muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8719, Karar No: 2021/2425, Tarih: 22.02.2021

4) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5) Suç tarihi olan 16/06/2014 tarihi itibarıyla yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 22/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12910, Karar No: 2019/4924, Tarih: 29.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/12910 E.  ,  2019/4924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ipotek bedelinin uyarlanması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ipotek bedelinin uyarlanması istemine ilişkindir.

Mahkeme kararını temyiz eden davalı ... vekili, davalı müvekkilinin maddi durumu elverişli olmadığından, gerekli harç ve giderleri ödemeyeceğini ileri sürerek adli yardım talebinde bulunmuştur.

Bilindiği üzere, adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nin 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup, 336/3 maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği belirtmiş, 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olaya gelince,

1-Davalının, kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK'nin 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından, davalının adli yardım talebinin reddine,

2-Nispi temyiz harcının tamamlanarak yatırılması bakımından HUMK'nun 434/III. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 29.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8761, Karar No: 2015/25197, Tarih: 08.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/8761 E.  ,  2015/25197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/06/2010 tarihli ve 2010/11-98, 143 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen, “değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” ifadesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, bir kişiye karşı aynı suçların mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gerekli olup, somut olayda, belgelerin sanıktan aynı anda ele geçirildiği, farklı tarihlerde düzenlendiğine dair de delil bulunmadığı, cihetle; zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın eyleminin kül halinde 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinde düzenlenen tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, ancak birden çok sahte belgenin kullanılması olgusunun aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alınması gerektiği gözetilmeden, resmi belgede sahtecilik suçunun zincirleme olarak işlendiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, verilen ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 08/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/18739, Karar No: 2025/9945, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/18739 E.  ,  2025/9945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/962 E., 2021/794 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/132 E., 2019/303 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Nitelikli dolandırıcılık 04.01.2018(Nitelikli dolandırıcılık)

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca,

TCK'nın 158/1-son, 158/3, 43/1, 62, 52/2-4, 53, 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre Silahlı terör örgütüne üye olma ve Nitelikli dolandırıcılık suçlarına yönelik olarak yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 26.10.2017 tarihli ve 2017/1809 Esas, 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi; örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği; örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi, örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ; canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren ... ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm İşlemek İçin Örgütlenme, s. 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin “suç işlemek amacı” olması aranır (Toroslu Özel Kısım s. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt s. 28, Özgenç Genel Hükümler s. 280).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bilirkişi raporunda sanığın sınavdaki başarısının tesadüfi olamayacağına yönelik kuvvetli kanaat oluştuğunun belirtilmesi karşısında; ihtimallere dayanan yüzdelik oranlarının yer aldığı değerlendirme içermesi sanığın hileli bir davranışını ortaya koymaya elverişli olmadığı gibi kişinin önceki ve sonraki yıllardaki doğru ve yanlış cevap sayılarının kıyaslanarak sınav sorularını haksız elde etmek sureti ile sınavda hileli yollarla yüksek puan aldığının kesin olarak ispatlanamayacağı, ayrıca bilirkişi raporunu teyit eder başkaca delil, beyan veya bilgi bulunmadığı gibi bilirkişi raporunda sınav sorularının alındığına dair kesin kanaatin de bildirilmediği, dosya kapsamında sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçunu ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine dair mahkûmiyetini gerektirir her türlü kuşkudan uzak, yeterli ve kesin delilin de bulunmadığı gözetilerek, atılı suçlardan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükümlerin 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3619, Karar No: 2014/2091, Tarih: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3619 E.  ,  2014/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25195, Karar No: 2016/1117, Tarih: 18.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/25195 E.  ,  2016/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlular hakkında başlatılan ve itiraz üzerine duran genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, alacaklının, yetkiye ve borca itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, davanın kabulüne, davalı yanın yetki itirazının reddine, itirazın kaldırılmasına yönelik olarak davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/l-c. maddesi gereğince; hüküm; tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsar. Yine aynı maddenin 2. fıkrası gereğince de; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün, 323-391 sayılı, 10.09.1991 gün, 281-415 sayılı ve 25.09.1991 gün, 355-440 sayılı kararları).

Somut olayda, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm kısmında, davanın kabulüne hükmedildiği halde, bir sonraki hüküm fıkrasında itirazın kaldırılmasına yönelik davanın reddine karar verildiği, bu haliyle kararın açık olmadığı, şüphe uyandırdığı ve dolayısıyla infazında tereddütlere yol açabileceği görülmektedir.

Mahkemece, alacaklının, ilamsız takipte yetkiye ve borca itirazın kaldırılmasına yönelik istemi hakkında, yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere uygun şekilde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3776, Karar No: 2017/1428, Tarih: 09.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/3776 E.  ,  2017/1428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 13/07/2012 tarihinde davalı şirket bünyesinde 2. müdür olarak çalışmaya başladığını, ancak 13/03/2015 tarihinde hiç bir sebep göstermeksizin haksız ve hukuka aykırı olarak işveren tarafından işine son verildiğini, fesih yazılı olarak yapılmadığı gibi fesih sebebi açık ve kesin olarak belirtilmediğini, iş güvencesi kapsamında, İş Kanunu’na tabi olarak 30 ve daha fazla işçi çalıştıran bir şirkette 2012 yılının Temmuz ayından bu yana çalışmakta olduğunu, davacının en son ücretinin brüt 4.284,37 TL olduğunu iddia ederek, davalı işveren tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak yapılan feshin geçersizliği ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davalının davacının iş akdinin feshini hukuka uygun yazılı olarak 4857 Sayılı İş Kanununun 25/II.maddesi uyarınca yaptığını, davacının bu bildirimi tebliğden açıkça imtina ettiğini, davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranarak işverenin güvenini kötüye kullandığı ve bir başka çalışana sataştığı, Whats-App yazışmalarından ve şirkete ait Excel verisinin gizli yollardan elde edilmesinden tespit edildiğini, bu yazışmalarda davacının ... Park Mağazasının 2.Mağaza Müdürü...' e maaşını sorduğunu ve ... tarafından bilgi alamayınca da kötü sözler ve ithamlara başvurduğunu,...' in bölge sorumlusu ... na davacı ile yaptığı Whats-App yazışmalarını gösterdiğini, bunun üzerine davacının merkez ofise görüşmeye çağırldığını, bu görüşmede davacıya ima ettiği müdür maaşları hakkında bilgisi olup olmadığı sorulduğunu, davacının bir bilgisinin olmadığını söylediğini, bunun üzerine kendisine yazışmalar gösterildiğini, davacının yazışmaları görünce bütün mağaza müdürlerinin maaşının olduğu tabloyu kendisinin Excel' de hazırladığını ifade ettiğini, ancak bu verilerin gizli bilgi olduğunu, davacı bu bilgilerin kendisine yasal yollardan ulaşmadığını, gizli yollardan elde edildiği bu görüşmede açıkça ikrar edildiğini, 13/03/2015 tarihinde davacıya savunma vermesi gerektiğinin yazılı olarak bildirildiğini, ancak davacının savunmayı almaktan imtina ettiğini, davacının fesih bildirimini de tebliğden imtina ettiğini, bu imtinalar iki şahitle tutanak altına alındığını, davacının açıkça ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davrandığını bu nedenle davacının iş akdinin hukuka ve yasalara uygun olarak haklı nedenle derhal feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshe konu edilen "davacının kendi ücretini diğer çalışanlarla paylaşması ve başka çalışanların ücretlerini öğrenmek için çalışanları zor durumda bırakma" olgusunun değerlendirilmesinde; davacının hareketinin, işverenin işini ne şekilde zora soktuğunun anlaşılamaması, ya da diğer çalışanları bu yönde zorlamasının yapılan işe ne gibi etkisi olduğu net olarak ortaya konmadığından; feshe konu edilen "hakaret" olgusunun değerlendirilmesinde ise dosyaya sunulan elektronik ortamdaki görüşme içeriğinde; davacının arkadaşı olduğu anlaşılan diğer çalışanla karşılıklı olarak yoğun argo içeren görüşme yaptığı, ancak tarafların söylenen argo sözlerden rahatsızlık duyduklarına ilişkin görüşme içeriğinde herhangi bir emare olmadığı, yapılan görüşmenin başkalarına açık olmayan özel görüşme olduğu dikkate alınarak iş aktinin feshinin isabetsiz olduğu kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçinin davalı işyerinde diğer bir çalışanla WhatsApp yazışması esnasında feshe konu edilen bir çok sözün kullanıldığı hususunda ( mahkemenin de kabulünde olduğu üzere ) bir tereddüt bulunmamaktadır.

Kullanılan sözcüklerin kararda dahi yazılmayacak düzeyde açıkça hakaret içerikli olmasına rağmen mahkemece hiç bir dayanağı olmadan hakaret kabul edilmeyip “argo” kabul edilmesi isabetsiz olup feshin süresinde ve haklı olduğu anlaşılmakla, kararın bozulması gerekmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 138.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.980,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 09.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2011, Karar No: 2018/5116, Tarih: 01.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2011 E.  ,  2018/5116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin Muratpaşa ilçesi 6971 ada 8 parsel B Blok 3. Kat 6 Nolu dairesini 22.05.2001 tarihinde üyelik devir sözleşmesi ile 15.500,00 USD bedelle ...’tan devraldığını ve davalı kooperatife üye giriş beyannamesi ile başvurduğunu ve müvekkilinden taahhütname alındığını, bu üyeliğe istinaden ... adına ödemeler yaptığını, müvekkilinin kooperatif üyesi olmasına rağmen hiçbir genel kurula çağrılmadığını, kooperatif tarafından müvekkiline 13.07.2004 tarih ve 8 nolu karar ile ...'ın üyeliğinin şaibeli olduğunun, ödemelerinin sorunlu olduğunun bildirildiğini, kararın 04.08.2005 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, müvekkilinin satış protokolündeki yükümlülükleri yerine getirmesine rağmen davalı kooperatif tarafından üyeliğine ilişkin haklarının kullandırılmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalı kooperatif üyeliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kooperatif vekili, devir sözleşmesinin, makbuz ve belgelerin kooperatifle ilgisinin olmadığını, davacının sunduğu belgelerin ‘... Konut Yapı Kooperatifi ...’ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacı tarafından davalı ... aleyhine açılan 2008/338 E. sayılı dosya ile iş bu dosya birleştirilerek yargılamaya devam olunmuş, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, birleşen dosya davalısı ...’ın kooperatife üye olduğuna dair kooperatif kayıtlarında bir kayıt bulunamadığı, üyeliği Bülent'ten devraldığını iddia eden davacının olmayan üyeliği devir alamayacağı gerekçesiyle davacının birleşen iki davasının da reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.