muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2888, Karar No: 2019/4790, Tarih: 23.09.2019

yönünden kabul kararının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulduğu, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın usulden reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairece; ... ve... hakkındaki istemler bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın tümden reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulduğu, bozma sonrası yeni esas alınıp 2014/549 Esas sayılı dava dosyası üzerinden yargılama yürütülürken, bu aşamada eldeki davanın davacısı ... tarafından ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/612 Esas sayılı dava dosyası ile aynı taşınmazlar yönünden kayıt maliklerinin isimlerinin nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesi istekli dava açıldığı, davacı ... tarafından açılan 2014/612 Esas sayılı davanın bahsi geçen 2014/549 Esas sayılı dosya ile birleştirildiği, sonrasında ise birleştirilen 2014/612 Esas sayılı dosya hakkında Sulh Hukuk Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verildiği, davacı vekilinin 18.03.2015 tarihinli gönderme talebi ile davanın ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/600 Esas sayılı dosyası üzerinden görülmeye başlandığı, mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairece, kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu ve eldeki davanın esasına kayıt olunduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; eldeki dava, sadece ... tarafından açılmış olup, asıl ve birleştirilen davalar olmadığı halde, bozma ilamında birleşen davadan ve dava dışı ...’ten söz edilmesi maddi hataya dayalıdır.

Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalı vekilinin bu yöne değinen yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine.

Ne var ki, eldeki davada sadece ... davacı olmasına rağmen, davada yer almayan dava dışı ...’in de davacı olarak gösterilip vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru değil ise de; bu yanlışlığın maddi hataya dayalı olduğu ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından, hükmün 3. fıkrasındaki “Yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince hesaplanan 1.162,00-TL vekalet ücretinin davacılardan tahsili ile davalı tarafa verilmesine,” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “Yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince hesaplanan 1.162,00-TL vekalet ücretinin davacı ...’den tahsili ile davalı tarafa verilmesine” cümlesinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3629, Karar No: 2021/6934, Tarih: 26.05.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/3629 E.  ,  2021/6934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, araçların müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin 06/06/2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek yapılan incelemede;

I. Nakil araçları yönünden yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre hükmün nakil araçlarının müsaderesine yer olmadığına ilişkin kısmının ONANMASINA,

II. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturma kapsamında teknik takip ve dinleme tedbirlerine başvurulduğu,

Bu kapsamda; 10.04.2010 tarihinde ... ve ...'dan 463 karton kaçak sigara ele geçirildiği, bu eyleme ilişkin sanıklar ... ve ... hakkında bu suça iştirak ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı,

09.06.2010 tarihinde ..., ... ve ...'tan 450 karton kaçak sigara ele geçirildiği, bu eyleme ilişkin sanıklar ... ve ... hakkında bu suça iştirak ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı,

14.06.2010 tarihinde ...'tan 654 paket kaçak sigara ele geçirildiği, bu eyleme ilişkin sanık ... hakkında bu suça iştirak ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı cihetle,

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas, 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil

değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun "5607 sayılı Kanuna muhalefet" suçu olarak gösterildiği, böylece sanıklar ..., ..., ... ve ...'un tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesine muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçun da katalog suçlar arasında bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, sanıkların üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönündeki savunmalarının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ... ve ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

1. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise

üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Yerel mahkemece sanık ... hakkında her iki eylem için ayrı ayrı cezaya hükmedilmiş ise de, bahse konu eylemler bakımından ele geçirilen kaçak sigaraların aynı tarihte yakalanması karşısında, eylemin bir bütün halinde tek bir 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçunu oluşturacağı gözetilmeden, her bir eylemi ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3. 5237 sayılı TCK'nun 51/7. maddesi gereğince sanıkların denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

4. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanıkların sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

5. Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5. Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1402, Karar No: 2020/99, Tarih: 14.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1402 E.  ,  2020/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, ... ili, ... Merkez Mahallesi 6944 ada, 8 parselde kayıtlı taşınmazın hissedarı olan ...'in alacaklı ...'a ipotek borcunu ödememesi nedeniyle ... tarafından ... 1. İcra Dairesine 1999/4275 esas sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığını, takip derdestken ...'ın dosyadaki alacağının ...'e temlik ettiğini, ... 10. İcra Dairesinin 2011/3437 dosyası ile yapılan takibin ise 3. şahıs tarafından başlatılan ve taşınmazın paraya çevrilmesi ile sonuçlanan bir takip olduğunu, taşınmazın 06/05/2014 tarihinde ihale edildiğini ve ihalenin kesinleşip sıra cetveli yapıldığını ...'in alacağını 30/09/2014 tarihinde diğer davacı ...'e devrettiğini, sıra cetvelinde borç miktarı olarak 20.000,00 TL ayrıldığını ancak bunun kabul edilmesinin mümkün olmadığını, zira ipotek bedeli olarak faizsiz kaide mevcut ise de bunun sadece ipotek süresi için olduğunu, ipoteğin vadesinin 30/05/1999 tarihinde dolduğunu ve bu tarihten itibaren kanuni faiz işleyeceğini ileri sürerek ... 10. İcra Dairesinin 2011/3437 esas sayılı dosyasında yapılan 29/09/2014 tarihli sıra cetvelinin iptali ile yeniden yapılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davacının iddiasına dayanak teşkil eden ... 1. İcra Müdürlüğü dosyasının imha edildiğini, ... 24. İcra Dairesinin 2005/14078 esas sayılı dosyasının ise takipsizlik nedeniyle kapatıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama aşamasında icra dosyasına giren ... 19. İcra Mahkemesinin 2016/1154 esas, 2017/195 karar sayılı ilamı ile davaya konu ihalenin feshine karar verildiği ve söz konusu hükmün Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 20/10/2015 tarihli ve 2015/21019 esas, 25214 karar sayılı, ihalenin feshine karar verilmesi gerektiğini belirten kesin nitelikteki, bozma ilamına uyularak verildiği ve bu durumda davaya konu ihalenin ve buna bağlı sıra cetvelinin ortadan kalktığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara yönelik davacılar vekilinin istinaf başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 18.04.2018 tarihli ve 2018/770 Esas-729 Karar sayılı kararı ile esasa ilişkin hususlar incelenmeksizin reddedilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11573, Karar No: 2020/3596, Tarih: 09.07.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11573 E.  ,  2020/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararınailişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4586, Karar No: 2014/5299, Tarih: 18.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4586 E.  ,  2014/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs,öldürmeye yardım, öldürmeye teşebbüse yardım ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Sanık ...- ...'yu öldürmekten 5237 sayılı TCK 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına - ...'yu kasten öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına - 6136 Sayılı Yasa Maddesinden suçu yönünden hüküm kurulmamıştır

Sanık ...- ...'yu öldürmeye yardım etmekten 5237 sayılı TCK 81, 39/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

- ...'yu kasten öldürmeye teşebbüse yardım eden olarak katılmaktan 5237 sayılı TCK 81, 35/2, 39/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ,

1- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi sanık ... hakkında "kasten öldürme" ve "öldürmeye teşebbüs"; Sanık ... hakkında ise "öldürmeye yardım" ve "öldürmeye teşebbüse yardım" dan kurulan hükümler yönünden yapılmışıtır.

2- Dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...’in kardeş, maktul ...’ın ise mağdur ...’un babası olduğu, ...’nün, olaydan yaklaşık dört ay önce, ...’ın kızıyla evlenmek istediği, ancak bu isteğinin geri çevrilmesinin ardından taraflar arasında çekişme oluştuğu, aynca sanıkların kardeşi tanık ...’nın da ...’ın kızı, Uğur’un ise kardeşi tanık İsa ile evli olduğu, çiftin geçimsizliklerinin aileye de yansıdığı, olay günü yine aralarında çıkan tartışma sırasında İsa’nın ...’yı darp ettiği, bunun üzerine, ...’nın hemen karşı tarafta yer alan sanıkların evine doğru yürüdüğü, akabinde ...'ın yanında Uğur da olduğu halde ...'nın peşinden koştuğu bu sırada ...’nün maktul ve mağduru hedef alarak en az sekiz el ateş ettiği, aynı anda ... ’un da ani gelişen olay karşısında tabancasını çekerek vaziyet aldığa ancak silahını kullanmadığı, açılan ateş sonucu maktulün sağ göğüs ve sağ bacak bölgesine aldığı isabetler sonucu öldüğü, mağdurun ise sol ayağından aldığı tek isabetle yaralandığı olayda,

A) Sanık ...'un “kasten öldürme” ve “öldürmeye teşebbüs” suçlarından kurulan hükümler yönünden,

12 ile 18 yılı aralığında hapis cezası ile 1/4'ten 3/4’e kadar ceza indirim öngören TCK’nın 29. maddesinin uygulanması sırasında, hangi tarafın önce silah çektiğinin kanıtlanamaması karşısında, maktul ve mağdurun haksız tahrik oluşturan davranışlarının ulaştığı boyut dikkate alındığında, Mahkemece, “kasten öldürme” suçunda 14 yıl hapis cezasına hükmedilmesinde, “öldürmeye teşebbüs” suçunda ise 1/2 oranda indirim yapılmasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin, her iki suç yönünden de asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.