muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15429, Karar No: 2015/16675, Tarih: 21.05.2015

SONUÇ: yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 220,85 TL harcın istek halinde iadesine, 21.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8248, Karar No: 2012/5724, Tarih: 11.07.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/8248 E.  ,  2012/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/233051

MAHKEMESİ : Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :24/01/2011(2010/186)E(2012/12)K

SUÇ :Kasten Öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanların, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık Murat hakkında maktul Emine'ye karşı kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından kurulan beraat hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; başka biri ile evli olan sanık ile gazinolarda konsomatris olarak çalışan maktul arasında 2008 yılında başlayan gayri resmi ilişkinin olay tarihine kadar devam ettiği, sanık ve maktulün ilişkileri sırasında sürekli kavga ettikleri ve sanığın maktulü darp ettiği, aralarında kısa süreli ayrılıklar yaşandığı, olaydan kısa bir süre önce sanığın, kanlı fanilasını maktulün evinin balkonuna atıp, maktulü, telefonla arayarak, "bir dahasında bu kan benim kanım olmayabilir." şeklinde tehdit ettiği, maktulün ihbar ve şikayeti olmadığından bu hususlarda adli soruşturma açılmadığı;

Olay günü saat 24.00'dan sonra sanığın, arkadaşı tanık Cengiz'e ait araç ile maktulün evinin önüne geldiği, maktulün, aşağıya inerek sanığa arabayla gezmek istediğini söylediği, sanığın da bu teklifi kabul ettiği, maktülün kaldığı daireye çıkıp çantasını ve cüzdanını yanına aldığı, sanığın, köyü ve yerleşim yeri olan Yenikent'e gitmek istediğini söylemesi üzerine, araçta yeteri kadar benzin bulunmadığından, yol üzerindeki bir benzin istasyonuna uğradıkları ve maktulün, 50 TL değerinde benzin aldığı, başka bir yerden ise bira satın alarak yola devam ettikleri;

Sanığın savunmalarında; Yenikent'e yaklaştıkları sırada, maktulün, çantasından kısa zaman önce satın aldığını söylediği silahı çıkarıp, kurcalamaya başladığı, sanığın ise, maktulün kendisini yaralayacağı düşüncesiyle, silahı maktulden alıp sol ön kapı penceresinden 3 el ateş ettiği, maktulün isteği ile silahı tekrar ona verdiği, 2-3 km sonra maktulün, aracı durdurup, araçtan inerek "Kızım sana emanet." dediği, araçtan inerken maktulün elinde silah görmediği, kendisinin de sol ön kapıdan inerek, silahı almak için maktulü ikna etmeye çalıştığı, ancak maktulün silahı vermeye ikna olmadığı ve aracın sağ ön lastiği hizasında silahı kafasına doğru salladığı sırada silahın bir kez ateş aldığı, bu şekilde intihar eden maktulün sırt üstü yere düştüğü anlatıldığı; otopsi raporuna göre, atışın bitişik atış mesafesinden yapıldığı;

Sanığın savunmalarının aksine, kovuşturma aşamasında dinlenen ve maktulün yakın arkadaşı olan yeminli tanık Gül'ün, maktulün silahının bulunmadığını, sanığın ise olay öncesinde üzerinde silah taşıdığını gördüğünü söylediği;

Sanığın savunmalarının aksine, kovuşturma aşamasında dinlenen ve maktulün yakın arkadaşı olan yeminli tanık Gül'ün, maktulün silahının bulunmadığını, sanığın ise olay öncesinde üzerinde silah taşıdığını gördüğünü söylediği;

Maktulün, kafasına doğru bir el ateş ettiğine yönelik savunma ile çelişecek şekilde, olay yerinde biri aracın sağ arka kaputu üzerinde, diğeri ise asfalt zeminde aracın sol ön lastiği hizasında olmak üzere iki adet boş kovanın bulunduğu ve maktulün ayak ucuna 10 cm uzaklıkta mermi çekirdeği çarpmasından dolayı oluşabileceği değerlendirilen 3x5 cm çapında çukurluk alanın oluştuğu,

Hayatın olağan akışına uygun olmayacak ve delillerin yok edildiği veya yerlerinin değiştirildiği kanaatini uyandıracak şekilde, silahın, namlusunun içe dönük vaziyette maktulün sağ baldırı altında, sağ yüzünden kopan ahşap kabze parçasının ise maktulün yarı açık vaziyetteki sağ avucunun içinde bulunduğu;

Sanığın, maktulün olay yerinde araçtan inerek ani bir hareketle kendisini vurduğuna ve olay öncesi maktule etkili eylem uygulamadığına ilişkin savunmaları ile çelişecek şekilde, yolun kuzey istikametinde bulunan otların içinde çerez kırıntılarının, yol üzerinde plastik çerez kabı ile sanık ve maktulün DNA'larını karışık şekilde taşıyan bir adet, sadece sanığın DNA'sını taşıyan üç adet sigara izmaritinin, maktulün sağ diz ve sağ ayak topuğu arasında kalan asfalt zeminde kırılmış cam parçalarının, yol üzerinde maktulün DNA'sını taşıyan bir miktar koparılmış saç kılının bulunduğu; otopsi tutanağına göre, maktulün vücudunda başından aldığı ateşli silah yarası dışında yeni oluştuğu anlaşılan çok sayıda darp izinin tespit edildiği;

Tanık Ömer'in; sanığın, "Ben ne yaptım biliyor musun, eğer o ölürse ben de ölürüm, yaşayamam." dediğini söylediği; yapılan açıklamalardan sanığın, tabanca ile ateş ederek maktülü kasten öldürdüğü anlaşıldığı halde,

5237 sayılı TCK.nun 81/1 ve 6136 sayılı Yasanın 13/1.maddeleri uyarınca hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde atılı suçlardan beraat kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 11/07/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13702, Karar No: 2022/3195, Tarih: 01.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13702 E.  ,  2022/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2019 tarih ve 2018/215 - 2019/11 sayılı kararı

Suç : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

Hüküm : TCK’nın 314/2, 220/7,3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

1-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçunun şartlarını taşıdığı kabul edilen sanığın incelenen dosya kapsamı ve delillere göre, yaptığı yardım konusunun değer ve önemi uygulanan kanun maddesinin amaç ve gerekçesiyle orantılılık ilkesi çerçevesinde belirlenen ceza üzerinden dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun şekilde makul oranda bir indirim yapılması gerekirken 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle indirimin derecesinde yanılgıya düşülerek yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

Bölge adliye mahkemesi ve ilk derece mahkemesi karar başlıklarında suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan “04.02.2015” yerine "06.11.2017" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5178, Karar No: 2024/264, Tarih: 10.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/5178 E.  ,  2024/264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/2 E., 2016/146 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 03.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve beşinci fıkraları, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 07.03.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

" Sanığın 22/05/2015 günü polis tarafından yapılan uygulama sırasında üzerinde 0,50 gr ağırlığında eroin maddesi ele geçirildiği ve bu nedenle hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/79862 soruşturma sayılı evrakı üzerinden denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı kararın 03/07/2015 tarihinde kesinleştiği, Ancak sanığın denetim süresi içerisinde 26/11/2015 tarihinde yeniden üzerinde uyuşturucu madde yakalattığı ve bu şekilde hakkında uygulanan tedavi ve denetimli serbestlik kararını ihlal ettiği ve üzerine atılı suçun sübuta erdiği, " gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 03.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının ve bu erteleme

kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulmadığı, dosyada bulunan 26.12.2015 tarihli PTT sorgulama çıktısında tebligatın hangi adrese çıkarıldığının belirtilmediği ve sadece 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin gereği azaya teslim edildiğinin yazılı olduğu, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiğinin gözetilerek, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 26.11.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3. 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2016 tarihli ve 2016/2 Esas, 2016/146 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16297, Karar No: 2013/2044, Tarih: 07.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16297 E.  ,  2013/2044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../07/2010 gün ve 2004/490-2010/509 sayılı kararı bozan Daire’nin 20/04/2012 gün ve 2010/15809-2012/6546 sayılı kararı aleyhinde davalılar karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline alacağını temlik eden Christof Mahnel ile davalı ... arasında düzenlenen protokole göre davalı limited şirketin %50 hissesinin Christof Mahnel tarafından davalı ...’e devrinin öngörüldüğünü, devir bedelinin 300.000 DM olarak belirlendiğini, ödeme amacıyla aynı tutarda çek keşide edildiğini, ayrıca sözleşmenin .... maddesi uyarınca, davalı şirketin karşılıksız olarak 500.000 DM tutarında fason üretimi bedelsiz olarak Christof Mahnel veya onun belirleyeceği kişi veya kuruluşlara yapacağını, müvekkiline yapılan temlike konu miktarın 200.000 DM ile sözleşmenin .... maddesinde belirtilen fason işçiliğe ilişkin olarak 286.000 DM tutarındaki kısımdan oluştuğunu, devir bedeli olarak öngörülen ve 200.000 DM tutarındaki dört adet çekin davalı tarafça ödenmediğini ileri sürerek, toplam 486.000 DM’nin şimdilik 6.000 TL’lik kısmının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında vermiş olduğu ıslah dilekçesiyle talebini 119.960,... TL’ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, cevap ve karşı dava dilekçesinde, davacı tarafın dava dilekçesiyle talep ettiği miktar göz önüne alındığında protokolde belirlenen 300.000 DM tutarındaki hisse devir bedelinin 100.000 DM’lik kısmını ve 500.000 DM olarak belirlenen fason işçilik kısmının 214.000 DM’lik bölümünün ödendiğini kabul ettiğini, davacının iddialarına karşılık müvekkillerinin davacıdan alacaklı olduğunu, zira müvekkili şirket tarafından ... dışına ihraç edilen 214.000 DM tutarındaki mal bedelinin ihbar olunan Christoph tarafından tahsil edildiği oysaki bu miktarın şirket hisse devir bedeli olan kısımdan düşülmesinin gerektiğini, ayrıca davaya konu çek bedellerinin de ....000 DM tutarındaki kısmının ihbar olunana ödendiğini, dava dilekçesinde bahsi geçen protokolün 8. maddesi gereğince

tarafların edimlerini yerine getirmelerinin ardından Christoph’un 68.000 DM tutarındaki şirkete olan borcunu ödemesinin kararlaştırıldığını, ancak bu miktarın da ödenmediğini ileri sürerek, davacının davasının reddine ve 6.000 TL’nın davacı karşı davalı ... ile Christof Mahnel’den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

tarafların edimlerini yerine getirmelerinin ardından Christoph’un 68.000 DM tutarındaki şirkete olan borcunu ödemesinin kararlaştırıldığını, ancak bu miktarın da ödenmediğini ileri sürerek, davacının davasının reddine ve 6.000 TL’nın davacı karşı davalı ... ile Christof Mahnel’den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Dava ihbar olunan Christof Mahnel vekili, davacı ile aralarındaki temlik sözleşmesi içeriğini doğrulamış ve davalı karşı davacılardan protokol hükümlerine göre alacaklı olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, asıl ve karşı davaların reddine dair verilen karar, davacı karşı davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar karşı davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar karşı davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar karşı davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 07/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22007, Karar No: 2013/18074, Tarih: 29.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/22007 E.  ,  2013/18074 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/3443, Karar No: 2018/5360, Tarih: 03.10.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3443 E.  ,  2018/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: