muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21469, Karar No: 2024/1370, Tarih: 05.02.2024

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden dosya içerisine geldiği anlaşılan, -Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosunun 16.07.2019 tarihli yazısının ekinde yer alan- ... 'nın ve -Gümüşhane Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosunun 13.12.2017 tarihli yazısının ekinde yer alan- ...'nin .'nın beyanları, 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafine okunup, bu konuda beyanları alındıktan ve dosyaya giren bilgi ve beyanların doğruluğu teyit edildikten sonra, özellikle söz konusu deliller itibarıyla örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde kesin ve inandırıcı delil mevcut olmayan, bir dönem örgütle iltisaklı sohbetlere katılan ve örgüte maddi yardım yaptığı anlaşılan, örgütle iltisaklı Aktif Eğitim Sendikasına üye olan, yine örgütle iltisaklı olduğu değerlendirilen bir derneğin organında görev alan ve örgüt liderinin çağrısından sonra önceki hesap hareketleriyle bağdaşmayacak şekilde Bank Asyaya destek olmak amacıyla katılım hesapları açıp, örgütsel talimat doğrultusunda hesaptaki bakiyesini artıran sanığın eylemlerinin kül halinde 5237 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı olduğu şekilde suç vasfının tayininde yanılgıya düşülere sanık hakkında yazılı şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.05.2019 tarihli ve 2017/1777 Esas ve 2019/1153 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.05.2019 tarihli ve 2017/1777 Esas ve 2019/1153 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7136, Karar No: 2017/5049, Tarih: 06.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/7136 E.  ,  2017/5049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Şikayetçi .....İ vekili, borçlu 6360 sayılı kanun gereği kapatılan ... Belediyesi aleyhine yapılan takipte müvekkili kuruma muhtıra gönderildiğini, muhtıra ekinde takip dosyasına ilişkin bilgi belge ve ilamın gönderilmemesi nedeniyle borcun kaynağının bilinmediğini, şayet haksız fesih nedeniyle tazminat ise kapatılan ... Belediye'sinin katıldığı Anamur Belediyesi'nin borçtan sorumlu olduğunu, şayet emeklilikten kaynaklanıyorsa gene Anamur Belediyesi'nin sorumlu olduğunu, alacaklı sulama suyu işlerinde çalıştığından müvekkili idarenin görevlerini düzenleyen 2.maddesine göre de Büyükşehir Belediyesi'nin sorumlu olduğunu belirterek muhtıranın iptalini talep etmiş, Mahkemece; ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığı'nın 10.03.2014 tarih ve 71 nolu kararına göre ilçenin mülki sınırları içerisinde beldelerin cari borçlarının ilçe belediyesine devredileceği karar altına alındığından şikayetin kabulü ile şikayetçi kuruma çıkartılan muhtıranın iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyon Başkanlığı 10.03.2014 tarihli karar tutanağında; Anamur Belediyesi, ..., Belde Belediyelerine ait; içme suyu, sulama suyu, kanalizasyon, mezarlık, ulaşım, katı atık ve depolama, Toptancı Hal Tesisi, otogar ile ilgili alacak ve borçların Büyükşehir Belediyesi ve bağlı kuruluşu olan .....'ye, diğer alacak ve borçların ise ilçe belediyesine.... devir yapılmış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda şikayete konu alacaktan....de sorumludur. Zira alacaklıkomisyon kararı ile sulama suyu ile ilgili alacak ve borçların devredildiği ... Belediyesi'nde sulama işlerinde görevli işçi olarak çalışmıştır. Mahkemece şikayetin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20805, Karar No: 2016/10398, Tarih: 25.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20805 E.  ,  2016/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9431, Karar No: 2021/5442, Tarih: 05.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9431 E.  ,  2021/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-3-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün gerekçe kısmında "sanığın taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma eyleminden sorumlu olduğu, hüküm kısmında ise "sanığın taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 89/4. maddesi takdiren ve teşdiden 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmesi" suretiyle çelişkili şekilde hüküm kurulması ve aynı zamanda gerekçeli kararda suçun "taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Olay günü saat 14:10 sıralarında sanık ...’un sevk ve idaresindeki otomobili ile olay mahalli olan kontrolsüz kavşağa geldiği sırada, kavşak konumuna göre ilk geçiş hakkına sahip olan müşteki ...’nin sevk ve idaresindeki motosikletle çarpılması neticesinde bir kişinin vücudunda kemik kırığı oluşacak, diğerinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemekle,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem A2 sınıfı, hem B sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle sadece B sınıfı sürücü belgesinin geri alınabileceği gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; mahkemenin takdiri de göz önüne alınarak hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafına, ‘’ nedeniyle’’ ibaresinden sonra gelmek üzere; ‘’B sınıfı’’ ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9331, Karar No: 2022/507, Tarih: 17.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9331 E.  ,  2022/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyarak, ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ...Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Dosya içeriğinden, 19.04.2013 tarihinde açılan eldeki davada, temyize konu ... Asliye Hukuk(İş) Mahkemesinin 2019/931 Esas, 2021/256 Karar, 21.04.2021 günlü kararının, tasfiye halinde olduğu anlaşılan davalı şirket vekiline tebliğ edildiği dolayısıyla usulüne uygun bir tebliğden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, adı geçen şirket yönünden tasfiye memurunun kimlik ve adres bilgilerinin sorularak, tasfiye memuruna gıyabi hüküm yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 17.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11793, Karar No: 2018/3638, Tarih: 16.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11793 E.  ,  2018/3638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2015 tarih ve 2014/90-2015/347 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2011/2798 numaralı ".... a/30 briç oyun kağıdı şekil" ibareli marka tescil başvurusunun müvekkilinin önceki tarihli sair markaları ile benzer olduğunu, davalı marka başvurusunda anonim şekil, desen, renk, ibare, aynı renklendirmede aynı ton kullanıldığını, ayrıca davalı marka başvurusunun 556 sayılı KHK’nin (c), (d) ve (e) bentleri kapsamında mutlak reddinin gerektiğini, davalının tüm dünyada imal edilen tüm oyun kağıtlarında ortak kullanılan sözcük ve ibareleri davaya konu marka tescilinde kullandığını ve oyun kağıtlarında kullanılan anonim desenleri ve renkleri, standart nitelikteki paket şeklini de içeren markayı kötü niyetli olarak adına tescil ettirmeye çalışmasının kötü niyetli olduğunu, dava konusu marka üzerinde bulunan ve oldukça küçük şekilde yer verilen ....ibaresinin markanın esas unsurunu oluşturmadığını, ... Derneğine ait ay şeklini kullanmasının kötü niyetin göstergesi olduğunu, davaya konu markanın tüketici nezdinde mal ve hizmet tercihinde iltibasa sebebiyet verecek derecede karıştırılma ihtimalinin söz konusu olduğunu ileri sürerek, 2013-M-7378 numaralı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu markada yer alan desen unsurunun ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, bu ve benzeri desenin birçok iskambil kağıdında kullanılan bir desen olduğunu, anonim olarak bu desenlerin birçok üründe yakın formda kullanılmasının üründe şekilden ziyade ismi ön plana çıkaracağını, markada yer alan A30, .... ve O.K. ifadelerine bakıldığında şekilli markada esas unsurun .... ifadesi olduğunu, A30 ve O.K. ifadelerinin markada tamamlayıcı unsur olduklarını, ortalama tüketicinin kıraathane, briç, kafe işletmecileri olduğunu, bu kişilerin oyun kağıdı seçimi yaparken uzun ömürlü olan, pürüzlü, dayanıklı oyun kağıtlarını tercih edeceğinden bu nedenle oyun kağıtları açısından ortalama tüketici kitlesinin daha bilinçli ve özenli olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, TPE sicil kayıtlarında yaptıkları araştırmada davacının 28. sınıfa dâhil mallarda .... markası ile iltibas yaratan-benzer bir markasının varlığını tespit edemediklerini, ürün ambalajı ile birlikte gerçekleştirdikleri markanın tescil engelinin bulunmadığını, tüm dünyada oyun kağıtlarının aynı boyutlarda, aynı renklerde (kırmızı ve lacivert), aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar aynı desenli ambalajlar içinde satışa arz edildiklerini, malları birbirinden ayıranın ambalaj üzerinde yazılı köken gösteren, ayırt edicilik niteliği haiz, işitsel olarak güçlü kelimeler ve/veya özgün işaretler olduğunu, bu malların satın alınması noktasında ambalajın etkisinin olmadığını, davaya konu markanın esas unsurunun .... ibaresi olduğunu, müvekkilinin piyasada tekel olma gibi bir düşüncesinin olmadığını, müvekkilinin seri markaları bulunduğunu, YİDK kararının yasaya uygun olduğunu, davacının dava dilekçesinde bildirdiği bir kısım marka başvurularının dava konusu ile bir ilgisinin olmadığını, davacının dayandığı kararların dava konusunu ispata ilişkin veri içermediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; ... Derneği'ne ait ad ve amblemle açık bir benzerlik içeren dava konusu başvurunun KHK 1-(h) bendi uyarınca reddi gerekirken, re'sen gözetilmesi gereken bu mutlak red nedenine dayanan davacı itirazının reddi yönündeki YİDK kararının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istekleri halinde aşağıda yazılı 22,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 16/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12247, Karar No: 2015/11199, Tarih: 28.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/12247 E.  ,  2015/11199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2008/299-2014/523

Taraflar arasında görülen davada 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.09.2014 tarih ve 2008/299-2014/523 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; görme engelli müvekkilinin 20/07/2007 günü Metrosu'nun H. Durağı'na geldiğini, metroya binmek isterken bastonuyla kapı girişini aradığını vagonun yüzeyini takip ederek bulduğu ilk boşluğu kapı sanarak adım attığını ve iki vagon arasındaki boşluktan aşağı rayların üzerine düşerek ağır bir biçimde yaralandığını, davalı idarelerin gerekli önlemleri alamaması nedeniyle bu kazanın yaşandığını, müvekkilinin müzisyen olduğunu ancak tedavi gördüğü iki ay içerisinde çalışamadığını, taksiyle hastaneye gidip gelmek zorunda kaldığını ve bakıma muhtaç hale geldiğini ileri sürerek şimdilik 500 TL maddi 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; 14.07.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 53.567,82 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı E.. M.. vekili; müvekkili kuruma izafe edilecek bir kusurun bulunmadığını, metronun işletilmesinin protokol ile diğer davalıya bırakıldığını sorumluluğun işleten B.'ta olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı B. vekili; meydana gelen olayda müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, metro duraklarında dünya standartlarında güvenlik önlemleriin alındığını ve istek halinde personel tarafından da engellilere yardımcı olunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı E.. M.. vekili; müvekkili kuruma izafe edilecek bir kusurun bulunmadığını, metronun işletilmesinin protokol ile diğer davalıya bırakıldığını sorumluluğun işleten B.'ta olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı B. vekili; meydana gelen olayda müvekkili şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, metro duraklarında dünya standartlarında güvenlik önlemleriin alındığını ve istek halinde personel tarafından da engellilere yardımcı olunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacının metroya binmek isterken vagonun kapısı zannettiği iki vagon arasındaki boşluktan aşağıdaki rayların üzerine düşerek yaralandığı, hastanede bir süre tedavi gördüğü, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan alınan rapora göre %39 meslekte kazanma gücünü kaybettiği, maluliyet oranının %39 olduğu, iyileşme sürecinin 5 aya kadar uzayabileceği, bu süreçte %100 malül sayılması gerektiği, yaşanan kazada gerekli güvenlik önlemlerini almayan davalıların %70 kusurlu olduğu, aktüerya bilirkişisinden alınan rapora göre davacının maluliyetine ilişkin zararının 50.248,02 TL, yol giderinin 544 TL ve bakıcı ücret giderinin 838,30 TL olmak üzere toplam zararının 51.630,32 TL olduğu, olayın özelliği, kusur durumu ve tarafların mali ve ekonomik durumu gözönüne alınarak, davacı lehine takdiren 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, bu zarardan davalıların birlikte sorumlu olduğu, işletme devrinin davalıların iç ilişkisinden kaynaklı bir husus olup 3. kişilere karşı ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin ıslah ile birlikte kısmen kabulü ile 51.630,32 TL maddi tazminatın 21/07/2008 olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın 21/07/2008 olay tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve işletme hakkı davalı B.. M..'nde olsa da davalılar arasındaki sözleşme hükümlerine göre metro hattının E.. M..'nün denetimi altında işletilecek olmasına göre davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.157,51 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.