muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7790, Karar No: 2020/9675, Tarih: 10.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7790 E.  ,  2020/9675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı taraf davalının diğer kat maliklerinin onayını almadan çatı içerisinde izinsiz yaptığı değişikliklerin çatının dengesini bozduğunu, bu nedenle evin farklı yerlerinde sızıntılar, akmalar ve hatta açılmalar meydana geldiğini, çatının incelenmesi ve çatı tamiri için ödenilen tutarın, sızıntılar sonucu bozulan boya badananın yenilenmesinden doğacak masrafların davalıdan alınmasını, çatı içinin eski haline döndürülmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 02.07.2019 tarih, 2014/1105 E. 2015/754 K. Sayılı kararı ile davanın eski hale getirme yönünden konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2017/1952 esas -5754 karar ve 21/06/2017 tarihli ilamıyla; “Mahkemece öncelikle, yerinde keşif yapılarak davalı tarafça eski hale getirme işleminin yapılıp yapılmadığı onaylı mimari proje ile vaziyet planına aykırılıkların tespiti, bunların binanın ilk inşası sırasında yapılmış olup olmadığı, nasıl projeye uygun hale getirileceği ve eski hale getirme işleminin anataşınmazın statik yapısına zarar verip vermeyeceği hususlarında yeniden uzman bilirkişilerden oluşan bilirkişi kurulundan rapor alınarak müdahale edilen bölümlerin hiçbir kuşku ve duruksamaya meydan verilmeden belirlenmesi ve sonucuna göre müdahelenin önlenmesine ve projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken projeye aykırılıkların nerelerde olduğu tek tek açıklanmadan ve krokisi de düzenlenlettirilmeden infazda tereddüt yaratacak biçimde eksik inceleme ve yetersiz araştırmaya dayanan rapora göre hükum kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulmasına, karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde tazminat talebi açısından kısmen kabul kısmen reddine, 450 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davanın kat mülkiyeti kanuna göre eski hale iade talebi açısından kabulüne; davaya konu ... ili ... Mah. ... ada, ... parsel nolu taşınmaz üzerinde bulunan davalıya ait 10 numaralı çatı piyesli dubleks bağımsız bölümün teras katında kapalı çatı alanı içerisindeki boş mahal kullanılmak üzere yapılan oda ve banyo bölümlerinin 04.04.2019 havale tarihli ek bilirkişi raporunun 3. ve 4. sayfasındaki krokiye uygun olarak örülen duvar bölmelerinin ve eklenti imalatlarının yerinden yıkılıp sökülerek arta çıkan moloz atıklarının binadan tahliye edilerek 10 numaralı bağımsız bölümden çatı arası boşluğuna çıkış için açılan kapı boşluğunun ve aykırı oda bölmesindeki pencere boşluklarının duvar ile örülerek kapatılmasına, eski hale iade işlemi için davalıya takdiren 1 ay süre verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava eski hale getirme istemine ilişkindir.

1- Davalının tazminat hususundaki temyiz istemi yönünden 6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 01.01.2019 tarihinden itibaren 3.200,00 TL'ye çıkarılmıştır.

HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 3.200,00 TL.yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Davalının eski hale getirme kararına yönelik temyiz istemi yönünden ise, incelenen dosya kapsamına, hükmün bozmaya uygun olmasına, kararın dayandığı gerekçeye ve alınan bilirkişi raporlarına göre davalının projeye aykırı imalatlarının belirlenerek eski hale getirilmesi yönünde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6226, Karar No: 2020/2679, Tarih: 11.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6226 E.  ,  2020/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince

mahkumiyet her iki sanık hakkında

Taksirle öldürme suçundan katılan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, katılan sanık ... müdafii, katılan sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanıklar müdafilerinin ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 07:20 sıralarında katılan sanık ...’nın sevk ve idaresindeki kamyoneti ile yerleşim yeri dışında iki yönlü 3 şeritli, eğimli asfalt kaplama yolda seyri sırasında karşı istikametten gelmekte olan ...’ın sevk ve idaresindeki araçla çarpışması neticesinde ...’nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, ...’ın aracında yolcu olarak bulunan ...’ın öldüğü, ...’ın ve ...’ın 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, ...’ın basit tıbbi müdahale ile yaralandığı olayda; olayın hemen sonrasında tutulan kaza tespit tutanağında katılan sanık ...’ın şerit ihlali yaptığının belirtildiği, 01.07.2014 tarihli keşfe katılan kaza tespit tutanağında imzası bulunan tutanak mümzinin beyanında araç parça izlerinden çarpışma noktasını belirlediklerini beyan ettiği, yine keşif esnasında dinlenen tanık ...’nın beyanında katılan sanık ...’ın sağından beyaz bir aracın geçtiğini beyan ettiği, katılan sanık ...’ın ise arkasından gelen beyaz renkli aracın kendisini solladığını bu sebeple sanık ...’nın kendi şeridine geçtiğini beyan etmesi karşısında sanık ile tanık beyanları arasında çelişki olduğu, 10.08.2015 tarihli İstanbul Teknik Üniversitesi Öğretim Üyeleri tarafından alınan raporda sanık ...’ın şerit ihlali yaparak kamyonetin şeridini kısmen kapattığı bu sebeple asli kusurlu olduğu, sanık ...’un ise tali kusurlu olduğu kanaatine varıldığı belirtilmekle, tüm bu husular dikkate alındığında tanık ...’nın çelişkili beyanına itibar edilemeyeceği, kaza tespit tutanağı ve 10.08.2015 tarihli rapor da dikkate alındığında katılan sanık ...’ın şerit ihlali yaparak asli kusurlu olduğu, katılan sanık ...’un ise hızını gerekli şartlara uydurmadığından gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sebebiyle kazaya sebebiyet verdiğinden tali kusurlu olduğu göz önünde bulundurularak sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14242, Karar No: 2012/31538, Tarih: 05.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/14242 E.  ,  2012/31538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun Ziraat Bankası Merzifon Şubesindeki hesabında bulunan Doğrudan Gelir Desteği Primine 08.08.2011 tarihinde haciz konulması üzerine, adı geçenin anılan ödemelerin haczedilemeyeceğini ileri sürerek, haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu görülmüştür.

Tarımda mevcut destekleme politikalarının değiştirilerek çiftçilere doğrudan gelir desteği sağlanması ve kayıt sisteminin oluşturulması amacı ile ülke çapında uygulama yapılmasına ilişkin 13.12.2001 tarihli ve 2001/3405 sayılı kararnameye eklenen 1. maddeye göre (çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemeleri diğer kamu kurum ve kuruluşlarının alacaklarına mahsup edilemeyeceği) düzenlenmiştir. Bu açık hüküm karşısında 2001 yılına ilişkin çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczedilemeyeceğinin kabulü gerekir.

Ancak sonraki yıllara ilişkin ödemelerin yasal dayanağını teşkil eden Bakanlar Kurulu Kararlarında haczedilmezliğe ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı görülmektedir.

Çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemeleri 25.04.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5488 Sayılı Tarım Kanunu’nun 19.maddesinde düzenlenmiş olup, bu kanunda da anılan ödemelerin haczedilemeyeceğine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamaktadır.

Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Haczedilmezlik için İcra ve İflas Kanununda veya özel kanununda açık hüküm bulunması zorunludur. Doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczedilemeyeceği yönünde 2001 yılına ilişkin Bakanlar Kurulu Kararından sonraki Bakanlar Kurulu Kararlarında ve  5488 Sayılı Tarım Kanunu’nda her hangi bir hüküm bulunmaması dikkate alınarak, Hukuk Genel Kurulu’nun 09.04.2008 tarih ve 2008/12-310 esas sayılı kararı gereğince Dairemizin yeniden oluşan görüşü nedeniyle  çiftçilere yapılan doğrudan gelir desteği ödemelerinin haczinin mümkün olduğu sonucuna varılmıştır.

O halde, mahkemece, borçlunun haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6648, Karar No: 2020/2341, Tarih: 30.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6648 E.  ,  2020/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davalı kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, davalı kooperatifin 22.04.2007 tarihli genel kurulda alınan tüm kararların kooperatif kanunu, ana sözleşmesinin amir hükümleri ile iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, iptalini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2008/11 Esas ve 2008/13 Esas sayılı davalarda davacılar vekili; müvekkillerinin davalı kooperatif ortağı olduklarını 22.04.2007 tarihli genel kurul toplantısında alınan tüm kararların mutlak butlanla hükümsüz olması nedeniyle ihraçlarına yönelik alınan yönetim kurulu kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, iptallerini talep ve dava etmiştir.

Asıl-birleşen davalarda davalı kooperatif vekili, davaların reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; hakkındaki "görevi suistimal" nedeniyle mahkumiyet kararının kesinleştiği 26.02.2004 tarihinden sonra yönetim kurulu üyesi seçilme yeterliliğini yitiren ... tarafından genel kurulun toplantıya çağrılması ve toplantıda bu şahıs ile ...n yönetim kurulu üyesi olarak seçilmelerinin 22.04.2007 tarihli Genel Kurul'da alınan kararları mutlak butlanla batıl hale getirdiği ve alınan kararların ileriye dönük etkiye sahip olmadığının anlaşıldığı, zira her iki şahsın genel kurul toplantısı öncesi kesinleşen mahkumiyet kararı ile yönetim kuruluna seçilme yeterliliklerini kayıp ettikleri ve iptali istenen Genel Kurulu toplantıya çağırma yetkilerinin de ortadan kalkmış olduğu, bu yönde Kooperatif Kanunu 56. Madde 1, b, 3 hükmünün emredici nitelikte olduğu gerekçeleriyle, asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl-birleşen davalarda davalı kooperatif vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Kooperatifler Kanunu’nun 53. maddesi uyarınca çağrıda usulsüzlük halinde bunun müeyyidesi yokluk olarak kabul edilemeyeceğinden, çağrı usulsüzlüğü, genel kurul kararlarının tek başına yok hükmünde sayılmasını gerektirmez. Toplantı nisabına uyulması halinde genel kurul yok hükmünde sayılmaz.

2-Kooperatifler Kanunu’nun 53. maddesi uyarınca çağrıda usulsüzlük halinde bunun müeyyidesi yokluk olarak kabul edilemeyeceğinden, çağrı usulsüzlüğü, genel kurul kararlarının tek başına yok hükmünde sayılmasını gerektirmez. Toplantı nisabına uyulması halinde genel kurul yok hükmünde sayılmaz.

Eldeki davada, yönetim kurulu üyeleri hakkında mahkumiyet kararı verilmesi sonrasında tekrar yönetim kurulu üyeliklerine seçildikleri iddiasında bulunulduğundan, bu iddia üzerinde durularak anasözleşme uyarınca seçilme şartlarına uyulmadığının anlaşılması halinde, kooperatifler kanununun 56. maddesi gereği 22.04.2007 tarihli genel kurulda alınan sadece seçim maddelerinin iptaline karar verilmesi gerekirken, asıl dava yönünden mahkemece yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı kooperatif vekilinin birleşen 2008/11 ve 2018/13 Esas sayılı davalara ilişkin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Birleşen davalarda, davacıların ihraç kararlarının, dava konusu edilen 22.04.2007 tarihli genel kurulda görüşülerek, yönetim kurulunca haklarında verilen ihraç kararlarının tasdik edildiği anlaşılmaktadır.

Genel kurulun, yönetim kurulunca verilen ihraç kararlarını kendiliğinden bu şekilde yeniden tekrar inceleme ve karar altına almasına gerek olmadığı halde, genel kurulca bu şekilde karar verilmesi halinde, bu karar ilgilisine tebliğ edilmeden, ilgilisinin ihraç kararının iptali davası açma süresi başlamaz. Bu itibarla; mahkemece bu hususlar üzerinde durularak, ihraç kararlarının iptaline ilişkin davaların süresinde olması halinde işin esasına girilerek ihraç kararlarının usulüne uygun olup olmadıkları denetlenmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl-birleşen davalarda davalı kooperatif vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile asıl ve birleşen dava yönünden hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5578, Karar No: 2023/22813, Tarih: 19.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/5578 E.  ,  2023/22813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2011/280 E., 2013/431 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 19.12.2013 tarihli kararıyla sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 8.740,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 14.02.2023 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, asıl kararın tebliğinin usulsüz olduğuna ve bu nedenle ek kararın kaldırılarak asıl kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 26.02.2014 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.02.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17004, Karar No: 2007/17132, Tarih: 27.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17004 E.  ,  2007/17132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak ve itirazın iptali istemine ilişkin davada Ankara 1. ... ve Sınai haklar Hukuk Mahkemesi ile 8. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kitap tercüme ücretinden kaynaklanan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamında davanın 17/05/2005 tarihinde 3925.00.- YTL. değer gösterilip, Sulh Hukuk Mahkemesinde açıldığı, taraflar arasında sözlü anlaşma gereği kitap tercümesinin yapıldığı ve tercüme bedelinin istenildiği, taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmadığı anlaşılmaktadır.

... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi özel bir mahkemedir, görevleri 5846 Sayılı Yasada düzenlenen uyuşmazlıklar ile 551, 554, 555 ve 556 sayılı K.H.K.lerden kaynaklanır.

Somut olayda, uyuşmazlık yapılan iş karşılığı ücret alacağına ilişkin olup, ... ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemelerini ilgilendirecek nitelikte olmadığından, davanın görev hükümlerine göre Ankara 8. Sulh hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10469, Karar No: 2014/24512, Tarih: 30.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10469 E.  ,  2014/24512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/08/2013

NUMARASI : 2011/598-2013/297

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeleri ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmış olup, taşınmazların arsa niteliğinde kabulü ile emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde kamulaştırma bedellerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazlardan 1106 parsel sayılı taşınmazdan geçen yol nedeniyle taşınmaz üçe bölünmüş olup fen bilirkişi C. B.'nin 13.06.2012 tarihli düzenlediği krokili raporda (c) harfi ile gösterilen 473,08 m²lik bölümün işe yaramazlığı nedeniyle bu kısmın da bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5934, Karar No: 2013/7224, Tarih: 17.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5934 E.  ,  2013/7224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Hukuk ve 1.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın nesebin düzeltilmesi talebini içerdiği ve yargılama görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davanın gerçek durumu göstermeyen yanlış nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğunu belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur .

Somut olayda davacı, ...,...'ın çocuğu olduğu halde, ...,...'nın evli olmamaları nedeniyle, nüfus kayıtlarına ...'nın babası ... ve annesi olan ...'nin çocuklarıymış gibi kaydedildiğini bildirerek, nüfus kaydındaki ...,... üzerindeki kaydının iptali ile gerçek anne adının ... , baba adının ise... olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Dava, anne ve babasının birlikte değiştirilmesine yönelik olup, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu durumda, uyuşmazlığın Mersin 1. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Mersin 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.