muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4983, Karar No: 2011/6473, Tarih: 25.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10570, Karar No: 2019/6368, Tarih: 15.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10570 E.  ,  2019/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece, çekişmeli taşınmazın arazi kadastrosuna ait ölçü krokisi, hesap cetvelinin, ölçü cetvelinin getirtilmediği, fen bilirkişisinden uyuşmazlığı çözmeye elverişli olmayan rapor ve harita alındığı, hükme esasa alınan teknik bilirkişi raporunda “uygulama kadastrosu sonucunda belirlenen sınırların tesis kadastrosu sırasındaki takeometrik olarak alınmış sınıra aynen uyduğu ve uygulama kadastrosu sırasında tesis kadastrosundaki sınırlara riayet edildiği, artışının ilk kadastro tespiti sırasında belirlenen sınırların değişmesinden değil, tesis kadastrosu esnasında yapılan yüzölçüm hesaplarının planimetre çevirmesinden kaynaklandığı” bildirmesine rağmen, ada raporunda yüzölçüm farkının (A) harfi ile gösterilen kısmın paftasına yanlış tersimat yapılmasından kaynaklandığının bildirildiği, ne varki fen bilirkişi raporunda söz konusu çelişkinin giderilmediğinden bahsedilerek, mahkemece harita ya da jeodezi ve fotogrametri mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle inceleme ve araştırma yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, çekişmeli 135 ada 40 parsel sayılı taşınmazın uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma ilamına uyulduğuna göre taraflar yararına oluşan usuli müktesep hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin eksiksiz olarak yerine getirilmesi zorunludur. Her ne kadar mahkemece yapılan uygulama kadastrosunun doğru olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, bozma ilamında "çekişmeli taşınmazın arazi kadastrosuna ait ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetvelinin getirtilmediği, fen bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor ve harita alınmadığı, ayrıca ada raporunda yüzölçüm farkının (A) harfi ile gösterilen kısmın paftasına yanlış tersimat yapılmasından kaynaklandığı bildirildiği halde, hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda “uygulama kadastrosu sonucunda belirlenen sınırların, tesis kadastrosu sırasındaki takeometrik olarak alınmış sınıra aynen uyduğu ve uygulama kadastrosu sırasında tesis kadastrosundaki sınırlara riayet edildiği, artışın ilk kadastro tespiti sırasında belirlenen sınırların değişmesinden değil tesis kadastrosu esnasında yapılan yüzölçüm hesaplarının planimetre çevirmesinden kaynaklandığının bildirilmesi ile yetinilip, ada raporu ile oluşan çelişkinin tartışılmadığı rapora göre hüküm kurulmasının isabetsizliğine değinilmiş olduğu halde mahkemece, ölçü krokisi, hesap cetveli ve ölçü cetveli dosya arasına getirtilmediği gibi, fen bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor ve harita da alınmamış; ayrıca harita ya da jeodezi ve fotogrametri mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle araştırma ve inceleme yapılması gerektiği açıklandığı halde, bu gereğe de riayet edilmemiş ve fen bilirkişisinin, taşınmazın tesis kadastrosu sırasındaki ve uygulama kadastrosu sırasındaki durumunu net olarak ortaya koymayan, var olduğu söylenen ölçü ve tersimat hatasının neden kaynaklandığını açıklamayan, denetime elverişsiz ve soyut raporlarına itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Bozma ilamında belirtilen hususları karşılamayan rapora dayalı olarak eksik inceleme ve araştırma ile karar verilemez.

Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için; mahkemece, önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6819, Karar No: 2014/360, Tarih: 22.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6819 E.  ,  2014/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/178-2013/268

Taraflar arasındaki sözleşmenin yerine getirilmesi için izin ve yetki verilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, muris babası M. S. ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, taşınmazın üzerindeki kagir evi yıkıp arsa niteliği kazandırdığını, davalılardan E.. S..'nun kendi ihtiyacı için ortak babaları muris M. S. çektirdiği krediyi sözleşmeyi öğrenince kasıtlı olarak ödemediğini, bu nedenle banka tarafından taşınmaz üzerine haciz konulduğunu, bankaya olan borç ödenip haczin kaldırıldığını, bu defa babası hakkında kısıtlılık kararı verilerek davalılardan S. Y. kendisine vasi tayin edildiğini ve vasinin gerekli işlemler için hiçbir şey yapamayacağını beyan ettiğini, açmış olduğu 2011/948 Esas sayılı davada istemesi gereken hususları tam olarak açıklayamadığından taşınmazın bahçeli kagir ev niteliğini arsa vasfına dönüştürülmesi için izin verildiğini, babasının vefat ettiğini, mirasçıların inşaata devam edebilmek için izin vermediğini ileri sürerek, taşınmazın yüzölçümünün düzeltilmesi, yola terk, yoldan ihdas, aplikasyon, kat irtifakı ve mülkiyeti, plan tadilatı, proje çizimi ve tadilatı, inşaat ruhsatı, yapı kullanma izni vb. işler için ilgili dairelerden alınması gerekli izinleri alması, işlem bedeli ve benzeri harçları yatırması ve sözleşme gereği kendisine düşen daireleri satma yetkisi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davacının talebinin açık ve net olmadığını, sözleşmenin hukuk ve usule uygun olmadığını, noter sözleşmesi ile taşınmaz üzerindeki haklarının alınamayacağını, davacının kötüniyetli olarak miras bırakanın saflığından faydalanarak sözleşme imzalattığını ve bu yolla diğer mirasçılardan mal kaçırmayı amaçladığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamına göre; davacının inşaatın temelinden tamamlanmasına ve oturma ruhsatı alınmasına kadar tüm işlemleri yapma yetkisi talep ettiği, diğer davalı mirasçıların sözleşmeye ve devamına karşı çıktığı, bu hali ile mirasçılar arasında anlaşmazlık bulunduğundan sözleşmenin yerine getirilme olanağı kalmadığı, inşaata hiç başlanılmamış olduğundan, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı, inşaat aşamasında çıkacak her türlü problemi aşmada yargı yoluna başvurulması, inşaat inşasının yargı eli başlatılıp, sürdürülmesi ve tamamlanmasının mümkün olmadığı, bu durumda davacı yüklenicinin ancak, sözleşmenin ifasının diğer mirasçıların haksız eylemleri üzerine yerine getirilemediği ve böylece son bulduğunun ispatı halinde uğradığı zararın tazminini isteyebileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Mahkemece, davacı ile murisi babası arasında imzalanan 12.03.2009 tarih ve 1412 Y. sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile aynı gün 1415 Y. sayısı ile düzenlenen vasiyetnamenin iptali istemiyle davalı S.. C.. tarafından açılan Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/427 E. sayılı dosyasında murisin sözleşme ve vasiyetname tarihi itibariyle fiil ehliyetine sahip olup olmadığı araştırılıp belirleneceğinden davacının izin ve yetki verilmesi talebinin şimdilik reddine karar verilmesi gerekirken, diğer gerekçelere de dayanılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılan onama harcanın temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10063, Karar No: 2009/3587, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10063 E.  ,  2009/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının üzerinde 8576 adet zeytin ağacı bulunan 583,317 m2 alanındaki zeytinliğini 2.6.2004 tarihli sözleşme ile 2.6.2004-31.12.2013 tarihleri arasında geçerli olmak üzere kendisine ihale yoluyla kiraya verdiğini, son iki yıldır bölgede hakim olan kuraklık nedeniyle hasat elde edemediğini ve kira paralarını ödeyemediğini, davalıya başvurularının sonuçsuz kaldığını, aktin ifasının imkansız hale geldiğini, kira bedelinin kuraklık mücbir sebebi nedeniyle davalının kira sözleşmesinden önce belirlediği muhammen bedel tutarı olan 3.423,00 YTL.ye uyarlanmasına,kira bedeline zam yapılmamasına, her ay ödenen kira bedelinin de 2008 yılından itibaren Mart aylarının sonunda ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının sözleşmeyi serbest iradesiyle imzaladığını, ülkede olağanüstü bir durum yaşanmadığını, uyarlamayı gerektirir herhangi bir halin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının eldeki davayı açmadan önce Ocak 2007-Haziran 2007 arasına tekabül eden ayların kirasını ödemeyerek temerrüde düştüğü, uyarlama davasının açılabilmesinin ön koşulunun kiracının kira parasını ödemede temerrüde düşmemesinin gerektiği gerekçe gösterilerek davanın

2008/10063-2009/3587

reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bu davasında davalının kendisine uzun süreli olarak kiraya verdiği 583,317 m2 alanındaki zeytinlikten son iki yıldır bölgede yaşanan kuraklık nedeniyle hasat elde edemediğini ve kira paralarını ödeyemediğini ileri sürerek uyarlama suretiyle kira bedelinin indirilmesini istemiştir.

Bir davada ileri sürülen olguları kanıtlamak taraflara, kanıtlanan olgulara göre hukuksal nitelendirmeyi yapmak, uygulanması gereken yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak uygulamak hakimin görevidir. (HUMK. Md. 76)

BK. 270/1 maddesinde "Hasılat kirası bir sözleşmedir ki, onunla kiralayan kiracıya ürün veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin toplanmasını, bir kira parası karşılığında, bırakma borcu altına girer" yazılıdır.

Bir davada ileri sürülen olguları kanıtlamak taraflara, kanıtlanan olgulara göre hukuksal nitelendirmeyi yapmak, uygulanması gereken yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak uygulamak hakimin görevidir. (HUMK. Md. 76)

BK. 270/1 maddesinde "Hasılat kirası bir sözleşmedir ki, onunla kiralayan kiracıya ürün veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin toplanmasını, bir kira parası karşılığında, bırakma borcu altına girer" yazılıdır.

Yine aynı kanunun 282.maddesinde de hasılat kirasına ilişkin olarak "Fevkalade felaket hallerinde yahut tabii hadiselerden dolayı bir zirai gayrimenkulün her vakitki hasılatı, ehemniyetli surette azalırsa kiracı kiradan mütenasip bir miktarın indirilmesini isteyebilir. Evvelce bu haktan feragat edilmiş olması, ancak kiranın tespiti sırasında bu gibi vakaların ihtimali nazara alınmış yahut meydana gelen zarar bir sigorta ile telafi edilmiş ise muteber olur" yazılıdır. Az yukarıda açıklanan yasa maddelerinden de açıkça anlaşılacağı gibi, taraflar arasındaki hukuki ilişki, hasılat kirasına dayalı bir ilişki olup, uyuşmazlıkta uyarlama yoluyla değil, kira bedelinin BK. 282.maddesi kapsamında tenkisinden kaynaklanmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, anılan yasa maddeleri kapsamında inceleme ve araştırma yapmak suretiyle sonucuna göre bir karar vermek gerekirken hukuki tasnifte hataya düşmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12771, Karar No: 2024/1906, Tarih: 26.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12771 E.  ,  2024/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/43 E., 2023/172 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mahkemece verilen kararın bozularak beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihi 25.11.2013 olan asıl dava dosyasında, Küçükçekmece 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1306 Değişik İş kararına istinaden sanığa ait iş yerinde yapılan aramada 10.500 adet basılmış kitap forması, 18 adet metal kalıp, 1 adet roland-parva marka, Nr:19530 serie:207 nolu baskı makinası; suç tarihi 20.12.2014 olan birleşen dava dosyasında ise; sanığın sahibi olduğunu beyan ettiği, kapısı açık vaziyetteki iş yerinde kitap basımı yapıldığının İl Denetim Komisyonu görevlileri tarafından görülmesi

üzerine, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının arama kararına istinaden yapılan aramada, toplam 15.000 adet basılmış kitap forması, 70 adet metal kalıp ve 1 adet ofset matbaa makinası ele geçirilmiş olup sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davalarının açıldığı anlaşılmıştır.

Ele geçirilen suça konu eşyalar hakkında düzenlenen bilirkişi raporlarının dosya arasına alındığı ve hak sahipliğini ispatlamaya elverişli hukuken geçerli belgelerin dosyada mevcut olduğu görülmüştür.

Sanık savunmalarında, kitap formalarını sipariş üzerine bastığını, birleşen dava dosyasında ise suça konu iş yerinde çalışan olduğunu kabul etmiştir.

Yargıtay bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığın temyiz başvurusu üzerine kurulan evvelki hükümlerde asıl dava dosyasından 8.100 TL adlî para cezası, birleşen dava dosyasından ise 1 yıl 1 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bozma öncesi verilen cezaların sanık lehine kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeksizin sanığın yazılı şekilde 1 yıl 2 ... 1 gün hapis ve 15.600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Sanığın temyiz başvurusu üzerine kurulan evvelki hükümlerde asıl dava dosyasından 8.100 TL adlî para cezası, birleşen dava dosyasından ise 1 yıl 1 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bozma öncesi verilen cezaların sanık lehine kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeksizin sanığın yazılı şekilde 1 yıl 2 ... 1 gün hapis ve 15.600,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (9) numaralı bendinden sonra gelmek üzere, "Sanığın temyiz başvurusu üzerine kurulan evvelki hükümlerde asıl dava dosyasından 8.100 TL adlî para cezası, birleşen dava dosyasında ise 1 yıl 1 ... 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bozma öncesi verilen cezaların sanık lehine kazanılmış hak oluşturacağı anlaşılmakla hükmolunan cezanın, 8.100 TL adlî para cezası ve 1 yıl 1 ... 10 gün hapis cezası olarak infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2024 tarihinde karar verildi.