muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/27633, Tarih: 09.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19088 E.  ,  2013/27633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda borçlu, kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak 27.02.2013 tarihinde başlatılan icra takibine karşı, Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülmekte olan borçlu şirket hakkındaki iflasın ertelenmesi davasında verilen 28.11.2012 tarihli tedbir kararı ile 13.02.2013 tarihli ara kararına dayanarak, usulsüz yapılan takibin iptalini talep etmektedir.

Borçlu şirketin takibin iptali talebine dayanak yaptığı, Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/686 Esas ve 28.11.2012 tarihli tedbir kararı ile "… yeni takip yapılmamasına, evvelce başlamış olanların durdurulmasına" karar verildiği, bilahare, alacaklının tedbire ilişkin itirazı üzerine, anılan mahkemece, 13.02.2013 tarihli ara kararı ile ''...28/11/2012 tarihinde verilen ihtiyati tedbir kararı üzerine...C.E.'nin yürüttüğü... takibin durduğu ve yeni takip yapılamayacağı açıktır... ihtiyati tedbir kararı, kiralayan C.E.'nin muaccel hale gelecek kira alacaklarının tahsil edilmesini engelleyecek nitelikte yorumlanamaz ve davacı şirkette ihtiyati tedbir kararını bu şekilde yorumlayıp kira paralarını ödemekten kaçınamaz, ...davacı şirketin yeni gelen nakit akışı ile kira paralarını iradi olarak ödemesine" şeklinde karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece, takip tarihinden önce verilen tedbir ve ara kararı kapsamında, yeni takip yapılmamasına hükmedilmiş olup; takip yapılabileceğine ilişkin bir karar verilmediğinden, alacaklı tarafından borçlu şirket hakkında tedbir devam ettiği sürece takip yapılamayacağı açıktır.

Hal böyle olunca, mahkemece takibin iptaline karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile şikayetin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2478, Karar No: 2020/795, Tarih: 22.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2478 E.  ,  2020/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANİSA 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 1-2313 sayılı yasaya aykırılık 2-Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında 2313 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre;

1-)Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

a)Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, ilk alımdan sonraki alımların ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanıkl hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

22/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18977, Karar No: 2010/1086, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18977 E.  ,  2010/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12035, Karar No: 2013/11267, Tarih: 16.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2012/12035 E.  ,  2013/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihine göre, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

2-TC. Anayasa'sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanların ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/17285, Karar No: 2014/15273, Tarih: 06.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17285 E.  ,  2014/15273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara(Kapatılan) 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ :01/07/2014

NUMARASI :2012/250-2014/189

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı E.. A... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri desteği Levent idaresindeki araçla tek taraflı olarak yaptığı kazada vefat ettiğini belirterek asıl davada destekten yoksun kalma nedeni ile fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için ayrı ayrı 100,00.-TL olmak üzere toplam 300,00.-TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep etmiş, birleşen davada ise Alev için 49.678,77.-TL, Asya için 13.775,25.-TL, Alya için 13.775,25.-TL olmak üzere toplam 77.229,27.-TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 20.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.

Davalı E.. A... vekili, davalıya sigortalı araç sürücüsünün kusuruyla meydana gelen kaza sonucu davacıların tazminat talep etme haklarının bulunmadığını, davacıların 3. kişi sayılamayacağını, poliçe limiti ile sınırlı olarak, gerçek zarardan, kusuru oranında sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüyle asıl davada davacı eş Alev için 111.613,43.-TL, Asya ve Alya için ayrı ayrı 18.078,64.-TL olmak üzere toplam 147.770,71.-TL, birleşen davada eş Alev için 49.678,77.-TL, Asya için 13.775,25.-TL, Alya için 13.775,25.-TL olmak üzere toplam 77.229,27.-TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 20.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı E.. A... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacılar üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağına, dolayısıyla araç sürücüsünün veya işletenin tam kusurlu olmaları halinde, desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketi, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda işleten veya sürücü tam kusurlu olsalar bile, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar sayılı ilamları uyarınca) göre davalı Ergo Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava davacılar desteğinin ölümü nedeni ile Borçlar Kanunu'nun 45. maddesi (6098 sayılı BK m. 53) gereğince destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı yan tarafından 6100 salıyı HMK m. 107 uyarınca hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar olarak fazlaya dair hakları saklı tutularak destekten yoksun kalma nedeni ile davacıların her biri için 100,00.-TL olmak üzere toplam 300,00.-TL maddi tazminat talebi ile davalı aleyhine belirsiz alacak davası açılmıştır.

Bir insanın ölümü hukukî anlamda bir zarar olmamakla beraber, bu yüzden yine de bazı zararlar meydana gelmiş olabilir. İşte BK'nın 45/II. maddesinin (6098 sayılı TBK m. 53) öngörmüş olduğu hal, ölüm sonucu vukua gelen bir kısım zararların tazminini hükme bağlamaktadır. Bu hükme göre, ölenin yardımından faydalananlar, bu yüzden yoksun kaldıkları faydayı, tazminat olarak, sorumludan isteyebilirler. Buna “destekten yoksun (muinden mahrum) kalma tazminatı” denir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Yani haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse BK'nın 45/II. maddesine dayanarak uğradığı zararın ödetilmesini isteyebilir.

Destekten yoksunluk zararının hesabında müteveffanın gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Somut olayda mahkemece yargılama aşamasında davacıların destekten yoksun kalma zararlarının belirlenmesi için 18.12.2013 tarihli bilirkişi raporu alınmış, davacılar desteğinin çalıştığı işletmeden celp edilen ücret bordrolarında asgari ücret düzeyinde kazanç sağladığından, raporda desteğin geliri asgari ücret kabul edilerek hesaplama yapılmış, bu raporda davacıların zararı 147.770,71.-TL olarak belirlenmiştir. Davalı yanın sözkonusu rapora itirazı üzerine alınan raporda ise bu kez 24.04.2014 tarihli ek raporda Türkiye Sosyal Sigortalar, Eğitim, Büro, Ticaret, Kooperatif ve Güzel Sanatlar İşçileri Sendikasından desteğin alabileceğin ücretin 2.500,00.-TL – 2.600,00.-TL olduğu belirtilmesi nedeniyle desteğin geliri 2.550,00.-TL olarak hesaplanmış, davacıların zararı 480.640,58.-TL olarak belirlenmiş, davacılarca bakiye zararları için birleşen dava açılmıştır. Görüldüğü gibi müteveffanın gelirinin farklı değerlendirilmesi çok farklı sonuçları ortaya çıkarabilmektedir.

Davacılar müteveffanın T.. Dek. Eml. Mim. İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin satın alma ve muhasebe sorumlusu olduğunu ve bu şirketin hissedarı olduğunu, aylık gelirinin 4.000,00.-TL – 5.000,00.-TL civarında olduğunu ileri sürmüş, davacı yan tarafından dosyaya eklenen 14.10.2010 tarih 7669 sayılı Ticaret Sicil Gazetesi'de müteveffanın sözkonusu şirketin % 50 hissedarı olduğu ve adı geçen şirketten dosyaya ekli 18.03.2014 havale tarihli yazısında müteveffanın satın alma ve muhasebe sorumlusu olarak görev yaptığının bildirildiğinin anlaşılmasına karşın, 06.11.2013 havale tarihli şirket yazı ekinde yer alan desteğin bordrolarında ise aylık gelir olarak asgari ücret bildirildiği görülmektedir. Böyle bir davada gerçek zararın belirlenmesi için, desteğin gelirinin daha net ve ispata yarar somut delilerle ortaya konulması gerekmektedir.

Bu bakımdan müteveffanın gelirinin somut ve ispata yarar delillerle subuta ermediği dikkate alınarak, öncelikle desteğin çalıştığı şirketin halen hissedarı olup olmadığının belirlenmesi ile halen hissedar olması halinde şirkete ilişkin bilgileri, işletme defteri ve vergi kayıtları toplanarak, yapılan işten sağlanan bir gelirin bulunması halinde bu gelirin elde edilmesinde desteğin bedensel ve yönetsel katkısı belirlenip, kişinin yerine başkasının çalıştırılması olanağı gözönüne alınarak ona yapılacak ya da yapılması gereken ücret temel esas alınarak bu miktar üzerinden destek zararının hesaplanmasının gerektiği, halen şirket hissedarı olmaması halinde ise desteğin çalıştığı şirketten bildirimi yapılan asgari ücret dışında her ay düzenli olarak ücret alıp almadığının araştırılması, bu iddiaların ispatlanamaması halinde ise asgari ücretin neti tutarında gelir sağladığının kabulü ile bu miktar üzerinden destek zararının hesaplanması gereklidir. Bu bakımdan desteğin elde ettiği gelirin belirlenmesi ile uzman aktüer bilirkişiden yeniden bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak birleşen davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı A.. Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı E.. Sigorta A.Ş'ne geri verilmesine 6.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2909, Karar No: 2016/339, Tarih: 14.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/2909 E.  ,  2016/339 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ... vekili ile davalı ... ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- ... ...nün 24.01.2013 havale tarihli yazı cevabının içeriğinde dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun yapılmadığının belirtilmesine rağmen yazının ekinde 1 adet orman kadastro haritası ile 11 sayfa çalışma tutanağının bulunduğu bildirilmiş fakat bu eklerin dosya arasında bulunmadığı gözlenmiştir. ... ... çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapılmış bir orman tahdidinin var olup olmadığının sorulması, varsa buna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin celbi sağlanıp, en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları da ilgili yerlerden getirtilerek,

2- Dosya keşfe katılan fen ve orman bilirkişisine verilerek, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, varsa kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek haritada komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi ve dava konusu taşınmazın kesinleşmiş tahdit içinde kalıp kalmadığını duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça belirtildiği müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/01/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.