muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11105, Karar No: 2022/5797, Tarih: 14.06.2022

1. Dava konusu 101 ada 1 parselin B (B AÇ1+B AÇ2+BOR) ve B1 İle gösterilen bölümlerine ilişkin hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Davalı Hazine vekilinin, 101 ada 1 parselin BAÇ1 ve BAÇ2 ile gösterilen bölümlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları yönünden; Mahkemece, dava konusu 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda B AÇ1 ve B AÇ2 rumuzu ile gösterilen bölümlerinin, orman sayılmayan alanda kaldığı ve zilyetlikle iktisabının mümkün olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, B AÇ1 ve B AÇ2 rumuzlu yerlerin 1956 ... fotoğrafına göre üzerinde orman bitki örtüsü bulunmasa da mevcut halde orman içi açıklık niteliğinde olduğu, orman içi açıklıkların da zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı, davacıların dayandığı tapu kaydının 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesi uyarınca sınırlarının değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte olup miktarıyla geçerli olduğu, B AÇ1 ve B AÇ2 rumuzlu yerlerin birbirine bitişik olmayıp aralarında orman bitki örtüsü ile kaplı yerlerin bulunduğu, tek tapunun iki bağımsız yeri kapsamasının mümkün olmadığı ve bu nedenlerle dayanılan tapu kaydının B AÇ2 rumuzlu alanı ve bitişiğindeki orman niteliğindeki yeri miktarıyla kapsadığı, ne var ki 1956 tarihli en eski ... fotoğrafında B AÇ2 rumuzuyla gösterilen taşınmaz bölümünün bitişiğindeki yerlerin tapunun oluşum tarihinde orman vasfında olduğu, bu nedenle B AÇ2’nin bitişiğindeki bölümler bakımından tapu kaydının hukuki değerinin bulunmadığı ve B AÇ1 rumuzlu yerin ise tapu kaydının kapsamında kalmayıp orman içi açıklık vasfında olduğu ve zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı anlaşıldığına göre, B AÇ1 ile gösterilen bölüme yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile bu bölüm yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

b) Asıl ve birleşen dosya davacısı ... ve arkadaşları vekilinin, dava konusu 101 ada 1 parselin B1 ve BOR ile gösterilen bölümlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları yönünden, yukarıdaki (a) bendinde açıklanan gerekçelerle, B1 ile gösterilen kısmın tapu kapsamında kalmadığı ve en eski tarihli ... fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu ve bu nedenle zilyetlik yoluyla kazanılmasının mümkün olmadığı; BOR rumuzu ile gösterilen taşınmaz bölümünün bir kısmı, kısmen tapu kaydı kapsamında kalmakta ise de tapu kaydının oluşum tarihi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu ve bu nedenle tapu kaydının hukuki değerinin bulunmadığı, kalan kısmının ise en eski tarihli ... fotoğraflarına göre orman sayılan yerlerden olduğu ve zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı anlaşıldığından, asıl ve birleşen dosya davacısı ... ve arkadaşları vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Davalı Hazine vekilinin, dava konusu 101 ada 1 parselin AAÇ ile gösterilen bölümüne ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dayanılan tapu kaydının, 101 ada 1 parselin AAÇ ile gösterilen bölümüne uyduğu, bu bölümün 1956 tarihli en eski ... fotoğrafında orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği ve orman içi açıklık ya da orman sayılmayan yerlerden olmayıp miktar fazlası bakımından da adına tescil kararı verilen kişiler bakımından zilyetlik yoluyla edinme koşullarının oluştuğu anlaşıldığından, davalı Hazine vekilinin 101 ada 1 parselin AAÇ ile gösterilen bölümüne ilişkin hükme yönelik yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

3. Davalı Hazine vekilinin, dava konusu 103 ada 1 parselin EAÇ1 ve EAÇ2 ile gösterilen bölümlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece, dava konusu taşınmaz bölümlerinin, orman sayılmayan alanda kaldığı ve zilyetlikle iktisabının mümkün olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, davacıların dayandıkları tapu kaydının, sınırları itibariyle 3402 sayılı Kanun'un 20/C maddesi uyarınca değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte olup miktarıyla geçerli olduğu, tapu kaydının EAÇ2 rumuzlu taşınmazın A ile gösterilen 919 m2'lik kısmına uyduğu, bu kısmın 1956 tarihli en eski ... fotoğrafına göre orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, ancak 3402 sayılı Kanun'un 20/C maddesi uyarınca EAÇ2’nin geriye kalan B kısmının ve EAÇ1 rumuzu ile gösterilen taşınmaz bölümünün dayanak tapu kapsamında kaldığının kabul edilemeyeceği, ziraat bilirkişi raporu ve keşifteki mahkeme gözlemine göre bu bölümlerin kızılağaç ve kestane ağaçlarıyla kaplı olup eylemli olarak orman vasfında bulunduğu, zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı, ayrıca EAÇ1 rumuzu ile gösterilen taşınmaz bölümünün 4 tarafının orman ile çevirili olup bu haliyle orman içi açıklık konumunda olması nedeniyle zilyetlikle kazanılamayacağı anlaşıldığından, EAÇ1 rumuzlu taşınmaz bölümüne ve EAÇ2 rumuzlu taşınmaz bölümünün B gösterilen kısmına ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın bu bölümler bakımından da kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4. Davalı Hazine vekilinin, çekişmeli 103 ada 1 parselin DAÇ1 ve DAÇ2 ile gösterilen bölümlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece, dava konusu taşınmaz bölümlerinin, orman sayılmayan alanda kaldığı ve zilyetlikle iktisabının mümkün olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, DAÇ1 ve DAÇ2 rumuzlu yerlerin 1956 ... fotoğrafına göre üzerinde orman bitki örtüsü bulunmasa da mevcut halde orman içi açıklık niteliğinde olduğu, orman içi açıklıkların da zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı, davacıların dayandığı tapu kaydının 3402 sayılı Kanunun 20/C maddesi uyarınca sınırlarının değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte olup miktarıyla geçerli olduğu, DAÇ1 ve DAÇ2 rumuzlu yerlerin birbirine bitişik olmayıp aralarında orman bitki örtüsü ile kaplı yerlerin bulunduğu, tek tapunun iki bağımsız yeri kapsamasının mümkün olmadığı ve bu nedenlerle dayanılan tapu kaydı DAÇ1 rumuzlu alanı ve bitişiğindeki orman niteliğindeki yeri miktarıyla kapsamakta ise de 1956 tarihli en eski ... fotoğrafında DAÇ1’nin bitişiğindeki yerlerin tapunun oluşun tarihinde orman vasfında olduğu ve bu nedenle DAÇ1’nin bitişiğindeki bölümler bakımından tapu kaydının hukuki değerinin bulunmadığı ve DAÇ2 rumuzlu yerin ise tapu kapsamında kalmayıp orman içi açıklık olduğundan zilyetlikle kazanılamayacağı anlaşıldığına göre, DAÇ2 rumuzlu bölüme yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile davanın bu bölüm bakımından da kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

5. Birleşen dosya davacısı ...'in temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, birleşen dosya davacısı ...'in yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

5. Birleşen dosya davacısı ...'in temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, birleşen dosya davacısı ...'in yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin 101 ada 1 parselin BAÇ2 ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarının reddine, aynı bentte açıklanan gerekçelerle davalı Hazine vekilinin 101 ada 1 parselin BAÇ1 ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 101 ada 1 parselin BAÇ1 kısmına yönelik hükmün BOZULMASINA; (1-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosya davacısı ... ve arkadaşları vekilinin 101 ada 1 parselin B1 ve BOR ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin 101 ada 1 parselin AAÇ ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarının reddine; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin 103 ada 1 parselin EAÇ1(A) ile gösterilen kısmına yönelik temyiz itirazlarının reddine, aynı bentte açıklanan gerekçelerle davalı Hazine vekilinin 103 ada 1 parselin EAÇ1 ve EAÇ2(B) ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 103 ada 1 parselin EAÇ1 ve EAÇ2(B) kısımlarına yönelik hükmün BOZULMASINA; (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin 103 ada 1 parselin DAÇ1 ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının reddine, aynı bentte açıklanan gerekçelerle davalı Hazine vekilinin 103 ada 1 parselin DAÇ2 ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 103 ada 1 parselin DAÇ2 kısmına yönelik hükmün BOZULMASINA; (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen dosya davacısı ...'in temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 80.70 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 3.200,90 TL'nin temyiz eden ... ve arkadaşlarına iadesine,

44.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 36,30 TL'nin temyiz eden ... ve arkadaşlarından alınmasına, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2622, Karar No: 2016/6976, Tarih: 15.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/2622 E.  ,  2016/6976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm, davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine dava dosyasının verilerek çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde en eski tarihli olan memleket haritası ve hava fotoğrafları ile 1985-1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ile bu hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereeskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi ve açıklamalı, müşterek imzalı krokili rapor alınarak,

2) Dava konusu taşınmazların geniş çevresiyle gösterildiği orijinal kadastro paftasının, dava dosyası içine konulmasından sonra; dava konusu taşınmazların paftada yerleri gösterilip ve çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanakları örneği ile dayanakları, itirazlı ise dava dosyalarının, kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

3) 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönümlük miktar sınırlamasının aşılıp aşılmadığının saptanabilmesi için, davacı gerçek kişiler ve bayileri adına belgesiz zilyetlik yoluyla taşınmaz iktisap edilip edilmediğinin ilgili kadastro müdürlüğü ile mahkeme yazı işleri müdürlüklerinden sorulması, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükümleri gözönünde bulundurularak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenerek buna ilişkin yazı cevaplarının,

4) Davacı gerçek kişilerin dayandığı tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren sıra izler biçimde tüm geldi ve gittileri ile birlikte ve varsa krokileri ile revizyon görmüş iseler, revizyon kayıtları ve revizyon gördüğü taşınmazların tutanak örneklerinin, şayet dayanak tapu

kayıtları tescil ile oluşmuşsa, varsa dayanak tescil dosya asıllarının, tescil dosyasının bulunamaması halinde tapu müdürlüğünde bulunan evrakı müsbitesinin içindeki tescil ilâmı ile varsa tescil krokisinin tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevabî yazıların,

kayıtları tescil ile oluşmuşsa, varsa dayanak tescil dosya asıllarının, tescil dosyasının bulunamaması halinde tapu müdürlüğünde bulunan evrakı müsbitesinin içindeki tescil ilâmı ile varsa tescil krokisinin tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevabî yazıların,

bu dava dosyası içine konulması, ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 15/06/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7214, Karar No: 2011/5543, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7214 E.  ,  2011/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/652, Karar No: 2011/694, Tarih: 27.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/652 E.  ,  2011/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... (...) vdl aleyhine 05/03/2009 gününde verilen dilekçe ile tasarrufun muvazaa nedeniyle iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, muvazaalı olduğu ileri sürülen davalılar arasındaki taşınmaz satış işleminin iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece işin esası incelenip istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan ... dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Dava konusu olay, Borçlar Yasası'nın 18. maddesinde belirtilen muvazaa nedeniyle tasarrufun iptali istemine ilişkin olup Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer almadığından uyuşmazlığın görüm ve çözüm yeri aile mahkemesi olmayıp genel adliye mahkemeleri görevlidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.