muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13845, Karar No: 2011/1525, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13845 E.  ,  2011/1525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5018 sayılı Yasaya göre Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, genel bütçeli kuruluşlar 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve yasal hasım olan müdahil hazine lehine vekalet ücreti verilmiş olması doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü fıkrasının metinden çıkartılarak yerine ‘Peşin harcın davacı kuruma iadesiyle başkaca harç alınmasına yer olmadığına’ cümlesinin yazılması, altıncı fıkrasının ise tamamen hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2788, Karar No: 2021/3777, Tarih: 20.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2788 E.  ,  2021/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması, TCK'nın 179/3-2, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm,sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3-2, 62. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Tekirdağ (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.09.2011 tarihli ve 2010/ 773 Esas - 2011/603 Karar sayılı kararının 14.10.2011 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 30.01.2013 tarihinde TCK’nın 125. maddesinde tanımlanan hakaret suçunu işlediği ve Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/ 310 Esas - 2015/66 Karar sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verildiği, verilen kararın 29.01.2015 tarihinde kesin olarak verildiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2015 tarihli ve 2015/433 Esas, 2015/1132 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 179. maddesinin 2-3. fıkralarında düzenlenen ''trafik güvenliğini tehlikeye sokma'' suçuna ilişkin olduğu, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için TCK'nın 179. maddesinin 2. fıkrasında temel ceza miktarının ''üç aydan iki yıla kadar hapis cezası'' olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; ''Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.'' şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan ''01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.'' şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas-2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile ''...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...'' ibarelerinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle;

Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; ''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 20.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2825, Karar No: 2024/3381, Tarih: 10.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2825 E.  ,  2024/3381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/241 E., 2024/428 K.

Taraflar arasında tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı Şenay Dölek vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 01.02.2024 tarihli, 2022/3990 E., 2024/471 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemizin bozma kararına karşı İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE,

10.10.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi. (Muhalif)

- MUHALEFET ŞERHİ-

Hukuk sistemimizde taşınmaz mülkiyeti edinmek ancak tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır. Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur.(M.K.m.1023)

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyi niyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyi niyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın kısa sürede el değiştirmesi veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra yüklenici henüz edimlerini yerine getirmeden; arsa sahibi, arsa veya kat irtifak tapularını veya bir kısmını yüklenici adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölüm veya arsa hisselerini üçüncü kişilere satmaktadır. Arsa payı veya bağımsız bölümlerin satılmasından sonra yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshedildiği bir realitedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin taşınmazı satın alırken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm satın alanın bu iktisabını geçersiz saymak TMK'nın 1023. maddesi karşısında açıkça Kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırıdır.

Sayın çoğunluk, üçüncü kişilerden arsa sahibi ile yüklenici arasında tapu sicili dışında esas borç ilişkisinden doğan sorunları bilmesini beklemekte, buna göre iyiniyetli olmadıkları kabul edilerek adeta bir kötü niyet karinesi icat edilmektedir. Oysa TMK'nın 1023. maddesi, iyi niyetle taşınmaz üzerinde aynî hak edinen üçüncü kişilerin tapu siciline olan güvenini yolsuz tescile rağmen korumaktadır. Bir başka değişle, hukuki işlem güvenliği ve tapuya güven ilkesini gerçek hak sahipliğine tercih etmektedir. Kaldı ki, ticari bir risk alarak ve yükleniciye güvenerek arsanın mülkiyetini intikal ettiren, yüklenici seçiminde gerekli özeni göstermeyen, peşin ifa yükümlülüğü olmamasına rağmen arsa tapusunu teminat almadan yükleniciye devreden arsa sahibinin, tapuya güvenmiş olan üçüncü kişiler karşısında korunmaya değer bir yanı da bulunmamaktadır. Keza, arsa sahibinin tapuyu yükleniciye devretmesinin “avans” niteliğinde olduğu, mülkiyetin ancak yüklenicinin tüm borcunu ifa ettikten sonra geçeceğini kabul edilmesi de hukuki dayanağı olan bir kabul değildir. Zira hukukumuzda “yolsuz tescil” terimi mevcut olmasına rağmen “avans tapu” terimi mevcut değildir.

Somut olayda, dava konusu 947,82 m²’lik arsanın 337,60 m²’sine malik olan davacı şirket bu arsasını 175.000 TL karşılığında davalıya 09.10.2017 tarihinde satmıştır. Bu satış faturaya bağlanmış ve defter incelenmesinde faturanın davacı defterlerinde kayıtlı olduğu sabittir. HMK. m.222/4.fıkra gereğince davacının bu kaydı kendi aleyhine delil kabul edileceğinden başka hiçbir delile gerek olmaksızın taşınmaz hissesinin davalıya satıldığının kabulü gerekir.

Öte yandan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin düzenleme şeklinde noterde yapılması sıhhat koşuludur. Taraflar arasında resmi şekilde yapılmış bir sözleşme bulunmamaktadır. Arsa halen boş vaziyette olduğu bilirkişi raporuyla sabit olduğuna göre Sayın çoğunluğun geçerli bir sözleşmenin varlığını kabul etmesi ve sözleşmenin geriye etkili feshi ile tapu iptaline karar verilmesi gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin düzenleme şeklinde noterde yapılması sıhhat koşuludur. Taraflar arasında resmi şekilde yapılmış bir sözleşme bulunmamaktadır. Arsa halen boş vaziyette olduğu bilirkişi raporuyla sabit olduğuna göre Sayın çoğunluğun geçerli bir sözleşmenin varlığını kabul etmesi ve sözleşmenin geriye etkili feshi ile tapu iptaline karar verilmesi gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kaldı ki geçerli bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi olsaydı bile; arsa sahibi kendisine ait hisseyi davalıya tapuda devretmiştir. Davalı/alıcı, boş olan arsa hisselerini diğer davalılara tapuda hisse devri şeklinde intikal ettirmiştir. Davalı/üçüncü kişiler, yargılamanın tüm aşamalarında tapuya güvenerek taşınmazı satın aldıklarını iyi niyetli olduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir. Tapu maliki üçüncü kişilerin bu konudaki haklı savunmalarına istinaden ilk derece mahkemesi davanın reddine karar vermiş, istinaf mahkemesi ise istinaf istemini esastan reddetmiştir. Dairemizin Sayın çoğunluğunca, doğru ve isabetli olan ilk derece mahkemesi kararını yazılı gerekçelerle bozması TMK'nın 1023. maddesinde düzenlenen "tapuya güven ilkesine" aykırı olmuştur. Anılan ilkeye göre tapuya güvenen kişinin iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, yani davalıların kötü niyetli olduğunu davacı tarafın ispatlaması gerekir. Somut olayda davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalıların kötü niyetli olduğuna dair hiçbir delil sunamadığı gibi taşınmazın davalı alıcıya satıldığına dair fatura düzenlemiş ve ticari defterlerine kaydetmiştir. Bu nedenlerle davalıların mülkiyet hakkının TMK nın 1023. maddesi gereğince korunmasına yönelik kararın onanması gerekirken yazılı gerekçelerle bozulması doğru olmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin, muhalefet şerhimiz doğrultusunda Dairemizin bozma ilamına direnmesinin yerinde olmasına rağmen bozma kararı kaldırılarak, kararın onanması gerekirken, Sayın çoğunluğun direnme kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle direnme kararının incelenmesi için dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2019/6795, Karar No: 2021/1051, Tarih: 03.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/6795 E.  ,  2021/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erzurum 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Askeri Ceza Kanununun 146. maddesi atfıyla TCK'nın 85/1, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahı hakkında dikkatsizlik, emir ve talimatlara riayetsizlik sonucu bilinçli taksirle öldürme suçundan sanık hakkında Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Savcılığının 17/11/2006 tarihli iddianamesi ile Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesi nezdinde kamu davası açıldığı, 29/04/2009 tarih 2009/229 esas- 2009/265 sayılı kararıyla sanığın basit taksirle öldürme suçu bakımından mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın sanık müdafii, katılanlar vekili ve askeri savcı tarafından temyiz edildiği, dosyanın Askeri Yargıtaya gönderildiği, Askeri Yargıtay 2. Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi neticesinde 21/10/2009 tarih ve 2009/2130 esas - 2009/2130 karar sayılı ilamı ile "sanığın eylemini bilinçli taksirle işlediğinin kabulü gerekirken, basit taksirle işlediğinin kabulü" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesi tarafından kurulan 21/04/2010 tarih 2010/370 esas- 2010/354 sayılı kararıyla ilk hükmünde direnerek yine basit taksirle öldürme suçu bakımından mahkumiyet kararı verildiği, kararın sanık müdafii, katılanlar vekili ve askeri savcı tarafından temyiz edildiği, dosyanın Askeri Yargıtaya gönderildiği ve Askeri Yargıtay Daireler Kurulu tarafından yapılan inceleme neticesinde "sanığın müsnet suçu bilinçli taksirle işlediğinin kabulü gerektiği sonucuna varıldığından, direnme hükmünün uygulama yönünden bozulmasına" karar verildiği, bozma ilamı üzerine Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 23/08/2011 tarih 2011/443 esas- 2011/231 sayılı kararıyla sanığın bilinçli taksirle öldürme suçu bakımından mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, dosyanın Askeri Yargıtay’a gönderildiği, Askeri Yargıtay 2. Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi neticesinde 12/07/2012 tarih ve 2012/909 esas - 2012/901 karar sayılı ilamı ile "temel cezanın tayini sırasında gösterilen gerekçelerin yasal ve isabetli olmaması" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, Ağrı 12. Mekanize Piyade Tugay Komutanlığı Askeri Mahkemesi tarafından bozma ilamına uyularak kurulan 31/12/2012 tarih 2012/837 esas- 2012/475 sayılı kararıyla sanığın yine bilinçli taksirle öldürme suçu bakımından mahkumiyetine karar verildiği, hükmün bu kez sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Askeri Yargıtay 2. Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi neticesinde 22/04/2014 tarih ve 2014/366 esas - 2014/441 karar sayılı ilamı ile "31/12/2012 tarihli duruşma tutanağında duruşmanın yapıldığı askeri mahkemenin adının yazılı olmaması" sebebiyle usulen bozulduğu, bozma ilamı üzerine yargılama yapan Erzurum 9

. Dairesi tarafından yapılan temyiz incelemesi neticesinde 22/04/2014 tarih ve 2014/366 esas - 2014/441 karar sayılı ilamı ile "31/12/2012 tarihli duruşma tutanağında duruşmanın yapıldığı askeri mahkemenin adının yazılı olmaması" sebebiyle usulen bozulduğu, bozma ilamı üzerine yargılama yapan Erzurum 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi tarafından bozma ilamına uyularak kurulan 12/02/2016 tarih 2014/903 esas- 2016/69 sayılı kararıyla sanığın yine bilinçli taksirle öldürme suçu bakımından mahkumiyetine karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Askeri Yargıtaya gönderildiği, sonrasında 27.04.2017 tarih ve 30050 sayılı Resmi Gazetenin Mükerrer sayısında yayımlanan Yüksek Seçim Kurulunun 27.04 2017 tarihli ve 663 sayılı kararına göre 6771 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun halk oylaması sonucu kabul edildiğinin ilan edildiği, Anayasa değişikliği uyarınca askeri mahkemelerin kaldırıldığı, 926 sayılı Kanuna eklenen geçici 45. madde ile Askeri Mahkemelerde bulunan dosyaların ne şekilde devredileceğinin düzenlendiği buna göre de Askeri Yargıtay’da bulunan dosyaların Yargıtaya devredileceğinin hüküm altına alındığı, dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi itibariyle 4 ay 20 günlük asker olan P.Er ...'ın, olay günü 21.00-23.00 saatleri arasında 7 nolu garaj nöbet yerinde P.Er .... ile beraber silahlı nöbetçi olduğu, nöbet saatinden önce sanığa ve arkadaşlarına doldur-boşalt işleminin yaptırıldığı, sanığın kütüklüğünde bir adet dolu şarjör olduğu halde silahı boş olarak nöbetine başladığı, nöbet talimatında da nöbetin silaha boş şarjör takılı vaziyette tutulacağının yer aldığı, ancak nöbet bölgesinin alt kısmında bir ses duyan sanığın hücum yeleğinde bulunan dolu şarjörü emir ve talimata aykırı olarak tüfeğine taktığı fakat silahı doldurmadığı, bu şekilde nöbete devam ettiği, saat 22.00 sıralarında sanığın önceden meyve yemek için nöbet yerine davet ettiği arkadaşları P.Er...., P.Er ...l, P.Er ..., P.Er ..., P.Er .... Arın ve P.Er... ...nin nöbet bölgesine geldikleri, sanığın mevziiden çıkarak kendisine doğru gelen ....'a daha önce dolu şarjörünü takmış olduğu ve omzunda asılı bulunan, kurma kolunu çekip bırakarak atım yatağına mermi sürdüğü 219648 seri nolu G3 piyade tüfeğiyle dur ihtarında bulunduğu, ...'ın, sanığa "....ım" dediği, sanığın arkadaşlarının nöbet bölgesine geleceklerini ve kendisinden aracının anahtarını alacaklarını bildiği için parola veya işaret sormadığı, ...'ın sanıktan aracına ait anahtarı aldıktan sonra diğer nöbetçi olan P.Er ...ın bulunduğu nöbet bölgesinin kuzeyindeki nöbet mevziisine doğru gittiği, bu sırada ...'nin garaj duvarından atlayıp sanığın yanına doğru yaklaştığı, sanığın G-3 piyade tüfeğini çapraz tutuşta ....'ye doğru tuttuğu, ....'nin sanığın yanına geldikten sonra sanığa ait ve çapraz tutuşta tuttuğu G-3 piyade tüfeğinin alev gizleyeninden tutup "benim için bunu yapabilir misin?" şeklinde söz söylediği, ...'ın diğer nöbetçinin yanında "arkadaşlar akşam akşam arıza çıkmasın, sakatlık olmasın dikkatli olun" diye kendilerini uyardığı ve diğer nöbetçi P.Er ... ile konuşmaya devam ettiği, bu sırada sanığın daha önce emniyeti açılmış ve atım yatağına mermi sürülmüş olan silahının patlaması üzerine silahtan çıkan bir adet G-3 piyade tüfeği mermi çekirdeğinin ...