muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13100, Karar No: 2010/14259, Tarih: 17.12.2010

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın yeterli olmadığı görülmektedir. Şöyle ki; davalı köy, dosyaya sunduğu 13.12.1996 tarihli delil listesinde civar köyden tanıklarının isimlerini bildirmiş, ancak bu tanıklar dinlenmemiştir. Diğer taraftan, düzenlenen krokide 101 ada 147 sayılı parsel içerisindeki bir kısım bölümde davalı köye ait olduğu bildirilen mezarlık ve su kaynağı gibi yerler işaretlendiği halde, bunların hangi sebeple davacı köye ait kabul edildiği karar yerinde gösterilmemiş, tanıklardan da bunun nedeni sorulmamıştır. Bunların dışında davacı köy, 101 ada 147 sayılı parselde bir kısım yer için dava açmıştır. Mahkemece, orta yerde kısmi dava varken talep dışına çıkılarak 147 sayılı parselin tamamında davacı köy yararına kullanma hakkının varlığının kabul edilmesi HUMK’nun 74.maddesinde hükme bağlanan taleple bağlılık kuralına uygun düşmez.

Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12328, Karar No: 2010/12145, Tarih: 24.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/12328 E.  ,  2010/12145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, TAZMİNAT VE ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, iştirak halinde mülkiyete konu 3 parsel sayılı taşınmazı özürlü kardeşlerine bakım karşılığı davalının kullanımına bıraktıklarını, davalının sonradan bakım borcunu yerine getirmediğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı,davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise; taşınmaza davacıların rızası ile yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar karşılığı 6.000,00.-TL nin 2000 tarihinden itibaren yasal faizi ile, ayrıca özürlü kardeşlerine yaptığı bakım masrafları karşılığı 5.000,00.-TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tazminini istemiştir.

Mahkemece, davalının müdahalesinin haksız olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, karşı dava ise tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, kaşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mahkemece kısa kararda “ … 500,00 TL ecrimisilin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karşı davanın kabulü ile 2.250,00 şer TL davacılardan alınıp karşı davacıya verilmesine, dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına, karşı davacının diğer bütün taleplerin reddine” karar verildiği; gerekçeli kararda ise ecrimisile 2.1.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faize hükmedildiği ve karşı davada hükmedilen tazminat dışında diğer istekler hakkında bir hüküm kurulmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4714, Karar No: 2024/4369, Tarih: 17.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4714 E.  ,  2024/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2187 E., 2023/1787 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/446 E., 2021/194 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...’ün sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, davalı Kuruma ait Altındere Tarım İşletmesini tarımsal faaliyette bulunmak üzere ihale ile kiraladığını, diğer davalı ... ile işbirliği içinde olan davalı Kurum bürokratlarının komploları, cebir, tehdit, korkutmaları ve hileleri ile kiraladığı işletmeyi devre zorlandığını ve devir sözleşmesini imzalamak zorunda kaldığını, zorlama ve korkutma ile imzaladığı devir sözleşmesinin iptali ve bu yüzden uğradığı zararların tazmini için açtığı davanın Ankara 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/342 E., 2014/71 E sayılı kararı ile reddedildiğini, temyiz talebinin Yargıtay (Kapatılan) 6. Hukuk Dairesinin 11.10.2014 tarihli ve 2014/7545 E., 2014/11332 K sayılı kararıyla reddedildiğini, karar düzeltme talebinin de aynı Dairenin 15.09.2015 tarihli ve 2015/2119 E, 2015/207 K. sayılı kararıyla reddedilerek kararın kesinleştiğini, Yargıtayın bu kararına katılan kimi üyelerin Fetö üyesi olmaktan tutuklanarak Yargıtay üyeliklerinin düşürüldüğünü ileri sürerek; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 375/1 (ç) ve (h) bendinde belirtilen yargılamanın iadesi sebepleri gerçekleştiğinden, Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve kesinleşen 13.02.2014 tarihli davanın reddi yolundaki kararın yargılamanın iadesi yoluyla kaldırılmasına, dava konusu devir sözleşmesinin iptaline ve bu yüzden uğradığı zararın tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı TİGEM vekili; yargılamanın iadesi sebeplerinden hiçbirinin somut olayda gerçekleşmediğini, davacının iddialarının tamamen soyut, yasal bir delile dayanmayan, varsayımsal iddialar olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1. Davalı TİGEM vekili; yargılamanın iadesi sebeplerinden hiçbirinin somut olayda gerçekleşmediğini, davacının iddialarının tamamen soyut, yasal bir delile dayanmayan, varsayımsal iddialar olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; devir sözleşmesine ilişkin sonradan elde edilen bir belgenin yargılanmanın iadesi sürecinde sunulamadığı, davanın tarafları ya da dava dışı kişilerin hileli bir davranışta bulunduğuna ilişkin ceza kovuşturmasıyla da tespit edilebilen bir durumun ileri sürülmediği, davacı tarafından 6100 sayılı Kanun’un 375 inci maddesinde belirtilen nedenlerden herhangi birinin varlığının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; yargılamanın iadesi sebeplerinin mevcut olduğunun tüm dosya kapsamıyla ispatlandığını, kira devir sözleşmesinin korkutma ile gerçekleştiği olgusunun ispatı için tanıklarının dinlenilmediğini, davalı hakkında terör örğütleriyle bağlantısına dair soruşturmalar olduğunu, müvekkili aleyhine neticelenen söz konusu kararlar altında imzası bulunan Yargıtay üyelerinden bazılarının örgüt üyeliğinden tutuklandığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; devir sözleşmesine ilişkin sonradan elde edilen bir belgenin dosyaya ibraz edilemediği, davanın tarafları ve dava dışı kişilerin karara tesir eden hileli davranışta bulunduğuna ilişkin ceza kovuşturması ile de tespit edilebilen bir durumun davacı tarafça ileri sürülemediği, davalılara yönelik FETÖ-PYD soruşturmalarının davacı tarafın şikayeti üzerine başlatıldığı ve henüz sonuçlanmadığı, sonuçlanmış olsa dahi yargılamanın iadesi sebeplerinden herhangi birine nasıl dayanak olacağı husunun açık olmaması karşısında Mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesinde sınırlı olarak sayılan hallerden hiçbirisine uymayan istemin reddine karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesi

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargılamanın iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 375 inci maddesi

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa yukarıda yer verilen kanun maddesinin doğru şekilde uygulandığı, davacının ileri sürdüğü yargılamanın iadesi sebeplerine dair somut bir delil sunmadığı, buna bağlı olarak yargılamanın iadesi isteminin koşullarının eksik olması nedeniyle davanın reddedildiği anlaşılmakla, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

28.000,00 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı Kuruma verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4129, Karar No: 2012/4702, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4129 E.  ,  2012/4702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1975, Karar No: 2014/4783, Tarih: 09.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1975 E.  ,  2014/4783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12748, Karar No: 2023/8311, Tarih: 01.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/12748 E.  ,  2023/8311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/826 E., 2022/294 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 ... Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2020/139 Esas, 2021/121 ... Kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/826 Esas, 2022/294 ... Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.05.2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanıkların olağan bankacılık işlemleri nedeniyle cezalandırılmalarının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Mevcut Bank Asyada hesap açma işlemlerinin sanıklar tarafından gerçekleştirilmediğine, sanıkların o tarihlerde Çemberlitaş firmasının ortağı bulunduklarına, hesap açılış işlemlerinin de Çemberlitaş firmasının yetkilisi bulunan M.P. isimli şahıs tarafından sanıkların haberi ve talimatı olmadan gerçekleştirildiğine,

3. Sanıkların o tarihlerde başka bankalarda da hesapları ve hesaplarında mevcut mevduatlarının bulunduğuna, sanıkların bu hesaplarından Bank ... hesabına bir para aktarımı, orada ki paraların Bank ... hesabına aktarılması gibi bir durumun hiçbir şekilde söz konusu olmadığına,

3. Sanıkların o tarihlerde başka bankalarda da hesapları ve hesaplarında mevcut mevduatlarının bulunduğuna, sanıkların bu hesaplarından Bank ... hesabına bir para aktarımı, orada ki paraların Bank ... hesabına aktarılması gibi bir durumun hiçbir şekilde söz konusu olmadığına,

4. Sanıkların suç tarihinde ortağı oldukları şirkette temsil ve imza yetkilerinin bulunmadığına, bu halde yetkili olmadıkları dönemlere ilişkin şirket işlemlerinden sorumlu tutulmalarının hukuka aykırı olduğuna,

5. Çemberlitaş İnşaat şirketinin Bank ... nezdindeki hesap işlemlerinin tamamen ticari faaliyetlerinden kaynaklı olduğuna,

6. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanıklarının eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 ... Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Oluş, iddia, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünün 14.01.2020 tarihli Bank ... Hesap İnceleme Raporu, 06.03.2021 tarihli bilirkişi raporu, sanıkların savunmaları, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanıkların banka hesap kayıtları incelendiğinde, aksi kanıtlanamayan savunmalarının aksine, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütsel amaçla ve örgüte yarar sağlamak saikiyle örgütle iltisaklı Bank Asyaya para yatırdıkları ve katılım hesabı açtıklarına yönelik her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetlerine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanıkların silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/826 Esas, 2022/294 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 28. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.