muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1818, Karar No: 2012/10914, Tarih: 26.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1818 E.  ,  2012/10914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/10/2010 tarih ve 2008/648-2010/750 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 14.510 TL’nın altında bulunduğundan HUMK’nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verilerekdava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'in, dava dışı bankadan kullandığı tüketici kredisi nedeniyle davalı şirket tarafından hayat sigortası ile sigortalandığını, murisin kredi borcunun devam ettiği sırada vefat ettiğini, tüketici kredi sözleşmesinin hayat sigortasına ilişkin kısmında krediyi kullandıran bankanın dain ve mürtehin olarak gösterildiğini, bu nedenle sigorta tazminatından, bankaya olan borcun mahsup edilmesinden sonra kalacak meblağın kanuni mirasçılara ödenmesinin gerektiğini, ancak davalı şirketin müvekkillerinin ödeme talebini reddettiğini, ret gerekçesinin yerinde bulunmadığını ileri sürerek, 10.000 TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, davacıların murisi olan sigortalının, sigorta poliçesinin akdedilmesinden önce hipertansiyon ve kalp-damar hastalıklarının tedavisi için süreklilik arz eden ilaç kullanmasına rağmen hayat sigortası başvuru formunda bu hususun beyan edilmediğini, beyan yükümlülüğüne aykırı hareket edilmesi nedeniyle sigorta tazminatı ödenmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu sigorta poliçesi başvuru belgesinde, tansiyon yüksekliğinin bulunup bulunmadığının açık ve anlaşılır bir şekilde sorulmadığı, ayrıca davacıların murisi sigortalıya kalp hastalığı tanısının, poliçenin imzalanmasından çok sonra konulduğu, sigortalının sigorta sözleşmesi kurulduğu sırada hipertansiyon hastalığını bilerek saklamadığı kanaatinin oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 10.000 TL'nin 09.07.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 445,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7255, Karar No: 2014/685, Tarih: 03.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7255 E.  ,  2014/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2010/1628-2012/1314

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 02.05.2013 gün ve 2013/2565 Esas, 2013/2851 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen dosyada şikâyetçi vekili, borçluya ait iki adet taşınmazın satışından sonra düzenlenen iki sıra cetvelinde 21 numaralı bağımsız bölümle ilgili olarak alacaklarının 614.000,-TL olduğunu, icra müdürünün başka bir tutarı dikkate alması nedeniyle garame payının eksik hesaplandığını, kurumun 31.12.2004 tarihli haczinin birinci sırada olduğunu, 20.09.2005 tarihli haczin ise 6183 sayılı Yasa’nın 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk hacze iştirak hakkının bulunduğunu, dağıtımın buna göre yapılması gerektiğini; 5 numaralı bağımsız bölümle ilgili olarak İstanbul İl Sigorta Müdürlüğünün hacizlerinin 07.11.2001 ve 10.12.2004 tarihlerinde konulduğunu, her üç dosyanın garameye girmesi gerektiğini ileri sürerek, her iki sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlar şikâyetin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinin 25.11.2010 tarihinde tebliğ edildiği, şikâyetin ise yasal yedi günlük süreden sonra, 10.12.2010 günü yapıldığı gerekçesiyle, şikayetin süre yönünden reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 2013/2565 Esas, 2013/2851 Karar sayılı ve 02.05.2013 tarihli ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan Tasfiye Halinde T. Emlak Bankası A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15480, Karar No: 2011/18597, Tarih: 21.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/15480 E.  ,  2011/18597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 25.02.2010 gün ve 2009/17346 Esas - 2010/2838 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... vd. vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dairemiz geri çevirme kararı sonrası gelen cevaplara göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza emsal alınan taşınmazın konumu, yüzölçümü, satış tarihi itibariyle emsal olamayacağı, hükmün aşağıda belirtilen nedenle bozulması gerekirken, bozma kararında yazılı nedenle bozulduğu, bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 25.02.2010 gün ve 2009/17346-2010/2838 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Emsal taşınmazın satış tarihi 1998 olup, ayrıca küçük yözölçümlü olduğundan emsal olarak alınamaz.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması mümkün olup taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal de getirilerek değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, geçersiz bilirkişi raporu esas alınarak bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ... vd. peşin alınan temyiz ve karar düzeltem harçlarının istenildiğinde iadesine, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9682, Karar No: 2017/7447, Tarih: 12.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/9682 E.  ,  2017/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, üst Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; Jandarma Komutanlığı ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 1.05 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, alkol ölçüm cihazının arızalı olduğuna yönelik bir kanıt bulunmaması karşısında, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İncelenen dosyada; Jandarma Komutanlığı ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve 1.05 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, alkol ölçüm cihazının arızalı olduğuna yönelik bir kanıt bulunmaması karşısında, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4227, Karar No: 2017/9449, Tarih: 27.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/4227 E.  ,  2017/9449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Ek Karar Tarihi : 10/07/2015

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 100 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davalı vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 10/07/2015 gün ve 2015/118 esas, 2015/234 karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3429, Karar No: 2016/19702, Tarih: 26.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3429 E.  ,  2016/19702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

.... İcra Müdürlüğü'nün 2013/10018 Esas sayılı dosyasında takibe konu bonoların ön ve arka yüzlerinin okunaklı ve onaylı fotokopilerinin gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1684, Karar No: 2010/3123, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1684 E.  ,  2010/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13571, Karar No: 2024/25772, Tarih: 09.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13571 E.  ,  2024/25772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2021/260 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 06.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2019/592 Esas, 2020/267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, yine kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 23.10.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/33214 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65340 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/65340 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında ilk kez 05/08/2015 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/12/2015 tarihli ve 2015/4632 soruşturma, 2015/113 sayılı sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde aynı nev'iden suç işlediğinden bahisle Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 30/05/2018 tarihli ve 2018/1037 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2018 tarihli ve 2018/414 esas, 2018/570 sayılı kararı ile hükmün

açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği, sanığın denetim süresi içerisinde 08/10/2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanarak Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2021 tarihli ve 2021/260 esas, 2021/459 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği ve verilen bu kararın 06/09/2021 tarihinde kesinleştiği,

Sanığın 08/10/2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan, Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/10/2018 tarihli kararı gözetilerek erteleme kararı verilmeksizin, Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 01/12/2019 tarihli ve 2019/2450 esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonunda Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2020 tarihli ve 2019/592 esas, 2020/267 sayılı mahkûmiyet kararının verildiği, anılan kararın 23/10/2020 tarihinde kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ve aynı Dairenin 05/10/2020 tarihli ve 2020/3684 esas, 2020/4900 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/12/2015 tarihli ve 2015/4632 soruşturma, 2015/113 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar 25/12/2015 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, söz konusu karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle,

Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/07/2021 tarihli ve yine anılan Mahkemenin 15/10/2020 tarihli kararları ile Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/12/2015 tarihli ve 2015/4632 soruşturma, 2015/113 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleşmediğinden durma kararları vermeleri gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/260 Esas, 2021/459 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/260 Esas, 2021/459 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 05.08.2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2015 tarihli ve 2015/4632 Soruşturma, 2015/113 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "7 gün" olarak gösterildiği, kararın, şüphelinin doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 25.12.2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği,

2. Şüphelinin 04.10.2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının belirlenmesi üzerine, erteleme kararının kaldırılarak Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2018 tarihli ve 2016/5966 Soruşturma, 2018/1037 Esas, 2018/875 sayılı iddianamesi ile Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3. Yapılan yargılama sonucunda, Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2018/414 Esas, 2018/570 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karara karşı itiraz edilmesi üzerine, itirazın reddine ilişkin mercii Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin 16.11.2018 tarihli ve 2018/1476 değişik iş sayılı kararı ile anılan kararın kesinleştiği,

4. Sanığın denetim süresi içerisinde 08.10.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2019/592 Esas, 2020/267 Karar sayılı kararı ile mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine;

Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13.07.2021 tarihli ve 2021/260 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün,

06.09.2021 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/592 Esas, 2020/267 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde: