muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2371, Karar No: 2017/1397, Tarih: 09.03.2017

Davalı ... vekili, müvekkilinin verdiği vekaletnamenin "olağanüstü genel kurula çağırma yetkisi" taşınmasına gerek olmadığını, bunun için özel yetkiye gerek olmadığını, kaldı ki şirkete ortak olanın davalı ... olduğunu, çağrı da ... adına yapıldığını, davacının kötü niyetli olduğunu, ... Ticaret Sicil Memurluğu'ndan, şirketin mali genel kurul yapıp ortakların müdürü ibra ettiklerine dair 2008 yılından dava tarihine kadarki 6 yıllık sürede bu gündemle toplantı yapamadığına dair alınan yazıyı da dosyaya sunduklarını, şirket müdürü Sönmez Kahvesi hakkında verilen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararının, bu kararda şirketi zarara soktuğunun sabit olduğunu, 2012 ve 2013 yıllarında da yapılan tespitlerde de şirketin mal varlığını oluşturan bilançoda ki bitkilerin miktarları ile sahada seralarda ve arazilerde sayıldığında tutmamakta, fiili sayımda daha fazla mal çıktığını ve dolasıyla şirketin faturasız satış yaptığı ve bundan dolayı, şirketi zarara soktuğunu, mameleki kendi zimmetine aktardığını, kasıtlı ve planlı menfaat sağladığını, bu arada şirketin mamelekini azalttığını ispatlamak istediklerini, ... hakkında yeni açılan ... Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki davanın iddianamesinde şirketi 418.000,00 TL zarara soktuğuna ve bu kadar parayı kendi zimmetine geçirerek güveni kötüye kullanmak suçu işletiğinin sabit olduğunun ispatlandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, TTK'nın 411. maddesine göre genel kurulun toplantıya çağrılmasını isteme hakkının sermayenin en az 1/10'una ait şirket ortaklarına tanınması nedeniyle bu maddede şirket ortağının genel kurula çağrı yapma hakkını vekili vasıtası ile kullanıp kullanamayacağı hususunda düzenleme yoksa da, TTK hükümlerine göre oy hakkının pay sahibi olmayan temsilciler aracılığı ile kullanılması mümkün olduğu ve genel kurul çağrısının temsilci vasıtası ile yapılmasına engel teşkil eden bir düzenlemenin bulunmadığı dikkate alındığında, çağrının usulsüz olduğu ve genel kurulda alınan kararların mutlak butlanla batıl olduğu iddiasının hukuken geçersiz olduğu, 12/05/2014 tarihinde, şirket müdürlerinin seçimlerine dair alınan kararın toplantıda temsil edilen oyların salt çoğunluğu (%55 oyla) ile alınması nedeniyle hukuken geçerli olduğu ve şirketin organsız olmadığı anlaşıldığından, davalı şirkete yönetici kayyım atanması talebinin de yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın ve davalı şirkete kayyım atama talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket olağanüstü genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket olağanüstü genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın limited şirketlerde genel kurulun toplanmasında çağrı usulünü düzenleyen 617/(3). maddesinde, toplantıya çağrı, azlığın çağrı ve öneri hakkı, gündem, öneriler, çağrısız genel kurul, hazırlık önlemleri, tutanak, yetkisiz katılma konularında anonim şirketlere ilişkin hükümlerin, Bakanlık temsilcisine ilişkin olanlar hariç, kıyas yoluyla uygulanacağı düzenlenmiş olup, bu şekilde atıf yapılan TTK 411. maddede sermayenin en az onda birini, halka açık şirketlerde yirmide birini oluşturan pay sahiplerinin, yönetim kurulundan, yazılı olarak gerektirici sebepleri ve gündemi belirterek, genel kurulu toplantıya çağırmasını veya genel kurul zaten toplanacak ise, karara bağlanmasını istedikleri konuları gündeme koymasını isteyebilecekleri, esas sözleşmeyle, çağrı hakkının daha az sayıda paya sahip pay sahiplerine tanınabileceği, yönetim kurulu çağrıyı kabul ettiği takdirde, genel kurulun en geç kırkbeş gün içinde yapılacak şekilde toplantıya çağrılacağı, aksi hâlde çağrının istem sahiplerince yapılacağı düzenlenmiş olup, TTK 412. maddesinde ise pay sahiplerinin çağrı veya gündeme madde konulmasına ilişkin istemlerinin yönetim kurulu tarafından reddedildiği veya isteme yedi iş günü içinde olumlu cevap verilmediği takdirde, aynı pay sahiplerinin başvurusu üzerine, genel kurulun toplantıya çağrılmasına şirket merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesinin karar verebileceği düzenlemiştir.

Somut uyuşmazlıkta, şirketteki diğer ortaklar, yine şirkette hissedar olan davalı ... vekili Av. ... tarafından 05.05.2014 tarihinde noter kanalı ile 12.05.2014 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısına davet edilmiş olup, bu davet üzerine şirketin olağanüstü genel kurul toplantısı yapılmıştır.

Yukarıda belirtilen kanun maddeleri çerçevesinde davalılardan ...'nin ister bizzat ister vekili vasıtasıyla yasada belirtilen prosedürü yerine getirmeden şirket hissedarlarını doğrudan olağanüstü genel kurulu toplantısına davet hakkının bulunmadığı, bu çağrı üzerine gerçekleştirilen genel kurulda alınan kararların butlan ile malül olduğu hususu gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4708, Karar No: 2015/1033, Tarih: 12.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4708 E.  ,  2015/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18549, Karar No: 2017/1151, Tarih: 07.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/18549 E.  ,  2017/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanma davası olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m.118-395, 5133 s.K. m.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici I. maddesi ise; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli Aile Mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Mahkemece dosyanın karara bağlanmasından sonra hüküm kesinleşmeden Malatya'da Aile Mahkemesi kurularak faaliyete geçmiştir. Görev, kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Karar bozulmakla sonuçlanmamış hale gelmiştir. Bu açıklama karşısında dosyanın Aile Mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi.07.02.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/18749, Karar No: 2022/15000, Tarih: 21.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/18749 E.  ,  2022/15000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine, Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davanın kabulüne ve İtiraz Hakem Heyeti tarafından davalı vekilinin itirazının kabulüyle davanın usulden reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davalının trafik sigortacısı olduğu aracın yaptığı kaza sonucunda bu araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralanıp % 5 oranında malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslahla, taleplerini 44.248,91 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; maluliyet raporunun usule uygun olmadığını da belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davanın kabulü ile 42.718,74 TL sürekli işgücü kaybı ve 930,17 TL geçici işgöremezlik olmak üzere toplam 43.648,91 TL tazminatın 04/08/2020 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 600,00 TL rapor giderinin de davalıdan tahsiline dair verilen karara davalı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından; davacının davalıya başvuru sırasında sunduğu maluliyet raporunun 2019 Yönetmeliği ile belirlenen usullere uygun olmadığı ve bu raporla davadan önce yapılacak başvurunun dava şartı olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin itirazının kabulü ile UHH kararının kaldırılmasına ve davanın usulden reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gereklidir. Sözkonusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sağlık Uygulama Araştırma Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 12/04/2020 tarihli raporda, davacının kaza nedeniyle oluşan maluliyeti % 5 olarak belirlenmiştir. Anılan bu raporun tanziminde 20/02/2019 tarihli Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ile ekindeki cetvellere göre belirleme yapıldığı görülmekte olup, rapor, kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan yönetmeliğe göre düzenlenmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti tarafından; 20/02/2019 tarihli Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik'te alt ekstremiteye ilişkin hasarlar bakımından 1 yıllık stabil kalma süresi bulunduğu, raporun kazadan yaklaşık 6 ay sonra (yönetmelikteki bekleme süresi dolmadan) düzenlendiği; ayrıca, yara izi nedeniyle maluliyet belirlemesi yapıldığı halde, heyette plastik ve genel cerrahi uzmanları bulunmadığı için, davacının davalıya başvuru sırasında sunduğu maluliyet raporunun usule uygun düzenlenmediği, KTK'nın 97. maddesi ile ... Genel Şartları gereği gerekli olan tüm belgeler ile başvuru yapılmadığı, tahkime başvurulmadan önce usulüne uygun yapılmış başvuru bulunmasının dava şartı olduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Somut olayda; kaza tarihi itibariyle yürürlükte olan 20/02/2019 tarihli Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik ile ekindeki cetvellerin kullanılmış olması, adli tıp uzmanlarından oluşan heyetçe raporun düzenlenmiş olması bakımından rapor usule uygun bir rapordur. Diğer yandan; davacıda maluliyet belirlenmesine yol açan sağ koldaki multible laserasyon hasarının üst ekstremiteye ilişkin deri arızası olduğu ve yönetmelikte üst ekstremite hasarları ile deri hasarları bakımından somut olarak konulmuş bir stabil kalma süresi bulunmadığı dikkate alındığında, İHH'nin bu yöne ilişkin gerekçesi de yerinde olmamıştır.

Açıklanan hukuki ve maddi olgular karşısında; davacının aldığı ve dosyaya sunulu 12/04/2020 tarihli maluliyet raporunun, kaza tarihindeki yönetmeliğe uygun biçimde düzenlenmiş ve karara esas alınabilir bir rapor olduğu dikkate alınmak suretiyle, davalı yanın diğer itirazları da incelenerek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle karar verilmesi bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; dosyanın, hakem dosyasının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5776, Karar No: 2021/572, Tarih: 02.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/5776 E.  ,  2021/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacılar vekili Av. ... tarafından UYAP üzerinden gönderilen 06.01.2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davacılar vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmesi için dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1831, Karar No: 2015/28, Tarih: 12.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/1831 E.  ,  2015/28 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 12/11/2012

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanan; 2863 sayılı Kanunun 70/1, TCK'nın 62, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen karar, her ne kadar temyiz edilmemesi nedeni ile 12.12.2012 tarihinde kesinleşmiş ise de; dosya kapsamında bulunan 26.07.2010 tarihli Sağlık Kurulu Raporunda, sanık ...'ın Demans(bunama) rahatsızlığı nedeni ile ayırt etme yeteneğinin bulunmadığının ve kendisine vasi atanmasının zorunlu olduğunun tespit edildiği, bu rapora dayanılarak da ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1312 Esas, 2010/2405 Karar sayılı kararıyla, sanığa eşi olan ...'ın vasi atandığı, bu nedenle sanık müdafiinin infazın durdurulması ile temyiz haklarının tanınmasına dair dilekçelerinin yerinde olduğu, ancak; 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2011 tarih 237-259 E-K sayılı kararında da belirtildiği üzere inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, ... Asliye Ceza Mahkemenin 19/03/2013 tarihli temyiz talebinin kabulüne ilişkin ek kararının kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın denetim süresi içerisinde kasten işlediği suç nedeniyle, mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan ihbar üzerine önceki hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, 2863 sayılı Kanunun 70, TCK'nın 62. maddeleri gereğince hükmolunan 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; ayrıca, sanığın mahkumiyetine karar verilip hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan 20.06.2008 tarihli ilk kararın, gerekçeli ve CMK'nın 230. maddesinde belirtilen hususları içerdiği ve CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi durumunda mahkemece hükmün açıklanması ile yetinileceğinin belirtilmiş olması karşısında, tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-... İlçe Jandarma Komutanlığı'na yapılan, sanığın ikametinde kültür varlığı bulundurduğuna dair ihbar üzerine, kolluk görevlilerince sanık ...'ın ikametinde, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2007 tarih ve 2007/81 değişik iş sayılı kararıyla aramanın yapıldığı ve davaya konu 4 adet sikke ile bir adet objenin ele geçirildiği, 10.12.2007 tarihli ... Müze Müdürlüğü raporunda, bu eserlerden olan 2 adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamında, tescil ve tasnife tabi eser olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanığın verdiği 20.06.2008 tarihli ifadesinde, davaya konu eserleri ismini bilmediği bir kişiden aldığını ve uzun süredir kendisinde bulunduğunu beyan ettiği, sanık beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçunu oluşturduğu, ancak; dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan tarafsız bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıkları, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dosyanın tarafı konumundaki ... Müze Müdürlüğü arkeologlarının düzenlemiş oldukları raporun hükme esas alınması,

2-Dosya kapsamında örneği bulunan 26.07.2010 tarihli ... Prof. Dr. ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda, sanık ...'ın Demans(bunama) rahatsızlığı nedeni ile ayırt etme yeteneğinin bulunmadığının ve kendisine vasi atanmasının zorunlu olduğunun tespit edildiği, bu rapora dayanılarak da ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/1312 Esas, 2010/2405 Karar sayılı kararıyla, sanığa eşi olan ...'ın vasi atandığı anlaşılmakla, sanığın 26/11/2007 tarihinde işlediği iddia olunan “izinsiz kültür varlıkları bulundurmak” suçu yönünden cezai ehliyeti haiz olup olmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin karar verilmesi,

3-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken ve davaya konu eserlerin Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilirken, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak, uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi,

3-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken ve davaya konu eserlerin Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilirken, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak, uygulanan kanun maddelerinin gösterilmemesi,

4-Hakkında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında hükmedilen 6.000 TL ve 375 TL adli para cezasının, TCK'nın 52/4. Maddesi uyarınca taksitlendirilip taksitlendirilemeyeceği yönünde bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Davaya konu eserlerin, 26.11.2007 tarihli ev aramasında bulunması ve el koyma işlemlerinin yapılması karşısında, suç tarihinin 26.11.2007 olduğu gözetilmeksizin, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2007 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3438, Karar No: 2012/6517, Tarih: 04.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3438 E.  ,  2012/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESPİYE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/12/2010

Yanlar arasında görülen tapu  iptali ve  tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava; ehliyetsizlik hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı babaannesi olan S. İ.'ın kayden malik olduğu 15 sayılı parseli vekil kıldığı yeğeni Z.B. aracılığıyla davalı A. G.'a satış yoluyla temlik ettiğini, oysa temliki yapanın hukuksal ehliyetten yoksun olduğunu, kendisine vasi tayin edilmesi amacıyla dava açtığını  ileri sürerek iptal ile eski malik adına tescil isteğinde bulunmuş, mahkemece aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının babaannesi olan S. İ.'ın kayden malik olduğu 15 parsel sayılı taşınmazını vekil kıldığı yeğeni Z.B.aracılığıyla davalıya satış yoluyla temlik ettiği, ancak dava dilekçesi içeriğinden temlik eden  S.'ya vasi tayini konusunda dava açtığı ve yargılama sırasında 15.03.2010 tarihinde “demans” teşhisi konularak S.'nın kısıtlanmasına, vasi olarak dava dışı R. İ.ın atanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de; 6100 sayılı HMK'nun 51. maddesinde (1086 sayılı HUMK' nun 38. maddesi ) “dava ehliyeti” dava şartı olarak benimsenmiştir. Öte yandan 03.03.1993 tarih, 773/82 sayılı Hukuk Genel Kurulu kararında da; dava şartlarının davanın açıldığı tarihten, hükmün kurulduğu tarihe kadar varlığını devam ettirmesinin temel kural olduğu açıkça vurgulanmıştır.Bu yasal düzenlemeler ve yargısal uygulamalar karşısında şüphesiz hakim, davanın başında dava şartlarının mevcut olup olmadığını kendiliğinden (re'sen ) araştırmak zorundadır. Ne var ki; dava açılırken bulunmayan dava şartının yargılama sırasında tamamlanması halinde dava ekonomisi yönünden davanın esasına girilerek sonuçlandırılması gerekeceği de gerek doktrinde gerekse Yargıtayın istikrar kazanmış içtihatlarıyla kabul edilmiştir. Başka bir deyişle, yargılama sırasında dava şartı noksanlığının ortadan kalkması halinde 6100 sayılı HMK'nun 30. maddesindeki usul ekonomisine ilişkin düzenleme karşısında davanın reddedilemeyeceği kuşkusuzdur.