muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8447, Karar No: 2017/4040, Tarih: 25.09.2017

Sanık ... hakkında yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın oluşa uygun olarak kabul edilen "yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama" suçunun hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 89. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 255. maddesinin "nüfuz ticareti" başlığı altında yeniden düzenlenerek suçun esaslı unsurlarında değişiklik yapılması karşısında, yeni düzenlemeler ve unsurlarının oluşması durumunda dolandırıcılık fiili de değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri lüzumu,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Suç tarihinde ... Bozkurt Meslek Yüksek Okulu muhasebe bölümünde öğrenci olan sanık ...'in ticari matematik dersinden kopya çekerken yakalanması ve hakkında tutanak tutulması sonrası dersin öğretim görevlisi tarafından sınav kağıdının değerlendirilmesi sonucunda; suç tarihinde yürürlükte bulunan ... önlisans, lisans eğitim-öğretim ve sınav yönetmeliği hükümlerince dersten geçmeye elverişli olmayan F3 notu verilmesi, bu notun öğretim görevlisi tarafından bilgisayar kayıtlarına girilmesi, devamında ...'in kopya işlemi nedeniyle başarısız olduğu derse ilişkin bilgi almak amacıyla okulu araması sonrası aynı okulda görevli sanık ...'ın durumdan haberdar olması üzerine ...'in kullandığı cep telefonuna 500 TL göndermesi halinde tek ders sınavına girmeyeceğini belirtmesi, tarafların anlaşması sonrası ...'ın görev ve yetkisi dahilinde olmamasına rağmen ...'in F3 olan notunu 2007 yılı yaz okulu ders başarı not listesinde yukarıda anılan yönetmelik hükümlerinde geçer not olan C olarak düzeltip, dersin öğretim görevlisi yerine imzasına benzetmek suretiyle paraf etmesi, düzeltmeye dair bu işlemin okul yönetim kurulunun 10/09/2007 tarih ve 11 sayılı kararıyla kabul edilip işleme konularak ...'in mezun edilmesine dair karar verilmesi şeklinde gerçekleştiği anlaşılan olayda; sanığın eyleminin diğer sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçuna iştirak niteliğinde olduğu gözetilip mahkumiyeti yerine, yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ile sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6812, Karar No: 2024/9065, Tarih: 23.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6812 E.  ,  2024/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2945 E., 2024/223 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/250 E., 2023/95 K.

Taraflar arasındaki grev oylamasına itiraz istemine ilişkin açılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Somut uyuşmazlıkta grev oylamasına itiraz istemine ilişkin açılan davada Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 61 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında açılan davalarda verilen kararlar yönünden, İlk Derece Mahkemesince kesin olarak karar verileceğinden, istinaf ve temyiz yoluna başvurulamaz.

Bu durumda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi kararı kesin nitelikte olduğundan Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalı ise de bu durum sonuca etkili görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6915, Karar No: 2022/3608, Tarih: 01.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/6915 E.  ,  2022/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kısmen kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 09/04/2019 tarih 2019/İHK-3766 sayılı itirazın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; davalı tarafından genişletilmiş kasko sigorta poliçesi ile sigortalı davacıya ait ... plakalı aracın 10/04/2018 tarihinde aniden alev alması sebebiyle hasarlandığını belirtilerek fazlaya dair talep hakkı saklı tutularak 87.215,36 TL bakiye araç hasar bedelinin davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; başvuranın talebinin kısmen kabulüne, 84.040,90 TL tazminatın 07/05/2018 tarihinden itibaren işleyecek avans faiz ile başvurana ödenmesine karar verilmiş; karara karşı davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince; davalının itirazının kabulüne karar verilerek alınan bilirkişi raporları doğrultusunda aracın motorunda çatlağın mevcut olduğu, söz konusu çatlağın harici bir nedenden kaynaklanmadığı, motordaki çatlak nedeniyle oluşan hararetin yüksek olmasından dolayı davaya konu yangının meydana geldiğini, sonuç olarak davaya konu kazanın sebebinin aracın bakımsızlık ve hararetli şekilde kullanımı olduğu, bu nedenle de meydana gelen hasarın sigorta poliçesi teminatı kapsamında yer almadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 36,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7560, Karar No: 2017/9923, Tarih: 30.11.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/7560 E.  ,  2017/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 28.03.2004-31.12.2010 tarihleri arasında primi ödenmemiş ... hizmetlerinin birleştirilmesine zorlanamayacağına ve bu dönemde ... sigortalısı olmadığının tespitine, tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren 506 ve 5510 sayılı Yasaların 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 28/03/2004-31/12/2010 tarihleri arasında primi ödenmemiş ...hizmetlerinin diğer hizmetleri ile birleştirilmesine zorlanamayacağının tespiti ile bu dönemdeki... kapsamında geçen çalışmaları dikkate alınarak...sigortalısı olmadığının tespiti ve talep tarihini takip eden aybaşından itibaren 5510 sayıl Yasanın 4/1-(a) bendi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile davacının 28/03/2004-31/12/2010 tarihleri arasında tarım bağkur sigortalısı olmadığının tespiti ile davacının 28/03/2004-31/12/2010 tarihleri arası tarım bağkur hizmetini birleştirmeye zorlanmaksızın 01/12/2014 tarihi itibariyle 506 sayılı kanun ve 5510 sayılı yasanın 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, aksine tesis edilen kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 15/04/1975-22/05/1975 ve 05/07/1989-28/08/1989 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, 01/01/1995-31/03/1995 tarihleri arasında 2925 sayılı Yasa kapsamında prim ödediği, 18/12/2009-08/07/2014 ve 13/04/2014-17/11/2014 tarihleri arasında 5510 sayılı Yasanın 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalı olduğu, 01/04/1995-31/12/2010 tarihleri arasında ... sigortalılığının bulunduğu, 28/03/2004-29/03/2009 tarihleri arasında belediye başkanlığı yaptığı, belediye başkanlığında geçen söz konusu sürenin... ile ilişkilendirilmesine yönelik Kuruma talepte bulunduğu, ancak bu sürede ... sigortalısı olması sebebiyle işlem yapılamadığı, 21/11/2014 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

.../...

.../...

5510 sayılı Kanunun 101 nci maddesinde yer alan “…bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İş Mahkemelerinde görülür.” bölümünün iptali istemiyle yapılan itiraz başvurusunda Anayasa Mahkemesi, 22.12.2011 tarih ve E: 2010/65, K: 2011/169 sayılı kararıyla (RG. 25.1.2012, Sayı:28184) davayı redle sonuçlandırmakla birlikte; söz konusu kararın somut olaydaki uyuşmazlığa ışık tutacak şekilde şu gerekçeye dayandırmıştır: “…5754 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar, evvelce olduğu gibi 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olacaklar ve bunların emeklileri bakımından da aynı Kanun hükümleri uygulanmaya devam edecek; ancak 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlileri olarak çalışmaya başlayanlar ise 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalı sayılacak ve haklarında 5434 sayılı Kanun değil, 5510 sayılı Kanun’un öngördüğü kural ve esaslar uygulanacak; ihtilaf halinde de adli yargı görevli bulunacaktır. 5754 sayılı Kanunun yürürlüğüyle birlikte, artık yapılan, tesis edilen işlem ve muameleler idari işlem sayılamayacak bir sosyal güvenlik kurumunun varlığından söz etmek gerekli bulunmaktadır. 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçisi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanun’a göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden ise ...’nun tesis edeceği işlem ve yapacağı muameleler idari işlem- niteliğini korumaya devam edecek, bunlara ilişkin ihtilaflarda da evvelce olduğu gibi idari yargı görevli olmaya devam edecektir. Bu bakımdan 5510 sayılı Kanunun yürürlüğünden sonra, prim esasına dayalı yani sistemin içeriği ve Kanun kapsamındaki iş ve işlemlerin niteliği göz önünde bulundurulduğunda, itiraz konusu kuralla, yargılamanın bütünlüğü ve uzman mahkeme olması nedeniyle Kanun hükümlerinin uygulanması ile ortaya çıkan uyuşmazlıkların çözümünde iş mahkemelerinin görevlendirilmesinde Anayasa’ya aykırılık görülmemiştir. Ancak, yukarıda açıklandığı üzere 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce statüde bulanan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile ilgili sosyal güvenlik mevzuatının uygulanmasından doğan idari işlem ve idari eylem niteliğindeki uyuşmazlıklarda idari yargının görevinin devam edeceği açıktır…”

