muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2467, Karar No: 2012/3418, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2467 E.  ,  2012/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı zabıta aracılığı ile araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava konusu parsellerde murisi babasının “...” şeklindeki kimlik bilgilerinin “... oğlu ...” olarak, kendisinin '' ... oğlu ...'' şeklindeki bilgilerinin '' ... oğlu ...'' olarak düzeltilmesini istemiştir. Dava konusu taşınmazların kadastro tespit tutanakları incelendiğinde, taşınmazların ... kızı ...'nin 1969 yılında ölümü ile kocası ... ve evlatları ..., ... ve ...'ye intikal ettiği belirtilerek tespit edildiği görülmüştür.Ancak dosya içerisinde mevcut ... Kızı ...'nin nüfus kayıt örneği incelendiğinde ... ve ... isimli evlatlarının bulunmadığı görülmektedir. Tapulama tutanağının iktisap sütununda ismi geçen kişiler ile nüfus kayıtlarında ismi geçen kişiler arasındaki çelişki nedeniyle tapu kaydında isim düzeltme davası ile mülkiyet nakline yol açılıp açılmadığı hususunda tüm şüphe giderilerek sonuca varıldığı söylenemez. Bu farklılığın yarattığı şüphenin giderilmesi için dava konusu taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının varsa dayanak kayıtları ve hükmen tescil dosyaları getirtilmeli,mümkün olmadığı takdirde tescil kararları getirtilmeli ve yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda tapu kayıtlarında malik

görünen “...” ile davacının murisinin ve yine Tapu kayıtlarında malik görünen ''... oğlu ...'' ile davacının aynı şahıs olup olmadığı araştırılmalıdır. Tam bir kanaat oluşmadığı takdirde mahallinde keşif yapılarak taraf tanıkları, tespit bilirkişileri ve komşu taşınmaz malikleri dinlenerek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Diğer yandan HMK’nun 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi gereğince hakim iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup talepten fazlaya hükmedemez.Mahkemece bu ilke bir yana bırakılarak,talep olmadığı halde davacının baba adının da düzeltilmesi doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 08.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6309, Karar No: 2012/7757, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6309 E.  ,  2012/7757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 01.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 04.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0028 Esas, 2012/716 Karar sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 01.11.2011 tarih ve 2011/5402 Esas, 2011/6893 Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

1- Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Ticaret Sicil Memurluğunun 22.02.2010 tarihli yazısında borçlu şirketi sanık ..., ...'in münferiden temsile yetkili oldukları, 20.03.2009 tarihli yazısında ise sadece ...'nın yetkili olduğu bildirilmekle, cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından görev değişimini gösteren Türkiye ticaret sicili gazeteleri ile şirket anasözleşmesi getirtilip, fiilin birlikte işlenmediğinin anlaşılması halinde temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak suçun oluşumunda rolü olan temsilci belirlenip, buna göre de hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1948, Karar No: 2015/1542, Tarih: 21.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/1948 E.  ,  2015/1542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık hakkında tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'un tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın kime karşı hangi eylemlerinin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun unsurlarını oluşturduğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi

3- Kabule görede;

Sanığın temyiz dilekçesinde psikolojik tedavi gördüğüne ilişkin beyanı ile dilekçesine eklediği belge örneğinde "24.09.2009 ile 03.05.2011 tarihleri arasında Psikotik belirtili ağır depresif nöbet tanısı ile ayakta tedavi gördüğünün" belirtilmesi karşısında, suç tarihleri itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda CMK’nın 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3666, Karar No: 2013/7063, Tarih: 16.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3666 E.  ,  2013/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın yanarak kullanılmaz hale geldiğini, 18.501 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, sigortalının aracı, davalı şirketten satın aldığını ve davalı tarafından araca LPG sistemi yapıldığını, ekspertiz ve tespit raporuna göre yangının araca monte edilen LPG sisteminde kullanılan hatalı malzeme veya hatalı montajdan kaynaklandığını belirterek 18.501 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, araca takılan LPG sistemine dahil elektrik donanımının araçta bulunan sigorta kutusuna bağlı olduğunu, herhangi bir elektrik kaçağı olduğunda sistemin sigortasının atıp elektrik akımını kesecek şekilde tasarlandığını, LPG sisteminin donanımı gereği davacının ileri sürdüğü hususun olmasının fiilen mümkün bulunmadığını, LPG sisteminin araca takıldığı tarihten kaza tarihine kadar 5 ay geçtiğini, LPG sisteminin malzeme ya da montajında hata olması halinde yangının daha önce gerçekleşmesi gerektiğini, yangının LPG sisteminden kaynaklanmadığını, tespit raporuna açıkça itiraz ettiklerini, o raporda dahi yangının çıkış sebebinin kesin olarak belirlenemediğini, ihtimallerin bildirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyet kurallarına dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nın 266.maddesi hükmü uyarınca "mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir".

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyet kurallarına dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nın 266.maddesi hükmü uyarınca "mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir".

Somut olayda, davacının sigortalısı, davaya konu aracı 19.12.2009 tarihinde davalıdan satın almış ve 21.12.2009 tarihinde davalı tarafından araca LPG sistemi takılmıştır. Dosyada bulunan aracın servise giriş çıkışıyla ilgili diğer belgelere göre, davacı aracı 4.3.2010 tarihinde bir başka araçla karıştığı kaza nedeniyle servise getirilmiş; 16.3.2010 tarihinde onarımı yapılarak servisten alınmıştır. 3.5.2010 tarihinde ilk bakımının yapılması için getirilmiş; davalı tarafından gönderilen belgelerden birinde 27.5.2010 tarihinde aracın LPG'den benzine geçmemesi nedeniyle servise geldiği belirtilmiş ise de davaya konu riziko 21.5.2010 tarihinde meydana geldiğinden ve araç kullanılamaz halde olduğundan bu kayıtta ya da tarihte yanlışlık olduğu düşünülmüştür.

Sigortalı araç 21.5.2010 tarihinde saat 23.30 sıralarında seyir halindeyken sigortalının beyanına göre, aracın önünden dumanlar çıkmış, davacının sigortalısı dumanlar nedeniyle önünü görmeyerek önünde seyreden dava dışı 3.kişiye ait araca çarpmış, aracı alev alarak yanmıştır. Karşı aracın sürücüsü davacıya sigortalı aracın kendi aracına arkasından çarpması sonucu alev aldığını, çarpmadan önceki halini görmediğini ifade etmiştir. Olaya ilişkin düzenlenen itfaiye yangın raporunda; aracın motor bölümünün sıkışması ile alev aldığı belirtilmiş, kaza tespit tutanağına sigortalı sürücünün oluşa ilişkin beyanı aynen yazılmış, daha sonra aracın çarpışmadan önce mi sonra mı yandığının tespit edilemediği bildirilmiştir. Davacı tarafından Ankara 7.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/28 Değişik iş sayılı dosyasında makine mühendisi bilirkişiden alınan 12.7.2010 tarihli raporda; LPG sisteminin elektrik tesisatının tekniğine uygun monte edilmemesi, izalesinin güvenli şekilde yapılmamasıyla oluşan elektrik arkı sonucunda yangının meydana gelmiş olabileceği, LPG sistemine bağlı elektrik tesisatının tamamen yandığı, diğer tesisatlarla LPG gaz boru tesisatlarının çıkan

yangın alevinden etkilendiği, aracın çarpışmasıyla ilgisinin olmadığı, yanan elektrik kablolarının LPG sistemine elektrik taşıyan kablolar olduğu, bu nedenle söz konusu kabloların LPG'nin montajı sırasında motor aksamlarına monte edilmekle yangına sebebiyet verebileceği kanaatinde olduğu bildirilmiştir.

yangın alevinden etkilendiği, aracın çarpışmasıyla ilgisinin olmadığı, yanan elektrik kablolarının LPG sistemine elektrik taşıyan kablolar olduğu, bu nedenle söz konusu kabloların LPG'nin montajı sırasında motor aksamlarına monte edilmekle yangına sebebiyet verebileceği kanaatinde olduğu bildirilmiştir.

Aynı olaya ilişkin olarak düzenlenen 13.7.2010/26.5.2010 tarihli ekspertiz raporunda ise; ...,... marka aracın yanmasının olağan olmadığı, yangın sebebini kesin olarak belirlemenin mümkün bulunmadığı, Atiker firmasının (LPG sistemi) yerli üretici olduğu, LPG sisteminde asıl olanın doğru mazeme ve montaj olduğu, ağırlıklı olarak yangın çıkış kaynağının araca monte edilen LPG sisteminde kullanılan hatalı malzeme ya da hatalı montajdan kaynaklandığı, şaseleme sonucu yangının çıktığının düşünüldüğü, aracın pert olduğu, 2.el piyasa rayiç değerinin 22.700 TL, sovtaj bedelinin 4.199 TL olacağı belirtilmiştir.

