muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7832, Karar No: 2022/11355, Tarih: 08.11.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/7832 E.  ,  2022/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1-) Mahkûmiyet; Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi

21.01.2021 tarihli 2020/280 esas ve 2021/48 karar

2-) İstinaf başvurusunun eleştirili esastan reddi

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin

08.03.2021 tarihli 2021/501 esas ve 2021/602 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun eleştirili esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 08/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7710, Karar No: 2016/11113, Tarih: 05.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/7710 E.  ,  2016/11113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I) Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahibine henüz teslim edilmemiş olan kredi kartı ile alışveriş yapma eyleminin mağdurunun kredi kartını üreten banka olması karşısında suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanın davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olmasının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği gözetilerek; şikayetçi ... vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık imzasına teslim edilen ... kredi kartının şifresinin, hangi yöntemle oluşturulduğunun, kime, ne zaman ve nasıl bildirildiğinin, telefon vasıtasıyla yapılmış ise, görüşme kayıtlarının istenerek, görüşme yapanın kim olduğunun tespiti, kartların kullanımı sonrasında katılana SMS veya mail gibi bir yöntemle kartın kullanıldığı hususunda bilgi verilip verilmediğinin, verilmiş ise, hangi numaraya hangi kullanımlar sonrasında bilgi verildiğinin sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı Cumhuriyet Savcısının, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22987, Karar No: 2014/9277, Tarih: 06.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22987 E.  ,  2014/9277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/115418

MAHKEMESİ : Ankara 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2009

NUMARASI : 2006/689 (E) ve 2009/243 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümden sonra sunulan Avukat S..U.. ve Avukat M.. L.. imzalı 21/01/2010 havale tarihli dilekçede, sanık Ş.. K..'ın gerçek adının M..C..S.. olduğu, sanık Ş.. K..'ın kimliği ile atılı suçu işlediğinin bildirilmesi karşısında, sanığın suçun asıl faili olup olmadığının araştırılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.. K.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17350, Karar No: 2017/2427, Tarih: 23.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17350 E.  ,  2017/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ...sigortasına giriş tarihinin ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti, ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili ve aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekillice temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosya içeriğinden, 6.6.2013-13.6.2013 tarihleri arasında yurt içinde 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılığı bulunan, ...sigortasına tabi yurtdışı hizmetlerini 3201 sayılı Kanun kapsamında 27.6.2013 tarihinde borçlanma istemine istinaden 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında 5225 gün karşılığı tahakkuk ettirilen borçlanma bedelini 17.12.2013 tarihinde tamamını ödeyen, 10.1.1966 doğumlu davacının, 13.1.2014 tarihli tahsis talebinin Kurumca reddedilmesi üzerine, davacının, ...sigortasına giriş tarihi olan 23.5.1984 tarihinin, Türkiye’de sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğinin ile tahsis talep tarihini takip eden 01.02.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini, ödenmeyen yaşlılık aylıklarının yasal faizi ile tahsilini ve aksine Kurum işleminin iptalini istediği; Mahkemece, davacının sigortalılık başlangıcı, ...sigortasına giriş tarihi olan 23.5.1984 tarihi olarak tespitine ve 1.2.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti yönünde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının, ...sigortasına giriş tarihi olan 23.5.1984 giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak kesin dönüş şartı irdelenmeksizin yaşlılık aylığı yönünden verilen karar eksik incelemeye dayalıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi de, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi de, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Çünkü, bilindiği üzere 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Sosyal Güvenlikleri Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun’un 3’üncü maddesinde yer alan, borçlanma isteminde bulunabilmek için yurda kesin dönüş yapılması gereğini öngören düzenleme, Anayasa Mahkemesi’nin 12.12.2002 günlü, 2000/36 E. 2002/198 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş, 29.07.2003 tarihli 4958 sayılı Yasanın 56’ıncı maddesiyle de, 3201 sayılı Yasanın 3’üncü maddesinde bu yönde gerekli düzenleme yapılmıştır. Sıralanan hukuksal çerçeve karşısında, yurt dışında bulunan Türk vatandaşlarının borçlanabilmeleri için yurda kesin dönüş yapma koşulu ortadan kalkmış olmakla birlikte, 3201 sayılı Yasa gereğince borçlanan Türk vatandaşlarına yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için,

a) Yurda kesin dönülmüş olması,

b) Tahakkuk ettirilen döviz borcunun tamamının ödenmiş olması,

c)Döviz borcunun tamamının ödenmesinden sonra yazılı istekte bulunulması koşullarının hepsinin birlikte gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin aynı Kanunun 6’ıncı maddesi hükümleri Anayasa Mahkemesince iptal edilmemiş olup ayaktadır. Anılan düzenleme, aylık bağlanması için “kesin dönüş” şartını aramakla birlikte, “kesin dönüş” konusunda açıklayıcı bir bilgi içermez.

Hukuk Genel Kurulu’nun 1997/10-588-857, 1998/10-645 1999-237 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, yurda kesin dönüş yapmaktan söz edebilmek için yurt dışında çalışan Türk Vatandaşlarının çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini, gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve sosyal güvenliklerini de burada sağlamak üzere anavatana dönüş yapmaları gerekir. Başka bir anlatımla, yurt dışındaki işçi sıfatıyla, çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkilerini bitirmeden ilgili ülkenin sosyal güvenlik kuruluşundan işsizlik,hastalık gibi yardım alarak geçici sürelerle yurda giriş yapmak “kesin dönüş” yapıldığı anlamını taşımaz. Yine yurt dışındaki işini kaybetmek de her zaman kesin dönüşe delalet etmez. Giderek kişi işsiz kalabilir ama işsizlik sigortasından yardım almayı yeterli görerek yurda kesin dönüş yapmayabilir.

Bu konuda çıkarılan, 06.11.2008 tarih 27046 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesinde de “Kesin dönüş; Aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu” ifade edeceği öngörülmüştür. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarında; işsizlik sigortasından yardım almak kişinin yurt dışında oturduğuna ve yurda kesin dönüş yapmadığına kuvvetli bir delil ve karine oluşturur. Ancak bu karinenin aksi, somut olayın özellikleri içinde belirlenecek aynı güçteki delillerle de ispat olunabilir.

Mahkemece yapılacak iş; aylık bağlanabilmesi için anılan 6’ıncı maddenin aradığı kesin dönüş koşulunun yeniden ve usulünce (bu anlamda özellikle gerekirse son tarihli tercümeli TR 4 denilen ... sigorta kurumuna ait hizmet cetveli yeniden celbedilmeli v.s) araştırılarak varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Yapılacak araştırma sonucu kesin dönüşün gerçekleşmemiş olduğunun anlaşılması halinde dahi, sigorta başlangıcına dair davacı isteminin kabulüne karar verilmesi gereği bozmadan sonraki yargılamada gözardı edilmemelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5056, Karar No: 2020/3098, Tarih: 23.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5056 E.  ,  2020/3098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 21/12/2017 tarih ve 2014/1115 E- 2017/511 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19/09/2019 tarih ve 2018/1447 E- 2019/878 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, ...'in ilk olarak 1984 yılında murisleri ...tarafından kurulduğunu, ...'in yıllarını vererek ...'i Eskişehir'in önde gelen markalarından biri yaptığını, 2000 yılından sonra müteveffanın eşi ... tarafından işletilmeye başlandığını, ancak ...'in ticari hayat bilgisinin bulunmadığını, 2000 yılında yanlarına dava dışı... adında personel aldıklarını, işleri...'in yürütmeye ve ...'i yönlendirmeye başladığını, müvekkillerinin tecrübesizliğinden faydalanarak ...'i borç batağının içerisine soktuğunu, davalı ve ...’in müvekkillerine borçlar kapatıldıktan sonra geri verileceği vaadi ile ve baskı altında Eskişehir 5. Noterliğinin 15/06/2012 tarih 07183 yevmiye numaralı marka devir sözleşmesi imzalattıklarını, Eskişehir'in en meşhur markasının 7.900,00 TL bedelle devrinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, sözleşmenin hile, ikrah ve gabin ile sakat olduğunu, müvekkillerinin 16/07/2012 tarih ve 08583 yevmiye numaralı feshi ihbarnamesi devir sözleşmesini haklı sebeplerle feshettiklerini, davalının marka devir sözleşmesindeki semeni ödemediği için de sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürerek 15/06/2012 tarih ve 07183 yevmiye nolu marka devir sözleşmesinin iptalini ve dava konusu markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra ikame edildiğini, müvekkilinin iyi niyetli kişi konumunda olduğunu, davacı tarafın müvekkili tarafından ödenen paraları daha sonra müvekkiline iade etmeye yanaşmadığını, davacılar aleyhinde dolandırıcılık ve mal kaçırma sebebi ile ikame edilmiş ve hali hazırda devam eden davaların mevcut olduğunu, davacıların dava konusu sözleşmeyi feshettiğine ilişkin ihtarnamelerin müvekkiline tebliğ edilmediğini, iddiaların yerinde bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu Marka Devir Sözleşmesinin 15.06.2012 tarihinde imzalandığı, sözleşmenin akdedildiği tarihten bir ay sonra davacılar fesih iradelerini noter yolu ile gönderdikleri fesih ihbarnamesi ile açıklamış olsalar da davalıya tebligatın ulaşmadığı, bu davanın hak düşürü sürenin dolumundan sonra 15.12.2014 tarihinde açıldığı, süresinde olduğu varsayılsa dahi, aşırı yararlanmanın kabul edilebilmesi için objetif unsurlarının yanında subjektif unsurlarının da gerçekleşmesi gerektiği, davacının kadın olmasının düşüncesizlik deneyimsizlik olarak nitelendirilemeyeceği, sözleşmeyi imzalarken bedelin düşüklüğünü ve markayı devrettiğinin farkında olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacıların iradelerinin sakatlanması, aşırı yararlanma hukuki nedenine dayalı davanın Borçlar Kanunu'nun 28. maddesinde öngörülen 1 yıllık süre içerisinde açılmadığının belirlenmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, dava konusu markanın hükümsüzlüğü yönünden de başka bir iddianın ileri sürülmemiş olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 23/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6333, Karar No: 2012/4731, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6333 E.  ,  2012/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı ... İnş. Malz. El İş. Dek. As San. Tic. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına ve özellikle davanın istirdata dönüşen kısmı için faiz talep edilmemiş olmasına göre taraf vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.876,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... İnş. Malz. El İş. Dek. As San. Tic. A.Ş.'den alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2527, Karar No: 2022/7731, Tarih: 22.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/2527 E.  ,  2022/7731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; davacı vekili tarafından UYAP üzerinden gönderilen 02/02/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahalline (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 22/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10727, Karar No: 2019/5834, Tarih: 26.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/10727 E.  ,  2019/5834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; kil madeni işlettiğini, maden ocağına ulaşımın sağlanacağı yol için Bozyazı Mal Müdürlüğü ile arasında 03.04.2009 tarihinde kira sözleşmesi imzalandığını, kira sözleşmesi uyarınca kira bedelinin dört taksit halinde ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ilk iki taksitin ödendiğini ançak üçüncü taksidin ödenemediğini ve bunun üzerine davalı kiraya veren tarafından kira sözleşmesinin tek taraflı olarak feshedildiğini, haksız fesih nedeniyle tahsis edilen yeri kullanılamadığını ve maden ocağı işletmesine ulaşımın sağlanamadığını, işletmeden elde edilen gelirlerden yoksun kaldığını, kira sözleşmesinin haksız feshedildiğinin tarafınca açılan kiracılık sıfatının tespiti istemi davada hüküm altına alındığını, işletmenin faaliyete geçmemesi sonucu ödenemeyen borçlar nedeniyle ticari itibarının zedelendiğini belirterek maddi ve manevi zararın giderilmesi için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 10,000,00 TL tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı; talep edilen zararlar ile kira sözleşmesi arasında illiyet bağı bulunmadığını, kira sözleşmesi uyarınca taşınmazın davacıya teslim edildiğini ancak kira bedelinin ödenmemesi nedeni ile sözleşmenin feshedildiğini, davacı tarafından açılan kiracılık ilişkisinin tespiti davasında feshin sadece şeklen usulsüzlüğüne karar verildiğini, davacının sözleşmenin feshinde kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacının kar kaybı zararını talep ettiği, bunun için kira sözleşmesinin kusurlu olarak feshedilmesi gerektiği, davacı tarafından açılan kiracılık ilişkisinin tespiti davasında mahkemece, kira sözleşmesinin gerekli tebligat yapılmadan ve mehil verilmeden haksız olarak feshedildiğine hükmedilmişse de davacının kira bedellerini ödemediği için bizzat kendi kusurlu davranışıyla feshe neden olduğunu, sözleşmenin kusurlu olarak haksız feshinden söz edilmesinin mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davalı kiraya verenin kira sözleşmesini tek taraflı feshetmesi nedeniyle davacının uğramış olduğu maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının mahrum kalınan kâr talebine yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;