muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13331, Karar No: 2021/19778, Tarih: 24.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13331 E.  ,  2021/19778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.10.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 25.11.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı çocuklarla birlikte olay tarihinde müştekinin evinin kapısının camını kırmak suretiyle içerisine girerek bir kısım malzemeleri çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan TCK'nın 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.01.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21503, Karar No: 2007/4151, Tarih: 13.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/21503 E.  ,  2007/4151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2006

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren zorunlu tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı  vekili tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren 2926 sayılı Yasa'ya tabi  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

H.U.M.K. 388. maddesi gereğince hüküm fıkrasının çok açık olması gerekir. Hüküm fıkrasında verilen karar ile taraflara yükletilen ve bahsedilen vazife ve haklar hiçbir şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde ve çok açık olarak yazılmalıdır.

Mahkemece H.U.M.K.'nun 388. maddesine aykırı şekilde  sigortalılık başlangıç tarihi açıkça belirtilmeksizin " İlk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi izleyen ilk aybaşından itibaren" denilmek suretiyle açık olmayan ve infazda duraksama uyandıracak şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının ziraat odası kaydının 15.06.1997 tarihinden beri devam ettiği, zirai arazisinin bulunduğu, 1994,1997 ve 2000 yılları ürün bedelinden prim kesintisi yapıldığı, 1998 ve 1999 yıllarında ürün sattığı ancak prim kesintisi yapılmadığı 01.0.31998 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, yapılacak iş; davacının sattığı 1994 yılı ürün bedelinden  ilk Bağ-Kur prim kesintisinin gün ve ay da belirtilmek suretiyle hangi tarihte yapıldığı T. , Yaprak Tütün İşletmeleri Ticareti Müessesi( G. Yaprak Tütün İşletme Müdürlüğünden) sorularak verilecek cevaba göre; davacının sattığı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından sigortalı olarak kayıt ve tescil edildiği 01.03.1998 tarihine kadar  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar  vermektir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.03.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/5908, Karar No: 2013/14348, Tarih: 13.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5908 E.  ,  2013/14348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş)

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce iki kez “İncelenmesine gerek görülen ve davalı ... şirketi ile dava dışı ... şirketi arasında rödevans sözleşmesine konu edilen kömür ocağı ile ilgili Maden Kanunu’na göre verilen işletme ruhsatının ilk tesisinden itibaren ilgili kurumdan temin edilerek gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ancak her iki geri çevirme kararına rağmen, davalılar arasında herhangi bir sözleşme olmadığı, ancak davalılar ile dava dışı olan tüzel kişiler arasında sözleşmeler olduğu belirtilerek, sözleşme örnekleri gönderilmiştir.

3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca “Madenler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, içinde bulundukları arzın mülkiyetine tabi değildir. Maden ruhsatları ve buluculuk hakkı, devredilebilir. İşletme izni devredilemez. İşletme ruhsatı bir bütün olarak ve yönetmelikte belirtilecek esaslar çerçevesinde devredilebilir. Bütün maden hakları ve faaliyetleri ile ilgili teknik ve mali konuları havi maden sicili, yönetmelikte belirtildiği şekilde Genel Müdürlük tarafından tutulur. Maden haklarının devir, intikal, haciz, rehin ve ipotek veya sona erme durumları bu sicile işlenir.  Maden sicili alenidir. İlgililer sicil kayıtlarının maden sicil memurlarından biri huzurunda gösterilmesini isteyebilir. Maden sicilindeki kayıtların bilinmediği iddia edilemez. Madenler üzerine iktisap edilecek haklar tescil edilmedikçe hüküm ifade etmez”.

Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliği’ne göre ise “Maden ruhsatları ve sertifikaları talep halinde, hukuki bir sakınca bulunmadığı takdirde, Kanunun 6 ncı maddesindeki maden haklarını kullanma ile ilgili şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilere Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü’nce devredilebilir. Buluculuk hakkı sahibi, bu hakkını ruhsat ile birlikte devredebilir. Devir, icra ile satış veya mahkeme kararına dayalı yapılıyor ise, ruhsatı devralması gereken kişi veya şirket, devri gerektiren belgelerin aslı veya noter onaylı örneği, harç ve teminatların yatırıldığını gösteren belgeler ile Genel Müdürlüğe müracaat eder”.

Belitilen mevzuat kapsamında, davacının çalıştığı ocak ve ocak saha numarası belirtilerek, ilgili genel müdürlükten bu ocak ve saha ile ilgili tüm ruhsatlar, varsa buluculuk hakkı, sicil kayıtları, devir işlemleri ve kayıtlarının ilgili genel müdürlükten temin edilerek gönderilmesi için dosyanın bir kez daha yerel mahkemesini GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1097, Karar No: 2024/3050, Tarih: 11.03.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/1097 E.  ,  2024/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/65 E., 2016/117 K.

SUÇLAR : Görevi kötüye kullanma, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyiz kapsamına göre; ...6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2013/65 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlar ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 51 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekilinin temyiz isteği; suçun vasfında hataya düşüldüğüne ve sanık hakkında alt hadden hüküm kurulduğuna ilişkindir.

