muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13599, Karar No: 2015/17026, Tarih: 11.05.2015

.2002 tarihli sözleşme ile “hazır beton taşıma bakım, onarım, işçilik işlerinin” bütünü ile diğer davalıya devredildiğini, bu nedenle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğinden müvekkili hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, dava dilekçesinde iddia edilen hususların davacı ile diğer davalı arasında olması nedeniyle müvekkili şirket tarafından bilinmediğini, diğer davalı şirketin müvekkili şirketin üretimi tamamlanmış olan hazır betonu müvekkili şirketin diğer davalının kullanımına bıraktığı araçlarla alıp müşteri inşaat firmalarına naklettiğini ve bu işi yaparken kendisine karışılmadığını, işin sevk, idare ve denetiminin diğer davalıya ait olduğunu ve işin tümü ile devri söz konusu olduğundan müvekkili şirketin asıl işveren sıfatı bulunmadığını ve husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca müvekkilinin asıl işveren sıfatı ile işçilik haklarından sorumlu tutulabilmesi için yasada sayılan birçok şartın yanında “ münhasıran o işyerinde çalışma “koşulunun da göz önünde bulundurulması gerekmekte olup, diğer davalı işçisi olan davacının sadece müvekkili şirketin sahip olduğu işyerinde faaliyet göstermesi gerektiğini, diğer davalı işverenin başka şirketler ile alt işverenlik sözleşmesi yapmış ve bu nedenle farklı işverenlere ait işyerlerinde faaliyet göstermesi halinde münhasıran asıl işverenin işyerinde çalışma koşulu gerçekleşmemiş olacağından işçilik alacaklarının alt işverenden talep edilmesi gerekeceğini, davacının hangi tarihler arasında çalıştığı, iş akdinin ne zaman sona erdiği ve ücreti konusunda bilgileri olmadığını ve işyeri kayıtlarının esas alınması gerektiğini, davaya konu fesih nedeninin öğrenilmesi ve asıl çalışma süresi konusunda beyanda bulunma haklarını saklı tuttuklarını, hazır beton üretiminin içinde yer aldığı inşaat sektöründe çalışmanın yazın artmasına rağmen, kışın azalıp hatta yoğun yağmur ve kar yağışının olduğu zamanlarda tamamen durma noktasına geldiğini, davacının yaptığı iş gereği üretimin başından sonuna kadar tesiste beklemek mecburiyeti olmadığını, dava dilekçesinde iddia edilen fazla çalışma süresinin gerçek dışı olduğunu, tüm yıl boyunca mesaili çalışılmasının mümkün olmadığını, kış aylarında hiç mesai yapılmadığı ve hatta duruma göre hiç çalışamadığının da olduğunu, 24 saat çalışıp 24 saat dinlenerek çalıştığını beyan eden davacının ayda 15 gün çalışıp 15 gün dinlendiğini ve ara dinlenmelerinin hesaba katılarak değerlendirme yapılması gerektiğini, bordroların celbi ile davacıya yasal oranlarda ücret tahakkuk ettirilip ettirilmediği ve bordroların ihtirazı kayıt ileri sürülerek imzalanıp imzalanmadığının incelenmesini talep ettiklerini, zira bordroların tetkikinde hafta tatili, resmi ve dini bayramlarda çalışılan bütün dönemler için yasal oranlarda ücret tahakkuk ettirildiğinin görüleceğini, davacının istisnai olarak yaptığı fazla mesai karşılığı ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini ve bu hususların bordrolar ile banka kayıtlarından anlaşılacağını, davacının yemek ücreti ve prim iddialarının

ettirilmediği ve bordroların ihtirazı kayıt ileri sürülerek imzalanıp imzalanmadığının incelenmesini talep ettiklerini, zira bordroların tetkikinde hafta tatili, resmi ve dini bayramlarda çalışılan bütün dönemler için yasal oranlarda ücret tahakkuk ettirildiğinin görüleceğini, davacının istisnai olarak yaptığı fazla mesai karşılığı ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini ve bu hususların bordrolar ile banka kayıtlarından anlaşılacağını, davacının yemek ücreti ve prim iddialarının kanıtlanması gerektiğini, çalışan personelin tesiste çıkan yemekten faydalandığını ve bu konuda bir yemek ücreti verilmediğini, müvekkili şirkette prim usulü değil fazla mesai usulü çalışma yapıldığını, istisnai olarak çalışma yapıldığında fazla mesai ve resmi tatil ücretlerinin ödendiğini, dini bayramlar ile yılbaşında çalışma yapılmadığını, davacıya diğer davalı şirkette çalışması karşılığı yıllık izin haklarının kullandırıldığını ve bu durumun kayıtlardan anlaşılacağını beyanla haksız davanın reddini savunmuştur

Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının SGK kayıtlarında görülen sürelerde çalıştığını, iş akdinin zorlayıcı sebeplerle sona erdirildiğini, zira müvekkili şirketin diğer davalı .....nin taşeronu olup .....ye ait B.Çekmece, İkitelli ve Yenikapı tesislerinde ve beton santrallerindeki bütün faaliyeti (santralin çalıştırılması, beton üretimi, nakliyesi, sevk hattı kurulması, betonun inşaata taşınması ve pompalanması, araçların bakım ve tamiri ) .... adına gerçekleştirdiğini, ancak .....nin Beşiktaş 26.Noterliğinden gönderdiği 13.06.2013 günlü ihtarname ile aradaki taşeronluk sözleşmesini feshederek tesisleri derhal tahliye etmelerini talep ettiğini ve akabinde de yaptığı başvuru üzerine 3091 sayılı yasa gereği Bağcılar Kaymakamlığı tarafından tesislerden tahliyelerine karar verildiğinden ve müvekkili şirket sadece .....ye iş yaptığından ve başkaca bir faaliyeti olmadığından davacı ile birlikte toplam 114 işçinin iş sözleşmesine son vermek zorunda kaldığını, işyerinde 08.30-17.30 saatleri arasında çalışıldığını, öğlen bir saat yemek molası verildiğini, ancak özellikle yaz aylarında Haziran-Temmuz-Ağustos aylarında ayda 3-4 işçinin 2-3 gün akşam 20.00-20.30’a kadar çalışma yaptığını, Kasım-Mart ayları arasındaki kış aylarında inşaatlar büyük ölçüde durduğu için beton talebi olmadığından 08.30’da başlayan çalışmanın 16.00-16.30 gibi bittiğini, hatta yağmur ve kar yağışının olduğu günlerde işyeri çalışmadığından hiçbir personelin işe gelmediğini, ancak yine de ücretlerin düzenli olarak ödendiğini, kışın çalışılmadan geçirilen bu süreler için denkleştirme esası uygulandığını ve kışın çalışılmayan sürelerin yazın gerektiğinde fazla çalışma yapılarak telafi edildiğini, kış aylarında çok nadir de olsa bir işçinin ayda bir gün 20.00’ye kadar çalışma yaptığının olduğunu, davacı ve diğer tüm personelin denkleştirmeyi aşan mesai yaptığı aylar için fazla mesai ücretlerinin tamamını eksiksiz olarak aldığını, fazla mesai ödemelerinin maaş bordrolarında gösterildiğini ve her personelin alacağının banka hesabına ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, işyerinde haftada 7 gün çalışma olmakla birlikte her personel haftada 1 gün izin kullandığından ve işyerinde resmi ve dini bayramlarda çalışma olmadığından davacının hafta tatili ve genel tatil alacağı da bulunmadığını beyanla haksız davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil alacakları kısmen kabul edilmiş, hafta tatili alacağının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan .... vekili ile davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalılardan ....’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan .... vekili ile davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalılardan ....’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda tarafların kabulünde olduğu üzere davacı işçi işyerinde garanti ücret ve dökülen betonun metreküpüne göre prim alarak çalışmaktadır. Bu tür çalışmalarda davacı işçi ne kadar çok çalışırsa o kadar fazla prim alacağı için bir anlamda yüzde usulü ücret karşılığı çalışmış gibidir. Primler de ücret niteliğindedir. Kaldı ki davacının prim usulü çalışması nedeni ile yaptığı fazla çalışma karşılığı ücretlerin zamsız kısmını aldığı, sadece zamlı kısmının hüküm altına alınması gerektiğine yönelik Mahkeme kabulü de bu hususu doğrulamaktadır. Davacının ücretinin primler de eklenerek tespit edilmesi gerekirken sadece garanti ücret üzerinden alacak hesabı yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8788, Karar No: 2020/323, Tarih: 08.