muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1585, Karar No: 2024/2339, Tarih: 20.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/1585 E.  ,  2024/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1762 E., 2023/82 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul-İstinaf İsteminin Reddine/Esastan Ret-Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/77 E., 2021/330 K.

Taraflar arasındaki muris muvazaası nedenine dayalı tapu iptal tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince 21.10.2022 tarihli ayrı kararlar ile davalı vekilinin adli yardım içerikli 17.10.2022 tarihli dilekçesinin reddine ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu kararlara karşı davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun esastan reddine; davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair 21.10.2022 tarihli ek karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin 17.10.2022 tarihli dilekçesinin reddine dair 21.10.2022 tarihli ek karara karşı istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Artvin ili, ... ilçesi 139 ada 11 parsel numarasında kayıtlı taşınmazın davacılarının babası ...'ın torunu ...'a mal kaçırmak için satış yaptığını ileri sürerek satışa konu taşınmazın tapu kaydının iptali ve veraset ilamı oranındaki payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; satışın usulüne uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yöredeki gelenek ve göreneklere göre arazilerin erkek çocuklarına bırakıldığının bilindiği, tanık beyanları ile de bu hususun ispatlandığı, davalının satış sözleşmesi tarihinde asgari ücretli çalışan olduğu, taşınmazı satın alacak maddi imkanı bulunmadığı, satışta gösterilen değer ile gerçek değer arasında fahiş fark bulunduğu, mirasbırakanın mirasçılardan mal kaçırmak için muvazaalı satış işlemi yaptığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu, Mahkemenin 21.10.2022 tarihli, 2020/77 Esas, 2021/330 Ek Kararlar ile davalı vekilinin adli yardım içerikli 17.10.2022 tarihli dilekçesinin reddine ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu, Mahkemenin 21.10.2022 tarihli, 2020/77 Esas, 2021/330 Ek Kararlar ile davalı vekilinin adli yardım içerikli 17.10.2022 tarihli dilekçesinin reddine ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve ek kararlarına karşı davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; harcın davacı tarafça fazla yatırıldığını ve davalının istinaf başvuru harcını eksik yatırdığını öne sürerek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 08.09.2022 tarihli kararını gerekçe göstererek adli yardım taleplerini reddetmesinin hatalı olduğunu, gerekçe olarak kabul edilen kararın istinaf başvuru harçlarının ikmali için dosyanın geri çevrilmesi kararının adli yardım talebi hakkında verilen kesin nitelikte karar olmadığını, istinaf harçlarının ikmali için yazılan tezkereye karşı adli yardım talepleri hakkında istinaf yasa yolu açık bir karar verilmişken istinaf başvurusunun reddine dair kesin olarak karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesinin 21.10.2022 tarihli ek kararı ile 17.11.2021 tarihli kararının kaldırılmasına, adli yardım taleplerinin kabulüne karar verilmesi istemiyle istinaf kanun yolu başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine; davalı vekilinin daha önce adli yardım talebinin reddedilmiş olması nedeniyle öncelikle bu husustaki usuli işlemlerin tamamlanması gerektiği, adli yardım talebinin reddi halinde HMK'nın 337 nci maddesi gereğince ancak "ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak" tekrar talepte bulunulabileceği, davalı vekilinin 17.10.2022 tarihli dilekçesinde bu kapsamda bir talepte bulunulmadığı, 17.10.2022 tarihli dilekçesinin reddine dair kararın istinaf edilebilen kararlardan da olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin tarihli istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair 21.10.2022 tarihli ek karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin 17.10.2022 tarihli dilekçesinin reddine dair 21.10.2022 tarihli ek karara karşı istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; malvarlığı sorgusu araştırması yapılması halinde talebin zorunlu ve haklı olduğu tespit edilebileceğinden adli yardım istemi hususundaki itiraz başvurusunun reddine dair ek kararının ve buna dayanak harç ikmali yapılmadığından ötürü istinaf başvurusunun reddine dair verilen ek kararının kaldırılması ve istinaf başvurusunun adli yardım talepli olarak esastan incelenmesi gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının yargıya, hukuka, mahkemeye erişim hakkına aykırı olduğunu, davanın kabulüne dair kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı; Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706 ıncı; Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6 ncı maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun (HMK) 190 ıncı maddesi.

