muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7525, Karar No: 2011/9499, Tarih: 20.12.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. ... bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11167, Karar No: 2018/8042, Tarih: 20.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11167 E.  ,  2018/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 17/12/2003 tarihinde davalılardan ... yönetimindeki kamyonla, müvekkillerinin murisi ...'a çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, neticede 8 yaşındaki ...'un yaşamını yitirmiş olduğunu, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/09/2004 tarih ve 2003/163 Esas, 2004/858 sayılı kararıyla sanık ...'ün mahkumiyetine hükmedilmiş olduğunu, diğer davalı ... İnş. San. ve A.Ş.'ne ise yine 2918 sayılı Kanunun 85.maddesine göre işleten sıfatıyla kusursuz olarak sorumlu olduğunu, ... plakalı aracın ruhsatta araç sahibi olarak ... Finansal Kiralama A.Ş görünmekte ise de fiilen aracı kullanan elinde bulunduran ve araçtan ekonomik olarak faydalanan kiracı ... Beton İnş. San. ve Tic. A.Ş olduğunu, davalı ... ... A.Ş'nin ise maddi tazminat ve destekten yoksun kalma tazminatı yönünden zorunlu trafik sigortasındaki poliçe miktarınca sınırlı olmak üzere sorumlu olduğunu belirterek, müteveffa ...'un hastane ve cenaze masrafı olarak müvekkili ... ... tarafından sarf edilen 1.000-YTL'nin maddi tazminat olarak davalılardan

müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerektiğini, davacılardan ... ve ... için ayrı ayrı olmak üzere 20.000'er YTL, diğer davacı ... için 10.000-YTL manevi tazminatın olay tarihi olan 17/12/2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve İkram Betondan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, tüm davacılar için ayrı ayrı olmak üzere 1000'er-YTL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihi olan 17/12/2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiş, 11/04/2011 havale ve harç tarihli dilekçe ile davayı ıslah etmiştir.

Davalılardan ..., kaza olayında kusurun tamamının müteveffa ...'un olduğunu ceza davasının sonucunun beklenilmesi gerektiğini, kendisinin haline mütenasip bir evi bulunan işçi emeklisi dar gelirli bir kimse olduğunu, bakmakla yükümlü olduğu eşi ve 2 çocuğu bulunduğunu, davacıların 50.000-YTL manevi tazminat talep ettiklerini, bunu ödemesinin mümkün olmadığını, kazadan sonra ilgililerce yol kenarına ikaz mahiyetinde trafik levhaları konulduğunu, yolda da kusur bulunduğu gibi bu kadar tehlike arz eden yoldan kontrolsüz olarak karşıdan karşıya geçmeye çalışan müteveffaya karşı anne ve babasının da gerekli ihtimamı göstermediğini, bu nedenlerle haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddi ile yargılama sırasında masrafların davalılara tahmil edilmesine karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

Davalılardan ... Beton İnş. San ve Tic. A.Ş. vekili, sürücü aleyhine ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2003/613 ve 2004/858 karar sayılı ceza davasının henüz kesinleşmediğini, bu nedenle ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, müvekkili şirkete ait ... plaka sayılı aracın ... ... A.Ş tarafından kasko sigortası yapılmış olduğunu, yapılacak bilirkişi incelemesi sonucunda çıkacak tazminat miktarının poliçe limitinden tahsil edilmesi gerektiğini, kalan kısmın davalılardan müteselsilen tahsil edilmesi gerektiğini, desteğin farazi destek olduğunu, çıkacak tazminat miktarının ölen Alevin kusuru oranında tenkis edilmesi gerektiğini, kardeş ... için de destekten yoksun kalma tazminatı talep edilmesinin doğru olmadığını, dava dilekçesinde hastane ve defin masraflarının da talep edildiğini, ancak bu masrafından fatura ve

belgelerle ispat edilmesi gerektiğini, hükmedilecek manevi tazminatların zenginleşmeye yol açmamasının yerleşik kural olduğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

belgelerle ispat edilmesi gerektiğini, hükmedilecek manevi tazminatların zenginleşmeye yol açmamasının yerleşik kural olduğunu, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile davacılardan ...'un destekten yoksun kalma tazminatı yönünden açtığı davanın reddine, davacı ... ile ... hakkındaki destekten yoksun kalma tazminatı davasının kısmen kabulü ile 1.000,00'er-TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılar ... ve ...'a ödenmesine, ıslah talebi yönünden ve davanın zaman aşımı nedeniyle davanın reddine, (... şirketi yönünden poliçe miktarı ile sınırlı olmak üzere), davacı ...'un hastane masrafı talebinin reddi ile cenaze masrafı talebinin kısmen kabulüne, 100,00 TL cenaze masrafının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalı ...'a ödenmesine, (... şirketi yönünden poliçe miktarı ile sınırlı olmak üzere),davacılardan ... için 5.000,00 TL, ... için 5.000,00 TL, ... için 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... ve ... Beton İnş. San. Tic. A.Ş.'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre,davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 147,10 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 481,59 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar

... ve ... Beton İnş. San. ve Tic. A.Ş'nden alınmasına 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3072, Karar No: 2021/6, Tarih: 02.07.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3072 E.  ,  2021/6 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve 2020/8282 Esas 2020/10986 Karar sayılı "Adli yardım talebinin reddine" dair ilamına davacı tarafından itiraz edilmiş, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve ... sayılı ilamı ile itirazın reddine karar verilmesi üzerine davacı tarafından itiraz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin ... sayılı Kararını adli yardım talepli olarak temyiz ettiğini belirterek, adli müzaheret taleplerinin kabulü temyiz harç ve masrafları ile tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmasını talep etmiştir.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve ... Karar sayılı ilamı ile davacının adli yardım istemi, 6100 sayılı HUMK'nun 334/1 maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu karara, davacı tarafından itiraz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ... Karar sayılı ilamı ile davacının itirazının 6100 sayılı 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ... Karar sayılı ilamına davacı itiraz etmiştir.

Temyiz edenin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve ... Karar sayılı adli yardım isteminin reddine yönelik itirazı Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ... Karar sayılı ilamı ile kesin olarak reddedilmiştir. Davacı itirazında Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin kararına karşı yapılan itirazın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi tarafından incelenmesi gerektiğini belirtmiştir. Yargıtay 1. Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 günlü ve...sayılı Kararı ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin kapatılmasına karar verilmiştir.

Davacının itirazının Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ... Karar sayılı ilamı ile kesin olarak reddedilmesi ve Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin kapatılmasına karar verilmesi nedeniyle dilekçenin tetkiksiz iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının dilekçesinin TETKİKSİZ İADESİNE, dosyanın ...Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/07/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2470, Karar No: 2017/470, Tarih: 23.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/2470 E.  ,  2017/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki Şahindere mahallesi, 286 ada, 2 parsel parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı olan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8811, Karar No: 2008/2746, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/8811 E.  ,  2008/2746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen sözleşme ile davalının müvekkilinin yazılı muvafakatı ve onayını almadan sözleşme süresince iş yerini başkasına devir ve temlik etmemeyi, yazılı muvafakat olmadan devir ve temliki halinde, müvekkilinin devir alana mal vermesinin işleme muvafakat anlamı taşımayacağı, sözleşme süresinde işyerinde bira satışlarına ilişkin faaliyetini kısmamayı veya bira satışını azaltacak davranış ve eyleme girmemeyi taahhüt ettiği halde, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2006/ 30 D. İş nolu dosyası ile davalının işletmeyi devredip, davacının mamullerini satışını yok etmek suretiyle sözleşmeyi ihlal ettiğinin tespit edildiğini, sözleşmenin ihlali halinde davacının sözleşmeyi tek yanlı feshe yetkili olup, 15. maddede davalıya verilen yardım bedeli ile cezai şartı istemeye hakkı olduğunun düzenlendiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalarak, 20.000.00 USD cezai şartın dava tarihinden devlet bankalarınca dolar bazında mevduata ödenen yüksek mevduat faizi ile birlikte eylemli ödeme günündeki Türk Lirası karşılığının ve 13.500 YTL karşılıksız yatırımın en yüksek mevduat faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin işletmeyi devretmeden davacıyı ve yetkili bayisini haberdar ettiğini, işletmeyi devralan şirkete defalarca faturalarla davacı yanca mal satıldığını bu suretle işletme devrine zımnen muvafakat edildiği gibi, sözleşmede öngörülen 7.505.00 YTL katkının davacı yanca ifa edilmeyerek sözleşmeyi ihlal edenin davacı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, tespit dosyası, taraflar arasındaki sözleşmenin 6., 10, 15. maddeleri kapsamına göre davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12975, Karar No: 2012/26721, Tarih: 10.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/12975 E.  ,  2012/26721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık, mahalli ve üst cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde akşam üzeri kontrolsüz kavşakta geçiş önceliğine uymayan Veysel'in kullandığı kamyonete, sanığın kullandığı oto ile çarpması şekline gerçekleşen olayda, sanığın tali kusurlu olduğu anlaşılmakla,

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, somut olayda böyle bir değerlendirilme yapılmadığı gibi, olaya müdahale eden kolluk görevlileri ile sanığın muayenesini yapan doktorun tanık sıfatıyla dinlenerek sanığın aldığı alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybedip kaybetmediği değerlendirilmeden, sadece alkollü olduğundan bahisle eksik inceleme ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; 1)Suçun işlendiği yerin gerekçeli karar başlığına yazılmaması suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,

2)Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapılırken hesap hatası sonucu 25 gün yerine 24 gün hapis cezası verilmesi,

3) Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş sanık hakkında hükmedilen 30 günden az hapis cezasının TCK 50/3 maddesi gereğince 50/1. maddedeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4)Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

2)Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra TCK’nın 62. maddesi gereğince indirim yapılırken hesap hatası sonucu 25 gün yerine 24 gün hapis cezası verilmesi,

3) Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş sanık hakkında hükmedilen 30 günden az hapis cezasının TCK 50/3 maddesi gereğince 50/1. maddedeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

4)Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın, mahalli ve üst Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları yerinde görülmekle, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.