muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10827, Karar No: 2018/5822, Tarih: 01.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10827 E.  ,  2018/5822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.03.2015 gün ve 2013/535-2015/244 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.06.2016 gün ve 2015/10874 - 2016/6939 sayılı kararı aleyhinde davalı - karşı davacı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalılar vekili ve birleşen davada davacı vekili; müvekkili ...'ın ... Tarım ve Hayvancılık Tic. A.Ş.'nin 23/06/2001 tarihinden beri yönetim kurulu başkanı olduğunu, davalı ...'in karar defterinin 01/12/2001 tarihli ve 23 nolu kararı ile şirketteki tüm hisselerini dava dışı ... Holding A.Ş.'ye devrettiğini; pay sahipliğini ve yönetim kurulu üyeliğini bu devir ile kaybeden davalının sahte karar defteri bastırarak 01/02/2002 tarihinde yapıldığı iddia edilen ancak aslında yapılmayan toplantı ile kendisini 24/06/2004 tarihine kadar şirketi münferiden temsile yetkili kıldığını ve bu karara istinaden yetki belgesi ve imza sirküleri çıkardığını, şirketin gerçek temsilcisinin ... olduğunu, şirkete ait malların davalı tarafından muvazaalı olarak devredilme tehlikesi bulunduğunu ileri sürerek 01/02/2002 tarihli yönetim kurulu toplantısının ve bu toplantıda alınan kararların ve bu kararlara dayanılarak çıkarılan imza sirküleri ve yetki belgesinin yokluğu ile davalının şirket pay sahibi ve yönetim kurulu üyesi ve şirketi temsil yetkisi olmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı -birleşen dava davalı vekili; müvekkilinin iddia edildiği gibi ... Tarım ve Hayvancılık Tic. A.Ş.'nde bulunan hisselerini devir ve ferağ etmediğini, davacıların sahte olarak devir ve ferağ belgesi düzenlediklerini,bu belgede müvekkili tarafından hangi şirketteki hisselerin devredildiğinin dahi yazılmadığını, şirket ana sözleşmesine göre payların nama yazılı olarak düzenlendiğini, bu payların devri için devir işlemlerinin pay defterine işlenmesi gerektiğini, davacıların böyle bir pay defteri dahi sunamadıklarını savunarak, asıl davanın reddini karşı davada ise, sahte belgeler ile alınan 01/12/2001 tarihli ve 23 nolu kararın yokluğunun tespiti ile müvekkilinin şirketin %96 pay sahibi olduğunun ve kendisine ... Ticaret Sicil Memurluğu tarafından verilen yetki belgesinin icra yeteneğinin bulunduğuna karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl ve davanın açılmamış sayılmasına, karşı ve birleşen davanın reddine ve birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyizi üzerine, karar Dairemizce onanmıştır.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl ve davanın açılmamış sayılmasına, karşı ve birleşen davanın reddine ve birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyizi üzerine, karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı-karşı davacı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı - karşı davacı ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı - karşı davacı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı - karşı davacı ...'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18064, Karar No: 2017/1864, Tarih: 02.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18064 E.  ,  2017/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde, sanığın malvarlığına dahil olan Milli Gazeteyi muvazaalı olarak devrettiğine yönelik iddiası karşısında, ilgili gazetenin devrine ilişkin devir sözleşmesi getirtilmeden,

2-Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/574 esas sayılı dava dosyası ile şikayete konu muvazaalı devir işleminin iptali için tasarrufun iptali davasının sonucunun kesinleşmesi beklenilmeden,

3-Sanığa isnat edilen suçun oluşumu için aciz belgesinin alınması zorunlu olmayıp alacaklıların alacağını alamadığını ispat etmesi halinde de suçun oluşabileceği gözetilmeden borçlu aleyhine aciz vesikası düzenlenmediği gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29646, Karar No: 2013/36096, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/29646 E.  ,  2013/36096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16395, Karar No: 2016/431, Tarih: 18.01.2016

**1. Hukuk Dairesi         2015/16395 E.  ,  2016/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 27.12.2013 gün ve 726-1145 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere,

