muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6651, Karar No: 2021/16976, Tarih: 08.12.2021

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2 maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3)24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/12/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

MUHALEFET ŞERHİ

Olay tarihinde ... meydanında iki büyük karton yükü taşıyan kişinin hareketlerinden şüphelenilmesi üzerine kolluk kuvvetlerince takibinin yapılarak, kolilerin gerçek sahibinin belirlenmesi üzerine sanığa ait 115 karton gümrük kaçağı sigaranın bulunması ve derhal nöbetçi Cumhuriyet Savcısına haber verilmesi olayında 2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyet Kanunu’nun 13-A maddesinde yazılı “Suçüstü halinde veya gecikmesinde sakınca bulunan diğer hallerde suç işlediğine dair haklarında kuvvetli iz, eser, emare veya delil bulunan şüphelileri... eylemin niteliğine göre koruma altına alır, uzaklaştırır ya da yakalar ve gerekli kanuni işlemleri yapar.” hükmünce aramanın yapılması, orantılılık ilkesine uygun olup, işin niteliği gereği CMK 116 ve devamı maddelerince arama kararı alınmasına yönelik işleme tevessül edilmesi halinde sanığın uzun süre iskelede bekletileceği ve çok sayıda emniyet görevlisi istihdamını gerektirip, soruşturmayı olumsuz etkileyeceğinden arama kararına gerek bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun beraat yönündeki kararına muhalifim.

Yargıtay ... Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2021/1072, Karar No: 2021/4216, Tarih: 10.06.2021

**14. Ceza Dairesi         2021/1072 E.  ,  2021/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında atılı suçtan dolayı Seydişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda Cumhuriyet Savcısı tarafından zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle verilen 21.08.2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın görüldü işlemi için Ulusal Yargı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden gönderildiği Cumhuriyet Başsavcısınca sahip olduğu denetim ve gözetim yetkisine istinaden yapılan değerlendirmede atılı suç yönünden zamanaşımının dolmadığından bahisle söz konusu kararın sistem üzerinden iade edilmesinden sonra Cumhuriyet Savcısı tarafından iddianame düzenlenerek usulüne uygun şekilde kamu davası açıldığı, yapılan ön değerlendirmede oylanıp, çoğunluk tarafından kabul edildikten sonra işin esasına geçilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, tanık ...'ın 2003 yılında meydana geldiği iddia edilen istismar eylemiyle ilgili daha sonra başlatılacak adli süreçte delil olarak kullanılmak üzere sanıkla 2014 yılında yaptığı görüşmeye dair adli mercilere sunduğu ses kaydının temin şekli itibarıyla 5271 sayılı CMK’nın 148/3. maddesi kapsamında yasak delil niteliği taşımasından dolayı söz konusu kayda istinaden hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağı, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdurenin başka delille desteklenmeyen soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2021 tarihinde Başkan vekili ...'in usulüne uygun açılmış kamu davası bulunmadığı yönündeki ön sorun açısından karşı oyu ve oy çokluğuyla, esasa ilişkin kurulan hüküm açısından ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Çoğunluk görüşü ile aramızdaki ayrılık zamanaşımının dolmuş olması nedeniyle CMK’nın 172/1. madde ve fıkrası gereğince verilmiş olan kovuşturmaya yer olmadığına (KYO) dair karardan sonra aynı kanunun 173. maddesinde düzenlenen prosedüre uyulmadan dava açılıp açılamayacağına yöneliktir.

Dava konusu olayda sanık hakkındaki soruşturmada zamanaşımı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Bu karar ilgili savcı tarafından hem ıslak imzayla hem de E-İmza ile imzalanmasına rağmen ilgili Cumhuriyet Başsavcısı tarafından dosyanın iadesi üzerine savcı iddianame düzenleyerek dava açmıştır.

Dava konusu olayda sanık hakkındaki soruşturmada zamanaşımı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Bu karar ilgili savcı tarafından hem ıslak imzayla hem de E-İmza ile imzalanmasına rağmen ilgili Cumhuriyet Başsavcısı tarafından dosyanın iadesi üzerine savcı iddianame düzenleyerek dava açmıştır.

Yargıtay CGK’nun 05.10.2020 günlü 2020/399 Karar sayılı kararıyla, soruşturmayı yapan Cumhuriyet Savcısı tarafından hazırlanan ve E-İmza ile imzalanan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hukuken geçerli bir karar olduğu, Cumhuriyet Başsavcısı tarafından geri çevrilmesinin mümkün olmadığı şeklinde karar verilmiştir. Cumhuriyet Başsavcısının savcı kararının adli yönden denetleyebileceğine dair mevzuatımızda herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Yorum yöntemiyle Cumhuriyet Başsavcısınına böyle bir yetki verilemez. Verilmesi halinde yargı güvenliği tehlikeye girer ki bu kabul edilemez.

Bu nedenle savcı tarafından verilen ve E-imza ile imzalanan KYO dair karar hukuken geçerli bir karardır. CMK 173. maddesindeki prosedür işletilerek ortadan kaldırılıp yerine bir karar verilebilir. Hukuken geçerli bir karar varken yeni bir karar verilmesi mükerrer karar verilmesi sonucunu doğuracaktır.

Bu nedenle kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karar varken aynı konuda iddianame düzenlenemez. Düzenlenen iddianame CMK 227/7 madde ve fıkrası gereğince redde mahkumdur.

Dolayısıyla iddianame hakkında ret kararı verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/15907, Karar No: 2025/840, Tarih: 21.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/15907 E.  ,  2025/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/914 E., 2014/22 K.

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesinin, 16.11.2017 tarihli ve 2015/42808 Esas, 2017/13124 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2024 tarihli ve KD-2024/100021 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Sanığın olay günü saat 17.00 sıralarında hırsızlık yaptığı “bakkal” dükkânının olay anında kilitli olmayışı ve iş yeri sahibinin de geçici olarak iş yerinde bulunmaması karşısında, bahse konu iş yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat yerler kapsamında kaldığı gözetilerek, unsurları itibarıyla oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, hükümlülük kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle onama ilâmının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın, olay günü saat 17.00 sıralarında katılana ait "Yıldırım Market" isimli iş yerine, iş yerinin açık olduğu zaman diliminde girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin ve bahse konu iş yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat yerlerden olduğunun anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurları oluşmadığı hâlde sanığın beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesinin, 16.11.2017 tarihli ve 2015/42808 Esas, 2017/13124 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

3.Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2014 tarihli ve 2013/914 E., 2014/22 K. sayılı kararının, Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, İtirazname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4880, Karar No: 2022/1712, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/4880 E.  ,  2022/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19655, Karar No: 2006/22956, Tarih: 05.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/19655 E.  ,  2006/22956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayet konusu yapılan haciz tarihi olan 15.09.2005 tarihinin esas alınıp olaya  13.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesinin uygulanması zorunludur. Bu maddeye göre belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirlerinin haczedilemeyeceği öngörülmüştür. Ayrıca, Belediye Gelirleri Kanunu'nu ve diğer Kanunlarla belediyeye verilen paylar vergi ve resim hükmünde sayıldığından haczi mümkün değildir. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde (fiilen) kullanılması gerekli olup gerekçede yer verilen kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda,  alacaklı tarafından haczedilen banka hesaplarından, yapı denetim hesabı ile otopark hesabı niteliği gereği haczedilemez ise de, bu hesapların dışında ayrıca borçlu belediyeye ait vadesiz hesaplarda bulunan paralara da haciz konulduğu anlaşılmaktadır. O halde, Mahkemece haczedilen vadesiz hesaplardaki paraların niteliğinin Belediyeden sorularak gerektiğinde defter ve kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra anılan paraların niteliği belirlenip  5393 Sayılı Kanunun 15/son maddesi  gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken  vadesiz hesaplar yönünden, belediye meclisinin kamu hizmetine tahsis kararına dayalı olarak düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak ve eksik inceleme ile yazılı şekilde  hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2021/12051, Karar No: 2022/833, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/12051 E.  ,  2022/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler ... ile ...’ye karşı)

HÜKÜM : Beraat (mağdure sayısınca)

TEBLİĞNAMEDE DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 05.04.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdureler vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10777, Karar No: 2013/14207, Tarih: 21.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/10777 E.  ,  2013/14207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 608, 602 ve 745 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakanı 1917 doğumlu ... oğlu ......'a ait olduğunu ancak mirasbırakanının 608 parselde baba adının ..., soyadının ... ve doğum tarihinin 1332, 602 parselde doğum tarihinin 1333 ve yine 745 parselde soyadının ..., doğum tarihinin 1333 olarak hatalı yazıldığını ileri sürerek, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nufus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 608 ve 745 parsel sayılı taşınmazlarda davacının mirasbırakanının baba adı ve soyisminin hatalı yazıldığı ancak 602 parselin tapu kaydında murisin doğum tarihinin yazılı olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6729, Karar No: 2015/4079, Tarih: 09.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6729 E.  ,  2015/4079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/201136

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2010/858 (E) ve 2011/780 (K)

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yerel mahkeme söz konusu davaya Fikri ve Sinai Haklar Mahkemesi sıfatıyla baktığından hüküm tarihi itibariyle avukatlık asgari ücret tarifesine göre 1650,00-TL yerine 1100,00-TL avukatlık ücretine hükmedilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve

güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 12/06/2009 tarihinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işlemine herhangi bir itirazının bulunmaması ve mahkeme huzurunda ki beyanı karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1- Sanık hakkında tayin olunan gün adli para cezasının paraya çevirilmesine ilişkin kanun maddesinin TCK'nın 52/2. maddesi olduğunun gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına dair fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1- a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı” ifadesinin eklenmesi, gün para cezasının paraya çevirilmesine ilişkin hüküm fıkrasındaki TCK'nın ''50/1 md.si'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''52/2 maddesi'' ifadesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8038, Karar No: 2015/6988, Tarih: 29.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/8038 E.  ,  2015/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2-Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.