muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/33, Karar No: 2012/2405, Tarih: 28.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/33 E.  ,  2012/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, şikayet olunan TMSF’nin müflis şirket iflas idaresine başvurarak adi belgeye dayanan 23.669.915,66 TL’lik alacağı kaydettirdiğini, şirket yetkilisinin söz konusu kredi borcunun şikayet dışı üçüncü bir şirkete ait olduğunu, müflis şirketin borcunun olmadığını beyan ederek alacağı kabul etmediğini, alacağın kabul edilebilir bir belgeye dayanmayıp yargılamaya muhtaç olduğundan kayıt talebinin reddedilmesine karar verilmesi ve TMSF’nin adi alacağının İİK’nun 206. maddesine göre 3. sıra yerine 4. sıraya yazılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetveline şikayette bulunmuştur.

Şikayet olunan TMSF vekili, müflis şirketin 30.11.1998 tarihi itibariyle 2.872.458,00 TL kredi almış olduğu bankanın 21.12.1999 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla TMSF’ye devredildiğini, müflis şirketin kredi borcunu şikayet dışı bir şirkete devrettiğini, her iki şirketin de kredi veren banka grubu firmalarından olması nedeniyle Fon Kurulu’nun 13.03.2008 tarihli kararıyla borç nakil sözleşmelerinin iptal edildiğini, aynı kararda müflis şirketin de dahil olduğu 19 firmanın söz konusu bankadan kredi kullanmak suretiyle edindikleri banka kaynaklarını bankanın da dahil olduğu şikayet dışı şirket grubuna aktararak bankayı zarara uğrattıklarından bahisle haklarında takip başlatılmasına karar verildiğini, benzer bir olayda Yargıtay’ın söz konusu borç devrinin banka hakim ortaklarının usulsüz işlemlerini örtmek amacıyla yapıldığına hükmettiğini, şikayete konu borcun müflis şirket tarafından borç nakil sözleşmeleriyle her hangi bir nakit tahsilatı yapılmadan kapatılmak istenmesinin mümkün olmadığını, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 106. maddesi gereğince talebe konu alacağın imtiyazlı olması nedeniyle 3. sıraya kaydedilmesinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan müflis şirket iflas idaresi temsilcileri, diğer şikayet olunan TMSF’yle benzer savunmalarda bulunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetin İİK' nun 223/5. maddesine dayalı olduğu, şikayete konu TMSF alacağının müflis şirket tarafından kabul edilmediği, kredi sözleşmesinden kaynaklandığı belirtilen alacak için hesap kat ihtarnamesi, ilam, ilam hükmünde bir belgenin ibraz edilmediği iflas idaresince, alacağın sıra cetvelinde kabulünün yargılamayı

gerektirdiğinden sıra cetveline kayıt isteminin reddi gerektiği gerekçesi ile şikayetin kabulüne söz konusu 23.669.915,66 TL’lik alacak açısından sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

gerektirdiğinden sıra cetveline kayıt isteminin reddi gerektiği gerekçesi ile şikayetin kabulüne söz konusu 23.669.915,66 TL’lik alacak açısından sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan TMSF vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16035, Karar No: 2011/1446, Tarih: 27.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16035 E.  ,  2011/1446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunun yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5008, Karar No: 2023/5618, Tarih: 25.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/5008 E.  ,  2023/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/897 E., 2022/448 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2021/897 Esas, 2022/448 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.250,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 21.03.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/15738 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54351 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54351 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini müteakip, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 2.250,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

“Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini müteakip, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 2.250,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 5. fıkrasında '..Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir..' ve anılan Kanun'un 61/8. maddesinde ''Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.' yer alan düzenlemeler gereğince, somut olayda, anılan Mahkemesince hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 112 gün karşılığı adli para cezasının sonuç ceza belirlenmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı hükmedilen ceza miktarı da belirlenmesini takiben adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesinin beşinci fıkrası; "Yukarıdaki fıkralara göre belirlenen ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs, iştirak, zincirleme suç, haksız tahrik, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı ve cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin hükümler ile takdiri indirim nedenleri uygulanarak sonuç ceza belirlenir." şeklinde düzenlenmişken ve anılan Kanun'un aynı maddesinin sekizince fıkrasında ise ''Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." şeklindedir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre belirlenen 150 gün adlî para cezasından, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası gereği indirim yapılması ile sonuç cezanın gün adlî para cezası olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uygulanarak adlî para cezasının miktarının tayin edilmesi gerektiği dikkate alınmadan karar verildiği belirlenmiştir.

