muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24363, Karar No: 2014/18740, Tarih: 25.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24363 E.  ,  2014/18740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/219025

Mahkemesi : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 31/05/2012

Numarası : 2012/129 - 2012/222

Suç : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın aşamalarda yaptığı aksi ispatlanamayan savunmasında, suça konu sikkeleri, yakalandığı tarihten bir hafta kadar önce orman içerisinde bulduğunu beyan etmesi karşısında, geçerli bir mazereti olmaksızın, 2863 sayılı Kanun'un 4/1 maddesinde öngörülen üç günlük bildirim süresi içinde yetkili makamlara bildirimde bulunmayarak, aynı Kanun'un 67/1 maddesinde düzenlenen “haber verme sorumluluğuna aykırılık” suçunu işlediği gözetilmeksizin, sanık tarafından daha önceki dönemlerde müzeye yapılan eser teslimleri gerekçe gösterilmek suretiyle beraat hükmü tesisi,

2- Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanlarınca soruşturma aşamasında düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2262, Karar No: 2024/3675, Tarih: 23.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2262 E.  ,  2024/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/467 E., 2023/284 K.

HÜKÜM/KARAR: Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2016/488 E., 2019/1064 K.

1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali davasında alacağa konu faturanın davalı şirkete usulüne uygun tebliğ edilmemiş olduğu, taraflar arasındaki sözleşmelere göre davacı şirketin ‘Hesapal’ isimli yazılımın tüm telif ve lisans haklarını davalı şirkete ücretsiz olarak devrettiği, ‘Hesapal’ yazılımının geliştirilmesi ya da bu yazılıma destek hizmeti verilmesi konusunda taraflar arasında imzalanan bir sözleşme bulunmadığı, fatura içeriğinde yer alan yazılım hizmetinin de verildiğinin davacı tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından davacı şirket ile dava dışı ... Teknoloji A.Ş. ile imzalamış oldukları sözleşme ile ‘Hesapal’ isimli yazılımı birlikte kurdukları, davalı ...Ş. üzerinden geliştirilmesi ve pazarlanması hususunda sözleşme imzaladıkları, davacı şirketin ‘Hesapal’ isimli yazılım üzerindeki tüm haklarını kurulan yeni şirket olan davalı şirkete devir ettiği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davacının ‘Hesapal’ isimli yazılım üzerinde haklarını devir ettiği, devirden sonra yazılım hizmeti verdiğini ispatlayamadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16152, Karar No: 2013/13472, Tarih: 13.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16152 E.  ,  2013/13472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.02.2012

KARŞI OY YAZISI

Dava, mutlak butlan sebebiyle evliliğin iptali (TMK. Mad. 145/4) istemiyle aynı Kanunun 146/1. maddesindeki yetkiye dayanarak Cumhuriyet savcısı tarafından açılmıştır.

Mahkemece duruşma günü davayı açan Cumhuriyet savcılığına usulüne uygun tebliğ edilmemiş, anca davayı açan Cumhuriyet savcısı en son 02.12.2012 tarihli duruşmaya katılmış, daha sonraki duruşmalara, duruşma günlerinden haberdar olduğu halde taraflar katılmamıştır. Hal böyleyken mahkemece tarafların yokluğunda yargılamaya devam edilerek 31.01.2012 tarihli oturumda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin, davanın davacısı sıfatında bulunan Cumhuriyet savcısının duruşmalara “katılımını sağlamak” gibi bir görevi bulunmamaktadır. Mahkemenin görevi duruşma gününü davacıya usulüne uygun şekilde tebliğ etmektir.

Cumhuriyet savcısı, açmış olduğu hukuk davasının duruşmasında hazır bulunmak zorundadır. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 70. maddesinde de “Cumhuriyet savcısı, kanunda açıkça öngörülen hallerde, hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır” hükmüne yer verilmiştir. Cumhuriyet savcısı, açmış olduğu bir hukuk davasının duruşmasına gelmezse, davalı/davalılar, dosyanın işlemden kaldırılmasını (HMK.mad. 151/1) veya tahkikata Cumhuriyet savcısının yokluğunda devam edilmesini isteyebilir.

Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6217 sayılı Kanun 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi ve Türk Medeni Kanununun 138. maddesinde değişiklik yapmış; bu hükümlerde yer alan “Cumhuriyet savıcısı” ibaresini kanun metninden çıkarmıştır. Bu yasayla yapılan değişikliğin Cumhuriyet savcısının açtığı evliliğin iptali davasında uygulama imkanı yoktur.

