muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7653, Karar No: 2021/22397, Tarih: 08.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/7653 E.  ,  2021/22397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, alkol ve uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık hakkında alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın beraat etmesi gerektiğine ve dosyada mahkumiyete yeter delil olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm bakımından yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının adli para cezalarının toplanmasına ilişkin 4. bendinin çıkarılması ve yerine “TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer şahsî hâlleri göz önünde bulundurularak adli para cezasının gün karşılığının 20 TL takdirine, sanığın neticeten hapis cezasından çevrilmiş 300 gün karşılığı 6.000 TL ve doğrudan doğruya adli para cezası olarak verilmiş 25 gün karşılığı 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının sanığın ekonomik hali göz önünde bulundurularak TCK.nın 52/4. maddesi gereğince takdiren 24 eşit takside bölünmesine, taksitlerin aylık olarak ödenmesine, ödenmeyen taksitlerin tamamının tahsil edileceğinin ihtarına, (ihtarat yapıldı)” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3738, Karar No: 2016/6303, Tarih: 21.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3738 E.  ,  2016/6303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, küçükler ... ve ...'ın baba yönünden nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı ile ... birlikteliğinden olan küçükler ... ve ...'ın davacının eski eşi ile olan evlilik birliğine yazıldığını bildirerek, adı geçen çocukların baba adlarının ... olarak düzeltilerek nüfusa tescillerini istemiştir.

Çocuklar annelerinin evlilik birliği içinde doğmuşlardır.

1-Dava soybağının reddi isteğine ilişkindir. Soybağının reddine ilişkin davalarda 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince aile mahkemesi görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece resen gözetilir. Yargı çerçevesi içerisinde müstakil aile mahkemesi bulunmadığına göre davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılması gerekirken bu yön nazara alınmadan asliye hukuk mahkemesi olarak karara bağlanması doğru bulunmamıştır.

2-Kabule göre de;

a)Soybağının reddi davasında yasal temsilcinin menfaati ve çocukların menfaati çatışdığından Türk Medeni Kanununun 426/2. maddesi uyarınca çocuklara kayyım tayin edilmesi, davanın kayyım huzurunda görülmesi zorunludur. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.02.2015 tarihli 2014/869-104 sayılı kararı ile atanan kayyım çocukların babası olduğu iddia edilen kişi olup, bu kişinin çocukları kayyım olarak temsil etmesi uygun değildir. Çünkü dava sonucunda verilecek karardan lehine sonuç elde edecektir. Bu itibarla baba olduğu iddia edilen kişinin çocukları temsil etmesi çocuklarının menfaati ile bağdaşmaz. O halde küçükler ... ve ...'ı davada temsil etmek, hak ve manfaatlerini korumak üzere başka bir şahsın kayyım tayini yönüne gidilmesi, davanın atanacak kayyımın huzuru ile karara bağlanması gerekirken, bu husus nazara alınmadan hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

