muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/236, Karar No: 2011/331, Tarih: 18.05.2011

Mahkemece, eksik araştırma ve soruşturma ile yersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle davanın tacirlerarası haksız fiilden kaynaklanan tazminat olarak nitelendirilmesine göre Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 18.5.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8882, Karar No: 2010/2620, Tarih: 19.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/8882 E.  ,  2010/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kastın aşılması suretiyle ...'nu öldürmekten sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/12/2007 gün ve 117/296 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde maktulün, dudak sol komissurada, sol fronta parietal bölgede, sağ alt göz kapağında, burun sırtında, sol göz dış tarafında, sol ilyakada, sol el sırtı metatarslarda, sol el avuç içinde ve her iki ayak altında künt darbeye bağlı ekimoz, sağ el baş parmak distal falanksta fraktür oluşturacak şekilde yaralandığı, kafa travması sonucu ortaya çıkan beyin kontüzyonu ve beyin erimesi nedeniyle öldüğü olayda; kastın aşılması suretiyle yaralama sonucu ölüme neden olmak suçundan, suçun işlenmesindeki özellikler, zararın ağırlığı, suç kastının yoğunluğu ve suçtan sonraki davranışlar teşdit sebebi sayılarak asgari sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini yerine, yazılı şekilde 8 yıl hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ün öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),19/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9419, Karar No: 2023/17507, Tarih: 26.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9419 E.  ,  2023/17507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret ve 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin; dosya içeriği ve dinlenen tanık beyanları incelendiğinde sanığın hakaretamiz sözler söyleyip tehditkar eylemler kullanarak olayın büyümesine sebep olduğunun görüleceğine, sanığın eylemleri neticesinde o gün icra dosyasında açması gereken taleplerin açılamadığına, görevini yapmasının bizzat sanık tarafından engellendiğine, yerel mahkemenin sanığın beraatine karar vermesinin doğru olmadığına ve resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1.... Barosuna bağlı olarak serbest avukatlık yapan katılanın müvekkili adına takip ettiği ... 31. İcra Dairesi'ndeki bir dosya ile ilgili olarak müdür yardımcısı tanık ... ile görüştüğü, konuşmanın tartışmaya dönüşmesi üzerine aynı dairede zabıt katibi olan sanığın yanlarına gittiği ve katılanın elinde bulunan belgeyi çekip alarak "Sen kimsin lan, bu belgeyi alamazsın, dışarı çık." şeklinde sözler söylediği, katılanın "Sen kimsin, memur musun, biz müdür beyle konuşuyoruz, niye karışıyorsun." şeklindeki sözleri üzerine sanığın "Ben devlet memuruyum, dosyadan belge alamazsın." şeklindeki sözlerle karşılık verdiği, bu suretle sanığın katılanın görevini yapmasını engelleyerek hakarette bulunduğu iddiası ile kamu davasının açıldığı; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, taraflar arasında geçen konuşmada sanığın, katılanı rencide edecek, küçük düşürecek, onur şeref ve haysiyetine dokunacak şekilde tahkir içeren söz ve davranışta bulunduğu veya "Lan" diye hitap ettiği ve yine görevini yapmasına engellemeye yönelik cebir ve tehditte bulunduğu hususlarının şüpheli kaldığının, böylece sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkûmiyetine yeter ölçüde, savunmasının aksini gösterir şekilde ve mevcut şüpheyi kaldıracak derecede kesin, somut, inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verildiği belirlenmiştir.

2.Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.

3.Katılanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.

4. Tanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

5. İcra ve İflas Daireleri Denetim ve Soruşturma Bürosu'nun dosya içerisindeki 29.06.2015 havale tarihli yazısıyla güvenlik kamera kayıtlarının geriye dönük olarak kalem için 90 gün, avukat çalışma alanı için 180 gün olarak kayıt aldığından olay tarihine ait güvenlik kamera kaydının bulunmadığı bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık savunması, katılanın beyanları, tanıkların anlatımları, oluş, tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından beraat kararları verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11692, Karar No: 2015/941, Tarih: 13.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/11692 E.  ,  2015/941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/125801

MAHKEMESİ : Nevşehir(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2010

NUMARASI : 2008/817 (E) ve 2010/272 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, silahla yaralamaya teşebbüs

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianame içeriğine göre; sanığın, "bana hurdacı Ahmet derler delikanlı iseniz çıkın gelin buraya" diyerek elindeki av tüfeği ile müştekilerin bulunduğu yere doğru ateş etmesi eyleminin TCK'nın 44. maddesi aracılığıyla aynı Kanunun 106/2-a maddesine uyan tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yaralamaya teşebbüs suçlarından hükümler kurulması,

2-Sanıklar A.. T.. ve K.. G..'in adli sicil kayıtlarındaki geçmiş mahkumiyetleri tekerrüre esas olmasına karşın TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanıklardan K.. G.. ve M.. T..'ın karşılıklı eylemleri sırasında kasten yaralama eyleminin mi, yoksa hakaret eyleminin mi önce işlendiği belirlenerek haklarında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar A.. T.., M.. T.. ve K.. G..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılırken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4094, Karar No: 2022/7884, Tarih: 11.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4094 E.  ,  2022/7884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1) Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/03/2017 tarih ve 2016/283 Esas – 2017/93 Karar sayılı;

Sanık ...’nin kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81/1,25, 53/1 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında, sanığın TCK’nin 25/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesi uyarınca beraatine dair kararı,

2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22/09/2017 tarih ve 2017/686 Esas - 2017/684Kararsayılı;“İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararı.

TEMYİZ EDENLER:Katılan ... vekili, müştekiler ..., ..., ..., ..., ..., ...

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22/09/2017 tarih ve 2017/686 Esas - 2017/684 Karar sayılı kararının katılan ... vekili ile müştekiler ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Görüntü kayıtları izlenmek suretiyle dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Maktul ...’in babası katılan ...’in ölümü nedeniyle mirasçıları olan çocukları olan ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e Bölge Adliye Mahkemesi kararının tebliğ edilmesi sonrasında kanuni süresi içerisinde temyiz dilekçelerini sunarak katılma iradesini gösteren müştekiler ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ün 5271 sayılı CMK'nin 237/2 ve 260/1. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma talebinin kabulüne karar verilerek ve “sanığın 5237 sayılı TCK’nin 25 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine” ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın, CMK’nin 223/2-g maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği “İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair 22/09/2017 tarih ve 2017/686 Esas - 2017/684 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekili ile katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ün; sanığın eylemi kasten öldürme suçunu oluşturduğundan bu suçtan cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine;

Ancak,

Maktul ...'in suç tarihinde saat 10:53 sıralarında sanığın sahibi olduğu kuyumcu dükkanına bir elinde poşet diğer elinde ise gazeteye sarılı vaziyette daha sonradan sopa olduğu anlaşılan bir cisim ile gelerek çeyrek altın almak istediğini söylediği, sanığın maktule çeyrek altını verdiği, maktulün kredi kartı ile ödeme yapacağını bildirdiği, ancak pos cihazının kredi kartı limitinin yetersiz olduğu yönünde uyarı verdiği, maktulün yeniden denemesini istemesi üzerine sanığın yeniden