Cumhuriyet savcısının açtığı hukuk davasının duruşmalarına gelmemesinin müeyyidesi, davanın Cumhuriyet savcısının yokluğunda görülmesi veya davalının isteği üzerine, dosyanın işlemden kaldırılmasıdır. Yoksa, mahkemenin, duruşmaya gelmeyen Cumhuriyet savcısını duruşmaya getirmek için zor kullanma yetkisi söz konusu değildir. (Prof. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul .2001 sh. 856)

Mahkemece taraflar duruşmaya katılmadığından davanın işlemden kaldırılması ve yasal süresi içerisinde yenilenmemesi halindede açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken tarafların yokluğunda yargılamaya devam edilerek esastan karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Hükmün bu sebeple bozulması gerekir.

Yukarıda gösterilen sebeple, sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/34073, Karar No: 2013/28333, Tarih: 06.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/34073 E.  ,  2013/28333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

DAVA : Davacı, Bakanlık tarafından hazırlanan ve 13.04.2012-28263 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 2012/18 sayılı İşkolu Tespit Kararının iptali ile tespite konu işlyerlerinde yapılan işlerin 28 sıra numaralı "genel işler" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davaya konu işkolu tespit kararına konu işyerlerinin; 6111 sayılı (Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair) Kanun çerçevesinde, Emniyet Müdürlüklerine atanan ve Adana, Gaziantep, İzmir, Samsun, Yozgat, Çankırı, Kırıkkale ve Mersin İl Emniyet Müdürlükleri ve bağlı işyerlerinde çalışan işçiler tarafından yapılan hizmetli, şoför, garsonluk ve temizlik işlerinin, niteliği itibariyle İşkolları Tüzüğünün 28 sıra numaralı işkoluna girdiğini; bu işlerin yardımcı iş niteliğinde olmayıp asıl iş niteliğinde bulunduğunu belirterek, davalı Bakanlık tarafından hazırlanan ve 13.04.2012-28263 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 2012/18 sayılı İşkolu Tespit Kararının iptali ile tespite konu işyerlerinde yapılan işlerin 28 sıra numaralı "genel işler" işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı idare vekili; işkolu tespit işleminin, işyerinde yapılan asıl iş dikkate alınarak yapıldığını, işyerinde yapılan asıl işin büro işi olması nedeniyle, 6111 sayılı Kanun kapsamında devredilen işçilerin yaptığı yardımcı işlerin de bu işlerden sayılması gerektiğini, davaya konu işyerleri için TİS yapmak üzere 17 sıra numaralı işkolunda faaliyet gösteren Koop-İş Sendikasına yetkisi verildiğini ve bu işyerleri için 15.03.2012-14.03.2015 yürürlük süreli TİS akdedildiğini, Belediye-İş Sendikası tarafından söz konusu tespit kararının iptali talebiyle Ankara 17. İş Mahkemesinde 2012/269 sayı ile açılan davanın da birleştirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Koop-İş Sendikası vekili; Emniyet Teşkilatı işyerlerinde büro işlerinin yapılmakta olduğunu; davaya konu iddianın belediye işyerlerinde yapılan işlere münhasır olabileceğini, Emniyet Teşkilatında yapılan büro asıl işinin parçası olan hizmetli, temizlik, çaycılık vs, işlerinin, asıl işe yardımcı iş niteliğinde olduğunu, kaldı ki, 6111 sayılı Kanun kapsamında nakledilen işçilerin bir kısmının da doğrudan büro işini yapmakta olduklarını, işkolu esasına göre yapılanan sendikal örgütlenmeye göre, asıl işe yardımcı işlerin, asıl iş kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, 6111 sayılı Kanun kapsamında devredilen işçilerin, sürekli işçi kadrosu ile devredilmeleri nedeni ile önceki belediye işyerleri ile ilişiklerinin kesilmiş olduğunu ve bu işçilerin tabi olduğu işkolunun da değişmiş bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iddia kapsamındaki işçilerin yaptıkları işlerin büro işine yardımcı iş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 6111 sayılı Kanun’la EGM’ye devredilen işçilerin yaptıkları işlerin hangi iş koluna girdiği noktasında toplanmaktadır.

Davacı vekili tarafından bilirkişi heyetinde yer alan Avukat Osman Yıldız’ın davalı sendikaların üyesi olduğu Türk-İş Konfederasyonuna bağlı sendikalarla bağı olan bir kişi olduğu ve bu bilirkişinin tarafsız olmayacağı yazılı itirazında bulunulduğu anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 272. maddesinin 1. fıkrasında “Hâkimler hakkındaki yasaklılık ve ret sebepleriyle ilgili kurallar, bilirkişiler bakımından da uygulanır. Ancak, bilirkişinin, aynı dava veya işte daha önceden tanık olarak dinlenmiş bulunması, bir ret sebebi teşkil etmez.” denilmiştir.

Aynı maddenin 3. fıkrasında, “Ret sebeplerinden birinin bilirkişinin şahsında gerçekleşmesi hâlinde taraflar, bilirkişinin reddini talep edebileceği gibi, bilirkişi de kendisini reddedebilir. Ret talebi veya bilirkişinin kendisini reddetmesinin, ret sebebinin öğrenilmesinden itibaren en geç bir hafta içinde yapılmış olması şarttır. Ret sebeplerinin ispatı için, yemin teklif edilemez” hükmü yer alırken yine aynı maddenin 4. fıkrasında ise “Görevden alınma, ret ve bilirkişinin kendisini reddetmesine yönelik talep, bilirkişiyi görevlendiren mahkemece dosya üzerinden incelenir ve karara bağlanır. Kabule ilişkin kararlar kesindir. Redde ilişkin kararlara karşı ise ancak esas hakkındaki kararla birlikte kanun yoluna başvurulabilir.” düzenlemesi getirilmiştir.

Somut olayda bilirkişi heyetinde yer alan Avukat Osman Yıldız’ın şahsına karşı vaki davacı vekilince yapılan itiraz incelenip değerlendirilmeksizin ve bu konuda herhangi bir karar verilmeksizin bu bilirkişinin yer aldığı bilirkişi heyetinin verdiği rapora dayanılarak karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Somut olayda bilirkişi heyetinde yer alan Avukat Osman Yıldız’ın şahsına karşı vaki davacı vekilince yapılan itiraz incelenip değerlendirilmeksizin ve bu konuda herhangi bir karar verilmeksizin bu bilirkişinin yer aldığı bilirkişi heyetinin verdiği rapora dayanılarak karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre de sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yerel mahkeme kararının yöntem ve yasaya aykırı olduğu, mahkemece çalışma gün ve sürelerine ilişkin yeterli ve somut araştırma yapılmadığı, soyut ifadelere dayanılarak karar verilmesinin isabetli olmadığı farklı gerekçesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.06.12.2013
Yargıtay — Esas No: 2009/15974, Karar No: 2010/7315, Tarih: 22.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15974 E.  ,  2010/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle maddi tazminat talebinin reddine, 150.000.00-TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22.06.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... ile davalılardan ... ve ... vekili ... geldiler. Diğer davalı ... San.ve Tic. A.Ş. adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 24.07.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece iş kazasında davacının % 20, davalı işverenin % 70, davalılar ... ile ...’ın % 5’er oranında kusurlu olduğuna ilişkin kusur bilirkişi raporu karar esas alınmak suretiyle, davacının maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin, davalı ... San. Tic. AŞ’de operatör olarak çalışırken görevli olduğu makinede filtre değişimi sırasında sızan yağın alev alması ile yanarak öldüğü dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevçevesinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Olayla ilgili olarak ceza yargılaması sırasında düzenlenen 14.10.2008 tarihli kusur bilirkişi raporunda ölen işçinin 1. derecede kusurlu, kazanın meydana geldiği folyo bölümünün yöneticisi ve uzmanı olana sanıkların ise 2. derecede ve 3.derecede kusurlu olduklarının belirtildiği ve bu rapor esas alınarak ceza davasının sonuçlandırıldığı, dava konusu olayla ilgili olarak sigorta müfettişinin raporunda ölenin bağışlanmaz kusurundan söz ettiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alanının 04.02.2009 tarihli bilirkişi raporunda ise davacının % 20, davalı işverenin % 70, davalılar ... ile ...’ın % 5’er oranında kusurlu bulunduğu görülmektedir. Oysa, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişiler, İş Kanunu'nun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanunu'nun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Bu duruma göre kusurun aidiyeti ve dağılımı açısından aynı olay nedeniyle farklı değerlendirmelerinin bulunduğu ortadadır. Hal böyle olunca mahkemece kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeden 04.02.2009 tarihli kusur raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Yapılacak iş; işçi sağlığı-iş güvenliği konularında uzman ehil bilirkişi kuruluna konuyu yukarıda açıklandığı biçimde yeniden inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek kusur raporları arasındaki çelişki giderilmek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle, kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeksizin, inandırıcı güç ve nitelikte olmayan, 77.maddenin öngördüğü koşulları içermeyen 04.02.2009 tarihli kusur raporunun hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre tarafların sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacı ile davalılardan ..., ... yararına takdir edilen 750.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesine temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/538, Karar No: 2024/2107, Tarih: 13.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/538 E.  ,  2024/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : ...

SAYISI : 2020/1359 E., 2021/1516 K.

DAHİLİ DAVACILAR : ...,...,... vekilleri Avukat ...

DAVALILAR : ... vekili Avukat ..., Avukat ..., ..., ..., ...

DAHİLİ DAVALILAR : ..., ..., ..., ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul Kısmen Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/78 E., 2019/366 K.

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istekli davada İlk Derece Mahkemesince davanın dahili davalılar ile davalı ... yönünden reddine, davalı ... ve ... yönünden kısmen kabulü ile kısmen reddine ilişkin verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince dahili davacılar ve davalı ... vekillerinin istinaf isteğinin esastan reddine karar verilmiş, karar dahili davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli ek kararı ile; verilen kesin süre içinde temyiz masraflarının yatırılmadığı gerekçesi ile dahili davacılar vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, ek karar dahili davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olup 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

15.02.2022 tarihli ek kararın dahili davacılar vekili tarafından temyiz edildiği; ancak ek karar için temyiz kaydı yapılmasına rağmen temyiz başvuru ve karar harçlarının yatırılmadığı belirlenmiş olup temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 inci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılamaz.

Diğer taraftan, dahili davacılar vekilinin 12.10.2021 tarihli karara yönelik temyiz dilekçesi ile 15.02.2022 tarihli ek kararın davalı ...’a tebliğ edilmediği; davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin ise davalı ...’a ve davalı ... mirasçıları olan dahili davalılara tebliğ edilmediği belirlenmiştir.

Öte yandan, davalı ...’ün karar tarihinden önce 08.07.2020 tarihinde öldüğü, geride eşi ... ile kızları ...,...,...’ün mirasçı olarak kaldığı, anılan mirasçıların Söke Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/695 Esas, 2020/661 Karar ve 2020/861 Esas, 2020/831 Karar sayılı kararları ile mirasbırakan ...’ün mirasını reddettikleri, mirasın reddine ilişkin kararların kesinleştiği anlaşılmaktadır. Bilindiği üzere, TMK’nın 612 nci maddesinde “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflâs hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” düzenlemesi mevcuttur.

O halde;

O halde;

1- Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca; dahili davacılar vekilinin ek karara yönelik olarak temyiz başvuru harcı ile maktu karar harcını bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlaması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi; verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde ek karara yönelik temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi; verilen kesin süre içinde temyiz harcının tamamlanması hâlinde veya temyiz harcının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderlerinin de yatırılması,

2- Dahili davacılar vekilinin 12.10.2021 tarihli karara yönelik temyiz dilekçesi ile 15.02.2022 tarihli ek kararın davalı ...’a; dahili davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin ise davalı ...’a ve davalı ... mirasçıları olan dahili davalılara tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3- Davalı ...’ün en yakın mirasçılarının tamamı tarafından reddolunan davalı ...’ün mirası daha sonraki derece bulunan mirasçılara geçmeyeceğinden mahallin Sulh Hukuk Mahkemesine durum bildirilerek iflas hükümlerine göre reddolunan mirasın tasfiyesi sağlanması, davalı ...’ün terekesi için TMK’nın 612 nci maddesi uyarınca atanacak ve yetkilendirilecek temsilciye Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli gerekçeli kararı, dahili davacılar vekilinin 12.10.2021 tarihli karara yönelik temyiz dilekçesi ile 15.02.2022 tarihli ek kararın ve dahili davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek yasal temyiz sürelerinin beklenilmesi, tebliğ mazbatalarının evrakına eklenmesi,

Yukarıda belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.