muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8109, Karar No: 2012/825, Tarih: 15.02.2012

A)Sanıklar ... ve ... haklarında suç delillerini yok etmek ve gizlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile adam öldürmeye yardım suçundan verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA,

B)Sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında kasten adam öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden, Cumhuriyet Savcısı ile müdahiller ... ve ... vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktulden kaynaklanan ve sanıklar lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmasını gerektiren söz ve davranış bulunmadığı halde, "sanıklar suçlamayı kabul etmemişler ise de maktulün olay yerinde sanıklarla konuşurken öldürmeye iştirak eden sanıkları kapsar şekilde tahrik teşkil edebilecek fevri davranışlar sergilemesinin muhtemel olduğu" denilerek, yasal olmayan gerekçeyle sanıklar lehine haksız tahrik hükmünün uygulanarak eksik ceza verilmesi,

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet Savcısı ile müdahiller ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kasten adam öldürme suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 15/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

15/02/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... ile ... müdafiileri avukatlar ... ile ...'nun yokluklarında 16/02/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/12153, Karar No: 2013/11960, Tarih: 10.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/12153 E.  ,  2013/11960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 212. maddesindeki “sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme nedeniyle, sanığın ... PTT Başmüdürlüğünde dağıtıcı olarak görev yaptığı süre içerisinde mağdurlara ödenmesi gereken havale bedellerini alıcıları yerine imza atmak ya da attırmak ve "ödendi" şerhi vermek iddiaları hususunda sanık hakkında sahtecilik suçundan zamanaşımı süresi içinde mahallinde yasal işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

PTT Teftiş Kurulu Kontrolör raporu içeriği, mağdurlar ve tanık ...'in beyanları, sanığın "havale sahiplerinin komşularına da ödeme yapıyordum, havalelerden birkaç tanesini yanlışlıkla teslim etmemiş olabilirim" şeklindeki savunmasının inandırıcılıktan yoksun olması, eylemin daire dışı araştırma ve mağdurların katılan kuruma şikayetleri ve anılanların dinlenmesiyle tespitinin mümkün bulunması, mağdurlara ödenmesi gereken havale bedellerinin alıcıları yerine imza atılmak ve "ödendi" şerhi verilmek suretiyle zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla suça konu paranın zimmete geçirilmesi hususları gözetildiğinde; eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturduğunun anlaşılmasına karşın basit zimmet kabulüyle sanık hakkında TCK'nın 247/2. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen 2.124 TL'nin suç tarihi olan 2005 yılı itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin azlığı karşısında 5237 sayılı TCK'nın 249/1. maddesi uygulanarak cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı kazanılmış hak saklı kalmak üzere 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6300, Karar No: 2014/19631, Tarih: 02.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6300 E.  ,  2014/19631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2092, Karar No: 2019/549, Tarih: 05.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/2092 E.  ,  2019/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık... hakkında yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11559, Karar No: 2013/13618, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11559 E.  ,  2013/13618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19267, Karar No: 2013/15639, Tarih: 12.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/19267 E.  ,  2013/15639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Yanlar arasında görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.11.2013 Salı günü saat:09.15'te daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının tapunun 1962 tarih, 200 ve 201 sıra numarasında kayıtlı taşınmazlarda 1/3 pay sahibi olduğu, dava tarihinden önce davacının tespit talebi üzerine taşınmazlar başında 28.06.2006 tarihinde ... Sulh Hukuk Mahkemesince keşif yapıldığı, davadan sonra ise mahkemece 25.04.2008 tarihinde uygulama yapıldığı, her iki keşif sonucu alınan raporlarda kum ve çakıl alınan kısımların çekişmeli taşınmazların kapsamında kaldığının rapor edildiği, mahkemece de anılan raporlar doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca, yargılama sırasında taşınmazların bulunduğu yerde 18.06.2009 tarihinde kadastro tespiti yapıldığı, 27.07.2009 tarihinde kesinleşen tespit sonucunda 200 ve 201 sıra numarasında kayıtlı taşınmazların çapa bağlandığı, buna göre 201 sıra numarasında kayıtlı taşınmazın 170 ada 2 parsel olarak dava dışı kişiler adına, 200 sıra numarasında kayıtlı taşınmazın ise 170 ada 3 parsel olarak davacı adına tescil edildiği görülmektedir.

