muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8355, Karar No: 2022/3411, Tarih: 17.03.2022

3) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan sanığın tedbirin infazına cezaevinde başladığı, tahliye olmasının ardından başvurmaması nedeniyle 02/02/2015 tarihinde uyarılmasının ardından 03/02/2015 tarihli görüşmeye katıldığı, 19/02/2015 tarihli randevuya katılmayan sanığa ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyanın kapatıldığı anlaşılmakla, olayda ısrar şartı gerçekleşmediğinden tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

5) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3453, Karar No: 2024/4748, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3453 E.  ,  2024/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/126 Esas, 2023/994 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kalkandere Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.10.2022 Tarihli ve 2022/239 Esas, 2022/263 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırmasında kısıtlı adayının adresinin ... olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.06.2023 Tarihli ve 2023/126 Esas, 2023/994 Karar Sayılı Kararı

Vasi adayının celse arasında vermiş olduğu dilekçesi ile kısıtlının ... adresinde yaşadığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Altınşehir Mah. Alev Sok. No:4/ 2 Ümraniye /İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7290, Karar No: 2013/4526, Tarih: 27.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/7290 E.  ,  2013/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Eylemin 5187 sayılı Yasanın 18/3.maddesi kapsamında bulunması nedeniyle düzeltme hakkı ile ilgili kararın verildiği yer sulh ceza mahkemesine başvuruda bulunulmasının muhtariyetine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında 5187 sayılı Yasanın 18/1. maddesine aykırı davranma suçu nedeniyle açılan davanın yargılaması sonucu verilen karara ilişkin olduğu ve davanın 5187 sayılı Yasanın 26/2. maddesi uyarınca süresinde açıldığı anlaşılmakla;

Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına ilişkin Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 13.6.2007 tarih ve 2007/1071 D.İş sayılı kararı üzerine anılan yazının yasal süresi içinde yayımlanmasına karşın 5187 sayılı Yasanın 14/1. maddesine aykırı olarak gazetenin aynı sütununda ve puntolarla yayımlanmaması eyleminin, aynı Yasanın 18/1 ve 3. maddelerinde öngörülen yaptırımı gerektirdiği ve Yasanın 27/1. maddesi uyarınca davaya görevli Asliye Ceza Mahkemesi tarafından bakılmasının zorunlu olduğu gözetilmeksizin, yerinde olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6121, Karar No: 2019/13507, Tarih: 23.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/6121 E.  ,  2019/13507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 26.06.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14374, Karar No: 2013/9391, Tarih: 11.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/14374 E.  ,  2013/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacılar vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar asıl ve birleşen davalarında, davalı şirketten konut satın aldıklarını, tapu devrinin yapıldığını, ancak, davalının sözleşmede taahhüt ettiği edimlerini yerine getirmediğini, eksiklikler nedeniyle konutun değer kaybına uğradığını ileri sürerek,davalının vaat ettiği biçimiyle eksiklikleri gidermesine, mümkün olmazsa konutun uğradığı değer kaybının tespit edilerek davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, asıl ve birleşen davaların reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, Davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince bir davada istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olup, davaların birleştirilmesi durumunda da, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması zorunludur.Somut olayda asıl ve birleştirilen davalar için ayrı ayrı hüküm kurulmamıştır. Bu hali ile verilen karar HMK.nun 297/2.maddesine uygun değildir. Mahkemece asıl ve birleşen davalar bakımından az yukarda açıklandığı şekilde ayrı ayrı,açık,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde HMK.nun 297/2. maddesine uygun olarak hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8450, Karar No: 2013/7862, Tarih: 10.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/8450 E.  ,  2013/7862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan ... ...'ın işçi alacağı imtiyazlı olmadığı halde ilk sıraya alınmak suretiyle hazırlanan sıra cetvelinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaliyle müvekkilinin alacağının ilk sıraya alınmak suretiyle yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan banka vekili, müvekkili yönünden husumet yokluğundan şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunan ise , şikayete yanıt vermemiştir.

Mahkemece, duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine ilişkin verilen karar Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 16.03.2006 tarih ve 1112 E, 2675 K sayılı ilamıyla, duruşma açılarak yargılama yapılması gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiş, mahkemece uyulan bozma ilamına göre duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda; şikayet olunan ... ...'ın işçilik alacağının öncelikli olduğu gerekçesiyle ... ...'a yönelik şikayetin reddine, diğer şikayet olunan banka yönünden ise dava dilekçesinde hasım gösterilmediği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, şikayetçi vekilinin temyiz talebi üzerine aynı Dairenin 04.02.2010 tarih ve 2009/12236 E, 2010/981 K sayılı ilamıyla şikayetçinin alacağı yönünden 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'nun 21. maddesinin gözden kaçırılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bu kez 23.09.2010 tarihli oturuma tarafların mazeretsiz katılmadıkları gerekçesiyle dosya işlemden kaldırılmış ve üç ay içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle de şikayetin (davanın ) açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

IİK'nın 18/3. maddesi hükmüne göre, “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.” Anılan bu madde uyarınca, somut uyuşmazlıkta, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan HUMK'nın 409/5. maddesi uygulanmaz.

Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın esası incelenip, uyulmasına karar verilen bozma ilamları da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın esası incelenip, uyulmasına karar verilen bozma ilamları da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, gerekçeli karar başlığında 03.10.2005 olan şikayet tarihinin 26.05.2010 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14663, Karar No: 2012/24207, Tarih: 11.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14663 E.  ,  2012/24207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme, adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasında yer alan ''sanığın sonuç olarak doğrudan verilen adli para cezası ile birlikte toplam 6.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılarak ''sanığın neticeten 6000 TL ve 500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, sonuç cezanın 6000 TL ve 500 TL adli para cezası olarak ayrı ayrı infazına'' denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12100, Karar No: 2023/8429, Tarih: 05.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/12100 E.  ,  2023/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarihli ve 2017/525 Esas, 2018/344 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi

uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 09.10.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.07.2022 tarihli ve 2022/11943 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100758 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2022 tarihli ve KYB-2022/100758 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Sanığın soruşturma aşamasında 22.08.2016 tarihinde adresini "..." olarak bildirdiği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karara ait tebligatın da mernis şerhi düşülmek suretiyle, söz konusu adrese çıkartıldığı, ancak anılan tebligat incelendiğinde bir açıklamaya yer verilmeksizin, mahalle muhtarlığına teslim edilmek suretiyle tebliğ işleminin tamamlandığının anlaşılması karşısında, öncelikle sanığın en son bildirdiği adrese tebliğ işlemlerinin yapılması gerektiği, tebligatın yapılamaması halinde ise bu kez sanığın "adres kayıt sistemindeki en son yerleşim yeri adresi tespit edilerek" tebliğ işleminin yapılması gerektiği, bu halde usulüne uygun bir tebligat yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE