muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13672, Karar No: 2010/516, Tarih: 25.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13672 E.  ,  2010/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde hatalı nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dilekçesinde, müvekkillerinin davalı ...ile ana baba bir kardeş olmadıkları halde nüfusa ana baba bir kardeş olarak kaydedildiğini, ...'un davalılar ... ve...'nin müşterek çocukları olduğunu ileri sürerek bu hatalı kaydın düzeltilmesini istemiş; mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup mahkemeler hiç bir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda taraf beyanları, tanık anlatımları ve kolluk tarafından düzenlenen tutanak davacı iddiası ile aynı yöndedir. Mahkemece konunun hiç bir tereddüt yaratmayacak şekilde tespiti yönünden ayrıca ilgililere DNA testi de yaptırılarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3800, Karar No: 2016/3824, Tarih: 10.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3800 E.  ,  2016/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-)Sanık ...’ün beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-)Sanık ...’in beraatine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Sanık ...’in olayın meydana geldiği ... hemzemin geçidindeki otomatik bariyer, sinyalizasyon ve demiryolu ile ilgili diğer görevlerden sorumlu şef olarak çalıştığı, diğer sanık ...’ün hemzemin geçidin bulunduğu karayolunun bağlı olduğu ...İl Özel İdaresi eski genel sekreteri olarak görev yaptığı, olay tarihinde saat 11.50 sıralarında, kamyonet sürücüsü ...‘ın, kontrollü hemzemin geçide geldiğinde açık olan otomatik kontrollü bariyerden geçtiği sırada, 73309 sefer sayılı yük treninin, kamyonetin sağ tarafına çarpıp 154 metre sürükleyerek durabildiği, kamyonet sürücüsünün öldüğü olayda; hemzemin geçide gelmeden asfalt üzerinde 300 metre geriden başlayarak 100 metre aralıklarla ‘‘dur, bak, dinle, geç" yazılı levha ile ‘‘kırmızı ışıkta dur, demiryolu geçidi" levhalarının bulunduğu, direk üzerinde iki adet kırmızı ikaz lambasının bulunduğu, kaza sırasında arızalı olan otomatik bariyerin tanık beyanlarına göre daha önce de arızalı olduğu, kamyonet sürücüsünün yanıp sönen kırmızı uyarı ışığını dikkate almayarak açık olan bariyerden tren yoluna geçiş yaptığı, olay tarihinden önce ... ile ...İl Özel İdaresi arasındaki alacak davası nedeniyle 10.06.2009 tarihinde yapılan mahkemece yapılan keşifte bariyer sisteminin düzenli çalışmadığı, bariyerlerin 3 yıl önce ... tarafından yapılıp, bakımının da yine ... tarafından, işaretlemelerin ise ...İl Özel İdaresi tarafından yapıldığı, bu konuda ... ile İl Özel İdaresi arasında yazışmaların olduğu anlaşılmakla; arızalı ve olay sırasında açık olan otomatik bariyerin bakımını ve kontrolünü yapmayan sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/92, Karar No: 2012/5624, Tarih: 18.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/92 E.  ,  2012/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ...Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Akseki Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 02.06.2011 gün ve 289/245 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı Belediye vekili ile davalı Hazine temsilcisi taraflarından süresinde istenilmiş ise de duruşma talebinin gider olmadığından ve değerden reddine karar verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve harici satın alma hukuksal nedenlerine dayanarak evinin bulunduğu ve adına kayıtlı 142 ada 10 parsel sayılı taşınmaza bitişik olan ve kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tescil harici bırakılan taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi tüzel kişiliğini temsilen belediye başkanı, taşınmazın kamu malı niteliğindeki yerlerden olup 3402 sayılı Kanunun 16/B maddesi uyarınca özel mülkiyete konu olamayacağını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, teknik bilirkişinin 20.4.2010 havale tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 15.64 m2 yerin davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm davalı Hazine temsilcisi ile Süleymaniye Belediyesi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, teknik bilirkişinin 20.4.2010 havale tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 15.64 m2 yerin davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm davalı Hazine temsilcisi ile Süleymaniye Belediyesi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, üzerinde odunluğu bulunan dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında adına yazılmadığını, bu yeri 1977 yılında Süleymaniye Köyü muhtarlığından satın ve devraldığını, o tarihten itibaren dava tarihine kadar tasarruf ettiğini açıklayarak tescil isteğinde bulunmuştur. Tespit dışı bırakılma işleminin yapıldığı tarihten sonraki kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanılması halinde, kural olarak taşınmaz üzerinde zilyetliğin kurulduğu tarihten itibaren kazanma süresi ve koşullarının başlatılması ve diğer şartların varlığı halinde davanın kabul edilebilmesi için tespit dışı bırakılma tarihinden dava tarihine kadar en az 20 yıllık sürenin geçmiş olması gerekir. Tespit öncesi nedenlere dayalı olarak açılan tescil davalarında ise tespit dışı bırakılma tarihinden itibaren makul süre içerisinde açılan davalarda, tespit dışı bırakılma tarihinden önceki zilyetliğin, kazanma bakımından nazara alınacağı kuşkusuzdur. Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün, 2002/8-141 Esas, 2002/132 Karar sayılı hükmünde de belirtildiği gibi, tespit dışı bırakma tarihi, bitişik ya da komşu parsellere ilişkin kadastro tutanağının düzenlendiği tarihtir. Buna göre; somut olayda dava konusu taşınmaz, davacıya ait 142 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağına göre 13.08.2004 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol ve yol boşluğu niteliği ile bırakılmış olup; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 7/4. maddesine göre kadastro tutanağı düzenlenmeyen bu yerle ilgili olarak kadastroya tabi olması yolunda herhangi bir iddia vaki olmamış ve dava tarihi olan 14.08.2009 tarihine kadar geçen süre içerisinde hak arama yoluna başvurulmamıştır. Davanın, makul sürede açılmadığı ve dava konusu taşınmazın paftasında yol boşluğu olarak gösterildiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıl geçmediği de dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine temsilcisi ile Süleymaniye Belediyesi Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle usul ve kanuna aykırı görülen yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK.nun 440/III-2 bendi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına ve istek halinde 18,40 TL peşin harcın temyiz eden davalı belediye başkanlığına iadesine 18.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3608, Karar No: 2020/7093, Tarih: 25.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3608 E.  ,  2020/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından duruşmalı, davalı vekili tarafından katılma yolu ile duruşmasız temyiz edilmiş, davanın niteliği gereği duruşma isteğinin reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 10/01/2004 tarihli dava dilekçesinde ... (... Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti) davalı olarak göstermiş ve davalı kiracı ile aralarında 01/12/1996 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, kiralanan gayrimenkulün yenilenen kira dönemi için kira bedelinin aylık 1.860,00 TL olarak belirlendiğini, bu bedelin rayiçlerinin altında kaldığını belirterek kira sözleşmesinin yenilenme tarihi olan 01/12/2004 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 8.000,00 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiş ve taraf usul işlemlerinde yargılamayı ...'a yöneltmiştir.

Davalı, müvekkili davalı ... ...'un dava konusu yerde kiracı olmadığını, dava konusu yere ilişkin 01/01/2002 tarihli kira sözleşmesinde kiracının ... Ambalaj Sanayi Ticaret Ltd. Şti. olduğunu ileri sürerek davanın husumet nedeniyle reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı tarafın sunduğu 01/01/2002 tarihli kira sözleşmesine dayanılarak ...'un kiracılık sıfatının bulunmadığı, kiracının ... Ambalaj Sanayi ve Tic. Ltd. olduğu gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 10/05/2010 tarih, 2010/7659 Esas 2010/8296 Karar sayılı ilamıyla, "davalı tarafından dosyaya sunulan 01/02/2002 tarihli kira sözleşmesi altındaki imzanın ...'e ait olmadığı, söz konusu sözleşmenin sahte olduğu ileri sürülerek şikayette bulunulduğu, bunun üzerine hazırlık aşamasında savcılıkla alınan 22/02/2009 tarihli adli tıp uzmanı bilirkişi raporunda inceleme konusu taraflar arasındaki 01/02/2002 tarihli kira sözleşmesi üzerindeki kiraya veren (...) adına atılmış imzaların ...'in eli ürünü olmadığının bildirildiği, buna

dayanarak davalı Mehmet ... hakkında özel evrakta sahtecilikten dava açılmış olup davanın halen derdest olduğu, ceza davasındaki deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, bu defa 01/12/1996 başlangıç tarihli kira sözleşmesi dikkate alınarak süresinde ihtarda bulunulmadan davanın açıldığı ve bu nedenle kira bedelinin tespiti talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, bu defa 01/12/1996 başlangıç tarihli kira sözleşmesi dikkate alınarak süresinde ihtarda bulunulmadan davanın açıldığı ve bu nedenle kira bedelinin tespiti talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraf sıfatı, bir başka deyişle husumet ehliyeti, dava konusu hak ile kişiler arasındaki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise dava konusu hakkın yükümlüsünü belirler. Uygulamada davacı sıfatı, aktif husumeti, davalı sıfatı ise pasif husumeti karşılayacak şekilde değerlendirilmektedir. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise, davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukuki koruma isteniyor ise o kişi veya kişilere davanın yöneltilmesi gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir.

Dava dilekçesinde davacı veya davalı olarak gösterilen kişiler, şekli taraf kavramına göre davanın tarafı iseler de, bu her zaman o kişilerin taraf sıfatına sahip oldukları anlamına gelmez. Zira az yukarıda da ifade edildiği üzere, taraf sıfatına sahip olmak için dava konusu hakkın sahibi olmak gerekir. Örneğin, alacak davasında davalı tarafta yer alabilme sıfatı o alacağın gerçek borçlusuna aittir.

Taraf sıfatının bu anlamda önemli özelliği ise, def'i değil itiraz niteliğinde olması nedeniyle taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve taraflar ileri sürmemiş olsalar bile mahkemece re'sen nazara alınmasıdır (Kuru, Baki- Arslan, Ramazan - Yılmaz, Ejder : a.g.e.,s. 231-232 ; Üstündağ, Saim; Medeni Yargılama Hukuku, Alfa Basım Yayım Dağıtım, İstanbul 1997, s. 307).

Tüm bu açıklamalarla birlikte HMK’nın ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesi gereğince de, kural olarak, herkes iddiasını ispat etmekle yükümlüdür.

Kural olarak, kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacıya, davalı tarafından kabul edilen kira bedelinin ödendiğinin ispat külfeti ise davalıya düşer.

Kural olarak, kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacıya, davalı tarafından kabul edilen kira bedelinin ödendiğinin ispat külfeti ise davalıya düşer.

Yukarıdaki açıklamalar karşısında somut olayın değerlendirilmesine gelince; davacının dayanmakta olduğu 01/12/1996 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde kiracının Mehmet ... (... Ambalaj San.) olarak geçtiği, yine davacı ve dava dışı ... Ambalaj San. Tic. Ltd. Şti. arasında görülmekte olan Şişli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/102 Esas sayılı dava dosyasında davalı şirketin kira sözleşmesine herhangi bir itirazda bulunmamış olması nedeniyle kira sözleşmesini kabul etmiş sayıldığı ve yargılamaya bu şekilde devam edildiği, kira stopajları ve kira bedellerinin ilgili şirket tarafından ödendiği ile kira sözleşmesi aslının davacı kiraya veren tarafından sunulamaması nedeniyle kira sözleşmesi aslı üzerinde inceleme yapılamamış olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde davacının dayandığı kira sözleşmesindeki kiracının ... olduğunu ispat edemediğinin kabulü gerekir.

