muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/146, Karar No: 2022/732, Tarih: 29.11.2022

Diğer yandan, CMK’nın “Duruşma tutanağının ispat gücü” başlıklı 222. maddesinde; “Duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanakla ispat olunabilir. Tutanağa karşı yalnız sahtecilik iddiası yöneltilebilir.” düzenlemesine yer verilmiş olup bu hüküm karşısında duruşma tutanaklarında yazılı hususların aksi yalnızca tutanağın sahte olduğunun anlaşılması hâlinde ileri sürülebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.03.2015 tarihli ve 1454-111 sayılı iddianame ile; sanık ... hakkında, dört ayrı mağdura yönelik nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüs, tehdit, kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı, yargılamanın yürütüldüğü Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesince hükmün verildiği 18.02.2016 tarihli duruşmaya ilişkin tutanağın başında, sanık ... ve müdafisinin duruşmaya geldikleri, tutanağın sonunda ise hükmün sanığın ve müdafisinin yüzüne karşı verildiğinin belirtildiği, bu oturumda, Cumhuriyet savcısının mütalaasından sonra sanık müdafisinin esas hakkındaki savunması ile yine sanık müdafisinin son beyanlarının tespit edildiği, hazır bulunan sanık ...’e ise esasa ilişkin savunma yapma imkânı tanınmadan ve son sözleri sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükmün tesis ve tefhim edilmesi, CMK'nın 216. maddesinin 1 ve 3. fıkralarına aykırılık oluşturduğu gibi Uluslararası Sözleşmeler, Anayasa ve CMK ile de güvence altına alınmış olan savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurduğundan, bu usule aykırılık nedeniyle Yerel Mahkeme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarih ve 1073-2605 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 18.02.2016 tarihli ve 177-65 sayılı hükmün sanık ...’e esasa ilişkin savunma yapma imkânı tanınmadan ve son sözleri sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükmün tesis ve tefhim edilmesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.11.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17393, Karar No: 2025/2002, Tarih: 03.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/17393 E.  ,  2025/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 08.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/13421 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93914 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93914 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, anılan Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanun'un 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" şeklindeki şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği nazara alındığında;

Somut olayda, şüphelinin beyan ettiği adresin "Anafartalar Mahallesi ... Sokak ... Apartmanı No: 27/17 .../Kayseri" olması karşısında, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/04/2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın bilinen son adres yerine doğrudan mernis adresine gönderildiği, tebligatın iade dönmesi üzerine mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin bu nedenle usulsüz olduğu gözetildiğinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, Mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, sanık hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 03.03.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2018 tarihli ve 2018/12064 Soruşturma, 2018/473 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, kararın şüphelinin savunmasında beyan ettiği adresine tebliğe çıkarılmadan MERNİS adresine MERNİS şerhi düşülmeden tebliğe çıkarıldığı, adresten taşındığından bahisle bilatebliğ iade edilmesi üzerine bu kez MERNİS şerhi düşülerek tebliğe çıkarıldığı ve 23.10.2018 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tedbirin infazı için Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2019 tarihli ve 2018/12064 Soruşturma, 2019/6045 Esas, 2019/4734 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2019 tarihli ve 2019/286 Esas, 2019/1632 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 26.09.2019 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2019 tarihli ve 2019/286 Esas, 2019/1632 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 26.09.2019 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

D. Sanığın denetim süresi içerisinde 22.06.2021 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28.06.2022 tarihli ve 2022/476 Esas, 2022/1355 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8. maddeleri ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda, Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın beyan ettiği adres olan "Anafartalar Mahallesi ... Sokak ... Apartmanı No: 27/17 .../Kayseri" adresine tebliğe çıkarılmadan MERNİS adresine MERNİS şerhi düşülmeden tebliğe çıkarılmasının, tebligatın bilatebliğ iade edilmesi üzerine bu kez MERNİS şerhi düşülerek tebliğe çıkarılarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu, bu nedenle de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, erteleme kararı usulûne uygun şekilde kesinleşmeden tedbirin infazına başlanamayacağı, müdürlükçe yapılan işlemlerin hukuki sonuç doğurmayacağı, aynı şekilde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı ve uyarı yazısı tebligatlarının da usulsüz olduğu, sanığın yükümlülüklerini ihlalde ısrar ettiğinden de sözedilemeyeceği anlaşıldığından; Mahkemesince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a

aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/476 Esas, 2022/1355 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3042, Karar No: 2023/4194, Tarih: 04.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/3042 E.  ,  2023/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak sanığın beraatine ve suç eşyasının müsaderesine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 tarihli ve 2009/1426 Esas, 2010/559 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 10 ... hapis ve 1000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası

gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, anılan Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereği sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve sanık müdafiinin itirazının reddi ile kararın 05.08.2010 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın denetim süresi içerisinde 10.06.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli ve 2021/453 Esas, 2022/189 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan karar açıklanarak 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 10 ... hapis ve 1000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve bandrolsüz ürünlerin müsaderesine karar verilmiştir.

3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/1177 Esas, 2022/2150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmadan, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet hüküm fıkrasının tamamen çıkartılarak sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine, suça konu bandrolsüz ürünlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine hükmedilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Timaş Basım Tic. ve San. A.Ş. vekilinin temyiz isteği, arama sırasında şekle ilişkin bir koşulun ihlal edildiğinden bahisle delillerin hukuka aykırı biçimde elde edilmiş delil olarak değerlendirilemeyeceğine, sanığın suçunu açıkça itiraf ettiğine, mevzuatın ilgili maddeleri uyarınca sanığın cezalandırılmasına ve vekâlet ücretinin sanığa yükletilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Timaş Basım Tic. ve San. A.Ş. vekili sunmuş olduğu dilekçesinde, sanığa ait kitabevinde Timaş Basım Tic. ve San. A.Ş.'nin mali hak sahibi olduğu Serdar ... isimli yazara ait "Kayıp ..." isimli eserin izinsiz olarak çoğaltılmış nüshalarının bandrolsüz olarak satışının yapıldığını belirterek şikâyetçi olması ve suça konu iş yerinden alınan suça konu bandrolsüz kitap ile fişini ibraz etmesi üzerine alınan arama kararına istinaden yapılan aramada, sanığa ait iş yerinde bulunan tezgah üzerinde 3 adet "Kayıp ..." isimli kitabın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmasında, suç tarihinden önce aracında yapılan aramada koltuğun arasına sıkışması nedeniyle polisler tarafından ele geçirilmeyen suça konu kitapları satılabilir düşüncesi ile raflara koyduğuna dair ikrarda bulunmuştur.

3.Dosyada mevcut bilirkişi raporunda, suça konu kitapların tamamının korsan olduğu, bandrol zorunluluğu bulunmasına rağmen üzerlerinde bandrol bulunmadığı belirtilmiştir.

4.Katılan Timaş Basım Tic. ve San. A.Ş. vekilince suça konu esere ilişkin hak sahipliği belgelerinin altı aylık kanuni şikâyet süresi içerisinde sunulduğu anlaşılmıştır.

5.Mahkemece sanığın ele geçen bandrolsüz ürünleri satışa arz etmek suçunu işlediği kabul ve gerekçesi ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan duruşmasız yargılamada;

4.Katılan Timaş Basım Tic. ve San. A.Ş. vekilince suça konu esere ilişkin hak sahipliği belgelerinin altı aylık kanuni şikâyet süresi içerisinde sunulduğu anlaşılmıştır.

5.Mahkemece sanığın ele geçen bandrolsüz ürünleri satışa arz etmek suçunu işlediği kabul ve gerekçesi ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan duruşmasız yargılamada;

"...Konya 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20/11/2009 tarih ve 2009/1066 D.İş sayılı arama kararında, aramanın hangi gün ve saatte yapılacağının belirtilmemesi, ayrıca 4 (dört) gün sonra yapılan aramada da CMK'nın 119/4. maddesinde "Cumhuriyet savcısı hazır olmaksızın konut, işyeri veya diğer kapalı yerlerde arama yapabilmek için o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan 2 (iki) kişi bulundurulur." düzenlemesine rağmen iş yeri sahibi veya arama yapan polisler haricinde o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan 2 (iki) kişi hazır edilmeksizin yapılan aramanın da usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. Tüm bu hususlar göz önüne alındığında hukuka uygun olmayan arama kararı ve arama işlemi sonucunda ele geçen delillerin hükme esas alınamayacağının kabulü karşısında, başkaca maddi delillerle desteklenmeyen ikrara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulması usul ve kanuna aykırıdır. Bu nedenlerle sanığın maddi delillerle desteklenmeyen ikrarı dışında mahkumiyetine yeter seviyede açık ve kesin başkaca delil bulunmadığı gözetilerek sanığın bandrole tabi eserleri bandrolsüz çoğaltmak ve satmak suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu...." şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın atılı suçu işlediği sabit olmadığından aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine, suça konu bandrolsüz ürünlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine hükmedilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın işlettiği kitabevinde katılan şirketin hak sahibi olduğu eserlerin izinsiz olarak çoğaltılarak satıldığından bahisle yapılan şikâyet üzerine alınan arama kararına istinaden yapılan denetimde 3 adet Serdar ... isimli yazar tarafından kaleme alınan "Kayıp ..." isimli kitabın kopya ve bandrolsüz olarak ele geçirilmesinden ibaret somut olayda, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince, alınan arama kararında aramanın hangi gün ve saatte yapılacağının belirtilmemesi ve dört gün sonra yapılan aramada da o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişinin hazır edilmemesi nedeniyle yapılan aramanın usulüne uygun olmadığından bahisle beraat kararı verilmiş ise de sanığın işlettiği umuma açık iş yerinde tezgah üzerinde hali hazır durumu itibarıyla arama kararı alınmasına gerek bulunmaksızın açıkta görünür vaziyette suça konu kitapların ele geçmesi, sanığın suça konu kitapları satmak amacıyla raflara koyduğuna dair ikrarı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, suça konu bandrolsüz kitapları ticari amaçla satın alan ve kabul eden sanığın 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına ve oluşa uymayan gerekçelerle arama kararının usul ve kanuna aykırı olduğundan bahisle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Timaş Basım Tic. ve San. A.Ş. vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/1177 Esas, 2022/2150 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3798, Karar No: 2019/10057, Tarih: 30.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3798 E.  ,  2019/10057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 16/02/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 30/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.