muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7155, Karar No: 2017/8107, Tarih: 23.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/7155 E.  ,  2017/8107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 47.178,46 TL sürekli iş göremezlikten, 658,95 TL geçici iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat, 109,65 TL tedavi masrafı ile 7.000,00 manevi tazminatın olay tarihi olan 01/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, kusur raporu aldırılmadan sonuca gidildiği, bu nedenle hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda müterafik kusur tenzilatı yapılmadığı, davacının sürekli iş göremezlik oranı tespit işlemlerinin devam ettiği, bu işlemlerin sonucu beklenmeden veya araştırılmadan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen rapordaki %13,30 sürekli iş göremezlik oranına itibar edildiği, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanıp bağlanmadığının araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

2-HMK’nun 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur.

Bunun yanında iş kazalarında olay, İş Hukuku ve sosyal güvenlik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. İşverenin iş kazası sonucu meydana gelen zarar nedeniyle hukuki sorumluluğu yasa ve içtihatlarla belirlenmiş olan ayrık haller dışında ilke olarak iş aktinden doğan işçiyi gözetme (koruma) borcuna aykırılıktan kaynaklanan kusura dayalı sorumluluktur. İnsan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin işçilerin sağlığını ve güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

İş kazasından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16/06/2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir )

3-İş kazası veya meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlikte maddi zarar sigortalının zararlandırıcı sigorta olayından önce ve sonraki durumu arasında oluşan farktan ibarettir. Başka bir anlatımla zararlandırıcı sigorta olayı meydana gelmeden önce malvarlığı hangi durumda ise o durumla zararlandırıcı sigorta olayı olduktan sonraki durum arasında ortaya çıkan fark iş kazası veya meslek hastalığı sonucu maddi tazminat isteminin temelini oluşturur.

Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

Bu nedenle iş kazası nedenine dayalı tazminat davaları için Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından olayın iş kazası olarak tespiti ve maluliyet oranının kesinleştirilmesi davanın görülebilmesi için bir önşart niteliğindedir.

Bu nedenle iş kazası nedenine dayalı tazminat davaları için Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından olayın iş kazası olarak tespiti ve maluliyet oranının kesinleştirilmesi davanın görülebilmesi için bir önşart niteliğindedir.

Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasanın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.”

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşleri Yönetmeliğinin Geçici 1. maddesinde; bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce çalışma gücü kaybı, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü, harp malullüğü sonucu meslekte kazanma gücü kaybı ile erken yaşlanma durumlarının tespiti talebinde bulunan sigortalılar ve hak sahipleri için, yürürlükten kaldırılan ilgili sosyal güvenlik mevzuatının 5510 sayılı Yasaya aykırı olmayan hükümlerinin uygulanacağı, 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahli Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri, ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de; diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Aynı zamanda maddi tazminatın hesabında kurumca davacı sigortalıya iş kazası sigorta kolundan bağlanacak gelirin de önemi bulunmaktadır. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafik kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır” Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici iş göremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, öncelikle kaza tarihi dikkate alındığında, İş Kanununun 77. maddesi ile yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak iş güvenliği konusunda uzman bilirkişilerden oluşan heyetten kusur raporu almak ve davacının sürekli iş göremezlik oranının tespiti için Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yürütülen işlemlerin akıbetini araştırdıktan sonra sonuçlanmamış ise sonuçlanmasını beklemek, sonuçlanmış ise itiraz halinde öncelikle Yüksek Sağlık Kurulu'ndan rapor almak, tespit edilen sürekli iş göremezlik oranları arasında çelişki olması halinde daha önceden Adli Tıp 3. İhtisas Dairesi'nden zaten bir rapor alındığı dikkate alınarak çelişkinin giderilmesi noktasında Adli Tıp 2. Üst Kurulundan alınacak raporla davacının sürekli iş göremezlik oranını kesinleştirmek, sonrasında davacının maddi zararının ne miktarda olduğunun tespiti açısından yeniden hesap raporu almak, kesinleşen maluliyet oranının %10 veya daha fazla olması halinde davacıya Kurum tarafından iş kazası sigorta kolundan bağlanacak sürekli iş göremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerinin rücuya tabi kısımını hesaplanacak maddi zarar miktarından tenzil etmek, kesinleşen sürekli işgöremezlik oranı %10 veya daha fazla olmasına karşın Kurum tarafından gelir bağlanmaması halinde ise gerekirse davacıya kesinleşen sürekli iş göremezlik oranı üzerinden kendisine gelir bağlanması için SGK Başkanlığını hasım göstererek sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespiti davası açması için önel vermek, açılan davanın sonucunu bekleyip, usuli kazanılmış hakları da gözeterek, oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, tarafların sair temyiz itirazlarnın incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16686, Karar No: 2013/17560, Tarih: 08.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/16686 E.  ,  2013/17560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bankası A.Ş vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... Asliye Hukuk (Tic. Mah. Sıfatıyla) Mahkemesinden verilen 19.07.2012 gün ve 2011/260 E. - 2012/280 K. sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Mahkemenin 19/07/2012 tarih, 2011/260 Esas, 2012/280 Sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği, mahkemenin 20/04/2013 tarihli Ek Karar ile temyiz isteminin süreden reddine karar verdiği, iş bu ek kararın davalı vekiline 25/04/2013 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin iş bu ek kararı 09/05/2013 tarihinde temyiz ettiği, HUMK'nun 432 maddesine göre temyiz isteminin reddi kararlarının temyiz süresinin 7 gün olduğu, ek kararın süresi içinde temyiz edilmediği anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin 20/04/2013 tarihli ek kararı temyiz talebinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13209, Karar No: 2017/4107, Tarih: 17.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/13209 E.  ,  2017/4107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Müştekinin hesabından paranın aktarıldığı hesabın sahibi olan... ile sanığın mümkün ise duruşmada bir araya getirtilerek yüzleştirilmesi, değil ise sanığın teşhise elverişli fotoğrafları temiz edilerek gösterilmesi ve ...i’nin iddia etmiş olduğu parayı çekmesi için kendisini yönlendiren kişinin sanık olup olmadığının sorulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın mahkemede alınan savunmasında atılı suçu kabul etmeyip kimliğini kaybettiğini belirtip müştekinin hesabından yapılan işleme ait numaranın da kendisine ait olmadığını iddia etmesi karşısında; sanığın imza ve yazı örnekleri ile abonelik sözleşmesinin uzman bilirkişiye inceletilerek hattın sanığa ait olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de; sanığın aynı müştekiye yönelik olarak tek suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirmiş olduğu birden fazla hırsızlık eyleminin hukuki ve fiili bir kesintinin olmaması karşısında bir bütün halinde 5237 sayılı TCK’nun 142/2-e, 43/1. maddelerine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde iki kez hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1606, Karar No: 2012/4544, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1606 E.  ,  2012/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3. kişi vekili İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 31.3.2008 gün ve 2007/550-2008/198 sayılı kararı ile iflasına karar verilen borçlu şirketin iflastan önce mülkiyeti hazineye ait olan 312 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki fabrika binası ve müştemilatını 17.2.2007 tarihli muhtar onaylı sözleşme ile müvekkiline sattığını, müvekkili tarafından borçludan satın alınan fabrika binası ve müştemilatının iflas idaresi tarafından müflis şirket adına iflas masasına kaydedildiğini, bu malların iflas masasından çıkartılması için talepte bulundukları ama bu talebin reddedildiğini ileri sürerek tasfiye işlemleri İstanbul 1. İflas Müdürlüğünün 2008/3 sayılı dosyasından yürütülen ... Otomotiv Ltd.Şti.nin iflas masasına kayıt edilen fabrika binası ve müstemilatının masa malvarlığından çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı iflas idaresi vekili, istihkak iddiasının muvazaaya dayandığını, davacı ile müflis şirket arasındaki satış işleminin gerçekte var olmadığını, davacının satış bedelini ödeyecek gücü bulunmadığını, müflis şirket ile davacının farklı tarihleri taşıyan satış sözleşmesi sunduklarını, müflis şirket ortağı olan ... hakkında hileli iflas suçundan Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının istihkak iddiasının reddine ilişkin kararın 2.11.2009 tarihli olağanüstü alacaklılar toplantısında davacı ... vekilinin yüzüne karşı verildiği, davanın ise 2.4.2010 tarihinde süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle İİK.nun 228. maddesine göre süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacının istihkak iddiasının reddine ilişkin kararın 2.11.2009 tarihli olağanüstü alacaklılar toplantısında davacı ... vekilinin yüzüne karşı verildiği, davanın ise 2.4.2010 tarihinde süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle İİK.nun 228. maddesine göre süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. kişi vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı 3. kişi iflasına karar verilen borçlunun iflasından önce müvekkilince borçludan satın alınan fabrika binası ve müştemilatının iflas masasına kaydedildiğini ileri sürerek mahcuzların masa varlığından çıkartılmasını istemiştir. Mahkemece 2.11.2009 tarihli olağanüstü alacaklılar toplantısında davacı 3. kişi vekilinin yüzüne karşı davacının istihkak iddiasının reddine karar verildiği, davanın ise 2.4.2010 tarihinde süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç doğru değildir. Şöyleki, borçlu şirketin İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 31.3.2008 gün ve 2007/550-2008/198 sayılı kararı ile iflasına karar verilmiş, ikinci alacaklılar toplantısı 1.10.2009 tarihinde, olağanüstü alacaklılar toplantısı ise 2.11.2009 tarihinde yapılmış, davacı 3. kişinin istihkak iddiası olağanüstü alacaklılar toplantısında reddedilmiştir. Bu red kararı davacı 3. kişi vekilinin yüzüne karşı verilmiş ise de davacı 3. kişinin dava açma süresi İİK.nun 228/2 maddesi uyarınca iflas idaresinin bu kararının 3. kişiye tebliğ tarihinden itibaren başlar. Somut olayda 3. kişinin istihkak iddiasının reddedildiğine dair olağanüstü alacaklılar toplantısı kararı 16.3.2010 tarihli muhtıra ile davacı 3. kişiye 29.3.2010 tarihinde tebliğ edilmiştir. Dava ise 2.4.2010 tarihinde yasal süresi içinde açılmıştır. Bu durumda süresinde açılan davaya devam edilerek varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde davanın süreden reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 12.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13551, Karar No: 2017/6332, Tarih: 21.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13551 E.  ,  2017/6332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki el atılarak üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 08/06/2015 gün ve 2015/2207 Esas - 2015/12861 Karar sayılı ilama karşı davacı ile yeni malik vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemli davada, mahkemece davanın kabulüne dair karar, davalı vekilinin temyizi üzerine bozulmuş, bu karara karşı davalı ... ile yeni malik ... vekillerince karar düzeltilmesi istenilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre davacı ... vekilinin tüm, yeni malik ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki karar düzeltme istekleri HUMK'un 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir.

Dosya içindeki 24.10.2014 tarihli akit tablosuna göre davacı ... dava konusu taşınmazdaki payı Başkanlığına satmıştır.

Davanın niteliği ve HMK'nın 125. maddesi dikkate alınarak yeni tapu malikinin, davaya kaldığı yerden itibaren davalı yerine geçeceğinden, tebligat yapılmak suretiyle yargılamaya devam edilmesi gerektiği bu kez yapılan incelemede anlaşılmakla,

-/-

Yeni malik ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 08.06.2015 gün ve 2015/2207-12861 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılırken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 135.914 m² yüzölçümünde olup, kıyasi emsal olarak alınan taşınmazlar dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalden farklı mahalde olup, küçük yüzölçümlüdür. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılırken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz 135.914 m² yüzölçümünde olup, kıyasi emsal olarak alınan taşınmazlar dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalden farklı mahalde olup, küçük yüzölçümlüdür. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Dava konusu taşınmazın bulunduğubenzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-Davacı ... dava konusu taşınmazdaki payını 24.10.2014 tarihinde Başkanlığına satmış olduğu anlaşıldığından,

Davanın niteliği ve HMK'nun 125. maddesi gereğince ... hakkında davanın aktif husumetten reddine yeni malik olan ...'nın davacı olarak kabul edilmesi gerektiğinden,

Yeni malik ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcı ile davalıdan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine temyiz edenlerden temyize başvurma harçlarının irad kaydedilmesine, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 270,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 21/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.