muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3311, Karar No: 2013/4482, Tarih: 26.04.2013

../...

2013/3311 - 2013/4482 SAYFA : 2

haritanın bir örneği eklenmek suretiyle çekişmeli taşınmaz hakkında başkaca dava açılıp açılmadığı sorulmalı, dava tarihinden geriye doğru yaklaşık 15, 20 ve 25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan istenerek dosya arasına konulmalıdır. Bundan sonra, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4 ve 9. maddeleri ile Kıyı Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 6 ve devamı maddeleri dikkate alınarak jeoloji mühendisi, jeolog veya jeomorfologlar arasından seçilecek üç jeolog bilirkişi, bir ziraat mühendisi ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak 5 kişilik uzman bilirkişi kurulunun katılımıyla mahallinde keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşif sırasında, getirtilen tüm haritalar, hava fotoğrafları ve benzeri belgeler mahallinde uygulanmak ve gerektiğinde değişik kotlardan toprak örnekleri de alınarak tahliller yapılmak suretiyle 3621 sayılı yasanın 4. maddesinde tanımlanan kıyı kenar çizgisi belirlenmeli ve fen bilirkişisi tarafından, tespit edilen kıyı kenar çizgisi pafta haritasına tereddüte yer vermeyecek şekilde işlenmeli, çekişmeli taşınmazın harita üzerindeki konumu gösterilmeli, hava fotoğrafları bilimsel yöntemlerle incelenerek taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, dere yatağı olup olmadığı, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığı ve ne zaman tamamlandığı, arazinin ekonomik amacına uygun olarak zilyet edilip edilmediği, zilyetliğin ne zaman başladığı, ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, davacının çekişmeli taşınmaza komşu 135 ada 14 sayılı parseli 1999 yılında Hazineden satın aldığı da göz önünde bulundurularak çekişmeli taşınmazdaki zilyetliğin başlangıç tarihi belirlenmeli, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporuyla denetlenmeli, çekişmeli taşınmazın hangi tarihte imar planı kapsamına alındığı tespit edilmeli, 3402 sayılı Yasa'nın 17/2. maddesi gereği imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmazlarda imar ihya yoluyla iktisabın mümkün olmadığı da hatırdan çıkartılmamalı, daha sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup her iki davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'na iadesine, 26.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/2912, Karar No: 2014/6856, Tarih: 26.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2912 E.  ,  2014/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/896-2013/798

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.12.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı M.. B..'ya yönelik davanın reddine, davalı S.. B..'a yönelik davanın kabulüne dair verilen 31.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, paylı maliki olduğu, 487 parsel sayılı taşınmaza giden kadastral yola davalıların bağ ve beton sergi yapmak suretiyle elattığını öne sürerek elatmanın önlenmesi ve kal istemiyle dava açmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı M.. B..'ya yönelik davanın reddine, davalı S.. B..'a yönelik davanın ise kabulüne, A5 harf ve rakamı ile gösterilen yola elatmanın önlenmesi ve kal'ine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Uzman bilirkişi İ.. K.. ve Ü.. Ö.. tarafından düzenlenen 24.06.2013 havale tarihli rapor ve eki krokide, davalı S.. B..'ın malik olduğu 488 ve 4.. parsel sayılı taşınmazlarının batısındaki A5 ve A6, davalı M.. B..'nın paylı malik olduğu 4.. parsel sayılı taşınmazın doğusundaki A7 ile gösterilen bölümlerin kadastral yola tecavüzlü olduğu anlaşılmıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A ve TMK'nın 715. maddeleri uyarınca yola terk edilen yerler kamu hizmetine tahsis edilmiş olup genel yol niteliğini kazandığından artık kamunun ortak kullanımına bırakılmıştır. Davacının da başkaları gibi bu yoldan yararlanma hakkı mevcut olduğundan

davacının davasının kabulü ile uzman bilirkişi İ.. K.. ve Ü.. Ö.. tarafından düzenlenen 24.06.2013 havale tarihli rapor ve eki krokide A5, A6 ve A7 harf ve rakamları ile gösterilen bölümlere yönelik elatmanın önlenmesine, bu bölümlerdeki beton sergi ve bağın kal'ine karar verilmesi gerekirken davacı Ş.. K.. ve davalı M.. B..'nın yola tecavüzlü bulunan 4.. parsel sayılı taşınmazda paylı malik olduğundan bu bölüme yönelik elatmanın önlenmesi ve kal talebinin dinlenebilir olmadığı şeklindeki yanılgılı değerlendirme ile sadece davalı S.. B..'un A5 bölümüne yönelik elatmasının önlenmesi ve kal'ine dair hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31857, Karar No: 2015/36476, Tarih: 23.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31857 E.  ,  2015/36476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin sendikal tercihlerini ortadan kaldırarak cezalandırmak olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde ekonomik kriz olması nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçek olmadığı savunularak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme yapılan yargılama sonunda, fesih ilan yoluyla usulüne uygun şekilde işyerinde tüm işçilere duyurulduğunu, bu haliyle feshin usulen geçerli olduğu, önce davacı dahil 35 çalışanın daha sonra da 7 çalışanın ekonomik kriz sebebiyle ilan yoluyla davalı işveren tarafından işten çıkartıldığı, işyerinde gerçek anlamda bir ekonomik daralma yaşandığı, maliyetleri işletmenin faaliyet kârına göre çok yüksek olduğu, işten çıkartılan işçilerin yerine daha sonradan işçi alınmadığı, davacının çalıştığı bölüm dahi hemen hemen bütün bölümlerde işçi azaltma yoluna gidildiği, işçi çıkartılmadan önce ekonomik krizin aşılması için gereken tüm önlemlerin alındığı, son çare olarak fesih yoluna başvurulduğu anlaşıldığından feshin geçerli olduğu, her ne kadar davacı feshin sendikal nedene dayandığını iddia etmiş ise de, bu iddiasını ispat yükümlü olan davacının dinlettiği tanıkları ve diğer tüm delilleri ile bunu ispatlayamadığı ve feshin gerçek nedeninin ekonomik kriz olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur. (Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2007/41025 Esas, 2008/17104 Karar sayılı ilamı).

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Yukarıda belirtilen normatif düzenleme ve yapılan açıklamalara göre; fesih bildiriminin yazılı yapılması ve toplu çıkarımlarda dahi kişiye özgü ve yazılı olması zorunludur. Haklı fesih halleri hariç fesih bildiriminin yazılı yapılmaması feshi başlı başına geçersiz kılar. Somut uyuşmazlıkta, işveren tarafından işçiye doğrudan bir fesih bildirimi yapılmamış, toplu işçi çıkarılacağı ilanen belirtilmiştir. Bu şekilde feish bildirimi yasal olmadığı gibi usulüne uygun değildir. Mahkemenin ilanen tebligatı usule uygun kabul etmesi 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre yerinde değildir. İşveren feshi salt bu nedenle geçersizdir.

Diğer taraftan davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedilişini iddia etmiş ise de dosyadaki delillere ve özellikle Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişine göre sendikal nedeni kanıtlayamamıştır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın KABULÜ ile, Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 362.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4118, Karar No: 2020/207, Tarih: 03.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/4118 E.  ,  2020/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 2007 yılı Aralık ayında davalı bankanın krediler şefi olarak çalışmakta olan ...'in banka müşterileri bilgisi dışında usulsüz kredi hesabı açtığı, açtığı kredi paralarını da hesabına geçirdiği anlaşıldığından bankanın teftişe alınarak ...'in banka zimmeti suçundan mahkemece tutuklandığını, davacının davalı bankaya hesaplarını baktırdığında, davacının 27.08.2007 tarihinde 50.000,00 YTL kredi limiti tanımlanarak bu hesaptan 50.000,00 YTL miktarında paranın aynı gün nakten ödendiği şeklinde bilgi verildiğini, bunun üzerine 02.01.2008 tarihinde dilekçe ile banka müdürü ve teftiş yapan müfettişlere söz konusu krediyi çekmediğini, kredinin usulsüz olduğundan kapatılmasını talep ettiğini buna rağmen banka tarafından dönem sonu faizi olduğundan bahisle para istendiğini, hesap ekstrasında usulsüz kredi nedeniyle bankadaki diğer kredi hesaplarından fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 9.146,88 YTL faiz ve masraf adı altında para tahsil edildiğinden bankaca usulsüz olarak kullanılan 4075935 müşteri nolu 898785-2-2 nolu hesabından dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, 9.146,88 YTL’nin davalıdan dava tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, banka sorumlusu ...'in usulsüz işlemler yaptığından dolayı tutuklandığını, davacı şirket ortağı ...'dan ...'in korktuğundan dolayı usulsüz olarak 50.000,00 YTL verdiğini emniyette ifade ettiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, ... şubesine ait ... Eğitim Nak. Besicilik Gıda adına düzenlenmiş 27.08.2007 tarihli ... dekont nolu 50.000,00 YTL miktarlı para çekme dekontu altındaki imzanın davacı şirket yetkililerine ait olmadığı anlaşıldığından, 407-593-5 müşteri nolu 898 785-2-2 hesap nolu 50.000,00 TL limitli kredi hesabından dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacı tarafından dosyaya sunulan ve bankadan gönderilen tahsilat fişleri ile de sabit olduğu üzere bu kredi ile ilgili davalı tarafından davacıdan toplam 9.146,88 TL tahsil edildiği anlaşıldığından tarafların tacir olmaları da dikkate alınarak davalıdan tahsil edilen miktarın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Dairemizin 2011/111888 esas ve 2012/2578 karar sayılı ve 22/02/2012 tarihli ilamıyla;

Dairemizin 2011/111888 esas ve 2012/2578 karar sayılı ve 22/02/2012 tarihli ilamıyla;

“1-Mahkemece davacı şirket adına düzenlenmiş olan 50.000,00 TL bedelli dekonttaki imzanın davacı şirket yetkililerine ait olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Adli Tıp Kurumunun 15.3.2010 ve 1.12.2010 tarihli raporlarında inceleme konusu dekont üzerindeki imzanın “tersim biçimi, işleklik derecesi, eğim, doğrultu, seyir, hız, istif, fulaj izi itibarı bakımından uygunluk ve benzerlik gösterir yeterlilik ve nitelikte imza bulunmadığı” rapor edilmiştir. Davalı ... vekili, bu raporlara yönelik olarak davacı tarafından itiraza uğramayan uyuşmazlık konusu dekont üzerindeki imzaya benzediği iddiası ile üç adet dekont sunarak yeniden bilirkişi incelemesi yapılması talebinde bulunmuştur. Mahkemece davalı ... vekilinin bu itirazı dikkate alınmadan eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Mahkemece sadece uyuşmazlık konusu dekont üzerinde imza incelemesi yapılarak hüküm kurulmuş ise de paranın akıbetinin tayini bakımından davacı şirket kayıtları ile banka kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmaması isabetsizdir.

3-Dosya içeriğinden davacı şirket yetkilisi ... hakkında davalı banka çalışanının eylemine iştirak edilmesi nedeniyle zimmet suçundan dolayı dava açılmıştır. Bu durumda söz konusu ceza dosyasının incelenerek, ceza mahkemesinin olası bir mahkumiyet kararının Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca hukuk hâkimini bağlayıp bağlamayacağının değerlendirilmesi ve gerekirse söz konusu ceza davasının sonucunun Hukuk Muhakemeleri Kanunun 165/1 hükmü uyarınca bekletici mesele yapılması gerekir.

4-Yargılama sırasında davalı ... vekili tarafından alacağın diğer davalı ... Varlık Yönetimi A.Ş.’ye temlik edildiği bildirilerek temlik sözleşmesi ibraz edilmiş ise de davacı vekili tarafından 9.3.2010 tarihli duruşmada dava konusunun 3. kişiye temlik edilmesine rıza gösterilmediği belirtilerek imzası alınmıştır. Dava konusunun devri HUMK’un 186 ve HMK’nın 125’inci maddelerinde düzenlenmiş olup, bu durumda uygulanacak usul anılan kanun hükümlerinde düzenlenmiştir. Mahkemece bu yön gözetilmeden yargılamanın hem alacağı temlik alan hem de temlik edene karşı devam ettirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dosyanın yapılan yargılamasında bozma ilamı doğrultusunda davalı tarafından ibraz edilen 3 adet dekont ve dava konusu dekonttaki imzaları karşılaştırılması için dosya Adli Tıp Kurumuna gönderildiğini, İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Belge inceleme şubesinin 01/12/2010 tarih 9106 sayılı raporu ile önceki rapora eklenecek bir hususun olmadığının mütaala edildiğini ve ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/113 esas sayılı dosyasının incelenmesi neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Anayasanın 141,III hükmüne göre, “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” HMK'nın 297. maddesinde de mahkeme kararının içeriğinde bulunması gereken öğeler açıklanmıştır. Gerekçe, kararının denetiminin yapılabilmesi ve tarafların kararın doğruluğu veya yanlışlığı konusunda fikir sahibi olmasını sağlayarak kanun yollarına başvurma konusundaki tutumlarının belirlenebilmesi açısından önemli bir işlev görür. Bu Anayasal ve yasal zorunluluklara rağmen, mahkemece verilen kararda HMK'nın 297. maddesine aykırı davranılarak kararın gerekçesiz olarak yazılması usul ve yasaya aykırıdır.

2-) Kabule göre davacı şirket yetkililerininden ... bakımından yapılan Adli Tıp Kurumu incelemesinde inceleme konusu dekontlardaki imzanın bu kişiye ait olup olmadığı yönünde rapor verildiğinin görüldüğü, bu şekildeki rapor kesin kanaat bildirmediğinden hükme esas alınamaz. Mahkemece davaya konu dekontların düzenleme tarihlerinden önceki ve sonraki tarihlere ilişkin resmi merciler önünde atılan imza örneklerini içeren belge asılları getirtilerek yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak dekontlardaki imzaların ...’ün el ürünü olup olmadığı hususunda kesin kanaat içerir rapor alınarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerektiğinden eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davacının sair, davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 03.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6023, Karar No: 2021/4229, Tarih: 29.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6023 E.  ,  2021/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.06.2019 tarih ve 2014/1295-2019/739 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 5900 Sok. No:4/A Karabağlar/İzmir adresinde faaliyet gösteren sigortalı Doğu Isıtma Soğutma San Tic Ltd Şti'nin iş yerinde 22.07.2004 tarihinde yangın çıktığını, yangının iş yerinin bodrum katında bulunan 3 adet Bizimgaz marka LPG sanayi tüplerinin gaz kaçırması ve sızan gazın belli bir yoğunluğa erişerek patlaması sonucunda meydana geldiğini meydana gelen hasarlara ilişkin bedelin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek asıl davada iş yerindeki demirbaş eşyalarına yönelik hasar bedeli olan 9.907,00-YTL, birleşen İzmir 1. ATM 2009/573 Esas sayılı davasında binada meydana gelen hasar ve poliçe kapsamında kalan hasarlara yönelik 45.000,00-TL, birleşen İzmir 11. ATM 2012/13 Esas sayılı davasında işyerindeki elektronik cihaz hasarı olarak belirlenen 7.004.886.513-ETL'nin, birleşen İzmir 12. ATM 2012/257 Esas sayılı davasında işyerine komşu 6 iş yerinde ve çeşitli kişilere ait 8 adet araçta meydana gelen hasar nedeniyle ödenen 60.200-TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve birleşen davalarda Davalı Bizimgaz şirket vekili, 27.07.2004 tarihinde İzmir 6.SHM'nin 2004/179-162 D.İş sayılı dosyasından yaptırılan delil tespitinde yangının meydana geldiği işyerinde bulunan davalıya ait 3 adet sanayi tüpünün teknik şartlara ve standartlara sahip olduğu, ancak tüplerin bulunduğu yerin kapalı ve havalanmaya müsait olmayan gaz birikmesine müsait kapalı olduğu, bu gibi uygun olmayan yerlere sanayi tüpü verilmemesi ve cihazlara bağlanmamasının uygun olacağının belirlendiğini, olaya ilişkin yapılan ceza koğuşturmasında alınan 04.04.2005 tarihli bilirkişi raporunda da iş yeri sahibi ve müdürü olan şahısların olayda tümüyle kusurlu olduğunun belirtildiğini savunarak asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı/ihbar olunan Güneş Sigorta vekili, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.