muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/807, Karar No: 2020/3723, Tarih: 12.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/807 E.  ,  2020/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/12/2018

tarih ve 2018/139 E, 2018/357 K sayılı ilamı ile;

TCK'nın 158/1-l, 158/3, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3.

maddeleri (Sanık ... için ayrıca TCK'nın

58/6-7. maddesi) gereğince verilen 7 yıl 6'şar ay

hapis ve 75.000'er TL adli para cezasına ilişkin

mahkumiyet hükümlerinin CMK'nın 280/2. maddesi

uyarınca kaldırılarak; TCK'nın 158/1-l, 158/3, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri (Sanık ... için ayrıca TCK'nın 58/6-7. maddesi) gereğince 9 yıl 4 ay 15'şer gün hapis ve 250.000'er TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri hakkında, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi’nin, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18/12/2018 tarih ve 2018/139 E, 2018/357 K sayılı mahkumiyet hükümlerini kaldırarak kurduğu yeni hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümleri hakkında, katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi’nin, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 18/12/2018 tarih ve 2018/139 E, 2018/357 K sayılı mahkumiyet hükümlerini kaldırarak kurduğu yeni hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinde ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' denilmesi ile aynı kanunun 294. maddesinde yer alan ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' hükmü ve aynı kanunun 301. maddesinde belirtilen ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklindeki düzenlemeler gözetilerek; sanık ... müdafiinin, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden öte kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, temel cezanın tayini sırasında yetersiz ve hatalı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşıldığına, şartları bulunmamasına rağmen TCK'nın 158/3 ve 43. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edildiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına; sanık ... müdafiinin ise, ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan tarafından aleyhte istinaf talebinde bulunulmuş ise de, katılan tarafça ileri sürülmeyen bir hususun dikkate alınması suretiyle önceki hükmün kaldırılarak daha ağır bir cezaya hükmedildiğine, hükmolunan cezaların hakkaniyet ve ölçülülük sınırının çok üzerinde olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine, şartları bulunmamasına rağmen TCK'nın 158/1-l ve 158/3. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edildiğine, sanığın ancak TCK'nın 39. maddesi kapsamında yardım eden sıfatıyla değerlendirilmesi gerektiğine, alt sınrdan uzaklaşılmaya ilişkin gerekçenin yetersiz olduğuna ve haksız menfaat miktarının tespitine dair çelişki bulunduğuna ilişkin temyiz taleplerinin bulunduğu belirlenerek ve sanık hakkında hükmedilen ceza miktarına göre, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Katılan ...'nın, 16/11/2017 tarihinde evinde bulunduğu sırada telefonundan açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir şahıs tarafından arandığı, kendisini polis olarak tanıtan şahsın katılana, Yapı Kredi Bankası'nda bulunan hesabından 20.000 TL, Ziraat Bankası'nda olan hesabından ise bir miktar paranın çekildiğini, çekilen paraların Fetö terör örgütü hesaplarına aktarılacağını, suçluları yakalamaları için yardım etmesi gerektiğini, bu kapsamda evinde bulunan ziynet eşyalarını topladıktan sonra dışarı çıkmasını, kendisini takip edeceklerini söylediği, bu beyanların doğruluğuna inanan katılanın evinde bulunan ve bilirkişi raporu ile toplam değerleri 41.372 TL olduğu saptanan ziynet eşyaları ile 7.000 TL nakit parayı poşete koyarak yanına alıp evden çıktığı, bu sırada telefonu sürekli açık olan katılanın yanına gelen sanık ...'ın, katılandan söz konusu poşeti aldıktan sonra hiç bir şey söylemeden uzaklaştığı, katılan ile telefonda görüşen şahsın bu kez ''Altınları ve paraları sana geri vereceğiz, fakat senin banka hesabında bulunan diğer paraları çekip bize vermen gerekiyor." demesi üzerine, katılanın bu şahıslara teslim edilmek üzere Yapı Kredi Bankası'ndaki hesabından 29.000 TL çekip evine döndüğü ve kızı ...'yi arayarak olayı anlattığı, kızının da katılana evden dışarıya çıkmamasını, telefonu açmamasını söylediği ve sonrasında katılanın yanına gelerek polisi aradığı, sanıkların Tekirdağ ilindeki olay yerine sanık ...'nun temin ettiği araç ile birlikte geldikleri, bilahare sanık ...'ın başka bir mağdura yönelik dolandırıcılık suçundan yürütülen soruşturma kapsamında 01/12/2017 tarihinde yakalandığı ve kolluk görevlileri tarafından tanzim edilen 01/12/2017 tarihli olay, yakalama ve tespit tutanağı içeriğinden resimlerdeki şahıslar karşılaştırıldığında 16/11/2017 günü katılan ...'nın poşet içerisindeki parasını ve ziynet eşyalarını alan şahsın sanık ... olduğunun tespit edildiği, sanık ...’ın beyanında, 16/11/2017 tarihinde yanında bulunan kişinin sanık ... olduğunu bildirdiği, suç tarihinde katılanı arayan telefon numarasının ... adına kayıtlı olduğu ve 16/11/2017 tarihinde saat 11:53 ile 16:04 saatleri arasında katılanın kullanımındaki telefonun bu numaranın kullanıcısı tarafından gün boyu 13 kez arandığı, HTS kayıtlarının incelenmesinde bu aramaların tümünde arayan numaranın baz istasyonunun "Akçakale/Şanlıurfa olduğu", böylelikle, her ne kadar katılanı arayan şahsın açık kimlik bilgileri tespit edilememiş ise de, sanıkların açık kimliği tespit edilemeyen 3. bir şahıs ile birlikte dolandırıcılık kastı ile hareket ederek, iştirak iradesi içerisinde katılana kendilerini kamu görevlisi olarak tanıttıkları ve hileli hareketleri sonucunda haksız menfaat temin ettikleri iddia ve kabul edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal edilerek haksız menfaat temin edilmiş olması gerektiği cihetle; katılan anlatımları ile ilk derece mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi’nin kabulüne göre; kendisini kamu görevlisi olarak tanıtarak haksız menfaat temin eden şahsın, katılan ile telefon görüşmesi yaparken, görüşme boyunca telefonun açık kalmasını, katılanı kesintisiz bir şekilde hileli hareketlere maruz bırakarak iradesinin sakatlanmasını, görüşme boyunca katılanın evindeki ziynet eşyalarının teslimini sağladıktan sonra, katılanı bankaya yönlendirerek buradaki hesabında bulunan parayı çekmesini sağladığının anlaşılması karşısında, söz konusu eylemlerde araya zaman aralığı girmediği ve fiillerin kesintiye uğramadan devam ettirildiği, aynı zaman dilimi içerisinde sayılacak eylemler nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanma yerinin bulunmadığı gözetilmeden, TCK’nın 43. maddesinin tatbiki suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, Bölge Adliyesi Mahkemesi hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9491, Karar No: 2006/9977, Tarih: 16.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9491 E.  ,  2006/9977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş (İş)  Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2006

Davacı,  meslek hastalığı sonucu malüliyetinde doğan maddi ve manevi tazminatı ödetilmesine karar verilmesini   istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının % 11 den % 18,2'ye çıkması nedeniyle %7,2  fark malüliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle %18,2 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SB Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 4.4.2006 tarih ve M/478 sayılı raporunun  itiraz edildiğine göre, davacının maluliyet nedeniyle 20.8.1997 tarihinde % 11 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 8 yıl içerisinde % 7.2 artışla %18,2 oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.10.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24170, Karar No: 2014/15554, Tarih: 13.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/24170 E.  ,  2014/15554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2012

NUMARASI : 2010/390-2012/245

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, ücret alacağı ile ek ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 21.06.2010 tarihinde okulun kapatılacağı gerekçe gösterilerek iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları, maaş farkı alacağı, ek ders ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi ve hafta sonu çalışma ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2- Mahkemece davacının ek ders ücreti talebi hüküm altına alınmış ise de, davacının ne kadar ek ders yaptığı açık bir şekilde belirtilmediği gibi sözleşme metninde de ek derse ilişkin bir düzenleme yapılmamıştır. Bu nedenle ek ders ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6610, Karar No: 2018/3603, Tarih: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6610 E.  ,  2018/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4025, Karar No: 2011/2497, Tarih: 10.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/4025 E.  ,  2011/2497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/10/2008 tarih ve 2006/704-2008/711 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08.03.2011 gününde davacı avukatı....geldi, tebliğe rağmen davalı vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin kuruluş aşamasındaki ortaklarının dava dışı ... ile davalı ... olduğunu, 28.01.2004 tarihinde şirket ortaklarının şirket ortağı davalı ...'ı on yılsüre ile şirket müdürü olarak seçtiklerini, şirket müdürü davalının 2006 yılı Haziran ayında müvekkilinin sahibi olduğu tek taşınmazı şirketin ve ortakların zararına olarak bedelsiz ve muvazaalı biçimde davalı şirkete devrettiğini, oysa bu devrin yapılması için şirket ortakları tarafından alınmış bir karar bulunmadığı gibi bu devir karşılığında müvekkili şirkete nakit veya ayni bir karşılık da girmediğini ileri sürerek, dava konusu taşınmazın davalı şirket adına olan tescilinin iptali ile müvekkili adına tesciline, aksi halde taşınmazın devir tarihindeki gerçek bedelinin davalı ...'tan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan .....vekili, müvekilinin davacı şirketin kurucu ortağı olup 2005 yılına kadar şirket yöneticiliğini yaptığını, 2005 yılında ise diğer ortak ...'e şirket müdürlüğü yetkisinin verildiğini, dava konusu taşınmazın satış bedelinin ...'le birlikte tespit edildiğini, satış bedeline ilişkin çeklerin davacı şirkete verdildiğini, dava dışı ... tarafından davalı şirkete ibraname verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, dava dışı ... ile davalı ...'ın davacı şirketi birlikte temsil ettikleri, ...'in satış işlemine muvafakat ettiği, davacı şirketin tam olarak temsil edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, dava dışı ... ile davalı ...'ın davacı şirketi birlikte temsil ettikleri, ...'in satış işlemine muvafakat ettiği, davacı şirketin tam olarak temsil edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacı adına kayıtlı taşınmazın davacı şirket müdürü olan davalı ... tarafından şirketin ve ortakların zararına bedelsiz ve muvazaalı biçimde davalı şirkete devredildiği iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil, aksi halde devre konu taşınmazın devir tarihindeki bedelinin davalı ...'tan tahsili istemine ilişkin olup, davacı şirketin 28.01.2004 tarihli ortaklar kurulu kararı ile 10 yıllık süre davalı .....'ın davacı şirketin yetkili müdürü seçildiği, 19.09.2005 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davalı ...'ın davacı şirketteki tüm payını dava dışı iki ayrı şahsa devrettiği, yine 22.05.2005 tarihli ortaklar kurulu kararı ile de davacı şirket ortağı dava dışı ...'in 20 yıllık süre için davacı şirket müdürü seçildiği, dava konusu taşınmazın devrinin ise 06.06.2006 tarihinde davalı ... tarafından yapıldığı dosya kapsamı ile sabittir.Taraflar arasındaki öncelikli uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın davalı ... tarafından davalı şirkete devrinin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmakta olup, mahkemece, dava dışı ortak ...'in devre muvafakat ettiği ve davacı şirketin devirde tam olarak temsil edildiği sonucuna varılarak davanın redine karar verilmiştir.

Oysa, mahkemenin kabulüne dayanak yaptığı belgelerin tümü davacı tarafından reddediliği gibi limited şirket müdürlerinin yetkisi, TTK'nun 542 nci maddesi yollaması ile aynı Kanun’un 321 nci maddesi ile belirlenmiştir. Bu bağlamda, gerek ana sözleşme ve gerekse açıklanan yasa hükümlerine göre, kural olarak şirketi temsile yetkili müdür şirkete ait bir malvarlığı üzerinde tasarrufta bulunabileceğinin ilke olarak kabulü gerekir. Ancak bu malvarlığının, şirketin sahip olduğu tek malvarlığı olduğunun veya şirketin varlığını sürdürebilmesi için hayati önemi haiz bulunduğunun belirlenmesi halinde bu kez, anılan devir yönündeki taahhüdün geçerli olabilmesi için ortaklar kurulundan karar alınması gerekmektedir. Her ne kadar mahkemece dava konusu taşınmazın diğer ortağın muvafakatı ile satıldığı kabul edilmiş ise de, bunun dayanaklarının ne olduğu gösterilmemiştir. Bu itibarla mahkemece şirket müdürü davalının yaptığı satış işleminin geçersiz olduğu kabul edilerek neticesine göre bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin davalı ...'a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmememiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin davalı ...'a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmememiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı ...'a yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalı taraftan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25337, Karar No: 2017/10228, Tarih: 28.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25337 E.  ,  2017/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16300, Karar No: 2009/3155, Tarih: 05.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/16300 E.  ,  2009/3155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2008

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının murisinin meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Sağlık Bakanlığı Z.U.M. Göğüs Hastalıkları Hastanesi’nin 27.06.2007 gün ve 308 sayılı Tıbbi Konsey kararı ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 03.06.2008 tarih ve 48/2305 sayılı kararına göre dava reddedilmiş ise de, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davacının murisinin ölüm nedeninin meslek hastalığı olmadığını belirleyen yukarıdaki Tıbbi Konsey Kararına ve Yüksek Sağlık Kurulu kararına davacı yanca  itiraz edildiğine göre, 1967 yılında maluliyet oranı % 9,3 ve mernis tutanağında “nedeni bilinmeyen” bir ölüm nedeni ile öldüğü yazılan, ölüm tarihinde 76 yaşında bulunan davacılar murisinin ölüm nedeninin meslek hastalığı olup olmadığı konusunda  Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak;  Adli Tıp Kurulu raporu ile Yüksek Sağlık Kurulu raporları arasında çelişki bulunması halinde ise, 28.6.1976 gün ve 1976/4-6 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu Kararı  gözetilerek Adli Tıp Genel Kurulu  veya Tıp Fakültelerinin ilgili kürsü konseylerinden, rapor alınması suretiyle sonuca gidilmesi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin belirtilen prosedür izlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcı ile temyiz başvuru  harcının istek halinde davacıya  iadesine,    05.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.