muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3002, Karar No: 2012/10249, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3002 E.  ,  2012/10249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İhtisas Mahkemesi

Alacak hukukuna ilişkin davada ... 3. Asliye Ticaret ve ... 1. ... İhtisas Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kara taşımacılık sözleşmesinden kaynaklanan, alacağın tahsili istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce, uyuşmazlığın deniz taşımacılığından kaynaklanması nedeniyle deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 1. ... İhtisas Mahkemesi ise, davanın deniz taşımacılığıyla ilgisinin bulunmadığı, kara taşımacılığı ile ilgili taşıyıcı firma aleyhine açıldığı gerekçesiyle görevsizlik yönünden hüküm kurmuştur.

6762 sayılı TTK.’nun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih, 5136 sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “İş durumunun gerekli kıldığı yerlerde ....’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığı’nca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere ... İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin .... tarafından belirleneceği” hükmü getirilmiştir.

TTK.’na eklenen metinden de anlaşılacağı gibi, TTK.’nun 4. kitabında yer alan 816 ilâ 1262. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve kurulması halinde ... İhtisas Mahkemesinde, yahut bu davalara bakmakla görevli asliye mahkemelerinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

Somut olayda, ticari emtianın, dava dışı ... İşletmeleri A.Ş. 'ye ait gemide çıkan yangın nedeniyle telef olduğu iddia edilmiş ise de, taraflar arasındaki uyuşmazlık, uluslararası karayolu taşımacılık sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, sözleşmeye aykırılık nedeniyle mal bedelinin tahsili istenmektedir. Dava konusu uyuşmazlıkta, TTK.’nun dördüncü kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağının bulunmamasına göre, davanın ilk açıldığı ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4715, Karar No: 2018/4723, Tarih: 27.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4715 E.  ,  2018/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen nüfus kaydı bilgilerine göre Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 kesinleşme tarihli ve 2014/60 Esas, 2016/153 Karar sayılı ilamı uyarınca düzeltilmiş yaşına istinaden kayden 02.06.1997 doğumlu olup kovuşturma evresinde istinabe yoluyla ifadesinin alındığı 14.01.2013 tarihli duruşmada on beş yaşını tamamlamış bulunan mağdurenin, sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7079, Karar No: 2008/9601, Tarih: 06.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7079 E.  ,  2008/9601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından 30.09.2006 vade tarihli 10.000,00-YTL. bedelli ve 30.10.2006 vade tarihli 20.000,00-YTL. bedelli bonolara dayalı olarak borçlular L. S. ve E. A. hakkında kambiyo senetlerine mahsus yol ile icra takibine geçildiği anlaşılmaktadır.

Borçlular vekili İcra Mahkemesine başvurusunda, 30.10.2006 vade tarihli 20.000,00-YTL. bedelli bonodaki imzaların müvekkillerine ait olmadığını belirterek imzaya itiraz ettiği, 30.09.2006 vade tarihli 10.000,00-YTL. bedelli bonoda ise borçlu E. A.’ın imzasının bulunmadığı ve bu senedin borçlu L. S.’a zorla imzalatıldığını ileri sürerek borca itiraz ettiği görülmüştür.

Mahkemece 30.10.2006 vade tarihli 20.000,00-YTL. bedelli bono yönünden yaptırılan imza incelemesi sonucu Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporda imzaların borçlulara ait olmadığı belirlenmiştir.

Takip dayanağı 30.09.2006 vade tarihli 10.000,00-YTL. bedelli bonoda ise borçlu E. A.’ın keşideci veya kefil(aval veren) sıfatının bulunmayıp anılan bono nedeniyle adı geçen borçlunun sorumluluğu yoktur.

İİK’nun 169. ve sonraki maddelerinde, borca itiraz halinde bu itirazın inceleme yöntemi ve itirazın haklı kabul edilebilmesi için zorunlu belgelerin nelerden ibaret olduğu gösterilmektedir. Borçlu L. S., 30.09.2006 vade tarihli 10.000,00-YTL. bedelli bonodaki imzanın tehdide dayalı olarak atıldığını beyan etmiştir. Borçlu L. S.’un anılan bononun cebir ve tehditle imzalatıldığına ilişkin iddiaları genel mahkemede yargılamayı gerektiren bir husus olup dar yetkili icra tetkik merciinde incelenemez. Adı geçen borçlu anılan bono yönünden borca itirazını İİK. nun 169/a maddesinde belirtilen nitelikte bir belge ile ispatlayamadığına göre borca itirazının reddi gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda Mahkemece, borçluların 30.10.2006 vade tarihli 20.000,00-YTL. bedelli bonoya yönelik imzaya itirazlarının ve borçlu E. A.’ın  30.09.2006 vade tarihli 10.000,00-YTL. bedelli bonoya ilişkin borca itirazının kabulü ile borçlu L. S.un anılan bono yönünden borca itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde her iki borçlu yönünden de takibin tamamının iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Kabule göre de; İİK.nun 170/3.maddesine göre tetkik mercii aynı kanunun 68/a maddesine göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı kanaatine varırsa itirazın kabulü birlikte takibin durdurulmasına karar verir.

Kabule göre de; İİK.nun 170/3.maddesine göre tetkik mercii aynı kanunun 68/a maddesine göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı kanaatine varırsa itirazın kabulü birlikte takibin durdurulmasına karar verir.

Somut olayda, Mahkemece 30.10.2006 vade tarihli 20.000,00-YTL. bedelli bonoya yönelik borçluların imzaya itirazı  kabul edildiğine göre yukarıda belirtilen  madde hükmüne aykırı olarak anılan senet konusu alacak yönünden takibin durdurulması yerine takibin iptaline yönünde hüküm tesisi doğru değildir.

Yine borca itiraz yönünden uygulanması gereken İİK.nun 169/a-6.maddesi hükmüne göre; “borçlunun itirazının icra mahkemesince esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde kötü niyeti veya ağır kusuru bulunan alacaklı, takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir.”

İmzaya itiraz açısından uygulanması gereken İİK. nun 170/4. maddesine göre ise senedi takibe koymada kötü niyetli veya ağır kusuru bulunduğu taktirde  alacaklının takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak  üzere tazminatla sorumlu tutulabileceği hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece anılan madde hükümlerine aykırı olarak karar yerinde gerekçesi açıklanmadan % 20 oranı aşılmak suretiyle   % 40 tazminata hükmedilmesi yasaya uygun görülmemiştir.

Öte yandan borçlular tarafından imzaya itiraz edilen alacak aynı belgeden kaynaklandığı ve itirazları da aynı sebebe dayandığından her iki borçlu yararına tek bir icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken alacaklının ayrı ayrı icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulması yerinde değildir..

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/957, Karar No: 2007/855, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/957 E.  ,  2007/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair, ... 11.İcra Mahkemesinin 29.03.2006 tarihli ve 2005/3611 esas, 2006/1538 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın ... 11.İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, ... 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2006 tarihli ve 2006/374 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile; sanık hakkında dosya kapsamına göre; ... 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13.02.2007 gün ve 7032 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 05.03.2007 gün ve K.Y.B.2007/31438 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; ... 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, ... 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın ... 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu'nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanunu'nda da itirazı inceleyecek Ağır CezaMahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2006 tarih ve 2006/374 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9774, Karar No: 2012/3239, Tarih: 13.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/9774 E.  ,  2012/3239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları H.. H.. yönünden yerinde değil ise de;

Ş.. E.. yönünden incelendiğinde;

İİK’nun 127.maddesine göre; satış ilanının birer  sureti, borçluya ve alacaklıya ve taşınmazın tapu siciline kayıtlı bulunan alakadarların tapuda kayıtlı adresleri varsa bu adreslerine tebliğ olunur. Adresin tapuda kayıtlı olmaması halinde ayrıca, adres tahkiki yapılmaz, gazetedeki satış ilanı tebligat yerine geçer.

Somut olayda şikayetçi malik Ş.. E..’un taşınmazın satışına ilişkin resmi satış senedinde geçen “ Mahallesi, .. Sokak ... No:.  ..” adresine gönderilen satış ilanı tebligatının muhatabın gösterilen adresten ayrıldığı ve yeni adresi de bilinmediğinden 24.03.2010  tarihinde tebliğ edilmeksizin iade edildiği ve  bu durumda satış ilanı tebligatının adı geçen ilgilinin Tapuda geçen bu adresine TK’nun 35.maddesine göre tebligat yapılması gerektiği halde bu husus yerine getirilmeksizin satışın yapılması yukarıda açıklanan yasa hükmüne aykırıdır. Mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken adı geçen şikayetçinin birleşen ihalenin feshi davasını da kapsar biçimde  istemin tümden reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle şikayetçi Şule Erdoğmuş yönünden  İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10683, Karar No: 2009/14839, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/10683 E.  ,  2009/14839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı TC Başbakanlık GAP İdaresi Başkanlığında geçici işçi statüsünde çalıştığını çalışmalarının devamı sırasında, 2006 yılında hamilelik-doğum nedeni ile 09.08.2006-26.08.2006 tarihleri arasında hastalık nedeniyle oluşan geçici iş göremezlik süresi ile 18.10.2006-31.12.2006 tarihleri arasında kalan ve yasal doğum izninde geçen sürelerin, çalışmış gibi sayılan sürelerden olduğunun ve bunun da 5620 sayılı Yasa'nın geçici 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince 2007 ve devamı yıllarda çalışılacak süreye dahil edilmesi gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, istemin kabulü ile davacının 2006 yılı içinde davalı ... idaresinde zorunlu olarak çalışılamayan sürenin aynı yıl içindeki fiili çalışma süresine eklenmesi ile 2006 yılı çalışma süresinin ve 2007 yılı ve izleyen yıllarda geçici işçi pozisyonunda istihdam edilmesi gereken sürenin 342 gün olarak tespitine dair hüküm kurulmuş ise de varılan bu sonuç aşağıdaki yönler gereği doğru değildir.

Davanın yasal dayanağı, 04.04.2007 gün ve 5620 sayılı "Kamuda geçici iş pozisyonlarında çalışanların sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçirilmeleri, geçici işçi çalıştırılması..." Kanunun geçici 1.maddesi ile 4857 sayılı Yasa'nın 74. maddesidir. 5620 sayılı Yasa'nın geçici 1. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında "...Bu kanunun 1. maddesinde belirtilen şartları taşımadıkları için sürekli işçi kadrolarına veya sözleşmeli personel statüsüne geçişi yapılamayan ve bu kanunun 3. Maddesi kapsamına girmeyen geçici işçiler, ilgili idare, kurum ve kuruluşlarca bir mali yılda 6 aydan az olmak üzere ve bu kanunun 3. maddesinde belirtilen usule göre vizesi yapılacak geçici iş pozisyonlarında çalıştırılmaya devam olunabileceği,sözleşmeli personel statüsüne geçmeyi kabul etmeyenlerin 2006 yılındaki çalışma sürelerini aşmamak kaydıyla bu kanunun 3. maddesinde belirtilen usule göre vizesi yapılacak geçici iş pozisyonlarında istihdam edilmeye devam olunacağı bildirilmiştir.