muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4263, Karar No: 2008/6843, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4263 E.  ,  2008/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve T.Emlak Bankası ile ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava sıra cetvelinin iptaline ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillerle ve alınan bilirkişi kurulu raporuna göre konusu kalmayan birleşen dava hakkında karar vermeye yer olmadığına, asıl dava bakımından ise davanın kabulü ile davacının payının 59.202,59 YTL olarak belirlenmesine, davalılar TMSF, Siemens Finansal Kiralama AŞ., Yapı Kredi Bankası AŞ., Osmanlı Bankası AŞ., T. Vakıflar Bankası TAO., T. Halk Bankası AŞ.nin bütün, diğer davalılar T.H.T. Emlak Bankası AŞ. ile Vakıf Finansal Kiralama AŞ.nin birer takip dosyalarının sıra cetveli dışında bırakılmasına karar verilmiş; hüküm davalılar SGK. Başkanlığı, T.H.T. Emlak Bankası AŞ. ile T. Vakıflar Bankası TAO. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sıra cetveline itiraz etmeyen alacaklıların aleyhine açılmış davalarda davalı lehine karar verilmesine yasal olanak bulunmadığından davalı SGK. Başkanlığı vekilinin, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.10.2006 gün ve 19-649/661 E. K. sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci maddesi hükmündeki açık düzenleme karşısında, diğer alacaklıların muvazaadan ari haklarının etkilendiği durumlarda, maddede belirtilen bankalar yönünden TMSF ve kamu alacaklarının tahsili ile ilgili hükümlerin uygulanamayacak olmasına göre davalı ... TAO. vekilinin ve İcra ve İflas Kanunu’nun 68/b maddesinde gösterilen şekilde itiraz edilmeyen hesap özetinin ancak itirazın kesin kaldırılmasına yarar belge niteliğine dönüşeceği (m.68/b, üçüncü fıkra), bunun aynı yasanın 100 ncü maddesinin üçüncü bendinde yazılı senetlerden sayılmasına yasal olanak bulunmadığından davalı ...H.T. Emlak Bankası AŞ. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/963, Karar No: 2019/5858, Tarih: 02.04.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/963 E.  ,  2019/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçu ile ilgili olarak açılan dava ile ilgili zamanaşımı içinde mahallinde bir karar verilebileceği ve sanığın, kamu görevlisine hakaret suçu ile tehdit suçunu birlikte işlemesi nedeniyle uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmayan sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 147, 191. maddeleri gereğince yöntemince zorunlu müdafii huzurunda sorgusu saptanmadan hüküm tesisi,

2)Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı saptanan sanığın, CMK'nın 191 ve 147. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak savunması tespit edilip, yükletilen suça ilişkin tüm kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra, suçun kanıtlanması halinde TCK'nın 32/1 ve 57. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması, kanıt bulunmaması ve suçu işlediğinin ispatlanamaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

3)Sanığın önceki ilamlarından hakkında TCK 32/1 maddesinin uygulandığının tespiti karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince sağlık kurulu veya Adli Tıp İhtisas Dairesi'nden rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, önceki ilamlarında bulunan raporlarına dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4)Kabule göre de;

5271 sayılı CMK’nın 325. maddesinin; “cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir” hükmü uyarınca yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın velisi ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 4 nolu bozma nedeni yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19058, Karar No: 2015/1998, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19058 E.  ,  2015/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2013

