muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1158, Karar No: 2025/3827, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1158 E.  ,  2025/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1596 E., 2024/3666 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/89 E., 2024/85 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın sut kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12776, Karar No: 2015/11008, Tarih: 18.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/12776 E.  ,  2015/11008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.04.1993-03.07.2001 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işverence davacı adına 01.04.1993; 10.09.1994; 01.05.1995; 01.04.1996; 09.06.1998 tarihlerinde işe başladığına ilişkin işe giriş bildirgelerinin verildiği, davacının davalı yanındaki çalışmasının 01.04.1993 tarihinden 19.03.2001 tarihine kadar giriş çıkış yapılmak suretiyle ve otuz günün altında bildirildiği, davacı ile davalı işveren arasında davacının 01.04.1993 tarihinde işe başladığına dair hizmet akdinin imzalandığı, ..... ile davalı işveren arasında görülen 1999/456E, 2009/415K, 15.09.2009 karar tarihli dosyanın getirtildiği, bu dosya içinde bazı aylara ilişkin ücret bordrolarının bulunduğu, davacının imzalı ücret bordrolarından bir kısmınına itiraz ettiği ve itiraz edilen 1997/10 ve 11.ayına ilişkin ücret bordroları üzerinde yapılan imza incelemesi sonucunda imzaların davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Gerçekten, davacının, işyerindeki bir kısım çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin

tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Somut olayda, davacının imzasının olduğu ve itiraz da etmediği 1996/Haziran ayına ilişkin ücret bordrosunda davacının çalışmasının 10 gün olarak bildirilmesine rağmen 1996/2. dönemindeki çalışmasının bildirimin üzerinde olduğunun tespitine karar verildiği, aynı zamanda imzalı ücret bordrolarının bulunmadığı ya da imzasının davacıya ait olmadığı anlaşılan ücret bordrolarının bulunduğu dönemler bakımından da tanık beyanlarının hüküm kurmaya yeterli mahiyette olmadığı anlaşılmıştır.

Yapılacak iş; ihtilaflı döneme ilişkin tüm ücret bordrolarını davalı işverenden istemek, dava konusu yapılan çalışma döneminin tamamında, imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde, dönem bordrolarını getirterek bordrolarda kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, zabıta marifetiyle tespit edilecek, işyerine o tarihte komşu olan, kayıtlı iş yeri sahiplerini ve adreslerini açık ve net olarak belirleyip, Belediyeden ve Vergi Dairesinden bu iş yerlerinin kayıtlarını getirip komşu ve yakınlıklarını tespit etmek, sonrasında bu işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının kayıtları ....’dan getirtilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince ortaya koyulduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz Harcının istek halinde davacı ile davalılardan ...'e iadesine, 18/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2616, Karar No: 2019/1413, Tarih: 05.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/2616 E.  ,  2019/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM : Zincirleme hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi sonrasında iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 05/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14783, Karar No: 2015/6310, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14783 E.  ,  2015/6310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2-Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17598, Karar No: 2014/26162, Tarih: 10.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/17598 E.  ,  2014/26162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararlardan da (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, mahkemece verilen asıl kararın davalı tarafından süresinde temyiz edildiği ancak temyiz harç ve giderlerinin eksik yatırıldığı, mahkemece eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için davalıya muhtıra tebliğ edildiği, muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde yine muhtırada yazılı olan temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmadığı gerekçesiyle mahkemece davalının asıl kararı temyiz talebi ile ilgili olarak "temyiz talebinin reddine" şeklinde ek karar verildiği, davalının bu ek kararı da süresinde temyiz ettiği anlaşılmıştır.

Öncelikle, mahkemece davalıya tebliğ edilen muhtıra usulüne uygun olsa bile bu durumda mahkemece "davalının temyiz talebinin reddine" şeklinde ek karar verilemez. Bu durumda yani usulüne uygun muhtıra tebliğine rağmen muhtırada tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerinin yine muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde tamamlanmaması halinde mahkemece "davalının mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde ek karar verilmelidir.

Öte yandan mahkemece davalıya tebliğ edilen muhtıra usulüne uygun değildir. Yukarıda da belirtildiği üzere muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Mahkemece davalıya gönderilen muhtıra usulüne uygun olmadığından bu muhtıraya dayanarak davalının temyiz talebinin reddine dair ek karar da isabetli değildir.

Ayrıca, dosyanın incelenmesinde mahkemece tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından henüz tamamlanmadığı anlaşılmıştır.

Tüm bu nedenlerle, mahkemece davalıya usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek, eksik alınan temyiz harç ve giderlerinin ikmal edilmesi ve bu şekilde temyize ilişkin usuli işlemler tamamlanarak gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/09/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5402, Karar No: 2015/12384, Tarih: 23.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5402 E.  ,  2015/12384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2013/96-2014/342

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2014 tarih ve 2013/96-2014/342 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-birleşen davalı vekili ve davalı-birleşen davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili şirketin 1979 yılından beri çorap ve iç giyim sektöründe faaliyet gösterdiğini ve 1992 yılında ticaret siciline kaydedildiğini, müvekkili şirketin TPE nezdinde tescilli 1999/011244 sayılı “Ö.TUHAFİYE SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ+şekil” markası ile 2012/46397 sayılı “Ö.” markasının bulunduğunu, davalı şirketin ise müvekkilinden izin almadan “Ö." ibaresinin aynısını veya ayırt edilemeyecek kadar benzerini fişlerinde, kartvizitlerinde tabelalarında, ürettikleri ürünlerin ambalaj ve etiketlerinde kullandığını, davalının müvekkili ile aynı sokakta, aynı iş kolunda faaliyet gösterdiğini, ihtarnameye rağmen davalının haksız kullanımın devam ettiğini ileri sürerek müvekkilinin tescilli markasına tecavüzün tespitini, durdurulmasını ve önlenmesini, tecavüz teşkil eden kullanımdaki “Ö.” ibaresinin, davalının tabelalarından etiketlerinden, fişlerinden, ambalajlarından, sair tanıtım materyellerinden çıkarılmasını, silinmesini, veya imhasını, davalı şirketin ticaret unvanındaki “Ö.” ibaresinin değiştirilmesini veya silinmesini talep ve dava etmiş, birleşen davanın ise reddini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirketin ortaklarının 1995 yılından beri işletmelerinde “Ö.” ibaresini kullandıklarını, müvekkili şirketin 2005 yılında ticaret siciline “Ö.Tekstil Makine İnşaat San ve Tic. Şti.” unvanı ile tescil edilerek faaliyetini sürdürdüğünü, “Ö.” ibaresinin müvekkili şirketin ortaklarının soyadı olduğunu ve ayrıca ticaret unvanı olarak kullanıldığını, bu sebeple davacının marka hakkı ihlalinin söz konusu olmadığını, tarafların ticaret unvanlarının da farklı olduğunu ve unvana tecavüzün de söz konusu olmadığını, davacının “Ö.” ibaresini taşıyan unvanı bilmesine rağmen dava tarihine kadar sessiz kaldığını ve bu davanın açılmasının MK md. 2'ye aykırı olduğunu, ayrıca davalı şirketin “Ö.” soyadından faydalanarak oluşturduğu markaların ayırt edici olmadığını savunarak davanın reddini istemiş; birleşen davada ise birleşen davalı adına 2012/46297 sayılı "Ö." markası ile 1999/011244 sayılı "Ö. Tuhafiye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi" markasının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; “Ö.” ibaresinin taraf şirket ortaklarının soyadları olduğu ve bu ibarenin Türkiye'de yaygın olarak kullanıldığı, bu haliyle “Ö.” ibaresinin kuvvetli marka olmadığı ve davalı-birleşen davacının “Ö.” ibaresini kullanmasına engel teşkil etmeyeceği, bu kullanımının davacı marka hakkına tecavüz oluşturmayacağı, ayrıca ayırtediciliği düşük olan bu ibarelerin marka olarak kullanımının mümkün olduğu ve hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, birleşen davada karar başlığında tarafların sıfatlarının yanlış yazılması maddi hataya yönelik olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olmasına ve birleşen davanın davalısı adına tescilli 1999/11244 sayılı “Ö. TUHAFİYE SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ+şekil” markasından kaynaklanan “Ö.” ibaresi üzerinde anılan davacının kazanılmış hakkı bulunması nedeniyle aynı tür emtia için tescilli 2012/46397 sayılı “Ö.” markasının da hükümsüzlüğünün talep edilemeyecek olmasına, öte yandan somut uyuşmazlıkta 556 sayılı KHK'nın 12. maddesinin uygulama yeri olmamakla birlikte asıl davanın davalısının da 1995 yılından beri “Ö.” markasını tescilsiz olarak kullanması karşısında davacının sessiz kalması nedeniyle hak kaybı koşullarının oluşmasına göre, birleşen davada tarafların tüm, asıl davada davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, asıl davada davacı, davalı şirketin tescilli ticaret unvanının kılavuz sözcüğünü oluşturan “Ö.” ibaresinin terkinini de talep ettiği halde bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Ancak, asıl davada davacı, davalı şirketin tescilli ticaret unvanının kılavuz sözcüğünü oluşturan “Ö.” ibaresinin terkinini de talep ettiği halde bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada tarafların tüm, asıl davada davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden asıl davada davacı-birleşen davada davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 27,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınmasına, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.