muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4625, Karar No: 2024/15857, Tarih: 08.02.2024

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu ve kullandığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte

verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının, sanığın bilinen son adresine gönderildiği ve adres bırakmadan taşınmış olması nedeniyle tebliğ imkansızlığından bahisle merciine iade edildiği, sanığın MERNİS adresine yeni bir tebligat çıkarılmadığı, söz konusu kararın önceki tebligatın iade edildiği adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 35 inci maddesine göre 12.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği dolayısıyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; 20.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, bu kararın kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 04.08.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

B. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili

mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

2. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

C. 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

C. 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

D. Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/914 Esas, 2016/229 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy

birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6787, Karar No: 2016/664, Tarih: 27.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/6787 E.  ,  2016/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/368724

MAHKEMESİ : Hendek Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : Asıl Karar: 21/06/2011

NUMARASI :2009/174 (E) ve 2011/388 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, suç eşyasının kabul edilmesi

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin 04.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık K.. A..'ın hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları ile diğer sanıklar hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık K.. A.. hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar A.. Ç.., S.. A.., C.. S.. ve A.. B.. hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve sanık K.. A.. hakkında toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş olduğundan sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Katılan S.. Ö.. vekilinin 19.07.2011 tarih ve 2009/174 E. sayılı ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Katılanın 28.11.2002 tarihinde 06 ....... plakalı aracının evinin önünde park halinde iken çalındığından bahisle müracaatta bulunduğu, katılana ait aracın daha sonra change yapılarak sahte ruhsatlarla el değiştirdiği, aracın en son hakkında beraat kararı verilen C.. S..'ta ele geçirildiği olayda el konulan aracın hrısızlık yoluyla elinden çıkan ilk sahibi katılana iadesine karar verilmesi gerekirken isabetsiz gerekçelerle sonraki ruhsat sahibine iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan ek kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2175, Karar No: 2011/4029, Tarih: 07.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2175 E.  ,  2011/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.06.2009 tarih ve 2008/37 - 2009/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...’ın malik, davalı ...’in sürücü olduğu minibüste yolcu olarak bulunmakta iken inmek istediğini söyleyip ayakta beklediği sırada davalı sürücünün araç seyir halinde iken araç kapılarını açıp aniden fren yapmasıyla müvekkilin araçtan düşmesine neden olduğunu, müvekkilinin kaza nedeniyle ağır şekilde yaralandığını, beyninde ödem ve kafatasında çatlak oluştuğunu, kaza sonrasında müvekkilinin gözünde kayma olup daha önce gözlük kullanmazken gözlük kullanmaya başladığını, ruh sağlığının bozulduğunu, rahatsızlıklar nedeniyle işinde eski verimi sağlayamadığını, dikkatini toplayamaması ve zaman zaman bilinç kaybı yaşaması nedeniyle iş kaybına uğradığını, çalışamamasından kaynaklanan kazanç kaybı, çalışma kapasitesinde azalma, tedavi giderleri ve diğer maddi kayıpları nedeniyle maddi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yaralandığı kazada davalı sürücünün %75, davacının %25 kusurlu bulunduğu, davacıya ait SSK bildirimleri doğrultusunda davacının iş ve gücünden kaldığı dönem ve yapılan belgeli hastane masrafları ve kusur oranına göre maddi zararının 1.142,36 TL olarak hesaplandığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre maddi tazminat talebinin kabulü ve manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.000,00 TL maddi tazminatın, 5.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6084, Karar No: 2021/954, Tarih: 09.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2018/6084 E.  ,  2021/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı borçlu Şirket aleyhine takip yapıldığını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmazlarını diğer davalı ...’ye devrettiğini belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Mahkemenin, davanın kabulüne ilişkin kararı, Dairemizin 18.10.2017 tarih 2015/4461 Esas-2017/7868 Karar sayılı ilamı ile tavzihle hüküm fıkrasının değiştirilemeyeceğini, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki bulunması nedeniyle bozulmuş, bozmadan sonra davalılardan borçlu ... Mob. Nak. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin noterde düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile kendisine bırakılan taşınmazları, alacaklılarından mal kaçırmak kastı ile 3. kişi olan diğer davalı ...'a devir ve temlik ettiği, davalı şirket uhdesinde kalan bağımsız bölümlere ilişkin devir ve temlik işlemlerini satıcı ... yerine vekili olarak davalılardan ... Şirketinin ortaklarından kayınbiraderi olan ... adlı kişinin gerçekleştirdiği, ayrıca taşınmazların devir tarihindeki değerleri ile bilirkişi heyeti tarafından belirlenen gerçek değerleri arasında fahiş fark bulunduğu, bu nedenle İİK'nun 280/3.maddesi gereğince davalı ...'ın diğer davalı şirketin alacaklılara zarar vermek kastını bildiği ve zarar verme kastı ile hareket