S/3

S/3

kredi kartından çekim yapmaya çalıştığı, ancak her deneme sırasında sanığın, maktulün girdiği şifreyi görmemek amacıyla başını sağ tarafa çevirdiği, sanığın 3. kez çekim yapmaya çalışırken başını diğer tarafa çevirdiği sırada maktulün elindeki sopa ile sanığın yüzüne ve başına doğru vurmaya başladığı, aldığı darbeler üzerine sanığın bankonun arkasına doğru çöktüğü, maktulün bankonun arkasına geçerek sanığın yanına gelip elindeki sopa ile aralıksız vurmaya devam ettiği, bir süre yerde boğuştuktan sonra ayağa kalktıkları, bu sırada maktulün elindeki sopa ile saldırmaya devam ettiği, ruhsatlı tabancasını belinden çıkartıp eline alan sanığın, önce tabancayı havaya doğru tuttuğu, maktulün silaha rağmen saldırısına devam etmesi üzerine sanığın maktule doğru silahı yönelterek bir kaç el ateş ettiği ve sanığın saldırısını defetmeye çalıştığı, maktulün sanığın iş yerinin giriş kapısı önünde yere düştüğü, bu aşamada sanığın, maktule bir el daha ateş ettiği ve maktulün etkisiz hale geldiğini gördükten sonra da ... butonuna basarak polisi çağırdığı, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 22/12/2015 tarihli Otopsi Raporuna göre; “maktulün vücuduna 4 adet mermi çekirdeğinin isabet etmiş olduğu, lumbal bölge (bel bölgesi) sağ orta hattın 5 cm sağında bulunan mermi giriş deliğinin tek başına öldürücü nitelikte olduğu, sağ inguinal (kasık bölgesi) iç yanda bulunan mermi giriş deliğinin tek başına öldürücü nitelikte olmadığı, sol gluteal (kalça bölgesi) iç yanda ve sol uylukta bulunan mermi giriş deliklerinin tek başına öldürücü nitelikte olmadığı, atışların bitişik atış mesafesi dışından yapılmış olduğu, kişinin ölümünün mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı vertebra (omur) kırığı ile birlikte iç organ kanaması sonucu meydana geldiğinin” tespit edildiği, maktulün sopa darbeleri ile yaralanan sanık hakkında tanzim edilen Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04/02/2016 tarihli adli raporuna göre ise, “sanığın nazal kemikte, zigomada, sol radius, lunatum ve 2. parmak distal falanksta kırığa neden olan yaralanması nedeniyle vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisini ağır (4) derece etkileyecek nitelikte yaralandığının” belirlendiği, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 07/12/2015 tarih ve 2699 sayılı Uzmanlık Raporuna göre “9 mm çaplı parabellum tipi 6 adet kovan ve 2 adet deforme mermi çekirdeğinin UZF807 numaralı 9 mm çaplı parabellum tipi fişek atar Avusturya yapısı Glock marka 19Gen4 model, yarı otomatik tabancadan atılmış olduğunun” tespit edildiği olayda;

5237 sayılı TCK'nin 27/2. maddesinde, hukuka uygunluk nedenlerinden sadece meşru savunma için sınırın aşılmasına ilişkin özel bir düzenleme öngörülmüştür. Buna göre bu hükmün uygulanabilmesi için;

1- Meşru savunma ile korunabilecek bir hakkın bulunması,

2- Saldırıya ilişkin şartların var olması,

S/4

3- Savunmaya ilişkin şartlardan "ölçülülük ya da orantılılık" şartının, savunma lehine ihlal edilmesi suretiyle sınırın aşılması,

5237 sayılı TCK'nin 27/2. maddesinde, hukuka uygunluk nedenlerinden sadece meşru savunma için sınırın aşılmasına ilişkin özel bir düzenleme öngörülmüştür. Buna göre bu hükmün uygulanabilmesi için;

1- Meşru savunma ile korunabilecek bir hakkın bulunması,

2- Saldırıya ilişkin şartların var olması,

S/4

3- Savunmaya ilişkin şartlardan "ölçülülük ya da orantılılık" şartının, savunma lehine ihlal edilmesi suretiyle sınırın aşılması,

4- Sınırın aşılmasının mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaştan ileri gelmesi gerekmektedir.

Tüm bu şartların birlikte gerçekleşmesi hâlinde, meşru savunmada sınırı aşan faile CMK’nin 223/3-c maddesi uyarınca ceza verilmeyecektir.