3. 6100 sayılı HMK'nın 334 ila 340 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Adli yardım talebinin kesin olarak reddedilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince istinaf harçlarının tamamlanması için 06.10.2022 tarihli muhtıranın davalı vekiline 11.10.2022 tarihinde tebliğ edildiği, ancak davalı tarafça muhtıra gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

2. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı toplam 1.757,80 TL başvuru ve onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10378, Karar No: 2008/11024, Tarih: 06.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10378 E.  ,  2008/11024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 23.02.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R\_

Davacılar, dava konusu. köyü 343 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, murisleri ... oğlu .’un “.” yazılı baba adının düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.Mahkeme tarafından yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.Dava konusu taşınmazın kadastro tutanağında özetle . ceddinden intikalen 26-27 yıldan beri malik sıfatıyla zilyetken 1942 yılında dul olarak vefatı ile oğlu ... ve ... ve. mirasçı olarak terk ettiği, 1945 yılında aralarında yaptıkları rızai taksim ile bu taşınmazın . hissesine isabet ettiği” yazılıdır.Dava dilekçesinde davacıların dayılarının tapuda baba adının düzeltilmesinin istendiği ancak mahkemece taşınmazın davacıların kardeşleri ... oğlu .’a ait olduğunun kabulü ile karar verildiği görülmektedir. ilçe nüfus müdürlüğünden yapılan nüfus araştırmasına ilişkin verilen cevap yazısında ise imza bulunmadığı gibi sadece . köyü 46 hanede.oğlu ..’un bulunmadığı bildirilmiştir. Ayrıca tapu maliki olarak kabul edilen davacıların kardeşi .’un nüfus kaydında kadastro tutanağında belirtildiği şekilde ... ve . adında kardeşlerinin olmadığı görülmektedir. Mahkemece; . ilçesi, . köyü tüm nüfus kayıtlarında . oğlu .. adında nüfusa kayıtlı bir şahsın bulunup bulunmadığı araştırılarak, 343 parselin dayanak Kumlan mevkii 439 tahrir nolu 23 kapı ve mevkii nolu vergi kaydı getirtilerek ve dava dilekçesindeki istem davacılar tarafına açıklattırılarak, kadastro tutanağı ile nüfus aile kayıtları ve kadastro bilirkişisinin beyanı arasındaki çelişkilerin giderilmesi bu araştırmalardan sonra gerekirse mahallinde keşif de yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesisi doğru değildir.SONUÇ: Yukarıda yazılan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10216, Karar No: 2024/18884, Tarih: 16.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/10216 E.  ,  2024/18884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/520 E., 2016/830 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

A. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

2. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B. 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir-sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararınınsanığın soruşturma kapsamında savunması alındığı esnada bildirdiği adresine çıkarılmadan, MERNİS adresine doğrudan 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tebliğ edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; 19.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, bu kararın kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

C. 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 10 uncu maddesiyle yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20163, Karar No: 2015/13454, Tarih: 15.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20163 E.  ,  2015/13454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/346590

Mahkemesi : Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22.05.2014

Numarası : 2014/359- 2014/15

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın çalıştırdığı kırtasiyeden patlatıcı maytap satın alan 2005 doğumlu mağdurun, maytabı yakmaya çalışırken elinde alev alması sonucu, basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralandığı olayda; sanığın savunmasında çocuklara patlayıcı malzeme sattığını, bu hususta herhangi bir izin belgesinin bulunmadığını beyan ettiği ve Tekel Dışı Bırakılan Patlayıcı Maddelerle Av Malzemesi ve Benzerlerinin Üretimi, İthali, Taşınması, Saklanması, Depolanması, Satışı, Kullanılması, Yok Edilmesi, Denetlenmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Tüzüğün 113. maddesi gereğince suça konu patlayıcı maddelerin satışının izne tabi olduğunun ve 116. maddesi gereğince şenlik ve işaret fişekleri kapsamında mütalaa edilecek maytapların 18 yaşından küçüklere satılamayacağı hükmü de dikkate alındığında; sanığın yaşı küçük mağdura patlayıcı malzeme sattığı anlaşılmakla, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7339, Karar No: 2014/16693, Tarih: 08.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7339 E.  ,  2014/16693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı vekilinin 29/11/2013 tarihinde süresinden sonra temyiz dilekçesi vermesi üzerine, mahkemece 20/01/2014 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar verilmesi ve temyizin reddine ilişkin ek kararın, davalı vekilince 13/02/2014 tarihinde temyiz edilmesi karşısında, dosyada söz konusu ek kararın davalı vekiline tebliğ edildiğine dair tebligat mazbatasına rastlanmadığından, mahkemece temyizin reddine ilişkin ek kararın davalı vekiline tebliğ edildiğine dair tebligat mazbatası dosyaya sunularak gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.