muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7317, Karar No: 2021/14161, Tarih: 12.10.2021

Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar MÖHUK m. 27. uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2016, C. 13, S. 50, s. 971-972).

Somut uyuşmazlıkta, davalı Şirketler oluşturdukları Adi Ortaklığın Arnavutluk yasalarına göre kurulup tescil edilen bir kuruluş olmasının yanında, davacı işçi ile imzalanan iş sözleşmesindeki düzenlemeler ve MÖHUK 27. ve 47. maddelerine göre Arnavutluk Hukukunun geçerli olması gerektiğini savunmuşlardır.

Davacı ile davalı şirketler arasında imzalanan yurtdışı iş sözleşmesinde, tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlüklerinin Arnavutluk mevzuatına atıf ile belirlendiği gibi 9. maddesinde de sözleşme maddelerinde belirtilen hususlarda Arnavutluk Cumhuriyetinin İş Kanununa göre hareket edileceğinin düzenlendiği görülmektedir. Diğer yandan, davacı söz konusu iş sözleşmesi kapsamında tüm hizmet süresi boyunca sadece davalıların Arnavutluk’ta bulunan işyerinde çalışmış olup, bu durumda mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı yer olan Arnavutluk olduğu sabittir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, taraflar arasında MÖHUK’un 27/1. hükmü kapsamında hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan ve aynı zamanda Arnavutluk hukukunun, mutad işyeri hukuku olduğu gözetildiğinde uyuşmazlığa bu hukukun tatbik edilmesi gereklidir.

Bu durumda yapılacak iş; Mahkemece gerekirse Arnavutluk hukukunda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle uyuşmazlığın Arnavutluk Hukukuna göre çözümlenmesinden ibarettir.

Netice itibariyle; uyuşmazlıkta uygulanacak hukukun yanlış tespitiyle sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalılar yararına takdir edilen 3.050,00 şer TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8001, Karar No: 2011/9704, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8001 E.  ,  2011/9704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-... Köyündeki toprak komisyonu çalışmaları sırasında 7/3/1951 tarih ve 2 sıra nolu tapu kaydı ile 1963 yılında Toprak Tevzii Komisyonunca oluşturulan Hazine tapu kayıtlarının kapsamlarını ayrı ayrı gösterecek şekilde kadastro paftası ile toprak komisyonu haritasının çakıştırılması suretiyle elde edilecek haritanın,

2-... Köyü 1951 tarih ve 2 sıra nolu tapu kapsamında olduğu gösterilen tüm adalara revizyon gören Hazine tapu kayıtlarının dayanağı olan belirtmelik tutanağı ve ekleri ile belirtmelik sırasında uygulanan kayıtların,

3-Aynı köye ait 1951 tarih ve 2 sıra nolu tapu kaydının satış evrakları, oluşum belgeleri ve varsa haritasının dosyasına konulması,bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14407, Karar No: 2009/13949, Tarih: 02.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14407 E.  ,  2009/13949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar, 1-... 2-... 3-.. Oksal Vekilleri Av...... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu Vekili Av.... aralarındaki iptal davası hakkında Giresun 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 19.06.2008 günlü ve 229/415 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.000.000 TL olan kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.000.000.TL (1.000,00-YTL)’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2007 yılında bu parasal sınır 1.170,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,19.06.2008 tarihinde verilmiş ve davacı yanın 478.18 YTL lik ödeme emrinden dolayı, davalı Kuruma borçlu olmadıklarının tespitine ilişkin olup, kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da gözönününde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 02.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13126, Karar No: 2013/11091, Tarih: 28.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13126 E.  ,  2013/11091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/02/2012 tarih ve 2009/322-2012/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya ait otobüste yolcu olan müvekkilinin Afyon/Keçiborlu yakınlarında meydana gelen kazada sağ ayak serçe parmağının koptuğunu ileri sürerek, 25.000,00 TL manevi, 1.000,00 TL maddi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, araç malikininin müvekkili olmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın araç malikine ve araç malikinin sigortasına davanın ihbarı gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının işleteni bulunduğu otobüste yolcu olan davacının meydana gelen trafik kazasında 1 ay süre ile geçici iş gücü kaybına uğradığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 380,46 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 644,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18269, Karar No: 2017/1478, Tarih: 14.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18269 E.  ,  2017/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davaya esas değeri 150.000 TL göstererek, davalıların sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın evin önünde merdiven basamağında oturan küçük yaya murise tam kusurlu olarak çarpması sonucu vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşi olduğunu, murisin lisanslı güreşçi olduğunu, müvekkillerinin destekten yoksun kaldığını, elem çektiğini, davalı ... şirketinin 18.330 TL kısmi ödeme yaptığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bilirkişi raporuyla tespit edilecek maddi tazminat ile 150.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, 20/09/2012 tarihli dilekçesi ile manevi tazminatın 70.000 TL'sinin davacı anne ... için, 70.000 TL'sinin davacı baba ... için, 10.000 TL'sinin davacı kardeş ...... için talep edildiğini açıklamış, bedel artırım dilekçesiyle maddi tazminat taleplerini davacı baba ... için 8.418,00 TL, davacı anne ... için 7.078,00 TL’ye yükseltmiş, tüm alacağa kaza tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini talep etmiş, 14/05/2014 tarihli celsede dava dilekçesindeki maddi tazminat taleplerinin sadece anne baba yönünden olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkili tarafından baba ... için 8.380,31 TL, anne ... için 10.007,95 TL ödeme yapıldığını, sorumluluklarını yerine getirdiklerini, poliçedeki maksimum teminat miktarının 175.000,00 TL olduğunu,

ek zararın aktüer bilirkişi tarafından hesaplanması gerektiğini, kusurun ATK Trafik İhtisas Dairesince tespiti gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ceza yargılaması sonucu zaten ceza aldığını, maddi olarak zor dönemden geçtiğini, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu, maddi tazminatın davalı ... şirketi tarafından ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

ek zararın aktüer bilirkişi tarafından hesaplanması gerektiğini, kusurun ATK Trafik İhtisas Dairesince tespiti gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin ceza yargılaması sonucu zaten ceza aldığını, maddi olarak zor dönemden geçtiğini, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu, maddi tazminatın davalı ... şirketi tarafından ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı asiller ... ve ... ... yönünden açılan maddi tazminat davasının kabulü ile; davacı ... lehine 8.418,00 TL, davacı ... lehine 7.078,00 TL maddi tazminatların ıslah tarihi olan 12/03/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... firması ile davalı ...'dan dayanışmalı olarak tahsili ile davacılara verilmesine, davacı ....yönünden açılan manevi tazminat davasının kabulü ile; 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, davacı ... yönünden açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... ... yönünden açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ...Ş.’ye hesap bilirkişi raporu ve ek hesap bilirkişi raporu tebliğ edilmemiştir. 1982 T.C. Anayasası'nın 26. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 27. maddesi uyarınca, taraflar dinlenmeden iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm verilemez. Yine HMK.nin 280. maddesi hükmüne göre "Bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir." Bilirkişi rapor örneğinin taraflarca okunup değerlendirilebilmesi, varsa itirazlarını dile getirebilme-

leri ya da belirsizlik gösteren hususlar hakkında açıklama yapılmasını temin amacıyla veya yeni bilirkişi incelemesini talep edebilmeleri için taraflara tebliğ edilmesi zorunluluğu öngörülmüştür. Hesap bilirkişi raporları duruşmalara katılan davacı vekili ve davalı ... vekiline elden tebliğ edilmiş ise de, duruşmalara katılmayan davalı ...Ş.’ye tebliğ edilmeyerek davalı ...Ş.’nin savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalı ...Ş.’nin vekalet ücretiyle ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalı ...Ş.’nin vekalet ücretiyle ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davalı ...Ş. vekilinin vekalet ücretiyle ilgili temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ne geri verilmesine 14.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11051, Karar No: 2020/7575, Tarih: 22.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/11051 E.  ,  2020/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Ret

Katılan vekilinin yüzüne karşı 14/09/2015 tarihinde tefhim olunan hükmün, katılan vekili tarafından yasal süresi geçtikten sonra 22/09/2015 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22662, Karar No: 2013/205, Tarih: 15.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/22662 E.  ,  2013/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2011

NUMARASI : 2009/663-2011/530

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve eski hale iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili ile davalı şirket vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27125, Karar No: 2022/826, Tarih: 20.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/27125 E.  ,  2022/826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

1-6100 sayılı HMK m. 314/3 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Hüküm davalılar ... Sigorta A.Ş. vekili ve ... Sigorta A.Ş. vekilince temyiz edilmiş olup, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra davalı ...Ş. vekili Av. ... tarafından UYAP üzerinden gönderilen 01/12/2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını dilekçe ekinde sulh protokolünü de sunarak bildirdiğinden taraf vekillerinin sulh konusunda vekaletnamelerinde yetkisi bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak sulh hususunda davacı ile davalı ... yönünden ek karar verilmesi,

2-Davacı ile davalı ... yönünden sulh hususunda yapılacak değerlendirme ile verilecek ek karardan sonra; (gerekli olması halinde) davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın hakem kararını saklayan Mahkeme'ye İŞLEMSİZ İADESİNE 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17484, Karar No: 2013/15781, Tarih: 16.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17484 E.  ,  2013/15781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2011 tarih ve 2011/369-2011/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'in, diğer müvekkili şirkete ait hisselerinden 3.500 TL'sini 11.05.2004 tarihinde davalıdan devraldığını, sözleşmede davalının devir tarihine kadar olan vergi harç ve benzerinden sorumlu olduğunu kabul ettiğini, devir sonrasında müvekkili şirketin devirden önceye dayalı vergi borcunun çıktığını ve bunun ödendiğini, davalının ödenen miktardan hissesi oranında sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 13.958 TL alacağın 10.08.2006 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin kendi borcunu ödediğini ve davacı şirketin davaya dayanak yapılan sözleşmenin tarafı olmadığını, diğer davalı ...'in de ödemeyi yapan kişi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin vergi borcunu yine davacı şirketin kendisinin ödediği, şirket ortağı davacının hissesini devreden eski ortak davalıdan rücuen talep edebileceği kendi ödediği bir kamu borcunun söz konusu olmadığı, kaldı ki davacı ortak tarafından ödeme yapılmış olsaydı dahi davalıya ortak olduğu dönemdeki kamu borcunu hissesi oranında rücu edebilmesinin ancak şirketten tahsil imkanının kalmadığının ispatlanmasına bağlı olacağı gerekçesiyle davacı ... yönünden davanın aktif husumet yokluğundan diğer davacı yönünden de esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/09/013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/773, Karar No: 2013/3270, Tarih: 12.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/773 E.  ,  2013/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-2547 sayılı .... 13/j maddeleri gereğince devlet üniversiteleri genel bütçeye dahil olup, harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan davalı üniversite aleyhine harç yükletilmesi ve davalı üniversite tarafından yatırılan 28 TL pul giderinin de davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK md. 438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci bendinin tümünün hükümden çıkarılmasına, yine hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine "Davacı tarafından yapılan 9 TL davetiye gideri 350 TL müzekkere gideri, 205 TL ilan gideri; 150 TL bilirkişi ücreti olmak üzere 714 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesi" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2013 (Salı)

...
Yargıtay — Esas No: 2008/17445, Karar No: 2010/16839, Tarih: 15.12.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/17445 E.  ,  2010/16839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 11.01.2001 günü itibariyle temyiz inceleme gününde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi karşısında; yüklenen suçun tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, yasadışı olarak çoğaltılan ve miktar itibariyle kişisel kullanım amacı dışında bulundurulan 196 adet kitabın 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 71/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54.maddesi gereğince müsaderesine, l adet orijinal kitabın ise sahibine iadesine, 15.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29199, Karar No: 2013/13678, Tarih: 25.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/29199 E.  ,  2013/13678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ve müdafiinin 28.06.2010 günü yüzlerine karşı tefhim edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra 07.07.2010 tarihli dilekçeyle sanık müdafiinin temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gerekli 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 25.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.