muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4771, Karar No: 2014/13372, Tarih: 27.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4771 E.  ,  2014/13372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/53283

MAHKEMESİ : Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08.12.2011

NUMARASI : 2011/275 Esas, 2011/438 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 13.04.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahkemece adı geçen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19556, Karar No: 2009/16651, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19556 E.  ,  2009/16651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,1.3.2001-25.7.2003 tarihleri arası çalışmalarını iptal eden Kurum işleminin iptaline,bu çalışmalarının geçerli olduğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 1.3.2001-25.7.2003 tarihleri arasında dava dışı Ayşüt Süt ve Süt Mamülleri Limited Şirketinde geçen çalışmalarının müfettiş raporuna dayalı olarak iptal edildiğini belirterek Kurumun sigortalı çalışmasını iptal eden kurum işleminin iptali ile bu çalışmalarının geçerli olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının dava dışı Aysüt limited şirketi nezdinde geçen çalışmalarının geçerli olduğunun tesbit ile aksine kurum işleminin iptaline karar verilmiş isede çalışmalarının bildirildiği işverenin yöntemince davaya katılması sağlanmadan verilen hükmün eksik incelemeye dayalı olduğu açıktır.

Gerçekten davacının 1.3.2001-25.7.2003 tarihleri arasında 11033805 sicil nolu Aysüt Limited Şirketine ait işyerinden bildirilen çalışmalarının gerçek ve fiili bir çalışma olmadığı, davacının tedavi harcamalarının kurumca sağlanmasına yönelik bir bildirim olduğu bu nedenle de 24.7.2003 gün ve 133 sayılı Müfettiş raporu gereğince iptaline karar verildiği davacıya yapılan 26.958 TL'lik tedavi giderinin istenilmesi içinde işveren eleyhine rücü davası açıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Açılan rücü davasında davalı olan işverenin bu dava dosyası sonunda oluşacak duruma göre sorumlu olup olmadığı belirleneceği açık olmakla bu yönü ile dava işvereninde hak alanını ilgilendirdiğinden bu dava dosyasında da taraf olması zorunludur. Bu yönü ilede mahkemece yöntemince taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulduğu açık olup verilen hüküm usul ve yasaya uygun değildir.

Yapılacak iş; Aysüt Süt ve Süt Mamülleri Limited Şirketini yöntemince davaya dahil etmesi için davacıya süre vermek verilen süre sonunda işverenin davaya katılması sağlanıp delilleri ve davaya diyecekleri tesbit edildikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1911, Karar No: 2012/2256, Tarih: 20.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1911 E.  ,  2012/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ün yapılan yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi ile Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/06/2011 gün ve 2011/233 E. 2011/252 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5755, Karar No: 2024/5419, Tarih: 30.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/5755 E.  ,  2024/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Durağan Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; tapusuz taşınmazın tescili davasıdır.

