muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1233, Karar No: 2007/1349, Tarih: 17.04.2007

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi

./..

SH:3

2007/1233-1349

sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

./..

SH:3

2007/1233-1349

sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek ağır ceza mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 9.5.2006 tarih ve 2006/344 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/1099, Karar No: 2017/18572, Tarih: 13.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/1099 E.  ,  2017/18572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz sulu arazi niteliğinde olduğundan kapitalizasyon faizinin %4 oranında uygulanması gerekirken bu oranın %5 kabulü suretiyle eksik bedel tespiti,

2-Harca ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bir Kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2245, Karar No: 2011/4133, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/2245 E.  ,  2011/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi Hazine vekili borçlunun üçüncü kişideki hesabında bulunan paranın dağıtımına ilişkin sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklının 24.2.2010 tarihinde haciz koyduğunu, oysa paranın bankaya 4.6.2010 günü yatırıldığını; henüz para gelmeden haczedilemeyeceğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili 9.12.2010 günlü duruşmada şikâyetin reddi gerektiğini beyan etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce borçlu aleyhine yapılan şikâyetin husumetten reddine, dağıtıma konu paranın Doğrudan Gelir Desteği alacağı olup, beklenen bir alacak niteliğindeki bu paranın haczedilebileceği gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikâyetçi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7867, Karar No: 2019/8534, Tarih: 28.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/7867 E.  ,  2019/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında;

1- Sanığın bağlantısı ve yetkilisi olduğu şirketlere ait sahte faturaların.... ve....isimli şahısların işyeri adreslerinde yapılan adli aramada ele geçirildiği, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek, faturaların şirketine ait olduğunu ancak 2006 yılından beri gayrifaal olduğunu, suça konu belgelerin şirkete ait araçta bulunduğunu, bu aracın da... tarafından yanında çalıştırdığı ... isimli şahıstan kendisinin haberi olmaksızın alındığını, suça konu belgelerden haberi olmadığını, faturalardaki imza ve yazıların kendisine ait olmadığını belirtmesi, 19.07.2012 günlü kriminal raporuna göre de 11 adet sahte faturadaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından,... ve ... isimli şahıslar ile sanığın yanında çalışan ...isimli şahsın TCK‘ nın 48. maddesi gereğince tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılarak beyanların alınması, özellikle sanığı tanıyıp tanımadıkları, suça konu faturaların hangi gerekçe ile işyerlerinde bulunduğunun sorulması, aramanın yapıldığı yerde ele geçirilen suça konu faturalardaki imzaların... ve ... isimli şahıslara aidiyeti konusunda yazı ve imza incelemesi için bilirkişi raporu aldırılması, ayrıca suça konu 11 fatura ile ele geçirilen diğer faturaların aynı kişi el ürünü olup olmadığı, aralarında benzerlik olup olmadığının da belirlenmesi, adli aramada ele geçirilen sanık tarafından düzenlendiği belirtilen belgeler ile sanık arasındaki bağlantının açıklığa kavuşturulmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3033, Karar No: 2017/872, Tarih: 07.03.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/3033 E.  ,  2017/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 188/3 ve 4. maddeleri uyarınca hükmedilen 7 gün adli para cezasından aynı Kanun'un 192/3. maddesi uyarınca ½ oranında indirim yapılırken adli para cezasının “3 gün” yerine hesap hatası sonucu “5 gün” olarak; buna bağlı olarak da aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken adli para cezasının “2 gün” yerine “4 gün” olarak belirlenmesi ve sonuç adli para cezasının "40 TL" yerine "80 TL" olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak, bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “5 tam gün karşılığı adli para cezası” ibaresinin “3 tam gün karşılığı adli para cezası” olarak; 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “4 tam gün karşılığı adli para cezası” ibaresinin “2 tam gün karşılığı adli para cezası” olarak, 52. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan ''80 TL'' ibaresinin ''40 TL'' olarak değiştirilmesi, suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2649, Karar No: 2006/6858, Tarih: 01.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2649 E.  ,  2006/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Muhakemat Müdürlüğü vekili avukat ... ile ... Şti aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.11.2005 gün ve 148-556 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Tebligat Kanununun 12. maddesine göre tüzel kişilere tebliğ, selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı kanunun 3. maddesine göre de, tüzel kişiler namına kendisine tebliğ yapılacak kişiler herhangi bir sebeble mutad ... saatlerinde ... yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerden birine yapılır. Dava konusu olayda davalı şirkete kararın tebliği, “şirketin yetkili sahibi ... imzasına tebliğ edildi.” açıklaması ile yapılmıştır. Böyle bir tebligat, Tebligat Kanununun 12. ve 13. ve Tebligat Nizannamesinin 17. ve 18. maddelerine aykırı olup, geçerli değildir. Bu nedenle davalı şirkete az yukarda açıklanan 7201 sayılı Tebligat Kanununun 12. ve 13. maddeleri ile ve Tebligat Nizannamesinin 17. ve 18. maddelerine uygun olarak kararın tebliği yapılarak, temyiz süresi geçirildikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine, 1.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10474, Karar No: 2025/6164, Tarih: 20.05.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/10474 E.  ,  2025/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/589 Esas, 2021/302 Karar