4. 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrasına göre indirim yapılmadan önce 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrasına göre hükmedilen 150 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20 TL’den çevrilerek 3.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesinden sonra bu miktar üzerinden 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrasına göre (¼) oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi ile adlî para cezası miktarının, “2.240,00 TL adlî para cezası” yerine “2.250,00 TL adlî para cezası” olarak tespiti Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2021/897 Esas, 2022/448 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanığın kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 120 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini silahtan sayılan cisimle gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 150 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Mahkemece basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında verilen ilk karara sanık tarafından itiraz edilmemesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5271 sayılı Kanun’un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 112 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Mahkemece basit yargılama usulü uygulanarak sanık hakkında verilen ilk karara sanık tarafından itiraz edilmemesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen cezadan 5271 sayılı Kanun’un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 112 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6894, Karar No: 2018/1147, Tarih: 20.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/6894 E.  ,  2018/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalıya kasko sigortalı aracın trafik kazasında tamamen yanarak hasarlandığını, müvekkilinin uzun yıllardır ...’da hafriyat ve nakliyat işleri yapmakta olup aynı şantiyede aynı işleri yapan diğer taşeronlarla beraber çalıştıklarını, zaman zaman firmaların birbirlerinin araçlarını aynı şantiyede aynı işlerde belirli sürelerde kullandığını, müvekkiline ait aracın sürücüsünün ... İnşaat adına aynı yerde hafriyat ve nakliye yaparken aniden ön tekeri patlayıp yan yatıp bilinmeyen nedenle alev aldığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 40.000,00 TL’nin kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 43.775,00 TL’ye yükselterek 31.08.2009 temerrüt(ihbar) tarihinden itibaren avans faizi talep etmiştir.Davalı vekili, müvekkiline hususi araç olarak kasko poliçesi tanzim ettirilen aracın kiralık olarak kullanıldığının anlaşıldığını, davacı sigortalının Kasko Sigortası Genel Şartlarının C.3 maddesine aykırı davrandığını, aracın sürücüsünün müvekkiline verdiği yazılı beyanda, aracın çalıştığı ... A.Ş.’ye davacı tarafından kiralık olarak verildiğini ifade ettiğini, bu durumda tazminatın tahakkuk ettirilen prim ile tahakkuk ettirilmesi gereken prim arasındaki oranlamaya göre ödenmesi gerektiğini ancak müvekkilinin kiralık araçlar için kasko sigorta poliçesi yapmadığını, bu nedenle davacının tazminat talep edemeyeceğini, hasar miktarının fahiş olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul, kısmen reddiyle, 17.644,49 TL'nin temerrüt tarihi olan 31.08.2009 tarihinden itibaren işleyecek olan avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 265,42 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 903,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20.2.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6276, Karar No: 2014/14036, Tarih: 10.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/6276 E.  ,  2014/14036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2014/178269

MAHKEMESİ : Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06.02.2014

NUMARASI : 2013/173 Esas, 2014/36 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 19.11.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Sanık müdafiine çağrı kâğıdının gönderildiği, parçasının döndüğü, ancak sanık müdafiin duruşmaya katılmadığı anlaşılmakla,

Suç vasfı ve ceza miktarı nazara alındığında 5271 sayılı CMK.nın 150/3. maddesi gereği kendisine müdafii tayini zorunlu olduğundan, CMK.nın 156. maddesi uyarınca sanık S.. A.. için Ankara Barosundan zorunlu müdafii görevlendirilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Savcısınca da uygun görülmekle zorunlu müdafii görevlendirilmesi için Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına karar verilmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaasına göre duruşmanın 03.12.2014 saat 13.30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık S.. A.. adına Ankara Barosundan görevlendirilerek gelen Av. D.. E.. huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık S.. A.. hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 19.12.2014 Cuma günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 19.12.2014 Cuma günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, mağdure Arife ve kardeşi Umut'un sanık Selahattin'in çocukları ile oyun oynamak amacıyla sanığın evine gitmek için ısrar etmeleri üzerine katılan anne ve babalarının izni ile sanığın evinde bir gece kalmak için gönderildiklerinin anlaşılması karşısında, sanık Selahattin'in, gözetimine bırakılan yaşı küçük mağdure Arife'ye ev içerisinde nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunduğu düşünülmeden ve Dairemizin 11.03.2011 gün, 2012/13892 Esas, 2013/2495 Karar sayılı bozma ilamına mahkemece uyulmasına karar verildiği halde sanık hakkında TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, S.. S.. vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

10.12.2014 tarihinde verilen işbu karar 19.12.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ....... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2017/9724, Karar No: 2018/3576, Tarih: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/9724 E.  ,  2018/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ... ile ....); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıkla.... ile suça sürüklenen çocuklar)

HÜKÜM : Sanıklar .... ile suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan mahkumiyetleri ile sanık ...'un müsnet suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükümlerin temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılama sonucunda kurulan gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11743, Karar No: 2012/6201, Tarih: 04.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/11743 E.  ,  2012/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.