muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7188, Karar No: 2015/10560, Tarih: 30.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/7188 E.  ,  2015/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İznik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2013/275-2015/202

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının 316 TL üzerinden itirazının iptaline, bu miktar üzerinden tazminata karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 01.11.2009 tarihli, bir yıl süreli, aylık 2.000 TL bedelli kira sözleşmesine dayanarak 26.12.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2010 yılı Şubat ayı ile 2011 yılı Aralık ayları arası eksik ödenen kira bedeli toplamı 44.120 TL' nin tahsilini istemiştir. Davalı itirazında ve savunmasında yine 01.11.2009 tarihli başka bir kira sözleşmesi sunarak bu kira sözleşmesine göre aylık kira bedelinin 220 TL olduğunu, bu miktar üzerinden takibe konu ayların kira bedellerini ödediğini, davacının, davalı tarafından kendisine bırakılan boş sözleşmeyi doldurarak takibe koyduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece aylık kira bedelinin davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği, davacının muvazaalı sözleşmenin aksine delil getiremediği gerekçesiyle aylık 220 TL bedelli sözleşmedeki kira bedeli dikkate alınarak alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 316 TL üzerinden davalının itirazının iptaline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık aynı taşınmaz için düzenlenmiş 01/11/2009 başlangıç tarihli, aylık 2.000,00 TL ve aynı tarihli, aylık 220,00 TL bedelli sözleşmelerden hangisine itibar edileceği noktasındadır. Davacı takipte aylık 2.000 TL bedelli sözleşmeye dayanmış, davalı tarafından sunulan sözleşmedeki imzasını inkar etmemekle birlikte bu sözleşmenin stopaj için düzenlendiğini bildirmektedir. Davalı kiracı aynı tarihli ve 220 TL bedelli yeni bir kira sözleşmesi sunmuş ise de takibe dayanak kira sözleşmesindeki imzasını inkar etmemekte ve fakat sözleşmenin davacıya boş olarak verildiğini davalı tarafından sonradan doldurulduğunu savunmaktadır. Boş sözleşmeye imza atanın sonradan bunun sözleşmeye aykırı doldurulduğuna ilişkin beyanına itibar edilemeyeceği gibi bundan ayrı davalının sunduğu ikinci sözleşmede ilk sözleşmenin feshedildiği ya da sona erdirildiği yönünde bir şerh de bulunmamaktadır. Öte yandan ilk sözleşmenin yapılmasından sonra aylık kira parasının fahiş oranda 2.000,00 TL den 220,00 TL ye indirilmesi de hayatın olağan akışına aykırıdır. Tüm bu var olan durum karşısında davalının dayandığı kira sözleşmesinin kira bedelini belirlemenin dışında başka bir nedenle düzenlendiği ve muvazaalı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporları da takibe konu dönemde kiralananın aylık kira bedelinin 220 TL olamayacağını doğrulamaktadır. Bu durumda takipte dayanılan aylık kirası 2.000 TL olan yüksek bedelli kira sözleşmesine değer verilmesi gerekir. Uyuşmazlığın 01/11/2009 başlangıç tarihli ve aylık 2.000,00 TL bedelli kira sözleşmesi uyarınca çözümlenmesi gerekirken muvazaalı kira sözleşmesi esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26402, Karar No: 2010/14106, Tarih: 21.09.2010

6. Ceza Dairesi 2008/26402 E., 2010/14106 K.

**6. Ceza Dairesi 2008/26402 E., 2010/14106 K.**

**- KISA SÜRELİ HAPİS CEZASINA SEÇENEK YAPTIRIMLAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendindeki düzenlemenin, "...belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma..."yi öngördüğü, yasada geçen "etkinlik" kavramının ise, "...insanın, çevresiyle arasındaki ilişkileri düzenleyen her türlü eylem-çalışma, iş yapma, işlerlik ve devinimi" ifade ettiği, bu nedenle kütüphanede kitap okumanın bir etkinliği yapmaktan yasaklanma olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında belirlenen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereğince, "sanığın 3 ay 10 gün süreyle haftada 2 gün günde 2 saat kütüphanede kitap okuma" seçenek yaptırımına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ömer savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğ-nameye aykırı olarak (BOZULMASINA), 21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12157, Karar No: 2011/15313, Tarih: 17.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/12157 E.  ,  2011/15313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.07.2009 gün ve 2008/145 - 2009/192 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.06.2011 gün ve 2009/14485 - 2011/6865 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Kuşadası'nde günübirlik su hizmeti verdiğini, yüzölçüm ve kapasite bakımından Avrupa'nın en büyük su parkı özelliği taşıdığını, davalının, adına tescilli "AQUA FANTASY" isimli ticari isim ve logosunun yanına "Türkiye'nin 1 numaralı su parkı" sloganını yazarak halkı yanıltıcı marka şeklinde marka tescilinde bulunduğunu, 556 sayılı KHK'nin 7/1-f, 42-a ve e bentleri gereği hükmsüzlük koşullarının oluştuğunu ileri sürerek davalı adına tescilli markanın hükmsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili markasındaki asıl unsurun "AQUA FANTASY" ibaresi olduğunu, "Türkiye'nin 1 numaralı su parkı" ibaresinin yardımcı unsur olduğunu, halkı yanıltıcı nitelik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı markasındaki asıl unsurun "AQUA FANTASY" ibaresi olduğu, esas unsurun altındaki "Türkiye'nin 1 numaralı su parkı" ibaresinin küçük puntolarla yer aldığı bu ibarenin marka altında sunulan hizmetin nitelikli ve kaliteli olduğu yönünde dikkat çekmek amacıyla, abartılı fakat hoş görülebilir reklam mahiyetinde olduğu, tüketicilerin bu ibare nedeniyle yanılgıya düşmelerinin mümkün olmadığı, KHK'nin 42/e maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13332, Karar No: 2008/16732, Tarih: 07.10.2008

12. Hukuk Dairesi 2008/13332 E., 2008/16732 K.

**12. Hukuk Dairesi 2008/13332 E., 2008/16732 K.**

**- İTİRAZIN İPTALİ

- TEMİNAT**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 36 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 361 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 366 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 40 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından faturaya dayalı ilamsız takip yapıldığı, süresinde icra müdürlüğüne itiraz üzerine alacaklı vekilince itirazın kısmen iptaline karar verildiği, bu kararın tehiri icra talepli olarak borçlu vekilince temyiz edildiği 21.12.2005 tarihinde dosya alacağını karşılayacak miktar olan 4.950.YTL.yi icra dosyasına yatırarak 22.12.2005 tarihli 60 günlük mahil vesikası aldığı, ancak, mehil süresinde Yargıtay'dan tehiri icra kararı getirmediği nedeni ile alacaklıların talebi kabul edilerek 8.6.2006 tarihinde borçlunun teminat olarak dosyaya yatırdığı paranın alacaklıya ödendiği anlaşılmaktadır.

Bakırköy 6.Asliye Hukuk Mahkemesinin itirazın iptali kararının Yargıtay 15.Hukuk Dairesince bozulduğu, bozma üzerine dosyanın kaydını yapan Asliye Hukuk Mahkemesince takip dosyasına yatan paranın İİK.nun 36/5.maddesi uyarınca iadesine karar verildiği, bu kararı alan borçlu vekilinin İcra Mahkemesine başvurarak tehiri icra kararı almak için yatırılan teminatın alacaklılara verilmesi işleminin şikayet yolu ile iptalini istediği görülmektedir.

İİK.nun 36/5 fıkrası uyarınca aynen; "Yargıtay'ca hüküm bozulduğu takdirde borçlunun müracaatı üzerine, bozmanın mahiyetine göre teminatın geri verilip verilmeyeceğine mahkemece kesin olarak karar verilir" hükmünü düzenlemektedir.

Yukarıda açıklanan somut olayda anılan maddenin uygulanma koşulları yoktur. Çünkü söz konusu teminat icra dosyasında olmayıp alacaklılara ödenmiştir.

Olayda İİK.nun 40.maddesinin uygulanmasına da yasal imkan yoktur. Çünkü bu madde ilamlı takipler için olup, somut olayda ise ilama dayalı bir takip yapılmamıştır.

Somut olaya İİK.nun 361.maddesi uygulanmalıdır. Buna göre Asliye Hukuk Mahkemesinin itirazın iptali kararının bozulması sonrasında vereceği karara göre icra müdürlüğü işlem yapmalıdır. Asliye Hukuk Mahkemesi davanın reddine karar verirse, dosyaya yatan paranın haksız olarak alacaklılara verildiği anlaşılacağından bu para ayrıca hükme gerek kalmadan alacaklılardan geri alınacaktır.

Mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde araştırma yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/10/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11139, Karar No: 2006/15871, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/11139 E.  ,  2006/15871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya deri çeket sattığını, bedelinin ödenmediğini öne sürerek, 10.478.880.000 TL.nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 3. maddesinde kanunun uygulanmasıyla ilgili tanımlar yapılıp, bu arada “alışverişe konu olan taşınır eşyayı..” ma, “bir mal yada hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan ... yada tüzel kişi” tüketici “kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan ... veya tüzel kişileri” satıcı olarak tanımlamıştır. Aynı yasanın 23. maddesinin 1. fıkrasında ise “bu kanunun uygulanmasıyla ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle, kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde, tüketici davalı ile satıcı olan davacı arasında mal satışından kaynaklanan bir ilişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevlidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 4.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/539, Karar No: 2024/2599, Tarih: 12.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/539 E.  ,  2024/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/181 Esas – 2019/459 Karar

HÜKÜM/KARAR : Direnme

Taraflar arasında Mahkemede görülen iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesin‘ce davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına karşı direnme kararı verilmiştir.

Mahkeme kararının davalı Türkiye Elektrik İletim A.Ş. tarafından temyiz edilmesinden sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 24.11.2022 tarih, 2021/434 Esas, 2022/1597 Karar sayılı kararı ile direnme kararının usul ve yasaya uygun olduğu, ne var ki Özel Dairece bozma nedenine göre işin esasına ilişkin sair temyiz itirazları incelenmediğinden bu yönde inceleme yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir. Dosyanın Dairemize gönderilmesinden ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...’un davalı ...’a ait işyerinde 2009 yılı Eylül ayından itibaren teknik servis görevlisi olarak çalıştığını, Digitürk kurulumu için 04.12.2009 tarihinde Barış Yay isimli arkadaşı ile birlikte görevlendirildiği iki katlı binanın çatısına çıkıp yerleştirdiği çanak anteninin zemin kata attığı kablosunun yüksek gerilim hattına çarpması sonucu çıkan yangın ve meydana gelen patlamada büyük bir alev topunun içinde kalarak yan balkona fırladığını, elinin ve yüzünün yandığını, yirmiyedi gün yoğun bakımda kaldığını, plastik cerrahi ameliyatlar geçirdiğini ancak doktorlar tarafından yara izlerinin kalıcı olduğunun bildirildiğini, iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin kusurlu olduğunu, bu olay nedeniyle gerek davacının gerekse eşi, anne-babası ve kardeşleri olan diğer davacıların maddi ve manevi olarak zarara uğradıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 100TL maddi, 50.000TL manevi, davacılar ..., ... ve ... için 50.000’er TL ve ... ve ... için 30.000’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 22.04.2013 harç tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat miktarını 68.413,10TL’ye yükseltmiştir. Davacı ... yönünden 78.587,91TL daha maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte hüküm altına alınması istemiyle İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesinde açılan ve eldeki dava ile birleştirilen 2017/447 E., 2017/185 K. sayılı davaya konu tutar ile birlikte toplam talep edilen maddi tazminat miktarı 147.001,01TL olmuştur.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın zamanaşımına uğradığını, öte yandan manevi tazminatta fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasının mümkün olmadığını, kazanın davacının dikkatsizce attığı kablonun yüksek gerilim hattına takılması sonucu meydana geldiğini, tazminat taleplerinin fahiş olduğunu, ..., ... İbrahim ve ...’un aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığını, tüm iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin alınmış olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin asıl işveren olmadığını, bir an için müvekkilinin sorumlu olduğu kabul edilse bile davanın zamanaşımına uğradığını, olayın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davacının kusuru sonucu meydana gelen kazada illiyet bağının kesildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 28.05.2013 tarihli ve 2013/716 Esas, 2013/335 Karar sayılı kararı ile; bilirkişi kurulu raporunda davacının %30, davalı ...’ın %70 oranında kusurlu oldukları, davalı ...’ın kusursuz olduğu yönünde görüş bildirildiği, davacının geçirdiği iş kazasında %37 oranında malul kalacak şekilde yanarak yaralandığı, hesap bilirkişi raporunun yeterli olduğu, öte yandan kusursuz olduğu tespit edilen davalı ... hakkındaki davanın reddedilmesi gerekmekle birlikte kısa kararda ayrım yapılmadan davanın kabulüne karar verildiği ve kısa kararın değiştirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davacı kazalının maddi tazminat isteminin kabulüne, kazalı lehine 50.000,00 TL manevi; eş lehine 20.000,00 TL; davacılar anne ve baba lehine 10.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin 28.05.2013 tarihli ve 2013/716 Esas, 2013/335 Karar sayılı kararına karşı davalılar vekilleri tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 18.11.2013 tarihli ve 2013/13939 E., 2013/21073 K. sayılı kararı ile; "...Somut olayda, davacı sigortalı işçi; davalı işveren ...'e ait kablolu TV kurulumu ile uğraşan işyerinde servis elemanı olarak çalıştığı sırada, çanak anteni yerleştirmek için iki katlı binanın çatısına çıkmış olup, antenden uzanan kabloları aşağıya bıraktığında, söz konusu kabloların aşağıdan geçmekte olan yüksek gerilim hattına temas etmesi üzerine meydana gelen patlama sonucu sıçrayan alevler ile davacının, vücudunda ve yüzünde kalıcı yanıklar oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. Söz konusu olayda, davalı işveren ... ile davalı ... arasında davalı ...'ın ihale makamı veyahut üst işveren olarak tanımlandığı bir sözleşme bulunmadığı halde; mahkemece itibar edilen kusur raporunda, böyle bir sözleşme varmış gibi değerlendirme yapılarak, davalı ...'ın ihale makamı olarak kusursuz olduğu belirtilmiştir. Yine somut olayın niteliği itibari ile kusur raporunu düzenleyen bilirkişi heyeti içerisinde işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı olan elektrik mühendisi bilirkişi bulunmaması ve heyetin üç bilirkişiden oluşmaması da dikkate alındığında; söz konusu kusur raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, Mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş, davacı sigortalı ...in iş ve yetkileri ile mesai süreleri de göz önüne alınarak İş Kanunu'nun 77 nci maddesi ve tüzük hükümleri kapsamında tamamı işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı elektrik mühendisi bilirkişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesinden ibarettir.….” gerekçesiyle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığı belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen 15.10.2014 tarihli ve 2014/73 Esas, 2014/565 Karar sayılı karar ile iş kazasının meydana gelişinde davalı ...'ın bir kusuru olmadığı, davacının %30, davalı ...'in %70 oranında kusurlu olduğundan bahisle davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalı ... yönünden davacı kazalının maddi tazminat isteminin kabulüne, kazalı lehine 50.000,00 TL manevi; eş lehine 20.000,00 TL, davacılar anne ve baba lehine 10.000,00'er TL manevi tazminat ödenmesine, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerinin reddine reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin 15.10.2014 tarihli ve 2014/73 Esas, 2014/565 Karar sayılı kararına karşı davacılar vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 17.02.2015 tarihli ve 2014/26527 E., 2015/2738 K. sayılı kararı ile; “…Somut olayda, davacı sigortalı işçi; davalı işveren ...'e ait kablolu TV kurulumu ile uğraşan işyerinde servis elemanı olarak çalıştığı sırada, çanak anteni yerleştirmek için iki katlı binanın çatısına çıkmış olup, antenden uzanan kabloları aşağıya bıraktığında, sözkonusu kabloların aşağıdan geçmekte olan yüksek gerilim hattına temas etmesi üzerine meydana gelen patlama sonucu sıçrayan alevler ile davacının, vücudunda ve yüzünde kalıcı yanıklar oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır. Sözkonusu olayda, ihale makamı veya üst işveren olmayıp, üçüncü kişi durumunda olan davalı ...'nün kusur durumunun irdelenmesi amacıyla, somut olayın niteliği itibari ile tamamı işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı olan üç elektrik mühendisi bilirkişiden oluşacak bilirkişi heyetinden kusur raporu alınması gerektiği gözetilmeksizin, davalı ...'ın olayda, üçüncü kişi durumunda olup, iş hukuku bakımından kusur durumunun değerlendirilmeyeceğine ilişkin kanaat bildirilen "tarihsiz" heyet raporuna göre hüküm kurularak, bozma ilamının gereğinin yerine getirilmemesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 ve devamı maddeleri ile bu kanuna dayanılarak çıkarılan yönetmelik hükümleri göz önünde tutularak tamamı işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanı elektrik mühendisi bilirkişilerden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi heyetinden, olayın niteliği gereği, olayda üçüncü kişi konumunda bulunan davalı ...'ın da kusur durumunun irdelenmesi gerektiği dikkate alınarak, yeniden kusur raporu alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yetersiz bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacılar vekili ve davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…” gerekçesiyle davacılar ve davalı ... vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığı belirtilerek karar bozulmuştur.