muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13628, Karar No: 2014/2328, Tarih: 30.01.2014

Suçun nitelikli halini oluşturan öğe ve koşullar tam olarak gerçekleşmedikçe, özel hükümler (TCY'nın 142. ve devamı maddeleri) değil, genel hüküm olan TCY'nın 141/1.maddesi uygulanır.

Somut olayda; yakınan tarafından bina ya da eklentisinde koruma (muhafaza) altına alınmadan sokağa park edilen suça konu motosiklet, sanık tarafından bulunduğu yerden alınıp götürülmüştür.

Yakınan, hırsızlık suçuna konu mal olan motosikleti, herkesin girebileceği bir yer olan sokağa açığa bırakmıştır. Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle koruma (muhafaza) altına alınmış malın/eşyanın alınması şeklinde suçun işlenmesi durumunda, sanığın eylemi, TCY'nın 142/1-b.maddesinde düzenlenen, hırsızlık suçunun nitelikli halini oluşturur. Kilitlenmeden bırakılmışsa ya da kilitleme malın/eşyanın koruma (muhafaza) altına alınmasını sağlayacak şekilde değilse, ya da kilitlenmek suretiyle koruma (muhafaza) altına alma olanağı olmayan malın/eşyanın herkesin girebileceği bir yere bırakılma durumu söz konusu ise, bu durumlarda eylem TCY'nın 141/1.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, basit/açıktan /temel şeklini oluşturur.

Kapalı kilide el atmadan ve (örneğin; kapıları kilitli, camları kapalı otomobili çekici aracılığıyla taşımak gibi) özel düzenek kullanılmadan taşınır malı kaldırmak, sürüklemek, itmek suretiyle götürülme olanağı bulunmayan durumlarda, Yasa'nın öngördüğü koruma (muhafaza) altına almak koşulu ve hırsızlık suçunun, TCY'nın 142/1-b maddesindeki nitelikli durumu gerçekleşmiş olur.

Diğer yönden; kilide el atmadan, örneğin motosikleti sağlam zincir, kablo tel ve kilitle demir parmaklık, direk, sağlam köklü ağaca bağlaması gibi önlemlerin alınmaması nedeniyle taşınır mal olan motosiklet; kaldırmak, sürüklemek ve itmek suretiyle ya da ön tekerleği yerden biraz kaldırılıp arka tekerleği üzerinde kaydırılarak götürülebiliyorsa, kontağı kilitli olsa da koruma (muhafaza) altına alma koşulu ve suçun nitelikli durumu meydana gelmemiştir. Bu durumlarda hırsızlık suçunun nitelikli halini oluşturan öğe ve koşullar tam olarak gerçekleşmediği için, eylem TCY'nın 141/1.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun basit/açıktan/temel şeklini oluşturur.

Açıklanan bu ilkeler ışığında; her somut olayda nitelikli durumun gerçekleşip gerçekleşmediğini saptamak için, herkesin girebileceği yerde bırakılan taşınır malın hem kilitlenmiş ve hem de gerekli ek önlemlerle koruma (muhafaza) altına alınmış olup olmadığı; diğer bir anlatımla kilitleme ve/veya ek önlemler koruma (muhafaza) altına alma (koruma, saklama, bir yerde tutma) işlevini sağlamış bulunup bulunmadığının araştırılıp saptanması gerekmektedir.

Açıklanan bu ilkeler ışığında; her somut olayda nitelikli durumun gerçekleşip gerçekleşmediğini saptamak için, herkesin girebileceği yerde bırakılan taşınır malın hem kilitlenmiş ve hem de gerekli ek önlemlerle koruma (muhafaza) altına alınmış olup olmadığı; diğer bir anlatımla kilitleme ve/veya ek önlemler koruma (muhafaza) altına alma (koruma, saklama, bir yerde tutma) işlevini sağlamış bulunup bulunmadığının araştırılıp saptanması gerekmektedir.

Herkesin girebileceği yerde bırakılan taşınır malın hem kilitlenmiş ve hem de gerekli ek önlemlerle koruma (muhafaza) altına alınmış olup olmadığının saptanması konusu, salt olaysal/olgusal değil, olaya/olguya bağlı hukuksal bir sorundur. Bu yüzden, duruşma yargıcı ya da olay/ilk derece mahkemesi, keşif yoluyla gözlemlerini saptamak ve bir bilirkişiye çizdirdiği taslakla/krokiyle, herkesin girebileceği yerde bırakılan taşınır malın hem kilitlenmiş ve hem de gerekli ek önlemlerde koruma (muhafaza) altına alma işlevinin yerine getirilip getirilmediğinin, bölgedeki gelenek ve yerleşik inançları da gözeterek, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde saptamalıdır.

Bunun sonucuna göre de ilk derece/olay mahkemesince sanığın eylemi değerlendirilerek hüküm kurulmalıdır.

Bu nedenle yukarıdaki ilkelere uyulmadan hiç bir araştırma yapılmadan, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile Olay/İlk derece mahkemesince kurulan hükmün, yasaya aykırı olduğundan bozulması yerine temyiz incelemesi sonucu; "Olay günü sanığın, yakınana ait park halindeki motosikleti düz kontak yapmak suretiyle bulunduğu yerden almak biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, “kullanım gereği açıkta bırakılan eşya üzerinde hırsızlık” olarak kabul edilmek suretiyle aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır." gerekçesi ile eleştiri yapılarak ONANMASINA ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2015/25970, Karar No: 2019/7068, Tarih: 16.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/25970 E.  ,  2019/7068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın savunmasının alındığı 27/03/2012 tarihli oturumda mağdurlar ..., Murat, Gökhan ve Akın'ın beyanlarının da olduğu belgelere ve delillere karşı aleyhe olan hususları kabul etmediğini beyan etmesi, yine sanığın savunmasından sonra 19/09/2013 tarihinde talimatla beyanı alınan ve sanıktan şikayetçi olmadığını belirten mağdur ...'in bu beyanlarına karşı sanık müdafiinin herhangi bir itirazı olmaması nedeniyle, vazgeçmeye zımnen rıza gösterdikleri kabul edilerek yapılan incelemede;

Şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39999, Karar No: 2017/18450, Tarih: 19.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39999 E.  ,  2017/18450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemiz 10.11.2016 tarihli 2016/26301 esas 2016/25438 karar sayılı ilâmıyla, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan puantaj kayıtlarında ve bordrolarda davacının yıllık izin kullandığını gösteren günler bulunduğu, davalının belediye olduğu da nazara alındığında, söz konusu kayıtların davacı asilden sorularak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma ilamında belirtilen hususlara dikkat edilmemiştir.

Bozma ilamında, davacının yıllık izin ücreti alacağı talebi ile ilgili olarak, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan puantaj kayıtlarında ve bordrolarda davacının yıllık izin kullandığını gösteren günler bulunduğundan, söz konusu kayıtların davacı asilden sorularak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğine değinilmiş olup yıllık izinlerinin kullanılıp kullanılmadığı konusunda davacıya yemin teklif edilmesi ile ilgili bir husus belirtilmemiş ise de; Mahkemece, yıllık izinlerinin kullanılıp kullanılmadığı konusunda davacının yeminli beyanının alınması yoluna gidilmiş ve davacı çalışma süresi içinde hiç yıllık izin kullanmadığına dair beyanda bulunmuştur. Bu durumda davacı beyanı esas alınarak yıllık izin ücreti alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken kayıtlara göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9883, Karar No: 2023/3768, Tarih: 20.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/9883 E.  ,  2023/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1280 E., 2022/2483 K.

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/1280 Esas, 2022/2483 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2009 tarihli ve 2009/356 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın alkollü araç kullanması ve kolluk görevlilerine mukavemeti nedeniyle bindirildiği ekip aracının camını kırması şeklindeki eylemi nedeniyle kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2010 tarihli ve 2009/90 Esas, 2010/610 Karar sayılı kararı ile sanığın kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresinde suç işlemesi nedeniyle Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2018/495 Esas, 2018/700 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanmıştır.

4. Sanığın ve katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2021/355 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararı ile suçtan zarar gören İç İşleri Bakanlığı duruşmadan haberdar edilmeden yokluğunda duruşmaya devamla karar verilmesi ve suç nedeniyle meydana gelen zarar miktarı tespit edilerek sanığa ödeme imkanı tanınmaması sebepleriyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e ve 289/1-e maddeleri uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma kararı üzerine Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/447 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/1280 Esas, 2022/2483 Karar sayılı kararı ile davanın düşürülmesine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

6.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/1280 Esas, 2022/2483 Karar sayılı kararı ile davanın düşürülmesine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/495 Esas, 2018/700 Karar sayılı dosyasında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2021/355 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararı ile zarar miktarı tespit edilerek sanığa ödeme imkanı tanınması ve suçtan zarar gören İç İşleri Bakanlığının yokluğunda yargılama yapılması sebepleriyle duruşma açılmaksızın hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, 5271 sayılı Kanun'un 289/1-e maddesinde duruşmada hazır bulunması gereken kişilerin aynı Kanun'un 188. maddesinde belirlenmiş olduğu ve suçtan zarar görenin bu kişilerden biri olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesi için duruşma açılmasına karar vermek yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağı bulunmadığı, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2021/447 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile bu karara yönelik istinaf incelemesi yapan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 05.12.2022 tarihli ve 2022/1280 Esas, 2022/2483 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu

durumda temyizen incelenen kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.03.2021 tarihli ve 2021/355 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararı olması gerektiği belirlenerek buna göre yapılan incelemede;

1.5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilip duruşma açılarak taraf teşkilinin sağlanması, kovuşturma eksikliklerinin tamamlanması ve delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda hükmün bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

1.5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilip duruşma açılarak taraf teşkilinin sağlanması, kovuşturma eksikliklerinin tamamlanması ve delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda hükmün bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Suçtan zarar gören İç İşleri Bakanlığı’na hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının tebliğ edilmemesi nedeniyle mahkemece yapılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştirilmesinin usulüne uygun olmadığı, bu sebeple hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 06.07.2021 tarihli 2018/4-186 E 2021/342 K sayılı kararında belirtildiği üzere, zamanaşımı süresinin sanığın sorgusunun yapıldığı 07.05.2009 tarihinden itibaren işlemeye devam edeceği, sanığın kolluk görevlilerinin ekip aracının camını kırmak şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu ve anılan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, sanığın savunmasının alındığı 07.05.2009 tarihinden, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli kararına kadar geçmiş bulunması anlaşıldığından zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 08.03.2021 tarihli ve 2021/355 Esas, 2021/525 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a ve 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca takdîren Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/18, Karar No: 2018/4228, Tarih: 10.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/18 E.  ,  2018/4228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5488, Karar No: 2012/8676, Tarih: 11.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/5488 E.  ,  2012/8676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, açıktan fena kullanımdan kaynaklanan akde aykırılık nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacı ile davalı .... arasında düzenlenen 17.06.2003 tarihli kira sözleşmesi uyarınca, ... ...'ya ait tesislerde satılacak akaryakıt ve makine yağı ürünlerinin satış ve pazarlamasının yapılmasının kararlaştırıldığını, davalının bu işi diğer davalı ... Tur. Gıda İç Dış Tic. Ltd Şti aracılığı ile gerçekleştirdiğini, davalı tarafından akaryakıt satış ve pazarlaması hizmeti sırasında benzin ve mazotun birbirine karaştırılmasından ötürü bir çok tekne ve servis botlarında büyük hasar meydana geldiğini, verilen bu ayıplı hizmet sonucunda tekne ve araçlarını miranaya bağlayanların davacı ile birlikte mağdur olduklarını, bu konu ile ilgili olarak davacıya birçok şikayet ulaştığını, davalının ayıplı hizmeti nedeniyle marinaya lüks teknelerini bağlayan birçok ünlünün de zarar gördüğünü, bu durumun ulusal ve yerel basına da yansıdığını, davacının zarar görmesinin yanında itibar kaybının da bulunduğunu, davalının söz konusu sözleşmeyi ihlal ettiğini, ayıplı hizmet nedeniyle tekne ve servis botlarında oluşan tüm zararların tazmini ve davalının işletmesini benzin servisi yapar hale getirmesi için davalıya noter ihtarnamesinin gönderildiğini, davalının da cevabi ihtarı ile ayıplı hizmeti kabul ettiğini ve zararları karşılayacağını ve gerekli önlemleri alacağını bildirdiğini, davacının mağduriyeti ve itibarı giderilemez ve tazmin edilemez olduğundan taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin feshine ve davalıların kiralanandan tahliyelerine karar verilmesini istemiştir.

Davalı .... vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin kira sözleşmesi olmadığını ve bir kira ilişkisinin de bulunmadığını, sözleşmenin işletme sözleşmesi olması nedeni ile görevli mahkemenin de Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, öncelikle görev yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davalının davacı ile yapılan bir sözleşmesi olmadığını, davalının diğer davalı ... Turizm Gıda İç ve Dış Tic Ltd Şti ile imzalamış olduğu 01.01.2007 tarihli bayilik sözleşmesi bulunduğunu, bu nedenle davada sıfatı olmadığını ifade ederek sıfat yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, söz konusu davada Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunu, meydana gelen olay nedeni ile davalının ve diğer davalının müşteri şikayetlerini giderdiğini, 150.000 TL - 200.000 TL tamir masrafı ödendiğini, marinanın 04.05.2011 tarihinde satış yolu ile el değiştirdiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili, tarafların Bodrum'da olmaları nedeni ile genel yetki kuralı ve usul ekonomisi gereklerinin gözetilerek öncelikle yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, davalı hakkında tefrik kararı verilerek dosyanın Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini, davacı ile kira ilişkisi içinde olmayan davalı .... nin sui generis durumunun Sulh hukuk Mahkemesi görevleri noktasında gereğinin yerine getirilmesi gerektiğini bildirerek ve esasa ilişkin olarak da iyi niyetten yoksun olması nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının pek fena kullanım nedeniyle tahliye talep ettiğini, belirli bir sürede giderilmesi mümkün olan olgular açıktan kötü kullanım sayılmayacağından bu olguların giderilmesi için kiracıya süreli ihtar gönderilmesi gerektiğini, petrol istasyonundaki yakıtların karışması nedeniyle bir kısım kişilere ait teknelerin hasar gördüğü sabit ise de; bu durumun petrol istasyonundaki teknik bir hatadan kaynaklandığı ve giderilmesinin mümkün olduğu, zarar görenlerin zararları davalıca karşılandığı, davalıya gönderilen noter ihtarnamesinde akde aykırılığın giderilmesi için uygun bir sürenin verilmediği, petrol istasyonundaki hatanın anında giderilmesi mümkün olmadığı, belirli zamana ihtiyaç olduğu ayrıca ihtarnamede sadece yasal yollara başvurulacağının belirtildiği sözleşmenin feshedileceğinin belirtilmediği bu nedenle bu ihtarnamenin usule uygun olmadığı ayrıca ihtarname tebliğinden sonra da aynı durumun devam ettiğinin iddia ve ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Borçlar Kanununun 256.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı kira süresi boyunca tam bir ihtimam dairesinde kullanmak zorundadır. Anılan madde hükmü gereğince akde aykırılıktan dolayı kiracının tahliyesine karar verilebilmesi için kiracıya akde aykırı davranışına son vermesi hususunda kiralayanlar tarafından süreli bir ihtar tebliğ ettirilmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Kiralananın açıktan fena kullanılması durumunda akde aykırılığın giderilmesi amacıyla kiracıya ihtar gönderilmesine gerek yoktur.