muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/11984, Karar No: 2019/7433, Tarih: 16.04.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/11984 E.  ,  2019/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında davacı payına takdir edilen bedelin artırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imar uygulaması sırasında davacı payına takdir edilen bedelin artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu ... İlçesi, .... Mahallesi 112938 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu .... Mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Buna rağmen hükme esas olan bilirkişi raporunda emsal incelemesi yapılmadan dava tarihine göre belirlenen m² bedelinin TEFE, döviz, asgari ücret vs ortalaması alınmak suretiyle belirlendiğinden hükme esas alınan bilirkişi raporu geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-6100 sayılı HMK'nun 177 ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 06.05.2016 gün ve 2015/1 Esas 2016/1 karar sayılı kararına göre bozmadan sonra ıslah suretiyle talep sonucunun arttırılması mümkün değildir. Fazlaya dair hakların ek dava açılmak suretiyle istenmesi gerekir.

2-6100 sayılı HMK'nun 177 ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 06.05.2016 gün ve 2015/1 Esas 2016/1 karar sayılı kararına göre bozmadan sonra ıslah suretiyle talep sonucunun arttırılması mümkün değildir. Fazlaya dair hakların ek dava açılmak suretiyle istenmesi gerekir.

Bu itibarla dava dilekçesi ile talep edilen miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, bozma sonrası yapılan ıslah dilekçesindeki talep nazara alınarak fazlaya karar verilmesi,

3-20.08.2016 tarihinde kabul edilerek 07.09.2016 gün 29824 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6745 sayılı Kanunun 35.maddesi ile 2942 sayılı Yasaya eklenen geçici 12.maddesinin 2. fıkrası ile getirilen;

Bu Kanunun geçici 6. Maddesinin üçüncü, yedinci, sekizinci ve onbirinci fıkra hükümleri, bu madde kapsamındaki davalar ve icra taipleri için de uygulanır. Devam eden dava ve icra takipleri ise, bu madde hükümlerine göre sonuçlandırılır." hükmü uyarınca harcın ve vekalet ücretinin maktu olarak hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40062, Karar No: 2017/20409, Tarih: 04.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40062 E.  ,  2017/20409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, yıllık izin alacağı ile ilgili açmış olduğu 08.11.2012 tarih 2011/353 esas sayılı davanın sonuçlandığını, bilirkişi raporuna göre bakiye alacağının bulunduğunu öne sürerek bakiye yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, mahkemenin 08.11.2012 tarih 2011/353 esas ve 2012/632 karar sayılı dava dosyasında hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, ''Davacının işe başladığı 25.05.1989 tarihinden daimi kadroya alındığı 2001 yılına kadar süren çalışmasının nitelendirilmesinin doğru bir şekilde yapılması ve bundan sonra davacının tüm çalışma süresine göre varsa yılık izin ücreti alacağının olup olmadığının ve miktarının doğru bir şekilde belirlenmesi'' gerektiği gerekçesiyle yapılan bozmaya uyularak, bozmadan sonra İl Özel İdaresinin devredildiği gerekçesiyle Büyükşehir Belediyesi davaya dahil edilerek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir Belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile Büyükşehir Belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, Mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile 14.10.2009 tarihinde yargılama aşamasında kapatılan il özel idaresinden emekli olan davacının dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenmeli, Kahramanmaraş Büyükşehir belediyesine husumetin doğru yöneltilip yöneltilmediği, taraf teşkilinin doğru sağlanıp sağlanmadığı netleştirilmeli, buna göre yargılama yapılarak hüküm kurulmalıdır.

3-Kabule göre, taraflar arasındaki bir başka uyuşmazlık davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Öncelikle davacının sendika üyelik başlangıç tarihi dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Bu husus netleştirildikten sonra, davacının 1999 yılına kadar mevcut kıdem süresi tespit edilmeli, 1999 yılında kullanması gereken izin bu hizmet süresine göre sendikaya üyelik durumu dikkate alınarak toplu iş sözleşmesine ya da yasal mevzuata göre belirlenmeli, bundan sonra davacının mevsimlik işçi olarak işe başladığı tarihten kadroya geçirildiği tarihe kadar olan toplam hizmet süresi dikkate alınarak ve sendikaya üyelik durumu dikkate alınarak toplu iş sözleşmesine ya da yasal mevzuata göre 2001-2009 arası hak kazandığı yıllık izin süreleri belirlenerek, davacının itirazı bulunmadığı anlaşıldığından son günlük brüt ücret 63,62 TL üzerinden ve 238 gün yıllık izin kullandığı kabulüne göre yıllık izin alacağı hesaplanmalı, hesaplanan miktardan ek dava ile hüküm altına alınan 100,00 TL mahsup edildikten sonra usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bakiye yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4843, Karar No: 2024/16604, Tarih: 18.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4843 E.  ,  2024/16604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/197 E., 2016/17 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının sanık müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.08.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan

kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8673, Karar No: 2012/27900, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8673 E.  ,  2012/27900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal ... genel tatil ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... yerinde fazla çalışma yapmasına ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ve hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, bu nedenle ... sözleşmesini haklı sebebe dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, Temmuz-Nisan yaz aylarında süt rekoltesinin düşmesi sebebiyle davacının işe geç gelip erken gidildiğini, buna rağmen fazla ücret ödendiğini, ulusal ... genel tatil günlerinde ... yerinde çalışmadığını, bu nedenle davacı işçi tarafından gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayanmadığını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ve ulusal ... genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı ve hak kazandığı bu ücretlerin ödendiğine ilişkin davalı işverenin delil ibraz etmediği, ... sözleşmesinin davacı tarafından haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda ... yeri kayıtları, özellikle ... yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, ... yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun ./..

dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacı süt toplama işçisi olarak çalışmaktadır. Davacı tanıkları ... ve ... davacının fazla çalışma iddiasını doğrulamakla birlikte yaz aylarında süt verimi azaldığı için işe başlama ve işten çıkış saatlerini değiştiğini, kış aylarına oranla daha az çalışıldığını beyan etmişlerdir. Bu durumda mahkemenin yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının haftada altı gün 05:00-19:00 saatleri arasında çalıştığı yönündeki kabulü hatalıdır.

Somut olayda, davacı süt toplama işçisi olarak çalışmaktadır. Davacı tanıkları ... ve ... davacının fazla çalışma iddiasını doğrulamakla birlikte yaz aylarında süt verimi azaldığı için işe başlama ve işten çıkış saatlerini değiştiğini, kış aylarına oranla daha az çalışıldığını beyan etmişlerdir. Bu durumda mahkemenin yaz-kış ayrımı yapılmaksızın, davacının haftada altı gün 05:00-19:00 saatleri arasında çalıştığı yönündeki kabulü hatalıdır.

Mahkemece, öncelikle tanıklar yeniden dinlenerek, ... yerinde yaz ve kış aylarında hangi saatler arasında çalışma gerçekleştirildiği tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli ve bilirkişiden denetime elverişli şekilde rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16846, Karar No: 2014/12846, Tarih: 13.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16846 E.  ,  2014/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2008/411-2013/200

Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat C. G.. tarafından, davalı Y.. G.. aleyhine 22/10/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı idare, davalının fiili ile yaralanan dava dışı polis memuruna 2330 sayılı Yasa gereğince ödediği tazminatın rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının bizzat polis memuruna yönelik kemik kırığı oluşturacak kasıtlı bir eyleminin olmadığı, ceza davasında davalının kasten yaralama suçundan beraat ettiği, yalnızca görevli memura direnme suçundan ceza aldığı, polis memurunun yaralanmasıyla davalının eylemi arasında nedensellik bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu olay nedeniyle davalı hakkında kamu davası açılıp, yargılama sonunda davalının kasten yaralama suçundan kasıt yokluğu nedeniyle beraatine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Gerek ceza dosyası gerekse eldeki dava dosyasında bulunan belgelerden ise, davalının göz altına alınırken direnmesi sonucu yere düşen polis memurunun ayak bileğinin kırıldığı açıkça anlaşılmaktadır.

Şu hale göre, dava dışı kamu görevlisinin davalının aktif direnme eylemi sırasında yaralandığı sabittir. Bu nedenle 2330 sayılı Yasa'ya göre rücunun kapsamı belirlenerek davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Karar, bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 13/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30283, Karar No: 2019/3345, Tarih: 12.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/30283 E.  ,  2019/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait ayakkabı üretim fabrikasında 5 yıl süreyle usta olarak kesintisiz olarak çalıştığı, davacının iş akdinin herhangi bir somut gerekçe gösterilmeksizin davalı tarafından tek taraflı feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirkette usta olarak çalıştığını, SGK kayıtlarından çalışmasının ve işe giriş tarihinin görüleceğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, davacının fazla mesai alacağı bulunmadığını, imzalı bordrolarla da bu durumun sabit olduğunu, haftasonu çalışmalarının bulunmadığını, davacının hak kazandığı ücretlerini aldığını ve bordroları imzaladığını, iş akdinin istifa ile sona erdirilmesi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığını, tüm yıllık izinlerini kullandığını,taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının istifa ettiği ispatlanamadığı gibi davalı tarafca da feshin haklı olduğu ispatlanamadığı, davacı tarafca ispatlanan ve ödenmeyen fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin parça başına iş yaptığı taraflar arasında ihtilafsızdır. Bu çalışma sistemine göre çalışan işçilerin fazla çalışma ücret alacağının Dairemizin yukarıda açıklanan ilke kararı doğrultusunda sadece %50 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken %150 zamlı kısmının hesaplanarak hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Hükmedilen tazminat ve ücret alacaklarının net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.