muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4476, Karar No: 2023/3469, Tarih: 28.09.2023

1. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;

Kusur ve Eksik İnceleme Yönünden;

Yargılama aşamasında düzenlenen bilirkişi raporlarının, oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Uzlaştırma Yönünden;

Soruşturma aşamasında katılanın uzlaşmak istememesi nedeniyle uzlaştırma işlemlerinin yapılamadığı anlaşılmış olup; hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Lüleburgaz 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/411 Esas, 2023/115 Karar sayılı kararında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2.) numaralı bentte açıklanan nedenle Lüleburgaz 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2023 tarihli ve 2022/411 Esas, 2023/115 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin hükmün 5. ve 6. Paragrafın hükümden çıkarılarak, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10048, Karar No: 2024/1787, Tarih: 15.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/10048 E.  ,  2024/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1836 E., 2022/3625 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin kararıyla görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 nci maddesinin ilk fıkrası uyarınca 8 ay hapis cezasıyla mahkûmiyete yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine esas alındığı belirtilen ilamın değiştirilmesi suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29991, Karar No: 2014/26725, Tarih: 25.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29991 E.  ,  2014/26725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;

Sanık ...'ün müdürü olduğu ... Hediyelik Toptan Tic. Limited Şirketine ait inşaatın 3. katında bulunan üç ayaklı yük asansörünün makarasını sökerken ayağının halata dolaşması üzerine dengesini kaybederek 11,5 metre yükseklikten düşmesi sonucu ...'in ölümüyle sonuçlanan somut olayda, sanık ...'ün, mesleği mimarlık olan ...'ı şantiye şefi olarak atadığı, atanan şantiye şefinin işinde ehil bir kişi olduğu; koruyucu malzemelerin kullanılmasının sağlanmasının, denetlenmesinin ve bu hususta işçilerin bilgilendirilmesinin ve iş güvenliğinin sağlanmasının şantiye şefinin sorumluluğunda olduğu sorumluluğu ehil bir kişiye devreden şirket müdürü olan sanığa yüklenebilecek kusur bulunmadığı gözetilip beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1300, Karar No: 2015/10770, Tarih: 28.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/1300 E.  ,  2015/10770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/407649

MAHKEMESİ : Ordu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2011

NUMARASI : 2010/171 Esas, 2011/308 Karar

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan H.. H..nin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 03/11/2014 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...H.. H.. avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye dayanılarak H.. H..nin katılma isteminin zimmet suçuyla sınırlı olarak kabulüne; tayin olunan ceza miktarına göre sanık Ç.. A.. müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİYLE incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık T.. Y.. hakkında verilen düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen düşme hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık Ç.. A.. hakkında zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, zimmet suçundan kurulan hüküm yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın zimmet suçu yönünden sabit görülmeyen eylemleri ile ilgili olarak mahkemece, belgelerdeki imzaların inkarına yönelik bir beyanın bulunmadığı kabul edilmiş ise de; yönetim kurulu üyelerine yapıldığı bildirilen ücret ödemeleri bakımından, bordrolardaki imzaların kendisine ait olmadığını bildiren N.. U.., yardımlaşma fonu ödemesiyle ilgili olarak da 02/07/2008 tarihli dekonttaki imzayı inkar eden H.. Y.., ayrıca kızı N.. K.. tarafından; 7.000 TL'lik kredinin çekilmesine ilişkin belgede imza incelemesi yapılması talebinde bulunulan F.. N.. yönünden ilgili belgelerde imza incelemesi yaptırılması,

Yardımlaşma fonu ödemeleriyle ilgili olarak, ödeme dekontlarında imzalarının bulunmadığı anlaşılan M.. S.., H.. K.., K.. Y.. ve M.. Ç..'ın; keza, kooperatif görevlileri tarafından imzalanan çeşitli belgelerle kooperatife haricen para teslim ettikleri anlaşılan İ.. K.., H.. Y.., R..-A.. V.. ve R.. Ş..'in aldıkları kredilerin, fon yardımlarının ve yaptıkları ödemelerin miktar ve tarihini gösteren tüm belgelerin kooperatiften ve ilgili bankadan getirtilmesi, R..-A.. V.. tarafından ödendiği bildirilen 550,00 TL'nin vekalet ücreti alacağı olduğu savunulmakla bu konudaki icra takip dosyasının getirtilip savunmanın doğru olup olmadığının araştırılması ve gerektiğinde önceki bilirkişiler dışında yeniden seçilecek bilirkişi kurulundan alınacak rapor ile gerçek zimmet miktarı belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Zimmete konu eylemin, icra müdürlüğünden araştırma yapılmak suretiyle kurum dışı kayıtların incelenmesi sonucu ortaya çıkarıldığının anlaşılmasına karşın, nitelikli zimmet suçuna ilişkin TCK'nın 247/2. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmolunması,

Zimmet miktarı olarak kabul edilen 5.815,52 TL'nin, Dairemiz uygulamalarına göre 2009 yılı için TCK'nın 249/1. maddesi kapsamında değer azlığı sınırı olarak kabul edilen 8.000,00 TL'den az olması nedeniyle sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanmaması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan açılan dava ile ilgili olarak, 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2-son maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan müşteki B.. B..nın CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, görevi kötüye kullanma suçu bakımından sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9929, Karar No: 2021/13351, Tarih: 09.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/9929 E.  ,  2021/13351 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :... 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1-Sanık ... müdafii Av. ...'ün 16.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini talep ettiği halde, tebliğ edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli karar usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek, sunması halinde gerekçeli temyiz dilekçesinin dosya içine konması,

2-Temyiz edilmediğinden bahisle hakkındaki hüküm kesinleştirilen sanık ...'ın ... 2 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 01.12.2016 tarihli 2016/27182 sayılı yazısı ekinde gönderilen dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, mahkemenin 15.12.2016 tarihli ek kararı ile temyiz talebini reddettiği, ek kararın sanığa 05.01.2017 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 06.01.2017, 27.01.2017 ve 06.04.2017 tarihli dilekçeler ile ek kararı da temyiz ettiği, sanığın 12.04.2021 tarihli dilekçesi üzerine 13.04.2021 tarihli ek kararla sanığın temyiz isteğinin yeniden reddedildiği, her ne kadar bu ek karar sanığa tebliğ edilmemiş ise de sanığın 08.07.2021 tarihli dilekçesi ile yeniden temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz talepleri konusunda ek tebliğname düzenlenmesi,

3-Temyiz edilmediğinden bahisle hakkındaki hüküm kesinleştirilen sanık ...'nin 20.02.2014 tarihli duruşmada beyan ettiği "... Mah. ... Nolu Cad. No:... İç Kapı No:... .../..." adresine gerekçeli karar tebliğe çıkarılarak 20.08.2016 tarihinde bila tebliğ iade edilmesi üzerine, aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince 28.09.2016 tarihinde tebligat yapılarak hüküm kesinleştirilmiş ise de; adı geçenin 04.11.2014 tarihinde ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan tahliyesi sırasında, UYAP'da kayıtlı olan 04.11.2014 tarihli tutanakta ve 11.12.2014 tarihli dilekçesinde ... Mah. ... cadde ... Ap. Apt no:..., K:..., D :... .../... adresini verdiği anlaşıldığından, gerekçeli kararın bu adrese

tebliğe çıkarılması, tebliğ edilememesi durumunda Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi gereğince adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması, adres kayıt sisteminde adresinin bulunmaması durumunda ... Mah. ... cadde ... Ap. Apt no:..., K:..., D: ... .../... adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince tebligat çıkarılması, temyiz ettiği takdirde temyiz dilekçesi yönünden ek tebliğname düzenlenmesi konusunda,

Gereğinin takdiri için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 09/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22134, Karar No: 2015/32541, Tarih: 22.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/22134 E.  ,  2015/32541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi 3. kişi,... İcra Dairesi'nin 2014/26236 Esas sayılı takip dosyasında yediemin ücretinin tahsili için başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız icra takibinde, hacizli aracın satışı üzerine, araçta rehin hakkı olduğundan bahisle satış bedelinin paylaştırılması hususunda icra müdürlüğüne sıra cetveli yapılması talebinde bulunduğunu ancak icra müdürlüğünce, yediemin ücreti alacağının rehinden önce geldiği ve dosya alacağı ile aracın vergi borcundan sonra satış bedelinden artan başkaca para bulunmadığından talebin reddedildiğini ileri sürerek icra mahkemesine şikayet yoluyla başvurmuş, mahkemece işlemin doğru olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun mahcuz malların muhafazası hakkındaki 88. maddesinin 1. ve 2. fıkrasında; "Haczolunan paraları, banknotları, hamiline ait senetleri, poliçeler ve sair cirosu kabil senetler ile altın, gümüş ve diğer kıymetli şeyleri icra dairesi muhafaza eder.

Diğer taşınır mallar, masrafı peşinen alacaklıdan alınarak muhafaza altına alınır. Alacaklı muvafakat ederse, istenildiği zaman verilmek şartıyla, muvakkaten borçlu yedinde veya üçüncü şahıs nezdinde bırakılabilir. Üçüncü şahsın elinde bulunan taşınır mallar haczedildiğinde, üçüncü şahsın kabulü hâlinde üçüncü şahsa yediemin olarak bırakılır. Mallar satış mahalline getirilmediği takdirde muhafaza altına alınabilir veya yediemin değişikliği yapılabilir" düzenlemesi mevcuttur.

Yedieminlik ücreti takip masraflarından olup, İİK'nun 59. maddesi ile "Takip masrafları borçluya aittir. Alacaklı, yapılmasını talep ettiği muamelenin masrafını ve ayrıca takip talebinde bulunurken borçlunun 62 nci maddeye göre yapabileceği itirazın kendisine tebliğ masrafını da avans olarak peşinen öder. Alacaklı ilk ödenen paradan masraflarını alabilir" şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

İcra ve İflas Kanun'undaki bütün bu düzenlemeler doğrultusunda yedieminlik ücretinin takip masraflarından olduğu ve satış tutarından öncelikle alınacağı anlaşılmaktadır. Bu sebeplerle yedieminlik ücreti ancak takip masrafı olarak muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından talep edilebilir.

Yedieminlik ücretinin muhafaza tedbirine konu takip dosyasından başka bir dosyada ayrı bir takip konusu yapılması söz konusu değildir.

İcra ve İflas Kanun'undaki bütün bu düzenlemeler doğrultusunda yedieminlik ücretinin takip masraflarından olduğu ve satış tutarından öncelikle alınacağı anlaşılmaktadır. Bu sebeplerle yedieminlik ücreti ancak takip masrafı olarak muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından talep edilebilir.

Yedieminlik ücretinin muhafaza tedbirine konu takip dosyasından başka bir dosyada ayrı bir takip konusu yapılması söz konusu değildir.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücreti, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasının değil ayrı bir takibin konusu yapılmış, takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmeyeceğinin anlaşılması halinde icra dairesince alacaklıların bir sıra cetveli yapılması gerekir.

O halde mahkemece, İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılması gerektiğinden bahisle şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10383, Karar No: 2014/12684, Tarih: 13.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/10383 E.  ,  2014/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.08.2013 tarihli Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihleri : 10.11.2012 (05.11.2012, 12.11.2012 - 07.12.2012)

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER :

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 22.08.2013 tarihinde 2013/154 esas ve 2013/243 karar ile verilen mahkûmiyet kararı sanık tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce 10.04.2014 tarihinde 2014/1009 esas ve 2014/2531 karar sayı ile sanık hakkındaki hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin onama kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ :

Devletin temel görevlerinden biri de suçun işlenmesini önlemektir. Kolluk görevlilerinin, daha fazla ceza almalarını sağlamaya da yönelik olarak şüphelileri suç işlemeye teşvike devam etmeleri hukuken kabul edilebilecek uygulama değildir. CMK'nın 139/1. maddesi “soruşturma konusu suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi halinde hakim ve gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı’nın kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir” hükmünü taşımaktadır.

Kanunun bu hükmünden de anlaşılacağı gibi sanık hakkında atılı suçu işlediğine dair delil elde edilmesi halinde gizli soruşturmacının görevi sona erecektir. Olayımızda görevlendirilen gizli soruşturmacıların 05.11.2012 tarihinde sanıktan 15 TL

karşılığı uyuşturucu maddeyi satın alması ile sanık hakkında atılı suçu işlediğine dair delil elde edildiğinden ikinci kez aynı suçu işlemesine fırsat verilmeden görevliler tarafından derhal yakalanması gerekirdi. Bu sebeple ilk kez uyuşturucu madde sattığının tespiti ile

yakalanması ve eylemine devam etme fırsatı verilmemesi mümkün olan sanık hakkında eylemini zincirleme olarak gerçekleştirdiğinin kabulü ile hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır. Bu nedenlerle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.08.2013 tarihli, 2013/154 esas ve 2013/243 karar sayılı hükmünün BOZULMASINA karar verilmesi istenmiştir.

C) YARGITAY CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ :

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308' inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.02.1997 tarih ve 10/268-22 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın alıcı rolündeki görevliye aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda uyuşturucu madde satması eylemlerinde, alıcının amacının suçun oluşmasında ve sanığın iradesi üzerinde etkili bulunmaması sebebiyle birden fazla eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

Dairemizin itiraza konu kararının itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirilerek verildiği ve kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülmemiştir.

İtirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmektedir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde görülmediğine,

2-5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 2. fıkrası uyarınca itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,

Üye ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla, 13.11.2014 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin 10.04.2014 tarihli 2014/1009 esas ve 2014/2531 karar sayılı onama kararına yazdığım karşı oy gerekçemde belirtilen nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde olduğu ve yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 13.11.2014