NUMARASI : 2012/721-2013/434

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup Uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Bulduk mahallesinde; emsal ise Kurtuluş mahallesinde olup, emsal satışı 18 yıl önceki satıştır.Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu aynı bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışların bulunması doğaldır.Bu durumda taraflara yakın bölgelerden ve yakın satış tarihli, özel amaçlı olmayan emsaller bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal getirtilip, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Nar ağaçlarının zeminde kapladığı alana göre kapama Nar bahçesi olarak değer biçilmesinden sonra, zemine ekilebilecek münavebe ürününe göre bulunacak değer ile arasındaki farkın ağaç bedeli olarak ödenmesine karar verilmesi gerekirken, ağaçlara maktuen değer biçen rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8284, Karar No: 2011/8801, Tarih: 23.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/8284 E.  ,  2011/8801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :22.05.2008
Yargıtay — Esas No: 2024/2020, Karar No: 2024/7575, Tarih: 24.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2020 E.  ,  2024/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/192 Esas, 2023/196 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin hak sahibi olduğu yemek, tatlı, hamur işi vs. tariflerinin, müvekkilinin izni olmadan ve telif ücreti ödenmeksizin davalının yayımlamış olduğu "..." adlı kitap serilerinde, kitapçılarda, ".../" ile buna bağlantılı ".../" adlı internet sitelerinde gösterilip satışa sunulduğunun anlaşılması üzerine, noter aracılığı ile davalıya ihtarname gönderildiğini, ancak davalı yanın bu ihtarnameye cevap vermediğini, “...” adlı kitap serilerinde müvekkiline ait tariflerin kullanıldığını, bu tariflerin hiçbirinde müvekkilinin ad ve soyadının yazılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 1.000,00 TL tazminatın her bir baskı tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile davalıdan tahsilini ve 30.000,00 TL manevi tazminatın, değiştirme ve basım tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu (5846 sayılı Kanun) 70 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca basılan eserler nedeniyle elde edilen kazancın avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Kasım 1995-Mayıs 2013 tarihleri arasında ... Dergisi yayımcısı müvekkili ile 5846 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında iş ilişkisinde bulunması sebebiyle dava konusu tariflerin kullanımının müvekkili şirkete ait olduğunu, davacının neredeyse tüm tariflerini müvekkili şirket nezdinde yayımlanan dergi ile çalışırken oluşturduğunu, tariflerin mali hak kullanımının müvekkili şirkete ait olduğunu, davacının başvuru hakkını yitirdiğini savunarak maddi ve manevi tazminat taleplerinin hukuka uygun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davaya konu tariflerin5846 sayılı Kanunun koruması altında eserler olduğu, Kanun'un 52 nci maddesi düzenlemesine uygun haklarının ayrı ayrı gösterildiği yazılı bir sözleşme bulunmadığından, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 489 uncu maddesindeki yayım sözleşmesiyle eser sahibinin hakları, sözleşmenin ifasının gerektirdiği ölçüde ve süreyle yayımcıya geçer hükmü dikkate alındığında; davacının eserleri üzerindeki mali hakları süre, yer ve muhteva ile sınırlı olarak devrettiği ve 5846 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi bağlamında davalıya basit ruhsat verildiği anlaşılmakla, davalı tarafından mali hakların devrine yönelik daha geniş kapsamlı bir sözleşme ilişkisi gösterilmediğinden, davalı tarafından izinsiz olarak çoğaltma ve yayma hakkının "..." adlı kitap serilerinde kullanılarak, davacının bu mali haklarının ihlal edildiği, mahkemece itibar edilen 20.06.2022 tarihli bilirkişi kurulu 2. ek raporunda belirtildiği üzere: davacının yazdığı yemek tarifleri karşılığında kendisine telif ödendiği, sonradan dergide yazılan yemek tariflerinin derlenerek davalı tarafından kitaplaştırıldığı, bandrol verileri doğrultusunda yapılan hesaplamaya göre, 5846 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin birinci fıkrasına göre davacının alacağı telif tutarının 17.915,70 TL olduğu ve bu tutarın 3 katını isteyebileceği, 3 katının da 53.747,10 TL olduğu, davacıya ait ve davalı tarafça dergilerde yayınlanan yemek tariflerinin, sonradan derleme şeklinde yemek kitabı oluşturarak kullanıldığı, bu kitaplarda; davacının yemek tarifleri ile ilgili bölümde tariflerin, davacıya ait olduğunun 5846 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinde belirtilen şekilde adının ya da müstear adının yazılmamış olduğu anlaşılmakla, davacı lehine manevi tazminat verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eser sahipliğinden doğan hakların ihlal edildiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5846 sayılı Kanunun 48 ve 68 inci maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5583, Karar No: 2018/2462, Tarih: 29.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5583 E.  ,  2018/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ...Yenilenebilir Enerji Üretim Ticaret A.Ş. ve ... Elektrik Üretim Paz. Dan. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine 23/08/2013 gününde verilen dilekçe ile uğradığı ürün zararının tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Yenilenebilir Enerji Üretim Ticaret A.Ş. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 35,90 TL'sinin davacıya, 145,00 TL'sinin de temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1300, Karar No: 2025/6977, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1300 E.  ,  2025/6977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/923 E., 2024/2093 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/97 E., 2024/56 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Abemasiklib etken maddeli Yulareb (Verzenius) ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Abemasiklib etken maddeli Yulareb (Verzenius) ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22322, Karar No: 2014/37398, Tarih: 30.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/22322 E.  ,  2014/37398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2013

NUMARASI : 2012/104-2013/296

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı E. D. Ltd. Şti avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirterek, müvekkilinin davalılardan C. Çelik Endüstrisi A.Ş.’ne ait iş yerinde 11.12.2006 tarihinde "Döküm Vinç Operatörü" olarak çalışmaya başladığını, iş yerinin diğer davalı E. Demir Çelik tarafından devralınması üzerine bu işveren nezdinde de çalışmasını sürdürdüğünü, iş sözleşmesinin haklı sebeple tazminatsız olarak feshini gerektiren bir durum veya olay söz konusu olmadığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, genel tatil, ücret alacağı ve ücret alacağı için işlemiş faiz alacağı talep etmiştir.

Davalı E. Demir Çelik Paz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davalı şirketin 07.09.2010 tarihinde kurulup faaliyete geçtiğini, diğer davalı C. Çelik A.Ş.'nin devamı niteliğinde bir kuruluş olmadığını, 27.05.2011 tarihinde üretime geçileceği ve hangi vardiyada çalışacağı davacıya bildirilmesine rağmen, davacının iş başı yapmaması sebebiyle davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesine göre haklı sebeplerle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı C. Ç. Endüstrisi A.Ş. vekili, davacının müvekkil şirkette 11.12.2006 tarihinde üç aylık belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin müvekkil şirket nezdinde 30.09.2010 tarihinde sona erdiğini, 01.10.2010 tarihinde diğer davalı şirkette çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin diğer davalı işveren tarafından 31.05.2011 tarihinde 4857 sayılı Kanun'un 25/II-g. maddesi uyarınca haklı sebeple tek taraflı olarak feshedilmiş olduğunu, diğer davalı şirkette yapıldığı iddia edilen fazla çalışma, hafta tatili ve bayram tatili çalışmalarının müvekkil şirketten talep edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ile bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmeyecek şekilde sona erdiğinin işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı E.Demir Çelik Ltd. Şti vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar, davacı ve davalı E.Demir Çelik Ltd. Şti vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için gerekli şartları taşıyıp taşımadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

Hükümet tasarısında yer almayan bu madde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Komisyonu tarafından, esasen baştan miktar veya değeri tam tespit edilemeyen bir alacakla ilgili hak arama durumunda olan kişinin, hukuk sisteminde karşılaştığı güçlüklerin bertaraf edilerek hak arama özgürlüğü çerçevesinde mümkün olduğunca en geniş şekilde korunmasının sağlanması gerekçesi üzerinde durularak ihdas edilmiş ve nihayetinde kanunlaşmıştır.

Davanın belirsiz alacak davası türünde açılabilmesi için, davanın açıldığı tarih itibariyle uyuşmazlığa konu alacağın miktar veya değerinin tam ve kesin olarak davacı tarafca belirlenememesi gereklidir. Belirleyememe hali, davacının gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen miktar veya değerin belirlenmesinin kendisinden gerçekten beklenilmemesi durumuna ya da objektif olarak imkansızlığa dayanmalıdır.