muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13625, Karar No: 2016/8755, Tarih: 20.04.2016

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılmadığı, buna bağlı olarak alacakların tümüne dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında ihtilaf bulunmaktadır.

Belirsiz alacak davası 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile öngörülen ve alacaklıya bazı avantajlar sağlayan yeni bir dava türüdür. Sözü edilen hükme göre “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir”. Şu hale göre davanın açıldığı tarihte alacak miktarının belirlenmesi imkansız ise belirsiz alacak davası açılabilir. Öte yandan alacaklı tarafından alacağın miktar veya değerinin tam olarak belirlenmesi beklenemez ise yine belirsiz alacak davası açılabilir.

Belirsiz alacak davası mevcut yasal düzenleme çerçevesinde üç değişik şekilde açılabilir. Eda (tahsil talebi ile) davası niteliğinde belirsiz alacak davasının açılabileceği HMK’nun 107. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında öngörülmüştür. Tespit niteliğinde belirsiz alacağı tespit davası ise aynı maddenin 3. fıkrasına dayanmaktadır. Maddenin gerekçesine göre ise alacaklı kısmi eda külli tespit davası da açabilir. Her bir dava türünün farklı özellikleri bulunmaktadır.

Alacağın belirsiz olması halinde alacaklı, belirsiz alacak davası açabileceği gibi kısmi dava olarak da alacağın tahsilini talep edebilir.

Somut olayda, davacı vekili davasını açıkça ve ayrıca belirtmek sureti ile belirsiz alacak davası olarak açmamış, aksine mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresi de dikkate alınmak sureti ile derece ve kademesinin tespitine ve buna bağlı olarak fark ücret, ilave tediye, ikramiye ve yıpranma primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş alacaklarının bir kısmını dava konusu etmiştir. Görüldüğü üzere dava, kısmi dava olarak açılmıştır. Davacı vekilinin sonradan davanın belirsiz alacak davası olduğunu beyan etmesi sonucu değiştirmez. Hal böyle olunca mahkemece davacı vekilinden her bir alacak için ne miktar talepte bulunduğu hususu açıklattırılarak alacakların ıslah ile istenen kısımlarına ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken, yazılı şekilde ıslah ile istenen alacaklara da dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olmuştur.

3-İlave tediye alacağı kaynağını 6772 sayılı Yasa'dan alan bir alacak olup yasada açık bir düzenleme bulunmadığından bu alacağın talepte dikkate alınarak yasal faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile doğrudan en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-İlave tediye alacağı kaynağını 6772 sayılı Yasa'dan alan bir alacak olup yasada açık bir düzenleme bulunmadığından bu alacağın talepte dikkate alınarak yasal faiz oranını geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile doğrudan en yüksek banka mevduat faiziyle tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13602, Karar No: 2015/17029, Tarih: 11.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/13602 E.  ,  2015/17029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıların işlettiği beton santrallerinde mikser operatörü olarak 07.03.2007-12.09.2008 tarihleri arasında aylık net 1.500 TL ücret ile sefer başına 4 TL prim karşılığı çalıştığını, iş akdinin davalılar arasındaki beton taşıma işinin sona ermesi gerekçe gösterilerek haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, müvekkiline işyerinde 3 öğün yemek verildiğini, yılın tüm döneminde 08.00-20.00 saatleri arasında çalışıldığını, işin haftada 5 gün 23.00, 24.00’e kadar uzadığını, hafta tatili yapılmadığını, dini bayramlar dışında kalan tüm milli bayram tatil günlerinde çalıştırıldığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, bir kısım aylık ücretinin de ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılardan ..... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile müvekkili şirket arasında bir iş akdi bulunmadığını, davacının diğer davalı ..... işçisi olduğunu, müvekkili şirket ile diğer davalı arasında imzalanan 17.12

.2002 tarihli sözleşme ile “hazır beton taşıma bakım, onarım, işçilik işlerinin” bütünü ile diğer davalıya devredildiğini, bu nedenle müvekkili şirkete husumet yöneltilemeyeceğinden müvekkili hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, dava dilekçesinde iddia edilen hususların davacı ile diğer davalı arasında olması nedeniyle müvekkili şirket tarafından bilinmediğini, diğer davalı şirketin müvekkili şirketin üretimi tamamlanmış olan hazır betonu müvekkili şirketin diğer davalının kullanımına bıraktığı araçlarla alıp müşteri inşaat firmalarına naklettiğini ve bu işi yaparken kendisine karışılmadığını, işin sevk, idare ve denetiminin diğer davalıya ait olduğunu ve işin tümü ile devri söz konusu olduğundan müvekkili şirketin asıl işveren sıfatı bulunmadığını ve husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca müvekkilinin asıl işveren sıfatı ile işçilik haklarından sorumlu tutulabilmesi için yasada sayılan birçok şartın yanında “ münhasıran o işyerinde çalışma “koşulunun da göz önünde bulundurulması gerekmekte olup, diğer davalı işçisi olan davacının sadece müvekkili şirketin sahip olduğu işyerinde faaliyet göstermesi gerektiğini, diğer davalı işverenin başka şirketler ile alt işverenlik sözleşmesi yapmış ve bu nedenle farklı işverenlere ait işyerlerinde faaliyet göstermesi halinde münhasıran asıl işverenin işyerinde çalışma koşulu gerçekleşmemiş olacağından işçilik alacaklarının alt işverenden talep edilmesi gerekeceğini, davacının hangi tarihler arasında çalıştığı, iş akdinin ne zaman sona erdiği ve ücreti konusunda bilgileri olmadığını ve işyeri kayıtlarının esas alınması gerektiğini, davaya konu fesih nedeninin öğrenilmesi ve asıl çalışma süresi konusunda beyanda bulunma haklarını saklı tuttuklarını, hazır beton üretiminin içinde yer aldığı inşaat sektöründe çalışmanın yazın artmasına rağmen, kışın azalıp hatta yoğun yağmur ve kar yağışının olduğu zamanlarda tamamen durma noktasına geldiğini, davacının yaptığı iş gereği üretimin başından sonuna kadar tesiste beklemek mecburiyeti olmadığını, dava dilekçesinde iddia edilen fazla çalışma süresinin gerçek dışı olduğunu, tüm yıl boyunca mesaili çalışılmasının mümkün olmadığını, kış aylarında hiç mesai yapılmadığı ve hatta duruma göre hiç çalışamadığının da olduğunu, 24 saat çalışıp 24 saat dinlenerek çalıştığını beyan eden davacının ayda 15 gün çalışıp 15 gün dinlendiğini ve ara dinlenmelerinin hesaba katılarak değerlendirme yapılması gerektiğini, bordroların celbi ile davacıya yasal oranlarda ücret tahakkuk ettirilip ettirilmediği ve bordroların ihtirazı kayıt ileri sürülerek imzalanıp imzalanmadığının incelenmesini talep ettiklerini, zira bordroların tetkikinde hafta tatili, resmi ve dini bayramlarda çalışılan bütün dönemler için yasal oranlarda ücret tahakkuk ettirildiğinin görüleceğini, davacının istisnai olarak yaptığı fazla mesai karşılığı ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini ve bu hususların bordrolar ile banka kayıtlarından anlaşılacağını, davacının yemek ücreti ve prim iddialarının

