muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16350, Karar No: 2015/1896, Tarih: 13.02.2015

Bu itibarla, mahkemece bilirkişi kuruluna, davalının tüm ticari defter ve kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, davalı şirketin devir tarihleri itibariyle sicil dosyaları ile davalı şirket yöneticileri hakkındaki ceza dosyalarının birer suretleri getirtilerek, davacıya devredilen hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının söz konusu hisseleri devraldığı şahısların devir tarihi itibariyle davalı şirketlere ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturularak, bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı anlaşıldığı taktirde, davacının zararından davalının haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluğu bulunup bulunmadığı üzerinde durularak, haksız fiil, hile ve aldatma olgusunun tespiti yapılırken de

yukarıda bahsi geçen SPK, TBMM ve MASAK raporları, davalı şirketin yöneticileri hakkındaki ceza dosyaları, bu dosyalardaki tanık beyanları da nazara alınarak, davalının hukuki durumu buna göre tayin ve takdir edilerek, sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken belirtilen yönler yeterince tartışılmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/02/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, taraflar arasında geçerli bir ortaklık ilişkisi olmadığı iddiasıyla, davalıya yatırım yapmak amacıyla verilen paranın güncel değerinin ticari faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde taraflar arasındaki ilişkinin, davacının ... ve ...'tan hisse devralması sonucu gerçekleştiği, olağan genel kurul toplantılarına katılmalaları için gönderilen çağrı belgelerinde hisse adedi ve nominal değerinin belirtilmesine rağmen, davacıya hiçbir ödeme yapılmadığı, bu nedenle davalının aldığını geri verme yükümlülüğü bulunduğu ileri sürülmüştür.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacının, davalı şirketin pay defterinde kayıtlı olduğunu, her birinin nominal değeri 1,00 TL olan 243 hisseye sahip olduğunu bildirilmiştir.

Takasbank'ın 29.11.2011 tarihli cevabi yazısından, cevap dilekçesinde belirtilen hisselerin davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Davacı vekili delil dilekçesinde, hisse devrine ilişkin belgeleri bildirmiş, ekinde davacının ...'tan 43 hisse aldığına ilişkin 06.10.1997 tarihli, ...'dan 200 hisse aldığına ilişkin 20.08.1997 tarihli Hisse Senedi Devir ve Kabul Beyannamesini sunmuştur.

Mahkemece, 05.01.2012 tarihli ara kararı gereğince rapor düzenlenmesi için dosya üç kişiden oluşturulan bilirkişi kuruluna tevdi edilmiş, bilirkişi kurulu ibraz ettiği raporunda, davacının şekil şartları bakımından şirket ortaklığı sıfatını kazandığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, 05.01.2012 tarihli ara kararı gereğince rapor düzenlenmesi için dosya üç kişiden oluşturulan bilirkişi kuruluna tevdi edilmiş, bilirkişi kurulu ibraz ettiği raporunda, davacının şekil şartları bakımından şirket ortaklığı sıfatını kazandığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ispat olunamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamı ile bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan, Dairemizin aksi yönde oluşan sayın çoğunluğunun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/18261, Karar No: 2014/17438, Tarih: 01.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18261 E.  ,  2014/17438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 6. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2826, Karar No: 2020/258, Tarih: 16.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/2826 E.  ,  2020/258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, rüşvet alma ve rüşvet verme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının

gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/461, Karar No: 2005/1628, Tarih: 10.03.2005

16. Hukuk Dairesi 2005/461 E., 2005/1628 K.

**16. Hukuk Dairesi 2005/461 E., 2005/1628 K.**

**- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- KESİN SÛRE**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 163 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 36 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz İsteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 688 parsel sayılı 2874.400 metrekare yüzölçümün-deki taşınmaz mer'a olarak sınırlandırmıştır. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı Yusuf ve arkadaşları, tapu kaydı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında Ömer ve ar-kadaşlan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin mer'a olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline tesciline karar verilmiş; hüküm, müdahiller Ömer ve İsmail tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemce verilen süre içerisinde davacı ve müdahillerin keşif avansını yatırmadıkları, bu nedenle keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayıldıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesinin mehle riayet etmeyen taraf aleyhine uygulanabilmesi için; ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi, uzman bilirkişi ve tanıklara verilecek ücretlerle vasıta parasının, yapılacak tebligatlarla ilgili masrafların kalemler halinde gösterilip bu ücretin yatırılması için İlgiliye makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi ve tanıklara davetiye tebliğ edilip, arazi başında hazır olmalarının bildirilebilmesi için uygun bir sürenin olması gerekmektedir. Mahkemece hükme dayanak yapılan 27.8.2004 tarihli ara kararında vasıta ücreti, yerel bilirkişi adayları ve tanıklara verilecek ücretlerle çıkarılacak davetiyelerle ilgili bir masraf belirlemesi yapılmadığı gibi, bilirkişi adayları ve tanıklara davetiye çıkarılabilmesi için bir sürede tanınmamıştır. Bu tür bir ara kararına dayanılarak keşif delilinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için; uyuşmazlığın mer'aya İlişkin bulunması nedeniyle öncelikle zabıta aracılığıyla komşu köylerde ikamet eden, davada yaran bulunmayan, yaşlı ve tarafsız kişiler arasından yerel bilirkişi ve aynı yöntemle tanık isimleri belirlenmeli, bundan sonra davacı ve müdahillere yukarıda anlatıldığı şekilde belirlenecek keşif avansını yatırmaları için uygun süre verilmeli, ilgililere verilecek süre ile tensip edilecek keşif günü arasında bilirkişi adayı ve tanıklara arazi başında hazır olmalarını bildirecek davetiye çıkarılmasına imkan sağlayacak süre olmasına dikkat edilmeli, arazi başında yapılacak keşif ve tarafların ibraz edecekleri deliller değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Yasaya uygun olmayan ihtar sonucu davanın reddine karar verilmesi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 10.3.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33527, Karar No: 2013/28119, Tarih: 28.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/33527 E.  ,  2013/28119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yüzüne karşı verilen 16.02.2012 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 11.07.2012 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 28/ 11 /2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9311, Karar No: 2020/4315, Tarih: 12.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/9311 E.  ,  2020/4315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın temyiz dilekçesi kapsamında psikolojik tedavi gördüğünü beyan ettiği ve bu hususta Erzurum Mareşal Çakmak Askeri Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları servisinin 11/02/2014 tarihli ve 546 sayılı raporu ile Diyarbakır Askeri Hastanesi'nin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları bölümünün 12/04/2011 tarihli ve 2130 sayılı raporunun bulunduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14754, Karar No: 2010/1138, Tarih: 08.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/14754 E.  ,  2010/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.04.2009 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin tapu kaydına yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın 10 yıllık hak düşürücü süre yönünden reddine dair verilen 29.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmaz tapu kaydına “... ... Vakfı” şerhinin yazılması istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5841 sayılı Kanunda öngörülen hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı idare temyiz etmiştir.

5737 sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zamanaşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden, burada 5841 sayılı Kanunun 2.maddesinden öngörülen kadastro tutanaklarının kesinleşmesi ve hak düşürücü süreyi düzenleyen 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12.maddesinin uygulanma olanağı yoktur.

Yukarıda sözü edilen 5737 sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3. maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenmesi dava konusu edilen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmazda vakfın bir hakkının kalıp kalmadığının, taviz bedeli ödenip ödenmeyeceğinin vakıf şerhinin doğrudan kaldırılması gerekip gerekmediğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; davanın esasına girilerek vakıflara ait tapu kaydı ilk tesisinden itibaren getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK’nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 08.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18369, Karar No: 2015/14804, Tarih: 03.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/18369 E.  ,  2015/14804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/186-2014/192

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin 26.5.2015 tarihli geri çevirme kararı ile istenildiği halde çekişmeli taşınmaza komşu 150 ada 84 parsel sayılı taşınmazın dava konusu olduğu dava dosyası ile 150 ada 21 ve 27 parsellerin tespitine esas tapu kayıtlarının dosya içine konulmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, çekişmeli 150 ada 84 parselin oluşumuna esas Kadastro Mahkemesi'nin 2007/502 Esas sayılı dava dosyası ile 150 ada 27 parselin tespitine esas 07.01.1948 tarih ve 37 sıra numaralı tapu kaydı ve 05.05.1948 tarih ve 2 sıra numaralı tapu kayıtlarının, 150 ada 21 parselin tespitine esas 30.11.1939 tarih ve 85 sıra numaralı tapu kaydının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1074, Karar No: 2017/3353, Tarih: 03.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/1074 E.  ,  2017/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1 – Hükmün “ B ” ve “ C “bölümlerinde yer alan;Bursa 4 Asliye Ceza Mahkemesinin E.2013/510 (eski esası 2009/769) sayılı davasına konu Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/05/2009 tarih ve 2009/9769 sayılı iddianamesi ile açılan suç tarihi 06/01/2009 olan dava ve mahkemenin 2013/544 (eski esası 2009/1459) sayılı davasına konu Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14/09/2009 tarih ve 2009/18735 sayılı iddianamesi ile açılan suç tarihi 02/06/2009 olan dava nedeniyle kurulan mahkumiyete ilişkin hükümler yönünden sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Hükmün “ A” bölümünde yer alan; Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin E.2013/534 (eski esası 2008/862) sayılı davasına konu Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 15/08/2008 tarih 2008/11672 sayılı iddianamesi ile açılan suç tarihi 18/02/2008 olan dava ile Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin E.2013/545 (eski esası 2008/1166) sayılı davasına konu Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/10/2008 tarih ve 2008/15930 sayılı iddianamesi ile açılan suç tarihi 01/09/2008 olan dava nedeniyle kurulan mahkumiyete ilişkin hükümler yönünden sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde,

a) Farklı tarihlerde işlenen mühür bozma suçlarının, düzenlenen ilk iddianameye kadar olan eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş bir mühür bozma suçunu, iddianameden sonraki eylemlerin ise ayrı suçu oluşturacağı cihetle; sanığın işlettiği marketin et reyonunun ruhsatı bulunmaması nedeniyle ilk olarak 31.10.2007 tarihinde mühürlenerek faaliyetine son verildiği ve sırası ile 15.11.2007,18.2.2008,1.9.2008, 6.1.2009 ve 2.6.2009 tarihlerinde sanığın mührü bozarak faaliyete devam ettiğinin tespiti yanında her bir tespitle işletmenin yeniden mühürlendiğinin tutanaklardan anlaşıldığının; ayrıca sanığın eylemlerine ilişkin olarak ilk düzenlenen iddianamenin, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/534 E. sayılı dosyasına konu 18.2.2008 suç tarihine göre 15.8.2008 tarihli iddianame olduğu ve temyiz dışı Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/949 E. sayılı dosyasından dogrudan verilen adli para cezası ile kesinleşmiş olmakla, bu dosyanın 15.11.2007 suç tarihine göre 1. iddianame ile hukuki kesinti oluşmadan önce işlendiği, bu nedenle Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/949 E. sayılı dosyası ile Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/534 E. sayılı dosyası arasında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.03.2016 gün ve 2014/847 E. 2016/128 K. sayılı ilamında açıklandığı üzere, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp, zincirleme şekilde işlenen mühür bozma eylemleri nedeniyle tayin edilecek cezadan, kesinleşmiş önceki cezanın mahsup edilmesi suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilmeden, diğer yandan suç ve iddianame tarihine göre Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin E.2013/545 E. sayılı dosyasına konu eylemin ayrı mühür bozma suçuna vücut vereceği dikkate alınmadan,dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son gereğince kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 03.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.