muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8205, Karar No: 2024/5567, Tarih: 16.09.2024

2. Sanık ... hakkında mağdur ... ve katılan ...'a karşı zincirleme şekilde silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 43/2, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına, alt hadden cezalar tayin edilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Bolu'nun ... ilçesi,...köyünde sanıklar ... ve ...'in aynı evde yaşadığı, mağdur ... ve katılan ...'in sanıkların evine yakın bir mesafede başka bir evde yaşadıkları, mağdur ... ile sanık ...'ın kardeş, sanık ...'in mağdur ... ve sanık ...'ın amca çocukları, mağdur ... ile katılan ...'ın baba oğul oldukları, 27.11.2017 tarihinde saat 20.00 sıralarında sanıkların kaldıkları evde alkol almaya başladıkları, alkol almaya saat 23.00 sıralarında ... ilçesinde bulunan ...Restoran isimli iş yerine giderek devam ettikleri, restorandan ayrıldıktan sonra evde içmeye devam ettikleri, bu esnada mağdur ve katılanın oturduğu evi yakmaya karar verdikleri, 28.11.2017 tarihinde saat 03.00 sıralarında ilk önce mağdur ve katılanın evine giderek el feneri ile ışık tuttukları, bu sırada katılan ...'ın amcası sanık ...'ı gördüğü, sanıkların 5 litrelik pet su şişesine benzin aktararak gece saat 04.30 sıralarında tekrar mağdur ve katılanın yaşadığı evin önüne geldikleri, yerin taş zemin olduğu, kış olması sebebiyle kapı girişinde yerde yakacak odunların bulunduğu, getirdikleri benzini mağdur ve katılanın evde olduğunu bildikleri hâlde evin giriş kapısının önüne ve etrafına döktükleri, daha sonra asılı bulunan çıraları alarak yakmayı amaçladıkları yere koydukları, sanık ...'in çakmakla benzini tutuşturduğu, parlama esnasında tüylerinin yandığı,

benzin bidonunun da bir kısmının eridiği, yangını başlattıktan sonra herhangi bir yere haber vermeden bidonu da alarak ikamet ettikleri eve gittikleri, bidonu da evin girişine bırakarak uyudukları, yangın devam ederken mağdur ...'in tuvalete gitmek için kalktığında alevleri fark ettiği, oğlu katılan ...'ı kaldırarak dışarıya çıktıkları, dışarı çıktıklarında evin önündeki çeşme sayesinde yangını söndürdükleri, evin giriş kapısının üzerinde kararmaların oluştuğu, kapının sol alt köşesinde yanmış küçük odun parçalarının bulunduğu ve başkaca bir zararın tespit edilmediği olayda;

2. Sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan belirlenen ceza miktarlarından 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi ile yapılan uygulama sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezaları belirlenmesi suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi aleyhe temyiz istemi bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanıklar hakkında silahla tehdit suçundan belirlenen ceza miktarlarından 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi ile yapılan uygulama sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezaları yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezaları belirlenmesi suretiyle eksik cezalar tayin edilmesi aleyhe temyiz istemi bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, tayin olunan temel ceza miktarlarında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli ve 2022/226 Esas, 2022/301 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2993, Karar No: 2011/2866, Tarih: 10.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2993 E.  ,  2011/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Tescil davasında Orman İdaresi taraf olup, uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastro çalışmaları yapılmış olduğuna ve hüküm Orman İdaresi tarafından da temyiz edilmiş bulunduğuna göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4646, Karar No: 2010/5008, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4646 E.  ,  2010/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu olan 101 ada 365 parsel sayılı 11858,49 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve müşterekleri tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 101 ada 365 parsel sayılı taşınmazın malikinin Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/27 Esas, 2002/514 Karar sayılı veraset ilamında belirtilen muris ... olduğunun tespitine ve bu şahış adına tesciline, malik hanesinin bu şekilde tayinine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu olan 101 ada 365 parsel sayılı taşınmazın davacıların dayanağını oluşturan tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. 101 ada 365 parsel sayılı taşınmaz, tüm yönlerden halen davalı olduğu anlaşılan 101 ada 370 parsel sayılı mera taşınmazının sınırları içinde kalmaktadır. Davacıların dayanağını oluşturan tapu kaydı Mart 1292 tarih 488 numaralı kayıttan gelmekte olup 5 dönüm (=4595 m2) miktarındadır. Tapu kaydı "yol ve büyük dere ve ... ve belen" sınırları itibariyle değişebilir sınırlıdır. Çekişmeli taşınmazın miktarı ise 11.858,49 m2'dir. Mahkemece yöntemince kayıt uygulaması yapılarak tapu kaydına yöntemince kapsam tayin edilmeden ve tapu kaydının miktar fazlası olan bölümleri üzerinde davacılar yararına edinme koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan karar verilmiştir. Eksik araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, komşu köylerde oturan ve davada yararı bulunmayan elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, tarafların aynı şekilde bildirecekleri tanıkları, üç kişiden oluşacak ziraatçı bilirkişi kurulu ve uzman fen bilirkişi hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte davacıların dayanağını oluşturan tapu kaydı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi uyarınca yöntemince mahalline uygulanmaya çalışılmalı; özellikle, tapunun tesis tarihi itibariyle "yol" "büyük dere", "depo" "belen" sınırlarının tespitine çalışılmalı; bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağı tanınmalıdır. Uygulamada bir kaydınçekişmeli taşınmaza uyduğunun kabul edilebilmesi için mevkii ve üç sınırının uyması gereği gözetilmelidir. Tapu kaydında okunan sınırların değişebilir olması ile çekişmeli taşınmazın eylemli olarak 370 parsel sayılı mera parselinin içinde kalması nedeniyle tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğunun anlaşılması halinde sabit sınırından itibaren tapu kaydına miktarı kadar (4595 m2) kapsam tayin edilmelidir. Tayin edilen tapu kaydı miktarından, miktar fazlası olarak ayrılacak bölüm yönünden yöntemince mera araştırması yapılmalı; yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından bu bölümün öncesinde ne olduğu, ortamalı mera olup olmadığı, kim tarafından hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı sorulup saptanmalıdır. Davacıların ikinci keşif tutanağına geçen beyanları ile kullanımlarının kadastro tespit tarihinden sonra başladığını bildirmeleri nedeniyle adlarına edinme koşullarının oluşup oluşmayacağı tartışılıp değerlendirilmelidir. Gerektiğinde bu davanın, komşu 370 parsel sayılı taşınmazın derdest davası ile birleştirilmesi gereği üzerinde durulmalıdır

. Davacıların ikinci keşif tutanağına geçen beyanları ile kullanımlarının kadastro tespit tarihinden sonra başladığını bildirmeleri nedeniyle adlarına edinme koşullarının oluşup oluşmayacağı tartışılıp değerlendirilmelidir. Gerektiğinde bu davanın, komşu 370 parsel sayılı taşınmazın derdest davası ile birleştirilmesi gereği üzerinde durulmalıdır. Keşfe katılacak ziraatçı bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildirir özellikle dayanak tapu kayıt miktar fazlası olarak tespit edilerek bölümünün mera mı tarım arazisi mi olduğunu irdeler, çekişmeli bölümün komşu mera parselinden nasıl ayrıldığını, arada doğal veya yapay ayırıcı unsur niteliğinde sınır olup olmadığını açıklar, gerektiğinde çekişmeli bölümün değişik yönlerden çekilecek fotoğrafları ile desteklenmiş ve komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı değerlendirmeyi içerir ayrıntılı rapor alınmalıdır. Keşfe katılacak fen bilirkişisinden keşif ve uygulamayı izleyip denetlemeye olanak verir, gösterilen sınırlar işaretlenmiş ve tapu kayıt uygulamasını açıklar ayrıntılı rapor alınmalı; bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek, ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Hüküm kurulurken, çekişmeli taşınmaza ait tutanağın malik hanesi açık olarak Kadastro Mahkemesine devredilmiş olması ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca re'sen malik araştırması yapılmasının zorunlu olması nedeniyle, tapu kayıtları üzerinde inceleme yaptırılıp uzman tapucu bilirkişiden pay sahiplerini ve pay oranlarını bildirir şekilde rapor alınarak, gerçek hak sahipleri gözetilmeli ve adlarına tescile karar verilmelidir. Hazine vekilininin temiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5075, Karar No: 2015/5004, Tarih: 12.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/5075 E.  ,  2015/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde şikayetçi...'ın ... plaka sayılı aracı, sanığın da işçi olarak çalıştığı ... otoparkına bıraktığı, sanığın aracı, şikayetçinin izni ve bilgisi olmaksızın otoparktan çıkarıp sürdüğü esnada tanık ...'ın aracına çarpmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

