muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4648, Karar No: 2016/12483, Tarih: 19.09.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4648 E.  ,  2016/12483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ....Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2013/113-2014/516

Taraflar arasındaki asıl ve karşı alacak davaların yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili şirketin tavuk ayağı ve kanat uçlarını işleyerek yurt dışına ihraç işi ile uğraştığını, davalının da tavuk ve yem üreticiliği ticareti yaptığını, taraflar arasında ......... tarihleri arasını kapsar şekilde sözleşme imzalandığını, sözleşmenin bitim tarihinden 30 gün önce taraflarca noter kanalı ile yapılacak ihtarname ile sona erdirilmediği takdirde kendiliğinden süresi kadar uzamış sayılacağının kabul edildiğini, usulüne uygun sözleşmenin sona erdirildiğine dair ihtarname gönderilmemesine rağmen davalı tarafın sözleşme konusu ürünleri teslim etmediğini ve ...... tarihli ihtarname ile sözleşme süresinin ........ günü itibari ile bittiğinden bahisle sözleşmeyi uygulamayacağının açıkça müvekkiline bildirildiğini, sözleşme süresinin ....... tarihine kadar kendiliğinden yenilendiğini, davalının ....... tarihinden itibaren ürünleri teslimden sözleşmenin süresinin dolduğu gerekçesi ile imtina etmekte olduğunu, fesih bildiriminin haksız ve sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, 10.000,00 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin............. tarihinde sona ermesine rağmen davacı tarafa ..... tarihleri arasında malların sevk irsaliyesi ile teslim edildiğini, müvekkilinin ............. tarihli ihtarı sehven gönderdiğini, davacı-karşı davalı yanın zuhulen gönderilen ihtara 3,5 ay sonra cevap verdiğini ve mal talebinde bulunduğunu, bu süre içinde kesimi yapılan tüm ayakların müvekkili şirketçe uygun koşullarda muhafaza edildiğini ve sözleşmenin sona erdirilmediğini savunarak, asıl davanın reddini istemiştir. Karşı dava yönünden ise, 2010 yılından itibaren 350,00 USD olarak ödenen fiyatın sözleşmede 250,00 USD olarak yazıldığını iddia ederek sehven gönderilen ihtarnameden çıkar sağlamaya çalışan davacının kötü niyetli olduğunu, müvekkili şirketin davacı tarafa toplam 15.431,00 kg mal gönderdiğini ve bedel olarak da 1 ton/350 USD+KDV fatura tanzim ettiğini, ancak davacı-karşı davalı tarafın 250,00 USD üzerinden ödemelerde bulunduğunu, dolayısıyla müvekkilinin davacıdan 2.808,91 TL alacaklı bulunduğunu ileri sürerek, 2.808,91 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve yapılan yargılama sonucunda, davalı-karşı davacının sözleşmenin sona erdiğine ilişkin ihtarına rağmen her iki tarafın da sözleşmede yer alan yükümlülüklerini karşılıklı olarak gerçekleştirme iradesi gösterdiği, yapılan ihtarlara rağmen aralarındaki mal alış verişi ve dolayısıyla ticari ilişkinin devam ettiği, davalı-karşı davacı tarafça sözleşmenin sona erdiğinin ihbar edilmiş olmasına rağmen daha sonra mal teslimine hazır olunduğunun bildirildiği ve bu şekilde tarafların sözleşmeyi devam ettirme eylem ve iradesi gösterdikleri, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ürün bedeli konusunda olduğu, bunun dışında gerçekleşen bir zararın varlığının davacı-karşı davalı tarafça gösterilen deliller ile ispatlanamadığından asıl davanın reddine; karşı dava bakımından ise, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında 30.04.2009 tarihli fatura ile ton başı 250,00 USD bedel üzerinden fatura düzenlendiği ve ödemelerin 10.04.2012 tarihine kadar devam ettiği, ancak 14.04.2010 tarihinde davalı tarafça toplam 58.234,00 kg mal için 100,00 USD fiyat farkı faturası kesildiği ve bundan sonra da 350,00 USD fiyatından mal satılmış olduğunun her iki tarafın ticari defterlerinde yer alan kayıtlarla sabit olduğu, bu durumda anılan tarihten sonra fiyatın 350,00 USD olarak değiştirildiği ve bu durumun karşılıklı olarak kabul gördüğü, davacı tarafından karşılıklı kabulden sonra uyuşmazlık konusu olan 15.431,00 kg mala ilişkin olan faturanın düzenlendiği, davacı-karşı davalı tarafça bu miktar mala ilişkin olarak 250,00 USD üzerinden 7.022,80 TL ödeme yapılmışsa da, ödemenin karşılıklı kabul gören ve artırılan bedel olan 350,00 USD üzerinden yapılması gerektiğinden davalı-karşı davacının 2.808,91 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle karşı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17834, Karar No: 2017/9944, Tarih: 03.07.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17834 E.  ,  2017/9944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından 10.106,80 TL yediemin ücretinin tahsili için taşınır rehninin paraya çevrilmesi suretiyle başlatılan icra takibinde, şikayetçi vergi dairesinin icra mahkemesine başvurusunda; satışı yapılan aracın aynından kaynaklanan rüçhanlı alacak olan MTV'nin ödenmesinden önce yediemin ücret alacağının ödenmesine ilişkin icra müdürlüğü kararının iptalini istediği, mahkemece yediemin ve otopark ücretlerinin İİK'nun 138/2. maddesine göre öncelikle ödenmesi gerektiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yedieminlik ücreti takip masraflarından olup, İİK'nun 59. maddesi ile; "Takip masrafları borçluya aittir. Alacaklı, yapılmasını talep ettiği muamelenin masrafını ve ayrıca takip talebinde bulunurken borçlunun 62 nci maddeye göre yapabileceği itirazın kendisine tebliğ masrafını da avans olarak peşinen öder. Alacaklı ilk ödenen paradan masraflarını alabilir " şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

İcra ve İflas Kanun'undaki bütün bu düzenlemeler doğrultusunda yedieminlik ücretinin takip masraflarından olduğu ve satış tutarından öncelikle alınacağı anlaşılmaktadır. Bu sebeplerle yedieminlik ücreti ancak, takip masrafı olarak, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından talep edilebilir. Başka bir anlatımla yedieminlik ücretinin, muhafaza tedbirine konu takip dosyasından başka bir dosyada ayrı bir takip konusu yapılması halinde yukarıdaki hükümler uygulanmaz.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücreti, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından ayrı olarak başka bir takibe konu yapılmış, takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmeyeceğinin anlaşılması halinde, icra dairesince alacaklıların sıra cetvelinin yapılması gerekir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile İİK'nun 140. maddesi uyarınca, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile İİK'nun 140. maddesi uyarınca, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2820, Karar No: 2018/21316, Tarih: 26.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2820 E.  ,  2018/21316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde kabin memuru olarak çalıştığını, davacının hava iş sendikası üyesi olduğu ve TİS hükümlerinden yararlandığını, davalı işveren davacının iş akdini alkol ve psikoaktif madde kontrolü prosedürüne aykırı davrandığı için 4857 sayılı iş k. M.25/II-e-h bentleri ve 24. Dönem TİS 25/4,9 maddeleri gereğince işten çıkarma cezasına karar verilmiştir denilerek gerçek dışı bir fesih yapıldığını, davacıya disiplin kurulunun toplanacağına dair bir bildirim yapılmadığını, TİS hükümlerine riayet edilmediğini, davalı işverenin göstermiş olduğu fesih gerekçesinde davacının işten çıkarma gerekçesinde belirtmiş olduğu iddiaların gerçeklik taşımadığını, davacının yıllık izinde iken davalı işveren tarafından telefon ile aranarak davalının anlaşmalı olduğu hastaneye gitmesi gerektiğini hakkında psikoaktif madde kullandığına ilişkin bir şikayet olduğunu ve idrar testi yapılacağının söylendiğini, davacının hastaneye giderek gerekli işlemleri yaptırdığını ve sonuçta psikoaktif maddeye rasltlanmadığının tespit edildiğini, ardından saç testi örneği istendiğini ancak davacının saçının çok kısa olması nedeniyle örnek alınamadığını davalı tarafından davacının ... binasınad ek görevli olarak çalışacağının bildirildiğini, çalışması boyunca hiçbir disiplin bozucu davranışta bulunmadığını, davacının işini layıkıyla yaptığını, davalının feshin son çare olma ilkesine aykırı hareket ettiğini iddia ederek; feshin geçersiz olduğunun tespiti ile davacının işe iadesine; 4 aylık boşta geçen süre ücret ve diğer hakların davacıya ödenmesine; yasal sürede işe başlatılmaması halinde davacıya 8 aya kadar ücreti tutarında tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işyerinde kabin memuru olarak çalıştığını, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünden davalı THY'ye 16/12/2015 tarihinde yazı gönderildiğini ve davacının alkol psikoaktif madde kullanıyor olabileceği bu nedenle de geçici olarak uçuş görevinin durdurulması gerektiğini, alkol ve psikoaktif madde kullanımı durumunun tespiti için ayrıntılı muayene yapılması gerektiğini bildirdiğini, davacının anlaşmalı hastaneye yönlendirildiğini, davacının idrar testinde pozitif bir madde kullanımı tespit edilemediğini ancak davacının çelişkili ifadeler verdiğini bunun üzerine saç testi için 23/12/2015 tarihine randevu alındığını ancak davacının bu randevuya gitmediğini, 25/12/2015 tarihinde davacının havacılık birimine geldiğinde bir önceki zamana göre saçlarının örnek alınamayacak derecede kestirildiğinin tespit edildiğini, bu nedenle SHGM'nin Alkol ve Psikoaktif madde kontrollerine ilişkin talimatın madde 9/5 gereği test soucunun pozitif olarak kabul edildiğini, bunun üzerine davacının kabin memuru olarak uçması uygun değildir kararına varıldığını, disiplin kurulunda dinlenen davacı boş günlerimde iç ortamında veya arkadaşlarımla beraber esrar içtim, içiyorum şeklinde ifade verdiğini, alışkanlığını kabul ettiğini, davacıya yapılan bu testler keyfi uygulama olmayıp uçuş öncesinde rastgele de istenebilen bir test olduğunu, davacının yazılı ve disiplin kurulundaki savunması yeterli görülmeyip disiplin kurulu kararıyla işten çıkarma cezası verildiğini, uçuş güvenliği ve uçuş sırasında personelin yüksek konsantrasyon ve dikkatli bir şekilde çalışması gerektiğini ancak davacının uyuşturucu madde kullanımı nedeniyle bunun mümkün olamayacağının açık olduğunu, davacının madde kullanımı nedeniyle başka bir bölümde de çalıştırılmasının mümkün olmadığını iş akdinin haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, tarafların delilleri, sigorta kayıtları, işyeri sicil dosyası, 14/03/2016 tarihli fesih bildirimi ile davacının 23/02/2016 tarihli savunma yazısı ve 04/03/2016 tarihli disiplin kurulu kararı ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; dosyada davacının uyuşturucu madde kullandığına ilişkin bir delil bulunmadığı işverenin talebi üzerine yapılan idrar tahlilinin negatif çıktığı, davacının yazılı savunmasında da uyuşturucu madde kullanmadığını beyan ettiği, saçlarının kısa kesilmesi sebebiyle yapılamayan tahlilin sonucu pozitif gibi kabul edilerek ve disiplin kurul kararında sözlü olarak vermiş olduğu beyanına dayanılarak alkol ve psikoaktif madde kontrolü prosedürüne aykırı davranış gerekçe gösterilmek suretiyle ve fesih bildiriminde atıfta bulunulan İş Kanunu 25/II-e maddesinde belirtilen ; '' işçinin işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması '' ve İş Kanunu25/II - h maddesinde belirtilen ; ''işçinin yapmakla ödevli bulunduğu görevleri kendisine hatırlatıldığı halde yapmamakta ısrar etmesi'' maddeleri belirtilerek gerçekleştirilen fesihte davalı tarafça feshin geçerli olduğu ve fesih gerekçesi olarak gösterilen 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e, h maddelerindeki koşulların gerçekleştiği hususunun ispatlanamadığı gibi feshe konu olayda derhal fesih koşulları bulunmadığı, davacının davranışlarından kaynaklanan sebeplerle fesihte ise önceden uyarı koşulunun da yerine getirilmediği anlaşıldığından geçerlilik koşullarını taşımayan feshin geçersizliğine ve boşta geçen süre ücreti ile davacının kıdemine uygun tazminata karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; davalı tarafından davacının hizmet akdinin; iş yasasının 25/II-e,h maddesine, sivil havacılık genel müdürlüğünün talimatına ve toplu iş sözleşmesinin 25/4,9 maddelerine uygun olarak feshedildiğini, mahkeme kararında davacının yazılı savunmasında uyuşturucu madde kullanmadığı ifade edilmiş ise de müvekkilin uygulaması Sivil Havacılık Talimatına uygun olduğunu, SHGM Talimatında “Tarama ve/veya doğrulama testi için numune alımı esnasında numuneyi etkileyecek şekilde davrananlar ile sorumluluklarına aykırı davrananların test sonuçları pozitif olarak varsayılacağını ve buna göre gerekli işlemler yapılacağının denildiğini, yerel mahkemece verilen işbu işe iade kararın kesinleşmesi halinde davacı tarafından yasal süre içinde talepte bulunulmasına rağmen; davalı/işveren müvekkilimiz Ortaklıkça işe iade kararına uyulmaması halinde ödenmesi talep edilen tazminat miktarının 6 aylık brüt ücret olarak takdiri de usul ve yasaya aykırı olduğunu, belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, gerekçeli istinaf dilekçesi süresi içerisinde verilmemekle birlikte, süresi içerisinde yapılan süre tutum dilekçesi verilmek ve harçta yatırılmak sureti ile başarılı bir istinaf başvurusu bulunduğundan, ilk derece mahkemesi kararı ve dosya kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı yönünde incelemeye alınmış, kamu düzenine aykırılık durumunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekili istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

Dosya içeriğine göre; T.C. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü’nün davalı ...’na gönderdiği 16.12.2015 tarihli yazısında; kabin ekibi üyesi işçi ...’nin alkol- psikoaktif madde kullanımının söz konusu olabileceği, yazı tarihi itibariyle sağlık durumu kesinleşinceye ve/veya tedavisi tamamlanıncaya kadar geçici olarak uçuşa elverişli olmadığına karar verilmiştir. Devamında işçi ...’nin muayene için sevk edildiği T.C. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Hava Sağlık Birimi tarafından düzenlenen raporda; işçinin muayeneye elverişli şartların oluşmasını engellediği belirtilerek alkol- psikoaktif madde testi sonucu pozitif kabul edildiği, 04.03.2016 tarihli disiplin kurulu kararında da işçi ...’nin yazılı açıklaması olarak kayda geçen kısımda; boş günlerinde esrar içtiğini belirtmesi karşısında, buna dair beyanda bulunduğu anlaşılan ve davalı işveren tarafından iş akdi feshedilen davacı işçinin dosyada yer alan tüm kayıtlar değerlendirildiğinde; davalı işverenin Alkol ve Psikoaktif Madde Kontrolü Prosedürüne aykırı davrandığına dair hakkında yeterli şüphe bulunan davacıyı çalıştırmaya devam ettirmesinin davalı işverenden beklemek mümkün olmadığı gibi iş sözleşmesinin devamının çekilmez hale geldiğini kabul etmek gerekeceği feshin, şüphe feshinin şartlarını taşıdığı ve geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasası'nın 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi ile İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davacının davalı aleyhine açtığı davanın REDDİNE,

3- Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile Hazine'ye irat kaydına,

4- Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 248,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

4- Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 248,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

7-Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'’ne gönderilmesine,

Kesin olarak 26/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3062, Karar No: 2014/13537, Tarih: 02.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3062 E.  ,  2014/13537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelen- mesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONAN- MASINA),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle; temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 4...5 maddeleri uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, sanık aleyhine sonuç doğuran ve suç tarihinden sonra, 08.02.2008 günü yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uyarınca fazla tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkın- da 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanın- da tayin edilen adli para cezasının belirlendiği bölümdeki ''30 gün adli para cezası'' yerine ''450 TL adli para cezası'' ibaresinin, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki "25 gün adli para cezası'' yerine ''375 TL adli para cezası'' ibaresinin yazılması ve 5237 sayılı 52/2. madde ve fıkrası gereğince 25 gün para cezasının 500 TL adli para cezasına çevrildiği bölümün hükümden çıkartılması suretiyle hükmün (DÜZETİLEREK ONANMASINA), 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.