muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4846, Karar No: 2024/723, Tarih: 23.01.2024

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Düzce Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 14.01.2015 tarih ve 2015/16 sayılı raporunda sanık ... 'un 13.01.2015 tarihinde yapılan idrar tahlilinde esrar maddesinin pozitif bulunduğunun belirtildiği, böylece sanığın uyuşturucu madde kullandığının maddi olarak da ortaya konulmuş olduğu, sanık hakkında dava kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, ancak erteleme süresi zarfında Düzce Üniversitesi Sağlık Uygulama Araştırma ve Merkezi Müdürlüğünün 05.10.2015 tarih ve 2015/854 sayılı yazısında belirtildiği üzere 05.10.2015 tarihinde sanık ...'dan alınan kan, idrar, serum, tükürük ve saç kılı örneklerinde İstanbul Adli Tıp Kurumunca yapılan incelemede İstanbul Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesinin 27.10.2015 tarih ve 15-83784/6171 sayılı raporunda belirtildiği üzere idrarda; rapor ekinde gönderilen aranan maddeler listesinde sentetik kannabinoidler grubunda belirtilen AB Chminaca metaboliti (M1) bulunduğu, yine saçta rapor ekinde gönderilen aranan maddeler listesinde sentetik kannabinoidler grubunda belirtilen AB Chminaca metaboliti (M2), MAM2201 bulunduğu, bunun üzerine Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açıldığı, böylece sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında, 13.01.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde kesin olarak verildiğinin belirtildiği, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 05.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Düzce 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/856 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/754, Karar No: 2021/15518, Tarih: 07.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/754 E.  ,  2021/15518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi

Dava, iş kazasından maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı, davacı vekilinin istinafa başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın davacı vekili tarafından süresi içersinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 13.08.2016 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasıyla fazlaya ilişkin talep hakkı saklı 1.000 TL maddi – 100.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davacının başvuru formunda ve 2011 tarihli sağlık raporunda görüleceği üzere kaynakçı olarak işe başladığını, iş kazası olduğu zaman da kaynak yaptığını, davacının 2011 yılından beri kaynak yaptığını, işyerinde 20'den fazla personel olması dolayısıyla davacıya ekstradan kaynak işi veya elyaf işi yapması noktasında bir baskının olmadığını, işçiye iş sağlığı ve güvenliği eğitim ve sertifikası verilmiş olup iş sağlığı için gerekli ekipmanların kendisine zimmetlendiğini, davacının olayın oluşumuna kendisinin sebep olduğunu, davacının elyafla çalışanların yanında kaynak yapmak için kendisinin ısrarcı olduğunu, elyafla çalışan Mehmet Borucu ve ustabaşı Şükrü Solmaz’ın uyarılarda bulunduğunu, ancak davacının onları tersleyerek çalışmaya devam ettiğini, vuku bulan olaydan önce 09.06.2016 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca iş güvenliği açısından firmanın denetim geçirdiğini ve iş sağlığı ve güvenliği açısından işyerinin mevzuata uygun olduğunun tespit edildiğini, kaza sonucu işçi için gereken işlemlerin yapıldığını, davacıya tedavi gördüğü sırada 1 aylık maaşı ödenmiş olup tedavi için gerekli olan diğer masrafları için de babasına 1.500,00 TL paranın peyderpey verildiğini, davacı iyileştikten sonra işe dönmesi için telefonla şifahi olarak görüşüldüğünü, ancak davacının ihtarname çekerek iş akdinin feshedildiğine dair bildirim yaptığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince “Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin kararı ile davacının iş kazası sebebiyle, meslekte kazanma gücü kaybı oranının %0 olarak tespit edildiği görülmüştür. İş kazasının gerçekleştiği işyerinde, keşif yapılmış olup bu suretle düzenlenen kusur raporu da göz önünde bulundurularak işverenin çalışma yerinde gerekli tedbirleri almaması ve işçisinin güvenliğini sağlamaması sebebiyle %75, işçinin ise tehlikeli olan işlerden uzak durmayarak kendi güvenliğini sağlayamaması nedeniyle %25 oranında kusurlu olduğu kanaatine varılmıştır. Davacının geçici iş göremezlik dönemi bakımından tespit edilen 780,59 TL'lik zararından; davacıya ödenen 738,86 TL'lik ödemenin işverenin kusuruna isabet eden kısmı tenzil edilmek suretiyle davacıya 226,45 TL'lik maddi tazminat ve 1.000,00-TL manevi tazminat ödenmesi gerektiği kanaatiyle " gerekçesiyle “Davanın kısmen kabulüyle Maddi tazminat olarak; 226,45 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiye talebin reddine, Manevi tazminat olarak; takdiren 1.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye talebin reddine,” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince “1-Davacı vekilininn istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,” karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle: öncelikle müvekkilin geçirmiş olduğu iş kazasında davalı işverenin %75 kusurlu bulunduğunu, Davalının kusur durumu gözetilerek manevi tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yerel mahkeme tarafından çok düşük miktarda manevi tazminata hükmedildiğini, iş kazası nedeniyle müvekkilinin uzun süre tedavi gördüğünü bu süre zarfında ciddi psikolojik sıkıntı yaşadığını, bütün bunlara rağmen yaşanan olayda asli kusurlunun sanki davacı müvekkiliymiş gibi Yerel Mahkeme tarafından 1.000.00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin kamu vicdanına da sığmadığını, iş kazası geçirip adeta ölümden dönen ve olayda kusuru yok denecek kadar az olan müvekkili lehine 1.000.00 TL manevi tazminata hükmedilmesinin hakkaniyet ve vicdana sığmamaktadır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Gerek mülga BK’nun 47 ve gerekse de olay tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK’nun 56. Maddesinde hâkimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hâkimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin Duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hâkim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hâkimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)

Somut olayda; davacı sigortalının 13.08.2016 tarihinde işyerinde uçak maketi üzerinde kaynak yapmaya başladığı sırada, aynı işyerinde diğer bir işçinin bu maket içerisinde elyaf kaplama işi yaptığı, bu sırada davacının koluna elyaf kaplama işinde kullanılan yanıcı madde döküldüğü, kaynaktan çıkan saçıntılardan bu maddenin tutuştuğu ve davacının vücudunun alev alması üzerine iş kazasının gerçekleştiği, olayın gerçekleşmesinde mahkeme kabulüne göre davalı işveren %75 kusurlu kabul edilmişken; davacı işçinin %25 oranında müterafik kusurunun bulunduğunun tespit edildiği, iş kazası neticesinde ilk tedaviyi gerçekleştiren sağlık merkezinde davacının vücut yüzeyinin % 20- 29'unu kapsayan yanık izlerinin bulunduğunun belirtildiği, her ne kadar SGK tarafından davacının sürekli iş göremezliğinin bulunmadığı ve %0 oranında sürekli iş göremezlik derecesi tespit edilmiş ise de bu bilginin dayanağı tedavi bilgi ve belgeleriyle SGK kurum sağlık raporlarının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, öncelikle davacının mevcut iş kazasıyla ilgili SGK kurum sağlık kurulu raporu ile var ise Yüksek Sağlık Kurulu raporunu ve bu raporların dayanağı tedavi bilgi ve belgelerini dosya içerisine getirtmek, her ne kadar iş kazası nedeniyle %0 düzeyinde tariflenen sürekli iş göremezlik oranı tespit edilmiş ise de; iş kazasının gerçekleşme şekli, dosya içerisinde mevcut bulunan kayıtlara göre davacı vücut yüzeyinin %20-29’unu kapsayan yanık izlerinin bulunduğunun iddia edilmiş olmasına göre, davacının bu iş kazası nedeniyle duyduğu şiddetli acı ve elemin tazmini açısından davacı lehine mevcut kararda hüküm altına alınan 1.000 TL manevi tazminatın açıkça manevi zararı tazminden uzak ve çok az miktarda olduğunu dikkate alarak; davacı lehine getirtilecek tedavi kayıtlarında tariflenen yanık izlerinin niteliği ve olayın gerçekleşme şekline göre hakkaniyete uygun ve davacıdaki manevi kaybı tazminle uyumlu hakkaniyete uygun bir miktar manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki esaslar gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7936, Karar No: 2021/15613, Tarih: 30.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7936 E.  ,  2021/15613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 23/10/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 04/01/2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı sanıklar ile birlikte gündüz sayılan zamanda müştekinin kilitleyerek park ettiği aracının sürgülü camını açıp araç içinde bulunan kabloları çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eylemine uyan, TCK'nın 142/1-b, 35, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 08/12/2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16682, Karar No: 2014/8690, Tarih: 05.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16682 E.  ,  2014/8690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, Banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için,Kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın, sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez, şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır.5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka,48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı,kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe

aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa,basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa,basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Temyiz dışı sanık ...'ün, diğer şirket ortağı olan katılanın bilgisi ve rızası dışında Yapı Kredi Bankası'ndan kredi çekmek için başvuru yaptığı ve kredi sözleşmesini imzalarken katılanın yerine de imza atarak kredi kullandığı, daha sonra kredi bedelinin ödenmemesi üzerine katılan aleyhine icra takibi yapılınca durumun ortaya çıktığı, sanığın da, söz konusu bankada operasyon yetkilisi olarak görev yaptığı, söz konusu sahte imza atılarak kredi çekilmesine onay vermek suretiyle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarına iştirak ettiğinin iddia edildiği olayda, sanığın, temyiz dışı sanıkla iştirak halinde suç işlediğine dair delil bulunmadığı, sanığın, kredi sözleşmesinin onaylanması ve verilmesi aşamalarına dair herhangi bir görevinin bulunmadığı, bu nedenle sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gibi, üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.