muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/367, Karar No: 2017/18885, Tarih: 23.11.2017

Diğer taraftan, görev kamu düzenindendir ve dava şartıdır(HMK. Mad. 1, 114). Mahkemece yargılamanın her aşamasında dikkate alınır. Dolayısı ile görev nedeni ile uyulan bozma kararı usulü müktesep hak teşkil etmez. Kısaca görev konusu usulü müktesep hakkın istisnalarındandır.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasına göre, iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukuki-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukuki bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. Bağımlılık iş sözleşmesini karakterize eden unsur olup, genel anlamıyla bağımlılık, hukuki bağımlılık olarak anlaşılmakta olup, işçinin belirli veya belirsiz bir süre için işverenin talimatına göre ve onun denetimine bağlı olarak çalışmasını ifade eder.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 135. Maddesi uyarınca “yönetim organı", anonim şirketler ve kooperatiflerde yönetim kurulu, limited şirketlerde müdür veya müdürler, şahıs şirketleriyle sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlerde yöneticidir. Aynı kanunun 368. Maddesi uyarınca “Yönetim kurulu, ticari mümessil ve ticari vekiller atayabilir. Devamı 370/2 maddesine göre ise “Yönetim kurulu, temsil yetkisini bir veya daha fazla murahhas üyeye veya müdür olarak üçüncü kişilere devredebilir. En az bir yönetim kurulu üyesinin temsil yetkisini haiz olması şarttır”.

Kişi organ statüsündeki murahhas azalar dışında anonim şirket yönetim kurulunu oluşturan kişilerle şirket tüzel kişiliği arasındaki ilişki kural olarak vekalet akdine dayansa da bu ilişkinin iş ilişkisi olarak kurulmasına da bir engel bulunmamaktadır. O halde hukuki nitelendirme her somut olaydaki çalışma ilişkisi özelinde yapılmalıdır (Prf. Dr. Sarper Süzek, İş Hukuku, Yenilenmiş 10. Bası. İstanbul s. 133-134;

Türk Borçlar Kanunu ticari temsilciyi “işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişi” olarak tanımlamıştır(Mad.547/1). Aynı kanunun 554. Maddesinde ticari temsilci ile temsil ettiği kişi arasında hizmet, ortaklık veya vekâlet sözleşmelerinin olabileceği, ancak bunun sınırlı olmadığı, taraflar arasında başkaca hukuki ilişkilerin de bulunabileceği belirtilmiştir. Kısacası ticari temsilci ile işletme sahibi arasında iş ilişkisi kurulabilir.

Kişinin şirkette pay sahibi olması tek başına kişi organ sayılmasını gerektirmez. Temsil etmiyor veya şirket adına alınan kararlarda etki sahibi değil, ortaklık payı sembolik veya kazanç payı dışında bir ücretlendirme de yapılmıyor ise iş sözleşmesi ile çalıştığı kabul edilebilir.

Dosya içeriğine ve Sigorta Hizmet Cetveline göre davacı davalı şirkette 16.12.2002 tarihinden 03.11.2014 tarihleri arası çalışmıştır. İşine 04.11.2014 tarihli noter ihtarnamesi ile güveni kötüye kullanma, zarar verme nedeni ile 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. Maddesi uyarınca son verilmiştir. Davalı şirket davacının babasının yönetim kurulu başkanı ve ortağı olduğu, keza amcası ve kardeşinin de ortak olduğu bir aile şirketidir. Yönetim Kurulu Başkanı ve en büyük paydaş olan davacı babası .....21.12.2012 tarihinde ölmüş ve davacı diğer iki kardeşi ile birlikte mirasçı olarak şirket ortağı olmuştur. Bu miras intikali ile hizmet akti ve ortaklık ilişkisi birleşmiştir. Ayrıca davacının babası ve amcasının ortak olduğu başka bir aile şirketi de olup, orada babanın ölümünden sonra şirketi temsil ettiği de dosyadan anlaşmaktadır.

.... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sonucunda, ortak amcanın müşteki sıfatı ile şikayeti sonunda davacı diğer kardeşleri hakkında dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik suçlarından Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, burada şirketle ilgili bir takım işlemlerde sahtecilik iddiasına yer verildiği anlaşılmaktadır. (2015/45143 E, 2015/38941 İd. No). Tanık anlatımlarına göre ise davacı genel koordinatör olarak görev yapmıştır.

Somut açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre davacı en büyük paydaş olan babanın ölümü ile 21.12.2012 tarihinde davalı şirkete ortak olmuştur. Miras payı sonucu ortaklık payı sembolik olmadığı gibi bazı işlemlerde temsilci gibi de hareket etmiştir. Davacının iş görme edimi sona erdirildiğinde ortak olduğu, işçi ve işveren sıfatının birleştiği, dolayısı ile 21.12.2012 tarihinden sonra aradaki ilişkinin ortaklık ilişkisi olduğu açıktır. Arada iş ilişkisi bulunmadığına göre uyuşmazlığın iş mahkemesinde görülme olanağı bulunmamaktadır. Genel mahkemeler görevli olacağından görev yönünden davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddi yerine esastan karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4232, Karar No: 2016/2299, Tarih: 11.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4232 E.  ,  2016/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

1-Heyetçe gerekli görüldüğünden hazırlanan sıra cetvelinde sırasına itiraz edilen Kadıköy 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/18946 E. sayılı takip dosyasının aslının gönderilmesi,

2-Ayrıca, hakdüşürücü süre tespit edilemediğinden, Yozgat 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2202 E. sayılı takip dosyasından hazırlanan sıra cetvelinin şikayetçi alacaklı Ç.. Y..'a tebliğine ilişkin mazbaatının da eklenmesi suretiyle yerel mahkemesine iadesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) no'lu bentlerde açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1529, Karar No: 2020/765, Tarih: 06.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/1529 E.  ,  2020/765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Şikayetçi vekilince açılan sıra cetveline itiraz davası sonucunda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı, şikayet olunan vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. HUMK’nun değişik 440/III-1.maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınırın altında olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için karar düzeltme sınırı 15.910 TL TL'dir.

Karar düzeltme istemine konu miktar 11.560 TL olup karar düzeltme sınırı altında kaldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22505, Karar No: 2014/22384, Tarih: 26.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22505 E.  ,  2014/22384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... adına Av. ... ile Davalılar 1)... adına Av. ... 2)... adına Av. ... 3)... 4) Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. Safiye Günay 5)Tas. Hal. Irmak Res. İnş. Tur. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... aralarındaki dava hakkında İstanbul 3. İş Mahkemesinden verilen 02.07.2014 günlü ve 2011/637 E. 2014/466 K. Sayılı hükmün, davacı ve davalılar ..., ..., Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, İstanbul 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, İstanbul 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E. -2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, davalı Şirketin 24.01.2011 tarihli ticaret sicili gazetesine göre, tasfiye haline girdiği, davanın 16.05.2011 tarihinde açıldığı anlaşılmakla, davalı şirketin vekili var ise de, davadan önce gerçekleşmiş olan bu durum karşısında, öncelikle ticaret sicilinden sorulmak suretiyle tasfiye halinin sona erip ermediği, sona ermemiş ise şirketin tasfiye işlerini gerçekleştirmek üzere, tasfiye memuru atanıp atanmadığı, varsa tasfiye memurunun bu dava için bir avukata vekalet verip

./..

-2-

vermediği araştırılarak, gıyabi hükmün şirketi temsile yetkili tasfiye memuruna, ticaret sicilinden gelecek TC kimlik numarası ile birlikte belirtilen adresine veya mernis adresine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 26.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5482, Karar No: 2013/14352, Tarih: 25.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/5482 E.  ,  2013/14352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-2. cümle, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “03.12.2010” yerine “14.01.2011” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın hacizli malların sahibi olmadığının anlaşılması karşısında, hakkında tayin olunan cezanın TCK'nın 289/1-2. cümle uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'da cezaların içtimaına ilişkin hükmün bulunmadığı gözetilmeden hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerdeki adli para cezasının içtimaına ilişkin 4 ve 5. bölümlerin çıkartılarak yerine “ hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 52/2-3. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL'den belirlenmek üzere 50 gün karşılığı 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52. maddesi gereğince de 12 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL hesabı ile 240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/831, Karar No: 2013/17294, Tarih: 02.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/831 E.  ,  2013/17294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.10.2012 tarih ve 2007/734-2012/1666 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... Hizm. A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdinde bulunan yatırım hesabından, sim kartının kopyalanması suretiyle internet vasıtasyla toplamda 5000 TL çekildiğini, davalıların gerekli güvenlik önlemlerini almadıklarından oluşan zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek 5000 TL'sinin 10/01/2007 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen 2.bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların gerekli güvenlik tedbirlerini almayarak, davacının hesabından 5000 TL'sinin çekilmesine sebebiyet verdikleri, her iki davalının da %50 kusurlu olduğu gerekçesiyle 5.000 TL'nin 10/01/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle oluşan bedelin yarısının davalı bankadan, yarısının da diğer davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... Hizm. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı Banka nezdinde açılmış olan davacıya ait hesaptaki paranın davacının bilgisi ve izni dışında internet bankacılığı yolu ile yapılan işlem sonucu çekilmesi suretiyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin olup, bankalar, kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür (4491 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10/4 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 61. maddesi). Bu tanımlamaya göre mevduat, ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir. Borçlar Kanunu’nun 306 ve 307'nci maddeleri uyarınca ödünç alan akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile iadeye mecburdur. Aynı Yasa’nın 472/1. maddesi uyarınca usulsüz tevdide paranın nef’i ve haşan mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayan bu parayı kendi yararına kullanabilir. Bu açıdan değerlendirildiğinde, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, mevduat sahibinin bankaya karşı alacağı aynen devam etmektedir. Usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde mevduat sahibinin kusurundan söz edilebilir ve banka bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabilir.

Somut olaya gelindiğinde, usulsüz işlemin gerçekleşmesinde davalı ... Hizm A.Ş.’nin sim kart değişikliğinde gerekli kontrolleri yapmayarak onay şifresinin 3. kişilerin eline geçmesinden dolayı sorumlu tutulmak suretiyle kusurlu olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, davacı ile bu davalı arasında internet bankacılığı ile ilgili bir sözleşme olmadığı gibi, dava konusu iddia edilen zarar, aslında diğer davalı Banka'nın zararıdır. Davacının alacağı, davalı Banka açısından aynen devam etmektedir. Davacı talebini, akidi davalı bankaya yöneltmelidir. Şayet usulsüz işlemde davalı ... Hizm A.Ş.’nin bir kusuru mevcut ise, bu hususu ileri sürme hakkı, mevduatı saklamakla yükümlü, bu davalının eylemi ile zarar gördüğünü ileri süren davalı Banka'ya aittir. Bu durum karşısında, davacının açtığı davada davalı ...Ş.’ne husumet düşmeyeceği dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın davalı ...Ş. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava TTK'nın 4'üncü maddesinde öngörülen mutlak ticari davalardan olup, davacı vekili, dava dilekçesinde, talep ettiği alacağa avans faizi uygulanmasını talep etmiştir. Mahkemece avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle de davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Hizm. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalı yararına, 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalı ... Hizm. A.Ş.'ye iadesine, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17493, Karar No: 2015/22583, Tarih: 25.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17493 E.  ,  2015/22583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakarak mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'nin nişanlısından ayrılmasına sebep oldukları düşüncesiyle husumet beslediği katılanlar ... ve ...'e ait evlerinin önünde bulunan iki ayrı motosikleti suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte benzin döküp yaktıkları, alevlerin motosikletlerin hemen yanında bulunan katılan ...'e ait araca da sıçrayarak zarar verdiği, bu şekilde sanık ve suça sürüklenen çocuğun iştirak halinde üç kez yakarak mala zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda sanık, tanık ve katılan beyanları, görgü tespit ve olay yeri inceleme tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle, 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkarılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın katılanlar ... ve ...'e karşı husumeti nedeniyle bu şahıslara ait motorları yaktığı sırada, yakınında bulunan katılan ...'e ait aracın da zarar gördüğünün anlaşılması karşısında, sanığın ...'in aracına karşı zarar göreceğini bildiği halde neticeyi de kabullenerek eylemine devam ettiği ve sonucunda aracın zarar gördüğünün anlaşılması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 21/2. maddesi uyarınca olası kast hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması gerektiği gözetilmeden doğrudan kastla mala zarar zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilerek fazla ceza tayini,

3-Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesine göre; daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının zorunlu olarak aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği hükmü ve suça sürüklenen çocuğun sabıkasızlık durumu da gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 50. maddesinin suça sürüklenen çocuk hakkında takdiren uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5-5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk için hükmedilen hapis cezası nedeniyle hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4924, Karar No: 2014/3153, Tarih: 12.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4924 E.  ,  2014/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (5 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (5 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17559, Karar No: 2018/13, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17559 E.  ,  2018/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların .. Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.01.2018 (Pzt.)

...