muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/731, Karar No: 2024/4511, Tarih: 30.05.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilince 04/04/2011 tarihli taahhütname açısından genel yayın yönetmeninin temsil yetkisi olmadığını ileri sürmüşse de, bandrol işlemlerinin adı geçen genel yayın yönetmeni tarafından yapıldığı, işin mahiyeti gereğince davalıya izafeten telif vb. sözleşme imzalama yetkisinin olduğunun kabulü gerektiği, 5846 sayılı Kanun'un 10 ve 18 nci maddeleri gereğince, aksi anlaşılmadığı sürece meydana getirilen eserler üzerindeki mali haklar, soru hazırlayan öğretmenleri bir araya getiren yayınevi üzerinde olup somut olayda davalının sonraki baskılarda muvafakat almasına gerek bulunmadığı, davalı yayımcının, meydana getirilecek esere ait bir plana göre eser sahiplerini bir araya getirerek soru bankası ve deneme kitabı oluşturduğu, Davacı ...'nün de coğrafya soruları hazırlayarak davalı yayıncı firmaya verdiği, ilk baskısının yapıldığı, aynı Kanun'un 52 nci maddesi gereğince mali hakların yazılı bir devir sözleşmesi ile devredileceği ve devir sözleşmesinde devir konusu haklar açıkça tereddüte mahal vermeyecek biçimde düzenleneceği, davaya dayanak teşkil eden Taahhütname başlıklı 04/04/2011 tarihli belgede "Yargı Yayınevi'nce yayımlanan 2011 yılı KPSS Coğrafya 50 Fasikül deneme sınavı kitabında yer alan 40 adet deneme sınavının soruları ..., ...,...,'a ait olup: 2012 ve daha sonraki yıllara ilişkin hiçbir yayında kullanılmayacaktır." biçiminde düzenleme mevcutsa da mali hakların devrinin geçerli ve usulüne uygun olarak yapılmadığı, bu durumda genel yayın yönetmeni tarafından mali hakların davacıya yeniden devredildiğine ilişkin açık ve tereddütsüz bir protokol söz konusu olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 04.04.2011 tarihli taahhütnamenin izinsiz baskı yapılamayacağı şartını içeren bir sözleşme olduğunu, davalının işbu sözleşme ile mali 2012 yılı sonrası mali haklarından feragat ettiğini, bu sözleşmenin açıkça çoğaltma ve yayma hakkını koruduğunu, bölge adliye mahkemesinin kanun hükmünü dar yorumladığını, davalı tarafın sözleşmenin şekline dair bir itirazı bulunmadığını, davalı taraf lehine üç ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, telif hakkına yapılan tecavüzün önlenmesi, maddi manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.5846 sayılı Kanun'un 2, 10,18 ve 52 nci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, telif hakkına yapılan tecavüzün önlenmesi, maddi manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.5846 sayılı Kanun'un 2, 10,18 ve 52 nci maddeleri.

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 501 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.5846 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi "Birden fazla kimsenin iştirakiyle vücuda getirilen eser ayrılmaz bir bütün teşkil ediyorsa, eserin sahibi, onu vücuda getirenlerin birliğidir.

Birliğe adi şirket hakkındaki hükümler uygulanır. Eser sahiplerinden biri, birlikte yapılacak bir muameleye muhik bir sebep olmaksızın müsaade etmezse, bu müsaade mahkemece verilebilir. Eser sahiplerinden her biri, birlik menfaatlerine tecavüz edildiği takdirde tek başına hareket edebilir.

Bir eserin vücuda getirilmesinde yapılan teknik hizmetler veya teferruata ait yardımlar, iştirake esas teşkil etmez. (Ek: 21/2/2001 - 4630/6 md.) Birden fazla kimsenin iştiraki ile vücuda getirilen eser, ayrılmaz bir bütün teşkil ediyorsa bir sözleşmede veya hizmet şartlarında veya eser meydana getirildiğinde yürürlükte olan herhangi bir yasada aksi öngörülmediği takdirde birlikte eser üzerindeki haklar eser sahiplerini bir araya getiren gerçek veya tüzel kişi tarafından kullanılır. Sinema eseri ile ilgili haklar saklıdır."

Davacı asilin 05.06.2018 tarihli isticvabında dava konusu sınav sorularının yer aldığı deneme kitapçıkları tek başına hazırlamadığını, davacının yanında iki arkadaşının da kitapçıklara katkıda bulunduğunu beyan etmiş, dava dilekçesinde mali ve manevi hak iddia ettiği soruları bildirmiş, delil olarak sunduğu taahhütnamede ise dava konusu edilen soruların yayınlandığı kitapçık içeriğinin davacının da içlerinde yer aldığı üç kişiye ait olduğu hususu açıkça belirtilmiştir. Bu durumda davacının üzerinde hak iddia ettiği soruların anılan eserden ayrıştırılabilmesi için ayrıca değerlendirme yapılması gerekmekte olup; dosya Dairemize gönderildiği esnada dava konusu kitapçıkların dosya ekine eklenmediğinden; mahkemece yapılması gereken iş davacının yayın konusunda izni bulunan eserler üzerinde, yine kendisinin hak iddia ettiği soruların aidiyeti bakımından ayrıca bir belirleme olup olmadığı değerlendirilerek soruların aidiyeti bakımından belirleme yapılabiliyorsa yani davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği sorulara ilişkin tek tek aidiyet belirtilmiş ise davacının mali haklarına dayalı tazminat davasını açmakta aktif husumet ehliyetinin bulunduğu gerekçesiyle işin esasına girilmesi; yayınlar üzerinde böyle bir belirleme yapılamıyorsa da yukarıda zikredilen maddenin tatbiki gerekmektedir. İkinci ihtimalin varlığı halinde davacının birlikte eser meydana getirdiği diğer kişilerden işbu davaya muvafakat ettiklerine ilişkin açık beyanları alınarak davaya devam edilmesi gerekirken davacının tek başına eser sahipliği ön kabulü ile işin esasına girilmesi doğru olmamıştır.

2. Kabule göre; davacının delil olarak dayandığı taahhütnamenin geçerli bir mali hak devri sözleşmesi olmadığı tespiti yerinde olmakla birlikte davacının basım ve yayımına izni bulunan ciltlerin taraflar arasındaki anlaşmadan daha fazla basılarak mali haklarının ihlal edildiği hususunu ispatlaması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece davalının belirlenen miktarın üzerinde baskı yapıp yapmadığı alınan bandrol sayısı ve davacı delilleri ile birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir. Bir diğer taraftan davacının izni hilafında, tarafların yazılı olmayan anlaşma süreleri dışında (yaklaşık 2012 yılı sonrasında yapılan basımlar) veye anlaşma kapsamında olmayan ciltler bünyesinde davalının soruları bastırdığı iddialarına ilişkin değerlendirmede de davalının dava konusu soruları davacı izni hilafında kullanıp kullanmadığı denetlenerek karar verilmelidir.

3. Davacının aynı Kanun'un 15 inci maddesinde yer alan adın belirtilmesi manevi hakkı kapsamında ihlal iddiasında bulunduğu ancak mahkemece buna ilişkin değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu Durumda manevi hak ihlaline ilişkin olumlu ya da olumsuz değerlendirme yapılması gerekirken anılan hususa hiç değinilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Davacının aynı Kanun'un 15 inci maddesinde yer alan adın belirtilmesi manevi hakkı kapsamında ihlal iddiasında bulunduğu ancak mahkemece buna ilişkin değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu Durumda manevi hak ihlaline ilişkin olumlu ya da olumsuz değerlendirme yapılması gerekirken anılan hususa hiç değinilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3188, Karar No: 2009/9923, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3188 E.  ,  2009/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 10.642,24 YTL alacağın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde; davalılardan ...’nün Diş Hekimliği Fakültesi Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalında araştırma görevlisi olarak çalışmakta iken 2547 sayılı Yasanın 33. ve 39. maddeleri uyarınca yurt dışında maaşlı-izinli olarak görevlendirildiğini ve bu süre sonunda görevine başlamaması sebebiyle 18.12.1998 günü müstafi addedildiğini, çeşitli tarihlerde düzenlenmiş bulunan müşterek borçlu ve müteselsil kefalet ile taahhüt senetleri uyarınca 10.642,24 YTL alacağın tahsilini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içersindeki bilgi ve belgelerden; davalı yükümlünün 2547 sayılı Kanunun 33.maddesi uyarınca 29.8.1994-29.8.1997 tarihleri arasında maaşlı-izinli olarak Amerika Birleşik Devletleri’ne gönderildiği, ilki 29.8.1994, ikincisi 25.8.1995, üçüncüsü 23.8.1996 ve son olarak 16.7.1999 tarihinde yüklenme, taahhüt ve kefalet senetleri düzenleyerek davacı kuruma verdiği, sürenin dolmasından sonra Türkiye’deki görevine başlayıp, yıllık izne ayrıldıktan sonra görevine başlamaması sonucu 5.11.1999 tarihli Rektörlük oluruyla 18.12.1998 gününden itibaren istifa etmiş sayıldığı, davacı ... Bütçe Dairesi Başkanlığı tarafından aynı üniversitenin Hukuk Müşavirliğine 2.9.2004 gün 1389 sayı ile gönderilen yazıda davalı yükümlü ...’nün mecburi hizmet borcunun tamamının ödenmiş olduğu ve borcun kapandığının bildirildiği, bundan sonra; 19.10.2004 günlü aynı yere yazılan ikinci yazıda yükümlünün 79.078,60 Dolar ve 2.518.050.000 TL daha borcunun bulunduğunun bildirildiği, 1.7.2005 tarihinde yükümlünün avukatına gönderilen yazı ile davalının sözü edilen borcunu ödemesinin istendiği, borcun ödenmemesi üzerine de bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında yukarda sözü edilen 22.9.2004 gün 1389 sayılı yazıdan başka herhangi bir şekilde tarafların imzasını taşıyan ibraname düzenlenmemiştir.

Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı gibi, davacı alacaklının borçlu ile ilgili olarak Hukuk Müşavirliğine yazdığı 22.9.2004 günlü yazı, alacaklı kurumun iki birimi arasındaki iç ilişkiye taalluk eden bir yazışma olup Borçlar Kanunu 113.madde hükmündeki ibra niteliğini taşımaz. Davacının davalı taraf vekiline 79.078,60 Amerikan Doları ve 2.598.050.000 TL borç çıkarıp, bunun ödenmesini istemesi borcun yanlış hesaplandığını göstermektedir. Nitekim Bütçe Dairesi Başkanlığının 2.9.2004 günlü yazıdan kısa bir süre sonra davalı yükümlünün borcunun eksik hesap edildiğine dair 19.10.2004 gün 1972 sayılı yazıda bu durumu teyit etmektedir. Borcun yanlış hesap edilmiş olması borçlunun borcunu ödemesini engelleyecek bir durum olarak kabul edilemez. Nitekim, dosyadaki bilgi ve belgelerden de anlaşılacağı gibi, davacı kurumun borçlu tarafa borcun tamamının ödediklerine veya ibra edildiklerine dair herhangi bir belge veya yazı gönderdikleri saptanamamıştır. Bir devlet kurumu olan üniversitenin yetkililerinin temeli bir devlet alacağı olan borçtan kendi iradeleriyle de vazgeçmesi mümkün değildir.

Tüm bu hususlar göz önünde bulundurularak yargılamaya devam edilip olaya daha sonra yürürlüğe girmiş bulunan 5535 sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil Ve Terkini Hakkında Kanun hükümleri de göz önünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8684, Karar No: 2013/9367, Tarih: 06.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8684 E.  ,  2013/9367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan masraf ve ödemelerin rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı işveren avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olup, davada somutlaşan olayda, davalı işveren aleyhine rücuan tazminat istemli olarak eldeki davanın açıldığı, mahkemece verilen ilk kararın sürekli iş göremezlik oranında kontrol muayene kaydı bulunması nedeniyle oranın değişip değişmediği ve buna göre ilk peşin değerli gelir miktarının belirlenmesi amacıyla dairemizce bozulduğu, bozma üzerine yürütülen yargılama sonrası da davanın kabulüne karar verildiği görülmüştür. Dosyanın tetkikinden; 10.5.2011 tarihli Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığınca, sigortalının 28.3.2002 de geçirdiği iş kazası sonrası % 32,2; 27.9.2007 de geçirdiği iş kazası sonrasında da % 1,3 olmak üzere yapılan birleştirme işlemi sonucu % 33,08 oranında sürekli iş göremezlik oranına girdiğinin bildirildiği, davacı Kurumun dava dilekçesinde, sigortalıya 120.491,25 TL gelir bağlandığını belirttiği, 4.12.2009 tarihli yazıda gelir miktarının 62.850,47 olarak, 4.8.2010 tarihli yazıda ise bir önceki yazının dikkate alınmamasına dikkat çekilerek gelir miktarının 117.845,10 TL olarak bildirildiği, bu halde, davacı Kurumun, peşin sermaye değerli gelirin hesabında 2007 yılındaki verileri esas aldığı görülmekle; yine, davacı Kurumun, 4.12.2009 tarihli yazısında, sigortalının 28.3.2002 tarihinde iş kazası geçirmesine rağmen, 3.12.2007 tarihli müracaatına istinaden 21.3.2009 onay tarihi itibariyle gelirin başlatıldığı bilgisi de göz önünde bulundurularak, mahkemece, bu kaza dolayısıyla sigortalıya bağlanan gelirin başlangıç tarihindeki gelir esas alınmak suretiyle ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının belirlenmesi ile, Baltahazard formülüne göre, değişme olması halinde, bu durumun 2002 tarihli ilk peşin değere uygulanması ile kusur

karşılığı rücuan tahsiline karar verilecek miktarın buna göre belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz araştırma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde; taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 6.5.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1476, Karar No: 2020/51, Tarih: 15.01.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/1476 E.  ,  2020/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/02/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/12/2013 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece, talebin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Zabıta Daire Başkanlığı tarafından Çamaşırcı Dere Yatağına hafriyat döküldüğü yönünde ihbar yapılması üzerine yerinde incelemeler yapıldığını ve davalının, dava dışı Maltepe Belediye Başkanlığı yararına yüklenici olarak üstlendiği inşaat çalışması esnasında belirtilen derenin akışını engelleyecek şekilde toprak döktüğünün tespit edildiğini, davalı şirkete hafriyatın temizlenmesi konusunda yazılı olarak bildirimlerde bulunulduğunu ancak kaldırılmadığını, bunun üzerine müvekkili kurum tarafından dava dışı Koloni İnşaat Ltd. Şirketi’ne hafriyatın temizlenmesi için yer teslimi yapıldığını ve hasarın giderilmesi için gerekli ödemenin belirtilen şirkete yapıldığını belirterek, davalı tarafın sebep olduğu hasar bedelinin İSKİ Tarifeler Yönetmeliği’nin 49. maddesine istinaden % 50 fazlası ile davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil sebebiyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir.

Davalı vekili; davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında kural olarak gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil sebebiyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir.

Somut olaya gelince; davacı, davalı tarafından yapılan çalışmalar sırasında dere yatağının akışını engelleyecek şekilde hafriyat döküldüğünü ileri sürmüş, iddia ettiği zarar miktarına İSKİ Tarifeler Yönetmeliği’nin 49. Maddesi hükmü uyarınca % 50 ilave yaparak istemde bulunmuştur. Mahkemece esas alınan bilirkişi raporunda yukarıda açıklanan gerçek zarar ilkesi gözardı edilerek, yönetmelik hükmü dikkate alınarak % 50 artırımlı olarak hesaplama yapılmış, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda karar verilmiştir. Sözü edilen Yönetmeliğin 49. maddesi hükmünde “Su ve kanalizasyon tesislerine, bilerek veya bilmeyerek çeşitli nedenlerle zarar verenler hakkında Devlet malına suç işleyenlere ilişkin hükümler uygulanmakla beraber, zararın giderilmesi için yapılan harcamalar % 50 fazlasıyla kendilerinden tahsil edilir” hükmüne yer verilmiştir. Anılan yönetmelik hükmü İSKİ ile aralarında sözleşme ilişkisi bulunan gerçek ya da tüzel kişilerin İSKİ tesislerine yönelik haksız eylemleri sebebi ile tazminat hesaplanmasına ilişkindir ve sözleşme ilişkisinin sonucu olarak İSKİ abonesi olan kişileri bağlayacağı kuşkusuzdur. Oysa davalı, İSKİ abonesi olmadığından hükmedilecek tazminatın anılan yönetmelik hükmüne göre belirlenmesi mümkün değildir. Zarar kapsamının Türk Borçlar Kanunu’nun 50. (818 sayılı BK.42) maddesi hükmüne ve gerçek zarar ilkesine göre belirlenmesi gerekir. Gerçek zarar ilkesi zarar görenin malvarlığını haksız fiilin meydana gelmesinden önceki duruma getirmeyi amaçladığından yönetmelik hükmüne göre yapılacak hesap, anılan ilkeye ve yerleşmiş Yargıtay uygulamasına da aykırı olacağından kabul edilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, Tarifeler Yönetmeliğinde belirtilen % 50 artırılarak tahsile ilişkin hükmün haksız fiilden kaynaklanan hasar tazminatı davalarında uygulanamayacağı hususunun dikkate alınması, davacı tarafın isteyebileceği geçek zarar miktarı duraksanmaksızın belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14196, Karar No: 2022/14368, Tarih: 03.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14196 E.  ,  2022/14368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ... KOLUNUN TESPİTİNE İTİRAZ

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ... Büyükşehir Belediyesine ait bir belediye şirketi olan ... Ulaşım Hizmetleri ... San. ve Tic. A.Ş.'ye ait Kepez Mah. ... Bul. ...... Kepez/... adresinde bulunan merkez işyerinde insan kaynakları, idari ve malî işlerin yürütüldüğü bu nedenle yapılan işlerin 19.12.2012 tarihli ve 28502 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan İşkolları Yönetmeliği'nin (İşkolları Yönetmeliği) 10 numaralı Ticaret Büro Eğitim ve ... sanatlar işkolunda; Şirketin Serik ....../... adresinde kurulu bulunan işyerinde ... istasyonunda akaryakıt satışı yapıldığı, bu nedenle bu işyerinde yapılan işlerin niteliği itibari ile İşkolları Yönetmeliği'nin 4 sıra numaralı ... Kimya, Lastik, Plastik ve İlaç işkolunda; Kepez Mah. ... Bul........ Kepez/..., ... Mah. ......Sokak Muratpaşa/... adreslerinde kurulu bulunan işyerlerinde tramvay şoförlüğü işi olan vatmanlık hizmetlerinin yürütüldüğü, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 15 sıra numaralı Taşımacılık işkolunda yeraldığı yönünde Bakanlıkça 2014/50 sayılı işkolu tespit kararı ile tespit yapıldığını, bu tespit kararının davalı Şirketin yürüttüğü bir kısım işler itibari ile 10, 4, 15 numaralı işkoluna girdiğine ilişkin kısımlarının iptali gerektiğini, ... Büyükşehir Belediyesinin bir iştiraki olan davalı Şirkette yürütülen işlerin niteliği itibari ile 5393 sayılı Belediye Kanunu ile 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu'nda yer alan yasal düzenlemeler gereğince İşkolları Yönetmeliği'nin 20 numaralı Genel İşler işkoluna girdiğini ileri sürerek Şirketin ...... Serik/... adresinde kurulu bulunan işyerinde ... istasyonunda akaryakıt satışı yapıldığı, bu nedenle bu işyerinde yapılan işlerin niteliği itibari ile İşkolları Yönetmeliği'nin 4 sıra numaralı ... Kimya Lastik Plastik ve İlaç işkolunda yer aldığı yönünde 07.....2014 tarihli ve 29023 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 2014/50 sayılı işkolu tespit kararının iptaline, bu işlerin İşkolları Yönetmeliği'nin 20 sıra numaralı Genel İşler işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Şirket vekili, davaya konu kararı alanın Bakanlık olduğunu, bu kararın alınmasında davalı Şirketin hiçbir aşamada katkısı olmadığını, bu nedenle davalı Şirkete husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.