muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/322, Karar No: 2011/6387, Tarih: 24.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7988, Karar No: 2012/1693, Tarih: 01.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/7988 E.  ,  2012/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı ...nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kitaplar, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138. maddesiyle değişik 71. maddesinin 1. fıkrasının 1. bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanun, 5237 sayılı ...nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, 01.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16383, Karar No: 2017/8745, Tarih: 11.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/16383 E.  ,  2017/8745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda .....Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 40 parsel sayılı 2.724,29 metrekare, 106 ada 43 parsel sayılı 451,60 metrekare, 107 ada 1 parsel sayılı 926,42 metrekare, 107 ada 19 parsel sayılı 2.854,03 metrekare, 107 ada 22 parsel sayılı 1.595,64 metrekare, 108 ada 1 parsel sayılı 77,46 metrekare, 108 ada 6 parsel sayılı 139,32 metrekare, 108 ada 36 parsel sayılı 233,34 metrekare, 108 ada 57 parsel sayılı 62,84 metrekare, 109 ada 18 parsel sayılı 23,98 metrekare, 109 ada 36 parsel sayılı 2.297,57 metrekare, 109 ada 57 parsel sayılı 90,77 metrekare, 115 ada 3 parsel sayılı 45,01 metrekare, 118 ada 13 parsel sayılı 2.206,00 metrekare ve 378 ada 1 parsel sayılı 1.965,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle..... ....adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, tapu kayıtları, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların davacı ...’in babası ....’den geldiği, ....’nin ölümü ile taşınmazları Narin’in, eşi..... ile birlikte kullandığı,.....’in içgüvey olarak davacının köyüne geldiği kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle,..... ....adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., 01.03.1952 tarih 39 ila 75 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayanarak, dava konusu taşınmazların babası Ali’ye ait olduğunu, babası Ali’nin taşınmazları ... isimli bir kişiye sattığını, kendisinin de ondan satın aldığını, her ne kadar taşınmazlar eşi..... ....adına tespit ve tescil edilmiş ise de, eşinin iç güveysi olarak köylerine geldiğini iddia ederek, taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır. Davacının, davalı ... haricindeki çocukları ve torunları (Bahri haricindeki..... mirasçıları) olan davalılar davayı kabul etmiş, davalı ... ise Mart 1952 tarih 2 ila 38 sıra numaralı tapu kayıtlarına dayanarak, dava konusu taşınmazların dedeleri ....’den geldiğini (annesi Narin’in babası), Ali’nin tapuda kayıtlı bulunan bu taşınmazların yarısını babası..... ’a, diğer yarısını ise annesi ...’a verdiğini savunmuştur. Davalı ...’nin dayandığı Mart 1952 tarih 2 ila 38 sıra numaralı tapu kayıtlarının iktisap sebebi incelendiğinde; 2/18 pay maliki ...’un 1 payını, kendisine ölünceye kadar bakması şartıyla ....oğlu..... ....’a (mahallinde dinlenen yerel bilirkişiler ve davacı tanıklarının beyanlarına göre tapu kayıt maliki..... ....’un önceki soyadının .... olduğu belirtildi), 1 payını da ...’a temlik ettiği, davacı ...’in dayandığı tapu kayıtlarının ise, davalı ...’nin dayandığı kayıtların tedavülü niteliğinde olduğu ve Yunus hisselerinin aynı tarih 39 ila 75 sıra numaralı işlemlerle Narin’e satıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece tarafların dayandığı, aynı kökten gelen tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilip mahallinde keşif yapılarak uygulanmamış, kayıtların başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği de araştırılmamıştır. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için; tarafların dayandığı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte Tapu Müdürlüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığı'ndan getirtilerek dosya içerisine alınmalı, söz konusu kayıtların dava dışı başka parsellere revizyon görüp görmediği Tapu Müdürlüğünden sorulmalı, dava konusu taşınmazlara komşu tüm taşınmazların kadastro tespit tutanakları ile varsa tespite esas dayanak kayıtları getirtilmeli, akabinde dava konusu taşınmazları iyi bilen, davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve teknik bilirkişi huzuruyla mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır

. Yapılacak keşifte, tarafların dayandığı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile okunup kayıtta yazılı hudutlar yerel bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmeli, gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaretlettirilmeli, tapu kayıtlarının kapsamının belirlenmesinde komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmalı, tapu kayıtlarının kapsamı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tespit edilmelidir. Taşınmazların kayıtların kapsamlarında kalması halinde..... ve Narin'e ait payların durumları ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3665, Karar No: 2012/7877, Tarih: 03.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/3665 E.  ,  2012/7877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :502-47

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 96,64-TL'lik ödeme emrinin iptaline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; 15.02.2011 günlü karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı "Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun" ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540 -TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının tespitinde alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda, yerel mahkemece, hüküm altına alınan 96,64-TL, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 03.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/94, Karar No: 2014/383, Tarih: 30.01.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/94 E.  ,  2014/383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1/B - 2013/401998

MAHKEMESİ : Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/05/2012, 2010/140 (E) ve 2012/177 (K)

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kimseyi öldürme, bu suça yardım, kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit

Sanık E.. A.. hakkında; mağdur Ali'yi kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur Recep’i nitelikli kasten yaralama, maktul Osman'ı kasten öldürmeye yardım, sanık L.. A.. hakkında mağdurlar M. Fatih ve Arif'i silahla tehdit ve maktul Osman’ı kasten öldürmeye yardım, sanık R.. D.. hakkında maktül O. K.'yı kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1- Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, sanık Erhan’ın av tüfeği ile mağdur Ali’ye üç el ateş ederek, mağduru uyluk, karın ve lomber bölgelerinden isabetle büyük damarlarda, kolon ve jejenumda yaralanmaya yol açacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, üst sınırdan ceza tayini yerine 13 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, bu suç bakımından aleyhe temyiz bulunmadığı için bozma sebebi sayılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık E.. A..’in mağdurlar Ali'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçu ve mağdur Recep'e yönelik eylemi ile sanık L.. A..'in mağdurlar M. Fatih ve Arif'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Erhan'ın mağdur Ali'yi öldürmeye teşebbüs suçunun niteliği tayin, takdire ve sanık Erhan'ın mağdur Ali'ye yönelik suçu bakımından tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen kabul kısmen reddedilmiş, sanık R.. D..'in maktül Osman'ı kasten öldürme suçu bakımından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Erhan müdafiinin Ali’ye yönelik suçu bakımından vasfa ilişen, sanık Levent müdafiinin haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık E.. A.. hakkında mağdur Ali'yi kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık R.. D.. hakkında maktul O. K.'yı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık E.. A.. hakkında mağdur Recep'i nitelikli kasten yaralama, sanık L.. A.. hakkında mağdurlar M.Fatih ve Arif'i silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

A) Sanık E.. A.. hakkında mağdur Ali'yi kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık R.. D.. hakkında maktul O. K.'yı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık E.. A.. hakkında mağdur Recep'i nitelikli kasten yaralama, sanık L.. A.. hakkında mağdurlar M.Fatih ve Arif'i silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; olay günü sanıkların işlettikleri gazinoda sanık Erhan ile gazinoya müşteri olarak gelen mağdur Ali arasında çıkan tartışma sonrasında sanık Erhan'ın av tüfeği ile mağdur Ali’ye ateş etmeye başladığı, sanık Levent’in arkadaşı olan mağdur Recep'in Erhan'a engel olmak isterken yaralandığı, olaylar üzerine kendisi de eline aldığı av tüfeği ile olay yerine gelen sanık Levent’in de mağdurlar M.Fatih ve Arif'in arkasından ve bindikleri araca doğru ateş etmeye başladığı, açılan ateş sonucu aracın ön ve arka camlarının zarar gördüğü mağdurlar M.Fatih ve Arif'in kendilerini sakınmaları nedeniyle yara almadan kurtulabildikleri, mağdur Recep'in ise sağ kolundan aldığı isabet nedeniyle ulnar sinir kesisi, radyal arter kesisi ve parçalı radius ulna metakarp kemiği kırığı oluşacak, yaşamı tehlikeye girecek şekilde yaralandığı olayda;

a) Sanık Erhan’ın mağdur Recep'i nitelikli kasten yaralama suçu bakımından;

aa) Mağdur Recep hakkında Uşak Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24/02/2010 tarihli raporda, mağdurda meydana gelen yaralanmanın duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının tesbiti bakımından yapılması gerektiği mütalaa edilen işlemler yerine getirilmeden yazılı şekilde eksik soruşturma ile ceza tayini,

bb) Sanığın eyleminin olası kastla gerçekleştiği ve hakkında TCK'nın 21/2 maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Sanık L.. A.. hakkında mağdurlar M.Fatih ve Arif'i silahla tehdit suçu bakımından;

Sanığın av tüfeği ile mağdurları hedef alarak etkili mesafeden birden fazla ateş etmesi ve kullanılan aletin elverişliliğine ilişkin hususlar birlikte dikkate alındığında; eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, her iki mağdura karşı ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüs yerine vasıfta yanılgıya düşülerek silahla tehditten hüküm kurulması,

c) Sanık E.. A.. ve L.. A.. haklarında maktül O. K.’yı kasten öldürme suçuna yardımdan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Olay yerinde tarafların ve tanıkların da katılımı ile uygulamalı olarak keşif yapılması, sanıklar Levent ve Erhan’ın olay sırasında ateş ettikleri konumları ve ateş etme açılarının tesbiti ile sanıkların her ikisinin de maktül Osman'a etkili mesafeden ve yaralamaya elverişli konumdan ateş ettiğinin anlaşılması halinde sanıkların eylemlerinin TCK'nın 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği değerlendirilmeden eksik soruşturmayla hüküm tesis edilmesi,

Olay yerinde tarafların ve tanıkların da katılımı ile uygulamalı olarak keşif yapılması, sanıklar Levent ve Erhan’ın olay sırasında ateş ettikleri konumları ve ateş etme açılarının tesbiti ile sanıkların her ikisinin de maktül Osman'a etkili mesafeden ve yaralamaya elverişli konumdan ateş ettiğinin anlaşılması halinde sanıkların eylemlerinin TCK'nın 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği değerlendirilmeden eksik soruşturmayla hüküm tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Levent ve Erhan müdafıileri, katılanlar Recep ve Havva vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321 maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma gerekçeleri ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alındığında sanık Erhan'ın tahliye talebinin reddine, mağdurlar Recep, M. Fatih ve Arif'e yönelik suçlar bakımından CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla, 30.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22973, Karar No: 2008/17283, Tarih: 10.11.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/22973 E.  ,  2008/17283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 01.01.2005-24.01.2006 tarihleri arasında yaşlılık aylıklarının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, 15.01.2005-24.01.2006 tarihleri arasında emekliliği ve emekli maaşı almaya hak ettiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava, 5277 sayılı yasanın 25/f maddesince 01.01.2005-24.01.2006 tarihleri arasında yaşlılık aylıklarının kesilmesine dair davalı Kurum işleminin iptali ile davacının 15.01.2005-24.01.2006 tarihleri arasında emekliliği ve emekli maaşı hak ettiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuç doğru değildir.

Uyuşmazlığın yasal dayanağı 5277 sayılı yasanın 25/f maddesidir. Anılan maddede, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacağı ve görev yapamayacağı hükmü öngörülmüştür.5277 sayılı yasa 01.01.2005-21.04.2005 tarihleri arasında yürürlükte kalmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,Davacıya, 15.02.1996 tarihinde davalı kurumca yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının Osmancık Belediye Başkanlığında 01.09.1999-14.02.2005 tarihleri arasında çalıştığı, davalı kurum tarafından bağlanan yaşlılık aylığının 01.01.2005 tarihinden itibaren iptal edilerek yersiz ödenen aylıklar nedeni ile davacıdan 8.188.97 YTL talep edildiği ayrıca 15.02.2006 tarihinden itibaren yeniden yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık davacının 5277 sayılı yasanın 25/f maddesindeki düzenleme nedeni ile Osmancık Belediyesinde yaşlılık aylığı kesilmeksizin çalışıp çalışamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık davacının 5277 sayılı yasanın 25/f maddesindeki düzenleme nedeni ile Osmancık Belediyesinde yaşlılık aylığı kesilmeksizin çalışıp çalışamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davacı Osmancık Belediye Başkanlığında 01.09.1999-14.02.2005 tarihleri arasında çalışmış ise de anılan yasa hükmü gereği, yaşlılık aylığı almakta olan davacının Belediyelerde yaşlılık aylığı kesilmeksizin sözleşmeli olarak çalışması mümkün değildir. Bu nedenle davacının 5277 sayılı yasanın 25/f maddesinin yürürlüğe girdiği 01.01.2005 tarihi ile çalışmasının sona erdiği 14.02.2005 tarihleri arasındaki süre yönünden yaşlılık aylıklarının iptali ile yersiz ödenen aylıkların borç kaydedilmesine yönelik kurum işlemlerinin iptaline ilişkin verilen hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek yerine,“Davanın kısmen kabulü ile,Davalı Kurumun 22.12.2005 tarih 055721 sayılı,25.01.2006 tarih 60685 sayılı ve 08.03.2006 tarih ve 168202 sayılı işlemlerinin 5277 sayılı yasanın yürürlükte bulunduğu ve davacının Osmancık Belediyesinde çalıştığı 01.01.2005-14.02.2005 tarihleri arasındaki döneme ilişkin kısımları yönünden doğru olduğunun tesbiti ile davacının 14.02.2005 tarihinden itibaren emekli olduğunun ve yaşlılık aylığı hak ettiğinin tesbitine,”rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,hüküm fıkrasına , “450,00YTL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı kuruma verilmesine” rakam ve sözcüklerinin bir bend olarak eklenmesine, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 10.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24584, Karar No: 2015/39068, Tarih: 02.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/24584 E.  ,  2015/39068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/299413

MAHKEMESİ : İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

NUMARASI : 2009/140 (E) ve 2010/107 (K)

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma suçunu, mağdurun el ve ayaklarını da bağlamak suretiyle işlediğinin ve mağdurdan yağmaladığı kredi kartı ile bankamatikten para çekmeye çalıştığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında mağdur Aşkın'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Mağdur E.. Ö..'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi kapsamında verilen kararların temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 264/1. maddesi uyarınca sanık savunmanı yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,

II-Mağdur A.. Ç..'e yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık Ö.. Ö.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.