muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32, Karar No: 2013/8224, Tarih: 30.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/32 E.  ,  2013/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ... vekilinin 20.01.2012 tarihli temyiz dilekçesinin kapsamı değerlendirildiğinde; sanık ... hakkında öldürme, sanıklar ... ve Uğur hakkında öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin de temyiz edildiği dosya kapsamından anlaşılmakla, tebliğnamede hakkında görüş bulunmayan sanık ... hakkında öldürme, sanıklar ... ve Uğur hakkında öldürmeye yardım suçlarından kurulan beraat hükümleri ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/12/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11908, Karar No: 2010/13162, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/11908 E.  ,  2010/13162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 6.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalı alacaklının satışa konu araç üzerine 21.11.2008 tarihinde haciz koyduğunu, aracın satışının 23.11.2009 tarihinde istenildiğini, haciz tarihinden itibaren 1 yıl içinde satış istenmediğinden dolayı haczin düştüğünü, buna rağmen düzenlenen sıra cetvelinde davalıya 1.sırada yer verilmesinin yanlış olduğunu belirterek, müvekkilinin 1.sıraya çıkartılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili haciz tarihinin 24.11.2008 tarihli olması nedeniyle satışın 1 yıl geçtikten sonra istenmesinin söz konusu olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

İcra Mahkemesince Gazi Emir İlçe Emniyet Müdürlüğünün 23.03.2010 tarihli yazısına göre araç üzerine haczin 24.04.2008 tarihinde işlendiği, davalının süresinde satış istemesi nedeniyle sıra cetvelinin tanziminde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6718, Karar No: 2014/4961, Tarih: 14.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6718 E.  ,  2014/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31189, Karar No: 2018/4241, Tarih: 10.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31189 E.  ,  2018/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23130, Karar No: 2015/16350, Tarih: 21.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/23130 E.  ,  2015/16350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacı Asil ... ve vekili avukat ... ile davalılar vekili avukat ... ve Fer'i Müdahil vekili avukat Mesut Ada'nın da gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, gözündeki katarakt rahatsızlığı nedeniyle 29.11.2010 tarihinde davalı hastanede davalı doktor ...'a katarakt ameliyatı olduğunu ancak ameliyat sırasında davalı doktorun mesleki bilgisizliği ve dikkatsizliği sonucu retina yırtılmasına sebebiyet verdiğini, gözünün eskisinden daha kötü olduğunu, daha sonra başka bir hekime muayene olduğunu ve bir yıl içinde iki ameliyat geçirmesi gerektiğinin söylendiğini, başlangıçta sadece katarakt sorunu varken tedavi ve ameliyat olmasına karşın şu an % 10 görebilme oranına sahip olduğunu, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile yeniden ameliyat olması için gerekli 7.000TL, sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik zararı için 1.000TL olmak üzere 8.000TL maddi ve 30.000TL manevi tazminatın, olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, katarakt ameliyatı sırasında retina yırtılmasına sebebiyet verilmesi nedeniyle maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.

Mahkemece, alınan 30.04.2012 tarihli .. Adli Tıp 3.İhtisas Kurulunun ve 31.12.2013 tarihli ..Üniversitesi .. Bölüm Başkanlığı'nın, davalı tarafa kusur yüklemeyen raporları benimsenmek suretiyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı ameliyata girmeden önce ameliyatın riskleri hakkında hiç aydınlatılmadığını, hatta dosya arasında bulunan 29.11.2010 tarihli "cerrahi girişim izin formu" altındaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmektedir. Bu durumda, mahkemece, davacının iddia ettiği gibi ameliyattan önce, ameliyatın tüm riskleri hakkında aydınlatılıp aydınlatılmadığının tespiti açısından, "cerrahi girişim izin formu" altındaki imzanın davacıya ait olup olmadığının tespiti için imza incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 25,20 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18632, Karar No: 2024/15883, Tarih: 12.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/18632 E.  ,  2024/15883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/800 E., 2023/168 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 28.05.2015 tarihli eylemi nedeni ile Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin altıncı fıkrası delaleti ile birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2015 tarihli ve 2015/476 Esas, 2015/664 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, hak yoksunluğu ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

C. Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2015 tarihli ve 2015/476 Esas, 2015/664 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.10.2022 tarihli 2020/15959 Esas, 2022/10453 Karar sayılı kararı ile;

C. Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2015 tarihli ve 2015/476 Esas, 2015/664 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.10.2022 tarihli 2020/15959 Esas, 2022/10453 Karar sayılı kararı ile;

