muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/23739, Karar No: 2013/7195, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23739 E.  ,  2013/7195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Güveni Kötüye Kullanma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 05.04.2007 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin 12.04.2007 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan şirket ile sanık arasında aktedilen 19.04.2004 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesi hükümleri çerçevesinde, sanığa teslim edilen suça konu iki adet traktörün, Beşiktaş 3. Noterliğinin 30.03.2007 tarihli fesih ihbarnamesiyle sözleşme tek taraflı olarak sona erdirilmesine rağmen 7 gün içerisinde şirketin gösterdiği adreste iade edilmemesi eyleminin "nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğu iddia olunan somut olayda:

3226 Sayılı Finansal Kiralama Kanununun 15, 17, 24, ve 25.maddeleri ile 19.04.2004 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesinin 12.maddesinde öngörülen "iade zorunluluğu" yerine getirilmeyerek, suça konu iki traktörü ihbarnamenin 05.04.2007 tarihinde tebliğini müteakip 7 gün içerisinde şirketin gösterdiği adreste iade-teslim etmeyip, zilyedliğin devri şeklinde sübut bulan sanığın eyleminin "nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

Karşı Oy;

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu kasten işlenebilen bir suçtur. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 21/1. maddesi “Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanunî tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir.” şeklindedir. Güveni kötüye kullanma suçunun kanuni tanımında maddi unsur olarak yer alan fiil ise; “Kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmak veya bu devir olgusunu inkâr etmek” olarak sayılmaktadır.

Yargılama konusu olayda; sanık ile katılan arasındaki finansal kiralama sözleşmesi sanığın kirayı ödemekte zorlanması nedeniyle katılan tarafından iptal edilmiş ve iki adet traktörün teslim edilmesi için sanığa ihtarname tebliğ edilmiştir.

Sanık “traktörleri teslime hazır olduğunu, ancak sözleşmede yazılı adreste teslim edebilecek ekonomik güce sahip olmadığını” savunmaktadır.

Yargılama konusu olayda; sanık ile katılan arasındaki finansal kiralama sözleşmesi sanığın kirayı ödemekte zorlanması nedeniyle katılan tarafından iptal edilmiş ve iki adet traktörün teslim edilmesi için sanığa ihtarname tebliğ edilmiştir.

Sanık “traktörleri teslime hazır olduğunu, ancak sözleşmede yazılı adreste teslim edebilecek ekonomik güce sahip olmadığını” savunmaktadır.

Yargılama sırasında; uyuşmazlığa konu malın, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunulduğuna dair bir belirleme yapılmamıştır. Sanık devir olgusunu da inkâr etmemektedir.

Bu durumda; sanığın savunmasının doğru olup olmadığı, traktörlerin iadeye hazır halde bekletilip bekletilmediği, böylece sanığın devir amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı hususları tespit edildikten sonra, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi; savunmanın doğruluğunun kanıtlanması halinde kasıt yokluğundan beraat, aksi halde mahkûmiyet kararı verilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle sanık hakkındaki beraat hükmünün eksik inceleme nedeniyle bozulması yerine, sanığın cezalandırılmasına yönelik sayın çoğunluğun bozma kararına değişik gerekçeyle muhalifiz.

... ...

15.Ceza Dairesi Üyesi 15. Ceza Dairesi Üyesi
Yargıtay — Esas No: 2023/12074, Karar No: 2023/11365, Tarih: 16.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12074 E.  ,  2023/11365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/870 E., 2022/1825 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/415 E., 2020/223 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; kurumdan getirtilen hizmet döküm cetvelinde davacının, dava konusu döneme ilişkin hizmet sürelerinin cetvele işlendiği görülmekle; hizmet cetveline neden işlendiğine ilişkin ilgili dayanak belgelerin Kurumdan celbi gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

16.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2716, Karar No: 2015/11918, Tarih: 10.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2716 E.  ,  2015/11918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait 34 VN 0532 plakalı aracın finansal kiralama sözleşmesi ile ... Petrol Ür. Dağ. ve Paz. İnş. Taah. Haf. San. Tic. Ltd. Şti.'ne kiraya verildiğini, aracın, kiracı tarafından davalı ... nezdinde Bileşik Kasko Sigorta Poliçesi ile sigorta ettirildiğini, poliçede müvekkili şirketin sigortalı konumunda olduğunu,06.07.2012 tarihinde aracın, dava dışı sürücü sevk ve idaresindeyken tek taraflı kaza yaparak hasarlandığını, davalıya poliçeden kaynaklı prim borcunun bulunmadığını,poliçenin geçerli olduğunu, davalıya 10.07.2012 tarihinde ihbarda bulunulduğunu, buna rağmen sigorta şirketi tarafından ödeme yapılmadığını, beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, araçtaki hasar için 10.000,00 TL 'nin 25.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 32.000 TL nin 10.000 TL sine 12.09.2012 tarihinden, 22.000 TL sine 23.09.2014 ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.Davalı ... aracın kasko sigortacısı olup, Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.3.1 maddesi uyarınca, sigortacı hasar miktarına ilişkin belgelerin kendisine verilmesinden

itibaren en geç 15 gün içinde gerekli incelemeleri tamamlayıp hasar ve tazminat miktarını tesbit edip sigortalıya bildirmek zorundadır. Davacı 10.07.2012 tarihinde sigorta şirketine müracaat etmiş, bu tarihten 15 gün sonra temerrüt oluşmuştur. Ancak davacının dava dilekçesindeki faiz başlangıç talebi 25.08.2012 tarihidir. Bu durumda mahkemece, gerek ilk dava değeri gerekse ıslah edilen bölüme ilişkin olarak 25.08.2012 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekmekte iken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/11. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nm 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "10.000 TL sine 12.09.2012 tarihinden itibaren, 22.000 TL sine 23.09.2014 ıslah tarihinden" ibaresinin çıkartılarak yerine "25.08.2012 tarihinden" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13971, Karar No: 2014/1543, Tarih: 04.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/13971 E.  ,  2014/1543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2012/409-2013/171

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alanya İş Mahkemesi'nin 2010/88 Esas, 2012/236 Karar sayılı ilamı ile brüt olmak üzere kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hükmedilmiş; bu alacaklara en yüksek banka mevduat faizi işletilmesine karar verilmiştir.

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; takip talebinde alacakların brüt olarak hesap edilmiş olduğunu, netleştirilmesi gerektiğini, takipte talep edilen faiz oranlarının fahiş olduğunu bildirmiş, fazla istenen işlemiş faizin ve yasal kesintiler yapılmadan takibe başlanıldığından fazla istenen alacak miktarının iptalini, işleyecek faiz oranının mevduata fiilen uygulanacak faiz oranı olarak düzeltilmesini talep etmiş, Mahkemece tarafların bildirdiği bankalardan fiilen uygulanan en yüksek faiz oranlarının getirtildiği, ancak, hangi banka faiz oranları olduğu açıklanmayan %9 ve %7 arasındaki faiz oranları üzerinden, faiz oran değişim tarihlerine göre hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak karar verildiği, hükmün alacaklı vekili tarafından temyiz edildiği görülmüştür.

HGK'nun 20.09.2006 tarih, 12-594/534 sayılı kararında da vurgulandığı üzere Mahkemece yapılacak iş; dosyaya celp edilmiş olan banka faiz oranlarından hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranlarının tespit edilerek, hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının bilirkişiye hesaplattırılması şeklinde olmalıdır.

Somut olayda; birer yıllık devrelere dikkat edilmeksizin, hangi banka faiz oranlarının tercih edildiği belirtilmeyen ve daha yüksek faiz oranı veren banka faiz oranlarının neden hesaplamada dikkate alınmadığı açıklanmayan, dolayısıyla yukarıdaki ilkeye uygun olmayan, denetime elverişsiz hesaplama yapan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca

HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1972, Karar No: 2022/1150, Tarih: 02.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/1972 E.  ,  2022/1150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, borçlu ... ile aralarında imzalanan kredi sözleşmesi uyarınca borcunu ödemediğini ve başlatılan takip üzerine muvazaalı olarak diğer davalı ... ile alacak borç ilişkisi oluşturduğunu, davalı borçlunun maaşından yapılan kesintilerin ilk sırada yer verilen ...’nin dosyasına ödendiğini ileri sürerek, müvekkili alacağının 1. sıraya alınmasına ve davalı ...’ye yapılan ödemelerin davalılardan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemenin davanın reddine dair kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 07.03.2018 tarih ve 2015/9236 E., 2018/2095 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kabulüne davalılar arasındaki takibin muvazaalı olduğunun tespitine, maaş haciz sıralamasında 1.sırada yer alan davalı ...'nin alacaklısı olduğu icra dosyasının sırasının iptali ile 1.sıraya davacı bankaya ait icra dosyasının alınmasına, davalılar arasındaki muvazaalı olduğu kabul edilen takip dosyasına ödenen paranın davacının toplam alacak ve fer'ileriyle sınırlı olmak üzere davalı alacaklı ...'den tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiştir

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedeni ile sıra cetveline itiraza ilişkindir. Mahkemenin önceki kararı davanın süresinde açıldığının kabulü ile uyuşmazlığın TBK'nın 19. (818 sayılı BK'nın m. 18) maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa ilkelerine uygun olarak çözülmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur Mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmemiş, ispat yükü davalı üzerinde bırakılmıştır. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar olmadığı davacının iddiasını ispata yarar dosyaya sunulmuş başkaca bir delilin de bulunmaması dikkate alınarak davacı tarafça ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 02.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8159, Karar No: 2019/967, Tarih: 22.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/8159 E.  ,  2019/967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebinin sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f. maddesinde düzenlenen elektrik hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, söz konusu ilamla ilgili olarak 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçu kapsamında yeniden suç olarak düzenlenmesi, 84. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve geçici 2/2. maddesinde de kesinleşen hükümler yönünden zararın yasada belirlenen koşul ve sürede karşılanması durumunda verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca da ilamının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın sabıka kaydı ve sonuç ceza miktarı göz önüne alınmak suretiyle, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18219, Karar No: 2018/9854, Tarih: 31.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/18219 E.  ,  2018/9854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 30/06/2013 tarihinde davalıların maliki/sürücüsü ve ZMSS poliçesi ile sigortacısı oldukları aracın davacılar Kazım ve Asiye'nin oğlu, Merve ve Özlem'in kardeşi ... sürücüsü olduğu araca çarpması sonucu Murat Bozca'nın vefat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile Asiye için 20.000,00 TL ve Kazım için 15.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı ... için 50.000,00 TL, Kazım için 50.000,00 TL, Merve için 40.000,00 TL ve Özlem için 40.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili 02.07.2015 tarihli dilekçe ile maddi tazminat yönünden dava değerini anne ... için 29.846,65 TL ve baba ... için 45.511,26 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili; kazanın meydana gelmesinde davalının kusurunun olmadığını, ceza dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğini ve manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Şirketi vekili; sorumluluklarının kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, manevi tazminat taleplerinin poliçe kapsamında olmadığını ve davacılara 46.842,81 TL tazminat ödemeye hazır olduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacıların davasının kısmen kabulü ile davacı anne Asiye için 49.846,65 TL ve davacı baba Kazım için 30.664,61 TL maddi tazminatın davalılardan; davacı anne Asiye için 30.000,00 TL, davacı baba Kazım için 30.000,00 TL, kardeş Merve için 20.000,00 TL ve kardeş Özlem için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 100.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan alınarak adı geçen davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde TBK'nın 56.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının davacılardan ve aşağıda dökümü yazılı 9.248,04 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına 31/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10375, Karar No: 2015/9407, Tarih: 15.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10375 E.  ,  2015/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13690, Karar No: 2020/2074, Tarih: 20.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13690 E.  ,  2020/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/01/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların birlikte hissedar oldukları 279 ada 2, 313 ada 6, 262 ada 123, 252 ada 84, 281 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar aynen taksim sureti ile ortaklığın giderilmesini, mümkün olmaması halinde davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (Ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (Ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup re’sen yargılamanın her aşamasında gözönünde bulundurulması gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu 252 ada 84 parsel sayılı taşınmazın ½ paydaşı olan ...’na usulüne uygun husumet yöneltilmemiş olup adı geçen hissedarın davada taraf olarak yer almadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece,...’nun davaya dahil edilerek, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmaksızın ve 6100 sayılı HMK'nin 27. maddesi uyarınca hukuki dinlenme hakkı ihlal edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.