muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/853, Karar No: 2020/553, Tarih: 09.07.2020

31. Yüklenici ile arsa sahiplerinin vekili arasında aynı gün imzalanan ek sözleşme ile arsa sahiplerinin satın alacakları iki dairenin bedeli belirlenmekle, söz konusu düzenleme asıl sözleşmede yer alan hükümleri ağırlaştırıcı nitelikte olmayıp arsa sahiplerinin ödeyecekleri miktarı gösteren açıklayıcı nitelikte bir düzenlemedir. Kaldı ki, 18.06.2012 tarihinde 9 nolu bağımsız bölüm davalı adına da tescil edilmiştir.

32. Her ne kadar ek sözleşmede arsa sahiplerinin satın alacakları dairenin bedeli belirlenmekle birlikte, ödememe hâlinde yüklenicinin gecikme faizi isteyebileceği, inşaatı durdurabileceği belirtilmiş ise de, yerel mahkemece verilen ilk kararda adi yazılı şekilde düzenlenen ek sözleşmede davalının 34.000TL bedel ödemesinin kararlaştırıldığı ve bu durumun asıl sözleşmede davalının durumunu ağırlaştırıcı nitelikte olduğu gerekçesine yer verilmiş, kararın davacı tarafından temyizi üzerine Özel Dairece, ek sözleşme ile 5 ve 9 nolu dairelerin satışına ilişkin ayrıntıların belirlendiği, ek sözleşme ile tamamlayıcı ve açıklayıcı hükümler getirdiği gerekçesiyle bozma kararı verilmiş olup, Özel Dairece ek sözleşmede yüklenici yararına olan gecikme cezası ve ödememe hâlinde inşaatın durdurabileceğine ilişkin düzenlemeler yönünden değerlendirme yapılmamıştır.

33. Bu nedenle yerel mahkemenin ek sözleşmede yer alan hükümlerin davalının durumunu ağırlaştırıcı nitelikte olduğu ve ek sözleşmenin resmî şekilde düzenlenmediği gerekçesiyle geçersiz olduğu yönündeki direnme kararı yerinde değildir.

34. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, mülga 818 sayılı BK’nın 12. maddesinde, Kanun’da yazılı şekilde yapılması öngörülen sözleşmenin değiştirilmesinde de yazılı şekle uyulmasının zorunlu olduğu, sadece sözleşme metniyle çelişmeyen tamamlayıcı, açıklayıcı nitelikte hükümlerin bu kuralın dışında olduğu, yanlar arasında imzalanan 10.03.2011 tarihli ek sözleşmenin 2. maddesinde arsa sahiplerinin 5 ve 9 nolu daireler için toplam 200.000TL ödeyeceği, arsa sahiplerinden davalının hissesine düşen kısmın 34.000TL olarak belirlendiği, ek sözleşmenin 3. maddesinde arsa sahiplerinin kararlaştırılan bedele itiraz etme haklarının bulunmadığı, bedelin inşaat bodrum kat tabliyesi bitene kadar ödenmesi gerektiği aksi hâlde bodrum kat tabliyesi bitene kadar geçen her ay için %25 gecikme faizi ödenmesinin kararlaştırıldığı, ek sözleşmede yer alan ve özellikle gecikme faizine ilişkin hükümlerin asıl sözleşmede yer almadığı, bu hükümlerin asıl sözleşmeyi değiştirici ve ağırlaştırıcı nitelikte olduğu, bu nedenle yerel mahkemece ek sözleşmenin geçersiz olduğu yönünde verilen direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş yukarıda açıklanan nedenlerde Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

35. Diğer taraftan gerekçeli karar başlığında, dava tarihi 06.07.2012 olduğu hâlde 26.02.2013 olarak gösterilmesine ilişkin yanlışlık, mahallinde düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

35. Diğer taraftan gerekçeli karar başlığında, dava tarihi 06.07.2012 olduğu hâlde 26.02.2013 olarak gösterilmesine ilişkin yanlışlık, mahallinde düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

