muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6515, Karar No: 2024/7239, Tarih: 04.11.2024

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan verilen Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2020/213 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

“Sanık ...'in mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, suç tarihinde lehe olan 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereği 120 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemini eşine yönelik gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86/3-a maddesi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından teşebbüsün derecesine göre sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 35/2. maddesi gereği (1/2) oranında indirim uygulanarak 90 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak 67 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak 55 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, suç tarihinde lehe olan 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle 1.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6966, Karar No: 2011/286, Tarih: 18.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/6966 E.  ,  2011/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.02.2009 tarih ve 2007/53-2009/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin de içinde bulunduğu bazı turist rehberleri dernekleri tarafından kısa adı TUREB olan bir birlik kurulduğunu, ancak bir süre sonra bir kısım derneklerin bu birlikten ayrıldığını, anılan ibarenin davalı tarafından marka olarak tescil edildiğini ileri sürerek, davalı adına tescilli “TUREB +şekil” ibareli markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların da içinde bulunduğu bir kısım dernekler tarafından oluşturulan birliğin kısa adının TUREB olduğu, bu ibare üzerinde davacıların geçmişe dayalı hak sahibi oldukları, anılan ibarenin turizm rehberliği hizmeti bakımından mesleki bir örgütün adı olduğu ve ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek ve sanat gurubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan ad niteliğindeki bu ibarenin 556 sayılı KHK’nın 7/1-d maddesine göre davalı adına tescil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli markanın turist büroları, seyahat için yer ayırma hizmetleri, tur düzenleme hizmetleri, kara, hava ve deniz taşıtlarının kiralanması hizmetleri, tekne barındırma hizmetleri, otel-motel, tatil köyü pansiyon hizmetleri, geçici barınma ve konaklama hizmetleri, çadır kiralanması, ve gençlik kampı hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne diğer hizmetler yönünden istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80' er TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/634, Karar No: 2023/4147, Tarih: 05.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/634 E.  ,  2023/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1128 Esas, 2021/1669 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tefenni Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/17 E., 2020/2 K.

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkette % 20 hisseye sahip olduğunu ve şirketin kuruluşundan bu yana genel müdür olarak görev yaptığını, 08.12.2017 tarihli ortaklar genel kurul kararı ile müvekkilinin müdürlük görevinden azledildiğini ve yerine hisse devri ile yeni ortak olan ...’ın yetkilendirildiğinin öğrenildiğini, genel kurula çağrının usulüne uygun olarak yapılmadığını ve kararın müvekkilinin yokluğunda alındığını, müvekkilinin müdürlük görevinden azlinin haklı bir sebebe dayanmadığını, genel kurulda alınan kararın kanun, sözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek 08.12.2017 tarihli genel kurul kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresinde davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.12.2018 tarih, 2018/113 E. ve 2018/469 K. sayılı kararı ile şirket merkezinin Karamanlı/Burdur olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, Tefenni Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla Tefenni Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunun tespitine, talep halinde dosyanın yetkili olan Tefenni Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, davacı vekili dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini istemiştir.

1. Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.12.2018 tarih, 2018/113 E. ve 2018/469 K. sayılı kararı ile şirket merkezinin Karamanlı/Burdur olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, Tefenni Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla Tefenni Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunun tespitine, talep halinde dosyanın yetkili olan Tefenni Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, davacı vekili dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini istemiştir.

2. Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla Tefenni Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının şirket ana sözleşmesi ile süresiz olarak müdür seçildiği, şirket sermayesinin 2000 paya ayrıldığı ve davacının 400 payının olduğu, limited şirketlerde müdürün azli ve atamasında 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 616 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince karar verme yetkisinin genel kurula ait olduğu, 6102 sayılı Kanun'un 617 nci maddesine göre genel kurulu toplantıya çağırma yetkisinin şirket müdüründe olduğu, toplantıya çağrı, ortakların çağrısı gibi hususlarda anonim şirkete ilişkin hükümlerin kıyasen uygulanacağının düzenlendiği, anonim şirketlerde ortaklar tarafından genel kurulun toplantıya çağrılmasının düzenlendiği 6102 sayılı Kanun'un 412 nci maddesi uyarınca ilgili ortağın toplantı ve gündeme gelmesini istediği konularla ilgili olarak şirket müdürüne başvuruda bulunması gerektiği, olumsuz cevap verilmesi ya da 7 günlük süre içerisinde cevap verilmemesi halinde şirket merkezinin bulunduğu yer Ticaret Mahkemesinden toplantı yapılması için talepte bulunulması gerektiği, ortakların genel kurulu toplantıya çağırma hakkı olsa da bunu bizzat kullanamayacağı ancak müdür vasıtasıyla yahut mahkeme kararıyla bu hakkın kullanılacağı, ortakların toplantıya çağrı yapılması için şirket müdürüne ihtarname çekildiği, ancak tebligatın yapılamadığı, genel kurul toplantısı için mahkemeden de karar alınmadığı, yapılan kolluk araştırma tutanağından da belirtilen adreste başka bir şirketin faal olduğu, toplantı yapıldığı ilan olunan adresin şirketle bir ilgisinin bulunmadığı, dolayısıyla şirket genel kurulunun usulüne uygun toplanmadığı, genel kurul usulünce toplanmadığı için ortada hukuken geçerli bir genel kurul kararının bulunmadığı, 6102 sayılı Kanun'un 447 nci maddesi dikkate alındığında toplantıya çağrının yetkisiz kişilerce yapılması durumda genel kurul kararının iptali değil yokluğunun söz konusu olacağı gerekçesiyle davanın kabulüne davalı şirketin 08.12.2017 tarihli ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; halihazırda davalı şirkete yapılacak tebligat için bir yerleşim yerinin bulunmadığını, bunun da davacının işlemleri nedeniyle olduğunu, şirketin kuruluş aşamasında şirket yönetiminin davacıya bırakıldığını, ancak süreç içinde davacının usulsüz işlemleri nedeniyle davacı hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının şirkete zarar vereceğinin anlaşılması üzerine toplam %80 paya sahip ortakların davacıyla iletişime geçerek genel kurul yapılması isteğinde bulunduklarını, davacının bu isteği şifahi olarak gerekçesiz olarak reddettiğini, davacıya çağrı yapılması amacıyla ihtarname gönderildiğini, toplantı kararının ticaret sicil gazetesinde de ilan edildiğini, bu suretle toplantıya çağrının usulüne uygun olarak yapıldığını, ayrıca davanın açıldığı Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen yetkisizlik kararı uyarınca müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, davacının iptal kararı talep etmesine rağmen mahkemece yokluk kararı verilmesinin hukuka uygun olmadığını belirterek kararın kaldırılması ile davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince toplantıya çağrının yetkisiz kişilerce yapılması sebebiyle ortaklar kurul kararının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, davalının bu yöndeki istinaf taleplerinin yerinde olmadığı, ancak davanın ilk açıldığı Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen yetkisizlik kararı gereğince davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yönde hüküm kurulmamasının hatalı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin bu yöndeki istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; toplantıya çağrının usulüne uygun olarak yapıldığını, davacı tarafça kararın iptali talep edildiği halde mahkemece yokluk kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin 08.12.2017 tarihli genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 412, 616 ve 617 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirketin 08.12.2017 tarihli genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Kanun'un 412, 616 ve 617 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4799, Karar No: 2011/11208, Tarih: 22.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4799 E.  ,  2011/11208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8561, Karar No: 2016/11920, Tarih: 06.12.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/8561 E.  ,  2016/11920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 29/07/2005 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... (adli yardım talepli olarak) vasisi ve bir kısım davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334’de ''(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.'' hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun madde 336'da ise ''(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.'' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı ...’ın yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 06/12/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1863, Karar No: 2022/89, Tarih: 18.01.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/1863 E.  ,  2022/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ANTALYA 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen maddi ve manevi tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen karar, davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 18/01/2022 tarihinde davacı asil ve vekili Av. ...ile davalı ... ...Özel Sağ. Hiz. Tur. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirkete ait hastanede sol yumurtalığında bulunan yaklaşık 8 cm'lik over kistin laparoskopik yöntemle davalı ... tarafından alındığını ve sonrasında taburcu edildiğini, ağrılarının dinmemesi üzerine tekrar hastaneye başvurduğunda ince bağırsağında delinme olduğunun tespit edilerek davalı ... ile davalı ... tarafından ince bağırsaktaki delinmenin onarılması için tekrar ameliyat edildiğini, ameliyatın amacına uygun gerçekleştirilmemesi nedeniyle iyileşemediğini, bunun üzerine Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiğini, burada yeniden ameliyat edildiğini, hayati tehlikeyi atlattığını, davalılar tarafından tedavi seçenekleri ve tedavi sonucu hakkında yeterli bilgi verilmediğini, davalı şirkete ait hastanede diğer davalılar tarafından yapılan ameliyatların amacına uygun yapılmadığını, ameliyatların uygun yapılmaması nedeniyle davalıların kusurlu olduklarını, bu süreç içerisinde maddi ve manevi acılar çektiğini, öğrenim hayatına ara verdiğini

beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00-TL maddi tazminat ve 1.000.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacıda oluşan komplikasyonun laparoskopik operasyon öncesi veress iğnesinin neden olduğu bağırsak yaralanması olduğunu, yapılan çalışmalarda en çok bağırsak yaralanmalarının giriş esnasında olduğunun görüldüğünü, bağırsaktaki delinme çok küçük olduğu için davacıda geçici bir iyileşme dönemi yarattığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., davacıyla karşılaştığı ilk andan tedavinin son anına kadar bir doktordan beklenen tüm dikkat ve özeni fazlasıyla gösterdiğini, davacının yaşamsal fonksiyonlarının düzenlenmesi ve bu fonksiyonların sonlanmaması için gereken tüm tedavileri gerektiği oranda uyguladığını, davacıya uygulanan ilk ameliyatın hiçbir aşamasında bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., davacıyla karşılaştığı ilk andan tedavinin son anına kadar bir doktordan beklenen tüm dikkat ve özeni fazlasıyla gösterdiğini, davacının yaşamsal fonksiyonlarının düzenlenmesi ve bu fonksiyonların sonlanmaması için gereken tüm tedavileri gerektiği oranda uyguladığını, davacıya uygulanan ilk ameliyatın hiçbir aşamasında bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ... ...Özel Sağlık Hiz. Tur. Ve Tic. A.Ş., davacıdan aydınlatılmış onamın alındığını, yaşanan sorunların ameliyatın komplikasyonu olduğunu, herhangi bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının tedavisi ile ilgili olarak davalı doktorların seçtiği tedavi yöntemi ve tedavi aşamalarında gerekli titizliği gösterdiği, uygulanması gereken tedavinin uygulandığı, doktorlar tarafından uygulanan tedavinin yerinde olduğu, davalı doktorların davacıyı ameliyat sonrası çıkabilecek komplikasyonlar konusunda bilgilendirdiği, davalı doktorlara yüklenebilecek bir kusur bulunmaması sebebi ile doktorları çalıştıran hastanenin de bu nedenle bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince, uygulanan tedavi yönteminin ve verilen operasyon kararının tıbben uygun olduğu, yerel mahkemece alınan tüm raporlarda operasyondan sonra gelişen tüm olayların komplikasyon niteliğinde olması nedeniyle davalıların kusurlarının bulunmadığı, davacının aydınlatılmış onamının bulunduğu, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hekim hatası iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır (TBK 502-506 md). Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (TBK 400). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın