muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8223, Karar No: 2025/3233, Tarih: 10.03.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; gerekçeli kararda tamamen itiraz ettikleri bilirkişi raporu özetlenerek hüküm kurulduğunu, eksik inceleme neticesinde ve hukuka uygun olmayan değerlendirmeler sonucunda bir kanaate varıldığını, dilekçelerinde belirttikleri hususların ve Mahkeme dosyasına sundukları hiçbir delilin dikkate alınmadığını, davacının kat malikleri kuruluna başvurmaksızın usul ekonomisi ilkesi gözetilmeksizin soyut ve eksik beyanlarla işbu davayı açtığını, davacının mevcut durumu bilerek 08.07.2019 tarihinde bağımsız bölümün sadece çıplak mülkiyetini satın aldığını, bu nedenle davacının taşınmazı gerçekte satın alıp almadığının da kuşkulu olduğunu, kötü niyetli olduğunu, bu durumun gerekçeli kararda hiçbir şekilde göz önünde bulundurulmadığını, yerel mahkeme tarafından sadece malik olduğu tarihin esas alındığını, davacının kat irtifakının kurulması aşamasında malik olmadığı gerekçesine dayandığını, fakat davacının malik olmadan önce de bu durumdan haberdar olduğunu, bunu bilerek bağımsız bölümü satın aldığını, kat irtifakı kurulup yönetim planı hazırlanırken bu konuda karar veren yetkililerden biri olduğunu, söz konusu arsa paylarının belirlenmesinde davacının aktif rol oynadığını, dava konusu taşınmazın yönetim planının 10.07.1991 tarihinde tapu müdürlüğüne verildiğini, imza her ne kadar H.... tarafından atılsa da ... ...'ın bu imzayı yönetim kurulu üyeleri adına temsilen attığını, davacının hem kat irtifakını düzenleyen müteahhit firma ... A.Ş.'nin ortağı hem de yönetim kurulu üyesi olduğunu, imza yetkisini ... ...’a veren 04.06.1991 tarihli kararda imzası olduğunu, yani davacının, kendi belirlediği arsa paylarının düzeltilmesini istediğini, davacının kötü niyetli olduğunu, davacının kat irtifakının kurulmasından sonra bağımsız bölümü devraldığını, yani tapuda kendisine ne kadar arsa payının düştüğünün bilincinde olarak bu bağımsız bölümü satın aldığını, önceki maliklerin kat irtifakını 2007 tarihinden önce kurduklarını, 1983-2007 yılları arasında 634 sayılı Kanun'un 3/2 hükmüne tabi olarak kat maliklerinin irade özgürlüğünün söz konusu olduğunu, maliklerin bu kanun kapsamında oybirliği ile arsa paylarını belirlediklerini, bu sebeple daha sonra ne kadar arsa payına sahip olduğunu bilerek bağımsız bölümü devralan sonraki maliklerin oybirliği ile belirlenen arsa payına itiraz etme hakkı olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu ana taşınmazda kat irtifakının kurulduğu, yönetim planının 10.07.1991 tarihinde kabul edildiği, davacının, maliki olduğu bağımsız bölümü 08.07.2019 tarihinde satın aldığı, kat irtifakının kurulduğu tarihte malik olmadığı, mahkemece yapılan keşif sonucu aldırılan bilirkişi raporunda, taşınmazdaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa payı oranlarının bağımsız bölümlerin bulundukları kat sayısı, manzarası, cephesi, ısınma ve güvenlik gibi faktörlerin irdelenmesi neticesinde yeniden belirlenmesi gerektiğinin tespit edildiği, mahkemece, denetlemeye ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda karar verildiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Somut olayda; dava konusu taşınmaza yönelik kat irtifakı kurulması sırasında davacının babası H.... ... davacıdan almış olduğu imza yetkisi ile yetkili temsilci olarak tapuda imza attığı, dolayısıyla kat irtifakı kurulması için imza yetkisi vermek suretiyle rızasının bulunduğu göz önünde tutulduğunda davacının korunmaya değer bir hukuki yararının bulunmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz karar harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4638, Karar No: 2022/4901, Tarih: 16.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4638 E.  ,  2022/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL HÜKMÜNÜN TAVZİHİ

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı kesinleşmiş mahkeme ilamının tavzihine yönelik ek karar, süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, Halfeti ilçesi, Kayalar köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, davacı lehine tescil koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 14.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen 36.052,42 metrekarelik bölümün davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar Hazine, ... ve ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Onama Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 01.02.2019 tarihli ve 2016/5355 E-2019/500 K sayılı kararıyla davalıların temyiz itirazları reddedilerek karar onanmıştır.

3. Mahkeme Kararına Karşı Tavzih Talebinde Bulunanlar

Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili tarafından hükümde taşınmazın cinsinin belirtilmediği, bu nedenle de infaz edilemediği ileri sürülerek, hüküm kesinleştikten sonra 15.05.2019 havale tarihli dilekçe ile tavzih talebinde bulunulmuştur.

4. Tavzih Kararı

Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin 11/05/2020 tarihli ve 2014/632 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararıyla; tavzih talebinin kabulüne, taşınmaz cinsinin ‘fıstıklık’ olarak hüküm yerinde gösterilmesine karar verilmiştir.

5. Mahkemenin Tavzih Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

6. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi, tavzih kararının yerinde olmadığını belirterek re’sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasını istemiştir.

7.Gerekçe

7.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık tapusuz taşınmazın tescili istemi üzerine verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

7.2. İlgili Hukuk

Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

6. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi, tavzih kararının yerinde olmadığını belirterek re’sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasını istemiştir.

7.Gerekçe

7.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık tapusuz taşınmazın tescili istemi üzerine verilen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

7.2. İlgili Hukuk

7.2.1. 6100 sayılı HMK'nın 304. maddesinde "(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, Mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. (2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir." şeklindeki hükmün tashihi; 305. maddesinde de "(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklinde hükmün tavzihi müesseseleri düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 306. maddesinde de "Tavzih, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası, cevap süresi Mahkemece belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Cevap, tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur. Mahkeme, cevap verilmemiş olsa bile dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir; ancak gerekli görürse iki tarafı sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edebilir. Mahkeme, tavzih talebini yerinde gördüğü takdirde 304 üncü madde uyarınca işlem yapar."

7.2.2. 6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır. Kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır. Yasa maddesinin bu açık hükmüne göre, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır." düzenlemeleri mevcuttur.

7.3.Değerlendirme

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre infaza elverişli şekilde tavzih kararı verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

7.3.Değerlendirme

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre infaza elverişli şekilde tavzih kararı verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı Hazine temsilcisinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan 11.05.2020 tarihli tavzih kararının ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4980, Karar No: 2018/6678, Tarih: 13.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4980 E.  ,  2018/6678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 04.04.2013 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzası bulunmadığı gibi iş bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen mahkemenin 19.10.2011 gün ve 2011/590 Esas, 2011/614 Karar sayılı dosyasının da UYAP'a kaydedilmemesi nedeniyle dosyadaki ıslak imza atılmayan gerekçeli kararda elektronik imza bulunup bulunmadığı hususunda tereddüt yaşandığından, varsa imza eksiklikleri de usulüne göre giderilmek suretiyle birleşen dava dosyasının sisteme aktarım işlemi yapıldıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1241, Karar No: 2007/1352, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1241 E.  ,  2007/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair İstanbul 11. İcra Mahkemesinin 29.03.2006 tarihli ve 2005/2086 esas ve 2006/1472 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.5.2006 tarihli ve 2006/389 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26.2.2007 gün ve 9770 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 15.3.2007 gün ve K.Y.B.2007/41344 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde, İstanbul 4.Ağır Ceza Mahkemesinin tarihsiz ve 2006/389 müteferrik sayılı kararının bozulması talep edilmiş ise de, anılan kararın icra mahkemesine iadesini müteakip icra mahkemesince itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi istemi üzerine bu kez 24.5.2006 gün ve 2006/389 müteferrik sayılı kararı ile İstanbul 11. İcra Mahkemesinin 29.3.2006 tarih ve 2005/2086 esas ve 2006/1472 sayılı kararının kaldırılmasına, gerekli araştırma, soruşturma yapılarak karar verilmesi için dosyanın İstanbul 11.İcra Mahkemesine gönderilmesine dair kararının kanun yararına bozma istemine konu edildiği anlaşılmakla, yapılan incelemede, İstanbul 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, İstanbul 11. İcra Mahkemesinin

./..

SH:2

2007/1241-1352

./..

SH:2

2007/1241-1352

kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanununda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi

./..

SH:3

2007/1241-1352

sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

./..

SH:3

2007/1241-1352

sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanunu'nda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.5.2006 tarih ve 2006/389 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...