muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2701, Karar No: 2009/3621, Tarih: 25.03.2009

1. Hukuk Dairesi 2009/2701 E., 2009/3621 K.

**1. Hukuk Dairesi 2009/2701 E., 2009/3621 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ TALEPLE BAĞLILIK**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 683 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 737 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 74 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 679 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, komşusu olan davalının taşınmazın sınırına beton döküp kolon atarak ev yapmak için inşaat başlattığını ileri sürüp sınırına yapılan elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, kendi arazisine fındık harmanı için beton dökerek harman yeri yaptığını, davacının parseline müdahalesinin olmadığını, ev yapmak amacıyla temel atmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yapının davacıya ait parsel üzerindeki fındık ocaklarına zarar oluşturacağının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi S.... A.......'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere göre;çekişme konusu 679 parsel sayılı taşınmazın davacıya, buna komşu 673 parselin ise davalıya ait olduğu, davalının kendi mülkiyet alanına ve 679 parsel sınırına tecavüz olmaksızın bitişik olarak yapılandığı anlaşılmaktadır.

Davacı, gerek dava dilekçesinde, gerekse Cumhuriyet Savcılığına yapmış olduğu şikayet dilekçesinde davalının yaptığı inşaatın kendi sınırına 3 m uzağına yapması gerekirken sınıra yaptığını ileri sürmek suretiyle eldeki davayı açtığı görülmektedir.

İddianın içeriği ve ileri sürülüş biçimine göre davalının yapmış olduğu binanın davacıya ait taşınmaza fiilen bir tecavüzü bulunmadığı ve Türk Medeni Kanununun 737 ve takip eden maddelerinde öngörülen komşuluk hukukundan kaynaklanan bir zararın da varlığı ileri sürülmediği sadece yapının sınıra 3 m uzakta yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

Hemen belirtilmelidir ki, Türk Medeni Kanununun 683.maddesinde de öngörülen mülkiyet hakkı sahibine taşınmazı kanunların elverdiği ölçüde tasarruf etme, kullanma ve yararlanma hakkını bahşeder. Davalının kendi mülkiyet alanına bina yapma eyleminin (fiilinin) mülkiyetinin kullanılmasını teşkil edeceği açıktır.Diğer taraftan binanın 3 m geride yapılma keyfiyeti ise imar mevzuatından kaynaklanmaktadır. İmar mevzuatına aykırılık ise idareyi ve idari yaptırımı gerektirir Öyle ise istek ve iddia olmadığı halde HUMK.'nun 74.maddesi hükmü gözardı edilerek ziraat bilirkişi raporunda belirtilen komşuluk hukukuna ilişkin zarar ve giderim tarzının mahkemece karar altına alınması doğru değildir.

O halde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

O halde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 25.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3476, Karar No: 2013/6551, Tarih: 25.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/3476 E.  ,  2013/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Sanayi Ticaret A.Ş. avukatı ve ihbar olunan tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, 14.10.2003 tarihinde emekli olduğunu belirterek, askerlik borçlanmasının ve harcırah alacağının ödenmesi istemi ile ...Alkollü İçkiler San. Tic. A.Ş' ye dava açmıştır.

Dava dilekçesi belirtilen davalıya tebliğ edilmiş ancak anılan davalı, işyerini 27.02.2004 tarihinde ... San.Tic. A.Ş devrettiklerini, davanın bu davalıya yöneltilmesini talep etmiştir. Bu şirkete dava dilekçesi tebliğ edilmemiş ancak anılan şirket davaya cevap vermiş, kendisine ıslah dilekçesi tebliğ edilmiş ve mahkemece her iki şirkette davalı gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün sadece davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizce özetle: davacı işçi henüz özelleşmemiş kamu kurumu işyerinde çalışırken emekli olduğundan askerlik borçlanmasından kaynaklanan fark kıdem tazminatı ve emekli olduğu tarihteki bütçe kanuna göre 500. 00 TL harcırah alacağının hüküm altına alınması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen kararda yine iki davalı gösterilerek kabulüne karar verilen alacakların davalıdan alınmasına karar verilmiştir.

Hükmü ... San. A.Ş ve ...Gayrımenkul A.Ş temyiz etmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacı işçinin 14.10.2003 tarihinde emekli olduğu, bu tarihte çalıştığı işyerinin ünvanı ...Alkollü İçkiler A.Ş olduğu, işyerinin 27.02.2004 günlü hisse satış sözleşmesi ile ... A,Ş ye devredildiği ancak davacının bu devirden önce emekli olduğu gibi, devir sözleşmesinde devirden önce emekli olan işçilerin alacaklarından devralan bu şirketin sorumlu olacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı, bunun dışında yargılama sürerken davalının ...A.Ş olarak isim değiştirdiği, 03.02.20012 tarihinde ise yeniden isim değiştirerek Gayrımenkul A.Ş. isimini aldığı anlaşılabilmektedir.

Böyle olunca; kararda davalı olarak gösterilen ... A.Ş nin taraf sıfatı olmadığı gibi, hükmolunan alacaklardan sorumluğu da bulunmamaktadır.

Asıl davalının ise yargılama aşamasında birtakım ünvan ve isim değişiklikleri geçirdiği anlaşıldığından, tam ünvanının belirlenerek kararda bu ünvanı ile yazılı olması gerekmektedir. Belirtildiği şekli eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1508, Karar No: 2014/5214, Tarih: 07.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1508 E.  ,  2014/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2011/356-2013/622

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, tek taraflı kaza sonucu yanarak hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı sigorta şirketinin hasar bedelini ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 8.000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, araçta meydana gelen hasarın davacı sigortalı tarafından bildirilen şekilde meydana gelmediğini, bu nedenle teminat dışında olan talebin reddedildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın ve hasarın davacı tarafın bildirdiği şekilde meydana gelmediği, doğru ihbar yükümlülüğünün ihlal edildiği, ispat külfetinin yer değiştirdiği, davacının mevcut zararın sigorta poliçesi kapsamında olduğunu somut delillerle ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mal sigortası türünden olan kasko sigorta sözleşmeleri gerek kuruluşlarında, gerek devamı sırasında ve gerekse rizikonun gerçekleşmesi aşamasındaki ihbar yükümlülükleri bakımından iyiniyet esasına dayalı sözleşme türlerindendir.