Davacılar; Sinop ili, Durağan ilçesi, Akçabük köyü ... Mahallesindeki, doğusunda kuru dere ve çalılık, güneyinde Durağan-Boyabat karayolu, batısında 730 nolu parsel ve yol kuzeyinde kuru dere ve ...'a ait taşınmaz ile çevrili bulunan tahmini 7 dönümlük taşınmazın kendilerine ait olduğunu, köylerinde yapılan kadastro çalışmalarında davaya konu yerin kadastro harici olarak boş bırakıldığını, davaya konu olan taşınmazı, 1978 yılında babalarının ölümünden sonra çocukları olarak kullanmaya başladıklarını, tarım arazisi olarak babalarının ve kendilerinin eklemeli zilyetlikle beraber 30-35 yıldır davasız, çekişmesiz ve aralıksız olarak taşınmazı kullandıklarını belirterek taşınmazın eşit hisseli olarak kendi adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; keşif, mahalli bilirkişi ve tanık beyanı ile bilirkişi raporu doğrultusunda dava konusu taşınmazın 1990 yılı itibariyle imar ihya edildiği, bugüne kadar zilyetliğin devam ettiği, tarımsal amaçlı kullanıldığı, davacılar tarafından dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile koşullarına uygun olarak kullanıldığının yerel bilirkişi ve tanıklar tarafından belirtildiği, yaklaşık 30 yıl kadar önce arazi düzlenerek ekilip biçilmek suretiyle tarım arazisi olarak kullanılmaya başlandığı ve imar ve ihyanın 30 yıl önce tamamlandığı, dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı; mahkemece verilen kararın yeniden karar verilmek üzere kaldırılması talebiyle istinaf edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı; mahkemece verilen kararın yeniden karar verilmek üzere kaldırılması talebiyle istinaf edilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince; İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda en eski tarihli hava fotoğrafı olan 1955 tarihli hava fotoğrafının incelenmesinde taşınmaz üzerinde kapalılık oluşturmuş orman tespit edildiği ve en eski tarihli hava fotoğrafına göre taşınmazın orman sayılan araziler içerisinde kaldığı belirtilmiş olmasına göre öncesi orman sayılan yerlerin zilyetlikten kazanılmasının hukuken mümkün olmayacağından davacılar yararına 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun)

353/1-b-2 nci maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar verilmesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazın orman ile ilgisinin olmadığı, zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu gerekçesiyle kararı temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/527, Karar No: 2011/1593, Tarih: 23.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/527 E.  ,  2011/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargılama sırasında dosyaya 1982 yılında yapıldığı bildirilen orman kadastro çalışmasına ilişkin belgeler gönderildiği halde, dairenin 27.10.2010 tarihli geri çevirme kararı üzerine ek rapor hazırlayan bilirkişi yörede orman kadastrosu yapılmadığını açıklamıştır.

Bu nedenle; Orman İşletme Müdürlüğüne ve kadastro müdürlüğüne yazı yazılarak ... ve ... Köylerinde orman kadastrosu ve arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorularak, buna ilişkin cevabın, yapılmışsa orman kadastro belgeleri ile çekişmeli taşınmaza ait kadastro tutanaklarının getirtilip dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 23/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6846, Karar No: 2022/13518, Tarih: 11.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/6846 E.  ,  2022/13518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan duruşma sonunda; nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine ilişkin ... 2. Çocuk Mahkemesi'nce verilen 13.12.2012 tarih 2012/160 Esas, 2012/749 Karar sayılı hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 25.11.2014 tarih ve 2014/14151 Esas, 2014/33327 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanması kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2022 tarih ve 2022/90357 sayılı yazısı ile karar tarihi olan 13.12.2012 tarihinde, suça sürüklenen çocuğun ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun beyanın alındığı duruşmalarda, suça sürüklenen çocuğun duruşmadan vareste tutulmayı talep edip etmediği sorulmadığı gibi, aynı yargı çevresinde ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunmakta iken hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan suça sürüklenen çocuğun hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle itirazda bulunulması üzerine itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.07.2022 tarih ve 2022/90357 sayılı itiraz istemi, Dairemizce de benimsenen ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 tarihli, 2021/436 E, 2022/355 K. Sayılı kararında açıklandığı üzere yerinde görülmüş olduğundan Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesi'nin 25.11.2014 tarih ve 2014/14151 Esas, 2014/33327 Karar sayılı onama kararı suça sürüklenen çocuk ... yönünden kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu, suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin açıklanan nedenlerle itiraza uygun olarak BOZULMASINA, 11.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2519, Karar No: 2020/4864, Tarih: 10.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2519 E.  ,  2020/4864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.08.2018 tarihinde verilen dilekçeyle önalım hakkına dayanan tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 28.01.2019 tarihli hükmün İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, kararın kaldırılmasına ve davacının davasının reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R

Dava, önalım hakkına dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 61.200,00 TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan 72.070,00 TL temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davacı vekilinin TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, 10.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17554, Karar No: 2014/18148, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/17554 E.  ,  2014/18148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/526-2013/788

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 362,73 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 28.2.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 362,73 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 28.2.2014 tarih ve 2013/526 esas 2013/788 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 26.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 28.06.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Ocak-Haziran döneminde ortalama %6,3; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 28.02.2014 tarih ve 2013/526 esas 2013/788 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/133, Karar No: 2011/4869, Tarih: 22.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/133 E.  ,  2011/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.06.2008 gün ve 2006/551 - 2008/298 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.09.2010 gün ve 2008/13839 - 2010/9469 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 1985 yılında fuarcılık alanında faaliyete başlayan ve bu alanda ciddi bir tecrübe ve bilgi birikimine sahip olan davacı şirketin davalının mülkiyetinde olan ve davalıya ait Dünya Ticaret Merkezi adlı 6 büyük iş hanının bulunduğu alanın bitişiğindeki taşınmazın değişik bölümlerini 1993 yılından itibaren zaman içerisinde kiralayarak bir fuar merkezi haline getirdiğini, müvekkili şirketin kirası altında bulunan bu fuar alanlarını kendi markası olan "CNR EXPO CENTER" adı altında sadece Türkiye'de değil, bütün Dünyada tanınmış ve kendisini fuar sektörünün evrensel örgütüne bu şekilde kabul ettirdiğini, davalı şirketin müvekkilinin müşterileri olan fuar organizatörlerine gönderdiği yazıda "Yeşilköy Havalımanı Karşısı, Bakırköy, İstanbul adresinde yapılacak tüm organizasyonlarında kullanılacak olan ilan ve reklamlarda (İstanbul Fuar Merkezi) veya (İstanbul Expo Center) markalarının yazılmasını" isteğini, davalının müvekkili şirketin işlettiği fuar salonlarının bulunduğu alanın ismini ortaklık yapısının getirdiği kamusal güçle "İstanbul Fuar Merkezi", "İstanbul Expo Center" olarak değiştirerek müvekkilinin kullandığı markaların kullanılmasını engellemek şeklinde gelişen davranışının haksız rekabet olduğunun tespit ve men'ine, şimdilik 100.000 YTL maddi, 1.000.000 YTL manevi tazminatın faiziyle birlikte tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin İstanbul Atatürk Hava Limanı karşısında bulunan fuar alanlarının, otellerin, iş merkezlerinin maliki olup, sahibi olduğu alanı nitelemek amacıyla "İstanbul Fuar Alanı" veya "İstanbul Expo Center" olarak isim/marka verdiğini, her iki ismin marka olarak tescili için TPE'ne müracaat edildiğini, müvekkilinin maliki olduğu alana isim vermek istemesinin haksız rekabet olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin İstanbul Atatürk Hava Limanı karşısında bulunan fuar alanlarının, otellerin, iş merkezlerinin maliki olup, sahibi olduğu alanı nitelemek amacıyla "İstanbul Fuar Alanı" veya "İstanbul Expo Center" olarak isim/marka verdiğini, her iki ismin marka olarak tescili için TPE'ne müracaat edildiğini, müvekkilinin maliki olduğu alana isim vermek istemesinin haksız rekabet olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, gayrimenkul sahibinin gayrimenkulüne istediği ismi yasal sınırlar çerçevesinde belirleyebileceği, davacının ulusal ve uluslararası arenada yaptığı iş nedeni ile davalıdan daha fazla tanınır olmasının kiracısı olduğu taşınmazın kendi adıyla tanınması ve söylenmesi hakkını bahşetmeyeceği, "davalının sahibi olduğu taşınmaza isim vermesi, TPE' ne başvurması, taşınmaz adının ticari piyasalara ve kuruluşlara duyurulması" eylemlerinin sırf davalıyı zarara uğratmak için yapılmış hareketler olarak yorumlanamayacağı, davalı kiraya verenin eylemlerinin davacı açısından haksız rekabet oluşturmadığı sonucuna varılarak, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.