muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16443, Karar No: 2023/11821, Tarih: 22.06.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Karara Yönelik Temyiz Sebepleri

Alt sınırdan hüküm kurulması gerektiği,

B. Katılan Vekilinin Karara Yönelik Temyiz Sebepleri

1. Üst sınırdan hüküm kurulması gerektiği,

2. 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d fıkrasının da uygulanması gerektiği,

3. Sanıklar ... ve ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığı,

4. Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiği,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıkların suç tarihinden yaklaşık 1 ay öncesinde bir araya gelerek olayı planladıkları, olay günü sanık ...'in yanında katılan ... ile birlikte kendisine zimmetle teslim edilen altınları satmak amacıyla 35 ... ... plaka sayılı araçla yola çıktıkları, yol güzergahının önceden diğer sanıklara bildirdiği, ayrıca 35 ... ... plaka sayılı araca ait GPRS takip cihazını diğer sanıklara verdiği, Torbalı, Selçuk, Kuşadası, Söke ve ...'ta altın alım satımlarını yaptıktan sonra sanık ...'in otomobili kullanmak istediği, sanık ...'in idaresindeki araçla Yatağan istikametine doğru yola devam ettikleri, olay yerine kısa bir mesafe kala sanık ...'in aracın hızını düşürerek emniyet şeridinde beklemekte olan ve içerisinde diğer sanıklar ... ve ...'in bulunduğu 35 ... .. plaka sayılı araca sellektör yaptığı, bunun üzerine sanıklar ... ve ...'in araçta bulunan çakarı çalıştırarak 35 ... ... plaka sayılı aracı durdurdukları, sanıklar ... ve ...'in yüzlerinde kar maskesi ve ellerinde silahla sanık ... ile katılanı otomobilden indirdikleri, katılanın eline plastik kelepçe ile bağlayıp, yüzlerine torba geçirdikleri, ardından her iki aracı ve altınları alarak olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılmıştır.

2. Sanıkların isnat edilen suçlamayı kısmen ikrar ettikleri görülmüştür.

3. Tanıkların, sanıklar ... ve ...'ı kesin ve net olarak teşhis ettiklerinin tespit olunduğu tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Sanık ...'un soruşturma aşamasında yer göstererek çalınan altınların bir kısmının iadesini sağladığı 26.01.2022 tarihli tutanakla, kalan zararı kovuşturma aşamasında giderdiği anlaşılmıştır.

5. Katılanın aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçu yönünden kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, hırsızlık suçundan kurula hüküm ise kaldırılarak yağma suçundan mahkumiyet hükmü kurduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... Müdafiİnin Alt Sınırdan Hüküm Kurulması, Katılan Vekilinin Üst Sınırdan Hüküm Kurulması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçu yönünden kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, hırsızlık suçundan kurula hüküm ise kaldırılarak yağma suçundan mahkumiyet hükmü kurduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... Müdafiİnin Alt Sınırdan Hüküm Kurulması, Katılan Vekilinin Üst Sınırdan Hüküm Kurulması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

Ceza hukukunun temel ilkelerinden olan cezanın şahsileştirilmesi kuralının da amacı ceza ve sanık arasında uygun dengeyi sağlamaktır. İki sınır arasında cezayı belirleme Hâkime ait ise de bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu bağlamda suçun işleniş şekli, önemi, sebepleri, kanun ve nizamlara muhalefet derecesi, kastın yoğunluğu, sanığın sosyal durumu, geçmişi hususlarının göz önünde tutulmasının yanında bu konudaki gerekçenin dosya ile uyumlu olması zorunludur. Bu açıklamalar ışığında Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca ölçülülük ilkesine uygun bir biçimde sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken, kastın yoğunluğu, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin Birinci fıkrasının (a), (b), (c) ve (h) bentlerinin tatbik edildiği, aynı maddenin birden fazla bendinin ihlal edilmiş olduğu anlaşılmakla ilgili maddede yer alan ceza bakımından alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlendiği anlaşılmakla ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d Fıkrasının da Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

Sanığın yol üzerinde geçişi engelleyecek şekilde “önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek” biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda yol kesmekten söz edilemeyeceği gözetildiğinde hükümde 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d fıkrasının uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanıklar ... ve ... Hakkında Etkin Pişmanlık Hükümlerinin Uygulanma Şartlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

Katılanın zararının bir kısmının soruşturma aşamasında giderildiği, kalan kısmının da kovuşturma aşamasında giderilerek, katılanın uğradığı zararın tamamen tazmin edildiği, sanıkların ifadelerinde samimi beyanlarda bulunarak pişman olduklarını belirttikleri, katılan vekilinin sanıklar yönünden kısmi iadeye muvafakatinin olmadığını belirtmesi karşısında sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/3. maddesinin ikinci cümlesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin şartlarının oluştuğu anlaşılmakla, bu temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanıklar Hakkında Takdiri İndirim Uygulanmaması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

4. Sanıklar Hakkında Takdiri İndirim Uygulanmaması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede,

Mahkemenin gerekçesine esas aldığı "cezanın sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak" şeklindeki gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim uygulanmasına karar verildiği, Mahkemenin takdir yetkisinin yerinde ve kanunî bir gerekçeye dayandığı anlaşılmakla, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Sanıklar ..., ... hakkında etkin pişmanlık hükmü uygulanırken, gerekçeli kararda kovuşturma aşamasında zararın tamamen giderildiğinin, soruşturma aşamasında kısmi iadeye yönelik sanıklar açısından katılan vekilinin muvafakatinin bulunmadığının belirtildiği, hüküm kısmında da kovuşturma aşamasında zararın ödendiği belirtilmişse de, 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası ikinci cümlesi uygulanırken 1/3 oranında doğru indirim oranının belirlenmesi karşısında; hüküm kısmında uygulama maddesi olarak 168/2-3.maddesinin ikinci kısmı yerine 168/1-3. Maddesinin ikinci kısmı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Ceza Dairesinin, 24.02.2023 tarihli ve 2023/765 Esas, 2023/734 Karar sayılı kararında sanık müdafi ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelemesi gereken konuları yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Gerekçe bölümünde (5) numaralı paragrafta belirtilen eleştiriler dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bodrum Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19051, Karar No: 2018/7051, Tarih: 31.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19051 E.  ,  2018/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşünmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- İşin esasına yönelik temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemede;

Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (... m. 143/1). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m. 27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında tarafların karşılıklı boşanma davalarının neden kabul edildiğine, tarafların kusur durumlarına, delillerin ve vakıaların değerlendirilmesine ilişkin gerekçe belirtmediği gibi bu husus kararda tartışılmamıştır. Bu haliyle karar yeterli gerekçeden yoksun olup. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesindeki unsurları içermektedir. Bu bakımdan gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmıştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/7835, Karar No: 2019/4051, Tarih: 26.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7835 E.  ,  2019/4051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 2-e, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın birlikte alkol aldığı arkadaşları ile otururken ele geçirilemeyen av tüfeği ile 4-5 el havaya ateş ettiği sırada silahın kontrolünü kaybetmek suretiyle yere paralele yakın şekilde ateşlemesi sonucunda katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde sol kolundan ve batın sol yanından yaraladığı olayda, yaralanma olayına ilişkin tespitler içeren Adli Tıp Kurumu heyet bilirkişi raporuna göre, dava konusu yaralanmanın yakın atış mesafesinden yapıldığının kabulü gerektiği, bu mesafenin yaklaşık 1 (bir) metre kadar olduğunun belirlenmesi ile gerek katılanın gerek tanık ...’ın beyanlarında havaya bir kaç el ateş eden sanığın tüfeği yatay şekilde düştüğü anda ateşlediği ve yakın mesafede bulunan katılanı yaraladığına ilişkin beyanları değerlendirildiğinde, sanığın eylemini bilinçli taksir ile gerçekleştirdiği gözetilmeden hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2694, Karar No: 2017/6495, Tarih: 18.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/2694 E.  ,  2017/6495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun'un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın 366.maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde uygulanan 347.maddesi hükmü gereğince temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ olunacağı, 348.maddesi hükmüne göre de katılma yoluyla temyizin mümkün olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Kısmen kabul edilen karara karşı davalı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmediği anlaşılmakla, bu eksikliğin giderilmesi ve tebligat parçasının dosyaya eklenmesi amacıyla,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14843, Karar No: 2015/5327, Tarih: 02.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14843 E.  ,  2015/5327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan müvekkillerinin çocuğu ve kardeşi ..'nin vefat ettiğini, müvekkillerinin ..e'nin desteğinden yoksun kaldığını, desteğin ölümü sebebiyle müvekkillerinin acı ve elem duyduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ve baba için ayrı ayrı 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 35.000,00 TL manevi tazminatın, diğer davacı kardeşler için ise ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte sigorta şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak üzere müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili daha sonra sunduğu ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı anne için 20.763,70 TL, davacı baba için 21.096,26 TL olarak ıslah etmiştir.

.

Davalılar ... ve ... vekili; kazanın meydana gelmesinde müvekkillerinin kusuru bulunmadığını, müvekkilinin aynı yönde seyreden 54 TD 168 plakalı kamyoneti solladığı esnada kamyonetin yolu ortalama nedeniyle kenara kaçtığını, aracın yol kenarındaki mıcırlara kapıldığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; sigortalının kusuru oranında teminat limiti dahilinde sorumlu olduklarını, davadan önce müvekkiline başvuru yapılmadığından temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı .. için 16.610,96 TL, davacı İsmet için 16.877,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı sigorta şirketi yönünden dava, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 20.000,00 TL, davacı kardeşler için ayrı ayrı 7.500,00 TL olmak üzere toplam 62.500,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4.917,69 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3252, Karar No: 2012/4128, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3252 E.  ,  2012/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4570, Karar No: 2011/2661, Tarih: 08.06.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/4570 E.  ,  2011/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Atatürk'ün hatırasına alenen hakaret, devletin egemenlik alametlerini alenen aşağılama, görevini yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : 15.02.2010 tarihli hüküm; hükümlünün temyiz talebinin reddi,

16.07.2009 tarihli hüküm; görevli memura görevini yaptırmamak için direnme suçundan; TCK.nun 265/1, 53/1-2-3, 58....uy.6 ay hapis cezası

Görevli memura görevinden dolayı hakaret suçundan; TCK.nun 125/1 maddesi delaleti ile 125/3-a, 125/4, 43/2, 53/1-2-3, 58....uyarınca 1 yıl 6 ay 20 gün hc.

Türk bayrağına hakaret suçundan; TCK.nun 300/1, 53/1-2-3, 58....uy.1 yıl hc.Atatürk'ün hatırasına alenen hakaret suçundan; Atatürk aleyhine işlenen suçlar hakkındaki kanunun 1/1, TCK.nun53/1-2-3, 58....uyarınca 1 yıl hc.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.10.2010 gün ve 2010/169-1888 sayılı kararında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CYY’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, başvurunun yapılacağı mercii, yöntemi ve başvuru süresinin hiçbir duraksamaya yer vermeksizin açıkça belirtileceği hükümlerine yer verilmiş olup, bu hükümlere aykırılık anılan Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni oluşturacaktır. Bu bildirimlerdeki temel amaç sujelerin başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması, bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılıp, kullanılmadığının belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır. Sanığın yokluğunda verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 15.02.2010 tarihli ek karara karşı kanun yoluna başvuru süresinin başlangıcı “tebliğ ve tefhim tarihinden itibaren” şeklinde gösterilmiş olsa da, bu eksikliğin hak kaybına neden olmadığı anlaşıldığından tebliğnamede yer verilen aksi düşünceye iştirak olunmamıştır.

Sanığın, 05.03.2010 tarihinde usulüne uygun olarak cezaevinde bizzat kendisine tebliğ edilen ek karara yönelik temyiz dilekçesinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süresi geçtikten sonra 13.08.2010 tarihinde verilmiş olup, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.