Kasko Sigortası Genel Şartlarının A/1 maddesine göre, gerek hareket gerekse durma halinde iken sigortalının veya aracı kullananın iradesi dışında araca ani ve harici etkiler neticesinde sabit veya hareketle bir cismin çarpması veya aracın böyle bir cisme çarpması, müsademesi, devrilmesi, düşmesi, yuvarlanması gibi kazalar ile üçüncü kişilerin kötüniyet ve muziplikle yaptıkları hareketler, aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs sonucu oluşan maddi zararların bu tür sigortanın teminat kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, TTK. 1282. maddesi uyarınca, sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi aynı Yasanın 1281. maddesi hükmüne göre, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Poliçesi Genel Şartlarının B.1.5 maddesi ve TTK. 1292/3. maddesi uyarınca rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyiniyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde kalmış gibi ihbar edildiği somut delillerle kanıtlanılırsa, ispat külfeti yer değiştirip sigortalıya geçer.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafın iddia ettiği tek taraflı kaza ve sonucunda aracın alev alması ile tamamen hasarlanması olayına ilişkin olarak polis memurlarınca kaza tespit tutanağı tanzim edildiği, tutanakta şüpheli bir durumdan bahsedilmediği, yangının itfaiye tarafından söndürüldüğü ve yangın raporu tanzim edildiği, yangının harici etki ile meydana getirildiğine dair bir tespitin yapılmadığı görülmüştür. Dava öncesi, tarafların mahkeme aracılığı ile yaptırtığı tespitlerde de aracın harici etki ile yakıldığına dair araç üzerinde yangın başlatıcı veya hızlandırıcı petrol türevi belirlenmemiştir. Olay sonrası, araç sürücüsü D.. E..'in hastaneye gittiği ve hakkında adli muayene raporu tanzim edildiği de anlaşılmıştır. Kaza tespit tutanaklarının aksi ispat edilinceye kadar geçerli resmi belge niteliğinde olduğu gözardı edilmemelidir. Kasko Sigortası Genel Şartları'nın A.5. maddesinde belirtilen teminat dışı hallerin mevcut olduğunun somut delillerle sigortacı tarafından ispat edilmesi gerekir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu, daha önce alınan raporlar arasındaki çelişkileri giderici, doyurucu nitelikte değildir. Bu durumda mahkemece, kaza tespit tutanağını tanzim eden polis memurları dinlenerek kazanın oluş şekli ve olay yerindeki tespitlerine ilişkin detaylı görüş ve gözlemlerinin öğrenilmesi, daha sonra da İTÜ Makine Bölümü'nden seçilecek bilirkişi kurulundan ayrıntılı, gerekçeli ve raporlar arasındaki çelişkileri giderecek nitelikte rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 7.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3349, Karar No: 2020/6435, Tarih: 20.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3349 E.  ,  2020/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, 28.06.2016 tarihinde ek karar ile; karar infaz edilene kadar yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden yapılan takip işleminin durdurulmasına karar verilmiş olup, ek kararların taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Mahkemenin 17.09.2009 tarihli ve 2007/613 Esas, 2009/268 Karar sayılı kararıyla davacı ... Hazinesinin davasının kabulüyle, 706 ada 13 parsel sayılı taşınmazın A harfi ile gösterilen 1108,12 m²’lik kısmının davalı adına olan tapusunun iptali ile bu kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespitine ve kıyıya terkinine, dava konusu taşınmazın değeri olan 1.108.120,00 TL üzerinden hesaplanan 59.838,48 TL harcın davalıdan tahsiline, davacı Hazine vekille temsil edildiğinden AAÜT gereğince dava konusu taşınmazın değeri olan 1.108.120,00 TL üzerinden hesaplanan 43.562,40 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafça yapılan tebligat gideri 13,50 TL, keşif ve bilirkişi gideri 511,70 TL ve müzekkere gideri 17,00 TL olmak üzere toplam 542,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, temyiz edilmeden 12.04.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

Hüküm kesinleştikten sonra davalı vekili 20.06.2016 havale tarihli dilekçesiyle, mahkemenin 17.09.2009 tarihli ve 2007/613 Esas, 2009/268 Karar sayılı kararıyla müvekkilleri aleyhine hükmedilen harç ve vekalet ücretlerine yönelik icra işlemlerinin başlatıldığını ve bu tür harçların ve vekalet ücretinin hukuken tahsilinin mümkün olmadığını belirterek hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 36/A maddesi aracılığıyla geçici 11. maddesi uyarınca kararda belirtilen harç ve vekalet ücretinin ödenmemesine ilişkin ek karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı vekilinin talebinin kabulüyle 28.06.2016 tarihli ve 2007/613 Esas, 2009/268 Karar sayılı ek kararla “..dosya kapsamında kararın henüz infaz edilmediği, bu hali ile Kadastro Kanunu'nun geçici 11. maddesi kapsamında olduğu anlaşılmakla, karar infaz edilene kadar yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünde yapılan takip işleminin durdurulmasına,” karar verilmiş; ek karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Aynı şekilde davacı Hazine vekili tarafından 28.06.2016 tarihli ek karara karşı eski hale iade talebiyle itiraz edilmiş, mahkemece, 05.09.2016 tarihli ek karar ile “ HMK'nin 95 ve devamı maddeleri dikkate alınarak davalı vekilinin eski hale iade taleplerinin reddine,” karar verilmiş; ek karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yine davalı vekili tarafından 28.06.2016 tarihli ek karara karşı tavzih istemli dilekçe ile, kararda “..karar infaz edilene kadar..” cümlesinin kaldırılarak hükmün bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesi talep edilmiş, mahkemece, 02.08.2016 tarihli ek karar ile, düzeltilmesi istenen hususun maddi hata niteliğinde olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacı Hazine vekilinin 28.06.2016 ve 05.09.2016 tarihli ek kararlara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davacı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin 02.08.2016 tarihli ek karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde,

