muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20162, Karar No: 2014/21501, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20162 E.  ,  2014/21501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/703-2014/423

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.533,40 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 27.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.533,40 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2013/703 esas 2014/423 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 21.03.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve

bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2013/703 esas 2014/423 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5500, Karar No: 2010/6038, Tarih: 28.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5500 E.  ,  2010/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2007 gün ve 2007/93-2007/735 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.01.2010 gün ve 2008/4667 - 2010/838 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ağabeyi ile birlikte 1994 yılında diğer davalı şirketi kurduklarını, müvekkilinin 1996 yılında hissesini devrederek ortaklıktan ayrıldığını, şirketin yasal zorunluluk nedeniyle 1997 yılında sermayesini arttırdığını, müvekkilinin 2006 yılında vergi dairesinden çağrılması üzerine şirketteki ortaklığının halen devam ettiğini öğrendiğini, sermaye arttırımına ilişkin tutanaklardaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketteki sahip olduğu ortaklık payının tespit edilmek suretiyle halen 18 hisseye sahip olmadığının dolayısıyla % 45 paylı ortak olmadığının tespiti ile ticaret sicilinde gerçek durumun tescil ve ilama karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme talep etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 28.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14316, Karar No: 2013/3136, Tarih: 04.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14316 E.  ,  2013/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları ...'ın dedesinin ... oğlu ... olduğu halde 1322 nüfus tahririnde kayda sehven baba adının ... olarak yazıldığını, nüfus kayıtlarına göre kardeş olarak görünen ...'nın baba adının ... olduğunu, murisleri ... oğlu .... ile ... oğlu ...'in aynı kişi olduğunun kesinleşen mahkeme kararı ile tespitine karar verildiğini, 267 ada 13 nolu parseldeki 1/3 pay maliki ... oğlu ... ile murisleri ... oğlu ...'in aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Davalı ve dahili davalı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğui gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ve dahili davalı vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ve dahili davalı vekillerinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3,15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden dahili davalıdan alınmasına, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Sicil Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

4.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4967, Karar No: 2021/9060, Tarih: 26.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4967 E.  ,  2021/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

HÜKÜMLER : 1) Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası,

2) Sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 81, 35/2, 39/1, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, Sanık ... müdafii, Cumhuriyet Savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre; sanık ...’in mağdur ...’a yönelik eyleminin yardım etmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanık ...’in müşterek fail olarak cezalandırılması gerektiğine ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yardım etmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve bozma nedeni saklı kalmak üzere tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışından isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; meşru savunmaya, öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfına, eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin; sanığın katılana yönelik bir suç kastının bulunmadığına, suçun sabit olmadığına, şüphenin giderilemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, Cumhuriyet savcısının; sanıklar hakkında haksız tahrik indirimi yapılmasının hatalı olduğuna, ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yardım etmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; suç tarihinden önce mağdur ...'ın sanık ... ve Vedat'ın babası olan ...'e karşı nitelikli yağma eylemi gerçekleştirdiği, bu nedenle cezalandırılan ... ile sanıklar arasında husumet oluştuğu, olay tarihinde sanık ...'in, amca çocukları olan diğer sanıklar Vedat ve Kemal'i idaresindeki araç ile alarak olay yerine götürdüğü, Vedat ve Kemal'in mağduru ateşli silah ile öldürmeye teşebbüs ettikleri olayda, amcası ... ve amca oğlu Vedat'ın yağmalanması nedeniyle sanık ... yönünden asgari düzeyde haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde (1/3) oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, sanık ... hakkında yardım etmek suretiyle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 26/05/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14142, Karar No: 2014/14087, Tarih: 03.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/14142 E.  ,  2014/14087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2010

NUMARASI : 2010/98-2010/102

Hazine tarafından açılan terekenin tasfiyesi davasının reddine dair Adana 2. Sulh Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.10.2010 gün ve 98/102 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, mirasbırakan J.. K..'in 15.11.2007 tarihinde vefat ettiğini, murisin 02.07.2010 tarihi itibariyle 729.167,48 TL vergi borcu bulunduğunu, 1. derece tek yasal mirasçısının mirası reddettiğini, bunun üzerine 2.derece mirasçılara tebligat yapıldığını ancak tebliğe cevap vermeyerek mirası reddetmiş sayıldıklarını, mirasçılardan sadece M... Keskin'in mirası kabul ettiğini, terekenin resmi tasfiyesi için yasal şartların oluştuğunu ileri sürerek J.. K..'in mirasının resmi olarak tasfiyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, mirası kabul eden mirasbırakanın annesi M..K...'in en yakın mirasçı olarak değerlendirilmesi gerektiği, en yakın mirasçılar arasında kabul edildiği taktirde TMK'nun 612. maddesi gereğince iflas hükümlerine göre tasfiyenin mümkün olmadığı, TMK'nun 633. maddesine göre davanın 3 aylık yasal süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; mirasbırakan J.. K..'in 1. zümreden tek yasal mirasçısı olan oğlu N.. Ş..'ün Adana Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 15.04.2008 tarih 2008/200 Esas 2008/518 Karar sayılı kararıyla murisin mirasını TMK'nun 605/1 maddesi uyarınca reddettiği anlaşılmaktadır. TMK'nun 612. maddesine göre en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesi'nce iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. En yakın yasal mirasçılardan maksat ilk planda doğrudan doğruya mirasçılık sıfatını kazanan mirasçılardır. Somut olayda, mirasbırakan J.. K..'in 1. zümre mirasçıları arasında alt soyunun bulunduğu ve boşandığı eşinin kendisine mirasçı olmadığı gözönüne alındığında, Mahkemece 2. zümre mirasçıları arasında yer alan anne ve kardeşlerin en yakın mirasçı olarak değerlendirilmesi doğru değildir. Buna göre, reddedilen mirasın en yakın yasal mirasçı olmayanlara teklif edilmesi de söz konusu olmaz. Mirasbırakanın en yakın tek yasal mirasçısı tarafından mirasın reddedildiği tüm dosya

kapsamı ile sabit olduğuna göre; muris J.. K..'in terekesinin TMK'nun 612/1. maddesi uyarınca iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesi, tasfiye sonunda arta kalan değer varsa bunun mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilmesi (TMK.m.612/2) gerekir. Terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesinin ne şekilde yapılcağı İcra ve İflas Kanunun 180 m. vd. gösterilmiştir. O halde, Mahkemece davanın kabulü ile terekenin iflas hükümlerine göre tasfiyesinin gerçekleştirilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın yasal süresi geçtiğinden bahisle reddine dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve kanuna aykırı görülen yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine , 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15025, Karar No: 2015/4739, Tarih: 17.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/15025 E.  ,  2015/4739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/191122

Mahkemesi : İZMİR 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 01.04.2015-2015/9 esas ve 2015/71 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanıklar müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmasının reddiyle, sanık Ş. yönünden Üye E.Ş. karşı oyu ve oyçokluğuyla hükmün ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar müdafiinin salıverilme talebinin reddine, 17.11.2015 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY: (Sanık Ş. yönünden)

Sanık Ş.. K.. aşamalardaki savunmasında, diğer sanık A.üzerinden ele geçen uyarıcı nitelikli haplar ve esrar ile ilgisinin olmadığını, uyarıcı nitelikteki hapların sarıldığı kitap sayfası üzerinde parmak izi bulunduğuna ilişkin İzmir İl Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü Biyometrik Veri İşlemleri Büro Amirliği tarafından düzenlenen ekspertiz raporunu kabul etmediğini belirtmiş olması karşısında; sanığın yeniden parmak izi alınarak, uyarıcı hapların paketlenmesinde kulanılan kitap sayfası üzerinden elde edilen parmak izinin sanığa ait olup olmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi veya uzman bir kurum yada kuruluştan rapor alınması, daha sonra tüm deliller tartışılarak sanığın hukuki durumu belirlenmesi gerekirken, kitap sayfasındaki parmak izi ile (AFİS veri tabanından alınan parmak izi mi, yoksa Ş.olay nedeniyle yakalandığında alınan parmak izleriyle mi karşılaştırıldığı anlaşılamayan) sanığa ait olduğu belirtilen parmak izi örneğiyle yapılan kıyaslama sonucu kimlikleri ve uzmanlıkları belirtilmeyen kolluk görevlilerince düzenlenen rapora dayalı olarak eksik araştırma ile kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun “onama” görüşüne katılmıyorum.

TEFHİM TUTANAĞI: 16.11.2015 tarihinde verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı M.B. S. katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Ş.. K.. ve A.. L.. müdafiisi Avukat S. G. yokluğunda 26.11.2015 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/3867, Karar No: 2012/4528, Tarih: 25.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/3867 E.  ,  2012/4528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESPİTE İTİRAZA İLİŞKİN

Dava, kadastro sırasında boşluk olarak kadastro harici bırakılan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Tapu kaydına dayanılmamıştır. Davanın açıklanan bu niteliğine göre Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 8. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 25.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

G/K
Yargıtay — Esas No: 2013/26638, Karar No: 2013/31611, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/26638 E.  ,  2013/31611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4965, Karar No: 2011/2188, Tarih: 14.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4965 E.  ,  2011/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ve ... ile Hazine ve Kumbağ Belediye Başkanlığı aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.07.2010 gün ve 293/262 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili ile davalı Kumbağ ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, vekil edenleri adına kayıtlı bulunan 2753 sayılı parselin doğusunda yer alan taşınmaz bölümünün gerek önceki maliklerin gerekse satın alınmak suretiyle vekil edenlerinin zilyetliğinde bulunduğunu açıklayarak, 3354 parselin davalı Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile vekil edenleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, nizalı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... temsilcisi yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 3354 parselin tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili ve davalı Kumbağ ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz bölümü 1977 yılında yapılan kadastro çalışmalarında kumsal niteliğiyle tespit dışı bırakılmış, bilahare 3329,25 m2 yüzölçümüyle ve arsa vasfıyla ihdasen 12.7.2006 tarihinde 3354 parsel numarasıyla Hazine adına tescil edilmiştir.

Dava, TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesine göre kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenine dayalı olarak açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Tapu iptali ve tescil davaları kural olarak kayıt malikine, kayıt maliki ölmüş ise mirasçılarına karşı açılır. Niza konusu taşınmaz dava tarihi itibariyle tapuya kayıtlı bulunduğuna göre davalı Kumbağ Belediye Başkanlığına yöneltilen davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz karar verilmemiş olması doğru değildir.

Davacılar adına paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı bulunan 2753 parsel, 1096 ve 1097 parsellerin tevhidiyle 13.12.1996 tarihinde oluşmuştur. 2753 parselin öncesi 1096 parsel 13.10.1969 tarih ve 44 sayılı tapu kaydı ile Sahilboyu 286 tahrir vergi kaydına istinaden 13.5.1977 tarihinde dayanak kayıt malikleri Ahmet Kara ve müşterekleri adına tespit edilmiş ve 19.2.1981 tarihinde dayanak kayıt malikleri adına komisyon kararı ile kesinleşmiş olup; tapuda yapılan satışla ½ payını davacı ... 23.8.1994 tarihinde, ½ payını ise davacı ... 2.7.1996 tarihinde devralmıştır. 1097 parsel ise 11.1937 tarih ve 702 sayılı vd. tapu kayıtları ile Sahilboyu 285 tahrir vergi kaydına istinaden Hasan Tuna ve müşterekleri adına 14.5.1977 tarihinde tespitle, Hazinenin itirazı üzerine yargılama aşamasında davacı ... 4.9.1981 tarihinde tespit maliklerinden itirazlı şekilde tapuda satın ve devralmış ve hükmen 5.5.1996 tarihinde adına sicil oluşmuştur.