muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17341, Karar No: 2014/1234, Tarih: 29.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17341 E.  ,  2014/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş İş Mahkemesi

Tarihi : 22/01/2013

Numarası : 2010/458-2013/34

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, davacının davacı işverene ait iş yerinde 2000 yılından 09.08.2007 tarihine kadar çalıştığını iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müşterilerden tahsil ettiği paraları işverene vermediğini bu durumun ortaya çıkması üzerine kendi isteği üzerine iş yerinden ayrıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalıların davalının iş akdini önceden önel vermek suretiyle ve haklı sebeple feshettiği hususunu ispatlayamadığı kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı talepleri

İle diğer işçilik alacakları taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Somut olayda, davalı işverence davacının iş akdi haklı nedenle feshedildiği ileri sürülerek işyeri müşterisi tarafından tutulan tutanak ibraz etmiştir. Bu tutanakta müşteriye ait iş yerine cam taktırıldığını parasının da davacıya verildiği ancak bu paranın işverene ödenmediği bu durumun müşteri den cam parasının istenmesi üzerine ortaya çıktığı belirtilmiştir. İşyeri sahibinin mahkemeye çağrılmış beyanında kaşenin kendisine ait olduğunu imzanın kendisine ait olmadığını imzanın kardeşine ait olabileceğini bildirdiği görülmüştür. Bu durumda yapılacak iş, müşterinin kardeşinin kimlik bilgileri tespit edilerek olayın doğru olup olmadığının ortaya çıkarmak, olayın doğru olduğunun anlaşılması halinde ise bu olaydan işverenin haberdar olduğu tarih tespit edilerek hak düşürücü süre değerlendirilerek çıkacak sonuca göre karar verilmektir. Mahkemece eksik inceleme ve değerlendirmeyle karar verilmiş olması hatalıdır.

Kabule göre de, ret edilen bölümde davalı aleyhine iki defa vekâlet ücreti verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/697, Karar No: 2016/130, Tarih: 15.03.2016

**Ceza Genel Kurulu         2015/697 E.  ,  2016/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 2. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Temyiz Edenler : Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili

Hakaret suçundan sanığın beraatına ilişkin, (kapatılan) Kadıköy 5. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 07.10.2009 gün ve 49-563 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 04.11.2013 gün ve 1526-25279 sayı ile;

“Hükümden sonra, 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 37. Sulh Ceza Mahkemesi ise 25.03.2014 gün ve 1407-183 sayı ile;

“...4 Temmuz 2008 tarihli, 24 Eylül 2008 tarihli, 7 Ekim 2008 tarihli yazılar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; yazının genel olarak eleştiri niteliğinde bir yazı olduğu, haber verme ve eleştiri hakkının sınırları içinde kaldığı, eleştirinin doğal sertliğinin dışında katılanı gülünç duruma sokan ya da katılana açıkça hakaret içeren bir yargı içermediğinden ve özellikle 7 Ekim 2008 tarihli yazıda sanığın kullanmış olduğu ifadeler ve sonuç kısmında belirttiği 'bu güne kadar sizlerde olmayan spor ahlakını bari bir yerden öğrenin de çocuklarınıza öğretin, ayıptır ulan’ şeklindeki ifade yazının bütünü değerlendirildiğinde genel bir eleştiri niteliğinde olup direkt olarak belirli bir kişiye yönelik olmadığından; sanığın yasal unsurlarının oluşmaması sebebiyle atılı suçtan beratına karar verildiği, beraat kararının 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca düzenlenen kovuşturmanın ertelenmesi kararına göre sanık lehine olduğu” gerekçesiyle direnerek önceki hükmünde olduğu gibi sanığın beraatına karar vermiştir.

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2015 gün ve 187786 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Bu hükmün de Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2015 gün ve 187786 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilmesinin isabetli olup olmadığının tespitine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, direnme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığı hususunun ön sorun olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosyada; sanığın beraatine ilişkin verilen ilk hüküm Özel Dairece, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu belirtilerek bozulmuş, yerel mahkemece önceki kararda yer almayan "4 Temmuz 2008 tarihli, 24 Eylül 2008 tarihli, 7 Ekim 2008 tarihli yazılar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; yazının genel olarak eleştiri niteliğinde bir yazı olduğu, haber verme ve eleştiri hakkının sınırları içinde kaldığı, eleştirinin doğal sertliğinin dışında katılanı gülünç duruma sokan ya da katılana açıkça hakaret içeren bir yargı içermediğinden ve özellikle 7 Ekim 2008 tarihli yazıda sanığın kullanmış olduğu ifadeler ve sonuç kısmında belirttiği 'bu güne kadar sizlerde olmayan spor ahlakını bari bir yerden öğrenin de çocuklarınıza öğretin, ayıptır ulan’ şeklindeki ifade yazının bütünü değerlendirildiğinde genel bir eleştiri niteliğinde olup direkt olarak belirli bir kişiye yönelik olmadığından; sanığın yasal unsurlarının oluşmaması sebebiyle atılı suçtan beratına karar verildiği, beraat kararının 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca düzenlenen kovuşturmanın ertelenmesi kararına göre sanık lehine olduğu" şeklindeki yeni ve değişik gerekçeyle direnme kararı verilmiştir.

İlk hükümde yer almayan bu yeni ve değişik gerekçe Özel Dairece denetlenmemiş olup, Özel Daire denetiminden geçmemiş olan bir konunun ilk kez Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanuni imkân bulunmamaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

İstanbul Anadolu 37. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 25.03.2014 gün ve 1407-183 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2513, Karar No: 2023/5650, Tarih: 26.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2513 E.  ,  2023/5650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/366 E., 2022/523 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/1247 Esas, 2015/1196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık ve vasisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 11.09.2019 tarihli ve 2019/7035 Esas, 2019/15626 Karar sayılı ilâmı ile;

a) Adlî tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının olaydan en az altı ay sonra değerlendirilmesinin gerektiği gözetilmeden, olayın üzerinden belirtilen süre geçmeden düzenlenen adlî rapor hükme esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b) Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı davranılması,

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2019/366 Esas, 2022/523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname ile sanığın bozmaya karşı diyeceklerinin esas mahkemede sorulmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 196 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı hareket edildiğinden bahisle hükmün bozulması görüşü ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, sanığın ceza ehliyetine ilişkin raporun yetersiz olduğuna, adil yargılanma ve savunma hakkının ihlal edildiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve mağdurun aynı cezaevinde hükümlü olarak bulundukları, olay günü sanığın meyve bıçağı ile mağdura saldırarak yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, cezaevi personeli tarafından tutulan olay tutanağı, nüfus ve adlî sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Bozma ilâmı sonrası İstanbul Adlî Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 18.12.2019 tarihli adlî muayene raporu ile mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Sanığın ceza sorumluluğunun tespiti yönünden ... Prof. Dr. ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 16.11.2022 tarihli sağlık kurulu raporu ile sanığın yargılama konusu suç yönünden ceza sorumluluğunun tam olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek, bozma gereklerinin yerine getirildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin; eksik incelemeye, sanığın ceza ehliyetine ilişkin raporun yetersiz olduğuna, adil yargılanma ve savunma hakkının ihlal edildiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

1. Dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın ceza ehliyetine ilişkin raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2021 tarihli ve 2018/1-571 Esas - 2021/588 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığa isnat edilen 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle sanığın bozmaya karşı diyeceklerinin esas mahkemece sorulması ve belirtilen maddeler gereğince ek savunmasının yargılamayı yapan mahkemece bizzat alınması gerektiği gözetilmeyerek, talimatla savunmasının ve ek savunmasının aldırılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi kısmen yerinde görüldüğünden ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2022 tarihli ve 2019/366 Esas, 2022/523 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20549, Karar No: 2018/11469, Tarih: 24.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2015/20549 E.  ,  2018/11469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 38 parselin tarafların murisi Hüseyin Köse adına kayıtlı iken hali hazırda intikal gördüğünü ve bu parsele ilişkin ortaklığın giderilmesi davası açıldığını, dava konusu taşınmaz üzerindeki 1 adet yeni yapı ev, ahır, bahçe duvarı, bahçe kapısı, tavuk kümesi, eski eve giden kalorifer tesisat, vb. müştemilatların davacı tarafından inşa edildiğini ve davacıya ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalılar vekili; tarafların kardeş olduğunu, dava konusu edilen muhdesatların muris Hüseyin Köse’den kaldığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; inşaat mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan 30/12/2014 tarihli raporda, demir profil destekli kısmen saçlarla kaplı, kısmen ahşap olan yarı açık alan şeklinde tarif edilip 8.160,00 TL değer biçilen yapının davacı tarafından yaptırıldığı, keşif esnasında davacı ve tanıklarca ahır olarak ifade edilen yapının rapordaki demir profil destekli yarı açık alan olarak nitelendirilen yapıyı işaret ettiği, diğer yapıların muris zamanında mevcut olup davacının bu yapılara ilişkin iyileştirmeler yaptığını keşif mahallinde beyan ettiği, söz konusu iyileştirmelerin ancak varsa koşulları sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre açılacak alacak davasına konu olabileceği, yapıların temel dahil bütünüyle davacı yanca yapılmadığı kendi ikrarı ile de sabit olduğundan aidiyet davasına konu olamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile inşaat mühendisi bilirkişinin 30.12.2014 tarihli raporunda, demir profil destekli kısmen saçlarla kaplı, kısmen ahşap olan yarı açık alan şeklinde tarif edilip 8.160 TL değer biçilen yapının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; Muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Dava; Muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1) Mahkemenin hükmünde “inşaat mühendisi bilirkişinin 30.12.2014 tarihli raporunda, demir profil destekli kısmen saçlarla kaplı, kısmen ahşap olan yarı açık alan şeklinde tarif edilip 8.160 TL değer biçilen yapının davacıya ait olduğunun tespitine” denilmiştir. Atıfta bulunulan bilirkişi raporları hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; inşaat bilirkişi raporu incelendiğinde; raporda keşif mahallinde çekilmiş ve numaralandırılmış resimler mevcut olup hangi resmin hangi yapıya ait olduğu ayrıntılı bir şekilde gösterilmeden taşınmaz üzerinde 1 adet yeni yapı ev, ahır, bahçe duvarları, bahçe kapısı, tavuk kümesi, eski eve giden kalorifer tesisatının bulunduğu, bu muhdesatların kullanım halinde olduğu, değerlerinin ayrıntılı olarak gösterildiği, muhdesatların murisin ölümünden sonra mı yoksa önce mi yapıldığı hususunun ancak tanık beyanlarıyla tespit edilebileceği belirtilmiş ancak mahkemenin hüküm kısmında belirtmiş olduğu demir profil destekli kısmen saçlarla kaplı, kısmen ahşap olan yarı açık alan şeklinde tarif edilip 8.160 TL değer biçilen yapının numaralandırılan resimlerden hangisi olduğu tam olarak anlaşılamamıştır. Yine Fen bilirkişi raporu da incelendiğinde; dava konusu yapılar krokide gösterilmişse de hangi yapının ne nitelikte ve nerede olduğu harflendirilmemiş ve isimlendirilmemiştir. O halde Mahkemece yapılması gereken iş; mahallinde yeniden uzman bilirkişilerle keşfe gidilerek, mümkünse keşif mahallinde taraflarca bildirilen tanıklar dinlenilmek suretiyle muhdesatların hangi tarihte, kim tarafından, ne şekilde yapıldığının tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve yine uzman bilirkişilerin hazırlayacakları raporların içeriğinde taşınmaz üzerindeki hangi muhdesatın nerede olduğu, hangilerinin dava konusu olduğu ayrıntılı bir şekilde harflendirilmek ve isimlendirilmek suretiyle belirlenmesi ve krokisine işaret ettirilmesi gerekirken, hüküm kurmaya elverişsiz bilirkişi raporlarıyla, tanık dinlenmeden karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2) Yargıtay ve Dairemizin uygulamalarına, muhdesat tespiti davalarında, taşınmaz üzerindeki muhdesat niteliğindeki yapı ve ağaçların kim ya da kimler tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin araştırma ve inceleme yapılıp hüküm kurulmasına, söz konusu muhdesat bedellerinin belirlenmesinin tespit davasında mümkün bulunmamasına, değer belirlenmenin eda davası niteliğindeki ortaklığın giderilmesi davasında yapılabileceğine göre, Mahkemece hüküm kısmında “...8160TL değer biçilen yapının davacıya ait olduğunun tespitine” denilmek suretiyle değer belirtilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4125, Karar No: 2016/3988, Tarih: 11.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/4125 E.  ,  2016/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... çalışma alanında bulunan 461 ada 128 parsel sayılı 1.545.19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve üzerindeki meyve ağaçlarının (... Kızı) ...'in kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., baba isminin “...” olduğu halde “...” olarak yazılmasının ve kendi isminin ise “...” olduğu halde yalnızca “...” yazılmasının hatalı olduğu iddiasına dayanarak Tapu Müdürlüğü aleyhine dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 461 ada 128 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydındaki muhtesat bilgileri hanesinde yazılı “... kızı ... şeklindeki kaydın iptali ile nüfus kayıtlarına uygun olarak "... kızı ..." olarak düzeltilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, nüfus kayıtlarına göre taşınmazın beyanlar hanesine kullanıcının baba adının “Mehmet Yılmaz" kullanıcının isminin ise “...” yazılması gerekirken baba adının '‘Durmuş”, davacının adının ise sadece "Zeynep” olarak yazılmasının yanlış olduğu gerekçesiyle davasının kabulüne karar verilmiş ise de; vanlan sonuç dosya kapsamına uygun değildir. Hemen belirtmek gerekir ki, kullanım kadastrosuna itiraz niteliğindeki davaların tespit maliki 'ye yöneltilerek açılması zorunludur. Dava başlangıçta, Tapu Müdürlüğü aleyhine açılmış ise de, dava dilekçesindeki anlatım ve istemden asıl dava edilmek istenenin olduğu kuşkusuzdur. Davacının, yerine Tapu Müdürlüğünü hasım göstermesi şeklindeki yanılgısı, temsilcide hata niteliğindedir. Temsilcide hata halinde, davanın husumet nedeniyle reddedilmeyip doğru hasma dava dilekçesi tebliğ edilerek taraf teşkilinin sağlanabileceği, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarından olduğu gibi, 6100 sayılı HMK'nın, "Tarafta İradi Değişiklik” başlığını taşıyan 124. maddesi ile de temsilcide yanılgı hali yasal düzenleme kapsamına alınmıştır. Hal böyle olunca; davanın tespit maliki 'ye yönlendirilmesi için davacı tarafa olanak verilmesi, yasal hasım durumunda bulunan davaya dahil edilerek dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmesi, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması gerekirken, mahkemece yöntemince taraf teşkili sağlanmadan uyuşmazlığın esasına girilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Davalı ... Müdürlüğüne izafeten vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.