki işlemin varlığı konusunda delilleri sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek hainde iadesine, 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7126, Karar No: 2022/586, Tarih: 25.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/7126 E.  ,  2022/586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinmede Ana-Baba Rızasının Aranmaması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesinde, çocuk mahkemesinin bakım tedbiri kararı gereği Bakanlığın koruma ve bakımı altında olan küçüğün evlat edinilmesinde ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, evlat edinmede ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenen küçüğün kuruma yerleştirilmiş olduğundan TMK'nın 312/1 hükmü gereği rızanın aranmaması kararının ancak evlat edinme işlemleri sırasında verilmesinin mümkün olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine, davacı kurum vekilince istinaf isteminin esastan ret kararı temyiz edilmiştir.

Dava, küçüğün gelecekte evlat edindirme hizmetlerinden yararlandırılacağı ileri sürülerek TMK’nın 311. maddesindeki sebepler ile anne ve babanın evlat edinmede rızasının aranmamasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 312. maddesinde “Küçük, gelecekte evlât edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir, ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlât edinenin veya evlât edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce, onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir. Diğer hallerde, bu konudaki karar evlat edinme işlemleri sırasında verilir.” hükmü getirilmiştir.

Üzerinde durulması gereken husus; TMK'nın 312. maddesinde çocuğun evlat edinilmesinde eksik olan ana ve/veya babanın rızasının aranmaması için davanın ne zaman açılabileceği ve bu kapsamda madde metninde ifade edilen "kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce" ibaresinden ne anlaşılması gerektiğidir.

Üzerinde durulması gereken husus; TMK'nın 312. maddesinde çocuğun evlat edinilmesinde eksik olan ana ve/veya babanın rızasının aranmaması için davanın ne zaman açılabileceği ve bu kapsamda madde metninde ifade edilen "kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce" ibaresinden ne anlaşılması gerektiğidir.

Nitekim bu husus; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.12.2020 tarihli ve 2017/1926 Esas, 2020/1057 Karar sayılı ilamında tartışılmıştır. Dairemizce de benimsenen görüşe göre; "...madde metninde geçen ikinci “yerleştirilme” ifadesinin küçüğün evlât edinecek kişi veya ailenin yanına yerleştirilmesi olarak anlamak gereklidir. Diğer bir deyişle, bu fıkra kapsamında düzenlenen ana ve/veya babanın rızasının aranıp aranmayacağına yönelik karar, aracı kuruma yerleştirilen küçüğün evlât edinecek kişi veya ailenin yanına yerleştirilmesinden önce verilmelidir. Nitekim burada amaç, devletin koruması altına alınmış olan küçüğün, evlât edinilmek üzere aile yanına yerleştirilmesinden önce, rızanın aranıp aranmaması sorununun çözülmüş olması, küçüğün evlat edinme amacıyla yerleşmesinden sonra olumsuz bir karar verilmesi hâlinde doğacak zararların önlenmesidir. Küçük, Tüzük hükümleri gereğince, evlât edinme amacıyla yerleştirilmiş ise, rızanın aranıp aranmaması kararı artık TMK'nın 312/2 maddesi gereğince evlat edinme işlemleri sırasında verilecektir. Zira bu kararın evlat edinme işlemleri başlamadan önce yani kurumdaki evlat edinilecek küçük evlat edinecek kişi veya ailenin yanına yerleştirilmeden önce verilmesi, evlât edinme sürecini hızlandıracak ve bu durum da küçüğün yararına olacaktır (Er, s. 73)."

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; küçüğün dava tarihinden önce aile yanına yerleştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Küçüğün kurum yurtlarına yerleştirilmesi evlat edinme davasından önce rıza aranmaması davasının açılmasına engel değil ise de aile yanına yerleştirilmesi evlat edinme davasında önce ayrı bir dava olarak evlat edinmede ana/baba rızasının aranmaması davasına engeldir. İş bu husus 6100 sayılı HMK'nın 114/2. maddesi gereği dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hâkim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmesi gerekir(HMK mad.114/1-h, 115). Somut olayda, küçüklerin aile yanına yerleştirilmiş olmasına göre, ana ve baba rızasının aranmaması konusunun evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğinden, açılan davanın açıklanan gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden ve hükmün redde ilişkin bölümü sonucu itibari ile doğru görüldüğünden, 6100 sayılı HMK'nın 370/4. maddesi uyarınca hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesi düzeltilerek ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 25.01.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/10933, Karar No: 2012/19749, Tarih: 08.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/10933 E.  ,  2012/19749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, savunmanlarının yüzüne karşı verilen hükmü yasal süre içinde temyiz etmedikleri anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ...’ın bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.