muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5731, Karar No: 2011/6785, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5731 E.  ,  2011/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nin beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/126, Karar No: 2014/227, Tarih: 13.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/126 E.  ,  2014/227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tokat 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :18.09.2012

Numarası :2009/72-2012/298

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı E. Ö. S. Büro Mobilya vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, eksik imalâtların giderim bedeli ve gecikme tazminatı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davalı C.. Y.. hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı E. Ö. yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı E. Ö. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı E. Ö. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı akdî ilişkinin her iki davalı ile kurulduğunu ileri sürerek 15.05.2008 tarihli sözleşmeyi ibraz etmiştir. Davalı E. Ö. sözleşmenin tarafı olmadığını sunulan sözleşmedeki imzanın da kendisine ait bulunmadığını, eksik iş bedeli ile gecikme tazminatı istenemeyeceğini, diğer davalı Cemil’in de yanında çalışmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece imza incelemesi yaptırılmış ise de, toplanan kanıtlar ve Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi’nin raporu ile sözleşme altındaki imzanın davalı E. Ö. ait olduğu tespit edilememiş ve sözleşmeyi bu davalının imzaladığı ispatlanamamıştır. Yazılı sözleşme kanıtlanamamakla birlikte toplanan deliller ve davacının gönderdiği 49.790,00 TL’yi bu davalının kabul etmiş ve başka bir sebeple bu ödemenin kendisine yapıldığını yasal delillerle ispatlayamamış olması karşısında davacı ile davalı Ekrem arasında sözlü eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu anlaşılmaktadır.

Dairemizin bu konudaki yerleşmiş içtihatları ve doktrinde yanlar arasında eser sözleşmesi ilişkisinin varlığı sabit olup yazılı sözleşme bulunmaması ve tarafların bedelde uyuşamamaları halinde iş bedelinin, işin yapıldığı ileri sürülen 2008 yılında yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 366. maddesi hükmünce yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanması gerektiği kabul edilmektedir.

Dairemizin bu konudaki yerleşmiş içtihatları ve doktrinde yanlar arasında eser sözleşmesi ilişkisinin varlığı sabit olup yazılı sözleşme bulunmaması ve tarafların bedelde uyuşamamaları halinde iş bedelinin, işin yapıldığı ileri sürülen 2008 yılında yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanunu’nun 366. maddesi hükmünce yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre hesaplanması gerektiği kabul edilmektedir.

Bu durumda mahkemece hükme esas raporu veren bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla, davacı ile davalı E. Ö. arasında kurulan sözlü eser sözleşmesi ilişkisi sebebiyle imalât bedelinin yazılı sözleşme dikkate alınmaksızın işin yapıldığı 2008 yılı serbest piyasa rayiçlerine göre hesaplattırılıp bulunacak bu bedelden iş sahibi tarafından kanıtlanan ödemeler düşüldükten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi ve yazılı sözleşmenin varlığı kabul edilmediğinden gecikme tazminatına ilişkin istemin tümden reddi yerine eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı Ekrem’in diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı E. Ö. yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı E. O. geri verilmesine, 13.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23777, Karar No: 2024/3918, Tarih: 26.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/23777 E.  ,  2024/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/938 E., 2016/351 K.

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşların Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamesinin, hukuki yardım başlıklı 54 üncü maddesinde; "Bakanlık ve bağlı kuruluşlarında; sağlık hizmeti sunumu sırasında veya bu görevlerden dolayı personele karşı işlenen suçlar sebebiyle ceza hukuku kapsamında yürütülmekte olan işlemler ve davalarda personelin talebi üzerine Bakanlık ve bağlı kuruluşlarınca hukukî yardım yapılır." hükmüne yer verilmiştir.

İncelemeye esas dosya kapsamında, ambulans görevlisi olan katılan sanıklar ... ve ... (Demirtaş)'ın hukuki yardım talebinde bulunması üzerine, 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve bağlı kuruluşların Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamesinin hukuki yardım başlıklı 54 üncü maddesi uyarınca Sağlık Bakanlığı tarafından atanan Av. ...'un katılan vekili olarak kabulüne karar verildiği, katılan sıfatıyla sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına vekalet ücreti yönünden itiraz talebinde bulunduğu ve itirazın reddedildiği, ambulans görevlisi olan sanıklar ... ve ... (....)'ın haklarında kasten yaralama ve hakaret suçlarından açılan kamu davalarında beraat etmeleri nedeniyle Sağlık Bakanlığından atanan vekilin sanık sıfatıyla vekalet ücreti yönünden kararı temyiz ettiği, sağlık personelini davada sanık vekili sıfatıyla temsil etmediği ve gerekçeli kararın tefhimine rağmen sanıkların temyiz isteğinde bulunmadığı, dolayısıyla atanan vekilin kurulan hükümleri sanık sıfatıyla temyize hak ve yetkisi olmadığı, hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı

Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8199, Karar No: 2023/2669, Tarih: 03.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8199 E.  ,  2023/2669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1315 Esas, 2021/874 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/165 E., 2018/83 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı ...'un genel koordinatörlüğünü ve müdürlüğünü yaptığı Grand Belish isimli otelin sağlık hizmetlerini yürüten hekim olduğunu, bu vesile ile davalıyla tanıştığını, davalı ...'ın Balat Turizm İşletmeciliği ve Yatırımcılık A.Ş. isimli şirkete ortaklık teklif ettiğini, şirketin bir kısım hisselerinin davalı ... adına nam-ı müstear olan diğer davalı ... adına olduğunu beyan ettiğini, müvekkili ile davalı ... arasında yapılan anlaşma gereğince şirket hisselerinin 124.700 euro karşılığı 186.000,00 TL ve 45.590,00 euro karşılığında müvekkiline devredileceği hususunda mutabık kalındığını, bu kapsamda müvekkilinin "Balat A.Ş. hisse devri bedeli" açıklaması ile 25.03.2013 tarihinde davalı ... hesabına iki ayrı havale yaptığını, bu şekilde edimini yerine getirdiğini, müvekkilinin yaptığı havaleden sonra müvekkiline vaad edilen hisselerin şirket kurucusu olarak gözüken ...tarafından davalı ...'ın yakını...'a 28.03.2013 tarihinde devredildiğini, 06.11.2014 tarihinde de hisselerin tamamının davalı ...'a devredildiğini, muvazaalı hisse devriyle müvekkilinin zarara uğratıldığını, müvekkilinin davalılar tarafından dolandırıldığı iddiasıyla savcılığa şikayette bulunduğunu, müvekkilinin gönderdiği paranın iadesi için gönderdiği ihtarnameden sonuç alamadığını, davalıların verdikleri cevapta taraflar arasında hisse devrine ilişkin bir anlaşma bulunmadığını belirttiklerini ileri sürerek 186.000,00 TL'nin havale tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle, 45.590,00 euronun havale tarihinden itibaren döviz tevdiat hesaplarına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden hesaplanacak faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde; şirkete resmi ve gayrıresmi ortak olmadığını, şirketle ve konuyla hiçbir ilgisi bulunmadığını, dava dilekçesinde anlatılan pazarlığı bilmediğini, hısmı olan ......adına banka hesabına gönderilen 186.000,00 TL'lik havaleyi emanetçi olarak protokolle teslim ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde; şirkete resmi ve gayrıresmi ortak olmadığını, şirketle ve konuyla hiçbir ilgisi bulunmadığını, dava dilekçesinde anlatılan pazarlığı bilmediğini, hısmı olan ......adına banka hesabına gönderilen 186.000,00 TL'lik havaleyi emanetçi olarak protokolle teslim ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının soyut olduğunu, aradan geçen uzun süre içinde parayı gönderdiği şahıstan talepte bulunmadığını, davacının da şirket sahibi olması ve eğitimi nedeniyle şirket hisse devir işlemlerinin nasıl yapılması gerektiğini bilebilecek durumda olduğunu, davacının gerçek dışı iddiada bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/114 E. sayılı dosyasında davalı ... ve 3 üncü kişi ...'ın beyanlarından, Ayhan hesabına havale edilen 186.000,00 TL'nin ...'a teslim edildiğine dair taraflar arasında çekişme bulunmadığı, ...tarafından şirket hissesi her ne kadar önce... adına devredilmiş ise de... ve ...'un işbirliği içerisinde olduğu ceza dosyasında subut bulduğu, ...'a yapılan ödeme ile şirkette hisse sahibi olan ...'un sebepsiz zenginleştiği, davalı ...'un yalnızca paranın teslimi hususunda aracı konumunda olması sebebi ile ... yönünden davanın reddi, diğer davalı yönünden yapılan ödemenin iadesi icap ettiği gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulü ile 186.000,00 TL'nin 25.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle, 45.590 euronun 25.03.2013 tarihinden itibaren işleyecek döviz tevdiyat hesaplarına uygulanan faiz oranları üzerinden hesaplanacak faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın davalı ... yönünden de kabulü gerektiğini, bu kişi yönünden banka dekontları ve miktarı nazara alınarak ihtiyati haciz talebinin kabulü gerektiği yönünde bozma ilamı bulunduğunu, dinlenen tanık beyanları ve dava dilekçesinde sundukları banka dekontlarında yer alan "Balat A.Ş. hisse devir bedeli" açıklaması dahlinde davalı ... yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, Balat ..A.Ş.'ye karşı dava açılmadığı halde kararda dahili davalı olarak gösterildiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının açıkça şirket hisse devri için ...’a yatırdığı parayı talep ettiğini, bu durumda müvekkilinin taraf sıfatı bulunmadığını, davacı tarafından gönderilen paranın davalı ...'ın hesabında kaldığını, müvekkilinin hesabına/uhdesine geçmediğini, davacının şirketin gerçek sahibi olduğunu düşündüğü davalı ...'a bu parayı gönderdiğini, kendi aralarında hukuki ilişkiye dayanarak ve tasarrufun riskini de üstlendiğini, doğrudan ...’un hesabına yaptığı gönderilerde, “Balat A.Ş. hisse devir bedeli” ifadesinin kullanılması da bunu teyit ettiğini, davacının ve yanındaki kişinin bir hafta içinde hisse devrine dair belgeleri getireceklerini söylediklerini beyan etmesine rağmen sunmadığını, böylelikle paranın ...’da kalmasına göz yumduğunu, davacının iddialarının doğruyu yansıtmadığını ortaya koyduğunu, davacının hisse devrini değil parayı istemesinin de kötü niyeti gösterdiğini, müvekkilinin sorumluluğuna gidilemeyeceğini, reeskont faizi uygulanabilmesi mümkün olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'ın davacıya ortaklık teklif ettiği, davacının davalı ... ile anonim şirket hisse devri amacıyla anlaştığı, diğer davalı ...'ın hesabının para gönderimi sırasında kullanıldığı, yatırılan paranın o sıradaki hissedar ...'a verildiği, davalı ...'ın davacının yaptığı ödeme doğrultusunda hisse devrini davacı adına gerçekleştirmesi gerekirken hileli şekilde hareket ederek hisse devrini önce Alev adına sonra da kendi adına gerçekleştirdiği, bu durumda davacının gönderdiği parayı davalı ...'tan isteyebileceği, ayrıca davalı ... hakkında verilen beraat kararı bağlayıcı değil ise de, ceza mahkemesince hesabın havale işleminde kullanılıp paranın şirket hissedarı ...'a geçtiğinin belirtilmesi, davalı ...'ın hileli hareketlerinin tespit edilmemiş olması, davalı ... ile davacı arasında sözleşme ilişkisi bulunmaması ve davalı ...'ın sebepsiz zenginleştiğinin kanıtlanmaması karşısında bu davalı hakkındaki red kararının isabetli olduğu, yine davalı ... vekili reeskont faizine hükmedilemeyeceğini istinaf nedeni olarak göstermiş ise de, uyuşmazlık anonim şirket hisse devirinden kaynaklanmakta olup 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un (3095 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca TL cinsinden alacak için davacının ticari (avans) faizi istemesi mümkün iken avans faizinden daha az olan reeskont faizi talep ettiği ve mahkemece de reeskont faizine hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asil temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri