muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19806, Karar No: 2015/29319, Tarih: 21.10.2015

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).

İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz. (Dairemizin 01.12.2008 gün ve 2008/6294 Esas, 2008/32601 Karar sayılı ilamı).

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığı gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebeple dayandığı ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, davalının fesih sebebi olarak gösterdiği ticari sır niteliğindeki bilgi ve belgelere davacının vakıf olduğu yönünde bilgi ve belge bulunmadığı gibi personelin eş durumu ile ilgili doldurulması istenilen belgelerin hangi tarihte, davacının eşinin rakip firmada çalışmaya başlamadan öncemi çalışmaya başladıktan sonramı, istendiğine ilişkin dosya içinde delil olmadığı, ayrıca davalı tanığının bu gibi durumlarda öncelikle çalışanın bölümünün değiştirildiği yönündeki beyanıda dikkate alındığında davalı işverenin fesih sebebini kanıtlayamadığı anlaşılmakla davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 6 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 6 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.500.-TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 194.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 21.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16575, Karar No: 2015/25716, Tarih: 26.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/16575 E.  ,  2015/25716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; katılan ... ile sanık ... arasında 2009 yılı Haziran ayında noterde düzenlenen bir sözleşme ile katılana ait... ili,... İlçesi,... Köyünde bulunan tarla vasfındaki taşınmazın kiraya verildiği, sanığın katılanın rızasına başvurmaksızın kömür ocağı işletmek amacı ile 8 adet meşe ağacını kökünden kestiği, fen ve orman bilirkişileri refakatinde ilgili taşınmazda keşif yapıldığı düzenlenen rapordan kesilen 8 adet meşe ağacının katılanın beyanının ve iddianamede belirtildiğinin aksine katılanın taşınmazında değil dere yatağı olmasından bahisle tescil harici bırakılmış alanda olduğunun anlaşıldığından, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2252, Karar No: 2014/9113, Tarih: 09.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2252 E.  ,  2014/9113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, 200,00 TL iştirak nafakasının reşit olması nedeniyle kesildiğini, eğitimine devam edebilmesi için davalı babasından 500,00 TL yardım nafakası talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık 225,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, verilen bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, nafaka alacaklarına mahkeme hükmünün kesinleşme tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının bir nolu bendinden "Dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte.." ifadeleri hüküm fıkrasından çıkartılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6,40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1589, Karar No: 2016/4330, Tarih: 11.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/1589 E.  ,  2016/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanık ...'ın mandırasında süt topladığı, ....'ın alacakları karşılığı söz konusu çeki kendisine verdiğini savunduğu ve aşamalardaki beyanlarında da savunmasının bu yönde olduğu, ...'ın da beyanlarında sanık ...'ın savunmasını desteklediği, çekte de tahsil cirosundan başka sanığın imza ve yazısının bulunmadığı, mandıra sahibi olan ve süt sattığı kişiden sahte çeki bilerek aldığı ve kullandığına dair kanıtların bulunmadığı; dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeksizin beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19710, Karar No: 2017/12212, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19710 E.  ,  2017/12212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24816, Karar No: 2014/11688, Tarih: 02.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24816 E.  ,  2014/11688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/183452

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2012

NUMARASI : 2009/1053 (E) ve 2012/519 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk talimat yoluyla alınan savunmasında, yanında O.. O...Ç.. ve soyadını bilmediği Esat isimli bir arkadaşı ile işyerinin pvc kapısnı ayağıyla vurup esnetince kapının kilidinin attığını ve kapının açıldığını, birlikte içeriye girip, boya, kilit, iki top kablo aldıklarını, para görmediğini, eşyalarla birlikte oradan ayrıldıklarını beyan ettiğinin, dosyada olay yerine ilişkin herhangi bir inceleme tutanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne şekilde TCK'nın 142/2-d maddesine uyduğu denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-İşyeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu birden fazla kişi ile birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılma" seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "bir kamu kurumunda, temizlik-inşa-yapın vs iş kollarında kamuya yararlı bir işte çalıştırılması şeklinde seçenek yaptırıma çevrilmesine" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13551, Karar No: 2010/11834, Tarih: 22.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/13551 E.  ,  2010/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.09.2008 gün ve 2008/588-2008/298 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, infaza konulan ihtiyati tedbir kararının tarafı olmadığı halde müvekkiline, hakkında ihtiyati tedbir uygulanan Goldaş’a ait altınların elinde bulunması halinde icra müdürlüğüne bildirilmesinin istenmesine ilişkin 08/04/2008 tarihli yazı gönderildiğini, müvekkiline bu şekilde bir tebligat yapılamayacağını ileri sürerek, bu işlemin iptalini istemiştir.

Davalı vekili, icra müdürlüğünün işleminin hukuka uygun olduğunu, yazı üzerine davacının altınların kendisinde olmadığını bildirdiğini, davacının şikayetinde hukuki yararının olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamından ...’nin talebi üzerine Goldaş Kuyumculuk hakkında kıymetli maden konsinye sözleşmesine dayanılarak kutu ve külçe numaraları belirtilen altınlar üzerinde mahkemenin 2008/232 D. iş sayılı 26/03/2008 tarihli kararıyla ihtiyati tedbir uygulandığı, kararın Bakırköy 3. İcra Müdürlüğünün 3008/3363 sayılı dosyası üzerinden infaza konulduğu, tedbir talep edenin isteği üzerine 3. kişi olan davacıya şikayete konu yazının gönderildiği, davacının altınların elinde olmadığını bildirdiği, tedbir kararına konu altınların bizzat Goldaş A.Ş.’ye ait işyerlerinde aranmasının şart olmayıp 3.kişilerden sorulmasının hukuka aykırı olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

İstem, ihtiyati tedbir kararının infazıyla ilgilidir. Davacının da zararı olduğuna dair bir iddiası yoktur. İhtiyati tedbir ve talepteki gibi infazıyla ilgili kararlar temyizi kabil kararlardan değildir. Buna göre temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tarafların temyiz istemlerinin HUMK'nun 432/4 ncü madde hükmü uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 22.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10480, Karar No: 2012/4130, Tarih: 19.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10480 E.  ,  2012/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/04/2010 tarih ve 2009/467-2010/252 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve diğer davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisi ve eşinin davalı limited şirketin ortağı olduğunu ve ana sözleşme ile müdür olarak seçildiğini, davalı gerçek kişilerin 07/07/2009 tarihinde ortaklar kurulu toplantısı yapılması istemi üzerine kararlaştırılan 08/07/2009 tarihinde rahatsızlanarak eşi ile birlikte hastaneye gittiğini, bu sırada davalı ortakların toplanarak kendisini müdürlükten azledip ana sözleşme değişikliğine karar verdiklerini, TTK’nun 538/son maddesine aykırı bir şekilde gıyaplarında davalı iki ortağın usulsüz toplantıda aldığı kararların gerçek dışı tanık beyanlarına dayanılarak kısmen tescil ettirildiğini ileri sürerek, 08/07/2009 tarihli ortaklar kurulu toplantısının, alınan kararların ve tescilin geçersiz olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir

Davalılar Pier, Fior ve şirket vekili davacının şirketin yönetimini kendi şahsi menfaatleri için kullanması nedeniyle tüm ortakların katılımı ile 08/07/2009 tarihinde ortaklar kurulu toplantısı yapılmasının kararlaştırıldığını ancak davacı ve eşinin toplantı saatinde gelmediklerini, geldiklerinde toplantı devam ettiği halde kararları imzalamaktan imtina ettiklerini, davacının kötü niyet olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, toplantıda alınan şirket ana sözleşmesinin 8 ve 9. maddelerinin tadil edilmesi ile davacının müdürlük görevinden azli hususu hariç olmak üzere tescilinin yapıldığını, işlemin iptali istenilmiş ise de bu hususun hukuken mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, limited şirkette Pier’in %70, Fior’un %10, davacının %10, davacının eşinin %10 hissedar olduğu, tüm ortakların 07/07/2009 tarihli tutanak ile 08/07/2009 tarihinde şirketin olağanüstü ortaklar kurulu toplantısı yapılmasına, karar verdikleri, 08/07/2009 tarihli toplantıya ortaklardan Pier ile Fior’un katıldığı, TTK.nun 538/son maddesine göre limited şirketlerde ortaklar toplantıya çağrı merasimine riayet etmeksizin ortaklar kurulu halinde toplanabilirlerse de böyle bir toplantıda bütün ortaklar hazır olmak şartı ile ortaklar kurulu yetkisine dahil olan hususların müzakere edilerek karara bağlanabileceği, somut olayda ise davacı ve davacının eşi ortağın 08/07/2009 tarihli ortaklar kurulu toplantısına katılmadıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve diğer davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve diğer davalılar vekili temyiz etmiştir.

1)Dava konusu ortaklar kurulu toplantısından bir gün önce tüm ortakların toplanarak ortaklar kurulu toplantısının tarihini ve saatini kararlaştırmış olmalarına göre, mahkemece bu toplantının TTK’nun 538/son maddesinde öngörülen çağırma hakkındaki merasime riayet etmeksizin yapılan toplantı olarak değerlendirilmesi doğru olmamıştır. Ancak, toplantı TTK'nun 538/4. maddesinde belirtilen usulde çağrı ve bildirim olmadan yapılmıştır. Tek başına çağrı usulsüzlüğü iptal nedeni oluşturmasa da, davacı ortağın kuruluş ana sözleşmesiyle atanmış müdür olması karşısında ancak TTK'nun 161. maddede gösterilen biçimde haklı nedenlerle ve ortaklardan birinin talebi üzerine mahkeme kararı ile idare hak ve görevi sınırlandırılıp kaldırılabileceği halde davalı ortakların toplanarak aldıkları davacının müdürlük sıfatına son verilmesine ilişkin kararın ve davacı tarafından itiraz edilen diğer kararların, kanuna, ana sözleşme ve iyi niyet kurallarına aykırı olup olmadığı mahkemece değerlendirilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın davalılar Fior P. Zamperino, Pier F. Mogliotti ve Craver Ltd. Şti. yararına bozulması gerekmiştir.

2)Davalı Bursa Ticaret ve Sanayi Odası vekilinin temyiz istemine gelince, bu tür davalarda, davalılardan Ticaret ve Sanayi Odası yasal hasım konumunda bulunmakla, davanın açılmasına kendisi sebebiyet vermemiştir. Bu nedenle, aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, aksine hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar Fior P. Zamperino, Pier F. Mogliotti ve Craver Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Bursa Ticaret ve Sanayi Odası vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın bu davalı yararına BOZULMASINA,ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 19/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1477, Karar No: 2011/1444, Tarih: 10.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1477 E.  ,  2011/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 300 parsel sayılı 20000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve ... adına tespit edilmiştir. İtirazı komisyonca reddedilen davacı Hazine dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın ... ve ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalılar yararına Kadastro Kanununun 14. maddesinde öngörülen edinme şartları oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava konusu 300 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanak aslı dosyada bulunamadığından fotokopisi üzerinden karar verilmiştir. Tutanağın fotokopisi üzerinde 1985/2 sayılı dosyada davalı olduğu yazmaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece tutanak aslı ve eklerinin bir kez de Kadastro Mahkemesi 1985/2 esas sayılı dosya içinde aranması, bu dosya içinde 300 parsel sayılı taşınmazın dava konusu edilmiş olması durumunda davaların birleştirilmesi düşünülmeli, tutanak aslı bulunamazsa Kadastro Müdürlüğü'ne ihya ettirilmeli, daha sonra davanın esasına girilerek incelenmelidir.

Ayrıca dava konusu taşınmaza komşu 124 ada 1 parsel sayılı mera taşınmazı bulunmaktadır. Hal böyle olunca davada mera araştırmasının yapılması zorunludur. Kural olarak, mahkemece bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera olarak

tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır.