muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3711, Karar No: 2025/1960, Tarih: 19.03.2025

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda "..." ibaresi tek başına tanımlayıcı bir ibare olduğundan ve kimsenin tekeline bırakılamayacağından, davalının başvuru markasında yer alan "..." ibaresinin, başvuruya yeterli ayırt edicilik kattığının kabulü gerektiği, emsal olaylara ilişkin Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 21.11.2022 tarih ve 2021/4295 E.-2022/8140 K. sayılı kararında "..." ibaresinin, 31.03.2022 tarih ve 2020/7715 E.-2022/2667 K. sayılı kararında "... PARİS" ibaresinin, 09.05.2022 tarih ve 2021/159 E.-2022/3620 K. sayılı kararında "N ..." 31.03.2022 tarih ve 2020/7714 E.-2022/2666 K. sayılı kararında da "..." ibaresinin davacının itiraza mesnet markalarıyla benzer bulunmadığı, hatta Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2019/1771 E., 2019/8199 K. ve 16.12.2019 tarihli ilamında, nitelik ve değer belirten işaretlerden olmakla tek başına "..." ibaresinin 556 sayılı KHK'nın 7/1-c hükmünce tanımlayıcı bir ibare olduğuna ve kimsenin tekeline bırakılacak ibarelerden olmadığına, davalının ''...'' ibareli başvuru markasında yer alan “Fest” ibaresinin ise markaya ayırtedicilik katacağının kabul edilmesi gerektiğine karar verildiği, öte yandan, İlk Derece Mahkemesince dava konusu YİDK kararı itiraz gerekçelerinde sayılmasına rağmen 556 sayılı KHK'nın 8/5 hükmü uyarınca değerlendirme yapılmaması ve talep olmadığı halde kötüniyete dair değerlendirme yapılması gerekçesiyle de iptal edilmiş ise de kararda sonuç olarak taraf markaları benzer bulunmadığından ve kötüniyetin varlığının da kanıtlanamadığı belirtildiğinden, yapılan/yapılmayan bu değerlendirmelerin somut uyuşmazlığa bir etkisinin bulunmadığı ve YİDK kararının iptalini gerektirmediği kanaatine varıldığı, somut olayda uyuşmazlığın niteliği ve istinaf edenin sıfatı gözetildiğinde, davacı tarafından sunulan dava dilekçesinde, gerçekte ayrı davaların konusunu oluşturan iki faklı talebin birleştirildiği ve davalı ... YİDK kararının iptali ile diğer davalılar markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesinin birlikte talep edildiği, Mahkemece her iki talebin de kabulüne karar verildiği halde kararın davalı gerçek kişi tarafından istinaf edilmediği, davalı ...'in istinaf itirazları ile YİDK kararının iptali davası yönünden oluşacak hukuki sonucun, diğer davalıları ilgilendiren hükümsüzlük davasına yansıması düşünülemeyeceği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, YİDK kararının iptali talebi yönünden davanın reddine, marka hükümsüzlüğü talebi yönünden davanın kabulü ile 2016/104863 sayılı ve "..." ibareli markanın, 18. sınıftaki "İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler. Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları

..." ibareli markanın, 18. sınıftaki "İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler. Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları." malları ile 35. sınıftaki "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler. Şemsiyeler, güneş şemsiyeleri, güneşlikler, bastonlar. Kırbaçlar, koşum takımları, eyerler, üzengi ve eyer kayışları. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,19.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4161, Karar No: 2011/6220, Tarih: 20.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4161 E.  ,  2011/6220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, atanmış mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece miras bırakanın dul ve çocuksuz öldüğü gözetilerek mirasçıları ve paylarını gösterir biçimde mirasçılık belgesi verilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine, tarafların sıfatına ve dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 598. maddesinin birinci fıkrası hükmünde, başvuru üzerine yasal mirasçı oldukları belirlenenlere sulh mahkemesince mirasçılık sıfatlarını gösteren bir belge verileceği, aynı maddenin ikinci fıkrası hükmünde de, mirasçı atamaya veya vasiyete ilişkin ölüme bağlı tasarrufa mirasçılar veya başka vasiyet alacaklıları tarafından bir ay içinde itiraz edilmediği takdirde lehine tasarrufta bulunulan kimseye de atanmış mirasçı veya vasiyet alacaklısı olduğunu gösteren bir belge verilmesinin gerektiği açıklanmıştır.

Toplanan delillerden miras bırakan ...'nın 24.01.2006 tarihinde ... 10.Noterliği tarafından re’sen düzenlenen vasiyetname ile davacıyı bütün mallar yönünden mirasçı olarak atadığı anlaşılmaktadır.

Az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetildiğinde, mirasçılık belgesi verilmesi isteminde bulunulabilmesi için davacı tarafın mutlaka miras bırakanla arasında irs ilişkisi bulunmasının gerekmediği, atanmış mirasçılarında atanmış mirasçı olduğunu gösteren bir belge verilmesini isteyebileceği, istemin bu çerçevede değerlendirilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; mahkemece davacının isteminin atanmış mirasçılık belgesi olarak nitelendirilerek buna dair hüküm oluşturulması gerekirken, mirasçılık belgesinin verilmesine ilişkin karar verilmesi isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13173, Karar No: 2020/698, Tarih: 20.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13173 E.  ,  2020/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 50/1a-3, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Olay günü saat 14:20 sıralarında sürücü belgesiz sanığın sevk ve idaresindeki motosikleti ile seyri esnasında, motosikletinin gaz telinin takılı kalmasıyla aracının ön tekeri havaya kalkarak aracının alt kısımlarıyla; motosikletin seyir istikametine göre sokağın en sol kısmında yürümekte olan yayalar ... ile ...’a çarparak; Batuhan’ın basit tabbi müdahele ile giderilebilir, Nejla’nın ise vücudunda kemik kırıkları meydana gelecek şekilde yaralandığı olay sebebi ile hazırlanan kaza tespit tutanağı ve mahkemece yapılan keşif sonucunda hazırlanan bilirkişi raporlarında; sanığın doğrultu manevralarını düzenleyen kurallara aykırılıktan asli kusurlu olduğu, katılan yayaların ise herhangi bir kusurları olmadığı, katılan ... için Başkent Üniversitesi Adana Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen 24.12.2013 tarihli doktor raporunda, hayati tehlike oluşturacak nitelikte, burunda, boyunda, kaburgalarda ve ayak bileğinde kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı, verilen ceza dikkate alındığında, katılanın yaralanmasının niteliğinin tespiti açısından, kati rapor alınmasının yargılamaya herhangi bir katkı sağlamayacağı anlaşılmakla, tebliğnamede bu hususta bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; katılan vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7033, Karar No: 2011/5566, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7033 E.  ,  2011/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'un ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir. 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir.Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin

kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA, 10.10. 2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4302, Karar No: 2012/2750, Tarih: 11.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/4302 E.  ,  2012/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 s TCK 81, 62, 53 md 25 yıl hpc

5237 s TCK 81, 35/2, 62, 53 md 10 yıl hpc

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun maktüle ... 'ı kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA 11.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2563, Karar No: 2008/4420, Tarih: 25.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2563 E.  ,  2008/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının İstanbul 11.icra müdürlüğünün 2006/3403 Esas sayılı dosyasında yaptığı takip sonunda aracın satışına karar verilerek, bankanın rehinli alacaklı olduğundan bahisle satış bedelinin tamamının sıra cetveli düzenlenmeksizin davalıya ödenmesine ilişkin 15.6.2006 tarihli icra müdürlüğü kararının bozulması rehinli alacak miktarının abartılı olması nedeniyle gerçek alacak miktarının belirlenmesi ve sıra cetveli teşkil edilmesi için icra mahkemesinden talepte bulunmuştur.

İcra mahkemesi tarafından alacağın esas ve miktarına itirazda bulunulması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek, dosyanın İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, Genel Kredi Sözleşmesine göre, bankanın alacağının 108.712.15 YTL’sinin satışı yapılan motorlu araç rehniyle güvence altına alındığı, satış bedelinin rehinle teminat altına alınan miktardan daha düşük olduğu, bu nedenle sıra cetveli düzenlenmesine gerek olmadan satış bedelinin davacıya ödenmesinde bir yanlışlık olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 25.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2755, Karar No: 2024/2391, Tarih: 19.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/2755 E.  ,  2024/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/659 E., 2023/405 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalılardan ... vekili, Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili, Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; Modern Çarşı binasında çıkan yangında müvekkillerine ait çarşı içinde bulunan 131 ve 132 nolu iş yerlerinin zarar gördüğünü, şirketin ticari kayıtlarının yandığını, yangının hemen sonrasında Ankara 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/311 D. İş sayılı dosyasıyla tespit ve bilirkişi incelemesi yapıldığını, davalı BEDAŞ'ın elektrik kesintileriyle ilgili olarak çarşı esnafını önceden uyarmadığının tespit edildiğini, davalılardan BEDAŞ'ın %20, bina maliki İl Özel İdaresinin %20, kiracıların %20, yangına sebep olan dükkan kiracısının %40 oranında kusurlu bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, müvekkili şirket için şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın 24.12.2003 tarihinden itibaren, şirketin ortakları olan müvekkilleri ... ve ... için 15.000,00'er TL olmak üzere toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın 24.12.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, maddi zarara ilişkin talebini 23.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 39.468,05 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı İl Özel İdaresi vekili; yangının çıkmasında müvekkiline yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiş, beyan dilekçesinde, dava konusu yerin Büyükşehir Belediyesine satıldığını, bu nedenle dahili davalı olarak malik Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı'na gerekli ihbarın yapılması gerektiğini bildirmiştir.

2. Davalı BEDAŞ vekili; kusur oranını kabul etmediklerini, raporu tek bilirkişinin hazırladığını, yangının 67 numaralı dükkanın kiracısının jenaratöründen kaynaklandığını, yangının çıkış nedeni nazara alındığında müvekkiline yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.