muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/981, Karar No: 2019/4726, Tarih: 23.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/981 E.  ,  2019/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İnceleme konusu davada Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince hüküm düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen kararda, alınması gereken karar ve ilam harcının hükümde yer almadığı görülmüştür.

Harç, kamu düzenine ilişkin olduğundan dava konusu 64.841,48 TL için alınması gereken 4.440,09 TL karar ve ilam harcına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi dikkate alınarak 1086 sayılı Kanunun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Bölge Adliye Mahkemesinin hükmünün 2. fıkrasının 2.bendinde yer alan "davanın reddine" ibaresinden sonra gelmek üzere, 3.bend olarak; "Karar ve ilam harcı olan 4.440,09 TL' nın davalı ...' den tahsili ile hazineye irat kaydına" ibaresini eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/594, Karar No: 2013/15066, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/594 E.  ,  2013/15066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında müştekiler ... ve ...'e karşı dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanığın tanık ...'a ait bakkal dükkanından, 5,75 TL değerinde alışveriş yaparak 100,00 TL uzattığı, tanık ...'in bozuk parası olmadığını beyan ederek dükkanında misafir olarak bulunan müşteki ...'dan parayı bozmasını istediği, müşteki ...'ın sanıktan 100,00 TL değerindeki banknotu alarak, 50,20,20 ve 10,TL'lik baknotları verdiği, sanığın alışverişini tamamlayıp bakkal dükkanından ayrılacağı sırada müşteki ...'a 50,00TL eksik verdiğini söylediği, müştekinin eksik para vermediğini söylediği ancak sanığın cebindeki parayı göstererek 50,00TL'nin eksik olduğu hususunda ısrarcı olması üzerine, müştekinin, yanlış para üstü verdiğini düşünerek sanığa 50,00 TL daha verdiği, sanığın bu defa müşteki ...'ın kalfa

olarak çalıştığı eczaneden 5,00 TL değerinde şurup satın aldığı ve o sırada müşteki ...'dan almış olduğu bozuk parası olmasına rağmen tekrar 100,00 TL para verdiği ve müştekiden 95,00 TL para üstünü aldığı, bir ara arkasını dönerek yanındaki tanık ... ile konuştuğu, para üstünü cebine koyarak müşteki ...'a 20,00 TL eksik verdiğini söylediği, müşteki ... yanlışlık olmadığını beyan ettiği halde sanığın para üstü olarak aldığı miktarı cebinden çıkarıp göstermesi üzerine, müştekinin yanlış para üstü vermiş olabileceğini düşünerek sanığa 20,00 TL daha para verdiği, sanığın hileli hareketlerle müştekilerden haksız menfaat temin ettiği anlaşıldığından her iki müştekiye karşı eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında her iki dolandırıcılık suçundan temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlendiği halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle adli para cezası tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle tespit edilerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “10 gün” , “8 gün” ve “160TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla“ 5 gün” , “ 4 gün” ve “ 80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7378, Karar No: 2013/9727, Tarih: 28.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7378 E.  ,  2013/9727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALACA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2013

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece G. ve N..tarafından açılan davanın kabulüne, S. ve A.tarafından açılan davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacılardan G.ve N. tarafından 06.10.2010 tarihli ihtarname keşide edilerek davalının intifadan men edildiği, diğer davacıların ihtarname keşide etmedikleri gerekçesiyle G.ve N..'nin paylarına isabet eden 299,48TL'şer ecrimisilin davalıdan alınarak anılan davacılara verilmesine, Sırma ve Ayşe'nin davalarının reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan deliller ile dava konusu 109 ada 14, 110 ada 4, 111 ada 19,76 ve 90 parsel sayılı taşınmazların davanın tarafları ile dava dışı kişiler adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı bulunduğu, davacı ile davalıların kardeş oldukları, paydaşlar arasında paylaşım olmadığı gibi fiili kullanma biçiminin de oluşmadığı, davalının çekişmeli yerleri 2010-2011 yılları arasındaki hasat döneminde 1 yıl süreyle ekip biçmek suretiyle kullandığı, elde edilen gelirden davacılara pay vermediği saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Davacılardan G. ve N.'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının Reddine,

Davacılardan S..ve A.'nin temyiz itirazlarına gelince; TMK’nun 693. md göre; Paydaşlardan her biri, diğerlerinin hakları ile bağdaştığı ölçüde paylı maldan yararlanabilir ve onu kullanabilir.

Paylı mülkiyette paylaşım olmadığı veya fiili kullanma biçimi gerçekleşmediği takdirde, taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payı oranında ecrimisil isteyebilir. Ancak uzun süreli kullanımlarda kullanımın muvafakata dayalı olduğu kabul edileceğinden taşınmazdan yararlanamayan paydaşın ecrimisil isteyebilmesi için, taşınmazı kullanan paydaşı intifadan men etmesinde (ihtar keşide etmek vb) zorunluluk bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta davalının 1 yıllık kullanımı bulunduğundan ihtar keşide etmeye gerek yoktur. Bu sebeple S.tarafından açılan davanın da kabul edilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile A..ve S. tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacılar S..ve A..'nin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5697, Karar No: 2014/11663, Tarih: 29.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/5697 E.  ,  2014/11663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, hüküm fıkrasının harca ilişkin bendinde 645,58 TL bakiye karar harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazineye irat kaydına ve davacının peşin ödediği 221,7 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir. Harçlar Kanunu uyarınca davalı bakanlık harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmiş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmammalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının harca ilişkin (5) numaralı bendindeki ve (6) numaralı bendindeki "davalı taraflardan müştereken ve müteselsilen tahsili" sözcükleri silinerek yerlerine "davalı ... Nakliyat Gıda İnş. ve Tic. Ltd. Şti'den tahsili" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 29/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6826, Karar No: 2019/1081, Tarih: 23.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6826 E.  ,  2019/1081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı kanunun 179/2, 62,50/1-d, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50/1-d maddesinde, “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya, çevrilebilir.” hükmüne yer verilmiş olup, anılan maddedeki, “belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklama” seçenek tedbirinin içeriğinin, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/son maddesinde “belirli yerler ve etkinlikler; sanık veya hükümlünün suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeleri kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal ve ekonomik etkisi bulunan ya da sanık veya hükümlünün yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinlikler” şeklinde açıklandığı nazara alınarak, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza seçenek tedbire çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan, tarafları tatmin edici, infazı olanaklı ve denetime elverişli bir seçenek tedbire hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, bu madde kapsamında özel hayata ve mutlak kişisel haklara dokunulmaksızın sanığın esasen serbestçe gidebileceği belirli yerlere gitmesinin veya serbestçe yapabileceği belirli etkinlikleri yapmasının yasaklanmasına karar verilebileceği de dikkate alınmadan, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın “alkollü içecek içmesinin yasaklanması” biçiminde, sanığın kişisel tercihlerini kapsayan, buna bağlı hak ve özgürlüklerini kısıtlayan ve infazı mümkün olmayan seçenek tedbire çevrilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9287, Karar No: 2012/9534, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/9287 E.  ,  2012/9534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki mevcut haciz şerhlerinin kamulaştırma bedeline yansıtılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki mevcut haciz şerhlerinin kamulaştırma bedeline yansıtılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre ve bozmanın ikinci bendi de gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16928, Karar No: 2017/724, Tarih: 30.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/16928 E.  ,  2017/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... Turizm Taş.İnş.Akar.Tem.Tic. A.Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu otobüsün, karşıdan karşıya geçiş yapan davacının ayağının üzerinden geçmesiyle oluşan kazada, davacının baş parmağında hasar oluştuğunu ve maluliyete uğradığını, sağ ayağının kesilme riskiyle karşılaşan davacının yürümesinde aksama olduğunu, 1 yıl okulunu geç bitirecek olması nedeniyle geçici işgöremezlik süresinin buna göre tespiti gerektiğini, ayrıca vücudundaki kalıcı fonksiyon kaybı nedeniyle kalıcı maluliyet tazminatı talep ettiklerini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı sigortacı sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla, 10.000,00 TL. maddi ve 50.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 11.10.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 29.997,92 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... Turizm Taş.İnş.Akar.Tem.Tic. A.Ş. vekili ve davalı ..., kazada davacının asli kusurlu olduğunu ve kusur durumunun saptanması gerektiğini, davacının maluliyetine ilişkin raporun ATK'dan alınması gerektiğini, istenen tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limitiyle sınırlı olarak ve sigortalılarının kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, davadan önce temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat isteminin kabulü ile 29.997,92 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, tazminata davalı sigortacı için dava tarihinden, diğer davalılar için kaza tarihinden faiz işletilmesine; davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Turizm Taş.İnş.Akar.Tem.Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki (818 sayılı BK'nun 47. md.) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı ... Turizm Taş.İnş.Akar.Tem.Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasında yaralanan ve malul kalan davacının, geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının yaralanması nedeniyle oluşan maluliyet oranının tespiti bakımından, ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 06.09.2012 tarihli raporda belirlenen maluliyet oranı üzerinden tazminat hesaplaması yaptırıldığı görülmektedir. Davacının maluliyet oranının belirlenmesine ilişkin bu raporda, SSSİT hükümleri esas alınarak belirleme yapılmıştır. Davanın temelini oluşturan, davacının yaralanmasının mahiyeti ve bunun yol açtığı maluliyet oranının belirlenmesi için alınacak raporda; maluliyet oranı tespitinin, kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat ile belirlenen usul ve esaslara uygun olması gerekir.

Bu durumda mahkemece, olay tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 11.10.2008 tarih- 27021 sayılı Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun şekilde, davacının maluliyet

oranının tespiti konusunda ek rapor alınması; davacının maluliyet oranının bu raporla saptanmasından sonra, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak, kazada yaralanan davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile ödenmesi gereken maluliyet zararının hesaplanması için aktüerya bilirkişisinden ek rapor alınması ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Turizm Taş.İnş.Akar.Tem.Tic. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Turizm Taş.İnş.Akar.Tem.Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... Turizm Taş. İnş. Akar. Tem. Tic. A.Ş.'ne geri verilmesine 30/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.