muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6826, Karar No: 2014/14729, Tarih: 02.07.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/6826 E.  ,  2014/14729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/66124

MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2011

NUMARASI : 2010/86 (E) ve 2011/222 (K)

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Suça konu bandrolsüz kitapların basımında kullanıldığından bahisle müsaderesine karar verilen matbaa makinalarının kendisine ait olduğunu iddia eden ve yargılama aşamasında da bunu ileri süren malen sorumlu S... O.. L.. Şirketi vekilinin, CMK 'nın 257/2 ve 258/1. maddeleri uyarınca müsadereyle sınırlı olarak hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunduğu anlaşıldığından,mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 05.10.2011 tarihli ek kararı kaldırılarak müsadere hükmü bakımından yapılan temyiz incelemesine göre;

Malen sorumlu vekilinin aşamalarda suça konu bandrolsüz kitapların basımında kullanıldığı kabul edilen matbaa makinalarının sanıklardan F.. P..'e kiraladığını ileri sürerek buna ilişkin kira kontratı ile makinalara ait fatura ve ithalat belgelerini sunması ve yed-i emin deposuna alınan eşya ile malen sorumlunun ibraz ettiği belgeler üzerinde inceleme yapan bilirkişilerce düzenlenen raporun yetersiz ve eksik olması karşısında, malen sorumlunun ek rapor aldırılması yönündeki talebi de gözetilerek, el konulan makinalar ile malen sorumlunun hak iddia ettiği makinaların aynı olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için yeniden bilirkişi raporu alınıp, kira kontratında isimleri bulunan kişilerin de tanık olarak dinlenmesinden sonra sonucuna göre, müsadere hususunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

II- Katılan Y..-B.. Y.. M.. B..vekilinin sanık G.. S.. hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesine göre;

Tüm dosya içeriğine göre, sanıklardan F.. P..'in suça konu korsan kitapların siparişini kendisini Ahmet olarak tanıtan ve 053,.......... numaralı telefondan arayan kişinin verdiğini, sanıklardan C.. S..'ın da yüklemiş olduğu kitapları Ahmet adlı kişinin teslim alacağını ve bu kişiyle 053... numaralı telefondan irtibat kurabileceğinin kendisine söylendiğini, tanık M..Y..nın da 053........ numaralı telefondan kendisini Ahmet olarak tanıtan kişinin arayıp, Ankara'dan İstanbul'a gelecek mallar için irtibata geçtiğini beyan etmeleri, söz konusu telefon numarasının sanık G.. S..'e ait olması karşısında, diğer sanıkları tanımadığını iddia eden sanığın bu telefon numarası ile olay tarihinden önce sanık F.. P.. ve tanık M.... Y.... ile görüşüp görüşmediğinin ilgili GSM şirketlerinden sorulup sonucuna göre sanığın eyleme iştirak edip etmediğinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

III) Sanık F.. P..'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

III) Sanık F.. P..'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Suça konu eylem takibi şikayete tabi olup, 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi uyarınca atılı suçun uzlaşma kapsamında bulunduğu gözetilerek, sanığa uzlaşma teklifinde bulunulması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca denetimli serbestlik tedbiri süresinin de gösterilmesi,

Yasaya aykırı, Katılan Y..-B..Y.. M.. B... vekili, malen sorumlu şirket vekili ve sanık F.. P..'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11024, Karar No: 2013/25276, Tarih: 05.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11024 E.  ,  2013/25276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Midyat 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.3.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 29.05.2012 tarihinde açılmış, davacı kadın dava dilekçesinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmamışken, tahkikat aşamasına geçildikten sonra 07.03.2013 tarihli duruşmada yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 141. maddesinde " taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez . İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükmü bulunmaktadır. Bu hüküm gereğince iddianın genişletilebilmesi ön inceleme duruşmasından sonra mümkün değilken, davacı kadın ön inceleme duruşması bittikten sonra tahkikat duruşmasında yoksulluk nafakası talep etmiş ve mahkeme tarafından davacı kadın lehine aylık 200,00 TL. yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Davalı koca talep sonucunun genişletilmesine açık muvafakat bildirmediği gibi, davacı tarafından bu konuda yapılmış bir ıslah işlemi de olmadığı (HMK md. 141) ve bu sebeple yoksulluk nafakası talebi hakkında "karar verilmesine yer olmadığı" kararı verilecek yerde yazılı şekilde kadın yararına yoksulluk nafakasına (TMK md. 175) karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.11.2013 (salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/4781, Karar No: 2023/3815, Tarih: 15.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/4781 E.  ,  2023/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/110 Esas, 2022/375 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkeme tarafından Daire ilamına karşı direnilmiştir.

