muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/310, Karar No: 2011/6316, Tarih: 24.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3202, Karar No: 2018/5037, Tarih: 02.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3202 E.  ,  2018/5037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... . Asliye Hukuk ve ... . Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, istirdat istemine ilişkindir.

... . Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, hakemce çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Davaya hakem sıfatıyla bakan ... . Asliye Hukuk hakimi ise, davacının 3533 sayılı Kanun kapsamında kalan kuruluşlardan olmadığı, uyuşmazlığın mahkemece çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünden hüküm kurmuştur.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayenin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adalet mahkemelerinin görevi içinde bulunan o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Davacı olan ... İşletmesi Genel Müdürlüğü, 233 sayılı KHK 2. maddesinin 3. fıkrasına göre sermayesinin tamamı Devlete ait, iktisadi alanda ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulan kamu istisadi teşebbüsüdür.

Kamu iktisadi teşebbüsleri, müesseseler, bağlı ortaklıklar 233 sayılı KHK ile saklı tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tabidirler. Bu nedenle uyuşmazlığın, ... . Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... . Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/876, Karar No: 2012/577, Tarih: 06.02.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/876 E.  ,  2012/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Davada; davacı 05.05.1954 tarih 16 sıra numaralı ve gittisi 23.10.1975 tarih 46 sıra sayılı tapu kaydına dayanarak tapu iptali ve tescil talebinde bulunduğuna ve hüküm Asliye Hukuk Mahkemesince oluşturulduğuna göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (1.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19068, Karar No: 2013/18592, Tarih: 04.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/19068 E.  ,  2013/18592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalılar yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu taşınmaz bedelinin tespiti ve davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi kurulunca 18.055,00 m2 yüzölçümlü taşınmaza 2.001,86 m2 yüzölçümlü taşınmazın emsal alınması nedeniyle bilirkişi raporu inandırıcı kabul edilmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; Dava konusu taşınmaz ile değerlendirmede esas alınan taşınmaz imar parselidir. Bu nedenle emsal karşılaştırması sonucu belirlenen bedelden % 40 oranında DOP indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalı... hissesinde bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

4-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılan ve bedeline hükmedilen kısımı olan 8.388,34 m2 lik kısmının tapusunun iptali ile davacı idare adına tescil edilmesi gerekirken taşınmazın tamamının tapusunun iptaline karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

5-6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının sonuna “Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir.” hükmü eklenmiş olduğundan belirlenen kamulaştırma bedeline 12.10.2010 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi,

5-6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının sonuna “Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir.” hükmü eklenmiş olduğundan belirlenen kamulaştırma bedeline 12.10.2010 tarihinden karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare vekili ile davalıların temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2492, Karar No: 2014/12476, Tarih: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2492 E.  ,  2014/12476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5981, Karar No: 2021/1465, Tarih: 22.02.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/5981 E.  ,  2021/1465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271

sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1736, Karar No: 2018/1031, Tarih: 19.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/1736 E.  ,  2018/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (sanık hakkında iki suçtan ayrı ayrı)

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ... ve Deri Mamülleri Tic. Ltd.Şti yetkilisi olduğu ve keşidecisi bu şirket olan 4.400 TL bedelli, 31/10/2007 keşide tarihli, lehdarı katılan şirket olan suça konu çekin katılan şirkete verildiği, bahse konu çekin bankaya ibrazında karşılığının olmadığının belirtildiği ve sanık hakkında karşılıksız çek keşide etmekten soruşturma devam ederken bankanın cevabi müzekkeresi ve evrak kapsamına göre çekteki imzanın, keşideci imzasına benzememesi sebebiyle resmi belgede sahtecilik suçundan da soruşturmaya başlandığı, suça konu çekin keşideci elinden rızası hilafına çıktığına, çalıntı yada kayıp olduğuna dair herhangi bir delil ve başvurunun da bulunmadığı, bütün aramalara rağmen sanığa ulaşılamadığı ve suça konu çekin sanık tarafından başkalarına imzalatılmak suretiyle kullanıldığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda; eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 158/1-f maddesinde düzenlenen “Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11436, Karar No: 2015/13498, Tarih: 30.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/11436 E.  ,  2015/13498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/206329

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2014/50 (E) ve 2014/328 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık Adem hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek dosya üzerinde yapılan incelemede;

Tüm sanıklar hakkında mağdur A.. D..'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal, sanık Recep hakkında ayrıca mala zarar verme, tüm sanıklar hakkında mağdur M.. E..'a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal, sanık Recep hakkında ayrıca hırsızlık ve mala zarar verme, tüm sanıklar hakkında mağdur A.. E..'e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal, sanık Recep hakkında ayrıca hırsızlık, tüm sanıklar hakkında müşteki S.. S..'a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme, müşteki S.. G..'e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık Recep hakkında mağdurlar A.. D.. ve M.. E..'a yönelik mala zarar verme suçlarından 3 ay 22 gün yerine 3 ay 10 gün olarak eksik ceza tayini yine tüm sanıklar hakkında müşteki S.. G..'e yönelik hırsızlık suçlarından 2 yıl 2 ay 7 gün yerine, 2 yıl 1 ay 25 gün olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Sanıklar Adem, Fırat, Emre ve Hüseyin hakkında mağdur A.. D..'e yönelik mala zarar verme, mağdur M.. E..'a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme, mağdur A.. E..'e yönelik hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince:

Mağdurlar A.. D.., M.. E.. ve A.. E..'in sanık Recep'in annesi tarafından yargılama aşamasında zararlarının tamamen giderildiğini bildirmeleri ve diğer sanıkların da zararın giderilmesi konusunda gösterilen etkin pişmanlığa, açık bir karşı duruşlarının bulunmaması karşısında; sanıklar Adem, Fırat, Emre ve Hüseyin hakkında bu suçlar yönünden 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Emre, sanık Adem ve müdafii, sanık Fırat ve müdafii, sanık Hüseyin ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18322, Karar No: 2012/23485, Tarih: 21.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/18322 E.  ,  2012/23485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1211, Karar No: 2011/628, Tarih: 27.09.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1211 E.  ,  2011/628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif hissesinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olan dava dışı ...'ya ait ortaklık payı ve bu paya isabet eden K blok 3 nolu daireyi 29.09. 2004 tarihinde devraldığını, bu devir işleminin kooperatif yönetim kurulunun 17.12.2004 tarihli kararı ile onaylandığını, ancak belirtilen daireye diğer davalı ...'nin taşındığını haricen öğrenildiğini ileri sürerek davacının davalı kooperatifin üyesi olduğunun tesbitini, taşınmaza ait kooperatif hissesinin iptali davacı adına tescilini talep ve dava etmiş; davacı vekili daha sonra tescil istemine ilişkin talebini atiye terk ettiğini belirtmiştir.

Davalılar vekili davanın haksız açıldığını, dava konusu üyeliğin önce dava dışı... ait iken ondan yine dava dışı ...'ya ondan da davalı...'ye geçtiğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya içeriğine göre davalı kooperatifin 341 numaralı ortağı olan dava dışı M....'a 24.01.1999 tarihinde gerçekleştirilen kur'a çekimi sonucu isabet eden K Blok 3 nolu dairenin bu kişiden 30.07.2002 tarihinde Volkan Boynukısa'ya, ondan da 30.01.2003 tarihinde ...'a, 26.08.2003 tarihinde ...'ya devredildiği, ...'nın 17.02.2004 tarihinde üyeliğini davacıya devrettiği, belirtilen bütün devir işlemlerini davalı kooperatifin yönetim kurulu kararlarıyla kabul edilip davacının 725 numaralı ortak olduğu, üyelik devrinin ancak kooperatif üyesi tarafından yapılabileceği, kooperatif yönetiminin bu ortaklık ve daire ile ilgili devir kararlarının bir geçerliliğinin olmadığı gerekçesi ile davacının davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine, kooperatif hissesinin iptaline ilişkin talebinin ise atiye terkedilmesi nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.09. 2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8153, Karar No: 2024/3851, Tarih: 25.04.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/8153 E.  ,  2024/3851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/277 Değişik İş, 2022/336 Karar

SAYISI : 2022/İHK-5997

Taraflar arasında görülen sigorta tahkim davası sonucunda verilen İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; kaza tarihinde geçerli trafik sigortası bulunmayan aracın sürücüsünün kusurlu hareketiyle gerçekleşen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada 5.001,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle talebini 179.922,31 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davadan önce usulüne uygun başvuru yapılmadığını, kazaya karışan araç için trafik sigortası yaptırma zorunluluğunun bulunmadığını, maluliyet raporunun hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kabulüne, 179.922,31 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz başvurusunda bulunulmuş, İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının itirazının kısmen kabulüyle Uyuşmazlık Hakem Heyetinin kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, 83.636,84 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarara dayalı maddi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davacı tarafça sunulan maluliyete ilişkin 26.05.2021 tarihli raporda ayak bileğinde eklem hareket kısıtlılığı ve skar kleoid arazları nedeniyle davacının %12.1 oranında iş göremez ... geldiği belirtilmiş, rapora itiraz üzerine hakem heyetince alınan 17.01.2022 tarihli raporda 6 yaşında olan davacıda kaza nedeniyle oluşan skar izinin boy ve kilosuna göre maluliyet oluşturmadığı, ayak bileği eklem hareket kısıtlılığı nedeniyle maluliyet oranının %5 olduğu belirtilmiş İtiraz Hakem Heyetince de 17.01.2022 tarihli rapor esas alınarak karar verilmiştir.

Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dosya kapsamında maluliyete ilişkin alınan her iki rapor arasında davacıda oluşan skar izinin maluliyet oluşturup oluşturmadığı konusunda çelişkiler bulunmakta olup hakem heyetince çelişkiler giderilmeksizin karar verilmesi doğru görülmemiştir.