muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17635, Karar No: 2010/17970, Tarih: 23.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/17635 E.  ,  2010/17970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar , tapuda 1947 tarih 33 sıra nolu ve 1946 tarih ve 13 sıra nolu parselleri noterde düzenlenen satış vaadi sözleşmeleri ile satın aldıklarını ileri sürerek adlarına tapuda tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama aşamasındaki ıslah dilekçesi ile de, talebini bedele dönüştürerek, fazla hakları saklı kalmak üzere 100.000 TL.nin faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tescil talebinin reddine, 100.000 TL. tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ...'dan noterde düzenlenen 20.5.1993 ve 20.12.1999 tarihli satış vaadi sözleşmeleri ile satın aldığı taşınmazların tapu devrinin verilmemesi nedeni ile bedelinin ödetilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır. Davaya konu 20.5.1993 tarihli satış vaadi sözleşmesinin davacılar ile davalı ... arasında düzenlendiği ve 2010/17635-17970

428 nolu parselde gösterilen taşınmazın 50.000 metrekarelik bölümünün satışının vaad edildiği, 20.12.1999 tarihli satış vaadi sözleşmesinin ise davacılar ile dava dışı ...arasında düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, her iki satış vaadi sözleşmesi ile satışı vaad edilen taşınmazların dava tarihi itibariyle belirlenen değerlerinden taleple bağlı kalınarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak, 20.12.1999 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinde satışı vaad edenin davalı ... olmayıp dava dışı ... olduğu ve vekaleten satıldığına ilişkin bir ibarenin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davalı bu satış vaadi sözleşmesinde taraf olmadığına ve sözleşmeden doğan hak ve yükümlülükler ile sözleşmeye ilişkin talep hakkının da sözleşmenin taraflarına ait bulunmasına göre, anılan 20.12.1999 tarihli satış vaadi sözleşmesine dayalı olarak davacının davalı ...'a karşı talep hakkının bulunmadığının kabulü gerekir. Bu nedenle davacının 20.12.1999 tarihli gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tazminat isteğinin davalıya husumet düşmediğinden diğer bir diyişle pasif husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 1.350,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11875, Karar No: 2007/2168, Tarih: 08.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11875 E.  ,  2007/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalı şirketin alacağının gerçek bir alacağı yansıtmadığını, davalı bankanın alacağının ise aracın rehniyle teminat altına alınan alacaklar kapsamında bulunmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğin savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalı şirket alacağının borçlusunun dava dışı şirket olduğu, alacağın taraflar arasındaki ticari ilişkiden kaynaklandığı ve gerçeği yansıttığı, davalı banka ile dava dışı borçlu şirket arasında akdedilmiş taşıt kredisi sözleşmesi uyarınca, bedeli paylaşıma konu araç rehninin davalı bankanın diğer alacakları için de teminat teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 8.3 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14371, Karar No: 2024/8063, Tarih: 30.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14371 E.  ,  2024/8063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/616 Esas, 2022/93 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Durma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2021/616 Esas, 2022/93 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının durmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 08.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40829 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40829 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Her ne kadar Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/02/2022 tarihli kararında yer alan "denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından sanığın adresine tebligat kanunun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarıldığı, ancak tebligatın usulüne uygun yapılmayarak tebliğ evrakının mahalle muhtarına tebliğ edildiği, sanık hakkında tebligat kanunun 21/2. maddesinde göre tebligat çıkarılmadan sanık hakkındaki denetim dosyasının denetim yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapanmasına karar verildiği, söz konusu tebligatın usulüne uygun olarak gerçekleştirilmemiş olduğu ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği" şeklindeki gerekçe ile durma kararı verildiği anlaşılmış ise de;

Somut incelemeye konu dosyada, şüpheli hakkında, 01/05/2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 29/07/2019 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, verilen kararın 30/09/2019 tarihinde "kararı 16/09/2019 tarihinde tebliğ aldım. Karara itiraz etmiyorum. İnfaza başlamak istiyorum" şeklinde kayıt ile bizzat şüpheli imzasına tebliğ edildiği, tedbirin infazı için 30/09/2019 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 01/10/2019 tarihli ve 2019/4740 DS sayılı çağrı yazısı her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun Tebligat Kanunun 21/2. maddesinde göre tebligat çıkarılmadan 21/1. maddesine göre şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, soruşturma dosyası içerisinde yer alan tedbirin infazı için Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne yazılan 30/09/2019 tarihli yazının "teslim aldım" kaydı ile şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurarak 04/10/2019 tarihinde düzenlenen Yükümlü Ön Bilgilendirme Formunu imzalayarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, bu haliyle şüphelinin tedbirin infazından haberdar olduğu ve müracaatı üzerine infazına başlanıldığının anlaşılması karşısında, erteleme süresi zarfında uyuşturucu madde kullanımına devam ettiği Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 11/02/2020 tarihli ve 291.07.03/2382 sayılı raporuyla anlaşılan sanık hakkında mahkemesince yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kamu davasının durmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüphelinin 01.05.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2019 tarihli ve 2019/37762 Soruşturma, 2019/1890 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 16.09.2019 tarihinde "kararı 16/09/2019 tarihinde tebliğ aldım. Karara itiraz etmiyorum. İnfaza başlamak istiyorum" şerhi ile Cumhuriyet Başsavcılığında tebliğ edildiği, tedbirin infazı için 30.09.2019 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlanıldığı, 01.10.2019 tarihli ve 2019/4740 DS sayılı çağrı yazısının tebliğe çıkarıldığı ve 10.10.2019 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin birinci fıkrsına göre tebligat işlemlerinin yapıldığı, şüphelinin tebliğ tarihinden önce müdürlüğe başvurarak 04.10.2019 tarihinde düzenlenen Yükümlü Ön Bilgilendirme Formunu imzalayarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 11.02.2020 tarihli yazısı ile şüphelinin uyuşturucu madde kullanımı nedeniyle tedaviye uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 25.02.2020 tarihli kararı ile denetim evrakının kapatılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına iade edilmesi üzerime erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2020 tarihli ve 2019/37762 Soruşturma, 2020/14664 Esas, 2020/10482 sayılı iddianamesi ile Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 08.02.2022 tarihli ve 2021/616 Esas, 2022/93 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, '' denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından sanığın adresine Tebligat Kanunun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarıldığı, ancak tebligatın usulüne uygun yapılmayarak tebliğ evrakının mahalle muhtarına tebliğ edildiği, sanık hakkında tebligat kanunun 21/2. maddesinde göre tebligat çıkarılmadan sanık hakkındaki denetim dosyasının denetim yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapanmasına karar verildiği, söz konusu tebligatın usulüne uygun olarak gerçekleştirilmemiş olduğu ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği'' gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının durmasına ve kararın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilerek sanık hakkında yeniden soruşturma yürütülmesi için gereğinin takdir ve ifası yönünden suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 08.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

D. Dava dosyası kapsamında göre somut olayda; şüpheli hakkında, 01.05.2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 29.07.2019 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, verilen kararın 30.09.2019 tarihinde "kararı 16/09/2019 tarihinde tebliğ aldım. Karara itiraz etmiyorum. İnfaza başlamak istiyorum" şeklinde kayıt ile bizzat şüpheli imzasına tebliğ edildiği, tedbirin infazı için 30.09.2019 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce 01.10.2019 tarihli ve 2019/4740 DS sayılı çağrı yazısı her ne kadar 10.10.2019 tarihide doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına tebliğ işlemleri yapılmış ise de ise de, soruşturma dosyası içerisinde yer alan tedbirin infazı için Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne yazılan 30.09.2019 tarihli yazının "teslim aldım" kaydı ile şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin tebligat tarihinden önce müdürlüğe başvurarak 04.10.2019 tarihinde düzenlenen Yükümlü Ön Bilgilendirme Formunu imzalayarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, bu haliyle şüphelinin tedbirin infazından haberdar olduğu ve müracaatı üzerine infazına başlanıldığı, 01.10.2019 tarihli çağrı yazısı ile amaçlanan şüphelinin Denetim Serbestlik Müdürlüğüne başvurusunun da gerçekleşmesi sebebiyle çağrı yazısı tebliğinin usulsüz olarak yapılmasının bir sonuç doğurmadığının anlaşılması karşısında, erteleme süresi zarfında uyuşturucu madde kullanımına devam ettiği Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 11.02.2020 tarihli raporuyla anlaşılan sanık hakkında mahkemesince yargılamaya devam edilerek esas hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden şartları oluşmamasına rağmen yerinde olmayan gerekçe ile kamu davasının durmasına kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2021/616 Esas, 2022/93 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/817, Karar No: 2012/10020, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/817 E.  ,  2012/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyet oranının 2/3 olduğunun tespitiyle 04/02/2005 tarihi itibariyle aylık bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının çalışma gücünün 2/3 ünü kaybettiğinin tespiti ile 4.2.2005 tarihli tahsis talebine istinaden maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, davacının 1.12.1995 tarihinden itibaren çalışma gücünün 2/3'ünü kayıp ettiğinin tespitine ve 4.2.2005 tarihli tahsis talebine istinaden, takip eden aybaşı olan 1.3.2005 tarihinden itibaren kendisine malullük aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamından; davacının 4.2.2005 tarihli tahsis talebinin, Kurumca; çalışma gücünün 2/3 ünü kaybetmediği gerekçesi ile reddedildiği, itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen 30.12.2005 tarih, 96/4155 kararda, sigortalının mevcut hastalık ve arızalara göre çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediği ve malul sayılamayacağının belirtildiği, yargılama aşamasında 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan alınan 23.11.2009 tarih, 9916 sayılı kararda; davacının % 70 oranında meslekte çalışma gücünü kaybetmiş sayılacağının belirtildiği, 29.10.2010 tarih, 11183 sayılı kararda maluliyet başlangıç tarihinin 11.12.1995 olduğunun belirtildiği, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişki giderilmeden, 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu dikkate alınarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Bu karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal Dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Öte yandan, 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun “Adli Tıp Genel Kurulunun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulunun, Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı belirtilmiştir. Bu durumda, davalı Kurum vekilinin Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu’nun raporuna itirazı da dikkate alınarak, YSK raporu ile Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu raporu arasındaki açık çelişkinin giderilmesi için, 28.06.1976 gün ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan görüş alınması gerekir.

Yapılacak iş, H.G.K'nun 5.2.2003 gün ve 2003/21-23 esas, 56 Karar sayılı kararında da açıkça belirtildiği şekilde, somut olayda Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 30.12.2005 tarih, 96/4155 sayılı raporu ile 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 23.11.2009 tarih, 9916 sayılı raporu arasındaki maluliyet oranına ilişkin çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulu'ndan alınacak rapor ile giderilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Yapılacak iş, H.G.K'nun 5.2.2003 gün ve 2003/21-23 esas, 56 Karar sayılı kararında da açıkça belirtildiği şekilde, somut olayda Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 30.12.2005 tarih, 96/4155 sayılı raporu ile 3. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 23.11.2009 tarih, 9916 sayılı raporu arasındaki maluliyet oranına ilişkin çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulu'ndan alınacak rapor ile giderilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3311, Karar No: 2013/4482, Tarih: 26.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3311 E.  ,  2013/4482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : HAZİNE, ...

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün adına tescili istemiyle, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile 15.03.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 10.717,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar Hazine ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. TMK'nın 713. maddesinin 3. fıkrası hükmüne göre; tescil davasının Hazinenin yanında ilgili kamu tüzel kişilerine karşı açılması gerekir. Dava konusu taşınmazın kuzeyinde Ağrı-Doğubeyazıt karayolunun bulunduğu yapılan keşif sonucu anlaşılmış; ancak Karayolları Genel Müdürlüğü davada yer almamıştır. Taraf teşkili kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece kendiliğinden gözetilmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilmesi yasaya aykırıdır. Diğer taraftan, dava konusu taşınmaz, 1984 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, dere yatağına yakın olması nedeniyle tapulama harici bırakılan yerlerden olup davacı vekili, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenlerine dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Böyle bir yerin emek ve masraf sarfı suretiyle imar-ihya işlemlerinin tamamlanarak tarıma elverişli hale getirilmesini müteakip, kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri ile TMK'nın 713. maddesine hükümlerine göre kazanılması mümkündür. Ancak mahkemece uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından yararlanılmadığı gibi Tapu Müdürlüğünden fen bilirkişisi tarafından düzenlenen haritanın bir örneği eklenerek çekişmeli taşınmaz hakkında çifte tapu oluşmasının önüne geçilmesi için başkaca dava açılıp açılmadığı sorulmamış, davacının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince aynı çalışma alanı içinde belgesizden taşınmaz edinip edinmediği ve taşınmazın imar planına alındığı tarih araştırılmamış; taşınmazın güney sınırında Murat Nehri bulunmasına rağmen kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi gerektiği düşünülmemiştir. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşabilmek için öncelikle Karayolları Genel Müdürlüğü'nün davaya katılımı sağlanmalı, varsa delilleri getirtilmeli, bundan sonra Tapu Müdürlüğünden fen bilirkişisi tarafından düzenlenen

../...

2013/3311 - 2013/4482 SAYFA : 2