muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2938, Karar No: 2010/1031, Tarih: 01.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/2938 E.  ,  2010/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 103 ada 3 parsel sayılı 535,15 m² yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı hazinenin tutunduğu kadastro tespitine esas alınan 24.11.1988 tarih ve 8 sayılı tapu kaydının, dava konusu taşınmaza ait olduğu hususunda yanlar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacı ...’ın davalı hazineden satın aldığını iddia ettiği taşınmazın, dava konusu taşınmaz olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Mahkemece davacı tarafından ibraz edilen satın almaya ilişkin belgeler getirtilmeden ve dava konusu taşınmaz başında keşif icra edilmeden karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı ... dava konusu taşınmazı davalı hazineden satın aldığını öne sürdüğüne göre satışla ilgili bütün bilgi ve belgelerin onaylı suretlerinin İskan Müdürlüğünden, kayıtlar başka kuruma devredilmiş ise ilgili kurumdan, ayrıca dava konusu taşınmaza komşu 103 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların dayanağı tapu kayıtları Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan satış belgeleri ve komşu parsellere ait kayıt ve belgeler yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kaydın kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, öte yandan hazine adına tapuda kayıtlı taşınmazların hazine tarafından kişilere satılmaması ve usulüne uygun kayden tapuda devredilmemesi halinde zilyetlikle kazanılamayacağı da düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9022, Karar No: 2018/3925, Tarih: 09.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9022 E.  ,  2018/3925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar, davalı ... (... Asfalt Fabrikaları San ve Tic.AŞ) ve fer'i müdahil ... Mühendislik İnş. Tic. San. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 16.03.2009 tarihinde davalı ...'nin sürücü ve davalı ... Sigorta AŞ. nin trafik sigortacısı ve ...ın işleteni olduğu aracın yola aniden çıkması sonucu, davalı ... Anonim Türk Sigorta Şirketine sigortalı ve davacıların oğlu ...'ın içerisinde yolcu olarak bulunduğu aracın kontrolünü kaybederek, orta refüje çarparak alev aldığını, ...'ın yanarak vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, her bir davacı için 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatı ve defin gideri ile 20.000,00'er TL manevi tazminatın (sigorta şirketleri maddi tazminattan ve faizden dava tarihinden itibaren sorumlu olmak üzere) tutularak, olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 29.09.2014 tarihli dilekçe ile anne için 41.970,78 TL., baba için 45.066,18 TL olarak taleplerini ıslah etmiştir.

Davalılar ..., ... Sigorta A.Ş ve ... Asfalt Fabrikaları San. ve Tic. A.Ş vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, Borçlar Kanunun 44. maddesi nazara alınarak davacı Nazire Akça için 15.108,15 TL, ... için 16.245,45 TL olmak üzere toplam 31.353,60 TL destek tazminatı ile 1.500,00 TL defin giderinin tüm davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davalı sigorta şirketleri için dava tarihinden diğer davalılar için olay tarihi olan 16/03/2009 tarihinden yasal faiz uygulanmasına, davalı sigorta şirketlerinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu sayılmalarına, davacılar için ayrı ayrı 10.000,00 TL olmak üzere toplam 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... A.Ş'den olay tarihi olan 16/03/2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar, davalı ... (... Asfalt Fabrikaları San ve Tic.AŞ) ve fer'i müdahil ... Mühendislik İnş. Tic. San. Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İsfalt vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İsfalt vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

2- Kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun "tazminat miktarının tayini" başlıklı 43. maddesinde (6098 sayılı TBK 51. md); hakimin, tazminatın türü ve kapsamının derecesini, durum ve mevkiinin gereğine ve hatanın ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiş; "Tazminatın tenkisi" başlıklı 44. maddesinde (6098 sayılı TBK 52. md) ise; zarar gören taraf, zarara razı olduğu veya kendisinin eylemi zararın doğmasına ya da zararın artmasına yardım ettiği ve zararı yapan kişinin durum ve mevkiini ağırlaştırdığı takdirde hakimin, zarar ve ziyan tutarını indirebileceği veya zarar ve ziyanı hüküm altına almaktan vazgeçebileceği açıklanmıştır.

Müterafik kusur indiriminde her somut olayın özelliğine göre, olayın meydana geliş tarzı ve zararın artmasında zarar görenin kusurlu davranışının sonuca etkisi değerlendirilerek uygun oranda bir indirim yapılmasını gerektirir. Müterafik

kusur indirimi, murisin yolcu olarak bulunduğu araç için söz konusu olup; karşı araç için söz konusu olmadığından mahkemece, karşı araç ZMSS'si ... Sigorta A.Ş., işleten ve sürücüsü aleyhine hükmedilecek tazminattan desteğin alkollü sürücünün arabasına binmesi nedeniyle indirim yapılması doğru görülmemiştir.

Somut olayda; davacıların desteği ...'ın, arkadaşı olan araç sürücüsü ... ile birlikte alkol aldıktan sonra ve sürücünün alkollü olduğunu bilerek araca bindiği, ceza soruşturma dosyasıyla sabittir. Desteğinn alkollü sürücünün aracına binmekle müterafik kusurlu olduğu, yerel mahkeme tarafından doğru biçimde tespit edilip tazminattan indirim yapılmış ise de; desteğin müterafik kusuru nedeniyle tazminattan yapılan %30 oranındaki indirim Dairemiz'in yerleşik uygulamaları ve somut olayın özelliklerine göre bir miktar fazla olmuştur.