Direnme kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce bozma kararı yerinde bulunarak direnme kararı incelenmek üzere dosya Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.11.2021 tarihli ve 2017/(19) Esas 2021/1513 Karar sayılı ilâmı ile direnme kararı bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından keşide edilen 30.11.2011 keşide tarihli 10.000,00 TL ve 30.12.2011 keşide tarihli 10.000,00 TL bedelli çeklerin 24.12.2010 tarihinde müşterisi olan dava dışı Biltekin Halı Mefruşat Tic. Ltd. Şti.’nin işyerinde meydana gelen hırsızlık sonucu çalındığını, çalınan çekler hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yapıldığını ve çeklerin ibrazı hâlinde el konulmasına karar verildiğini, Biltekin Halı Mefruşat Tic. Ltd. Şti. tarafından çek iptali davası açıldığını, Mahkemece ödeme yasağı kararı verildiğini, aynı Mahkemece 12.07.2011 tarihinde verilen kararla, içlerinde dava konusu çeklerin de bulunduğu 18 adet çeke ilişkin iptal kararı verildiğini, iptal kararı üzerine 13.07.2011 tarihinde çeklerin bedelinin Biltekin Halı Mefruşat Tic. Ltd. Şti’ye ödendiğini, sonrasında davalı banka tarafından bu çeklerle ilgili Biltekin Halı Mefruşat Tic. Ltd. Şti ve müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını, çeklerin arka yüzünde bulunan Biltekin Halı Mefruşat Tic. Ltd. Şti.’ye ait olduğu iddia edilen kaşenin sahte olduğunu, imzanın da bu şirket yetkilisine ait olmadığını, ciro silsilesinin kopuk olduğunu, anılan şirket tarafından icra takibine itiraz edildiğini, imzaya itirazın Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 27.09.2012 tarih, 2012/527 E., ve 2012/873 K. sayılı kararı ile kabul edildiğini, davalı bankanın söz konusu çeklerle ilgili el koyma ve ödeme yasağı kararı bulunmasına rağmen çekleri kredi borçlusundan ciro yolu ile teslim alarak icra takibine geçtiğini ileri sürerek icra takibine konu çekler nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava dışı kredi borçlusunun kredi borcuna mahsuben çekleri müvekkiline verdiğini, ciro ile devredilen çeklerin icra takibine konulduğunu, davacının çek iptali kararının tarafı olmadığını ayrıca söz konusu davanın hasımsız olarak açıldığını ve kararın tarafı olmayan müvekkili bankaya karşı ileri sürülemeyeceğini, çekle ilgili ödeme yasağı kararının bulunmasının icra takibine engel olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 19.03.2014 tarih, 2013/59 E., ve 2014/130 K. sayılı kararıyla; çeklerin bedelinin ödenmiş olması nedeniyle karşılıksız kaldığının çekleri elinde bulunduran iyi niyetli hamillere karşı ileri sürülemeyeceği, davalı bankanın çekleri iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket ettiğinin kanıtlanması gerektiği, çeklerin bedelinin ödendiği yolundaki beyanın, davalı bankanın bu hususu bilerek çekleri iktisap ettiğini kanıtlamaya yeterli olmadığı, çeklerdeki imzanın sahte olduğu hususunu Biltekin Halı Mefruşat Tic. Ltd. Şti.’nin bankaya karşı ileri sürebileceği, davalı bankanın çekleri iktisap ederken davacının zararına hareket ettiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 25.11.2015 tarih, 2015/3780 E., ve 2015/15622 K. sayılı ilamı ile“…Dava, borçlu bulunulmadığının tespitine ilişkindir. Dava konusu çekte davacı keşideci, davalı ise son hamildir. Lehdar olan Biltekin Halı Mefruşat Tic. ve San. Ltd. Şti. elinde iken söz konusu çekler zayi olmuş, lehdar tarafından mahkemeye başvurularak zayi kararı alınmıştır. Zayi kararını alan lehdar, keşideciye başvurarak alacağını tahsil etmiştir. Keşideci zayi kararına istinaden yapmış olduğu iyi niyetli ödeme nedeni ile borçtan kurtulur. Bu nedenle mahkemece davanın kabulü gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir,…” gerekçesiyle bozulmuştur. Davalı vekilinin karar düzeltme istemi Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 15.11.2016 tarih, 2016/3561 E., ve 2016/14788 K. sayılı ilamı ile reddedilmiştir.

C. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

C. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin 17.03.2017 tarih, 2017/39 E. ve 2017/191 K. sayılı kararıyla; önceki karar gerekçesi yanında, imzaların bağımsızlığı ilkesi uyarınca imzasını inkâr etmeyen keşidecinin, lehtarın imzasının sahte olduğu iddiasına dayalı olarak sorumluluktan kurtulamayacağı, lehtara karşı ödeme yapılmış olmasının keşideci ile lehtar arasındaki kişisel ilişki niteliğinde olup, bu nitelikteki şahsi def’îlerin ciro yolu ile çeke hamil olan kişiye karşı ileri sürülebilmesinin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6102 sayılı Kanun) 818 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi göndermesiyle 6102 sayılı Kanun’un 687 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hamilin çeki iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket etmiş olmasının kanıtlanması koşuluna bağlı olduğu, bankanın da çekleri iktisap ederken davacının zararına hareket ettiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

D.Dairemizin İnceleme Kararı

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede, Daire kararının yerinde olduğu belirtilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

E.Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.11.2021 tarih, 2017/(19) E. ve 2021/1513 K. sayılı ilâmı Mahkemece alınan bilirkişi raporu ve Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesinin 27.09.2012 tarihli kararı ile her iki çekteki lehtarın cirosunun sahte olduğu anlaşıldığına göre, 6102 sayılı Kanun'un 684 ve 788 inci maddeleri uyarınca geçerli bir ciro bulunmadığından çek üzerinde bulunan hakkın çekte ciranta olarak görünen ...’a devrinin gerçekleşmediği böylece çek üzerinde hakkı olmayan ...’un yaptığı ciro ile de çekteki hakkın çeki elinde bulunduran bankaya geçmediği, bu durumda davalı bankanın, 6102 sayılı Kanun'un 790 ıncı maddesine göre yetkili hamil olduğunu birbirini takip eden geçerli ciro zinciri ile ispat edemediği, bir başka anlatımla lehtar cirosunun sahteliği ile ciro zincirinde kopukluk olması nedeniyle yetkili hamil olduğunu kanıtlayamadığından ciro zincirindeki kopukluktan önceki lehtar ve keşideciye başvurma hakkı bulunmadığı, davalı bankanın, çeklerdeki lehtarın cirosunun sahte olması nedeniyle çeklerdeki hakkın geçerli ve birbirine bağlı ciro zinciri ile hak sahibi olduğunu ispat edemediğinden ve keşideciye başvuru hakkı bulunmadığından davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile direnme kararı bozulmuştur.

F.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

F.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda çeki elinde bulunduran davalı banka, çeklerdeki lehtarın cirosunun sahte olması nedeniyle çeklerdeki hakkın geçerli ve birbirine bağlı ciro zinciri ile hak sahibi olduğunu ispat edemediğinden ve keşideciye başvuru hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu çekler yönünden davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; imzaların bağımsızlığı ilkesi uyarınca imzasını inkâr etmeyen keşidecinin, lehtarın imzasının sahte olduğu iddiasına dayalı olarak sorumluluktan kurtulamayacağını, lehtara karşı ödeme yapılmış olmasının keşideci ile lehtar arasındaki kişisel ilişki niteliğinde olduğunu, bu nitelikteki şahsi def’îlerin ciro yolu ile çeke hamil olan kişiye karşı ileri sürülebilmesinin ancak hamilin çeki iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket etmiş olmasının kanıtlanması koşuluna bağlı olduğunu, temlik eden bankanın da çekleri iktisap ederken davacının zararına hareket ettiğinin kanıtlanamadığını, Mahkemenin bu hususları göz ardı ederek davanın kabulüne karar vermesi Kanuna, hakkaniyete ve yerleşik içtihatlarına aykırı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

F. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2879, Karar No: 2014/13261, Tarih: 25.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2879 E.  ,  2014/13261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22219, Karar No: 2021/13533, Tarih: 21.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/22219 E.  ,  2021/13533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere, nakil araçlarının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Sanık ... müdafiinin vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle sınırlı temyiz talebinin incelenmesinde;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hüküm fıkrasına “Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... lehine, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak adı geçen sanığa verilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1)Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıklar ... ve ...’ın iddianamenin 11. ve 14. bölümünde bulunan eylemlerinin ele geçen kaçak sigara yönüyle 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi, ele geçen makaron yönüyle ise 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında kaldığı gözetilerek bu sanıklar hakkında ayrı hüküm tesis edilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2)Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. madde ve fıkraları somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre;

1)Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanık ...’ün eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK’nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 25.08.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 19.10.2012 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında yine sanığa ait temyiz edilmeksizin kesinleşen Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/1503 Esas, 2014/637 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 04.10.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 22.10.2012 olduğu, Anılan dosyalarda sanık ...’ün eylemlerinin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, kesinleşen dosyanın da aslının veya onaylı bir örneğinin bu dosya arasına alınarak, sanığın bu eylemi bir suç işleme kararı icrası kapsamında işleyip işlemediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususu tartışıldıktan sonra bir karar verilmesi gerektiğinin ve kesinleşmiş cezanın mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)24/11/2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Gümrük İdaresi vekilinin, sanık ...'in, sanık ... müdafiinin, sanık ...'in, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;