muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9814, Karar No: 2018/4082, Tarih: 08.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9814 E.  ,  2018/4082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yaş küçüklüğü nedeniyle soruşturması tefrik edilip Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10/06/2014 tarih ve 2014/3808 Esas sayılı iddianamesi ile hakkında kasten basit yaralama suçundan kamu davası açılan ... çocuk ... ile ilgili olarak açılan davanın akıbeti araştırılıp, henüz kesinleşmemiş ise her iki davanın genel mahkemede birleştirilerek delillerinin birlikte değerlendirilmesi, aksi halde dava dosyasının getirtilip incelenerek ve katılan ... ile mağdur ...’un mutlaka olay ile ilgili bilgilerine de başvurularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçundan soruşturma safhasında uzlaşmak istediğini de beyan etmesine rağmen, 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre, gerekçede sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığı belirtilmesine rağmen, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2552, Karar No: 2018/17985, Tarih: 21.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2552 E.  ,  2018/17985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükümlerin açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü sanığın elin...,.... ın arkalarından yaklaşarak, elindeki sallamayı hedef gözetmeksizin rastgele sallayıp ''keserim lan müdür nerede'' dediği, ardından ellerindeki sallamaları katılan ...'ın boynuna ve sırtına dayadığı, bu sırada katılanın boynundaki sallamayı çekmeye çalışırken elinin kesilmesi nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesinin ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralama suçu yönünden, "sanığın işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet vermesi" nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesinde düzenlenen "fikri içtima kuralının" uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Sanık hakkında katılana karşı silahla basit yaralamaya teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, oluşa ve tüm dosya içeriğine göre de, sanığın olay günü elinde bulunan sallama tabir edilen bıçak ile katılanın üzerine yürüyerek salladığı ancak; katılanın kaçması üzerine eylemini tamamlayamadığı anlaşılmakla, hükmün gerekçesinde olayın bu şekilde gerçekleştiği kabul edildiği halde, sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nin 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerekirken, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmak suretiyle, tamamlanmış suçtan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ... Doğan'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü sanığın elindeki sallamalar ile belediye hizmet binasının ikinci katına çıkarak, dışarıdaki olayları izlemek için camın önünde bulunan katılanlar Neşe ve Sedat'ın arkalarından yaklaşarak, elindeki sallamayı hedef gözetmeksizin rastgele sallayıp ''keserim lan müdür nerede'' dediği anlaşılmakla, sanığın eyleminin bir bütün halinde silahla tehdit suçunu oluşturduğu, sanık hakkında bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesinin ilamı ile onanarak kesinleştiği, sanığın, katılan ...'ye yönelik yaralama kastı ile herhangi bir eyleminin bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine, gerekçesi de gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

b) Sanık hakkında katılana karşı silahla basit yaralamaya teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı halde, TCK'nin 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerekirken, gerekçesi de gösterilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12209, Karar No: 2017/3671, Tarih: 26.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/12209 E.  ,  2017/3671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ancak;

1-) Suç tarihlerinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,

2-) Kabule göre de;

T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla

ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretini de kapsayacak şekilde belirlenen yargılama giderinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1274, Karar No: 2017/5115, Tarih: 13.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/1274 E.  ,  2017/5115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince 3000 TL adli para cezası ve ehliyetin 3 ay süreyle geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4 ile numaralandırılan bölümünün hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir tam gün karşılığı adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi gereğince takdiren 20 TL üzerinden hesabıyla sanığın 3000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1246, Karar No: 2024/4317, Tarih: 27.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1246 E.  ,  2024/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI :2021/363 Esas, 2022/2213 Karar

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2020/62 E., 2020/662 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davaya konu 150.698,38 TL bedelli çekin alışveriş işlemlerine istinaden düzenlendiğini ve ... Kargo ile gönderildiğini, kargo kayıtlarında da çekin "kargo çalıntı" olarak gözüktüğünü, çek hakkında İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/506 E. sayılı dosyası ile çek iptali davası açıldığını ileri sürerek, Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünün 2019/22026 E. sayılı dosyası ile dava konusu çekten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini, dava konusu çeke istinaden takip başlatıldığından dolayı %20' den aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatıma mahkum edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kargo şirketlerinin hiçbir şekilde çek veya bono gibi kıymetli evrakları kabul etmediği ve kargo ile gönderiminin yasak olduğu hususunun açık olduğunu, davacı yanın gerçekten bir hırsızlık durumu olması halinde kargo şirketi aleyhine dava ikame edilebileceğinin sabit olduğunu, diğer yandan keşidecinin müvekkili şirket aleyhine bu davayı açma hakkının bulunmadığını, müvekkili şirket hakkında başkaca davaların bulunmasının bir kötü niyet olarak gösterilmeye çalışıldığını, çekte ödeme yasağı kararının çıkması veya çekin arkasında cirosu bulunan şirketin imza itirazında bulunmasının müvekkilinin iyi niyetli hamil olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğini, dava konusu iddiaların tek mağdurunun davalı olduğunu, çeke ilişkin olarak ürün satarak teslim etmesine rağmen bedelini almadığının ticari kayıtlarından da sabit olduğunu, davacı yanın aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, tüm beyanlarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kambiyo senedini hükümden düşürmeye yönelik olarak açılan menfi tespit davasında ispat yükünün davacı yanda olup, menfi tespiti istenilen çek incelendiğinde ciro silsilesinin kopuk olmadığı ve de davacının imzasını inkar etmediği, imzaların istiklali prensibi sebebiyle kambiyo senetlerindeki her imza sahibinin kendi imzasından sorumlu olduğunu, başkasının imzalarının sahte olması imzasını inkar etmeyenlerin sorumluluğunu ortadan kaldırılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece dava dilekçesinde belirtilen hususlarda yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğini, müvekkilinin keşide ettiği çekin kargo aracılığıyla dava dışı lehtar olan şirkete gönderilmesine rağmen kargoda çalındığını, akabinde çekin arkasına bu şirketin de içlerinde bulunduğu 4 ya da 5 firmanın daha sahte imzaları atılarak en son davalıya ciro edildiğini ve davalının da çeki işleme koyduğunu, yaptıkları araştırmada davalının benzer şekilde birden fazla kıymetli evraka ilişkin hukuki husumet yaşadığını öğrendiklerini, bu hususun araştırılmadığını, konu ile ilgili çeşitli haberlerin basında yer aldığını, defter incelemeleri dahi yapılmadan karar verildiğini, ciro silsilesinin baştan itibaren kopuk olduğunu, cirantaların kendi adlarına ayrı ayrı dava açtıklarını, ayrıca çalınan çekin sahte bir kopyasının da düzenlenip tahsil için faktoring firmasına verildiğini, ancak sahteliğinin anlaşılması nedeniyle işlem yapılmadığını çekin çalınmasına dair banka ile yaptıkları yazışmanın dosyada mevcut olduğunu, müvekkilinin bu çek nedeniyle borcunun bulunmadığını, davalının iyi niyetli olmadığını, UYAP üzerinden sorgulama yapıldığında birçok davasının bulunacağını düşündüklerini, davalının ticari defter ve kayıtları incelendiğinde işletmesinin ticari hacminin bu aşamada olamayacağının görüleceğini, ayrıca davalı firmanın ve önceki ciranta firmalarının yetkililerinin adli sicil kayıtlarının celbini istediklerini, olayın organize bir iş olduğunu, davalının yalnızca Bakırköy adliyesinde 37 adet benzer davasının bulunduğunu, bu durumun davalının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 2 ve 4 üncü maddelerine uygun hareket etmediğini tek başına kanıtladığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekin keşidecisinin davacı, hamilinin ise davalı olduğu, davalının çeke düzgün ciro silsilesi ile hamil olduğunun anlaşıldığı, ayrıca davacının takip ve dava konusu bu çekin kargoda çalındığını, davalının da bu çeki iktisabında kötü niyetli ya da ağır kusurlu olduğu hususunu ispatlayamadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle ve gerekçelerle hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra takibinden sonra açılan menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden yana yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2022, Karar No: 2017/7145, Tarih: 21.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/2022 E.  ,  2017/7145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

2- TCK'nın 51/3. maddesine aykırı olarak hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/113, Karar No: 2020/181, Tarih: 30.01.2020

**19. Hukuk Dairesi         2020/113 E.  ,  2020/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av. ... ... ile davalı ... vekili Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nden verilen 2019/2668 esas, 2019/2601 karar sayılı ve 22.11.2019 tarihli hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

1-Hükmü temyiz eden davalı vekilinin HMK’nun 336/2. maddesinde öngörüldüğü üzere davalının mali durumunu gösterir nitelikte belge sunmadığı görüldüğünden  davalı vekilinin yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı vekiline Dairemiz adli yardım talebinin reddi kararının tebliği ile ret kararına karşı itiraz süresi de beklenerek itiraz edilmez veya itirazının ilgili mercice reddi halinde; hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından Harçlar Kanunu'na göre yatırılması gereken 1 adet maktu temyiz harcı ve 1 adet temyiz yoluna başvuru harcının yatırılması için davalı vekiline muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine  GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11968, Karar No: 2013/8097, Tarih: 10.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11968 E.  ,  2013/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.