muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7389, Karar No: 2013/8404, Tarih: 18.09.2013

Mahkemece, davacı tarafın yaklaşık bir yıllık süre içerisinde, dava açan mirasçılar dışındaki mirasçı ...'ün davaya icazetini usulüne göre sağlayamadığı ve kendisine tanınan hakkı kötüye kullanarak yargılamayı uzattığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Miras bırakanın ölüm tarihine göre terekesi elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olup, davada taksime dayanılmamıştır. Elbirliği mülkiyeti, TMK'nın 701. maddesinde; “Kanun veya kanunda öngörülen sözleşmeler uyarınca topluluk dolayısıyla mallara birlikte malik olanların mülkiyeti elbirliği mülkiyetidir” şeklinde tanımlanmıştır. Bu mülkiyet şeklinde mirasçıların tereke malları üzerinde belli payları olmayıp hakları taşınmazın tamamı üzerine yayılmış olduğundan terekenin tamamını kapsar. Aynı Kanunun 702. maddesinde de topluluk devam ettiği sürece tasarrufi işlemlerde tüm ortakların oybirliği ile karar vermeleri gerektiği belirtilmiştir. Dava açmak da tasarrufi bir işlemdir. Somut olayda dava, TMK'nın 640. maddesindeki koruma istekli davalardan olmayıp tapu iptal ve tescil istemi ile açıldığına göre bu nedenle taraf teşkilinin sağlanması bakımından dava koşulunun yerine getirilmesi zorunlu olup, bu şart yerine getirilmeden açılan davanın yürütülemeyeceğine ilişkin mahkeme gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Mirasçılardan biri veya birkaçının miras ortaklığı adına tek başına açmış olduğu davanın yürütülmesi ve sonuçlandırılması için dışarıda kalan mirasçıların açılmış bulunan davaya katılmaları sağlanmalı veya yöntemine uygun biçimde olurları alınmalı ya da TMK'nın 640. maddesi uyarınca miras ortaklığına temsilci tayini suretiyle dava yürütülmelidir. Ne var ki, Mahkemece davacı yana 26.04.2011, 27.10.2011 tarihli celselerde yalnızca mirasçılar Yusuf ve ...'ün davaya icazetlerinin sağlanması hususunda süre verilmiş, miras ortaklığına temsilci tayini hususunda süre verilmemiş, mirasçı ...'ün davaya icazeti sağlanmış ancak ...'ün icazeti sağlanamamış, tarihli celsede ise davacılar vekilinin miras ortaklığına temsilci atanması hususunda kendilerine süre verilmesi istemi reddedilmiştir. Hal böyle olunca; davacı yana verilen sürenin usule uygun olduğundan söz edilemeyeceğinden davacı yana miras ortaklığına temsilci atanması hususunda yeniden süre ve imkan verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilip yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davacıya iadesine, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6851, Karar No: 2010/10411, Tarih: 29.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6851 E.  ,  2010/10411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :27.01.2010

No :364-11

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı vekili davacının haczinin satıştan sonra konulduğunu ve geçersiz olduğunu, davacının sıfatının bulunmadığını; müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasından konulan haczin önceki tarihli olduğunu; dava dışı borçlunun araç satın alması sırasında müvekkilinin kendisine para verdiğini ve aynı tarihli vekaletname düzenlendiğini, alacağın tahsili için takibe girişildiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre ispat yükü üzerinde bulunan davalının belge sunmadığı ve delil bildirmediği, bu suretle alacağının gerçekliğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

17.15-O.H.

17.15.-P.H

00.00 Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2016/3499, Karar No: 2018/1319, Tarih: 22.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/3499 E.  ,  2018/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu ...Merkez, ...köyü 4900 parselde mükerrerlik şerhi uyarınca işlem yapılıp yapılmadığının araştırılarak, taşınmazın güncel tapu kaydı ile tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının ve taşınmazın satışına ilişkin tüm akit tablolarının, taşınmazla mükerrer olduğu belirtilen 4958 sayılı parselin güncel tapu kaydı ve ilk tesisinden itibaren tüm tedavül kayıtlarının ve krokisinin getirtilerek,

2- Dava konusu 4900 parsele ilişkin tapu kaydındaki mükerrerlik nedeniyle taraflarca tapu kaydının veya şerhin iptali istemiyle dava açılıp açılmadığının davacının kendisinden ve ilgili idareden sorularak alınacak cevabî yazının, dava açılmış ise dava dosyasının esas numarası belirlendikten sonra ilgili mahkemeden istenerek,

3- Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle imar planı içerisinde olup olmadığı, imar planı içerisinde ise tarihi, ölçeği ve türü (1/1000, 1/5000, 1/25000, uygulama, nazım..) araştırılarak, 1/1000 ölçekli imar planı içerisinde olmadığının tespiti durumunda belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı diğer ölçekli plan dahilinde ise, plandaki konumu, plan kapsamına alınma amacı, yerleşim yerine uzaklığı, şehrin gelişme istikametinde olup olmadığı hususları ilgili belediye başkanlığından sorularak alınacak cevabî yazının,

4) 2014 yılına ilişkin ilçe tarım müdürlüğüden getirtilecek münavebe ürünlerinin gelir gider tablolarının bu dosya içerisine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9326, Karar No: 2019/5035, Tarih: 02.12.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/9326 E.  ,  2019/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin haksız feshinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı şirket vekili Avukat ... ile davalı şirket vekili Avukat ...n'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan "Özel Güvenlik Hizmet Alım Sözleşmesinin" 30.12.2014 tarihli yazı ile davalı idare tarafından feshedildiğini ve 276.000 TL tutarındaki teminatın gelir kaydedileceğinin belirtildiğini, feshin haksız olduğunu ileri sürerek, haksız fesih işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirket çalışanı İsrafil Büyük'ün vermiş olduğu şikayet dilekçesinde davacının istihdam ettiği personelden senet aldığına dair iddialar bulunduğunu, muhakkikler tarafından yapılan araştırma neticesinde Hukuk Müşavirliğinin görevi doğrultusunda taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin uygun görüldüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının, davacı şirkete bağlı olarak çalışan personelden senet aldığının ... Genel Müdürlüğü muhakkikleri tarafından yapılan inceleme ve tanık beyanları ile açık olduğu, bu durumun sözleşmenin 16/c maddesine aykırı olduğu, davacı taraf senetlerin işçi temini için anlaşılan İsrafil Büyük tarafından alındığını, işçilerin İsrafil Büyük tarafından temin edildiğini, bu konuda İsrafil Büyük'e yetki verildiğini iddia etmiş ise de, sözleşmenin 15. maddesi gözetildiğinde işin tamamının yüklenici tarafından yapılacağı ve alt yüklenici çalıştıramayacağı düzenlenmesi karşısında sözleşmeye açık aykırılık bulunduğu ve söz konusu eylem yasak fiiller kapsamında bulunduğundan 4735 Sayılı Kanun'un 20/b maddesi gereği bu durumda sözleşmenin feshi için ihtara gerek bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2883, Karar No: 2015/5484, Tarih: 16.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/2883 E.  ,  2015/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bilirkişi tarafından katılan kurumun zararının 4.740,00 TL olarak hesaplanması, katılan kurum tarafından ödenmesi istenen zarar bedelinin ise yüksek olması hususları da dikkate alınarak, sanığın 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi ile getirilen düzenleme yönünden haksız yere hak kaybına uğramasının önlenmesi amacıyla, sanığa "belirlenecek süre içinde, 4.740,00 TL zararı giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verileceği hususuna" dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin hak ve nesafete uygun olacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Suç tarihinde 65 yaşından büyük olup, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3 maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/4 maddesindeki, “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki hüküm karşısında, yazılı şekilde sanık hakkında kısa süreli hapis cezası verilip ertelendikten sonra 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16. 03. 2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17062, Karar No: 2015/17948, Tarih: 08.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/17062 E.  ,  2015/17948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ana ve babadan her biri, velayeti altında bulunmayan veya kendisine bırakılmayan çocuk ile uygun kişisel ilişki kurulmasını isteme hakkına sahiptir (TMK.m.323). ... kişisel ilişki kurmak ve bu ilişkiyi sürdürmek, çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Bu hak, sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya alınabilir (Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair ... Sözleşmesi m.4). Babanın cezaevinde tutuklu veya hükümlü olması kural olarak çocukla kişisel ilişki kurmasına engel değildir. Ceza ve tutukevinin, tutuklu ve hükümlülerin yakınlarıyla mevzuat çerçevesinde görüşme imkanı ölçüsünde, çocukla tutuklu veya hükümlü ebeveyni arasında kişisel ilişki tesis edilebilir. Nitekim, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 83, maddesi ve bu kanuna dayanılarak çıkartılan "Ceza ve İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün" (R.G. 6.4.2006 tarih ve 26131 sayı) 126. maddesi, hükümlülere üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile görüşme ve ziyaret hakkı tanımış, "Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin" (R.G. 17.6.2005 tarih 25848 sayı) 9. ve 14'ncü maddeleri de, hükümlü ve tutukluya çocuğu ile görüşme hakkı ve açık görüş imkanı vermiştir. Bu düzenlemeler dikkate alınarak, açık görüş imkanıyla ilgili babanın tutuklu bulunduğu cezaevinden bilgi alınmak suretiyle çocukla babası arasında görüş ve ziyaret imkanının araştırılması, kişisel ilişkinin buna göre belirlenmesi ve sonucuna göre çocukla ceza evinde tutuklu olan babası arasında gerekirse uzman eşliğinde olmak üzere uygun şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken, kişisel ilişkinin yazılı şekilde tespiti ve tayini doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentle gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.10.2015(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/895, Karar No: 2017/7146, Tarih: 22.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/895 E.  ,  2017/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacının 12/05/2011 tarihinde... Bulvarından karşıya geçmek için araçların akış tarafı olan sol yöne bakarken karşıya geçmek için hareket ettiğinde, davalının idaresindeki araç ile geri geri gelerek davacının ayağının üzerinden geçtiğini, bu kaza nedeniyle müvekkilinin geçici ve sürekli iş gücü kaybına uğradığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 1,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davacı vekili; 21/08/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talep edilen maddi tazminatın tutarı 12.003,48 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 12.003,48 TL maddi tazminatın ve 3000,00 TL maddi tazminatın 12/05/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 784,63 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13518, Karar No: 2012/2870, Tarih: 06.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/13518 E.  ,  2012/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

09.10.2008 tarihinde usulüne uygun olarak yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 22/10/2008 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 06.02.2012 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19453, Karar No: 2015/7385, Tarih: 18.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19453 E.  ,  2015/7385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av.... ile davalılar 1-... vek. Av.... 2-... arasındaki menfi tespit davası hakkında ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 06/05/2014 tarihli ve 2009/375 E.- 2014/391 K. sayılı hükmün davalılardan Rıfat Akın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

1)... İcra Müdürlüğü'nün 2009/1178 satılı takip dosyasının onaylı suretinin eklenerek,

2) Takip ve dava konusu bononun önlü-arkalı okunaklı onaylı suretinin eklenerek,

3)... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/450 esas sayılı dosyasının tüm sayfalarını içeren onaylı suretinin eklenerek,

SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) nolu bentlerde belirtilen eksik hususların ikmal edilmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1295, Karar No: 2020/2426, Tarih: 02.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1295 E.  ,  2020/2426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... tarafından kullanılan kredi nedeni ile davacı bankaya borçlu olduğunu, diğer davalı ile muvazaalı alacak olşturduğunu, düzenlenen sıra cetvelinde davalı ...’in ilk sırada yer aldığını, gerçekte böyle bir alacak olmadığını ileri sürerek davacının ilk sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, alacağının gerçek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasındaki alacak ilişkisinin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne dair verilen kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2015/5580 E, 2016/3136 K. sayılı ilamı ile borçlunun çalıştığı iş yeri tarafından düzenlenen sıra cetvelinbin İİK’nın 140/1 maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olmadığı, bu davanın da İİK’nın 142/1 maddesi uyarınca açılan muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davası olmadığı dikkate alınbarak genel ilkelere ve ispat usullerine göre davanın çözümlenmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davalı ...’ın borçlu aleyhine 100.000,00 TL alacak için takip başlattığı ancak davalı ...’ın 1.500.00 TL aylık ile çalıştığı dikkate alndığında bu miktarda borç vermesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, borçlunun takibe itiraz etmeden muvafakati ile takibi hemen kesinleştirdiği, davalılar arasında muvazaalı alacak işlemi oluşturduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3550, Karar No: 2019/5580, Tarih: 25.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3550 E.  ,  2019/5580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2018 tarih ve 2017/603 - 2018/280 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanığın TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun 5/1, TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin yapılan istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Soruşturma aşamasında İzmir 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 21.02.2017 tarih ve 2017/565 D. iş sayılı kararı ile sanık hakkında tutukluluk halinin devamına karar veren 37253 sicil numaralı hakim Alev Özcan’ın, mahkemenin kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine üye hakim sıfatıyla katılmak suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 23/1 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı sair yönleri incelenmeksizin hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin REDDİ ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.