muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/755, Karar No: 2023/8829, Tarih: 18.10.2023

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem

benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 25.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği çıkarılarak adresinden taşınmış olması nedeniyle muhtara teslim edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı; sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2015/586 Esas, 2015/794 Karar sayılı kararınına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5487, Karar No: 2014/19132, Tarih: 09.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/5487 E.  ,  2014/19132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanlar ... ve...'ın hükme yönelik temyiz talepleri bulunmadığından, katılan ...'ın temyizine hasren yapılan incelemede;

Köy yerleşim alanı içerisindeki boşluğa tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan şikayetçinin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi, katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinin şikayetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (RED- DİNE), 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4401, Karar No: 2020/5672, Tarih: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4401 E.  ,  2020/5672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümlü hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK’nun 289/1. maddesinden hüküm kurulurken belirlenen hüküm fıkrasındaki “90 tam gün karşılığı adli para cezası”na ilişkin kısmın “5 gün karşılığı adli para cezası” olarak, ardından gelen hüküm fıkrasındaki “75 tam gün karşılığı adli para cezasına” ilişkin kısmın “4 gün karşılığı adli para cezası olarak” değiştirilmesine ve ardından gelen hüküm fıkrasındaki “TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü taktiren 20,00 TL den paraya çevrilerek 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “2 gün karşılığı adli para cezası TCK'nun 52/2 fıkrası gereği beher günü takdiren 20,00 TL olmak üzere sonuç olarak 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23833, Karar No: 2015/5055, Tarih: 12.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/23833 E.  ,  2015/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Ayrıca, davalı vekilinin 12/08/2014 tarihinde temyiz başvuru harcı ve nisbi temyiz harcının 338,00 TL’lik kısmını yatırarak hükmü temyiz ettiğinin anlaşılmasına rağmen dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada nisbi temyiz harcının eksik yatırıldığına dair temyiz edene gerekli harç ve giderlerin yatırılması için mahkemece çıkarılmış bir muhtıranın da bulunamadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Temyiz eden taraflar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince taraflara karşılıklı olarak yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmesi,

2-Mahkemece varsa davalı vekilinin temyiz talebine ilişkin eksik olan nispi temyiz harcının yatırılmış olduğuna dair makbuz dosyaya eklenmek suretiyle, eksik harcın yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için,

2-Mahkemece varsa davalı vekilinin temyiz talebine ilişkin eksik olan nispi temyiz harcının yatırılmış olduğuna dair makbuz dosyaya eklenmek suretiyle, eksik harcın yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3361, Karar No: 2020/2134, Tarih: 22.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/3361 E.  ,  2020/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... AŞ Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... İnşaat ve Tesisat AŞ ve diğerleri aleyhine 17/04/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava tarihinin 17/04/2008 tarihi olarak yazılması gerekirken, 01/10/2018 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, otoyol yapımı sırasında davacıya ait ham petrol boru hattının iş makinası ile delinmesi nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin reddine dair verilen karar, davacı vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davacıya ait ...-... petrol boru hattının, ... ilçesi ... mevkiinde yol çalışması yapan davalı ortak girişime ait iş makinesinin zarar vermesi neticesinde delindiğini, boru hattında bulunan petrolün, tazyikinde etkisiyle etrafa dağıldığını ve orada bulunan ... deresine akıp ilerlediğini, dereye akan petrolün alev alması nedeniyle yangın çıktığını, yangının güçlükle söndürüldüğünü, petrolün bir kısmının da baraja aktığını, akan petrolün çekilerek derenin ve barajın ıslahına çalışıldığını, bölgeden geçen petrol boru hattının davalı ortak girişim tarafından bilindiğini, olayın davalı ortak girişimin ağır ihmali sonucu gerçekleştiğini belirterek, uğranılan zararın ödetilmesini isteminde bulunmuştur.

Davalı ortak girişim vekili, olayın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığını, boru hattının uluslararası standartlara uygun olarak döşenmediğini, boru hattının proje gereği 1.14 metre derinlikte olması gerekirken, 25 cm. derinlikte olması nedeniyle kazanın meydana geldiğini, kazaya sebebiyet veren flanşta flanş odacığının bulunmadığını, vanaların başında davacının acil müdahale için görevli eleman bulundurmadığını, kazanın etkilerinin artmasına ve petrolün daha fazla boşalmasına davacının sebep olduğunu, talep edilen

tazminatın fahiş olduğunu, Valilik tarafından oluşturulan komisyon tarafından 05/09/2007 tarihinden itibaren yapılacak harcamaların davalı ortak girişim tarafından yapılmasının kararlaştırıldığını, komisyon kararı gereği kaza sebebi ile ortak girişim tarafından 896.708,26 TL harcama yapıldığını, bu nedenle takas-mahsup def'inde bulunduklarını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen ilk karar, Dairemizin 26/11/2013 gün, 2013/1484 esas ve 2013/18571 karar sayılı ilamıyla, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulundan alınacak denetime uygun raporla zarar kapsamını belirlemek ve davacının bölüşük kusuru nedeniyle BK’nun 43-44. maddeleri dikkate alınarak uygun bir indirim yaparak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere bozulmuş; yerel mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş; ancak bozmanın gereği tam olarak yerine getirilmeden davacının davalı tarafından karşılanmayan hiçbir zararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece verilen kararın davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 26/06/2018 gün, 2018/786 esas ve 2018/5117 karar sayılı ilamıyla “...dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının talebinin bir bölümünün de yangın söndürme giderleri ile dere ve baraj gölünün petrolden temizlenmesi için yapılan çalışmalar karşılığında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ve Botaş İnternational Limited Şirketi'ne yapılan ödemelerden oluştuğu anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan 26/04/2016 tarihli bilirkişi raporunda, bilirkişi heyeti bu konuda olumlu ya da olumsuz bir değerlendirmede bulunmamıştır. Esasen bahsedilen ödemelere dair DSİ ve Botaş İnternational Limited Şirketi cevapları bilirkişi raporundan sonra dosya içerisine alınmıştır. Cevabi yazılarda, ödemelerin dayanağı davaya konu yol çalışması sırasındaki kaza olarak belirtilmiş ve ilgili dekontlar da eklenmiştir. Şu halde; belirtilen zarar kalemleri yönünden Orman ve Su İşleri Bakanlığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 6. Bölge Müdürlüğü 15/06/2016 tarihli ve Botaş İnternational Limited Şirketi'nin 03/10/2016 tarihli cevabi yazılarıyla birlikte dosyanın kül halinde konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek zarar kapsamı belirlenmek ve uyulmasına karar verilen Dairemizin ilk bozma ilamı da gözetilerek bir karar verilmek üzere eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile verilen yerel mahkeme kararının bozulmasına…” karar verilmiştir. Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyulmuş ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacı vekilinin dava dilekçesinde, oluşan zararın olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi isteminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, gerekçe gösterilmeksizin istemin yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmiştir. Oysa taraflar tacir olup TTK 3. maddesine göre bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün muamele ve fiiller ticari işlerdendir. 3095 sayılı yasanın 4089 sayılı yasa ile değişik 2. maddesinin 2. fıkrasında “Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli avanslar için uyguladığı faiz oranı, yukarıda açıklanan miktardan fazla ise arada sözleşme olmasa bile ticari işlerde temerrüt faizi bu oran üzerinden istenebilir.” biçimindeki düzenlemeye göre somut olayda istem gibi avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya uygun olmamıştır.

3-Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de bu defa da bozmanın kapsamı dışına çıkılarak Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ve Botaş İnternational Limited Şirketi’ne yapılan ödemeler dışındaki talepler yönünden de kısmen kabul kararı verilmiştir. Şu halde; Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ve Botaş İnternational Limited Şirketi’ne yapılan ödemeler

ve bunların sigorta tarafından yapılan ödeme kapsamında kalıp kalmadığı konusunda ayrıntılı, açık ve denetlenebilir bilirkişi raporu alınarak sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına, (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 22/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2249, Karar No: 2021/6105, Tarih: 02.06.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/2249 E.  ,  2021/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

5846 sayılı Kanun'un 81/1. maddesinde yer alan "Musiki ve sinema eserlerinin çoğaltılmış nüshaları ile süreli olmayan yayınlara bandrol yapıştırılması zorunludur." düzenlemesi uyarınca süreli olmayan yayınların bandrole tabi bulunduğu, anılan Kanun'da "süreli olmayan yayın" tanımının yer almadığı ancak, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 2/h maddesinde "süresiz yayın" kavramının "Belli aralıklarla yayınlanmayan kitap, armağan gibi basılmış eserler" olarak tanımlandığı, yine Türk Dil Kurumu tarafından yazılan Türkçe Sözlükte kitap kavramının "Ciltli ve ciltsiz olarak bir araya getirilmiş, basılı veya yazılı kağıt yapraklarının bütünü" olarak tarif edilmesi karşısında, bir kitabın bütün sayfalarını ihtiva eden fotokopilerinin - ciltlenmiş olsun veya olmasın - 5846 sayılı Kanun'un 81/1. maddesi kapsamında bandrole tabi bulunduğu gözetildiğinde, somut olayda sanığa ait iş yerinde 30 adet fotokopi yoluyla çoğaltılmış kitabın ele geçirilmesi nedeniyle sanığın eyleminin 5728 sayılı Kanun'la değişik 5846 sayılı Kanun'un 81/4. maddesine uyduğu halde aynı kanunun 71/1 maddesinden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı bir suçtan dolayı mahkum olması üzerine dosyayı ele alan mahkemece duruşma açılarak, sanığa CMK'nın 195/1 maddesine göre yokluğunda karar verilebileceği ihtarını içeren usulüne uygun meşruhatlı davetiye çıkarılarak duruşmaya çağırılması ve sanığın savunması alınarak CMK'nın 231/11. maddesine uygun olarak hükmün açıklanması gerektiği halde, usulüne uygun duruşma günü tebliğ edilmeden mahkumiyetine karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,