muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10414, Karar No: 2019/6471, Tarih: 25.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/10414 E.  ,  2019/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydındaki Anne-Baba Adının Düzeltimi-Babalık

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'nin, gerçekte ... (... ve... kızı) ile ...'ın çocukları olduğu halde ... ve ... (... ve... kızı) çocuğu olarak gerçeğe aykırı beyana dayalı olarak nüfusa tescil edildiği ileri sürülerek mevcut kaydın iptali ile gerçek annesinin ... ve gerçek babasının da ... olduğunun tespiti ile buna uygun olarak nüfus kaydının düzeltilmesi istenmiştir.

Aile Mahkemesine açılan davada görevsizlik kararı verilmiş, Asliye Hukuk Mahkemesince de görevsizlik kararı verilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesince Bakırköy 8. Aile Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmesi sonrası mahkemece soybağının reddi davası için öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Red kararının temyizi üzerine (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi tarafından davanın nitelemesinin hatalı yapıldığı, davanın nüfus kayıt düzeltme davası ile baba olduğu iddia edilen... yönünden babalığın hükmen tespiti davası olduğu, babalık davası için çocuk yönünden de hak düşürücü sürenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiği, taraf delileri toplanıp, iddia ile ilgili DNA incelemesi ve sonucuna göre karar verilmesi ayrıca baba olduğu iddia edilen...'nin mirasçılarının da davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması gerekçesi ile mahkeme kararı bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu ise mevcut nüfus kaydı ile gerçek annenin tespiti yönünden inceleme ve değerlendirme yapılmadan baba olduğu iddia edilen...'nin 19.03.1982 tarihinde vefat ettiği, davacının ise 10.07.1983 tarihinde doğduğu, ölüm ile doğum tarihi arasında 16 aya yakın süre bulunduğu, mevcut resmi kayıtlara göre davacı ile ... arasında biyolojik babalık ilişkisi bulunmasının imkansız olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın reddine dair mahkeme kararı, davacı vekili tarafından herhangi bir gerekçe ileri sürülmeksizin temyiz edilmiştir.

Dava, (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin mahkemenin önceki davanın reddine dair kararını bozulmasına ilişkin ilamında da açıklandığı üzere, davacı ...'nin ... ve ... çocuğu olarak gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kaydının iptali ile gerçek annesinin ... ve gerçek babasının da ... olduğunun tespiti ile buna uygun olarak nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Buna göre, davacının gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan ... ve ... hanesindeki nüfus kaydının iptali ile gerçek annesi ...’ın nüfusuna kaydına ilişkin ilk talebi nüfus kayıt düzeltme davası ve ikinci talep olan ...’ın davacının gerçek babası olduğunun tespiti talebi ise babalık davasıdır.

Somut uyuşmazlıkta olduğu gibi, birden fazla iddia ve talebin bulunduğu nüfus kayıt düzeltme ve soybağının belirlenmesine yönelik davalarda ilk olarak yapılması gereken, çocuğu doğuran kadının tespit edilmesi olmalıdır. Çünkü anne yönünden soybağı doğumla kendiliğinden kurulduğundan, anne ile çocuk arasında soybağı davalarından söz edilemez. Dolayısıyla soybağı kurulması için hükme gerek bulunmamaktadır. Ancak, anne yönünden doğuran kadının kim olduğunun tespitine ilişkin dava gündeme gelebilir. Bu nedenle herhangi bir sebeple çocuğun kendisini doğuran kadının dışında bir başka kadının nüfus kütüğüne yazılmış olması, çocuk ile kadın arasında soybağı kurulduğu anlamına gelmeyecektir. Ancak, söz konusu yanlış kaydın düzeltilmesi, soybağı davaları ile değil açılacak kayıt düzeltme davası sonucunda gerçekleşecek (MK mad. 39) ve bu dava her türlü delil ile ispat edilebilecektir.

Öncelikle davanın nüfus kayıt düzeltme davası yönü ile Asliye Hukuk Mahkemesi görevli ise de 6100 ... HMK'nin 23.maddesi gereği davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağladığından görev hususuna girilmemiştir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece yapılacak iş, davanın ağırlıklı yönünün nüfus kayıt düzeltme davası olduğu da gözetilerek 5490 ... Nüfus Hizmetleri Kanunu 36.maddesi gereği nüfus memurunun davaya katılımı sağlanarak davacı ...'nin, gerçek annesinin kim olduğu, iddia edildiği gibi ... ve... kızı ...'ın gerçek anne olup olmadığı üzerinde durulması, bunun için DNA incelemesi yaptırılarak sonuca gidilmesi, rapor sonucu annenin ... olduğu tespit edilir ise davacının...'ün evlilik dışı beraberliğinden doğduğu ve mevcut kaydın gerçeği yansıtmadığı sonucu ile artık bu aşamadan sonra biyolojik babanın... olup olmadığı üzerinde durulması, bu yönde alınacak DNA testi raporu da iddiayı doğrular mahiyette olursa kayıt engeli yönünden (davacının doğum tarihi ve baba olduğu iddia edilen...'nin ölüm tarihi) dava açılması için davacı yana imkan ve süre verilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi iken eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 ... HMK'nİn Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7319, Karar No: 2012/11731, Tarih: 02.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/7319 E.  ,  2012/11731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Davanın, kira sözleşmesinin uyarlanması ve fazla ödenen kira bedelinin ileriki aylar kira bedelinden mahsubuna ilişkin olmasına ve sadece kira bedelinin mahsubuna ilişkin kararın temyiz konusu yapılmış olmasına göre, inceleme görevi Yargıtay 6.Hukuk Dairesinindir.Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5718, Karar No: 2006/9493, Tarih: 12.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/5718 E.  ,  2006/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, aralarındaki sözleşme gereğince davalıdan arazi tahsis bedeli olarak 6.050 YTL.nın tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın görev yönünden reddine karar kesinleştiğinde Hakem sıfatı ile görevli 1. Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Asliye Hukuk mahkemesine açılmış, mahkemece davanın hakeme sıfatıyla görülmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. Oysa ki 3533 sayılı yasanın 1. maddesinde “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen dairelere belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete, belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilafların hakem yoluyla çözüleceği” hükme bağlanmıştır. Davalı ise yasada sayılan kurum ve kuruluşlardan olmayıp ... hukuk hükümlerine tabi A.Ş. dir. Mahkemenin işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1345, Karar No: 2019/6812, Tarih: 04.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1345 E.  ,  2019/6812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre şikayetçiler vekilinin temyiz isteminin 2012/144 Esas sayılı ana dosyada verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

17.01.2012 tarihli iddianamedeki anlatıma göre; sanığın yetkilisi olduğu ... Filimcilik Yay. Dağ. Eğitim Rekl. Mim. Ve Org. Tic. Ltd. Şti. tarafından bastırılan bir kısım kitapta sanığın eşi olan Prof. Dr. ...’nun “İlerisi İçin” isimli kitabı için Kültür Bakanlığından aldıkları bandrolleri başka eserlerde kullandıklarının ve bu eserlerin de yine şikayet edilen şirket tarafından yayınlandığının iddia edilmesi karşısında; suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan şikayetçilerin davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, adı geçen şikayetçiler vekilinin temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12271, Karar No: 2021/15698, Tarih: 09.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/12271 E.  ,  2021/15698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 18.05.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 26.05.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 09.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3311, Karar No: 2023/4674, Tarih: 26.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/3311 E.  ,  2023/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1986/189 E., 1987/289 K.

KARAR : Tavzih talebinin kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında verilen ve kesinleşen hükmün tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ek kararıyla, tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında ... İli Sivrihisar İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... parsel sayılı 3.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 1938 tarih ve 1110 tahrir nolu vergi kaydının kapsamında kaldığı ancak taşınmaz üzerinde zilyetlikleri bulunan ... ve ... lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşması için gerekli sürenin dolmadığı belirtilerek, tarla vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

2. İtirazı kadastro Komisyonunca reddedilen davacı ... vekili dava dilekçesinde; vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ve müvekkili adına tescilini istemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin 24.06.1987 tarihli ve 1986/189 Esas, 1987/289 Karar sayılı kararı ile; davacının dayandığı vergi kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı ve taşınmaz üzerinde davacı yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli 3658 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile 1340 doğumlu Ş. ... oğlu davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş ve bu karar, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 02.10.1992 tarihli ve 1988/7495 Esas, 1992/18406 Karar sayılı ilamı ile onanmakla 15.12.1992 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı ... mirasçısı ... 07.12.2022 tarihli tavzih dilekçesinde; Sivrihisar Kadastro Mahkemesinin 1986/189 Esas ve 1987/289 Karar sayılı kararının hüküm kısmında lehine tescil hükmü kurulan davacı ... oğlu ...'ın baba adının ... olarak yazıldığını ileri sürerek, davacı ...'ın baba adının ... olarak tavzihen düzeltilmesini istemiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

4. Hükmün kesinleşmesinden sonra, davacı ... mirasçısı ... 07.12.2022 tarihli tavzih dilekçesinde; Sivrihisar Kadastro Mahkemesinin 1986/189 Esas ve 1987/289 Karar sayılı kararının hüküm kısmında lehine tescil hükmü kurulan davacı ... oğlu ...'ın baba adının ... olarak yazıldığını ileri sürerek, davacı ...'ın baba adının ... olarak tavzihen düzeltilmesini istemiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ek kararı ile; "kararın hüküm kısmında adına tescil hükmü kurulan ...'ın baba ismi her ne kadar Ş.... (...) olarak yazılmış ise de; tavzih talebinde bulunan ...'ın talebine, tanık beyanlarına, nüfus kayıtlarına, yapılan kolluk araştırmalarına ve dava dosyasının içindeki Nüfus Müdürlüğünün 13.03.1987 tarihli nüfus kayıt örneğine göre ...'ın baba isminin ... olduğu, taşınmazın bulunduğu yörede ... oğlu ... isminde başkaca kimsenin de bulunmadığı, hükümde baba isminin sehven Ş.... olarak yazıldığı" gerekçesiyle tavzih talebinin kabulüne, Sivrihisar Kadastro Mahkemesinin 1986/189 Esas ve 1987/289 Karar sayılı ilamınının hüküm kısmında; "....davacı ... d.lu Ş.... oğlu ... adına tapuya tesciline" olarak belirtilen kısmın, "....davacı ... d.lu ... oğlu ... adına tapuya tesciline" şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ek kararına karşı, davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, tavzih koşullarının oluşmadığını, mahallinde keşif yapılmadığını ve zabıta araştırmasının davayı sübuta erdirecek nitelikte olmadığını belirterek, ek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tavzih isteminin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi.

3.Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 05.04.2023 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20551, Karar No: 2012/24446, Tarih: 29.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/20551 E.  ,  2012/24446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

1) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2) Fen bilirkişisinin krokili raporuna dosya içerisinde rastlanmamıştır. Temin edilerek eklenmesinden,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13279, Karar No: 2013/16110, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/13279 E.  ,  2013/16110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı ve gerekçeli kararın tebliğ tarihine göre davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 1290 TL tutarlı kira alacağının tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece kısa kararda; davanın kısmen kabulüne, asıl alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verildiği halde gerekçeli kararda; davanın kısmen kabulüne, 780,00 TL asıl alacak üzerinden itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2222, Karar No: 2016/4763, Tarih: 20.09.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/2222 E.  ,  2016/4763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

15.03.2016 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal süresi geçtikten sonra sanık tarafından 23.03.2016 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteğinin REDDİNE, 20.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5457, Karar No: 2014/27667, Tarih: 18.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5457 E.  ,  2014/27667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/236-2014/59

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin yurdışında çalışmaya başladığı 03/04/1979 tarihi olduğunun ve 28/06/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının sigortalılık başlangıcının Almanya'da ilk defa çalışmaya başladığı tarih olan 03/04/1979 olarak tespitine, yine tahsis tarihini takip eden aybaşı olan 28/06/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının sigortalılığının başlangıç tarihinin 03/04/1979 olduğunun tespitine, buna aykırı kurum işleminin iptaline, yaşlılık aylığı talebinin reddine, karar verilmiştir.

3201 sayılı Kanun’un 6/A-(a) bendine göre bu Kanuna göre değerlendirilen sürelere istinaden aylık tahsisi yapılabilmesi için yurda kesin dönülmüş olması şarttır. Kanun’un 6/B fıkrasının 1. cümlesine göre bu Kanun hükümlerinden yararlanmak suretiyle aylık bağlananlardan tekrar yurt dışında yabancı ülke mevzuatına tabi çalışanlar, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği alanların aylıkları, tekrar çalışmaya başladıkları veya ikamete dayalı bir ödenek almaya başladıkları tarihten itibaren kesilir. Türkiye'de sigortalı olarak çalışmaya başlayanlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışılmasına ilişkin hükümleri uygulanır.

Kesin dönüş kavramının tanımı Yönetmelik'in "Tanımlar" başlıklı 4.maddesinin (d) bendinde yapılmıştır. Buna göre kesin dönüş; aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade eder.