ettirilmediği ve bordroların ihtirazı kayıt ileri sürülerek imzalanıp imzalanmadığının incelenmesini talep ettiklerini, zira bordroların tetkikinde hafta tatili, resmi ve dini bayramlarda çalışılan bütün dönemler için yasal oranlarda ücret tahakkuk ettirildiğinin görüleceğini, davacının istisnai olarak yaptığı fazla mesai karşılığı ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini ve bu hususların bordrolar ile banka kayıtlarından anlaşılacağını, davacının yemek ücreti ve prim iddialarının kanıtlanması gerektiğini, çalışan personelin tesiste çıkan yemekten faydalandığını ve bu konuda bir yemek ücreti verilmediğini, müvekkili şirkette prim usulü değil fazla mesai usulü çalışma yapıldığını, istisnai olarak çalışma yapıldığında fazla mesai ve resmi tatil ücretlerinin ödendiğini, dini bayramlar ile yılbaşında çalışma yapılmadığını, davacıya diğer davalı şirkette çalışması karşılığı yıllık izin haklarının kullandırıldığını ve bu durumun kayıtlardan anlaşılacağını beyanla haksız davanın reddini savunmuştur

Diğer davalı ..... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının SGK kayıtlarında görülen sürelerde çalıştığını, iş akdinin zorlayıcı sebeplerle sona erdirildiğini, zira müvekkili şirketin diğer davalı .....nin taşeronu olup .....ye ait B.Çekmece, İkitelli ve Yenikapı tesislerinde ve beton santrallerindeki bütün faaliyeti (santralin çalıştırılması, beton üretimi, nakliyesi, sevk hattı kurulması, betonun inşaata taşınması ve pompalanması, araçların bakım ve tamiri ) ... adına gerçekleştirdiğini, ancak .....nin Beşiktaş 26.Noterliğinden gönderdiği 13.06.2013 günlü ihtarname ile aradaki taşeronluk sözleşmesini feshederek tesisleri derhal tahliye etmelerini talep ettiğini ve akabinde de yaptığı başvuru üzerine 3091 sayılı yasa gereği Bağcılar Kaymakamlığı tarafından tesislerden tahliyelerine karar verildiğinden ve müvekkili şirket sadece .....ye iş yaptığından ve başkaca bir faaliyeti olmadığından davacı ile birlikte toplam 114 işçinin iş sözleşmesine son vermek zorunda kaldığını, işyerinde 08.30-17.30 saatleri arasında çalışıldığını, öğlen bir saat yemek molası verildiğini, ancak özellikle yaz aylarında Haziran-Temmuz-Ağustos aylarında ayda 3-4 işçinin 2-3 gün akşam 20.00-20.30’a kadar çalışma yaptığını, Kasım-Mart ayları arasındaki kış aylarında inşaatlar büyük ölçüde durduğu için beton talebi olmadığından 08.30’da başlayan çalışmanın 16.00-16.30 gibi bittiğini, hatta yağmur ve kar yağışının olduğu günlerde işyeri çalışmadığından hiçbir personelin işe gelmediğini, ancak yine de ücretlerin düzenli olarak ödendiğini, kışın çalışılmadan geçirilen bu süreler için denkleştirme esası uygulandığını ve kışın çalışılmayan sürelerin yazın gerektiğinde fazla çalışma yapılarak telafi edildiğini, kış aylarında çok nadir de olsa bir işçinin ayda bir gün 20.00’ye kadar çalışma yaptığının olduğunu, davacı ve diğer tüm personelin denkleştirmeyi aşan mesai yaptığı aylar için fazla mesai ücretlerinin tamamını eksiksiz olarak aldığını, fazla mesai ödemelerinin maaş bordrolarında gösterildiğini ve her personelin alacağının banka hesabına ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, işyerinde haftada 7 gün çalışma olmakla birlikte her personel haftada 1 gün izin kullandığından ve işyerinde resmi ve dini bayramlarda çalışma olmadığından davacının hafta tatili ve genel tatil alacağı da bulunmadığını beyanla haksız davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil alacakları kısmen kabul edilmiş, hafta tatili alacağının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ... vekili ile davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalılardan ....’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ... vekili ile davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmişlerdir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı ve davalılardan ....’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda tarafların kabulünde olduğu üzere davacı işçi işyerinde garanti ücret ve dökülen betonun metreküpüne göre prim alarak çalışmaktadır. Bu tür çalışmalarda davacı işçi ne kadar çok çalışırsa o kadar fazla prim alacağı için bir anlamda yüzde usulü ücret karşılığı çalışmış gibidir. Primler de ücret niteliğindedir. Kaldı ki davacının prim usulü çalışması nedeni ile yaptığı fazla çalışma karşılığı ücretlerin zamsız kısmını aldığı, sadece zamlı kısmının hüküm altına alınması gerektiğine yönelik Mahkeme kabulü de bu hususu doğrulamaktadır. Davacının ücretinin primler de eklenerek tespit edilmesi gerekirken sadece garanti ücret üzerinden alacak hesabı yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5063, Karar No: 2012/6949, Tarih: 26.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5063 E.  ,  2012/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, darda kalması, düşüncesizliği ve toyluğu nedeniyle piyasa fiyatı 90.000,00 - 100.000,00 TL arasında olan, SS 47 nolu ... Otobüs Minibüs Servis İşletmesi Taşımacılık Kooperatifi'ndeki hissesini, edimler arasında görülebilir açık orantısızlık olacak şekilde 850,00 TL ye 30.04.2008 tarihli kooperatif hisse devir sözleşmesiyle davalıya devrettiğini, sözleşmede müvekkilinin iradesinin sakatlandığını, saik hatası olduğunu, müvekkilinin aşırı derecede zarara uğratıldığını, güçsüz ve korunmaya muhtaç olduğunu, müvekkilinin sözleşmenin kuruluşu anında birçok yere yüksek miktarda borcu olduğunu davalının bildiğini, BK'nın 21. maddesine dayalı bozucu yenilik doğuran hakkı kullandıklarını ileri sürerek, kooperatif hisse devir sözleşmesinin (feshine) iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmede belirtilen satış bedelinin gerçekte 92.000,00 TL olmasına rağmen muvazaalı olarak 850,00 TL olarak düzenlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ... Noterliği'nin 30.04.2008 tarihli kooperatif hisse devir sözleşmesiyle davacının kooperatif hissesini 850,00 TL bedel karşılığında davalıya devrettiği, hissenin gerçekte davalıya 92.000,00 TL'ye satıldığı, satım bedelinin bir kısmının ödendiği, ödenmeyen kısım yönünden davacının gabin iddiasında bulunamayacağı, B.K'nın 21. maddesi gereğince müzayaka halinin yani subjektif unsurun davada gerçekleştiği, ancak objektif unsurun gerçekleşmediği, gabinin yasal unsurları olan objektif ve subjektif unsurun bir arada gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mahkemece piyasa fiyatı 90.000,00- 100.000,00 TL arasında olduğu davacı tarafça ileri sürülen kooperatif hisse satım bedelinin, 92.000,00 TL olduğunun kabulüne rağmen davacının gabini iddiasının gerekçede tartışılmış olması çelişkili ise de muvazaa gerekçesinin ve varılan sonucun doğru olması sebebiyle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18927, Karar No: 2013/8672, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/18927 E.  ,  2013/8672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın yanması nedeniyle bina malikinden yangın nedeniyle meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde; davacının 20/8/1997 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalı kurumun sahibi ve yöneticisi olduğu ...'taki ...n Çarşıda ... ve ... numaralı iş yerlerini kiraladığını, dava konusu işyerlerinde medikal tıbbi malzemelerin satışını ve üretimini yaptığını, çıkan yangın sonucu binanın tamamen yandığını, tüm mallarının, işyerindeki tefrişat malzemelerinin yanarak yok olduğunu, bina sahibi olan İl Özel İdaresi'nin kira sözleşmesine ve ekli yangın yönergesine aykırı hareket ettiğini, davalı idare, binanın projesinde bodrum katın ortak mahal olmasına rağmen imara ve projeye aykırı olarak dükkan haline getirilip kiraya verildiğini, binanın elektrik hatlarının veya trafosunun eski ve yetersiz olması nedeniyle sık sık elektrik kesintisi olduğunu, bodrum kattaki kiracıların aydınlatma ihtiyacını karşılamak için benzinle çalışan jeneratörler kullanmak zorunda kaldıklarını, bodrum katta çoğunlukla naylon, halı sair kolay yanan malzemelerin satıldığı iş yerlerinin bulunduğunu, dükkan önleri ve koridorların satışa sunulan malzemelerle dolu olduğunu, binada çok sıkışık üst üste bir çalışma düzeni olduğunu, bu durumun yangının büyümesine neden olduğunu, otomatik uyarı ve yangın söndürme sistemi bulunmadığını, kira sözleşmesine ekli yangın yönergesine göre otomatik yangın söndürme sisteminin kurulmamış olduğunu, davalının binanın yönetimini de üstlenip aidat ve diğer giderleri topladığı halde bu eksiklikleri gidermediğini belirterek davalı kurumdan zararlarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı İl Özel İdaresi vekili, üçüncü kişinin eylemi sonucu yangının çıkması nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, davalı idarenin her türlü uyarıyı yazılı ve sözlü olarak yaptığını, yangın çıkmadan 10 gün önce yangına müdahale ekipmanlarının yenilendiğini, olayda bir kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davacının davalının maliki ve yöneticisi olduğu binada medikal malzemeler pazarlamak ve üretimini yapmak üzere ... ve ... nolu dükkanları kiraladığı, 2003 yılında binadaki elektrik kesintisi nedeniyle, bodrum kattaki ...'ye ait dükkanı aydınlatmak için diğer işçisi ...'ın benzinle çalışan jeneratörü çalıştırdığı sırada sızan benzinin alev alması sonucu yangın çıktığı, yangının başladığı işyerinde naylon, halı vs şeyler satılması nedeniyle yangının büyüdüğü, binanın sıkışık şekilde dükkan ve önlerindeki istiflenmiş eşya ile dolu olması nedeniyle hızla büyüyen yangının tüm binayı kapladığı ve söndürülemediği çıkan yangın sonucu tüm binanın yandığı, dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan raporda; Davalı İl özel İdaresinin illiyet bağına uygun olarak %60 oranında kusurlu olduğu, yangının çıktığı işyeri sahibi İbrahim Karateke 'nin %15 ve yangını çıkaran işçi Metin Bostan'ın ise %25 oranında kusurlu oldukları tespit edilmiştir.

Dava dosyasındaki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacının, aynı zamanda işletme kusuruna da dayanmış olmasına, yanıcı maddelerin de satıldığı dükkânların bulunduğu böylesine büyük bir iş merkezinin günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ile yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatını kurmayan davalı idarenin meydana gelen zarardan ayrıca BK'nun 58. maddesi uyarınca sorumlu bulunduğunun kabulü gerekir. Ne var ki mahkemece yapılan bilirkişi incelemesi ile yangını çıkaran kişiler toplam %40 davalı kurumda %60 oranında kusurlu bulunmuşlardır. Dava konusu dükkanın içinde bulunduğu ... Çarşının içerisindeki dükkan kiracıları tarafından davalı kurum aleyhine bir çok dava açılmıştır. Nitekim davacı vekili tarafından bu davalara ilişkin emsal mahkeme ve Yargıtay kararları ile bilirkişi raporları ibraz edilmiştir. Bu bilirkişi raporlarına göre çarşı esnafının da kusurlu olduğu belirlenmiştir. Bu durumda mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi ile diğer emsal davalardaki bilirkişi raporları arasında çelişki oluşmuştur. Mahkemece özellikle çarşı esnafının kusuru üzerinde durularak emsal bilirkişi raporları ile dosyadaki bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre karar vermesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9243, Karar No: 2018/5959, Tarih: 21.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9243 E.  ,  2018/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

19.11.2014 havale tarihli ek bilirkişi raporunda yer alan ve üzerinde basım yılı olarak 1995 yazılmasına karşın 07.06.1995 tarihinden sonra basıldığı ispatlanmayan 6 adet orijinal basım kitabın, 18.03.2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli listede yer alan ve yerel mahkemece hüküm kesinleştiğinde sanığa iade edilmesine karar verilen kitaplar arasında olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.