muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9022, Karar No: 2007/1451, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9022 E.  ,  2007/1451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili idarece yapılan açık artırmalı satışa davalının iştirak ederek 309 parti nolu emvalin ihalesi aldığını, ancak şartname yükümlülüklerini yerine getirmemesi sonucu müvekkilince ikinci kez açık artırmalı satış düzenlendiğini, bu ihalede müvekkili idare aleyhine fark oluştuğunu belirterek fark ve ek zarar toplamı 2063 YTL'nin 1.4.2005'ten itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, iki ihale arasında davacı aleyhine 975 YTL zararın meydana geldiği, 1.088.82 YTL akdi gecikme zararı oluştuğu, gecikme bedeli faiz niteliğinde olduğundan sadece asıl alacak miktarına faiz yürütülebileceği gerekçeleriyle davanın kabulüne, dava konusu olan 2063 YTL tazminatın davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine, BK.nun 104/son maddesi gereğince faize faiz yürütülemeyeceğinden asıl alacak miktarı 975 YTL'ye ikinci ihaleye göre son bedel yatırma tarihi 1.4.2005'ten itibaren değişen oranlarda reeskont faizi uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ihale şartnamesinin 14/7 maddesinde, davacı idare alacağının "...ikinci veya daha sonra yapılan açık artırmalı satışta idare zararına bir fiyat farkı husule gelirse... fiyat farkına sebep olan alıcı, iki ihale arasında meydana gelen fiyat farkının tamamı ile ilk ihaleye göre bedel yatırılması gereken en son günden ikinci ihaleye göre bedel yatırılması gereken en son güne kadar geçen süre için ilk ihale bedeline göre hesaplanacak parti satış tutarının %48 faiz toplamından oluşacak idaremiz alacağının ikinci ihaleye göre bedel yatırılması gereken en son günden itibaren T.C.Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranına göre hesaplanacak ticari faizi ile birlikte ödemeyi kabul eder..." biçiminde hesaplanacağı belirtilmiştir. Mahkemece anılan şartname hükümleri üzerinde durulup tartışılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5494, Karar No: 2013/6266, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/5494 E.  ,  2013/6266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden sanıklar ... ve ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16134, Karar No: 2012/41702, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16134 E.  ,  2012/41702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;sanığın yanında kimlikleri belirlenemeyen iki kişi de olduğu halde suç tarihinde Ege Üniversitesi önünde değeri düşük saatler sattığı , müştekinin eşine bir saat almaya karar vererek 50,00 TL ödeyip saat aldığı ve bu 50,00 TL verirken cebinde bulunan 400,00 TL parayı da çıkartıp verdiği, bu sırada yanına gelen başka bir şahsın müştekinin koluna girerek "sen benim aldığım saatin parası olan 350,00 TL yi de öde ben hemen bankamatikten para çekip senin paranı ödeyeceğim" diyerek satın aldığını belirttiği saatleri de müştekiye bıraktığı ve bunun üzerine müştekinin bu şahsın saat parasını da sanığa ödediği ve bankamatiğe giden para çekmek isteyen şahsı beklediği ve 3. bir kişinin müştekinin koluna girerek "bak nasıl bankametiğe koşuyor paranı getirecek" diyerek dikkatini dağıttığı,müştekinin geriye dönüp baktığında sanığın yerinde olmadığını farkettiği, şeklindeki eylemlerinin dolandırıcılık suçuna oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

TCK'nun 157/1. fıkrası gereğince hapis cezası yanında adli para cezası da öngörüldüğü halde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

TCK'nun 157/1. fıkrası gereğince hapis cezası yanında adli para cezası da öngörüldüğü halde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı,O yer C.Savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21563, Karar No: 2012/5019, Tarih: 08.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/21563 E.  ,  2012/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çubuk Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.03.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, incelemenin duruşmalı yapılması talebiyle temyiz edilmiş, temyiz edenin duruşma tebliğ giderini yatırmadığı görülmekle, duruşma isteğinin reddine (HUMK.md.438/1), dosya üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, davacı ile baba arasındaki soybağının belirlenmesi isteğine ilişkindir (TMK.md.301). baba olduğu iddia edilen Ö. K.. öldüğüne göre, mirasçılarının tamamının davada “davalı” olarak yer alması zorunludur (TMK.md.301/2). Ölen Ö. K..’ın mirasçılarının tamamına husumet yöneltilmesi, göstermeleri halinde delillerinin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik hasım ve eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, babalık davasının Hazine’ye ihbarı yasal olarak (TMK.md.301/3) zorunlu olduğu halde, bu ihbarın yapılmamış olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.03.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/3428, Karar No: 2024/4356, Tarih: 24.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/3428 E.  ,  2024/4356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1667 E., 2023/2706 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/248 E., 2022/114 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile dahili davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili ile dahili davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2018/432 Esas 2019/382 Karar sayılı davası ile davacının işçilik alacakları davasının kesinleştiği, bu karar gereğince maaş farklarının ve ek tediye ücretlerinin SPEK'lere eklenmesi gerektiğini, bunun için Kuruma başvurduklarını fakat Kurumun cevap vermediğini belirterek, Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2018/432 Esas 2019/382 sayılı kararı ile hüküm altına alınan işçilik alacaklarının prime esas kazanca eklenmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre bulunduğunu, Kurum kayıtlarının resmi belge niteliğinde olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi

yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının 2018 yılı Ocak ayı prime esas kazancının brüt 15.221,40 TL olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile dahili davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ücret niteliğindeki ödemelerin hak kazanılan ilgili olduğu aya mal edilmek suretiyle hesaplanması gerektiğini, ücret dışındaki ödemlerin ise Kanunun belirlediği şekilde belirli aya mal edilmek suretiyle hesaplanmasının Kanun gereği olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını, Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2018-432 Esas, 2019-382 Karar sayılı kararı ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 9. Hukuk Dairesinin 2019-2513 Esas, 2021-1035 Karar sayılı kesinleşmiş kararı ve hükme esas alınan bilirkişi raporu da esas alınarak, prime esas gerçek kazançlarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, hüküm kurmaya elverişli derecede delil toplanmadığını, toplanan delillerin ise yanlış değerlendirildiğini, denetime elverişli olmayan bir bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulduğunu, prime esas kazancın tespitine yönelik başkaca bir araştırma yapılmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını ve davanın tümden reddini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davalı Kuruma dava konusu talebine ilişkin başvurduğu, ancak başvurunun kabul edilmediği, böylece başvuru koşulunun gerçekleştiği, somut olayda kesinleşen alacak dosyasındaki ödeme esas alınarak son aya mal etme ve ilgili döneme ilişkin tavan ücretini gözetme sureti ile verilen kararın yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekili ile dahili davalı Kurum vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile dahili davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

Dahili davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 200 ve 202 nci maddeleri,

2. 506 sayılı Kanun'un 77 nci maddesinin 1 inci fıkrası ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanun'un 80 inci maddesinin birinci fıkrası,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile dahili davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla

24.04.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. Daha önce Dairemizin 2020/11683 Esas, 2021/10353 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla

24.04.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

I. Daha önce Dairemizin 2020/11683 Esas, 2021/10353 Karar sayılı kararında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

1.Sigortalının prime esas kazancının tespitinde, Mahkemece resen araştırma ilkesi ve delil serbestisi kapsamında her türlü delil toplanmalı, tarafların vazgeçmesi ve kabulü ile bağlı olunmadığı gibi salt tanık beyanları ile de yetinilmemeli, 4857 sayılı İş Kanunu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uygulanarak sigortalının yaptığı işin özellikleri(vasıflı olup olmadığı), işyerindeki ve meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde veya başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler dikkate alındığında kayıtlarda görünen ücretle çalışmasının hayatının olağan akışına uygun bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, sendikalardan, meslek odalarından emsal ücret araştırması yapılmalı, bu konuda açılmış işçilik alacakları davası var ve kesinleşmiş ise delil kabul edilmeli, dolayısı ile inandırıcı, ciddi deliller doğrultusunda ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca gidilmeli, ücretin işçinin yazılı onayı olmadan düşürüldüğü durumda ise yazılı muvafakati yoksa önceki yüksek ücreti esas alınarak prime esas kazanç saptanmalıdır.

2. Nitekim aynı hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 02.06.2020 tarih ve 2016/10-376 Esas, 2020/306 Karar, 09.07.2020 tarih ve : 2016/21-904 Esas, 2020/554 Karar ve 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar sayılı kararları ile kabul edilmiştir.

3. Prime esas kazanç tespiti davası kamu düzeninden olduğuna göre kural olarak işçilik alacakları davasında saptanan ücret, prime esas kazanç tespiti davasında kesin delil niteliğinde kabul edilemez. Ancak bu işçi ile işveren arasında kesinleşmiş ve tahsil edildiğinde anılan ücret, fazla mesai, tatil ücret alacakları gibi alacaklarda sigorta primi kesintisi yapılarak kuruma ödeneceğinden, bir anlamda prime esas kazanç dolaylı olarak belirlenmiş olacaktır. Dolayısı ile unsur etkisi yaratarak kuvvetli(ciddi) delil niteliğinde kabul edilmesi kaçınılmazdır. İşçilik alacakları davasında tespit edilen ücretin, prime esas kazanç tutarı olarak kabulü gerekir(Y. HGK. 16.07.2020 tarih ve 2016/10-2141 Esas, 2020/585 Karar).

Nitekim Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararda:

Nitekim Anayasa Mahkemesi bireysel başvuru üzerine verdiği kararda:

“Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere hizmet tespiti davalarıyla işçilik alacakları davaları birbirini etkileyebilecek bağlantılı davalardır. Nitekim Yargıtaya göre işçilik alacakları davasında -açılmış ise- kural olarak hizmet tespiti davasının sonucu beklenmelidir. Yine Yargıtay kararlarında her iki davanın birbirlerini etkilemesi mümkün ise de davaların niteliği gereği farklı sonuçlara varılabileceğinin kabul edildiği görülmektedir. Zira hizmet tespiti davalarında -kamu düzenine ilişkin olduğundan- resen araştırma ilkesinin, işçilik alacaklarıyla ilgili davalarda ise taraflarca hazırlama ilkesinin geçerli olduğu kabul edilmektedir. Bu nedenle işçilik alacakları davasında verilen karar hizmet tespiti davasında kesin delil değil güçlü delil olarak kabul edilmektedir. Hemen belirtmek gerekir ki delil değerlendirmesi derece mahkemelerinin takdirinde olup bariz takdir hatası veya açık bir keyfîlik içermedikçe Anayasa Mahkemesinin bu takdire müdahalesi söz konusu değildir. Bununla birlikte bağlantılı davalarda birbirine aykırı karar verilmesi hâlinde bu aykırılığın -taraflarca ileri sürülmesi durumunda- gerekçesinin açıkça ortaya konması anayasal bir yükümlülüktür ve bu husus Anayasa Mahkemesinin inceleme alanı kapsamındadır”

gerekçesi ile hizmet tespit davasında işçilik alacaklarına ilişkin ücret tespitinin delil olarak dikkate alınmamasını, gerekçe yapılmamasını hak ihlali olarak kabul etmiştir(B. No: 2017/23739, 20.10.2021).

4. Belirtmek gerekir ki sigortalı aynı zamanda bireysel iş hukuku kapsamında işveren aleyhine işçilik alacakları davası açmış ve bu davada işçilik alacaklarına esas hizmet süresi veya prime esas kazanç ücreti belirlenmiş ise bu tespit davasında unsur etkisi yaratacak şekilde bir kuvvetli delil niteliğinde kabul edilecektir.

II. Dairemizin 2021/7772 E, 2021/11456 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

4. Belirtmek gerekir ki sigortalı aynı zamanda bireysel iş hukuku kapsamında işveren aleyhine işçilik alacakları davası açmış ve bu davada işçilik alacaklarına esas hizmet süresi veya prime esas kazanç ücreti belirlenmiş ise bu tespit davasında unsur etkisi yaratacak şekilde bir kuvvetli delil niteliğinde kabul edilecektir.

II. Dairemizin 2021/7772 E, 2021/11456 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere;

5. 5510 sayılı Kanun'un 80/1.d maddesindeki son aya mal etme uygulaması, yanlış bir yorumla yapılmaktadır. Zira maddeye göre “Ücretler hak edildikleri aya mal edilmek suretiyle prime tabi tutulur. Diğer ödemeler ise öncelikle ödendiği ayın kazancına dahil edilir ve ücret dışındaki bu ödemelerin yapıldığı ayda üst sınırın aşılması nedeniyle prime tabi tutulamayan kısmı, ödemenin yapıldığı ayı takip eden aydan başlanarak iki ayı geçmemek üzere üst sınırın altında kalan sonraki ayların prime esas kazançlarına ilâve edilir. Toplu iş sözleşmelerine tabi işyerleri işverenlerince veya kamu idareleri veya yargı mercilerince verilen kararlara istinaden, sonradan ödenen ücret dışındaki ödemelerin hizmet akdinin mevcut olmadığı veya askıda olduğu bir tarihte ödenmesi durumunda, 82 nci madde hükmü de nazara alınmak suretiyle prime esas kazancın tabi olduğu en son ayın kazancına dahil edilir”. Görüldüğü gibi son aya mal edilecek ödeme, ücret dışındaki ödemelerdir. Oysa burada karar altına alınan ücret olduğuna göre son aya değil, tüm hizmet süresine mal edilmesi ve ödenip ödenmemesine bakılmaması gerekecektir.

6. Çoğunluk görüşü ile somut uyuşmazlıkta, "davacının kesinleşmiş ve dönemlerine göre de işçilik alacakları tespitine esas olmuş belirlenen ücreti işçilik alacaklarında ödeme olgusuna bağlı olarak son aya tavanı geçmemek sureti ile mal edilmesi gerektiği, yerel mahkemenin kararının bu gerekçeye göre yerinde olduğu " gerekçesi ile verilen yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

7. Belirtmek gerekir ki karar altına alınan ücret olduğuna ve ücretler hak edildikleri aya mal edileceğine göre yerel mahkemenin kararı açıkça yasaya aykırıdır. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, çoğunluğun son aya mal etme kararı yasanın açık düzenlemesine aykırı olup, ... sosyal güvenlik hakkını ortadan kaldırmaktadır. Kararın bu gerekçe ile bozulması gerekir. Bu nedenle çoğunluğun son aya mal etme gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2023/13934, Karar No: 2025/4129, Tarih: 16.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13934 E.  ,  2025/4129 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/961 E., 2022/290 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ...

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Kısa kararın açıklandığı 31.03.2022 tarihli oturumda sanığın Karabük T/Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu, duruşmadan vareste tutulması yönünde bir istemi bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 193/1, 196/5 maddelerine aykırılık nedeniyle bozma isteminde bulunulmuş ise de, karar tarihinde, açık ceza infaz kurumlarında bulunan veya açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezalarının infazına karar verilen yükümlülerin Kovid-19 izninde olduklarından, Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan ilam kaydının gösterilmemesi infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/961 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.04.2025 tarihinde karar verildi.