muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3222, Karar No: 2008/3440, Tarih: 23.06.2008

8. Hukuk Dairesi 2008/3222 E., 2008/3440 K.

**8. Hukuk Dairesi 2008/3222 E., 2008/3440 K.**

**- KAZANMAYI SAĞLAYAN ZİLYETLİK

- MİRAS YOLUYLA İNTİKAL

- MİRASÇILIK BELGESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 28 ]

- 6570 S. GAYRİMENKUL KİRALARI HAKKINDA KANUN [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Tereke temsilcisi M.. A.., müdahil davacılar V.. A.. ve müşterekleri ile Hazine ve Sarıköy Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bismil Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 19.07.2006 gün ve 308/157 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, miras yoluyla intikal, vergi kaydı ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak kadastroca tespit dışı bırakılan dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmazın adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davaya katılan Ü.. Ö.. mirasçısı S.. Ö.., bu yerde hakkının bulunduğunu bildirmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu yerin Dicle nehir yatağı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Karar başlığında gösterilmeyen Sarıköy tüzel kişiliği temsilcisi yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, 25.5.2005 günlü krokide A harfiyle gösterilen 162850 m2 yerin M.. A.. A.., A.. A.., A.. A.. ve Ü.. Ö.. adlarına eşit olarak tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın bulunduğu çalışma alanında 1956 yılında kadastro çalışmaları geçmiş ise de taşınmazın hangi nedenle tespit dışı bırakıldığı belirlenememiştir. Toplanan deliller ve dosya içeriğine göre tescil konusu taşınmazın davacıların miras bırakanları M..A.., A.., A.. ve müdahil S..’in miras bırakanı Ü.. adına 32 tahrir 7 hesap numaralı vergi kaydının kapsamında kaldığı bildirilmiş ise de, sınırında yer alan Dicle nehri ile olan bağlantısı gereği gibi araştırılmamıştır. Hazine vekili de taşınmazın olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılamayacak Dicle nehrinin yatağı olduğunu savunmuştur. Bayındırlık Müdürlüğüne yazılan tezkereye verilen cevapta, taşınmazın bulunduğu yerde Kıyı Kanunları uyarınca düzenlenen haritanın bulunmadığı bildirilmiş ise de, cevapta yetersizdir.Kıyı Kanunları uyarınca işlem yapılıpta haritanın mı bulunmadığı,yoksa kıyı haritasının hiç mi düzenlenmediği anlaşılmamaktadır. Tüm bu açıklamalar gözönünde tutularak taşınmazın bulunduğu yerde Kıyı Kanunları uyarınca düzenlenmiş haritanın bulunup bulunmadığının sorulması, mevcut ise buna ait belgelerin getirtilip bu konuda uzman olan jeolog bilirkişi aracılığıyla yerine uygulanması, buna göre de taşınmazın kazanılacak yerlerden olup olmadığının araştırılması, kıyı kenar çizgisi hiç yapılmamış ise bozmadan önce yapılan incelemeye değer verilmesi gerekir.

Taraf teşkili yönünden de eksiklikler mevcuttur. M.. A.. A.. mirasçılarının davayı açmasından sonra yapılan bozmada dava koşulunun yerine getirilmesine işaret edilmiş, daha sonra diğer paydaşlardan A.. ve A.. mirasçıları da ayrı ayrı dava açmak suretiyle tescil isteğinde bulunmuşlardır. A..'in dosya arasındaki mirasçılık belgesi silik olması nedeniyle okunamamış, mirasçıları belirlenemediği gibi adı geçen kişinin miras ortaklığına tayin edildiğine dair bilgi ve belgeye de rastlanılmamıştır. Diğer yönden, vergi kayıt maliki A..’in de mirasçılarının tümünün davada temsil edildiği anlaşılmadığı gibi miras ortaklığına temsilci tayin edildiği de belirlenememiştir. Tüm bu açıklamalar gözönünde tutularak dava ve istekte bulunan davacılar yönünden dava koşulunun eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Her ne kadar taşınmazın paydaşlarından Ü.. Ö.. mirasçısı S.. davaya karşı koymuş ise de, onun da usulüne uygun dava ve tescil isteği bulunmamaktadır.

Kabul şekline göre de; ölü kişiler adına tescile karar verilmiş olması kanuna aykırıdır. TMK.nun 28. maddesi hükmü uyarınca ölüm ile kişilik son bulur. Ölü kişi adına sicil oluşturulmaz. Bu tür durumlarda bu kişilerin mirasçılık belgelerinin istenilmesi, dava içerisindeki istekte gözönünde tutularak mirasçıları adına tescile karar verilmesi gerekir.

Tüm bunlardan ayrı, TMK.nun 713/1. maddesine göre açılan tescil davalarında Hazine ve diğer kamu tüzel kişileri yasal hasım durumunda olup hiçbir halde yargılama giderlerinden sorumlu tutulamazlar. Mahkemece, Hazine ve köyün avukatlık ücretinden sorumlu tutulmuş olması da kanuna aykırıdır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1754, Karar No: 2016/3745, Tarih: 07.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/1754 E.  ,  2016/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/317528

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2013/54 (E) ve 2014/204 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e-2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresi ile hakkında 2009/46 E-2009/323 K. sayılı ve 09.10.2009 tarihli hükümle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve 3 yıllık denetim süresi içeren hükmün kesinleşme tarihi olan 15.02.2010 tarihiyle suça sürüklenen çocuk tarafından denetim süresi içinde 19.06.2010 tarihinde işlenen kasıtlı suça ilişkin suç tarihi arasındaki sürede dava zamanaşımının durduğu kabul edilerek, zamanaşımı süresinin durduğu 4 ay 4 gün günlük sürenin suç tarihi olan 02.07.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19462, Karar No: 2018/4093, Tarih: 12.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/19462 E.  ,  2018/4093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.Bu itibarla, HUMK.'nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesinde "temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir" hükmü yer almaktadır.

Bu durumda, temyiz eden idareden HUMK 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3. maddesi uyarınca karar ilam harcının 1/4'ü oranında nispi temyiz harcı ve maktu temyiz başvuru harcının yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15288, Karar No: 2013/18432, Tarih: 10.10.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/15288 E.  ,  2013/18432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Ankara 5.İş Mahkemesinin 30.04.2013 tarih ve 2013/234 Esas, 2013/453 Karar sayılı kararı taraf vekillerinin yüzüne tefhim edilmiş olup temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Davacılar vekili tarafından sunulan 20.05.2013 tarihli dilekçe ile dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesi talep edilmiştir.

Yerel mahkeme kararının taraflarca temyiz edilmediği anlaşılmakla dava dosyasının mahkemeye İADESİNE, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17637, Karar No: 2014/6705, Tarih: 07.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17637 E.  ,  2014/6705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03.06.2013 tarih ve 2013/...-2013/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2001 yılında davalı şirket tarafından “...ı” ismi ile yayınlanan bilgisayar eğitimi kitabının yazarlarından biri olduğunu, ...” bölümünü kaleme aldığını, ilk baskıdan sonra farklı isimlerde yeni baskılar yapılıp müvekkilinin kaleme aldığı bölüme kitaplarda yer verildiği halde müvekkilinin ismine yer verilmediğini, bu baskılar yapılırken müvekkilinden izin alınmadığı gibi herhangi bir ödeme de yapılmadığını, müvekkilinin maddi ve manevi zararı doğduğunu ileri sürerek, 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile imzalanan 20.01.2003 tarihli sözleşme ile söz konusu yazıların basım, yayım, telif, ve diğer tüm mali haklarının yayıncıya devredildiğini, davacıya 500 USD ödeme yapıldığını, sözleşmede sonraki baskılar için yeni bir ödeme yapılmayacağının kararlaştırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat talebinin reddine dair kararın kesinleşmiş olduğu, dosyaya sunulan kitap nüshalarında davacının adının yazar adları arasında yer aldığı ve bu nedenle ortada herhangi bir manevi hak ihlali de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2011, Karar No: 2025/3311, Tarih: 18.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/2011 E.  ,  2025/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 365/1. maddesinde; “İstinaf yoluna başvurma, yasal süre geçtikten sonra yapılır veya istinaf yoluna başvurulmasına olanak bulunmayan bir karara veya vazgeçme nedeniyle itiraz veya şikâyetin reddine yahut süresi geçmiş bir şikâyete ilişkin olursa, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri gereğince istem icra mahkemesince reddedilir” hükmü yer almaktadır. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise; “Bölge adliye mahkemesi, birinci fıkra kapsamına girdiği hâlde reddine karar verilmemiş başvuruyu geri çevirmeyip doğrudan kesin karara bağlar.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, temyizen incelenmesi istenen karar, meskeniyet şikayetinin yasal 7 günlük süre aşımından reddine ilişkin olup, anılan kararın temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Buna göre, Dairemizce incelenmesi istenen Bölge Adliye Mahkemesi kararı, İİK’nın 365/1-son maddesinde belirtildiği üzere KESİN nitelikte olduğundan, 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nın 364. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE), 18.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6100, Karar No: 2008/8049, Tarih: 26.06.2008

1. Hukuk Dairesi 2008/6100 E., 2008/8049 K.

**1. Hukuk Dairesi 2008/6100 E., 2008/8049 K.**

**- DAVA EHLİYETİ

- MEZARLIK

- TESCİL**- 5393 S. BELEDİYE KANUNU [ Madde 3 ]

- 5393 S. BELEDİYE KANUNU [ Madde 79 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

- 3998 S. MEZARLIKLARIN KORUNMASI HAKKINDA KANUN [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, eski 1163 parselin tapulama mahkemesi kararı ile mezarlık yeri olarak tespit dışı bırakıldığını, fiilen mezarlık olarak kullanılmadığını, 2644 sayılı Yasa, 3402 sayılı Yasa'nın 16/a maddesi, 5393 sayılı Belediye Kanunu gereğince belediye adına tescilinin gerekeceğini ileri sürerek adlarına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasa gereği dava konusu yerin Büyükşehir Belediyesi adına tescili gerektiğinden, davacı belediyenin davasının aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, mezarlık olarak kadastro dışı bırakılan yerin tescili isteğine ilişkindir. Mahkemece, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 7/1-s maddesi hükmü gereğince dava açma yetkisinin Büyükşehir Belediyesine ait olduğundan bahisle davacı B... Belediye Başkanlığının davada aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, kurulmuş ilçe belediyelerinin 5393 sayılı Bele-diye Yasası hükümleri gereğince (5393/3-a m.) idari ve mali özerkliği bulunan hükmi şahsiyete sahip kamu tüzel kişisi oldukları, keza 5216 sayılı Yasa hükümleri uyarınca kurulan Büyükşehir Belediyesinin ise, en az üç ilçe veya ilk kademe belediyesini kapsayan, bu belediyeler arasında koordinasyonu sağlayan, kanunlarla verilen görev ve sorumlulukları yerine getiren, yetkileri kullanan idari ve mali özerkliğe sahip ve karar organı seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan, yine hükmi şahsiyeti bulunan kamu tüzel kişisi olduğu tartışmasızdır. (5216 sayılı Yasa'nın 3/a maddesi)

Somut olayda, davacı B... Belediyesi sınırları içinde bulunan ve mezarlık niteliğindeki kadastro harici bırakılan çekişmeli yerin eldeki dava ile adına tescilini istemiştir.

Gerçekten de, çekişmeli yerin davacı belediyenin idari sınırları içinde bulunduğu ve mezarlık niteliğini taşıdığı dosya kapsamı ile sabittir. Esasen bu husus tarafların kabulündedir.

Somut olayda, davacı B... Belediyesi sınırları içinde bulunan ve mezarlık niteliğindeki kadastro harici bırakılan çekişmeli yerin eldeki dava ile adına tescilini istemiştir.

Gerçekten de, çekişmeli yerin davacı belediyenin idari sınırları içinde bulunduğu ve mezarlık niteliğini taşıdığı dosya kapsamı ile sabittir. Esasen bu husus tarafların kabulündedir.

Hemen belirtilmelidir ki, 5393 sayılı Yasa'nm 79. maddesinde diğer kanunlarla getirilen hükümler saklı kalmak üzere mezarlıkların belediyenin tasarrufunda bulunduğuna değinilmiş, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Ka-nunu'nun 7/s maddesinde yer alan "mezarlık alanlarını tespit etmek, mezarlıklar tesis etmek, işletmek, işlettirmek, defin ile ilgili hizmetleri yürütmek" şeklindeki düzenleme ile de mezarlıkların tasarruf, idare ve nezaretinin Bü-yükşehir Belediyesine ait olduğu hükme bağlanmıştır. Buna göre her iki hükümde de mezarlıkların mülkiyetinin kime ve hangi belediyeye ait olacağı konusunda bir düzenlemeye yer verilmemiş, sadece tasarrufunun şekli, niteliği ve kimin görevinde kaldığı ile sorumlusunun hangi merci olduğunun hükme bağlandığı görülmektedir.

Oysa, gerek 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın hizmet mallarını belirleyen 16/A maddesi ve gerekse Mezarlıkların Korunması Hakkındaki 3998 sayılı Yasa'nm 1. maddesi hükmü gereğince mezarlıkların mülkiyetinin sınırları içinde bulunduğu tüzel kişiliğe ait olacağı öngörülmüştür. Tüzel kişiden kastın ise köy (2644 sayılı Yasa'nm 24. maddesi) veya belediye olduğunda kuşku yoktur. Diğer yandan; 5216 sayılı Yasa ve diğer değinilen yasal düzenlemeler çerçevesinde eldeki davadaki istek (tescil) gözetildiğinde, mezarlık niteliğindeki taşınmazın mülkiyetinin taşınmazın içinde bulunduğu belediyeye ait olacağı, esasen mülkiyetle ilgili yasal düzenlemelerde kastedilen belediyenin de bu belediye olduğu tartışmasızdır.

O halde, davacı belediyenin davada aktif husumet ehliyetinin bulun-madığı söylenemez ve kabul edilemez.

Hal böyle olunca, iddia ve savunma doğrultusunda taraf delillerinin toplanarak gerekli araştırma ve incelemenin yapılması, taşınmazın 3194 sayılı İmar Yasası hükümleri gereğince vasfının değişip değişmediğinin saptanması ve bu konuda gerekli irdeleme ve değerlendirmenin yapılması ve böylece soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32723, Karar No: 2014/27334, Tarih: 19.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/32723 E.  ,  2014/27334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 21.01.2014 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 29.01.2014 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8447, Karar No: 2017/4040, Tarih: 25.09.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/8447 E.  ,  2017/4040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik (her iki sanık hakkında), kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanma, rüşvet alma (sanık ... hakkında)

HÜKÜM : Beraat (... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan) mahkumiyet (... hakkında resmi belgede sahtecilik ve rüşvet alma eylemi yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçu olarak kabulüyle bu suçtan) red (... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Kovuşturma aşamasında duruşmadan haberdar edilmeyen Hazine vekilinin temyiz istenminin dilekçe içeriğine göre resmi belgede sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraat ve red hükümlerine yönelik olduğu, suçların mahiyetine göre doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan Hazinenin verilen hükümleri temyiz etme hakkı da bulunmadığından bu suçlardan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan ... vekilinin beraat hükümlerine, sanık ... müdafiin yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesi gereğince sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar 53/1-c maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının dikkate alınmaması,

Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesi gereğince sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar 53/1-c maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki A-(24) nolu hüküm fıkrasının hak yoksunluklarına ilişkin bölümünün “Sanığın kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı doğrultusunda TCK 53/1-a-b-c-d-e bendlerinde belirtilen hakları mahkum olduğu cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK 53/1-c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki haklarından ise şartla tahliye tarihine kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımına tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 03/03/2009 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;