muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2229, Karar No: 2017/2922, Tarih: 03.04.2017

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 30/11/2008 tarihinde yapılan aramada CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması, mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4504, Karar No: 2014/7177, Tarih: 27.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4504 E.  ,  2014/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.10.2012

NUMARASI :Esas no:2010/469 Karar no:2013/700

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 05.12.2013 gün ve 13728-28649 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 227.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 52.40 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/32251, Karar No: 2016/11566, Tarih: 20.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/32251 E.  ,  2016/11566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekinin dairesinin bulunduğu apartmanın merdiven boşluğuna hırsızlık amacıyla girmesi suretiyle, üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun tamamlandığı gözetilmeden sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10543, Karar No: 2007/13845, Tarih: 05.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10543 E.  ,  2007/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... mirasçısı ... ... ..., davalı ... ... mirasçısı ... ... (...) ile davalı ... ... mirasçıları ... ... ( ...) ve ... ... (...) tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 637 parsel sayılı 4500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ile 638 parsel sayılı 2500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 9.4.1966 tarih 3 sıra, T.Evvel 1340 tarih 12 sıra ,Şubat 1973 tarih 3 sıra ve 25.12.1980 tarih 22 sırada kayıtlı tapu kayıtlarına dayanılarak ... ... ve arkadaşları adına tespit görmüştür. Tespite Orman Yönetimi, ... ... ve ... ... itiraz etmiş Tapulama Komisyonu 03.07.1984 tarihli kararı ile yetkisizlikle dosyayı kadastro mahkemesine göndermiştir. Kadastro Mahkemesinin 1984/117-1989/9 ve 1984/115 -1988/18 sayılı kararları ile davacı gerçek kişiler ve Orman Yönetiminin davasının reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tesciline dair verdiği kararlar Orman Yönetiminin temyizi üzerine 20. Hukuk Dairesinin 1994/6999 - 1995/4598 ve 1994/6998 - 1995/4597 sayılı kararları ile “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı; çekişmeli taşınmazların memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenejman planında konumlarının belirlenmesi ve orman sayılan yerlerden olup olmadıklarının araştırılması" gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra her iki dava dosyası birleştirilmiş ve Orman Yönetiminin davasının kabulü ile 637 ve 638 parsel sayılı taşınmazların orman vasfı ile hazine adına tesciline; davacı ... ... mahkemenin 1984/117-1989/9 sayılı kararının temyiz etmediğinden ve verilen hüküm kendisi yönünden kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davacı ... ... mirasçısı ... ... ..., davalı ... ... mirasçısı ... ... (...) ile davalı ... ... mirasçıları ... ... (...) ve ... ... (...) tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

1) Mahkemece davacı ... ...'ın davasının reddine dair verilen 1984/117 - 1989/9 sayılı karar davacı ... ... tarafından temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olduğundan ... ... ...'ın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

1) Mahkemece davacı ... ...'ın davasının reddine dair verilen 1984/117 - 1989/9 sayılı karar davacı ... ... tarafından temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olduğundan ... ... ...'ın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Mahkeme hükmü davalı ... ... mirasçıları ... ... (...) ve ... ... (...)'a 03.07.2003 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.nın 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 20.1.2004 ve 19.1.2004 tarihlerinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

3) Davalı ... ... mirasçısı ... ... (...)’ın temyiz itirazlarına gelince: Sulh Ceza Mahkemesinin 1986/328 - 1987/126 sayılı dosyasında davalı ... ... ve ... ... ‘ün 6831 sayılı yasanın 93/1 maddesi uyarınca cezalandırıldığı ve hükmün onanarak kesinleştiği anlaşılmakta olup Borçlar Kanununun 53.maddesi uyarınca güçlü delil teşkil ettiğinden ve taşınmazların orman sayılan yerlerden olup üzerinde eylemli olarak meşe ağaçlarının bulunduğu anlaşıldığından ... ... (...)’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1 ve 2. bentteki nedenlerle; ... ... ... ve ... ... (...) ve ... ... (...)'un temyiz dilekçelerinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde dilekçesi reddedilenlere iadesine,

3. bentte açıklanan nedenlerle; ... ... (...)'ın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ... ... (...)'e yükletilmesine 05/11/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1083, Karar No: 2022/1769, Tarih: 15.02.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1083 E.  ,  2022/1769 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 11. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belediyesinde çalışırken 2014 yılı Nisan ayında ... Belediyesine devredildiğini, 01.09.2014 tarihinde de davalı Kuruma nakledildiğini, davalı Kurumca ücretinin devirden önceki belediye işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi dikkate alınarak belirlendiğini ancak davalı Kuruma naklinden önce çalıştığı ... Belediyesi işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi dikkate alınarak belirlenmesi gerektiğini ileri sürerek, ücret, ikramiye, ilave tediye ve iş güçlüğü fark alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, davanın Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğüne karşı açılması gerektiğini, husumetin müvekkili Bakanlığa yöneltilemeyeceğini, davacının ücretinin 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 10. fıkrasına uygun olarak belirlendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında, davacının kapatılan ... Belediyesinde sendikalı işçi olarak çalışmakta iken 6360 Sayılı Kanun kapsamında dava dışı ... Belediyesine ve daha sonra da davalı ...’ne devredilmesi sonrasında ücretinin hangi toplu iş sözleşmesine göre belirlenmesi gerektiği ve buna göre fark işçilik alacağının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