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden gönderilen 18.02.2025 tarihli dilekçesiyle "dosyanın onanmasını istediğini" belirterek temyiz hakkından vazgeçtiği ve hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 266/1. maddesi gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10221, Karar No: 2019/4158, Tarih: 24.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10221 E.  ,  2019/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Tehdit suçundan sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri, dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’un katılanın işlettiği markete ortak olması üzerine katılanın kabul ettiği, kendisi devlet memuru olduğu için sanık ...’un eşinin üzerine devir ettiğini, daha sonra haberi olmaksızın sanık ...’ın üzerine devir edildiği, bir süre sonra Mesut’un dükkana gelerek dükkandan çıkacaksın ya da seni zorla attırırız diye tehdit ettiğini, katılanın çaresizlikten 45.000 TL senedi aldığı, ayrıca sanıkların marketin 35.000 TL borçlarını da kabul ettiğinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre mahkemenin beraat hükümlerine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2613, Karar No: 2024/680, Tarih: 19.02.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2613 E.  ,  2024/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1915 E., 2023/341 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2015/759 E., 2022/402 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkili ...'in 15.04.2014 tarihinde dava, doktor gözetiminde davalı hastaneden doğduktan sonra akabinde 6 gün boyunca yoğun bakım ünitesinde kaldığını, davalıların müvekkilinin15.04.2014 ile 21.04.2014 tarihleri arasında davalı hastanenin yoğun bakım ünitesinde steril bir ortamda kalmasını ve dış etkilere kapalı bir ortamda gözetim altında tutulmasını temin etmesinin gerekmesine rağmen bu şartları temin edememesi, uzman tabipler görevlendirerek tedavi ettirmemesi nedeniyle ve yine davalı Dr....'ın da müvekkilinin ailesine gerekli bilgileri vermemesi, müvekkiline rahatsızlığının tedavisi için gerekli tedavileri uygulamaması, müvekkilinin alınan kan değerlerinde CRP değeri devamlı arttığı halde bu durumun tedavisini yapmaması, CRP değerinin düşürülmesi için alınması gerekli tedbirleri almaması, menenjit mikrobunun tedavisi hususunda geç kalması nedeniyle kusurlu olduğunu belirterek müvekkilinde (...) oluşan işgücü kaybı nedeni ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107 nci madde hükümleri gereğince şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini, müvekkilinde (...) meydana getirdiği manevi zararların tazmini için özellikle müvekkilinin yaşının da göz önünde bulundurulmak sureti ile 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; müvekkilinin doğum uzmanı ve doğumu yaptıran doktor olmadığını, müvekkilinin Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı olduğunu, doğum yaptıran doktorun Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı olan ...olduğunu, gerekli müdahaleyi zamanında yaptığını, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; müvekkilinin doğum uzmanı ve doğumu yaptıran doktor olmadığını, müvekkilinin Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı olduğunu, doğum yaptıran doktorun Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı olan ...olduğunu, gerekli müdahaleyi zamanında yaptığını, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Derebahçe Özel Sağlık Hizm. San. Tic. A.Ş. vekili; müvekkilinin her türlü yasal ve fiziki şartlarla gerekli cihaz, teşhis, tedavi, tetkik ve laboratuvar yöntemlerini ilgili doktora ve hastaya sağlayarak gerekli ihtimamı gösterdiğini, kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporlarında davalıların bir ihmali veya kusuru bulunmadığının belirtildiği, dolayısı ile davacı ...'in sepsis ve menenjit hastalığının nedeninin hastane kaynaklı olduğuna dair dosyada bir kanıt bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; müvekkili bebek ...’in Özel Atasam Hastanesi'nde kalmış olduğu 15.04.2014 ile 21.04.2014 tarihleri arasında yoğun bakım ünitesinde steril bir ortamda kalmaması ve dış etkilere kapalı bir ortamda gözetim altında tutulmaması, davalı doktor tarafından bebek ...'in ailesine aydınlatılmış onam gereği gerekli bilgileri vermemesi, rahatsızlığının tedavisi için gerekli tedavileri uygulamaması, kan değerlerinde CRP değeri devamlı arttığı halde bu durumun tedavisini yapmaması, CRP değerinin düşürülmesi için alınması gerekli tedbirleri almaması, menenjit mikrobunun tedavisi hususunda geç kalması nedeniyle davalıların sorumlu olduğunu, müvekkili bebek ...’in Adli Tıp Kurumu raporunda bahsedilen serebral palsi teşhisinin anne karnında konulabilecek iken konulmadığını, ikiz kardeşlerden birinin sağlıklı olmasına rağmen diğerinin serebral palsi rahatsızlığı olmasının tıbben mümkün olmadığını, Mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan karar verildiğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; birbirini teyit eder nitelikteki alınan Adli Tıp Kurumu raporları ve bilirkişi heyet raporları nazara alındığında iş gücü kaybına yönelik Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulundan rapor alınmasının sonuca herhangi bir etkisinin bulunmayacağı ve ayrıca dosya kapsamında davacı babası ... imzalı 15.04.2014 tarihli Yenidoğan Yoğun Bakım Aydınlatılmış Onam Formu ve Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesinde Tıbbi Tedavi ve Riskli Girişimsel İşlemler Rıza Belgesi'nin mevcut olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar