muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3551, Karar No: 2021/667, Tarih: 18.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/3551 E.  ,  2021/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve katılma talebi karara bağlanmayan İzmir Ayakkabı İmalatçıları, Satıcıları ve Tamirciler Odasının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18 ve CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasına katılan olarak KABULÜNE karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İzmir Ayakkabı İmalatçıları, Satıcıları ve Tamirciler Odasının genel sekreteri olarak görev yapan sanığın, Odanın 2008, 2009 ve 2010 yılları kasa defterlerinin ayrıntılı incelenmesi neticesinde düzenlenen 14/09/2011 tarihli teknik bilirkişi raporuna göre Odanın 23.337,95 TL parasını zimmetine geçirdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, hesaplarda görünen açığın muhasebe hatasından kaynaklandığı, kayıt altına alınmayan giderler bulunduğu savunmasında bulunarak yüklenen suçu kabul etmediği,

Katılan Oda'nın muhasebe işlemlerini yürüten ...ın Oda Yönetim ve Denetim Kuruluna hitaben yazdığı 08/02/2011 tarihli dilekçesinde 31/12/2010 tarihi itibarıyla kasa açığının 61.500 TL olduğunu ifade ettiği, Oda Yönetim Kurulunun talebi ile SMMM tarafından düzenlenen 09/05/2011 tarihli raporda kasa açığının 70.410,66 TL olduğunun belirtildiği, soruşturma evresinde aldırılan 14/09/2011 tarihli bilirkişi raporunda kasa işlemleri neticesinde sanığın üzerinde kalan miktarın 23.337,95 TL olduğu yönünde görüş bildirildiği, kovuşturma evresinde aldırılan ve hükme esas alınan 22/06/2012 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ise herhangi bir hesap incelemesi yapılmaksızın genel değerlendirmeler yapılarak, savunmada ileri sürülen hususların doğrulanması halinde 18.000 TL'nin iddianamede ileri sürülen açık miktarından düşülmesi gerektiği, kalan 5.337,95 TL açık miktarının ise muhasebe hatasından kaynaklandığı, sanığın zimmetinin bulunmadığı yönünde görüş bildirildiği, ayrıca sanığın 08/04/1999-10/05/2011 tarihleri arasında görev yaptığı ifade edildiği halde söz konusu raporların sadece 2008-2010 yılları arasındaki kasa hareketleri incelenmek suretiyle düzenlendiği, bu itibarla söz konusu raporların hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı nazara alınarak,Savunma tarafından ileri sürülen, başkan vekili ...'ın kasadan 3.000 TL ve 1.500 TL para ile 5.000 TL tutarındaki çeki aldığı, oda başkanının seçimi kazanması nedeniyle verilen yemeğin parasının oda kasasından ödendiği, yardım, hediye, organizasyon, genel kurul giderleri gibi kayıt dışı harcamalar yapıldığı yönündeki iddiaların detaylıca araştırılması, gerektiğinde başkan ve başkan vekili hakkında suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde bu dava ile birleştirilmesi, katılan vekilinin 14/12/2011 tarihli dilekçesinde bildirdiği kişilerin tanık olarak dinlenmesi,Suç dönemine ilişkin tüm gelir ve gider belgelerinin temini sonrasında, dosyanın tüm ekleri ile birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan farklı bir bilirkişi kuruluna tevdi edilerek, önceki bilirkişi raporları arasındaki çelişkileri gideren ve tüm evrakın tetkiki suretiyle iddia, savunma ve kanıtları birlikte değerlendirerek Odanın suç tarihleri arasındaki, kayıt dışı bırakılanlar dahil, tüm gelirleri ile tüm giderlerini belirleyip karşılaştırmak suretiyle sanığın uhdesinde kalan Oda parası bulunup bulunmadığını, varsa miktarını belirleyen rapor alınması,Oda başkan ve başkan vekili tarafından, sanığın yetkisi olmadığı halde Odanın banka hesaplarından tek imza ile para çekerek mal edindiğinin iddia edilmesi karşısında, sanığın görevlendirilmesine ilişkin tüm evraklar ile Oda Ana Sözleşmesi temin edilmek ve 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanununun 54

. maddesi gözetilmek suretiyle temsil ve ilzam yetkisinin belirlenmesi, sanığın yetkisi bulunmadığı halde tek imza ile Odanın banka hesaplarından para çekerek mal edinme eyleminin tespiti halinde, bu şekilde mal edinilen paraların görevi dolayısıyla sanığa teslim edilmediği, muhafaza ve gözetim sorumluluğunun olmadığı, fiillerinde yasal tevdi unsurunun gerçekleşmediği, hileli ve yasal olmayan yollarla kendisine para ödenmesini sağladığı, bu eylemlerinin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve TCK'nın 157/1. maddesi kapsamındaki dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesi de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10063, Karar No: 2012/1738, Tarih: 09.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/10063 E.  ,  2012/1738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

TCK'nın 86/2 -3-e, 29, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet (3 kez-1.800 TL adli para cezası)

2- Sanık ... hakkında;

a) TCK'nın 86/2, 29, 52/2. maddeleri uyarınca; mahkumiyet (1.200 TL adli para cezası)

b)TCK'nın 151/1, 29, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1.200 TL adli para cezası)

3- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 151/1, 29, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1.200 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezalarının miktarı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıkların temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28912, Karar No: 2014/18727, Tarih: 05.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2013/28912 E.  ,  2014/18727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/152531

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2012/15 (E) ve 2012/129 (K)

SUÇ : Hırsızlık (Yağma suçundan dönüşen)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Duruşmalardan vareste tutulma talebi bulunmayan, başka suçtan aynı yer cezaevinde hükümlü bulunan sanığın, 10.04.2012 tarihli karar oturumunda hazır bulundurulmayarak yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. S.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5991, Karar No: 2019/2464, Tarih: 29.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5991 E.  ,  2019/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 17.09.2013 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine davalının aykırı davrandığını ileri sürerek müvekkiline verilmesi gereken bağımsız bölümlerin tapuda müvekkili adına tesciline, tapu paylaşımı mümkün olmadığı takdirde müvekkiline verilmesi gereken hisse oranında tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamından; taşınmazdaki mevcut inşaatının ve davacıya fiilen ve tapuda devredilen bağımsız bölümün dosyadaki sözleşmelerle uyumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescili olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

6502 sayılı Kanun'un 3. maddesinin gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak Kanun’un sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmeleri 818 sayılı Mülga Borçlar Kanunu'nun 355 vd., 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanunu’nda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı açıktır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanun’da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanun’da kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak, araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda davaya bakmakla görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gözetilerek, tüketici mahkemesince, HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddesi hükümleri uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2664, Karar No: 2015/9693, Tarih: 03.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2664 E.  ,  2015/9693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/863-2013/1070

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.12.2009 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar F.. B.., S.. Y.. ve E.. Y.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesinin iptaline ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin, muris A...'ın yasal mirasçı olduğunu ancak mirası reddettiklerini, murisin borcu nedeniyle müvekkilleri hakkında icra takibi yapıldığını belirterek Bağcılar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ... E. ... K. sayılı mirasçılık belgesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar F.. B.., S.. Y.. ve E.. Y.. vekili temyiz etmiştir.

TMK'nın 612. maddesi “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” hükmünü düzenlemiştir.

Mirastan çıkarma ve yoksunluk sebeplerinin gerçekleşmesi ya da mirasın reddi veya mirastan feragat edilmiş olması ilgili kişinin mirasçılık belgesinde mirasçı olarak gösterilmesine ve kendisine mirastan pay verilmesine engel bir neden değildir. Ne var ki, bu olguların hukuki sonuçlarının terekenin bölüştürülmesi (tasfiyesi) sırasında gözetileceğinin hüküm yerinde gösterilmesi gerekir.

./..

- 2 -

Muris A..., 28.05.2006 tarihinde ölmüş ve en yakın mirasçılarının tamamı tarafından miras reddolunmuştur. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras, TMK'nın 612/1. maddesi gereğince Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye olunur.

Somut olayda; Bağcılar (Bakırköy) Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/1420 Esas sayılı dava dosyasında mirasçı olarak gösterilen tüm mirasçıların mirası reddetmeleri nedeniyle, iptale ilişkin kararda ret yokmuş gibi tüm mirasçıların gösterilmesi, sonrasında ret durumuna işaret edilmesi, en yakın tüm mirasçıların mirası reddetmiş olmaları nedeniyle TMK'nun 612. maddesi uyarınca terekenin tasfiyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7115, Karar No: 2014/8809, Tarih: 28.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/7115 E.  ,  2014/8809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/01/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 22/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz edilen kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK'nın madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüyle; işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2012, Karar No: 2011/3646, Tarih: 22.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2012 E.  ,  2011/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, ticari mal satışından kaynaklanan faturaya dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığını, davacının dayanağı ticari defterler ile faturaların delil olma niteliğinin olmadığını,malın teslimine ilişkin belgenin olmadığını, davacı ile mal alışverişi yapıldığı zaman kendisine borç miktarı kadar peşin para ödendiğini veya kambiyo senedi verildiğini, açık hesap çalışılmadığını, bedel mukabili mal alındığı için güvene dayalı alışveriş olmadığını belirterek, davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, davacı defter ve kayıtları üzerinde yapılan inceleme, davalı vekilinin cevap dilekçesindeki ödeme beyanı ve ödeme savunmasını kanıtlayamaması ve davacı temsilcisi tarafından eda edilen yemin metni nazara alınarak, davanın kabulüne, icra dosyasında yürütülmekte olan takibe vaki itirazın iptaline ve takibin asıl alacak 23.951.38.-TL olacak şekilde takip öncesi ve takipten sonra bu güne kadar faiz işletilmeksizin devamına, asıl alacağın %40’ı tutarındaki icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin cevap dilekçesi içeriğinden dava konusu fatura kapsamındaki malların teslim alındığına ilişkin bir anlam çıkmamaktadır. Cevap dilekçesinde dava konusu mallara yönelik bir ödeme savunmasına da yer verilmemiştir. Davalı vekili daha önce yapılan alışverişlerin peşin olarak gerçekleştiğini, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcunun bulunmadığını, dava konusu malların müvekkiline teslim edildiği yolundaki iddianın davacı tarafından yazılı delille kanıtlanması gerektiğini savunmuştur. Bu savunma karşısında davacının davalıya dava konusu malları satıp teslim ettiğini yazılı delille kanıtlaması gerekir. Fatura düzenlenmesi tek başına akdi ilişkinin kanıtı olamaz. Davacı defterleri usulüne uygun tutulmadığından davacı lehine delil teşkil etmeyeceği gibi somut olay bakımından davacıya tamamlayıcı yemin verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır. Öte yandan, münhasıran davalı defterlerine delil olarak dayanılmadığından davalı defterlerinin sunulmamış olması da tek başına davacının alacağını kanıtlamaya yeterli olmaz. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10793, Karar No: 2015/9262, Tarih: 13.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10793 E.  ,  2015/9262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5559, Karar No: 2013/22367, Tarih: 10.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/5559 E.  ,  2013/22367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Yaşı küçük sanık ... hakkında Tekirdağ Çocuk Mahkemesinde yürütülen yargılama ile ilgili tüm evrakın getirtilerek; mümkün olduğu takdirde dosyaların birleştirilmesi; birleştirilemediği takdirde ise ilgili dosya evrakından örnek alınıp, incelenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık ...'ın suç tarihinde havale yapması nedeniyle müştekilerin çalıştığı banka şubesinde olduğunu ileri sürmesi karşısında; sözkonusu iddianın doğru olup olmadığının bankadan araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun ise koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin hüküm fıkrasında belirtilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

4-Adli emanetteki CD'ler hakkında dosyada delil olarak saklanması yönünde karar verilmemesi,

5-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama gideri dökümü yapılıp miktarının yazılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 324/2. maddesine muhalefet edilmesi,

6-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.