muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8089, Karar No: 2023/5710, Tarih: 28.11.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin kusurları, hakkaniyet ilkesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının çok düşük kaldığını ileri sürerek; nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince boşanmaya neden olan olaylarda kadına kusur yüklenilmesine rağmen devamında yalnızca erkeğe kusur yüklenilmiş gibi kararın gerekçelendirilmesinin istinaf nedenine göre yanılgı olarak değerlendirildiği, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu kabul edildiği, velâyetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu, ortak çocukların yaşları gereği artan ihtiyaçları, az kusurlu kabul edilen kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu bulunan erkeğin davranışlarının kadının mevcut veya beklenen menfaatleri ile kişilik haklarını ihlal ettiği, Gebze'de otomotiv yedek parçası imal ve ihraç eden fabrikası bulunan ve bir dönem de özel hastaneye ortaklığı olan erkeğin dosyaya yansıyan ekonomik durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesi, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut veya beklenen menfaat, hakkaniyet ilkesi gereğince çocuklar yararına takdir edilen iştirak nafakası ile kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle kadının, iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü ile kararın ilgili hükümleri kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle; ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 3.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 300.000,00 TL maddî ve 300.000,00 TL manevî tazminata, kadının diğer istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla erkeğin malvarlığını başkaları üzerine kaydettirdiğini, şirket hisselerini muvazaalı şekilde yakınları adına aldığını, erkeğin ekonomik durumunun yüksek standartlarda olduğunu, hükmedilen nafaka ve tazminat tutarlarının az olduğunu ileri sürerek; nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla erkeğin malvarlığını başkaları üzerine kaydettirdiğini, şirket hisselerini muvazaalı şekilde yakınları adına aldığını, erkeğin ekonomik durumunun yüksek standartlarda olduğunu, hükmedilen nafaka ve tazminat tutarlarının az olduğunu ileri sürerek; nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, erkeğin ekonomik durumunun hatalı değerlendirildiğini, erkeğin %30 hisseyle ortağı olduğu şirketin banka kredileriyle ayakta durduğunu, bankalara yüklü miktarda borçları bulunduğunu, ortak çocukların tüm masraflarının babaları tarafından karşılandığını ve çocuk için aldığı nafakaların kadına kaldığını, nafakaların ve tazminatların miktarının fahiş olduğunu ileri sürerek; iştirak ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında hükmedilen iştirak nafakaları ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarlarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’ un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci madesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının miktarı yönlerinden BOZULMASINA,

2.Davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26186, Karar No: 2017/4081, Tarih: 10.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/26186 E.  ,  2017/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır (Tebligat Kanunu m.21/2). Somut olayda, adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davalı erkeğe dava dilekçesi ve duruşma günlerinin tebliğine ilişkin mazbatalarda, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir. (Teb.K. M. 23/7 m. 24/5). Bu haliyle davalı erkeğe yapılan tebligatlar geçersizdir. Bu durum hukuki dinlenilme hakkını (HMK m. 27) zedeleyen önemli bir usul hatasıdır. Bu husus gözetilmeden davalının yokluğunda hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Dava dilekçesi, mahkeme tarafından davalıya tebliğ edilir. Davalının iki hafta içinde davaya cevap verebileceği tebliğ zarfında gösterilir (HMK m. 122). Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır (HMK m. 127). Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra ön inceleme yapılır. Mahkeme ön incelemede; dava şartlarını ve ilk ihrazları inceler, uyuşmazlık konularını tam olarak belirler, hazırlık işlemleri ile tarafların delillerini sunmaları ve delillerin toplanması için gereken işlemleri yapar, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği davalarda onları sulhe veya arabuluculuğa teşvik eder ve bu hususları tutanağa geçirir. Ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez (HMK m. 137).Yasal gerekçesi açıklandığı üzere dava dilekçesi ile verilmesi halinde cevap dilekçelerinin karşılıklı olarak usulüne uygun şekilde tebliğ olunması, bu aşama tamamlandıktan sonra ön inceleme duruşma gününün belirlenmesi zorunlu olup, bu yasal zorunluluğun gereği yapılıp, davalıya dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ olunmadan ve usulünce ön inceleme duruşması yapılmadan davanın esası hakkında hüküm kurulması, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.04.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/33656, Karar No: 2013/2840, Tarih: 24.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33656 E.  ,  2013/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 17.05.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 25.05.2012 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 24.01.2013 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6074, Karar No: 2014/15776, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6074 E.  ,  2014/15776 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... adına Av. ...; 2- ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 8. İş Mahkemesince verilen 12.12.2013 günlü ve 2012/791 - 2013/659 sayılı hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2774, Karar No: 2019/73, Tarih: 07.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2774 E.  ,  2019/73 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen15/09/2015 tarih ve 2014/366-2015/734 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı–birleşen davada davalı vekili, taraflar arasında 31.03.2011 ve 31.05.2011 tarihli "... Taşıma Sözleşmesi" imzalandığını, davalı şirketten kaynaklanan sebeplerle yüklemelerde ve boşaltma işlemlerinde uzun süreli gecikmelerin yaşandığını, araçların sözleşmede yazılı sürelerin dışında davalı şirkete tahsisli vaziyette beklemek zorunda kaldığını, keza ...'den yükleme yapan bir araçta yükleme standartlarının dışına çıkıldığını, ...’de araç cinsine göre yüklenecek emtianın farklı çıktığını, hazır edilen bazı araçların yüklemelerinin davalıdan kaynaklanan nedenlerle iptal edildiğini, demuraj (gecikme-bekleme) ücretlerini kapsayacak şekilde davalı adına 15.07.2011 tarih ve 10.200 USD bedelli faturanın düzenlenerek tebliğ edildiğini, akabinde gerek 10.200 USD'nin ödenmesi, gerekse davalı şirketin sözleşmeye aykırı davranışlarına son vermesi için 28.07.2011 tarihli bir ihtarname gönderildiğini ileri sürerek 10.200 USD demuraj bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Birleşen davaya ilişkin olarak, dava dışı ... firmasına ... A.Ş. tarafından yapılan ödemeyi kabul etmediklerini, böyle bir ödeme yapıldıysa dahi bu bedelin kendilerinden talep edilemeyeceğini, ... Ltd. Şti'nin taşımada bir kusurunun olmadığını savunarak birleşen davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı–birleşen davada davacı vekili, ... Ltd. Şti'nin taşımanın bir kısmı için .../...’da bulunun ... firması ile anlaştığını, bu firmanın ... Ltd. Şti'den ücretini alamaması üzerine yükü beklettiğini, ... firmasının dava dışı işveren ... A.Ş'ye mail göndererek eşyaların bekletildiğini ve ... Ltd. Şti. yüzünden mağdur olduklarını ilettiğini, işveren ... firmasının kendilerine durumu bildirmesi üzerine hem işveren, hem de kendi itibarlarının zedelenmemesi ve sorunun çözümü için ... A.Ş.'nin .../... ile irtibata geçtiğini, .../... firmasının isteği üzerine malın alıcıya teslimi için mecburen 10.200 USD ve 5.700 USD ödeme yapıldığını, ... Ltd. Şti'nin olumsuz yaklaşımı üzerine bu işin çözümü

için bir çalışanlarını ...'ya göndermek zorunda kaldıklarını, bu çalışan için de 1.527,00 TL masraf yapıldığını bu ödemelerden alt taşıyan ile sorununu çözemeyen ... Ltd. Şti'nin soumlu olduğunu ileri sürerek ... A.Ş'nin dava dışı .../... firmasına ödemek zorunda kaldığı 15.900 USD ve sorunun çözümü amacıyla çalışanlarının ...'ya gidip gelmesi için yapılan 1.527,00 TL masrafın ... Ltd. Şti'den tahsiline karar verilmesini istemiştir. Asıl dava yönünden ... Ltd. Şti'nin kusurlu olduğunu, sözleşmeye göre asıl dava davacısının demuraj bedelini sözleşmede belirtilen belgelerle ispatlayamadığını, kaldı ki bu 10.200 USD bedelin sorunun çözümü için .../... firmasına ... A.Ş. tarafından ödendiğini, yaşananların mail yazışmaları ile sabit olduğunu savunarak asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... Lojistik Ltd. Şti'nin Türkiye’nin çeşitli bölgelerinden (..., ..., ... ve ...) ...’nın ... bölgesine feribot aktarması yapılarak karayolu ile taşıma işinin üstlenildiği, davacının üstlendiği işin bir kısmını yurt dışı firması ... şirketine yaptırdığı, ... firmasının davalıdan limanda bekleyen ... ve ...plakalı araçların 28 gündür parasızlıktan limanda beklediği ve hareket edebilmesi için 10.200 USD ödenmesini talep ettiği davalının da bu bedeli ödediği, bu firmanın taşımanın gerçekleşmesi için 5.700 USD daha talep etmesi üzerine bu bedelin de davalı-karşı davacı ... tarafından ödendiği, taşıma işini organize ettirenin üst taşıyıcı olarak ... olduğu, davacı tarafça düzenlenen 15/07/2011 ve 10.200 USD bedelli faturada “..., ..., ... ve ... navlun farkı” açıklamasının yer aldığı, demuraj ile ilgili herhangi bir ibare bulunmadığı, e-mail yazışmaları değerlendirildiğinde 10.200 USD ve 10.400 USD navlun ve bekleme ücretlerinin ödenmemiş olduğu gerekçesiyle davalıya ait yükün bekletildiği, davalının yükün teslim edilmesi şartıyla bu bedelleri ödemeyi kabul ettiği, davacının sözleşmenin 4.4 maddesine göre ispatlaması gereken belgelerle demuraj talebini ispatlayamadığı, ... Ltd. Şti. ile alt taşıyıcısı .../... firması arasında problem yaşanması nedeniyle yüklerin teslim edilmediği, .../... firmasının Türkiye’deki ihracatçı firma ... şirketine de ulaşarak durumu detaylandırdığı, onun da müdahil olması ile üst taşıyıcı davalı-karşı davacı ... A.Ş'nin devreye girmek suretiyle davalı ile sorunu çözmeye çalıştığı, olumlu bir sonuca varılamaması üzerine yükün teslimi için ... şirketinin talimatlarına istinaden 10.200 USD’lik demuraj ücretini bu şirkete ödemek zorunda kaldığı, bu şirketin talebi üzerine 5.700 USD daha ödeme yapmak durumunda kaldığı, davacı-karşı davalının alt taşıyıcı olan dava dışı ... firması ile aralarında çıkan sorunu basiretli bir tacir gibi davranarak yönetememesi, ihtilafın ihracatçı şirkete (...) yansımasına sebep olması ve bunun üzerine davalı-karşı davacının kabul ettiği 10.200 USD’lik demuraj ücretinin süresinden önce dava dışı alt taşıyıcı ... –... şirketine ödenmek zorunda kalması ve yine aynı şekilde 5.700 USD daha ödenmek zorunda kalınması hususları karşısında adı geçen dava dışı şirket tarafından yapılan ödemeler nedeniyle davacı-karşı davalının kusurlu olduğu, bu itibarla demuraj ücretini tekrardan davalı–karşı davacıdan talep etmesinin yerinde olmadığı, buna karşılık 18/07/2011 tarihli e-mail yazışmasında davalı karşı davacının da 10.200 USD ve 10.400 USD navlun ve bekleme ücreti ödemeyi kabul etmesi karşısında davalı-karşı davacı ... A.Ş'nin ... firmasına süresinden önce davacı-karşı davalı yerine ödemiş olduğu 10.200 USD’nin iadesini talep hakkının bulunmadığı, davalı-karşı davacının kabulünde olmayan, davacı-karşı davalı tarafından da taraflar arasındaki sözleşmenin yukarıda belirtilen 4.4.maddesi hükmünde belirtilen evraklar ile kanıtlanamayan ve davacı-karşı davalının kusuru ile dava dışı ..

.200 USD ve 10.400 USD navlun ve bekleme ücreti ödemeyi kabul etmesi karşısında davalı-karşı davacı ... A.Ş'nin ... firmasına süresinden önce davacı-karşı davalı yerine ödemiş olduğu 10.200 USD’nin iadesini talep hakkının bulunmadığı, davalı-karşı davacının kabulünde olmayan, davacı-karşı davalı tarafından da taraflar arasındaki sözleşmenin yukarıda belirtilen 4.4.maddesi hükmünde belirtilen evraklar ile kanıtlanamayan ve davacı-karşı davalının kusuru ile dava dışı ... firmasına ödenmek zorunda kalınan 5.700 USD’yi ... A.Ş'nin talep hakkının bulunduğu gerekçeleriyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 5.700,00 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.