muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6541, Karar No: 2024/9600, Tarih: 19.11.2024

6098 Sayılı TBK'nın 26’ncı maddesinde; "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." hükmüne yer verilmekle, aynı kanunun 27/1. maddesinde ise; kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkânsız olan sözleşmelerin, kesin olarak hükümsüz olacağı düzenlenmiştir.

İşbu kanun hükümleri ışığında; 12.09.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Kararda Değişiklik Yapılmasına Dair Cumhurbaşkanı Kararı, 06.10.2018 tarihli Resmi Gazete'de Yayınlanan Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğ'de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ, 16.11.2018 tarihli Türk Parası Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karara İlişkin Tebliğ'de Değişiklik Yapılmasına Dair Tebliğ ile T.C. Hazine ve Maliye Bakanlığı'nın 13.10.2020 tarihli Duyurusu ve meri yasal mevzuat birlikte değerlendirilmelidir.

Sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri, döviz cinsinden ve dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerin 32 Sayılı Karara İlişkin 2008-32/34 Sayılı Tebliğin 27. maddesinde; “Bu madde uyarınca sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerde yer alan bedellerin 32 sayılı Kararın Geçici 8'inci maddesi kapsamında Türk parası olarak taraflarca yeniden belirlenmesi zorunludur.” hükmüne yer verilmiştir. Aynı kanunun 28. maddesinde; “Bu madde uyarınca sözleşme bedeli ve bu sözleşmelerden kaynaklanan diğer ödeme yükümlülükleri döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak kararlaştırılması mümkün olmayan sözleşmelerde yer alan bedeller 32 sayılı Kararın Geçici 8 inci maddesi kapsamında Türk parası olarak taraflarca yeniden belirlenirken mutabakata varılamazsa; akdedilen sözleşmelerde döviz veya dövize endeksli olarak belirlenen bedeller, söz konusu bedellerin 2/1/2018 tarihinde belirlenen Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası efektif satış kuru kullanılarak hesaplanan Türk parası cinsinden karşılığının 2/1/2018 tarihinden bedellerin yeniden belirlendiği tarihe kadar Türkiye İstatistik Kurumunun her ay için belirlediği tüketici fiyat endeksi (TÜFE) aylık değişim oranları esas alınarak artırılması suretiyle belirlenir." hükmü düzenlenmiştir.

Anılan maddeler uyarınca işbu kararın yürürlük tarihinden önce taraflar arasında akdedilen sözleşmelerde döviz cinsinden kararlaştırılmış bulunan kira bedelinin belirtilen istisnalar dışında taraflarca yeniden belirleneceği, yeniden belirleme konusunda taraflar arasında mutabakata varılmazsa yukarıda yer alan düzenlemeye göre kira bedelinin tespit edilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Anılan maddeler uyarınca işbu kararın yürürlük tarihinden önce taraflar arasında akdedilen sözleşmelerde döviz cinsinden kararlaştırılmış bulunan kira bedelinin belirtilen istisnalar dışında taraflarca yeniden belirleneceği, yeniden belirleme konusunda taraflar arasında mutabakata varılmazsa yukarıda yer alan düzenlemeye göre kira bedelinin tespit edilmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

TBK'nın 26’ncı maddesinde; "Taraflar, bir sözleşmenin içeriğini kanunda öngörülen sınırlar içinde özgürce belirleyebilirler." hükmüne yer verilmekle aynı kanunun 27/1. maddesinde ise; kanunun emredici hükümlerine, ahlaka, kamu düzenine, kişilik haklarına aykırı veya konusu imkansız olan sözleşmelerin kesin hükümsüz olacağı düzenlenmiştir. Söz konusu kararnamelerle, döviz cinsinden ve dövize endeksli olarak sözleşme yapma özürlüğüne sınırlama getirilmekte olup, ekonomik kamu düzeninin korunması amaçlanmaktadır. Anılan hükümler, borçlunun kira borcuna itiraz etmesi halinde mahkemece kendiliğinden uygulanacağından ayrıca borçlunun bu tebliğ hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi de gerekmez. Bu hükümler kamu yararı düşüncesi ile çıkartılmış emredici nitelikte hükümler olduğundan aksine yapılan düzenlemeler ya da uygulamalar geçersizdir.

Somut olayda, takibe konu kira sözleşmesinin 02.11.2005 tarihli olduğu, kira sözleşmesi altındaki imzaya itiraz edilmediği, sözleşme bedelinin aylık brüt 64.000 ABD Doları olarak belirlendiği, istenen kira 2021 yılı mart ayı kirası 66.291,04 USD ‘nin takip tarihi itibariyle TL karşılığı olan 617.594,68 TL olarak belirlendiği dolayısı ile istemin, yukarıda yapılan açıklamalar gereği, dövizle sözleşme yasağı kapsamında kaldığı ve tebliğin yürürlüğe girdiği 13.09.2018 tarihinden itibaren 30 gün içinde de Türk parası olarak kira bedelinin belirlenmesi konusunda tarafların mutabakata vardığına dair de dosyada herhangi bir açıklama bulunmadığı, bu haliyle kira sözleşmesinde belirlenen aylık kira bedellerinin döviz cinsinden veya dövize endeksli olarak kararlaştırılmasının aylık kira alacağını belirsiz hale getirdiği, borçluların icra dairesine verdikleri itiraz dilekçesinde takip yapan alacaklıların takibe dayanak kira sözleşmesinde taraf olmadıkları kira borcunun bulunmadığını ileri sürerek ve tüm takibe konu borca ve faizlerine itiraz ettiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen tebliğin yürürlük tarihi olan 13.09.2018 tarihinden önce yapılan kira sözleşmesinde dolar cinsinden kira parasının belirlendiği için bu tebliğ kapsamında olup bu tebliğin yürürlüğe girdiği 13.09.2018 den itibaren 30 gün içinde kira bedelinin Türk parası olarak belirlenmesi konusunda tarafların mutabakata varamadığı görülmektedir. Tebliğin 8.maddesinin 20.fıkrasına göre 02.01.2018 tarih itibariyle belirlenen TCMB efektif satış kuruna göre hesaplanan Türk parası cinsinden karşılığına en fazla iki yıllık süre boyunca TÜFE oranlarına göre artırılması suretiyle kira parası TL olarak belirlenebilir.

Somut olayda ise 2021 Mart ayı kirası istenmekte olup bu dönem yönünden kira sözleşmesinde yabancı para üzerinden belirlenen aylık kira bedeli ekonomik kamu düzeninin korunmasını amaçlayan hükümler karşısında geçersizdir. Takibe konu döviz cinsinden istenen kira alacağının İİK 269/2 maddesi gereğince kira akdindeki imza inkar edilmediği için akdi kabul etmiş sayılır hükmüne dayanılarak kira sözleşmesinde yazılı döviz cinsinden kira bedelinin kesinleştiğinden söz edilemez. Borçlu aylık kira bedeline ve borca itiraz etmiş olup itirazın kaldırılması ve tahliye isteminin reddi yerine itirazın kaldırılmasına ve temerrüt nedeniyle borçlunun kiralanandan tahliyesine karar verilmesi isabetsizdir. Bölge Adliye Mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması görüşünde olduğumdan çoğunluğun kararın onanması yönündeki görüşüne katılamıyorum.19.11.2024
Yargıtay — Esas No: 2016/14597, Karar No: 2018/5708, Tarih: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14597 E.  ,  2018/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4344, Karar No: 2013/4436, Tarih: 08.07.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/4344 E.  ,  2013/4436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili, karşı dava eksik ve ayıpların giderilme bedeli ile uğranılan diğer zararların tazmini ve manevi tazminat istemleri ile açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-28 adet villanın mobilyalarının ve her türlü ahşap işlerinin yapımı konusunda akdî ilişki kurulduğu tarafların kabulünde olup, yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Dosyadaki belge ve bilgilerin değerlendirilmesi sonucunda davacı yüklenici şirket tarafından yapılan imalâtların 2007 yılında iş sahibine teslim edildiği anlaşılmaktadır. Taraflar yapılan işin bedeli konusunda uyuşamamaktadırlar. Davacı yüklenici şirket yapılan işin bedelini 759.000,00 TL. olduğunu bildirmiş, davalı iş sahibi şirket ise bu bedelin 280.000,00 TL olduğunu belirtmiştir. Taraflar arasında yazılı sözleşmenin bulunmadığına ve kararlaştırılan iş bedeli konusunda da taraflar anlaşamadıklarına göre davacı yüklenici şirket tarafından yapılan işin bedelinin BK’nın 366. maddesi uyarınca yapıldığı yıl mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre hesaplanması zorunludur. Karara dayanak yapılan bilirkişi raporunda iş bedeli dava tarihi itibarı ile hesaplandığından bu raporun karara dayanak yapılması doğru olmamıştır.

3-Bilirkişi tarafından düzenlenen 05.09.2011 tarihli ek raporda ayıp ve eksiklerin % 30 oranında olduğu ve bunların giderilme bedelinin 129.081,00 TL olarak hesaplandığı belirtilmiştir. Bilirkişiler tarafından bu hesaplama yapılırken ayıpların gizli ayıp mı, yoksa açık ayıp mı olduğu konusunda hükme yeterli bir değerlendirme yapılmamıştır. Raporun son bölümünde gizli ve açık ayıp konusunda bir paragraf halinde değerlendirme yapılmış ise de, bu değerlendirme parasal değer içermediğinden yeterli değildir. Davalı iş sahibi kendisine teslimin 12.08.2007 tarihinde yapıldığını kabul etmiştir. Bk 359. maddesi iş sahibinin işlerin mutad cereyanına göre imkanını bulur bulmaz eseri muayene etme ve kusurları varsa bunları

yükleniciye bildirme yükümlülüğü olduğu düzenlemesini içermektedir. Bu düzenleme açık ayıplarla ilgilidir. Gizli ayıpların ise BK'nın 362. maddesi uyarınca ortaya çıktığı tarihte derhal bildirilmesi zorunludur. Davalı iş sahibi 12.08.2007 tarihinde teslim aldığı halde ayıp ihbarına 30.10.2007 tarihinde ihtarname ile yapmıştır. Teslim tarihi ile ayıp ihbarı yapıldığı tarih arasında geçen 3 aya yakın sürenin BK'nın 359. maddesine göre makul bir süre olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle açık ayıpların giderilme bedeline ilişkin istemin yüklenicinin iş bedelinden mahsubu hatalı olmuştur.

4-İş sahibi şirket karşı davasında maddi ve manevi tazminat istemlerinde bulunmuştur. Mahkemece bu istemlerin reddine karar verilmiş, toplam miktar üzerinden davacı yüklenici yararına vekâlet ücreti karar altına alınmıştır. Bir davada maddi ve manevi tazminatın reddine karar verilmesi durumunda, vekâlet ücretlerinin ayrı ayrı hesaplanması gerekir. Somut olayda karar tarihinde yürürlükte bulunan asgari ücret tarifesinin 10. maddesi dikkate alındığında manevi tazminatın tamamen reddine karar verildiğine göre, manevi tazminat yönünden karar altına alınacak vekâlet ücretinin maktu vekâlet ücreti olması gerekirken, nispi tarifeye göre hesaplanıp karar altına alınması da yanlış olmuştur.

5-Mahkemenin gerekçeli kararında dava tarihinin 04.07.2008 yerine 14.07.2008 olarak yazılması, karar başlığında karşı davanın gösterilmemesi, karşı dava tarihinin ve kararın yazım tarihinin yazılmamış olması da bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacı yüklenici şirketin hakettiği iş bedelinin 2007 yılı mahalli serbest piyasa rayiçlerine göre hesaplanması, açık ayıplar dikkate alınmaksızın gizli ayıplar ile eksiklerin giderilme bedeli belirlenip iş bedelinden düşülmesi suretiyle davacı yüklenici şirketin hak ettiği iş bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmasından, karardaki eksikliklerin giderilmesinden ve sonucuna göre değerlendirme yapılmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, kararın 2. ve 4. bentleri uyarınca davalı karşı davacı iş sahibi şirket yararına, 3 bent uyarınca davacı ve karşı davanın davalısı yüklenici şirket yararına, 5 bent uyarınca taraflar yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/653, Karar No: 2011/1622, Tarih: 14.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/653 E.  ,  2011/1622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ile dava dışı kiracılar .... A.Ş ve ... Tarım Ürünleri ve Gıda San. Tic. A.Ş arasında akdedilen finansal kiralama sözleşmelerini davalının müteselsil kefil olarak imzaladığını, dava dışı kiracılarca ihtarlara rağmen kira ve sigorta prim borçları ödenmediği gibi finansal kiralama konusu olan malların da iade edilmediğini, bu hususta davalıya çekilen ihtarların sonuçsuz kaldığını, sigorta primi ve kira alacakları ile ilgili müracaatlarının iflas idaresince reddedildiğini ileri sürerek, 2.889.483.82 TL alacaklarının iflas masasına kaydına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iflas İdaresi temsilcisi, davacı tarafın talep ettiği alacak kaydının yargılamayı gerektirdiğini, bu nedenle alacak kaydının reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, davacı tarafın alacağı olan 2.885.422.00 TL nin iflas masasına dördüncü sıra alacak olarak kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Mahkemenin gerekçeli kararında iflas dosya numarası, ilan tarihi, ilan gazetesinin adı, iflas kararının kesinleşme tarihi ve bilirkişi ek raporu ile ilgili hususların dosya kapsamı ile bir ilgisinin bulunmadığı, dava konusu dosyanın Kadıköy İflas Müdürlüğü'nün 2007/26 esas sayılı iflas dosyası olduğu, iflas kararının kesinleşmediği, sıra cetvelinin 14.09.2008 günlü ŞOK gazetesinde yayınlandığı ve 17.09.2008 günlü Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, ancak gerekçeli kararda bu hususların dosya kapsamına uymayacak şekilde hatalı yazılmış olduğu belirlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 297. (HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca hüküm gerekçe bölümünde tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ya da anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkan sonuç ve hukuki sebebleri dosya kapsamına uygun olarak içermelidir.

Bu durumda Mahkemece, dosya kapsamına uygun gerekçe kurulup hüküm verilmesi gerekirken dosyaya uygun düşmeyen gerekçe dayanak yapılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu durumda Mahkemece, dosya kapsamına uygun gerekçe kurulup hüküm verilmesi gerekirken dosyaya uygun düşmeyen gerekçe dayanak yapılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6294, Karar No: 2024/3385, Tarih: 30.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6294 E.  ,  2024/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/22 Esas, 2022/319 Karar

DAVA TARİHİ : 28.03.2013

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında akdedilen satış sözleşmesiyle; davalının 34.... 2539 plakalı aracı müvekkiline devretmeyi ve aracı bir süre daha işletmeye devam ederek her ay 1.800,00 TL kira ödemeyi taahhüt ettiğini, müvekkilinin satış bedeli olan 28.000,00 TL'yi davalıya ödediğini ancak davalının aracın mülkiyetini müvekkiline devretmediği gibi vaat ettiği kira bedelini de ödemediğini, müvekkilin söz konusu alacaklarının tahsili için davalı aleyhine ilamsız icra takibi başlattığını, takibin, davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; resmi şekilde yapılmayan sözleşmenin geçersiz olup davacının davalıya ödeme yaptığı iddiasıyla sunduğu ödeme belgelerindeki imzaların davalıya ait olmadığını, davacının taahhüdünü yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin 02.12.2015 tarih, 2013/798 E. ve 2015/447 K. sayılı kararı ile sözleşmedeki ve ödeme belgelerindeki imzaların davalı eli ürünü olduğu, resmi olmayan araç satış sözleşmelerinin geçersiz olduğu, ödediği bedeli isteyebileceği, yine taraflar arasındaki sözleşme gereği davalının davacıya 12 ay boyunca aylık 1.800,00 TL ödeme yapmayı kabul ettiği, davacının davalıdan toplamda 42.800,00 TL alacaklı olduğu, ödeme tarihinden icra takip tarihine kadar ki işlemiş faizin de 900,95 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 22.11.2016 tarih, 2016/7804 E. ve 2016/15004 K. sayılı kararı ile;

"1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesinin 22.11.2016 tarih, 2016/7804 E. ve 2016/15004 K. sayılı kararı ile;

"1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık harici ticari araç alım satımından kaynaklanmaktadır. Tescilli araçların noter dışındaki satış ve devirleri geçersizdir. ( 2918 sayılı Kara Yolları Trafik Kanunu'nun md.20/d ) Geçersiz satışlarda herkes aldıklarını aynen iade ile yükümlüdür. Mahkemece uyuşmazlığın bu ilkeler çerçevesinde çözümlenmesi ve davalıya yapıldığı iddia edilen ödemelerle ilgili delil olarak dayanılan belgeler altındaki imzalar inkar edildiğinden ve bu hususta alınan kök ve ek raporlar hükme yeterli görülmediğinden yeniden imza incelemesi de yaptırılarak tüm deliller birlikte değerlendirilip, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve dosyanın mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozma İlamına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında 06.12.2010 tarihinde 34 ... 2539 plakalı servis aracının devri ve bir yıl boyunca davalının çalıştırması karşılığında aylık 1.800,00 TL kira ödemesine ilişkin sözleşme imzalandığı, davalı her ne kadar sözleşmenin maddelerinde hata olduğunu, ve imzanın kendisine ait olmadığını iddia etmişse de davalının, davacıya verdiği 22.0.2011 ve 06.02.2012 tarihli belgelerdeki imzalar sözleşmedeki imza, imza incelemesi için verdiği imzalar, vekâletnamedeki imzası, birlikte karşılaştırılarak bilirkişiden alının ATK raporunda, bu imzaların davalının el ürünü olduğunun belirtildiği, sözleşme içeriğinin de birinci ve ikinci sayfasının uyumlu olduğu, sözleşmenin son sayfasına tarafların imza attıkları, davalı tarafın yaptığı sözleşme gereğince aldığı paranın inkârı yoluna gittiği, geri ödeme yapmadığı, imzaladığı sözleşmeyi de inkâr etmediği ve aracı da devir etmediği, araç satışlarının noterde olması gerektiği, resmi olmayan satışların geçerli olmayacağı görülmekle, taraflar arasında harici satış senedi ile araç satışına ilişkin sözleşme geçersiz olup davacı tarafın ancak ödediği bedeli geri iade hakkına sahip olduğu, davacının, davalıya 23.000,00 TL ödeme yaptığının belgelerden anlaşıldığı, yine taraflar arasında yapılan sözleşme gereği davalının, davacıya 12 ay boyunca her ay için 1.800,00 TL ödeme yapmayı kabul ettiği, böylece 21.600,00 TL kira bedeli oluştuğu, davacının toplam alacağının 44.600,00 TL olduğu ancak yazın okulların tatilleri ile ilgili kazanç düşüklüğü sözleşmede olmamasına rağmen davacı tarafından düşürülerek, 42.800,00 TL üzerinden takibin yapıldığı, bu takibin yerinde olduğu, ödeme tarihinden icra tarihine kadarki işlemiş faizin de 900,95 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.