muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3278, Karar No: 2023/1116, Tarih: 05.04.2023

9.... Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim edilen 24.07.2023 tarihli ve 10483 sayılı doktor raporuna göre; katılanda meydana gelen yaralanmanın, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudunda 3. derecede kemik kırığı oluşacak şeklinde yaralandığı belirtilmiştir.

10.Soruşturma aşamasında tanzim edilen 02.09.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre; ... yerinde gerekli güvenlik tedbirleri alınmaması sebebiyle sanığın asli kusurlu olduğu, katılanın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

11.A sınıfı ... Güvenliği Uzmanlarından oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilmiş olan bilirkişi raporuna göre; tehlikeli bilen, riskleri küçültmek yerine, riskleri göze alarak çalışmaya devam eden, çalışanların uyarılarını göz ardı eden ve çalışanlara uygun talimat vermeyen sanığın asli kusurlu olduğu, katılanın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

12.Makine Mühendisi ve ... Güvenliği Uzmanından oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilmiş olan 19.06.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre; çalışanlara kişisel koruyucu ekipmanlar ile gerekli eğitim ve bilginin verilmeden çalıştırılmaması sebebiyle asli kusurlu olduğu, katılanın ise herhangi bir kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

13.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

14.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın genel sorumlusu olduğu Sarılar Metal İnşaat Anonim Şirketinde metal kumlama ve boya işçisi olarak çalışan katılanın, 29.04.2013 günü diğer çalışanlarla birlikte 1.5-2.5 ton ağırlığına sahip metal profil/konstrüksiyon malzemeyi üç tekerlekli taşıma aracıyla taşırlarken, metal malzemenin kaymasıyla yük altından çıkan üç tekerlekli aracın katılanın sağ bacağına çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak katılanın nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda,

Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden Yapılan İncelemede;

1.Sanığın Sorumluluğu ve Kusuru Bulunmadığı Yönünden;

Katılanın çalıştığı ... yerinin genel sorumlusu olan ve işçilere talimat veren sanığın, tehlikeleri bilecek durumda olmasına rağmen çalışanların uyarılarını göz ardı ederek, çalışanlara uygun talimat vermemesi neticesinde kazaya sebebiyet verdiği olaya ilişkin, dosya içerisinde 02.09.2013 tarihli bilirkişi raporu, A sınıfı ... güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi raporu ile makine mühendisi ve ... güvenliği uzmanından oluşan üçlü bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilmiş olan 19.06.2014 tarihli raporun mevcut olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;

2.Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2021 tarihli ve 2020/617 Esas, 2021/324 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6577, Karar No: 2012/1511, Tarih: 14.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6577 E.  ,  2012/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞTİRİLEN DAVA

MAHKEMESİ : .... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde birleşen davanın davacıları vekili ve davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... San.Tic.A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkiline ait aracın, seyir halinde iken davalı ... San. Tic. A.Ş.'ye ait şantiyenin neden olduğu yoğun toz bulutu nedeniyle durduğunu, arkadan gelen ...'a ait aracın da durakladığını ancak onun arkasından gelen diğer davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın duramayarak ...'ın aracına çarptığını, bu aracın müvekkiline ait araca çarptığını, müvekkiline ait aracın alev alarak yandığını, müvekkilinin yaralandığını, araç içerisindeki müvekkiline ait bir çok eşyanın da yanarak kullanılamaz hale geldiğini belirterek yanan eşya bedeli 2.759 TL ve araç hasar bedeli 2.800 TL toplamı 5.559 TL tazminatın%70 faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada davacı vekili, aynı kazada müvekkilinin aracının yanarak kullanılamaz hale geldiğini, aracının rayiç değerinin 17.000 TL olduğunu, müvekkilinin ailesiyle yurt dışına çıkmak için seyahat ettiği esnada kazanın meydana geldiğini, araçtaki bir çok eşyalarının yandığını, uçakla seyahat etmek zorunda kaldıkları için 3.055 TL uçak bileti ücreti ödediklerini, müvekkilinin yaralanması nedeniyle 1.525 TL tedavi gideri ödediğini, kaza sonrası müvekkilinin yanan pasaport nedeniyle 230 TL, aracın gümrüğe teslimi için 625 TL, motor ve şase tespiti için 80 TL masraf yaptığını ayrıca delil tespiti için 117,62 TL masraf yaptığını belirterek 29.933,62 TL zararının bulunduğunu, şimdilik 1.000 TL maddi tazminat ile müvekkilleri için ayrı ayrı 1.000'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili ıslah dilekçesi ile, davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş. tarafından yapılan 4.626,50 TL'lik ödeme tenzil edildikten sonra maddi tazminat taleplerinin 25.307,12 TL olduğunu bildirmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kazanın meydana gelmesine yol üzerinde hiçbir önlem almadan duraklama yapan davacılara ait araçların neden olduğunu, toz bulutu nedeniyle görüş mesafesinin azaldığını, talep edilen tazminat taleplerini kabul etmediklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili, kazanın olduğu çevrede bir çok taş ve kum ocağı bulunması nedeniyle toz bulutlarının oluştuğunu, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini bildirmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kazanın meydana gelmesine yol üzerinde hiçbir önlem almadan duraklama yapan davacılara ait araçların neden olduğunu, toz bulutu nedeniyle görüş mesafesinin azaldığını, talep edilen tazminat taleplerini kabul etmediklerini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili, kazanın olduğu çevrede bir çok taş ve kum ocağı bulunması nedeniyle toz bulutlarının oluştuğunu, müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini bildirmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davanın davanın kısmen kabulü ile 2.050 TL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulü ile zorunlu yolculuk gideri 1.250 TL, yanan eşya gideri 1.500 TL, yanan altın bedeli 500 TL, motor ve şase tespit gideri 80 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, tedavi gideri talebinin reddine, araç hasarının sigorta şirketi tarafından karşılanması nedeniyle bu talep konusuz kaldığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminat talebinin de kısmen kabulü ile her bir davacı için ayrı ayrı 750 TL manevi tazminatın davalılar Öz İnşaat San. Tic. A.Ş., ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, sigorta şirketlerine yönelik maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş; birleşen davanın davacıları vekili ve davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, kusur oranlarının belirlenmesi için alınan 22/03/2003 tarihli makine mühendisi bilirkişi raporunda, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü ...'nın %50 oranında, yolda toz bulutu oluşmasına neden olan davalı ... San.Tic.A.Ş.'nin %50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir. Davalılar vekillerinin rapora itirazı üzerine alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin 01/10/2009 tarihli raporunda ise, davalı sürücü ...'nın %75 oranında, yolda toz bulutu oluşmasına neden olan davalı ... San.Tic.A.Ş.'nin %25 oranında kusurlu olduğu bildirilmiştir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Bilirkişi raporları arasındaki kusur oranlarına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda mahkemece, İTÜ ve Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

2-Asıl davada dava dilekçesinde, işleten sıfatıyla davalı ...'ın da davalı olarak gösterildiği görülmekle adı geçen davalı yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

3-Birleşen davada davacılar vekilinin sunduğu 05/06/2004 tarihli ıslah dilekçesinde, davacının hangi zarar kalemi için ne kadar tazminat talep ettiği belirtilmediğinden davacılar vekiline ıslah dilekçesinin açıklattırılarak taleplerle ilgili taraflara ispat hususunda süre verilmesi, zarar kalemlerinin ispat edilememesi halinde Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca hakkaniyete uygun olarak tazminat miktarının mahkemece tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

4-Birleşen davada, davacılar vekilinin tedavi gideri talebine ilişkin olarak alınan 08/09/2009 tarihli bilirkişi raporunda, dosyada davacıların tedavisine ilişkin 1.525 TL fatura bulunduğu, yaralanma derecelerine göre 4.025 TL tedavi masrafı gerektiği bildirildiği halde davacılardan tedavi giderine ilişkin ne kadar tazminat talep ettikleri açıklattırılmadan tedavi giderine ilişkin talebin tamamen reddi de hatalı olmuştur.

5-Birleşen davada, talep edilen araçtaki hasar bedeline ilişkin tazminat hakkında konusuz kalma nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmişse de, sigorta şirketlerinin davanın açılmasına sebebiyet verdikleri gözetilerek karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT. uyarınca maktu vekalet ücretinden sorumlu tutulmaları gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin sair temyiz itirazının reddine, (2), (3), (4) ve (5) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 13.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13211, Karar No: 2022/16297, Tarih: 20.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13211 E.  ,  2022/16297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No :

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince, taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; davalı şirketlerin oluşturduğu adi ortaklık bünyesinde çalışan Kurum sigortalısı ...'ün 12.09.2017 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sonucunda ölümü nedeniyle hak sahiplerine toplam 530.706,57 TL peşin değerli gelir bağlandığını iddia ederek, HMK m.107 uyarınca şimdilik 53.000 TL kısmını onay tarihlerinden işleyecek faizleriyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili talep artırım dilekçesiyle; 424.525,26 TL'nin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

II-CEVAP

Davalı ... vekili; Hak sahiplerine toplamda 450.000 TL tutarında maddi ve manevi tazminat ödenmiş olduğunu, hak sahipleri tarafından her türlü şikâyet ve alacak haklarından feragat edildiğini, müvekkili şirketin üzücü kazanın meydana gelmesinde hiçbir kusuru, kastı ve mevzuat hükümlerine aykırı davranışı bulunmadığını,iş güvenliği önlemlerinin alındığını,gerekli eğitimlerin verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve Tic A.Ş vekili; müteveffanın işi gereğince eldiven, gözlük ve kendisine temin edilen koruyucu donanımları kullanmak ve talimatları yerine getirmek zorunda olduğunu, elektrik işinde tecrübeli olan müteveffanın gerekli önlemleri almadığını, müvekkili şirkete yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığını, müvekkili şirketin iş güvenliği ihlalleri yaşanmaması için üzerine düşeni tam ve kusursuz olarak yerine getirdiğini, dava konusu kazanın vuku bulduğu şantiyede iş sağlığı ve güvenliğiyle ilgili gerekli her türlü tedbirlerin alındığını, personelin bilgilendirildiği, konferansların düzenlendiği, şantiyede sürekli olarak iş güvenliği uzmanı bir mühendisin hazır bulundurulduğu, müvekkili şirketin yükümlülüklerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirdiğinden gerçekleşen olayda zarar ile müvekkili şirket arasında illiyet bağı bulunmadığından davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince “davanın kabulü ile,

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince “davanın kabulü ile,

İlk Peşin Sermaye Değerli Gelir olarak 424.565,26 TL'nin gelir bağlama onay tarihi olan 09.04.2018 Tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte hesaplanarak davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı kuruma ödenmesine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

“Davacı Kurum, davalı ... ve Tic A.Ş. ve davalı ... ve Tic A.Ş vekillerinin istinaf istemlerinin reddine,” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı Kurum vekili, sigortalıya verilen kusur oranının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, iş kazasının, davalı işverenlerin işyerinde gerekli tüm önlemleri almaması, denetimleri yapmaması,uygun ekipmanı sağlamaması ve işçiyi yeterli süre ve şartlarda eğitmemesi,iş sağlığı ve güvenliği bilinci oluşturulmaması nedeniyle oluştuğunu, davalı işverenlere % 100 kusur atfedilmesi gerektiğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı .... ve Tic A.Ş. vekili; Belirsiz alacak davası açılamayacağını, müvekkili şirket tarafından gerekli iş güvenliği önlemlerinin alındığını, kazanın müteveffanın kusuruyla meydana geldiğini, kaçınılmazlık unsurunun söz konusu olduğunu, hatalı kusur ve hesap raporlarına göre karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... ve Tic A.Ş vekili; müteveffanın mirasçılarına 450.000,00 TL tutarında maddi ve manevi tazminat ödendiğini, 3.kişinin kusuru olup olmadığının araştırılması gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kastı ve kusuru bulunmadığını, gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmadığını, kaçınılmazlık faktörünün etkisinin bulunduğunu, bilirkişi raporuna itiraz etmelerine rağmen dikkate alınmadığını, bilirkişi raporunun çelişkili olduğunu, şirkete kayyum atanması nedeniyle yargılama konusu alacağın şirketten talep edilmesinin mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacı Kurum, 12.09.2017 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle oluşan kurum zararının tahsili istemli eldeki davayı açmış olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanununun 21.maddesidir.

5510 sayılı Kanun'un “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile işveren davalının, Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle sigortalı ile davalının ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Kanun'un 21. Maddesi ile birlikte iş kazası tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununa uygun olarak düzenlenmesi gerekir. Anılan Kanunlarda; İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar, denilmekte, böylece, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır;

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

6331 sayılı Kanunun "Risklerden korunma ilkeleri" başlıklı 5. maddesinde, İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde; "a)Risklerden kaçınmak. b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek. c)Risklerle kaynağında mücadele etmek. ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma şekli ve üretim metotlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek. d)Teknik gelişmelere uyum sağlamak. e)Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek. f)Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek. g) Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek. ğ) Çalışanlara uygun talimatlar vermek." ilkelerinin göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilirken,

Anılan Kanunun "Çalışanların yükümlülükleri" başlıklı 19. maddesinde, "Çalışanların, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili aldıkları eğitim ve işverenin bu konudaki talimatları doğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları işten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlü oldukları ve çalışanların işveren tarafından verilen eğitim ve talimatlar doğrultusunda; a) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tehlikeli madde, taşıma ekipmanı ve diğer üretim araçlarını kurallara uygun şekilde kullanmak, bunların güvenlik donanımlarını doğru olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek. b) Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumak. c) İşyerindeki makine, cihaz, araç, gereç, tesis ve binalarda sağlık ve güvenlik yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek. ç) Teftişe yetkili makam tarafından işyerinde tespit edilen noksanlık ve mevzuata aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak. d) Kendi görev alanında, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak" yükümlülüğü bulunduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamına göre, ceza soruşturması kapsamında alınan bilirkişi raporunda ..., ve sorumlusu ... ...... ...’un kusursuz, kazalının ise asli kusurlu bulunduğu, hükme esas alınan kusur raporunda ise davalı işverenlerin ayrı ayrı %40 olmak üzere toplam %80, kazalının ise %20 kusurlu olduğunun belirlendiği, kusur raporları arasında çelişki oluştuğu anlaşılmaktadır.