Davacı, 1962 tarih 200 ve 201 sıra numarasında kayıtlı taşınmazlara davalıların yol yapımı için kum ve çakıl almak suretiyle müdahale edip, zarar verdiklerini ileri sürerek, kum- çakıl bedeli ,eski hale getirme bedeli ve ecrimisilden oluşan tazminatın tahsili isteğiyle eldeki davayı açmış, davalılar ise anılan yerin tapu kapsamı dışında ve dere yatağında kaldığını, ayrıca ihale ile yol yapım işini alan kişinin davalı ... olduğunu, diğer davalının hizmet akdi ile çalışan inşaat mühendisi olduğundan ona husumet yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın esastan ve husumet bakımından reddini istemişlerdir

Bilindiği üzere, Harita ve krokisi bulunan tapu kayıtlarına 4721 sayılı Medeni Kanunun 719, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur. Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte tapu müdürlüğünden istenilmesi, gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip, doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması, doğru esasa dayanmıyorsa,ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi, ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi, böylece yanların dayandığı, usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan, dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi; gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması, komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir.

Öte yandan sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Somut olaya gelince; dosya konusu taşınmazlar her ne kadar yargılama aşamasında dayanılan tapu kayıtları uygulanmak suretiyle kadastroca 2 ve 3 nolu parseller olarak tespit ve tescil edilmiş ise de; kum - çakıl alındığı tarih itibariyle eski tapu kapsamlarının belli edilmesi zorunlu olduğu halde tapu uygulaması bakımından hükme yeterli bir araştırma ve incelemenin yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur. Bir başka anlatımla, kum ve çakıl alınan bölümlerin davacının paydaşı olduğu 1962 tarih 200 ve 201 numaralı tapular kapsamında kalıp kalmadığı yeterince belirlenmiş değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yerinde bilirkişiler vasıtasıyla yeniden keşif yapılarak bu iki tapu kaydının mahalline uygulanması, tapuların değişebilir sınırlı olup olmadığı üzerinde durularak, tapu kapsamlarının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve 2006 yılında kum- çakıl alınan bölümlerin bu kapsam içerisinde kalıp kalmadığı saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi, öte yandan, keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi ve davacı tanığı ...'ın davalı ...'i olay yerinde hiç görmediklerini beyan ettikleri, diğer davacı tanığı ... 'ün ise davalıları gördüğünü beyan etmesine karşın beyanının soyut nitelikte olduğu gözetilerek, davalılar hakkında bu olay nedeniyle açılan ceza davasına ilişkin dosyanın getirtilerek incelenmesi ve davalı ...'ın kum ve çakıl alınmasına ilişkin eyleme katılıp katılmadığının ceza dosyasındaki delillerle birlikte tüm deliller bir arada değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de, hükmün 6. bendinde davacı lehine hükmedildiği anlaşılan avukatlık ücretinin maddi hata sonucunda davacıdan tahsili ile davalı idareye ödenmesine şeklinde karar tesis edilmesi doğru olmadığı gibi, davacının yaptırdığı tespit giderlerinin hüküm altına alınmaması da isabetsizdir.

Tarafların temyiz itirazları belirtilen bu sebeplerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9248, Karar No: 2015/10230, Tarih: 15.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/9248 E.  ,  2015/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, TMK'nun 405 maddesi nedeniyle vasi tayini istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün talep eden tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dilekçesinde, akıl hastalığı nedeniyle kısıtlı adayının vaseyet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, kararın talep eden tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya fiziki olarak dairemize gönderilmiş ise de geri çevirme kararı sonrası bu defa dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih 9919 ve Yargıtay 1. Başkanlığının 14.01.2014 tarih, 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak değil, dosyadaki bütün belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen temyize konu yukarıda esas numarası yazılı dava dosyasının UYAP ortamında yapılan temyiz incelemesinde kısıtlı adayına temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine dair tebliğ evrakı, talepte bulunan tarafından sunulan 04.04.2014 tarihli sağlık kurulu raporu ile mahkemece Derince Eğitim Araştırma Hastanesi'nden alınan 14.05.2014 tarihli sağlık kurulu raporunun elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesinin yapılabilmesi dosyadaki bütün belgelerin mahemece taranarak UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan bir kısım evrakın elektronik ortamda bulunmaması ve türüne uygun okunaklı şeklide taranmaması halinde temyiz incelemesinin sağlıklı bir şekilde yapılamayacağı anlaşıldığından dosyanın fiziki olarak gönderilmesinin istenmesi için yerel mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6653, Karar No: 2022/18597, Tarih: 09.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6653 E.  ,  2022/18597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11/04/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26/10/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekinin işyerinden hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK’nın 142/1-b ve 31/3 maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle meydana gelen durma süresi gözetildiğinde dahi 04/07/2013 olan suç tarihinden karar tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,09.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.