muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10720, Karar No: 2014/6315, Tarih: 15.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/10720 E.  ,  2014/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tokat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2008/162-2013/107

Davacı F.. S.. vd vekili Avukat A. S.tarafından, davalı H.. E.. aleyhine 20/03/2008 ve 12/05/2008 gününde verilen dilekçeler ile haksız fiilden kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/04/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, davalı vekili Avukat A. G.'ün mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü, okundu, başka duruşmaları olduğundan duruşmaya gelemeyeceğini bildirdiği görüldü, mazereti reddedildi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

a-Dava, öldürmeye teşebbüs ve yaralama eylemleri nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalının kasten öldürmek amacıyla pusu kurarak üzerlerine ateş ettiğini ve yaralanmalarına sebep olduğunu ileri sürerek iş göremezlik zararı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; Adli Tıp Kurumu Tokat Şube Müdürlüğünden alınmış olan meslekte kazanma gücü kaybı oranlarına göre hesaplanan bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini mahkemelere bildirmekle görevlidir. Adli Tıp Uzmanı bilirkişinin 10/12/2010 tarih 2010/835 ve 836 sayılı raporlarına itiraz edildiği gözetilerek, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası'nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan veya üniversite hastanelerinin yetkili kurullarından Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne uygun biçimde alınacak rapor ile davacıların iş göremezlik oranı belirlenerek, iş göremezlik zararının buna göre saptanması gerekir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

b-Dava konusu olay hakkında, Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/133 esas, 2009/115 sayılı kararı ile; davalı H.. E..'ın davacılardan F.. S..'e karşı kasten yaralama, davacılardan A.. S..'e karşı kasten adam öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılarak haksız tahrik nedeniyle TCK 29. maddesi gereğince cezasından ½ oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 11/04/2012 tarihli bozma kararı sonrasında Mahkemece, öldürmeye teşebbüs suçu kesinleştiğinden tekrar hüküm kurulmamış, davalı hakkında kasten yaralamadan ceza verilerek haksız tahrik indirimi uygulanmamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ceza mahkemesince davalının davacılardan A.. S..'e karşı işlediği kasten öldürmeye teşebbüs eylemi nedeniyle verilen cezadan haksız tahrik nedeniyle ½ oranında indirim yapıldığı halde; bilirkişi raporunda davacılardan A.. S..'in sürekli iş göremezlik zararı hesabından daha alt düzeyde indirim yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalının davacılardan A.. S..'e karşı eylemi hakkında ½ oranında haksız tahrik indirimi uygulanmış olmasına rağmen, Mahkemece daha alt düzeyde indirim yapılarak hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a,b) bentlerinde gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/10574, Karar No: 2012/10764, Tarih: 05.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/10574 E.  ,  2012/10764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'un yapılan yargılanması sırasında; Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2012 gün ve 2011/641 E. 2012/235 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10284, Karar No: 2015/5840, Tarih: 14.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10284 E.  ,  2015/5840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi( Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/292-2013/964

1- Adi tasfiyede İİK'nın 226-229. madde hükümleri uyarınca iflas masasını temsil yetkisi iflas idare memurlarına; şayet İİK'nın 218. madde hükmü uyarınca basit tasfiye usulü benimsenmiş ise, bu yetki İflas Müdürlüğü'ne (Dairesine) aittir.

Gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi müflis davalı şirket iflas idaresi adına tebliğe çıkmış, "yetkili A.D." imzasına tebliğ edilmiştir. Adı geçenin iflas idare memurlarından biri olmadığı anlaşılmış olup, ne sıfatla tebligatı aldığı anlaşılamamaktadır.

Mahkemece İflas Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, ikinci alacaklılar toplantısı yapılmış ve İİK'nın 223. maddesi uyarınca iflas idare memurları seçilmiş ve adi tasfiyeye geçilmiş ise, iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıkları sorularak, gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin iflas idaresini münferiden ya da müştereken temsile yetkili olanlardan Tebligat Kanunu'nun 12. madde hükümleri uyarınca, dosyadaki cevabi yazıda Av. G.. V..'ın iflas idare memurlarından biri olduğunun bildirildiği gözetilerek davacı vekili Av. G.. V.. dışındaki birine usule uygun olarak tebliğ edildiğinin tespiti halinde temyiz süresi işlemeye başlayacağından, temyiz süresinin beklenilmesi; kararı iflas idaresini münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin ya da diğer olasılıkta hepsinin birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi ve bu dilekçenin davacı vekiline tebliği ile temyize cevap süresinin beklenmesi,

2-Kayıt kabul davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak iflas sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. maddesi hükmü uyarınca tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

b-Davaya konu sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

c-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

ç-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin okunaklı belge,

d-Sıra cetvelinin onaylı bir örneği,

e-Davacının masaya başvuru evrakının okunaklı tasdikli suretleri,

c-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK.m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

ç-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin okunaklı belge,

d-Sıra cetvelinin onaylı bir örneği,

e-Davacının masaya başvuru evrakının okunaklı tasdikli suretleri,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7134, Karar No: 2007/7477, Tarih: 15.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7134 E.  ,  2007/7477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 17.10.2006 tarihli kararı ile dava konusu parsele uygulanan 16.8.1955 tarih 1 sıra nolu tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri, mahkeme kararı ile tescil edilmiş ise buna ilişkin dava dosyası merciinden getirtilmesine karar verilmiş olmasına rağmen 19.8.1955 tarih 1/131 sıra nolu tapu kaydı ve bu tapu kaydının ilişkin bulunduğu tescil kararı gönderilmiştir.

Bu kere dava konusu parselin 283 ada 98 ve 113 parsellerin tevhit ve ifrazı ile oluştuğu dikkate alınarak 283 ada 98 parselin tespitine dayanak 16.8.1955 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve mahkeme kararı ile tescil edilmiş ise buna ilişkin dava dosyası merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın yeniden MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13063, Karar No: 2008/2582, Tarih: 26.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13063 E.  ,  2008/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ... Yayıncılık San. Tic. Ltd.Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 1.6.2007 gün ve 283-263 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 490,00 YTL bedelli sözleşmenin feshi istemi ile bu davayı açmış, mahkemece 01.06.2007 gününde davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2007 tarihinden itibaren 1.170.000.000 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.170.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2. fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 26.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10978, Karar No: 2019/6417, Tarih: 18.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10978 E.  ,  2019/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanıkların katılan ...'a ait olan ve boş olarak çalınan... şubesinden verilme, ... numaralı çeki sahte keşideci imzası ile tahsil amacıyla bankaya ibraz etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında suça konu çekin çalıntı olduğunu bilmediklerini söylemeleri, dosyanın incelenmesinde suça konu çekin ön yüz keşideci imzası ve yazılarının sanıklara ve keşideciye aidiyeti yönünden imza incelemesi yapılmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından, ilgili banka şubesinden ve bankanın merkezinden suça konu çekin hangi aşamada çalındığının sorularak buna ilişkin evrakın getirtilmesi, çekin ön yüz yazı ve imzasının sanıklar ... ile ...'a ve çek karnesi sahibi ...'a ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yapılması, belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nin 217/1. maddesi de dikkate alınıp, suça konu belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, unsurlarının tam olup olmadığının ve aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi,

2- Kabule göre;

a)Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulurken, TCK’nin “204/1” olan uygulama maddesinin, “203/1” şeklinde yanlış gösterilmesi,

b)Suça konu çek fotokopisi üzerinde yapılan gözlemde keşide yerinin bulunmadığı, ibraz süresinden uzunca bir süre geçtikten sonra ibraz edilmiş olduğu, kambiyo vasfında olmadığı görülmekle, özel belge niteliğinde sayılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 18.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13802, Karar No: 2015/29855, Tarih: 13.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/13802 E.  ,  2015/29855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen 17/12/2013 tarihli mahkumiyet kararına yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 02/01/2014 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26475, Karar No: 2014/12669, Tarih: 26.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26475 E.  ,  2014/12669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/136074

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2011/57 (E) ve 2012/1182 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık S.. D.. hakkında katılan M.. Ö..'a ve katılan C.. Y..'ya yönelik yaralama suçundan 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itirazı kabil kararlardan olduğu ve yapılan itiraz üzerine mercii Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesince incelendiği ve bu inceleme sonucu verilen 07/03/2013 tarih, 2013/188 değişik iş karar sayılı karara yönelik herhangi bir yasal başvuruda bulunulmadığı anlaşılmakla sanık hakkındaki mahkumiyet hükümleri ile; sanıklar M.. S.. ve D.. D.. hakkında katılan C.. Y..'ya yönelik yaralama suçundan kurulan kesin nitelikli adli para cezalarına karşı sanıklar müdafii tarafından yapılan temyiz itirazının Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesince incelendiği ve bu inceleme sonucu verilen redde ilişkin 25/02/2013 tarih, 2011/57 esas, 2012/1182 karar sayılı ek karara yönelik de herhangi bir yasal başvuruda bulunulmadığı anlaşılmakla sanıklar M.. S.. ve D.. D.. hakkında katılan C.. Y..'ya yönelik yaralama suçundan kurulan hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

1) Katılan sanık M.. Ö.. müdafiinin yüzüne karşı 25.12.2012 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08.01.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanıklar müdafiinin, sanıklar M.. S.. ve D.. D.. hakkında katılan M..V..'a yönelik yaralama eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2) Sanıklar müdafiinin, sanıklar M.. S.. ve D.. D.. hakkında katılan M..V..'a yönelik yaralama eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılanın alınan ifadesinde sanıkların kendisini tekme ve yumruk ile darp ettiklerini, kim olduğunu göremediği sanıklardan birinin ise bıçakla göbeğinin sol kısmından bıçakladığını belirttiği, katılan hakkında Mersin Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 11.11.2010 tarihli geçici nitelikteki acil servis doktoru raporunda "batın solda 1 cm genişliğinde ve 1 cm derinliğinde kesi, sol maksilla bölgede ödemli şişlik, oksipitalde ödemli şişlik" mevcut olduğunun belirtildiği, Mersin Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen aynı tarihli Genel Cerrahi Uzmanı raporunda, geçici rapor ile tespit edilen yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderileceğinin bildirildiği, yine aynı hastane tarafından aynı tarihte Göğüs Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenen raporda ise yaralanma bulgularının "sol hemitorax axillar hat üzerinde 7.8.9. kotlar hizasında scapular hat üzerinde 3x3cm ekimoz, sağ hemitorax hat üzerinde 8.9.10 kotlar hizasında scapular hat üzerinde 10x3 cm ekimoz, iki profrak sol 8. kotta fissür tarzında fraktür" olarak belirtildiği ve yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin tespit edildiği, böylelikle bıçak ile oluşan yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderileceği raporlar kapsamında tespit edilmiş olmakla, ağır netice olan kot kırığının ne şekilde silahla oluştuğu karar yerinde açıklanmadan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmasına karar verilmesi ile fazla ceza tayini,

Kabule göre de,

b) Sanıkların savunmalarına, tanık S.. S.. ve A.. C..'in anlatımına ve katılanın bu yöndeki kabulüne göre, taraflar arasındaki kavganın katılanın küfür ederek sanıklardan Dinçer'e yumruk atması üzerine başladığının belirtilmesine göre, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin m. 29 gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında, TCK'nin 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarınından TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince 'kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri' hariç olmak üzere, TCK'nin 53/1-e maddesindeki hak yoksunluklarını ise takdire bağlı olmak üzere, uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18436, Karar No: 2017/6926, Tarih: 28.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18436 E.  ,  2017/6926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle, temyiz kapsamı ve nedenlerine göre davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefatı nedeniyle davacı anne, baba, kardeş, eş ve çocukların maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı anne lehine 15.342,26 TL maddi 12.500 TL manevi, davacı baba lehine 12.687,98 TL maddi 12.500 TL manevi, davacı eş lehine 98.979,28 TL maddi ve 60.000 TL manevi, davacı çocuk Fatmanur lehine 12.523,47TL maddi 40.000 TL manevi, davacı çocuk Sune Naz lehine 16.487,25 TL maddi 40.000 TL manevi, davacı kardeş lehine 7.500 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İş kazası nedeniyle işçinin ölümü halinde ana ve baba yararına maddi tazminata karar verilebilmesi için ana ve babaya Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kısa vadeli sigorta kolundan ölüm geliri bağlanması gerekmektedir. Kendilerine gelir bağlanan ana ve babanın destekten yararlandığı varsayılmaktadır. Bu nedenle mükerrer ödemeyi önlemek için tespit edilen tazminat miktarından bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri düşülmelidir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümü durumunda anne ve babaya ölüm geliri bağlanması koşullarının belirlenmesi ile ilgili yasal düzenlemelere baktığımızda; 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun hak sahiplerine gelir bağlanılması ile ilgili 20/1. maddesinde, İş kazası veya meslek hastalığına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine, 17 nci madde gereğince tespit edilecek aylık kazancının % 70'i, 55 inci maddenin ikinci fıkrasına göre güncellenerek 34 üncü madde hükümlerine göre gelir olarak bağlanacağı, 34/d maddesinde ise hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam % 25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam % 25'i, oranında aylık bağlanacağı kabul edilmiştir.