muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9592, Karar No: 2023/3952, Tarih: 12.10.2023

B. Sanıklardan ..., ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Oluşa uygun olduğu belirlenen 17/05/2014 tarihli İTÜ heyet bilirkişi raporu ile; kazadan sonra çıkan yangının çabuk başlamasında ve büyümesinde mazot yerine yağ solvent karışımı kullanılmasının etken olduğunun tespit edildiği, sürücülerin uykusuz oldukları ve tutuşma sıcaklığı mazota göre düşük olan yağ-solvent karışımının yakıt olarak kullanıldığı anlaşılmakta olup, ... Seyahat Ltd. Şti. yetkilisi sanık ...'ın, otobüs sürücülerinin günlük çalışma sürelerini yeterince denetlemediği ve otobüste yakıt olarak yağ-solvent karışımı standart dışı yakıtın kullanılmasını engellemek için yeterince tedbir almadığı anlaşılmakla bu sanığın olayda kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

Sanık ...'ın olayda yanan aracı, ölen sürücü oğlu ... ile birlikte kullandığı, aracın yakıt tedarikini birlikte gerçekleştirdikleri, yağ solvent karışımının kullanılması nedeniyle aracın hızlıca yanmasına bağlı olarak olayın sonuçlarının meydana gelmesinde sorumluluk aldıkları nazara alındığında, gerçekleşen taksirle öldürme sonucundan sanık ...'ın da kusurlu olduğunun kabulü gerekmekte olup; sanık ... ve sanık ... yönünden beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2012/173 Esas, 2015/209 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekillerinin ve katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklardan ..., ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2012/173 Esas, 2015/209 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekili ve katılanın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tüm sanıklar yönünden beraat kararlarının onanması gerektiğinden "bozmaya" dair çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.

Muhalif Üye

...

KARŞI OY

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tüm sanıklar yönünden beraat kararlarının onanması gerektiğinden "bozmaya" dair çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.

Muhalif Üye

...

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından oluşa uygun olduğu değerlendirilen 17.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda şirket yetkilisi ...'ın günlük çalışma sürelerini yeterince denetlemediği, otobüslerde yakıt olarak yağ solvent karışımı standart yakıtın kullanılmasını engellemek için yeterince tedbir almadığı kabulü ile tali kusurlu olduğu, sanık ...'ın yedek şoför olarak kaza sırasında uyumakta olduğundan kusurunun bulunmadığı mütalaa edilmiştir.

Dairemizin sayın çoğunluğunun sanık ...'ın ve sanık şoför ...'ın kazanın meydana gelmesinde kusurlu bulunduklarına ilişkin kabulüne katılmamaktayız. Şöyle ki; öncelikle oluşa uygun olduğu değerlendirilen ve kabul edilen bilirkişi raporunda sanık ...'ın somut bir veriye dayanmaksızın sadece şirket yetkilisi olmakla tali kusurlu bulunduğu,  bunun yanında sanık ...'ın ise kusursuz olduğu belirtilmiştir. Sadece bu sonuç değerlendirme bakımından bile rapor ile dairemizin sayın çoğunluğunun kabulü arasında çelişki bulunmaktadır.

Sanık ...'ın sorumluluğuna gidilebilmesi bakımından mahkemece bir takım araştırmaların yapılması gerektiği kanaatindeyim. Buna göre özellikle sanığın sorumlu olduğu mahal ve araçların olay tarihine yakın zaman diliminde benzer nitelikte bir kazaya karışıp karışmadıkları ile araçlara yakıt alınması hususunda nasıl bir düzenleme ve uygulama bulunduğunun araştırılmasından sonra anılan şirketin araçlarının benzer kazalarının bulunup bulunmadığını ve sanığın solvent-yağ karışımı yakıtın alınması noktasında şoförlere doğrudan veya veya dolaylı bir talimatının yahut telkinin belirlenmesinden sonra kaza ile illiyet bağına ilişkin kusur durumu bakımından mahkemece yeniden değerlendirme yapılması gerektiğini düşünmekteyim.