Yukarıda sözü edilen mevzuat hükümlerinin ve Anayasa Mahkemesi kararının birlikte değerlendirilmesinden, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar, daha önce olduğu üzere 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olacakları gibi bunların emeklilikleri bakımından da aynı Kanun hükümlerinin uygulanmaya devam edileceği; ancak, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanların ise 5510 sayılı Kanunun 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tabi sigortalı sayılacağı ve haklarında 5434 sayılı Kanunun değil 5510 sayılı Kanunun öngördüğü kural ve esasların uygulanacağı dolayısıyla ihtilafların da adli yargı yerinde çözümleneceği açıktır. Kaldı ki; T.C. Anayasası’nın 158.maddesindeki “…diğer mahkemelerle, Anayasa Mahkemesi arasındaki görev uyuşmazlıklarında Anayasa Mahkemesi’nin kararı esas alınır” hükmü uyarınca Anayasa Mahkemesi kararının bu uyuşmazlığın çözümünde esas alınacağı tartışmasızdır.

Bu durumda, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanuna göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden ... tesis edilen işlem ve yapacağı muamelelerin “idari işlem” ve “idari eylem” niteliğini korumaya devam edeceğinden bunların iptali için açılan davaların çözüm yerinin İdari yargı yeri olduğu açıktır.

.../...

Zira Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 05.12.2012 gün 2012/251E, 263K sayılı; 24.12.2012 gün 2012/536E, 433K sayılı kararları da bu yöndedir.

Bununla birlikte, 04/04/2015 tarih ve 6645 sayılı Kanunun 56. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna geçici 63. madde eklenmiş olup “Kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, Kuruma kayıt ve tescilleri yapıldığı hâlde, bu maddenin yayımlandığı ayın sonu itibarıyla 12 ay ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ay başından itibaren üç ay içinde ödememeleri veya ilgili kanunları uyarınca yapılandırmamaları hâlinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığı durdurulur.” hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, davacının belediye başkanlığında geçen 28/03/2004-29/03/2009 tarihleri arasındaki süresinin ... ile ilişkilendirilmesine yönelik işlemin yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda idari işlem niteliğinde bulunduğu ve bu işleme ilişkin uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca, 5510 sayılı Yasanın geçici 63. maddesi kapsamında davacının ... sigortalılığına ilişkin prim borcunun bulunup bulunmadığının ve sigortalığının durdurulması imkanının olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yapılacak iş, davacının belediye başkanlığında geçen 28/03/2004-29/03/2009 tarihleri arasındaki süresinin... ile ilişkilendirilmesine yönelik işlem bakımından idari yargıda dava açması gerektiğinden bu husuta davacıya süre vermek, dava açılması halinde bu davanın sonucunu beklemek, davacının ... sigortalılığına ilişkin prim borcu olup olmadığını belirleyip prim borcunun bulunduğunun anlaşılması halinde 5510 sayılı Yasanın geçici 63. maddesi kapsamında sigortalılığının hangi tarihte durdurulması gerektiğini tespit etmek ve sonucuna göre tahsis talep tarihinde yaşlılık aylığı koşullarının oluşup oluşmadığını değerlendirip bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/20453, Karar No: 2015/26837, Tarih: 09.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/20453 E.  ,  2015/26837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/270338

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/133 (E) ve 2013/291 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

Suça konu senedin lehdarı olan A.. G.. G..'in tanık olarak alınan beyanlarında, senedi panjur imalatı karşılığında borçlu şirket yetkilisi olduğunu iddia ettiği sanık H.. K..'ın bilgisi dahilinde sanık H.. T..'nun hazırlayıp imzalayarak verdiğini belirtmesi, H.. T.. alınan ilk ifadelerinde senedi kendisinin doldurmadığını söylemesine rağmen bilirkişi raporu ile senet üzerindeki yazıların kendisine ait olduğunun tespit edilmesinden sonra senedi doldurmuş olabileceğini beyan etmesi; senet üzerinde borçlu şirkete ait kaşenin bulunması; müşteki şirket tarafından başlatılan icra takibine borçlu şirket tarafından itiraz edilmemesi ve sanık H.. K.. tarafından icra dosyasına ödeme taahüdünde bulunulması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanık H.. K..'ın şirket yetkilisi olup olmadığı ile şirket sahibi sanık M.. S.. tarafından verilmiş bir vekaletname bulunup bulunmadığının araştırılması, suç tarihinden önce resmi kurumlar nezdinde sanıkların yazı ve imzalarını taşıyan belge asılları da getirtildikten sonra senetteki borçlu imzası ile ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak taraflar arasındaki alacak borç ilişkisinin tarihi ile senet tanzim tarihinde senet miktarı kadar mal alışverişi olup olmadığı konusunda rapor alınması, senette mevcut imzaya benzer şekilde atılmış ve şirket tarafından ödenmiş başka senetlerin mevcut olup olmadığının araştırılması, Sanık M.. S.. tarafından Sultanbeyli Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan 2011/434 Esas sayılı menfi tespit dava dosyası mahkemesinden getirtilerek mahkemece incelenmesi sonrası dosya kapsamındaki diğer deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tespit edilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4929, Karar No: 2010/3231, Tarih: 23.03.2010

4. Hukuk Dairesi 2009/4929 E., 2010/3231 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/4929 E., 2010/3231 K.**

**- HAKSIZ EYLEM NEDENİYLE TAZMİNAT

- MÜTESELSİL SORUMLULUK

- RÜCU DAVASI

- TAZMİNAT MİKTARININ BELİRLENMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 1007 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 50 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 51 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Maliye Hazinesi vekili tarafından, davalı Sebahat ve Ali aleyhine 30.01.2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.10.2008 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davalı Ali, duruşmasız olarak incelenmesi de diğer davalı Sebahat ve davacı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun ge-rektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a) Dava, haksız eylem nedeniyle zarara uğrayana ödenen tazminatın, haksız eylemi gerçekleştiren davalılardan rücu yolu ile alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı Hazine, Öznur adına tapulu olan taşınmazın 13.03.1999 günü yapılan satış ile dava dışı A.Hüsnü adına tecil edildiğini, taşınmazın önceki sahibi Öznur tarafından; dava dışı A.Hüsnü aleyhine, özel vekaletnamede yetki bulunmadığı halde yetkisiz olarak yapılan satış işleminin geçersiz olduğu ileri sürülerek açılan tapu iptali ve tescil davasının kabul edilerek, A.Hüsnü adına oluşturulan tapu kaydının iptal edildiğini; tapu kaydının iptalinden sonra A.Hüsnü'nün uğradığı zararın ödetilmesi amacıyla açtığı tazminat davasının kabulü üzerine, A.Hüsnü'nün zararının ödendiğini; A.Hüsnü'ye ödenen tazminatın, vekaletnamede yetki olmadığı halde satış işlemini gerçekleştiren tapu idaresi görevlileri olan davalıların ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) alınmasını istemiştir.

Davalılar ise çalıştıkları Tapu Sicil Müdürlüğü'ndeki iş yoğunluğu ve personel eksikliği nedeniyle gelen işe cevap verecek biçimde iş üreti-lememesinin hata yapmalarına yol açtığını, hizmetin gerektirdiği düzenlemeyi yapmayan idarenin, çalışanların yapmasına neden olduğunu, personel hatası ile idarenin hizmet kusuru arasında doğrudan ve uygun illiyet bağı bulunduğunu, idarenin bölüşük kusuru olması nedeniyle zararın tümünden sorumlu tutulamayacaklarını, kusurları bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.