muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13311, Karar No: 2023/8492, Tarih: 26.12.2023

Sefer'in oğlu Bedirhan olduğu halde polislerin çaldığı kapıyı açmadıkları ve kapının camından dışarıda sanık ve ailesinin olduğunu görmeleri üzerine evin lambalarını söndürerek sanığın ve ailesinin oradan uzaklaşmasını bekledikleri, sanığın uzaklaştırma aldığı eşinin yaşadığı ortak ikametgahının önünden uzaklaşmaması üzerine Sefer ve oğlu Bedirhan'ın evden ayrılamadıkları, olay gecesi saat 01:00 sularında sanığın zeminin üst katında bulunan evinin balkonuna merdivenle çıktığı balkon kapısını kırarak açtığı ve içeride gördüğü daha önceden tanımadığı herhangi bir akrabalık bağı da olmayan Sefer ve oğlunu ve yine eşini görmesi üzerine her üçünü de bıçakladığı, Sefer’in camdan atladığı, Selma'nın kapıdan açarak dışarı kaçtığı, oğlu Bedirhan'ın da aldığı bıçak darbesinden sonra camdan atlayıp yere düşerek ... tehlike geçirecek şekilde yaralandığı sabittir. Yerel mahkemece sanığın katılan ...'a yönelik bilinçli taksirle yaralamadan verilen mahkûmiyet kararı Konya Bam Ceza Dairesi tarafından yeniden hüküm kurularak nitelikli kasten yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş bu kararda sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmamış kararın lehe ve aleyhe temyizi üzerine de Dairemiz çoğunluğunca bu karar onanmıştır.

Sanık ... her ne kadar olaydan önce eşiyle yaşadığı anlaşmazlık nedeniyle evinden uzaklaştırma kararı verildiği için ortak eve girmesinde uzaklaştırma kararına aykırılık var ise de resmî nikâhlı eşi olan Selma'nın dosyada bulunan sosyal medya içeriklerine göre duygusal yakınlığı olan erkek arkadaşı Sefer ve oğlu Bedirhan'ı olay günü akşam saatlerinde evine alması, sanığın evden erkek sesi geldiğini duyarak polise haber verip evdekilerin gelen polislere de kapıyı açmaması üzerine polislerin oradan ayrıldığı, sanığın gece saat 01.00 sularında bu kez merdiven kurarak evin balkonuna çıkıp içeriye girdiğinde her üç katılanı evin içinde lambalar sönük halde saklanır vaziyette görmesi, bu evin sanığın da ortak ikametgahı oluşu dikkate alındığında katılan ...’ın babası Sefer ile birlikte babasının sevgilisi Selma'nın evinde bulunmalarının hukukî bir geçerliliğinin olmadığı, sanığın rızası dışında Selma'nın gönül ilişkisi olan sevgilisi Sefer’i ve oğlu Bedirhan'ı eve almasının sanık lehine haksız tahrik sayılan bir durum oluşturacağı haksız tahrikin sanığa yönelen haksız hareketin oluşturduğu hiddet veya elem nedeniyle işlediği suç sayılan fiil üzerindeki hakimiyetinin zayıflaması mantığı üzerine kurulmuş sanığın cezasından indirim öngören bir müessese olduğu dikkate alınarak sanığın yaşı küçük olan Bedirhan'a yönelik işlediği suçun da haksız tahrik altında işlendiği kabulünde zaruret olduğu kanaatinde olduğumuzdan sanığın yaşı küçük olan katılan ...'a karşı işlediği kasten yaralama suçundan dosya kapsamı olayı niteliği dikkate alarak asgari ile makul seviye arasında haksız tahrik indirimi yapılması gerekirken haksız tahrik indirimi yapılmaksızın verilen BAM Ceza Dairesi kararını onayan Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2010/18981, Karar No: 2011/3516, Tarih: 02.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18981 E.  ,  2011/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/12714, Karar No: 2005/10324, Tarih: 26.10.2005

11. Hukuk Dairesi 2004/12714 E., 2005/10324 K.

**11. Hukuk Dairesi 2004/12714 E., 2005/10324 K.**

**- KASKO SİGORTA RÜCU DAVASI

- TAM KUSUR**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 50 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 51 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 141 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 88 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.07.2004 tarih ve 2003/470-2004/246 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı sigorta vekilinin, TTK'nun 1301 nci madde hükmüne dayalı olarak davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonunda, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sürücü ve işletene karşı TTK.nun 1301 nci maddesine dayalı kasko sigorta rücu davasıdır.

Bilirkişi raporuna göre, davalılardan Yaşar,tam kusurlu bulunmuş olup, mahkeme ise,tam kusura göre belirlenen meblağı, davalılar arasındaki toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre bölerek, hüküm tesis etmiştir.

Oysa, dava dilekçesinde, tam kusur anlatımına yer verilmiş ise de, talep sonucu bölümünde, müteselsilen tahsil isteminde bulunulmuş olup, böyle bir davanın kusura dayalı olarak açılmadığının kabulü gerekir. Tek bir olaya bağlı aynı haksız eylemden değişik hukuki nedenlerle sorumlu olanlardan her biri, BK.nun 50 nci ve 51 nci maddeleri uyarınca, zarardan müteselsilen sorumludurlar. Müteselsil sorumlulukta, kural olarak borçlulardan her biri, aynı Kanunun`

`un 141 nci maddesine göre, borcun tamamından sorumludurlar. Nitekim, 2918 sayılı KTK.nun 88/1 nci maddesinde, trafik olayı nedeniyle müteselsil sorumluluk öngörülmüştür. Sorumluların iç ilişkide kusur oranına göre birbirlerine rücu hakkı da esasen mevcuttur. Davacının selefi sigorta ettirenin müterafik kusuru bulunsa idi, ancak o takdirde, aynı Kanun`

`un 86/2 nci maddesi uyarınca,zarar miktarından bu kusur oranına göre indirim yapılması mümkün olacak idi.

Davacı selefinin müterafik kusurunun bulunmadığı somut olayda belirlenen ve temyize getirilmeyen 1.001.736.983 lira miktarın tamamından, mahkemece, davalıların müteselsilen sorumlu tutulmaları gerekirken, zarar gören 3 cü kişi olan selefi ve dolayısıyla davacı halefi bağlamayan ve davalılar arasındaki iç ilişkiyi ilgilendiren sözleşme esas alınarak, yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.10.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9830, Karar No: 2011/10941, Tarih: 31.10.2011

2- Tapu kaydındaki ipoteklerin bedele yansıtılması yerine "tapuda haciz varsa bedeller üzerine konulmasına" karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28055, Karar No: 2014/1246, Tarih: 28.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/28055 E.  ,  2014/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 08/12/2011 tarihli kararın, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 28/12/2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8546, Karar No: 2022/10386, Tarih: 13.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8546 E.  ,  2022/10386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından Türk Medeni Kanunu’nun 166/1 maddesi uyarınca açılan boşanma davasının yapılan yargılaması neticesinde, davalı erkeğin davacı kadını ve müşterek çocukları evden kovması neticesinde evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı belirtilerek, davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı kadın tarafından nafakaların ve manevi tazminatın miktarı, davalı erkek tarafından ise davanın kabulü ve ferileri yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince, davacı kadının dava dilekçesinde evden kovulma vakıasına dayanmadığı, usulüne uygun bir şekilde ıslah talebinde de bulunmadığı, 15.01.2018 tarihli dilekçe ile evden kovulma vakıasını ileri sürdüğü, nafaka ve tazminat talebinde bulunduğu, 08.03.2018 tarihli duruşmada davacı kadın vekilinin manevi tazminat ve yoksulluk nafakası talebini yinelediği ve ön inceleme duruşmasında hazır bulunan davalı erkeğin davacının iddiasının genişletilmesine açıkça muvafakat ettiğine ilişkin bir beyanının da olmadığı, bahsi geçen dilekçe ile ileri sürülen evden kovulma vakıasına dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine ve kadın yararına tedbir nafakasına, kadının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, bölge adliye mahkemesi kararı davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “İncelemenin kapsamı” başlıklı 355 ... maddesi “İnceleme, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak, bölge adliye mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözetir” şeklinde düzenleme altına alınmıştır. O halde, bölge adliye mahkemesince, istinaf sebeplerinin “kamu düzenine aykırılık” ve “taraflarca ileri sürülen” nedenler olmak üzere iki ayrımda incelenmesi gerekmektedir. Kamu düzenine aykırılık mutlak istinaf sebebidir ve bölge adliye mahkemesince kendiliğinden gözetilir. Bu nedenle kamu düzenine aykırı bir sebebin istinaf dilekçesinde ileri sürülüp sürülmemesinin de bir önemi bulunmamaktadır. Ne var ki kamu düzenine aykırı olmayan istinaf sebeplerinin istinaf dilekçesinde mutlaka gösterilmesi gerekmektedir. Kamu düzenine aykırı olmayan bir istinaf sebebi istinaf dilekçesinde gösterilmemiş ise bölge adliye mahkemesince kendiliğinden dikkate alınamaz. Çünkü istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır.