Davalı ... ...'un 01/12/1996 tarihli kira sözleşmesine taraf olmadığı, bu nedenle davada pasif husumetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca mahkemece, davalı ... ...'un davada pasif taraf sıfatının (husumetinin) bulunmadığının dikkate alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme neticesinde yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de, sonucu itibariyle karar redde ilişkin olduğundan hükmün gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek hükmün değiştirilen gerekçe ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13194, Karar No: 2011/1176, Tarih: 04.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13194 E.  ,  2011/1176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 24.04.2008 gün ve 2007/78-2008/130 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.05.2010 gün ve 2008/10286-2010/5618 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar Altınmarka Gıda San. ve Tic. A.Ş., Centraal Beheer Schadererzekering N.V.vekili, davacı Altınparmak Gıda San.ve Tic. A.Ş.' nin İstanbul' da mukim gıda sektöründe faaliyet gösteren bir kuruluş, diğer davacının da davalı M.Melady gemisinin 2 ve 5 numaralı ambarlarında bulunan davacı ... A.Ş.'ne ait yükün sefer risklerine karşı sigortalayan şirket olduğunu, geminin 17.04.2000 tarihinde boşaltma limanı Ambarlı-Armaport'a vardığını, 18.04.2000 akşamı 1,3 ve 4 numaralı ambarlarda bulunan yükün tahsiline başlanıldığını, tahliye devam ederken 24.04.2000 tarihinde saat 16.00 sıralarında 3 numaralı ambarın alt kısımlarından duman geldiğini, ambara karbondioksit uygulanması sonucu yangının söndürüldüğü izlenimi hasıl olmuşsa da, aynı gün gece yarısından sonra 3 numaralı ambardan tekrar duman çıktığını, gemi kaptanının ambar açtırması nedeniyle oksijenle temas neticesi yükün alev aldığını ve yangının kontrolden çıktığını, davalı liman işletmesinin römorkörleri ile su sıkmasına rağmen bir sonuç alınamadığını, diğer davalı ... ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü' ne ait römorkörlerin gecikmeli müdahalesi sonucu yangının tamamen söndürüldüğünü, davalı gemi donatanının müşterek avarya ilan ederek, dispeçci olarak da Londra' da mukim Richards Hogg Lindley Ltd- i tayin ettiğini, davacıların 28.04.2000 tarihli garanti teminat mektubunu vererek yükünü teslim aldığını, henüz dispeçci raporunun ibraz edilmemesi nedeniyle müşterek avaryadan müvekkilinin hissesine isabet edecek payın belli olmadığını, davalı donatana ait geminin denize ve yüke elverişli olmaması nedeniyle çıkan yangından ve davacıya ait yükte meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu, kurtarma ve yardım işlerini tekel halinde yürüten davalı ... ve Gemi Kurtarma İşletmeleri' nin yangından 24.04.2000 günü saat 16.00 da haberdar olduğu halde bir müdahalede bulunmadığını, 25.04.2000 tarihinde saat 03.20' de talep üzerine gecikmeyle müdahale ettiğini, adı geçen davalının kurtarma - yardım hizmetini layıkıyla yerine getirmediğini, diğer davalı Armaport' un da yangın söndürme çalışmaları sırasında olayın ciddiyetini yeterince değerlendirilemediğini ve yangın söndürme organizasyonunda gereken koordinasyonu sağlayamadığını ileri sürerek, davacıya ait yükte meydana gelen hasar ve müşterek avarya paylaştırılmasında davacı payına düşecek kısım için uğranılabilecek en yüksek zarar miktarı olan 1.905.000 USD' nın ve 1.482.000 DM' nın dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte ödeme tarihindeki TL karşılığının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, davalı donatana ait M.Melody gemisi üzerinde davacının gemi alacaklısı hakkı olduğunun tesbitini, yükün tahliyesi için verilen garanti mektubunun iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, asıl davanın reddini, birleşen davada kurtarma masrafı olarak 390.222 USD kurtarma masrafının davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline veya teminat olarak verilen 500.000 USD bedelli teminat mektubu üzerinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, asıl davada davalı ... ve Gemi Kurtarma İŞletmeleri Gen. Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet nedeniyle, diğer davalılar hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, birleşen davada 58.967 USD' nın 25.04.2008 olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte fiili ödeme tarihindeki TL-karşılığının davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar davacılar (birleşen davanın davalıları) vekili ile davalı (birleşen davada davacı) Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Gen.Müd.vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce 20.05.2010 tarihli ilamda yazılan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, Kıyı Emniyeti ve Gemi Kurtarma İşletmeleri Genel Müdürlüğü yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu kez asıl davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 04.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18339, Karar No: 2010/7176, Tarih: 13.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/18339 E.  ,  2010/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çiftlik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.7.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, velayetin kaldırılması isteğine ilişkin olup, Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından kaynaklanmaktadır.Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı (396-494) hariç olmak üzere ikinci kitabından (118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 13.4.2010 (Salı)