muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2626, Karar No: 2024/1522, Tarih: 06.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ''...Adli Tıp İhtisas Kurulunun 29.01.2021 tarihli raporunda; "kişinin tedavisine katılan sağlık personelinin uygulamalarının tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, sağlık hizmetlerinin yürütülmesinde idarenin organizasyon hatasının tespit edilemediği" yönünde görüş bildirildiği, her iki ameliyat öncesinde; davacının bilgilendirildiğine ilişkin 12.12.2017 ve 29.11.2017 tarihli aydınlatılmış onam formlarının dosyada mevcut olduğu, taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesi ilişkisi olup, vekalet sözleşmesinde sonucun garanti edilmesi söz konusu olmadığı, yapılan operasyonlar öncesinde davacının bilgilendirildiği ve buna ilişkin aydınlatılmış onam formlarının dosyada mevcut olduğu, yapılan tıbbi müdahale sırasında davalıların kusurlu ve ihmali bir davranışın bulunmadığının Adli Tıp Kurumu raporundan anlaşıldığı, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü aynı nedenlerle; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tıbbi malpraktis nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502-506 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

1. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

3. Değerlendirme

1. Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

2. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

3. Tüm açıklamalar ışığında tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgeler, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine ve Bölge Adliye Mahkemesince belirtilen gerekçelere göre uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporlarında dava konusu olayda davalıların kusurlu bir davranışının olmadığının tespit edilmiş olmasına, komplikasyon yönetimininde de kusurunun bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1435, Karar No: 2010/7951, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1435 E.  ,  2010/7951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4280, Karar No: 2011/7636, Tarih: 19.12.2011

**22. Hukuk Dairesi         2011/4280 E.  ,  2011/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2010

Davacı,  iş sözleşmesinin  davalı tarafından gerekçe gösterilmeden ve geçerli nedene dayanılmadan  feshedildiğini ileri sürerek iş sözleşmesinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine, başvurusuna rağmen davalı işverence süresi  içinde işe başlatılmaması halinde yasal haklarının belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, belirsiz süreli iş sözleşmesinin ihbar öneli verilerek her zaman feshedilebileceğini, davacının   iş sözleşmesinin ekonomik krizin etkileri nedeniyle personel giderlerinin azaltılması yoluna gidildiği için feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Mahkemenin kısa kararında işe başlatmama tazminatının miktarının davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine karar verildiği halde  gerekçeli kararın hüküm fıkrasında  5 aylık olarak belirlendiğine dair hüküm kurulmuştur.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda işe başlatmama tazminatının miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, temyiz nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5736, Karar No: 2017/11191, Tarih: 17.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5736 E.  ,  2017/11191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 30.09.2014 tarihinde açılmış, davalı kadın cevap dilekçesinde maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası taleplerinden bahsetmemişken ilk defa ön inceleme duruşmasında maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK m. 175) taleplerinde bulunmuştur. Duruşmada hazır bulunan davacı erkek ise bu talebe açıkça muvafakati olmadığını bildirmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler, ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. O halde, ön inceleme duruşmasına kadar cevap dilekçeleri ile tazminat ve nafaka talebinde bulunmayan davalı kadının ilk defa ön inceleme duruşmasında; davacı tarafından açıkça muvafakat edilmeyen maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK m. 175) talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde kesin hüküm oluşturacak şekilde hüküm kurulması, usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/2582, Karar No: 2016/4054, Tarih: 28.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2582 E.  ,  2016/4054 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2015/416184

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık ... ...’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 228/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 25 gün hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk Lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2015 tarihli ve 2015/8 esas, 2015/154 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği nazara alındığında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1 ve 2. fıkrasında yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir. En az yirmi ve en fazla yüz Türk lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak takdir edilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 25 gün olarak hükmedilen adlî para cezasının miktarının belirlenmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.12.2015 gün ve 83514 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2016 gün ve KYB/2015-416184 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 228/1, 62/1 maddeleri uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52/1-2. madde ve fıkraları gereğince adli para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.03.2015 gün, 2015/8 esas,2015/154 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), TCK.nun 228/1, 62/1 maddeleri uyarınca hapis cezası yanında hükmedilen 25 gün adli para cezasının, TCK.nun 52/1-2. maddeleri uyarınca, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı 20 TL den takdir edilerek 500 TL adli para cezasına çevrilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 28.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11916, Karar No: 2007/2169, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11916 E.  ,  2007/2169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde haczi düşmüş bulunan davalıya ilk sıranın verildiğini, öte yandan davalı yanın alacağının muvazaaya dayandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, müvekkili bankanın ilk sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili yasal süresi içinde satış talebinde bulundukları için hacizlerinin düşmediğini, alacağın daha önce borçlu şirkete verilen tuğla ve kiremit siparişinin yerine getirilmemesinden kaynaklandığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davalının tuğla kiremit teslim edilme olmadığı ve verilen peşinatın iadesi ile ilgili bulunduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14292, Karar No: 2015/11210, Tarih: 17.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/14292 E.  ,  2015/11210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/316822

MAHKEMESİ : Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2008/228 (E) ve 2011/69 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın tekrar suç işlemesi durumunda hükmün açıklanması ile yetineleceği yerde; sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı,

Ancak;

3194 sayılı İmar Kanunu'nun 21/3. maddesine göre "derz, iç ve dış sıva, boya, badana, oluk, dere, doğrama, döşeme ve tavan kaplamaları, elektrik ve sıhhi tesisat tamirleri ile çatı onarımı ve kiremit aktarılması ve yönetmeliğe uygun olarak mahallin hususiyetine göre belediyelerce hazırlanacak imar yönetmeliklerinde belirtilecek taşıyıcı unsuru etkilemeyen diğer tadilatlar ve tamiratlar ruhsata tabi değildir" Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği'nin 14 ve 3030 sayılı Kanun Kapsamı Dışında Kalan Belediyeler Tip İmar Yönetmeliği'nin 16. maddesine göre esaslı tadilat, "yapılarda taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler" şeklinde tanımlanarak, esaslı tadilatın, ruhsata tabi olduğu ifade edilmiştir.

08/11/2007 tarihli yapı tatil zaptı ile mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre, ruhsat ve eklerine aykırı olarak çatı arası piyesinin büyütüldüğü, sol yan cephede açık çıkmaların kapatıldığı, arka cephede açık çıkmaların kapatıldığı, sağ yan cephede açık çıkmaların kapatıldığının tespit edilmiş olması karşısında, yapılan bu tadilatın, taşıyıcı unsuru etkileyen ve/veya inşaat alanını ve ruhsat eki projelerini değiştiren işlemler olup olmadığı konusunda bilirkişiden ek rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yerinde olmayan ve eksik kovuşturmaya dayananan gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık R.. Ö..'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17399, Karar No: 2013/17642, Tarih: 13.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17399 E.  ,  2013/17642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 10/06/2010 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/07/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ....Gazetesinde davalı tarafından kaleme alınan köşe yazısında, hakkında asılsız iddialarda bulunulduğunu ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; köşe yazısında .... Ziraat Odasının uygulamalarının eleştirildiği, ancak davalı yazarın kendi yorumunu katarak eleştiri sınırını aştığı kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazı, ....Gazetesinin 23/12/2009 günlü sayısında "Müdür Başkanın İcraatları ve Menfaat Çevresi" başlığı ile yayınlanmıştır.

Davalı, köşe yazısında dava dışı ... Tarım İl Müdürü ve ... Ziraat Odası Başkanının icraatları ile ilgili iddiaları dile getirmiş, başkanın işleri büyük oranda davacı başkan vekiline devretmesinden yola çıkarak, tutum ve davranışlarını eleştirmeyi amaçlamıştır.

Basın özgürlüğünün kapsamı, demokrasi ile yakın ilişkisinin sonucu olarak, bir dereceye kadar abartıya ve hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanmalıdır. Yazının içeriği bütün olarak değerlendirildiğinde davalının olayları kendi anlatım biçimi ile yorumladığı, yazının eleştiri niteliğinde bulunduğu sonucuna varılmaktadır. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7401, Karar No: 2013/14099, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/7401 E.  ,  2013/14099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun kaçırılıp alıkonulması suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2011 gün ve 2009/417 Esas, 2011/357 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 03.05.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp kesin olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6262, Karar No: 2014/8589, Tarih: 29.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6262 E.  ,  2014/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bursa (Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/17-2013/276

Taraflar arasında görülen birleşen istirdat ve alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.03.2014 gün ve 2013/8564 Esas, 2014/1527 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalı ile birleşen davada davacılar vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan 01.03.2009 tarihli hizmet sözleşmesinin konusunun Türkiye genelinde faaliyet gösteren ulusal zincir mağazalar ve İstanbul ilindeki yerel zincir mağazalarda yapılan pazarlama faaliyetleri ile bu kapsamda faaliyet gösteren bayilere ilişkin bölge müdürlüğü oluşturulması, M. B.'e ait her türlü ürünün satış ve pazarlama yöntemleri, operasyon, insan kaynakları, bilgi işlem sistemleri konularındaki faaliyetlerin yapılandırılmasında M.b.'e yönetim danışmanlığı ve organizatörlük hizmeti verilmesi ve ayrıca yurt içinde bulunan diğer bayiler ve satış etkinlikleri konusunda danışmanlık hizmeti verilmesi hususlarını kapsadığını, davalı şirket ve E.S. tarafından taahhüt edilmiş bulunan yıllık satış hedefinin asgari %80'i olan 11200 ton gerçekleşmediğinden ve sadece %48,63 oranı karşılığında 6.808,814 kg. satışın yapılmış olması nedeni ile 01.03.2009 tarihli hizmet sözleşmesinin 26.02.2010 tarihli bildirim ile feshedildiğini, feshin ardından sözleşmenin " Satış Hedefi ve Satışlarda Düşüş" başlıklı 5. maddesi uyarınca, taahhüdün gerçekleşme oranı esas alınmak suretiyle yapılan hesaplama sonucunda ödemesi yapılan 140.000,00 TL (KDV hariç) ücretin 55.748,55 TL’nin kendilerine iadesinin gerektiğinin ortaya çıktığını, Bursa 2. Noterliğinin 26.03.2010 tarih ve 06577 yevmiye numaralı bildirimi ile davalı ve E.. S..’den bu tutarın 31.05.2010 tarihine kadar iade edilmesinin talep edildiğini ileri sürerek, 55.748,55 TL’nin (KDV hariç) 01.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı şirket vekili, her ne kadar sözleşme tarihi 01.03.2009 olsa da kooperatiften kaynaklanan sebeplerle fiilen çalışmaya başlama tarihinin 21.05.2009 olduğunu, çalışacak kişilerin organizasyonunun kooperatif tarafından yapıldığını, müvekkilinin kusuru olmadığını savunarak, asıl davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, sözleşmenin tek taraflı ve haksız feshi ile müvekkillerinin mağdur olduğunu, yıllara oranla davalı kooperatifin satış hacmini % 20 oranında artırdıklarını, sözleşme koşullarına uygun olarak birinci yıl için % 80 barajını aştıklarını ileri sürerek, yapılan hizmete karşılık müvekkilinin hak ettiği 72.975,00 TL’nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.