muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22175, Karar No: 2013/3613, Tarih: 27.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2012/22175 E.  ,  2013/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Ölüm Nedeniyle Düşme, Şikayet Şartı Gerçekleşmediğinden Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

30.06.2009 tarih ve 2008/2708 esas ve 2009/487karar sayılı ek karara yönelik temyiz dilekçesinde her hangi bir havale bulunmadığı, ancak dilekçe tarihinin 20.07.2009 olduğu tebliğ tarihinin 13.07.2009 olduğu gözetildiğinde ek karara ilişkin temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 30.06.2009 gün ve 2008/2708 esas ve 2009/487 karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik müştekinin 20.07.2009 tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18551, Karar No: 2013/16674, Tarih: 26.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/18551 E.  ,  2013/16674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı....ait bulunan .....24.12.2003 tarihinde yanması nedeniyle davacının kiracı olarak bulunduğu işyerinin de yanarak zarar gördüğünü belirterek, 165.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, yangın olayının dava dışı kiracı ..... dükkanında jeneratör çalıştırılmak istendiği sırada çıktığını, üçüncü kişinin eylemi nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, binada elektrik tesisatı ve yangın söndürme cihazlarının kullanıma hazır hale getirildiğini beyan etmiş, zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 165.000 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davacının kiracı olarak bulunduğu iş merkezinde 24.12.2003 günü dava dışı kiracı.....n elektriklerin kesilmesi nedeniyle küçük .... çalıştırmak istediği sırada sızan benzinin alev alması ile meydana gelen yangının, diğer esnafların dükkanların önüne yanıcı plastik malzeme koymaları sonucu hızla büyüyerek bütün binanın yanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Davacının ve diğer dükkan sahiplerinin müşteki olduğu ....Mahkemesinin 2009/152 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı ...0, dava dışı esnafın %...., Belediyenin %20, yangını çıkaran ... %10'ar kusurlu oldukları açıklanmış, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davalı İdarenin %.....Yönetiminin %20 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

....

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı İdarenin malik ve işletmeci olduğu taşınmazda günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ve yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatın bulunmaması nedeniyle, genelde yanıcı maddelerin satıldığı dükkanların sık sık elektriklerin kesildiği sırada küçük jeneratör'ün benzinle çalıştırılmak istendiğinde alev alması ile çıkan yangından davalının 6098 sayılı ....'nun 69 (818 sayılı BK'nun 58) maddesi hükmüne göre kusursuz sorumluluğu vardır.

Ayrıca, 6098 sayılı .....'nun 61 ve 62 (818 sayılı BK'nun 50 ve 51.) maddeleri gereğince bina maliki ve yöneticisi olan davalının müteselsil sorumluluk ilkesi gereği ileride diğer sorumlulara rücu etmek kaydıyla meydana gelen zarardan sorumlu olması gerekir.

Ancak, dava konusu olay ile ilgili emsal kararlarda ve Ağır Ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı idarenin %20, çarşı esnafın %20 kusurlu olduğu açıklanmış ve bu doğrultuda kurulan hükümlerin ....denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmesi için yeni bilirkişi kurulundan rapor alınarak davacının da aralarında bulunduğu esnafın kusur oranına göre tazminat miktarından indirim yapılmak suretiyle geri kalan miktarın (davalı idarenin müteselsil sorumluluğu gereği olarak) davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, zararın tamamının davalıdan tahsiline ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2442, Karar No: 2015/11458, Tarih: 07.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/2442 E.  ,  2015/11458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/11/2012

NUMARASI : 2009/362-2012/486

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar ve davalılar ile dahili davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.10.2015 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat A. S. C. geldi davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz edenler vekili Avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan K.. S..'un mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla 505 (yeni 123 ada 254), 694 (yeni 123 ada 234), 696 (yeni 123 ada 235), 697 (yeni 123 ada 248), 753 (yeni 124 ada 45) ve 1090 (yeni 129 ada 104) parsel sayılı taşınmazları davalıların murisi olan oğlu A.. S..'a satış suretiyle temlik ettiğini, aynı konuda daha önce açtıkları davanın Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/539 Esas sayılı dosyasında dava takip edilmediğinden açılmamış sayılmasına karar verildiğini, başka taşınmazlar bakımından Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/562 Esas, 2002/890 Karar sayılı kararı ile muris M.S. 'un mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı temlik yaptığının kabul edildiğini ve karanın kesinleştiğini ileri sürerek muris muvazaası nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmışlardır.

Davalılar Ali ve Fevzi, dava konusu ... sayılı parselin dava dışı kişi adına kayıtlı olduğunu, diğer taşınmazların mirasçılar arasındaki anlaşma doğrultusunda temlike konu edildiğini, aynı akitte davacıların da imzası olup, muvazaa iddiasının dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Diğer davalı ise, yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, çekişme konusu ... parselin kayıt malikinin davada yer almadığı, davaya konu diğer taşınmazların muris tarafından paylaşıma konu edildiği, davacı ...'e de aynı gün taşınmaz temliki yapıldığı, diğer davacı Hasibe bakımından ise temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, çekişme konusu ... parselin kayıt malikinin davada yer almadığı, davaya konu diğer taşınmazların muris tarafından paylaşıma konu edildiği, davacı ...'e de aynı gün taşınmaz temliki yapıldığı, diğer davacı Hasibe bakımından ise temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; murisin eşi M. S. 'un 26.07.1982 tarihinde öldüğü, kök muris M.'den çekişme konusu 505, 696, 697, 753 ve 1090 parsel sayılı taşınmazların 15.03.1990 tarihli akitle davacılar ve davalılar ile dava dışı mirasçılara intikallerinin yapıldığı, ardından aynı günlü akitlerle mirasbırakan K.. S.. ve davacılar ile dava dışı mirasçı Nezaket'in vekilleri M. Ü. tarafından anılan taşınmazlardaki miras paylarını diğer mirasçı A.. S..'a ve 753 parseldeki miras payının da dava dışı mirasçı N. T.'a satış suretiyle temlik ettikleri, öte yandan, aynı gün başka bir akitle 1086 parsel sayılı taşınmazın mirasçılar ve muris Kadire tarafından davacı Melek'e satış suretiyle devredildiği, taşınmazların yenileme suretiyle yeni ada ve parsel numarası aldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (nitelikli-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve l.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de .... s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., 6098 s. Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237 (818 s. Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki kişisel ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınmalı böylece yukarıda değinilen anlamda bir paylaştırma kastının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; davacıların murisin kızları, davalıların ise murisin ölen oğlu Ali'den torunları oldukları, dava dışı mirasçı murisin kızı N. T.'un bulunduğu, 1927 doğumlu olan murisin ölene kadar oğlu Ali ile oturduğu, arazilerini oğlu A.'nin kullandığı, emekli maaşı ve arazilerinden geliri olan murisin satış ihtiyacının bulunmadığı görülmektedir.

Öte yandan, aynı davacıların aynı davalılar aleyhine murisin eşi diğer mirasbırakan M. S. 'un 1175, 1180, ... ve ... parsel sayılı taşınmazları oğlu A.. S..'a temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kabul edilerek Kocaeli 2. Asliye hukuk Mahkemesinin 21.11.2002 tarih, 2996/562 Esas, 2002/890 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiği, kararın derecattan geçmek suretiyle 09.07.2003 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda değinilen somut olgular, açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, murisin mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı, davacı Hasibe'ye verilen bir taşınmaz ya da yapılan bir kazandırma olmadığı, murisin tüm mirasçıları kapsar, hak dengesini gözetir biçimde bir taksim yaptığını, başka bir deyişle mal paylaştırdığını söyleyebilme olanağı olmadığı, muris K. 'nin çekişme konusu taşınmazlardaki miras payını oğlu davalılar murisi Ali'ye temlikinin, mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Öyleyse, 694 (yeni 123 ada 234) sayılı parsel yönünden kayıt malikine karşı yöneltilen bir dava olmadığı tespit edilerek davanın reddine, diğer taşınmazlar bakımından ise, davacı Hasibe'nin açtığı davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalılar ve dahili davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı Melek'in temyiz itirazlarına gelince; yukarıda açıklandığı şekilde murisin hak dengesini gözetir, tüm mirasçılarını kapsar şekilde bir paylaştırma yapmadığı, dolayısıyla temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu tespit edildiğine göre, davacı Melek'in açtığı davanın da 505 (yeni 123 ada 254), 696 (yeni 123 ada 235), 697 (yeni 123 ada 248), 753 (yeni 124 ada 45) ve 1090 (yeni 129 ada 104) sayılı parseller bakımından kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve delillerin hatalı takdiri sonucunda yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davacı Melek'in bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16961, Karar No: 2022/150, Tarih: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/16961 E.  ,  2022/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28/02/2014 tarihi itibariyle duran zaman aşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24/05/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti İskenderun Devlet Hastanesinin bahçesi içerisinde bulunan kilitli ve âtıl (boşaltılmış) lojmandan suça konu kalorifer peteklerini çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 142/1-b, 35 ve 31/3. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 31/03/2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12135, Karar No: 2023/4395, Tarih: 19.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/12135 E.  ,  2023/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2016 tarihli ve 2015/381 Esas, 2016/13 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.08.2016 tarihinde katılan mağdure Goncagül'ün vefat etmesi nedeniyle aralarındaki vekalet ilişkisi sona eren katılan vekilinin adı geçen katılan adına, hükmü temyiz etme hak ve yetkisine sahip bulunmadığı anlaşılmakla gerekçeli kararın, tebliğden itibaren 1 hafta içerisinde temyiz haklarının bulunduğu şerhi ile birlikte katılanın yasal mirasçılarına usulüne uygun olarak tebliği ile hükmün temyizi halinde ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 19.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/6654, Karar No: 2012/8823, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6654 E.  ,  2012/8823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 24.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 26.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/803 Esas, 2012/599 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 24.10.2011 tarih ve 2011/4586 Esas, 2011/6250 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

1- İİK'nun 349. maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Şikayetçi muayyen zamanda gelmez ve vekil de göndermezse şikayet hakkı düşer.” hükmü karşısında, dosya içerisinde kendisine usulüne uygun bir şekilde verilmiş vekaletname veya yetki belgesi bulunmayan ve buna rağmen 10.03.2010 ve 02.06.2010 tarihli duruşmalara müşteki vekili sıfatı ile katıldığı anlaşılan Avukat İkbal Girgin'in müştekinin yetkili temsilcisi olup olmadığı belirlenmeden duruşmalara kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, sanıkların borçlu şirket yetkilisi olup olmadıkları kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan öğrenilmeden ve fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.