Sanığın, maktul tarafından başlatılan, aralıksız sopa darbeleri ile devam etmekte olan ve ağır (4) derecede kemik kırığı oluşur nitelikteki yaralanması sonucunu doğuran haksız saldırıyı ruhsatlı silahı ile ateş etmek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminde maktulden kendisine yönelmiş, vücut dokunulmazlığına karşı gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve şartlara göre, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunun bulunduğunda şüphe olmamakla birlikte, kamera kayıtlarında açık bir görüntünün yer almadığı maktulün sanığın iş yerinin giriş kapısı önünde yere düştüğü aşamada, sanığın, maktule tekrar bir el daha ateş etmek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminde, savunmadaki sınırı mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aştığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nin 27/2 ve CMK'nin 223/3-c maddeleri uyarınca sanığa ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan ... vekili ile katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ün yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22/09/2017 tarih ve 2017/686 Esas - 2017/684 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/10/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6457, Karar No: 2022/7575, Tarih: 31.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6457 E.  ,  2022/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.11.2020 tarih ve 2014/1086 E. - 2020/732 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar C C Translojistik Uluslararası Nakliyat ve Ticaret A.Ş. vekili ile Yılmazsay Nak.Taş. Tur. Ve Oto İth. İhr. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat emtia poliçesi ile sigortalı emtianın davalıların sorumluluğunda İstanbul’dan İtalya’ya karayolu ile taşınması sırasında sürücünün park sahasında uyuması sonucunda bir kısım emtianın çalındığını, 168.024,99 YTL sigorta tazminatının müvekkilince sigortalısına ödendiğini, davalı Yılmazsay Ltd. Şti’nin CMR sigortasını düzenlemiş olan dava dışı İşviçre Sigorta A.Ş.’den 61.467,37 TL’lik tahsilat yapıldığını ileri sürerek, bakiye 106.712,67 YTL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirketlerin vekilleri ayrı ayrı, CİF satış nedeniyle davacının talep hakkı olmadığını, CMR. 23. maddesi kapsamından sorumluluklarının eksik brüt ağırlığın beher kg için 8.33 hesap birimi ile sınırlı olduğunu, İsviçre Sigorta ile düzenlenen feragatname uyarınca sorumlu olunan miktar için tam ve mutlak ibra verildiğinden davacının artık davalılardan talep edebileceği bir alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirketlerin vekilleri ayrı ayrı, CİF satış nedeniyle davacının talep hakkı olmadığını, CMR. 23. maddesi kapsamından sorumluluklarının eksik brüt ağırlığın beher kg için 8.33 hesap birimi ile sınırlı olduğunu, İsviçre Sigorta ile düzenlenen feragatname uyarınca sorumlu olunan miktar için tam ve mutlak ibra verildiğinden davacının artık davalılardan talep edebileceği bir alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonucunda, yük bedelinin henüz satıcı tarafından tahsil edilmemiş olması sebebiyle dosyaya konu vaki hırsızlık olayında zarar gören satıcının halen mal üzerinde menfaatinin devam ettiği, bu nedenle davacı ... şirketinin halefiyete dayalı olarak dava açma hakkı bulunduğu, dosyaya konu emtiada hırsızlık sonucu meydana gelen zararda taşıyıcılara yöneltilen rücuen tazminat talebinde CMR 27/3,7 fıkraları gereğince hesaplama yapılması gerektiği ve taşıyıcıların sınırlı sorumluluğunun bulunduğu ve bu sorumluluk miktarının aşılamayacağı, her ne kadar dosya kapsamında daha önce alınan bilirkişi raporlarında TTK 786. maddesine göre taşıyıcıların ağır kusurları sebebiyle sorumlu tutulamayacağı belirtilmiş ise de davaya konu olayda saat itibariyle şoförün parkta uykuya çekildiği ve eylemin uykuya çekildiği saatten sonra gerçekleşmesi sebebiyle işbu hususun TTK 886. maddesinde belirtilen pervasızca hareket kavramına dahil olmayacağı, bu sebeple CMR 29.madde hükmünün uygulanmasının mümkün olmadığı, dosya kapsamında bilirkişi heyet raporu ile hesaplanan 64.106,43 TL'nin davacı tarafça rücuen tazmini talep edebileceği, emtianın zarara uğramış olması sebebiyle ihbar olunan sigorta şirketi tarafından 61.467,37 TL ödeme yapıldığı, her ne kadar ihbar olunan sigorta şirketi tarafından yapılan ödemede %5 tenzil muafiyeti gerekçe gösterilerek eksik ödeme yapılmış ise de; alınan 12/06/2018 tarihli bilirkişi heyet raporu dikkate alındığında davacının talep edebileceği rücuen tazminat miktarının 64.106,43 TL olduğu, ihbar olunan sigorta şirketi tarafından yapılan eksik ödeme sebebiyle davacının bakiye 2.639,06 TL rücuen tazminat alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.639,06 TL tazminat bedelinin 06/12/2005 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili, davalı Yılmazsay Nak. Taş. Tur. Oto. İth. İh. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı CC Translojistik Uluslararası Nak. ve Tic. Aş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava nakliyat emtia sigortasından kaynaklanan rücuen tahsil istemine ilişkindir.