muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5834, Karar No: 2019/744, Tarih: 22.01.2019

c) Sanık ... hakkında, defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan TCK'nin 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

d) Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçu yönünden “22.03.2011” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanık ...’nin kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11307, Karar No: 2012/45655, Tarih: 12.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/11307 E.  ,  2012/45655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin evinin merdiven boşluğuna kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan suça konu eşyayı buradan çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3252, Karar No: 2023/10052, Tarih: 12.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/3252 E.  ,  2023/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/124 E., 2018/230 K.

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmün temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bingöl Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarihli ve 2012/264 Esas, 2013/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, beraat kararları verilmiştir.

2. Bingöl Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2017 tarihli ve 2012/264 Esas, 2013/83 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 17.05.2017 tarihli ve 2014/23217 Esas, 2017/11019 Karar sayılı kararı ile eylemin açığa imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2017/124 Esas, 2018/230 Karar sayılı kararı ile sanığın açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 209 uncu maddesinin birinci fıkrası 62 nci ve 50 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinin dosyada bulunan ödeme emrine göre bononun icra takibinin konu edildiği 10.10.2011 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu açığa imzanın kötüye kullanılması eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 209 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve bu sürenin 10.10.2011 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Sanığın yargılama konusu açığa imzanın kötüye kullanılması eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 209 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve bu sürenin 10.10.2011 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2017/124 Esas, 2018/230 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21093, Karar No: 2014/16628, Tarih: 11.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/21093 E.  ,  2014/16628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanık müdafiinin yüzüne karşı kurulan hükmün sonunda temyiz süresinin tefhim veya tebliğden itibaren bir hafta olarak belirtilerek sanık müdafiinin yanıltıldığı anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12668, Karar No: 2024/6676, Tarih: 29.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12668 E.  ,  2024/6676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.02.2022

EK KARAR SAYISI : 2021/3137 E., 2021/3222 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.02.2022 tarihli ve 2021/3137 E., 2021/3222 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 08.02.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/39, Karar No: 2025/322, Tarih: 16.01.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/39 E.  ,  2025/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/53 E., 2023/1921 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/252 E., 2021/789 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle: kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 04.08.2010 tarihinde davalı şirkete ait Gaziantep ... Hastanesinde üçüncü çocuğunu sezaryen ile doğurduğunu, davalı doktor ...'in rızası olmamasına rağmen müvekkiline tüp ligasyonu (fallop tüplerinin bağlanması) işlemi yaptığını, bunu tekrar çocuk sahibi olamaması üzerine gittiği başka bir hastanede çekilen röntgen sonucunda öğrendiğini, yumurtalıklarının işlevsizlikten dolayı kuruduğunu tüplerin ameliyatla açılması halinde dahi ancak tüp bebek yoluyla hamile kalabileceğini, ayrıca müvekkilinin doğumdan sonra birtakım sağlık sorunları yaşamaya başladığını, migren, şeker, astım, sinir sıkışması ve adet düzensizliğinin baş gösterdiğini, kendi inancına göre tüplerin bağlanmasının günah olduğunu, ayrıca tıbbi olarak da yan etkilerinin bulunduğunu, bu durumun hem bedensel sağlığını hem de ruhsal sağlığını etkilediğini, ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.000,00 TL maddi tazminat ile 300.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili, olay tarihinin 04.08.2010 olup davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin davacının tüp ligasyonu iddiasının doğru olmadığını, davacıya böyle bir müdahalede bulunulmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının tüplerinin bağlanmadığını, aynı gün ameliyat olan F.K isimli hastanın tüplerinin bağlandığını ancak bu işlemin yanlışlıkla davacının epikriz raporuna eklendiğini gerçekte böyle bir işlemin olmadığını, F.K.'nın sezeryan ve tüplügasyon olduğunu ancak davacının sadece sezeryan olduğunun ameliyat defteri ve anestezi formundan anlaşılabileceğini, davacının sunduğu histerio sealpingografi raporunun sonuç kısmının “kontrast maddenin sağ ve sol tubalara geçişi saptanmamıştır” şeklinde olduğunu, tüplerin bağlanıp bağlanmadığının ancak yapılacak ameliyatla anlaşılabileceğini, davacının gerekirse yeniden ameliyat edilerek iddiaların araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayılı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, maddi tazminat talebinin ve fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların davacının epikriz raporunun F.K. adlı hastanın epikrizi ile karıştırılmış olduğu savunması karşısında davacının tüplerinin bağlandığına ilişkin net kanaat bildirir tıbbi bir belge getiremediği, sadece kayıtlara göre tüp ligasyon işlemi yapıldığı sonucuna varılamayacağı, davacının da yeni bir tıbbi işlem yapılmasını istemediği gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalının başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, müvekkiline ait 04.09.2010 tarihli ameliyat notunda tüp ligasyonu işlemi yapıldığının yazılı olduğunu, müvekkilinin tüplerinin kapalı olduğunun dosyadaki raporlarla sabit olduğunu, davalıların kayıtların karıştırıldığı savunmasını ispatlayamadıklarını belirterek kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının, davalı şirkete ait hastanede, davalı doktor tarafından sezaryen ile yaptırılan doğumu sırasında kendisine "tüp ligasyonu" olarak tanımlanan, yumurtalıklar ile rahim arasında yer alan fallop tüplerinin bağlanması anlamına gelen cerrahi işleminin yapılıp yapılmadığına ve yapılmışsa davacının bu nedenle uğradığı maddi veya manevi bir zararının olup olmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının, davalı şirkete ait hastanede, davalı doktor tarafından sezaryen ile yaptırılan doğumu sırasında kendisine "tüp ligasyonu" olarak tanımlanan, yumurtalıklar ile rahim arasında yer alan fallop tüplerinin bağlanması anlamına gelen cerrahi işleminin yapılıp yapılmadığına ve yapılmışsa davacının bu nedenle uğradığı maddi veya manevi bir zararının olup olmadığına ilişkindir.

Dosyanın incelenmesiyle, davacıya ait 04.09.2010 tarihli Hasta Epikrizinde 4020 gr erkek bebeğin doğurtulduğu ve bileteral pomeroy usulüyle tüp ligasyonu yapıldığının yazılı olduğu, Hasta Giriş- Yatış ve Kabul Formunda yer alan tedavi sonucu kısmına da sezaryen ve tüp ligasyonu işlemlerinin not edildiği, davacının ... Hastanesinde davacıya yapılan histeriosalpingografi sonucunda kontrast maddelerin sağ ve sol tubalara geçişinin saptanmadığına ilişkin radyoloji raporunun mevcut olduğu, aynı sonuçların Adli Tıp Kurumun 7. İhtisas Kurulu tarafından da incelendiği ve sağ tubaya kontrast madde geçişi izlenmezken sol tubaya az miktarda geçiş olduğu ancak distale ulaşmadığının bildirildiği, yine Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesinin histerasalpingografi raporunda da bilateral tubaya kontrast madde geçişi izlenmediğinin belirlendiği, Adli Tıp 7. İhtisas Kurulu raporunda tüp ligasyonu yapılsa dahi yeniden kanallaşma olasılığı bulunduğundan kontrast madde geçişinin gözlemlenebileceği dolayısıyla sadece histerosalpingografilerle tüp ligasyonu işleminin yapılıp yapılmadığı sonucuna varılamayacağı, tubalara cerrahi girişim yapılıp yapılmadığının ancak açık ameliyat veya laparoskopi ile anlaşılabileceği mütalaa edildiği görülmüştür.

Mahkemece üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda, tüplerin tıkanmasının pelvik inflamatuar hastalık, endometriozis, geçirilmiş cerrahilere bağlı yapışıklıklar, inflamatuar barsak hastalığı ve pelvik tüberküloz gibi durumlar nedeniyle de olabileceği açıklanmıştır.

Davanın temeli vekalet sözleşmesine dayanmaktadır. Hekimin özen borcunun kapsamına teşhis ve tedaviye ilişkin kayıtların doğru tutulması yükümlülüğü de dahildir.

Davacıya ait tıbbi kayıtlarda kendisine tüp ligasyonu işlemi yapıldığının yazılı olması, davacının tüplerinin kısmen veya tamamen tıkalı olduğunun belirlenmesi ve kendisine infertilite(kısırlık) tanısı konulmuş olması davacıya tüp ligasyonu yapıldığı yönünde bir karine oluşturmuştur.

Bu durumda tıbbi kayıtların karıştırılmış olduğunu gerçekte davacıya tüp ligasyonu yapılmadığını iddia eden davalıların bunu ispat etmesi gerekir.

Davalılarca davacı ile kayıtlarının karıştırıldığı iddia edilen F.K adlı gebenin epikriz raporunda sadece sezaryen yazıldığı halde kişinin Mahkemede tanık olarak kendisine aynı zamanda tüp ligasyonu işlemi yapıldığını beyan etmesi ancak kendisine ilişkin tıbbi kayıtlarda hata yapıldığını gösterir. Davalılar, davacıya tüp ligasyonu yapılmadığına yönelik savunmalarını mevcut deliller ile ispat edememiştir.

Davalılarca davacı ile kayıtlarının karıştırıldığı iddia edilen F.K adlı gebenin epikriz raporunda sadece sezaryen yazıldığı halde kişinin Mahkemede tanık olarak kendisine aynı zamanda tüp ligasyonu işlemi yapıldığını beyan etmesi ancak kendisine ilişkin tıbbi kayıtlarda hata yapıldığını gösterir. Davalılar, davacıya tüp ligasyonu yapılmadığına yönelik savunmalarını mevcut deliller ile ispat edememiştir.

Şu halde, Mahkemece, davacıya tüp ligasyonu işlemi yapılmadığının davalılarca ispat edilemediği gözetilerek, davacının zarara ilişkin iddialarının değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7124, Karar No: 2013/13638, Tarih: 25.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/7124 E.  ,  2013/13638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki suçtan mahkumiyet

I-Sanığın resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkümiyetine dair hükümlere yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamından suça konu her üç çekin de boş olarak çalındığının ve hesap sahiplerinin de ilgili bankalar ile emniyete başvurduklarının ve imza beyannamelerinden de keşideci imzalarının sahte olduğunun, ayrıca yine her üç çekte de lehtar görünen Batıçim Firması adına yapılan ciroların sahte olduklarının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebep bulunmadığı takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanığın dolandırıcılık suçlarından mahkümiyetine dair hükümlere yönelik müdafiinin temyiz itirazlarına gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 09.09.2003 ve 12.09.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken

1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14597, Karar No: 2023/11070, Tarih: 14.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/14597 E.  ,  2023/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2020 tarihli ve 2019/251 Esas, 2020/243 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 14.10.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.09.2022 tarihli ve 2021/3711 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2022 tarihli ve KYB-2022/121642 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2022 tarihli ve KYB-2022/121642 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.11.2022 tarihli ve KYB-2022/121642 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 18.06.2015 tarihli ve 2015/11526 DS sayılı çağrı yazısının tebliği üzerine şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, 29.06.2015 tarihinde hastaneye sevkedildiği, hastanede tedavi programına alındığı, 29.06.2015 tarihli vaka sorumlusu görüşmesine katıldığı, 20.07.2015 tarihli vaka sorumlusu görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısı 21.07.2015 tarihinde müdürlükte elden tutanakla tebliğ edildiği, aynı zamanda posta yolu ile de 24.07.2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin uyarılmasından sonra 18.08.2015, 15.09.2015, 13.10.2015, 24.11.2015 ve 22.12.2015 tarihli beş ayrı vaka sorumlusu görüşmesine katıldığı, 22.01.2016 tarihli vaka sorumlusu görüşmesine katılmaması nedeniyle, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 28.01.2016 tarihli kararıyla dosyanın kapatılmasına karar verildiği, sanığın uyarılmasından sonra müdürlüğe başvurarak beş ayrı tarihte yükümlülüklerini yerine getirmesinden sonra 22.01.2016 tarihinde yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması karşısında; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı veya yükümlülük ihlalinde bulunduğu takdirde sanığın denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiğinin kabul edilebileceği anlaşıldığından, kovuşturma şartı olan “ısrar şartının” gerçekleşmemesi nedeniyle "durma" kararı verilerek infaza devam edilmesi için Safranbolu Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de, suç tarihi olan 03.06.2014 tarihi itibari ile yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak "iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası" olarak düzenlendiği, anılan Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suç tarihi itibari ile sonuç ceza yönünden sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğu, bu nedenle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibari ile sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un