1-Şikayetçi ve tanık ... beyanlarında sanığın kullandığı aracın tenteneli olduğunu ve gezmeye müsait bir araç olmadığını ve söz konusu aracın otoparkın kalabalık olması nedeniyle muhtemelen çıkacak bir araca yol vermek için sanığın bu aracı çıkartmış olabileceğini ifade etmeleri karşısında sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğine ilişkin bir delil bulunmayıp unsurları itibariyle oluşmayan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5537, Karar No: 2014/16196, Tarih: 09.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/5537 E.  ,  2014/16196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 11.03.2013 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310/1.maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 03.04.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteğinin aynı Yasanın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3426, Karar No: 2015/830, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/3426 E.  ,  2015/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2009/236-2013/147

Davacı H.. K.. vekili Avukat Ömer tarafından, davalılar S.. A.. vd aleyhine 21/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın, davalı G.. A.. yönünden reddine, davalı S.. A.. yönünden kısmen kabulüne dair verilen 07/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. A.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten yaralama eylemi nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı S.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacıda meydana geldiği belirtilen meslekte kazanma gücü kaybının tespiti için, Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nden rapor alınmıştır. Adli Tıp Uzmanı tarafından hazırlanan 15/11/2011 tarihli raporda; mevcut yaralanmadan dolayı davacının genel beden gücünden kayıp oranının % 2,2 olduğu yönünde mütalaada bulunulmuştur.

Davaya konu olay ile ilgili, Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/739 Esas sayılı dosyası üzerinden taraflar hakkında kamu davası açılmıştır. Ceza dosyasında da, Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nden davacının yaralanması ile ilgili sağlık raporu alınmıştır. 30/12/2011 tarihli bu raporda ise; meydana gelen yaralanmanın, davacının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olmadığı bildirilmiştir.

