muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/257, Karar No: 2013/522, Tarih: 04.02.2013

Bu durumda, mahkemece itiraza konu alacağın şikayetçi tarafından 6183 sayılı kanun kapsamında takip edildiğine ilişkin bilgi ve belgeler getirtilmek suretiyle, yapılacak inceleme sonucunda sıra cetvelinin düzenlendiği ....05.2012 tarihi de dikkate alınarak 5479 sayılı Kanunun .... maddesi ile değişik 6183 sayılı Kanunun .../son maddesi çerçevesinde değerlendirme yapılarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı ve yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca ... Hukuk Mahkemesi şikayet yoluyla önüne gelen uyuşmazlıklarda duruşma açıp açmamak konusunda ... ve İflas Kanunu’nun .... maddesi uyarınca takdir hakkına sahip ise de, Anayasanın 141, 90 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin .... maddeleri uyarınca savunma hakkının kısıtlanmaması bakımından mahkemenin sıra cetveline şikayet yoluyla yapılan itirazda takdir hakkını duruşma açarak yargılama yapmak yönünde kullanması, delillerin toplanması ve isabetli sonuca varılması bakımından daha uygun olacaktır. Bu durumda ... Mahkemesi'nce duruşma açılarak ve sıra cetvelinde sırasına itiraz edilen alacaklılara şikayet dilekçesi tebliğ edilerek, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan tüm deliller değerlendirildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, evrak üzerinden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1841, Karar No: 2018/9534, Tarih: 27.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/1841 E.  ,  2018/9534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02.08.2013 yerine 29.05.2013 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile katılan vekilinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5196, Karar No: 2012/11764, Tarih: 03.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5196 E.  ,  2012/11764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2010 tarih ve 2006/212-2010/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yayın ve mali haklarına sahip olduğu ''Lezzet'' dergisinin muhtelif sayılarında yayınlanan fotoğrafların izin alınmaksızın ve bedeli ödenmeksizin davalılar tarafından Nisan 2003 yayın tarihli ''Lezzet Soframız'' isimli yemek kitabında aynen yayınlandığını belirterek FSEK m.68 kapsamında 32.250 USD +KDV tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kitabın diğer davalılar tarafından hazırlanarak ve görsel tasarımı dava dışı Salih Koca tarafından yapılarak müvekkiline teslim edildiğini, Salih Koca ile müvekkili arasında telif haklarının devrine ilişkin sözleşme de imzalandığını, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, talep edilen bedelin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu fotoğrafların eser niteliğinde olduğu, davalı şirketin yayıncısı, diğer davalıların yazarları oldukları kitapta izin alınmaksızın ve bedeli ödenmeksizin dava konusu fotoğraflar kullanılarak davacının eserden kaynaklanan mali haklarına tecavüzde bulunulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.870 USD tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12915, Karar No: 2012/18301, Tarih: 10.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/12915 E.  ,  2012/18301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.avacı dilekçesinde; tüm malvarlığını kızları olan davalılara devrettiğini, ancak davalıların kendisine geçinmesi için gerekli yardımı yapmaktan kaçındıklarını ileri sürerek; her bir davalıdan 500’er TL olmak üzere toplam 1.000 TL yardım nafakasının alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalılar; anneleri olan davacının emekli maaşı aldığını ve halen davalı ...’a ait evde dava dışı kardeşleri Yılmaz ile birlikte kira vermeden oturduğunu, ayrıca davacının bankada 16.500 TL tutarında mevduatının bulunduğunu savunarak; koşulları oluşmayan nafaka isteminin reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece; davacının nafakaya ihtiyacı bulunduğu, almakta olduğu emekli maaşının ise sadece nafakanın miktarını tayinde etkili olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı ...’ın 250 TL, davalı ...’nin ise 150 TL yardım nafakasını davacıya ödemesine karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.Dava, TMK. nun 364 ve 365. maddelerinde düzenlenmiş olan yardım nafakası istemine ilişkindir. Anılan yasal düzenlemeler incelendiğinde;Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür(TMK md 364/1).

Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir(TMK. md 365/2).Nafakanın, yükümlülerin bir veya birkaçından istenmesi hakkaniyete aykırıysa hakim, onların nafaka yükümlülüğünü azaltabilir veya kaldırabilir(TMK. md.365/3).Açıklanan yasal düzenlemede belirtilen yoksulluk kavramına ise Hukuk Genel Kurulunun 7.6.1998 gün 1998/656E. 688 K.sayılı ilamı ile açıklık getirilmiş ve “:...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür ( eğitim ) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların” yoksul kabul edilmesi gerektiği belirtilmiştir.Tüm bu açıklamalar ve ortaya konulan yasal düzenlemeler ışığında somut olay irdelendiğinde; nafakanın yasal koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti için mahkemece yaptırılan incelemenin yeterli olmadığı açıktır. Zira, davalı tarafça ileri sürülen banka hesabının var olup olmadığı incelenmediği gibi bu hesabın varlığını kabul eden ancak borçlarını ödeyebilmek için bu hesabı kapattığını bildiren davacıdan bu konudaki delilleri usulünce sorulup toplanılmamıştır.Bundan ayrı, davacının, davalılar dışındaki (nafaka ile yükümlü olan diğer) reşit çocuklarının sosyal ve ekonomik durumları da araştırılmamıştır.Buna göre mahkemece yapılacak iş; hem davacının, hem de davalılar dışındaki yetişkin çocukların sosyal ve ekonomik durumları araştırarak tarafların var ise bu konudaki delillerini toplamak ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7808, Karar No: 2017/4815, Tarih: 22.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/7808 E.  ,  2017/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... ve savunmanının yüzüne karşı verilen karara karşı, sanık savunmanınca yasal süresi geçtikten sonra 15.04.2014 tarihinde temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla, sanık savunmanının temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 22.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8524, Karar No: 2006/12858, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8524 E.  ,  2006/12858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit-alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait taşınmazda 1.2.1998 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, mefruşat malzemeleri satışı için kullandığı taşınmazın 2001 yılı sonunda tavanının akmaya başladığını, davalının tamirata yanaşmadığını bu nedenle malzemelerinin zarara uğradığını ileri sürerek, 6.556 YTL.zarar bedelinin faizi ile tahsiline, taşınmazın kullanıma elverişli olmadığı gözetilerek, 1.2.2002 tarihinden itibaren kira bedelinin yeniden belirlenerek davalının kira borcunun tahsili için aleyhine yaptığı takipten dolayı borçlu olmadığının tesbitine, takas ve mahsubuna karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı kiracının tavanın aktığına ilişkin yazılı ya da sözlü hiçbir bildiriminin bulunmadığını, kira borçlarını da ödemediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 5.997,94 YTL. zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile davalıdan tahsiline, yapılan takipten dolayı davacının 360,99 YTl. borcunun bulunduğunun tesbitine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının davalıya ait taşınmazı 1.2.1998 başlangıç tarihli sözleşme ile mefruşat ve ... malzemeleri mağazası olarak kullanmak üzere kiraladığı, ve 2001 yılı sonlarından itibaren mecurun tavanının akmaya başladığı şikayeti ile 3.2.2003 tarihinde zararının tesbiti için mahkemeye müracaat ettiği, davalı kiralayanın da 21.3.2003 tarihinde yaptığı icra takibi ile, 2002 yılı kasım ayı bakiye kirası ile, 2002 yılı aralık, 2003 yılı ocak , şubat ve mart ayları kiralarının tahsilini talep ettiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davalı kiralayan tarafından dava dışı kiracıların müracaatı ile dava aşamasında çatı tamirinin yapıldığı da anlaşılmaktadır. Davacı, mecurdaki hasarın 2001 yılı sonlarına doğru başladığını, tamiri için uzun süre beklediğini ancak tamirinin yapılmadığını bu nedenle mecurun içindeki eşyalarının hasara uğradığını ileri sürmüş ve bu durumun tesbiti için 3.2.2003 tarihinde mahkemeye müracaatta bulunmuştur. Davacının tesbit talebinden önce, davalı kiralayana çatının aktığı ve ayıbın giderilmesine ilişkin herhangi bir müracaatının bulunmadığı, mecuru bu hali ile kullanmaya devam etmek suretiyle zararın meydana gelmesi ve artmasına neden olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca BK. 98 maddesi delaletiyle aynı yasanın 44. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre, zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlarla zararı meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödenmesinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise hakim tazminat miktarını hafifletebilir. Bu durum karşısında davaya konu olayda BK. 44. maddesinin uygulanması açısından olayın somutlaştırılması davacının açıklamaları ve kanıtları ile birlikte davalının karşı görüş ve kanıtları değerlendirilerek olayın özelliği netleştirilip BK. 44 maddesi uygulanmasına etki yapacak subjektif nedenler belirlenip, hasıl olacak sonuca uygun olarak hak ve nesafet kuralları nazara alınıp, tahakkuk eden zarar miktarından indirim yapılarak karar verilmesi gerekirken, mahkemece olayda müterafik kusur olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereği temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 2.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4016, Karar No: 2010/6855, Tarih: 15.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4016 E.  ,  2010/6855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulmuş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 9625 m² olup, emsal taşınmaz ise 390 m² dir. Bu nedenle, emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcnın istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma hacının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/13698, Karar No: 2012/20826, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13698 E.  ,  2012/20826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile ortak murisleri olan ... ... 08.04.2009 tarihinde vefat ettiğini, ölmeden önce kanser hastası ve ağır durumda olduğunu, bu halde iken davalının, ...... Şubesindeki müşterek hesaplarından, miras hakkını bertaraf etmek amacıyla, murise karşı özen borcunu da yerine getirmeden tüm paraları çektiğini ileri sürerek murisinin davalı ile olan müşterek hesabından davalı tarafından çekilen paradan, şimdilik 25.000,00 TL sinin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müşterek hesapta bulunan paranın 2/3'ünün müvekkiline ait kişisel mallarının satışı sonucu elde edildiğini ve daha önce müvekkili davalının başka bankalardaki hesabına yatırılmışken, murisin iradesine uygun olarak ... Şubesindeki müşterek hesaba aktarıldığını, hesaptaki paranın kalan 1/3 lük kısmının ise, edinilmiş mallar karşılığı hesaba yatırıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının murisleriyle müşterek hesabındaki tüm parayı çektiğinden bahis ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000,00 TL'nin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, bankadan getirilen "Teselsüllü müşterek hesap sözleşmesinin" incelenmesinden anlaşılacağı üzere; Taraflar arasında ortak bir hesap bulunmaktadır. Ortak hesapta, birden fazla kişinin birlikte bir bankada hesap açtırıp, her birinin tek başına hesaptan para çekme yetkisine sahip olması söz konusudur. Hesap sahiplerinin birlikte imza ile para çekebilecekleri konusunda bankaya talimat vermeleri halinde açılacak hesap ise müşterek hesaptır. Davamızda, davalıyla muris adına açılan hesabın hernekadar başlığı müşterek hesap sözleşmesi şeklinde yazılmış ise de, içeriğinden bu hesabın ortak hesap olduğu, her bir hesap sahibinin sınırsız tasarruf yetkisinin bulunduğu görülmektedir. Bu durumda davalının hesaptaki paranın tamamı üzerinde tasarruf yetkisi bulunmaktadır (B.K.148), Davalının yasal olan bu tasarrufunun, soyut olarak, kötü niyetli olduğu veya davacının miras hakkını bertaraf etmek amacıyla yapıldığını iddia etmek geçerli olmaz, kaldı ki bu konudaki iddia kanıtlanmış da olmadığından bahis ile davanın reddine karar verilmiştir.Davalı ile murisin bankada teselsüllü müşterek hesap açtırdıkları ve bu hesaptaki paranın davalı tarafından çekildiği hususu gerek dosyadaki bilgi ve belgelerden gerekse davalı beyanlarından açıkça anlaşılmaktadır. Müşterek hesaptaki paylar aksi iddia edilip ispatlanmadıkça birbirine eşit kabul edilir. Hesabın teselsüllü müşterek hesap olması ise tarafların herbirinin bu hesaptan istediği kadar para çekebilmesi ve bankanın bu nedenle sorumluluğunun doğmaması ile ilgilidir. Sonradan müşterek hesaba dönüştürülmüş olsa da taraflardan herbiri, hesaptan para çekerken payına göre kendi adına, payından fazlası için diğer hesap sahibinin vekili olarak hareket etmekte olup, payından fazla çektiği miktarda diğer hesap sahibine göre borçlu durumuna düşer. Müşterek hesap sahibi mudiler arasındaki ilişki esas itibarıyla vekalet ilişkisidir. Bu açıklamalar ışığında davalının kendi payını aşar şekilde hesaptan para çektiği sabit olduğuna göre, davacı payını aşan kısım için BK'nın 390.maddesi hükmü uyarınca vekil edenin iradesine uygun hareket etme, onu zararlandıracak davranışlardan kaçınma yükümlülüğü vardır. Vekil vekalet yetkisini kasten vekil edenin zararına, kendisinin ya da düşünce ve çıkar birliğine girdiği kişi yararına kullandığı takdirde, yapılan işlem vekalet vereni bağlamaz. Mahkemece müşterek hesaptaki paranın yarı payının murise ait olduğunun kabul edilerek buna göre taraf delillerinin değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8399, Karar No: 2018/9545, Tarih: 27.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8399 E.  ,  2018/9545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254 maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.