muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13602, Karar No: 2014/11541, Tarih: 20.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/13602 E.  ,  2014/11541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Tesis kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 256 ada 38 parsel sayılı 257.85 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve karğir bina ve bahçesinin Emine'nin fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın beyanlar hanesine ve güncelleme listesinde baba adı ve soyisminin yazılmadığı iddiasına dayanarak baba adı ve soyisminin eklenmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 256 ada 38 parselde tapuya kayıtlı taşınmazın beyanlar hanesindeki "..." olan tasarrufçu isminin "... kızı ..." olarak düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11229, Karar No: 2014/16592, Tarih: 03.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/11229 E.  ,  2014/16592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 12.03.2014

No : 2013/96-2014/134

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

İncelenen dava dosyasında; davacının 23.07.2011-28.02.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitini talep ettiği, mahkemece dinlenen tanık beyanları nazarında 16.09.2011-30.11.2011 tarihleri arasında çalıştığına hükmedilmiş ise de, gerek ihtilaflı dönemde çalışması bulunan bordrolu tanıklar, gerekse davacı tanıklarının birbirini doğrulayan beyanları nedenleriyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24984, Karar No: 2016/11764, Tarih: 13.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24984 E.  ,  2016/11764 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 03/07/2015

NUMARASI : 2014/984-2015/351

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Göksu EDAŞ vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Göksu EDAŞ vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7640, Karar No: 2019/3538, Tarih: 13.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7640 E.  ,  2019/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın öleni görme şansı olmadığına, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerekirken hüküm kurulmasının yasaya aykırı oludğuna yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/4) maddesi delaletiyle delaletiyle (50/1-a) maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü bendinin hükümden çıkarılarak yerine “sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özelliklere göre TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, sanığın ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak TCK'nın 52/2 maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15508, Karar No: 2015/38894, Tarih: 31.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/15508 E.  ,  2015/38894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandıkları suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17395, Karar No: 2017/8706, Tarih: 21.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17395 E.  ,  2017/8706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinde enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinde enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece ecrimisil isteminin reddine, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada hükmen kanıt ve belgelere karar dayandığı gerekçelere göre ecrimisil istemine ilişkin talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Arsa niteliğindeki ... ilçesi ... mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 161,00 m² emsal alınan taşınmaz 13.600,00m² olduğu için yapılan karşılaştırma uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle ...nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacıdan peşin alınan temyiz ve taraların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/242, Karar No: 2016/4771, Tarih: 16.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/242 E.  ,  2016/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : 6352 sayılı Kanun'un geçici 2 ve CMK'nın 223/4-a maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, kurum zararının giderildiğine dair 26/07/2013 tarihli yazı gerekçe gösterilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de; dosya içerisinde söz konusu belgenin bulunmadığı, bu eksikliğin giderilmesi için mahalline yazılan yazı üzerine katılan kurumun 20/11/2015 tarihli yazısına göre, kurum zararının karşılanmadığının belirtildiği ve sanığın da 06/05/2014 tarihli son oturumda atılı suçu işlemediğini, zarar vermediğini ve karşılanacak bir zararın bulunmadığını savunduğu halde, mahkemece katılan kurumun zararının giderildiği kabul edilerek yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7644, Karar No: 2011/11231, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/7644 E.  ,  2011/11231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat ve sözleşmenin feshi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; sözleşmenin feshi isteminin kabulüne, tazminat isteminin reddine dair verilen 17.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., mülkiyeti kendisine ait 1800 (yeni 383 ada 5) ve 1580 (yeni 186 ada 2) sayılı parsellerin kaynak suyu işletilmesi amacıyla 29.06.1995 başlangıç tarihli sözleşmeyle davalıya kiralandığını, 383 ada 5 sayılı parselin davalı tarafından kısmen işletildiğini, 186 ada 2 sayılı parselde tesis yapılmadığını, buradan çıkan kaynak suların boş alana aktığını, bu suretle davalının gelir kaybına neden olduğunu, 10.000,00 TL gelir kaybı zararlarının davalıdan tahsilini, sözleşmeye aykırılık sebebiyle de sözleşmenin feshine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmenin idari yargı yerinde görülmesi gerektiğini, esasen kaynak suyu işletme kirasının belediye tarafından değil il özel idaresi tarafından yapılabileceğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece sözleşmenin feshine, fesih ile birlikte gelir kaybı zararı istenemeyeceğinden buna ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

Burada öncelikle hasılat kira ilişkisinde kiracının işletme borcu kapsamının ne olduğu yönü üzerinde durulması gerekmektedir. Çünkü, taraflar arasındaki 29.06.1995 başlangıç tarihli sözleşme, düzenlemesi Borçlar Kanununun 270 vd. maddelerinde yapılan hasılat kirasına ilişkindir.

Kiracı adi kirada kiralananı kullanmak hakkına sahiptir. Hâsılat kirasında ise kullanma yanında kiralananı işletmek ve ondan semereler almak yetkisi vardır. Adi kiradan farklı olarak kullanmak ve işletmek yetkisi kiracı için aynı zamanda onun yükümlülüğüdür. Bu konudaki BK. m.278 f.1 hükmü “ Kiracı, kiralananı tahsis olunduğu dairede iyi bir surette işletmeye bilhassa hâsılata kabiliyetli bir halde bulundurmaya mecburdur” şeklindedir. Bunun nedeni hâsılat kirasının özelliğine dayandırılmaktadır. Bir işletmenin itibarı, şöhreti, verim kabiliyetinin idamesi, müşterilerinin muhafazası gibi hayatiyetini temin eden maddi ve gayrı maddi unsurlar, kira akdi ile kiracıya terk edilmektedir. Bu bakımdan kiracının işletme ... daha ziyade bir-mükellefiyet-şeklinde tezahür etmektedir. Çünkü işletme borcu ifa edilmezse kiracı belki yalnız semere elde edemez, fakat işletme bir iktisadi ve hukuki vahdet olarak bu vasfını devam ettiremezse uğranılacak zarar kiracınınkinden çok daha fazladır.

Özellikle hâsılattan bir miktarın kira bedeli olarak ödenmesi modeliyle kiraya verilen şirketlerde şirketin faaliyetleri ve elde ettiği gelir ya da emtia, kiralayanı da kira gelirleri açısından yakından ilgilendirmektedir. Bu nedenle kiralayan, şirketin faaliyetlerinin kiracı tarafından doğru ve maksimum gelir getirici nitelikte yapılıp yapılmadığını kontrol etme hakkına sahiptir.

Hasılat kirasındaki kiracının işletme mükellefiyetine ilişkin bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Davalının, kira kapsamındaki 186 ada 2 sayılı parsel üzerinde işletme faaliyetinde bulunmadığı taraflar arasındaki çekişme konusu olmadığı gibi, bu husus mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporuyla da sabittir. Kısaca, davalı kiracı sözleşmenin 12/1.maddesindeki işletme yükümlülüğünü yerine getirmediğinden, sözleşmenin feshi istendiğinden müspet zarar kapsamındaki kar kaybı zararı talebinin reddi doğrudur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tarafların bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 30.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/898, Karar No: 2022/6770, Tarih: 25.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/898 E.  ,  2022/6770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Sivas 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/259 esas, 2020/429 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 23/07/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 19/06/2019 tarihli ve 2019/8412 soruşturma, 2019/152 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz süresinin 7 gün olarak gösterildiği, kararın şüpheliye 26/06/2019 tarihinde tebliğ edilerek 09/07/2019 tarihinde tedbirin infazı için Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başladığı, Müdürlüğün 13/07/2020 tarihli ve 2019/329 DS sayılı yazısı ile, tedbirin infazının 12/07/2020 tarihinde tamamlandığının bildirildiği,

3-Şüphelinin 20/07/2020 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 11/09/2020 tarihli ve 2019/8412 soruşturma, 2020/2520 esas, 2020/1719 sayılı iddianamesi ile Sivas 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3-Sivas 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 17/11/2020 tarihli ve 2020/259 esas, 2020/429 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 25/11/2020 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Sivas 7. Asliye Ceza

Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/259 esas, 2020/429 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 23/07/2018 tarihinde işlediği atılı suç sebebiyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar şüpheliye 26/06/2019 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, tebligatın isim ve imzadan imtina eden komşuya tebliğ edildiği, beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmesi gerektiği, bu haliyle tebligatın usulsüz olduğu, ayrıca söz konusu kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği cihetle, mahkemesince, açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilmesi yerine sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Sivas 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/259 esas, 2020/429 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 23/07/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Sivas Cumhuriyet Başsavcılığınca 19/06/2019 tarihli ve 2019/8412 soruşturma, 2019/152 sayılı karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin 20/07/2020 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle belirlenmesi üzerine Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 11/09/2020 tarihli iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Sivas 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/259 esas, 2020/429 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.