muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12088, Karar No: 2023/8420, Tarih: 05.10.2023

5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda "durma" kararı verilmesi gerektiği, açıklanan nedenlerle; mahkemesince kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde şüpheliye tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2016/340 Esas, 2016/594 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5708, Karar No: 2012/4583, Tarih: 02.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/5708 E.  ,  2012/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nüfus cüzdanı ve pasaport gibi belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen 20.02.2007 tarihli kararın Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak sanığın karar ve tebligat tarihi itibariyle Tekirdağ 2 Nolu F Tipi Cezaevinde başka suçtan tutuklu olması nedeniyle tebligatın geçersiz olduğu, sanığın 15.04.2009 ve 21.08.2009 tarihli dilekçelerinin temyiz istemine yönelik ve öğrenme üzerine süresinde olması nedeniyle Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2009 gün 2004/395 Esas 2007/126 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “nüfus cüzdanı ve pasaport gibi belgelerde sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33259, Karar No: 2013/34440, Tarih: 07.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33259 E.  ,  2013/34440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazların reddine ancak,

1) Sanık hakkında TCK'nin 51. maddesi uygulanırken hapis cezasının 2 yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesi,

2) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nin 53/3. maddesi uyarınca; TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının "TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" dışında kalan hususlarda infaz tamamlanıncaya değin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, ertelemeye ilişkin kısımda ERTELENMESİNE ibaresinden önce gelen “2 yıl süre ile“ ibaresinin çıkarılmasına hak yoksunluğuna ilişkin kısımda ise “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hak ve yetkileri hariç olmak üzere, kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8084, Karar No: 2018/1030, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8084 E.  ,  2018/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.03.2017 gün ve 2016/310 Esas, 2017/82 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen üçüncü-dördüncü celselere ait duruşma tutanakları ve 08.03.2017 tarihli gerekçeli hükümde hazır bulunan zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/88, Karar No: 2023/3113, Tarih: 19.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/88 E.  ,  2023/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/432 E., 2022/912 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2015 tarihli ve 2015/294 Esas, 2015/725 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2015 tarihli ve 2015/294 Esas, 2015/725 Karar sayılı kararının mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli ve 2019/10555 Esas, 2021/4426 Karar sayılı kararı ile asli kusurlu olan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verildiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/432 Esas, 2022/912 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin iki ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.12.2022 tarihli ve 2022/158879 sayılı hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın kusuru bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesinde; "... 13/12/2014 günü, saat 13:00 sıralarında, Antalya, Gazipaşa, Zeytinada Mahallesi, Çeçek mevkiinde, sanık sürücü ... yönetimindeki,...... plaka numaralı, Isuzu marka, kırmızı renkli, 1997 model, açık kasa kamyon ile, D-400 karayolunun güneyinde yer alan muz bahçesi alanı içinde bulunan, stabilize yol üzerinde, çıkış eğimi yönünde geri manevra ile hareketli iken, kamyonun arkasında kalan yol kısmında bulunan, ...'e çarpması neticesinde yaya ...'in hayatını kaybettiği, sanığın eylemine uyan sevk maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile iddianame tanzim edildiği anlaşılmıştır. Olay yerindeki ilk tespitleri içeren Trafik Kazası Tespit Tutanağı düzenlenmemiş, kollukça yapılan olay yeri inceleme raporuna göre kaza mahallindeki yol, 5,00 metre genişlikte, stabilize kaplamalı, banket ve yaya kaldırımı bulunmayan, planda keskin virajlı, profilde eğimli, bir muz bahçesi alanı içinde bulunduğu, kaza sırasında vakit gündüz, hava yağmurlu, yol yüzeyi ıslak olduğu belirtilmiştir. Olay yerinde 14/01/2015 günü icra edilen keşfe dayalı olarak, bilirkişi ..... tarafından, Gazipaşa Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2015/11 Esas No.lu dosyası için düzenlenmiş, 21/01/2015 tarihli Bilirkişi Raporunda, olayda; 07-UH-940 plakalı kamyonun sürücüsü ...’in, kusursuz bulunduğu, yaya ...’in ise 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 68/A-2 maddesini ihlal ettiğinden kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Adli Tıp Kurumu, İstanbul Trafik İhtisas Dairesi uzmanlarınca, Gazipaşa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2014/1794 Soruşturma sayılı dosyası için tanzim edilmiş, 07/04/2015 tarihli Bilirkişi Raporunda ise olayda; sürücü ...’in, asli derecede kusurlu olduğu, Müteveffa yaya ...’in, tali derecede kusurlu bulunduğu kanaati belirtilmiştir. Mahkememizce bozma öncesi yapılan yargılama neticesinde sanığa atfı kabil herhangi bir kusur izafe edilemeyeceği kanaatiyle beraatine karar verilmiş ise de Yargıtay Ceza Dairesinin 12. Ceza Dairesi'nin 01/06/2021 tarih ve 2021/4426 sayılı ilamıyla bozularak mahkememizin iş bu esas numarası almıştır. Bozma sonrası mahkememizce iki rapor arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve tam bir vicdani kanaat edinilmesi için İTÜ Trafik Kürsüsünden seçilen bilirkişilerden heyet oluşturularak rapor tanzimi istenmiş gelen rapora göre; sanık sürücünün meydana gelen kazada asli kusurlu, müteveffanın ise tali kusurlu olduğu belirtilmiştir. Kusur durumunun tayini ve tespiti görevi mahkeme hakimine ait olduğundan sonuç itibariyle mahkememizce edinilen kanaate göre; Sanık sürücü ..

