muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9680, Karar No: 2012/14865, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9680 E.  ,  2012/14865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin yeğeninin eski eşi olan ...'nın bankadan kredi kullanabilmesi için aslında davacının olan evin ipotek edildiğini, bankaya olan borcun ödenmemesi üzerine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibine başlanarak evin icraen satışının istendiğini, davacının evin satılmaması için birinci satış günü olan 18.04.2008 tarihinde açık arttırmaya katıldığını, açık arttırma sırasında davalının fiyatı 80.000,00 TL'ye arttıracağını söyleyerek davacıyı tehdit etmesi üzerine davacının ...'nın davalıya olan borcunu ödemeyi kabul etmek zorunda kalarak evin ihalesinin davacı üzerinde kalmasından sonra boş senede ismini yazarak imzalamak zorunda kaldığını, davalının tehdit ile imzalattığı bono ile aleyhe icra takibine başladığını belirterek, icraya konu bono ile borçlu olunmadığının tespitine, davacı maaşından kesinti yoluyla tahsil edilen 4.195,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava konusu bononun davacıya verdiği borç para karşılığı düzenlendiğini, borcun satış tarihinden önce verildiğinin bononun tanzim tarihinden de anlaşıldığını, iddiaların doğru olmadığını, kaldı ki açık olarak düzenlenen bononun anlaşmaya aykırı doldurulduğunun da yazılı belge ile kanıtlanması gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yanca icraya konu 15.03.2008 tanzim, 15.07.2008 vade tarihli, 80.000,00 TL'lik senedin davalının tehdidi ve psikolojik baskısı ile imzalanıp verildiği iddiasında bulunulduğu, davacı yanın dava dilekçesinde belirttiği vakalarla bağlı olduğu, BK'nun 31. maddesi gereğince hata, hile veya ihrah sonucunda sözleşme yapan tarafın 1 yıllık hak düşürücü süre içinde sözleşme ile bağlı olmadığı, davalı yana usulüne uygun olarak bildirmediğinden ve bu süre de geçmiş olduğundan davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16095, Karar No: 2012/17198, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16095 E.  ,  2012/17198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 10.5.2012 tarihli geri çevirme yazısında 4447 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen GEÇİCİ MADDE 11 hükmüne göre davacıya bağlanacak yaşlılık aylığı ; maddede belirtilen (a) ve (b) aylığından oluşmaktadır. Davalı Kurum Genel Müdürlüğünden, açık kimliği ve şahsi sicil numarası bildirilerek; davacının, satın aldığı basamak intibakı ile 31.12.1999 tarihinde 17.basamakta bulunduğunun kabul edilmesi halinde tahsis tarihi itibarı ile bağlanabilecek (a) ve (b) aylıklarını gösterecek şekilde toplam aylığını hesaplanması, ayrıca, dava tarihi olan 28.1.2010 tarihine kadar Kurumca ödenen aylıklar ile basamak intibakı ile hesaplanacak aylıkları arasındaki farkları ayrıntılı olarak belirlemesi istenerek, alınacak yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmesi belirtilmiş olmasına rağmen davalı Kurum tarafından geri çevirme gereğinin yerine getirilmediği görülmekle yargılamanın sürüncemede kalmaması açısından 10.5.2012 tarihli geri çevirme gereğinin yerine getirilerek alınacak yazı cevabının dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5067, Karar No: 2016/5571, Tarih: 30.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/5067 E.  ,  2016/5571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/02/2016 gün ve 2016/103 E. 2016/58 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14928, Karar No: 2024/4908, Tarih: 06.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14928 E.  ,  2024/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1085 E., 2022/2213 K.

SUÇLAR : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red - Onama

Hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ın hükmün tefhim edildiği tarihte başka suçtan farklı yer ceza infaz kurumunda bulunduğu, SEGBİS aracılığıyla hazır edilen sanığa, hükmün verildiği celsedeki tutanağın ve kısa kararın tebliğ edildiğine dair belgeye dosya içerisinde ve (Ulusal Yargı Ağı Projesi) UYAP kayıtlarında rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebligat evrakının, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli hükmün usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, ek Tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanıklar ..., ... ve sanık ... temyizlerine hasren inceleme yapılmak üzere iadesi için mahalline gönderilmek üzere incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4946, Karar No: 2014/11241, Tarih: 19.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/4946 E.  ,  2014/11241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/111365

MAHKEMESİ : İstanbul 20. (Fatih 1.) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2010

NUMARASI : 2007/1205 Esas, 2010/677 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verilmişse de; suç tarihinde başhekim olarak görevli olduğu B.. A..V.. S.. V..G.. Eğitim ve Araştırma Hastanesinde, doktor olarak çalışan şikayetçiye diğer personele yapılan ek ödemenin yapılmasına yönelik idare mahkemesi kararını uygulamayarak görevini kötüye kullandığının iddia edildiği olayda; hastanenin 07/08/2006 tarihinde Sağlık Bakanlığından Vakıflar Genel Müdürlüğüne devredildiği, devir sırasında yapılan protokol içeriğine göre devirden önceki personel ödemelerinden Sağlık Bakanlığının sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, hukuk servisinin de aynı şekilde görüş bildirdiği, idare mahkemesi kararındaki davalının Sağlık Bakanlığı olduğu, Vakıflar Genel Müdürlüğünün ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu ve sanığın devir işleminden bir gün sonra göreve başladığı hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın suç kastıyla hareket etmediği anlaşıldığından beraeti yerine delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle suçu işlemesine rağmen, sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/274, Karar No: 2018/12315, Tarih: 01.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/274 E.  ,  2018/12315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen ilk hüküm, Dairemizin 2015/13296 esas ve 2016/4727 karar sayılı 10/03/2016 tarihli ilamı ile “ Yapılan yargılama sonucunda duruşmada tefhim edilen kısa kararda davalı-karşı davacı kadın yararına tedbir ile yoksulluk, tarafların müşterek çocuğu yararına da tedbir ve iştirak nafakalarına hükmedildiğinin belirtilmesine karşılık, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında işbu nafakalardan bahsedilmeyerek çelişki oluşturulmuştur, tefhim edilen ve duruşma tutanğına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur” kısa karar ile hüküm arasında yaratılan çelişki nedeniyle, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmak üzere tüm yönleri ile bozulmuş, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazları incelenmemiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; tarafların boşanma hükmünün temyize konu edilmemesi nedeniyle kesinleştiği gerekçesiyle “Bu hususlarda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verilmiştir. Bozma ilamında, bozma sebebine göre boşanma davasının ve boşanmanın fer'ilerinin incelenmesine yer olmadığına karar verildiğine göre, bozulan ilk hükümdeki, bu yönlerin kesinleştiğinden söz edilemez. İlk hüküm bozulmakla, tamamen ortadan kalkmıştır. Öyle ise, boşanma davası ve fer'ileri hakkında yeniden hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.11.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/3854, Karar No: 2014/1028, Tarih: 24.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/3854 E.  ,  2014/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/34082

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/11/2011, 2011/117 (E) ve 2011/123 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Nisan'ın mağdur Serhat'a yönelen eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın bıçakla vurarak mağduru, göbek sağ bölgesine isabetle, batına nafiz olup jejenum, tranvers kolon ve epigastrik damar lezyonları meydana getirecek ve yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı, sonrasında bıçağın kırılarak ikiye ayrılması ve mağdurun aldığı darbenin etkisi ile yere düşmesi sonucu kaçarak uzaklaştığı olayda;

Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi,darbenin şiddeti ve bıçağın kırılarak kullanılamaz hale gelmesi ayrıca mağdurun aldığı darbenin etkisi ile yere düşmesi nedeni ile sanığın istediği ölüm neticesini elde ettiğini düşünerek eylemine devam etmemesi dikkate alındığında, açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürme suçuna teşebbüs yerine yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralamadan hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 24/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6334, Karar No: 2021/8515, Tarih: 15.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6334 E.  ,  2021/8515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : SAMSUN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen manevi tazminat davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 25/06/2008 tarihinde doğum yapmak üzere yatış yaptığı Özel ... Hastanesindeki Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı Op.Dr. ... tarafından sezaryen doğumunun gerçekleştirildiğini, 27/06/2008 tarihinde taburcu edildiğini, karın ağrısı ve el parmaklarının şişmesinden kaynaklı 26/04/2011 tarihinde başvurduğu 19 Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinde yapılan tetkikler sonucunda operasyon amacı ile yatırıldığını, bu hastanede yapılan ameliyat sonucu batında gossipiboma(yabancı cisim) tespit edildiğini ve 1 adet batın kompresi çıkarıldığını, davalı Op.Dr. ...'ın ağır kusur ve ihmali sonucu karnında sargı bezi unutmasından dolayı elem ve ızdırap çektiğini, bu nedenlerle fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 60.000,00-TL. manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını, kendisi tarafından yapılan sezaryende batın içerisinde spanç veya gaz kompresi kullanılmadığını, davacının son şikayeti üzerine kendisine gelmesi üzerine çalıştığı hastanede tetkiklerinin yapıldığını, daha sonra ise davacının 19 Mayıs Üniversitesi'ne başvurduğunu, sargı bezinin ilk sezaryen ameliyatı sırasında bırakılma ihtimalinin yüksek olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı doktorun vekalet görevini yürütürken gerekli titizliği ve özeni göstermediği ve kusurlu olduğu ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından istinaf edilmiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı doktorun vekalet görevini yürütürken gerekli titizliği ve özeni göstermediği ve kusurlu olduğu ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.(BK 386-390) (TBK 502.506) Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md) (TBK 400). Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, (BK. 394/1) (TBK 510) uyarınca vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Özen borcunun kapsamı içerisinde teşhis ve tedaviye ilişkin hastane kayıtlarının düzenli tutulması da bulunmaktadır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca aldırılan Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun 29/02/2012 tarihli raporu, yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun 05/04/2013 tarihli raporu, Adli Tıp Genel Kurulu'nun 26/02/2015 tarihli raporu, 01-02 Eylül 2016 tarihli Yüksek Sağlık Şurası raporu ve Bölge Adliye Mahkemesi’nin kaldırma kararı sonrası alınan 23/05/2018 tarihli Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti raporunda ortak olarak; hastanın daha önce 2003 ve 2005 yılında olmak üzere 2 kez ameliyat olduğu, birden fazla karın ameliyatı geçiren hastada hangi ameliyatta içeride bir cisim unutulduğunu bilmenin buna yönelik filmler çekilmediği sürece kesin olarak tespitinin mümkün olmadığı, batın içi yabancı cisimlerin uzun süre herhangi bir semptom vermeden sessiz kalabileceği, cismin hangi ameliyatta unutulduğunun tespit edilemediği, cerrahi aletlerin ve kompreslerin ameliyat sonunda sayıldığı ve eksiksiz olduğunu gösteren tutanağın ise cerrah ve ilgili hemşire tarafından imzalandığı belirtilmektedir. Dosyada mevcut olan belgeler incelendiğinde, davalı doktor tarafından imzalanan ameliyat raporunda karın kapatılmadan önce tampon sayımının yapıldığının not edildiği ama imzalı alet ve spanç tampon, kompres sayım tutanağının bulunmadığı anlaşılmakla birlikte bu tutanağının olmamasının bir eksiklik olarak düşünülebileceği görülmüştür. Tüm bunların yanında Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti raporunda; dosya içinde mevcut Adli Tıp Kurumunun değişik zamanlarda bildirdiği görüşlere göre, yabancı cismin hangi ameliyatta unutulmuş olduğunun kesin olarak bilinemeyeceği ancak son ameliyatta kalmış olmasının daha muhtemel olduğu mütalaa edilmiştir.

Dava konusu ameliyatın tıbbi kurallara uygun şekilde yapıldığı ve bu hususta gereken tüm özen yükümlülüğünün yerine getirildiğinin ispat yükü davalı doktordadır.Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarında da bahsi geçtiği üzere, batın operasyonlarında batını kapatmadan önce kullanılan malzemelerin sayımının öncelikle ameliyat hemşiresi tarafından yapılıp kayda alınması ve ameliyat bitiminde ise, ameliyat yapan hekimin ve ameliyat hemşiresi tarafından tutanağın imzalanması gerektiği halde imzalanmadığı sabittir.

Somut olayda ise, doktor tarafından kullanılan malzemelerle ilgili tutulması zorunlu bulunan tutanağın bulunmadığı, sadece ameliyat raporunda karın kapatılmadan önce tampon sayımının yapıldığının not edildiği dosya kapsamından anlaşılmıştır. Davalı tarafın unutulan yabancı cismin önceki ameliyatlar sırasında kalmış olabileceği yönündeki savunmasına itibar edilebilmesi için, öncelikle kendi yaptığı ameliyatın ve ameliyat sonrası tutanakların tam ve eksiksiz tutulmuş olması gerekir. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, özen borcunun kapsamı içerisinde tedaviye ilişkin hastane kayıtlarının düzenli tutulması da bulunmaktadır. Tüm bu açıklamalar doğrultusunda işbu dosyada ispat yükü üzerinde bulunan davalının dava konusu ameliyata ilişkin kayıtları tam ve eksiksiz olarak tuttuğunu ispatlayamaması nedeni ile özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı kabul edilmelidir.

Buna göre; ispat yükü üzerinde bulunan davalı tarafın, dava konusu ameliyata ilişkin kullanılan malzemelerle ilgili tutulması zorunlu bulunan kayıtları tam ve eksiksiz olarak tuttuğunu ispatlayamaması nedeni ile özen yükümlülüğüne uygun davranmadığı sabit olup, davacının semptom ve şikayetlerinin de son ameliyattan sonra ortaya çıktığı göz önüne alınarak, davacı lehine hakim tarafından takdir edilecek uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince; davalı doktorun vekalet görevini yürütürken gerekli titizliği ve özeni göstermediği ve kusurlu olduğu ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 15/09/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9372, Karar No: 2012/14480, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9372 E.  ,  2012/14480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın açıklamalarına da başvurularak davacılar ile daha önceden vakıf evladı olan ..., ..., ... ve ... aralarındaki irtibatı gösterir şekilde nüfus aile kayıtlarının ilgili nüfus müdürlüğünden,

2-Davaya konu Mazbut Zahire Nazırı ... Ağa Vakfı'na ait onaylı vakfiye ile bu vakıftan galle alan evlat listesi ve dayanakları evrakın Vakıflar Genel Müdürlüğünden,

3-... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/623 Esas-2008/300 karar sayılı dosyasının mahkemesinden,

Getirtilip dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1223, Karar No: 2012/30824, Tarih: 15.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1223 E.  ,  2012/30824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, yasal ve yeterli olarak gösterilen gerek- çeye göre sanığın bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, sanığa hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, “Sanığa verilen aynı neviden para cezalarının toplanarak neticeten 8000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin karardan çıkarılarak yerine “sanığın sonuç olarak 7.000 TL adli para cezası ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.