muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2284, Karar No: 2011/3529, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2284 E.  ,  2011/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.10.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 21 sayılı parsel yararına 25, 26 ve 28 sayılı parseller üzerinden geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, 28, 26 ve 25 sayılı parsellerin bir kısım malikleri temyiz etmiş, karar Dairemizin 05.11.2009 tarihli ilamıyla ve ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, bozmadan önceki hükümde gösterilen yerler üzerinden davacının 21 sayılı parseli yararına geçit kurulmuştur.

Hükmü, 25, 26 ve 28 sayılı parsellerin bazı malikleri temyiz etmiştir.

Dosyada bulunan krokide, davacının maliki olduğu 21 sayılı parselin mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu izlenmektedir. Ne var ki, geçit ihtiyacı içerisinde bulunan parsel malikinin bu ihtiyacını mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltmesi gerekir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Mahkemece geçit kurulan taşınmazlardan 25 sayılı parsel 636 m2, 26 sayılı parsel 989 m2, 28 sayılı parsel ise 3326 m2 yüzölçümündedir. Görülüyor ki, 28 sayılı parsele nazaran kurulan geçitten 25 ve 26 sayılı parseller en fazla zarar görecek olanıdır. Başka bir deyişle, 3326 m2 yüzölçümündeki 28 sayılı parsel yüzölçümü itibariyle, kurulacak geçitten 25 ve 26 sayılı parsellere göre daha az etkilenecektir. O yüzden mahkemece, bilirkişinin 28 sayılı parsel üzerinden verilmesi olası geçit güzergahından davacının 21 sayılı parseline geçit tesisi gerekirken, istemin yazılı olduğu şekilde hükme bağlanması, geçit irtifakına ilişkin genel ilkelere uygun düşmemiştir.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 21.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4390, Karar No: 2012/3023, Tarih: 18.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4390 E.  ,  2012/3023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 29, 62/1, 53/1-3, 54/1, 63 maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis,

2- Sanık ...'ın 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 39, 29, 62/1, 53/1-3, 63 maddeleri gereğince 6 yıl 10 ay 15 gün hapis,

3- Sanık ...'in adam öldürmeye azmettirme suçundan beraatine

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktül ...'u kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında adam öldürmeye azmettirme suçundan açılan davada elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde yasal savunma koşullarının bulunduğuna, 5237 sayılı TCK.nun 27/2. maddesinin uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye, suç vasfına, tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının sanık ... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının

reddiyle, sanıklar Muhlis ve Sulhettin haklarındaki hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... müdafiinin temyiz talebi üzerine, sanık ... hakkında adam öldürmeye yardım suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; aralarında bulunan husumet nedeniyle maktülün iş ortağı olan ...'ın, gıda nakliye işi yapan sanık ...'ın aracı ile getirdiği malları almayı kabul etmemesi üzerine tartıştıkları, bu sırada olay yerine elinde sopayla gelen maktülün, ... Sadık ile birlikte sanıklara hakaret etmeleri üzerine aralarında kavga çıktığı, çıkan kavganın hareketli ortamında sanık ...'in maktül ...'u bıçaklayarak öldürdüğü sabit olan olayda; sanık ...'ın, maktüle elle vurduğu öldürme eyleminde sanık ... ile fikir ve eylem birliğinde olduğunu, ona yardım ettiğini gösterir, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, sanığın kasten yaralama suçundan sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde öldürme eyleminin yardım edeni olarak sorumlu tutulması

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sanık hakkında öldürmeye yardım suçundan kurulan hükmün BOZULMASINA 18.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

18.04.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’ın yüzüne karşı 19.04.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/23393, Karar No: 2014/21943, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/23393 E.  ,  2014/21943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/702-2014/135

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.271,01 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 2.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.271,01 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 2.4.2014 tarih ve 2013/702 esas 2014/135 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 21.3.2014 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 28.6.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Ocak-Haziran döneminde ortalama %6,3; 24.6.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Ocak-Haziran döneminde % 4,5 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 2.4.2014 tarih ve 2013/702 esas 2014/135 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5573, Karar No: 2017/3042, Tarih: 10.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5573 E.  ,  2017/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaz üzerinde dava tarihi itibari ile kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulu olup olmadığı, kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulu ise tüm bağımsız bölüm ve maliklerini gösterir tapu kaydının, ayrıca toplu yapıya geçilip geçilmediğinin sorularak ilgili tapu müdürlüğünden alınacak cevabî yazının temin edilerek dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 10/04/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/117, Karar No: 2014/1565, Tarih: 05.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/117 E.  ,  2014/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 4. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :29.01.2013

Numarası :2012/66-2013/23

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat H. S. O. ile davalı vekili Avukat S. M. geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden doğan bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ve davalının icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulmasına dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 29.12.2008 tarihli sözleşme ile davacı yüklenici, davalı iş sahibine sözleşmede kararlaştırılan mermerleri belirtilen ebatlarda hazırlayıp teslim etmeyi üstlenmiştir. Davacı edimini yerine getirdiğini, ancak bedelinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Davalı iş sahibi iddia edilen miktarda borcu bulunmadığı, teslimi yapılan mermerlerin bedelinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Eser sözleşmesinden doğan ihtilaflarda yüklenicinin iş bedeline hak kazanabilmesi için eseri sözleşme ve ekleri ile fen ve tekniğine uygun olarak tamamlayıp iş sahine teslim ettiğini kanıtlaması zorunludur. Davalı iddia edilen miktarda mermer ürün teslim edilmediğini savunduğundan, davacı yüklenici faturada yazılı malları davalı iş sahibine teslim ettiğini yasal delillerle kanıtlamak durumundadır. Sevk irsaliyeleri mevcut olmakla birlikte dosyadaki fotokopilerinde irsaliyeye konu malların nakliyeci M.Nakliyat Ltd. Şti.'ne teslim edildiğine dair kaşe ve imza mevcut olup, nakliyecenin fatura ve irsaliye konusu malları davalı iş sahibine teslim ettiğine dair belge ve tutanak bulunmamaktadır. Mahkemece de mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yoluna gidilmemiş; mali müşavir bilirkişiden davacı defterleri ve dosya kapsamına göre alınan rapora dayanılarak dava sonuçlandırılmıştır. Faturaların varlığı ve fatura konusu malların davalı iş sahibine teslim edilmek üzere nakliyat firmasına teslim edilmiş olması tek başına eserin davalıya teslim edildiğinin kabulüne yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece öncelikle dava dışı nakliyat şirketinden fatura ve sevk irsaliyesinde yazılı sözleşme konusu mermerlerin davalı iş sahibine teslim edilip edilmediği araştırılıp varsa belge suretleri de celp edildikten ve belge gelmesi halinde bunların sıhhati ile davalıyı bağlayıcı olup olmadığı araştırılıp saptandıktan sonra gerekirse mahallinde konusunda uzman teknik bilirkişi marifetiyle keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, iş sahibine teslim edilen mermer ürünlerinin miktarı ve sözleşme fiyatlarına göre davacı yüklenicinin hakettiği iş bedeli hesaplattırılıp bundan kanıtlanan ödemeler düşüldükten sonra dava sonuçlandırılmalıdır. Bu halde alacağın varlığı ile miktarı yargılama sonucu alınan bilirkişi raporuyla belirlenmiş olacağından, alacağın likid olmaması sebebiyle koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı isteminin de reddi gerekir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın kabulü ve icra inkâr tazminatına hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10062, Karar No: 2009/3586, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10062 E.  ,  2009/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının üzerinde 5180 adet zeytin ağacı bulunan 404.574 m2 alanındaki zeytinliğini 1.6.2004 tarihli sözleşme ile1.6.2004-31.12.2013 tarihleri arasında geçerli olmak üzere kendisine ihale yoluyla kiraya verdiğini, son iki yıldır bölgede hakim olan kuraklık nedeniyle hasat elde edemediğini ve kira paralarını ödeyemediğini, davalıya başvurularının sonuçsuz kaldığını, aktin ifasının imkansız hale geldiğini, kira bedelinin kuraklık mücbir sebebi nedeniyle davalının kira sözleşmesinden önce belirlediği muhammen bedel tutarı olan 1.567,00 YTL.ye uyarlanmasına,kira bedeline zam yapılmamasına, her ay ödenen kira bedelinin de 2008 yılından itibaren Mart aylarının sonunda ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının sözleşmeyi serbest iradesiyle imzaladığını, ülkede olağanüstü bir durum yaşanmadığını, uyarlamayı gerektirir herhangi bir halin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının eldeki davayı açmadan önce temmuz 2007-Haziran 2007 arasına tekabül eden ayların kirasını ödemeyerek temerrüde düştüğü, uyarlama davasının açılabilmesinin ön koşulunun kiracının kira parasını ödemede

2008/10062-2009/3586

temerrüde düşmemesinin gerektiği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bu davasında davalının kendisine uzun süreli olarak kiraya verdiği 404.574 m2 alanındaki zeytinlikten son iki yıldır bölgede yaşanan kuraklık nedeniyle hasat elde edemediğini ve kira paralarını ödeyemediğini ileri sürerek uyarlama suretiyle kira bedelinin indirilmesini istemiştir.

Bir davada ileri sürülen olguları kanıtlamak taraflara, kanıtlanan olgulara göre hukuksal nitelendirmeyi yapmak, uygulanması gereken yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak uygulamak hakimin görevidir. (HUMK. Md. 76)

BK. 270/1 maddesinde "Hasılat kirası bir sözleşmedir ki, onunla kiralayan kiracıya ürün veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin toplanmasını, bir kira parası karşılığında, bırakma borcu altına girer" yazılıdır.

Bir davada ileri sürülen olguları kanıtlamak taraflara, kanıtlanan olgulara göre hukuksal nitelendirmeyi yapmak, uygulanması gereken yasa maddelerini arayıp bulmak ve doğru olarak uygulamak hakimin görevidir. (HUMK. Md. 76)

BK. 270/1 maddesinde "Hasılat kirası bir sözleşmedir ki, onunla kiralayan kiracıya ürün veren bir malın veya hakkın kullanılmasını ve semerelerinin toplanmasını, bir kira parası karşılığında, bırakma borcu altına girer" yazılıdır.

Yine aynı kanunun 282.maddesinde de hasılat kirasına ilişkin olarak "Fevkalade felaket hallerinde yahut tabii hadiselerden dolayı bir zirai gayrimenkulün her vakitki hasılatı, ehemniyetli surette azalırsa kiracı kiradan mütenasip bir miktarın indirilmesini isteyebilir. Evvelce bu haktan feragat edilmiş olması, ancak kiranın tespiti sırasında bu gibi vakaların ihtimali nazara alınmış yahut meydana gelen zarar bir sigorta ile telafi edilmiş ise muteber olur" yazılıdır. Az yukarıda açıklanan yasa maddelerinden de açıkça anlaşılacağı gibi, taraflar arasındaki hukuki ilişki, hasılat kirasına dayalı bir ilişki olup, uyuşmazlıkta uyarlama yoluyla değil, kira bedelinin BK. 282.maddesi kapsamında tenkisinden kaynaklanmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, anılan yasa maddeleri kapsamında inceleme ve araştırma yapmak suretiyle sonucuna göre bir karar vermek gerekirken hukuki tasnifte hataya düşmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 17.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22708, Karar No: 2013/27836, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/22708 E.  ,  2013/27836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25655, Karar No: 2016/6213, Tarih: 09.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25655 E.  ,  2016/6213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 6 ay hapis cezasından, TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken (1/6) oranında indirim yapılması ve devamında bu ceza üzerinden diğer indirim maddeleri uygulanmakla suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında TCK'nin 29. maddesi ile ilgili kısımda "... (1/6) ..."ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine (1/4) ibaresinin eklenmesine, devamında "...5 ay hapis cezası" cümlesi hükümden çıkarılarak yerine “4 ay 15 gün hapis cezası” ibaresinin hükme eklenmesine; TCK'nin 31/3. maddesi ile ilgili kısımda "3 ay 10 gün hapis cezası" cümlesi hükümden çıkarılarak yerine “3 ay hapis cezası” ibaresinin hükme eklenmesi; TCK'nin 62. maddesi ile ilgili kısımda "2 ay 23 gün hapis" cümlesi hükümden çıkarılarak yerine “2 ay 15 gün hapis cezası” ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.