muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/807, Karar No: 2015/3723, Tarih: 26.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/807 E.  ,  2015/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/10/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine, kararın kesinleşmesinden itibaren talep halinde dosyanın İstanbul Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine dair verilen 20/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki belgeler incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15593, Karar No: 2008/833, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/15593 E.  ,  2008/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... dava dilekçesiyle; Kemalpaşa, ... ... Köyü, 1745 nolu parselde kayıtlı taşınmazın hissedarlarından olduğunu, parselin miktarının 12 dönüm olmasına rağmen, bölgede yapılan kadastro çalışmaları sonucu 6 dönümünün malikler adına tespit gördüğünü,tespit dışı bırakılan yerin adına tespit ve tescilini talep etmiştir.

Dava Kemalpaşa Kadastro Mahkemesinde açılmış, Mahkemece 17.03.1992 günlü kararla; tescil dışı bırakılan yer dava konusu olduğundan görevsizlik kararı verilerek dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince de 22.10.1993 tarihli kararla görevsizlik kararı verilerek dosya tekrar Kadastro Mahkemesine gönderilmiş,bu mahkemece yeniden görevsizlik kararı verilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22.11.1999 günlü merci tayini kararıyla; “Dava konusu taşınmazın 1745 sayılı parselin güneyinde bulunup kadastro harici bırakılan yer olması nedeniyle görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna" karar verilmiş,davaya Asliye Hukuk Mahkemesince devam olunmuştur.

Dava sırasında 29.09.1997 tarihinde davacı ...’nın vefatı üzerine davaya mirasçıları katılmak istemişler,mirasçılar vekilinin mazaretsiz olarak duruşmalara gelmemesi gerekçesiyle mahkemece 16.11.2001 tarihli kararla;davacıların davasının HUMK. 409/son maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş,hükmün mirasçılardan ...’nın temyizi sonucu; Yargıtay 20. Hukuk Dairesi’nin 14.02.2005 günlü 2004-10182/2005-1211 esas-karar sayılı bozma ilamıyla özetle;"davacı ... bakımından dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken,açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı ...’in miras şirketine mümessil tayin ettirmediği gibi diğer mirasçılar tarafından da davanın takip edilmemesi,ayrıca dava konusu taşınmazın 2/B kapsamında kalan yerlerden olup,davacı yararına tescil şartlarının oluşmaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava tespit dışı bırakılan taşınmazın tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk orman tahdidi 1949 yılında yapılarak itirazsız olarak kesinleşmiş,daha sonra 1989 yılında 6831 sayılı yasanın 3302 sayılı yasa ile değişik maddelerine göre yapılan aplikasyon ve 2/B uygulaması 10.10.1990 tarihinde kesinleşmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava tespit dışı bırakılan taşınmazın tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk orman tahdidi 1949 yılında yapılarak itirazsız olarak kesinleşmiş,daha sonra 1989 yılında 6831 sayılı yasanın 3302 sayılı yasa ile değişik maddelerine göre yapılan aplikasyon ve 2/B uygulaması 10.10.1990 tarihinde kesinleşmiştir.

Genel arazi kadastrosu 1980’de başlayıp, 11.02.1980 - 12.03.1980 tarihleri arası ilan edilmiş, bu süre içerisinde itiraz üzerine verilen komisyon kararının ilgililere tebliği sonucu mahkemede dava açıldığından komisyon kararı kesinleşmemiştir.

