muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24762, Karar No: 2019/8368, Tarih: 16.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24762 E.  ,  2019/8368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile aralarında 13/11/2013 tarihli ... hizmeti satın alma sözleşmesi bulunduğunu, davalının 2014 Eylül hakedişinden SUT ve Sözleşmeye aykırılık iddiasıyla kesinti yaptığını, ancak kesintilerin haklı olmadığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 30.035,81 TL'nin hakediş tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yapılan kesintilerin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda davalı kurum, nöroloji ve iç hastalıkları branşlarındaki kesintilerle ilgili olarak davacı tarafından bir hastaya yapılan bilgisayarlı tomografi işlemi ile başka bir hastaya yapılan kolonoskopi işlemlerinin hastalara kısa süre önce başka bir ... hizmet sunucusunda daha yapıldığını, ikinci kere yapılmasının gereksiz ve hatta hasta için riskli olduğunu belirtmekte, davacı ise başka hizmet sunucusunda yapılan tetkiklerin MEDULA' dan görülemediğini ileri sürerek kesintinin haksız olduğunu iddia etmektedir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu tetkiklerin beyin tetkiki ve kolonoskopi olması sebebiyle hastalar tarafından doktora söylenmemiş olmasının veya ikinci kere yapılmasının istenmiş olmasının mümkün olmadığı, bu nedenle davalı tarafından yapılan kesintilerin yerinde olduğu bildirilmişse de, Kurum, müzekkere cevabında davacının başka sunucuların yaptığı tetkiklerin MEDULA sisteminden görülemediğini bildirerek davacının iddiasını doğrulamıştır. Şu halde nöroloji ve iç hastalıkları branşlarıyla ilgili olarak davanın kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın tümden reddi cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazların incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6824, Karar No: 2017/1749, Tarih: 06.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6824 E.  ,  2017/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirkete 11.08.2014 tarih 278551 numaralı 356.909,11.-TL bedelli faturadan bakiye 143.870,00.-TL borçlu olduklarını, ödeme yapılmadığından faiziyle birlikte 147.482,52.-TL alacağın tahsiline yönelik Batman 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/8812 esas sayılı dosyasından başlatılan icra takibine, davalı - borçluların haksız olarak itiraz ederek takibi durdurduklarını, itirazdan sonra 100.00,00.-TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, duran takibe devam edebilmek için davalı - borçluların itirazlarının iptaline ve haksız itirazları nedeniyle %20 icra inkar tazminatına mahkum edilmelerini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki yetki sözleşmesi gereği, davanın sadece yetkili kılınan ... mahkemelerinde görülebileceğini, mahkemenin yetkisiz olduğunu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi 100.000,00.-TL ödeme yapıldığını, daha sonra kalan 43.870,88.-TL'nin de davacı şirketin banka hesabına yatırılmak suretiyle asıl alacağın ödendiğini, takip öncesi temerrüt şartları oluşmadığından faiz talebinin doğru olmadığını savunarak, davanın reddine ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından açılan icra takip dosyasına itirazın iptali davasının yargılamasının devam ettiği sırada, davalı tarafın icra takibinin konusunu oluşturan ana parayı ödediği anlaşıldığından konusuz kalan bu husus hakkında karar verilmesine yer olmadığına, faiz alacağı açısından yargılamaya devamla, takibin 5.380,71.-TL faiz alacağı üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, faturaya dayalı alacağın tahsiline yönelik icra takibine itirazın iptaline ilişkindir. Davalı borçlu tarafından asıl alacağın 100.000,00.-TL'sı dava tarihinden önce, 43.870,88.-TL'sı ise dava tarihinden sonra ödenmiştir. Davacı alacaklı takip talebinde işlemiş faiz talep etmiştir.

Mahkemece, öncelikle davalının TBK.'nın 117. maddesi gereğince takip tarihinden evvel temerrüde düşürülüp düşürülmediği araştırılarak, temerrüde düşürülmemiş ise takip tarihinden öncesi için istenilen faiz isteminin reddine karar verilmesi gerekir.

Diğer yandan dava tarihinden sonra yapılan ödemelerin, icra müdürlüğünce infaz sırasında nazara alınacağı dikkate alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu yönden de kazanılmış haklara dikkat edilerek hüküm kurulmak üzere bozulması gerekmiştir.

Diğer yandan dava tarihinden sonra yapılan ödemelerin, icra müdürlüğünce infaz sırasında nazara alınacağı dikkate alınmadan, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu yönden de kazanılmış haklara dikkat edilerek hüküm kurulmak üzere bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8740, Karar No: 2022/16864, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8740 E.  ,  2022/16864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Hayrabolu Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Hayrabolu İlçesi, Kandamış Mahallesi, 28 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8707, Karar No: 2009/111, Tarih: 15.01.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/8707 E.  ,  2009/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 104 ada 18, 19, 36 ve 37 parsel sayılı 642.40, 1063.36, 5228.36 ve 2421.24 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kayıtları, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle hisseleri oranında ... mirasçıları ... ve müşterekleri adına tesbit edilmiştir. Davacı ...oğlu ..., yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazların kök murisi ... oğlu ... ın tüm mirasçıları adına tescili gerektiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... kızı ..., davacı ile aynı iddialara dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ...’ın açtığı davanın reddine, müdahil davacı ...’nın davasının davalı ... Kandemir hissesi yönünden kabulüne, çekişmeli 104 ada 18, 19, 36 ve 37 parsel sayılı taşınmazların ...’in kendi açısından kabulü gözönüne alınarak ve hissesi müdahil davacı ... adına yazılarak hisseleri oranında ... ile ...dışındaki ...mirasçıları adına tescillerine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece müdahil davacı davasının davalı ... Kandemir hissesi yönünden kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin kabul ve değerlendirmesi dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır. Davalı ... Kandemir tarafından dosyaya sunulan ve mahkemece müdahil davacı ... lehine hisselerinden feragat olduğu kabul edilen 7.6.2004 havale tarihli dilekçe, dilekçenin açık olmaması nedeniyle Müşerref Kandemir’in iradesini açık ve net olarak bildirmediği gibi, dilekçenin başlık bölümü ile içeriğinin çeliştiği de anlaşılmaktadır. Nitekim ...karardan sonra mahkemeye sunduğu 08.02.2008 havale tarihli dilekçesi ile mahkemece feragat iradesinin yanlış değerlendirildiğini bildirmiştir. Feragat, davanın taraflarından birinin talebinden, vazgeçmesi olup, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 95/1. maddesine göre kesin hükmün hukuki sonuçlarını doğurur. Hal böyle olunca, hakkından vazgeçen Müşerref Kandemir mahkemeye davet edilerek feragat dilekçesinde kimin lehine hakkından feragat ettiği kendisine sorulup dilekçedeki gerçek iradesi tereddütsüz, açık ve kesin olarak belirlendikten sonra bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet bulunmamaktadır. Davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10747, Karar No: 2013/15949, Tarih: 18.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/10747 E.  ,  2013/15949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 40. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/12/2011 tarih ve 2011/316-2011/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı... Tesisat İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'ndeki hissesini, iade edileceği inancıyla davalı kardeşi ...'a devrettiğini, ancak hisselerin iade edilmediği gibi bedellerinin de ödenmediğini, hisse devir sözleşmesi ile kararlaştırılan bedelin gerçek değeri yansıtmadığını, davalının müvekkilini kandırdığını ve müzayaka halinden faydalandığını, davalının, davalı... Tesisat İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin malvarlığını ortağı bulunduğu diğer davalı şirkete aktardığını ileri sürerek hisselerin iadesini, olamadığı takdirde hisse devrinden kaynaklanan alacağın tespitini ve hisse devir bedeli olarak fazlaya ilişkin haklan saklı kalmak kaydıyla 50.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilleri şirketlere husumet yöneltilemeyeceğini, davacının hisselerini müvekkili Rafet'e devrettiğini ve devir bedelini aldığım, iddiaların asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının inançlı işlem olduğunu iddia ettiği sözleşmenin yazılı şekilde düzenlendiği, aksinin ancak yazılı delil ile ispat edilebileceği, davacının davalıya gönderdiği ihtarnamede herhangi bir ortaklık hak ve taleplerini bulunmadığı, davacının iddiasını yazılı bir delille ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17249, Karar No: 2011/2100, Tarih: 17.02.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/17249 E.  ,  2011/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

5237 sayılı TCK'da nisbi para cezası öngörülmeyip 6831 Sayılı Kanunun 91/1 ve 2. maddelerindeki para cezası ile emval miktarının çarpımı sonucu bulunan sonuç para cezasının 1.- TL'nin altında kalıp 5335 Sayılı Kanun ile 5083 Sayılı Kanun'un 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca para cezası tayin edilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus CMUK 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karardan sanık hakkında tayin edilen 343.TL temel adli para cezasının çıkarılması; bu ceza üzerinden diğer arttırım ve indirim maddeleri ile 647 Sayılı Kanunun 4 ve TCK 72. maddesinin tatbiki suretiyle bulunan 4.415.\_ Tl sonuç adli para cezasının da 2.700.- TL'na indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18,40 TL temyiz harcının sanıktan tahsiline, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5161, Karar No: 2019/4192, Tarih: 10.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5161 E.  ,  2019/4192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Kocaeli 2.İcra Müdürlüğünün 2014/7562 E. sayılı dosyasından dava dışı borçlu adına kayıtlı aracın satışının yapıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olmadığı, satış bedelinin muhafaza masraflarını dahi karşılamadığı bu nedenle diğer alacaklılara ödenme yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu MTV alacağının rüçhanlı alacak olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili yediemin ücretinin muhafaza masrafı olduğunu bu nedenle de rüçhanlı alacak olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre İİK nın 138/2. maddesinde haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masrafların önce satış tutarından alınacağı düzenlenmiş olup yediemin ücreti de muhafaza masrafı olduğundan satış bedelinden öncelikle ödeneceği, satış bedelinin anılan muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından icra müdürlüğünün sıra cetveli kararında bir usulsüzlük bulunmadığı anlaşılmakla şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-İcra ve İflas Kanunu'nun 142/3 maddesinde itiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla icra mahkemesine talepte bulunulabileceği hükmüne amirdir. Aynı maddenin 1. fıkrasında ise genel mahkemede itiraz davası açılabileceği belirlenmiştir. Somut olayda, uyuşmazlık bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin MTV'den önce ödenip ödenmeyeceği ve yediemin ücretinin miktarına ilişkindir. Motorlu Taşıtlar Vergisinin muhafaza masraflarından önce ödenip ödenmeyeceği hususu icra mahkemesinde şikayet yoluyla çözülebilir ise de yediemin ücretinin miktarı yani yediemine ödenen ücretin sıra cetveline yazılan kadar olup olmadığı iddiası genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığınca belirlenen tarifenin uygulanacağına ilişkin bu belirleme genel mahkemelere aittir. Bu nedenle mahkemece HMK'nın 114/1-c, 115/1, 2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma nedenine göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9448, Karar No: 2019/18048, Tarih: 12.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9448 E.  ,  2019/18048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14.Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, HMK'nun 353-1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin .... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi 612 ada 1 parsel taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve ilk derece mahkemesinden verilen karar karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/355-217 sayılı kararının kaldırılarak 6100 sayılıl HMK'unun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11512, Karar No: 2010/14321, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11512 E.  ,  2010/14321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 101 ada 1 parseli, 124 ada 1 parsel ve çevresindeki diğer parsellerle birarada gösterir kadastro paftası örneğinin,

2) 124 ada 1 parsel tutanağı varsa dayanağı, davalı ise dava dosyasının,

3) 1288 yoklama tarih 1 sıra nolu tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği sorularak alınacak cevabi yazı ile görmüş ise ilgili parsellerin kadastro tutanakları ile davalı ise dava dosyalarının ve bu parsellere ait kadastro paftası örneğinin,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10733, Karar No: 2022/10035, Tarih: 06.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10733 E.  ,  2022/10035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 43. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 17/07/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun’un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun’un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından,sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;