muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/23752, Karar No: 2023/331, Tarih: 25.01.2023

12. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/282 E., 2020/68 K., sayılı dava dosyası fiziki olarak, 2020/176 esas sayılı dosyası ise UYAP sisteminden incelemeye gönderilmiştir.

C. İlgili Hukuk

13. 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu'nun "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223 üncü maddesinin 1, 7, 8, 9 uncu fıkraları;

"1) Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.

...

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.

(8) Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.

(9) Derhal beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez..."

5271 sayılı Kanun'un "Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar" başlıklı 172 nci maddesi;

" (1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) (Değişik: 2/1/2017-KHK-680/10 md.; Aynen kabul: 1/2/2018-7072/9 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil elde edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.

(3) (Ek: 11/4/2013-6459/19 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır."

Şeklindedir.

D. Değerlendirme

(3) (Ek: 11/4/2013-6459/19 md.) Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın etkin soruşturma yapılmadan verildiğinin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmesi veya bu karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi üzerine, kararın kesinleşmesinden itibaren üç ay içinde talep edilmesi hâlinde yeniden soruşturma açılır."

Şeklindedir.

D. Değerlendirme

14. Ceza yargılamasının amacı, maddi gerçeğe insan onuruna yaraşır bir yöntemle ulaşarak uyuşmazlığı, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinde tahdidi olarak tadat olunan hükümlerden biri ile neticelendirmektir. Yargılamanın konusunu, suç teşkil ettiği iddia olunan hukuki anlamda bir fiil oluşturur. Bu fiille ilgili olarak fail "Non bis in idem" ilkesi gereğince bir kez yargılanabilir ve hakkında kural olarak bu fiille ilgili bir hüküm kurulur. Kanun yolu sürecinde ilk hükümle ilgili olarak denetim merciilerince onama/onaylama kararları verilmiş olabilir ise de, mevcut hüküm bozulmadıkça ve/veya kaldırılmadıkça yek diğerini teyid eden ya da onunla çelişen/nakzeden ikinci bir hüküm verilemez. Bu nedenle yargılama konusu uyuşmazlığı çözen karar; İlk Derece Mahkemesinin adil yargılamanın gerekleri bağlamında, "yüz yüzelik" ve "doğrudan doğruyalık" ilkeleri çerçevesinde icra ettiği "öğrenme yargılaması" sonunda oluşan vicdani kanaate istinaden verdiği ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü

maddesinde tahdidi olarak tadat olunan hükümlerden birisidir.

15. Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir (5271 sayılı Kanun madde 223/8). Aynı fiille ilgili olarak daha önce anılan yasanın 172/1 inci maddesi gereğince verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın aynı yasanın 172/2 nci maddesinde öngörülen usule riayet edilerek kaldırılmadan şüpheli hakkında iddianame düzenlenmek sureti ile kamu davası açılamayacağı tartışmadan varestedir. Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir (5271 sayılı Kanun madde 223/7).

17. Yukarıda belirtilen bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; haklarında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan soruşturma neticesinde kamu davası açmayı gerektirir yeterli delil bulunmadığı gerekçelerine müsteniden verilen 26.04.2017 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı Kanunun 172/2 nci maddesinde öngörülen usule uyularak kaldırılması yoluna gidilmeksizin açıldığı anlaşılan kamu davasının, anılan yasanın 223/8 inci maddesi gereğince kovuşturma şartı gerçekleşinceye kadar durmasına karar verilmesi gerekirken düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan istemin kabulüne karar verilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ve 2017/282 esas, 2020/68 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9503, Karar No: 2012/9458, Tarih: 26.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/9503 E.  ,  2012/9458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik, dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine ve iddianamede olayın anlatılış biçimine göre her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıkları ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunmadığı anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/332 Esas sayılı dava dosyası ile Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/317 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA, davaların ayrı ayrı yürütülmesine, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2012 gün 2011/332 Esas sayılı, 2012/168 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2226, Karar No: 2013/600, Tarih: 29.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/2226 E.  ,  2013/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 872 parsel sayılı 900.000,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına ve zilyetliğe dayanılarak ....... kızı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve ...'in itirazı üzerine; Kadastro Komisyonunca, 872 parsel sayılı taşınmazın 12.09.2002 tarihli krokide gösterilen 856.000,00 m2 yüzölçümündeki bölümünün tapu kaydına, vergi kaydına ve satın almaya dayanılarak davalı ... adına, 12.09.2002 tarihli krokide (A) harfi ile gösterilen 61.144,64 m2 yüzölçümündeki bölümün ise davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Davacı ..., taşınmazın tapu kaydı miktarı olan 256.000,00 m2 yüzölçümünden fazla olan bölümünün ...'ye ait olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece; davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 872 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişiler ....... ve......... tarafından düzenlenen 27.07.2011 tarihli rapor ve eki haritada (A1) harfi ile gösterilen 256.000,00 m2, (E) harfi ile gösterilen kuru çayır vasıflı 39.600,00 m2, (A3) harfi ile gösterilen 40.451,00 m2 yüzölçümündeki bölümü ile aynı uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 19.12.2011 tarihli ek rapor ve eki haritada (F) harfi ile gösterilen 10.362,00 m2 yüzölçümündeki bölümlerin taşınmazdan ifrazı ile ayrı parsel numaraları verilerek davalı ... adına, 19.12.2011 tarihli ek rapor ve haritada (F) harfi ile gösterilen 10.362,00 m2 yüzölçümündeki bölüm dışında kalan 30.089,00 m2 yüzölçümündeki ve 27.07.2011 tarihli rapor ve eki haritada (A2) harfi ile gösterilen

74.549,00 m2 yüzölçümündeki bölümünün taşınmazdan ifraz edilerek son parsel numarası adı altında davacı ... adına tapuya tesciline, aynı tarihli rapor ve eki haritada (B) harfi ile gösterilen 485.000,00 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise taşınmazdan ifraz edilerek mera niteliği ile sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına, dava konusu 872 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak verilen 28.01.2003 gün ve 2003/7 Karar sayılı Kadastro Komisyon Kararı'na dayanak oluşturan 12.09.2002 tarihli krokide (A) harfi ile gösterilen 61.144,64 m2 yüzölçümündeki bölümün dava konusu olmadığı anlaşıldığından, bu bölüme yönelik karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafın yargılama aşamasında ölen davalı ... ve mirasçıları aleyhine açmış olduğu davasının husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 872 parsel sayılı taşınmaza tespit sırasında uygulanan 6.11.1978 tarih ve 12 sayılı tapu kaydının, taşınmazın uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 27.7.2011 tarihli rapor ve eki haritada (A1) harfi ile gösterilen 256.000,00 m2 yüzölçümündeki bölümünü kapsadığı, davalı ...'nin tapu kayıt miktar fazlası olan ve kamu malı niteliğinde mera olmadığı belirlenen, 27.7.2011 tarihli rapor ve eki haritada (A2) ve (A3) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinden; 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmüne göre bir kimsenin aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden zilyetlikle sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüm yüzölçümünde taşınmaz malı iktisap edebileceği, bu miktarı aşan taşınmaz bölümlerinin iktisabına yasal imkan bulunmadığı hususları birlikte gözetildiğinde, senetsizden adına tesciline karar verilen taşınmazların yüzölçüm miktarı düşüldüğünde 49.962,00 m2 yüzölçümünde taşınmaz bölümünü daha kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla belgesizden kazanabileceği anlaşıldığından davacı ... ve davalı ...'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; dava konusu 872 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 27.7.2011 tarihli rapor ve eki haritada (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün ziraatçi bilirkişiler tarafından düzenlenen 1.8.2011 tarihli rapor ve eki haritada mera olduğu açıklanmış ve mahkemece bu rapora değer verilmiştir. Dava konusu taşınmazın uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 27.7.2011 tarihli rapor ve eki haritada (B) harfi ile gösterilen bölümünün eylemli durumda mera olduğu belirlendiğine göre aynı tarihli raporda (E) harfi ile ve

pembe renk ile taranarak gösterilen, mera ile çevrili olduğu anlaşılan taşınmaz bölümünün de meradan açıldığının kabulü gerekir. Öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımadığı gibi bir taşınmaz bölümü üzerinde sürdürülen zilyetliğin de süresi ne olursa olsun hukuksal bir değeri yoktur. Öte yandan kural olarak objektif nitelikteki eylemli duruma aykırı düşen subjektif nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık sözlerine de değer verilmesi olanaksızdır. Hal böyle olunca, davalı ...'nin yasada öngörülen seçim hakkının (E) harfi ile gösterilen ve pembe renk ile taranarak gösterilmiş bölümden kullandırılması ve bu bölümün davalı köy adına tesciline karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, davalı ...'nin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla belgesizden kazanabileceği 100 dönüme tamamlanması için adına tescile karar verilecek 49.962,00 m2 yüzölçümündeki bölümün, çayır niteliğinde olduğu belirlenen ve uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 19.12.2011 tarihli ek rapor ve haritada (F) harfi ile gösterilen 10.362,00 m2 yüzölçümündeki turuncu renk ile taranarak gösterilen bölüm ile 27.7.2011 tarihli rapor ve eki haritada 19.12.2011 tarihli ek rapor ve haritada (F) harfi ile gösterilen bölüm düşüldükten sonra geriye kalan (A3) harfi ile gösterilen bölümden ve (A2) ile gösterilen bölümden tamamlanması ve buna göre hüküm kurulması zorunludur.

Öte yandan, Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak ile yükümlüdür. Mahkemece uzman bilirkişilere hükme esas alınan 27.7.2011 tarihli rapor ve eki harita ile 19.12.2011 tarihli ek rapor ve haritayı içerecek şekilde tek bir rapor ve harita hazırlattırılmaması isabetsiz olduğu gibi 27.7.2011 tarihli haritada (E) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü içerisinde olduğu dikkate alınmadan hazırlanan yüzölçüm miktarı yönünden tereddütlü raporlara dayanarak hüküm kurulması dahi isabetsizdir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için mahkemece ...'nin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla belgesizden kazanabileceği 49.962,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 19.12.2011 tarihli ek rapor ve haritada (F) harfi ile ve turuncu renk ile taranarak gösterilen bölüm ile birlikte 27.7.2011 tarihli rapor ve eki haritada bu bölüm düşüldükten sonra geriye kalan (A3) harfi ile gösterilen bölümden ve aynı tarihli rapor ve eki haritada (A2) ile gösterilen ve çayır niteliğinde olduğu belirlenen taşınmaz bölümlerinden tamamlanması, uzman bilirkişilerden bu doğrultuda ve hükme esas alınacak raporları tek bir haritada infazda tereddüt yaratmayacak şekilde doğru yüzölçümleri ile gösteren rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'nin ve davalı ... Kişilği'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'ne iadesine, 29.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/55, Karar No: 2014/5656, Tarih: 16.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/55 E.  ,  2014/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/575-2013/250

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ve katılma yolu ile davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin müflis ...... Elektrik Malz. İml. San. ve Tic. A.Ş.'den 12.833.934,04 TL alacağı bulunduğunu ileri sürerek, bu miktarın iflas masasına kaydını talep ve dava etmiştir

Davalı iflas idaresi, davacının alacağını dayandırdığı belgelerin incelenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’nce iflas alacaklarının sıra cetveline TL olarak kaydedilmesi gerektiği, taraflar arasındaki ilişkinin, 3. kişi konumundaki T. Vakıflar Bankası ile yapılmış bir borç tasfiyesi sözleşmesine dayalı rücu ilişkisi olduğu ve iflasın açılmasından sonra da ödenecek borçların varlığının mahkemece saptandığı, öte yandan davacı alacağının hesaplanmasına ilişkin raporlara, davalı yanca itiraz edilmediği halde, davacının itirazı üzerine mahkemece alacak tutarlarının azaltılmasının yargılama ilkelerine aykırı olduğu, mahkemece davacı alacağının iflas tarihi dikkate alınarak net olarak belirlenmesi ve ileride ödenerek rücu hakkı kapsamına girecek hakların masaya şarta bağlı olarak yazılması gerektiği belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda rücu ilişkisinden doğan alacağın, bankaya olan taksitlerin ödenmiş olması nedeniyle şarta bağlı olmaksızın, diğer kalemlerle ilgili olarak da davacı tarafından kanıtlanan 4.734.969,64 TL'nin de sıra cetveline kayıt ve kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile kefalet sözleşmesi nedeniyle 1.843.152,70 TL ile sair kalemlerden 4.734.969,64 TL'nin toplamı 6.578.122,34 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz dilekçesi, davacı vekiline 22.11.2013 tarihinde tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nun 433/2. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal katılma yolu ile temyiz süresi geçirildikten sonra 04.12.2013 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan davacı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin süresinde olmayan katılma yoluyla temyiz talebinin reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6610, Karar No: 2012/8798, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6610 E.  ,  2012/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 21.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 05.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0070 Esas, 2012/757 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple anonim şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda anonim şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.