Sanık ...'ın dairemizin sayın çoğunluğu tarafından oluşa uygun olduğu belirtilen 17.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda kusurunun bulunmadığı mütalaa  edilmesine rağmen somut bir veriye dayanmaksızın aracın yakıt tedarikinin olay sırasında aracı kullanan ve kazada ölen sanığın oğlu Ali ile birlikte gerçekleştirildiği, birlikte sorumluluk aldıkları ve bu sebeple bu sanığın da kusurunun bulunduğu yönündeki kabul ve değerlendirmeye de katılmamaktayız. Bu sanık bakımından da mahkemece kazaya karışan aracın sevk ve idaresindeki etkisi, araca yakıt tedarikindeki takdir yetkisi araştırılarak kazanın oluşumunda etken olan solvent-yağ karışımı yakıtının alınmasına katkısı bulunup bulunmadığının araştırılması ve bulunacak bilgi ve belgelere göre sorumluluk durumunun değerlendirilmesi gerektiği kanaatindeyim.

Yukarıda izah edilen sebeplerle sayın çoğunluğun sanıklar ... ve ... hakkındaki suçun doğrudan sübut bulduğu yönündeki görüşüne katılmıyor, yerel mahkeme hükmünün eksik hususların araştırılması gerektiğinden bahisle ve farklı gerekçe ile bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/27350, Karar No: 2020/1885, Tarih: 06.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27350 E.  ,  2020/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı üniversite harçtan muaf olmasına rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine “Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 300,80 TL harcın talep halinde davacıya iadesine” rakam ve sözcüklerinin yazılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2080, Karar No: 2018/15880, Tarih: 18.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/2080 E.  ,  2018/15880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.09.2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar, paydaşı oldukları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ve ... parsel sayılı taşınmazların davalı kardeşleri tarafından kullanılmasından dolayı kendilerinin faydalanamadıklarını ileri sürerek paya vaki elatmalarının önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... ve .., taşınmalardaki paylarını devrettiklerini, çiftçilikle uğraşmadıklarını belirterek, davalı ... ise kendi payını kullandığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazlarda davacıların kullanımının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu ... parsel sayılı taşınmazda davacılar ile birlikte davalıların tümünün de paydaş oldukları, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ve ... parsel sayılı taşınmazlarda ise davalılardan ... ve ...'in hissesinin bulunmadığı, diğer davalılar ile davacıların paydaş oldukları, çekişmeli taşınmazlarda dava dışı bir çok kişinin de payının bulunduğu, davacıların 17.01.2013 tarihinde dava konusu taşınmazların kullanımı ile ilgili davalılara ihtarname gönderdikleri kayden sabittir.

Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir.

Bilindiği üzere 4721 s. Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237., Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.), Tapu Kanunu'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya ortaklığın satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "ahde vefa" kuralının yanında TMK'nin 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olaya gelince; Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Şöyle ki, çekişmeli taşınmazların başında keşif yapılarak hangi davalının nereyi kullandığı tespit edilmediği gibi davacıların kullanabileceği çekişmesiz kısımlar olup olmadığı da saptanmamıştır.

Hal böyle olunca; tarafların bildirdikleri delillerin eksiksiz toplanması, her bir taşınmaz başında keşif yapılarak dinlenmeyen davacı tanıklarının dinlenmesi, davalıların kullandığı kısımlar tespit edilerek krokiye yansıtılması, intifadan men şartının yerine getirilip getirilmediğinin değerlendirilmesi ve yine davacıların çekişmesiz olarak kullanabilecekleri alanlar bulunup bulunmadığının saptanması gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Hal böyle olunca; tarafların bildirdikleri delillerin eksiksiz toplanması, her bir taşınmaz başında keşif yapılarak dinlenmeyen davacı tanıklarının dinlenmesi, davalıların kullandığı kısımlar tespit edilerek krokiye yansıtılması, intifadan men şartının yerine getirilip getirilmediğinin değerlendirilmesi ve yine davacıların çekişmesiz olarak kullanabilecekleri alanlar bulunup bulunmadığının saptanması gerekirken, noksan soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.630,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalılara verilmesine, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyize edene iadesine, 18.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9788, Karar No: 2021/10209, Tarih: 28.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/9788 E.  ,  2021/10209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba tarafından açılan çocukla kişisel ilişki kurulması istemli davada, ilk derece mahkemesince verilen 29.04.2018 tarih 2018/1006 E. 2021/348 K. sayılı karar süresi içerisinde davalı anne tarafından istinaf edilmiştir. Davalı anne tarafından verilen istinaf dilekçesinde, diğer istinaf sebeplerinin yanında, ilk derece mahkemesince verilen “baba ile müşterek çocuğun eğitimi ve sağlığı konusunda bulunduğu okul ya da sağlık kuruluşu binasında idarenin belirleyeceği uygun yer ve süre içerisinde kişisel ilişki kurma kapsamında bilgi edinme ve ziyaret hakkı verilmesine” ilişkin hüküm, istinafa konu edilmesine rağmen, bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde bu hususun istinaf edilmediğinden kesinleştiği belirtilmiştir. İstinafa konu edilen bu husus yönünden, bölge adliye mahkemesince yeterli incelemenin yaplımamasi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 28.12.2021 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/6706, Karar No: 2023/11745, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6706 E.  ,  2023/11745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/438 Esas, 2023/669 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/578 Esas, 2021/336 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, ... Mahallesi 544 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun Kanun ve içtihatlara uygun olmadığını, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, emlak değerleri karşılaştırmasının usule uygun olmadığını ileri sürerek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazın konum ve niteliğine göre belirlenen bedelin adil ve hakkaniyete uygun olduğu, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında belirlenen bedelin çok üzerinde bir bedel belirlendiğini, dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde olduğundan arsa olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan emsalin uygun olmadığını, emsal değerlendirilmesinin yetersiz olduğunu, bilirkişi raporlarına itirazların dikkate alınmadığını, belirlenen bedelin yüksek olduğunu bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, ... Mahallesi 544 ada 3 parsel sayılı parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5918, Karar No: 2013/23311, Tarih: 19.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5918 E.  ,  2013/23311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/12/2012 tarih ve 2011/144-2012/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 26.08.2009 tarihli mali hak devrine ilişkin sözleşme ile davalı eser sahibince 5 yıl süre ile "...ile ...", "Refakatçi" ve "İki Genç Kızın Romanı" isimli eserlerin mali haklarının müvekkiline münhasıran devredildiğini, ancak davalı tarafça 28.07.2011 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshedildiğini, fesih niteliği itibariyle cayma hakkı olarak kabul edilse bile cayma hakkının usulüne uygun olarak yapılmadığını, davalı tarafın başka bir yayınevi ile anlaşarak sözleşmeye konu kitapları bu yayınevinden bastırmaya çalıştığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı tarafından haksız olarak kullanılan cayma hakkı kapsamında feshin geçersizliğini, hukuka aykırı olarak yapılan fesih sebebiyle davalı tarafa başlangıçta ödenen 100.000.00 TL avans bedelinden davalı hakedişlerinin mahsubundan sonra kalan 41.601,00 TL avans bedelinin fesih tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, ayrıca 1.000,00 TL. maddi ve 1.000,00 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince okurlarından eserlerini piyasada ve D&R kitapçılarında bulamadıklarına dair aldığı şikayetler nedeniyle, davacı tarafa gönderilen ihtarnamelerin cevapsız kalması sonucu sözleşmenin feshinin zorunlu hale geldiğini, davacı tarafın satış ve dağıtım konusundaki ihmalleri nedeniyle müvekkilinin elde etmesi muhtemel telif bedellerinden mahrum kaldığını, kitapların dağıtım ve tanıtımı konusundaki aksaklıkların giderilmediğini, müvekkilince sözleşmeye konu eserlerin başka bir yayınevi tarafından basılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.