muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13113, Karar No: 2019/49, Tarih: 14.01.2019

Yukarıda belirtilen açıklamalar ve benimsenen ilkeler kapsamında, uyuşmazlık konusu husus yeniden usulünce incelenip, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin veya işvereninin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından oluşmaktadır.

Öte yandan, Yasa koyucu tarafından, 25.02.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 13.02.2011 tarih 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi ile 2918 sayılı ... Trafik Kanununun 98. maddesi değiştirilmiş, anılan değişiklik ile trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı esası getirilmiştir.

6111 sayılı Kanunun, yayımı tarihinde yürürlüğe giren Geçici 1. maddesi ile de, bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedelleri, yine Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı belirtilmiştir.

2918 sayılı ... Trafik Kanununun 85/1 maddesine göre “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.” 91. maddesine göre de “İşletenlerin, bu Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrasına göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur.”

Tedavi giderleri kapsamında, sigorta şirketinin, Güvence Hesabının, sürücünün ve işletenin, zorunlu olarak sigorta teminatına bağlanması nedeniyle yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Tedavi giderleri kapsamında, sigorta şirketinin, Güvence Hesabının, sürücünün ve işletenin, zorunlu olarak sigorta teminatına bağlanması nedeniyle yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemenin yürürlüğe girmesi ile sona erdirilmiş bulunmaktadır.

Ancak, bu haktan, sigorta sözleşmesinin tarafı olan işleteni ve şoförlerinin yararlanması gerekmekte olup, poliçe limiti kapsamında kalan tedavi giderleri nedeniyle sorumlulukları sona erecektir. Ancak, zorunlu sigorta teminat tutarlarını aşan tedavi giderlerinin, zarara sebep olan veya hukuken sorumlu olanlar tarafından karşılanacağı, bu kişiler yönünden poliçe limitini aşan kısım yönünden sorumluğun devam edeceği de kabul edilmelidir. Yine ... Trafik Kanunundaki mali mesuliyet sigortası yaptırmaya ilişkin zorunluluğa rağmen sigorta yapılmaması halinde; işletenin hukuki sorumluluğunu üzerine alan Güvence Hesabının sorumluluğu ortadan kalkmasına karşın, bu haktan zorunlu mali mesuliyet sigortasının yaptırmayan araç işleteni ve şoförü yararlanamayacaktır.

6111 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemede; trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin karşılanacağı belirtilmiş olup, geçici iş göremezlik ödemeleri yasa kapsamı içerisinde bulunmamaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda eldeki dosyada; tedavi giderine yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8245, Karar No: 2020/12080, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/8245 E.  ,  2020/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun sabit olmadığı gerekçesine dayanan beraat hükmünde dayanağı kanun maddesi olan CMK'nın 223/2-e maddesinin gösterilmemesi tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Sanık ...'in Özel Medited Tıp Merkezi isimli özel hastanenin ortağı, müdürü ve sorumlusu olduğu, sanık ...'in tıp merkezinde dahiliye uzmanı doktoru olarak çalıştığı, sanık ...'ın ... Eczanesi'nde eczacı kalfası olarak çalışıp TBMM'de milletvekilleri ve diğer çalışanların ilaç işlemlerini haricen yürüttüğü, sanık ...'ın ... Eczanesi'nin sahibi olduğu, sanıkların müşteki ve mağdurların bilgisi dışında onlar adına muayene olmadıkları halde muayene olmuş gibi muayene bedeli faturası, hasta epikriz raporu ve reçete düzenleyip, düzenlenen bu belgeleri kullanarak kurumun zarara uğratılmaya çalışıldığı, mağdur ve müştekilerin imzaların kendilerine veya bakmakla yükümlü oldukları kişilere ait olmadığını beyan etmeleri üzerine bu fatura ve reçetelerle ilgili ödeme yapılmadığı, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda sanıkların savunmaları, mağdur ve müştekilerin beyanları, iç denetim raporları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli nitelik ve derecede kesin ve inandırıcı delil ve emarenin elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

Şikayetçiler ..., ve ... soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki beyanlarında ısrarlı ve tutarlı olarak sanık ...'in ortağı olduğu Özel Medited Tıp Merkezinde diğer sanık doktor... tarafından tıbbi tedavi almadıklarını beyan etmelerine, söz konusu belgelerdeki imzaların şikayetçilere ait olmadığının belirlenmesine, tedavi hizmeti karşılığında düzenlenen faturaların Kurum tarafından ödenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların sübuta eren kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve zincirleme şeklinde resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi için dosya içinde yeterli delil bulunması nedeniyle hakkındaki beraate dair hükümlerin bozulması yerine onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2014/15659, Karar No: 2015/28805, Tarih: 15.10.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/15659 E.  ,  2015/28805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2012/461-2014/90