36. Hâl böyle olunca tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

37. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.07.2020 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, müvekkili şirket ile aralarında davalının da bulunduğu arsa sahipleri arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ek olarak 10.03.2011 tarihinde imzalanan “Ek Sözleşme” başlıklı sözleşmede, inşa edilecek binadaki 5 ve 9 no'lu bağımsız bölümlerin fiyat farkına ilişkin ödeme planları ve miktarlarının belirlendiğini, sözleşme tarihinden başlamak üzere inşaat bodrum kat tabliyesi bitiminde fiyat farkının tamamının ödenmiş olması şartı getirildiğini, ödenmemesi veya eksik ödenmesi durumunda sözleşme tarihinden bodrum kat tabliyesi bitene kadar geçen her ay için yüklenici firmaya ödeyecekleri bedelin %25'i nispetinde gecikme faizi ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin sözleşme ile yüklendiği inşaatı tamamlayıp dairelerin teslimini yaptığını, ek sözleşme ile belirlenen fiyat farklarını diğer arsa sahiplerinden tahsil etmiş olmasına karşın davalının ihtara rağmen borcunu ödemediğini ileri sürerek, 9 no'lu daireye ilişkin fiyat farkından oluşan 34.000.00TL'nin ek sözleşmenin 3. maddesi uyarınca bodrum kat tabliyesi bitene kadar geçen her ay için aylık %25 oranında faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkiline vekâleten hareket eden Cuma Kaya arasında imzalanan 10.03.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine yazılabilecek olan şartların aynı tarihli ek sözleşmeye yazıldığını, resmî şekilde yapılması zorunlu olan sözleşmeye adi yazılı şekilde hükümler ilave edildiğini, ek sözleşmenin geçersiz olduğunu, ek sözleşmede her ne kadar hazır olanlarca okunduğu ve hazır olmayanlara da telefon ile bilgi verildiği şeklinde bir ibare var ise de bunun doğru olmadığını, ayrıca ödenecek 200.000,00TL'nin hissedarlar arasında eşit şekilde dağıtılmadığını, davacının sözleşmedeki taahhütleri yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, özel dairece kararın bozulması üzerine eski kararda direnilmiştir. Direnme kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık somut olayda yanlar arasında adi yazılı şekilde imzalanan ek sözleşme içeriğinin asıl sözleşmede yer alan 5 ve 9 nolu dairelerin satışına ilişkin sözleşmeyi davalı yönünden ağırlaştırıcı hüküm içerip içermediğine ilişkindir.

818 sayılı Yasanın 12. maddesi (TBK 13. maddesi) gereğince kural kanunen resmî şekle tabi sözleşmelerin değiştirilmesi de resmî şekilde yapılması gerekmektedir. Şu kadar ki, sözleşmenin metni ile çelişmeyen tamamlayıcı yan hükümler bu kuralın dışındadır. Buna mukabil borcun muhtevasını genişleten veya kanuni şekle bağlı olarak yapılmış sözleşmede mevcut herhangi bir kaydı kaldıran ya da değiştiren, akitten doğan borçları ağırlaştıran anlaşmalar için şekil zorunluluğu kesindir. Olayımızda da ek sözleşme adi şekilde yapılmış olup resmî şekilde yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin eki olduğu hususu anlaşmazlık konusu değildir. Bu durumda ek sözleşme içeriğini tartışmak gerekmektedir. Taraflar arasındaki sözleşmenin “Genel Şartlar” başlıklı 1. maddesi “Bina bir (1) bodrum, bir (1) zemin, beş (5) normal kat olmak üzere altı (6) kat şeklinde yapılacaktır. Her katta iki daire olacaktır. Toplam oniki (12) dairedir. Daireler kombili olup, kombi daire sahiplerine ait olacak. Daireler %50 şeklinde paylaşılmış olup, 6 daire arsa sahiplerine, 6 dairede yüklenici firmaya aittir, fakat arsa sahipleri 2 daireyi (5 ve 9 no'lu daireler) yüklenici firmadan bedelini ödeyerek satın alacaklardır.” hükmünü içermekte olup, aynı tarihli ek sözleşmede ise yükleniciden satın alınacak 5 ve 9 no'lu dairelerin satış bedeli ile arsa maliklerinin herbirine düşen payın belirlendiği anlaşılmıştır. Ek sözleşmenin 3 nolu maddesinde davacılar tarafından bedelin ödenmemesi hâlinde geçen her ay için aylık yüzde 25 faiz ödeneceği gibi, 4 nolu maddede ise yüklenici firmanın ödeme yapılana kadar isterse inşaatı durdurabileceği, ilgilinin dairesi içerisinde imalat ve montaj yapmayacağı şeklinde yükümlülükler getirilmiştir. Bu hâli ile ek sözleşmenin arsa sahipleri yönünden ağırlaştırıcı hüküm getirdiğinin kabulü gerektiğinden mahkeme kararının onanmasını düşündüğümüzden çoğunluğun bozma kararına katılınamamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/20978, Karar No: 2014/3089, Tarih: 05.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20978 E.  ,  2014/3089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada....Asliye Ticaret Mahkemesi ile .... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sebepsiz zenginleşme nedenine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davacının tacir olmadığı ve uyuşmazlığın her iki tarafın ticari ilişkisinden kaynaklanmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise; tarafların tacir olup uyuşmazlığın ticari iş statüsünden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık, taraflar arasında bahçe düzenlemesinde kullanılmak üzere yürüyüş yolu yapılması konusunda yapılan sözleşme karşılığında bir miktar ödeme yapılmasına rağmen edimin yerine getirilmediği iddiasıyla davalının sebepsiz zenginleştiği miktarın tahsili istemine ilişkin olup, davacının ticari faaliyeti ile ilgili olmayan ve genel hükümlere göre çözümlenecek alacak davası niteliğinde olduğu ve mutlak ticari dava niteliğinde bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Denizli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8975, Karar No: 2014/14768, Tarih: 23.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8975 E.  ,  2014/14768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi;

Mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla mağdurenin nüfus kayıt örneği temin edildiğinden ve dosyadaki bilgilere uygun olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5677, Karar No: 2022/14105, Tarih: 06.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/5677 E.  ,  2022/14105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının yüzüne karşı 04/06/2021 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 26/07/2021 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15708, Karar No: 2013/199, Tarih: 09.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15708 E.  ,  2013/199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/05/2011 tarih ve 2009/728-2011/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, ...'nin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olan davalı ile denetçi ... aleyhine ... ATM nin 2009/651 esas sayılı dosyası ile TTK nun 435.maddesi kapsamında yönetim kayyımı atanması için dava açtıklarını, müvekkili ...'in şirketin yönetim kurulu başkanı olup eczacı olması nedeniyle yönetim işleri ile ilgilenemediği, yöneticiliğin eczacılık mesleğine aykırı düşmesi nedeniyle yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiğini, diğer müvekkili ...'in de yönetim işleri ve evraklarına fiilen ulaşamadığı gerekçesi ile yöneticilik görevinden istifa ettiğini, davalı ile denetçiye durum ihbar edilerek genel kurulun murakıp tarafından toplantıya çağırmasının talep edildiğini, ancak denetçinin toplantı çağrısında bulunmadığını, davalının idareyi ele aldığını, davalının yetkisi olmadığı halde tek imza ile bankalara borçlandığını, şirket çeklerini tek imza ile ... isimli kişiye keşide ettiğini, bu kişi tarafından da çeklerin ciro edildiğini ve bu sebeple ... İcra Müdürlüğünün 1999/78 Esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, itiraz edilmediği için takibin kesinleştiğini, yine davalının ... ... şubesindeki mevcut krediyi tek imza ile çek ile kullanmak suretiyle şirket hakkında banka tarafından ... İcra Müdürlüğünün 2009/18937 esas sayılı dosyası ile takibe başlanmasına ve bu takibin kesinleşmesine sebebiyet verildiğini, TTK nun 309 maddesi uyarınca işbu davayı açtıklarını ileri sürerek, şimdilik 40.000,00 TL tazminatın şirkete ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar vekili her ne kadar TTK nun 309 maddesi gereğince dava açıldığını bildirmiş ise de, TTK'nun 309 maddesinde şirketin TTK nun 305, 306, 307, 308 maddelerinde belirtilen fiiller ile zarar görmesi halinde bundan dolayısıyla zarar gören pay sahipleri ve şirket alacaklılarına dava açma hakkı tanındığı, şirketin kuruluş aşamasında vesikaların doğru olmaması, esas sermaye hakkında yanlış beyan, ayın nevinden sermayeye değer biçilmesinde fiile, ilk yönetim kurulu ve denetim kurulu üyelerinin ihmali halinde TTK'nun 309 maddesinin uygulanabileceği, oysa davalı tarafından gerçekleştirildiği iddia edilen eylemlerin şirket kuruluşu aşamasında gerçekleşen ve TTK nun 305, 306, 307, 308 maddesinde açıklanan hallerden hiçbirisine uymadığının anlaşıldığı, davanın TTK nun 341.maddesi uyarınca açılmış sorumluluk davası olması nedeniyle davacılar vekiline bu yönde genel kurul kararını sunması için müteaddit defalar süre verilmesine ve bu yönde kesin süre verilerek sonuçları ihtar edilmesine rağmen davacı tarafça bu yönde alınmış bir genel kurul kararının sunulmadığı, böylece dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK’nun 309. maddesi gereğince açılmış olan sorumluluk davasına ilişkindir.

Yönetim kurulu üyelerinin görevleri sırasında yaptıkları işlemler ile ilgili olarak sorumlulukları TTK m. 336 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, şirketin kuruluşunda ortaya çıkabilecek olan usulsüzlüklere ilişkin olarak dava hakkına ise TTK’nun 309. maddesinde yer verilmiş ve bu kapsamda pay sahiplerinin de dava hakkının bulunduğu ancak hükmolunacak tazminatın şirkete verileceği hususu düzenlenmiştir. Her ne kadar 309. madde kapsamında yer alan dava ve tazminat hakkı, kuruluştan kaynaklanan hususlarla ilgiliyse de aynı yasanın 340. maddesinde, 336 ve 337. maddelerin hükümleri gereğince yönetim kurulu üyelerine yükletilen sorumluluk hakkında 309. madde hükmünün de tatbik olunacağı belirtilmiş ve bu hali ile şirket hissedarları tarafından yönetim kurulu üyeleri hakkında doğrudan ve dolaylı zararlara ilişkin olarak sorumluluk davası açılmasına cevaz verilmiştir. Nitekim Dairemizin kararlılık gösteren uygulamaları da bu yöndedir. Bu durumda mahkemece, davacılar tarafından TTK’nun 309. maddesi kapsamında davalı yönetim kurulu üyesi hakkında sorumluluk davası açılmasının mümkün olduğu göz önüne alınarak, işin esasına girilmek suretiyle, oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14021, Karar No: 2019/7120, Tarih: 24.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/14021 E.  ,  2019/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11/06/2008 gününde verilen dilekçe ile harici satış sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ya da tazminat talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, harici satış sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, bir kısım davalılar ile miras bırakanları ... adına kayıtlı 2536 parsel B Blok 28 ve 29 numaralı bağımsız bölümlerin tapu dışı düzenlenen 21.07.1998 tarihli sözleşme ile davalılarca 20.000 ABD Doları karşılığında müvekkiline satıldığını, ancak davalıların tapuları devretmeye yanaşmadıklarını ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tescilini, olmadığı taktirde taşınmazların rayiç değeri olan 80.000,00TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ...ile ... imzalı beyanları ile davayı kabul ettiklerini bildirmiş; bir kısım davalılar vekili ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2536 parsel B bloktaki 28 ve 29 No'lu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline dair verilen kararın, bir kısım davalılarca temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 11.04.2012 tarihli 2012/2921 Esas 2012/2715 Karar sayılı ilamı ile özetle, terditli alacak isteğiyle ilgili olarak taraf delillerinin toplanması ve satış parasının dava tarihi itibariyle ulaştığı değer de gözönünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden söz edilerek sadece temyize gelen davalılar ... ile ... payları yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın tapu iptali ve tescil talebi yönünden reddine; tazminat açısından kısmen kabulü ile 55.505,00TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline dair verilen kararın bu kez davacı vekili, bir kısım davalılar vekili Av. ... ile ... mirasçıları olan bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 27.10.2015 tarihli 2015/4852 Esas, 2015/19315 Karar sayılı ilamıyla; tapu kaydına göre, 2536 parseldeki 28 ve 29 No'lu bağımsız bölümlerin 12.01.1995 tarihinde bir kısım davalılar ile miras bırakanları adına tescil edildiği, davacının 21.07.1998 tarihli tapu dışı satışa dayanarak tapu iptali ve tescil isteğinde bulunduğu, tapu dışı satışın yapıldığı tarihte dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı bulunan bir yer olduğu, Dairenin 11.04.2012 tarihli bozma ilamında tazminatla ilgili bölüme yönelik bozma sevkedildiği ve bozmanın temyiz edenlerin paylarına yönelik olduğunun açıklandığı, bu durumda tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne ilişkin hükmün temyiz isteğinde bulunmayan diğer davalılar yönünden kesinleştiğinin kabulü gerektiği, mahkemece kesinleşen tapu iptali ve tescil ile ilgili bu bölüm açısından son hükümde yeniden karar verilmiş olmasının, kesinleşen bölüme bir etkisinin bulunmadığı, tapu iptali ve tescil ile ilgili hükmün kendileri yönünden kesinleştiği anlaşılan davalılar ... mirasçıları ... vekili Av. ...'ın hükmü temyiz edemeyeceği düşünülebilirse de tazminat ile ilgili bölüm bakımından hükmü temyiz etmesinde hukuki yararının bulunduğu, bu yüzden tazminatla ilgili yapılan temyiz incelemesinin tüm temyiz edenlerin itirazlarının incelenerek yapıldığı, buna göre de;

1)Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere, davacının dayandığı sözleşme tarihi itibarıyla dava konusu yapılan taşınmazın tapuda kayıtlı olduğunun belirlendiğine, bozma ilamı doğrultusunda toplanan deliller ve harici satış nedeniyle tarafların vermiş olduktan değerleri geri isteyebilecekleri gözetilerek kademeli olarak açılan isteklerden denkleştirici adalet ilkesi gereğince ödendiği ispatlanan miktar gözetilerek satış parasının uyarlama kuralları çerçevesinde dava tarihindeki karşılığının belirlendiğine, alınan bilirkişi raporları ve hesaplanan miktarda bir hata bulunmadığına göre, bir kısım davalılar vekili Av. ... ile ... mirasçıları bir kısım davalılar vekili Av. ...'ın temyiz itirazlarının bu yönden yerinde olmadığı,