muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/849, Karar No: 2009/2339, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/849 E.  ,  2009/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, sıra cetvelinin 1. sırasındaki alacaklının 7/4/1999 tarihli haczinin düşmüş olduğunu belirterek sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, süresinde satış avansının yatırılarak satış istenmesi nedeniyle haczin düşmediği, icra müdürünün satış talebini reddetmesinin haczin düşmesine neden olmayacağı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikâyet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

İcra müdürünün şikâyet edilen ... vekilinin satış talebini reddetmesi ve bu işleme karşı şikâyet yoluna başvurulmamış olmasına göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunun değerlendirme bölümünün 2 numaralı bendinde açıklandığı üzere, şikâyet edenin alacaklı olduğu icra dosyası da dahil olmak üzere tüm ilgili dosyalar incelenerek bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde şikâyet edenin geçerli bir haczi olup olmadığı ve şikayete hakkı bulunup bulunmadığı üzerinde durularak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikâyet eden vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın BOZULMASINA, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3245, Karar No: 2014/9051, Tarih: 05.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3245 E.  ,  2014/9051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/140071

MAHKEMESİ : Kocaeli 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/02/2009

NUMARASI : 2008/585 (E) ve 2009/56 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın Derince Devlet Hastanesi KBB Polikliniği önünde sıra bekleyen mağdurun yanına yaklaşarak pantolonunun sağ cebine elini sokup 315 YTL parayı çaldığı, orada bulunan kişilerin mağdura ve güvenlik görevlilerine ihbarı sonrası sanığın kovalamaca neticesi hastane dışında yakalandığı ancak üst aramada mağdurun parasının çıkmadığı, mağdurun yargılamadaki beyanına göre, zararının sanık savunmanı tarafından giderildiğinin belirtilmesi karşısında;

1-) Eylemin tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek cezasından indirim yapılması;

2-) (1) nol’lu bozma doğrultusunda, mağdura zararının ne zaman giderildiği sorulup, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama koşullarının, değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.. K.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/70, Karar No: 2018/3184, Tarih: 03.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/70 E.  ,  2018/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, bu suçlara iştirak etmek, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

a- ...'i kasten öldürme suçundan TCK.nun 81, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

b- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası,

c- ...'ı tehdit suçundan beraat,

2-Sanık ... hakkında;

a- ...'ı tehdit suçundan TCK.nun 106/2-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası,

b- ...'i kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/1-3-e, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası,

c- ...'i kasten öldürmeye yardım etmek suçundan beraat,

3-Sanık ... hakkında;

a- ...'i kasten öldürmeye yardım etmek suçundan beraat,

b- ...'ı tehdit suçundan beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar Sibel ve Salih ile katılan ...’ın, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar ..., ... ve ... haklarında mağdur ...’e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümleri temyize yetkileri bulunmadığından, katılanlar vekillerinin bu suçlardan kurulan hükümlerine yönelik temyiz isteminin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın eylemi olası kastla işlediğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın eylemi olası kastla işlediğine yönelen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik tehdit, mağdur ...’e yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suç niteliği tayin, sanık ... hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar ... ve ... haklarında maktul ...’a karşı kasten öldürmeye yardım etme, sanıklar ... ve... haklarında mağdur ...’a karşı tehdide yardım etme suçlarından elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının sanıklar ... ve ...’in maktul ...’ın ölümü konusunda yardım eden sıfatıyla sorumlu olduklarına, sanık ...'in mağdur ...'e karşı olası kastla hareket ettiğine, sanık ...’ın mağdur ...’a karşı tehdit suçunu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sanığın meşru müdafaa kapsamında suçu işlediğine, ağır haksız tahrikin bulunduğuna, TCK.nun 87/4. maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye, katılan ... müdafiinin eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye, katılanlar ...ve ... vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-) Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme, sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik tehdit, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet, sanıklar ...ve... haklarında maktul ...’a karşı kasten öldürmeye yardım etme, sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ...’a karşı tehdide yardım etme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

B-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uyarınca uygulama yapılırken Kanunda öngörülen gün para cezasının azami haddinin 100 gün olduğu gözetilmeden temel gün para cezasının 120 gün olarak tayini,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısının ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11623, Karar No: 2015/435, Tarih: 15.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/11623 E.  ,  2015/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2011/120-2013/250

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı.......... asıl davada, 1613 ada 1 parsel sayılı taşınmazın maliki........oğlu ...........’in hak ve menfaatlerinin korunması için kayyım tayin edildiğini, 10 yıllık kayyımla idare süresinin dolduğunu ileri sürerek, ....... oğlu ........’in gaipliğine ve TMK’nun 588. maddesi uyarınca taşınmazın ..........adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı Vakıflar İdaresi, çekişme konusu taşınmazın aslının vakıf olup, maliki ....... oğlu .........’in gaipliğine ve 5737 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca taşınmazın vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, birleşen davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; asıl davanın kısmen kabulü ile, ........ oğlu ..........’in gaipliğine, ............... adına tescil talebinin reddine, birleşen davada ise tapu iptal ve tescil talebinin kabulüne, gaiplik talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, asıl davanın davacısı ............ ve davalı Kayyım vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ......................'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; asıl davanın davacısı ........ ve davalı Kayyım'ın temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davacı .............. ve davalı Kayyım'dan harç alınmasına yer olmadığına, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17982, Karar No: 2017/6600, Tarih: 04.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17982 E.  ,  2017/6600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki orman yangınınından doğan tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde;04/07/2008 tarihinde çıkan orman yangını sonucu 1 hektar orman alanı içinde 244 adet kızılçam ağacının yandığını, yangınla ilgili davalılardan ... hakkında 06/07/2008 tarih ve 10 nolu suç zabtı düzenlendiğini, ve.. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/271 esas sayılı dosyasıyla tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu orman yangınına sebebiyet vermekten sanıklar ... ve ... hakkında kamu davası açıldığını, yangın nedeniyle 3212.49 TL tazminat ve 43637.42 TL söndürme gideri olmak üzere toplam 46849.91 TL idare zararı meydana geldiğini, idare zararının tahsili için davalılar ... hakkında yangına sebebiyet verdiği için ...'ın villasında işçi olarak çalıştırdığı tespit edilen ... hakkında Borçlar Kanunun 55. maddesinde düzenlenen adam çalıştıranın sorumluluğu ilkesi gereği dava açtıklarını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3.212,49 TL tazminat ve 43.637,42 TL söndürme gideri olmak üzere toplam 46.849,91 TL idare zararının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi ile meydana gelen zarardan kendisinin sorumlu tutulmaması gerektiğini , sorumluluğu kabul etmemek üzere talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi ile; meydana gelen yangında herhangi bir kastının ya da kötü niyetinin bulunmadığını, sadece bazı zamanlar gelip yanında kaldığı, tanıdığı ...'ya bir yararının dokunması amacıyla otları yakmak istediğini, ama çıkan rüzgarın etkisiyle yangının ormana sıçradığını kaldı ki talep edilen tazminat miktarının çok yüksek olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; Davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

BK'nun 55/1.maddesine göre; ''Başkalarını istihdam eden kimse, mahiyetinde istihdam ettiği kimselerin ve amelesinin hizmetlerini ifa ettikleri esnada yaptıkları zarardan mesuldür. Şu kadar ki, böyle bir zararın vukubulmaması için hal ve maslahatın icabettiği bütün dikkat ve itinada bulunduğunu yahut dikkat ve itinada bulunmuş olsa bile zararın vukuuna mani olamıyacağını ispat ederse mesul olmaz.'' ( TBK m.66 )

BK'nun 55/1.maddesine göre; ''Başkalarını istihdam eden kimse, mahiyetinde istihdam ettiği kimselerin ve amelesinin hizmetlerini ifa ettikleri esnada yaptıkları zarardan mesuldür. Şu kadar ki, böyle bir zararın vukubulmaması için hal ve maslahatın icabettiği bütün dikkat ve itinada bulunduğunu yahut dikkat ve itinada bulunmuş olsa bile zararın vukuuna mani olamıyacağını ispat ederse mesul olmaz.'' ( TBK m.66 )

Yangın tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanununun 55.maddesi hükmü gereğince adam çalıştıranın sorumlu tutulabilmesi için; zararın çalışanın hukuka aykırı eyleminden doğması ve zarar ile çalışanın eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunması yeterlidir.

Sorumluluk Hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada; mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Adam çalıştıran, görülecek işe uygun fikri, mesleki bilgi ve yeteneklere sahip bir kişi seçmekle yükümlüdür. Seçeceği yardımcı kişinin göreceği iş için vasıflı, yeterli eğitim görmüş, yeni bilgi, yöntem ve tekniği, özümsemiş ve izlemiş olmasını arayacaktır (Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Prof. Fikret Eren, Cilt: 2-4 bası, sh.160). (HGK. 15.06.1994 gün ve 11-178 K.). Davalının bu en basit tedbirlere başvurmaması objektif özen görevini açıkça kötüye kullandığını kanıtlayan deliller olarak görülmelidir. Davalı, adam çalıştıran sıfatıyla sorumluluktan kurtulabilmesi için, gerekli özeni göstermiş olması halinde de zararın gerçekleşeceğini ispat etmesi icap etmesi gerekecektir.

Bilindiği gibi adam çalıştıranın sorumluluğu bir kusur sorumluluğu olmayıp, olağan sebep sorumluluğudur. Burada yasa adam çalıştırana genel nitelikte objektif bir özen yükümlülüğü, bir gözetim ödevi yüklenmiştir. Adam çalıştıranın sorumluluğu kendisinin veya emrinde çalışan yardımcı kişinin kusurlu olup olmamasına bakılmaksızın, kusurdan bağımsız olarak doğmaktadır. Sorumluluğun doğması için objektif özen yükümlülüğünün ihlaliyle meydana gelen zarar arasında, uygun illiyet bağının bulunması yeterli kabul edilmiştir.

Davacı ... Yavşanın olayın ardından alınan ve davalı Mauronun çalışanı olduğu ve Diğer davalı ...... talimatları doğrultusunda bahçedeki kuru otları yaktığına ilişkin beyanları ve bu beyanları teyit eden tanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde ; zarara yol açan yangının davalı ... ya ait evde çalışan diğer davalı ...'ın, davalı Mauronun talimatları doğrultusunda bahçedeki kuru otları temizlemek, amacıyla yakması sonucu meydana geldiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı ... 'ın eylemi nedeniyle davalı ... B.K.'nun 55. (T.B.K. 66.) maddesi hükmü gereğince sorumlu tutulması gerekirken, iş bu davalı açısından davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir .

Mahkemece, BK'nun 55. (TBK Md.66 ) maddesi gereğince davalı ...'nın adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olduğu dikkate alınarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken davalı ...' yönünden davanın reddi şeklinde yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4401, Karar No: 2017/12185, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/4401 E.  ,  2017/12185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6875, Karar No: 2020/3713, Tarih: 10.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/6875 E.  ,  2020/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tire Cumhuriyet Başsavcılığınca 22/11/2008 tarihinde düzenlenen iddianame üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonucu 07/04/2009 tarihinde sanığın beraatine karar verildiği, mahkemece bozma üzerine 29/05/2014 tarihinde mahkumiyet hükmü kurularak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suçun niteliği ve suç tarihi nazara alındığında davanın zamanaşımına uğramadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemece sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraat hükmü kurulurken sevk maddesinin TCK’nun 106/1-2.cümlesi uyarınca şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Katılanın sanığın eve zorla girmeye çalıştığını, müsaade etmeyince ayağını kapı arasına koyduğunu, kendisini tehdit ettiğini, aralarında husumet olduğunu beyan ettiği, sanığın katılanın evine gittiğini kabul ettiği, ancak rızasıyla girdiğini söylediği, tanık Ufuk’un katılanın sanık gelince kapıyı açtığını, katılan telefon etmek istediğinde sanığın katılanın elinden telefonu almaya çalıştığını ve tehdit ederek ayrıldığını söylediği, sanık ile katılan arasında husumet bulunduğu, katılanın sanık eve geldiğinde kendisini başka bir odaya kilitlediği şeklindeki beyanı ve sanığa tehdit suçundan mahkumiyet hükmün kurulduğu göz önüne alındığında dava konusu konut dokunulmazlığının ihlali suçundan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, beraat hükmünün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.