muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/36081, Karar No: 2019/6814, Tarih: 26.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/36081 E.  ,  2019/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Mahkemece davalı temyiz isteminin reddine dair verilen 23/11/2015 tarihli ek karara karşı davalı vekilinin sunduğu 21/12/2015 tarihli dilekçesinin ek kararın temyizine ilişkin görülmekle birlikte, ek kararın temyizine ilişkin harcın ödendiğine yönelik belgeye dosya ve Uyap sisteminde yapılan incelemede rastlanmamıştır.

Ek kararın temyizine yönelik harç yatırılmış ise buna yönelik belge dosya arasına alınmalı, aksi takdirde harç ve giderlerin ödenmesi yönünde gerekli usulü işlemlerin tamamlanması gerekmektedir.

Yukarıdaki belirtilen eksiklik giderildikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15462, Karar No: 2015/21936, Tarih: 24.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15462 E.  ,  2015/21936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 11.10.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK 310/1 maddesinden öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 24.10.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18550, Karar No: 2013/16675, Tarih: 26.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/18550 E.  ,  2013/16675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı .... ait bulunan .....nın 24.12.2003 tarihinde yanması nedeniyle davacının kiracı olarak bulunduğu işyerinin de yanarak zarar gördüğünü belirterek, 2.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, yangın olayının dava dışı kiracı ...... dükkanında jeneratör çalıştırılmak istendiği sırada çıktığını, üçüncü kişinin eylemi nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, binada elektrik tesisatı ve yangın söndürme cihazlarının kullanıma hazır hale getirildiğini beyan etmiş, zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.000 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davacının kiracı olarak bulunduğu iş merkezinde 24.12.2003 günü dava dışı kiracı.... işçisi....elektriklerin kesilmesi nedeniyle küçük .... çalıştırmak istediği sırada sızan benzinin alev alması ile meydana gelen yangının, diğer esnafların dükkanların önüne yanıcı plastik malzeme koymaları sonucu hızla büyüyerek bütün binanın yanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Davacının ve diğer dükkan sahiplerinin müşteki olduğu ....osyasında alınan bilirkişi raporunda davalı .... %20, dava dışı esnafın %20, .... %20, Belediyenin %20, yangını çıkaran .....%10'ar kusurlu oldukları açıklanmış, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davalı İdarenin %30,... Yönetiminin %20 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

....

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı İdarenin malik ve işletmeci olduğu taşınmazda günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ve yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatın bulunmaması nedeniyle, genelde yanıcı maddelerin satıldığı dükkanların sık sık elektriklerin kesildiği sırada küçük jeneratör'ün benzinle çalıştırılmak istendiğinde alev alması ile çıkan yangından davalının 6098 sayılı TBK'nun 69 (818 sayılı BK'nun 58) maddesi hükmüne göre kusursuz sorumluluğu vardır.

Davalı İdarenin malik ve işletmeci olduğu taşınmazda günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ve yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatın bulunmaması nedeniyle, genelde yanıcı maddelerin satıldığı dükkanların sık sık elektriklerin kesildiği sırada küçük jeneratör'ün benzinle çalıştırılmak istendiğinde alev alması ile çıkan yangından davalının 6098 sayılı TBK'nun 69 (818 sayılı BK'nun 58) maddesi hükmüne göre kusursuz sorumluluğu vardır.

Ayrıca, 6098 sayılı TBK'nun 61 ve 62 (818 sayılı BK'nun 50 ve 51.) maddeleri gereğince bina maliki ve yöneticisi olan davalının müteselsil sorumluluk ilkesi gereği ileride diğer sorumlulara rücu etmek kaydıyla meydana gelen zarardan sorumlu olması gerekir.

Ancak, dava konusu olay ile ilgili emsal kararlarda ve Ağır Ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı idarenin %20, çarşı esnafın %20 kusurlu olduğu açıklanmış ve bu doğrultuda kurulan hükümlerin Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmesi için yeni bilirkişi kurulundan rapor alınarak davacının da aralarında bulunduğu esnafın kusur oranına göre tazminat miktarından indirim yapılmak suretiyle geri kalan miktarın (davalı idarenin müteselsil sorumluluğu gereği olarak) davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, zararın tamamının davalıdan tahsiline ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15138, Karar No: 2024/12429, Tarih: 09.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/15138 E.  ,  2024/12429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/867 D.İş- 2022/868

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 04.06.2020 tarihinde davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaya olan davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle taleplerini 120.821,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuran tarafından yapılmış usulüne uygun bir başvuru bulunmadığını, başvurunun usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, raporun hatalı düzenlendiğini, maluliyet oranının kabulünün mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak, davacının talebinin kabulü ile 120.821,30 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 07.12.2021 tarihinden işleyecek yasal faiziyle sigorta şirketinden tahsili ile davacıya verilmesine karar vermiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada mevcut kusur raporu, maluliyet raporu, aktüer bilirkişi raporu ve hesaplamaların mevzuat ve içtihatlara uygun olduğu gerekçesiyle davalının itirazlarının reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvuran tarafından yapılmış usulüne uygun bir başvuru bulunmadığından başvurunun usulden reddi gerektiğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, başvurunun uzlaşma sebebiyle reddi gerektiğini, kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporunda yapılan tespitlerin hatalı olduğunu, aktüer hesabında PMF Tablosu ve progresif rant yöntemi esas alınarak yapılan hesaplama üzerinden hüküm kurulmasının kabulünün mümkün olmadığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davacının maluliyet oranını kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde belirleyen uzman heyet raporunun karara esas alınmasında isabetsizlik görülmemesine, tazminatı Dairemizin yerleşik uygulamalarına uygun biçimde ve usulünce hesap eden aktüer raporunun karara esas alınmış olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir.

Dosyanın incelenmesinde; kaza tespit tutanağı ile yaya olan davacının 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 138. maddesini ihlal ettiğinden (taşıt yoluna girmek) birinci derecede kusurlu olduğu, davalıya sigortalı 10 F 7792 plakalı araç sürücüsünün ise 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 52/1-a maddesini ihlal ettiğinden kusurlu olduğunun belirlendiği, yargılama sırasında Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından aldırılan kusur bilirkişisi tarafından sunulan raporda ise; ... plakalı hususi otomobil ile yayaya çarpmamak için yolun diğer tarafından tedbirli ve güvenli yavaş ve kontrollü geçebileceği, yola giren yayayı gördüğünde çarpmamak için mevcut seyir hızından dolayı etkisiz kalarak, dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışıyla, sürücünün karayolunu kullanırken dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyerek, mevcut seyir hızı ile kavşağa girerek geçiş önceliğine göre kavşak köşe başından kurallara uygun olarak karşıya geçen veya geçmek üzere olan yayalara, geçiş hakkını vermeyerek, kazanın meydana gelmesine ve belirtilen kural ihlallerinin yaralanmadaki zararın artmasında %75 sebebiyet verdiği, davacı yaya ...’ın , dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeyerek, kazanın meydana gelmesine ve zararın oluşmasına %25 sebebiyet verdiği yönünde görüş bildirildiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince bu rapora itibar olunarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yargılama makamlarınca çelişkili raporlardan birine neden itibar edildiği, diğer raporun neden tercih edilmediği gerekçelendirilmeli veya her iki rapor arasındaki çelişkiyi gideren üçüncü bir rapor alınmalıdır.

Yargılama makamlarınca çelişkili raporlardan birine neden itibar edildiği, diğer raporun neden tercih edilmediği gerekçelendirilmeli veya her iki rapor arasındaki çelişkiyi gideren üçüncü bir rapor alınmalıdır.

Şu durumda İtiraz Hakem Heyetince dava konusu trafik kazasına ilişkin varsa ceza soruşturma dosyası da dosya arasına alınarak tüm deliller değerlendirilmek suretiyle tarafların olaydaki kusur oranlarının tespiti için üniversite öğretim üyelerinden veya Karayolları Genel Müdürlüğünde görevli fen heyetinden seçilecek uzman bilirkişilerden denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23493, Karar No: 2012/29009, Tarih: 05.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/23493 E.  ,  2012/29009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Tanıklar ... ve ...'in, sanığın su deposuna zarar verildiğini belirtmesi üzerine birlikte olay yerine gittiklerinde su hortumunun giriş kısmındaki taş parçasının kırık olduğunu belirtmeleri karşısında; su deposunda gözle görülür bir zarar olması ve sanığın su deposuna gitmesinin ve ayak izlerinin olay yerinde olmasının hayatın olağan akışına uygun olduğu ve sanığın şikayet hakkını kullanıp kullanmadığı tartışılmadan yerinde görülmeyen gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Mahkemenin kabulüne göre de;

a) Sanığın birden fazla kişiye karşı iftira suçunu işlemesi nedeniyle verilen cezanın TCK'nın 43/2. maddesiyle artırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK'nın 231/6-c fıkrasında belirtilen zarar kavramının belirlenebilir ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı, incelenen dosyada sanığa yükletilen iftira suçunun mağdurlarının, ne şekilde maddi nitelikte bir zararlarının olduğu açıklanarak sanığın hukuksal durumunun, yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "zararın giderilmediği" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10362, Karar No: 2018/3205, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/10362 E.  ,  2018/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci celseye ait duruşma tutanağı ile 19.07.2017 tarihli gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3401, Karar No: 2021/4756, Tarih: 22.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3401 E.  ,  2021/4756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kastan öldürme

HÜKÜMLER :1- Sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan

TCK'nin 82/1-d, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile

mahkumiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/02/2018 gün ve 2016/312 esas-2018/962 karar sayılı kararı.

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-d, 29, 62. 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine dair; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 27/03/2020 gün ve 2019/1638 esas ve 2020/435 karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/03/2020 gün 2019/1638 esas ve 2020/435 karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan Aile, Sosyal Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında; maktul ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme, suçundan ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı sanık müdafii katılan kurum vekili ve Cumhuriyet Savcısı tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın maktul ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-d, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/03/2020 gün 2019/1638 esas ve 2020/435 karar sayılı kararında bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil olmadığına, haksız tahrikin derecesine, katılan kurum vekilinin; ceza miktarına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

Ancak;

Ancak;

Dosya kapsamına göre; tarafların 05/05/2005 tarihinde evlendikleri, maktulün ablası ...'nin sanığın kardeşi İmam ile diğer ablası ...'in ise sanığın babası ...'le evli oldukları, baskı ve töre saikleriyle evlenmek zorunda kalan maktulün, evlilik süresi boyunca sanığın şiddetine maruz kaldığı, çiftin çocuklarının olmaması üzerine sanığın olaydan üç yıl kadar önce tanık ... ile gayrı resmi nikah yaparak, maktulden de boşanmadığı halde hep birlikte yaşamaya başladıkları, olay tarihine yakın bir zamanda ...'nın ikinci kez hamile kaldığı, sanığın 27/01/2016 günü maktulü darp etmesi üzerine, bilinci kapalı bir şekilde hastaneye sevki yapılan maktulün, yapılan tetkiklerin ardından taburcu edildiği, bir süre ailesinin yanında kalan maktulün olaydan önce sanık tarafından ... ile birlikte yaşadığı konuta götürüldüğü, nihayet olay gecesi yaşanan tartışmanın ardından sanığın maktulü yeniden kuvvetli bir şekilde darp ettiği, acilen hastaneye kaldırılan maktulün, künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu hayatını kaybettiği olayda;

Somut olayda sanığın öncelikle evliliği boyunca maktul üzerinde şiddet uyguladığı, buna ilişkin dosyada tanık beyanlarının ve adi tıp raporlarının da olduğu, maktulün annesi ...'ın tanık olarak alınan beyanında aynen "kızım evlenince eşinin kendisini sen benimle evlenmek istemediğini yüzüme söylediğin için seni damla damla öldüreceğim dediğini kızım bana söylemişti" şeklinde ifade ederek ilk haksız hareketlerin sanıktan kaynaklandığı, ayrıca sanığın beyanlarında maktulün kendisini farklı zamanlarda aldattığını ifade ettiği ancak buna rağmen maktulü affettiğini belirtmek suretiyle birlikte yaşamaya devam ettiği anlaşıldığından, sanık savunması da dikkate alınarak maktülden kaynaklanan ve tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir eylem tespit edilemediği halde sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi’ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 22/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1028, Karar No: 2008/1809, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1028 E.  ,  2008/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/1337 esas sayılı dosyasından aldıkları yetki ile dava konusu ... köyü 13 parsel sayılı taşınmazın 96/1800 hisse maliki görünen Makbule Arca’nın, 90/1800 hisse maliki görünen ...’nun ve 280/1800 hisse maliki görünen ...’nın, yazılı olmayan baba adlarının tapu kaydına ilavesi suretiyle kaydın düzeltilmesini istemişler; mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava tapu kaydındaki yanlış kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.3.1999 tarih ve 1999/14-165-149 sayılı kararında da belirtildiği gibi, Tapu Sicilindeki yanlışlıklardan kaynaklanan davalarda yasal hasım, bunları tutmakla görevli ve sorumlu Tapu Sicil Müdürlükleridir.

Bu tür davalarda Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda, mahkemece tapu kaydına dayanak ... ... Kadastro Mahkemesinin 1959/60 E. 1960/160 K. sayılı 05.11.1960 tarihli kararının karar başlığında yazılı kimlik bilgilerine göre tapu kaydında baba adı ilavesi suretiyle düzeltme istenen şahısların baba adlarının düzeltilmesine karar verilmiş, bu şahıslardan ... dışındakilere ait nüfus kayıtları getirtilmeden hüküm kurulmuştur.

Tapuda isim düzeltilmesi davalarında amaç tapudaki kayıtların nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir. Nüfustaki şahıs ile tapudaki şahısların aynı kişi olup olmadığı araştırılıp tespit edilmeden hüküm kurulması doğru değildir.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu mülkiyet nakline sebep olunacak kuşkusu taşır şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.