muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9356, Karar No: 2013/22707, Tarih: 03.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/9356 E.  ,  2013/22707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, manevi tazminat ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 24.10.2011 tarihinde açılmış, davacı kadın dava dilekçesinde yoksulluk nafakası istememişken 25.12.2012 tarihli dilekçe ile tahkikat aşamasında yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. Bu hüküm gereğince iddianın genişletilebilmesi ön inceleme duruşmasından sonra mümkün değilken davacı kadının ön inceleme duruşması bittikten sonra tahkikat aşamasında yoksulluk nafakası talep etmesi ve mahkeme tarafından da davacı kadın lehine 400 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.10.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2016/306, Karar No: 2017/3213, Tarih: 17.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/306 E.  ,  2017/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 18.200 TL yerine, hesap hatası sonucu 18.000.-TL olarak adli para cezası hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, bu hususta düzeltilerek onama öneren tebliğname görüşüne iştirak edilmemeiştir.

Bozma ilamına uyularak yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığa hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin “TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi” yerine “TCK'nın 50/1-a maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının, (2). bendinin (3). paragrafında yer alan "50/1-a" ibaresinden önce gelmek üzere "50/4 ve" ibaresinin eklenmesi; (2). bendin (4). paragrafından “TAHSİLİNE, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ibaresinin çıkarılarak, yerine “ tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24602, Karar No: 2022/8943, Tarih: 16.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24602 E.  ,  2022/8943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11/03/2022 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 16/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3621, Karar No: 2022/8728, Tarih: 17.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/3621 E.  ,  2022/8728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Katılan ...'ın, çelik montaj işi yapan sanık ...'a ait ....isimli işyerinde işçi olarak çalıştığı, olay tarihinde ... yerinde çelik montaj işi yapmak üzere çalışmaya başladıkları, çalışma sırasında üşüyen işçilerin ısınmak için ateş yaktıkları, ateşin etkisini yitirmesi üzerine katılanın orada bulunan tiner bidonunu alarak ateşe döktüğü, bu sırada hızla alev alan tiner bidonunun katılanın elinde patladığı, katılanın yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanık ...’ın işyerindeki tehlikeler ve tehlikeli kimyasallar konusunda çalışanları bilgilendirmemesi, çalışanların ısınması için uygun ısıtma sistemlerini işyerinde bulundurmaması, çalışma bölgesinde bulunan kimyasalları yasa gereği uygun yerlerde ve uygun şekilde muhafaza etmeyip çalışma sahasında bulundurması ve gerekli ... güvenliği tedbirlerini almaması nedeniyle asli kusurlu olduğu kabul edilmekle;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra para cezasının ve/veya üst sınırın 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verebilir" şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama usulü uygulanarak karar verildiği, ancak katılan vekilinin bu karara itiraz etmesi üzerine, CMK’nın 252. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251. maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirimin korunacağı gözetilmeyerek sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasına yargılama giderlerine ilişkin bentten önce gelmek üzere “Sanığın sübuta eren suçu ile ilgili olarak mahkememizce Basit Yargılama Usulünün uygulanmasına karar verildiği ve karara karşı katılan vekilinin itirazı neticesinde CMK'nın 252/3 maddesi uyarınca yapılan indirim korunmak suretiyle 7188 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen CMK'nın 251/3-son maddesi gereğince belirlenen sonuç ceza üzerinden 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 5 AY 18 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” bendinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4823, Karar No: 2012/6000, Tarih: 15.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4823 E.  ,  2012/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi iken parasal yükümlülüklerini yerine getirmediği gerekçesiyle üyelikten çıkartıldığını, yapılmayan imalatların sanki yapılmış gibi yüklenicinin hakedişlerine yansıtıldığını, ihtarlarda borcun açık olarak gösterilmediğini, aynı durumdaki başka üyeler hakkında işlem yapılmadığını, yönetim kurulunun mali konularda kooperatifi çıkmaza sokmaya çalıştığını ve bu nedenle yargılanıp ceza aldıklarını ileri sürerek, müvekkilinin ihracına ilişkin 12.7.2008 tarihli yönetim kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borç miktarının ihtarnamelerde açık olarak gösterildiğini, borcun genel kurul kararlarına dayandığını ve davacının ödemesi gereken borcunu bildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ihtarnamelerde gösterildiği gibi davacının kooperatife borçlu olduğu gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine; Dairemizin 2011/2024 esas ve 2011/1686 karar sayılı ilamıyla; mahkemece, bilirkişiden borcun miktarı, hangi dönemi kapsadığı, hangi tarihte ödenmesi gerektiği hususlarını gösteren, açıklamalı ve denetime elverişli ek rapor alınarak uygun sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ihracına esas ihtarnamelerde talep edilen alacağın 460,00 TL'sinin birinci ihtar tarihi itibariyle muaccel olmadığı, ihtarnamenin gerçek borç miktarını yansıtmadığı, dolayısıyla anasözleşmeye aykırı ihtarnameye dayanılarak ihraç kararı verilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3807, Karar No: 2025/2082, Tarih: 24.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3807 E.  ,  2025/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI :2023/1875 Esas, 2024/552 Karar

HÜKÜM :Yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile asıl ve birleşen davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2020/584 E., 2023/512 K.

BİRLEŞEN DAVA :İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2021/174 E.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde; kimlik bilgileri üçüncü kişilerce ele geçirilip, nüfus müdürlüğü aracılığıyla adına kimlik kartı çıkartıldıktan sonra müvekkilinin davalı şirketin ortağı ve müdürü olarak gösterildiğini, noterlikçe 21.04.2008 tarihinde düzenlenen şirket ortaklığı devir sözleşmesini imzalamadığını ileri sürerek davacının hiçbir şirketin ortağı ve yöneticisi olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

2.Birleşen davada davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkiline karşı ancak sahtelik davası açılabileceğini, bu nedenle husumet yöneltilmesinin mümkün olmadığını, süresinde açılmadığından davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddinin gerektiğini, hisse devir sözleşmesindeki imzanın kimlik sahibi tarafından atıldığını, devir sözleşmesinin eki niteliğindeki nüfus cüzdanının Büyükçekmece İlçe Nüfus Müdürlüğünden verilen gerçek bir kimlik belgesi olduğunu, müvekkilinin işlemi ile devir işlemindeki sahtecilik arasında illiyet bağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davada; şirket hisse devrinin davacının kimlik bilgilerinin kullanması sureti ile gerçekleştiğinden bahisle davacının davalı şirket ortağı ve yöneticisi olmadığının tespitine; birleşen davada ise davacının kimlik bilgileri kullanılarak nüfus müdürlüğünden alınan gerçek nüfus cüzdanı ile noterlikte işlem yapılması dolayısıyla nüfus cüzdanının aldatma kabiliyetine haiz olduğundan noterin sorumluluğu bakımından illiyet bağının kesildiği gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen davacı vekilince birleşen davada verilen davanın reddi kararı yönünden istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile eldeki davanın sorumluluk davası olmayıp sahteliğin tespiti davası olması nedeni ile işleme dayanak belgenin aldatma kabiliyetine haiz olup olmamasının bir öneminin bulunmaması nedeni ile davalı noter hakkında açılan davanın da kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden kurulan hüküm ile asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiş, karar, birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hisse devir sözleşmesinin sahteliği iddiasına dayalı olarak limited şirket ortağı ve yöneticisi olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden birleşen davada davalıya yükletilmesine, 24.03.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12185, Karar No: 2015/243, Tarih: 06.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/12185 E.  ,  2015/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/192209

Dolandırıcılık suçundan sanık Z.. T..'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2014 gün ve 2011/888 E. 2014/373 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3361, Karar No: 2011/6687, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3361 E.  ,  2011/6687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddia, savunma, dosya içeriği ve 03/12/2002 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın eyleminin 765 Sayılı TCK'nun 493/1 maddesine uygun düştüğü bu itibarla zamanaşımı geçekleşmediği gözetilerek yapılan incelemede,

Sanığın dosya içeriğinde yer alan 02/08/2002, 20/03/2006 tarihli dilekçelerinde psikolojik rahatsızlığı olduğunu belirtmesi ve 08/08/2007, 31/12/2007, 31/05/2007, 14/10/2011, 06/11/2007 tarihli dilekçelerinin ekinde sunduğu 16/06/2006 ve 01/10/2007 tarihli T.C Sağlık Bakanlığı Antalya Devlet Hastanesi sağlık kurulu raporlarında '' kronik şizofreni'' tanısının, 28/12/2007 tarihli T.C. ... Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi sağlık kurulu raporunda ''paranoid Tip şizofreni'' tanısının, 29/09/2009 tarihli T.C Sağlık Bakanlığı ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi raporunda " psikoz" tanısının belirtilmesi karşısında; öncelikle sanığın iddia edilen rahatsızlığı ile ilgili tedavi görmüşse bu tedavi evraklarının araştırılarak temin edilip, suç tarihi itibariyle 765 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 46. ve 47. maddelerinde öngörülen kriterlere göre " fiili işlediği zaman şuurunun veya harekatının serbestisini tamamen kaldıracak surette akıl hastalığı" bulunup bulunmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 32/1-2 maddelerine göre"akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığına" ilişkin rapor alındıktan sonra, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı şekilde, karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün, açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3433, Karar No: 2011/4789, Tarih: 17.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/3433 E.  ,  2011/4789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :13.10.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK. md. 118-395, 5133 s.K.md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. Mahkeme kararından sonra Büyükçekmece'de aile mahkemesi kurulmuş ve faaliyete geçmiştir. Bu açıklama karşısında davanın aile mahkemesine devredilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.17.03.2011(Prş)
Yargıtay — Esas No: 2021/20579, Karar No: 2021/22140, Tarih: 22.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/20579 E.  ,  2021/22140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12/09/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26/04/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekinin evinin bahçesinde bulunan depoya, yanındaki şahıs ile birlikte girerek içerisinden eşya çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, 12/01/2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/12/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.