Muris ...'ın mirasçılarını gösterir .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/25 E., 2010/389 K. sayılı veraset ilamının ilgili mahkemesinden temini ve muris ile davacıların anne-baba ve kardeşlerini gösterir şekilde nüfus aile kayıt tablosunun ilgili Nüfus Müdürlüğü'nden temin edilerek evraka eklenmesi için dosyanın 01.06.2015 tarihinde geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ne varki, mahkemece anılan hususlar yerine getirilmeksizin dosyanın tekrar incelenmek üzere Daireye gönderilmiş olduğu anlaşılmakla;

1- Bir önceki geri çevirme kararında değinilen, Muris ...'ın mirasçılarını gösterir .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/25 E., 2010/389 K. sayılı veraset ilamının ilgili mahkemeden;

2.Muris ve davacıların anne-baba ve kardeşlerini gösterir şekilde nüfus aile kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğü'nden temini ile evrak arasına alınması,

İstenilen kayıtların eksiksiz evrak arasına alınıp alınmadığı mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi, aksi taktirde keyfiyetin Hakimler Savcılar Yüksek Kuruluna bildirileceği ihtaratı da dikkate alınmak suretiyle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ,18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/756, Karar No: 2021/400, Tarih: 27.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/756 E.  ,  2021/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçludan olan alacaklarının tahsili amacıyla borçlunun aracına haciz koyduklarını, aracın satılarak paraya çevrildiğini ve paylaşıma konu bedel üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini, ancak davacı kurum alacağının Motorlu Taşıtlar Vergisinden kaynaklanıp öncelikli alacak olmasına rağmen sıra cetvelinde yer verilmediğini öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının yediemin alacağı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 21.02.2018 tarihli ilamıyla, “Yedieminlikten kaynaklanan alacağın Adalet Bakanlığına ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar için Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ” uyarınca belirlenmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine görevli Asliye Hukuk Mahkemesinde bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/1-c maddesinde hükmün gerekçe bölümünün, 2. fıkrada ise hükmün sonuç bölümünün kapsayacağı hususlar düzenlenmiştir. Anılan 297/1-c maddesinde, hükmün, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri de kapsaması gerektiği öngörülmüştür.

HMK'nın 297/2. maddesinde, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu öngörülmüştür. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, arasında çelişki bulunmaması gerekmektedir. Mahkeme kararının gerekçe bölümü ile hüküm sonucunun çelişkili olması, mahkeme kararlarının tereddüt doğurmayacak şekilde açık olması kuralına aykırılık oluşturur.

Mahkemece kararın gerekçe kısmında, yediemin ücretinin 4.500,00 TL olduğu kabul edilmiş olmasına rağmen hüküm kısmına bu miktarın yansıtılmayarak, yediemin ücretinin 3.450,00 TL olarak yazılmış olması gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturularak HMK'nın 297. maddesine aykırılık teşkil etmiştir. Bu itibarla yeniden usulüne uygun bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün resen BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/92, Karar No: 2006/92, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-92 E., 2006/92 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-92 E., 2006/92 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME SUÇU

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Yerel Mahkemece verilen görevsizlik kararı, adlî yargı sistemi dışındaki bir makamı görevli sayar nitelikte bulunduğundan, temyiz yasa yoluna tâbidir. Bu karar, yasa yoluna başvurma yetkisi bulunan sanığın yokluğunda verilmesine karşın gerekçeli karar tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle, öncelikle Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının sanığa tebliği ile başvurulacak yasayolu sonunda veya yasayoluna başvurulmaması üzerine kesinleştirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, henüz Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 563-858 sayılı görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3479, Karar No: 2007/5198, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3479 E.  ,  2007/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2- ...

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca emsal olarak değerlendirmeye esas alınan 217 Ada 5 ve 6 numaralı parsellerin satışına ilişkin belgelerin incelenmesinden emsal satışların Belediyece açık arttırma yoluyla taşınmaz satışlarına ilişkin olduğu anlaşılmıştır. Açık arttırma ile oluşan fiyat genellikle taşınmazın değerini en iyi ve gerçekçi biçimde belirleyen bir fiyat olduğundan, bilirkişilerce kıyasi emsal kabul edilerek dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de emsal taşınmazların açık arttırma yolu ile ihale tarihi olan 6.2.2002 tarihi esas alınarak değerlendirme tarihine endekslenerek değerinin bulunması gerekirken ihale sonucu tapudaki işlem tarihi olan 12.11.2004 tarihine endekslenmesi suretiyle değer belirlenmesi,

2-Geri çevirme kararı üzerine Belediye Başkanlığından gelen yazıda bilirkişi kurulunca kıyasi emsal olarak alınan 5 ve 6 parsel numaralı taşınmazların imar düzenlemesi sonucu oluştuğu, dava konusu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu bildirilmiştir.

Bu durum karşısında, dava konusu taşınmazın kıyasi emsallerle karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, alınan bu raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

./..

2007/3479-5198 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 4.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21379, Karar No: 2014/29251, Tarih: 04.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21379 E.  ,  2014/29251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/505-2014/113

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet, İcra ve İflas Hukukuna özgü bir kanun yolu olup, dava olmadığından HMK'nun gider avansına ilişkin hükümleri şikayetler hakkında uygulanmaz.

"Delil ikamesi için avans" başlıklı HMK'nun 324. maddesinin birinci fıkrasında; "Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin sürede yatırmak zorundadır. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler" hükmü düzenlendikten sonra ikinci fıkrasında; tarafların bu yükümlülüğü yerine getirmemeleri halinde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılacakları öngörülmüştür.

Görüldüğü üzere HMK'nun 324. maddesinde düzenlenen delil ikamesi avansı, HMK'nun 114. maddesinin "g" bendinde belirtilen gider avansından hüküm ve sonuçları itibariyle farklı olup, dava şartı niteliğinde değildir.

Somut olayda, icra mahkemesince 23.01.2014 tarihli duruşma tutanağının 3 no’lu ara kararında aynen, “ Dosya kapsamının bilirkişi incelemesini gerektirdiği anlaşıldığından eksik gider avansı olan 70.TL’ nin HMK 120/2 maddesi gereğince iki haftalık kesin süre içinde davacı tarafça ikmaline, aksi halde bilirkişi incelemesinden vazgeçilmiş sayılacağının ihtarına…” şeklinde karar verildiği, bu ara kararına dayalı olarak aynı hususlarda şerhi içeren meşruhatlı duruşma davetiyesinin şikayetçi vekiline tebliğ edildiği, şikayetçi tarafından verilen süre içerisinde gider avansı yatırılmadığından ve yine verilen kesin sürede ispat yükü kendine düşen şikayetçi tarafça herhangi bir delil ve belge sunulmadığından bahisle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir. 23.01.2014 tarihli tensip tutanağında karar altına alınan ve şikayetçiden 2 haftalık kesin sürede yatırması istenilen avansın bilirkişi ücreti olduğu belirtildiğinden, istenen avans gider avansı olmayıp delil ikamesi avansı niteliğindedir. Kesin süre ihtarını içeren duruşma davetiyesi şikayetçi vekiline 28.01.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve şikayetçi vekili de öngörülen kesin süre içerisinde istenen tutarı 03.02.2014 tarihinde mahkeme veznesine yatırmıştır.

O halde mahkemece; haczedilen hesapla ilgili kayıtlar ve hesap ekstresi bankadan getirtilmeli ve Belediyeden hesaptaki paralar hakkında ayrıntılı bilgi alındıktan sonra bu hesaba yatan paraların kimin tarafından ve ne amaçla yatırıldığı bilirkişi aracılığıyla incelenmeli ve haczedilen paraların kaynağı ve niteliği belirlenerek bilirkişi raporu alınmalı anılan banka hesabındaki borçluya ait mevduatın haczinin mümkün olup olmadığı hususu 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15 ve 5779 Sayılı İl Özel İdarelere ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkındaki Kanun'un 7. maddesi çerçevesinde değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.Eksik inceleme ve somut olaya uygun bulunmayan yazılı gerekçeyle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.