b)Dava ana tarafından açılmıştır. Ananın soybağının reddi davası açması mümkün değil ise de, dava dilekçesindeki açıklamasında çocuklara velayeten bu davayı açtığının kabulü gerekir. Aralarındaki menfaat çatışması nedeni ile çocuklara kayyım tayin edileceğine göre kayyımın davayı takip etmesi halinde davanın incelenmesi, delillerin toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi mümkündür. Bu husus nazara alınarak sonuca gidilmesi gerekirken bunun dikkate alınmaması da yerinde değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1866, Karar No: 2015/6141, Tarih: 06.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1866 E.  ,  2015/6141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3585, Karar No: 2011/5858, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3585 E.  ,  2011/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/346, Karar No: 2023/3727, Tarih: 01.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/346 E.  ,  2023/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1401 Esas, 2022/1517 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/185 Esas, 2022/187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/1401 Esas ve 2022/1517 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyada atılı suçun işlendiğine dair delil olmadığına, alınan raporların mağdurun iddiasını doğrulamadığına, sanığın beraatine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Dosyada atılı suçun işlendiğine dair delil olmadığına, alınan raporların mağdurun iddiasını doğrulamadığına, sanığın beraatine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece, iddia, sanığın tevil yollu ikrarı, katılanların ve tanıkların beyanları, tutanaklar, güvenlik kamerası görüntü kayıtları, mağdurun orta-ağır derecede mental retarde olduğuna dair raporlar, mağdurun fiili livataya uğradığına dair adli raporlar ve tüm dosya kapsamına göre, olay gecesi mağdurun arkadaşlarıyla sanığın evinde oturduğu, daha sonra sanığın evinin altında bulunan umumi tuvaleti temizleyeceğim diyerek evden ayrıldığı, akabinde mağdurun da evine gitmek için evden ayrıldıktan sonra sanığın mağduru tuvalete çağırdığı, burada karanlıkta mağdura fiili livatada bulunduğu, katılanların mağduru aradıkları sırada tuvaletin önünde mağdurun arkadaşlarıyla karşılaştığı, bu sırada sanığın panik halinde tuvaletten çıktığı, peşinden mağdurunda pantolonun kemeri ve düğmesi açık, terlemiş bir şekilde tuvaletten çıkması üzerine katılanların şüphelenerek mağduru konuşturdukları, mağdurunda sanığın cinsel organını anal bölgesine soktuğunu beyan etmesi üzerine katılanların şikayetçi olduğu olayda sanık her ne kadar mağdura zorla fiili livata da bulunmuş olmasa da alınan raporlara göre mağdurdaki zeka geriliğinin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına ve fiile ruhsal yönden mukavemet etmesine mani olacak mahiyet ve derecede olduğu belirlendiğinden sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılmasına, mağdurun beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak derecede olması nedeniyle artırım yapılmasına, mağdurun sanığın birden fazla kez fiili livata da bulunduğuna dair beyanı, mağdurun sfinkter tonusunun düşük olduğu, birden fazla kez fiili livataya uğramış olabileceğine yönelik rapor içeriği dikkate alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Orta derecede zeka geriliği saptanan mağdurun beyanlarına kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde ana hatlarıyla itibar edilebileceğine dair adli tıp kurumu raporu, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın intikale esas son eylemi dışında mağdura nitelikli cinsel saldırıda bulunduğuna dair mağdurun beyanı dışında delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan belirlenen cezanın zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile artırılması hukuka aykırı görülmüştür.

3. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/1401 Esas, 2022/1517 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/278, Karar No: 2020/1565, Tarih: 01.07.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/278 E.  ,  2020/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme ve bu suça yardım.

HÜKÜM : Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen,

... için TCK.nin 82/1-a, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

... için TCK.nin 82/1-a, 39/2, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası

ile cezalandırılmalarına,

İlişkin istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuşlarsa da, 5271 sayılı CMK.nin 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan "sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re’sen duruşma yoluyla yapar" ibaresi 24.12.2017 tarihli ve 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile "uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir" şeklinde değiştirildiğinden, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... hakkında mahkemenin kabul ve uygulaması yerinde görüldüğünden tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’i tasarlayarak öldürme suçundan ve sanık ... hakkında; maktul ...’i tasarlayarak öldürmeye yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararının, sanıklar müdafileri ile katılanlar vekili ve katılan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06.02.2019 günlü ve 2018/2244 esas, 2019/310 sayılı kararında;

1- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik, sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz taleplerinin, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ESASTAN REDDİNE, Üye ...'ın sanığın TCK'nin 40. maddesi delaletiyle 81 ve 39. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği, Üye ...'in de sanık ...'in beraatine karar verilmesi gerektiği yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile,

2- Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suç vasfına, katılanlar vekilinin; sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması ve her bir katılan için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...’nin, daha önce çalıştığı iş yerinden arkadaşı olan maktul ... ile sadakat yükümlülüğünü ihlal nedenine dayalı olarak verilen boşanma kararı kesinleşmediği için sanığın resmi nikahlı eşi olan tanık ... arasındaki ilişkiyi öğrenmesinin oluşturduğu haksız tahrik altında maktulü öldürmesi için uygun zaman ve koşulların gerçekleşmesini beklediği, aradan geçen zamana rağmen bu kararından sebat edip dönmeyerek maktulü öldürdüğü olayda,