muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7135, Karar No: 2011/7733, Tarih: 22.11.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8008, Karar No: 2021/11461, Tarih: 14.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8008 E.  ,  2021/11461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 3. Sulh Hukuk ve Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün mernis adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüğün yerleşim yeri adresinin “Bursa” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Adapazarı İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayı küçüğün Bursa’da ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6350, Karar No: 2008/7764, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6350 E.  ,  2008/7764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.11.2007 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 425 ada 1 parsel sayılı davacı adına kayıtlı taşınmazın kaydındaki “Sultan ... Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıtlardaki vakıf şerhi tek taraflı işlemle konulduğundan dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

425 ada 1 sayılı parselin tapulama tespitinin 11.02.1975 tarihinde kesinleştiği, kaydına vakıf şerhinin işlenmediği, "Sultan ... Vakfı" şerhinin 03.02.2006 tarihinde 425 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kaydına yazıldığı anlaşılmaktadır.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “Sultan ... Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir. Ancak;

425 ada 1 sayılı parselin tapulama tespiti sırasında tutanağına vakıf şerhinin işlenmediği, bu şerhin 425 ada 1 sayılı parsel kaydına 03.02.2006 tarihinde işlendiği ve işlemin mahkeme hükmüne değil idarenin tek taraflı istemesi, bu isteğin yetkili Tapu Sicil Müdürlüğünce kabul edilmemesi üzerine idari işlemin İdare Mahkemesi kararıyla iptali üzerine işlendiği görülmektedir. Kısaca söylemek gerekirse, 425 ada 1 sayılı parsel kaydındaki düzeltme, ilgililerin rızaları dışında mahkeme hükmü olmaksızın yapılmıştır. Kayda işlenen şerh Türk Medeni Kanununun 1027.maddesindeki yönteme uygun düşmediğinden, şerhin açıklanan olgu gözetilmek suretiyle kaldırılmasında yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idarenin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 5737 sayılı ... Kanununun 77. maddesi uyarınca ... her türlü harçtan muaf olduğundan yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2529, Karar No: 2017/5256, Tarih: 11.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2529 E.  ,  2017/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/09/2015 tarih ve 2014/52-2015/452 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkil şirketin davalı bankanın müşterisi olduğunu ve hesabından değişik tarihlerde sahte talimatlar ile ödemeler yapıldığının tespit edildiğini, talimatlardaki imzaların müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, gerekli dikkat ve özeni göstermeyen bankanın müvekkilinin zararından sorumlu olduğunu ileri sürerek şimdilik 150.000,00 TL'nin çekildiği tarihten itibaren en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalı bankadan ve işlemleri gerçekleştiren diğer davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili; davacının hesabındaki işlemlerin 2012 yılı Nisan ayından itibaren 2013 yılının Haziran ayına kadar yalnızca diğer davalı ... tarafından sunulan imzalı talimatlarla gerçekleştirildiğini, bu işlemlerin sahteliğinin ileri sürmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bankadan talimat yoluyla çekilen paraların şirket faaliyetlerinde kullanılıp kullanılmadığının tespiti gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davacının iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, talimatla çekilen paraların yine şirket için kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...'ın farklı tarihlerde diğer davalı bankanın davacı şirkete ait hesabından toplamda 178.900,00 TL parayı çektiği ve bunun 124.900,00 TL'sini davacı şirket hesabına kullanıldığı, bakiye kalan kısmının nereye kullanıldığının tespit edilemediği, davalının davacı şirkete ait şirket hesabından vekaletsiz işgören olarak para çekerek kullandığı, davacı şirket hesabına çalışan ve davacı şirket müdürünün oğlunun çektiği paralardan haberdar olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi davacı şirket temsilcisinin para çekilmesine zımnen icazet verdiği, davalı ... tarafından çekilen paraların büyük bir kısmının davacı şirket adına kullanıldığı ve şirket hesabına girdiği sabit olup ayrıca davalı tarafından çekilen bedellerin 27/04/2012 ile 30/05/2013 tarihleri arasındaki uzun bir süreçte kullanıldığı, davacı şirketin bu bedellerin davalı tarafından çekildiğini bilmemesinin mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirkete ait banka hesabındaki paraların davalılarca haksız olarak çekildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Davacı, şirket ortağı veya yetkilisi olmadığı halde şirket hesabından para çeken davalı ...'ın ve şirket yetkilİsinin geçerli talimatı olup olmadığını incelemeyen davalı bankanın kusurlu olduğunu iddia etmiş ise de, mahkemece davacı şirketin hesaplarında uzun bir süre yapılan işlemleri farketmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve hesaptan çekilen paraların büyük kısmının yeniden şirketin adına kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bankalar kendisine saklaması için verilen mevduatı mevduat sahibi asile veya yetkili vekile ödemekle yükümlü olup, yanlış veya yetkisiz kişiye ödeme yapması halinde hukuki sorumluluğu gündeme gelecek ve mevduat sahibine ödeme yapmaktan kurtulamayacaktır. Ticaret Sicili kayıtlarından da anlaşıldığı ve davalı bankaya da bildirildiği üzere, davacı şirket yetkilisinin ... olduğu ve davalı ...'ın da şirket yetkilisinin imzasını taşıyan talimatlarla davalı bankada işlem yaptığı anlaşılmaktadır. Ancak, bilirkişi raporunda, talimatlardaki imzanın çıplak gözle dahi bakıldığında şirket yetkilisine ait olmadığının anlaşıldığı yönünde kanaat bildirilmiştir. Yine bilirkişi tarafından, davacı şirketin davalı banka ve diğer bankalarda bulunan hesapları incelenmiş ve davalı banka nezdinde bulunan hesaptan 2012 Nisan ayı ile 2013 Haziran ayına kadar davalı ... tarafından toplam 178.900,00 TL çekilmiş olduğu, bu paranın 114.900,00 TL'nın yine davacı şirket adına kullanıldığı tespit edilmiştir. Ancak 31.12.2012 tarihinde çekilen 64.000,00 TL'nin davalı tarafından nereye harcanmış olduğu, şirketin iş ve işlemleri için harcanıp harcanmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Bu durumda, davalı ... tarafından çekilen paralardan toplam 114.900,00 TL davacı şirket lehine kullanıldığından davacı şirketin artık bu işlemleri benimsediği kabul edilmelidir. Ancak, 31.12.2012 ve daha sonraki tarihli işlemlerin davacının bilgisinde olup olmadığı, davalı bankanın davacıya bu işlemlere ilişkin hesap hareketlerini gösterir ekstre gönderip göndermediği, davalı tarafından gerçekleştirilen 64.000,00 TL'lik işlemi davacı şirketin benimseyip benimsemediği yönünde araştırma yapılması, herhalukarda davalı ...'ın davacı şirketin elemanı olduğu ve uzun süre şirket hesaplarında işlem yaptığı gözetildiğinde gerektiğinde mümeyyiz davacının müterafık kusurunun da değerlendirilerek sonuca varılması gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme neticesinde yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10165, Karar No: 2012/10347, Tarih: 16.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10165 E.  ,  2012/10347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16756, Karar No: 2012/3305, Tarih: 27.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16756 E.  ,  2012/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılardan ... vd. ve davalı idare vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılardan ... vd. ve davalı idare vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılan inceleme ve alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 3846 m2 olup, emsal ise 154 m2 yüzölçümlü küçük bir taşınmazdır.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılardan ... vd. ve davalı idare vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16904, Karar No: 2015/6339, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16904 E.  ,  2015/6339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10914, Karar No: 2015/24211, Tarih: 08.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10914 E.  ,  2015/24211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sanığın yüzüne karşı tefhim olunan karara karşı sanık müdafiinin 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 05/07/2013 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık ... katılan ... karşı hakaret ve tehdit suçları ile sanık ... katılan ... yönelik hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasını geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE;

3) Sanık ... katılan ... yönelik yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılan.... müdafiinin temyize itirazlarının incelenmesinde;

Katılan... 'ın olay nedeniyle yaralanmasına ilişkin olarak ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden alınan raporda "sol göz lateralinde, burun sağ kanadında, alın saçlı deri sınırında ve sağ kulak alt ucunda bulunan tamir dokularının lineer yapıları nedeniyle kesici aletle meydana getirilmiş olduğu"nun belirtilmesi karşısında, sanık H.. Ç.. hakkında tayin olunan temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3063, Karar No: 2021/3202, Tarih: 29.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/3063 E.  ,  2021/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma (sanık ... hakkında), rüşvet verme (sanık ... hakkında)

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçların, ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının da rüşvet alma suçunun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Tarım ve Orman Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile Tarım ve Orman Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve ilgili bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler varsa dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 29/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md. ...
Yargıtay — Esas No: 2013/5588, Karar No: 2013/14829, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/5588 E.  ,  2013/14829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi İİK.nun 4. maddesinde düzenlenmiş özel mahkemeler olup yargılama usulleri de 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenmiştir. Bu kanunda hüküm bulunmayan durumlarda uygun düştüğü ölçüde HMK.nun hükümleri uygulanır.

Somut olayda borçlunun icra mahkemesine başvurusu İİK.'nun 169 vd. maddelerine dayalı borca itirazıdır. Anılan başvuru ise Medeni Usul Hukuku anlamında dava olmadığından HMK.nun davaya ilişkin kuralları mutlak anlamda  uygulanmaz. Başvurunun yasal hasmı icra takip dosyasının alacaklısı olup, dava dilekçesinde borçlu tarafından bildirilmiştir. Mahkemece alacaklıya duruşma günü tebliğ edilip taraf teşkili sağlanması gerekir.

Bu nedenle mahkemece işin esasına girilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, 6100 sayılı HMK.nun 119/b maddesi gereğince verilen kesin süreye rağmen taraf teşkilinin sağlanmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.