muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7822, Karar No: 2024/8881, Tarih: 20.11.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanma kararının kesinleşmesinden sonra velâyet kendisinde olan davalı anne ile çocuğun , Samsun ili Atakum ilçesine taşındığı , davacı babanın Bolu ilinde ikamet ettiği, Atakum ilçesine gidip gelmesinin mesafe ve ekonomik olarak güçleştiği, çocuk 4 yaşını bitirene kadar sadece pazar günleri, 4 yaşını bitirdikten sonra bir gün yatılı C.tesi, pazar günü kişisel ilişkinin yetersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar kesinleşene kadar tedbiren: Bolu 2. Aile Mahkemesinin 2021/191 Esas ve 2021/261 Karar sayılı ilamın hüküm fıkrasındaki velâyeti davalı anneye verilen çocuk ile davacı baba arasındaki şahsi münasebetin;01/09/2019 doğumlu ortak çocuk Yiğit 'in 4 yaşının bitirdiği 01.09.2023 kadar her ayın 1.ve 3 Cumartesi ve Pazar günü saat 10:00 dan saat 20:00 'a kadar , dini bayramların ikinci ve üçüncü günü saat 10:00 dan saat 20:00 ' kadar ortak çocuk ile baba arasında görüşmelerini sağlayacak şekilde şahsi münasebet tesisine, olarak yeniden düzenlenmesine, bu konudaki masrafların davalı baba tarafından karşılanmasına, karar kesinleştiğinde : Bolu 2. Aile Mahkemesinin 2021/191 Esas ve 2021/261 Karar sayılı ilamın hüküm fıkrasındaki velâyeti davalı anneye verilen çocuk ile davacı baba arasındaki şahsi münasebetin;01/09/2019 doğumlu ortak çocuk Yiğit 'in 4 yaşının bitirdiği 01.09.2023 kadar; her ayın 1.ve 3 Cumartesi ve Pazar günü saat 10:00 dan saat 20:00 'a kadar , dini bayramların ikinci ve üçüncü günü saat 10:00 dan saat 20:00 ' kadar, çocuk 4 yaşını bitirdiği 01.09.2023 tarihinden sonra; her ayın 1 ve 3. Cuma günleri saat 18:00'dan Pazar Günü saat 18:00'a kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10:00'dan üçüncü günü akşam saat 18:00'a kadar, öğrenim döneminde bir haftalık ikinci ara tatilde Pazar günü saat 10:00' dan Cuma günü saat 18:00' a kadar, (bir haftalık birinci ara tatilde ortak çocuk velâyeti kendisine verilen yanında kalmaya devam edecektir) yarı yıl tatilinin (sömestr tatilinin) ilk haftası Pazartesi günü saat 10:00'dan sonraki Pazartesi günü saat 18:00'a kadar, yıl sonu tatilinin 1 Temmuz Günü saat 10:00' dan 31 Temmuz Günü saat 18:00' a kadar, ortak çocuğun doğum günlerinde tekli yıllarda saat 10:00 dan ertesi günü saat 18:00 a kadar; her ayın 2.ve 4 C.tesi günleri saat 19:00-19:30 arası ortak çocuk ile baba arasında görüntülü telefon görüşmesi sağlanmasına ortak çocuk ile baba arasında görüşmelerini sağlayacak şekilde şahsi münasebet tesisine olarak yeniden düzenlenmesine, bu konudaki masrafların davalı baba tarafından karşılanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; anlaşmalı boşanma kararı ile ayrıntılı olarak düzenlenen kişisel ilişkinin çocuk ve taraflar bakımından yeterli oluğu, bu haliyle çocuğun üstün yararına olduğu gerekçesi ile davalının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi ilamının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine, buna göre davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davanın reddi kararının doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuğun üstün yararı uyarınca kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 182 nci, 323 üncü, 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5741, Karar No: 2019/8015, Tarih: 30.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5741 E.  ,  2019/8015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 01.01.1995 olan doğum tarihinin, Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/401 E., 2008/733 K. sayılı ve 23.06.2009 kesinleşme tarihli kararıyla 01.01.1992 olarak düzeltildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 21.10.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143 ve 31/3. maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suçun işlendiği 24/01/2007 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, ... ve müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ... hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4396, Karar No: 2015/386, Tarih: 03.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/4396 E.  ,  2015/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/03/2013, 2012/478 (E) ve 2013/210 (K)

SUÇ : Tasarlayarak Kasten öldürmeye teşebbüs, bu suça azmettirme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

1- Sanık .. hakkında mağdur.. ..'i tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan kurulan hükümde;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; sanık .'ın azmettirmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun tabancayla yaptığı atışlar sonucunda mağdurun sağ çene, sağ boyun ve batın bölgelerinden aldığı isabet nedeniyle, mide, kalın bağırsak ve ince bağırsak yaralanmasına yol açacak ve yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, 20 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 16 yıl hapis cezasına hükmedilmiş olması, sonuç ceza değişmeyeceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk....’ın mağdurlar ..ve..'ı tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ......'ın da mağdurlar .. .. ve .. ..l'i tasarlayarak kasten Öldürmeye teşebbüse azmettirme İle 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden suça sürüklenen çocuk ..s'ın yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk..... müdafıinin bir sebebe dayanmayan, sanık.. ve müdafıinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı inceleme sırasında eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

-Suça sürüklenen çocuk.. ile sanık.. haklarında tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suçlara azmettirmeden kurulan hükümlerde, suçların teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle yapılan indirim sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi,

.-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

a-Suça sürüklenen çocuk.. ile sanık..n haklarında tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suçlara azmettirmeden kurulan hükümlerde, suçların teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle indirim uygulaması yapılan paragraflara "verilen ceza" ibarelerinden sonra gelmek üzere "TCK'nun 35/2 maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesine,

b-Hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan ve 498,00'er TL müdafii ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilen paragrafların hükümden çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen de re'sen temyiz incelemesine tabi olan hükümlerin, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanık Hasan'ın aldığı ceza miktarları ve tutuklulukta geçirdiği süre nazara alınarak, müdafıinin yaptığı tahliye isteminin REDDİNE, 03/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

03/02/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık....müdafii Avukat.. .. yokluğunda 05/02/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/9837, Karar No: 2023/1310, Tarih: 14.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/9837 E.  ,  2023/1310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/409 E., 2016/211 K.

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Muratlı Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır.

2. Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/409 Esas, 2016/211 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kamulaştırma kararları kesin olduğuna, tapuda şirket lehine üst hakkı tesis edilmiş olduğu için suçun ... olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'nun ... Köyü 898 no'lu parselde bulunan arazisi ile sanık ...'ın ... Köyü 883, 887, 888 ve 889 no.lu parsellerde bulunan arazileri üzerinde Doğalgaz Kombine Çevrim Santrali kurulacağı için bu arazilerin Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 09.10.2014 tarih ve 2014/367, 2014/368, 2014/369, 2014/371 ve 2014/377 sayılı Kararları ile kamulaştırılmasına, tapu kayıtlarının iptaline ve hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesine rağmen sanıkların suça konu arazileri kullanmaya devam ederek tecavüz ettiklerine ilişkindir.

2. Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/395, 397, 396, 399 Esas sayılı davaların Muratlı llçesi, ... köyü 898, 883, 887, 888, 889 nolu parsellere ilişkin kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili davası olduğu, mahkemece bedel tespiti ve taşınmazların hazine adına tesciline ilşkin kararların temyiz edilmekle Yargıtay'da olduğu anlaşılmıştır.

2. Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/395, 397, 396, 399 Esas sayılı davaların Muratlı llçesi, ... köyü 898, 883, 887, 888, 889 nolu parsellere ilişkin kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı adına tescili davası olduğu, mahkemece bedel tespiti ve taşınmazların hazine adına tesciline ilşkin kararların temyiz edilmekle Yargıtay'da olduğu anlaşılmıştır.

3. Tekirdağ İdare Mahkemesinin 2014/1145 Esas , 2015/1138 Karar sayılı kararı ile Tekirdağ İli, Muratlı İlçesi ... Köyü, 883, 887, 888, 889, 900, 871, 898, 880 ve 881 numaralı parsellerin maliki olan davacılar tarafından, ... Köyü'nde kurulacak üretim tesisi için gerekli olacak taşınmaz malların kamulaştırılabilmesi amacıyla alınan 18.02.2014 tarih ve 4885-2 sayılı kamu yararı kararının onaylanmasına ilişkin 04.03.2014 tarihi Bakan Oluru'nun; hukuka aykırı olduğu, taşınmazların 1. sınıf tarım arazisi vasfında olduğu, farklı alternatif bölgelerin değerlendirilmediği, ... teşebbüslerin hakkının mülkiyet hakkından ... tutulduğu ileri sürülerek iptaline ilşkin davanın reddine karar verildiği, ancak dosyanın Danıştay 6. Daire başkanlığına gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suça konu araziler hakkında ... Köyü'nde kurulacak üretim tesisi için gerekli olacak taşınmaz malların kamulaştırılabilmesi amacıyla alınan kamu yararı kararına ilişkin 18.02.2014 tarih ve 4885-2 sayılı 04.03.2014 tarihi Bakan Oluru hakkında açılan iptal davasının sanıklar tarafından suçun işlendiği tarihte kesinleşmediği anlaşılmıştır.

2. Davaya konu taşınmazların hazine adına tesciline ilişkin Muratlı Asliye Hukuk Mahkemesi kararlarının da kesinleşmediği, dolayısıyla Hazineye mülkiyet geçmediği için sanıkların hala zilyetliklerinde olan taşınmaz üzerinde atılı suçu işleme kasıtlarının bulunmaması karşısında; katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olup sanıklar hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/409 Esas, 2016/211 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11616, Karar No: 2015/14346, Tarih: 22.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11616 E.  ,  2015/14346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/71846- Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan sanık A.. Y..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2013 tarih ve 2013/368 esas, 2013/1229 sayılı kararını müteakiben maddi hata nedeniyle kararın düzeltilerek 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 16/04/2014 tarih ve 2013/368 esas, 2013/1229 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 18.02.2015 tarih ve 2015/4227 – 12749 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.03.2015 tarih ve 2015/71846 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede; Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 12/12/2013 tarih ve 2013/368 esas, 2013/1229 sayılı kararı ile; hükümlü hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan dolayı günlüğü 20,00 Türk Lirasından 100 tam gün adli para cezası karşılığı 2.000,00 Türk Lirası adli para cezası yerine 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilip, sehven verilen bu kararın mahkemenin 16/04/2014 tarih ve 2013/368 esas, 2013/1229 sayılı ek kararı ile düzeltilerek hükümlünün aleyhine olacak şekilde günlüğü 30,00 Türk Lirasından 100 tam gün adli para cezası karşılığı 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kumlunun 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararı doğrultusunda cezanın belirlenen miktarındaki hatanın hesap veya yazım hatasından kaynaklandığı ve mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği düşünülmüş ise de ek karar ile düzeltilen miktarın sanığın aleyhine olduğu anlaşılmakla bu şekilde fazla ceza verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 16/04/2014 tarih ve 2013/368 esas, 2013/1229 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2.maddesi gereğince takdiren 120 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın cezasında TCK'nin 62/1.maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 100 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından hesaplanarak sanığın sonuç itibariyle 2000 Türk Lirası Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2343, Karar No: 2025/751, Tarih: 05.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/2343 E.  ,  2025/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1269 E., 2023/157 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/60 E., 2022/49 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

K A R A R

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) geçici 8 inci maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında, Samsun ili Atakum ilçesi Çamlıyazı Mahallesi çalışma alanında bulunan 743 parsel sayılı 3.030,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, Defterdarlık Milli Emlak Müdürlüğünce yerinde yapılan incelemede,dava dışı şirket tarafından taşınmazın bir kısmının fiilen taşocağı şantiye sahası, bir kısmının şantiye içi yol olarak kullanıldığı, bir bölümü üzerinde de kum depolandığını, bu yönüyle zilyetlikle iktisabı gerektirecek yeterli ve kuvvetli emareler görülmediğini, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tespit ve tescilini istemiştir.