. Bozma sonrası mahkememizce iki rapor arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve tam bir vicdani kanaat edinilmesi için İTÜ Trafik Kürsüsünden seçilen bilirkişilerden heyet oluşturularak rapor tanzimi istenmiş gelen rapora göre; sanık sürücünün meydana gelen kazada asli kusurlu, müteveffanın ise tali kusurlu olduğu belirtilmiştir. Kusur durumunun tayini ve tespiti görevi mahkeme hakimine ait olduğundan sonuç itibariyle mahkememizce edinilen kanaate göre; Sanık sürücü ...’in, yönetimindeki kamyonla, virajlı ve eğimli, dar bir yolda geri manevra hareketi yapması sebebiyle, bu manevra öncesinde, çevresini ve geri manevra ile ilerleyeceği, taşıtının arkasında kalan alanı etkin şekilde kontrol etmesi, olası yaya mevcudiyetine karşı korna ile ön uyarıda bulunması, kamyon gibi bir taşıtla geri manevra yapacak olması sebebiyle, taşıtın gerisini tam olarak kontrol edebilmek bakımından geri manevra hareketini yönetmesi için bir gözcünün yardımını istemesi ve geri manevra boyunca kontrolu ve tedbirleri sürdürmesi gerekirdi. Sanık sürücü ...’in, belirtilen hususlara riayet etmediği, yönetimindeki kamyonla, anılan özellikteki yolda, gerekli etkin kontrolde bulunmaksızın, kendi ifadelerinde de bizzat belirttiği üzere, yalnızca geriyi görüş aynalarına bakmakla yetinerek, taşıtının özelliği itibariyle, arkasında kalan alanı tam olarak görememesine rağmen, yanında bulunan kişilerden geri manevrasını yönetmesi için yardım istemediği, gözcüsüz geri manevra hareketine kalkıştığı, bu manevra sırasında, muhtemel yaya hareketlerine karşı hazırlıklı davranmadığı ve kontrolsuz geri seyri sebebiyle, taşıtının arkasında kalan yol kısmında bulunduğu anlaşılan yayayı farkedemediği ve yayaya çarptığı anlaşılmaktadır. Sanık sürücü ...’in, tedbirsiz, dikkatsiz, dikkat ve özen yükümlülüklerine ve manevraları düzenleyen genel şartlara uyma zorunluluğuna aykırı şekilde hareket ettiği, trafik güvenliği bakımından hatalı bu sevk ve idaresinin, kazanın meydana gelmesinde, birinci (asli) derecede etkili olduğu, müteveffa ...'in ise, anılan yolda, yol içinde bulunduğu sırada, geri manevra ile hareketli kamyona dikkat etmeyip, bu taşıtın kendisi için tehlike arz edecek hareketlerinden sakınmayarak taşıtın geri manevra ile seyir izini zamanında terk etmemiş, yoldaki tehlikeli konumunu taşıtın hareketi ile birlikte değerlendirememiş ve böylece kendi can güvenliğini kollama hususunda ihmal gösterdiği, ...’in, tedbirsiz, dikkatsiz, dikkat ve özen yükümlülüklerine ve yaya hareketlerini düzenleyen kurallara aykırı şekilde davrandığı, bu hatalı davranışının, kazanın meydana gelmesinde, ikinci (tali) derecede etkili olduğu kanaatine ulaşılmıştır. Tüm bu sebeplerle sanığın taksirli eylemi ile ölüme sebebiyet verdiği sabit olduğundan eylemine uyan TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca sanığın kişiliği, suçun işleniş şekli , kusur durumu nazara alınarak takdiren ve teşdiden mahkumiyetine karar vermek gerekmiştir

. Tüm bu sebeplerle sanığın taksirli eylemi ile ölüme sebebiyet verdiği sabit olduğundan eylemine uyan TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca sanığın kişiliği, suçun işleniş şekli , kusur durumu nazara alınarak takdiren ve teşdiden mahkumiyetine karar vermek gerekmiştir. Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliği mali ve sosyal durumu nazara alınarak TCK'nın 50/1-a 50/4 maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmiş, Sanığın TCK 53/6 maddesi gereğince ehliyetine 3 ay süreyle el konularak aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir." denilmiştir.

2. Sanık aşamalardaki beyanında kusursuz olduğunu beyan etmiştir.

3. Ölenin eşi şikayetçi olmadığını beyan etmiştir.

4. Soruşturma aşamasında Sulh Ceza Mahkemesince yapılan keşif sonrası düzenlenen 21.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda sanığın sonucu öngörmesi mümkün olmadığından kusursuz olduğu, ölenin ise Karayolları Trafik Kanunu'nun 68 inci maddesinin (a) bendinin 2 inci maddesinde yer alan "Yayaların yürümesine ayrılmış kısımların kullanılmasının mümkün olmaması veya bulunmaması hallerinde yayalar, bisiklet trafiğine engel olmamak şartı ile bisiklet yolunda veya şeridinde; bisiklet yolu veya bisiklet şeridi yoksa taşıt yolu üzerinde, imkan oranında taşıt yolu kenarına yakın olmak şartı ile yürüyebilirler" kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesi'nin 07.04.2015 tarihli raporunda sanığın "sevk ve idaresindeki kamyon ile geri manevra teşebbüsüne geçmeden evvel; arka tarafını gerektiği şekilde kontrol etmesi, arka tarafta kendisini yönlendirmek adına gözcü bulundurması gerekmekte iken bu hususlara riayet etmediği, müteveffa yayanın, aracın arkasında yol boyunca yürümekte olduğunu bildiği halde arka trafıği gerektiği şekilde kontrol etmeden geri manevra yaparak yayaya çarptığı" gerekçesi ile asli kusurlu olduğu, ölenin ise "şüpheli sürücü idaresindeki vasıtanın geri manevra yapacağını bildiği halde bu hususu dikkate alarak can güvenliliğini koruma adına aracın manevra alanı dışına çıkarak koruma tedbiri alacağı yerde geri manevra ile gelen aracın hareket alanı dahilinde bulunarak can güvenliğini tehlikeye düşürdüğü" gerekçesi ile tali kusurlu olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