Davacı ... şirketi sovtaj bedelinin mahsubundan sonra kalan bakiye 18.501 TL hasar bedelini sigortalıya ödemiş ve davalı şirket hakkında yangının LPG sisteminde hatalı malzeme veya hatalı montaj sebebiyle çıktığını ileri sürerek 18.501 TL'nın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili araca takılan LPG sistemindeki malzeme ve montajın tekniğine uygun olarak yapıldığını, sistemin TSE garantili olduğunu aracın çarpma nedeniyle yandığını savunmuştur.

Davacı vekili 16.11.2011 tarihli delil listesinde, sigortalı aracın yetkili serviste yapılan tüm işlem çıktılarının ... Otomotiv ve Pazarlama A.Ş Genel Müdürlüğünden celbini ve bilirkişi incelemesi yapılmasını talep etmiş, mahkemece genel müdürlük ve davalı şirketten yetkili servis belgeleri getirilmiştir. Sigortalı Esra Katırcı 26.4.2012 tarihli duruşmada, LPG takıldıktan sonra araçtan verim alınamadığını, sık sık arızayla karşılaşılması nedeniyle aracın 3-4 kez davalı şirkete tamir için götürüldüğünü, sistem takıldıktan 5 ay sonra da aracın LPG sisteminden kaynaklı yanarak kullanılmaz hale geldiğini beyan etmiştir.

Hükme esas alınan 14.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda; aracın kaza öncesinde LPG arızası nedeniyle servise giriş kaydının olmadığı, aracın ön kısmı ve tüm elektrik tesisatı yandığından elektrik tesisatının tekniğine

uygun olarak montajının yapılmadığını ve izalesinin güvenli şekilde yapılmaması nedeniyle yangının meydana geldiğini kesin olarak söylemenin mümkün olmadığını, aracın ön motor kısmında sadece LPG tesisatıyla ilgili elektrik kablolarının mevcut olmayıp akü, marş sistemi, şarj sistemi, aydınlatma ve uyarı sistemlerinin de elektrik kablolarının bulunduğunu, bunların ark yapması nedeniyle de yangının çıkabileceği, LPG'li araçların çarpışması sonucu yandıklarının da bir gerçek olduğu, somut olayda aracın çarpmadan önce LPG tesisatından kaynaklı yandığına dair sigortalının beyanı dışında kesin delil olmadığı, yangın raporundaki gibi çarpma sonucu aracın motor bölümünün sıkışması nedeniyle yangının meydana geldiği belirtilmiştir.

Davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz ederek; raporda aracın 21.6.2010 tarihinde servis kaydı olduğu belirtilmişse de, araç 21.5.2010 tarihli olayda tamamen kullanılamaz hale geldiğinden bu tarihte servise gitmesinin mümkün olmadığını, davalının gerçek dışı ve eksik kayıt gönderdiğini, ana merkezde araçların tüm servis kayıtlarının bulunduğunu, sigortalının da duruşmada aracı 3-4 kez LPG sistemindeki arıza nedeniyle servise götürdüğünü beyan ettiğini, buna göre ana merkezden araçla ilgili tüm servis kayıtlarının istenilmesini ve LPG konusunda uzman bilirkişi listesinden bilirkişi tespit edilerek yeniden rapor alınmasını, raporu tanzim eden bilirkişinin isminin bu listede bulunmadığını bildirmiştir.

Mahkemece davacı vekilinin talebinin ve davanın reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece davacı vekilinin talebi doğrultusunda ... A.Ş ana merkezinden sigortalının ifadesinin alındığı duruşma tutanağından da örnek eklenerek ve aracın LPG sisteminden kaynaklı arızalar nedeniyle 3-4 kez davalı şirketin servisine götürüldüğünün beyan edildiği belirtilerek sigortalı araçla ilgili aracın satın alındığı tarihten riziko tarihine kadar olan tüm servis kayıtlarının istenilmesi, ayrıca davaya konu rizikonun 21.5.2010 tarihinde gerçekleşmesine rağmen aracın riziko tarihinden sonra 21.6.2010 tarihinde servise giriş kaydının bulunduğu hususunun sorulması, ilgili servis kayıtları geldikten sonra makina mühendisleri odasından LPG sistemi konusunda uzman bilirkişi listesinin temin edilmesi ve bu listeden seçilecek LPG yeterlilik belgesine sahip bilirkişi kurulundan tüm dosya

kapsamına göre sigortalı araçtaki yangının çıkış nedeninin LPG sisteminden kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda gerekçeli, ayrıntılı, denetime elverişli, önceki bilirkişi raporunun, tespit bilirkişi raporununu ekspertiz raporu ile yangın raporu ve kaza tutanağında irdelendiği, davacı vekilinin iddia ve itirazlarını, davalı tarafın savunmasını cevaplayacak şekilde bir raporda alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ...vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.