muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8358, Karar No: 2020/7838, Tarih: 30.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/8358 E.  ,  2020/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 24/04/2020 gün, 2019/E.112992 Esas, 2020/36833 Karar sayılı karar ve itiraz hakem heyetinin 04/09/2020 tarih ve 2020/İ.14737 Esas, 2020/İHK-15262 Karar sayılı kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-KARAR-

Davacı vekili 10.12.2019 tarihli Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; 24.06.2019 tarihinde davacıların kızları ... 'nın yolcu olarak bulunduğu davalıya sigortalı aracın karıştığı tek taraflı trafik kazası sonucu ... 'nın vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik davacı anne için 2.500,00 TL ve davacı baba için 2.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihi 14/11/2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile karşı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 09/03/2020 tarihinde talep miktarını davacı anne için 22.779,64 TL ve davacı baba için 21.942,26 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, başvuru sahibinin talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvuranların talebinin kabulü ile 44.721,90 TL'nin (davacı anne için 22.779,64 TL ve davacı baba için 21.942,26 TL) 14/11/2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile karşı taraftan tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı ... şirketi vekilince itiraz edilmesi üzerine itirazın reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12. maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının 40.000,00 TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

Davacılar ihtiyari dava arkadaşı durumunda olduğundan dolayı 40.000,00 TL kesinlik sınırı her bir davacı yönünden ayrı ayrı gözetilmelidir. Bu durumda; davacılar lehine verilen karar temyiz eden davalı yönünden kesin niteliktedir. Bu nedenle karşı taraf vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin davacı yönünden verilen karara yönelik temyiz isteminin (dilekçesinin) REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13480, Karar No: 2015/21417, Tarih: 16.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/13480 E.  ,  2015/21417 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesine dayanan, aile konutunun devrine ilişkin işlemin iptali ve tescil istemine ilişkin olup. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece, yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş. Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi: 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını: aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Dava tarihinden sonra yargı çevresinde müstakil aile mahkemesi kurulduğu ve 16.07.2014 tarihinde faaliyete geçtiği görülmektedir. O halde, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca davanın yetkili ve görevli aile mahkemesine devredilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir,

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu bölümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.11.2015 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2021/296, Karar No: 2022/1626, Tarih: 29.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/296 E.  ,  2022/1626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “Menfi tespit” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... İş Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararına yönelik taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davalı ... Kurumunun istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... Kurumu vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı ... Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 24.01.2015-24.02.2017 tarihleri arasında çalıştığı dava dışı ... Büyükşehir Belediyesinin hissedarı olduğu ... İnş. Org. Spor Hiz. Tem. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.’ye ait işyerinin 01.03.2017 tarihli işlemle geriye yönelik olarak kamu işyeri statüsünde tescil edilmesi nedeniyle 5335 sayılı Kanun’un 30. maddesi kapsamında 17.01.2018 tarihli ve 861167 sayılı borç bildirim belgesi ile 27.074,78TL yersiz ödeme borcu çıkartıldığını, Kuruma yapılan itirazın reddedildiğini ancak müvekkilinin çalışmaların bildirildiği dönemde dava dışı işyerinin işyeri bildirgesinde özel şirket statüsünde göründüğünü, 01.03.2017 tarihinden itibaren kamu işyeri şirketi olarak değiştirildiğini, bildirgenin yanlış ve hatalı olmasından iyi niyetli müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını ve müvekkilinin bu durumu bilseydi dava dışı şirkette hiç çalışmayacağını ileri sürerek müvekkili aleyhine tahakkuk ettirilen borçtan sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... Kurumu (Kurum/SGK) vekili cevap dilekçesinde; davacının çalıştığı işyerinin niteliği gözetildiğinde 5335 sayılı Kanun’un 30 ve 5510 sayılı 96/1-b maddeleri kapsamında tesis edilen Kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kararı:

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... Kurumu (Kurum/SGK) vekili cevap dilekçesinde; davacının çalıştığı işyerinin niteliği gözetildiğinde 5335 sayılı Kanun’un 30 ve 5510 sayılı 96/1-b maddeleri kapsamında tesis edilen Kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kararı:

6. ... İş Mahkemesinin 17.06.2019 tarihli ve 2018/38 E., 2019/310 K. sayılı kararı ile; dava dışı şirkete ait işyerinin “özel işyeri” mahiyetindeyken şirket hisselerinin 11.12.2013 tarihinde ... Belediye Başkanlığına devredilmesi nedeniyle “kamu işyeri” statüsünü kazandığı, mahiyet kodunun şirket hisselerinin devrinden sonra değiştirilmesinin "kamu işyeri" olduğu gerçeğini değiştirmeyeceği, davacının 09.01.2015-19.04.2017 arasında çalışmalarının geçtiği dava dışı şirketin sermayesinin %50'sinden fazlasının kamuya ait olduğu, 5335 sayılı Kanun’un 30. maddesi dikkate alındığında yaşlılık aylığı aldığı dönemde kamuya ait işyerinde çalışan davacının aldığı aylıkları iade etmesi gerektiği, olayın Kurum hatasından kaynaklanmasının ve sigortalının kötü niyetli olmamasının sonuca etkisinin bulunmadığı bu nedenle Kurum işleminin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı:

7. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekillerince süresi içinde istinaf yoluna başvurulmuştur.

8. ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 22.11.2019 tarihli ve 2019/1479 E., 2019/1606 K. sayılı kararı ile; 01.05.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanan davacının, 09.01.2015-28.02.2017 tarihleri arası dönemde dava dışı ... İnş. Org. Spor Hiz. Tem. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. adına ... sicil numarasıyla tescilli işyerinde sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalıştığı, 15.06.2017 tarihinde gerçekleştirilen işlemle şirkete ait işyerinin mahiyet kodunun (1) kamu hukuku tüzel kişiliği olarak değiştirilmesi üzerine 5335 sayılı Kanun’un 30. maddesi uyarınca davacı hakkında 09.01.2015-28.02.2017 tarihleri arası döneme ilişkin yersiz aylık ödemesinden kaynaklı 27.074,28TL borç tahakkuk ettirildiği, işyerinin işveren tarafından verilen 22.05.2014 tarihli işyeri bildirgesine istinaden 23.05.2014 tarihi itibariyle (2) mahiyet kodu ile (özel hukuk tüzel kişiliği) tescil edildiği, 12.08.2015 tarihli ve ... sayılı işyeri bildirgesi ile ise işyeri nevinin “Limited Şirket” iken 22.07.2015 tarihinden itibaren “Anonim Şirket” olarak değiştiğinin bildirildiği, bu bildirgede de işyerinin özel hukuk tüzel kişiliği olduğunun beyan edildiği, 15.06.2017 tarihinde işyeri ortaklık durumunun incelenmesi neticesinde şirketin tek ortağının ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı olduğu, sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğunun tespiti nedeniyle (1) mahiyet koduyla (kamu hukuku tüzel kişiliği) tescili gerektiğinin anlaşılması üzerine gerekli düzeltmenin 15.06.2017 tarihi itibariyle gerçekleştirildiği, 5335 sayılı Kanun'nun 30/2. maddesinin aylık kesilmeksizin çalıştırmama konusundaki yükümlülüğü işverene yüklenmesine karşın Kurum uygulaması ve Yargıtay içtihatlarıyla yaşlılık aylıklarının istirdadı yönünde uygulama geliştirildiği, Kurumun bu konudaki yanlışlığı 15.06.2017 tarihinde belirleyip düzeltme yoluna gitmişken çalışmasının geçtiği 09.01.2015-28.02.2017 tarihleri arası dönemde sigortalıdan mahiyet kodundaki ve tescil işlemlerindeki gerçeğe uyumsuzluğu tespit etmesini beklemek ve bunu gerçekleştirmediği için Kurum ve işverenin hiçbir yükümlülük altına girmediği durumda aldığı yaşlılık aylıklarını iade ile sorumlu tutmanın hukuk devleti ve sosyal güvenlik hakkının temel insan hakkı niteliği ile bağdaştırılamayacağı, işyeri mahiyet kodunun değiştirilmesine ilişkin idari işlemler konusunda itiraz ve dava hakkı da bulunmayan sigortalının bilmesi gerekmeyen ve bilmesi beklenemeyen bir idari işlem yanlışlığından sorumlu tutulup bu tür işlemler nedeniyle borçlu konuma girmesinin; bu kapsamda yersiz ödeme veya sebepsiz zenginleşmeden söz etmenin hukuken mümkün olmadığı, gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne, davacının 09.01.2015-28.02.2017 tarihleri arası dönemde ... İnş. Org. Spor Hiz. Tem. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. (nevi değişimiyle A.Ş.) adına .

.01.2015-28.02.2017 tarihleri arası dönemde ... İnş. Org. Spor Hiz. Tem. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. (nevi değişimiyle A.Ş.) adına ... sicil numarasıyla tescilli işyerindeki çalışması nedeniyle davalı Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Bozma Kararı:

9. ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

10. Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 23.09.2020 tarihli ve 2019/6980 E., 2020/4801 K. sayılı kararı ile; “...IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı vekili, davaya konu kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 5335 sayılı Kanunun 30. maddesindeki, "...Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz. Bu maddenin ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri; ... d) Mahalli idareler seçimleri sonucuna göre görev alanlar,... Hakkında uygulanmaz. (Ek fıkra: 10/1/2013-6385/2 md.) İkinci fıkraya göre emeklilik veya yaşlılık aylığı kesilenlerin sigortalılıklarının sona erdiği tarih yazılı istek tarihi kabul edilerek ilgili sosyal güvenlik kanunlarına göre aylıkları yeniden bağlanır."

5510 sayılı Kanunun 96. maddesi yersiz ödemelerin geri alınmasını ''Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a)Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

a)Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b)Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmi dört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmi dört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan, itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır.

Alacakların yersiz ödemelere mahsubu, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılır, kanunî faiz kalan borca uygulanır. Bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanır. Yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan %25 oranında kesilmek suretiyle uygulanır. Yersiz ödemelerin tespiti ile geri alınmasına ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.'' şeklinde düzenlemiştir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede, davacının yaşlılık aylığı aldığı dönemde çalıştığı ... Ltd.Şti'nin 11.12.2013 tarihinde ... Belediye Başkanlığı'na devredildiği ancak işyeri mahiyet kodunun 15.06.2017 tarihinde "kamu" şeklinde değiştirildiği, mahiyet kodu değiştikten sonra davacıya 5510 sayılı Kanunun 96. maddesi (b) fıkrasına göre borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır. İşyerinin 5335 sayılı Kanun kapsamında yer alıp almadığı belirlenirken, dava dışı şirket mahiyet kodunun "kamu" şeklinde düzeltilmesi işleminin yapıldığı tarihin değil adı geçen Belediye Başkanlığı'na devredildiği 11.12.2013 tarihinin esas alınması gerektiği, davacının çalışmaya başladığı tarihte işyerinin devredilmiş olduğu ve 2013 yılından itibaren fiilen 5335 sayılı Kanun kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır…” gerekçesiyle bozulmuştur.

Direnme Kararı:

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır…” gerekçesiyle bozulmuştur.

Direnme Kararı:

11. ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/1738 E., 2020/1857 K. sayılı kararı ile; 5510 sayılı Kanun’un 96. maddesindeki tanımlama dikkate alındığında yersiz ödeme olarak nitelenen tutarın, 5510 sayılı Kanun uyarınca yasal koşulları gerçekleştiği için bağlanan yaşlılık aylığından değil, yaşlılık aylığı kesilmeden çalıştırıldığı işyerinde alınan ücretten kaynaklandığının kabulünün gerekeceği, bu durumda da 5510 sayılı Kanun’un 96. maddesi anlamında yersiz ödenen ve istirdadı gereken bir yaşlılık aylığının varlığından söz etme olanağının bulunmadığı, Kurum tarafından işyeri tescil işlemlerindeki hatanın hukuk devleti ilkesine uygun biçimde ve makul sürede yerine getirilmemesi nedeniyle işyeri tescil konuları hakkında hiçbir yükümlülüğü bulunmayan davacının, yasal koşullarının gerçekleştiği çekişmesiz bulunan dönemde almış olduğu yaşlılık aylıklarını iade yükümlülüğü altına sokmanın konuya ilişkin yasal düzenlemeler ışığında kabulüne olanak bulunmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yaşlılık aylığı almakta iken 09.01.2015-28.02.2017 tarihleri arası dönemde dava dışı şirkette sosyal güvenlik destek primine tabi çalışan davacıya dava dışı şirketin 11.12.2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile hisselerinin ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredilmesi ancak işyeri mahiyet kodunun 15.06.2017 tarihinde "kamu" şeklinde değiştirilmesi sonrasında 5335 sayılı Kanun’un 30. maddesi gereği 5510 sayılı Kanun’un 96. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine göre borç tahakkuk ettirilmesinin mümkün olup olmadığı ve borçlu olmadığının tespiti istemli açılan eldeki davada davanın reddine karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

14. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelere kısaca değinilmelidir.

III. GEREKÇE

14. Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuyla ilgili kavram ve yasal düzenlemelere kısaca değinilmelidir.

15. 28.12.2004 tarihli 5277 sayılı “2005 Malî Yılı Bütçe Kanunu”nun 25. maddesinin (f) fıkrası ile; “Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin % 50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.” düzenlemesi getirilmiştir.

16. Anılan maddenin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’na (Anayasa) aykırı olduğu iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulmuş ise de henüz bu dava karara bağlanmadan kanun koyucu tarafından bütçe kanunlarına, bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına ilişkin Anayasa’nın 161. maddesi gözetilerek bütçe kanunlarında yer almaması gereken hükümlerin temizlenmesi amacıyla çıkarılan 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (5335 sayılı Kanun) 29. maddesinin (c) bendi ile 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinde yer alan hüküm yürürlükten kaldırılmış, aynı düzenleme 5335 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile yeniden getirilmiş ve bu madde 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

17. Böylece Anayasa Mahkemesi tarafından iptale dair bir hüküm verilmeden aynı düzenleme 5335 sayılı Kanun’da yer almıştır.

18. Anayasa Mahkemesi de 29.11.2005 tarihli ve 2005/6 E., 2005/93 K. sayılı kararı ile 5277 sayılı Kanun’un 25. maddesinin (f) fıkrasının “21.4.2005 günlü, 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesinin (c) fıkrasıyla yürürlükten kaldırıldığından, fıkranın birinci, ikinci ve üçüncü paragraflarına ilişkin konusu kalmayan istemler hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar vermiştir.

19. 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 30. maddenin 2. ve 3. fıkralarında;