muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/33386, Karar No: 2016/10236, Tarih: 06.04.2016

Tavzihin amacı hüküm fıkrasının açıklanmasıdır. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/586, Karar No: 2018/5703, Tarih: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/586 E.  ,  2018/5703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33, Karar No: 2017/1000, Tarih: 12.04.2017

**6. Ceza Dairesi         2017/33 E.  ,  2017/1000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mağdur ... ... yönelik yağma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1-c-h, 35/2, 62/1, 53, 58, 63, 168/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğa ilişkin Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.02.2008 gün, 2006/282 Esas ve 2008/20 Karar sayılı hükmü sanık ve savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6.Ceza Dairesi 04.07.2013 gün 2010/31455- 2013/15841 sayılı kararında;

“Sanığın suç arkadaşı ... ... hakkında, Bakırköy 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/347 esas 2006/239 karar sayılı ilamıyla yağma suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı sanık ... savunmanının temyizi üzerine Dairemizin 27.11.2012 günlü kararıyla özetle “...... yakınanın omzunda bulunan çantayı çekip aldığı, bölgedeki kapkaç olayları sebebiyle olay yerinde bekleyen sivil polis memurlarının olaya müdahale ettiği, ... otoya binmeye çalışırken ayağına tekme vurmak suretiyle düşürülerek yakalandığı, vatandaşlarca çantanın yakınana iade edildiği ve sanık ile yakalanamayan ... kaçtığının anlaşılması karşısında; eylemin bir bütün olarak 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 35. maddelerine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği, aynı eylem ile ilgili olarak sonraki tarihte yakalama emri ile bulunan sanık ... hakkında adı geçen mahkeme tarafından 11.02.2008 tarihli hüküm ile yağma suçundan mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; Dairemizin ... hakkında verdiği bozma kararından sonra dosyanın hangi aşamada olduğu belirlenip, derdest ise getirtilip sanık ... hakkındaki dosya ile birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası yerel mahkeme, maddi olay ve buna uygulanacak hukuki normun uygulanmasında isabetsizlik olmadığı gerekçesi ile ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "onama" istekli 12.06.2014 gün ve 2013/306805 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya;

5271 sayılı CMK'nın 307/3. madde ve fıkrasının 2. cümlesini değiştiren ve geçici 10.maddesini düzenleyen, 02/12/2016 gün, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 36. maddesi uyarınca; "Direnme" üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gelen ve henüz karara bağlanmamış olan dosyaların, öncelikle kararına direnilen Daire tarafından incelenmesinin zorunlu kılınması karşısında;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2014/421 Esas ve 2016/1072 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığının 07/12/2016 gün, 2014/421 Esas ve 2016/1072 sayılı kararı ile Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

“Sanığın suç arkadaşı ... hakkında, Bakırköy 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/347 esas, 2006/239 karar sayılı ilamıyla yağma suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı sanık ... savunmanının temyizi üzerine Dairemizin 27.11.2012 günlü kararıyla özetle “......'nin yakınanın omzunda bulunan çantayı çekip aldığı, bölgedeki kapkaç olayları sebebiyle olay yerinde bekleyen sivil polis memurlarının olaya müdahale ettiği, ...'nin otoya binmeye çalışırken ayağına tekme vurmak suretiyle düşürülerek yakalandığı, vatandaşlarca çantanın yakınana iade edildiği ve sanık ile yakalanamayan ... kaçtığının anlaşılması karşısında; eylemin bir bütün olarak 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 35. maddelerine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği, aynı eylem ile ilgili olarak sonraki tarihte yakalama emri ile bulunan sanık ... hakkında adı geçen mahkeme tarafından 11.02.2008 tarihli hüküm ile yağma suçundan mahkumiyet kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; Dairemizin ... hakkında verdiği bozma kararından sonra dosyanın hangi aşamada olduğu belirlenip, derdest ise getirtilip sanık ... hakkındaki dosya ile birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" yönlü, Dairemizin 04.07.2013 gün 2010/31455- 2013/15841 sayılı kararı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Bakırköy 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2013 gün 2013/314-577 sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmediğinden;

CMK'nın 307/3.maddesi gereğince, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3538, Karar No: 2023/8966, Tarih: 19.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/3538 E.  ,  2023/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir."hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin %1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1'i olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz isteminin kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 08.03.2023 tarih ve 2023/863 E.-2023/638 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 1 nolu bendinin 2. fıkrasında yer alan “%1’i oranında 29.951,60 TL para cezasının” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında para cezasının” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/4412, Karar No: 2015/9729, Tarih: 09.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/4412 E.  ,  2015/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/369266

Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçundan sanıklar E.. T.. ve N.. T..'nin yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225/1. maddesi hükmüne ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/07/2014 gün ve 2014/1354 E. 2014/1662 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4128, Karar No: 2023/7495, Tarih: 14.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/4128 E.  ,  2023/7495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/282 E., 2023/552 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çekerek Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/45 E., 2022/373 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Yozgat ili, Çekerek ilçesi, ... köyü, ... Mevki 101 ada 743 parsel sayılı Hazineye ait taşınmazın kısmen güney batı kısmında, doğusu dere, batısı köy sokak yolu ve kanalizasyon kanalı, kuzeyi Hazine, güneyi kısmen yol kısmen dere yatağı olan bahçe avlu duvarının temelinin taş duvar ile 25 yıl önceden yaklaşık 1100-1200 m² civarındaki kısmın kendi adına çevrili olduğunu, köyde 21.05.2011 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında yanlışlıkla Hazine adına tespit gördüğünü belirterek 1100-1200 m²'lik taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile kendisi adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi açılan davayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu kısmın etrafını taş duvarla çevirmenin ekonomik amaca uygun bir zilyetlik olmadığına kanaat getirildiği, davacının dava konusu yeri tarım arazisi olarak kullanmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahalli bilirkişi ve tanıklarca taşınmazın davacının ve mirasbırakanının zilyetliği altında bulunan bir yer olduğunun belirtildiğini, jeodezi bilirkişisinin raporunun davanın reddi için yeterli olmadığını, zira dava konusu taşınmazın bulunduğu köy yerinin eğimli bir yer olduğunu, taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kullanılmadığını, özel harman yeri olarak kullanıldığını, bilirkişi ve tanık beyanları ile davalarının ispat edildiğini ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "dava konusu taşınmaz üzerinde davacı tarafın edinmesini sağlayan zilyetliğin bulunmadığı, bilirkişi raporları ile de bu hususun ispatlandığı, böylece davacının zilyetlik iddiasını ispat edemediği" gerekçesiyle istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

İstinaf sebepleri tekrar edilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istenilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 2010 yılında yapılan kadastro sırasında, dava konusu Yozgat ili, Çekerek ilçesi, ... köyünde bulunan 101 ada 743 parsel sayılı 48.294,67 m² yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiş, askı ilan süresi içinde dava açılmadığından tutanak 21.05.2010 tarihinde kesinleştirilerek tespit maliki adına tescil edilmiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 89,95 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26849, Karar No: 2015/27952, Tarih: 08.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/26849 E.  ,  2015/27952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret fark alacağı, ikramiye fark alacağı, sosyal yardım fark alacağı, kıdemli işçiliği teşvik primi, kıdem tazminatı fark alacağı, 2010 yılı öncesi banka promosyon alacağı, dini bayram harçlık alacağı, ramazan bayramı kumanya para farkı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacakları ve yemek ücreti fark alacaklarının faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin ... nin 1998 yılında açmış olduğu şöförlük sınavına girerek kazandığını, ... şöförü olarak 02/02/1998 Tarihinde çalışmaya başladığını, ancak kadro atanmasında zorluk olduğundan geçici olarak .. .. Belediyesinin bünyesinde bulunan ..... kadrosunda gösterildiğinin belirtildiğini, aradan zaman geçmesine rağmen müvekkilinin kadroya alınmadığını, 20/04/2001 Tarihinde kadroların .... ye geçtiğini, artık .... nin çalışanı olarak gözüktüğünün gerek sendika ve gerekse ... tarafından kendisine bildirildiğini, bu geçiş aşamasında çalışanların hiç bir şekilde beyanlarının alınmadığını, işlemler tamamlandıktan sonra sadece sigorta bildirim formu imzalattırıldığını, müvekkilinin işe girerken zorunlu olarak .... Sendikası 2 nolu şubesine kayıtlarının yaptırıldığını, bu şekilde müvekkilinin her ay bu sendikaya aidat ödemek durumunda kaldığını, sendikanın da müvekkili adına işveren ile TİS yaptığını, her ne kadar müvekkilinin kadrosu önce .... de, daha sonra da .....' de gözükse de müvekkilinin ilk işe girdiği tarihten bu yana .... de şöför olarak çalıştığını, gerek mesai ve gerek çalışma şartları açısından ... kadrosunda çalışan şöförlerden hiç bir farkının bulunmadığını, müteaddit defalar ...tarafından işçi teminine yönelik hizmet alımı ihalelerinin yapıldığını, bu ihaleleri önce ...., sonra ise .... nin aldığını, davalılar arasında yapılan işlemin muvazaalı olduğunun, müvekkilinin baştan itibaren .... nin işçisi olduğunun ... Müdürlüğü müfettişinin raporu ve İş Mahkemesinin 2010/1086 Esas sayılı dosyasından verilen kesinleşmiş kararla sabit olduğunu iddia ederek müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren ..... nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık; ücret fark alacağı, ikramiye fark alacağı, sosyal yardım fark alacağı, kıdemli işçiliği teşvik primi, kıdem tazminatı fark alacağı, 2010 yılı öncesi banka promosyon alacağı, dini bayram harçlık alacağı, ramazan bayramı kumanya para farkı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacakları ve yemek ücreti fark alacaklarının faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: