muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33276, Karar No: 2017/4665, Tarih: 25.04.2017

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 23.10.2014 tarihli tebliğnamesi ile; sanığın, aracın açık olan kapı camından elini içeri sokarak hırsızlık eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 141/1 maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini nedeniyle hükmün bozulmasını talep etmiştir.

Sanık hakkında, TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca kurulan mahkumiyet hükmünün, eylemin TCK'nın 141/1. maddesine uyduğu gerekçesiyle bozulması yerine, yerel mahkeme kararının onanması yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. Şöyle ki;

06.11.2013 olan suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 142. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde iki farklı nitelikli hırsızlık şekli düzenlenmiştir.

TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli halin uygulanması için “eşyanın muhafaza altına alınması” temel koşuldur. Eşyanın muhafaza altına alınması, herkesin girebileceği bir yerde bırakılan bir eşyanın kilitlenmesi suretiyle olabileceği gibi, bina veya eklentileri içinde bulunması şeklinde de olabilir.

Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkındaki hırsızlıkta; bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, eşyanın muhafaza altına alınması tek başına yeterli olmayıp, bunun “kilitlenmiş” olması ve “herkesin girebileceği bir yerde bırakılmış olması” da gerekir.

Herkesin girebileceği yerden maksat; caddeler, sokaklar, meydanlar ve pazar yerleri gibi kamuya açık alanlardır.

Kilit; taşınır veya taşınmaz bir himayenin iç veya dış açılabilir kısmını kapalı tutmaya yarayan ve anahtar veya ona benzer başka şeylerle mekanizması harekete geçirilebilen, açılabilen herhangi bir alettir.

Bu nitelikli halin uygulanması için, eşya üzerinde bulunan kilidin mutlaka kırılması gerekmez. Kilit kırılarak suç işlenebileceği gibi, kırılmadan, yerinden sökülmeden, başka bir şekilde kilide müdahale edilmeden, örneğin, kapısı kilitli olan sokaktaki otomobilin camı kırılmak suretiyle içerisinde bulunan eşyanın çalınması halinde de bu nitelikli hal oluşur.

Bu nitelikli hale örnek olarak; evin önünde, yolda, sokakta veya herkesin girebileceği bir yerde bulunan kapısı kilitli otomobilin sert bir cisimle kapısı açılıp veya camı kırılıp otomobilin içinde bulunan bir eşyanın veya aracın kendisinin çalınması eylemler gösterilebilir.

Sokak, cadde veya yol üzerinde park edilmiş ancak kapısı veya camı açık olan araçların içinde bulunan herhangi bir eşyanın çalınması halinde fiil, TCK’nın 141. maddesindeki basit hırsızlık suçunu oluşturur.

Bu nitelikli hale örnek olarak; evin önünde, yolda, sokakta veya herkesin girebileceği bir yerde bulunan kapısı kilitli otomobilin sert bir cisimle kapısı açılıp veya camı kırılıp otomobilin içinde bulunan bir eşyanın veya aracın kendisinin çalınması eylemler gösterilebilir.

Sokak, cadde veya yol üzerinde park edilmiş ancak kapısı veya camı açık olan araçların içinde bulunan herhangi bir eşyanın çalınması halinde fiil, TCK’nın 141. maddesindeki basit hırsızlık suçunu oluşturur.

Somut olayda; mağdurun, 06.11.2013 günü, sevk ve yönetimindeki... plakalı aracıyla Kasımpaşa Fişekhane Deresi üzerine geldiğinde, trafik ışıklarının kırmızı yanması üzerine durduğu esnada, sanığın mağdurun aracına yaklaşarak aracın sağ ön kapı camını tıklatıp eliyle işaret ederek mağdurdan bir adet sigara istediği, mağdurun camı açıp sanığa sigarayı uzattığı esnada sanığın açık bulunan camdan elini içeri sokarak kapıyı açıp ön koltuk üzerinde bulunan cep telefonlarını çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suçun sübutuna ve oluş şekline ilişkin sayın çoğunluk ile aramızda bir görüş farklılığı bulunmamaktadır. Ancak;

Olay anında aracın camının açık olması nedeniyle aracın muhafaza altına alınmış olmasından söz edilemeyeceği, kaldı ki sanığın da açık camdan elini uzatarak kapıyı açıp koltuk üzerinde bulunan cep telefonlarını aldığı, camı zorlayarak aşağı indirmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle sanığın eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle yerel mahkemenin kararının bozulması yerine, sayın çoğunluğun hükmün onanmasına dair kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/5386, Karar No: 2006/6746, Tarih: 15.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5386 E.  ,  2006/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında İmrenler Köyü 734 parsel sayılı 85.850 m2 yüzölçümündeki taşınmaz T.Evvel 928 tarih 15 ila 18 sıra numaralı tapu kayıtları uygulanarak ... tarla niteliği ile Halime ... adına tespit edilmiştir. Halime ...’in hasımsız olarak açtığı dava sonucunda ... ... Arazi Kadastro Mahkemesinin 1956/95-1957/123 sayılı ilamıyla T. evvel 928 tarih 15 ila 18 sıra numaralı tapu kayıtlarının 151.950 m2 yüzölçümlü alanı kapsadığı gerekçesiyle taşınmazın 151.950 m2 yüzölçümlü olarak Halime ... adına tapuya tesciline karar verilmiş ve karar temyiz edilmeksizin 11.08.1957 tarihinde kesinleşmiş, taşınmaz satış ve mahkeme kararı yoluyla davalılara geçmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır. Mahkemece, H.Y.U.Y.’nın 5219 Sayılı Yasa ile değişik 8. maddesi uyarınca dava dilekçesinde belirtilen değer itibariyle davanın görev yönünden reddine karar verilerek dava dosyası Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın değeri, dava dilekçesinde 1.000.000.000.- TL olarak belirtilmiş ise de taşınmaz başında yapılan keşifte dava tarihi itibariyle bir dönümünün değerinin 500.000.000.-TL olduğu belirlenmiştir. Bu durumda, çekişmeli taşınmazın toplam yüzölçümü itibariyle değeri 75.975.000.000.-TL’dir. Hal böyle iken, H.Y.U.Y.’nın 5219 Sayılı Yasa ile değişik 8. maddesi uyarınca davaya bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemesine aittir. Görev kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her aşamasında istek olmaksızın resen gözetilmelidir. Bu nedenle, mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 15.05.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3538, Karar No: 2012/5775, Tarih: 05.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3538 E.  ,  2012/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Vek. Av. ...

ŞİKAYET OLUNAN :....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan şikayet olunanın rehninin teslim şartı yerine getirilmeksizin kurulduğunu ve bu itibarla geçersiz olduğunu, aracın borçlu elinde haczedildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile şikayet olunana isabet eden paranın müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, yasa gereği motorlu taşıtlarda teslim gerçekleşmeden trafik siciline işlenmek suretiyle rehin kurulabileceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, yazılı olarak yapılan rehin sözleşmesinin aracın trafik kaydına işlenmesi ile rehnin usulüne uygun olarak kurulduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7800, Karar No: 2020/1412, Tarih: 02.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/7800 E.  ,  2020/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1)Mahkûmiyet; Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi 22/03/2018 tarihli 2017/449 Esas ve 2018/69 Karar

2) İstinaf başvurularının esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 22.11.2018 tarihli 2018/1367 esas ve 2018/1954 sayılı kararı

Hükmedilen hapis cezasının süresine göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1, 1412 sayılı CMUK'nın 318. ve CMK'nın 299. maddeleri uyarınca sanıklar müdafilerinin duruşma isteğinin reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de dikkate alınarak sanıklar müdafilerin dilekçelerindeki temyiz sebeplerin hükümlerin hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar... ve ...soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki savunmalarında özetle, ele geçen uyuşturucu maddeyi Muko (Muco) lakaplı Tarık isimli bir kişiden aldıklarını

ve ayrıca ...’in söz konusu kişi ile şahsın kullandığı 0536 ... numaralı hat ile görüşme yaptığını beyan ettiği, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20.02.2020 tarih ve 2019/25 esas sayılı müzekkeresinde olayla ilgili olduğu iddia edilen ... ...... ve... hakkında kamu davasının açıldığının bildirilmesi karşısında; sanıkların beyanında geçen Tarık isimli kişinin Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/25 esas sayılı dosyasında yargılanan sanık... olup olmadığı kesin suretle tespit edilmesi ve ayrıca sanık ...’in beyanında geçen GSM numarası ile irtibatının olup olmadığı ve söz konusu hattın fiili kullanıcının kim olduğu hususunda araştırma yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4 maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

3) Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4 maddesi gereğince müsaderesi yerine TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 22.11.2018 tarih, 2018/1367 esas ve 2018/1954 karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 02.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9479, Karar No: 2014/17415, Tarih: 17.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9479 E.  ,  2014/17415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2011/425-2013/10

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezi hudutlarında olmasına karşın, emsal taşınmazların klavuz beldesinde olan ve küçük yüzölçümlü taşınmaz olması nedeniyle bilirkişi raporu inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/979, Karar No: 2023/2620, Tarih: 05.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/979 E.  ,  2023/2620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 9. Sulh Ceza Mahkemesinin, 27.03.2014 tarihli ve 2012/535 Esas, 2014/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması ve bedelsiz senedi kullanma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 209 uncu ve 156 ncı maddeleri uyarınca mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

2. Antalya 9. Sulh Ceza Mahkemesinin, 27.03.2014 tarihli ve 2012/535 Esas, 2014/264 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 17.04.2019 tarihli ve 2017/8199 Esas, 2019/3896 Karar sayılı kararı ile "Sanığa yüklenen bedelsiz senedi kullanma ve açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçları nedeniyle açılan kamu davası üzerine verilen hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddelerinde düzenleme yapıldığı gözetilerek yeni düzenlemeye göre uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayininde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/496 Esas, 2019/932 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sanığın eylemleri tek bir suç kabul edilerek açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 209 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/496 Esas, 2019/932 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10.03.2022 tarihli ve 2020/3159 Esas, 2022/4067 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/496 Esas, 2019/932 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10.03.2022 tarihli ve 2020/3159 Esas, 2022/4067 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2022 tarihli, 2022/440 Esas, 2022/1082 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekillerinin temyizi, tüm dosya kapsamından sanığın atılı eylemi gerçekleştirdiği ve suçun sübut bulduğu anlaşılmasına karşın hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı "açığa imzanın kötüye kullanılması" suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olması nedeniyle mahkemece dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 209 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği zamanaşımının kesilmesi halinde, zamanaşımı süresinin ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacağının belirtilmiş olması nedeniyle 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 01.09.2010 olan suç tarihinden, hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, halde yargılamaya devamla sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2022 tarihli, 2022/440 Esas, 2022/1082 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekillerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/653, Karar No: 2024/20298, Tarih: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/653 E.  ,  2024/20298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 31.10.2023

SAYISI : 2022/4142 E., 2022/4282 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek karar onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2022/4142 Esas, 2022/4282 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8249, Karar No: 2014/6216, Tarih: 08.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8249 E.  ,  2014/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı tefhim olunan hükmü CMUK.nın 310. maddesinde öngörülen kanuni bir haftalık süreden sonra 24.01.2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılan sanığın, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.