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/8788 E.  ,  2020/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyadaki adli sicil kaydından sanık hakkında Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/222 Esas 2012/402 Karar sayılı dosyasında TCK'nın 149/1, 32, 57/1. maddelerine göre akıl hastalığı nedeniyle hakkında güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, sanığın yargılama konusu "hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme" suçlarını işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecedeki akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12000, Karar No: 2015/1486, Tarih: 29.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/12000 E.  ,  2015/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, murisinin hizmet tespitine konu istemin mahkeme gerekçesine ve hükümde kabul edilen çalışma gün sayısına göre, 02.09.1999 - 31.12.2005 tarihleri arası dönem yönünden kabul edildiği anlaşılmasına rağmen; maddi hata sonucu kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında 02.09.1999 – 01.12.2005 tarihleri arası dönemin kabul edilmesi, isabetsiz olup, 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü ve mahkemenin gerekçesindeki kabul gereğince, maddi hata kabul edilerek, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasında ve kısa kararda yer alan “01.12.2005” tarihinin silinerek, yerine, “31.12.2005” tarihinin yazılmasına, hükmün ve kısa kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2655, Karar No: 2010/547, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2655 E.  ,  2010/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalılardan ... Otomotiv Ltd.Şti.’nden 18/02/2005 tarihli fatura ile Hyundai marka 2005 model Santa Fe tipi arazi taşıtını satın aldığını, 28.03.2007 tarihinde ... içinde seyir halinde iken aracın ön kaporta motor kısmından duman egzoz kısmından alevler çıkması üzerine polise haber verildiğini ve aracın yetkili servise götürüldüğünü, o güne kadar aracın düzenli bakımlarının yetkili serviste yaptırıldığını, önceki bakımlarda bir sorun çıkmamasına rağmen son olayda turbo arızası olduğunun söylendiğini, bu halin aracın gizli ayıplı olduğunu gösterdiğini, araçtaki ayıbın kullanım hatasından değil, imalat hatasından kaynaklandığını, söz konusu arızanın giderimi ile ilgili davalı ... AŞ.tarafından düzenlenen 13.04.2007 tarihli 14.900.27 YTL’lik fatura bedelinin garanti kapsamı dışında kaldığı gerekçesi ile müvekkilinden istendiğini, imalat hatasından kaynaklanan gizli ayıp söz konusu olduğu için olayda zamanaşımı süresinin söz konusu olamayacağını, ihtirazi kayıtla fatura bedelinin ödendiğini ileri sürerek 14.900.27 YTL'nin fatura tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Otomotiv AŞ.vekili, müvekkilinin satım akdine dayalı herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, müvekkili şirketin Hyundai marka araçların Türkiye distribütörü olan ... Otomotiv San.Tic.AŞ.’nin yetkili servisi olduğunu, müvekkilince sunulan servis hizmetlerinin kusuru konusunda da bir iddianın bulunmadığını, aracın bakım giderleri garanti kapsamında değerlendirilmediği için davacıdan dava konusu bedelin talep edildiğini, davacının asıl muhatabının ... Otomotiv San.Tic.AŞ.olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Otomotiv Ltd.Şti.vekili, 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davanın İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesinde açılması gerektiğini, müvekkili firma satıcı firma olduğu için aracın gizli ayıplı olduğu iddiası ile tamir bedelinin istenemeyeceğini belirterek husumet itirazında bulunmuş, ayrıca esas yönden de davanın yerinde olmadığını savunmuştur.

