muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6258, Karar No: 2016/7283, Tarih: 14.06.2016

Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise, bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki, İBK. ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK.’nun 381-389. maddelerinde (6100 sayılı HMK. m. 294-297), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK.’nun 388. maddesinde (HMK. m. 297/II); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 14.10.2014 tarihli kısa kararda sadece "Davalı ... şirketine karşı açılan davanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmesine, diğer davalılar yönünden ıslah edilen maddi tazminat davasının kabulü ile, manevi tazminat davasının kabulü ile, hükmolunan tazminatın davalılardan müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine" denildiği halde, gerekçeli kararda "maddi ve manevi tazminat davalarının kabulü ile; ... için 32.298,43 TL, ... için 18.747,35 TL destek tazminatının, davacı ... ve ... için ayrı ayrı 20.000 TL, davacılar ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline" şeklinde hüküm tesis olunduğu görülmektedir. Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalılar ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalılar ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... vekili ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17376, Karar No: 2015/30052, Tarih: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/17376 E.  ,  2015/30052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2014

NUMARASI : 2013/766-2014/187

DAVA : Davacı, ek ödeme ve denge tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının Türk Telekom A.Ş. .... İl Telekom Müdürlüğü Erişim Şebeke Müdürlüğü'nde 399 sayılı KHK'ya bağlı sözleşmeli statüde Şef Teknisyen olarak görev yapmakta iken Türk Telekomünikasyon A.Ş.'nin özelleşmesi sonucunda 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi ve 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi uyarınca davalı şirket tarafından 27.08.2008 tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildirimde bulunulduğu 26.11.2008 tarihinde de Kültür ve Turizm Müdürlüğüne atamasının yapılarak göreve başladığı, ek ödeme ve tazminatlarının ödenmediği, maaş nakil ilmühaberinin yanlış bildirimde bulunulduğu, ek ödeme ve denge tazminatlarının tahsili istemiştir.

Davalı, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, davanın yasal koşullarının oluşmadığını, davacının kurumları ile ilişiğinin kalmadığından davayı şu anda çalışmış olduğu kuruma yöneltmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporunda belirtilen miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür. Ancak, davacının maaşına esas olmak üzere bildirilen net ücrete 2008 yılı tekniker ünvanları için belirlenen ek ödeme oranlarının eklenmesi gerektiğinin tespiti şeklinde hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; hüküm fıkrasının belirsizlik içerdiği anlaşılmıştır. Hüküm fıkrasında, davacının 2008 yılı Kasım ayı maaşına esas olmak üzere; yeni maaş nakil il muhaberine eklenmesi gereken 136,85 TL ek ödeme miktarının açık olarak belirtilmemesi hatalı olmuştur. Bu durum bozma sebebi ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasında 1. bendinin çıkarılarak; yerine,

“Davacının maaşına esas olmak üzere bildirilen net ücrete 2008 yılı şef teknisyen ünvanları için belirlenen ek ödeme oranlarının eklenmesi gerektiğinin tespiti ile,

Yeni maaş nakil ilmuhaberinin, net ücrete 136,85 TL ek ödemenin eklenerek yeniden düzenlenmesi gerektiğinin tespitine,

SONUÇ: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasında 1. bendinin çıkarılarak; yerine,

“Davacının maaşına esas olmak üzere bildirilen net ücrete 2008 yılı şef teknisyen ünvanları için belirlenen ek ödeme oranlarının eklenmesi gerektiğinin tespiti ile,

Yeni maaş nakil ilmuhaberinin, net ücrete 136,85 TL ek ödemenin eklenerek yeniden düzenlenmesi gerektiğinin tespitine,

3.765,71 TL ek ödemeler tutarının ıslah ile arttırılan kısımları için ıslah tarihinden, kalan miktarlar için ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” fıkrasının yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15068, Karar No: 2010/27374, Tarih: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15068 E.  ,  2010/27374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediye aleyhine yapılan takipte, belediyeye ait bir kısım taşınmazların tapu kayıtları üzerine haciz konulmuştur. Belediye vekili, 5393 Sayılı Yasanın 15.maddesine ve kamu hizmetine tahsis kararına dayalı olarak hacizlerin kaldırılması için icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece, belediyenin bütçe kararnamesinde gayrimenkullerin kamu yararına tahsis edildiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesine göre, belediye vergi ve resimleri ile belediyenin kamuya tahsis edilmiş ve akar olmayan taşınır ve taşınmaz malları haczolunamaz. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece haciz konan gayrimenkullerin tapu kayıtları celp edilerek, gerektiğinde bilirkişi aracılığı ile mahallinde keşif de yapılarak, kamu hizmetinde fiilen kullanılıp kullanılmadıklarının araştırılması, kullanıldıklarının tesbiti halinde (bu olgu belirlendiği takdirde) haczedilemeyecekleri nazara alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9169, Karar No: 2015/12462, Tarih: 19.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/9169 E.  ,  2015/12462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında kısa kararda, sabıkalı geçmişi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, karar gerekçesinin son paragrafında “...hükmolunan cezaların; adli para cezası ile iki yılın altında kalan kısa süreli hapis cezası olması, müsadere kararı ile aynen iade, suçtan önceki hale getirme ya da tazmin suretiyle giderilecek bir zararın kalmaması, sanığın adli sicil kayıtları itibarıyla daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkum edilmemiş olması, kişilik özellikleri itibarıyla sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat hâsıl olduğundan 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,” şeklindeki ibare yazılarak kısa karar ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunmuşsa da; sanığın engel adli sicil kaydının olmasına kısa kararın asıl kabul edilmesi gerektiği dikkate alınarak CMK'nın 231.maddesinin uygulanmaması sonuç itibarıyla doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Güvenlik tedbirlerine ilişkin kazanılmış hakkın olmayacağı dikkate alınarak, sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. madde ve fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarının anılan kanun ve maddenin 3. fıkrası da dikkate alınarak infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi ile Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun ayrı ayrı katılan olarak kabul edildiği gözetilmeden vekalet ücretinin müdahil kuruma verilmesine denilerek infazda tereddüt oluşturulması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesi uyarınca; hükümden

vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.200 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine,” ibaresinin eklenmesine ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25479, Karar No: 2015/7345, Tarih: 08.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25479 E.  ,  2015/7345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/08/2014

NUMARASI : 2014/112-2014/367

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsurun %120 oranında olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırma bedelinin eksik tespit edilmesi,

2-Kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme yılı 2014 yılı olduğu halde 2013 yılı esas alınarak bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20157, Karar No: 2016/9667, Tarih: 16.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/20157 E.  ,  2016/9667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .... İlçesi ...Köyü 135 ada 28 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş, davacı idare vekili duruşma talebinde bulunulmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve davalı vekilinin duruşma isteminin miktar itibariyle reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyleki;

...-2942 sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu nedenle mahkemece .... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden dava tarihi (değerlendirme yılı) olan 2011 yılı itibarıyla münavebeye ve değerlendirmeye alınacak ürünlerin sulu şartlardaki verilerini gösterir (üretim giderlerini de kalem kalem ayrıntılı olarak gösterir) cetvel getirtilerek ve taşınmazın Kızılırmak yatağı içinde olması nedeniyle niteliği sulu arazi olarak kabul edilip bu niteliğine uygun ürün münavebesi alınarak ve Yargıtay uygulamaları gereği sulu tarım arazisi olması nedeniyle %... kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle değer belirlemek gerekirken bu esaslara uygun değerlendirme yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi,

...-Dava konusu taşınmazın üzerinde kullanıma hazır hale getirilmiş çakıl veya kum olup olmadığı, varsa bunlara idarece el konulup konulmadığı araştırılarak bunların bedelinin de tespit edilen kamulaştırma bedeline ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

