muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1554, Karar No: 2022/13262, Tarih: 15.12.2022

başlamayacağı ve ikinci eyleme konu 19/11/2016 tarihli suçun erteleme süresi içerisinde işlendiğinin kabul edilemeyeceği, dolayısıyla kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verilerek sanık hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Ancak;

Sanığın UYAP üzerinden alınan adli sicil kaydının ve İstanbul 70. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2016 tarihli ve 2015/168 esas, 2016/67 sayılı kararının incelenmesinde;

Sanığın 15/12/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 13/05/2014 tarihli ve 2014/55411 soruşturma, 2014/24323 esas, 2014/12073 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, İstanbul 70. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2016 tarihli ve 2015/168 esas, 2016/67 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 16/02/2016 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrasında yer alan; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu'nun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191 inci madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” amir hükmü ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/5. fıkrasında yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki ve 9. fıkrasında yer alan "Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır" şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında;

Somut olayda, sanık hakkında daha önceden İstanbul 70. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/02/2016 tarihli ve 2015/168 esas, 2016/67 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi dikkate alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 16/02/2016 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca verildiği, kanuni zorunluluk üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile aynı hukuki sonuçları doğuracağı, bu durumda, incelemeye konu suç tarihinin 14/05/2016 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması

gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında ayrı bir soruşturma konusu yapılarak kamu davası açılması ve yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan;

Sanığın 14/05/2016 tarihli eylemini, İstanbul 70. Asliye Ceza Mahkemesince kanuni zorunluluk üzerine verilen ve 16/02/2016 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde gerçekleştirmesi nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesi uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu ve bu suçun sadece ilk suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali sayılabileceği, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle açılan kamu davasında mahkemesince “düşme kararı” verilip mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan eylem nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “düşme” kararı verilmesi ve İstanbul 70. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2018 tarihli ve 2017/61 esas, 2018/200 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

15/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36053, Karar No: 2013/35802, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/36053 E.  ,  2013/35802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1034, Karar No: 2011/581, Tarih: 26.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1034 E.  ,  2011/581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayet eden vekili, Mersin 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/2535 sayılı, Mersin 3. İcra Müdürlüğü'nün 2009/47, 2009/10096, 2009/3731, 2009/489 sayılı, Mersin 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4324 sayılı, Mersin 2. İcra Müdürlüğünün 2009/12886, 2009/5435 sayılı dosyaları ile davacı aleyhine icra takipleri yapıldığını, davacının 26.01.2011 tarihine kadar .... A.Ş'nde işçi olarak çalıştığını ve maaşı üzerine adı geçen icra takip dosyaları gereği hacizler konulduğunu, davacının ... ve Tic AŞ ile olan iş sözleşmesinin sona erdirilmesi ile birlikte iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının tahakkuk ettiğini, Mersin 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/2535 sayılı dosyasında 4.360,00 TL borçlu olduğunu, davacı tarafından geriye kalan paranın tarafına iadesinin talep edildiğini, ancak icra müdürlüğünce artan paranın diğer icra takip dosyalarına aktarılmak üzere sıra cetveli düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet edilenler... Ltd. Şti., ... TAŞ, ... A.Ş, Türkiye İş Bankası A.Ş...Bank A.Ş, Türkiye Garanti Bankası A.Ş, ... vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet edilen... Merkezi Ltd. Şti. vekili, beyanda bulunmamıştır.

İcra mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, borçlunun sıra cetveline karşı itiraz ve şikayet hakkının bulunmadığı, diğer takip dosyalarına da borcu mevcut olup bu borçları inkar etmediği ve ödenmesi gereken borçları sebebi ile hukuken korunmaya değer menfaati görülmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet eden vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet eden vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4196, Karar No: 2025/10882, Tarih: 16.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/4196 E.  ,  2025/10882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1099 E., 2022/594 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına Hakaret

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdiriyle, dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4389, Karar No: 2011/2729, Tarih: 15.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/4389 E.  ,  2011/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/10/2008 tarih ve 2008/116-2008/258 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.03.2011 gününde davacı avukatı Alev Kalkan ile davalı Serel Seramik San. Tic. A.Ş., ..... ve davalı....vekili .... geldi, diğer davalı TPE vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 11 ve 21. sınıf emtialarda kullanılmak üzere ‘Verda+Şekil’ ibareli markanın adına tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, ancak davalılardan Serel Seral A.Ş adına tescilli ‘Serel Verda’, diğer davalı şirkete ait ‘Verta’ ibareli markaların varlığı nedeniyle tescil isteminin kısmen kabulüne karar verildiğini, markalar arasında benzerlik olmadığını, Osmanlıca’da gül anlamına gelen ‘Verda’ ibaresinin anonim olduğunu, müvekkilinin bu markayı tanıttığını, ayırt edici hale getirdiğini, itirazlarının kabul görmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, tesis edilen kararın yerinde olduğunu savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı TPE vekili, tesis edilen kararın yerinde olduğunu savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacı marka başvurusu konusunun asıl unsurunun ‘Verda’ ibaresi olduğu, kısmi redde mesnet ve davalı Almesan Ltd. Şti. adına tescilli ‘verta’ ibaresiyle ‘t’ ve ‘d’ harfleri arasında farklılık bulunduğu, yumuşak ünlü uyumu dikkate alındığında ‘t’ harfinin son hecede ‘d’ olarak okunabildiği, markalar arasında sescil, görsel bir farklılığın oluşmadığı, diğer davalıya ait ‘Serel verda’ markasının asıl unsurunun da ‘Verda’ ibaresi bulunduğu, markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu, davacı başvurusu kapsamından çıkarılan 11/7 ve 21/01-18 sınıf ve alt grup malların aynı veya aynı tür bulundukları, 556 sayılı KHK'nin 7/1-b hükmü çerçevesinde davacı başvurusu markanın anılan emtialar yönünden mutlak tescil engelinin olduğu, bu nedenle KHK'nin 8/1-b hükmünde belirlenen nispi tescil engelinin varlığının evleviyetle kabulünün gerektiği, ayrıca davacının önceden kullanımının tescil engelinin aşılmasını sağlamayacağından KHK'nin 7/son hükmü bakımından bir değerlendirme yapılmayacağı, davalı Almesan firmasına ait ‘verta’ ibareli markanın kullanılıp kullanılmamasının bu davada sonuca etkili bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 825 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılar Serel Seramik San. Tic. A.Ş. ve Almesan Mutfak Eşyaları San. ve Tic. Ltd. Şti.ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5483, Karar No: 2015/269, Tarih: 28.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5483 E.  ,  2015/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüse yardım

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .... kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11036, Karar No: 2016/7478, Tarih: 09.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11036 E.  ,  2016/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30.04.2015 gün 2014/285 Esas 2015/94 Karar sayılı kararının sanık tarafından 04.01.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, aynı esas ve karar numarası üzerinden 04.01.2016 tarihli ek karar ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, 04.01.2016 tarihli ek kararın önce "sanığın 09.03.2011 tarihli ifadesinde bildirdiği ... Mahallesi, Park Cad. Park Karşısı, ... Apartmanı Durağan/... adresine, iade gelmesi halinde ise mernis adresine tebliğe çıkarılması gerektiği" gözetilmeden doğrudan mernis adresine tebliğe çıkarılıp 18.01.2016 tarihinde usulsüz olarak tebliğ edildiği, ek kararın usule uygun tebliğine ve ek kararın temyizine ilişkin dosyada belgeye rastlanmadığı görülmekle; 04.01.2016 tarihli ek karar yönünden usule uygun tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2777, Karar No: 2013/6826, Tarih: 10.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2777 E.  ,  2013/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılıklarının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15625, Karar No: 2015/27414, Tarih: 24.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/15625 E.  ,  2015/27414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/282506

MAHKEMESİ : Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2013/90 (E) ve 2013/254 (K)

SUÇ : Sürücü belgesinde sahtecilik

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 25.04.2005 suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.01.2010 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği,bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 11.01.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.01.2010 'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 18.02.2012'e kadar dava zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sürücü belgesinde sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının (durma süreleri hariç), 25.04.2005 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10522, Karar No: 2014/13792, Tarih: 08.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10522 E.  ,  2014/13792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan ...'nin 25 parsel sayılı taşınmazda yer alan 21 numaralı bağımsız bölümü ...,...,...,... 'ye satış yoluyla devrettiğini, devrin mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı bir şekilde yapıldığını, daha sonraki devirler ile birlikte davalı adına olan devir işleminin de muvazaalı yapıldığını ileri sürerek pay oranında iptal ve tescil olmadığı taktirde tenkis istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının iyiniyetli üçüncü kişi konumunda olduğu ve tapu kaydına güven ilkesine dayanarak taşınmazı devraldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle son kayıt maliki ...'ın el ve işbirliği içinde hareket ettiği kanıtlanamadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 0.90-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.