1) Dosyadaki bilgi ve belgelere göre çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... ... Köyünde 1976 yılında genel arazi kadastrosu, 1949 yılında ise orman kadastrosunun yapıldığı ve genel arazi kadastrosu sırasında 1745 parsel sayılı 6000 m2 yüzölçümlü taşınmaz 1250, 1251, 1252, 1253 tahrir numaralı 60 Ar yüzölçümlü vergi kayıtlarına dayanarak 13/18 payı ... oğlu ... , 518 payı da ... kızı ... (...) adına tespit edilmiş ve bu parselin tespit maliklerinden ... 'ın 05/03/1980 tarihli dilekçesiyle adına tespit yapılan 1745 parselin aslında 6000 m2 olmayıp 12.000 m2 olduğu gerekçesiyle itirazı üzerine, kadastro komisyonunun 09/12/1991 gün ve 309 sayılı kararıyla bu karara ek ... kontrol memuru ... ... tarafından düzenlenen krokide; A işaretli 425 m2 bölümünün Hazine adına tespit edilen 1781 parsel içinde kaldığı ve 1781 parsel tutanağına da itiraz edilmediği için kesinleştiğinden ve aynı krokide B işaretli 8375 m2'lik bölümün de orman olması ve bu nedenle tapulama harici bırakılması nedeniyle, itirazın reddine karar verilerek tespit maliklerine tebliğe gönderildiği,

2) Tespit maliklerinden ... (...) vekili tarafından süresinde kadastro mahkemesinde açılan dava sonucu Kadastro Mahkemesinin 17/03/1992 tarihli 1992/5-12 sayılı kararıyla, 1745 parsel hakkında komisyon kararının kesinleştiği, B bölümle işaretli kısmın orman olarak tespit harici bırakıldığı, tespit tutanağı düzenlenmediği için Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiği,

3) Bu arada dava konusu yer hakkında yapılan itiraz komisyonda inceleme sırasında beklemekteyken yörede 1989 yılında yapılan 2/B ve aplikasyon sonucu 1745 numaralı parselin bir bölümünün ve itiraz konusu B ile işaretli bölümün içinde kalan yerlerin 1949 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu sınırları içerisinde kaldığı, ancak bir kısmının 31/12/1981 tarihinden önce orman niteliğini kaybettiği gerekçesiyle krokide B işaritli bölüm ile yine komisyon kararına ek krokide B işaretli bölümlerin orman niteliğini kaybettiği gerekçesiyle orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 1745 numaralı parselin 02/10/2006 tarihli krokide C işaretli bölümünün orman sınırları içinde gösterildiği ancak, bu tarihten önce Asliye Hukuk mahkemesinde mevcut itiraz ve davalar nedeniyle 2/B madde uygulamasının kesinleşmediği,

4) Görevsizlik kararıyla Kadastro Mahkemesinden gelen 1992/5 esas sayılı dosyasının Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/313 Esas sayılı dosyasına kaydedilmesinden sonra 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman dışına çıkartılan yerlerin ek kadastrosunun yapıldığı ve 14/05/1993 tarihinde düzenlenen tutanaklarla davaya konu yerler hakkında 4763, 4764, 4765 parsel numaraları verilerek ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/313 Esas sayılı dosyasında davalı olduklarından söz edilerek ve 2/B sahası olduğu da belirtilerek tespit tutanaklarının düzenlenmesi üzerine Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/10/1993 gün ve 1992/313-459 sayılı kararıyla davanın kadastro mahkemesinde görülmesi gerektiğinden sözedilerek görevsizlik kararı verildiği,

5) Kadastro Mahkemesince 27/11/1998 gün 1994/12-8 sayılı kararla davaya konu yerin güney bölümünde tespit harici bırakılan yer olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verildiği ve Dairenin 22/11/1999 gün ve 1999/9513-10112 sayılı kararla Asliye Hukuk mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmişse de davanın devamı sırasında dava konusu yer hakkında 1989 yılında 2/B madde uygulaması yapılması ve 1993 tarihinde kadastro tespit tutanaklarının düzenlenmesi nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 26/4. maddesi gereğince, kadastro mahkemesine ait olduğu halde bu konuların sehven gözden kaçırıldığı,

6) Kadastro Mahkemesinden görevsizlikle gelen davanın Asiley Hukuk Mahkemesinde devamı sırasında yörede 2859 Sayılı Yasa hükümlerine göre pafta yenileme yasasının uygulandığı ve 1745 numaralı parselin bulunduğu yere 209 ada 464 parsel numarası ve yine daha önce tespit harici bırakılan ve 1993 yılında tespit tutanakları düzenlenen 4763, 4764, 4765 parsel numaralı yerlere de yenileme kadastrosunda sırasıyla 466, 465 ve 541 parsel numarası verilerek 27/08/2002 tarihinde tutanakların Asliye Hukuk Mahkemesinde 1992/313 Esas sayılı dosyasında davalı olduğundan söz edilerek ... hanesinin açık bırakıldığı,

7) Mahkemece ve temyize konu olan 24/01/2007 gün ve 2005/104-8 sayılı kararla dava konusu parsellerin tespit tutanakları düzenlenmiş ve görev Kadastro Mahkemesine ait ise de 20. Hukuk Dairesinin verdiği yargı yeri belirleme kararının bağlayıcı olduğu ve taşınmazların 2/B uygulama alanında kalıp Hazine adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7) Mahkemece ve temyize konu olan 24/01/2007 gün ve 2005/104-8 sayılı kararla dava konusu parsellerin tespit tutanakları düzenlenmiş ve görev Kadastro Mahkemesine ait ise de 20. Hukuk Dairesinin verdiği yargı yeri belirleme kararının bağlayıcı olduğu ve taşınmazların 2/B uygulama alanında kalıp Hazine adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmazlar, yörede 1976 yılında yapılan ilk kadastro sırasında tutanaklar düzenlemeyerek tespit harici bırakılmışlarsa da itiraz ve yargılama aşamasında 2/B madde uygulamasına tabi tutulduğu ve bu arada kadastro tespit tutanakları düzenlendiğinden davaya bakma görevi Kadastro Mahkemesine aittir. Ne var ki; bu olgu gözönünden kaçırılarak dairenin 22/11/1999 günlü kararıyla Asliye Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiş ise de, bu karardan sonra 27/08/2002 tarihinde 2859 Sayılı yasa hükümlerine göre taşınmazların önceden oduğu gibi ... haneleri açık bırakılarak yeniden tespit tutanakları düzenlenmesi nedeniyle artık Dairenin önceki yargı yeri belirleme kararının bağlayıcılığı kalmamıştır.

O halde; davaya bakma görevi Kadastro Mahkemesine aittir. Kadastro Mahkemesince davanın 2/B uygulamasıyla birlikte kadastro tespitine itiraza dönüştüğü dava konusu edilen yerler hakkında başka davalar varsa o davalarla bu davalar birleştirilerek ve parsellerin halen ... hanelerinin açık bulunduğu da gözetilerek 3402 Sayılı yasanın 30. maddesi gereğince taraf delillerin ve mahkemece lüzum görülen diğer deliller toplanarak gerçek hak sahipleri adına tescil kararı verilmesi bakımından mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 24/01/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/956, Karar No: 2011/8597, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/956 E.  ,  2011/8597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İCRA MAHKEMESİ

İİK’nun 331. maddesine aykırılık suçundan sanık ...’ın beraatine, sanıklar ... ve...’ın İİK’nun 331, TCK’nun 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince 2,083’er TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili ve sanık... müdafii, sanık ... tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde,

Suça konu olan tasarrufun iptali ile ilgili olarak ... Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 2008/198 Esas, 2009/406 karar sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

a) Sanıklar hakkında hükmedilen temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi gereği yapılan indirim sırasında 5237 sayılı TCK’nun 61/8. maddesinde belirtilen “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.” hükmüne aykırı olarak belirlenen günün adli para cezasına çevrilmesini takiben indirim uygulanması nedeniyle fazla adli para cezası tayini,

b) İİK’nun 354. maddesinin borcun ödenmesi durumunda da uygulanacağının karar yerinde gösterilmemesi,

c) Hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile gün para cezasından çevrili adli para cezalarının ödenmemesinin hukuki sonuçlarının farklı olmasına ve 5237 sayılı TCK’nunda cezaların içtimai müessesesi düzenlenmemesine rağmen, hükmedilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz temyiz incelemesinde,

Suça konu olan tasarrufun iptali ile ilgili olarak ... Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 2008/198 Esas, 2009/406 Karar sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7932, Karar No: 2018/2283, Tarih: 02.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7932 E.  ,  2018/2283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2016 tarih ve 2015/146-2016/264 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili; müvekkili ile davalı arasındaki işyeri devir sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşme gereğince davalıya 5.000,00 TL kapora verildiğini, ancak sözleşmeye konu işyeri devir işleminin fiilen gerçekleşmediğini, bu nedenle müvekkilinin ödediği 5.000,00 TL'nin iadesini istediğini, davalının bu parayı iade etmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibine geçildiğini, ancak davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının takibe yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına, % 20 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı; kendisine ait market ve kahvehaneden oluşan işyerini devren satmak için ilan verdiğini, ilandan haberdar olan davacının işyerini devralmak istediğini, yapılan pazarlık neticesinde 60.000,00 TL üzerinden anlaşma yapıldığını ve 5.000,00 TL kapora adı altında bedel aldığını, aynı gün bir başka müşterinin daha geldiğini ve işyerini 75.000,00 TL üzerinden alabileceğini belirttiğini, ancak sözleşme yapılması nedeniyle bu müşterinin geri çevrildiğini, davacının uzun bir süre geçtikten sonra vazgeçtiğini belirttiğini, oysa davacının devirden vazgeçmesinin kendisini zarara uğrattığını, çünkü aynı gün işyerini 75.000,00 TL bedel ile devredecek olduğunu, davacının bu fiilinin kendisini zarara uğrattığını ileri sürerek kapora olarak alınan 5.000,00 TL mahsup edildikten sonra 10.000,00 TL tazminatın davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ayrıca asıl davanın reddini ve %20 oranında kötüniyet tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında yapılan işyeri devir sözleşmesi kapsamında tarafların 60.000,00 TL karşılığında 05.05.2014 tarihinde teslim edilmek üzere işyerinin devri hususunda 04.03.2014 tarihinde anlaştıkları, anlaşma kapsamında aynı tarihte davacı-karşı davalı tarafından davalı-karşı davacıya 5.000,00 TL kapora verildiği, kapora ödemesinin akdin kurulduğuna delil olmak üzere verilmiş sayılacağı, taraflar arasındaki sözleşme bozulduğunda ve davalı tarafında herhangi bir zararı bulunmadığı takdirde kaporanın iadesi gerektiği, davalı-karşı davacının herhangi bir zararının olduğu hususunun ispat edilemediği, davacı-karşı davalının takipten önce davalı-karşı davacıyı temerrüde düşürmediği için icra takibinde işlemiş faiz talep edemeyeceği gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile davalının icra takibine itirazının 5.000,00 TL asıl alacak üzerinden iptaline, alacak likit olduğundan asıl alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı-karşı davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 262,87 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4502, Karar No: 2012/10397, Tarih: 21.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4502 E.  ,  2012/10397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23643, Karar No: 2015/3754, Tarih: 10.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/23643 E.  ,  2015/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında mağdura yönelik Kasım 2009’da gerçekleştirilen nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında farklılık bulunduğu takdirde, kısa karara itibar edileceğinden, sanık hakkında yağma suçundan hükmün özünü oluşturan kısa kararda TCK' nın 168/3. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda, sözü edilen madde uygulamasının gösterilmemesi yerinde tamamlanması olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiş; ayrıca TCK 168/3.maddesinin, 31/3.maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı kanunun 61.maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında mağdura yönelik Ekim 2009’da gerçekleştirilen yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükmün gerekçesinde, dosya içeriğine ve uygulamaya uygun düşmeyecek şekilde sanığın eyleminin tamamlanmış olmasına rağmen teşebbüs aşamasında kaldığının belirtilmesi ve verilen sonuç cezanın iki yılın altında olması, sanığın daha önceden sabıkasının bulunmaması, eyleminden doğan zararı giderdiği ve ileride bir daha suç işlemekten çekineceği hususunda olumlu kanaat oluşması gerekçesiyle, sanık hakkında bu eylem nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında ve hükmün özünü oluşturan kısa kararda eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkin herhangi bir uygulama maddesinin gösterilmemesi ve sanığın ileride yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşmadığından söz edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturularak CMK'nın 230 ve 232.maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.