muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2601, Karar No: 2024/4777, Tarih: 11.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2601 E.  ,  2024/4777 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/64 E., 2023/156 K.

BİRLEŞEN 2021/384 ESAS SAYILI DOSYADA

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/184 E., 2022/509 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca haksız azil nedeniyle doğan zararın tazmini istemine ilişkin asıl dava ve sözleşmenin zamanında ifa edilmemesi nedeniyle doğan zararın tazmini istemine ilişkin birleşen davada, asıl dava yönünden dosyaya sunulan 27.09.2022 tarihli sulh protokolü gereğince hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı birleşen davada davacı ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına; arsa sahibi ...'ın sulh protokolünde parmak izi kullanması, sözleşmede ise imza atmış olması nedeniyle okur yazar olmadığı değerlendirilmiş ve sözleşmenin geçersiz olduğu sonucuna varılmış ise de arsa sahibi ...'ın bu tarihlerden önce söz konusu taşınmaz tapuda devir olurken 01.05.1990 tarihli resmi senette alıcı sıfatıyla imza atarak işlem yaptığı anlaşıldığından kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geçerli olduğu sonucuna varıldığı, bu durumda mahkemece taraf iradelerinin birleşmesi sebebiyle sözleşmenin feshine karar verilmesi gerekirken sözleşmenin geçersiz olduğunun kabulü ile sonuca varılmasının doğru olmadığı, 04.09.2013 tarihinde dava konusu arsa üzerindeki binanın riskli yapı olduğunun tespit edildiği, kanuna göre riskli yapının yıkılması bir zorunluluk olup, taraflarca yıkımın yapılmaması halinde idarece yıkılması gerektiği, şu halde riskli yapı olan binanın ekonomik değeri bulunmayacağı anlaşılmakla birleşen dosyada davacı ...'in binanın yıkılması sebebiyle uğradığı zarar talebinin reddinin gerektiği, sözleşmenin feshi halinde sözleşmede ayrıca kararlaştırılmamışsa müspet zararlar istenemeyeceğinden müspet zarar kapsamındaki kira tazminatı talebinin reddinin gerektiği gerekçeleriyle yeniden esas hakkında karar verilmesine ve asıl davada taraflar davacı ... ile davalı ... arasında düzenlenen 27.09.2022 tarihli sulh ve ibra protokolü gereğince hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleşen davada sözleşmesinin feshi talebinin kabulü ile sözleşmenin feshine, tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

3-Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı asıl ve birleşen davada davalı ... vekili ve birleşen dosyada davacı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

3-Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı asıl ve birleşen davada davalı ... vekili ve birleşen dosyada davacı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, asıl ve birleşen davada davalı ... vekili ve birleşen davada davacı ... vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin asıl ve birleşen davada davalı ... vekili ve birleşen dosyada davacı ... vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl ve birleşen dosyada davalı ... ile birleşen dosyada davacı ...'den alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24243, Karar No: 2015/12742, Tarih: 16.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24243 E.  ,  2015/12742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından tamamına yönelik olarak; davacı erkek tarafından ise, katılma yoluyla kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmedilen nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.06.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadının, delil listesinde bildirdiği tanıklardan ..., ..., ... ,... ,..., ... ve ... dinlenilmemiş, mahkeme 08.04.2014 tarihti oturumda "dosyada başkaca araştırma yapılmasına yer olmadığına" karar vererek sonraki celseyi sözlü yargılama duruşması olarak belirlemiş ve sonraki celse davayı neticelendirmiştir. Delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez (HMK m. 196). Davalı kadın bu tanıkların dinlenilmesinden açıkça vazgeçmediği gibi, davalı erkeğin de bu konuda açık bir izni bulunmamaktadır. Tanıklar, Hukuk Muhakemeleri kanununun 241. maddesinde belirtilen koşulların gerçekleşmiş olması durumu hariç olmak üzere açıkça vazgeçme olmadıkça dinlenmek zorundadır. Başka bir anlatımla, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenilen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verilebilir. Buna göre, adı geçen tanıkların dinlenilmemeleri için dinlenen tanıklarla ispat edilmek istenen hususun yeter derecede aydınlanmış olması gerekir. Böyle değilse bu hükme dayanılarak mahkeme tanığı dinlemekten kaçınamaz. Dosya kapsamından Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. O halde, davalı kadının gösterdiği tanıkların Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri uyarınca dinlenerek, gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/489, Karar No: 2019/5321, Tarih: 14.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/489 E.  ,  2019/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan sanık ... hakkında Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 25.01.2018 tarihinde 2017/654 esas, 2018/28 sayılı kararı ile verilen kararın kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 04.02.2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 15.07.2009 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Edremit Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 09.09.2009 tarihinde 2009/3711 soruşturma, 2009/2487 esas ve 2009/1213 iddianame no ile TCK'nın 191, 53, maddeleri uyarınca yargılanmak üzere kamu davası açıldığı,