B.Sanık müdafinin süre tutum dilekçesi verdiği, gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekilinin temyiz isteği; suçun vasfında hataya düşüldüğüne ve sanık hakkında alt hadden hüküm kurulduğuna ilişkindir.

B.Sanık müdafinin süre tutum dilekçesi verdiği, gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. ...Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, vekilliğini üstlendiği katılan ... adına yürüttüğü ...4. icra Müdürlüğünün 2009/14110 esas sayılı icra takip dosyasında ihtiyati haciz kararından katılanın bilgisi dışında feragat ettiği, tahsil ettiği 300,00 TL ile takip dayanağı ihtiyatı haciz kararı için teminat olarak yatırdığı 200,00 TL yi almasına rağmen müvekkiline vermeyip, uhdesinde tutmak suretiyle üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediği, vekilliğini üstlendiği katılan ...'den maaş alacağını tahsil amacıyla dava açmak üzere 07.12.2009 tarihinde 3.150,00 TL avukatlık ücreti almasına rağmen görevinin gereğine aykırı hareket edip söz konusu davayı açmamak suretiyle görevi ihmal suçunu işlediği, 2012 yılında SGK ...İl Müdürlüğünün katılan ... hakkında yürüttüğü icra takibi neticesinde katılanın emekli maaşına uygulattığı haciz işleminin şikâyet yoluyla kaldırılması için katılan ...'in vekilliğini üstlenmesi ve katılandan 1.000,00 TL avukatlık ücreti almasına rağmen vekillik görevini gereği gibi yerine getirmeyip, söz konusu davayı açmadığı gibi açılmış bir dava varmış gibi katılanı yanlış bilgilendirmek suretiyle görevi ihmal suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Mahkeme tarafından sanığın savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın üzerine üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Katılan ...'e Yönelik Eylemi Nedeniyle Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Avukat olan sanık hakkında görevi sırasında işlediği iddia ve kabul olunan görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olarak, yargılama şartının gerçekleşmesini beklemek üzere soruşturma izninin talep edildiği 02.01.2013 ve soruşturma izni verildiği 16.01.2013 tarihleri ile kovuşturma izninin talep edildiği 21.03.2013 ve kovuşturma izninin verildiği 08.04.2013 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu gözetilerek ve suç tarihinin en aleyhe kabulle katılanın sanığı azlettiği tarih olan 01.06.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Katılan ...'e Yönelik Eylemi Nedeniyle Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Katılan ...'e Yönelik Eylemi Nedeniyle Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın savunmasında katılandan ileride dava açma ihtimaline binaen vekaletname aldığını, vekaleti aldıktan bir gün sonra ...Ticaret ve Sanayi Odasına giderek dosyanın fotokopisini temin ettiğini, akabinde Vergi Dairesi ve Sosyal Güvenlik Kurumuna giderek uzlaşı ve vergi cezasının minumum seviyeye indirilmesi için çalışma yaptığını, vergi cezasının 4.000,00 TL'ye düşürüldüğünü, yaptığı araştırmalar neticesinde dava açılmasının müvekkilinin yararına olmadığını anladığını, nitekim katılanın da borcunun 5.000,00 TL'nin altına düşmesi halinde dava açılmasına gerek olmadığını söylemesi nedeniyle dava açmadığını beyan etmesi ve sanığın bu savunmasının tanık Ahmet Aydemir tarafından doğrulanması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından sanığın savunmasında beyan ettiği gibi ilgili kurumlara başvuruda bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemi Nedeniyle Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılan ...'e Yönelik Eylemi Nedeniyle Görevi Kötüye Kullanma Suçundan ve Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, ...6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2013/65 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemi Nedeniyle Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan ve Katılan ...'e Yönelik Eylemi Nedeniyle Görevi Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B ve C) bentlerinde açıklanan nedenle ...6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2013/65 Esas, 2016/117 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu bakımından başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16987, Karar No: 2013/6843, Tarih: 29.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16987 E.  ,  2013/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNANLAR :

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının verilen talimatlara aykırı hareket etmesi, yapmakla ödevli olduğu görevleri yapmamakta ısrar etmesi, işverene sataşması ve işe devamsızlık yapması nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık davalı işyerinde yapılan işin mevsimlik iş olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Çalışmanın sadece yılın belirli bir döneminde sürdürüldüğü veya tüm yıl boyunca çalışılmakla birlikte çalışmanın yılın belirli dönemlerinde yoğunlaştığı işyerlerinde yapılan işler mevsimlik iş olarak tanımlanabilir. Söz konusu dönemler işin niteliğine göre uzun veya kısa olabilir. Her zaman aynı miktarda işçi çalıştırmaya elverişli olmayan ve işyerinde yürütülen faaliyetin niteliğine göre işçilerin her yıl belirli sürelerde yoğun olarak çalıştıkları ve fakat yılın diğer döneminde işçilerin iş sözleşmelerinin ertesi yılın faaliyet dönemi başına kadar ara vermeyi gerektiren işler mevsimlik iş olarak değerlendirilebilir.

Mevsimlik iş sözleşmeleri 4857 sayılı Kanun'un 11. maddesindeki hükümlere uygun olarak, belirli süreli olarak yapılabileceği gibi belirsiz süreli olarak da kurulabilir. Tek bir mevsim için yapılmış belirli süreli iş sözleşmesi, mevsimin bitimi ile kendiliğinden sona erer ve bu durumda işçi ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz.Buna karşılık, işçi ile işveren arasında mevsimlik bir işte belirli süreli iş sözleşmesi yapılmış ve izleyen yıllarda da zincirleme mevsimlik iş sözleşmelerle çalışılmışsa iş sözleşmesi 4857 sayılı Kanun'un 11/son maddesi uyarınca belirsiz süreli nitelik kazanacaktır.

Mevsime tabi olarak yapılan işlerde, belirsiz süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçi hizmet edimini, ancak iş mevsiminde ifa etmekle yükümlüdür. Mevsimlik çalışmanın sona ermesi nedeniyle işyerinden ayrılmak zorunda kalan, fakat iş sözleşmesi bozulmamış olan işçi, ertesi mevsim başına kadar işverene hizmet etmek, işveren de ona ücret ödemek zorunda değildir. Bir başka anlatımla, işçi ve işverenin iş sözleşmesinden doğan temel borçları bir sonraki mevsim başına kadar askıya alınmaktadır. Askı döneminde, işçinin iş görme, işverenin ise ücret ödeme borcu ortadan kalkmakta, ancak işçinin sadakat ve kısmen işyerindeki kurallara uyma talimat borçları, işverenin ise gözetme borcu ve eşit işlem borçları devam etmektedir. İşçi mevsim başında işbaşı yapınca, tarafların askıda olan temel borçları yeniden aktif hale gelmektedir. Mevsim sona ermiş olmasına rağmen, iş sözleşmesi bozulmamış olduğu için yeni mevsim başında tarafların tekrar sözleş­me yapmalarına gerek kalmaksızın işçinin iş görme edimini ifa, işverenin de işçisine iş verme ve ücret ödeme borçları yeniden yürürlük kazanacaktır.

İşçi mevsimlik işlerde çalışmış ise mevsimlik çalıştığı sürelerin dikkate alınarak ve bu sürelere göre kıdem tazminatının ödenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, işçinin askıda geçen süresi, fiilen çalışma olgusunu taşımadığından kıdemden sayılmayacaktır.

4857 sayılı Kanun'un 53/3. maddesi uyarınca, mevsimlik işlerde yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümler uygulanmaz. Bir başka anlatımla, mevsimlik işçi, 4857 sayılı Kanun'un yıllık ücretli izin hükümlerine dayanarak, yıllık ücretli izin kullanma veya buna dayanarak ücret alacağı isteminde bulunamaz. Hemen belirtmek gerekir ki, 53/3. maddede ki kural, nispi emredici kural olup, işçi lehine bireysel iş sözleşmesi yada toplu iş sözleşmesi ile yıllık ücretli izne ilişkin hükümler düzenlenebilir. Bu durumda sözleşmedeki izinle ilgili hükümler uygulanacaktır.

Dosya içeriğine ve davacının hizmet döküm cetvelindeki kayıtlara göre, davacının Tonya İmam Hatip Lisesi Erkek Öğrenci Yurdunda, okulların açık olduğu dönemle sınırlı olarak çalıştığı, her yıl haziran ayının sonunda çıkışının yapıldığı ve eylül sonu ekim başı gibi de tekrar işe girişinin bildirildiği anlaşılmaktadır. Okulların kapalı olduğu Haziran-Ekim döneminde davacının çalıştığı işyeri de kapalı olacağından davacının davalı işyerinde mevsimlik işçi olarak çalıştığı kabul edilmelidir. Bu durumda az yukarıda açıklandığı üzere mevsimlik çalıştığı sürelerin dikkate alınarak ve bu sürelere göre kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekmektedir. Hüküm altına alınan fazla çalışma alacağı da fiilen çalıştığı süre ile sınırlı olarak hesaplanmalıdır. Ancak davacının tüm çalışma dönemi içinde yılda 330 günü geçen çalışması bulunmadığından yıllık izin talebinin reddi gerekmektedir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1434, Karar No: 2013/4698, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1434 E.  ,  2013/4698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda asıl ve birleşen Ankara 5. ATM'nin 2009/517 E ve Ankara 7. ATM.'nin 2009/529 E sayılı dosyaları yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmuş iken gerekçeli kararın 1 nolu bendinde asıl dava ve birleşen 5. ATM'nin 2009 E sayılı dosyası yönünden tek bir hüküm kurulmuş olması ve yine kısa kararın 3. bendinde "... Davacının tazminat isteminin reddine" denildiği halde gerekçeli kararın 2. bendinde davacının tazminat istemi yönünden herhangi bir hüküm kurulmamış olması tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratmıştır. Bu hal, HMK'nun 298/2 (HUMK'nun 381/2.) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.04.1992 gün ve 1991/7 E, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukaıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.