muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/128, Karar No: 2011/393, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/128 E.  ,  2011/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki tespit davası hakkında Tokat 1. İş Mahkemesinden verilen 10.12.2009 gün ve 1388/243 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.00 TL olan kesinlik sınırı 1.000.00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.00 TL'yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4. Maddeye göre ise “görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların 10,00-TL'yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.” Bu parasal sınır 2006 yılında 1.090.00 TL ve 2007 yılında 1.170.00 TL olarak uygulanmıştır.

Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %7.2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00 TL'sini geçmesi gerekir. Öte yandan, 20.11.2008 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazete'de ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 387 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2009 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.400.00. TL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve temyiz konusu dava değeri 1.389.59 TL olup, bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından, 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4484, Karar No: 2013/2032, Tarih: 12.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/4484 E.  ,  2013/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 01.10.1997 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tescil ve tespiti ile 6111 sayılı yasanın prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına ilişkin hükümlerinden yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkeme, istek gibi davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-01.08.2004 tarihi itibariyle 2926 Sayılı Yasa kapsamında Kurumda kayıt ve tescil edilen davacının, ürün bedelinden Bağ-Kur prim tevkifatının ilk defa Eylül 1997 tarihinde yapıldığı ve tevkifatların sonraki yıllar itibariyle de süregeldiği, böylece dosya kapsamından davacının tarımsal faaliyetinin tescil tarihine kadar devam etmekte olduğunun anlaşılmış olması karşısında, sigortalılık sonunun, tescil tarihi ile sınırlandırılması gerekirken, bu tarih aşılarak istek gibi 01.10.1997 tarihinden itibaren sigortalılığın tespitine biçiminde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (2) nolu bendinin silinerek yerine “Davacının, 01.10.1997-01.08.2004 arası dönemde 2926 sayılı yasa kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine” hükmünün yazılmasına, (3) nolu bendinin silinerek yerine “Davacının, 01.10.1997-01.08.2004 arası döneme yönelik prim borçları yönünden 6111 sayılı yasanın prim borçlarının yeniden yapılandırılmasına dair hükümlerinden yararlanması gerektiğinin tespitine” hükmünün yazılmasına, kısa kararın da bu biçimde düzeltilmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19059, Karar No: 2015/1995, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19059 E.  ,  2015/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/08/2013

NUMARASI : 2012/722-2013/435

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.Ancak;.

Dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Bulduk mahallesinde; emsal ise Kurtuluş mahallesinde olup, emsal satışı 18 yıl önceki satıştır.Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu aynı bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışların bulunması doğaldır.Bu durumda taraflara yakın bölgelerden ve yakın satış tarihli, özel amaçlı olmayan emsaller bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal getirtilip, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7077, Karar No: 2017/15682, Tarih: 28.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/7077 E.  ,  2017/15682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün vasi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Talep eden ... vesayet altına alınan kızı ...'ün velayeti için dava açtığını belirterek vasiliğin iptaline karar verilmesini istemiş; mahkemece, talebin kabulüne dair verilen ek karar vasi ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde, velayeti annesinde iken annesi vefat eden ...'ün vesayet altına alınması istendiği, mahkemece davanın kabulü ile.....TMK'nın 404.maddesi gereği ...'nın vasi olarak atanmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 336. maddesine göre, boşanmadan sonra velayet hakkı sahibinin ölümü durumunda çocuğun velayeti doğrudan sağ eşe geçmez. Velayet altında bulunmayan çocuk vesayet altına alınır (TMK 404/1) ise de aslolan velayet olup velayetin kendisine verilmesini isteyen sağ eşe velayet davası açma imkanı verilip bu davanın sonucuna göre karar verilmelidir.

Somut olayda...... ile eşi ...'ün ... 3. Aile Mahkemesi'nin 2003/55 Esas 2004/712 Karar sayılı ilamı ile boşandıkları, 08.03.2002 tarihinde evlilik birliği içerisinde dünyaya gelen Dilara'nın velayetinin anne Alev'e verildiği, annenin vefat ettiği, babanın ise sağ olduğu anlaşılmaktadır.

Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkin olup, aslolan ergin olmayan çocukların velayet altında bulunmasıdır. Velayet altında bulunmayan çocuk vesayet altına alınır ise de aslolan velayet olup velayetin kendisine verilmesini isteyen sağ eşe velayet davası açma imkanı verilip bu davanın sonucuna göre karar verilmelidir. ... 3. Aile Mahkemesi'nin 2015/673 Esas sayılı dava dosyası ile küçüğün babası tarafından açılan velayet davasının bulunduğu anlaşıldığına göre, velayetin babaya verilip verilmeyeceği beklenerek velayetin babaya verilmesi halinde şimdiki gibi vesayetin kaldırılmasına, velayetin babaya verilmemesi halinde ise vesayetin kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11111, Karar No: 2007/14762, Tarih: 20.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11111 E.  ,  2007/14762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... Köyü 101 ada 839 parsel sayılı taşınmaza komşu bulunan aynı ada 838 sayılı parsele ait kesinleşme şerhi de bulunan tespit tutanağı örneği ile varsa dayanaklarının, davalı olduğunun belirlenmesi halinde ilgili dava dosyasının,

2) Çekişmeli taşınmaz ... Köyünde bulunmasına rağmen dosya arasındaki orman kadastro evrakları ... Köyüne ait olduğundan bu durumun nedeni araştırılarak, bu yolda alınacak resmi yazının ve doğru evrakların,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 20/11/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7613, Karar No: 2016/10538, Tarih: 11.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7613 E.  ,  2016/10538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada...2. Asliye Hukuk ve ...7. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan eksik ve ayıplı işler bedeli ile taşınmazların süresinde teslim edilmemesinden kaynaklanan kira karşılığının istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince uyuşmazlığın 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... 7. Tüketici Mahkemesince ise uyuşmazlığın eser sözlşemesinden kaynaklandığı ve arsa sahiplerinin tüketici sıfat bulunmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacılar vekili özetle, arsa sahibi olan davacılar ile yüklenici olan davalı arasında ... 7. Noterliğinden 14/03/2008 günü 09409 yevmiye numarası ile düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre .... İli .... ilçesi, ... Mahallesi ... pafta, 2314 ada, 475 parsel sayılı arsa üzerinde 20/4/2009 günü inşai faaliyetlerin başlayacağını, inşaatın iş sahibine en geç 20/4/2010 günü teslim edileceğini, ancak taşınmazın teslim tarihi üzerinden her davacı için farklı süreler geçtiğini, sözleşmeye göre inşaatın süresinde bitmemesi halinde yüklenicinin arsa sahiplerine ait her daire için ayrı ayrı olmak üzere rayiç değeri üzerinden kira bedeli ödemek zorunda olduğunu, 4 nolu davacı ...' a ait daire için 6 ay 20 gün geç teslim nedeniyle aylık 750,00 TL den olmak üzere 5.250,00 TL; 5 nolu davacı ...'a ait daire için 3 ay geç teslim nedeniyle aylık 750,00 TL olmak üzere 2.250,00 TL; 8 nolu ...'a ait daire için 5 ay geç teslim nedeniyle aylık 750,00 TL üzerinden 3.250,00 TL ve 9 nolu davacı ...'a ait daire için 11 ay geç teslim nedeniyle aylık 750,00 TL üzerinden 8.250,00 TL; 2 nolu iş yeri için tüm davacılara 6 ay geç teslim nedeniyle aylık 1.500,00 TL üzerinden 9.000,00 TL olarak toplam davacıların 28.500,00 TL kira alacağı bulunduğunu, şimdilik bundan 5.000,00 TL yi talep ettiklerini belirterek, inşaattaki mevcut eksikliklerin arsa sahibi tarafından yüklenici nam ve hesabına ikmali için davacıların arsa sahibi adına 10.000,00 TL bedel ile nama ifaya izin verilmesine, 5.000,00 TL eksik ve kusurlu işler bedeli ile 5.000,00 TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edilnmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/240, Karar No: 2023/3471, Tarih: 21.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/240 E.  ,  2023/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/433 E., 2022/2657 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/279 E., 2021/685 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2002 yılından beri fiilen ayrı yaşadıklarını, başka bir kadınla evlendiğini, bu evliliğinden iki çocuğu olduğunu, ... 1. Aile Mahkemesinin 2018/91 Esas sayılı dosyası üzerinden davalıya 800,00 TL tedbir nafakasına hükmedildiğini, ... 2. Aile Mahkemesinin 2007/454 Esas sayılı dosyası üzerinden boşanma davası açıldığını, davadan feragat edildiğini, kararın 26.03.2009 tarihinde kesinleştiğini, 2002 yılından bu yana ortak hayatın yeniden tesis edilmediğini, ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının ... SSK hastanesi ve ... Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü, davacının ruhsal sorunlar yaşadığı bu dönemde Reyhan isimli bir bayanla tanıştığını, davacının bu kadından Beyza ve Elif isminde iki de çocuğu bulunduğunu, davacı başka bir kadınla birlikte olmak ve bu kadından 2 tane çocuk edinmek suretiyle sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğini, yine davacı evlilik birliğinin kendisine yükleşmiş olduğu yükümlülükleri yerine getirmediğini, müşterek hanenin ihtiyaçlarını karşılamadığını, açtığı boşanma davasından feragat ettiğini, tarafların evlilik birliğini devam etmek için tekrar biraraya geldiklerini, şuanda müşterek hanenin bir anahtarının davacıda olduğunu, davacı istediği zaman müşterek haneye geldiğini ve kaldığını, bu nedenlerle davacının 2002 yılından beri fiilen ayrı yaşadıkların dair iddiaları gerçeklerle bağdaşmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanıkların beyanlarında anne ve babası ile aynı evde ikamet ettiklerini, babalarının feragatle sonuçlanan boşanma davasından sonra kendileriyle yaşadığını, annelerinin hamile kaldığını beyan etmeleri de dikkate alındığı belirterek tarafların biraraya geldiğinden bahisle 4721 sayılı Kanun'un166 ncı maddesinin son fıkrası şartlarının gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek,hükmün tamamı yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davacı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek özetle, dosya kapsamında tarafların boşanma davasından sonra bir araya gelmediklerini, erkeğin başka bir kadınla evlenmiş olduğunu, ikinci evliliğin de iki çocuğunun bulunduğunu, ilk evliliğinden olan çocukları ile fiilen ayrı yaşasa da onları daima gözettiğini, aile birliğini yeniden kurmak amacıyla kesinlikle bir araya gelmediğini, çocukların beyanlarının anne babanın boşanmasını engellemek isteği ve anneye destek olmak amacı ile verildiğini, diğer tanık beyanları ile iddialarının ispatlandığını belirterek davanın reddi yönünüden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulü için gerekli şartların bulunup bulunmadığı ve evlilik birliğinin yasada öngörülen süre içerisinde yeniden kurulup kurulmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin dördüncü fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere,

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 166 ıncı maddesinin dördüncü fıkrası, 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere,

uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.