muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7775, Karar No: 2020/7914, Tarih: 19.11.2020

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Kabule göre;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına 28/08/2013 tarihinde başlandıktan sonra sanığın 28/10/2013 tarihindeki görüşmeye gelmediği ve bu sebeple çıkarılan uyarı kağıdının 27/12/2013 tarihli tutanakta sanığa tebliğ edildiği belirtilmişse de tutanakta sanığın imzasının yer alması gerektiği gözetilmediği gibi Bakırköy Prof. Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 18/02/2014 tarih ve 41340010/10681 sayılı yazısı ile sanığın tedaviye uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine yükümlülüklerini ikinci kez ihlal ettiği gerekçesi ile dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla; bahsi geçen hastane yazısından tedaviye ne şekilde uyumsuz olduğu anlaşılmadığından; sanığın hastane randevularına gitmeyerek mi yoksa uyuşturucu madde kullanmaya devam etmek suretiyle mi tedaviye uyumsuzluğunun araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönler incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 19/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3255, Karar No: 2012/4129, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3255 E.  ,  2012/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4187, Karar No: 2011/7675, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4187 E.  ,  2011/7675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık....'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Gerekçeli karar başlığında birleştirilen dosya müştekisi Turhanlar Petrol Limited şirketinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle, müşteki vekilinin temyizinin sanık ...'a yönelik olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesi sonunda;

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki KURU, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara

uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı gerekçesiyle sanığın beraati yerine farklı gerekçe ile beraatine karar verilmiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6571, Karar No: 2023/6420, Tarih: 02.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6571 E.  ,  2023/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/257 Esas, 2020/272 Karar

BİRLEŞEN ANKARA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNİN 2004/573 E. SAYILI DOSYASINDA

DAVA TARİHİ : 20.07.2004 (Asıl dava), 20.12.2004 (Birleşen Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/573 E. sayılı dosyası), 08.01.2008 (Birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/11 E. sayılı dosyası)

HÜKÜM : Asıl dosyada verilen karar kesinleşmiş olmakla önceki karar gibi davacının davalı ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, 15.284,84 TL'nin davalı ... ile İl Özel İdaresi'nden (dosyaların devredildiği ...'ndan) müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, birleştirilen 2004/573 E. ve 2008/11 E. sayılı her iki dosyada davanın davalılar ..., ..., Ankara İl Özel İdaresi (dosyaların devredildiği ...) yönünden kısmen kabulüne, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü'nün pasif husumet ehliyeti olmadığından hakkındaki davanın reddine, Bedaş hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına

Taraflar arasındaki tazminat, rücuen tazminat davalarının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece asıl dosyada verilen karar kesinleşmiş olmakla önceki karar gibi davacının davalı ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, 15.284,84 TL'nin davalı ... ile İl Özel İdaresi'nden (dosyaların devredildiği ...'ndan) müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, birleştirilen 2004/573 E. ve 2008/11 E. sayılı her iki dosyada davanın davalılar ..., ..., Ankara İl Özel İdaresi (dosyaların devredildiği ...) yönünden kısmen kabulüne, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü'nün pasif husumet ehliyeti olmadığından hakkındaki davanın reddine, Bedaş hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili, tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Mahkeme kararı, asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili, tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davalı İl Özel İdare'nin mülkiyetinde 24.12.2003 tarihinde meydana gelen yangında müvekkili iş yerinin de yandığını, yangın söndürme sisteminin kurulmadığını, tesis sahibinin muhafaza kusuru bulunduğunu, çarsının yönetim ve denetiminin de mülk sahibi sıfatıyla İl Özel İdare Müdürlüğü'nce yapıldığını, yangının davalı ...'in iş yerindeki jeneratörün davalı ... tarafından çalıştırılırken ve yakıt taskviyesi yapılırken elindeki benzin kabının içindeki benzinin tutuşarak parlaması sonucu başladığını, müvekkilinin iş yerindeki 200.000,00 TL değerindeki malların tamamının yandığını, demirbaş olarak 5.000,00 TL civarında bir kaybın yaşandığını, 3.000,00 YTL civarında tefrişat malzemenin telef olduğunu, iş yeri değişikliği sebebiyle 20.000,00 TL zarar doğduğunu, dolayısıyla davacının 228.000,00 TL zarara uğradığını, 40.000,00 TL'nin sigorta şirketinden alındığını ileri sürerek 188.000,00 TL'den şimdilik 3.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili, yargılama sırasında davalı ... ve Metin hakkındaki davayı atiye bıraktıklarını belirtmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 15.284,84 TL'ye çıkarmıştır. Davacı vekili, davalı ... hakkındaki davayı takip etmediklerini belirtmiştir.

2.Davacı vekili birleşen Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/573 E. sayılı dosyasında dava dilekçesinde; davalı ... Valiliği'nin (İl Özel İdaresi) mülkiyetindeki çarşıda çıkan yangında müvekkilinin çeşitli sigortalılarına toplam 563.433,75 TL ödeme yaptığını, davalılar İbrahim ve Metin'in 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 41., 55 ve müteakip maddeleri, davalı Valiliğin aynı Kanun'un 58 inci maddesi gereği sorumlu olduklarını ileri sürerek 563.433,75 TL'nin son ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

3.Davacı vekili önce Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/573 E. sayılı dosyası ile, ardından Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/573 E. sayılı dosyası üzerinden asıl dosya ile birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/11 E. sayılı dosyasında dava dilekçesinde; davalı ... Valiliği'nin (İl Özel İdaresi) mülkiyetindeki çarşıda çıkan yangında müvekkilinin çeşitli sigortalılarına toplam 563.433,75 TL ödeme yaptığını, ceza mahkemesine sunulan bilirkişi raporunda davalı Bedaş'a ve davalı ...'ye %20'şer oranında kusur izafe edildiğini, 818 sayılı Kanun'un 41, 50 ve 134 üncü maddeleri uyarınca davalıların tüm zarardan müteselsilen sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek 563.433,75 TL'nin son ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı İl Özel İdare Müdürlüğüne izafeten Ankara Valililiği vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; müvekkilinin gerekli ihtarları yaptığını, önlemleri aldığını, yangının iş yeri kiracısının işçisinin kusurlu davranışından kaynaklandığını, müvekkiline bir kusur izafe edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiş, bilahare tazminat davaları ile birlikte taşınmazın Ankara Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini belirtmiştir. ... vekili, taşınmazın 13.12.2004 tarihli tutanak ile müvekkiline devredildiğini, tazminat davalarının devrine ilişkin İl Özel İdaresi'nin tek yanlı şartının müvekkilince hiçbir şekilde kabul edilmediğini, olay tarihinde malikin Valilik olduğunu savunarak müvekkili yönünden davanın reddini istemiştir.

2.Davalı İl Özel İdare Müdürlüğü'ne izafeten Ankara Valiliği vekili birleşen Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/573 E. sayılı dosyasında cevap dilekçesinde; müvekkilinin her türlü ihtarları yaptığını, gerekli tedbirleri aldığını, davalı ... yanında işçi olarak çalışan davalı ...'in jeneratörü çalıştırırken benzinin alev almasıyla yangının çıktığını, müvekkiline kusur izafe edilemeyeceğini, öte yandan taşınmazın tazminat davalarının takibi sorumluluğu kabul edilmek kaydıyla Ankara Büyükşehir Belediye'sine satışının uygun görüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir. ... vekili, taşınmazın 13.12.2004 tarihli tutanak ile müvekkiline devredildiğini, tazminat davalarının devrine ilişkin İl Özel İdaresi'nin tek yanlı şartının müvekkilince hiçbir şekilde kabul edilmediğini, olay tarihinde malikin Valilik olduğunu, davalının tek yanlı karar alıp sorumluluğu müvekkiline yüklemeye çalıştığını savunarak müvekkili yönünden davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... birleşen Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/573 E. sayılı dosyasında cevap dilekçesinde; elektriklerin kesik olduğunu görünce jeneratörü çalıştırmak isterken bir anda alevler içinde kaldığını, mücadelesine rağmen yangını söndüremediğini, yangının çıkma ve bu dereceye gelmesinde tarafının dışında pek çok kişinin kusurunun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... birleşen Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/573 E. sayılı dosyasında cevap dilekçesinde; elektriklerin kesik olduğunu görünce jeneratörü çalıştırmak isterken bir anda alevler içinde kaldığını, mücadelesine rağmen yangını söndüremediğini, yangının çıkma ve bu dereceye gelmesinde tarafının dışında pek çok kişinin kusurunun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

4.Davalı Bedaş vekili birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/11 E. sayılı dosyasında cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, yangının çıktığı binada elektriklerin kesik olduğunu, illiyet bağının kesildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

5.Davalı ... vekili birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/11 E. sayılı dosyasında; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 24.12.2014 tarih, 2004/394 E., 2014/520 K. sayılı kararı ile asıl davada davalı ... hakkındaki davasının takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına, 15.284,84 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiz oranı ile birlikte davalı ... ile İl Özel İdaresi'nden (İlgili yasa gereğince dosyaların devredildiği ...'ndan) müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, birleştirilen 2004/573 E. ve 2008/11 E. sayılı dava dosyaları ile ilgili olarak davanın kısmen kabulüne, 450.747,00 TL'nin ödeme tarihi olan 12.03.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faiz oranı ile birlikte davalılardan ..., ..., Ankara İl Özel İdaresi (İlgili yasa gereğince dosyaların devredildiği ...'ndan) müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılardan Tedaş Genel Müdürlüğü'nün pasif husumet ehliyeti olmadığından hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, karar birleşen davalarda davacı vekili, davalı Tedaş vekili, davalı Bedaş vekili, asıl ve birleşen davalarda davalı ... Belediyesi vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 19.12.2016 tarih, 2015/12025 E., 2016/9639 K. sayılı kararıyla asıl dava ile ilgili karar onanmış, davalı ... (devreden Ankara İl Özel İdaresi) vekilinin birleşen davalara ilişkin tüm temyiz itirazları reddedilmiş, birleşen davalarda davacı Allıanz Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiş, birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/11 E. sayılı dosyasında, davalı Bedaş yönünden olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmadığı, hakkında hüküm kurulmadığı, Mahkemece davacının tüm talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılması ve her davalı hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğine işaret edilerek karar bozulmuş, bozma sebep ve şekline göre birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/11 E. sayılı dosyasında davacı ...Ş. vekilinin davalı Bedaş'a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiş, birleşen Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/573 E. ve birleşen Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/11 E. sayılı dosyalarında, her iki birleşen davada da davalı sıfatı bulunan ve kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davalı Tedaş hakkındaki davanın husumete dayalı olarak reddine karar verilmiş olmasına karşın bu davalı lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş, kararın bu yönden de bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar