muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4037, Karar No: 2023/5274, Tarih: 30.11.2023

Hukuka aykırı bulunmuşsa da, söz konusu aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

1.Sanık ... hakkındaki Beraat hükmüne yönelik temyiz sebepleri yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2014/182 E.,2015/657 Karar sayılı kararında, sanık ... hakkındaki hükümde, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliği ile ONANMASINA,

2. Sanıklar ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebepleri yönünden;

Gerekçe başlığı bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2014/182 E.,2015/657 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) numaralı bendinin beşinci paragrafı ile hükmün (2) numaralı bendinin beşinci paragrafının hükümden çıkarılarak yerlerine "Sanık ...'in ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak uzun süreli hapis cezasının TCK 50/4 maddesi yollamasıyla TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 12.100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına"; "Sanık ...'in ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak uzun süreli hapis cezasının TCK 50/4 maddesi yollamasıyla TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 15.200.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10725, Karar No: 2022/17778, Tarih: 27.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10725 E.  ,  2022/17778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22.07.2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Dosyanın, taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin ve davacı vekilinin 01/11/2022 tarihli temyizden feragat dilekçesinin incelenmesinden; mahkeme tarafından saklanmasına karar verilen Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nin 23/05/2022 tarih, 2022/İHK-21903 sayılı kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi ve dosyanın Dairemize gönderilmesinden sonra, davacı vekili Av....’in 01/11/2022 tarihli dilekçeyle, davalı tarafla sulh olduklarından temyizden feragat ettiklerini beyan ettiği; ancak, dilekçe ekinde sulh belgelerinin yer almadığı görülmüştür. Bu nedenle, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince sulh konusundaki belgelerin dosya arasına alınarak denetlenmesi suretiyle vaki sulh talebi nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, 27.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1192, Karar No: 2024/2073, Tarih: 13.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1192 E.  ,  2024/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/821 Esas, 2022/1920 Karar

DAVALILAR : 1.Yeni As Bayburt Turizm Seyahat Taşıt Servis Bakım

İstasyonu İnş. Petrol Akaryakıt Temizlik Ticaret Ltd. Şti.

vekili Avukat ...

2....

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bayburt Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2012/390 E., 2020/72 K.

Taraflar arasındaki şirket ortaklık payı alacağının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin As Bayburt firmasının 1/4 oranında hisse sahibi ortağı olduğunu, şirkete ait araçların ve telefon hattı, işyeri gibi değerlerinin ... tarafından Yeni As Bayburt firmasına devredildiğini, davacıya kâr payının ödenmediğini, ortaklıktan kaynaklanan yükümlülüklerin yerine getirilmediğini ileri sürerek devir işlemlerinin iptali, tedbir, devir işlemlerinden kaynaklı menfaatlerin şirkete devri, şirketin feshi ve kayyım atanması, kâr payının tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 12.05.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile müvekkilinin ortağı olduğu şirketten kaçırılan araç bedellerinin davacının hissesi oranına tekabül eden 227.774,25 TL'nin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Yeni As Bayburt şirketi vekili cevap dilekçesinde; devir işlemleri karşılığında As Bayburt şirketinin borçlarının ödendiğini, davanın ...'na karşı açılması gerektiğini, davacı iddialarının yerinde olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın konusunu teşkil eden araçlardan Yeni As Bayburt firmasına devredilen ... plakalı aracın rayiç değerinin 288.132,25 TL, ... plakalı aracın rayiç değerinin 141.126,00 TL, 34 YL 5394 aracın rayiç değerinin 152.886,50 TL ve davadışı ...'e devredilen ... plakalı aracın rayiç değerinin 288.132,25 TL olduğu, toplamda 870.277,00 TL ye karşılık gelmekle davacının 1/4 hissesine düşen miktarın 870.277,00 /4=217.569,25 TL olduğu, bu yönüyle davacının ıslah dilekçesinde belirtilen miktar ve hesaplamanın, Mahkemece değerlendirilmeyen dava açıldığında devredilmemiş iki araç yönünden yapılan hesaplama haricinde yerinde olduğu, davacının dava dilekçesinde anlaşmalı işlemlerle ortağı olduğu şirketin malvarlığı değerlerinin bir başka şirkete devri iddiasına dayandığı, devir işlemlerinde adı geçen ... isimli kişinin aynı zamanda As Bayburt şirketinin geçmişte hakim durumdaki ortağı ve temsilcisi olduğu, araçların satış işlemlerinde ...'nun imzasının bulunduğu, ikisinin As Bayburt firmasında hisse devirlerine dair devreden devralan ilişkisi içinde olduğu, bununla beraber devir işlemlerinin gerçek kişiler tarafından şirketleri temsilen gerçekleştirildiği, araçların rayiç altında satımı noktasında devralanın devir işlemi sonrası kararlaştırılan bedeli ödedikten sonra sorumluluğunun sona ereceği, işbu davanın konusunun esasında satıştan dolayı gerçek değere satılmış olsaydı davacının bu satımdan elde edeceği pay olduğu, bu anlamda devralan şirket yetkilisi ile devreden yetkili arasında önceye dayalı ilişki bulunsa da Yeni As Bayburt firmasının ayrı bir tüzel kişiliği haiz olup şirkette başkalarının da paylarının bulunduğu, bu durumda Yeni As Bayburt firmasının As Bayburt ile işlemlerinden ötürü kurumsal olarak sorumluluğu yoluna gidilemeyeceği, davacının şirketçe yapılan satış işlemlerine dair taleplerinin ıslah dilekçesi ile ortadan kalktığı ve geçerli satış işlemlerinden hareketle zarara uğranıldığı iddiasının artık dinlenemeyeceği, bu davalı yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddi gerektiği, diğer davalı yönünden yapılan incelemede ...'nun satım işlemlerinde yer aldığı ve As Bayburt firmasının davalı ile beraber iki ortaktan biri olup şirket kar paylarının dağıtımı konusunda tek yetkili olduğu, satımların rayicin altında gerçekleşmesi nedeniyle şirketin uğradığı zarardan ve bunun yanında diğer ortak davacının zarar gören haklarının temininden ilk derecede sorumlu olduğu, kar paylarının dağıtıldığına dair dosyada sunulan bir evrak olmayıp buna göre rayicin altında gerçekleşen satımlar sonrası davacıya ödenmesi gerekli miktarın bu davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesi gerektiği kanaatiyle bilnetice davacının satımlardan kaynaklı payının 217.569,25 TL olup bu miktardan davalı Yeni As Bayburt firmasının sorumluluğunun bulunmadığı, diğer davalı ..

.569,25 TL olup bu miktardan davalı Yeni As Bayburt firmasının sorumluluğunun bulunmadığı, diğer davalı ...'nun dağıtımı yapılmayan bu şirket karından davacıya karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı Yeni As Bayburt yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile As Bayburt Firmasına ait dört adet araç satımından dolayı rayiç bedel nazara alındığında davacının payına düşen toplamda 217.569,25 TL'nin davalı ...'ndan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ...'nun müvekkiline ait araçları muvazaalı bir şekilde davalı şirkete devrettiğini, müvekkilinin hissesine tekabül eden kısmın davalılardan tahsili için iş bu davanın açıldığını, Mahkemece davalı şirket yönünden verilen kararın usule ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin hissedarı olduğu şirkete ait otobüslerin değerinin çok altında bir rakamla yeni kurulan davalı şirkete muvazaalı olarak devredildiğini, davalı şirketin müvekkiline karşı sorumlu olduğunu, davalı şirket yönünden Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen kararda davanın davacının şirket ortaklığına ilişkin payının davacıya ödenmesi şeklinde kabul edilmesine göre ve dava dışı As Bayburt Ltd. Şti.'ne ait araçların muvazaalı olarak davalı Yeni Asbayburt Ltd. Şti.'ne devredilmesi halinde zararına hareket edilen doğrudan davacı değil davacının ortağı olduğu dava dışı şirket olacağından davacı talepleri yönünden davalı Yeni As Bayburt Ltd. Şti. hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket ortaklık alacağının tahsili davasıdır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler temyiz edenin sıfatına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7787, Karar No: 2009/6351, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/7787 E.  ,  2009/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Bakırköy 8. Asliye Hukuk ve Bakırköy 4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın haksız eylem nedeniyle Aile Başkanı olan davalının sorumluluğuna ilişkin olduğu belirtilip, TMK’nun 369. maddesinin uygulanması da söz konusu bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bakırköy 4. Aile Mahkemesi ise, haksız eylemden doğan bu tür zararlara ilişkin davaların genel hükümler uyarınca talep edilen değere göre Sulh veya Asliye Hukuk Mahkemelerinde görüleceği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, uyuşmazlık davacıların murisinin, davalıya ait olan ve küçük ...’un kullanımındaki aracın çarpması sonucu vefatı nedeniyle uğranılan manevi zarara ilişkin tazminat isteminden kaynaklanmaktadır. “Ev Başkanı”nın sorumluluğunun yasal dayanağı Türk Medeni Kanunu’nun 369.maddesinde bulunmaktadır. Bu madde yasanın ikinci kitabında yer alır. 4787 sayılı “Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK’nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bakırköy 4. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3038, Karar No: 2011/3785, Tarih: 07.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3038 E.  ,  2011/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/04/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup davacı; “belediye bülteni” isimli derginin Şubat 2009 gün ve 4. sayısında yayımlanan yazının hakaret niteliğinde olduğunu belirterek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemiştir. Yerel mahkemece; davacıya yönelik yazının bütününde özle biçim dengesinin kurulmadığı, ölçüsüz benzetmelerle eleştiri sınırının aşıldığı gerekçesiyle, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; belediye başkanı olan davalının, belediye hizmetlerinin tanıtılıp anlatıldığı belediye bültenine bir yazı yazarak, eski belediye başkanlarını ve uygulamalarını eleştirdiği; bunun yanında önceki dönemde belediye hesap işleri müdürü olan davacı hakkında da bir paragraf yazarak, onun belediye olanaklarını kullanış biçimini, işçileri kişisel işlerinde kullanmasını ve siyasi çalışmalarını eleştirdiği; ancak, bunu yaparken eleştiri sınırını aşarak davacıyı bazı hayvanların özellikleri ile tanımladığı anlaşılmaktadır.

Davalının, davacı hakkında yazdığı sözler, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde ise de yazının bütünü, kullanılan sözlerin niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumu gözetildiğinde, davacı yararına takdir edilen 7.500,00 TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı yararına 2.000,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan "...7500..." biçimindeki sayı dizisinin silinerek yerine "...2.000,00..." sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin dördüncü paragrafının silinerek yerine dördüncü paragraf olarak "Kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 108,00 TL nispi karar harcının davalıdan alınıp Hazine'ye gelir yazılmasına, davacıdan alınan 202,50 TL peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği durumunda davacıya geri verilmesine," biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin altıncı ve yedinci paragraflarında yer alan "...900..." biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile "...575..." sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24, Karar No: 2015/6214, Tarih: 30.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/24 E.  ,  2015/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sebebiyet verdiği kazada müvekkilinin sol omzunun kırıldığını, davalının olay anında alkollü olduğunu, uyarılara rağmen aracı dikkatli tedbirli kullanmadığını, kazadan sonra müvekkili ile ilgilenmediğini, davalı hakkında... Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/3942 esas sayılı dosyasında dava açıldığını ve derdest olduğunu belirterek şimdilik 10.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etimiştir.

Davalı, davacı ile onun arkadaş..un olay tarihinde gezmek için aracına bindiklerini, davacının hemşehrisi ve arkadaşı olduğunu, havanın yağışlı, yolun kaygan ve mucurlu olması sebebiyle aracın kayarak taşocağına ait duvara çarptığını, olay yerinde başka kazaların da olduğunu, davacı ile ..'ın olay yerine..'u çağırdığını ve onun aracıyla gittiklerini, araç hasarlı olduğundan kendisinin aracın yanında kaldığını, davacının ayakta tedavi olup evine döndüğünü öğrendiğini, alkollü olmadığını, yolda zig zag çizmediğini, aracının .. poliçesi olduğunu, kusurunun bulunmadığını, aradan uzun süre geçtikten sonra davacının bu davayı açmasına anlam veremediğini, ekonomik durumunun iyi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 3.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL fazla alınan temyiz peşin harcının temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21141, Karar No: 2014/4884, Tarih: 20.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21141 E.  ,  2014/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “420 TL zorunlu savunman giderinin ” çıkarılarak, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.