muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12650, Karar No: 2012/3723, Tarih: 12.03.2012

Davalı Ulusoy Karadeniz Turizm İşletmeleri Ltd. Şti. Vekili, ıslah ile bile olsa davada taraf değiştirilemeyeceğini savunmuştur.

Diğer davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, trafik kazasına karışan aracın Ulusoy Karadeniz Turizm İşletmeleri Ltd. Şti. adına kayıtlı olduğu, tek taraflı kazada sürücü ...'ın % 100 kusurlu bulunduğu, hasar bedelinin 22.291,20 USD olarak tespit edildiği, davacının asıl dava etmek istediği tüzel kişiliğin Davalı Ulusoy Karadeniz Turizm İşletmeleri Ltd. Şti. olduğu, dava dilekçesinde sehven Davalı Ulusoy Karadeniz Nakliyat ve Tic. A.Ş. 'nin adının yazıldığı, asıl dava açılmak istenen kişiye dava dilekçesinin tebliğ edildiği, dosyada davalı Yenigüller Ulus. Nak. Ltd. Şti. 'nin taşıyıcı olduğuna dair delil bulunmadığı gerekçesiyle, Yenigüller Şti. yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulü ile, 22.291,20 USD karşılığı 26.323,67 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılar ... ve maddi hata sonucu unvanı düzeltilen Ulusoy Karadeniz Turizm İşletmeleri Ltd. Şti. 'den ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılardan Ulusoy Karadeniz Turizm İşletmeleri Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve mümeyyiz davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, nakliyat emtia abonman sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat talebine ilişkindir. Davacı, davalılardan Yenigüller Uluslararası Nak. ve Tic. Ltd. Şti'nin de taşıyıcı olduğunu, navlun faturasını anılan şirketin düzenlediğini ileri sürdüğüne ve bu hususta 18.01.2007 tarihli fatura ibraz ettiğine göre, mahkemece söz konusu taşımaya ilişkin taşıma senedi ve gümrük belgeleri dosyaya celbedilip, Yenigüller Ltd. Şti'nin taşımacı olup olmadığı hususunda taşıma konusunda uzman bir bilirkişiden rapor aldırılması; bu yolla sonuca ulaşılamaz ise, davacı taraf Yenigüller Ltd. Şti. tarafından navlun faturası düzenlenirken tarihinin yıl olarak yanlış yazıldığını da iddia ettiğinden, davalı şirketin ticari defterleri incelenip neticesine göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçesiyle anılan şirket yönünden davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı ve mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2771, Karar No: 2015/7365, Tarih: 01.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2771 E.  ,  2015/7365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KORGAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2014/49-2014/106

Taraflar arasında görülen davada Korgan Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/11/2014 tarih ve 2014/49-2014/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Ş.. A..'nın S.S. T. Tarımsal Kalkınma Koop'den TR 351274951 kulak küpeli hamile damızlık inek aldığını ve bu ineğin Tarım Sigortaları Havuzu İşletmesi A.Ş. tarafından 1775657 poliçe numarası ile sigortalandığını, doğumu sırasında yavrunun ve ineğin öldüğünü, davalı tarafından sigortalı inek ve yavrusunda şap hastalığı bulunduğundan bahisle ödeme yapılmadığını, meydana gelen hasarın şap hastalığından kaynaklanmadığını ve teminat kapsamında olduğunu ileri sürerek, inek için 7.150,00 TL ve ineğin yavrusu için de 715,00 TL olmak üzere toplam 7.865,00 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 28/11/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hayvanın şap hastalığı nedeni ile rahatsızlandığı ve bu durumun teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; mahkemece daha öncesinde verilen kararın davalı vekilinin temyizi üzerine; tazminat hesabı sırasında müşterek sigorta bedelinin düşülüp düşülmeyeceğinin değerlendirilmemesi nedeniyle bozulduğu, davacı vekilince 16.10.2014 tarihli celsede mahkemece hükme esas alınan ineğin ve buzağın bedelinden % 20 oranında müşterek sigorta bedelinin düşürülmesine muvafakat verildiği, mahkemece daha önce verilen hükme esas bilirkişi raporunda belirtilen bedel üzerinden davacı vekilinin beyanı doğrultusunda indirim yapılması yoluna gidildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle hasarlı inek için 5.720,00 TL, buzağı için 572,00 TL toplamı 6.292,00 TL'nin hasar tarihi olan 28.11.2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 347,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13075, Karar No: 2025/6841, Tarih: 15.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13075 E.  ,  2025/6841 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/922 E., 2021/861 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Saray (Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17181, Karar No: 2013/3085, Tarih: 26.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/17181 E.  ,  2013/3085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 19.02.2013 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak, davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1987, Karar No: 2021/554, Tarih: 18.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/1987 E.  ,  2021/554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1- Mahkûmiyet: Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/06/2019 tarih ve 2019/258 esas 2019/190 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21/10/2019 tarih ve 2019/4069 esas 2019/1801 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süreleri, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen 21/10/2019 tarihli kararın sanık ve müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edildikten sonra CMK'nın 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresinden sonra sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, CMK'nın 298. maddesi gereğince sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 18/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2697, Karar No: 2010/4341, Tarih: 08.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/2697 E.  ,  2010/4341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Düzce 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.10.2008
Yargıtay — Esas No: 2021/19063, Karar No: 2022/5675, Tarih: 27.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/19063 E.  ,  2022/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2015/659 esas, 2016/237 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 05/11/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 06/05/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 16/02/2015 tarihli ve 2014/93066 soruşturma, 2015/856 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın usulüne uygun şekilde şüpheliye tebliğ edilerek kesinleşmesinden sonra 14/04/2015 tarihinde tedbirin infazı için Manisa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Manisa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, hastanede 06/07/2015 tarihinde yapılan idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullanımının devam ettiğinin tespit edilmesi üzerine Manisa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonunun 20/10/2015 tarihli kararı ile, uyuşturucu madde kullanmaya devam ederek yükümlülüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle dosyanın kapatılmasına karar verilerek kapatma kararının şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin 10/11/2015 tarihinde kapatma kararına itiraz ettiği,

3- Erteleme kararı kaldırılarak, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2015 tarihli ve 2014/93066 soruşturma, 2015/44658 esas 2015/35604 sayılı iddianamesi ile İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 30/06/2016 tarihli ve 2015/659 esas 2016/237 sayılı kararı ile; sanığın kapatma kararına itirazının değerlendirilmediği gerekçesiyle kamu davasının kabule şayan olmadığına karar verildiği, kararın doğrudan sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 24/11/2016 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ve 02/12/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştirildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/02/2015 tarihli ve 2014/93066 soruşturma, 2015/856 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2015 tarihli ve 2014/93066 soruşturma, 2015/44658 esas, 2015/35604 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, denetimli serbestlik dosyasının Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine ilişkin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonunca verilen kararın itiraz ve şikayete tabi olduğu, anılan kararın sanığa tebliğ edilmesi üzerine 10/11/2015 havale tarihli dilekçe ile itiraz etmiş olmasına rağmen bu konuda herhangi bir değerlendirme ve işlemin yapılmadığından bahisle kamu davasının kabule şayan olmadığına dair İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2015/659 esas ve 2016/237 sayılı kararı kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, sanığın 10/11/2015 havale tarihli dilekçesi ile yapmış olduğu itirazının değerlendirilerek bir karar verildikten sonra denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2015/659 esas ve 2016/237 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 06/05/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 16/02/2015 tarihli ve 2014/93066 soruşturma, 2015/856 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi nedeniyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23/11/2015 tarihli ve 2014/93066 soruşturma, 2015/44658 esas 2015/35604 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2015/659 esas ve 2016/237 sayılı kararı ile, denetimli serbestlik dosyasının Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine ilişkin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonunca verilen kararın itiraz ve şikayete tabi olduğu, anılan kararın sanığa tebliğ edilmesi üzerine 10/11/2015 havale tarihli dilekçe ile itiraz etmiş olmasına rağmen bu konuda herhangi bir değerlendirme ve işlemin yapılmadığı gerekçesiyle “kamu davasının kabule şayan olmadığına” karar verildiği, anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği dikkate alındığında; somut olayda gerekçeli kararın

sanığın doğrudan MERNİS adresine tebliğ edildiği, tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, bu nedenle gerekçeli kararın doğrudan sanığın MERNIS adresine tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, kanun yararına bozma istemine konu kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmediği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1.maddesi gereğince yalnız kesinleşmiş kararlara karşı kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği, kanun yararına bozma istemine konu kararın usulüne uygun şekilde kesinleşmediği anlaşıldığından, kararın tebliği ile usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiş, bu nedenle kanun yararına bozma isteminin bu aşamada reddine karar verilmiştir.

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenle, İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2015/659 esas ve 2016/237 sayılı kararının, sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleştirilmesinden sonra kanun yararına bozma incelemesi yapılabileceğinden, İstanbul 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2015/659 esas ve 2016/237 sayılı kararına ilişkin kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

27/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7177, Karar No: 2016/5313, Tarih: 02.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/7177 E.  ,  2016/5313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı vekili, müvekkilinin, mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne bağlı .... Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu dönemde her yıl yeni bir geçici/mevsimlik iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını, 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi, başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını, kadrosu dışındaki işlerde çalıştırıldığını, 2005 yılında Köy Hizmetleri Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber İl Özel İdaresi'ne devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini belirterek davacının mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınması sureti ile yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak fark ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret, eşit davranma ilkesine aykırılık nedeni ile tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili, davacının derece ve intibakının yasa ve TİS hükümlerine göre usulüne uygun olarak yapıldığını, taleplerinin haksız olduğunu, zaman aşımına uğradığını, 2011/2013 dönemini kapsayan TİS hükümlerine göre talepte bulunmasının mümkün olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Dava devam ederken .... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen .... Büyükşehir Belediyesi vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılmadığı, buna bağlı olarak alacakların tümüne dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında ihtilaf bulunmaktadır.