muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1245, Karar No: 2007/1099, Tarih: 03.04.2007

.../.

SH:3

2007/1245-1099

itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan Kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 9.5.2006 tarih ve 2006/382 müt. sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 3.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/7781, Karar No: 2019/1786, Tarih: 20.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7781 E.  ,  2019/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı borçlu ...'nın yetkilisi olduğu dava dışı şirketin borcundan dolayı avalist olarak imzaladığı çek borcunu zamanında ödemediğini, aleyhine ... 6. İcra Müdürlüğünün 2012/22976 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, borçlu ... tarafından ... İlçesi, Kartaltepe Mahallesinde bulunan, 696 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki 4 numaralı bağımsız bölüm nitelikli meskenin 3/16 hissesini icra takibi başlatılmadan kısa bir süre önce ve borcun doğumundan sonra diğer davalı annesine gerçek değerinin altında olan 10.000,00 TL bedelle satış sureti ile devretmiş olduğunu, satış ve devir işleminin alacaklıdan mal kaçırma kastı ile muvazaalı olarak yapıldığını belirterek tasarrufun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davalı ...'ın diğer davalı borçlu ...'ın alacaklılarından biri olduğunu, ...’ın ... dışında diğer tüm alacaklılarına borçlarının büyük kısmını ödemiş olduğunu, fakat ...’a olan ve devam eden borcuna karşılık ödeme yapmadığını bu nedenle dava konusu taşınmazdaki hissesini borç mukabilinde alacaklısı olan annesi diğer davalı ...’a devir ettiğini, devir işleminin her iki davalının gerçek iradesini yansıttığını, muvazaalı bir satış ilişkisinin bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile dava konusu İstanbul ili, ... ilçesi, Kartaltepe Mah., 696 ada, 7 parsel sayılı taşınmazda 4 nolu bağımsız bölümün 3/16 payının davalı ...'dan diğer davalı ...'a devrine ilişkin 20/12/2012 tarihli tasarrufun ... 6. İcra müdürlüğünün 2012/22976 sayılı takip dosyasındaki alacak ve ferileri ile sınırlı olmak üzere iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.362,14 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 20/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4066, Karar No: 2020/5049, Tarih: 22.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/4066 E.  ,  2020/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda mahkemece davacının iddialarını ispata yarar delil sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı erkek, dilekçeler aşamasında tanık deliline dayanmıştır. Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için, mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Mahkemece 19.02.2019 tarihli ön inceleme duruşmasında davacı tarafa "delillerini ve tanıklarını, tanıklarının açık adreslerini, hangi konuda dinleteceğini yazılı olarak mahkememize bildirmek üzere kesin süre verilmesine, bu süre zarfında delillerini, tanıklarını, tanıklarının isim ve tebligata yarar açık adreslerini bildirmediği taktirde delil bildirme ve tanık dinletme hakkından vazgeçmiş sayılacağının kendisine ihtarına" karar verilmiş, ancak davacı erkek vekili tarafından kesin süreden sonra tanık listesi verildiği gerekçesiyle erkeğin tanıkları dinlenilmemiştir. Mahkemece davacı taraftan delil avansı talep edilmemiştir. Her ne kadar dosyada davacı tarafından yatırılan bir miktar gider avansı var ise de iki avansın hukuki sonuçları farklıdır. (HMK m. 324/1). Verilen kesin süre içinde, delil avansının yatırılmamış olmasının sonucu, talep olunan delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılmaktır. (HMK m, 324/2) Gider avansı ise dava şartıdır. Hangi işlemler için ve ne miktar avans talep edildiği buna ilişkin ara kararda gösterilmemiş ise verilen kesin süre sonuç doğurmaz. Mahkemece, ön inceleme duruşmasında yapılan ihtarat, tanık ve delil masraflarının miktarı açıkça gösterilip bildirilmediği ve niteliği belirtilmediği için usulsüzdür. Mahkemece, tanıkların dinlenmesi için gerekli avansın usulünce istenmesi (HMK.m.324) avans yükümlülüğünün yerine getirilmesi halinde, davacı tarafın gösterdiği tanıkların çağrılıp dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Açıklanan yönde işlem yapılmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2020 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/9959, Karar No: 2011/9966, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9959 E.  ,  2011/9966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2008/3488-3110 sayılı 09.07.2008 günlü bozma kararında özetle: “Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tümü ile ve tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozma kararından sonra yapılan keşfin bozma kararı nedenleri dikkate alındığında yetersiz olduğu kuşkusuzdur. O halde hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde araştırma, soruşturma ve uygulama yapılacağı gözönüne alınarak yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, fen memuru ve uzman ormancı bilirkişi tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, öncelikle bölgede yapılan mera tahsis haritası ile orman sınırlandırma haritası varsa tapu kaydının dayanağı haritaların ölçekleri eşitlenerek haritalar çakıştırılarak yerlerine uzman bilirkişiler aracılığıyla uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla taşınmazın tapu kaydı mera tahsis haritası ve orman sınırlandırma ve orman sınırlarında değişiklik yapılmış ise sözü edilen haritaların kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız belirlenmeli, tapu kaydının haritası yoksa tarif edilen sınır yerleri esas alınarak tapu kaydına kapsam belirlenmeli, tapu kaydının kapsamı dışında kalan taşınmaz yada taşınmaz kesimi varsa anılan bölümün mera yada orman olmadığı sonucuna varıldığı takdirde yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriği ve dayanakları kayıtlardan uygulamada yararlanılmalı, sözü edilen kayıtlarda nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği üzerinde durulmalı, bozma kararı gerekleri yerine getirildikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek 6831 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13, 20, 16/B, 18, 14 ve 14/son maddeleri hükmü eşliğinde sonucuna uygun bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı Hazinenin davasının reddine ve dava konusu ... Köyü 126 ada 74 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı yasanın 4 maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı yasanın 4 maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 15/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11997, Karar No: 2014/16632, Tarih: 26.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11997 E.  ,  2014/16632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/02/2012

NUMARASI : 2011/768-2012/84

DAVA :Davacı vekili davalıya ait işyerinde kapsamdışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının, denge tazminatına ilişkin ek ödemelerin yansıtılmaması nedeni ile ikramiye ve ilave tediye alacaklarının eksik ödendiğini belirterek, ek ödeme alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde, davacının davalı işyerinde 23.06.1983 tarihinde işe başladığını ve 04.03.2010 tarihinde emekli olduğunu, 5473 sayılı Kanun ile kamu iktisadi teşebbüslerinde çalışan personele 01.01.2006-30.06.2006 tarihleri için geçerli olmak üzere 40,00 TL, 01.07.2006 tarihinden itibaren 80,00 TL ek ödeme yapılmasının öngörüldüğünü, daha sonra ödeme tutarlarının memur aylıklarına uygulanan katsayı ile çarpımı sonucu ortaya çıkan tutara endekslendiğini, 22.10.2008 ve 16353 sayılı Bakanlar Kurulu, T.C. M.. B.. ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü’nün genelgesi gereğince 2010 yılındaki artış ve gösterge rakamının çarpımı sonucu ek ödeme yapılacağının (9500 x katsayı 68/100) belirtildiğini, Yüksek Planlama Kurulu tarafından kamu iktisadi teşebbüslerinde çalışan tüm personelin söz konusu haklardan yararlandırılmasına karar verildiği halde söz konusu ek ödemelerin kendisine ödenmediğini belirterek, ek ödeme alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davasının mevcut kanuni düzenlemeler, T.C. M.. B..’nın 08.05.2006 tarih ve 8021 Sayılı görüşü gereği haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının davasının nakil ilmühaberinin iptali ve ilave ücretlerinin ödenmesi olduğunu, davacının nakil olduğu kurumun sorumluluğu olduğunu, davalının T.C. M.. B.. görüşüne uygun hareket ettiğini, davacının 657 Sayılı Kanun ve 399 Sayılı KHK kapsamında devlet memuru olduğunu ve devletçe ücretine yapılan artışlardan davalının sorumlu olamayacağını bu nedenlerle husumet itirazlarının bulunduğunu, zamanaşımı itirazlarının olduğunu, T.C. M.. B..’nın görüşüne istinaden davacıya ek ödemelerin verilmediği ve nakil sırasında nakil ilmühaberine yansıtılmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 375 sayılı Kanun hükmündeki kararnamenin ek 3 maddesi uyarınca çeşitli adlar hakkında ek ödeme almayan personele herhangi bir kadro ve görev unvanı ayrımı yapılmaksızın 2660 gösterge rakamının memur aylıklarına uygulanan katsayı çarpımı ile bulunacak tutarda ödeme yapılırken anılan maddede 5793 sayılı i Yasa ile yapılan değişiklikle bunun yerine en yüksek devlet memuru aylığının ek gösterge dair %200 ünü geçmemek üzere unvanları itibari ile Bakanlar Kurulunca belirlenen oranlara her ay ek ödeme yapılması öngörüldüğü, 375 sayılı kanun hükmündeki kararnamenin ek 3 maddesinde öngörülen ek ödeme ücret adaletsizliğine yönelik özel ve sınırlı tutulmuş olup genel nitelikte ve tüm kamu çalışanlarına uygulanacak madde şeklinde değerlendirilemeyeceği bu sebeple nakle tabi tutulan personelin söz konusu kararnamelerde belirtilen ek ödemelerden yararlanmasına imkan bulunmadığı, gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı kanunun Ek. 29. Maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm nedeni ile 375 sayılı KHK.’un Ek 3 maddesi ve 399 sayılı KHK.’un Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta normatif dayanaklar 406 sayılı kanunun Ek. 29. maddesi, 375 sayılı KHK.’un Ek 3, maddesi, 399 sayılı KHK.’un Ek. II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı kanunun 29. Maddesinin 3. Fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki unvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına  bu  tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde  kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla unvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. Maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs gibi mali ve özlük hakları için İş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır(2.f). Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır(3.f)”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları nedeni ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı özelleştirme kanununun 22/5 maddesinde özelleştirme nedeniyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi vs ek ödemelerin de sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Gerek yasal düzenleme ve gerekse sözleşmedeki hükümler dikkate alındığında, davalı kurumda özelleştirme öncesi kapsam dışı olarak çalışan ve 399 sayılı KHK hükümlerine tabi olarak ücreti belirlenen davacının özelleştirme sonrası çalıştıktan sonra nakledildiği tarihe kadar kamuda aynı statüde çalışanlar için getirilen özlük haklarından yararlandırılarak, nakil edildiklerinde haklarının korunması amaçlanmıştır. Kısaca davacı kapsamdışı olarak kamuda çalışmış gibi sayılmaktadır. Sonuç olarak davacı, davalı kurumda iken çalıştığı dönemde 375 ve 399 sayılı KHK.’ler ile getirilen artışlardan yararlandırılmalı ve bu artışlar uygulanmak sureti ile nakledildiğinde maaş nakil ilmühaberi düzenlenmelidir. Ancak davacı başka kuruma nakledilmeden emekli olduğundan, maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesine gerek kalmamaktadır.

375 sayılı KHK.’un ve 399 sayılı KHK.’lere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler uyarınca “Özelleştirme kapsam ve programında bulunan kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarından olup özelleştirme işlemleri tamamlanan kuruluşların sözleşmeli ve kapsam dışı kamu personelinin ücretlerine, bu personelin sözleşmeli ve kapsam dışı statülerde bulunduğu sürelere ait bu Karardaki ücret artışlarının hiçbir işlem yapılmaksızın aynen uygulanması” gerekir. Kaldı ki Uyuşmazlık Mahkemesinin uyuşmazlığın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği yönündeki kararından önce Danıştay 5. Dairesi 22.08.2010 gün 2010/88-4718 sayılı kararı ile “5473 sayılı yasa ile getirilen ek ödemenin iş sözleşmesinin feshedildiği 2008 yılından önce 01.01.2006 ve 01.07.2006 tarihlerinde yürürlüğe girmesi nedeni ile bu ödemenin “iş sözleşmesinin sona erdiği yılın 15 Ocak tarihine kadar kamu görevlilerinin parasal haklarına yapılan artışlar” kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Öncelikle davacı kamu kurumuna nakledilmeden önce emekli olmak sureti ile ayrıldığından ve isteği durumunu etkilemeyeceğinden, mahkemece işin esasına girilerek inceleme yapılması isabetlidir.

Öncelikle davacı kamu kurumuna nakledilmeden önce emekli olmak sureti ile ayrıldığından ve isteği durumunu etkilemeyeceğinden, mahkemece işin esasına girilerek inceleme yapılması isabetlidir.

Ancak hukuki olarak bu tespit yapılmakla birlikte, davalı kurum taraflar arasındaki sözleşme hükmü veya eki yönetmelik hükümleri ile kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacının 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine artışlar yapmış olabilir. Bu artışlar Kanun Hükmünde Kararnamelere dayanılarak çıkarılan ve kamuda çalışan sözleşmeli personel ile kapsamdışı personel için 2006/1, 2006/3, 2007/1, 2008/1 ve ilgili düzenlemeler ile sağlanan artışlardan azda olabilir, fazla da olabilir. Aynı oranda veya fazla oranda yapılmış ve yansıtılmış ise kapsamdışı nakle tabi olarak çalışan davacı kamudaki personel için getirilen artışlardan faydalanamaz. Ancak davalı işveren anılan hükümleri dikkate almadan artış yapmamış veya daha az artış olabilir. 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarına veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretine hiç artış yapılmamış ise tebliğler ile getirilen artışların tamamının, artış yapılmış ancak yeterli değil ise aradaki fark alacağın hesaplanması ve buna göre maaş nakil ilmühaberinin düzenlenmesi gerekir. Bu tespitin yapılması işçin ise davalı kurumdan anılan dönemdeki bordroların, maaş artışına ilişkin işverenin varsa işletmesel kararlarının getirtilmesi, davacının 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu unvana  göre  belirlenmiş  olan  ücret  ve  diğer  malî  haklarının veya belirlenmemiş ise Yönetim Kurulu kararı ile sözleşme imzalandığı tarihteki ücretinin ne olduğunun tespit edilmesi, bu konuda uzman mali bilirkişiden rapor alınması gerekir. Hükme esas bilirkişi raporu bu tespitleri kapsamamaktadır.

Sonuç olarak davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararlar getirtilmeli, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.05.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.