muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5415, Karar No: 2009/5577, Tarih: 10.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5415 E.  ,  2009/5577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin dava dışı borçlu ... Van-Mar .... Gıda San. Tic. Ltd. Şti.nin, üçüncü kişi Diyarbakır Valiliği Çocuk Hastalıkları Hastanesindeki alacağını 21.07.2008 günü temlik aldığını; bu para üzerine konulmuş hacizler bulunduğundan, icra müdürlüğünce yapılan sıra cetvelinde alacaklarının dikkate alınmamasının hatalı olduğunu, zira alacağın İcra ve İflas Kanunu’nun 100 üncü maddesinin 3 ve 4 üncü bentlerinde sayılan alacaklar kapsamına girdiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davacının alacağının İcra ve İflas Kanunu’nun 100 üncü maddesinde aranan şartları taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13541, Karar No: 2014/1162, Tarih: 20.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/13541 E.  ,  2014/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Zincirleme suçtan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı; delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı; vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı; eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı; eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, Başkan Vekili ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla 20.02.2014 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

A) Olay, İddia ve Uygulama:

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın talebi doğrultusunda, ...Sulh Ceza Hâkimliği'nce 06.12.2012 tarihinde, örgütlü olarak uyuşturucu madde ticareti yaptıkları konusunda kuvvetli şüphe sebepleri bulunduğu belirtilen sanık dışındaki 14 şüphelinin suçlarının tespiti için delil toplamak dört personelin "gizli soruşturmacı" olarak görevlendirilmesine karar verilmiştir.

Gizli soruşturmacılardan ikisi 11.12.2012 tarihinde 10 TL verip sanıktan bir paketçik esrar almışlar, ancak sanığı yakalama yoluna gitmemişlerdir.

Aynı gizli soruşturmacılar 24.12.2012 ve 18.01.2013 tarihlerinde 10'ar TL karşılığında sanıktan tekrar iki kez daha esrar almışlardır.

Sanıktan alınan toplam net esrar miktarı 1,6 gramdan ibarettir.

Sanık 10.09.2013 tarihinde evinde yakalanmış; üzerinde ve evinde başkaca suç unsuruna rastlanmamıştır.

Sanık hakkında "uyuşturucu madde satma" suçundan kamu davası açılarak, sanığın TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrası uyarınca cezalandırılması istenmiştir.

Yerel Mahkeme sanığın TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrası ve 43. maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 1500 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar vermiştir.

B) Daire Çoğunluğunun Görüşü:

Sanık tarafından temyiz edilen hüküm Daire çoğunluğunca onanmıştır.

C) Tartışma Konuları ve Karşı Oy Gerekçem:

1- Gizli soruşturmacı hangi suçlar için görevlendirilebilir?

CMK'nın 139. maddesinin dört ve beşinci fıkralarındaki açık hükümler karşısında gizli soruşturmacı;

a) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, TCK'nın 220. maddesinde tanımlanan suç),

b) Suç işlemek için kurulan bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmeleri şartıyla, sadece aynı maddenin yedinci fıkrasında sayılan suçlar

İçin görevlendirilebilir.

Başka bir anlatımla, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlar için gizli soruşturmacı görevlendirilemez.

CMK'nın 139. maddesinin dört ve beşinci fıkralarındaki açık hükümler karşısında gizli soruşturmacı;

a) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç, TCK'nın 220. maddesinde tanımlanan suç),

b) Suç işlemek için kurulan bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmeleri şartıyla, sadece aynı maddenin yedinci fıkrasında sayılan suçlar

İçin görevlendirilebilir.

Başka bir anlatımla, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlar için gizli soruşturmacı görevlendirilemez.

2- Adlî kolluk görevlisinin, Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda, "suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri elde etme" amacıyla ve genel görevi kapsamında, kimliğini gizleyip kendisini uyuşturucu madde kullanıcısı olarak tanıtarak, uyuşturucu madde sattığına ilişkin bilgi edindiği şüpheliden para verip uyuşturucu madde alması hukuka uygun mudur?

Kolluk görevlisinin, Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda ve genel görevi kapsamında, kimliğini gizleyerek, alıcı rolüne girip, kışkırtma yoluna gitmeden (suça azmettirmeden veya teşvik etmeden), şüpheliden uyuşturucu madde alması mümkün olup bu şekilde elde edilen delil hukuka uygundur.

3- Somut olaydaki kolluk görevlilerinin hukuksal konumları nedir?

Sanık, uyuşturucu madde satma suçunu, suç işlemek için kurulmuş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlemiş olmadığından, bu suçla ilgili olarak "gizli soruşturmacı" görevlendirilmesi CMK'nın 139. maddesine aykırıdır.

Ancak, Cumhuriyet savcısının emri doğrultusunda ve genel görevleri kapsamında kolluk görevlilerinin, kimliklerini gizleyip alıcı rolüne girerek sanıktan esrar almaları mümkün olduğundan, somut olaydaki iki kolluk görevlisini, gizli soruşturmacı değil "kimliğini gizleyen kolluk görevlisi" olarak kabul etmek gerekir.

4- Gizli soruşturmacı veya kimliğini gizleyen adlî kolluk görevlisinin, değişik tarihlerde sanıktan üç kez esrar alması durumunda, sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması mümkün müdür?

Devletin temel görevlerinden biri de "suç işlenmesini önlemektir." Kolluk görevlilerinin, daha fazla ceza almalarını sağlamak için şüphelileri suç işlemeye yönlendirmesi kabul edilemez. Aksi halde gerek Anayasa'nın 2. maddesinde yer alan "hukuk devleti" ilkesi gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde öngörülen "adil yargılama" hakkı ihlâl edilmiş olur.

Gizli soruşturmacıların 11.12.2012 tarihinde sanıktan esrar almaları üzerine sanığın "satmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu belirlenmiş ve bu suçun delili elde edilmiştir. Buna rağmen daha sonra sanıktan tekrar iki kez esrar almaları hem gereksizdir hem de görevleri kapsamında değildir. Öte yandan, gizli soruşturmacıların asıl amacı "uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak" değil, "suçu ve failini belirlemek, suçla ilgili delilleri elde etmekten ibaret" olduğundan, gerçek anlamda bir "alım-satım" da söz konusu değildir.

Görevlilerin sanıktan ikinci ve üçüncü kez esrar alması, açıkladığım nedenlerden dolayı ayrıca suç oluşturmayacağından, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanamaz.

D) Sonuç:

Sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 20.02.2014
Yargıtay — Esas No: 2011/2923, Karar No: 2011/6016, Tarih: 11.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/2923 E.  ,  2011/6016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2019 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, davacı kurumda kamu görevlisi olan davalının trafik kazasında yaralanması nedeniyle kurum tarafından hastaneye ödenen tedavi giderinin rücuuna ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Olay tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri de irdelenerek içinde Bütçe Uygulama Talimatı uzmanı da bulunan bilirkişi heyetinden bir kamu kurumunun kendi kamu görevlisine yaptığı tedavi yardımı nedeniyle alacak hakkı bulunup bulunmadığı konusunda denetime elverişli biçimde rapor alınarak konunun incelenip değerlendirilmesi ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi eksik inceleme nedeniyle bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3938, Karar No: 2017/15467, Tarih: 07.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/3938 E.  ,  2017/15467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısımda %10 değer azalışı olacağı hususu gözetilmeden kalan kısımların toplam yüzölçüm miktarı olan 5850.56 m2 lik kısımda % 20,55 değer azalışı belirlenmek suretiyle fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12435, Karar No: 2019/15693, Tarih: 04.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/12435 E.  ,  2019/15693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası Dairemize gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İskenderun İcra Hukuk Mahkemesinin 2016/673 Esas, 2016/613 Karar no ve 05/09/2016 tarihli şikayetin kabulüne dair kararın, şikayet olunan tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi 2016/196 Esas, 2016/222 Karar no ve 29/12/2016 tarihli kararı ile; istinaf başvurusunun kabulüne, İskenderun İcra Hukuk Mahkmesinin 2016/673 Esas, 2016/613 Karar no ve 05/09/2016 tarihli kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında davanın reddine karar verdiği işbu kararın şikayetçi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 18/10/2018 tarih ve 2017/5120 Esas, 2018/10142 Karar nolu kararı ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin yukarıda bahsi geçen kararının onandığı, Dairemiz onama kararı gözetilmeksizin İskenderun İcra Hukuk Mahkemesince kararın bozulmasına karar verilmiş gibi dosyanın yeniden esasa kaydedilerek tekrar hüküm kurulduğu, işbu kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyanın Dairemize gönderildiği ayrıca şikayetçi vekilinin davadan ve temyizden feragat dilekçesi sunduğu görülmektedir.

