muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15201, Karar No: 2015/28524, Tarih: 14.10.2015

Davalılar vekili, ... ... ... ... mağazasında çalışırken son 3 gün içerisinde zimmet açığı suçlamasıyla karşı karşıya kaldıklarını, bu suçlamayı kabul etmeyip itiraz ettikleri için maaş ve tazminatları verilmeden küfür edilerek işten kovulduklarını, müvekkillerinin maaş ve tazminatlarının verilmesi için ihtarda bulunmaları neticesinde, zimmet açığı, savunma vermemeye gelmeme, özensiz davranışlar ve işi savsama iddialarıyla aleyhlerine dava açtığını, davacının iddialarının temel dayanaktan yoksun, gerçek dışı iddialar olduğunu. müvekkillerinin asla çalıştıkları işyerlerine ihanet etmediklerini, müvekkillerinden ...nın 17.11.2007 tarihinde, ..... ise 10.09.2008 tarihinde firmada işe başladıklarını, 05.02.2009 tarihinde sayım yapılarak zimmet aldıklarını, müvekkillerinden ...'NIN 443 gün, .....'IN ise 145 gün zimmetsiz çalıştıkları halde herhangi bir zimmet açığı olmadığını, müvekkillerinin kötü niyetli insanlar olsaydı zimmetsiz çalıştıkları dönemde daha fazla açık vereceklerini, oysa hiç açıklarının olmadığını, tek başına bu konu bile davacı firmanın iddialarının asılsız olduğunu gösterdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacı işveren davalı çalışanlarına yönelik satış elemanı olarak çalıştıkları ... ... ... isimli mağazada görev yaptıkları dönemde zimmetli olarak kendilerine teslim edilen giyim ürünlerinin tespitinde eksikliğin anlaşıldığını bildirerek bu eksiklikten sorumlu tuttuğu davalılara yönelik iş bu davayı açtığı, taraf delilleri toplandıktan sonra dosyanın mali müşavir ve hukuk bilirkişisinden oluşan bilirkişi heyetine tevdii edildiği, hükme esas alınan olaya ve dosya kapsamına uygun bilirkişi raporu içeriğine göre davacı işyerinde bulunan ürünlerdeki tespit edilen eksikliğin davalıların iddiası doğrultusunda işyeri kayıtları arasındaki farklılıktan kaynaklanmadığı, kayıtlarda yapılan tetkikte kayıtlara yapılan eksiklik bedelinin 8.781,60 TL olduğu, ancak davalı işçilere teslim edilmiş ürünlerin sadece davalıların tasarruf alanında bulunmadığı, davacının yaptığı satış görevi nazara alındığında davalıların gerek istirahatli gerekse izinli oldukları günlerde başkalarının da aynı ürünlerin satışını yaptığı, kaldı ki her iki davalıda veya davalılar dışında görevli satış elemanlarından hangisinin hatalı eylemi neticesinde eksiklik oluştuğunun tespitinin de mümkün olamayacağı, bu yönde somut bir delil de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, özellikle ürünlerin davalılar tarafından sayılarak teslim alındığına ilişkin teslim tesellüm tutanaklarından, davacı işyerinde görev yapan davalıların teslim aldığı ürünlerden 190 adedinin eksik çıktığı, ürünleri sayarak teslim alan davalıların, ürünlerin güvenliğini sağlamakla yükümlü oldukları, mahkemenin karar gerekçesindeki “Başkalarının da aynı ürünlerin satışını yaptığı ve ürünlere eriştiği” şeklindeki yaklaşımın soyut olduğu anlaşılmakla, 24.12.2013 tarihli bilirkişi raporu miktar açısından bir değerlendirmeye tabi tutularak karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4850, Karar No: 2020/2677, Tarih: 08.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4850 E.  ,  2020/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/01/2017 tarih ve 2015/113 E. - 2017/2 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 27/09/2019 tarih ve 2017/2093 E. - 2019/1912 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının TPMK nezdinde tescilli 2014/03577-3,4,5 ve 6 numaralı resim çerçevesi ürünü için endüstriyel tasarım tescil belgesinin ve yine aynı ürün için 2014/05549 Y numaralı faydalı model belgesinin sahibi olduğunu, davalının ise davacıya ait ürünleri aynen taklit ederek davacının haklarına tecavüz ettiğini, Facebook sayfası üzerinden de davacının ürünü ile bire bir aynı olan taklit ürünlerin reklamını yaptığını, davacının açık olarak tekniğin bilinen durumunu aşan, yeni, sanayiye uygulanabilir ve bir çok kolaylık sağlayan bir buluş meydana getirmesi karşısında, davalının bire bir kopyalamak suretiyle oluşturduğu eylemin 551 sayılı KHK'nın 136 ve 48.maddesinde düzenlenen davacının patent hakkına ve tasarım hakkına tecavüz teşkil ettiğini, bu sebeplerle davalı tarafından meydana getirilen tecavüzün tespitine ve önlenmesine, kararın tirajı yüksek üç gazeteden birinde ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı adına tescilli 2014/05549 Y numaralı faydalı model belgesindeki istemlerde öngörülen kitleme sisteminin, davalı ürünlerinde yer almadığı, bu nedenle 551 sayılı KHK'nin 136. maddesinde tanımlanan şekilde faydalı model belgesine tecavüzün bulunmadığı, davacının endüstriyel tasarımlara tecavüz kapsamında, davalı ürünlerinin ön yüzlerinin görünümüne ilişkin bir iddiasının olmadığı, davacının iddiasının, davalı

ürünlerinin arka yüzlerinin görünümüne ilişkin olduğu, davalı ürünlerinin arka yüzleri ile davacı adına tescilli endüstriyel tasarımın, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunduğu, bu sebeple davacı adına tescilli endüstriyel tasarım belgesine tecavüzün oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5424, Karar No: 2014/15130, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5424 E.  ,  2014/15130 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile .... Ltd. Şti. adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesince İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 28.11.2013 günlü ve 2009/93-2013/146 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı HMK’nun 445.maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6.maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3.fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21855, Karar No: 2017/6735, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21855 E.  ,  2017/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2138, Karar No: 2022/3321, Tarih: 20.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/2138 E.  ,  2022/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 15/02/2018 tarihli ve 2012/173 Esas, 2018/121 Karar sayılı dava dosyası Mahkemece Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; Dairenin 06/12/2021 tarihli ve 2021/8955 Esas, 2021/7562 Karar sayılı kararı ile; "Terekeye temsilci atandığından davayı takip yetkileri bulunmayan mirasçılar A.. S.. ve B.. S..'ın temyiz dilekçelerinin reddine" karar verildiği, ancak Mahkemece dikkatsizlik sonucu dosyanın yeniden Daireye gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu tür gereksiz işlemlerin yargılamanın uzamasına ve ilgililerin sorumluluğuna sebep olabileceği hatırlatılarak dosyanın mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE 20/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9022, Karar No: 2017/3402, Tarih: 18.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/9022 E.  ,  2017/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

./..

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama gideri ile ilgili kısmından zorunlu sanık savunmanı ücretinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29696, Karar No: 2015/4621, Tarih: 12.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29696 E.  ,  2015/4621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalı .... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu taşınmaz üzerinde yapılan imar uygulaması sonunda oluşan 6367 ada, 1 ve 2 parseller ile, 6366 ada 1 parsel sayılı taşınmazların ilk tescilinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtları ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtildikten,

2-Davaya konu 809 ada, 6 parsel üzerinde .. Belediye Encümeninin 21.03.2002 tarih ve 105 sayılı kararı ile yapılan imar uygulaması ile ilgili olarak dosya içerisinde hem davacı .... paydaş olduğu ve hem de davacı kooperatifin payı bulunmayıp, dava dışı ... vd. nin paydaş olduğu iki ayrı dağıtım cetveli bulunduğundan, neden aynı parsel hakkında farklı kişiler adına dağıtım cetveli düzenlendiği ve hangi dağıtım cetveline göre işlem yapıldığı davalı .. İlçe Belediye Başkanlığı'ndan sorulduktan,

3-Dava konusu taşınmazda yapılan imar uygulaması sırasında 3.000,00 m2 lik kısmın bağış olarak yola terk edildiği ileri sürüldüğünden, bu işlemin hukuki dayanağına ilişkin belgelerin Tapu Müdürlüğü ve ilgili Belediye Başkanlığından ayrı ayrı getirtildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13118, Karar No: 2012/708, Tarih: 30.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13118 E.  ,  2012/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Görevlisinin Resmi Belgede Sahteciliği

HÜKÜM : Sanığın, gerçek olmayan reçete düzenleyerek sahtecilik yaptığına, görevini kötüye kullandığına, katılan kurum ya da kişileri dolandırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığından beraatine dair.

24.03.2004 tarihli iddianame ve dosyada mevcut Türkiye Cumhuriyeti ... Teftiş Kurulunca yapılan soruşturma sonucu düzenlenen raporda; Antalya Devlet Hastanesinde doktor olarak çalışan sanık ...'in ayakta/raporlu ve yatan hastalarına gereksinim dışı ve doz açısından da ihtiyacın üzerinde ilaçlar içeren reçeteler ve hastalarını muayene etmeden kendisine gönderilen sağlık karnelerine istek üzerine sahte reçeteler yazdığının ve hastalarını Gölhisar Eczanesine yönlendirdiğinin iddia edilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; öncelikle suça konu reçete asıllarının getirtilmesi, teftiş raporunda adı geçen hastaların dinlenerek reçetelerin muhteviyatındaki ilaçların eczaneden eksiksiz olarak alınıp alınmadığının, reçetelerdeki imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması ve gerektiğinde reçetelerdeki imzalar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ayrıca reçete tarihleri itibariyle hangi hastane ve poliklinikte muayene-tedavi oldukları, suça konu reçetelerin muayene sonucu düzenlenip düzenlenmediği, yazılan ilaçlardan haberdar olup olmadıkları hususunda ayrıntılı beyanlarının tespit edilmesinden ve gerektiğinde reçetelerde belirtilen teşhislere ilişkin sağlık raporu ve tetkik evrakları getirtilerek reçetelerde yazılan ilaçların miktar ve doz bakımından teşhislere uygun olup olmadığının da bilirkişilere tespit ettirilmesinden sonra, suça konu reçete asıllarında tahrifat veya ilave yapılıp yapılmadığının, ilave yapılmışsa mühür veya imzaya ilişkin mahkemece gözlem yapılarak aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5632, Karar No: 2022/7180, Tarih: 19.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5632 E.  ,  2022/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.03.2019 tarih ve 2019/15 E. - 2019/240 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 255.650 payla hakim ortağı olduğunu, 2005 yılına ait olağan genel kurulun 14/07/2006 tarihinde çağrısız yapıldığı, hazirun cetvelindeki imzanın davacıya ait olmadığı, genel kurul öncesi 100.000 payın ...’a 150.000 payın ...’a devredilmiş gibi gösterildiği, bu genel kurulda yönetim kuruluna seçilen kişilerin 15/07/2006 tarih 47 numaralı karar ile dava dışı ...’a şirketi münferiden temsil yetkisi verdiği, genel kurul tutanağının Uşak 1. Noterliği'nin 17/07/2006 tarih 6199 yevmiye, yönetim kurul kararının ise 6200 yevmiye numara ile tasdik edildiği, tutanak ve kararın Ticaret Sicil Memurluğunda tescil ettirilmediği, Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanmadığı, çağrısız genel kurul hazirun cetvelindeki davacının imzasının taklit edilmek suretiyle atıldığı, alınan kararların yoklukla malul olduğu, davanın hak düşürücü süreye tabi olmadığı, bu genel kurulda yönetim kuruluna seçilen kişilerce alınan yönetim kurulu kararının da yoklukla malül olduğu iddiasıyla, 14/07/2006 tarihli olağan genel kurulda alınan kararların ve bu genel kurul kararına dayanılarak 15/07/2006 tarih ve 47 numaralı yönetim kurulu kararlarının yoklukla malul olduğunun tespiti, verilen kararların Ticaret Sicil Gazetesinde ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, toplantı yapıldığı gün davacının orada olduğu, toplantı başlaması aşamasında rahatsızlık geçirerek hastaneye gittiği, kendi rızası ve oluru ile görevli sekretere kendisi yerine imza atmasını istediği, 13/12/2007 tarihli yazıya göre davacının daha önceden durumu öğrenmiş kabul edilmesi gerektiği, davacının bir kısım hisselerini devir ettiği, devirden sonra genel kurula katıldığını ve kalan hisselerini de o toplantıda devir ettiği, sonraki genel kurullara davacının bizzat katıldığı, bu durumun hissesinin ne kadar olduğunu zaten bildiğini gösterdiği, genel kurul kararlarının Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanmasının zorunlu olmadığı, yönetim kurulu kararlarının ise yayınlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.