muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/952, Karar No: 2024/581, Tarih: 18.01.2024

...'in evinde ele geçen uyuşturucu maddeleri ...' ın kendisine getirdiğini ve ...'ın da bu maddeleri ... ve taksici Turgay isimli şahıslardan aldığını bildiğini beyan etmiş ise de; bahse konu kişiler hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından takipsizlik kararı verilmesi ve ayrıca evinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanık ...'ın verdiğine dair soyut beyanı dışında delil elde olunamadığından, anlatımlarının etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilemeyeceği kanaatine varılarak, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı değerlendirilmiştir gerekçesi ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... yönünden hükme yapılan "Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" suçu yönünden işlem yapılmaması eleştirisi dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, araştırılması gereken başkaca bir hususun bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Müdafinin Temyiz Talebi Yönünden

Sanık müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 17.07.2023, 28.07.2023, 21.12.2023 tarihli dilekçeleri ile dosyasının onaylanmasını istediğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/1114 Esas, 2021/1099 Karar sayılı kararında sanık ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak

yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13278, Karar No: 2025/5996, Tarih: 27.03.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13278 E.  ,  2025/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/287 E. 2021/615 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; sözlerin suçu oluşturduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,27.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8659, Karar No: 2020/8036, Tarih: 08.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/8659 E.  ,  2020/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tüm dosya içeriğine göre, dosyada mevcut 24/01/2014 tarihli kolluk tutanağında, suça sürüklenen çocuk ...'in "evi biz yaktık ne yapacaksınız, benim dedemi vurdular, biz de evlerini yaktık, daha da yakacağız, evi ben yaktım, hep birlikte yaktık" dediğinin ve bu sözleri söylediği sırada yanında sanıklar ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ...’in bulunduğunun tespit edilmesi karşısında, olay yerine giderek tutanak düzenleyen jandarma görevlilerinin beyanları alınarak yine katılan ...’in soruşturma aşamasındaki beyanında olay anında kaçarak akrabaları ...'ın evine sığındıklarını ifade ettiğinden ... isimli kişinin eylemi gerçekleştirenler hakkında varsa bilgisine başvurularak ve katılanlar ... ve ...’in de evin camlarını kırıp, yakanlar ile ilgili aşamalardaki beyanları arasında çelişki giderilerek sonucuna göre sanıklar ve suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12057, Karar No: 2008/7112, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/12057 E.  ,  2008/7112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki men-i müdahale davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin yurt içinde ... markası altında petrol ürünlerinin, otogaz ve LPG ürünlerinin satış ve dağıtımını bizzat ve sözleşmeli bayileri ile yaptığını, Konya İli ... İlçesi ... Mahallesinde kain olup tapunun 160 ada 1 parsel sayısında ... adına kayıtlı taşınmazın tamamı üzerinde müvekkili şirket lehine 10.000.000.TL bedelle 20 yıl süreli intifa hakkı tesis edildiğini ve tapuya tescil edildiğini, müvekkilinin intifa hakkına sahip olduğu söz konusu taşınmaz üzerinde kurulu akaryakıt istasyonunun işleticiliğinin, imzalanan sözleşmelere ve protokollere göre ...’a verildiğini ancak daha sonra davalı şirketle ... arasında imzalanan 29.1.2001 tarihli temlikname vasıtasıyla ... tarafından davalı şirkete devir ve temlik edildiğini, davalı şirketin o tarihten sonra anılan sözleşmeleri devir alan şirket olarak istasyonu işletmeye başladığını, davalının devir ve temlik aldığı müvekkili şirketle imzalanmış olan sözleşmeler ve protokollerde yer alan edim ve taahhütleri yerine getirmemesi üzerine müvekkili şirket tarafından tüm sözleşmeler ve protokolün haklı olarak feshedildiğini, davalının halen taşınmazı ve istasyonu kullanmasının yasal dayanağı kalmadığını iddia ederek davalının akaryakıt istasyonu ve müştemilatına haksız ve hukuka aykırı müdahalesinin önlenmesine ve söz konusu taşınmazın müvekkili şirkete teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre davalı şirketin intifa hakkı davacıya ait olan dava konusu taşınmaz üzerindeki akaryakıt istasyonunu sözleşme hükümleri dışında kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4626, Karar No: 2007/5199, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4626 E.  ,  2007/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca emsal olarak değerlendirmeye esas alınan 217 Ada 5 ve 6 numaralı parsellerin satışına ilişkin belgelerin incelenmesinden emsal satışların Belediyece açık arttırma yoluyla taşınmaz satışlarına ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Açık arttırma ile oluşan fiyat genellikle taşınmazın değerini en iyi ve gerçekçi biçimde belirleyen bir fiyat olduğundan, bilirkişilerce kıyasi emsal kabul edilerek dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de emsal taşınmazların açık arttırma yolu ile ihale tarihi olan 6.2.2002 tarihi esas alınarak değerlendirme tarihine endekslenerek değerinin bulunması gerekirken ihale sonucu tapudaki işlem tarihi olan 12.11.2004 tarihine endekslenmesi suretiyle değer belirlenmesi,

2-Geri çevirme kararı üzerine Belediye Başkanlığından gelen yazıda bilirkişi kurulunca kıyasi emsal olarak alınan 5 ve 6 parsel numaralı taşınmazların imar düzenlemesi sonucu oluştuğu, dava konusu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu bildirilmiştir.

Bu durum karşısında, dava konusu taşınmazın kıyasi emsallerle karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

./..

-2-

2007/4626-5199

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 4.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7334, Karar No: 2018/7411, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7334 E.  ,  2018/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Söke

Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2018

gün ve 2017/292 Esas, 2018/72 Karar sayılı

hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan

reddi

Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılama kapsamında Kuşadası Sulh Ceza Hakimliğince düzenlenen 10.07.2017 günlü, 2017/232 Sor sayılı sorgu tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6357, Karar No: 2012/8925, Tarih: 08.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6357 E.  ,  2012/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 23/11/2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 01/02/2012 tarihli itirazı üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarih ve 2012/0212 Esas, 2012/866 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 23/11/2011 tarih ve 2011/7223 Esas, 2011/7882 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması ve en önemlisi de borçlu hakkındaki icra takibinin kesinleşmesi gerekmekte olup, somut olayda, dosya içinde bulunan şikayete dayanak yapılan ... 6. İcra Müdürlüğünün 2009/34245 esas sayılı takip dosyasının onaysız örneğinde ödeme emrinin borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresine yapılan tebliğine ilişkin tebligat parçasının bulunmaması nedeniyle şikayetten önce takibin kesinleşip kesinleşmediği denetlenmeden ve sanığın borçlu şirketin yetkilisi olup olmadığı kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve takibin şikayetten önce keşinleştiği, sanığın da yetkilisi olduğunun saptanması durumunda bu kez fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırılması yaptırılmadan ve mükellefiyetinin devam edip etmediği kayıtlı olduğu vergi dairesinden sorularak, ticareti re'sen terk ettirildiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettirildiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1441, Karar No: 2012/5186, Tarih: 03.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1441 E.  ,  2012/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 19.10.2011 tarihli kısa kararda sadece ... ada ... nolu parselin satışına karar verildiği halde gerekçeli hükümde ... ada ... nolu parsel ile ... ada ... nolu parselinde satışına karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir. Her ne kadar mahkemece 31.10.2011 tarihli tavzih kararı ile 135 ada 51 nolu parselin unutulduğu belirtilerek bu parselde eklenmiş ise de hüküm tavzihle değiştirilemeyeceğinden bu tavzih kararı da yok hükmündedir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 3.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18290, Karar No: 2014/17177, Tarih: 15.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18290 E.  ,  2014/17177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/879 Karar no:2014/87

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalılardan .. Makina San. A.Ş tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalılardan eşi olan A.. K.. adına 1848 ada 9 parselde kayıtlı 2. kat 8 nolu dairenin aile konutu olduğunu, bu taşınmaz üzerinde, dava tarihinden önce davalı .. Makina Sanayi A.Ş. lehine ipotek tesis edildiğini, bu ipotekten haberinin ve rızasının olmadığını belirterek ipoteğin kaldırılmasını talep ve dava etmiş, mahkemece ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince, taşınmaz üzerinde hak sahibi olan eşin tasarrufu, diğer eşin açık rızasına bağlıdır. Bu rıza alınmadan taşınmaz üzerinde hak sahibi olan koca, ..Makina Sanayi A.Ş ile .. Isı ve İnşaat Sanayi Tic. AŞ.'nin ilişkilerinden kaynaklanan borçlarının teminatı için davalı şirket lehine 14.10.2005 tarihinde ipotek tesis ettirmiştir. İpotek tesis tarihinde tapu kütüğünde taşınmazın "aile konutu" olduğuna ilişkin bir şerh bulunmadığına göre, lehine ipotek tesis edilenin kazanımı iyiniyetli olması halinde korunur (TMK. md.1023). Zira, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi ile tapuya güven ilkesine bir istisna getirilmiş değildir. Davalı .. Makina Sanayi A.Ş. kendisinin iyiniyetli olduğunu savunduğuna göre; kanunun iyiniyete sonuç bağladığı durumlarda (TMK md.3) aslolan iyiniyetin varlığıdır. İyiniyetin varlığı asıl olduğuna göre, kötüniyetli olduğunu kanıtlama yükümlülüğü bunu iddia edene düşer (TMK.md.6). Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalının kötüniyetli olduğu kanıtlanamamıştır. Şu hale göre, tapuya güven ilkesini esas alan Türk Medeni Kanununun 1023.maddesi koşulları davalı şirket lehine gerçekleşmiştir (H.G.K.’nun 24.04.2013 tarih, 2012/2-1567 esas, 2013/579 karar sayılı ilamı). Bu durum nazara alınmadan, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 15.09.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.
Yargıtay — Esas No: 2013/4367, Karar No: 2014/14882, Tarih: 25.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4367 E.  ,  2014/14882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.