Mahkemece, 15/11/2011 tarihli sağlık raporu esas alınarak yapılan hesaplamaya göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak raporlar arasında oluşan bu çelişki giderilmeden hüküm verilmesi doğru değildir. 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Yasası’nın 16/II-c maddesi gereğince, meslekte kazanma gücü kaybı konusunda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle görevli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’ndan alınacak SSK Sağlık İşlemleri Tüzüğü’ne uygun bir rapor ile davacının sürekli iş göremezlik halinin mevcut olup olmadığını, var ise oranının belirlenmesi gerekmektedir. İlgili yasal düzenleme de gözetilerek, Adli Tıp İlgili İhtisas Dairesi'nden rapor alınarak çelişkinin giderilmesi ve varılacak sonuca göre karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1948, Karar No: 2024/345, Tarih: 23.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/1948 E.  ,  2024/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2890 E., 2022/1974 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/142 E., 2022/393 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 20.07.2015 tarihinde davalılardan ... Hastanesinde sezeryanla ameliyat olduğunu, ameliyat olduktan sonra ... Hastanesi tarafından hastaneye yatışının yapıldığını, bir hafta hastanede yattıktan sonra taburcu olduğunu, taburcu olduğu gece, ağrılarının olduğu şikayeti ile tekrar hastaneye geldiğini, ağrıların normal olduğu söylenerek müvekkilinin evine gönderildiğini, müvekkilinin ağrılarının devam etmesi üzerine sabah tekrar hastaneye gittiklerini, yatış yapıldığını, bir hafta yattıktan sonra taburcu olduğunu, ağrıların devam etmesi üzerine tekrar hastaneye gittiğini, bu kez müvekkilinin gazının olduğunun söylendiğini yapacakları bir şey olmadığını belirterek geri gönderdiklerini, ertesi gün müvekkilinin Diyarbakır...Eğitim ve Araştırma Hastanesine gitttiğini, yapılan tetkikler sonucunda müvekkilinin bağırsağında yırtılma ve iltihap olduğunun tespit edildiğini, müvekkilinin ameliyat olduğunu, bir hafta tedavi gördüğünü, davalı hastanenin gerekli özeni göstermediğini ileri sürerek 1.000,00 TL manevi ve 2.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; davacının iddialarının yersiz olduğunu, bebeğin durumu ve hastanın sağlık durumu nedeniyle sezeryan ile doğuma karar verildiğini, davacının ameliyat sonrası iddia ettiği gibi bir komplikasyon yaşanmadığını, 1 gün spontan az ve gaita çıkışın olması, insizyon yerinin temiz, uterusun toplu ve batının rahat olmasına müteakip davacının cerrahi şifa ile kontrole gelmek üzere taburcu edildiğini, davacının 22.07.2015 tarihinde karın ağrısı, karında şişkinlik ve nefes darlığı şikayeti ile acile başvurduğunu ve müvekkili doktora yönlendirildiğini, genel cerrahi uzmanı tarafından yapılan muayenede, davacının iddia ettiği gibi bir bağırsak yaralanmasına ilişkin herhangi bir bulguya rastlanmadığını savunarak davacının tazminat taleplerinin reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı hastane vekili, davacı tarafın iddialarının gerçek dışı olduğunu, 39 haftalık gebeliği mevcut olan davacının, yapılan pelvik muayene aktif ağrıları olması nedeniyle sezeryan yapılması amacıyla müvekkili kuruma yatışının yapıldığını, bebeğin transvers duruşu ve annenin geçirmiş hemeroid operasyonu nedeni ile doktor tarafından sezeryan ameliyatına alındığını, yapılan operasyon süresince herhangi bir bağırsak yaralanması veya komplikasyon yaşanmadığını, daha sonrasında hayati bulguları stabil olan davacının cerrahi şifa ile kontrole gelmek üzere taburcu edildiğini, 22.07.2015 tarihinde karın ağrısı, şişkinlik ve nefes darlığı şikayeti ile gelen davacının, doktor ... tarafından hafif hassasiyet görülmesi üzerine yatış işlemi gerçekleştirildiğini, yapılan tetkikler ve kontroller sonucunda davacıda sonuçların normal olarak raporlandığını, müvekkili kurumda görev yapan genel cerrahi ve davalı doktor tarafından istenilen tetkiklerde ve muayenede davacı tarafın iddia ettiği gibi bağırsak yaralanması gibi bir komplikasyonun tetkik sonuçlarında izlenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ATK raporu ve bilirkişi heyet raporunun birbiri ile aynı görüşte ve uyumlu olduğu, davalı hastane ve doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı, teşhis ve tedavide hatalı uygulama yaptığına ilişkin delil bulunmadığı, davacının genel cerrahi kliniğince yapılan değerlendirmesinde akut batın tablosunun düşünülerek cerrahi müdahale yapılmasının tıbben beklendiğinden dava dışı genel cerrahi uzmanı Dr. ...’ın eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı yönünde görüş bildirilmiş ise de ...’ın davanın tarafı olmamakla ve davacının iddialarının davalı doktor ...'in uyguladığı teşhis ve tedavisiye ilişkin olduğundan davalı doktor ... yönünden yapılan değerlendirmede, davacıda sezeryan sonrası ortaya çıkan akut batın tablosunun her türlü dikkat ve özene karşın gelişebilecek bir komplikasyon olduğu ve doktorun tıbbın gerek ve kurallarına uygun davrandığı, ayrıca sağlık hizmetinin yürütülmesinde idarenin organizasyon hatası tespit edilmediği, somut uyuşmazlık bakımından kusursuz sorumluluk durumunun da mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri