muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18949, Karar No: 2017/8893, Tarih: 06.04.2017

Sanık savunmasında, kendisine ... olarak başvuran kişinin Trabzon Asliye Hukuk Mahkemesinde neticelenen kamulaştırma davası nedeniyle kendi payına düşen hissenin tahsilini istediği ve vekaletname düzenlediği, kendisinin de vekaletname uyarınca tahsil işlemini gerçekleştirip parayı elden makbuz karşılığı ... isimli kişiye verdiğini beyan etmekle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakamından, tanık ...’un yeterli yazı imza örneği alınıp, sahte ... kimliğini kullanan kişiye ait nüfus cüzdanı fotokopisindeki bilgiler uyarınca ilgili Nüfus müdürlüğünden nüfus cüzdanı talep belgesinin asılının getirtilerek bu belgede, vekaletnamede ve sanık tarafından dosyaya sunulan teslim makbuzu üzerindeki teslim alan kısmında yer alan imzaların aynı kişiye ait olup olmadığının, ibranamedeki ... ismi altındaki imzanın sanığa ve tanık ...’a ait olup olmadığının grafolojik bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenmesi, vekaletnamenin çıkarıldığı 04/12/2008 tarihine ait ilgili noterlikte kamera görüntüsü bulunup bulunmadığının sorularak, tanık ...’un fotoğrafı temin edilmek suretiyle, vekaletnamede yer alan fotoğraf ile kıyaslanması, gerçek ...’un mirasçıları tarafından açılan idari davada, vekaletnamenin kontrolü yapılmadan havalesiz olarak kamulaştırma dosyası içerisine alınması sebebiyle idarenin hizmet kusuru bulunduğunun belirlenmesi karşısında, ilgili katipler hakkında açılmış disiplin soruşturması olup olmadığının varsa onaylı örneğinin istenilmesi ve kamulaştırma davasına ait dosyada 05/12/2008 tarihli müzekkereyi düzenleyen katibin bilgi ve görgüsü alındıktan sonra, toplanan deliller ile birlikte sanığın kastı tartışılmak suretiyle sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği halde, eksik inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7827, Karar No: 2018/4197, Tarih: 16.05.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7827 E.  ,  2018/4197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-... 2-... 3-... vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1-... 2-... 3-... vekili Avukat ...

Davacılar ..., ... ve ... vekili Avukat ...

tarafından, davalılar ..., ... ve ... aleyhine 04/01/2011 gününde verilen dilekçe ile kasten yaralama sebebiyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalılardan ...’ın davacı ...’a karşı kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiği, bu nedenle adı geçen davacının basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmayacak şekilde yaralandığı, davalılar ... ve ...’ın bu olay nedeniyle ev başkanı sıfatı ile sorumluluklarının bulunduğunu belirterek, davacı ...’ın maddi ve manevi, davacılar anne ... ve baba ...’ın manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, maddi tazminat talebi yönünden davanın kabulüne, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevidir. Dava dilekçesindeki anlatım ve cevaba cevap dilekçesinde, olay tarihinde reşit olmayan davalı ...’ın eylemi nedeniyle anne ve babası olan diğer davalılar ... ve ...’ın ev başkanı sıfatıyla sorumluluğuna dayanılarak açılmış olduğu, bu hususun davacı vekili tarafından verilen temyize cevap dilekçesinde de belirtildiği anlaşılmaktadır. Buna göre; davalılardan ... ve ... hakkındaki davanın yasal dayanağı Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın düzenleniş şekli itibariyle Medeni Kanun'un ikinci kitabında yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Kanun’un İkinci Kitabı'ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Somut olayda Medeni Kanun’un İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile ./..

-2-

mahkemesinde bakılması gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir. Şu durumda yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

-2-

mahkemesinde bakılması gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir. Şu durumda yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9582, Karar No: 2014/15790, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9582 E.  ,  2014/15790 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... adına Av. ...; 2- ... Spor Kulubü arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesince verilen 23.01.2014 günlü ve 2013/832 - 2014/50 sayılı hükmün, davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3298, Karar No: 2024/4455, Tarih: 25.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3298 E.  ,  2024/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1639 E., 2023/2922 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/274 E., 2022/68 K.

Taraflar arasındaki kısa vadeli sigorta kollarından yapılan bildirimlerinin, uzun vadeli sigorta kollarında geçtiğinin tespiti ile 05.10.1987 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin MKE Kurumuna bağlı Kırıkkale Tapa Otomat Mühimmat fabrikasında 3-5 mm'lik havan top mermilerinin tapasının anahtar ağzı ve alev deliklerini delmek suretiyle çalışmaya başlatıldığını, 05.10.1987 tarihinden 01.03.1991 tarihleri arasında çalışmalarına bu şekilde devam ettiğini, davalı Kuruma bağlı Çırak okulunun 1987 tarihinde fiziki olarak kapatıldığını, müvekkilinin 05.10.1987 tarihinde sözde çırak olarak işe başlatılmasına rağmen ilk iş başı yaptığı tarihten itibaren aynı fabrikada çalışan diğer işçilerin yaptıkları işleri yapmak zorunda bırakıldığını, toplu iş sözleşmelerinden faydalandırılmamak ve maaş ödemelerini eksik yapılması için çırak statüsünde çalıştırıldığını, haftanın 5 günü diğer işçiler gibi çalıştırıldığını, vardiya sistemi ile işe geldiğini, üretime dayalı iş yaptırıldığını, sadece hafta sonları cumartesi günleri çırak eğitimine tabi tutulduğunu, çalıştırıldığı bu dönem zarfında üretime yönelik tam gün çalıştırıldığını, diğer işçiler gibi ağır ve tehlikeli sayılacak işlerde çalıştırıldığını, çalışma ilişkisi içerisinde üretime bir fiil katılması ön planda ise meslek sanat arka planda tutuluyor ise çıraklık ilişkisinden söz edilemeyeceğini beyanla müvekkilinin davalı MKE Kurumunda üretime dayalı olarak çalışmaya başlatıldığı 05.10.1987-01.03.1991 tarihleri arasında çalışmasının üretime yönelik olması, meslek öğrenme unsurunun ön planda olmaması sebebiyle uzun dönemli sigorta kapsamında sürekli ve kesintisiz olarak uzun vadeli sigorta kapsamında hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmesini, nihayetinde müvekkilinin davalı kurumda işçi statüsünde çalışmasına başladığı 05.10.1987 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı MKE vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 3308 sayılı yasa ve bu yasa doğrultusunda yürürlüğe giren yönetmelik hükümleri ve velisi ile imzalanan çıraklık sözleşmesi dikkate alınarak çıraklık eğitimine tabi tutulduğunu, davacının sigorta primlerinin Milli Eğitim ve Gençlik Spor Bakanlığı tarafından ödendiğini, davacının sözleşmesinin çıraklık sürecinin tamamlandığı tarih olan 01.03.1991 tarihinde feshedildiğini, savunma sanayii noktasında üretim yapan müvekkili Kurumun işçilerinin bile belirli prosedürler ve güvenlik önlemleri dahilinde çalışmakta iken eğitim sürecindeki çırakların işçi gibi çalıştırılması ve o ağır iş yükünün altma yalnız başlarına sokulmalarının müvekkili kurumun çalışına disiplini olmak üzere işin kendi tabiatı gereği mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, "...Tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, konu ile ilgili yasal mevzuat, dinlenen tanık beyanları ve konusunda uzman bilirkişi tarafından düzenlenen bilirkişi raporu hep birlikte değerlendirildiğinde; işyerinin kapsam ve niteliği, yapılan işin niteliği ve ağırlığı, davacının çıraklık sözleşmesi kapsamında 05.10.1987-01.03.1991 tarihleri arasındaki çalışma döneminde yaşının 13 yaş 9 ay ile 17 yaş 2 ay arasında olması nedeniyle işyerindeki konumu, yeterliliği ve tecrübe düzeyi göz önüne alındığında, davacının üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılmadığı, meslek ve sanat eğitiminin ön planda tutulduğu, bu nedenle davacının işyerindeki konumunun üretime yönelik olmayıp eğitime yönelik olduğu ve bu durumda da davacının uzun süreli sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak şekilde kanıtlanamadığı sonucuna varılmış ve tüm gerekçeler ışığında, davacının sigorta başlangıç tarihinin 05.10.1987 olarak kabulünün mümkün olmadığı, ancak 506 sayılı Kanun'un 60-g maddesi uyarınca 18 yaşını doldurduğu 22.12.1991 tarihinin sigorta başlangıcı olarak tespitinin mümkün olduğu, ayrıca çırak olarak 05.10.1987-01.03.1991 tarihleri arasında geçen çalışmasının da uzun vadeli sigorta kollarından kabul edilmesinin mümkün olmadığı sonucuna varılarak, davacının sigorta başlangıç tarihinin 506 sayılı Kanun'un 60-g maddesi uyarınca 18 yaşını doldurduğu 22/12/1991 tarihi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin diğer taleplerin reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur" gerekçesi ile

"Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine;

Davacının sigorta başlangıç tarihinin 506 sayılı Kanun'un 60-g maddesi uyarınca 18 yaşını doldurduğu 22.12.1991 tarihi olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin diğer taleplerin reddine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Feri müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı MKE vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili özetle; davanın kabulüne karar verilmesi için bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili özetle; davanın reddine karar verilmesi için kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

3.Davalı MKE vekili özetle; davanın reddine karar verilmesi için kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının davalı işveren nezdinde kısa vadeli sigorta kollarından yapılan bildirimlerinin uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışma olduğunun ve sigorta başlangıç tarihinin 05.10.1987 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki davada, davacı 05.10.1987-01.03.1991 tarihleri arasında davalı işveren nezdinde kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmalarının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında olduğunun tespiti ile sigortalılık başlangıç tarihinin 05.10.1987 olduğunun tespitini talep etmiştir. Mahkemece, davacının çıraklık sözleşmesi kapsamında 05.10.1987-01.03.1991 tarihleri arasındaki çalışma döneminde uzun süreli sigorta kollarına tabi olarak çalıştığının ispatlanamadığına dair tespiti yerinde ise de, davacının sigorta başlangıç tarihinin 506 sayılı Kanun'un 60-g maddesi uyarınca 18 yaşını doldurduğu 22.12.1991 tarihi olarak tespiti isabetsizdir. Davacının sigorta başlangıç tarihi olarak belirlenen 22.12.1991 tarihi, talep konusu dönem dışında bir tarih olup, talep aşımı yapılarak anılan tarihte çalışıldığına dair tespit hükmü kurulamayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2323, Karar No: 2019/327, Tarih: 07.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2323 E.  ,  2019/327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının alacağının sıra cetvelinde olduğundan fazla gösterildiğini ve ayrıca, yasal dayanağı bulunmamasına rağmen alacağına gecikme zammı uygulandığını ileri sürerek davalıya fazladan ödenen miktarın müvekkiline tahsisini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı alacaklı Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü ile takip borçlusu arasında yapılan sözleşmelerde, alacağın geç ödenmesi halinde 6183 Sayılı Yasa’da öngörülen gecikme zammı oranında gecikme faizi uygulanacağının kararlaştırıldığı, davalının faiz alacağının buna dayalı olarak hesaplandığı, sıra cetvelinde bu yönden herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15412, Karar No: 2015/23107, Tarih: 25.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/15412 E.  ,  2015/23107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliği ve işe iadesi ile sendikal tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin sendikal tercihlerini ortadan kaldırarak cezalandırmak olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminata talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde ekonomik kriz olması nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçek olmadığı savunularak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, fesih ilan yoluyla usulüne uygun şekilde işyerinde tüm işçilere duyurulduğunu, bu haliyle feshin usulen geçerli olduğu, önce davacı dahil 35 çalışanın daha sonra da 7 çalışanın ekonomik kriz sebebiyle ilan yoluyla davalı işveren tarafından işten çıkartıldığı, işyerinde gerçek anlamda bir ekonomik daralma yaşandığı, maliyetleri işletmenin faaliyet kârına göre çok yüksek olduğu, işten çıkartılan işçilerin yerine daha sonradan işçi alınmadığı, davacının çalıştığı bölüm dahi hemen hemen bütün bölümlerde işçi azaltma yoluna gidildiği, işçi çıkartılmadan önce ekonomik krizin aşılması için gereken tüm önlemlerin alındığı, son çare olarak fesih yoluna başvurulduğu anlaşıldığından feshin geçerli olduğu, her ne kadar davacı feshin sendikal nedene dayandığını iddia etmiş ise de, bu iddiasını ispat yükümlü olan davacının dinlettiği tanıkları ve diğer tüm delilleri ile bunu ispatlayamadığı ve feshin gerçek nedeninin ekonomik kriz olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.