muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12885, Karar No: 2024/14864, Tarih: 19.11.2024

8. İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı Kanun'un 5 inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir tazminattan başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkânı bulunmaktadır. Söz konusu fıkra metni emredici nitelikte olduğundan, anılan hükme aykırı olan sözleşme hükümleri geçersizdir. Geçersizlik nedeniyle ortaya çıkan kural boşluğu eşit davranma ilkesinin gereklerine uygun olarak doldurulmalıdır.

9. Yerleşik hâle gelen içtihatlar uyarınca 4857 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinde düzenlenen ayrımcılık tazminatı koşullarının oluşması için öncelikle işverence yapılan farklı muamelenin ırk, dil, siyasi düşünce, inanç gibi sebeplere dayalı olması gerekmekte olup ilgili maddenin dar yorumlanması gerekir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 12.11.2018 tarihli ve 2015/26907 Esas, 2018/20333 Karar; 24.03.2020 tarihli ve 2019/8029 Esas, 2020/4421 Karar; 14.01.2021 tarihli ve 2018/7135 Esas, 2021/920 Karar sayılı ilâmları; Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 03.07.2019 tarih 2017/23268 Esas ve 2019/14998 Karar sayılı ilâmı). Bu sebeple işverenin mutlak ayrım yasakları dışında eşit davranma borcuna aykırı davranışında, borca aykırılık sebebiyle mahrum kalınan haklar talep edilebilir ise de sadece mutlak ayrım yasaklarının ihlali hâlinde ayrıca ayrımcılık tazminatına hükmedilebilir.

10. Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde somut uyuşmazlık değerlendirildiğinde; Mahkemece, taraflar arasında muvazaa olgusunun kesinleştiği böylece davacının asıl iş kapsamında çalıştığının kabulü gerektiği, dinlenen tanık anlatımlarına göre de aile günü denilen pikniğe alt işveren işçileri ile ailelerinin katılamadığı, yılbaşı yemeğine alt işveren işçilerinin çağırılmadığı, işyerinde üretimi yapılan ve çalışan işçilere dağıtılan sigaraların türü ve miktarının asıl işveren işçileri ile alt işveren işçilerinde farklılık gösterdiği, böylece davalı tarafça aynı işte çalışan kendi işçilerine ücret ve sosyal haklar yönünden daha olumlu ve yüksek miktarlar ödenmesine rağmen muvazaalı olarak çalıştırılan alt işveren işçilerine ödenmediğinin ispat edildiği gerekçesiyle davacının ayrımcılık tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Dairemizin yerleşik uygulamasına göre ayrımcılık tazminatına hükmedilebilmesi için 4857 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinde belirtilen mutlak ayrımcılık nedenlerinden (örneğin dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce v.b.) birinin gerçekleşmesi gerekir. Bir diğer ifade ile, işverenin 4857 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinde öngörülen eşit işlem borcuna aykırılık teşkil eden her davranışı ayrımcılık tazminatına haz kazandırmaz. Somut olayda davacı tarafça mutlak ayrımcılık nedenlerinden birinin varlığı ileri sürülmediği gibi dosya kapsamında bu yönde bir delil de bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle ayrımcılık tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12358, Karar No: 2024/12905, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12358 E.  ,  2024/12905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1310 E., 2023/1193 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/496 E., 2023/154 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... İnşaat San. ve Tic. Ltd.. Şti.'ye bağlı baraj inşaatında 2401013022627 sicil numarasıyla çalışırken 23.10.2012 tarihinde iş kazası geçiren davacının kafasına 7 ve sağ ayağına da birkaç dikiş atıldığını, Patnos Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu Raporuyla 13.12.2012 tarihinde “diz injury" tanısı, 27.03.2013 tarihinde "meniskopati” tanısı ve 03.05.2013 tarihinde medial ve Jateral menisküs yırtığı kondral hasar tanısı konulduğunu ve maluliyetinin kesinleştiğini, iş kazasının meydana gelmesinde kusurun tamamen davalıya ait olup, davalı işveren, ilgili mevzuatta yer alan işçi sağlığı ve iş güvenliğine ilişkin yükümlülüklerine aykırı davrandığını, davacının ... Köyü, Kavakçalı Mevkiindeki baraj inşaatında duvar inşaat ustası olarak çalışmış, hafta tatili olmadan, iş yerinde kalmak suretiyle aylık 1.800,00 TL ücret karşılığında çalıştığını, ücretinin banka hesabına yatırıldığını, davacının maluliyetinin gündelik işlerini yapmakta iken bile zorladığını, bu durumun uzun bir süre sürecek olması, efor kaybı sebebiyle ve sağlık durumunun halen bir işte çalışmaya yeterli olmaması nedeniyle fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000 TL manevi tazminatın çalışmaması nedeniyle gelir kaybı olarak 250,00 TL ve iş gücü kaybı nedeniyle uğradığı zarar sebebiyle 250 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 23.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili tarafından sunulan cevap dilekçesinde; davacının, davalı şirkete ait işyerinde çalışmaya yeni başlamış ve kendi dikkatsizlik ve tedbirsizliği nedeniyle iş kazasına sebep olduğunu, davalı şirketin işyerinde yasaların kendisine yüklediği tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini ve iş kazasının meydana gelmesinde hiçbir kusurunun bulunmadığını, bu nedenle davacı tarafın talep ettiği tazminatları ödemekle yükümlü olmadığını, davalı şirketin çalıştırdığı işçilerin tüm haklarını vermeye çalışmış, ancak çalışan bir kısım işçilerin, kendilerine verilen işin gereklerini gereği gibi yerine getirmemeleri nedeniyle taahhüt edilen işlerin zamanında tamamlanamaması sonucu alınması gereken ödemeler alınamadığını, aksine tazminatlar ödenmek zorunda kalındığını, davacının da işyerindeki iş güvenliği kuralları ve kendisine verilen işle ilgili talimatlara uymaması nedeniyle kendi kusuruyla kazanın oluşumuna neden olduğunu, davalı şirketin almış olduğu baraj inşaatı işyerinde çok büyük oranda zarar ettiğini ve bunun sonucunda da Ankara Asliye 9. Ticaret Mahkemesinin 2013/177 Esas, 2013/328 Karar sayılı kararı ile İflasının 1 Yıl Süre İle Ertelenmesi kararı verildiğini, bu kararın 20.06.2013 tarihinden itibaren bir yıl süre ile uygulanmaya başlandığını, şirketin işlerini yürütmesi kayyumların denetimine bırakıldığını, davacıyı sigortalı olarak SGK'ya bildirmiş, primlerini ödemeye çalıştığını, iş kazaları nedeniyle işcinin çalışmaktan yoksun kaldığı sürelerin bedellerinin SGK tarafından ödendiğini, bu nedenle çalışılamayan sürelerin ücretlerinin talep edilmesinin doğru olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, davacının MERNİS adresine MERNİS şerhli T.K 21/2. maddeye göre SGK İl Müdürlüğü yazısı eklenmek suretiyle maluliyet oranını tespiti için Ağrı Devlet Hastanesine başvurması için 2 hafta kesin süre verildiği, kesin süreye rağmen başvurmaması halinde bu delilden vasgeçeceği ihtarını içeren tebligat çıkarıldığı, usulüne uygun tebliğ ediliği, geçen kesin süreye rağmen davacı tarafından başvuru yapıldığına dair bilgi olmaması üzerine SGK'ya müzekkere yazıldığı, Kurumun 27.02.2023 tarihli cevabi yazısında davacının sevk yazısının eşi tarafından tebliğ alınmasına rağmen Kuruma herhangi bir bildirim yapılmadığı gibi medula kayıtlarından hastaneye başvurusu bulunmadığının tespit edildiği belirtilmiş, somut olayda maluliyet işlemleri tamamlanamadığından maluliyet tespiti yapılamadığından maddi manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV.İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının incelenerek talepleri doğrultusunda davanın kabul edilmesini, eksik hususların giderilmesine karar verilmesini talep ettiklerini, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalı tarafa yüklenmesini, adli yardımdan yararlanıyor olmaları nedeniyle istinaf başvuru harç ve giderlerinin suçüstü ödeneğinden karşılanmasını talep ettiklerini belirterek hükmün ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçeleri ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 371. maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21. maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından; Mahkemece davacının MERNİS adresine MERNİS şerhli T.K 21/2. maddeye göre SGK il müdürlüğü yazısı eklenmek suretiyle maluliyet oranını tespiti için Ağrı Devlet Hastanesine başvurması için 2 hafta kesin süre verildiği, kesin süreye rağmen başvurmaması halinde bu delilden vasgeçeceği ihtarını içeren tebligat çıkarıldığı, usulüne uygun tebliğ ediliği, geçen kesin süreye rağmen davacı tarafından başvuru yapıldığına dair bilgi olmaması üzerine SGK'ya müzekkere yazıldığı, Kurumun 27.02.2023 tarihli cevabi yazısında sigortalı davacının sürekli iş göremezlik oranının tespit işlemleri için hastahaneye sevk edildiği, ilgili sevk yazısının sigortalıya tebliğe çıkarıldığı, sigortalıya usulüne uygun tebliğine rağmen gereği yerine getirilmediği gerekçesiyle tespit işlemlerinin tamamlanamadığının bildirildiği açıklanarak maluliyet tespiti yapılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Bekletici sorun" başlıklı 165. maddesinin ikinci fıkrası; “Bir davanın incelenmesi ve sonuçlandırılması başka bir davanın veya idari makamın çözümüne bağlı ise Mahkeme, ilgili tarafa görevli mahkemeye veya idari makama başvurması için uygun bir süre verir. Bu süre içinde görevli mahkemeye veya idari makama başvurulmadığı takdirde, ilgili taraf bu husustaki iddiasından vazgeçmiş sayılarak esas dava hakkında karar verilir.”şeklinde düzenlenmiştir.

Mahkemece davacıya verilen kesin süre içeren ihtaratların HMK'nın 165/2. maddesi kapsamına uygun olarak ayrıntılı düzenlenmediği anlaşılmakla davacının kaza nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik oranının tespiti yapılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; açıklandığı üzere anılan madde metnine uygun ara karar tanzim ve tebliği ile sonucuna göre irdeleme yapmak , buna rağmen keyfiyet yerine getirilmezse iş kazasının varlığı hususunda Kurumca ihtilaf çıkarılmaması karşısında davacı vekiline davacının kaza nedeniyle uğradığı sürekli iş göremezlik oranının tespiti talebine dair dava dışı Kurum ile hak alanını ilgilendirdiğinden davalı işveren aleyhine dava açması amacıyla süre vermek ve devamla açılan davanın bekletici yapılması suretiyle sonucunu beklemek davacı tarafça davanın verilen sürede açılmaması halinde ise davacının kaza nedeniyle sürekli iş göremezlik oranı % 0 kabul edilerek en azından geçici iş göremezlik dönem zarar hesabının Dairemiz İçtihatlarına uygun olarak kusur incelemesinin yapılması sonrasında belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz eden davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/602, Karar No: 2015/331, Tarih: 21.04.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/602 E.  ,  2015/331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK’nunda ek iddianame ile ilgili açık bir düzenleme bulunmamakta olup bu uygulamanın aynı Kanunun duruşmaların bir oturumda bitirilmesini amaçlayan sistemine uygun düşmediği, ek iddianame talebinin yeni CMK’ndaki hakimlerin tarafsızlığını sağlamaya yönelik hükümler ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Kararları ve Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu’nun 27.6.2006 tarih ve 315 sayılı kararı ile de benimsenen Birleşmiş Milletler Bangalar Yargı Etiği İlkeleri nazara alındığında hâkimlerin dava konusu ve taraflarla ilgili tarafsız olması ilkesine ters düştüğü, ek iddianame talebi ile mahkeme baştan iddianamenin düzenlenmesini istemekle bir nevi suçun sübuta erdiğini belirterek baştan sanığın mahkumiyetine dair görüşünü ortaya koyar nitelikte görüş belirtmiş olduğu ve ek iddianame uygulamasının, iddianamenin kabulü ile hakim önüne gelen iddianamede gösterilen suça ilişkin olarak fiil ve fail hakkında karar verilmesini öngören CMK’nun 225. maddesine açıkça aykırılık oluşturduğu, bu maddeye göre hükmün konusunun iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin yargılama olduğu, bununla beraber mahkeme hakimlerinin yargılama esnasında sanıkların iddianamedeki suçtan başka suç işlendiklerini ya da aynı fiili başka kişinin işlediğini düşünüyorlarsa, bu konuda sadece Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunabilecekleri, iddianame düzenleyip düzenlememek görevinin savcının takdirinde olduğundan ek iddianame düzenlenmesi talebinin yapılamayacağı cihetle; sanık ... hakkında 29.04.2009 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının 10.09.2009 günlü celsesinde verilen ara karar ile sanık ... hakkında aynı eylem nedeniyle ek iddianame düzenlenmesi talebi üzerine yukarıda belirtilen ilkelere uyulmadan Cumhuriyet savcılığınca adı geçen sanık hakkında düzenlenen 14.09.2009 tarihli ek iddianameye dayanarak yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 21.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8956, Karar No: 2015/13682, Tarih: 05.08.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8956 E.  ,  2015/13682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/232986

Nitelikli yağma, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma, nitelikli tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık S.. G.. ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2015 gün ve 2015/280 E. 2015/178 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/08/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7007, Karar No: 2012/14720, Tarih: 01.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7007 E.  ,  2012/14720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2011 tarih ve 2009/192-2011/169 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.06.2003 tarihinden itibaren Konya ilinde kitap kırtasiye işi yaptığını, işletmesine Servet Kırtasiye adını verdiğini, bu adı 16.06.2003 tarihli Türkiye Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Gazetesinde tescil ettirdiğini, davalının ise müvekkili ile aynı unvanı kullanmakta olduğunu, ayrıca müşterilerine müvekkilinin işletmesinin diğer şubesi olduğu, kendilerinin de ana bayiilik yaptığı gibi yanıltıcı ifadelerde bulunduğunu, davalının korsan kitap satışı yaparak müvekkilinin itibarını zedelediğini ileri sürerek, davalının fiillerinin haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ve haksız rekabetin men' ine, haksız rekabet oluşan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, müvekkilinin uğramış olduğu zararın tazmini için 4.000,00 TL manevi, 4.000,00 TL maddi olmak üzere fazlaya dair haklarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik 8.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline, mahkeme kararının ilgililere tebliğ edilmesi ve yurt çapında neşredilen gazetelerden biri ile ilanının yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın esasına ilişkin olarak haklarının saklı kalarak davanın görev yönünden reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının Servet Kırtasiye davalının da Servet Kitapevi unvanını kullandıkları, davacının 16.01.2003 tarihinde, davalının ise 24.01.2008 tarihinde bu unvanlarını tescil ettirdikleri, tarafların kayıtları üzerinde yapılan incelemede ise tarafların birbirleri ile alışveriş yaptığı, böylece davacının davalının Servet Kitapevi unvanını kullanmasından haberdar olduğu, bir noktada zımni muvafakat ettiği, unvanın tescilinden iki yıl geçtikten sonra haksız rekabet iddiasının MK 2 maddesinde yer bulan objektif iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı gibi temelde de davacının kırtasiye işi davalının ise kitap satışı yaptığı gerekçeiyle, davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalıya ait ticaret unvanının sicilde tescilli olması nedeni ile tescilli unvanın kullanımının haksız rekabet oluşturmayacak olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalıya ait ticaret unvanının sicilde tescilli olması nedeni ile tescilli unvanın kullanımının haksız rekabet oluşturmayacak olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15062, Karar No: 2023/8770, Tarih: 15.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/15062 E.  ,  2023/8770 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli Yağmaya Teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2021 tarihli ve 2021/1063 nolu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1(a ve d), 35, 53, 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2021/691 Esas, 2022/390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1 (a ve d), 35, 62, 53, 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/3607 Esas, 2022/1961 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi;

1. Somut delil bulunmadığına,

2. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü