muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8783, Karar No: 2019/4106, Tarih: 27.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8783 E.  ,  2019/4106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

16.06.2004 tarih ve 225494 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliğinin 4. maddesinini ikinci fıkrasında “EK-1 deki çizelgede, karşısında (K) harfi bulunmayan işlerde kadınlar ve (Gİ) harfleri bulunmayan işlerde de 16 yaşını doldurmuş fakat 18 yaşını bitirmemiş genç işçiler çalıştırılamaz.” amir hükmü gereği, 18 yaşından küçük işçilerin her türlü yer altı ve yer üstü inşaatında çalıştırılmasının yasak olduğu, meydana gelen olayda, 16 yaşındaki yaralanan işçinin inşaatında çalışmasına göz yuman, yeterli denetim ve kontrol mekanizması oluşturmayan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve tayin olunan cezanın TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının "sanığın ve günün ekonomik koşullarına, verilen para cezasının miktarına göre" taksitlendirilmediği anlaşılmakla, tebliğnamenin taksit aralığına ilişkin (2) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, özel şirket sahibi ve yetkilisi olduğu anlaşılan sanığın, işini yapmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetlerini kısıtlayacak şekilde 3 ay süreyle meslek veya sanatın icrasından yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; (2) hüküm fıkrasının 5. paragrafının hükümden çıkarılmak suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1255, Karar No: 2007/14192, Tarih: 23.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/1255 E.  ,  2007/14192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sürmene Asliye Hukuk (Aile ) Mahkemsei

TARİHİ :13.07.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı , soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur. ( 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu md. 27 )

2-Mahkemece; “… davacının davalıya karşı açmış olduğu boşanma davasının kabulüne” karar verilmekle yetinilmiş, kabul kararının neye ilişkin olduğu belirtilmediği gibi, hükümde tarafların adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi ile baba ve ana adlarına yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.10.2007 sa.
Yargıtay — Esas No: 2013/17716, Karar No: 2014/6352, Tarih: 01.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17716 E.  ,  2014/6352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/05/2013 tarih ve 2012/277-2013/88 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde bulunan hesaplarından 22.11.2006 tarihinde, yetkisiz erişim sonucu toplam 82.950.00 TL'nin çekilerek değişik hesaplara gönderildiğini ve gönderilen hesaplardan da çekildiğini ileri sürerek, toplam 82.950.00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda müvekkili bankanın kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalı bankanın tamamen kusurlu bulunduğu, hesabın ortak hesap olması nedeniyle hesap sahiplerinin dava konusu hesaptaki meblağ üzerinde eşit miktarlar için hak sahibi oldukları ve tek imza ile ancak bu meblağ kadar para çekebilecekleri, davacının sadece kendi adına olan kısım için dava açabileceği ve çekilen paranın yarısını talep edebileceği, davalı bankaca hesaba iade edilen 8.102,00 TL düşüldükten sonra geriye kalanın 1/2'sinin davacıya iadesi gerektiği, blokede bekleyen paranın yine bankaca kaldırılabileceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 37.324,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,911,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10716, Karar No: 2022/6215, Tarih: 29.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/10716 E.  ,  2022/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin münhasıran vekalet ücretine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren Gümrük İdaresi lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün 9 numaralı bendinde yer alan “300,00 TL dilekçe yazım ücretinin” ibaresinin çıkarılarak yerine gelmek üzere “1.500,00 TL maktu vekalet ücretinin” ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 29.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/85, Karar No: 2006/70, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-85 E., 2006/70 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-85 E., 2006/70 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, Mersin Gümrük Yolcu Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını ve Asliye Ceza Mahkemesinin görevine giren suçu oluşturduğunu belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 140-803 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3757, Karar No: 2018/6226, Tarih: 08.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3757 E.  ,  2018/6226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek nispi temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21208, Karar No: 2011/7368, Tarih: 26.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21208 E.  ,  2011/7368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak kanalizasyon boru hattı geçirilen taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak kanalizasyon boru hattı geçirilen taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz ile emsal parsel aynı ilçede iseler de birbirlerine uzak mesafede olup, emsalin satış tarihi de 11 yıl öncedir. Bu nedenle uygun emsal değildir.

Bu itibarla; taraflara taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın satış tarihli emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal getirtilip yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine ve peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1280, Karar No: 2019/6641, Tarih: 23.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1280 E.  ,  2019/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334 ile 340. maddeleri arasında düzenlenmiş olup; Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

İlk derece mahkemesinin yaptığı sosyal ve ekonomik durum araştırmasında davalının emekli olduğu, ayrıca restoranda çalıştığı, kendine ait evinin bulunduğu ve temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmü temyiz eden davalıdan temyiz başvuru harcı ve temyiz maktu karar harcının alınmadığı görülmektedir. Davalının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, noksan harçların Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin göndermesiyle 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının iadesine karar vermek gerekmiştir.

3- Davacı kadın vekiline tebliğe çıkarılan bölge adliye mahkemesi kararı ile erkeğin temyiz dilekçesinin muhatabın daimi çalışanı imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. 7021 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi hükmüne göre, vekil adına daimi çalışanına yapılan tebligatlarda, tebliğ memuru tarafından tebligatın yapılması gereken vekilin tevziat sırasında belirtilen adreste bulunup bulunmadığı ile bulunmama sebebinin belirlenmesi gerekir (Tebligat Kanunu m.20-Tebligat Kanunu Yönetmeliği m.29). Bölge adliye mahkemesi kararı ile davalı erkeğin temyiz dilekçesinin, kanun ve yönetmelikteki usule uyulmadan, muhatap vekil yerine daimi çalışanına tebliğ edildiği tespit edilmiş olup bu durumda tebliğ işlemi usulsüzdür (HGK'nun 30.01.2013 tarihli ve 2012/6-644 Esas - 2013/146 Karar sayılı ilamı). Bölge adliye mahkemesi kararı ile erkeğin temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak davacı kadın vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dava dosyasının iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONU: Yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple davalı erkeğin adli yardım talebinin REDDİNE 2. bentte gösterilen sebeple temyiz başvuru ve maktu karar harcı yönünden eksiklik tamamlanmak ve 3. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararı ile erkeğin temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak davacı kadın vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 23.05.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/5424, Karar No: 2014/3503, Tarih: 18.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5424 E.  ,  2014/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6512, Karar No: 2011/5294, Tarih: 21.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/6512 E.  ,  2011/5294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

KARAR

Davada, kadastro çalışmalarında boşluk olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescil isteğinde bulunulduğuna ve dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda orman mühendisi bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak hüküm kurulduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarihli kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.10. 2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20443, Karar No: 2016/667, Tarih: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20443 E.  ,  2016/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2013/174-2014/258

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Bilirkişi raporunda, sermaye faizi, genel idare giderleri ve diğer giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle m2 birim fiyatının düşük belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3893, Karar No: 2018/6237, Tarih: 08.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3893 E.  ,  2018/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece verilen karar davalılar ... . Tic. Ltd. Şti. ve ... İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek nispi temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.