muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8867, Karar No: 2015/9909, Tarih: 16.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8867 E.  ,  2015/9909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2010/631-2013/510

Davacılar A.. A.. ve diğerleri vekili Avukat Rahim tarafından, davalılar S. Mühendislik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve diğerleri aleyhine 07/09/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar S. Mühendislik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile B.. B.. vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan S. Mühendislik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile B.. B..' nın tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların temyiz itirazlarına gelince;

a-) Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılardan S. K. Mühendislik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile B.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalılardan B.. B.. ile S. K. Mühendislik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve H.. E.. iş ortaklığı arasında İstanbul Tuzla 2. Bölge 984 adet konut, adaiçi ve genel altyapı ile çevre düzenlemesi inşaatı işi sözleşmesi imzalandığını, yapılan inşaat çalışması sırasında firmalar tarafından foseptik çukuru açıldığını, açılan bu çukurun etrafının tamamen açık ve korunaksız bırakılması ve etrafında hiç bir güvenlik önleminin alınmaması nedeniyle davacıların onbir yaşındaki oğulları Umut Akdoğan'ın çukura düşerek ölümüne sebep olduklarını belirterek, uğranılan maddi ve manevi zararın davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacıların maddi tazminata ilişkin talepleriyle ilgili olarak, bu konuda herhangi bir belge sunmadıkları, maddi tazminat taleplerini kanıtlayamadıkları gerekçesiyle istemin reddine, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacıların maddi zararlarının olduğunu belirterek maddi tazminat isteminde bulundukları, maddi zarar kalemlerine ilişkin ayrıca beyanda bulunmadıkları, bu hususun mahkemece de davacılara açıklattırılmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda; mahkemece, davacılara maddi tazminat istemi açıklattırılıp gerekirse BK'nun 42. maddesi (TBK. 50 Maddesi) uyarınca hakkaniyet ölçüsünde ve olayın oluşuna uygun bir tazminata karar verilmesi gerekmektedir. Maddi tazminat isteminin kanıtlanamadığı gerekçesiyle tümden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda; mahkemece, davacılara maddi tazminat istemi açıklattırılıp gerekirse BK'nun 42. maddesi (TBK. 50 Maddesi) uyarınca hakkaniyet ölçüsünde ve olayın oluşuna uygun bir tazminata karar verilmesi gerekmektedir. Maddi tazminat isteminin kanıtlanamadığı gerekçesiyle tümden reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

b-)Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi ( 818 sayılı BK 47. maddesi ) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, olay tarihi, kusur durumu ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir olunan manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; davalılar S. K. Mühendislik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile B.. B..'nın tüm temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6271, Karar No: 2018/9892, Tarih: 08.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/6271 E.  ,  2018/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Bozma öncesinde hükmü temyiz etmeyen katılan EPDK lehine dilekçe yazım ücretine hükmedildiği, bu durumun sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası katılan EPDK lehine maktu vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükümden vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılıp yerine “Katılan EPDK lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 300,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan ... Kurumuna verilmesine” ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9628, Karar No: 2017/6217, Tarih: 06.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9628 E.  ,  2017/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükmü kanuni süresi içerisinde vekili aracılığıyla sunulan 19.02.2016 tarihli dilekçe ile temyiz eden reşit katılanın, daha sonra dosyaya ibraz ettiği 21.11.2017 havale tarihli dilekçe ile vaki temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7995, Karar No: 2020/1642, Tarih: 10.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7995 E.  ,  2020/1642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçludan olan alacağını tahsil amacıyla taşınmazına haciz koydurduğunu, satılarak bedelinin paylaşıma konu edildiğini, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde kendi icra dosyalarına 4.sırada yer verildiğini ancak kendi alacaklarının öncelikli olmasının yanı sıra hacizlerinin önce tarihli olduğunu ve diğer icra dosyalarından koyulan hacizlerin ayakta olmadığını öne sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin alacağının Avukatlık Kanunu 166/’deki öncelik koşullarını taşımadığını öte yandan 2 ve 3.sırada yer alan icra dosyalarının haciz tarihlerinin önce olup 1.sıradaki dosyanın ise dava tarihi nazara alındığında garame işleminin usulüne uygun olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/13215, Karar No: 2013/484, Tarih: 21.01.2013

**5. Ceza Dairesi         2011/13215 E.  ,  2013/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermek, rüşvet almak, ceza infaz kurumuna yasak eşya sokmak

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet verme suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17. maddesine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada Hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve ilgili kurumlara haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, rüşvet eylemine konu cezaevine cep telefonu sokma suçuyla ilgili soruşturmanın akıbeti araştırılıp buna ilişkin belgelerin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5337, Karar No: 2025/2374, Tarih: 06.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/5337 E.  ,  2025/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1491 E., 2024/525 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma- Ziynet Alacağı

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/180 E., 2023/387 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminat miktarı ile ziynet alacağının reddi yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, davanın kabulü, hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, ziynet alacağına ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından boşanma davasının reddi yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, ziynet alacağına ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından boşanma davasının reddi yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen ziynet alacağının reddi yönünden davacı kadın vekili istinaf yoluna başvurmamıştır. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesi kararına karşı "ziynet alacağının reddi" yönünden istinaf yoluna başvurmayan davacı kadının bu konuda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davacı kadın vekilinin "ziynet alacağının reddi" yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı erkeğin tüm, davacı kadının diğer yönlerden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle erkeğin, eşinin maddi ihtiyaçlarını yeteri kadar karşılamadığı, kadına para vermediği, tanık ...'un kadına maddi yardımda bulunduğu bu haliyle ekonomik şiddet kusurunun da erkeğin kusurlarına eklenmesi gerektiği ancak tarafların gerçekleşen kusur durumuna göre yinede erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı kadın vekilinin, ziynet alacağının reddine yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin diğer hususlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı kadın vekilinin, ziynet alacağının reddine yönelik temyiz dilekçesinin istinaf edilmeyen yön temyiz edilemeyeceğinden REDDİNE,

2.Davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin diğer hususlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10249, Karar No: 2013/10541, Tarih: 08.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/10249 E.  ,  2013/10541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Dava konusu taşınmazın 14.01.1958 tarihinde kesinleşen kadastro çalışmalarında tescil harici bırakıldığı, komşu 257 parsel sayılı taşınmaza ait tapulama tutanağından dava konusu yerin Oltu Çayı içinde kaldığının saptandığı, kural olarak aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılmasının mümkün bulunmadığı, ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yerin, koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılabileceği, keşif mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların, dava konusu taşınmazın tapulama çalışmaları sırasında “selgah” niteliğinde olup köprünün yapımından sonra davacı tarafından imar-ihya çalışmalarına başlandığını bildirdiği, bu halde ... 12. Bölge Müdürlüğünden dava konusu taşınmazın keşif sonucu elde edilen teknik bilirkişi raporuna ek krokisi de gönderilerek köprünün hangi tarihte inşa edildiğinin sorularak, seddenin yapım tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık sürenin bulunup bulunmadığı belirlenerek, 20 yıllık süre bulunmadığı takdirde davanın reddine karar verilmesi gerektiği, köprünün ve seddenin yapım tarihinden dava tarihine kadar 20 yıllık sürenin geçmiş olduğunun belirlenmesi halinde ise yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklar keşif yerinde dinlenerek, dava konusu taşınmazın imar ve ihyasına hangi tarihte başlandığı ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususları ile kazanmayı sağlayan zilyetlik koşulları sorularak açıklığa kavuşturulup, ayrıca dosya içinde bulunan kamulaştırma haritası teknik bilirkişi vasıtası ile uygulanarak dava konusu taşınmazın kamulaştırma planı içinde kalıp kalmadığı belirlenerek toplanan delillere göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeden hüküm kurulmuştur. Yargıtay bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli müktesep hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozmada işaret edilen hususların eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra bozma ilamı doğrultusunda köprünün yapım tarihinin belirlenmesi için Karayolları Bölge Müdürlüğü'ne müzekkere yazılmış, Karayolları Bölge Müdürlüğü 23.10.2012 tarihli cevabi yazısında bahse konu Yolboyu Köprüsü'nün 2008 yılında yapıldığını bildirmiş, bunun üzerine mahkemece yeniden müzekkere yazılarak 1958 yılından sonra 2008 yılından önce kurumca bir köprü veya sedde yapılıp yapılmadığı tekrar sorulmuş, Karayolları Bölge Müdürlüğü 08.01.2013 tarihli cevabi yazısında ekli krokide kırmızı ile taranan köprünün 1959 yılında yapılmış olup mavi ile taranan köprünün eski köprünün mansabına köprüye paralel olarak temellerinde meydana gelen oyulmaların giderilmesi için 2008 yılında ikileme köprüsü yapılırken düşü duvarı yapıldığını bildirmiştir. İkinci müzekkerede köprünün yapım tarihinin 1959 olduğu, 2008 yılında yapılan köprünün eski köprünün mansabına köprüye paralel olarak temellerde meydana gelen oyulmaların giderilmesi amacıyla yapıldığı bildirilmesine karşın mahkemece ikinci müzekkere göz ardı edilerek köprünün inşa edildiği 2008 yılı ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Karayolları Bölge Müdürlüğü'nün cevabi yazılarına göre köprünün yapım tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık sürenin geçmiş olduğu saptandığına göre; bozma ilamında işaret edildiği gibi yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazın imar ve ihyasına hangi tarihte başlandığı ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususları ile kazanmayı sağlayan zilyetlik koşulları sorularak açıklığa kavuşturulup, ayrıca dosya içinde bulunan kamulaştırma haritası teknik bilirkişi vasıtası ile uygulanarak dava konusu taşınmazın kamulaştırma planı içinde kalıp kalmadığı belirlenerek toplanan delillere göre bir karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de davanın reddine karar verildiği, halde davalı Hazine'nin taşınmazın adına tesciline yönelik talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.11.2013 günü oybirliği ile karar verildi.