Bu durumda mahkemece; az yukarıda yapılan açıklamalar da gözetilerek, desteğin müterafik kusuru nedeniyle, Dairemiz uygulamaları ile de benimsenen, somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olan %20 oranında indirim yapılması gerekirken, somut olay şartlarına uymayan yüksek oranda müterafik kusur indirimi yapılması bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda mahkemece; az yukarıda yapılan açıklamalar da gözetilerek, desteğin müterafik kusuru nedeniyle, Dairemiz uygulamaları ile de benimsenen, somut olayın özelliklerine ve hakkaniyete uygun olan %20 oranında indirim yapılması gerekirken, somut olay şartlarına uymayan yüksek oranda müterafik kusur indirimi yapılması bozmayı gerektirmiştir.

3-Yasal, hakkaniyet ve takdiri indirimler nedeni ile davanın kısmen kabul edilmesi halinde, indirimden dolayı reddedilen kısım yönünden davalı yararına vekalet ücreti takdir edilip edilmeyeceği önem kazanmaktadır. Kısmen reddedilen miktar, Borçlar Kanunu'nun 43,44 ve 161/son maddesinden kaynaklanan bir indirim ise indirim miktarı yasadan kaynaklandığından bu indirim nedeni ile davalılar yararına vekalet ücreti takdir edilemeyecektir. Şu durumda; mahkemece, kısmen reddedilen miktarın, asıl alacaktan takdiri indirim yapılması nedeniyle yasadan kaynaklandığı ve bu durumda davalılar yararına vekalet ücreti takdir edilemeyeceği nazara alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde, BK.nun 44. madde gereğince yapılan indirimden dolayı reddedilen kısım için davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

4-Fer'i müdahil vekilinin temyiz itirazlarına gelince, mahkemece feri müdahil ... Mühendislik İnş. Tic. San. Ltd. Şti. ne 11.03.2015 tarihli temyiz harç ve masraflarının yatırılmasına ilişkin muhtıranın gönderildiği ve 31.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı anlaşılmakla, bu nedenle fer'i müdahil vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İsfalt vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle feri müdahil vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, aşağıda dökümü yazılı 2.707,90 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15001, Karar No: 2013/15338, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/15001 E.  ,  2013/15338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından temyiz edilmiş mahkemece 04.09.2013 gün ve 2013/12-263 sayılı kararla temyiz dilekçesi reddedilmiş, red kararı yasal süre içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kesin olarak yüze karşı verilen kısa karar davanın kabulü niteliğinde olması nedeniyle temyiz edilmeyip, gerekçeli kararın itirazın kaldırılması talebinin reddine ilişkin bulunması sebebiyle davacı vekilinin öğrenmeye nazaran yapmış olduğu 02.08.2013 günlü temyiz talebinin süresinde yapılmış olduğu kabul edilerek dosya ve ekleri incelendi.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahalli mahkemece İİK. 363. maddesi kapsamında kararın temyizi kabil olmadığı kanaatiyle İİK.nun 365 md. uyarınca davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş ve bu kararda süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davadaki talep tahliye ve haciz istekli takibe konu site aidatları alacağının tahsili ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Bu durumda takip tahliyeyi de içerdiğinden İİK.nun 363. maddesinde açıklanan ve takibe konu olan alacak için değerlendirme yapılan yasa maddesi olayımızda uygulanamayacağından, mahalli mahkemesinin 04.09.2013 günlü ek kararının kaldırılmasına karar verildi.Dosya ve ekleri incelendi.Gereği görülüşüp düşünüldü.

Mahkemece, kısa kararda davacının davasının kabulüne, kiralananın tahliyesine karar verildiği halde, gerekçeli kararda yetki itirazının kaldırılmasına ve borca itirazın kaldırılmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

6100 Sayılı H.M.K.nın 298/2 maddesindeki düzenlemeye göre gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağından kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenini oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3490, Karar No: 2011/10179, Tarih: 08.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3490 E.  ,  2011/10179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/32447, Karar No: 2012/15428, Tarih: 07.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32447 E.  ,  2012/15428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikâyetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol'ün 1. maddesinde; " ... Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz '" " hükmü yer almaktadır.

Ek protokol'ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; " ... Her hakiki veya hükmü şahıs malların masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dâhilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir... " ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no 'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna  vararak tazminata hükmetmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih ve 31277/03 sayılı, Kuzu-Türkiye davası hakkındaki kararında, davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmaması, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no 'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna  vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih ve 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye davası ve 18 EKİM 2005 tarih ve 74405/01 sayılı Tütüncü Ve Diğerleri - Türkiye davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir aracın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen aracın fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikâyetin reddi gerekecektir.

Somut olayda haciz konulan borçlu belediyenin araçlarının kamu hizmetinde fiilen kullanılıp kullanılmadığı konusunda il emniyet müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabı ile yetinilerek araçların kamuya tahsisli olmadığı sonucuna varılmış olup mahallinde yapılacak keşif neticesinde fiili durumu gösterir bilirkişi raporu alınmamıştır.

O halde mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda hacze konu araç üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2332, Karar No: 2012/4161, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2332 E.  ,  2012/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/240, Karar No: 2008/1842, Tarih: 11.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/240 E.  ,  2008/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2007

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.09.1999-15.09.2003 tarihleri arası çalıştığının tesbitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin Reddine  karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı kurum vekilinin  temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davacı 1.9.1999-15.09.2003 tarihleri arasında davalı Bilkent Üniversitesinde master ve doktora öğrencisi sıfatı altında hizmet akti ile çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.