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek, müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı S.. B.. temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı S.. B..nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları, davacının işyerindeki çalışma düzeni ve saatlerine dair belge bulunmadığından, dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına göre hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Davacı iddialarını destekleyen tanıkların aynı işveren aleyhine ve aynı çalışma sürelerine dayalı alacak talebi ile dava açtıkları görülmekte olup, tanıklıklarının kendi lehlerine sonuç doğurması kaçınılmazdır. Dairemiz birbirlerine tanıklık yapan kişilerin menfaat ortaklığı, bulunduğunun belirlenmesi halinde, salt bu beyanlara itibar edilmeyeceğini ve tanık beyanlarının başka delillerle desteklenmesi gerektiğini kabul etmektedir. Dosyadaki sair delillerin bu iddiaları hesaplanabilir verilerle ortaya koyduğu söylenemeyeceğinden, mahkemece kanıtlanamayan fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3- 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j. bendinde genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, davalı S.. B..nın harçtan muaf olduğu gözetilmeden, başvurma ve peşin harçtan ve ıslah harcından sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1374, Karar No: 2019/2486, Tarih: 08.04.2019

**1. Hukuk Dairesi         2019/1374 E.  ,  2019/2486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kahramanmaraş 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.09.2014 gün ve 417-38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1-Dairenin, 22.11.2018 tarih, 2016/1128 Esas, 2018/14779 Karar sayılı geri çevirme kararı ile; "Temyiz incelemesine esas olmak üzere; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm intikalleri gösterir tapu kayıtları, davalıya tapuda intikale ilişkin resmi senet ve işlemde kullanılan vekaletname ile tüm dayanak kayıtların gönderilmesi" istenildiği halde, mahkemece geri çevirme kararının eksik yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

Yargılamanın sürüncemede bırakılmamasına yönelik gerekli dikkat ve özen gösterilerek bu defa talep bizzat mahkeme hakimi tarafından ele alınarak,

Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm intikalleri gösterir tapu kayıtları, davalıya geçişini gösterir resmi senet ve işlemde kullanılan vekaletname ile tüm dayanak kayıtların ilgili Tapu Müdürlüğünden temin edilerek evrakına eklenmesi,

2- Diğer taraftan, 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı I sayılı tarifenin "Yargı Harçları" başlığını taşıyan bölümün karar ve ilam harcı başlıklı III kısmının 1.fıkrasında konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı 2-a fıkrasında ise, 1.fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkında kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı ; IV. Kısmında da temyiz başvuru harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 366.m yollamasıyla 344.) maddesinde kanun yoluna başvuru için gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği belirtilmiş; harcın kısmen ya da tamamen ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiş; 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir.

Somut olayda, hükmü temyiz eden davalıdan mahkemece, hükmedilen karar ve ilam harcının (6.611,39 TL) dörtte biri oranında (1.652,85TL) nispi temyiz harcın alınması yerine, maktu temyiz harcı alınmak suretiyle dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, HMK'nun 434. maddesi hükmü gözetilmek suretiyle eksik kalan temyiz harcının davalıdan tahsil edilmesi, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/62, Karar No: 2011/223, Tarih: 27.04.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/4-62 E.  ,  2011/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

Taraflar arasındaki “maddi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Balıkesir 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 17.02.2009 gün ve 2007/423 E., 2009/52 K.  sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 18.03.2010 gün ve 2009/5975 E., 2010/3036 K. sayılı ilamı ile;

(...Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, içinde saman, fiy ve yulaf balyaları bulunan samanlığın, davalıya ait elektrik tellerinin rüzgardan birbirine değmesi nedeniyle oluşan kıvılcımın ot ve samanların üzerine düşmesi sonucu çıkan yangında zarar gördüğünü belirterek tazminat istemişlerdir.

Davalı ise, yangın ile bir ilgisi bulunmadığını belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, yangının elektrik tellerinin birbirine çarpması nedeniyle meydana gelen arktan çıkmadığının anlaşıldığı sonucuna varılarak, kanıtlanmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiştir.

