muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3511, Karar No: 2010/3774, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3511 E.  ,  2010/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.09.1994-30.06.2002 tarihleri arası 7 yıl 9 ay 29 gün çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı ... Büyükşehir Belediyesi'ne ait iş yerlerinde 1.9.1994-30.6.2002 tarihleri arasında kurs öğretmeni olarak 7 yıl 9 ay 29 gün çalıştığının tespitini ve işçilik alacakları hakkının saklı tutulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 1.11.1994- 30.6.2002 tarihleri arasında toplam 1414 gün çalıştığının bu süre içerisinden 404 gününün Kuruma bildirildiğinin tesbitine , fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait işyerinden 1.11.1994, 7.10.1999, 16.10.2000, 27.9.2001 tarihli işe giriş bildirgelerinin Kuruma verildiği, hizmet cetveline göre davalı işyerinde 1.11.1994-31.1.1995, 7.10.1999-2000/2 dönem, 16.10.2000-30.6.2001, 27.9.2001-30.6.2002 tarihleri arasında geçen çalışmalarıyla, dava dışı başka işyerinde 27.6.1997-1.10.1997 tarihleri arasında geçen 91 günlük çalışmalarının kuruma bildirildiği, imzasız puantaj ve ücret ödeme belgelerine göre 1995-1996 yıllarında davacının hafta içi 5 gün 4'er saat, 1997-2002 yılları arasında ise hafta için 5 gün 6-7 'er saat şeklinde usta öğretici olarak çalıştığı davalı işveren vekilince çalışmaların 7,5 saati bir gün üzerinden hesaplanarak Kuruma bildirildiğinin iddia edildiği, dönem bordroları, puantaj ve ücret belgelerine göre okulların kapalı olduğu yaz aylarında işyerinde çalışmaların bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının 2.10.1997-6.10.1999tarihleri arasında isteminin hak düşürücü süreye uğradığı, 1.11.1994-30.6.1997 ve 7.10.1999-14.7.2002 tarihleri arasında kesintisiz toplam 1414 gün çalışmasının bulunduğun bu çalışmalarından 404 günün Kuruma bildirildiğinin saptandığı anlaşılmaktadır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır Uyuşmazlık davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının kısmi veya tam süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.Hal böyle olunca davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının yada tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlenmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken bu yönde bir değerlendirme yapılmadan ve çalışmanın bulunmadığı tatil günlerini de kapsayacak şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur

Yapılacak iş ; Davalı işyerinden davacı adına düzenlenen, ders programları da getirtilerek dosyada bulunan puantaj kayıtları ile ücret belgeleri birlikte değerlendirilmek suretiyle, hüküm altına alınan süreler yönünden hafta içi günde 6-7 saat derse girilen günlerde davacı mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirdiğinden bu günlerin tam gün olarak kabul edilmesi, bu saatlerden daha az saatte derse girilen günlerde ise davacının günlük mesaisinin tümünü davalı işyerine hasretmediği kabul edilerek bu çalışma saatleri için 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması, davalı resmi işyeri olup okulların kapalı olduğu dönemlerde (birinci sömestr tatili ve yaz tatili) tatil olduğundan bu günlerdeki çalışmalara ilişkin istemin de reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 5.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5582, Karar No: 2012/7159, Tarih: 05.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5582 E.  ,  2012/7159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının, davalı kooperatif üyesi iken tüm parasal yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ancak davalı kooperatif yönetiminin ek aidat talepleri karşısında çekişmeler yaşanması sonucu davacının üyeliğine son verdiğini, bu kararın iptali için dava açıldığını, davanın reddine dair karar kesinleşmeden, davalının, kurada davacıya isabet eden daireyi sattığını ve davacının yaptığı ödemelerin iade edilmediğini, kararın kesinleşmesinden sonra 19.06.2011 tarihinde yapılan kooperatif genel kurul toplantısında geri ödeme konusunda karar alınmadığını, ödentilerin tahsili için başlatılan icra takibine davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile % 40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ortaklığının sona ermesinin 09.06.2011 tarihinde kesinleştiğini, davalı kooperatifin 2011 yılının bilançosunun ve 2012 yılının bütçesinin görüşüleceği genel kurul toplantısının henüz yapılmadığını, alacağın muaccel olmadan talep edildiğini, davacının kooperatife yaptığı ödemelerin 26.470,00 TL olduğunu, ortaklıktan çıkarılma kararının kesinleştiği 09.06.2011 tarihine kadar davacının tüm hak ve yükümlülüklerinin devam ettiğini, genel kurul kararları gereğince ödemesi gereken gecikme faizi toplamının 36.620,00 TL olduğunu, faizin ödemelerden mahsubu sonucu davacının alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ihracının 09.06.2011 tarihinde kesinleştiği, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 17. ve kooperatif anasözleşmenin 15. maddesinde kooperatiften çıkan veya çıkarılan ortaklarla hesaplaşma hususunun düzenlendiği, ödentilerin iadesinin, ortağın ayrıldığı yıl bilânçosuna göre hesaplanacağı, ayrıca ayrıldığı yıl bilançosuna göre hesaplanacak olan masrafın davacının hissesinden düşülmesi gerektiği, davalı kooperatifin 2011 yılına ait bilançonun 2012 yılında yapılan genel kurul toplantısında kabul edilip kesinleşeceği, kesinleşme tarihinden bir ay sonra kooperatifin temerrüde düşeceği, davacının takibinin temerrüt gerçekleşmeden başlatıldığı, davalının itirazında haklı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar,davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davacının alacağının dava tarihinde muaccel olmaması nedeniyle erken açıldığından bahisle reddedildiğinden, davalı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 6 numaralı bendinde yer alan “3.836,00-TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “1.200,00 TL” ibaresinin hüküm fıkrasına yazılmasına,kararın bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süresi içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12698, Karar No: 2014/6319, Tarih: 15.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12698 E.  ,  2014/6319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2013

NUMARASI : 2009/283-2013/388

Davacılar L.. T.. vdl. vekili Avukat T.T. tarafından, davalılar S.. B.. vd. aleyhine 10/03/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/03/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı S.. B.. vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı İ.S.K.İ. Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15/04/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı S.. B.. vekili Avukat S. K.ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat S.K.geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı İ.S.K.İ. Genel Müdürlüğü'nün temyiz itirazları reddedilmelidir

2-Davalı Sultanbeyli Belediyesi'nin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan ölüm nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı Sultanbeyli Belediyesi tarafından dereye hafriyat dökülmesi nedeniyle evlerinin bahçesine su basmaya başladığını, döşenen boruların üzerlerinin açık bırakıldığı ve davalılar tarafından yeterli bakımın yapılmadığını, olay günü desteğin tahliye borusunu temizlemeye çalışırken girdapa kapılarak hayatını kaybettiğini belirterek, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; tarafların kusuru konusunda alınan bilirkişi raporları ve hesap raporları dikkate alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bir kamu kurumu tarafından kamu yasaları uyarınca yapılmış olan tesislere bakma ve o tesisleri kullanma yükümlülüğü yine kamu yasalarından doğan bir yükümlülüktür. Anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan onların ödetilmesi istekleri 11/02/1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının II. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde açılması gerekir.

O halde davalı Sultanbeyli Belediyesi tarafından desteğin evinin bahçesine su basmaları nedeniyle su boruları yerleştirildiği, boruların yetersiz kaldığı, gerekli önlemlerin alınmamış olması ve çözüm üretilmemiş olduğu ileri sürüldüğüne göre, davalı Sultanbeyli Belediyesi hakkında dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalılardan İ.S.K.İ. Genel Müdürlüğü'nün temyiz itirazlarının yukarıda (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı S.. B.. yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, davalı belediyeden peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/10433, Karar No: 2023/6778, Tarih: 08.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10433 E.  ,  2023/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1058 D. İş

ŞİKÂYETÇİ : ... Zahit Karaçam

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

SUÇLARIN TARİHİ :

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.02.2023 tarihli ve KYB-2022/152601 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Burdur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27/04/2021 tarihli kararı ile, hükümlünün antisosyal kişilik bozukluğu olduğuna dair rapor gönderilmiş ise de bu hususta kurul heyet raporu alınması gerektiği, suç tarihi üzerinden 11 yıl geçtiği dikkate alındığında bu aşamada alınacak heyet raporuna itibar edilecek nitelikte bulunmadığından bahisle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 21/12/2020 tarihli ve 2020/24371 esas, 2020/19540 karar sayılı ilamında, "...hükümlünün yargılama sırasında “antisosyal kişilik bozukluğu” olduğuna ilişkin beyanda bulunulmadığı gibi bu konuda dosyada herhangi bir bilgi ve belge de bulunmaması, ... ... Hastanesi'nin, suç tarihinden önce düzenlenen, hükümlüde “antisosyal kişilik bozukluğu (kronik nitelik kazanmış)” olduğu ve askerliğe elverişli olmadığına dair sağlık kurulu raporunun hükmün kesinleşmesinden sonra ibraz edilmesi karşısında; anılan raporun, 5271 sayılı CMK’nin 311/1-e maddesi kapsamında ... delil ortaya konulması olarak değerlendirilerek, 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesine göre hükümlünün suç tarihinde akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumunca düzenlenecek rapor ile tespiti ve sonucuna göre karar verilmesi gerekeceğinden, yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine dair karara itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli ve 2019/784 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin gereğince kanun yararına BOZULMASINA,." şeklinde belirtildiği üzere, Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2011 tarihli kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın yargılamanın yenilenmesi talebini içerir dilekçesine ek olarak ibraz edilen Burdur Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 14/12/2010 tarihli ve 2010/1029 rapor numaralı raporunda, sanığın Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/227 esasına kayden görülen kamu davasına konu hırsızlık suçuna ilişkin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğunun belirtildiği, bahse konu rapora esas Mahkeme dosyasında suç tarihinin 24/02/2010 olduğu ve anılan Mahkemenin 03/03/2011 tarihli ve 2010/227 esas, 2011/179 sayılı kararı ile sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, hüküm tarihinde Mahkemesince bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durum nedeniyle, hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adli Tıp Kurumunca tespiti lüzumunun bulunması gerektiğinden bahisle, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek bu yönde rapor alınması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Burdur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli kararı ile, hükümlünün antisosyal kişilik bozukluğu olduğuna dair rapor gönderilmiş ise de bu hususta kurul heyet raporu alınması gerektiği, suç tarihi üzerinden 11 yıl geçtiği dikkate alındığında bu aşamada alınacak heyet raporuna itibar edilecek nitelikte bulunmadığından bahisle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş ise de;

Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2011 tarihli kararının kesinleşmesini müteakip, hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebini içerir dilekçesine ek olarak ibraz edilen Burdur Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 14.12.2010 tarihli ve 2010/1029 rapor numaralı raporunda, hükümlünün atipik psikoz tanısıyla Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevk edildiğinden bahsedilip, Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/227 esasına kayden görülen kamu davasına konu hırsızlık suçuna ilişkin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğunun belirtildiği, bahse konu rapora esas Mahkeme dosyasında suç tarihinin 24.02.2010 olduğu ve anılan Mahkemenin, 03.03.2011 tarihli ve 2010/227 Esas, 2011/179 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbirine hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, hüküm tarihinde Mahkemesince bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durum nedeniyle, hükümlünün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığının veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının Adlî Tıp Kurumunca tespiti lüzumunun bulunması gerektiğinden bahisle, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek bu yönde rapor alınması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/1058 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/373, Karar No: 2018/5836, Tarih: 19.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/373 E.  ,  2018/5836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.05.2013 gününde verilen dilekçe ile terekeye temsilci atanması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekeye temsilci tayinine ilişkindir.

Davacı vekili, muris ...'nin 10.05.2012'de vefat ettiğini, murisin vasiyetnamesinin ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/150-178 E. K. sayılı dosyasında okunduğunu, bir kısım mirasçının vasiyeti tenfiz memuru olarak atandığını, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/12 Tereke Esas sayılı dosyasında koruma amaçlı olarak terekenin tespit edildiğini, terekede banka hesabı, taşınmaz, taşınmaz kirası, zirai ürün bulunduğunu, ayrıca ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/85 Esasına kayıtlı tenkis ve ... Aile Mahkemesi'nin 2013/84 Esasına kayıtlı mal rejimi tasfiyesi için dava açıldığını da belirterek terekeye temsilci atanmasını talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, vasiyetnamede murisin davalıya hiç pay vermediğini, davalının vasiyetnamenin iptali için dava açmayı düşünmediğini belirterek, adı geçen davalı yönünden davanın esastan reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar vekili cevap dilekçesinde, vasiyetnamede terekeye tenfiz memuru atandığını, tenkis ve mal rejimi tasfiyesinin mirasçılar arasındaki dava olduğundan terekeye temsilci atanmasına gerek olmadığını, terekenin tasfiye işlemleri için bu davaların sonuçlanmasının beklenileceğini belireterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Miras ortaklığında mirasçıların birlikte hareket etmeleri zorunluluğu, işlemleri, kullanım ve idareyi birlikte yapmaları, mirasçılar arasında anlaşmazlık bulunması veya bu konularda anlaşamamaları halinde miras ortaklığı adına gerekli işlemleri yapmak, dava açmak, açılmış veya açılacak davaları takip etmek üzere paylaşmaya kadar miras ortaklığına temsilci atanması olanağı sağlanmıştır (TMK m. 640). Mirasçılardan biri veya birkaçının isteği üzerine hakim mirasın paylaşımına kadar görev yapmak üzere miras ortaklığına bir temsilci atayabilir. Mirasçılar arasında paylaşmanın yapılmamış olması ve terekeyi birlikte idare etmeleri hususunda mirasçılar arasında anlaşmazlık bulunduğu gözetilerek miras ortaklığına temsilci tayini gerekir.

Tarafların ortak murisi ... 10.05.2012, murisin eşi davacı ... ise 27.12.2017 tarihinde vefat etmiştir. HMK'nın "Dava sırasında taraflardan birinin ölümü" başlıklı 55. maddesinde; "Taraflardan birinin ölümü halinde, mirasçılar mirası kabul veya reddetmemişse, bu hususta kanunla belirlenen süreler geçinceye kadar dava ertelenir. Bununla beraber hakim, gecikmesinde sakınca bulunan hallerde, talep üzerine davayı takip için kayyım atanmasına karar verebilir." hükmü yer almaktadır. Davacı ...'nin 27.12.2017'de öldüğü, mirasın gerçek reddi için 3 aylık hak düşürücü sürenin de geçtiği göz önünde bulundurularak davacıya ait mirasçılık belgesi temin edilip mirasçıları davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bu şekilde taraf koşulu gerçekleştirildikten sonra davanın esasına girilmeli, taraflardan varsa başkaca da delilleri de sorulup saptanmalı, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.