muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4302, Karar No: 2018/19298, Tarih: 06.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/4302 E.  ,  2018/19298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 469 ada 35 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre kamulaştırmadan arta kalan 478,96 m2'lik bölümün bedeline hükmedilmiş ise de; ilgili belediye başkanlığına müzekkere yazılıp; taşınmazın kamulaştırma nedeniyle arta kalan bölümünün imar durumunda değişiklik olup olmayacağı, yapılaşma koşullarının değişip değişmeyeceği sorulup bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde taşınmazın tamamının bedeline hükmedilmesi,

2-Taşınmazın tamamının bedeline hükmedildiği halde, yazılı şekilde 478,96 m2 lik bölümün davacı idare adına tesciline karar verilmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında yeralan takyidatların hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz isteminlerin kabulü ile BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4683, Karar No: 2012/6417, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4683 E.  ,  2012/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4974, Karar No: 2011/6836, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4974 E.  ,  2011/6836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın İİK'nun 337/a maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

09.02.2009 tarihli haciz tutanağındaki "işini kaybetti, adresten ayrıldı" ifadesi ticareti terk anlamına gelmeyeceğinin kabulü nedeniyle, şikayetin süresinde olduğu sonucuna varılmıştır.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki KURU, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7395, Karar No: 2014/4408, Tarih: 02.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7395 E.  ,  2014/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3115, Karar No: 2024/10013, Tarih: 25.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/3115 E.  ,  2024/10013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1212 E. 2021/2819 K.

SUÇLAR : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Tebliğnamede isimleri yazılı sanıklar ... ve ... ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz başvurusu bulunmadığından adı geçen sanıklar inceleme dışı tutulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2020 tarihli ve 2015/49 Esas ve 2020/88 Karar sayılı kararı ile tüm sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 12/2, 12/4. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37. maddesi delaletiyle 62,52/2-4 ve 53. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis ve 75.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında ayrıca özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 30.12.2021 tarihli ve 2020/1212 Esas, 2021/2819 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanık ... müdafinin temyiz istemi;

Suçun sübut bulmadığına, mahkumiyete yeter somut delil bulunmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafinin temyiz istemi ;

Sübuta, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve ayrıca cezanın teşdiden belirlenmesine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafinin temyiz istemi :

Sübuta, somut delil olmayıp soyut açıklamalar ışığında hüküm kurulduğuna, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

4.Sanık ... ... müdafinin temyiz istemi ;

Delil yetersizliğine, eksik araştırmaya, gerekçesiz hüküm kurulmasına ve sübuta ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

I-Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik;

3.Sanık ... müdafinin temyiz istemi :

Sübuta, somut delil olmayıp soyut açıklamalar ışığında hüküm kurulduğuna, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

4.Sanık ... ... müdafinin temyiz istemi ;

Delil yetersizliğine, eksik araştırmaya, gerekçesiz hüküm kurulmasına ve sübuta ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

I-Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

II-Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik;

Olay günü sanık ...'in kullandığı sanık ...'ün kiracısı ve bekçisi olduğu depodan , hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ... yönetimindeki 34 .... 0 plakalı kamyona 15 adet büyük paletli kolilerin yüklendiğinin tespit edilmesi üzerine görevli polis memurlarınca kamyonun Ambarlı Limanı giriş yolunda durdurulduğu, sanık ...'ın araçtaki yükün Libyaya gönderilmek üzere hazırlanan tekstil malzemesi olduğunu, kendisine sanıklar ... ve ...'ın yükü verdiklerini, irsaliyenin de kendilerince verileceğini, aynı cadde üzerinde ileride plakasını bilmediği beyaz renkli Mercedes marka araç içerisinde kendisini beklemekte olduklarını beyan ettiği; belirtilen noktada araç içerisinde sanıklar ... ve ...'in yakalandığı, sanık ...'in üzerinde ... Tekstil sahibi ... tarafından 27.11.2014 tarihli, gerçekte var olmayan bir firma adına sahte olarak düzenlenmiş olan irsaliyenin ele geçirildiği, kamyonda yapılan aramada; toplam olarak 9 mm çapında 2.000 adet tabanca ve tabancaya ait şarjör, 4.000 adet tabanca şarjörü, 27 adet sandık içeresinde toplam 105.000 adet 7,65 mm çapında fişek, 15 adet sandık içerisinde toplam 90.000 adet 9 mm çapında fişek, tabanca namlusuna yiv ve set açmada kullanılan elektrikli motorla çalışan 1 adet cihaz ele geçirildiği,

Cumhuriyet savcılığınca ele geçirilen silahlar içerisinden numune olarak seçilen 2 adet (14-21128 ve 12-101829 seri numaralı) tabanca ile 6 adet 9 mm; 3 adet 7.65 mm çapındaki mermilerin Kriminal Polis Laboratuvarına gönderildiği, düzenlenen uzmanlık raporuna göre; tabancaların 6136 sayılı Kanun kapsamında olmayan kurusıkı tabancalar olduğunun, patlatılan 6 adet merminin ise 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz olduğunun belirlendiği,

Cumhuriyet savcılığınca ele geçirilen silahlar içerisinden numune olarak seçilen 2 adet (14-21128 ve 12-101829 seri numaralı) tabanca ile 6 adet 9 mm; 3 adet 7.65 mm çapındaki mermilerin Kriminal Polis Laboratuvarına gönderildiği, düzenlenen uzmanlık raporuna göre; tabancaların 6136 sayılı Kanun kapsamında olmayan kurusıkı tabancalar olduğunun, patlatılan 6 adet merminin ise 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz olduğunun belirlendiği,

Aynı gün saat 21:00 sıralarında sanık ...'in sahibi diğer sanık ...'ün ise bekçisi ve sorumlusu olduğu depo ve eklentilerinde yapılan aramada ise üst üste dizilmiş koliler halinde toplam 2.020 adet tabanca (2.000 adedi üzerinde SA-KA POINTER F96 ibaresi- 20 adedi üzerinde Falcon Spot kurtuluş ibaresi olan) 474 adet tabanca sürgüsü, 476 adet tabanca kabzası, 513 adet ucu açık içerisinde yiv ve set bulunmayan namlu, 1.500 adet boş silah kutusu 3 poşet halinde çok miktarda tabanca yayı, 1 koli içerisinde çok miktarda tabanca horozu, çok sayıda silah aparatları ele geçirildiği,

Ele geçen tabancalardan 1 adet Falcon Sport Kurtuluş ibareli 12-60819 seri numaralı tabanca, 1 adet Saka pointer f 96 h-53 numaralı kolide bulunan 14-13380 numaralı tabanca ve 12 adet silah parçası numune olarak Kriminal Polis Laboratuvarına gönderildiği, düzenlenen uzmanlık raporuna göre; 60\*\*9 ve 13\*\*0 seri numaralı tabancaların 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığı yine silah parçalarının 6136 sayılı Kanun kapsamına girmediğinin tespit edildiği,

Sanık ...'in sahibi olduğu ... Av Bayii isimli iş yerinde yapılan aramada 1 adet 14-32190 numaralı tabanca ve şarjör, 1 adet İmparator Magnum X5 ibareleri bulunan S.N:13-011880 seri numaralı siyah tabanca, 1 adet Kurtuluş ibaresi bulunan 13-18878 numaralı gümüş renkli kahve renkli kabzalı toplu tabancanın ele geçirildiği, düzenlenen uzmanlık raporuna göre her üç tabancanın kuru sıkı tabanca iken tadil edilmek suretiyle 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliğe haiz tabancaya dönüştürülmüş olduklarının tespit edildiği olayda;

Dairemizce sürdürülen uygulamaya göre, 6136 sayılı Kanun'un 12/4. madde ve fıkrasının uygulamasında 20 adetten fazla tabancanın sayısal bakımdan vahim sayılacağı, yine ele geçirilen mermi sayısının 20.001 ve üzeri olması halinde 6136 sayılı Kanun'un 12/4. madde ve fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilerek kamyondan ele geçirilen suça konu tabancaların tamamının incelenerek ve toplam ''195.000'' adet mermiden en az "20.001" adedinin patlatılarak atışa elverişli ve 6136 sayılı Kanun kapsamında olup olmadıklarının saptanması sonucuna göre sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12/4. maddesinin uygulanması gerekirken numune olarak seçilen iki adet tabanca ve altı adet merminin incelenmesi suretiyle düzenlenen rapor ile yetinilerek yazılı biçimde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

I-Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden; Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Tüm sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünden II numaralı bentte açıklanan nedenlerle; sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.12.2021 tarihli ve 2020/1212 Esas ve 2021/2819 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 11. Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.