Dosyada bulunan Balıkesir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2007/9710 sayılı Hazırlık belgeleri arasındaki Jandarma tutanağı, tanıklar N.. K.. ile B..G...’nün görgüye dayalı anlatımları ile yangın raporundaki samanlığın üst kısmında da alevler olduğuna ilişkin belirlemelerden; davacıların zarara uğramalarına yol açan yangının, samanlığın yakınından geçen elektrik tellerinin, rüzgarın etkisi ile birbirine değmesi sonucu oluşan kıvılcımdan kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, zarar kapsamı belirlenip davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacılar vekili, elektrik tellerinden çıkan kıvılcımın yangına sebebiyet verdiğinden bahisle maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı elektrik idaresi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemenin, yangının fırtına nedeniyle elektrik tellerinin birbirine çarpıp meydana gelen arktan kaynaklanmadığı gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verdiği karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmuştur.

Davacılar vekili, elektrik tellerinden çıkan kıvılcımın yangına sebebiyet verdiğinden bahisle maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı elektrik idaresi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemenin, yangının fırtına nedeniyle elektrik tellerinin birbirine çarpıp meydana gelen arktan kaynaklanmadığı gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verdiği karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçe ile bozulmuştur.

Yerel mahkeme, dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna dayanarak yangının teknik olarak elektrik tellerinin birbirlerine değmesinden kaynaklanmadığı ve elektriksel menşeli olamayacağı kanaatiyle önceki kararında direnerek, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü temyize davacılar vekili getirmektedir.

Yerel mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık; mahkemece alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olup olmadığı ve buna göre davalı idarenin davacının zararından sorumlu tutulup tutulamayacağı, noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin ortaya konulmasında yarar vardır:

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)’nun 275 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda hakim, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.

Bilirkişi raporunu hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri raporunda göstermek zorundadır. Ayrıca raporu hazırlayan kişinin konusunda uzman olması da gerekir.

Aynı Kanunun 286.maddesine göre hâkim, bilirkişi raporuyla bağlı değildir.

Bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değil ise mahkemece yapılacak iş, ya HUMK 283.maddesi uyarınca aynı bilirkişiden ek rapor almak ya da HUMK. un 284.maddesi uyarınca yeniden inceleme yaptırmak olmalıdır.

Mahkemece alınan raporlar birbiriyle çelişse dahi hâkim, bunlardan birine dayanarak karar verebileceği gibi hiçbirini hüküm kurmaya yeterli bulmaz ise yeniden bilirkişi raporu da alabilir.

Bilirkişi raporunun, hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak bir açıklık taşıması zorunludur.

Somut olay bu çerçevede değerlendirildiğinde;

Davacının iddiası, elektrik tellerinden çıkan kıvılcımın yol açtığı yangın nedeniyle zarara uğradığı yönündedir.

Konunun çözümü açık biçimde özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden, hakimin konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişilerin oy ve görüşünü alarak sonuca varması gerekmektedir.

Yerel mahkemece hükme esas alınan elektrik yüksek mühendisi tek bilirkişi tarafından düzenlenen rapor; daha çok davalının cevabi yazısına dayanmakta, olay günü havanın kuvvetli rüzgarlı ve fırtınalı olduğuna ilişkin belge, yangın raporu, tanık beyanları ve jandarma tarafından olay tarihinde tutulan olay yeri tespit tutanağının açık biçimde değerlendirmesini içermemekte, çelişki ve benzerliklere ilişkin açıklama taşımamakta; konuya ilişkin teknik bilgiyi ortaya koymamaktadır. Bu haliyle denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli bulunmadığı açıktır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; yeniden konusunda uzman bilirkişilerden oluşturulacak heyet marifetiyle mahallinde keşif yapıp, denetime elverişli ve hüküm kurmaya yeterli rapor almak suretiyle yangına elektrik tellerinin sebep olup olmadığını tereddüde mahal vermeyecek şekilde tespit etmek ve tüm delilleri birlikte değerlendirerek varacağı uygun sonuç çerçevesinde karar vermek olmalıdır.

Mahkemece, açıklanan hususlar göz ardı edilerek, eksik inceleme ve hüküm kurmaya elverişsiz ve denetime de açık olmayan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi ve bu kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Direnme kararı açıklanan bu değişik nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacılar vekilinin  temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik gerekçeyle HUMK 429. maddesi gereğince BOZULMASINA , istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  27.04.2011 gününde yapılan ikinci görüşmede, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13938, Karar No: 2015/17716, Tarih: 26.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/13938 E.  ,  2015/17716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, 16.04.2011 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelir ve yapılan cenaze masrafı giderlerinden oluşan kurum zararının davalılardan müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-16.04.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. ve 12. maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalıların Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği