muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/14002, Karar No: 2019/3292, Tarih: 14.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/14002 E.  ,  2019/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Dosyadaki eksikliğin giderilmesi için Dairemizce Mahkemesine eksiklik ikmali için yazı yazıldığı, Mahkemece yazı cevabında “...davacının davalı şirketten ayrıldıktan sonra çalıştığı şirket bildirilmemiş olması ve UYAP ekranından bu hususlara ulaşılamaması nedeniyle bu aşamada ekli talep yerine getirilememiş olup, davacının davalı şirketten ayrıldıktan sonra çalışmış olduğu şirket isminin veya SGK dökümlerinin mahkememize gönderilmesi...” gerektiği belirtilmiş olup; davacının sigortalı hizmet cetvelinin incelenmesinde; davacının davalı şirkette işten çıktıktan sonra çalışmaya başladığı görülen işyerinin hangi işverene ait olduğu, adresi, ortakları, faaliyet alanları ve davadışı .... Elektrik Dağıtım ... Şirketinden ihale ile iş alıp almadığı dosya kapsamı ile denetlenemediğinden; ilgili işyerinin davalı şirket ile devir ilişkisi olup olmadığı ve .... Elektrik Dağıtım ... Şirketinden ihale ile iş alıp almadığının tespitine yarar her türlü delil ve belgenin, ayrıca davalı şirket ile .... Elektrik Dağıtım ... Şirketi ....ında yapılan hizmet alım sözleşmesinin getirtilip eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12099, Karar No: 2014/14647, Tarih: 15.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/12099 E.  ,  2014/14647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2013/393-2014/116

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu icra mahkemesine başvurusunda, takibe konu senedi köy muhtarlığı adına imzaladığını ve şahsi sorumluluğu olmadığını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda takibe konu 15.12.2012 vade tarihli 7.335,00 TL. bedelli bonoda, keşidecinin imzasının bulunduğu yerde E.. Köyü muhtarlığının mührü bulunmaktadır. Köy tüzel kişiliğini temsil eden muhtar O.. C.., 15.11.2012 tarihinde senedi tanzim ederken köy muhtarlığının mührü ile mühürledikten sonra üzerini iki imza ile imzalamıştır. Mührün dışında tamamen açığa atılmış bir imza bulunmadığı için bu senedin köy tüzel kişiliği adına düzenlendiği anlaşılmaktadır. O.. C..'in isminin yanında ayrıca "E.. köyü muhtarlığı adına" ibaresinin yer aldığı da görülmektedir. Mahkeme de gerekçesinde, senedin köy tüzel kişiliği adına düzenlendiğini kabul etmiş, ancak senet düzenlerken bir imza yetmesine rağmen ikinci defa imza atılmasının O.. C..'in de sorumluluğu sonucunu doğurduğu gerekçesiyle itirazı reddetmiştir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına ve HGK'.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararına göre tüzel kişilerin kaşesi (olayımızda mührün) üzerine atılan imzalar tek imzanın sonuçlarını doğurur. Tamamen açığa atılan imza ise aval olarak değerlendirilir.

O halde, mahkemece takibe konu bonoda, borçlunun imzalarının, keşideci köy muhtarlığı adına ve muhtarlık mührü üzerine atılmış olması nedeni ile borçlunun itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7823, Karar No: 2020/12139, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/7823 E.  ,  2020/12139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanı telefonla arayıp polis olduğunu ve katılanın kullandığı numaranın terör örgütünün eline geçtiğini söyleyerek, haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Tekirdağ 2 No.'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın hükmün de tefhim edildiği oturuma SEG-BİS sistemi ile ya da bizzat getirtilmek suretiyle hazır edilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair hususlar incelenmeksizin hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23103, Karar No: 2013/45, Tarih: 14.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23103 E.  ,  2013/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dava dilekçesinde; .....i Fakültesinde öğrenci olduğunu, annesi ve kardeşleri ile yaşadığını, ihtiyaçlarını annesinin karşıladığını, babasının yardım etmediğini belirterek 600 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı dilekçesinde; davacının mezun olduğunu, kendisinin emekli maaşı aldığını, diğer çocuğuna 350 TL nafaka ödediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 500 TL yardım nafakasına karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

..........'nun 328/....maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler".

..........'nun 364/....maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

..........'nun 365/... maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir"düzenlemesi yeralmaktadır.

... Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle, kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde ..........'nun ....maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde ..........'nun ....maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; tarafların gerçekleşen ekonomik sosyal durumları, nafakanın niteliği, davacının ağız-diş-çene hastalıkları doktora programı öğrencisi oluşu, davalının emekli öğretmen olması, yeniden evlenmesi, diğer çocuğuna 350 TL nafaka ödemesi, aylık 250 TL ev kirası gideri olması, mirasçılıkta da aynı sırada yeralan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı fazla olup ..........'nun ....maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacının doktora öğrencisi olması yanında; maaş, ücret, burs döner sermaye payı şeklinde gelirleri bulunup bulunmadığının ayrıntılı olarak araştırılmalı, alınacak cevap doğrultusunda davacının giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde dava dışı annenin de davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınarak, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14801, Karar No: 2013/181, Tarih: 08.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/14801 E.  ,  2013/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCY'nın 245/1, 52. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 800 YTL adli para cezası

2-5237 sayılı TCY'nın 245/1, 43/1, 52. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 1.000 YTL adli para cezası

Sanığın, yargılamanın yapıldığı yer yargı çevresi dışında bir başka cezaevinde hükümlü bulunduğu ve duruşmadan vareste tutulmayı talep ettiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I-Kredi kartlarının kullanıldığı işyeri sahipleri tarafından sanığın teşhis edilememesi ve kredi kartı slibi üzerindeki imzanın sanığa ait olmadığı yönündeki bilirkişi raporu karşısında, yüklenen suçu işlediğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden, suçu işlemeye yatkın kişiliği bulunduğundan bahisle yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

II-Kabule göre de;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.10.2011 gün ve 2011-166 esas sayılı kararında da belirtildiği üzere, aynı mağdura ait farklı bankalardan verilmiş iki adet kredi kartının rızası dışında ele geçirilip aynı gün birden fazla işyerinden alışveriş yapmak suretiyle kullanılması eyleminde, suç mağdurunun banka değil kart hesabı sahibi gerçek kişi olması nedeniyle iki ayrı suç söz konusu olmayıp zincirleme şekilde işlenen tek suçtan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hapis cezası “zarar miktarı” dikkate alınarak takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezalarının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11931, Karar No: 2013/25065, Tarih: 10.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11931 E.  ,  2013/25065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait taşınmazı tapuda satın aldığını, bir süre kullanmasına izin verdiğini taşınmazı 3.şahsa sattığını, davalının hayali alacak istemiyle icra takibi başlattığını ileri sürerek icra takibinden borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece oluşturulan kısa kararda davacının 28.195,00 TL borçu olmadığının tesbitine dendikten sonra gerekçeli kararda tevzih yoluyla 126.555,00 TL borçlu olmadığının tesbitine şeklinde hüküm oluşturulmuştur. HMK 297.madde uyarınca kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur.Tavzih yoluyla giderilmesi mümkün değildir. Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent uyarınca taraflara diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29, Karar No: 2011/1, Tarih: 13.01.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/29 E.  ,  2011/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

K A R A R

Davada, kadastro çalışmalarında boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın ... sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda ... mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, ... Başkanlar Kurulunun ....01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek ... ( .... ) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, ....01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3797, Karar No: 2016/2970, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3797 E.  ,  2016/2970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek Karar: 07/01/2015

SUÇ : 5809 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz isteminin reddi

2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesi uyarınca, Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkumiyet kararındaki nitelendirme esas alınacağı ve 26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun işbölümüne ilişkin 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararının 11. Ceza Dairesinin görev kapsamını belirleyen kısımda yer alan “İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren on gün içinde işbölümü değişikliği nedeniyle 19. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunundan kaynaklanan işlerin ½ oranında 11. Ceza Dairesine devredilir” şeklindeki düzenleme uyarınca ancak vergi suçlarına ilişkin dosyaların devir edilebileceği “5809 sayılı Kanuna muhalefet” suçunun devir kapsamında bulunmadığı ve anılan suça bakma görevinin Yüksek 19. Ceza Dairesine ait olduğunun anlaşılması karşısında; sehven Dairemize gönderildiği anlaşılan dosyanın, Yargıtay 19. Ceza Dairesine İADESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20122, Karar No: 2014/19953, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20122 E.  ,  2014/19953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/705-2014/235

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1,472,06 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 26.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1,472,06 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 26.01.2006 tarih ve 2013/705 esas 2014/235 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 01.02.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 26.03.2014 tarih ve 2013/705 esas 2014/235 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34815, Karar No: 2012/44940, Tarih: 20.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/34815 E.  ,  2012/44940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 20.10.2010 tarihinde yüzünde tefhim edilen hükme karşı, CMUK'un 310 maddesi uyarınca 1 haftalık yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 28.10.2010 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4030, Karar No: 2018/7225, Tarih: 29.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/4030 E.  ,  2018/7225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında .../... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 1191 parsel sayılı 15900 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 546 ada 38 parsel numarasıyla ve 15.655,84 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 677 parsel sayılı 13200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 546 ada 37 parsel numarasıyla ve 13.364,45 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalı murisi ...'ya ait 546 ada 37 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 546 ada 37 ve 38 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.