Davalı ... Otomotiv Ltd.Şti.vekili, 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davanın İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesinde açılması gerektiğini, müvekkili firma satıcı firma olduğu için aracın gizli ayıplı olduğu iddiası ile tamir bedelinin istenemeyeceğini belirterek husumet itirazında bulunmuş, ayrıca esas yönden de davanın yerinde olmadığını savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, davalı ... şirketinin yetki itirazı yerinde görülmemiş, arızayı tamir eden ve yaptığı iş için kendisine kusur atfedilmeyen davalı ... AŞ.’nin pasif taraf ehliyetinin bulunmadığı, davalı ... şirketi tarafından davacıya 18.02.2005’de araç teslim tarihinden itibaren 5 yıl ya da 100.000 km(hangisi önce gelirse) garantili olarak satılan araçtaki turbo arızasının 145.818 km’de ilk defa çıktığı, aracın periyodik bakımlarında araçtan yararlanmayı ortadan kaldıracak bir ayıbın tespit edilemediği, tamir bedelinin garanti kapsamında sayılamayacağı, taraflar tacir olduğu için 4077 sayılı yasanın somut olayda uygulanamayacağı gerekçeleri ile davalı ... şirketi bakımından davanın sübut bulmaması sebebiyle reddine, davalı ... AŞ.hakkındaki davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40691, Karar No: 2017/23781, Tarih: 01.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40691 E.  ,  2017/23781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, davalılardan ....Enerji ve Mad. Tic. A.Ş. ile davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davacı vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre ve özellikle, davalılardan ....Enerji ve Mad. Tic. A.Ş. tarafından delil listesinde yer almadığı gibi temyiz aşamasına kadar da ibraz edilmeyen iş akdinin feshine yönelik belgeye itibar edilmeyip, Mahkemece mevcut delil durumuna göre işe iade kararı verilmesinin yerinde olmasına göre, sonucu itibari ile doğru olan kararının bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, 01/11/2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10340, Karar No: 2017/1145, Tarih: 06.03.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/10340 E.  ,  2017/1145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların 24.09.2010 tarihinde yapmış oldukları kısmi ödeme üzerine "...'e yapılan ödemeler toplamıdır" yazıp imzalattıkları belgeyi sonradan ibraname şeklinde düzenleyerek icra hukuk mahkemesine sunduklarından bahisle açılan kamu davasında; suça konu belgenin sanıkların ortak avukatları ... tarafından 10.07.2012 tarihinde mahkemeye ibraz edildiği, sanık ...'un belgeyi tarafların isteği doğrultusunda miktarı 2000 TL olarak ve sadece "...'e yapılan ödemeler toplamıdır" şeklinde yazdığını, belge düzenlenirken babası ......in ve diğer abisi ..... da orada olduğunu, bir dönem ticaret yaptıktan sonra öğretmenlik yapmaya başladığını, sonradan yapılan eklemeleri kendisinin yazmadığını savunduğu, ...'un ise belge düzenlenirken orada olmadığını ancak belgenin 2000TL yazılıp 112000 TL olarak tahrif edildiğini sonradan öğrendiğini beyan ettiği, alınan bilirkişi raporunda belgedeki "...'e yapılan ödemeler toplamıdır", 24.09.2010, 2000TL ve atılı bulunan imzların siyah renkli bir kalemle, diğer tüm yazılar ve "11" rakamının ise sonradan başka bir ton ve kalibredeki siyah bir kalemle atılmış olduğunun belirtildiği ancak belgedeki yazı ve imzların aidiyeti hususunda inceleme yapılmamış olduğu,suça konu belge aslı duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazılmış olsa da , belgenin bu hali ile aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılmadığı ve iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, belgede yapıldığı iddia olunan tahrifatın ilk bakışta dikkat çekip çekmediği ve bu suretle belgenin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı tartışılarak; iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edilmesi halinde ise; maddi gerçeğin ortaya çıkartılması ve sanıkların savunmalarının doğruluğunun tespiti bakımından, suç tarihi itibariyle sanık ...'nın fiilen şirketin işleri ile ilgilenip ilgilenmediği, öğretmenlik yapıp yapmadığı araştırılıp, şirket ortağı olduğu beyan edilen Hıdır Kurt'un tanık sıfatıyla beyanları alınarak belgenin ne şekilde kim tarafından ve kimlerin huzurunda düzenlediği hususlarının sorulması, keza sanıkların avukatı ...'in tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak, suça konu belgenin kim tarafından kendisine verildiğinin sorulup tespiti, belgedeki yazıların ve sonradan yapılan eklemelerin kime ait olduğunun tespiti bakımından bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra elde edilen deliller bir bütün olarak değerlendirilip,sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucunda belgenin ......... tarafından ibraz edilerek kullanıldığı ve sanık ... tarafından düzenlenmiş olduğu şeklindeki yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması;

Yasaya aykırı; sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 06.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11230, Karar No: 2014/17377, Tarih: 09.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11230 E.  ,  2014/17377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasına çevrilmesi ve taksitlendirme sırasında yasal dayanak olan kanun hükümlerinin gösterilmemesi, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve taksit aralıklarının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3-4. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin (5.) ve (6.) bentlerinin hükümden çıkartılmasına, yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesi göz önüne alınarak TCK'nın 50/1-a-4 maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3 maddesi gereğince hapis cezasının 910 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 50/1-a ve 52/2 maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 18.200,00 TL ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE, Sanığa verilen para cezasının, cezanın miktarı, sanığın ekonomik ve sosyal durumu göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay arayla 24 eşit taksitle tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenememesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" bentlerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.