muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2428, Karar No: 2018/3163, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2428 E.  ,  2018/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Rize Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.12.2016 gün ve 2014/310 Esas, 2016/249 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen sekizinci-onbirinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16953, Karar No: 2020/9017, Tarih: 08.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/16953 E.  ,  2020/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan .... vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Milli Eğitimden emekli olduktan sonra 06.09.2005 tarihinde ... ... İlkokulunda sınıf öğretmeni olarak çalışmaya başladığını, halen aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini, kurum ile imzaladıkları sözleşme gereği haftada 30 saat derse girmekle yükümlü olmasına rağmen müvekkilinin etüd çalışmanlarına, haftasonu kurslardaki derslere katıldığını, sınav gözetmeliği de yaptığını ancak çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek ücret, ek ders ücreti, sınav gözetmenlik ücreti, kurs ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ücreti, maaş farkı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili yargılama aşamasındaki beyanında davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı .... vekili yargılama aşamasındaki beyanında davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ve davalı arasında davacının aylık ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.Mahkemece, Türkiye İstatistik Kurumunun resmi internet sitesindeki “kazanç bilgisi sorgulama” kısmından da faydalanılması ve emsal ücret araştırması sonucunda elde edilen verilerle birlikte, anılan Kurumun resmi internet sitesindeki bilgiler de dikkate alınarak emsal ücretin belirlenmesi mümkündür.

Somut olayda, davacı emekli olduktan sonra davalı nezdindeki özel okulda sınıf öğretmeni olarak çalışmış olup, dava dilekçesinde net 2.035,00 TL ücret aldığını beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ücreti, Milli Eğitim Bakanlığınca davacının kıdemine denk resmi okul öğretmeninin aldığı belirtilen net 1.981,82 TL kabul edilmek suretiyle işçilik alacakları hesaplanmıştır. 5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinde, özlük haklarına ilişkin düzenlemelere yer verilmiş olup, maddenin ikinci fıkrasında, “Okullarda yöneticilik ve eğitim-öğretim hizmeti yapanlara, kıdemlerine göre (emekliler hariç) dengi resmi okullarda ödenen aylık ile sosyal yardım kapsamındaki ek ödeme tutarlarından az ücret verilemez”; aynı maddenin üçüncü fıkrasında ise “Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemeler, bütçe kanunlarıyla resmi okul öğretmen ve personeline sağlanan haklara denk olarak okul öğretmenlerine ve personeline de ödenir. Sosyal yardım kapsamındaki ek ödemelerden gelir vergisi kesilmez.” denilmiştir. 5580 sayılı kanun 14.02.2007 tarihinde yürürlüğe girmiş olup davacının çalışma süresi bakımından uygulanma kabiliyeti olan 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 33. maddesindeki düzenleme de aynı içeriktedir.5580 sayılı Kanun’un, belirtilen 9. maddesinin ikinci fıkrası, 14.03.3014 tarih ve 28941 sayılı Resmi Gazete yayımlanan, 01.03.2014 tarihli ve 6528 sayılı Kanun’un 14. maddesi hükmü gereğince yürürlükten kaldırılmıştır.

Ancak işbu dava tarihi 01.10.2013 olup; dava tarihi itibariyle 5580 sayılı Kanun’un 9. maddesinin ikinci fıkrasında emekliler hariç tutulmuştur. Davacının emekli çalışan olması ve dava tarihi nazara alındığında, davacının ücretinin tespiti bakımından yalnızca Milli Eğitim Bakanlığının yazısının dikkate alınması ve davacının kıdemine göre dengi resmi okullarda ödenen aylık ücretle eşit ücret alacağının kabul edilmesi hatalı olmuştur. Buna göre, yukarıdaki belirtilen ilkeler doğrultusunda, davacının meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücret araştırması yapılmalı, dosya içeriğiyle birlikte değerlendirme yapılarak davacının aylık ücreti belirlenmeli ve belirlenen bu ücret üzerinden davacının hüküm altına alınan tazminat ve alacakları gerekirse yeniden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

3- Taraflar arasında davacının ödenmeyen ek ders ücret alacağının bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut olayda, davacı davalıya ait özel okulda sınıf öğretmeni olarak çalışmakta olup; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının sınıf öğretmeni olması sebebiyle haftaiçi beş gün, günde 8 saat derse girdiği, haftalık 40 ders saati çalıştığı, buna ilaveten haftada 2 ders saati etüt yaptığı, ortalama 1 ders saati sınav gözetmenliği görevine katıldığı, haftalık 43 ders saati çalışması bulunduğu, taraflar arasındaki iş sözleşmesine göre aylık ücretin haftalık 30 saat için kararlaştırıldığının anlaşılmasına göre, davacının 13 saat ek ders ücretine hak kazandığı kabul edilmek suretiyle ek ders ücreti alacağı hesaplanmıştır. Ancak davacı sınıf öğretmeni olup; 20 nolu celsedeki isticvap beyanında: “ Haftalık ders programım 40 ders saati üzerindendi. İngilizce dersi dışındaki resim, müzik ve beden eğitimi derslerinin hepsine ben kendim giriyordum. Sadece bilmediğim için ingilizce dersine ben girmiyordum...Ben ilk okul kademesinde ingilizce öğretmeninin derse girip girmediğini hatırlamıyorum...” şeklinde beyanda bulunmuştur. Sınıf öğretmeni olan davacının İngilizce dersine girmediği kendisinin de kabulünde olup; davacının haftanın beş günü, 8 saatlik tüm derslere kendisinin girdiği, dolayısıyla haftalık 40 saatlik ders programının bizzat kendisi tarafından tamamlandığı hususunun kabul edilmesi hatalı olmuştur. Öncelikle, davalı iş yerinden, İl/İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünden ve diğer ilgili yerlerden davacının hizmet süresi boyunca haftalık ders saatlerini ve ek derslerini gösterir ders programları, sınıf defterleri ile mevcut tüm bilgi ve belgeler temin edildikten sonra ayrıntılı ve denetime elverişli bilirkişi raporu aldırılarak, her ders dönemi bakımından haftalık İngilizce ders saati hariç tutularak davacının haftalık ders saati tespit edilmeli ve buna gözetmenlik ve etüt sayıları eklenerek, haftalık ders saatini aşan ek derslerin sayısı tespit edilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Öte yandan, hakkaniyet indirimi nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına vekalet ücretine hükmedilemeyeceği hususunun dikkate alınmaksızın davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3556, Karar No: 2019/6453, Tarih: 10.09.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/3556 E.  ,  2019/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dâvacı ... Alarm Ve Güvenlik Sistemleri Inş. taah. san Ve Tic Ltd. şti ile dâvâlı Milli Egitim Bakanlığı aralarındaki menfi tespit ve alacak dâvasına dair Şanlıurfa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 31/01/2018 günlü ve 2016/134 E. - 2018/88 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen, 16.04.2019 günlü ve 2019/1571 E. - 2019/3406 K. sayılı ilâma karşı davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; taraflar arasında, 28.10.2011 tarihinde imzalanan 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, sözleşmenin 2. maddesinde yıllık amortisman payı bedeli 156.000TL olarak belirlendiği, KDV'nin kime ait olacağı hususunda sözleşmede herhangi bir açıklamaya yer verilmediğini, davalı idarenin talebi üzerine toplam 59.189TL KDV bedelini davalı idareye ödemek zorunda kaldıklarını belirterek, taraflar arasındaki sözleşme gereğince KDV'nin sözleşmeye dahil olduğunun tespiti ile sözleşme süresince bu şekilde yapılmasına hükmedilmesine, davacı şirketten sözleşmeye aykırı olarak fatura tanzim etmek suretiyle kesilen 59.189TL'nin kesintilerin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş ve birleşen dosya ile de davalı tarafından talep edilen KDV yönünden borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı; sözleşme göre davacı kiracının her türlü resim harç ve vergilerden sorumlu olduğu düzenlendiğinden davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 16.04.2019 günlü ve 2019/1571 - 2019/3406 esas-karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Onama ilamına karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre HUMK'nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymayan davalı tarafın sair karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

2- Davalının harca ilişkin karar düzeltme itirazlarına gelince;

Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı ... Eğitim Bakanlığı açık yasa hükmü gereği yargı harçlarından muaf olup, yerel mahkemece açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, karar ve ilam harcının adı geçen davalıdan da alınarak hazineye irat kaydına dair verilen karar usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davalı ... Eğitim Bakanlığı açık yasa hükmü gereği yargı harçlarından muaf olup, yerel mahkemece açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak, karar ve ilam harcının adı geçen davalıdan da alınarak hazineye irat kaydına dair verilen karar usul ve yasaya uygun görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararının bu yönden düzeltilerek onanması gerekirken, zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile belirlendiğinden, davacı tarafın bu yöne ilişen karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair karar düzeltme isteminin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16.04.2019 günlü ve 2019/1571 - 2019/3406 esas-karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, hüküm fıkrasının beşinci bendinde yer alan "Alınması gerekli 4.042,60 TL nispi harçtan, peşin olarak alınan 1.010,65 TL'nin mahsubu ile bakiye 3.031,95 TL'nin davalıdan alınarak hazineye irat kaydına," kısmının çıkartılarak yerine "Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan harcın talep halinde davacıya iadesine" ve hükmün 4. bendinde yer alan " 3.377,65TL" rakamının çıkartılarak yerine "2.367TL" rakamının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 10.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5291, Karar No: 2024/14763, Tarih: 21.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/5291 E.  ,  2024/14763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/692 E., 2021/617 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/18 E., 2019/13 K.

SUÇ : 1- Silahlı terör örgütüne üye olma,

2- Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık 2-10.07.2010 (Dolandırıcılık)

HÜKÜM : 1-TCK 314/2, 3713 sayılı yasanın 5/1, TCK 62, 53/1,2,3, 58/9, 63 üncü maddeleri uyarınca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan

2-TCK 158/1-e-son, 158/3, 43/1, 62, 53/1,2,3, 58/9 uncu maddeleri uyarınca kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden;

Ayrıntıları Dairemizin 26.10.2017 tarih ve 2017/1809 Esas 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir.(Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır(Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

Sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemleri nazara alındığında; suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullanmayan veya örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, hakkında mahkumiyete yeterli, somut delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2.Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçu yönünden;

Dosya içerisine alınan bilirkişi raporunda sanığın iki ayrı sınavdaki başarı farklılığının tesadüfi olamayacağına yönelik güçlü kanaat oluştuğunun ifade edilmesi karşısında; ihtimallere dayanan yüzdelik oranlarının yer aldığı değerlendirme içermesi, sanığın hileli bir davranışını ortaya koymaya elverişli olmadığı gibi, kişinin önceki ve sonraki yıllardaki doğru ve yanlış cevap sayılarının kıyaslanarak, sınav sorularını haksız elde etmek sureti ile sınavda hileli yollarla yüksek puan aldığının kesin olarak ispatlanamayacağı, ayrıca bilirkişi raporunu teyit eder başkaca delil, beyan, bilgi bulunmadığı gibi, bilirkişi raporunda sınav sorularının alındığına dair kesin kanaatin de bildirilmediği de gözetilerek, sanığın üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak mahkûmiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığından beraati yerine, delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan ... Hazinesi vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22242, Karar No: 2023/6371, Tarih: 11.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/22242 E.  ,  2023/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/204 E., 2016/459 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan

soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.09.2014 e-imza tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi zarfında 07.01.2016 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine soruşturma dosyası birleştirilerek, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2016 tarihli ve 2016/204 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve sanık hakkında fazla cezaya hükmolunduğu gerekçesiyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; pişman olduğuna, sonrasında tövbe ettiğine, cezanın tecil edilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)