" İncelemeye konu 28.05.2015 tarihli suça ilişkin ise Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/476 Esas ve 2015/664 Karar sayılı kararı ile sanığın 27.01.2014, 04.04.2015, 28.05.2015 ve 03.06.2015 tarihli eylemlerinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun sabit olduğu, sadece 04.04.2015 tarihli eyleminin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali olduğu, daha sonra işlenen suçların her birinin birbirinden bağımsız ayrı suç oluşturduğu belirtilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. Ancak; 27.01.2014 tarihli suça ilişkin 07.07.2015 tarihli iddianame düzenlenmeden önce sanığın incelemeye konu 28.05.2015 ve 03.06.2015 tarihli suçları işlediğinin anlaşılması karşısında, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınarak sanığın eylemlerinin ayrı ayrı ya da tek suç oluşturup oluşturmayacağı veya TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi bakımından dava dosyalarının getirtilerek bu dosya içine konması, zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması", aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeni ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.05.2023 tarihli ve 2022/800 Esas, 2023/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un

191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; ele geçen uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığına, ticari taksi içerisinde bulunduğu ve başkasına ait olabileceğine, kan tahlilinin pozitif olması daha önce kullandığı esrar nedeni ile olduğuna ve yargılandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; ele geçen uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığına, ticari taksi içerisinde bulunduğu ve başkasına ait olabileceğine, kan tahlilinin pozitif olması daha önce kullandığı esrar nedeni ile olduğuna ve yargılandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü kolluk görevlilerinin yapmış oldukları denetimler sırasında alınan bir ihbar üzerine Mustafa Kemal Paşa Bulvarı üzerinde ... isimli şahsın sevk ve idaresinde bulunan ve içerisinde diğer sanık ve dava dışı diğer şahısların oturduğu; 01 ... plaka sayılı araç içerisinde yapılan aramada aracın arka yolcu koltuğu bölümü orta kısmında oturan ... ile sağ arka koltukta oturan ... isimli şahsın arasında folyo ve şeffaf jelatine sarılı kokainin ele geçirildiği; başlatılan soruşturma kapsamında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğu ve uyuşturucu madde kullandığı tespit edilen sanık ... hakkında her ne kadar kamu davası açılmasının ertelenmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; sanığa ait adli sicil kaydından da anlaşılacağı üzere sanığın 27.01.2014 tarihinde gerçekleştirmiş olduğu aynı suç sebebiyle Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/46648 hazırlık numarasına kayden yürütülen soruşturma neticesinde sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilerek sanığın bu erteleme kararı ile birlikte bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de; sanığın 04.04.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğunun anlaşılması üzerine sanık hakkındaki denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmadığının tespit edilmesine müteakip sanık hakkında 07.07.2015 tarihinde düzenlenen iddianame ile sanığın eylemine uyan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan cezalandırılması istemi ile Adana 22 Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/623 Esas sırasına kayden kamu davasının açıldığı; 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrasında "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklinde yer alan düzenleme dikkate alındığında sanık hakkında atılı suç sebebiyle yeniden erteleme kararının verilemeyeceği; daha önce erteleme kararı verilerek bu erteleme kararını yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suretiyle ihlal ettiğinden bahisle hakkında iddianame tanzim edilen sanık hakkında atılı suç sebebiyle,

sanığın kan tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının sabit olduğu görülmekle açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

sanığın kan tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının sabit olduğu görülmekle açılan kamu davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Bozmaya uyulduğu halde, Dairemizin 18.10.2022 tarihli 2020/15959 Esas, 2022/10453 Karar sayılı ilamının bozma gerekçesinin gereğinin yerine getirilmediği görülmekle;

Sanığın 27.01.2014 tarihli eylemi ile 23.09.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği sanığa 25.09.2014 tarihinde tebliğ edildiği, 04.04.2015 tarihli olay ile erteleme kararının ihlali kabul edilerek 07.07.2015 tarihinde iddianame düzenlendiği, Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/623 Esas, 2015/591 Karar sayılı kararı ile erteleme süresinde tekrar uyuşturucu kullanması ve bulundurması 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ihlal nedeni sayıldığından ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı belirtilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ancak 23.09.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesi'ne dava açıldığı gözetilerek daha sonra işlediği 28.05.2015 tarihli eylemi nedeni ile sanık hakkında iddianame düzenlendiği,

Sanığın 03.06.2015 tarihli eylem nedeniyle sanık hakkında 09.07.2015 tarihli iddianame ile yine doğrudan açılmış olan davada Adana 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve, 2015/558 Esas ve 2015/785 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, Dairemizin 13.04.2022 tarihli ve 2019/9123 Esas, 2022/4835 Karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşılmakla,

Temyize konu 28.05.2015 tarihinden önce 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği usulüne uygun olarak verilmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası kapsamında doğrudan dava açılamayacağı ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak sanığın 28.05.2015 ve 03.06.2015 tarihli eylemleri tek suç kabul edilerek 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gereğinin takdiri için Cumhuriyet Savcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.05.2023 tarihli ve 2022/800 Esas, 2023/168 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3965, Karar No: 2011/5911, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3965 E.  ,  2011/5911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nın İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.