muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4431, Karar No: 2019/1985, Tarih: 20.03.2019

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi; kabule göre de, çekişmeli 220 ada 17 parsel sayılı taşınmazın, 27.04.2011 tarihli teknik bilirkişi raporuna ekli “davalının talebi”ni gösterir krokide (C) harfi ile gösterilen bölümü davaya konu olduğu halde, talep aşılarak taşınmazın tamamı hakkında karar verilmiş olması da isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/216, Karar No: 2023/1577, Tarih: 04.04.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/216 E.  ,  2023/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması ve karşı iştirak nafakasının indirilmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne karşı davanın reddine karar verilmiş, kararın istinaf incelemesinden de geçmek suretiyle kesinleşmesi sonrasında erkek vekilince tavzih talebinde bulunmuş, erkek vekilinin tavzih talebi İlk Derece Mahkemesi tarafından 23.09.2022 tarihinde dilekçeye derkenar verilerek dosyanın kesinleştiği gerekçesi ile reddedilmiştir.

Mahkemenin tavzih talebinin reddine ilişkin kararı erkek vekili tarafından 11.10.2022 tarihinde istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince istinaf itirazı 25.10.2022 tarihli ek karar ile hükmün infazındaki tereddütün giderilmesi için hükme açıklama getirilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin anılan kararı kadın vekili tarafından istinaf edilmekle; bu defa Bölge Adliye Mahkemesince 14.11.2022 tarihli ek karar ile talep konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar yine kadın vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, kesin nitelikteki 25.10.2022 tarihli ek kararın temyiz edilemeyeceğinden bahisle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 366 ncı maddesi gereğince 16.11.2022 tarihinde verilen ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ek kararı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, Bölge Adliye Mahkemesinin, taraflarca karşılıklı olarak açılan iştirak nafakasının uyarlanması davasında miktar yönünden kesin olarak verdiği 10.02.2022 tarihli asıl kararına karşı, davalı -karşı davacı erkek vekili tarafından yapılan tavzih talebinin reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusu sonucu 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulü ile hükmün açıklanmasına yönelik kesin olarak verdiği 25.10.2022 tarihli ek karara karşı davacı -karşı davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ek kararının kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam yıllık nafaka tutarı Bölge Adliye Mahkemesinin asıl karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmakta olup, Bölge Adliye Mahkemesinin miktar itibariyle kesin nitelikte olan bu kararına karşı İlk Derece mahkemesince verilen tavzih talebinin reddine ilişkin kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasına yönelik ek kararın da 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası ile 366 ncı maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.11.2022 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7910, Karar No: 2016/4699, Tarih: 25.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7910 E.  ,  2016/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyizin kapsamına göre; sanık ... hakkındaki hükme hasren yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/06/2010 tarihli ve 2010/11-98, 143 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde düzenlenen, “değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” ifadesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, bir kişiye karşı aynı suçların mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gerekli olup, somut olayda, belgelerin düzenlenme tarihleri ve aynı tarihte icra takibine konulmuş olmaları dikkate alındığında, farklı tarihlerde düzenlendiklerine veya kullanıldıklarına dair somut bir delil bulunmadığı cihetle; zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, suçun zincirleme olarak işlendiğinin kabulü ile yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1334, Karar No: 2013/20618, Tarih: 18.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1334 E.  ,  2013/20618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b; 62/1, 52/1-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü

Olay tarihinde sanığın idaresindeki resmi kamyonetle, meskun mahal içi, 12,5 m. genişliğindeki, iki yönlü yolda seyri sırasında olay yeri olan Kadınhanı İlçe Tarım Müdürlüğü önüne geldiğinde, sola doğru yol üzerinde dönüş yapmak istediğinde sola dönüş niyetini belli etmesi ve sol gerisinden gelen trafik akımını gözeterek düz seyreden araçların geçiş önceliğini sağladıktan sonra trafik güvenliğini tehlikeye düşürmeden kontrollü şekilde dönüşe geçmesi gerekirken, aksine hareketle sola doğru hatalı şekilde doğrultu değiştirme manevrası yaparak sol gerisinden gelen ve düz ilerleyen katılan yönetimindeki motosikletin seyir yolunu kapatmak suretiyle araçların çarpışmasına ve sonucunda motosiklette yolcu olarak bulunan katılanın ayağında kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli ve tam kusurlu şekilde sebep olduğu TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler, sanığın tam kusurlu oluşu ve katılanın yaralanmasının derecesi nazara alınmak suretiyle, asgari hadden uzaklaşılarak adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden alt sınırdan ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusursuz olduğuna ve cezanın ertelenmemesine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/9/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/993, Karar No: 2010/13055, Tarih: 27.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/993 E.  ,  2010/13055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 19.10.2009 tarih, 11645-19444 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

2005 yılı Bütçe kanunu'nun 37/e maddesi Anayasa mahkemesi'nin 28.02.2008 tarih, 2008/11-64 sayılı kararı ile iptal edildiği için, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının (geriye yürümeme) kuralı uygulanmayacağından, faiz hesabının 3095 Sayılı Yasa'ya göre yapılması zorunludur. Bu nedenlerle 3095 Sayılı Yasa'ya göre hesaplama yapan bilirkişi raporu ve bu rapora dayalı mahkemenin ret kararı doğru olup, hükmün onanması yerine, borçlu lehine bozuldğuu görülmekle alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.10.2009 tarih, 2009/11645 Esas, 2009/19444 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/341, Karar No: 2018/4714, Tarih: 15.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/341 E.  ,  2018/4714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 09.....2015 gün ve 2014/11062 Esas, 2015/7166 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin alacağının ilana dayalı işçi alacağı olduğunu, İİK'nın 100. maddesindeki şartları taşıdığını, sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalı şirketin takip dayanağı çekin zamanaşımına uğradığını, haczinin düştüğünü ve muvazaalı olduğunu, müvekkili alacağının diğer davalı alacaklarından önce doğduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, ...,... TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10264, Karar No: 2006/99, Tarih: 23.01.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10264 E.  ,  2006/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 22.10.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747 maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece malikin taşınmazı harici senetle başkasına sattığı için hukuki menfaati bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyize getirmiştir.

Tapu kaydında davacıların murisi ...adına kayıtlı 26 parselin mutlak geçit ihtiyacı olduğu sabittir. Geçit hakkı verilmesine ilişkin davayı, tapu maliki veya mirasçıları açabilir. Tapulu taşınmazın harici senetle satışı geçerli olmayacağından tapu maliki veya mirasçılarının böyle bir davanın açılmasında hukuki yararının bulunmadığı söz konusu olamaz. Kaldı ki; somut olayda malik tarafından taşınmazın bir kısmının harici senetle satıldığı ileri sürülmüştür.

Mahkemece tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek tüm seçenekler araştırılıp, uygun güzergah tespit edilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken, davacıların hukuki menfaatlerinin olmadığından davanın reddi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 23.1.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/610, Karar No: 2020/8599, Tarih: 06.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/610 E.  ,  2020/8599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER: 1)Suça sürüklenen çocuğun mağdurlar ... ve ...’u kasten yaralama eylemlerinden mahkumiyetine dair; Bursa 3.Çocuk Mahkemesinin 09/05/2018 gün ve 2017/581 Esas, 2018/374 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2018 gün ve 2018/1656 Esas, 2018/1586 Karar sayılı kararı

3)Temyiz isteminin reddine dair; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 02/05/2019 günlü ek kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.05.2019 gün ve 2019/1226 Esas, 2019/1242 Karar sayılı ek kararının suça sürüklenen çocuk tarafından CMK'nin 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.05.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Bursa 3.Çocuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10115, Karar No: 2019/8866, Tarih: 16.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10115 E.  ,  2019/8866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/08/2007 tarihinden 28/05/2014 tarihine kadar davalıya ait iş yerinde teknik müdür olarak çalıştığını, maaşı düzenli olarak ödenmeyen ve içerideki ücret alacaklarını alamayan davacının ihtarname ile iş akdini haklı nedenlerle fesih ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ödenmeyen ücret, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının asgari ücretle çalıştığını ve davacının 7 aylık gibi uzun bir sürede maaşını alamadığı iddiasının hayatın akışına aykırı olduğunu, davacının haftalık olarak maaş aldığını, davacının izinsiz tahsilatlar nedeni ile savunmasının istendiğini ama davacının gelmediğini bu nedenle davacının iş akdinin fesih edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini haklı nedenlerle feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde yaklaşık 7 yıl teknik müdür olarak çalıştığını, işyerinin klima ve endüstriyel makinaların servisi, montajı,bakımı,onarımı, arıza tamiri ve satış sonrası servis hizmetleri işi yaptığını, davacı en son net 3.500,00 TL ücret aldığını iddia etmiştir. Davacı tanıkları davacının ücretinin ne kadar olduğunu belirtmemişler ancak davacının klima bakım, onarım işleri yaptığını belirtmişler, davalı tanıkları da davacının sanayi tipi çamaşır makinalarının bakım teknisyeni olduğunu açıklayıp asgari ücret aldığını belirtmişlerdir.

Mahkemece ücret açısından ... Ticaret Odasına yazı yazılmış,yazıda ücretin taban asgari ücret olduğu bildirilmişse de yapılan araştırma yeterli değildir.

Dosyaya davacının sunduğu maaş yazısının da hukuki kıymeti yoktur. Ancak davacı 7 yıl kıdeme sahip sanayii tipi çamaşır makinası bakım-onarımı yapan zaman zamanda il dışı servis hizmetlerine de giden bir işçi olup bu kıdem ve nitelikte işçinin asgari ücretle çalıştığını kabul etmek hayatın olağan akışına aykırıdır.

Mahkemece meslek kuruluşları araştırılıp davacının işi ve kıdemi yazılarak davacının fesih tarihindeki alacağı ücret hususunda bir araştırma yapılarak sonuca gidilmesi gerekmektedir.

Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi de hatalıdır.

3-Mahkemece asgari ücrete göre yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuş olmakla ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının 1.185,45 TL hesaplanmasına rağmen hakkaniyet indirimi yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise miktarı açıklanmadan 1.000,00 TL olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

Kaldıki bilirkişilerin yetki ve görevini aşarak takdiri indirim belirlemesi isabetsizdir. Mahkemece bu hususta bilirkişiler uyarılmalı ve mahkemenin görev ve yetkisinde bulunan takdiri indirime müdahale engellenmelidir.

Yukarıda bozma doğrultusunda davacının aldığı ücret değişirse ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının da değişeceği ve takdiri indirim yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır.

4- Hüküm altına alınan alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesi HMK.nun 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüde yol açacağının gözetilmemesi de bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5147, Karar No: 2022/8047, Tarih: 22.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/5147 E.  ,  2022/8047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-... tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın gerçekleşmemesi halinde; ... gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin ... tarihli ve ... Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz sebepleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ...tarihinde oy birliğiyle karar verildi.