muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3117, Karar No: 2012/8414, Tarih: 29.06.2012

TTK.’ nun 5/1. maddesinde, "Aksine hüküm olmadıkça dava olunan şeyin değerine göre Asliye Hukuk veya Sulh

ukuk Mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla vazifeli olduğu, 5/3 maddesinde, “Bir davanın ticari veya hukuki mahiyeti itibariyle iş sahasına girip girmediğinin yalnızca iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olunabileceği,” 5/son maddesinde ise, "vazifesizlik sebebiyle dava dilekçesinin reddi halinde yapılacak muamelelere ve bunların tabi oldukları müddetlere dair usul hükümleri iş sahasına ait iptidai itirazın kabulü halinde de tatbik olunur" hükümlerine yer verilmiştir. Yine TTK.’nun 5. maddesinde, ikinci fıkrada yazılı hallerde, münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işler hariç olmak üzere, bir davanın ticari veya hukuki mahiyet itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olabileceği hüküm altına alınmıştır. Münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan işlerle ilgili davalara mutlaka kanunda gösterilen mahkemelerde bakılır ve bu davalara ilişkin işbölümü itirazı ilk itiraz değildir. Bu davalar, tarafların sulh olamayacakları ve üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalardır. İflas davaları ticaret mahkemesi bakımından, münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan davalardandır. Bu davalara ilişkin işbölümü itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi şart değildir. Taraflar yargılama bitinceye kadar işbölümü itirazında bulunabilirler. Mahkemede davanın her bölümünde kendiliğinden davanın işbölümüne girmediğine ve dava dosyasının işbölümüne sahip mahkemeye gönderilmesine karar verir. ( Baki Kuru / HUMK 715 s.) Buna göre mahkemece sadece münhasıran iki tarafın arzularına tabi olmayan işlerde yani, tarafların sulh olamayacakları ve üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalarda işbölümü itirazının ilk itiraz olarak ileri sürülmesi şart değildir. Bu davalar dışındaki ikinci fıkrada yazılı hallerde bir davanın ticari veya hukuki mahiyet itibariyle mahkemenin iş sahasına girip girmediği yalnız iptidai itiraz olarak ileri sürülebilir.

Somut uyuşmazlık, münhasıran iki tarafın arzusuna tabi olmayan işlerden olmadığı gibi, davalı tarafından da iş bölümü itirazında bulunulmamıştır. İş bölümü itirazında bulunulmamasına rağmen mahkemece davanın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle Ticaret Mahkemesine gönderme kararı verilmiştir. Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. Her iki mahkemece verilen kararların gönderme kararı niteliğinde olduğu, Asliye Hukuk Mahkemesince işbölümü itirazında bulunulmadan kendiliğinden gönderme kararı verilmesinin kanunun amir hükümlerine aykırı olduğu, iki mahkemenin de

davaya bakmaktan el çektikleri, bu durumun işin görülmesini sürüncemede bıraktığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

davaya bakmaktan el çektikleri, bu durumun işin görülmesini sürüncemede bıraktığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2777, Karar No: 2017/8032, Tarih: 19.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2777 E.  ,  2017/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 02.09.2015 tarihli dava dilekçesi ile ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman vasfı ile tescil edildiğini; oysa, taşınmazın içinde davacıya babasından kalan uzun süredir tarımsal faaliyet sürdürülen 25 dekarlık arazinin bulunduğunu, bu taşınmaza ilişkin 1937 yılından kalma tahrir kaydı bulunduğunu, tahrir kaydının üç yönü dere okurken diğer hududunun müvekkilin murisinin tarlasını okuduğunu belirterek tapu kaydının iptalini ve davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının daha önce aynı taşınmaz için aynı davalılar aleyhine mahkemenin 2010/11 E. - 2011/7 K. sayılı dosyasında dava açtığı, davanın reddine ilişkin verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği taraflar arasında kesin hüküm olduğu gerekçesi ile davanın 6100 sayılı HMK’nın 114/1-İ madesi gereğince kesin hüküm nedeni ile dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi uyarınca yapılmış, çakişmeli taşınmaz orman vasfı ile Hazine adına 06.01.2009 tarihinde tescil edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacı ...'a yükletilmesine 19/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4278, Karar No: 2012/773, Tarih: 19.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/4278 E.  ,  2012/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerle, velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk Mertcan'ın, dava süresince baba yanında kaldığı anlaşılmaktadır. Baba yanında kalan müşterek çocuk için dava tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar tedbir nafakası takdiri doğru değilse de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeplerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının beşinci paragrafındaki "velayeti anneye verilen çocuk için aylık 200.00 TL.tedbir" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.01.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/366, Karar No: 2007/1505, Tarih: 13.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/366 E.  ,  2007/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... 3. Aile ve 3. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 12,07.2001 günlü dilekçesinde 1999 yılında evllilik birliği içinde edinilen taşınmaz için katkı payı nedeniyle 5.000.000.000.- TL. tazminat talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince 4787 Sayılı Yasanın 4/1. maddesi ve geçici 1. maddesi uyarınca konunun Aile Mahkemesini ilgilendirdiğinden bahisle dosya Aile Mahkemesine gönderilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmadığı, dolayısıyla 4787 Sayılı Yasa ile Aile Mahkemesinin görevine giren işlerden olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, davanın T.M.Yasasının yürürlük tarihinden önce açıldığı ve taşınmazın da daha önce alındığı anlaşılmaktadır.

Tespit edilen bu duruma göre; Medeni Yasanın yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden önce edinilen malların iadesinin ancak Borçlar Kanunu ve Genel Hükümlere göre istenebileceği, konunun Medeni Yasanın 2. kitabında yer almadığı anlaşıldığından, davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/255, Karar No: 2019/2170, Tarih: 25.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/255 E.  ,  2019/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29/03/2017 tarih ve 2015/103 E. - 2017/106 K. sayılı kararın davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 09/11/2017 tarih ve 2017/999-2017/993 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, "LOTTO ve ŞEKİL" esas unsurlu, 25 ve 28. sınıf mal ve hizmetlerde de geçerli, tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şahısça yapılan 2013/93506 sayılı, 25. ve 35. sınıf bir kısım mal ve hizmetlerde geçerli, "TWIN SPORT + ŞEKİL" ibareli marka başvurusuna, müvekkili şirketçe yapılan itirazın nihai olarak TPMK ... tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvuru konusu markanın müvekkili markaları ile iltibas yarattığını ileri sürerek, davalı kurum ...'in 2015-M-1474 sayılı kararının iptalini ve anılan marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkin edilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... savunma yapmamıştır.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davalının "ŞEKİL+TWIN SPORT" ibareli marka başvurusu ile davacının "ŞEKİL", "ŞEKİL + LOTTO" ibareli markaları arasında 25. sınıftaki tüm mallar ile 35. sınıfta yer alan "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri. (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" hizmetleri yönünden biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik

bulunduğu, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürün ve hizmetler için ayırdığı satın alım süresi içinde, davalının başvuru markasını gördüğünde 25. sınıftaki tüm mallar ve 35. sınıftaki yukarıda zikredilen hizmetler yönünden derhal ve hiç düşünmeden davacının "ŞEKİL", "ŞEKİL + LOTTO" ibareli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayacağı, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibas hususunun kısmen oluştuğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPMK ... kararının, 2013/93506 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 25. sınıftaki "tüm mallar" ile 35. sınıfta "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri. (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)" yönünden iptaline, dava konusu marka karar tarihi itibariyle tescilli olmadığından yukarıda kabul edilen kısımlar yönünden hükümsüzlük konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı kurum vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı kurumdan alınmasına, 25/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1739, Karar No: 2025/2356, Tarih: 14.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/1739 E.  ,  2025/2356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1999 Esas, 2024/2335 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dörtyol 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2018/197 E., 2018/197 K.

Taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesinden kaynaklı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırarak yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde ... şirket pay devri sözleşmesinden kaynaklı devralınan şirkete ait 2 adet ayrı ayrı 1 (0,995) ... güneş enerjisi lisansı/projesi/davet mektubu bulunduğundan her bir davet mektubu için 300.000,00 TL kabul edilerek devir bedelinin toplam 600.000,00 TL olarak kararlaştırıldığı, pay devrinden sonra müvekkili şirketin başvurusu üzerine ilgili kurum tarafından 1 adet 1 (0,995) ... ... santrali kurulmasına izin verildiği, ancak diğer 1 adet 1 (0,995) ... ... santrali kurulması başvurusunun ise davet mektubuna konu taşınmazın mevzuatta belirtilen özellikleri taşınmadığı gerekçesiyle reddedildiği,taraflar arasındaki devir sözleşmesinin esaslı unsurunu devralınan şirkete ait taşınmazda lisanssız güneş enerjisi yapabilme kabiliyetine sahip olmasının teşkil ettiği ileri sürülerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000,00 TL'nin tahsili istemiş daha sonra davacı vekili 30.09.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle bu talebini 268.000,00 TL ye çıkartmiştır. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.300,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4576, Karar No: 2018/12009, Tarih: 01.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/4576 E.  ,  2018/12009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dikkat veya özen yükümlülüğüne aykırı davranma sonucu kaçmaya neden olma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1, 293/1 ve 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezalası ile cezalandırılmasına dair BAKIRKÖY 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2016/467 esas, 2017/828 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, evvelce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.02.2018 gün ve 2018-1061 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2018 gün ve KYB/2018-18745 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 292. maddesinde düzenlenen hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunda failin CMK.nun 101. maddesi uyarınca hakkında tutuklama kararı verilmiş yada hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü bulunan bir kimse olması gerektiği sözkonusu suçların özgü suç niteliğinde olup bu suçların yalnızca durum ve sıfatı anılan maddelerdeki tanıma uyan kişilerin işleyebileceği gözetilip bu ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; savunmasının tespiti amacıyla hakkında yakalama emri düzenlenen sanığın, devriye görevini ifa eden kolluk görevlilerince yakalanıp hakkında adli rapor alındıktan sonra ekip aracına bindirileceği esnada kaçması şeklindeki eyleminde atılı suçun unsurları oluşmadığı gözetilerek CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiği anlaşıldığından; öncelikle Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.11.2017 tarih ve 2016/467 Esas, 2017/828 Karar sayılı sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılmasına dair mahkumiyet hükmüne yönelik olarak belirtilen hususta kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21664, Karar No: 2011/6710, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21664 E.  ,  2011/6710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9948, Karar No: 2018/50, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9948 E.  ,  2018/50 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

....