...-Dava konusu taşınmazın üzerinde kullanıma hazır hale getirilmiş çakıl veya kum olup olmadığı, varsa bunlara idarece el konulup konulmadığı araştırılarak bunların bedelinin de tespit edilen kamulaştırma bedeline ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33853, Karar No: 2014/35717, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33853 E.  ,  2014/35717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/343-2014/1011

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisindeki belgelerden, davacının sendika üyelik kaydı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinin alt işverene 16.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; bu belge ekinde Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013- 31.12.2014 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin bir örneğinin de dava dışı alt işverene tebliğ edildiğini gösterir belge bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesi “Toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih ile iş yerine tebliğ edildiği aya kadar geçen süre için ödenecek farkların tutarı iş bu kararın iş yerine tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde iki eşit taksitte ödenir ” yönünde düzenleme içermektedir. Bu durumda Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013-31.12.2014 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin, dava dışı alt işveren olan M. Tıbbi Tek. Mak. ve Sağ. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tebliğ edildiği tarihi gösterir evrakın denetlenmesi gerekmektedir.

2-Ayrıca, mahkeme seri nitelikte görülerek karara bağlanan ve temyiz incelemesi yönünden Dairemize gönderilmiş bulunan seri dosya davacılarından bir kısmının hastanenin çeşitli acil servislerinde görev yaptıkları görülmektedir.

Davacı tarafça dosya içerisine ibraz edilen ilgili Yüksek Hakem Kurulu kararı örneğinin incelenmesinde, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinin Bulaşıcı Hastalık ve Risk Primi başlığını taşıdığı ve “Röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara fiilen çalışılan günler için 2,00-(iki)TL/Gün bulaşıcı hastalıklar ve risk pirimi verilir." yönünde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine ibraz edilen bu belge örneğinde; 30. madde de yer alan santral kelimesinden sonra el yazısı ile madde metnine acil servis eklemesi yapıldığı ancak eklemeye ilişkin imza ve paraf bulunmadığı tespit edilmiştir. Toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, acil servis ibaresinin bulunup bulunmadığı hususun denetlenmesi açısından Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararının bir örneğinin de ilgili kuruldan temin edilerek dosyalara eklenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirlenen eksikliklere ilişkin belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1047, Karar No: 2014/3517, Tarih: 16.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1047 E.  ,  2014/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, 6136 sayılı Yasaya muhalefet.

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a) Maktül ...'ı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 53/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3, 63. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b) Maktüle ...'i kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 53/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3, 63. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

c) Ruhsatsız silah taşımak suçundan; 6136 sayılı Yasanın 13/2, 5237 sayılı TCK'nun 53/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3, 63. maddeleri gereğince Beş yıl hapis ve 450.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

2- Sanık ... hakkında;

a) Maktüle ...'in kasten öldürülmesine yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 39/2-a, 53/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3, 63. maddeleri gereğince on yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b) Maktül ...'ın kasten öldürülmesine yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 39/2-a, 53/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3,

63. maddeleri gereğince on yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

3- Sanık ... hakkında;

a) Maktüle ...'in kasten öldürülmesine yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 39/2-a, 53/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3, 63. maddeleri gereğince on yıl hapis cezaıs ile cezalandırılmasına.

b) Maktül ...'ın kasten öldürülmesine yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 39/2-a, 53/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3, 63. maddeleri gereğince on yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz kapsamına göre, sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'ı kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ... hakkında maktuller ... ve ...'ı kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

b) Maktül ...'ın kasten öldürülmesine yardım etmek suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 39/2-a, 53/2, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3, 63. maddeleri gereğince on yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz kapsamına göre, sanık ... hakkında maktuller ... ve ...'ı kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ... ve ... hakkında maktuller ... ve ...'ı kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ...,... ve ...'ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta, haksız tahrikin varlığına, sanıklar... ve ... müdafiilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bentlerin, “Sanığın, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” olarak değiştirilmesine; karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN ve sair yönleri usul ve yasaya uygun olup, kısmen re’sen de temyize tabi bulunan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 16/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 19/06/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.