muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4943, Karar No: 2014/21046, Tarih: 11.12.2014

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5362 sayılı Kanunun 59. maddesine göre "Esnaf ve sanatkarlar meslek kuruluşlarının yetkili organlarının üyeleri ve genel sekreterleri ile personelin görevlerini yerine getirirken görevleriyle ilgili suç teşkil eden fiil ve hareketlerinden ve özellikle bu kuruluşların paraları ile para hükmündeki evrak, senet ve diğer malları aleyhine, bilanço, kesin hesap, rapor, diğer her çeşit evrak ve defterleri üzerinde suç işledikleri takdirde, bu suçlardan dolayı, adli olarak kamu görevlileri gibi ceza görürler." hükmü uyarınca sanıkların suç tarihinde Ergani Esnaf ve Sanatkarlar Odası adına belge imzalamaya yetkili olup olmadıklarının araştırılması, kendilerine böyle bir yetki verilmiş ise eylemleri nedeni ile TCK'nın 204/2. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12625, Karar No: 2009/2387, Tarih: 25.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12625 E.  ,  2009/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİSMİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kadastroca, 9.9.1976 tarih 3 sıra nolu tapu kaydına dayalı olarak tespit ve tescil edilen 76 parsel sayılı taşınmazın dayanak tapu kaydında yüzölçümünün 281790 m2 olmasına karşın 231790 m2 yüzölçümü ile tespit edildiğini eksik yüzölçümü ile tespit edilmesinin sebebini doğu sınırındaki pamuk çayının yatak değiştirmesinden kaynaklandığını, tapu kapsamında kalan yaklaşık 50 dönümlük yerin bu nedenle kadastro tespit harici bırakıldığını, dava konusu yere eklemeli olarak 50 yıldan fazla süredir zilyet olduklarını zilyetlikle edinme koşullarının lehlerine oluştuğunu ileri sürerek tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. İlgün'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu kaydına ve zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece, niza konusu yerle ilgili olarak davacılar lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; kadastroca davacılar adına tespit edilen 76 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak tapunun tesisinin 1964 yılında 56 nolu toprak tevzi komisyonu tarafından 214 numaralı parsel olarak Hazine adına sınırlandırılmasının  yapıldığı ve haritaya bağlandığı, 11.01.1966 tarih, 90 sıra numarasında Hazine adına tescil edildiği, bu tapulu taşınmazla ilgili olarak davacı Arif'in bayiileri ile davacı N.'nin mirasbırakanı olan Y. Ö.'in mirasçıları tarafından Hazine aleyhine açılan tapu iptal ve tescil davası sonucu Bismil Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.3.1973 gün, 1971/100 Esas, 1972 321 sayılı kararı ile Hazine üzerindeki tapunun iptali ile Y.Ö. mirasçıları adına tesciline karar verildiği, bu ilama dayalı olarak taşınmazın tapusunun 28.01.1974 tarih, 2 sıra numarasında 281000 m2 yüzölçümünde susuz tarla vasfı ile Yusuf Öner mirasçıları adına tescil edildiği, daha sonra hisse satışları yoluyla davacı Arif ile İrsen ve hisse satışı suretiyle davalı Nefiye'nin taşınmaza malik oldukları kadastro tespiti sırasında tapuya dayalı olarak 76 parsel sayılı taşınmazın 231790 m2 yüzölçümünde susuz tarla vasfı ile davacılar adına  25.11.1992 tarihinde tespit edildiği ve tespitin itirazsız 08.03.1994 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacıların, tescil harici bırakılan niza konusu yerlerin 76 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak teşkil eden tapu kaydı ve krokisi içerisinde kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açtıkları sabittir.

Davacıların, tescil harici bırakılan niza konusu yerlerin 76 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak teşkil eden tapu kaydı ve krokisi içerisinde kaldığını ileri sürerek eldeki davayı açtıkları sabittir.

Mahkemece, yapılan uygulama sonucu verilen 29.11.2004 tarihli bilirkişi rapor ve krokisinde, niza konusu taşınmazın bir bölümünün dayanak tapu kaydı ve krokisi kapsamında kaldığının belirlendiği halde, Mahkemece bu kısımlarla ilgili olarakta davanın reddine karar verildiği görülmektedir.

Oysa, dayanak tapu kaydı Hazinenin ve davacı Nefiye ile diğer davacı A.'in bayiilerinin  taraf olduğu mahkeme kararı ile tesis edilmiş olup, tarafları bağlayıcı kesin hüküm niteliğinde bulunduğu kuşkusuzdur.

O halde, tescil harici bırakılan niza konusu taşınmazın tescil ilamına dayalı olarak oluşan dayanak tapu kaydı ve bu kayda bağlı krokinin kapsamı içerisinde kalan bölümleriyle ilgili olarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere bu kısımlarla ilgili olarakta davanın reddedilmiş olması doğru değildir.

Davacıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   25.2.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2366, Karar No: 2015/10835, Tarih: 29.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2366 E.  ,  2015/10835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖYNÜK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2010/53-2013/96

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden F.. Ü.. vekili Avukat Begüm Merve . Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu K. Köyü çalışma alanında bulunan 153 ada 8 parsel sayılı 26.171,78 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Ali mirasçıları davalı Mukaddes ve arkadaşları adına payları oranında tespit ve 07.08.2008 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı F.. Ü.., taşınmazın Ali adına sadece 1378 metrekarelik bölümünün kayıtlı bulunduğu kalanı tapusuz taşınmaz niteliğinde murisi eşi İsmail ait bulunduğu iddiasına dayanarak taşınmazın tapu kaydının iptali ile 1378 metrekarelik bölümünün Ali mirasçıları adına kalan bölümünün İsmail mirasçıları adına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taşınmazın Ali ait bulunduğu ölümü ile mirasının taksim edilmediği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve davacı tanıkların beyanları taksimin yapılıp yapılmadığının kabulü için yeterli bulunmadığı gibi çelişkili de bulunmaktadır. Davacı taraf taşınmazın sadece 1378 metrekarelik kısmının tapu ile İsmail oğlu Ali ait olduğu, tapuda kayıtlı bulunmayan kısmının ise Ali oğlu Mehmet'in satışı ile murisi eşi İsmail ait bulunduğunu iddia etmiştir. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi taşınmazın ilk malikinin İsmail Ünlü olduğu, ondan Ali kaldığı Ali oğlu Mehmet ile birlikte kullandığı sonrasında da Mehmet'in oğlu davacının murisi İsmail tarafından kullanılmaya devam edildiği, Ali mirasçıları arasında taksim yapılmadığını, davacı tanıkları ise Ali mirasçılarının taksim yaptığını, kızlara da köyün başka mevkilerinde ayrı yer verildiği, her bir mirasçının kendi yerini ekip biçtiğini, Mehmet ile İsmail arasında satış senedi düzenlediklerini, taşınmazı önce Mehmet , ölümü ile de oğlu İsmail'in kullandığını beyan etmiştir. Taksim hususunda çelişkili beyanlar giderilmeden hüküm kurulması doğru değildir. Ayrıca Ali mirasçıları arasında görülen dava dışı parseller hakkında Göynük Kadastro Mahkemesi'nin 2008/166, 2010/47 sayılı ve 04.08.2010 tarihli ilamı ile taşınmazların Ali intikal ettiği ve Ali mirasçıları arasında yöntemine uygun şekilde yapılan taksim sonucu Mehmet Ünlü'ye isabet ettiği ve taşınmazların Mehmet tarafından oğlu İsmail satıldığı kabul edilmiş, kararın temyiz üzerine Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2010/9041 Esas, 2011/6069 Karar sayılı onama ilamı ile de bu yöndeki kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiştir. Mahkemece aynı taraflar arasındaki bu dosyadaki taksim hususundaki beyanlar ve kabul değerlendirilmemiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için taşınmaz başında tekrar yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılarak öncesi tapu kaydı maliki Ali ait taşınmazın mirasçıları tarafından usulüne uygun taksim yapılıp yapılmadığı, taksim yapılmış ise hangi mirasçıya kaldığı, mirasçı oğlu Mehmet kalmış ise O'nun tarafından oğlu ve davacı murisi olan İsmail satış senedi ile satılıp satılmadığı, kimin tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, diğer mirasçılara taksimde hangi taşınmaz ya da taşınmazların düştüğü etraflıca sorularak maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, Ali mirasçıları arasında görülüp Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Göynük Kadastro Mahkemesinin 2008/166 Esas sayılı dosyasındaki yapılan keşifte taksim hususundaki beyanlar ve kesinleşen hususlar da nazara alınarak değerlendirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1

. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için belirlenen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak, duruşmada kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7729, Karar No: 2017/7306, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/7729 E.  ,  2017/7306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15569, Karar No: 2016/4181, Tarih: 23.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/15569 E.  ,  2016/4181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın yüzüne karşı 19.02.2014 tarihinde tefhim olunan hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 28.03.2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3330, Karar No: 2024/20970, Tarih: 24.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3330 E.  ,  2024/20970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ASIL KARAR TARİHİ : 07.04.2021

EK KARAR TARİHİ : 22.12.2023

EK KARAR SAYISI : 2020/1866 E., 2021/924 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.12.2023 tarihli ve 2020/1866 Esas, 2021/924 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. madddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2020/1866 Esas, 2021/924 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7428, Karar No: 2014/2098, Tarih: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7428 E.  ,  2014/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25635, Karar No: 2022/2763, Tarih: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25635 E.  ,  2022/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-(1) no.lu bozmaya uyulması ve uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10051, Karar No: 2006/12970, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10051 E.  ,  2006/12970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.09.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.02.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davalı tarafın duruşma isteminin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadastro sırasında kendisi adına tespit ve tescil edilen 280 ada 1 parsel numaralı taşınmazın revizyon alınan eski tapu kaydının miktarından daha az geldiğini, doğu bitişik ... adına tescil edilen 2 parsel numaralı yerin ise o parsel için revizyon alınan kaydın miktarından daha büyük olduğunu açıklayarak kendisine ait taşınmazdan 161 m2'lik bölümün davalı idareye ait parsele katılmış olduğunu bildirerek oradan iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabul edilmesi üzerine hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazlara ait kadastro tutanaklarına göre davacı adına tespit gören 1 parsel numaralı yere 03.09.1976 tarih 11 sıra numaralı, davalı İdare adına tespit gören parsele ise 03.06.1986 tarih 3 sıra numaralı tapuların revizyon alındığı anlaşılmaktadır. Davacı adına olan 1 parsel numaralı taşınmaz 177,75 m2 yüzölçümü ile sınırlandırılmıştır. Revizyon alan tapu kaydı ise 338,39 m2 yüzölçümündedir. Davalı İdare adına sınırlandırılan 2 parsel numaralı taşınmaz ise 1144,41 m2 yüzölçümünde olup, revizyon alınan tapu ise 500,07 m2'dir. Revizyon alınan bu kayıtların çapa bağlı olup olmadıkları anlaşılmamakla beraber, davacıya ait 1 parselin revizyon alınan kayıttan daha küçük miktarda sınırlandırıldığı açıktır. Revizyon alınan 11 sıra numaralı kayıt batı, kuzey ve güney yönleri itibariyle yol ile çevrili olup, doğusu ... evi olarak yer almaktadır. Revizyon kaydının pafta ve krokiye göre 1 parsele aynen uyduğu bilirkişilerce ittifakla bildirildiğine göre, davacının hukuki değerini yitiren eski tapu kaydından bir miktar yerin doğu sınırı istikametinde kaldığı anlaşılmakta ise de, fen bilirkişisi ... tarafından çizilen 22.12.2005 günlü krokiye ve dava açılırken dosyaya getirtilen paftaya göre yanlara ait parsellerin biribirlerine sınır teşkil edip etmedikleri anlaşılamamaktadır. Başka bir anlatımla fen bilirkişisi krokisinde B harfi ile gösterilen ve 118,26 m2 yüzölçümü ile işaretlenen ... yeri ile A harfi ile gösterilen ve 160,64 m2 olarak ölçülen yerlerin arz üzerinde taraf parsellerinden bağımsız, onlara ait çaplarla da ilişkisiz bir biçimde olup olmadıkları anlaşılamamaktadır. Sözü edilen A-B harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümleri davalıya ait 2 parselin çapı içersinde yer almıyor iseler, bu yerlerle davalı idarenin hukuki ve fiili ilişkisi kurulamayacağından husumetin idareye yöneltilmesi yersiz olacaktır.

Mahkemece, yapılacak iş; her iki parsele ait revizyon alınan eski tapu kayıtlarının haritaya bağlı bulunup bulunmadıkları Tapu Sicilinden sorularak, varsa haritalarının getirtilip zemin üzerinde nereye uydukları denetime elverişli olacak şekilde fen bilirkişisine haritada işaret ettirilmeli ve kadastrol çapları itibariyle 1 ve 2 parsellerin haritada sınırları işlendikten sonra uyuşmazlık konusu kabul edilen A harfli bölmenin davalı idareye ait 2 parsel numaralı taşınmazın çap kaydı kapsamında kalması halinde mahkemenin şimdiki verdiği kararda olduğu gibi davanın kabulüne, aksinin anlaşılması halinde ise husumet nedeniyle reddine karar vermek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi doğru görülmediğinden hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.