muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16453, Karar No: 2021/9117, Tarih: 25.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/16453 E.  ,  2021/9117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, Cumhuriyet savcısı ve sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Hüküm kurulması sırasında, 5237 sayılı TCK'nin 157/1 maddesinde öngörülen hapis cezasının bir yıldan beş yıla kadar olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak temel hapis cezasının on ay şeklinde belirlenmesi suretiyle eksik hapis cezası tayini Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, temel adli para cezası yönünden alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin karar yerinde ayrıca gösterilmesi, gerekçenin dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği nazara alındığında, adli para cezasının belirlenmesi sırasında alt sınır olan beş gün yerine sekiz gün adli para cezası tayinine ilişkin ayrıca gerekçe gösterilmeden hüküm kurulması,

2) Gerekçeli karar başlığına ikinci suç tarihi olan 10.11.2010 tarihinin yazılmaması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12398, Karar No: 2018/5715, Tarih: 26.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2015/12398 E.  ,  2018/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Birden fazla kişi ile birlikte tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükümden sonra deneme süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle duruşma açılırken sanık adına çıkarılan davetiyede ''duruşmaya gelmediğiniz takdirde yokluğunuzda karar verileceği'' biçimindeki ihtar bulunmadan sanığın yokluğunda hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanık ...'in üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, tanıklardan ...'nun, sanık ... Gülemen ile sanık Mehemet Gülmen'in müştekiye yönelik tehdit sözleri söylediklerini beyan etmesine rağmen, tanık ...'un yalnızca sanık Mehemet Gülemen'in "git buradan bir daha bu kapıya gelirsen ayağını kırarım" şeklinde tehditte bulunduğunu, Hamzi Gülemen'in ise müştekiye karşı tehditte bulunmadığını beyan etmesi karşısında, tanıkların beyanları arasında çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmasından sonra, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının gözetilmesi zorunluluğu

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5487, Karar No: 2019/8467, Tarih: 18.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/5487 E.  ,  2019/8467 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

10. Ceza Dairesi

Adalet Bakanlığının, 01/11/2019 tarihli yazısı ile sağlık için tehlikeli madde temini suçundan şüpheli ... hakkında düzenlenen iddianamenin iadesine dair Bursa 3. ... Mahkemesinin 03/04/2019 tarihli ve 2019/197 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2019 tarihli ve 2019/478 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/11/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 14/03/2019 tarihinde işlediği iddia olunan sağlık için tehlikeli madde temini suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda 02/04/2019 tarihinde iddianame düzenlendiği,

2- Bursa 3. ... Mahkemesinin 03/04/2019 tarihli ve 2019/197 sayılı kararıyla "soruşturma aşamasında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmadığı, uzlaşmaya tabi suçlarda uzlaşma hükümlerinin uygulanmasının kovuşturmanın şartı olduğu" gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verildiği,

3- Cumhuriyet savcısının bu karara itiraz ettiği ancak Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2019 tarihli ve 2019/478 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, “Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 02/04/2019 tarihli iddianameyi müteakip, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı sağlık için tehlikeli madde temini suçunun uzlaştırma kapsamında olduğundan bahisle iddianamenin iade edilmesine dair Bursa 3. ... Mahkemesinin 12/04/2019 tarihli kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2019 tarihli ve 2019/478 değişik iş sayılı kararını takiben, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilerek taraflar arasında uzlaşmanın sağlanması ile neticelenen uzlaştırma işlemlerinin mercii Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2019 tarihli kararının bozulması halinde infaz kabiliyetinin bulunmadığı düşünülerek yapılan incelemede,

Somut olayda, suça sürüklenen ... ...'ın sigara ve alkol kullandığının tespiti üzerine, eyleminin sağlık için tehlikeli madde temini suçunu oluşturduğundan bahisle iddianame düzenlendiği, ancak üzerine atılı suçun gerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde düzenlenen uzlaşmaya giren suçlar kapsamında yer almadığı, gerekse 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik kapsamında da yer almadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2019 tarihli ve 2019/478 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Sağlık için tehlikeli madde temin etme suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde düzenlenen uzlaşmaya giren suçlar kapsamında olmadığı ve 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde yapılan değişiklik kapsamında da yer almadığı anlaşılmış olup, “sağlık için tehlikeli madde temini suçunun uzlaşmaya tabi olduğu” gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verilmesinin yasaya aykırı olması nedeniyle bu karara yönelik itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; “iddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddine” ilişkin Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/04/2019 tarihli ve 2019/478 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1081, Karar No: 2014/3815, Tarih: 18.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1081 E.  ,  2014/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 18. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2013/315-2013/82

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizliğe dair verilen hükmün süresi içinde davalı S. Sinema Tur.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline yangın sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinin bulunduğu AVM'de, meydana gelen yangın nedeniyle hasar gördüğünü, hasar bedeli 15.080,00 TL'nin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, meydana gelen hasarda işyerinin içerisinde bulunduğu alışveriş merkezinin işleteni olan davalı M. Mimarlık ..AŞ ile davalı S. ..Ltd.Şti'nin sinema bölümündeki kaynak çalışması sırasında çıkan yangının nedeniylede anılan şirketlerinde sorumlu olduğunu iddia ederek ödenen bedelin davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın sigorta poliçesinden değil, halefiyet ilkesine dayalı olarak açıldığından ticari dava sayılmayacağı, aynen sigortalının sorumlu kişi aleyhine açtığı dava gibi olduğu ve haksız fiile dayanıldığından Asliye Hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı S. Sinema Tur.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir Somut olayda, davacıya yangın sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinin bulunduğu AVM de çıkan yangının söndürülmüsi sırasında kullanılan köpük ve sular nedeniyle işyerindeki mallar zarar görmüş olup davacı vekili bu zararın meydana gelmesinde işyerinin bulunduğu AVM'nin işleticisi ve yangının çıktığı işyeri sahibi davalı şirketlerin sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek sigortalıya ödenen tazminatı rücuan davalılardan talep etmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir. Dava konusu uyuşmazlık, halefiyet hakkına dayanan rücu davasıdır, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Buna göre, uyuşmazlık sigortalı şirket ile davalı şirketlerin ticari işletmelerine ilişkin olup bu itibarla davanın ticari olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı S. Sinema Tur.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.Sinem Tur.San. ve Tic.Ltd.Şti.'ne geri verilmesine 18.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30547, Karar No: 2015/36482, Tarih: 23.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/30547 E.  ,  2015/36482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin sendikal tercihlerini ortadan kaldırarak cezalandırmak olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde ekonomik kriz olması nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçek olmadığı savunularak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme yapılan yargılama sonunda, fesih ilan yoluyla usulüne uygun şekilde işyerinde tüm işçilere duyurulduğunu, bu haliyle feshin usulen geçerli olduğu, önce davacı dahil 35 çalışanın daha sonra da 7 çalışanın ekonomik kriz sebebiyle ilan yoluyla davalı işveren tarafından işten çıkartıldığı, işyerinde gerçek anlamda bir ekonomik daralma yaşandığı, maliyetleri işletmenin faaliyet kârına göre çok yüksek olduğu, işten çıkartılan işçilerin yerine daha sonradan işçi alınmadığı, davacının çalıştığı bölüm dahi hemen hemen bütün bölümlerde işçi azaltma yoluna gidildiği, işçi çıkartılmadan önce ekonomik krizin aşılması için gereken tüm önlemlerin alındığı, son çare olarak fesih yoluna başvurulduğu anlaşıldığından feshin geçerli olduğu, her ne kadar davacı feshin sendikal nedene dayandığını iddia etmiş ise de, bu iddiasını ispat yükümlü olan davacının dinlettiği tanıkları ve diğer tüm delilleri ile bunu ispatlayamadığı ve feshin gerçek nedeninin ekonomik kriz olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur. (Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2007/41025 Esas, 2008/17104 Karar sayılı ilamı).

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Yukarıda belirtilen normatif düzenleme ve yapılan açıklamalara göre; fesih bildiriminin yazılı yapılması ve toplu çıkarımlarda dahi kişiye özgü ve yazılı olması zorunludur. Haklı fesih halleri hariç fesih bildiriminin yazılı yapılmaması feshi başlı başına geçersiz kılar. Somut uyuşmazlıkta, işveren tarafından işçiye doğrudan bir fesih bildirimi yapılmamış, toplu işçi çıkarılacağı ilanen belirtilmiştir. Bu şekilde feish bildirimi yasal olmadığı gibi usulüne uygun değildir. Mahkemenin ilanen tebligatı usule uygun kabul etmesi 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre yerinde değildir. İşveren feshi salt bu nedenle geçersizdir.

Diğer taraftan davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedilişini iddia etmiş ise de dosyadaki delillere ve özellikle Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişine göre sendikal nedeni kanıtlayamamıştır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın KABULÜ ile, Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 362.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2423, Karar No: 2015/2239, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2423 E.  ,  2015/2239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2015

NUMARASI : 2014/707-2015/86

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 16.İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 03.03.2014 gün ve 2012/240 E. 2014/106 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/14313 E. 2014/28646 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece usule uygun karar oluşturulmamış sadece "eski kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz usule uygun karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.