muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/19788, Karar No: 2024/15554, Tarih: 26.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/19788 E.  ,  2024/15554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/355 E., 2020/604 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hakkari 2.Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2018/271 E., 2019/334 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilererk onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Tebliğnamede sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan hüküm kurulurken, sonuç olarak sanığın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi yönünde düzeltme isteyen görüşe aleyhe istinaf bulunmadığından iştirak edilmemeiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Yardımın niteliğine göre TCK'nın 220 inci maddesinin 7 inci fıkrasının 2 inci cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı üst oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yasal gerekçe de gösterilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

b- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, "08.08.2014" olarak gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b- Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin, "08.08.2014" olarak gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10191, Karar No: 2020/6251, Tarih: 02.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/10191 E.  ,  2020/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

26.12.2008 tarihli, 2008/1097 nolu iddianameyle baba adı Feridun, anne adı Semra olan 15.05.1993 doğumlu (TC No:53845075658) ... hakkında kamu davası açıldığı, kimlik tespit formundaki on parmak izlerinin Otomatik Parmak İzi Teşhis Sisteminde(AFIS) yapılan sorgulamasında baba adı Turgay, anne adı Melike olan 08.04.1979 doğumlu (TC No:41377490476) Pınar Kaplanoğlu isimli şahsa ait olduğunun tespit edilmesi üzerine, İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2012 tarihli, 2011/148 esas ve 2012/250 sayılı kararıyla kimliği tespit edilen sanığın 18 yaşından büyük olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, yapılan yargılama sonucu Otomatik Parmak İzi Teşhis Sisteminde (AFIS) ismi belirlenen ancak iddianame ile hakkında kamu davası açılmayan 41377490476 TC kimlik nolu Pınar hakkında hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; fail ve fiille bağlılık kuralı gözetilerek suç işleyen ve yargılanan kişinin gerçek kimliği tespit edilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5213, Karar No: 2016/1946, Tarih: 29.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5213 E.  ,  2016/1946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9267, Karar No: 2012/2311, Tarih: 28.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/9267 E.  ,  2012/2311 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3.kişi ... market Turz. Gıda İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı alacaklı ..., borçlu ... aralarındaki dava hakkında Antalya 3.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 2.11.2010 gün ve 2009/1461 2010/1329 sayılı hükmün Dairenin 7.6.2011 gün ve 2011/1268-5830 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı 3.kişi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve BK'nun 179.maddesi gereğince bir işletmeyi devir alan şahıs devir aldığı işletmenin borçlarından 2 yıl süre ile sorumlu olmasına göre 6100 sayılı yeni HMK’nun geçici 3.maddesi 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 203,00 TL para cezasının davacı 3.kişiden alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 5,70 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacı 3.kişiden alınmasına 28.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2152, Karar No: 2019/5888, Tarih: 15.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/2152 E.  ,  2019/5888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemes

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 2015/7787-2017/4964 sayılı kararında 1959 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kaydı ile 1953 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kaydının geldi ve gitti kayıtlarıyla birlikte gönderilmesi istenilmiş fakat iade kararı incelenmeksizin kararda istenilen bilgi ve belgeler temin edilmeden dosya Dairemize gönderilmiş ve böylece Dairemizin geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmemiştir.

Geri çevirme kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, hakim ve ilgili personellerin sorumluluğunu doğurur.

Bu nedenle 2015/7787-2017/4964 sayılı geri çevirme kararında belirtildiği gibi;

Dosya içerisinde bulunan ... köyü, ..... mevki 1953 tarih ve 3 sıra 20 cilt ve 16 sayfa numaralı tapu kaydı ile ve.....mevki 1959 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kayıtlarının tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilmesi, kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin araştırılması, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü kadastro parsellerine ait kadastro tespit tutanakları getirtilmeli ve bu tapu kaydına dayanılan ve çekişmeli taşınmaza komşu olan taşınmazlara ilişkin açılmış bulunan başkaca dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa bu dava dosyaları tespit edilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3909, Karar No: 2011/1972, Tarih: 29.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3909 E.  ,  2011/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Malatya Asliye 2. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava haksız ihtiyati hacizden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç davanın niteliğine, dosya içeriğinde toplanan delillere uygun düşmemiştir.

İ.İ.K. 257. maddesi hükmünde, rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısına, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacakları ile diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilme ... tanınmış olup, aynı Kanunun 259. maddesi hükmünde de ihtiyati haciz isteyen alacaklının, hacizde haksız çıktığı taktirde borçlu ve üçüncü şahsın bu yüzden uğrayacakları bütün zararlardan sorumlu olduğu açıklanmıştır. Öğreti ve uygulamada İ.İ.K.nun 259. maddesi hükmü ile getirilen bu sorumluluğun kusursuz sorumluluk olduğu ve ancak maddi tazminat talepleri yönünden uygulanabileceği kabul edilmektedir.

İhtiyati haciz nedeniyle maddi tazminata hükmedilebilmesi için davalı tarafın istemi üzerine verilmiş ve uygulanmış bir ihtiyati haciz kararının bulunması, ihtiyati haczin herhangi bir nedenle kendiliğinden kalkması veya itiraz üzerine kaldırılması ya da açılan istihkak davasının davacı lehine sonuçlanması, davacının ihtiyati haczin uygun sonucu olarak maddi bir zararının meydana geldiğinin kanıtlanması yeterlidir. Ayrıca ihtiyati haciz kararını alan ve uygulatan davalının kusuru aranmaz.

Bunun yanında ihtiyati haciz kararı ancak kendiliğinden kalktığında veya kaldırıldığında ya da istihkak davası davacı taraf lehine sonuçlandığında haksız hale geleceğinden bu ön koşul gerçekleşmedikçe davacı tarafın maddi tazminat davası açma ... bulunduğundan da söz edilemez.

Bunun yanında ihtiyati haciz kararı ancak kendiliğinden kalktığında veya kaldırıldığında ya da istihkak davası davacı taraf lehine sonuçlandığında haksız hale geleceğinden bu ön koşul gerçekleşmedikçe davacı tarafın maddi tazminat davası açma ... bulunduğundan da söz edilemez.

Manevi tazminat ise, anılan maddede düzenlenen kusursuz sorumluluk esaslarına tabi olmadığından ihtiyati haciz kararını alan davalı tarafın manevi tazminatla sorumlu tutulabilmesi için Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi hükmünde öngörülen kusur sorumluluğu unsurlarının gerçekleşmesi gerekir. İhtiyati haciz kararı ve bu kararın uygulanmasıyla borçlunun borç ödemekten aciz, borcuna sadık olmayan bir kişi konumuna düşeceği, iş ve aile çevresinde itibarının zedeleneceği, kişilik haklarının zarar göreceği kuşkusuzdur. Bu olgu gözetildiğinde ihtiyati hacizden kaynaklanan manevi tazminat davalarında davacının manevi zararının gerçekleştiği kabul edilir ve ayrıca zararın kanıtlaması aranmaz. Ne var ki manevi tazminatın kendine özgü koşulları gözetildiğinde ihtiyati haczin herhangi bir nedenle kendiliğinden kalkması veya itiraz üzerine kaldırılması ya da açılan istihkak davasının davacı lehine sonuçlanması da manevi tazminata hükmedilebilmesi için yeterli değildir. Ayrıca rıza, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği bir yetkinin kullanılması gibi manevi tazminat sorumluluğunu ortadan kaldıran hukuka uygunluk nedeninin de bulunmaması gerekir.

Anayasa'mızın 36. maddesinde herkesin, yasal vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olma, savunma ve adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilerek hak arama özgürlüğü düzenlenmiş, 12. maddesinde ise herkesin kişiliğine bağlı, dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere 17. maddesi hükmünde de yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu açıklanarak bu haklar güvence altına alınmıştır. İ.İ.K.nun 257. maddesi hükmünde düzenlenen ihtiyati haciz isteme hakkının hak arama özgürlüğü kapsamında alacaklıya tanınan bir hak olduğu kuşkusuzdur. Bunun yanında 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde de hukuka aykırı olarak kişilik haklarına saldırılan kişinin saldırıda bulunanlara karşı dava yolu ile koruma isteyebileceği açıklanarak hukuka aykırılığın unsurları belirtilmiş, Borçlar Kanununun 49. maddesinde saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğünün kullanılması nedeniyle kişilik hakları zarara uğrasa bile, üstün bir hak olan hak arama özgürlüğünün kullanılması hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edildiğinden bu hakkın kullanılması nedeniyle zarar gören kişilerin kural olarak manevi tazminat isteyemeyeceği kuşkusuzdur. Ne var ki, hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda hukuk düzeninin bu iki üstün ... aynı anda koruması düşünülemeyeceğinden daha üstün tutulması gereken hakka değer verilir. Bu olgular göz önüne alındığında manevi tazminat davalarında tazminata karar verilebilmesi için sınırsız olmayan hak arama özgürlüğünün kötüye kullanılıp kullanılmadığının, bir başka deyişle salt başkalarına zarar verme amacıyla kasten veya keyfi olarak kullanılıp kullanılmadığının incelenmesi, hakkın kötüye kullanıldığının belirlenmesi halinde hukuka uygunluk nedeni ortadan kalkacağından üstün tutulması gereken kişilik haklarına değer verilerek manevi tazminata hükmedilmesi gerekir.

Somut olaya gelince, davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine ihtiyati haciz kararı aldığını, bu kararı ile takibe geçildiğini, ihtiyati hacze konu olan çekte ciranta olarak atılan imzanın müvekkiline ait olmadığını, kendisine ait olmayan imza ile müvekkilinin borçlu duruma düştüğünü, davacının evinde bulunan eşyaların kaldırılması, aile konutunun boşaltılmasının müvekkilinin onur ve gururunu rencide ettiğini öne sürerek, maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece, taraflar arasında alacak borç ilişkisinin mevcut olduğu, davalının ihtiyati haciz kararını haksız ve kötü niyetli aldığının kabulüne gerektirecek yeterli delil bulunmadığı, takip konusu çekin de davalı eline ciro yoluyla geçmiş olduğu, davalının keşideciden tahsil edeceğine güvenerek aldığı senetle ilgili haksız şekilde alacaklı aleyhine takibe geçmesinde kusur ve kastının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı tarafın takibe konu çekteki imzaya itirazı üzerine, yapılan yargılama sonucu çek arkasındaki yazı ve imzanın davacının eli ürünü olmadığının tespit edilmiştir. Davacı taraf görülen dava ile ihtiyati tedbir ile arasında illiyet bağı bulunan zararının tahsilini istemiştir. Davalı şirket tarafından alınan ve uygulanan ihtiyati haczin imzaya itiraz üzerine kaldırıldığı ve haksız hale geldiği gözetildiğinde, davacının kusursuz sorumluluk esaslarına göre maddi tazminat isteme ... doğduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, mahkemece maddi tazminat yönünden kusursuz sorumluluk unsurlarının somut olayda gerçekleştiği gözetilerek davacı tarafın zararının kapsamının belirlenmesi ve belirlenecek maddi tazminata hükmedilmesi ve manevi tazminat yönünden ise davalı şirketin hak arama özgürlüğünü kötüye kullanıp kullanmadığının araştırılması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yersiz gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacının temyiz itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 29.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8606, Karar No: 2014/14137, Tarih: 19.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8606 E.  ,  2014/14137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 27. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/02/2013 gün ve 2011/245-2013/38 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.01.2014 gün ve 2013/15522-2014/71 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, muhatabı davalı ... şubesi olan ve hesap sahibi tarafından dava dışı ... A.Ş. lehine keşide edilen, 24.09.2010 vade tarihli, 17.682,80 TL meblağlı çekin müvekkili lehine tam ciro ile ciro edilip, kendisine teslim edilmek üzere kuryeye verildiğini, kuryenin 06.09.2010 tarihinde almış olduğu çeki düşürerek kaybettiğini, durumun davalı ...Ş. ... Şubesine bildirildiğini, ayrıca mahkemeden alınan ödeme yasağı kararının da davalı muhatap bankaya 29.09.2010 tarihinde faks yolu ile 30.09.2010 tarihinde ise elden takipli müzekkere ile bildirildiğini, ancak dava konusu çekin, müvekkil firmanın cirosu olmadan kötüniyetli şahıslar tarafından cirolanarak davalı ... aracılığı ile takasa sunulup tahsil edildiğini, davalı bankaların gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek, müvekkili şirketin cirosunu içermeyen, ciro silsilesi bozuk olan, hamili meşru olmayan çeki ödeyerek müvekkilinin zarara uğramasına neden olduklarını ileri sürerek, 17.682,80 TL'nin 28.09.2010 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davalı .... hakkındaki davanın kabulüne, ... A.Ş. hakkındaki davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili ile davalı .... vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2013/15522 E,2014/71 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılar vekilleri ayrı,ayrı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ayrı ayrı alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19781, Karar No: 2014/21496, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19781 E.  ,  2014/21496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/1244-2014/165

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 996,13 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 21.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 996,13 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 21.4.2014 tarih ve 2013/1244 esas 2014/165 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 08.02.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 28.06.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Ocak-Haziran döneminde ortalama %6.3; 24.06.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Ocak-Haziran döneminde % 4.5 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 21.4.2014 tarih ve 2013/1244 esas 2014/165 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.