muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3262, Karar No: 2010/9493, Tarih: 30.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3262 E.  ,  2010/9493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.12.2008 tarih ve 2008/319-2008/621 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde açtığı hesaptan hiç para çekmediği halde imzası taklit edilerek ve hile ile kendisinden imzalı boş dekont alınmak suretiyle hesabındaki paranın çekilmiş olduğunu, davalının imza taklit edilmek suretiyle çekilen parayı iade ettiğini, ancak hile ile alınan imzaya dayalı olarak çekilen 8.000,00 YTL miktarı iade etmediğini, davalı banka personelinin müvekkilinin de aralarında bulunduğu banka müşterilerinin hesaplarından yaptığı usulsüz işlemlerle zimmet suçunu işlemesi nedeniyle hapis cezası ile cezalandırılmış olduğunu, davalı banka personelinin verdiği zarardan dolayı davalı bankanın sorumlu olduğunu ileri sürerek, 8.000,00 YTL alacağın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından çekilmediği anlaşılan miktarın davacıya iade edildiğini, ancak üzerindeki imzanın davacıya ait olduğu tespit edilen dekonta ilişkin miktarın ise ödenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın ceza dosyasına dayandığı, ceza mahkemesi tarafından verilen kararda davacının usulsüz yapılan işlemler nedeniyle uğradığı zararın 11.350,00 YTL olarak belirtildiği, bu tutarın da davacıya iade edilmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka nezdinde açılmış bulunan davacıya ait hesaptan usulsüz işlemler ile çekilmiş olan paranın tahsili istemine ilişkindir.Davalı banka çalışanının müşterilere ait hesaplar üzerinde usulsüz işlemler yapmak suretiyle hesaplardan para çektiği hususunda taraflar arasında bir çekişme sözkonusu olmayıp, bu konuda açılan ceza davası sonucu usulsüz işlemlerde bulunan banka çalışanı dava dışı ...’ın zimmet suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. Davacı taraf, davalı bankanın imzası taklit edilmek suretiyle hesaptan çekilen parayı ödediğini, fakat hile ile kendisine imzalatılan boş dekontlar kullanılmak suretiyle çekilen parayı ödemediğini ileri sürerek, davada kendisi tarafından boş olarak imzalanmış dekontlar kullanılarak davalı banka çalışanı tarafından çekilen paranın tahsilini istemiştir.Mahkemece, ceza davası sonucu verilen kararda davacının usulsüz işlemler sonucu uğramış olduğu zararın 11.350,00 YTL olarak gösterildiği, bu miktarın davalı banka tarafından ödenmiş olduğu, davacının ceza mahkemesi kararına dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Davacı tarafından dayanılan ceza mahkemesi kararında davacının uğradığı zarar miktarı 11.350,00 YTL olarak gösterilmiş ise de sözkonusu kararda sanık banka çalışanının gerek sahte imzalı gerekse boşa imzalattığı dekontlarla ve imzasız işlemler ile banka müşterilerinin hesaplarından usulsüz olarak para çektiği tespit edilmiş olup, kararda davacının zararı olarak gösterilen miktar davacının imzası taklit edilmek suretiyle hesaptan çekilen paraya ilişkindir.Davacı yönünden işbu davaya konu boşa imza atılarak verilen dekontlar kullanılmak suretiyle çekildiği iddia olunan paraya ilişkin herhangi bir inceleme yapılmadığı anlaşılmıştır. Davalı banka, çalışanı tarafından verilen zarardan dolayı müşterilerine karşı Borçlar Kanunu 100 ncü maddesi uyarınca sorumlu olup, ceza yargılaması sırasında bu konunun üzerinde durulmamış olması davalı bankanın hesap sahiplerine karşı olan hukuki sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.Bu durumda davalı banka çalışanının boş dekontlara imza attırmak suretiyle de hesaplardan para çektiğinin tespit edilmiş olmasına göre mahkemece ceza dosyasındaki ifade ve deliller de nazara alınarak gerektiğinde bankaya ait defter, kayıt ve belgeler üzerinde inceleme yaptırılması ile davaya konu paranın ne şekilde çekilmiş olduğu, dekontun hangi banka çalışanı tarafından düzenlendiği gibi hususlar da araştırılarak sonucuna göre davalı bankanın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5081, Karar No: 2021/3416, Tarih: 29.04.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/5081 E.  ,  2021/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 31.07.2018 tarihinde öldüğü Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılmakla, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2268, Karar No: 2015/6384, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2268 E.  ,  2015/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19479, Karar No: 2015/5776, Tarih: 24.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19479 E.  ,  2015/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezine uzak mesafede Belde Belediyesi hudutlarında olmasına karşın, ilçe merkezinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması sonucu tespit edilen bedel inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10560, Karar No: 2018/7120, Tarih: 10.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2014/10560 E.  ,  2018/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/320, Karar No: 2016/429, Tarih: 15.11.2016

**Ceza Genel Kurulu         2016/320 E.  ,  2016/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 20. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 29.12.2015

Sayısı : 486-492

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafii

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı TCK’nun 188/3-4, 192/3, 62, 52/2-4, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 2 ay 7 gün hapis ve 150.000 Lira adli parası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye ilişkin, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 23.12.2014 gün ve 652-429 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 20. Ceza Dairesince 05.10.2015 gün ve 8176-3851 sayı ile;

“Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512, 2013/841-2014/513 ve 2014/166- 514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu 'hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş' olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nun 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Oluş ve dosya kapsamına göre, yakalanma tarihinden bir gün önce uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair istihbari bilgi alınan sanık hakkında başlatılan soruşturma kapsamında, sanığın üzerinde ve aracında arama yapılmadan önce, 03.10.2013 tarihli olay ve yakalama tutanağında yazılı bulunan ve dava konusu sanıklarla bir ilgisi bulunmayan Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.09.2013 tarih ve 2013/2657 Değişik İş sayılı arama kararı dışında, CMK'nun 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış 'adli arama kararı' veya 'yazılı adli arama emri' bulunup bulunmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 29.12.2015 gün ve 486-492 sayı ile;

Yerel mahkeme ise 29.12.2015 gün ve 486-492 sayı ile;

"...Mahkememizce yapılan incelemede bozma kararının usul ve yasaya uygun olmadığı, doktrinde yapılan ayrımda hukuka aykırı delillerin mutlak hukuka aykırı delil ve nispi hukuka aykırı delil şeklinde bir ayrıma tabi tutulduğu, mutlak hukuka aykırı delil halinde hiçbir şekilde bu delile dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı hususunun CMK'nun 206/2 ve 217. maddelerinin açık hükmü olduğu, sanığın uyuşturucu maddeyi naklettiğine ilişkin ikrarının Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nun 206/2-a ve 217. maddesinin 2. fıkrası ile 230/1-b bendi uyarınca mutlak hukuka aykırı delil kapsamında sayılamayacağı, nitekim sanığın ikrarının da kovuşturma aşamasında gerçekleşmiş olup CMK'nun 217/1. maddesi gereğince mahkememiz huzurunda tartışılan bir delil olduğu, bozma ilamında adli arama kararının bulunmadığı belirtilmiş ise de, Adli Arama Yönetmeliği'nde düzenlenen ve dosya içerisinde bulunan önleme araması kararının somut olay bakımından yeterli olduğu, yapılan aramanın ve alınan kararın usulüne uygun olduğu, sanığın ikrarı da gözetildiğinde ele geçirilen uyuşturucu maddeden sayılan eroin maddesinin yok sayılıp görmezden gelinmesinin toplumun hukuki düzenlemelerden beklediği adalet duygusunu tatmin etmeyeceği, aynı olay ve aynı koşullara dayanılarak verilen mahkûmiyet hükümleri de göz önünde bulundurulduğunda hukuki istikrarı zedeleyeceği, ele geçen uyuşturucu maddenin yargılama sürecinde sağlanan ekspertiz raporuna göre de miktarının daralı ağırlığına nazaran oldukça fazla miktarda olması, maddenin kullanılması ve satılması halinde gerek birey gerekse kamu bakımından tehlikenin ağırlığı hep birlikte dikkate alındığında, mahkememizce bozmadan önce verilen 2013/652 esas, 2014/429 karar sayılı kararının usul, yasa, hakkaniyet ve vicdana uygun olduğu" gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2016 gün ve 67070 sayılı “onama” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar .....hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan beraat hükümleri Özel Dairece vekâlet ücreti ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar .....hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan kurulan beraat hükümleri Özel Dairece vekâlet ücreti ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin olarak önleme araması kararına istinaden yapılan arama işleminin hukuka uygun olup olmadığı, bu bağlamda eksik araştırma sonucu hüküm kurulup kurulmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, yerel mahkeme kararının eylemli uyma sonucu verilen “yeni hüküm” niteliğinde olup olmadığı hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İnceleme konusu dosyada; yerel mahkemece bozmadan sonra, sanık hakkında 2013 yılında alınmış adli arama kararı veya yazılı adli arama emri bulunup bulunmadığının tespit edilerek, varsa bir örneğinin gönderilmesi için Adana Cumhuriyet Başsavcılığı ve Adana İl Emniyet Müdürlüğü Narkotik Büro Amirliğine müzekkereler yazılmak suretiyle bozma gereğinin yerine getirilmeye çalışıldığı, akabinde de ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçelerle karar verildiği anlaşıldığından, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğindedir. Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan bu yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesi mümkün görülmediğinden, hükmün Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.12.2015 gün ve 486-492 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7486, Karar No: 2014/8753, Tarih: 26.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7486 E.  ,  2014/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11220, Karar No: 2008/711, Tarih: 22.01.2008

**13. Hukuk Dairesi         2007/11220 E.  ,  2008/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının işlettiği açık otoparka, otopark fişi almak suretiyle park ettiği aracının, daha sonra geldiğinde camının kırılıp araçtaki müzik seti ve CD’lerinin çalındığını gördüğünü, durumu polise bildirdiğini, müzik seti, CD’ler ve yaptırdığı araç camı için toplam 538,50 YTl ile 2.500 Doların tahsilini istemiştir.

Davalı, otoparkın açık otopark olup güvenlik garantisi verilmediğini, araç sahiplerinden anahtar alınmadığını, alınan ücretin işgaliye bedeli olup otopark fişi üzerinde “otoparkta oluşabilecek zararlardan sorumlu olmadıkları“ şerhinin olduğunu, istenen bedellerin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, otopark fişinde işgaliye bedeli ibaresinin olduğuna, şirketin zarardan sorumlu tutulamayacağına, davacının aracı bırakırken içinde hangi eşyaların olduğunu bildirmediğine ve park için ödenen miktarı ile korunan araç bedeli arasındaki nispetsizlik olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı aracının, dosyada mevcut otopark fişi ile davalının açık otoparkına bırakıldığı sabittir. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile, olay günü araç camının kırıldığı anlaşılmaktadır. Davalı her ne kadar otopark fişi üzerinde oluşabilecek zararlardan sorumlu olmayacakları şerhinin olduğunu bildirerek zarardan sorumlu olmadıklarını ileri sürmüş ise de; bu şerhin olması davalının otoparkına park

2007/11220 2008/711

edilen araçların, yapılan park nedeniyle davalının güvenle saklama ve özen borcunu ortadan kaldırması için yeterli bir durum değildir. Davalı işyeri sahibi, kendisine güvenerek gelen müşterilerini her türlü tehlikeye karşı korumak üzere gerekli güvenlik önlemlerini almak zorunda olup, bunu yapmadığı takdirde meydana gelen zarardan sorumludur. (BK. 463). Davacı oluşan zararını istemekte haklıdır. Davacının çalındığını bildirdiği müzik seti ile CD lerin araç içinde bırakılmasının mutat bir durum olduğuda gözetilerek , mahkemece, davacı ve davalılardan delil ve karşı delilleri toplanmalı, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen nedenlerle temyiz olunan kararın davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17438, Karar No: 2020/9058, Tarih: 21.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17438 E.  ,  2020/9058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı 11/08/2011 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 26/02/2020 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 21/09/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13114, Karar No: 2021/13501, Tarih: 13.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/13114 E.  ,  2021/13501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1. Mahkûmiyet; Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2019 tarihli, 2019/347 esas ve 2019/129 sayılı kararı

2. İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12/09/2019 tarihli, 2019/3513 esas ve 2019/1388 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 13/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.