muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/29723, Karar No: 2022/514, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/29723 E.  ,  2022/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Bozma ilamının 1 nolu bendi uyarınca uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafisinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13388, Karar No: 2009/14230, Tarih: 16.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13388 E.  ,  2009/14230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.12.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil, tazminat, karşı davacı ... tarafından verilen dilekçe ile de meni müdahale, kal, tespit istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen 29.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 1974, 1979 ve 1985 tarihlerinde dava dışı ... Kılavuzdan haricen satın aldıkları taşınmazın bir kısmına ev yaptıklarını bir kısmını da bahçe olarak kullandıklarını, satın alma tarihinden itibaren herhangi bir müdahele ile karşılaşmadıklarını, 34 parsel numaralı taşınmazın yapılan imar uygulaması sonucunda dava konusu yerlerin 128 ada 3 ve 12 parsellerde kaldığını, bu taşınmazların da davalı ... adına tescil edildiğini belirterek 3 parselin ve 12 parselin de 118.67 metrekarelik kısmının öncelikle harici satın alma ve zilyetliğe, olmadığı takdirde TMK.nun 724. maddesine dayalı olarak tapu kaydının iptali ile adlarına tescili isteğinde bulunmuşlar, 22.5.2009 tarihli oturumdaki beyanları ile de 12 sayılı parsele yönelik istemlerinin sadece bedele ilişkin olduğunu belirtmişlerdir.

Karşı davacı ..., davalıların herhangi bir yasal hakka dayanmayan elatmalarının önlenerek yapının yıkılmasını, mümkün olmadığı takdirde de bedeli karşılığından binanın kendisine bırakılmasını istemiştir.

Davalılardan ... açılan davayı kabul etmiştir.

Davalı/K.davacı ... ise, dava konusu 34 parsel numaralı taşınmazdaki hissesinin tamamının ...’tan gelmediğini, taşınmazda babasından intikal eden ve diğer mirasçılardan satın alarak edindiği payları bulunduğunu, usulünce yapılmış taksim sözleşmesi bulunmadığından paydaş ...’ın tek başına yaptığı harici satış sözleşmelerinin geçerli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacılar Emine ve Fazlı tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı/k.davacı ... temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali tescil ve tazminat istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 684. ve 718.maddeleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Konunun bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Türk Medeni Kanununun 684. ve 718.maddeleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Konunun bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde bina sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona yada onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak bina sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi için aranması gereken ilk koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını yada yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü, bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacılar imar uygulamasından önce 34 parsel numarasını alan taşınmazın bir kısmını taşınmaz paydaşlarından ...’tan haricen satın aldıklarını, iyiniyetle bina yaptıklarını, uzun yıllardır kullanımlarında olduğunu belirterek tescil isteğinde bulunmuşlar, mahkemece de bu istek hüküm altına alınmıştır. Ancak dosyaya sunulan tapu kayıtları dayanakları ile incelendiğinde 1979 tarihi itibarıyla taşınmazın ..., ..., ..., ... ve ... adına paylı olarak kayıtlı olduğu, bu paydaşlar arasında resmi olarak yapılmış bir taksim sözleşmesinin varlığının kanıtlanamadığı, davacıların dayanağı olan satış sözleşmelerinin tarafının paydaşlardan sadece ...’ın imzasını taşıdığı, ...’ın ... dışında da mirasçıları bulunduğu anlaşılmakla içeriği yukarıda açıklanan sübjektif iyiniyet koşulunun gerçekleştiğinin kabulüne olanak yoktur. Belirtilen nedenle tapu iptal ve tescil isteğinin kabulü yerinde görülmemiştir.

Davacıların 12 sayılı parsele yönelik bedel istemlerine gelince; TMK.nun 599. maddesi gereğince mirasçılar, yasa gereğince mirasbırakanın ölümü ile mirası bir bütün olarak kazanırlar. Kanunda öngörülen ayrık durumlar saklı kalmak üzere mirasçılar, mirasbırakanın ayni haklarını, alacaklarını, diğer malvarlığı haklarını, taşınır ve taşınmazlar üzerindeki zilyetliklerini doğrudan doğruya kazanmakla birlikte ve mirasbırakanın borçlarından kişisel olarak sorumlu olurlar.

Mahkemece 12 parsel numaralı taşınmaza ilişkin istem yönünden, ödenen bedelin güncel değerinin davalılardan tahsiline karar verilmiş ise de yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye aykırı olarak davalıların, murisin borçlarından miras payları oranında sorumlu oldukları gözetilmeyerek tümünün davalılardan tahsili yönünde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından kararın bu nedenle de davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine .16.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15013, Karar No: 2015/17280, Tarih: 05.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/15013 E.  ,  2015/17280 K.**

* KAÇAK ELEKTRİK KULLANIM BEDELİ

* DELİL YETERSİZLİĞİ SEBEBİYLE CEZA DAVASINDAKİ BERAAT KARARININ HUKUK HAKİMİNİ BAĞLAMAMASI

* BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 53

* TÜRK BORÇLAR KANUNU (6098) Madde 74

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalının mesken abonesi olduğunu, kaçak elektrik kullanımından dolayı hesaplanan ve icraya konulan elektrik faturasına haksız olarak itiraz edip takibi durdurduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı hakkında kaçak elektrik kullanımından dolayı Silivri 2.Asliye Ceza Mahkemesi 2012/767 E 2013/214 K sayılı dosyasında yapılan yargılaması sonucu davalının beraatine karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Ceza mahkemesi kararlarının hukuk mahkemesindeki davaya etkisini düzenleyen Borçlar Kanunu’nun 53.maddesi hükmünde, "Hakim, kusur olup olmadığına, yahut haksız fiilin failinin temyiz kudretini haiz bulunup bulunmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile de mukayyet değildir. Bundan başka ceza mahkemesinin kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarının tayini hususunda dahi hukuk hakimini takyit etmez." denilmektedir. Aynı düzenleme yeni Türk Borçlar Kanununun 74.maddesi hükmünde de “Hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hâkimini bağlamaz.” şeklinde öncekine kanuna paralel şekilde düzenlenmiştir.

Bu açık hüküm karşısında, ceza mahkemesince verilen beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliği, illiyet gibi esasların hukuk hakimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır. Hemen belirtilmelidir ki, hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız değildir. Öğreti ve uygulamada hukuk hakiminin, maddi olaylara ve özellikle fiilin hukuka aykırılığına ilişkin olarak ceza hakimi tarafından yapılan tespitlerle bağlıdır. Hukuk hakiminin ceza mahkemesi kararındaki maddi olgularla bağlılığının ölçüsü; beraat kararında suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin kesin olarak, delilleriyle tespit edilip edilmediğidir. Ceza mahkemesinin, kusurun ve zarar miktarının takdiri hususundaki kararı, yani, fiilin işlendiği sabit olduğu halde, kusurluluğa ya da kusursuzluğa ilişkin saptaması, hukuk hakimini bağlamaz. Hukuk hakimi, ceza mahkemesinin kusura ilişkin değerlendirmesiyle ve buna etkili tespit edilen olgularla bağlı kalmaksızın, taraflarca ileri sürülen delilleri toplayıp, tümünü birlikte değerlendirerek bir sonuca varmalıdır. Başka bir deyişle maddi olayları ve yasak eylemleri saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliğini taşır. Ancak bu bağlayıcılık ve kesin delil niteliği ceza davasında yargılanan kişi yönünden söz konusudur. Ceza mahkemesinde sanık olarak yargılanan kişi dışında başkaları hakkında açılan hukuk davasında bu kurallar uygulanamaz.

Somut olaya gelince, davalı aleyhine Silivri 2.Asliye Ceza Mahkemesi 2012/767 E 2013/214 K sayılı ceza dosyasında; mahkemece kararın gerekçe bölümünde açıklandığı üzere kuvvetli şüple bulunduğu gözetilerek (delil yetersizliğinden) beraat kararı vermiştir. Yukarıda açıklanan hukuki olgular dikkate alındığında ceza mahkemesince verilen beraat hükmünün görülmekte olan davada mahkemeyi bağladığından ve ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararının görülmekte olan dava yönünden de kesin hüküm oluşacağından söz edilemez. Bu nedenle mahkeme hükmünün gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle dosyanın dava konusunda uzman mühendis bir bilirkişiye verilmesi, bilirkişiden davacının davalı taraftan isteyebileceği bedelin Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği hükümlerine göre hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece yersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3345, Karar No: 2013/8194, Tarih: 02.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3345 E.  ,  2013/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ..., davalı ... vekili avukat ... ile ..., davalı ... ve davacı vekili avukat ... 'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,...'ın 07/01/1998 tarihinde vefat etmesi nedeniyle mirasçı olarak kendisi ile murisin ilk eşinden olan kızı davalılardan ...'ı bıraktığını, muristen kalan bir kısım malların paylaşımı ile ilgili olarak davalı ile aralarında 03/12/1999 tarihli protokol düzenlediklerini, bu protokol çerçevesinde terekede mevcut mal ve hakların paylaşımı yapılıp, tapuda satış ve devirlerin gerçekleştirildiğini, bu arada bir kısım işlemler için davalı ...’i, adı geçenin de tevkil yetkisine dayanarak diğer davalı ...'yi vekil tayin ettiğini, ilgili tapu sicil müdürlüklerinde yapmış olduğu inceleme sonucunda, protokol kapsamında bulunmayan bir kısım taşınmazların, haberi ve rızası olmadığı halde, kendisine vekaleten diğer davalı ...’ya ve diğer bir taşınmazın ise üçüncü kişiye satıldığını öğrendiğini, Alman asıllı olup, yeterince Türkçe bilmediğini, davalıların da bu durumdan yararlanarak, el ve işbirliği ile bu şekilde kendisini zarara uğrattıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik uğramış olduğu 400.000,00 TL zararın, yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taraflar arasında yapılan 03/12/1999 tarihli sözleşmenin terekede mevcut tüm malların paylaşımına ilişkin bir sözleşme olmadığını, paylaşım dışı kalan mallarla ilgili olarak taraflar arasında görüşmelerin devam ettiğini, 2001 yılında yapılan mutabakat gereğince davacının, Silivri ve Sapanca’daki taşınmazlar üzerindeki hisselerini kendilerinden ...’a satıp devretmeyi, buna karşılık ...’ın da Şişli ve İzmit’de bulunan taşınmazlar üzerindeki hisselerini davacıya devretmeyi kabul ettiğini, bu taahhütlerin gerçekleştirilmesi için vekaletnameler verildiğini, varılan mutabakat gereğince tapuda vekiller aracılığıyla işlemler yapıldığını, davacının tamamen hür iradesiyle ve içeriğini bilerek 11.4.2001 tarihli vekaletname verdiğini, 1986 tarihinden beri Türkiye’de çalışan ve 1992 tarihinde de bir Türk ile evlenen davacının Türkçeyi gayet iyi bildiğini, iddialarının doğru olmadığını, kaldı ki ... tarafından davacıya satılmış bulunan hisselerin toplam bedelinin, davacı tarafından ...’a satılanların toplam bedelinin üstünde olduğunu, aradaki fark bedelin davacı tarafından ...’a tediye olunmak suretiyle, taraflar arasındaki tüm alacak-borç ilişkisinin bundan 5 yıl önce tasfiye olunduğunu, davacının kötüniyetli olarak eldeki davayı açtığını, öte yandan olayda hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, davacının herhangi bir talepte bulunamayacağını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, “verilen vekaletnamelerle, davacıya düşen taşınmaz hisselerinin bedelleri davacıya ödenmeden bir kısmının davalı ...'a geri döndüğü ve bir gayrimenkulün de dava dışı üçüncü bir kişiye satıldığı, böylece 3.12.1999 tarihli protokolün gereğinin tam olarak yerine getirilmediği, davalıların eylemleri nedeniyle davacının zarara uğradığı” kabul edilerek, söz konusu taşınmaz hisselerinin toplam bedeli olan 356.804,53 TL’nin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ve davalılardan ...’ın, ortak murisleri olan...’ın 7.1.1998 tarihinde vefatı üzerine, iştirak halinde mirasçı olarak bulundukları bir kısım taşınmazlarla ilgili olarak 3.12.1999 tarihinde taksim sözleşmesi düzenledikleri, sözleşme gereğince ilgili tapu sicil Müdürlüklerinde de gerekli işlemlerin yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı, taksim dışı bırakılan taşınmazlar yönünden, davalıların kendisini yanıltarak almış oldukları vekaletnamelerle bir kısmım taşınmazların rızası dışında davalı ...’a tapuda devredildiğini, bir taşınmazın da üçüncü kişiye satıldığını ileri sürerek, uğramış olduğu zararın davalılardan tahsilini istemiş, davalılar ise, paylaşım dışı kalan mallarla ilgili olarak taraflar arasındaki görüşmelerin devam ettiğini, 2001 yılında yapılan mutabakat gereğince karşılıklı takas suretiyle, iştirak halindeki mülkiyet ilişkisinin tasfiye edildiğini, vekiller aracılığıyla tapuda yapılan devirlerin de, söz konusu takasın uygulanması amacını taşıdığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Gerçekten de dosyanın incelenmesinde, davacının Silivri ve Sapanca taşınmazlarının satışına yönelik olarak noterde (18775 yevmiye no’lu) satış vekaletnamesi verdiği sırada, takip eden yevmiye no’su ile de, bir kısmın taşınmazların kendisi üzerine satın alınmasına yönelik (18776 no’lu) alım vekaletnamesi verdiği, davacının yabancı uyruklu olmasına rağmen, noterde yapılan düzenleme şeklindeki işlemler sırasında, ihtilaf konusu olmayan 1999 yılında yapılan işlemlerde olduğu gibi, noterlikçe tercümana ihtiyaç duyulmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece dava konusu olan ve davacının, rızası dışında elinden çıktığını iddia ettiği taşınmaz hisselerinin devrine ilişkin işlemlerin, davalıların savunmalarında olduğu gibi, ...’a ait bir kısım taşınmaz hisseleri ile karşılıklı olarak alınıp satılması ve bedellerinin takas mahsup suretiyle ödenmesi” ile ilgili mutabakat gereğince yapılıp yapılmadığı konusunda yeterli bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Bu hususta, bedel takasına konu edildiği savunulan tüm taşınmazların, 2001 yılı akit tarihleri itibariyle değerleri tespit edilmek suretiyle, birbirleriyle kıyaslamasının yapılmadığı gibi, yine davalıların, “davacının, üzerinde ev ve balık çiftliği bulunan, murisin sağlığında uzun yıllar birlikte yaşadığı, hatta o sıralarda intifa hakkını satın aldığı, devir işleminden önce de fiilen kullanmakta olduğu, ancak takas suretiyle yapılan satış ve devir işlemlerinden sonra buraları terk ettiği, dolayısıyla yapılan takas suretiyle devir işlemlerinden haberdar olmadığına ilişkin iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu” yönündeki savunmaları üzerinde de durulmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, davalıların az yukarda belirtilen savunmaları üzerinde durulup, taraflar arasında karşılıklı takas suretiyle bir devir işleminin yapılıp yapılmadığı incelenip, değerlendirilmeli, bunun için de öncelikle taraflar arasında karşılıklı devredilen taşınmazların devir tarihleri itibariyle değerleri bilirkişi aracılığıyla tespit edilip kıyaslanmalı, davalıların bu hususta göstermiş oldukları deliller ve varsa karşı tarafın delilleri irdelenmeli, yapılacak bu inceleme ve değerlendirme sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Açıklanan hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 5.298.75 TL. temyiz harcının istek halinde davalılar ..., ... 'ya ve yine peşin alınan 21.15 tL temyiz harcın davalı ...'e iadesine, 2.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.