muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21358, Karar No: 2014/20119, Tarih: 01.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/21358 E.  ,  2014/20119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B. - 2013/352792

Firar suçundan sanık F.. K..’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 292/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/1070-198 sayılı ilâmı tekerrüre esas tepkil ettiğinden cezasının anılan Kanun’un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/04/2010 tarihli ve 2004/449 esas, 2010/516 sayılı kararının kesinleşerek infaza verilmesini müteakip, hükümlünün cezasının hak ederek salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin, Çanakkale İnfaz Hâkimliğinin 21/02/2013 tarihli ve 2013/435 esas, 2013/434 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2013 tarihli ve 2013/255 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.11.2013 gün ve 65763 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2013 gün ve KYB. 2013-352792 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Açık Ceza infaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği’nin 8. maddesinin 1. fıkrasının e bendindeki; “Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;... Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler, açık kurumlara ayrılamaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca, iyi halli sayılmayan hükümlünün cezasının, hak ederek salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2013 gün ve 2013/255 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 01.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6563, Karar No: 2012/8424, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6563 E.  ,  2012/8424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 29.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/889 Esas, 2012/679 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizce, Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/2242 Esas, 2011/5999 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

1- Mahkeme dosyası içinde bulunan ... Ticaret Odasının 07.05.2009 tarih ve 59220 sayılı yazısına göre sanıklar ... ve ...'in şirket yetkilisi olduğunun, ... Ticaret Sicili Memurluğunun 19.11.2009 tarih ve 142104 sayılı yazısında ise sanıklardan sadece ...'in yetkili olduğunun bildirilmesi karşısında, suç tarihi itibarıyla cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından şirket anasözleşmesi de getirtilip, şirketi temsil ve ilzama yetkili olan sanık belirlenip, buna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla sanıkların yetkilisi oldukları ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde ... Ticaret Sicili Memurluğunun 19.11.2009 tarih ve 142104 sayılı yazısında belirtilen “ ... Mahallesi ... İş Merkezi N.269/2 Ümraniye” adresinde de zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27114, Karar No: 2013/20519, Tarih: 22.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27114 E.  ,  2013/20519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın hazırlıktan beri değişmeyen savunmalarında, dava konusu sigaraları içmek ve hediye amaçlı olarak satın aldığını belirttiği anlaşılmakla, mahkemece savunmasının aksinin kabulü gerekçesi tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

2-Sanığın kısa süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmemesi konusunda yeterli ve yasal gerekçe gösterilmemesi,

3-Gün adli para cezasının TCK 52. maddesi uyarınca paraya çevrilmesi gerekirken; kısa kararda 4 gün adli para cezası olarak yazıldığı halde hükmün gerekçesinde gün adli para cezasının TCK 52. maddesi uyarınca 20 TL den 80 TL adli para cezasına çevrildiği yazılarak, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması yine sanığa verilen cezanın ertelenmesine denilerek cezalar arasında ayrım yapılmaksızın gün adli para cezasını da kapsar şekilde erteleme yönünde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2288, Karar No: 2016/1667, Tarih: 17.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2288 E.  ,  2016/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı görevsizlik nedeniyle davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, binaya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelin de müvekkilinin alacağın ... TL olmasına rağmen .... TL göründüğünü, alacağın sırasına bir itirazları olmamakla birlikte miktardaki yanlışlık nedeniyle dava açıldığını ileri sürerek, müvekkilinin alacağının düzeltilerek sıra cetvelinin buna göre düzenlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, davayı kabul ettiklerini ifade etmiş, diğer davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının kendisinden önceki alacaklıların sırasına ve alacak miktarına itiraz etmediği, kendi alacağının miktarına itiraz ettiği, alacağının icra müdürlüğünce yanlış hesaplandığını ileri sürdüğü, takip hukukundan doğan bu uyuşmazlığın çözüm yerinin İcra Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9119, Karar No: 2018/2024, Tarih: 01.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9119 E.  ,  2018/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında 2. İhbarname Dağıtımı, Enerji Kesme-Açma Hizmeti Sözleşmesi imzalandığını, davacı yanca edimleri yerine getirildiği halde davalının ödediği hak ediş bedelinden 70.327,32 TL'nin iadesi için fatura tanzim ettiğini, bahsi geçen faturanın davacı yanca itiraz edilerek iade edilmesi üzerine davalının teminat mektuplarını nakde çevireceğini bildirmesi davacının ticari itibarını ve başkaca ihalelere katılamam riskini düşünerek talep edilen miktarı ihtirazi kayıtla ödediğini ileri sürerek, davalı yanca haksız şekilde tahsil edilen 70.327,32 TL'nin ödeme tarihi olan 10.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davacı hak edişlerinin hesaplanmasında, sözleşme hüküleri dikkate alınarak, yapılan incelemede 70.327,32 TL fazla ödeme yapıldığının tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya yapılan ihalenin personel temin ihalesi olmadığı, hizmet alım ihalesi olup hizmet bedelinin personel gün sayısına göre değil, sözleşmede öngörülen birim fiyatlar üzerinden yapılan iş adetlerine göre alınması gerektiği, bu sebeple ilk tayin edilen bilirkişi raporunun hükme esas alınmaya daha elverişli olduğu, davacının taahhüt ettiği sözleşme şartlarını yerine getirdiği, eksik çalıştırılan işçi sayısına göre hesaplanarak davalı idare tarafından davacıdan tahsil edilen 58.870,35.TL nin haksız olduğu, Asgari Ücret fiyat farkının sözleşme gereği personel sayısına göre hesaplanarak faturaya dahil edilmesi nedeniyle eksik çalıştırılan personel başına hesaplanan 8.012,07 TL ile 3.444.90 TL ceza uygulamasının davacıdan tahsil edilmesinin ise doğru bir uygulama olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 58.870,35 TL'nin 17.07.2012 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Dava, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesine davalı olarak tanzim edilen ve ihtirazi kayıtla ödenen fatura bedelinin istirdatına ilişkindir.

Mahkemece, tanzimi yoluna gidilen iki ayrı bilirkişi raporunda 58.780,35 TL olarak tespit edilen asgari ücret tutarının davacıya iadesi gerekip gerekmediğine ilişkin olarak birbiriyle taban tabana zıt görüşler bildirilmiş olup, alanında uzman yeni bir bilirkişi heyeti tayin edilerek, mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkiyi giderilecek içerikte açıklamalı,gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22956, Karar No: 2015/30042, Tarih: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/22956 E.  ,  2015/30042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2012/1034-2014/68

DAVA : Davacı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle Dairemizin 13.10.2015 tarihli, 2015/21590 esas ve 2015/28556 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere işçi imzasını içermeyen ve işverence tek taraflı düzenlenen puantaj kayıtlarına itibar edilmemesi gerekir ise de; davacı tanıkları davacının çalışma düzenine ilişkin bilgi sahibi olmadıklarından dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacakları somut, yeterli ve inandırıcı delillerle ispatlanamadığı için davanın reddi gerektiği anlaşılmakla; davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.11.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5905, Karar No: 2013/14345, Tarih: 13.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5905 E.  ,  2013/14345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce iki kez “İncelenmesine gerek görülen ve davalı ... şirketi ile dava dışı ... şirketi arasında rödevans sözleşmesine konu edilen kömür ocağı ile ilgili Maden Kanunu’na göre verilen işletme ruhsatının ilk tesisinden itibaren ilgili kurumdan temin edilerek gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ancak her iki geri çevirme kararına rağmen, davalılar arasında herhangi bir sözleşme olmadığı, ancak davalılar ile dava dışı olan tüzel kişiler arasında sözleşmeler olduğu belirtilerek, sözleşme örnekleri gönderilmiştir.

3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca “Madenler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, içinde bulundukları arzın mülkiyetine tabi değildir. Maden ruhsatları ve buluculuk hakkı, devredilebilir. İşletme izni devredilemez. İşletme ruhsatı bir bütün olarak ve yönetmelikte belirtilecek esaslar çerçevesinde devredilebilir. Bütün maden hakları ve faaliyetleri ile ilgili teknik ve mali konuları havi maden sicili, yönetmelikte belirtildiği şekilde Genel Müdürlük tarafından tutulur. Maden haklarının devir, intikal, haciz, rehin ve ipotek veya sona erme durumları bu sicile işlenir.  Maden sicili alenidir. İlgililer sicil kayıtlarının maden sicil memurlarından biri huzurunda gösterilmesini isteyebilir. Maden sicilindeki kayıtların bilinmediği iddia edilemez. Madenler üzerine iktisap edilecek haklar tescil edilmedikçe hüküm ifade etmez”.

Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliği’ne göre ise “Maden ruhsatları ve sertifikaları talep halinde, hukuki bir sakınca bulunmadığı takdirde, Kanunun 6 ncı maddesindeki maden haklarını kullanma ile ilgili şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilere Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü’nce devredilebilir. Buluculuk hakkı sahibi, bu hakkını ruhsat ile birlikte devredebilir. Devir, icra ile satış veya mahkeme kararına dayalı yapılıyor ise, ruhsatı devralması gereken kişi veya şirket, devri gerektiren belgelerin aslı veya noter onaylı örneği, harç ve teminatların yatırıldığını gösteren belgeler ile Genel Müdürlüğe müracaat eder”.

Belitilen mevzuat kapsamında, davacının çalıştığı ocak ve ocak saha numarası belirtilerek, ilgili genel müdürlükten bu ocak ve saha ile ilgili tüm ruhsatlar, varsa buluculuk hakkı, sicil kayıtları, devir işlemleri ve kayıtlarının ilgili genel müdürlükten temin edilerek gönderilmesi için dosyanın bir kez daha yerel mahkemesini GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9077, Karar No: 2016/6648, Tarih: 03.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/9077 E.  ,  2016/6648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 21.11.2004 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.08.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde 13.05.2011 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilip 24.10.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.08.2009'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci eylemin suç tarihi olan 13.05.2011 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen (durma süresi hariç) dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1966, Karar No: 2011/8845, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1966 E.  ,  2011/8845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca maktuen değer biçilmesinde ağaç bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.