muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1876, Karar No: 2021/10601, Tarih: 29.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1876 E.  ,  2021/10601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/224 E. - 2018/722 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce HMK’nın 353-1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin olarak ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nce HMK’nın 353-1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7629, Karar No: 2024/7840, Tarih: 24.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7629 E.  ,  2024/7840 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/2 E., 2024/6 K.

KARAR : Direnme

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çocuğun velâyet sahibi annesinin soyadını kullanmasına izin davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin direnme kararı davalı baba vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı (anne) vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı ...'ın İstanbul Anadolu 16. Aile Mahkemesinin 2017/783 Esas 2017/779 Karar sayılı ilamı ile 02.10.2017 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline bırakıldığını, çocukların davalı babayla görüşmek istemediklerini, anne ile çocukların soyadlarının farklı olmasından dolayı gündelik yaşamda zorluk yaşadığını, davacının çocukların annesi olduğunu belgelemek için sürekli nüfus kayıt örneği ile boşanma ilamını ibraz etmek durumunda kaldığını ayrıca çocukların da okulda ve arkadaş gruplarında sürekli meraklı sorulara ve alacı davranışlara maruz kaldıklarını, velâyet hakkı kapsamında çocuğun soyadını belirleme hakkının da yer aldığını belirterek ortak çocuklar ... ve ...'nın "..." olan soyadlarının iptal edilerek, annelerinin kızlık soyadı olan "..." soyadının verilmesine ve nüfus kayıtlarına işlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.03.2021 tarihli ve 2019/655 Esas, 2021/65 Karar sayılı kararıyla; somut olayda çocukların, babalarının olumsuz tutum ve davranışları nedeni ile ona karşı tepkili oldukları ve aralarındaki aidiyet bağlarının ciddi anlamda zarar gördüğü, annelerinin bekarlık soyadına geçme konusunda güçlü bir arzu ve istek içinde oldukları, anneleri ile soyadı farklılığının okul ve sosyal hayatlarını olumsuz etkilediği, çocukların soyadının annenin soyadı ile değiştirilmesi halinde çocukların üstün yararları bakımından ruhsal gelişimlerinin olumsuz etkileneceği ileri sürülmediği gibi aksine çocukların soyadlarının annenin soyadı ile değiştirilmesinde üstün yararları bulunduğu hüküm kurmaya elverişli davacı tanığı, sosyal inceleme raporu, tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, ayrıca Anayasa Mahkemesinin benzer olaylarda verdiği hak ihlaline ilişkin kararlarıda (Anayasa Mahkemesi’nin 25.06.2015 ve 2013/3434 numaralı, 11.11.2015 tarih ve 2013/9880 numaralı, 20.07.2017 tarih ve 2014/1826 numaralı bireysel başvuru kararları) gözetilerek davanın kabulüne, çocukların "..." olan soyadının " ..." olarak değiştirilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili davanın kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 06.07.2023 tarihli ve 2023/871 Esas, 2023/925 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne dair karar ve gerekçenin dosya kapsamı ile uyumlu, usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla davalının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 13.02.2024 tarihli kararı ile; davacı annenin çocuğun soyadının bekarlık soyadı ile değiştirilmesini haklı ve meşru nedenlerle ispatlayamadığı gibi çocuğun üstün yararı bulunduğunu da kanıtlayamadığı, davacı anne tarafından açılan kişisel ilişkinin kaldırılması davasının kapsamı ve bu dosyada alınan uzman raporu ile eldeki dosya kapsamı değerlendirildiğinde, davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki gerekçelerle davanın kabulüne dair hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Direnme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile önceki gerekçelerle davanın kabulüne dair hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; çocuğun değil annenin üstün yararının korunduğunu, direnme kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocukların velâyet sahibi annenin bekarlık soyadını kullanmalarına izin verilmesi için gerekli şartların mevcut olup olmadığı, davanın kabulüne ilişkin direnme kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 10 uncu, 20 nci maddesi, 41 inci maddesi ile 90 ıncı maddesi, 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmeye Ek 7 Nolu Protokol 5 inci maddesi, Anayasa Mahkemesi'nin 8.12.2011 tarihli ve 2010/119 Esas, 2011/165 Karar sayılı iptal kararı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 339 uncu vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 6100 sayılı Kanunun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yeniden yapılan incelemede;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı (baba) vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 373 üncü maddesinin beşinci fıkraları uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7682, Karar No: 2014/14874, Tarih: 30.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7682 E.  ,  2014/14874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZURUM 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/712-2014/141

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/02/2014 tarih ve 2013/712-2014/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili banka şubesinin müşterisi olan dava dışı alacaklı şirketin, dava dışı kişinin borçlusu olduğu 10.000,00 TL meblağlı senet ile, davalının borçlusu olduğu 5.000,00 TL meblağlı senedi tahsil edilmek üzere müvekkili banka şubesine verdiğini, müvekkilince, ilgili senetlerin, davalı borçlunun adresi gözetilerek Lalapaşa İ. Bankası Şubesi'ne posta yoluyla gönderilmek üzere Devrek Posta İşletme Müdürlüğü'ne teslim edildiğini, gönderinin akıbeti için Devrek Posta İşletme Müdürlüğü'ne yazılan yazıya, İ. Bankası Lalapaşa/Erzurum adresine kabul edilen gönderinin davalıya teslim edildiğinin bildirildiğini, davalının haksız olarak senetleri elinde tuttuğunu, senet bedellerini ödemekten imtina ettiğini ileri sürerek, davalının anılan senetleri iade etmesi veya senet bedellerinin vade tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 19.03.2013 tarih, 2012/5702 E. 2013/5363 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalının dava konusu senetleri teslim aldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tahsil için bankaya verilen senetlerin bankaca sehven gönderilen kişiden aynen teslimi veya bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, Dairemizin 19.03.2013 tarih, 2012/5702 E. 2013/5363 K. sayılı bozma ilamı gereğince Devrek PTT Merkez Müdürlüğü'ne müzekkere yazılmış ve gelen yazı cevabı doğrultusunda davalının dava konusu senetleri teslim aldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, Devrek PTT Merkez Müdürlüğü'nün 06.01.2014 tarihli yazı cevabında, gönderinin 19.01.2011 tarihinde davalı adına teslim edildiği, gönderi reklamasyonunun ilişikte sunulduğu belirtilmiştir. Buna göre, 06.01.2014 tarihli yazı cevabı ekindeki belgelerde davalıyı bağlayan herhangi bir beyan veya imza bulunmamakla birlikte, gönderinin davalıya teslimine ilişkin davalı imzasını taşıyan belgenin olup olmadığı 06.01.2014 tarihli yazı cevabından net olarak anlaşılamamaktadır.

Bu kapsamda, Dairemizin 19.03.2013 tarih, 2012/5702 E. 2013/5363 K. sayılı bozma ilamında belirtilen bozma sebeplerini karşılayacak nitelikte, gönderinin davalıya teslimine ilişkin olarak davalı tarafça imzalanmış bir belgenin mevcut olup olmadığının tereddüte mahal bırakmayacak şekilde araştırılarak ve şayet böyle bir belge var ise bu belge getirtilerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1779, Karar No: 2006/7194, Tarih: 03.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/1779 E.  ,  2006/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Karaman İş Mahkemesi

Tarih               : 20.12.2005

Davacı  oğlunun malül olduğunun ve iş gücü kaybı oranının tesbiti ile muarazanın giderilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava maluliyet halinin ve oranının tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece, Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu'na itirazda bulunulmadan  dava açıldığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmesi  aşağıdaki gerekçelerle doğru görülmemiştir.

1479 sayılı Yasa’nın  56. maddesinde maluliyet halinin tesbitinde maddede gösterilen  hastanelerin sağlık kurullarınca verilecek raporlarda  belirtilen hastalık ve  arızaların esas alınacağı,  bu raporların kurumca  teşekkül ettirilecek Sağlık Kurulunda değerlendirileceği bu değerlendirmeye     ilgililerin itirazı halinde konunun Sosyal  Sigortalar Kurumu Yüksek  Sağlık Kurulunca  karar bağlanacağı belirtilmiştir.

Davacı tarafın, yasa maddesinde gösterilen sağlık  kuralları  raporlarının dosyada mevcut olduğu, raporlarda ileri derecedeki  rahatsızlıklara ve  gelişme geriliğine  işaret edilerek % 90 oranında maluliyetinin bulunduğu  ve  sigortalının çalışarak hayatını kazanamayacağının  belirtildiği, ibraz edilen raporları ve belgeleri inceleyen kurum Sağlık Kurulunun “ sigortalının 2/3 oranında işgücünü  kaybetmiş  durumda sayılmasını gerektiren bir  bulgunun mevcut olmadığı”  gerekçesiyle istemi 28.5.2004 tarihli kararı ile   bu rapora itiraz üzerine tekrar inceleme yaparak 10.1.2005 tarihli yazıları ile aynı gerekçelerle reddettiği ve sonucta Yüksek Sağlık Kuruluna gidilmeksizin dava açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, Dairemizin ve Yargıtay’ın   yerleşik uygulamaları bu tür davaların  sosyal güvenliğe yönelik   olmaları, kısa sürede  bitirilmesinde tarafların menfaatleri bulunduğu gözetilerek Yüksek Sağlık Kuruluna  başvurulmadan dava açılması halinde sırf bu nedenle  davanın reddedilemeyeceği  yönünde olup ve H.U.M.K’nun 77. maddesinde belirtilen “ Hakim tahkikat ve yargılamanın  mümkün olduğu derecede sürat ve intizam dairesinde yürütülmesine  ve gereksiz masraflara meydan  verilmemesine  dikkatle  yükümlüdür " İlkesi gözönünde bulundurularak mahkemece öncelikle S.S.K. Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması bu rapora  itiraz halinde Adli Tıp Kurumu İhtisas Kuruluna ve  gerektiğinde  Adli Tıp Kurumu Genel Kuruluna gitmek suretiyle uyuşmazlığı kısa sürede ve şüpheye yer vermeyecek şekilde çözümleyerek sonuca gitmek gerekmektedir. Mahkemece  Yüksek Sağlık Kuruluna gidilmeden açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı  vekilinin    bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 3.7.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2283, Karar No: 2012/13186, Tarih: 03.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/2283 E.  ,  2012/13186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 549-1137

Dava, davalı işyerindeki çalışmaların 506 sayılı Yasanın Ek-5, 6, 7 ve 39. maddeleri kapsamında geçtiğinin tespiti ile fark primlerin geçmişe etkili olarak gecikme tazminatı ile birlikte tahsili, ayrıca tespit edilen sürelerin Yasada belirtilen yaş hadlerinden indirilerek, emeklilik işlemleri sırasında dikkate alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın kabulüne dair ilk hüküm, Dairemizin 14.04.2009 gün 2008/21903 esas 2009/7253 karar sayılı ilamıyla; “Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yaklaşımla basım işinin nitelikleri yönünden gerekli inceleme yapılarak sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin çalışma koşulları kapsamında ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşifte, işyerine ilişkin gözlemler keşif tutanağına yansıtılmadığı gibi; hükme dayanak alınan bilirkişi raporu da, konuya ilişkin mevzuatın irdelenmesi ve işyeri ortamında bulunduğu belirtilen sağlığa zararlı maddelere ilişkin soyut bilgilere yer veren içerikle düzenlenmiştir. Anılan rapor, yukarıda sayılan iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları; bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda anılan yasada sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalı şekilde ayrı ayrı inceleyip bireyselleştirme işlemini içermediği gibi; davacının çalışma koşulları ile yasanın aradığı etkenlere maruziyeti konusunda da somut irdeleme içermemektedir.

İşyeri bildirgesinin, işyerinde yapılan işin mahiyeti hanesinde, “çeşitli plastik filmler, alüminyum, selofan, opp, kağıt vb malzeme üzerine tifdruk baskı işleri, laminasyon-parafin işleri-tifdruk mürekkebi imali-pvc film imali” olarak belirtilmiş; TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen analiz raporunda ise, “200.000 M2’lik tesis alanında, gıda sektörü için film, baskılı malzeme üretimi ve laminasyon işleminin 18.000 ton/yıl üretim kapasitesi ile” yapıldığı belirtilmiştir. İşyeri, baskı öncesi hazırlık, baskı, rotosel, laminasyon parafin metalize, kesme, boyahane, alış depo, kazan dairesi, bakım ve sevkiyat bölümlerinden oluşmaktadır. Sıralanan bilgiler gözetildiğinde, öncelikle, işyerinin tümüyle mi yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazeticilik işyeri olarak niteleneceği; maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar anlamında uzman tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

Bakım bölümünde çalışan davacının işyeri özlük dosyasında yer alan bilgiler tüm içeriği ile dosyaya katıldıktan sonra; hazırlık, baskı, depo gibi tüm bölümleri gözetilerek; işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği; gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeni ile, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin insan sağlığı için tehlike sınırı ve ölçümleme yönteminin yargısal denetime elverir biçimde, dosyaya sunulan analiz raporuyla varılan sonuçlardan ayrılma gerekçeleriyle birlikte ortaya konulması gereği üzerinde durulmaksızın; basım ve gazeticilik işyerinde çalışma nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanmaya ilişkin koşullar konusunda yeterli irdeleme içermeyen bilirkişi raporu dayanak alınarak hüküm kurulması; ayrıca, yargılama giderleri içerisinde bulunan harca ilişkin kısımdan, harçtan bağışık bulunan davalı kurumun da sorumluluğuna hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.