2- Edremit 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 02.02.2011 tarih, 2009/680 esas ve 2011/46 karar sayılı kararıyla sanık hakkında TCK’nın 191/1 ve 62, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına ayrıca aynı Kanun’un 191/2 maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, yoklukta verilen kararın 08.03.2011 tarihinde bizzat sanığa tebliğ edildiği, itiraz edilmeyen kararın 16.03.2011 tarihinde kesinleştiği,

3- Burhaniye Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce infaz işlemelerine başlandığı, çağrı yazısının sanığın talimat ile alınan ifadesinde bildirdiği adresten başka bir adrese gönderildiği ve sanığın işe gittiği beyanıyla Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebligatın yapıldığı, süresinde müracaat olmadığından yükümlülük ihlali gerekçesiyle dosyasının kapatılarak 24.05.2011 tarihinde Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve akabinde her hangi bir işlem yapılmadığı,

4-Sanığın, infaz süresi geçtiği gerekçesiyle Adli sicil kaydının silinmesine yönelik 24.11.2017 tarihli talebi üzerine Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 25.01.2018 tarihinde 2017/654 esas, 2018/28 sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin sanık lehine olduğu gerekçesiyle Edremit 2. Sulh Ceza Hakimliği'nin 02.02.2011 tarih, 2009/680 esas ve 2011/46 karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına, tedavi ve denetim tedbirlerine uygun davranılması nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1, 62/1, 50/a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair Edremit 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02/02/2011 tarihli ve 2009/680 esas, 2011/46 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğunun anlaşılması sebebiyle açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/01/2018 tarihli ve 2017/654 esas, 2018/28 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre,

1) Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar edeceği nazara alındığında, somut olayda Burhaniye Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 27/04/2011 tarihli çağrı kağıdının muhtarlığa 12/05/2011 tarihinde teslim edilip yakın komşu durumdan haberdar edildiği, bu tebligat üzerine şüphelinin müracaat etmediği ve denetime uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile Burhaniye Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce dosyanın kapatılmasına karar verildiği, bu durumun ise ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, bu kapsamda şüphelinin ilk çağrıya uyamaması durumunda bu kez sonuçları da şerh edilmek sureti ile ikinci kez çağrı kağıdı çıkartılması bu çağrıya da uymaması halinde ısrar şartının gerçekleşeceği, bu sebeple açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği cihetle, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2) Edremit 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 02/02/2011 tarihli ve 2009/680 esas, 2011/46 sayılı kararında, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılması halinde cezanın infaz edilmiş sayılmasına dair karar verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması hâlinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde, İsabet görülmemiştir' denilerek Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.01.2018 tarihinde 2017/654 esas, 2018/28 sayılı kararın bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Yapılan incelemede;

1- 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, somut olayımızda şüphelinin erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi gerektiği, şüphelinin fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için en az 2 kez ihtar yapılmış olması ve şüphelinin usulüne uygun 2 haklı ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği, buna karşın şüpheli hakkında Burhaniye Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemelerine başlandığı, çağrı yazısının sanığın talimat ile alınan ifadesinde bildirdiği adresten başka bir adrese gönderildiği, sanığın işe gittiği beyanıyla Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebligatın yapıldığı, süresinde müracaat olmadığından yükümlülük ihlali gerekçesiyle dosyasının kapatılarak 24.05.2011 tarihinde Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği ve her hangi bir işlem yapılmadığı, netice olarak şüpheli hakkında ısrar şartının gerçekleşmediği,

2- 5237 sayılı Kanun’un 191/1. maddesi gereğince cezayla birlikte aynı Kanun’un 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen sanık hakkında Kanun’un 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde mahkum olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi düzenlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu gerekçe ile yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 25.01.2018 tarihinde 2017/654 esas, 2018/28 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/88, Karar No: 2006/88, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-88 E., 2006/88 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-88 E., 2006/88 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME SUÇUNDAN SANIK KİŞİNİN HUKUKİ DURUMU

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Yerel Mahkemece verilen görevsizlik kararı, adlî yargı sistemi dışındaki bir makamı görevli sayar nitelikte bulunduğundan, temyiz yasa yoluna tâbidir. Bu karar, yasa yoluna başvurma yetkisi bulunan sanığın yokluğunda verilmesine karşın gerekçeli karar tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle, öncelikle Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının sanığa tebliği ile başvurulacak yasayolu sonunda veya yasayoluna başvurulmaması üzerine kesinleştirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, henüz Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 323-845 sayılı görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/735, Karar No: 2019/4566, Tarih: 18.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2017/735 E.  ,  2019/4566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 18.06.2019 gün ve saatte temyiz eden Hazine vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Dava konusu 5 parsel sayılı taşınmazın tümü ile 6 parsel sayılı taşınmazın haritasında (A) harfi ile gösterilen kesimi hakkında hükmüne uyulan 11.7.1990 günlü 1988/973-1990/8743 Esas, Karar sayılı bozma ilamında 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 30/2. maddesi gereğince, dağıtıma tabi tutulan bu yerlerdeki diğer iskan hakkı sahipleri ölmüşse ise mirasçılarının belirlenmesi; müşterek payın, üçüncü kişi durumunda bulunan zilyedi tarafından koşulları bulunduğu takdirde iktisap edilebileceği göz önüne alınarak zilyedlerin kimler olduğunun saptanması gerektiği belirtildiği halde, bozma ilamında öngörüldüğü biçimde araştırma yapılmaksızın karar verilmesinin” isabetsizliğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul kısmen reddine; çekişmeli 5 ve 6 parseller ile ilgili fen bilirkişisi ...’ın 07.06.2004 tarihli keşif sonucu tanzim ettiği fen bilirkişisi raporu ve 04.02.2005 tarihli ek raporundaki kroki 2 de gösterildiği üzere; 5 parselin krokide (C) harfi ile gösterilen 75.000 metrekare kısmının K.Evvel 1942 tarih 19 sıra nolu tapu kaydına istinaden hükümde belirtilen paylar oranında tapu kaydı malikleri ... mirasçıları adlarına tesciline, 5 parselin krokide (B) harfi ile gösterilen 100.006,41 metrekarelik kısmı ile 6 parselin (B) harfi ile gösterilen 20.000.00 metrekarelik kısmı olmak üzere toplam 120.006.41 matrekarelik yerin K.Evvel 1942 tarih 70 sıra nolu tapu kaydına istinaden hükümde belirtilen paylar oranında tapu kaydı malikleri ... mirasçıları adlarına 6 parsel numarası ile tesciline; 5 parselin krokide (A) harfi ile gösterilen 80.993,59 metrekarelik kısmı ile 6 parselin (A) harfi ile gösterilen 20.060,33 metrekarelik kısmı olmak üzere toplam 101.053 92 metrekarelik yerin hükümde belirtilen paylar oranında Aralık 1970 tarih 1 sıra nolu tapu kaydı maliki ... oğlu ...'ün hissesini 10.11.1981 tarihinde 1 sıra numaralı tapu kaydı ile satışla devrettiği ... ... oğlu ... mirasçıları adlarına köyde en son parselden sonra yeni bir parsel numarası verilmek suretiyle ayrı bir parsel numarası ile tesciline, 5 parselin krokide (D) harfi ile gösterilen 90.000 metrekarelik kısmı ile 6 parselin (D) harfi ile gösterilen 10.000.00 metrekarelik kısmı olmak üzere toplam 100.000.00 metrekarelik yerin 3402 sayılı Kadastro Kanun'un 14/son fıkrası gereğince kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetliğe istinaden hükümde belirtilen paylar oranında ... ... oğlu ... mirasçıları adlarına ayrı bir parsel numarası ile tapuya tesciline; 5 parselin krokide (E) harfi ile gösterilen 83.000,00 metrekarelik kısmı ile 6 parselin (E) harfi İle gösterilen 43.000.00 metrekarelik kısmı olmak üzere toplam 126.000,00 metrekarelik yerin Ekim 1963 tarih 1 sıra nolu tapu kaydına istinaden hükümde belirtilen paylar oranında kayıt malikleri ... mirasçıları adlarına ayrı bir parsel numarası ile tesciline, 5 parselin krokide (F) harfi ile gösterilen 60.000