muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15413, Karar No: 2015/23108, Tarih: 25.06.2015

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 362.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 25/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12788, Karar No: 2015/5741, Tarih: 02.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12788 E.  ,  2015/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Tespit edilmeyen sürücü idaresindeki otomobil ile saat 03.00-04.00 sıralarında meskun mahal dışındaki, 5 metre genişliğinde, iki yönlü, tozlu, düz ve hafif eğimli stabilize yolda seyrederken direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun solundaki düşük şeve girerek takla attığı ve aracın sağ yan tarafı yolun 34 m ilerisindeki su deposuna çarpıp ve düz vaziyette durduğu, saat 06:00 sıralarında öleni hayvan otlatmak üzere olay yerinden geçen tanık ...ün bulduğu, ölenin aracın 6,5 mesafe ilerisinde olduğu, ölen dışında araçta kimsenin bulunmadığı, sanığın 26.08.2008 gününde alınan savunmasından itibaren tüm aşamalarda, arkadaşları ile birlikte alkol aldıklarını, çok sarhoş olduğunu, ölenin sürücülüğünü yaptığı dayısına ait araç ile arkadaşları ...ve ..'i evlerine bıraktıklarını, süratin de etkisi ile ölenin direksiyon hakimiyetini kaybettiğini, tarlaya uçup takla attıklarını, su deposunun yanında tekerlekleri üzerinde durduğunu, kendini kaybettiğini, kendine geldiğinde aracın içinde olduğunu, ölenin olmadığını, sağ ön kapıyı açıp çıktığını, sağına soluna bakıp bağırdığını öleni göremeyince köye gittiğini, öleni bırakıp olay yerinden ayrıldığı için pişman olduğunu beyan ettiği, sanık ve ölenin en son evlerine bıraktıkları tanık ...'nın araçtan indiği sırada aracı ölenin kullandığını ifade ettiği, olay yerinde yapılan inceleme sonucu aracın sağ arka tarafındaki yerdeki taş üzerindeki, sağ kapı dış yüzeyindeki ve aracın ön sol tarafındaki taş üzerindeki kan örneğinin ölene ait olmadığının tespit edildiği, 26.08.2008 tarihli jandarma başçavuş tarafından düzenlenen raporda, sürücünün kaza esnasında göğsünün aracın direksiyonuna çarpması neticesinde direksiyonunun orta kısmının U şeklinde eğilmiş olduğu, direksiyonda meydana gelen hasara göre sürücü olan şahsın göğüs bölgesinde önemli derecede yaralandığı şeklinde görüş bildirildiği, sanığın 26.08.2008 tarihinde yapılan adli muayenesinde “genel durum iyi, bilinç açık, muayene normal, başta yara izi olduğu, vücutta ağrılar tarif ettiği, sol bacakta ağrı” belirtildiği, ölenin ölü muyanesinde ise göğüs ön duvarında kesici delici darp izi olmadığı sol memeden başlayıp yana arkaya doğru uzanan aşağı karın bölgesinde devam eden bölgede komple derin geniş ekimoz izleri olduğu görüldüğü, bu bölgenin elle yapılan muayenesinde cilt altında hava kripitasyonları alındığının tespit edildiği, sözü edilen bölgenin elle muayenesinde sol memeden başlayıp tahminen altıncı-yedinci kostaların ve koltuk altı civarının kırık olduğu derine göçtüğü kripitasyon verdiği, ölüm sebebinin toraks sol bölgesine almış olduğu darbe sonucu 6-7 ince kostaların çökme kırığına bağlı gelişen hemothoraks ve pmömotoraks gelişmesine bağlı solunum ve dolaşım yetmezliği neticesinde meydana geldiği, mahkemenin ölen ve sanığın şöfor mahallinde olma ihtimallerinin ne olduğu hususunun tespit istemi üzerine ... İhtisas Kurulunca düzenlenen 06.03

... İhtisas Kurulunca düzenlenen 06.03.2013 günlü raporda adli dosyada mevcut teknik bilirkişi raporunda aracın takla atmış olduğu, ön ve arka camın bulunmadığı, araçta ağır hasar bulunduğunun kayıtlı olduğu, araç içerisi ve dışarısından alınan kan örneğinin Jandarma Kriminal Laboratuvarında aracın dış tavan yüzünden, araç sağ arka taraf taş üzerinden, araç sağ kapı dış yüzden ve araç ön sol tarafında taş üzerinden alınan örneklerden elde edilen DNA profillerinin maktul ...'ın DNA profilinden farklı olduğu, ölü muayenesinde dış muayenede tanımlanan lezyonların lokalizasyon ve özellikleri, ölü muayene fotoğraflarının kurulumuz tarafından yapılan incelemesinde elde edilen bulgular birlikte değerlendirildiğinde; aracın içinde bulunan kişilerin emniyet kemeri de takmadıkları dikkate alındığında, ağır hasar ve takla atma durumlarında kişilerin emniyet kemeri takmaması durumunda kişilerin araç içerisinde yer değiştirebilecekleri ve araç dışına da çıkabilecekleri bilindiğinden, kaza yapan araçta yapılan DNA inceleme raporlarına göre kişinin araç içinde bulunduğu, konumunun (söfor koltuğunda olup olmadığı) mevcut verilerle tespitinin yapılamadığı görüşünün bildirildiği, sanığın göğüs bölgesinde ağır yaralanma olmadığı da nazara alınarak sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin inandırıcı delil bulunmadığından, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müfafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26896, Karar No: 2013/7642, Tarih: 10.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/26896 E.  ,  2013/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/236713

MAHKEMESİ : Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2008

NUMARASI : 2007/339 (E) ve 2008/157 (K)

SUÇ : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1. maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CYUY.nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1730, Karar No: 2014/4064, Tarih: 05.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/1730 E.  ,  2014/4064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 13/06/2012 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 04.07.2012 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1122, Karar No: 2024/1747, Tarih: 17.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/1122 E.  ,  2024/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1507 E., 2023/1731 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren 07.11.2023 tarihli Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiş, Dairemizin 27.12.2023 tarihli ve 2023/6434 Esas, 2023/6035 Karar sayılı kararı ile gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde katılan ... vekiline tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmiş, Dairemizin tevdi kararı uyarınca katılan ... vekiline gerekçeli kararın tebliğ edilmesi ve adı geçen katılan vekilinin temyiz isteminde bulunmaması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.02.2024 tarihli ve 12 - 2024/21951 sayılı Tebliğnamesiz gönderme yazısı ile Dairemizin 27.12.2023 tarihli ve 2023/6434 Esas, 2023/6035 Karar sayılı kararında açıklanan eksikliğin giderildiği belirtilerek dava dosyası tekrar Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın sübut bulan eylemi olası kastla işlemesine rağmen suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edilip suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne, kabule göre ise temel cezanın üst sınıra yakın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediğine ve re'sen gözetilecek diğer nedenlerle usûl ve yasaya aykırı şekilde verilen hükmün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; soruşturma evresinde alınan bilirkişi raporunun yetersiz olduğu ve ölenlerin de en az sanık kadar kusurlarının bulunduğu gözetilmeden, meydana gelen ölüm ile kaza arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı konusunda sanık lehine oluşan tereddütlerin giderilmesi amacıyla Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve tespiti gerektiği de dikkate alınmadan, eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanığın orantılılık ilkesine aykırı biçimde 7 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmü kurulmasının isabetsiz olduğuna ve re'sen gözetilecek diğer nedenlerle hükmün sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık sürücü Kemal'in sevk ve idaresindeki BMW marka 1994 model otomobil ile 17.06.2022 tarihinde gece saat 00.38 sıralarında, açık havada, aydınlatması mevcut ve azami hız limitinin 50 kilometre/saat olarak belirlendiği yerleşim yeri içinde, platform genişliği 15,90 metre olan bölünmüş, toplam 11,20 metre genişliğindeki üç şeritli, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı eğimli, görüşe engel bir durumun ve yol sorununun bulunmadığı Kızlarpınarı Caddesi üzerinden Bursa Caddesi istikametine doğru seyirle Eliçi Sokak kavşak alanına geldiği esnada, aracının kontrolünü kaybederek, önce kendisi ile aynı yönde sağ şeritte seyreden otomobilin sol tarafına ve ardından 98 numaralı binanın önündeki park halinde bulunan araçların arka kısmına çarpıp, takla atan otomobilinin 98 numaralı binanın yan kısmına çarptıktan sonra alev aldığı, otomobilin hızı ve fren izi uzunluğuna ilişkin herhangi bir belirleme yapılmadığı; aynı gün saat 01.51 sularında alınan numuneye göre sanığın 192,1 miligram / desilitre - 1,92 promil alkollü olduğunun belirlendiği, meydana gelen trafik kazasından dolayı sanığın idaresindeki otomobilde yolcu olarak bulunan...nin ve Ayşenur'un öldüğü, başlangıç ve gelişim süreci ile sonuçları bu şekilde gerçekleşen kazanın oluşumunda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu; ayrıca, "Sanığın yasal sınırın çok üzerinde alkollü olması, olayın meydana geldiği yer, hız ve yol durumuna göre öngördüğü neticeyi istememesine rağmen gerçekleşen ölüm olayını bilinçli taksirle işlediği" biçimindeki gerekçeyle sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek, iki kişinin ölümünden dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş; ancak orantılılık ilkesine aykırı biçimde temel cezanın 12 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesinin ve sanığın sürücü belgesinin bir örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulmamasının hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafilerinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2 ve 22/3. maddeleri uyarınca hükmedilen 9 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılması sonucunda, 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası hükmetmek yerine, hesap hatasından dolayı 7 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası hükmolunarak sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasının takdirî indirim maddesinin uygulandığı bölümünde yer alan "7 YIL 11 AY 10 GÜN" ibarelerinin, "7 YIL 9 AY 10 GÜN" ibareleri ile değiştirilmesi ve böylece sonuç cezanın 7 yıl 9 ay 10 gün olarak belirlenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 34. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8416, Karar No: 2021/7334, Tarih: 22.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/8416 E.  ,  2021/7334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.12.2012 tarih ve 2006/648 E. - 2012/577 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Yifaş Yeşilyurt Tekstil San.ve Tic. A.Ş.'nin müvekkili bankanın şubesinden senet karşılığı kredi ve teminat mektubu kredisi kullandığını, diğer davalıların ise müşterek ve müteselsilen kefil olduklarını, borçluların borçlarını ödememesi üzerine borçlu ve kefillerin kredi sözleşmesinde gösterdikleri adreslere ihtarname ile hesap kat ihtarında bulunulduğunu, ihtarname keşide edilmesine rağmen ödenmeyen borç için takibe geçildiğini, davalı ... ve ...’nın takibe itiraz ettiklerini, alacak davası olarak davanın açılması zaruretinin hasıl olduğunu, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla davalı borçlulardan toplam 189.053,16 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili ; Borçlar Kanunu genel hükümleri gereği sözleşmeye bağlı borçların 10 yıllık genel zamanaşımı süresine tabi olduğundan davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, genel kredi sözleşmesindeki imzanın davalı vekil edene ait olmadığını, bu nedenle kredi sözleşmesinde kefil sıfatına sahip olmadığını, borçtan dolayı herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, bu hususun tespiti için genel kredi sözleşmesinin celbi ile imza incelemesi yapılmasını, ayrıca borcu kabul anlamına gelmemekle birlikte kefilin sorumluluğunun kredi sözleşmesinde belirtilen miktarla sınırlı olduğunu belirterek öncelikle davanın açılmamış sayılmasına, mahkeme aksi kanaatte ise davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; tüm dosya kapsamına göre; davacı bankanın davalı Yifaş Yeşilyurt A.Ş. lehine kredi açtığını, diğer davalıların söz konusu kredi sözleşmesini müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını iddia etmişse de kredi sözleşmesini ibraz edemediği ve böyle bir sözleşmenin düzenlenmediğini beyan ettiği, davalı ...’nın imza itirazı yönünden bir inceleme yapılmasının mümkün olmadığı, ibraz edilen dekont ve ekstreler dikkate alınarak bilirkişi tarafından yapılan hesaplama sonucu, davacı bankanın davalı Yifaş şirketine kullandırılan krediden dolayı dava tarihi itibariyle 12.614, 51 TL asıl alacak, 167.752,28 TL faiz, 8.387,62 TL BSMV olmak üzere toplam 188.754,41 TL alacaklı olduğu, diğer davalıların kefil oldukları beyan edildiği ancak yazılı sözleşme ibraz edilmediğinden geçerli bir kefalet ilişkisinden söz edilemeyeceği, ibraz edilen belgelerle davalı kefillerin sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçeleriyle bu davalıların asıl borçlu Yifaş Şirketine kullandırılan krediden dolayı sorumluluklarının bulunmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 22/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18469, Karar No: 2015/18679, Tarih: 17.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18469 E.  ,  2015/18679 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2014

NUMARASI : 2013/477-2014/319

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır

Şöyle ki;

Dairece yapılan geri çevirme kararında bilirkişi tarafından değerlendirmeye alınan domates ürününe ait veri cetveli istendiği halde bu hususta herhangi bir araştırma yapılmadan dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmış olup, açıklanan nedenle bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan domatesin 2009, 2010, 2011 yılları itibariyle kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden, getirtilerek dosyaya konulmasından ve bu hususun yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı SA.