ettiğinden bahisle sübut bulan davanın kabulü ile 7 ve 11 nolu bağımsız bölümler yönünden tasarrufun iptaline, 8, 9 ve 10 nolu bağımsız bölümler yönünden ise davalı ...'ın taşınmazları elinden çıkarmış olması nedeniyle İİK'nun 283/2 maddesi uyarınca davacının alacağından fazla olmamak üzere bedelinin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve bozmaya uygun olarak karar verilmiş bulunmasına ve 05.10.2012 tarihli haciz tutanağının aciz belgesi niteliğinde olmasına, davanın bedele dönüşmüş olması nedeni ile dördüncü kişilerin taraf olmasına gerek bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.865,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 09/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7323, Karar No: 2012/4453, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/7323 E.  ,  2012/4453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... Müh. İnş.Tic.San.Ltd.Şti. ile davalı-k.davacılar 1-... 2- ... (...) arasındaki davadan dolayı Üsküdar 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 16.06.2009 gün ve 2008/18-2009/134 sayılı hükmü onayan Dairemizin 21.07.2011 gün ve 2010/2064-2011/4852 sayılı ilamı aleyhinde davacı-k.davalı ... Ltd.Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 215,00 TL para cezası ile bakiye 5,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacı-k.davalı Aksa Ltd.Şti’ye yükletilmesine, 16.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/560, Karar No: 2013/2140, Tarih: 21.03.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/560 E.  ,  2013/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucu Ahmet Yesevi Mahallesi çalışma alanında bulunan 135 ada 8 parsel sayılı 196,69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı bahçe ve üzerindeki üç katlı binanın Vahad evladı ...’nın kullanımında olduğu şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tespit tutanağında ve tapu kaydında baba adı ile adının yanlış yazıldığını belirterek "Vahap oğlu ..." olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve davacının 135 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde “Vahad evladı Kazım” olarak yazılı bulunan baba adı ile adının “Vahap evladı ...” olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4244, Karar No: 2015/4695, Tarih: 06.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4244 E.  ,  2015/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/279931

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/04/2014, 2014/332 (E) ve 2014/208 (K)

SUÇ : Eşini öldürmek

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in, eşi maktule ..'yı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olup;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan

ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri toplamından müdafii ücretlerinin çıkartılmasına ve kalan “1387,18 TL” yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmek suretiyle (DÜZELTİLEN) ve re'sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5277, Karar No: 2015/5232, Tarih: 09.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/5277 E.  ,  2015/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2009/230-2013/538

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, ortak mirasbırakan babaları S. V.'nın .. ada .. parsel sayılı taşınmazdaki 31/370 payını satış göstermek suretiyle davalı ikinci eşine devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescil istekli eldeki davayı açmışlardır.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, gerçekte çekişme konusu taşınmazın bedelini kendisinin ödediğini ancak muris adına tapuya tescil edildiğini bu sebeple murisin taşınmazı devrettiği belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddialarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mirasbırakan S. V.'nın arsa vasıflı .. ada ..parsel sayılı taşınmazdaki 31/370 payını 01.11.2007 tarihinde satış suretiyle ikinci eşi olan davalıya devrettiği, mirasbırakanın 05.11.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak ilk eşinden olma davacı çocukları Alev, Ayten, Arzu, Zeynep ile dava dışı kızı Türkan ve davalı ikinci eşi Döndü'nün kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.