Yasal mevzuat da Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlar hakkında herhangi bir kanun yolu öngörülmediğinden Dairemizin onama kararının tarihi olan 18/10/2018 tarihi itibarıyla kararın şekli anlamda kesinleştiği, kesinleşme tarihinden sonra yapılan işlemlerin (İskenderun İcra Hukuk Mahkemesince Dairemiz onama kararı gözetilmeksizin dosyanın yeniden esasa kaydedilerek tekrar hüküm kurulmasının, hükmün istinaf edilmesinin, davadan ve temyizden feragat edilmesinin) yok hükmünde olduğu anlaşılmakla dosyanın işlemsiz olarak mahalline İADESİNE, 04/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7647, Karar No: 2010/13761, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7647 E.  ,  2010/13761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1790, Karar No: 2012/1787, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1790 E.  ,  2012/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2006 gün ve 2005/146 Esas, 2006/260 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile mağdurenin hükümden sonra 20.02.2008 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus aile kayıt tablosu ile anlaşıldığından, 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi gereğince mahkemesi tarafından bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8039, Karar No: 2013/17033, Tarih: 04.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8039 E.  ,  2013/17033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köy boşluğuna tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakları bulunmadığından ve katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden; Hazine vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/110, Karar No: 2023/7644, Tarih: 13.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/110 E.  ,  2023/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/640 E., 2015/939 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 07.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli ve 2015/640 Esas, 2015/939 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 05.01.2016 tarihli dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 05.01.2016 tarihli dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

"Dosyada mevcut olayla ilgili tutanaklar, kriminal rapor, ifade ve diğer tüm bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinde; sanığın dosya içeriğine uygun ikrarını içerir savunması, kriminal rapor ve dosya içeriği karşısında; Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü Narkotik Suçlar Büro Amirliği görevlilerince uyuşturucu madde ticareti ve nakli yapan şahıs ve gruplara yönelik yürütülen çalışmalar kapsamında 21/03/2015 günü saat 16:00 sıralarında emniyet görevlilerince durumundan şüphelenilen şahsa polis kimlik kartının gösterilmesi üzerine, sanık ...'ın üzerinde herhangi bir suç unsuru madde olup olmadığı sorulduğunda, ceketinin sol cebinde bulunan kareli defter kağıdına sarılı vaziyette bulunan renk koku görünüm itibari ile uyuşturucu maddelerden eroin olduğu değerlendirilen 3 paket uyuşturucu maddeyi kendi rızası ile polislere teslim ettiği, alınan kriminal rapora göre; ele geçen maddenin net ağırlığı 0,24 gram gelen açık kahve renkli toz maddenin uyuşturucu maddelerden eroin içerdiği ve içerdiği eroin miktarının ortalama % 45 oranında olmak üzere

net 0,108 gram olduğunun belirlendiği, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07/04/2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenerek hakkında denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, fakat sanığın Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı kağıdının tebliğine rağmen Antalya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmemesi üzerine kaydının kapatıldığı" sanığın kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı maddesini satın almak ve bulundurmak suçunu işlediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1) Sanığın 21.03.2015 tarihli eylemi nedeniyle 07.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun yasa yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 02.06.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 17.06.2015 tarihinde kesinleştiği, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 14.07.2015 tarihinde çağrı yazısını tebliğ alan sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmaması üzerine, "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılmadığından kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı anlaşılmakla;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla aynı Kanunun 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 21.03.2015 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 17.06.2015 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a) Var ise; Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 17.06.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;