2-Taraflar arasında, davacının kapatılan ... Belediyesinde sendikalı işçi olarak çalışmakta iken 6360 Sayılı Kanun kapsamında dava dışı ... Belediyesine ve daha sonra da davalı ...’ne devredilmesi sonrasında ücretinin hangi toplu iş sözleşmesine göre belirlenmesi gerektiği ve buna göre fark işçilik alacağının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Toplu iş sözleşmesi, işçi sendikası ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren arasında, iş sözleşmesinin yapılması, muhtevası ve sona ermesi ile ilgili hükümleri düzenlemek için yapılan, tarafların karşılıklı hak ve borçlarını, Toplu İş Sözleşmesinin uygulanması ve denetimi ile uyuşmazlıkların çözüm yollarına ilişkin hükümleri de içerebilen yazılı bir sözleşmedir.

Bilindiği üzere, bireysel iş sözleşmeleri gibi toplu iş sözleşmeleri de, çalışma koşullarının belirlenmesi açısından başvurulması gereken en önemli kaynaklardandır. Kural olarak, bir iş sözleşmesinde yer alabilecek tüm konular toplu iş sözleşmesi ile de düzenlenebilir. Toplu iş sözleşmesi kollektif bir hukuki düzenleme niteliğinde bulunduğundan, iş sözleşmelerinin üzerinde ve maddi anlamda kanun gibi onları etkileyecek tarzda hükümler içerir. Toplu iş sözleşmelerinde; iş sözleşmelerinin yapılması, içeriği ve sona ermesine ilişkin hususları düzenleyen hükümler, toplu iş sözleşmelerinin zorunlu unsurlarındandır.

Toplu İş Sözleşmesi özerkliği, işçi ile işveren taraflarının karşılıklı anlaşarak aralarındaki ilişkiyi düzenleyen kuralları serbestçe koyabilmelerini ifade eder. Buna göre, yeni Toplu İş Sözleşmesinde, sona eren Toplu İş Sözleşmesinde yer alan hak ve menfaatlerin işçi aleyhine değiştirilmesi mümkündür.

Ayrıca 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde “Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; Toplu İş Sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre, Toplu İş Sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir.” Düzenlemesi yer almaktadır.

Ayrıca 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde “Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; Toplu İş Sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre, Toplu İş Sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir.” Düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda; davacı ... Belediyesi işyerinde çalışırken 6360 sayılı Kanun kapsamında belediyenin kapanması üzerine 2014 yılı Nisan ayında ... Belediyesine devredilmiş ve burada bir müddet çalıştıktan sonra 01.09.2014 tarihinde davalı kuruma nakledilmiştir. Dosya kapsamından kapatılan ... Belediyesi ile ... Sendikası arasında 14.9.2012-13.09.2014 tarihleri arasını kapsayan toplu iş sözleşmesi ve ... Belediyesi ile ... Sendikası arasında ise 1.1.2014-31.12.2016 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin mevcut olduğu anlaşılmaktadır. 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde yer alan ve yukarıda belirtilen düzenleme gereği, davacının ... Belediyesinin kapanması ve ... Belediyesine devri sonrası, devir tarihinden önce tabi olduğu ve devir tarihinde yürürlük süresi devam eden Toplu İş Sözleşmesi hükümleri gereği günlük yevmiyesinin belirlenmesi gerekirken, ... Belediyesi ile ... Sendikası arasından münakit Toplu İş Sözleşmesinden yararlandırılarak ücretleri ödenmiştir. Davacının 01.09.2014 tarihinde ... Belediyesinden yine 6360 sayılı Kanun’a göre davalı ...’ne nakledilmesi sonrasında ise davalı kurum tarafından davacının ücreti devir tarihinde yürürlüğü devam eden kapatılan ... Belediyesi ile ... Sendikası arasında münakit 14.9.2012-13.09.2014 tarihli toplu iş sözleşmesine göre belirlenmiş ve daha sonra davalı kurum işyerlerini kapsayan Toplu İş Sözleşmesi uygulanarak güncellenmiştir.

Açıklanan tüm bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, davacının davalı ...’ne devir tarihi olan 01.09.2014 tarihinde yürürlük süresi devam eden kapatılan ... Belediyesi ile ... Sendikası arasında 14.09.2012-13.09.2014 tarihleri arasını kapsayan Toplu İş Sözleşmesi uygulanarak ücretinin belirlenmesi gerekmekte olup, davalı Kurumun uygulamasının yerinde olduğu; ... Belediyesi tarafından 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasına aykırı şekilde davacının ücretini kendisinin taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre belirlemesinin davacıya kazanılmış hak sağlamayacağı, davacının doğrudan kapatılan ... Belediyesinden değil de önce ... Belediyesine devir edildikten sonra davalı Kuruma nakledilmesinin 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasınındaki düzenlemenin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği anlaşılmakla, davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25529, Karar No: 2022/1536, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25529 E.  ,  2022/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12712, Karar No: 2011/18710, Tarih: 22.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12712 E.  ,  2011/18710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın TEDAŞ yönünden reddine, TEİAŞ yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dahili davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3099, Karar No: 2017/13428, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3099 E.  ,  2017/13428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.