1. Davacı Hazine vekilinin 28.06.2016 ve 05.09.2016 tarihli ek kararlara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre, davacı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı vekilinin 02.08.2016 tarihli ek karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Bilindiği üzere; hükmün tashihi ve tavzihi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 304. (1086 sayılı HUMK'nın 455.) ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, 6100 sayılı HMK'nin 304. maddesinde "(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. (2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir." şeklindeki hükmün tashihi; 305. maddesinde de "(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklinde hükmün tavzihi müesseseleri düzenlenmiştir. Aynı kanunun 306. maddesinde de "Tavzih, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası, cevap süresi mahkemece belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Cevap, tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur. Mahkeme, cevap verilmemiş olsa bile dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir; ancak gerekli görürse iki tarafı sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edebilir. Mahkeme tavzih talebini yerinde gördüğü takdirde 304 üncü madde uyarınca işlem yapar." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece, HMK’nin 306. maddesi uyarınca tavzih dilekçesinin bir suretinin karşı tarafa tebliğ edilmesi ve cevap vermesi halinde bu cevap da tavzih talebinde bulunana tebliğ edildikten sonra HMK’nin 305. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken belirtilen usul kurallarına riayet edilmeden yazılı şekilde tavzih talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Somut olayda, Mahkemece, HMK’nin 306. maddesi uyarınca tavzih dilekçesinin bir suretinin karşı tarafa tebliğ edilmesi ve cevap vermesi halinde bu cevap da tavzih talebinde bulunana tebliğ edildikten sonra HMK’nin 305. maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken belirtilen usul kurallarına riayet edilmeden yazılı şekilde tavzih talebinin reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı Hazine vekilinin 28.06.2016 ve 05.09.2016 tarihli ek kararlara yönelen, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan ek kararların ONANMASINA, davalı vekilinin 02.08.2016 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazı yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile 02.08.2016 tarihli ek kararın 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 3402 Sayılı Kanunun 36/A maddesi gereğince davacı Hazine'den harç alınmasına mahal olmadığına, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5494, Karar No: 2018/4701, Tarih: 25.06.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/5494 E.  ,  2018/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçlarından sanık ...'ın, anılan Kanunun 13/1. maddesi gereğince 860.000 ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/1998 tarihli ve 1997/204 esas, 1998/126 sayılı kararını müteakip, adı geçen hükümlü müdafiin yasaklanmış haklarının geri verilmesi talebi üzerine, söz konusu hususta karar verilmesi için dilekçe ve eklerinin sanığın ikametgahının bulunduğu yer olan yetkili Mudanya Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine ilişkin Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2017 tarihli ve 2017/346 değişik iş sayılı kararını müteakip, Mudanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2018 tarihli ve 2018/2 değişik iş sayılı kararıyla mahkemenin yetkisizliğine ve dosyanın Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar vermesi üzerine ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi amacıyla dosyanın gönderildiği Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararının ortadan kaldırılmasına ilişkin 30/03/2018 tarihli ve 2018/335 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, merci Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince, hükümlü müdafiinin Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 04/06/1998 tarihli ve 1997/204 esas, 1998/126 sayılı kararına yönelik memnu hakların geri verilmesi talebi hususunda, Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi yetkili olarak belirlenmiş ise de;

5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinin 3. fıkrasında yer alan, "Yasaklanmış hakların geri verilmesi için, hükümlünün veya vekilinin talebi üzerine, hükmü veren mahkemenin veya hükümlünün ikametgâhının bulunduğu yerdeki aynı derecedeki mahkemenin karar vermesi gerekir." şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlünün ikametgahının Mudanya'da bulunduğu ve hükmün ise Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesince verildiği anlaşılmakla, Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin hükmü veren mahkeme olmadığı gibi hükümlünün ikametgahındaki mahkemede olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 09/05/2018 gün ve 94660652-105-16-6450-2018-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Hükümlü ... müdafiin Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararına itirazı üzerine Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince 30/03/2018 tarihli ve 2018/335 değişik iş sayılı kararın verildiği gözetilerek yapılan incelemede; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30/03/2018 tarihli ve 2018/335 değişik iş sayılı kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.