muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7556, Karar No: 2022/6496, Tarih: 18.10.2022

3)UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığının da araştırılarak varsa beyanların aslı veya onaylı suretlerinin dosya kapsamına alınması, gerekirse ilgili şahısların tanık olarak dinlenmelerinden sonra dosyanın bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün belirtilen sebeplerden dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2 maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Adana 11. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47750, Karar No: 2019/3822, Tarih: 07.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/47750 E.  ,  2019/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, mağduru "seni ayağımın altına alıp ezerim" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan mağdurun vücut bütünlüğüne yönelik bir saldırı gerçekleştirme niteliğinde olduğu halde, aynı maddenin 2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit olarak kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

2-Bozma kararına uyulması halinde; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13751, Karar No: 2016/11075, Tarih: 01.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13751 E.  ,  2016/11075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerin çocuğu ....'nın ....’da İtfaiye Ekip Komutanlığı emrinde askerlik görevini yaparken, 19.06.2009 tarihinde kışla içerisinde çıkan yangın sırasında itfaiye aracı ile ağaç arasında sıkışması sonucu vefat ettiğini, ceza dosyasında araç sürücüsü ...'ın manevraları düzenleyen genel şartlara uymamaktan asli kusurlu, ölen er .... ise tali kusurlu görülerek sonuç olarak ...'ın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın 18.06.2013 tarihinde kesinleştiğini, davacıların ölen çocukları ....'nın desteğinden yoksun kaldıklarından fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere anne için 10.000 TL ve baba için de 10.000 TL olmak üzere toplam 20.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 25.000 TL olmak üzere toplam 50.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, 11.03.2014 tarihli dilekçe ile; HMK 107 maddesi ve ilgili diğer maddeler gereği dava değerini 21.708,67 TL olarak kabul edilmesi yönünde beyanda bulunmuştur.

Davalı vekili, 21.11.2013 havale tarihli dilekçe ile; taraf değişikliğini kabul etmediklerini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, maddi tazminat yönünden ;davanın kısmen kabulü ile, 21.654,67 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 19/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, manevi tazminat yönünden; davanın kabulü ile, davacı anne için

25.000 TL, davacı baba için 25.000 TL olmak üzere toplam 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 19/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J Maddesi Uyarınca davalı ...'ndan harç alınmamasına 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17441, Karar No: 2013/9782, Tarih: 09.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/17441 E.  ,  2013/9782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava, trafik-iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi gereğince davalılardan müştereken ve müteselsilen rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde asıl davanın ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olduğu belirgindir.

Davaya konu somut olayda; 19.06.2002 tarihinde İstanbul –... karayolu üzerinde davalı şirkete ait kamyonu kullanan sigortalı ..., davalı sürücü ...'ın yönetimindeki kamyona arkadan çarpması sonucu sigortalı vefat etmiş, davanın yargılaması sürecinde 01.12.2010 tarihli kusur raporu aldırılmış, ancak anılan rapordaki eksiklikler giderilmeksizin, Yargıtay incelemesinden geçmeksizin kesinleşen ceza dosyasındaki 05.11.2002 tarihli kusur raporu hükme esas alınarak, meydana gelen kazada sigortalının 8/8 kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle, davalı sürücü ...'a karşı açılan asıl dava yönünden, davalının kusurunun bulunmaması nedeniyle davanın reddine, davalı işverene karşı açılan birleşen dava yönünden ise, Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinde düzenlenen 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Rücu davalarında, aynı olayla ilgili olarak ceza mahkemesince verilen kesinleşmiş hükümlere ait kusur raporlarının, kuvvetli delil niteliğinde olduğu Dairemiz tarafından da benimsenen bir husustur. Ancak, ceza dosyasında alınan 05.11.2002 tarihli kusur raporu 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2 vd. maddelerine uygun irdeleme içermediği gibi, Yargıtay incelemesinden de geçmeksizin kesinleşmiştir. Unutulmamalıdır ki, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi gereğince (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) hukuk hakimi ceza kararında kesinleşen maddi olgularla bağlı olup, kusur oranları ile bağlı değildir.

Bu nedenle, öncelikle yargılama sırasında alınan 01.12.2010 tarihli kusur raporunda belirtilen eksiklikler giderilerek, olay tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2 vd. maddelerine uygun, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile hüküm kurulması, isabetsizdir.

2-) Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanuna dayalı olarak işverenler aleyhine açılan rücuan tazminat davalarında; Borçlar Kanunu'nun 332/I maddesinde belirtilen işçi-işveren arasındaki akde aykırılık eylemleri ve bu çevrede maddenin 2. fıkrası gereğince işverenin akde aykırı davranışları (işçi sağlığı ve iş güvenliğinin gerektirdiği önlemlerin alınmaması vs.) sonucu, 26/I maddeyle vaki ilişkilendirme, bir bakıma akde aykırı hareketten doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabii olmakla; zamanaşımı, işverenler açısından Borçlar Kanunu'nun 125. maddesine göre belirlenmesi gerektiği gözetildiğinde, on yıldır.

Kurum ceza davasına müdahil olarak katılmadığından rücu davalarında Borçlar Kanunu'nun 60. maddesindeki ceza zamanaşımı ise uygulanmamaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, davalılardan işveren yönünden 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesine dayalı davada, gelirlerin onay tarihinden itibaren Borçlar Kanunu'nun 125. maddesinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresi geçmediği halde, somut olayda uygulanma imkanı bulunmayan Borçlar Kanunu'nun 66. maddesine dayanılarak 1 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3001, Karar No: 2016/8805, Tarih: 19.09.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/3001 E.  ,  2016/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı 25.12.2014 tarihinde usulüne uygun tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 05.01.2015 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 19.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7815, Karar No: 2017/1798, Tarih: 13.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/7815 E.  ,  2017/1798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

1- Sanığın, 19.12.2006 tarihinde mühürlenen sayaçtaki mührü devre dışı bırakıp elektrik enerjisini kullanarak mühür bozma suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; sanığın bahse konu işyerinin sahiplerinden biri olduğunu, imza yetkisinin kendisinde olduğunu, işyerinde işçi çalıştırdığını, elektriğinin kesilip mühürlendiğine dair bir bilgisinin olmadığını ve mühür bozmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, 19.12.2006 tarihli mühürleme tutanağını düzenleyen tutanak tanıkları dinlenip fiilen mühürleme işlemi yapılıp yapılmadığının sorulması, suç tarihinde mühürlemenin yapıldığı adreste çalışan işçilerin tespit edilmesi ve yine yüklenen suçun oluşması için tutanağın tebliğinin zorunlu olmadığı da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin, mührün bozulduğunun tespit edildiği tarih olan 20.01.2012 olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1139, Karar No: 2017/12164, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/1139 E.  ,  2017/12164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6424, Karar No: 2017/827, Tarih: 06.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6424 E.  ,  2017/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının kredi kartı müşterisi olduğunu, borç ödenmediğinden noter kanalıyla ihtarname çekildiğini, alacağın tahsili için ... ... ....İcra Müdürlüğü'nün 2014/1204 Esas sayılı dosyasından başlatılan icra takibine itiraz edilerek takibin durdurulduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve %40 inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, takibe konu borcun .... Bankası .... merkez şubesindeki hesabından pey der pey kesilerek ödendiğini, ilgili dekontların dilekçe ekinde sunulduğunu, bu şubeden alınacak ekstrede de durumun görüleceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bankadan davalıya ait hesap ekstrelerini getirterek bilirkişi raporu aldırmış, benimsenen asıl ve ek raporlar doğrultusunda takibin, ....700,44-TL asıl alacak, ....706,00-TL işlemiş faiz, 86,00-TL BSMV olmak üzere toplam ....492,44-TL üzerinden yürütülmesi gerektiği kanaatiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, alacak likit olduğundan %... inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5689, Karar No: 2016/1, Tarih: 07.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5689 E.  ,  2016/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, suç işlemek için silahlı örgüt kurma ve bu örgüte üye olma, suç örgütüne yardım, nitelikli yağma, nitelikli

yağmaya teşebbüs, kasten yaralama ve bu suça yardım, tehdit, rüşvet, evrakta sahtecilik, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık C.. T.. hakkında mağdur O.. M..’na yönelik kasten yaralamaya azmettirme, sanık Ö.. Ü.. hakkında mağdur B.. K..’a yönelik nitelikli yağma suçlarından açılan kamu davalarıyla ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüş,

2-a- Sanık A.. A.. müdafiinin yasal süreden sonraki duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca,

b- Sanık Ö.. Ü..’ün müdafiinin yasal süresinde yaptığı temyiz isteminden sonra cezaevinden gönderdiği 29.05.2014 tarihli dilekçesiyle ile sadece O.. K..’a yönelik nitelikli tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden temyizden feragat ettiğini belirttiği anlaşılmakla, bu hükme yönelik temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi gereğince,

Reddine karar verilmiş,

3- Sanık R.. U.. hakkında mağdur H.. Z..’a yönelik nitelikli tehdide azmettirme ve sanık A.. K.. hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar,

Tebliğname No : 16 - 2015/304731

CMK'nun 231/11. maddesi uyarınca temyizi kabil olmadığından sanık A.. K.. müdafiinin itirazdan vazgeçme talebi de dikkate alınarak mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmış,

4-a- Sanıklar C.. T.. ve Ö.. Ü..’ün azmettirmesi üzerine sanık Y.. M..’in 09.06.2006 tarihinde mağdur M.. K..’a tabancayla 5 kez ateş ederek sol omuz, sırt ve kol bölgelerinden 4 isabetle hayati tehlike geçirmeksizin, yaşamsal fonksiyonları orta (3) derecede etkileyecek sağ ve sol skapula ile klavikula kırıklarına neden olacak şekilde yaralamak suretiyle tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılan olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, atış sayısı ile ortaya çıkan kastın yoğunluğu dikkate alınarak, makul cezalar verilmesi yerine, 14'er yıl hapis cezalarına hükmolunması ile,

b- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; 01.11.2005 tarihinde seyir halinde olan mağdur M.. K..’ın aracının önünün başka bir araçla kesildiği, arka tarafının yine bir başka araçla kapatıldığı ve motosiklet ile gelen M.. Ç..’ın ateş ederek mağduru kasten yaraladığı anlaşılan olayda; sanık S.. A..’ın kullandığı araç ile mağdurun aracının önünü kesen kişi olduğu, fikir ve eylem birliği içerisinde bulunarak sanık Murat'a suçun işlenmesi sırasında önemli bir katkı sağladığı, kaçarken de aracı kullandığı anlaşıldığından TCK'nun 37/1. maddesi kapsamında müşterek fail olarak sorumlu tutulması yerine yardım eden sıfatıyla cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5- Sanık S.. A..’ın 01.11.2005 tarihinde mağdur M.. K..’ın kasten yaralanması eylemine faillik boyutunda katılması, mahkumiyet hükmünün eleştiri yapılarak onanması, sanık M.. Ç.. hakkında mağdur B.. K..’a karşı nitelikli yağma suçundan verilen beraat kararının mahkumiyeti gerektiğinden bahisle bozulması, karşısında suç örgütüne üye olmaktan cezalandırılmaları yönündeki mahkemenin kabul ve gerekçelerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamede yer alan 4 nolu bozma düşüncesine bu iki sanık yönünden iştirak edilmemiş,

6- Azmettirici olarak kabul edilen sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde TCK’nun 38/1. maddesine yer verilmemesi ise sonuca etkili görülmemiştir.

7- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık C.. T..’in suç işlemek amacıyla örgüt kurma, S.. A.. ve F.. D..’ı tasarlayarak öldürme, mağdur B.. K..’a yönelik nitelikli yağma, mağdur M.. K..’a yönelik kasten yaralama ve tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, mağdur O.. K..’a yönelik nitelikli tehdit, mağdur F.. Ö..’e yönelik nitelikli yağmaya

Tebliğname No : 16 - 2015/304731