6. İstanbul Teknik Üniversitesi Ulaştırma Birimi Karayolları ve Trafik Öğretim Üyelerinden oluşan üç kişilik heyetten aldırılan 22.04.2021 tarihli bilirkişi raporunda sanığın "yönetimindeki kamyonla, virajlı ve eğimli, dar bir yolda geri manevra hareketi yapması sebebiyle, bu manevra öncesinde, çevresini ve geri manevra ile ilerleyeceği, taşıtının arkasında kalan alanı etkin şekilde kontrol etmesi, olası yaya mevcudiyetine karşı korna ile ön uyarıda bulunması, kamyon gibi bir taşıtla geri manevra yapacak olması sebebiyle, taşıtın gerisini tam olarak kontrol edebilmek bakımından geri manevra hareketini yönetmesi için bir gözcünün yardımını istemesi ve geri manevra boyunca kontrolu ve tedbirleri sürdürmesi gerekirken bu hususa riayet etmediği" gerekçesi ile asli kusurlu olduğu, ölenin ise "yol içinde bulunduğu sırada, geri manevra ile hareketli kamyona dikkat etmeyip, bu taşıtın kendisi için tehlike arz edecek hareketlerinden sakınmayarak taşıtın geri manevra ile seyir izini zamanında terk etmediği, yoldaki tehlikeli konumunu taşıtın hareketi ile birlikte değerlendirmediği ve böylece kendi can güvenliğini kollama hususunda ihmal gösterdiği" gerekçesi ile tali kusurlu olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

7. Tanık beyanları ve adli ölü muayene tutanağı dosya içerisinde yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Olay günü gündüz vakti, muz bahçesi içerisinde 5 metre genişliğinde taş kaplama eğimli yolda sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile geri geri manevra yaptığı sırasında, kamyonun arkasında bulunan ...'i fark etmemesi nedeniyle çarpması neticesinde, ...'in hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 137/B-2-d maddesinde yer alan "Duraklanan ve parkedilen yerden çıkılırken; Görüş alanları dışında kalan yerler varsa veya araçları kamyon, çekici, otobüs veya römork takılı bir ... ise, tehlikesizce hareket edebilmeleri ve uyarılmaları için bir gözcü bulundurmaları, mecburidir." düzenlemesi uyarınca muz bahçesinden çıkmak için eğimli yolda geri manevra yapan sanığın gözcü bulundurma zorunluluğu bulunmasına rağmen bu hususa riayet etmediği anlaşılmakla sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik tespit edilmemiş ve sanık müdafiinin kusura ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2021/432 Esas, 2022/912 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11718, Karar No: 2012/11216, Tarih: 13.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/11718 E.  ,  2012/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2012 gün ve 2012/164 E. 2012/123 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1296, Karar No: 2018/1523, Tarih: 27.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1296 E.  ,  2018/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkilinin bağımsız bölüm dairesinin bulunduğu ... ilçesi, ... mahallesi, 9144 ada, 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 11 adet konut, 1 adet dükkan bulunmasına rağmen arsa paylarının belirlenmeden devirlerin tapuda pay satışı suretiyle yapılageldiğini her bir bağımsız bölümün arsa payının belli olmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmaz üzerindeki bağımsız bölümlerden dükkan için 8,59/297 1 nolu bağımsız bölüm için 18,41/297 diğer 10 adet bağımsız bölümlerden her biri için arsa payının 27/297 arsa payı olarak belirlenip tapuya tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın her bir bağımsız bölümünün arsa payı, kat irtifakı oluşturulmadığı, bugüne kadar yapılan devirlerinde hisseli tapu şeklinde pay devirleri suretiyle yapılageldiği, ruhsatı bulunmayan binaya kat irtifakı veya kat mülkiyeti tesis edilemeyeceği gibi kat malikleri tarafından oluşturulacak yönetim planının onaylı mimari projeye göre tapu siciline sunulması ve tescil edilmesi talebinde bulunup bunun red edilmesi halinde yargı yoluna başvurulması gerekip, bu yollara başvurulmadan açılan ve arsa sahiplerinin tapudaki pay oranları yönünden bir uyuşmazlık bulunmayıp kullandıkları bağımsız bölümlere göre arsa payı belirlenmesi yönündeki talebin dinlenme olanağı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının paydaş bulunduğu arsa üzerinde yapılan binadaki bağımsız bölümlere isabet eden arsa paylarının belirlenerek tapuya tescili isteğine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, kat mülkiyeti kurulması suretiyle ortaklığın giderilmesi yoluyla da paylı mülkiyetin sona erdirilebileceği göz önünde bulundurularak, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 27/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.