Somut olay ve dosya kapsamına göre; davalı erkek vekili tarafından sunulan 16.04.2019 tarihli istinaf dilekçesi incelendiğinde, istinaf sebebi olarak davacının ... taraflı tanık beyanlarının dikkate alındığını, kendisinin kusuru olmadığını, kadına miras kaldığını ve davacının ekonomik durumunun kendisinden daha iyi olduğunu, kendi sağlık durumunun iyi olmadığı ve miktarları ödeyemeyeceği, boşanmak istemediği sebepleriyle boşanmaya, nafakaya, manevi tazminata karar verilmesine itirazda bulunduğu, buna karşılık kadının 15.01.2018 tarihli dilekçesinin süresinde olmadığı veya vakıaya usulüne uygun olarak dayanılmadığı yönünde istinaf sebebi ileri sürülmediği anlaşılmaktadır. Kaldı ki, yargılama aşamasında davalı erkek, kadının sunduğu dilekçenin süresinde olmadığı veya vakıaya usulüne uygun olarak dayanmadığı yönünde bir itirazda da bulunmamıştır. Bu itibarla, HMK’ nın 355 ... maddesinde öngörüldüğü üzere, erkeğe yüklenen vakıaya, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak dayanılmamasında kamu düzenine aykırılık da söz konusu olmadığına göre bölge adliye mahkemesince istinaf incelemesinin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılması gerekirken ve davalı erkek tarafından kendisine yüklenen kusura dava dilekçesinde dayanılmadığının açıkça istinaf sebebi olarak ileri sürülmediği halde bölge adliye mahkemesince somut olayda olduğu gibi bu sınırın aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve istinaf sebepleriyle bağlı olarak istinaf incelemesi yapılması ve sonucu uyarınca karar verilmesi yönünde hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesinin davalının istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle sınırlı olmak üzere yapılıp sonucu uyarınca karar verilmesi yönünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre kusura yönelik yapılacak istinaf incelemesi ile yeniden hüküm kurulacağından davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 13.12.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/1748, Karar No: 2020/4492, Tarih: 29.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/1748 E.  ,  2020/4492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2019 tarih ve 2018/278 - 2019/291 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4923, Karar No: 2012/6666, Tarih: 14.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4923 E.  ,  2012/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında yedi adet taşınmazı konu alan 03.10.2006 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin akdedildiği tarihten itibaren 150 gün içinde ruhsat alınacağının kararlaştırıldığını, alınamaması halinde yüklenicinin 60 gün içinde ek süre talep edebileceğinin düzenlendiğini, arsa sahiplerince, taşınmazlara ilişkin belediye ile hukuki sorunları bulunduğundan yüklenicinin ruhsat alıp işlemlere başlayamadığını, sözleşmenin 2006 yılında imzalanmış olmasına rağmen tapu üzerinde belediyeye ait hakların terkin işlemlerinin ancak 2010 yılında yapılabildiğini, ruhsat işlemlerinin ancak 2010 yılında yapılmasının mümkün hale geldiğini, müvekkilinin tam ruhsatı alacağı zaman davalılar tarafından gönderilen azilnameyle ruhsat işlemleri için verilen vekaletnamenin iptal edildiğini, bütün işlemlerin yarım kaldığını, müvekkilinin tamamen davalıların kusurundan kaynaklanan gecikmeler nedeniyle inşaata başlayamadığını, yine davalılar tarafından 13.09.2010 tarihinde gönderilen ihtarnameyle sözleşmenin feshedildiğinin bildirildiğini, bu işlemler nedeniyle müvekkilinin büyük zarara uğradığını, ayrıca davalıların bazı parsellerin satışını gerçekleştirdiğini öğrendiklerini, davalı arsa sahipleri tarafından yapılan tek taraflı feshin haksız olduğunu ileri sürerek, akdin feshinin iptalini ile devamına karar verilmesini, bu talepleri reddedildiği takdirde uğramış oldukları 400.000,00 TL'yi bulan zarardan şimdilik 10.000,00 TL'sinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme tarihinden itibaren 4 yıl geçtiği halde yüklenicinin inşaat ruhsatını almayıp, hiçbir girişimde de bulunmadığını, bunun üzerine müvekkillerince sözleşmeye uygun olarak 13.09.2010 tarihinde sözleşmesinin feshedildiğini, feshin haklı nedenlere dayandığını, ruhsatın alınamamasının yüklenici kusurundan kaynaklandığını, davalı arsa sahiplerine ait sözleşme konusu arsaların üzerinde intifa hakkı bulunmadığını, yükleniciye verilen vekaletnameler ile belediye ile olan sorunların da çözülmesi konusunda yetki verildiğini, buna rağmen süresinde bu sorunları halletmediğini, sözleşme konusu arsalar için inşaat ruhsatı almaya yasal bir engel bulunmadığını, ayrıca sözleşme gereğince sözleşme tarihinden itibaren arsaların kamu borçlarının yüklenici tarafından ödeneceğinin kararlaştırılmasına rağmen müvekkillerinin başka bir iş için belediyeye gittiklerinde

sözleşme konusu arsaların emlak vergi borcu bulunduğunu, sözleşme tarihinden itibaren hiç ödenmediğini öğrendiklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 4. maddesinde belirlenen sürede davacı yüklenicinin inşaat ruhsatını almadığı ve bunun üzerine davalı arsa sahiplerince 13.09.2010 tarihli fesih ihtarnamesi ile sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiği, davacı yüklenici ruhsat alınamamasının arsa maliklerinin kusurundan kaynaklandığını ileri sürmüşse de tapu kayıtlarına göre taşınmazların üzerinde herhangi bir intifa kaydının olmadığı, ayrıca davalı arsa sahipleri tarafından taşınmazlar ile ilgili davacı yükleniciye ifraz, tevhit ve yola terk yetkilerini içerir düzenleme şeklinde vekaletname verildiği gözönüne alındığında, davacı yüklenicinin inşaat ruhsatının alınmasının gecikmesinde kusuru bulunmadığı yönündeki savunmasına itibar edilemeyeceği, davalı arsa sahiplerince sözleşmenin 4. maddesi uyarınca tanınan yetkiye istinaden, sözleşmenin tek taraflı feshedildiği gerekçesiyle, davacının tüm taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yürürlükte olduğunun, arsa maliklerince yapılan feshe ilişkin bildirimin geçersizliğinin tespiti ile fesih nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, tapulu arsa ya da arsa payının devrini içermesi nedeniyle karşı tarafın kabulü yoksa, tek taraflı fesih edilemez; feshe hakim karar verir. Bu hukuksal nedenle, davalı arsa sahiplerinin tek yanlı fesih bildirimi, yüklenici tarafından kabul edilmedikçe hukuksal sonuç doğurmaz. Somut olayda da, davacı yüklenicinin öncelikli talebi sözleşmenin ayakta bulunduğu, yapılan fesih bildiriminin iptali yönünde olduğundan feshe karşı çıktığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, halen geçerli ve ayakta olan sözleşmenin feshinin iptali talebinde davacının hukuki yararı bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçeler ile reddi gerekirken, aynı sonuca, sözleşmenin feshine yönelik açılmış bir dava olmadığı halde, akdin tek taraflı feshinde davalıların haklı olduklarından bahisle yazılı gerekçelerle, varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nun 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.