muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/862, Karar No: 2011/6021, Tarih: 17.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1152, Karar No: 2015/8852, Tarih: 28.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1152 E.  ,  2015/8852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi, 3712 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan ...nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

2-... 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile ...nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan "bedelin" sözcüğünden sonra gelmek üzere "dava tarihinden itibaren 4 aylık sürenin bittiği 21.03.2013 tarihinden itibaren karar tarihi olan 27.05.2014 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına" ibaresi eklenmek ve yine gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 numaralı paragrafındaki "tüm harç ve" sözcüklerinin çıkartılıp satırın sonuna "Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" cümlesi yazılmak suretiyle, 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4101, Karar No: 2013/22663, Tarih: 11.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4101 E.  ,  2013/22663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.12.2012 tarih ve 2009/99-2012/283 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar tarafından yazılan ve diğer davalı şirket tarafından basımı gerçekleştirilen “SGK (SSK) Uygulamasında Sektörel Asgari İşçilik” adlı kitapta müvekkili tarafından hazırlanan “Sigorta Müfettişleri Eğitim Notu ve Çalışma Talimatı” adlı eğitim kitabının, 2003/1 sayılı iç emrin ve tüm kurum müfettişlerine gerek basılı ve gerekse manyetik ortamda dağıtılan “Belgeli Turizm İşletmeleri, MEB'e Bağlı Özel Dershaneler, Motorlu Taşıt Sürücü Kursları, Karayoluyla Yolcu Taşımacılığı Yapan Otobüs İş yerleri ve Profesyonel Futbol Kulüpleri Genel Denetim Rehberi”nin aynen kopyalanması suretiyle müvekkilinin bu eserler üzerindeki mali haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, FSEK'nın 68.maddesi uyarınca davalılara, diğer davalı tarafından ödenen 3.500,00 TL telif bedelinin 3 katı olan 10.500,00 TL tazminatın eserin basım tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, husumet itirazında bulunmuş, talimat, iç emir ve rehberlerin mevzuat olması nedeniyle FSEK'nın 31.maddesine göre çoğaltılması, yayılması, işlenmesi veya herhangi bir suretle bunlardan faydalanmanın serbest bırakıldığını, yine aynı Yasa'nın 34. maddesinde de eğitim ve öğretim amaçlı eserlerin meydana getirilmesinin serbest olduğunu ve iktibasın belli olacak şekilde yapılmasının esas olup, müvekkillerince bu hususa dikkat edilerek kitabın eklerine rehberlerin alındığını ve kaynakçada da gösterildiğini, müvekkilleri aleyhine yürütülen idari soruşturma neticesinde herhangi bir hukuka aykırı eylemlerinin bulunmadığının da kabul edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, mevzuat” ifadesinin FSEK'nın 31.maddesinde belirtilen düzenlemelerle sınırlı olmayıp, “gizliliği bulunmayan” yasama ve yürütme tarafından vaz'olunan ve topluma fayda sağlayacak, onları aydınlatacak bütün düzenleyici işlemleri bu kapsamda görmek gerektiği, mevzuatın yürürlüğe girmesi için mutlaka resmi gazetede ilan edilmesi zorunluluğu bulunmadığı, kanundaki tabiri “aleniyete intikal eden” şeklinde anlamak gerektiği, her iki kurum kaynağının “düzenleyici işlem” mahiyetinde mevzuat olduğu, bu itibarla davalılar tarafından meydana getirilen eserin bazı sayfalarında, davacı tarafından çıkartılan ve umumiyetle kurum müfettişlerinin denetimler sırasında yapacakları denetimin şekil ve usullerini gösteren ve tüm SGK müfettişlerine dağıtılmakla aleniyet kasbeden “tebliğ” niteliğindeki kaynak mevzuattan kısmi alıntılar yapılmasının FSEK'nın 31. maddesindeki “mevzuat” istisnası kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece, eser sahibinin haklarına sınırlama getiren 5846 sayılı FSEK'nın 31. maddesindeki “mevzuat” kavramının kanunda sayılan düzenlemelerle sınırlandırılmaması gerektiği, yasama ve yürütme organları tarafından vaz'olunup, topluma fayda sağlayan, aydınlatıcı bütün düzenleyici işlemlerin bu madde kapsamına dahil olduğu gerekçesiyle, dava reddedilmiştir.

2- Mahkemece, eser sahibinin haklarına sınırlama getiren 5846 sayılı FSEK'nın 31. maddesindeki “mevzuat” kavramının kanunda sayılan düzenlemelerle sınırlandırılmaması gerektiği, yasama ve yürütme organları tarafından vaz'olunup, topluma fayda sağlayan, aydınlatıcı bütün düzenleyici işlemlerin bu madde kapsamına dahil olduğu gerekçesiyle, dava reddedilmiştir.

5846 sayılı FSEK'nın 31. maddesine göre, serbest yararlanma konusu mevzuat kanunda sayma yöntemi ile belirtilmiş ise de, resmi makamlarca kamuya duyurulması gereken mevzuat çerçevesinde değerlendirilebilecek kararlar ve bunların ekleri de bu kapsamda kabul edilmelidir. (Halil Arslanlı; Fikri Hukuk Dersleri II Fikir ve Sanat Eserleri, s.127, İst. 1954, N. Şafak Erel; Türk Fikir ve Sanat Hukuku, s.244, Ank. 2009, Mustafa Ateş; "Fikri Hukukta Eser Sahipliği", s. 278, Adalet Yayınevi, Ank. 2003). Ancak, anılan madde uyarınca mevzuat ve içtihat olarak kabul edilemeyen, resmi makamlarca hazırlanıp yayınlanan diğer çalışma ve dökümanlar ise söz konusu istisna kapsamında değildir. Dairemizin 16.12.1999 tarih ve 5797/10400 sayılı kararında; "Bayındırlık Bakanlığı'nın Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 180 ve 209 sayılı KHK ile verilen yetki ve görev çerçevesinde hazırlanıp yayınlanan "inşaat birim fiyatlarına esas tarifeler ve eski fiyat listelerinin FSEK'nın 31. madde anlamındaki belgelerden sayılmayacağı" kabul edilmiştir. Bu bakımdan, FSEK'nın 31. maddesi kapsamındaki “mevzuat” kavramı, ilgili resmi kurum ve kuruluşlarca hazırlanarak kamuya duyurulması gereken ve uygulayıcılar ile muhatapları bakımından da düzenleyici hükümler içeren mevzuat ile sınırlı olup, ilgili resmi organlarca yapılan uzun araştırma, çalışma ve mesleki tecrübelerin bir araya getirilmesini amaçlayan kurum içi faaliyetlerin yayınlanmasının ise anılan istisna hükmünün dışında tutulması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece görüşüne başvurulan ikinci bilirkişi heyetindeki bilirkişilerce; davalı gerçek kişiler tarafından meydana getirilen "SGK (SSK) Uygulamasında Sektörel Asgari İşçilik" adlı kitapta davacı kurum müfettişlerince hazırlanarak yayınlanan "Sigorta Müfettişleri Eğitim Notu ve Çalışma Talimatı" adlı eserden %1 oranında alıntı yapıldığı mütalaa edilmiştir. Bilirkişilerce, anılan eserin içeriğinin müfettişlere yol göstermek üzere bir rehber şeklinde hazırlandığı, içerik olarak temelde kanun, yönetmelik ve sair hükümlerin nasıl ve ne şekilde uygulanacağının gösterildiği, davacı kurumun kendi işleyiş ve uygulamaları konusunda doğru ve etkili bir şekilde yapılması amacına hizmet ettiği, ayrıca bunlara ek olarak çeşitli örnekler verilmek suretiyle eser sahiplerinin hususiyetlerinin esere aktarıldığı, pek çok yerde görüş ve önerilere de yer verildiği, bu eserin 31. madde kapsamında “mevzuat” olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, dolayısıyla bu eserden her türlü alıntının 5846 sayılı FSEK'nın 35. maddesine uygun olacak şekilde yapılması gerektiği, davalıların salt kitabın son bölümünde kaynakça kısmında bu eseri kaynak olarak göstermelerinin FSEK'nın 35. madde hükmüne aykırılık ve usulsüz iktibas teşkil edeceği görüş ve kanaatine varıldığı ifade edilmiştir.

Esasen, davacı kurum Teftiş Kurulu müfettişlerince hazırlanarak yayınlanan "Sigorta Müfettişleri Eğitim Notu ve Çalışma Talimatı" adlı eserin 5846 sayılı FSEK'in 31. maddesi anlamında “mevzuat” niteliğinde olmadığı hususu; mahkemece görüşüne başvurulan ilk bilirkişi raporunda da açıklanmış olup, aynı eserin “SUNUŞ” bölümünde de konuyla ilgisi olan herkese bir başvuru kaynağı ; teorik anlamda olduğu kadar pratikte de bu tüm ilgililerin faydalanacağı kapsamlı bir kitabın ortaya konulmasının amaçlandığı belirtilmiştir.

Bu durumda, bahsi geçen eserle ilgili olarak davalı gerçek kişilerce hazırlanan “SGK (SSK) uygulamasında Sektörel Asgari İşçilik” adlı kitapta bu eserin bazı bölümlerinden alıntı yapıldığı, 5846 sayılı FSEK'nın 35/son fıkrası ikinci cümlesindeki “ilim eserlerinde, iktibas hususunda kullanılan eserin ve eser sahibinin adından başka bu kısmın alındığı yer belirtilir” hükmü itibariyle, davalıların sadece kitabın kaynakça kısmında bu eserin adını belirtmiş olmalarının iktibas serbestisi içerisinde bir alıntı olarak nitelendirilemeyeceğinin dikkate alınması gerekirken, anılan eserin de 31. madde kapsamında “mevzuat” sınırı içinde kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2838, Karar No: 2015/7946, Tarih: 02.07.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2838 E.  ,  2015/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/81631

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.07.2012 (Asıl Karar), 26.09.2014 (Ek Karar)

NUMARASI : 2011/287 Esas, 2012/228 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı,kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından suça sürüklenen çocuk Z.. A..'ın yapılan yargılaması sonunda Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin (Kapatılmakla İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi) 19.07.2012 gün ve 2011/287 Esas, 2012/228 sayılı Kararıyla atılı suçlardan mahkumiyetine dair verilen hükümlerin temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.03.2013 gün ve 2012/15182 Esas, 2013/2326 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmesinin ardından mahalline gönderilen dosya ile ilgili olarak hükümlü müdafii tarafından mahkemesine verilen 17.01.2014 günlü dilekçeyle hükümlü olarak cezaevinde bulunan müvekkili ile ilgili olarak sevk edildiği İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanınca düzenlenen 20.12.2013 günlü raporda hafif zeka geriliği bulunan müvekkilinin TCK'nın 32/2. maddesi kapsamında bulunduğu yönünde görüş bildirildiğini beyanla hükümlü hakkındaki kesinleşmiş hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 311/e. bendi gereğince bozulmasına karar verilmesini talep etmesi üzerine mahkemece dosya üzerinden yapılan ilk değerlendirme sonucunda ileri sürülen hususun yeni delil niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle yeniden yargılama talebinin CMK'nın 319. maddesi gereğince reddine dair 05.05.2014 günlü, 2011/287 Esas, 2012/228 sayılı Ek Kararın verildiği, bu karara karşı hükümlü müdafiin 29.05.2014 tarihli itiraz dilekçesinde “hükümlü hakkında akıl sağlığı ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması ve mağdurla ilgili dava sırasında aldırılan ruh sağlığı raporunu düzenleyen heyetin yetersiz olması nedeniyle tekrar rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden talebin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle” yaptığı itiraz üzerine İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.06.2014 günlü, 2014/317 D. İş sayılı kararla “hükümlü hakkında Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesince cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığına dair ve mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair raporlar aldırılmadan yazılı şekilde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle itirazın kabulü ile mahkemesince verilen 05.05.2014 günlü kararın kaldırılmasına” karar verilmesinden sonra dosyanın gönderildiği İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince tensip yapılıp duruşma açılarak yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile halen aynı mahkemenin 2013/263 Esas sayılı dosyasında işlediği cinsel istismar suçundan dolayı yargılanmakta olan suça sürüklenen çocukla ilgili olarak cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığına dair rapor alınmak üzere Adli Tıp Kurumuna sevk edilmesi nedeniyle bu dosyadan alınacak raporun beklenilmesi ile infazın durdurularak hükümlünün tahliyesine karar verilip yeni duruşma günü belirlendiği ve 26.09

.09.2014 tarihli duruşmada Adli Tıp Kurumundan gelen rapora göre hükümlünün cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtilmesi nedeniyle müdafiin yargılamanın yenilenmesi talebinin CMK'nın 323/1. maddesine göre temyizi kabil olmak üzere reddedilerek önceki hükmün onaylanmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde CMK'nın 321. maddesi uyarınca itirazı kabil olacak şekilde müdafiin yeniden yargılama isteminin esassız olduğu gerekçesiyle talebin reddine ilişkin olarak 26.09.2014 günlü, 2011/287 Esas, 2012/228 sayılı kararın verildiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle mahkemece verilen bu karara karşı müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulü ile 26.09.2014 günlü Ek kararın kaldırılmasına dair verilen 21.10.2014 günlü, 2014/510 D. İş sayılı karar ile bu karara karşı Cumhuriyet Savcısının itirazının usulden reddine dair İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.10.2014 günlü, 2014/613 D. İş sayılı kararın hukuki değerden yoksun oldukları da nazara alınarak müdafiin mahkemece verilen 26.09.2014 günlü karara yönelik verdiği 29.09.2014 tarihli dilekçesi temyiz dilekçesi olarak kabul edildikten sonra yapılan değerlendirmede; mahkemece kesinleştirilerek infaza verilen hükümlerle ilgili olarak Cumhuriyet Başsavcılığının 6545 sayılı Kanuna göre uyarlama yapılması talebi üzerine mahkemece dosya üzerinden karar verilirken hükümlü hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı TCK'nın 103/1-6. maddesi ile verilen hükümle ilgili olarak 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin lehe olduğu gözetilerek uyarlama yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eylemin TCK'nın 103/2. maddesi kapsamında kalması nedeniyle 6545 sayılı Kanun değişikliğinin lehe olmadığı şeklindeki yanılgılı gerekçeyle uyarlama duruşması yapılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından bu hususta gerekli işlemlerin mahkemesince yapılması mümkün görülmekle gereği düşünüldü:

Mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edilerek duruşma açılmasına karar verilmesi karşısında CMK.nın 323. maddesi uyarınca yapılan duruşma sonucunda yargılamanın yenilenmesi talebinin reddiyle önceki hükmün onaylanmasına karar verilmesi veya yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile önceki hükmün iptaliyle dava hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde CMK'nın 321. maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi talebinin esassız olduğu gerekçesiyle reddi ile önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1948, Karar No: 2014/3400, Tarih: 27.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1948 E.  ,  2014/3400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VE ARKADAŞLARI

DAVA TÜRÜ : ...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ... ve ... adlarına çıkarılan ve mahkeme kararını ihtiva eden tebligatlar, köy muhtarı olduğu belirtilerek davacı ...’e tebliğ edilmiştir. Davacı ile davalılar arasında işbu dava nedeniyle menfaat çatışması bulunduğundan sözü edilen davalılara yapılan tebligatlar usulsüzdür. Bu nedenle kararın, adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun uygulanmasına dair yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Tespit maliklerinden ... oğlu ... ile bir kısım davalıların murisi olan... ve...oğlu 1920 doğumlu ...’in aynı şahıslar olup olmadığı hususunda kolluk araştırması yaptırılarak alınacak cevabi yazının,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu 116 ada 5, 6, 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazların ... tutanaklarının tasdikli suretleri ile varsa dayanağını oluşturan kayıtlar (eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu ... Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ve ... tespitleri kesinleşmiş ise ... sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

4- Çekişmeli taşınmaza revizyon gören 23.09.1938 tarih 213 sıra, 19.06.1953 tarih 84 sıra, 26.07.1965 tarih 114 sıra ve 19.01.1981 tarih 33 sıra numaralı tapu kayıtlarının maliklerini ve iktisap sebebini de gösterir şekilde, ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, birbirini takip eder ve okunaklı şekilde mahalli Tapu Müdürlüğü ile Tapu ve ... Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından,

5-... oğlu ...’in annesi Hürizat’ın verasete esas nüfus aile kayıt tablosunun getirtilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.