muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4814, Karar No: 2024/6512, Tarih: 07.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2020/4814 E.  ,  2024/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/2680 E., 2019/1538 K.

KARAR : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/110 E., 2018/236 K.

Taraflar arasındaki yol yardımlarına dair yersiz ödenen primlerin yasal faizleriyle iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin istanbul Bakırköy Prof. Dr. ... ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi bünyesinde 07.03.2005-31.12.2005 tarihleri arasında 4.8320.01.01.1122993.034.02-86 işyeri sicil numarası ile faaliyet yürüttüğünü, bu işyeri üzerinden istihdam ettiği işçiler için ... ücret yanında nakden ödediği yol yardımlarının davalı Kurum tarafından kanuna aykırı genelgelerine dayanarak sigorta prime esas kazanca dahil edilerek haksız prim tahsilatı yapıldığını, oysa 506 sayılı Kanun'un 77/2 nci maddesi gereğince nakden ödenen yol yardımlarının ayni yardım niteliğinde olduğunu, davalı Kuruma fazladan ödenen primlerin iadesi için yapılan başvurunun Kurumun 07.01.2015 tarihli yazısı ile reddedildiğini belirterek, fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak üzere, müvekkili şirket tarafından sigortalılara ödenen yol yardımlarının sigorta primine esas kazanç niteliğinde olmadığının ve sigorta primine esas kazanca dâhil edilmemesi gerektiğinin tespitine, SPEK'a dahil edilmesi sebebiyle müvekkili şirketten fazladan tahsil edilen sigorta primleri ile işsizlik sigortası primlerinden şimdilik 1.000,00 TL'sinin her aya ait primin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 10.01.2018 havale tarihli dilekçesi ile 98.596,81 TL olarak ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin yerinde olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını belirtilerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin yerinde olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını belirtilerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dava tarihi olan 16.02.2015 tarihi itibariyle zamanaşımına uğramayan alacağın (dava tarihinden geriye 10 yıl gidilerek) 1.000,00 TL olduğu, ancak davalının ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı itirazı da göz önünde bulundurulak, ıslah tarihi olan 10.01.2018 tarihi itibariyle (ıslah tarihinden geriye 10 yıl gidilerek) 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne davacı şirkete ait 1122993.34 sicil numaralı işyerinde çalışan işçilere 07.03.2005-31.12.2005 tarihleri arasında, ödenen yol yardımlarının 506 sayılı Kanun'un 77/2 nci maddesi gereğince sigorta primine esas kazanç niteliğinde olmadığının tespitine, davacı şirkete ait 1122993.34 sicil numaralı işyerinde çalışan işçilere 07.03.2005-31.12.2005 tarihleri arasında, çalışan işçilere ödenen yol yardımı ödemelerinden işveren hissesine ilişkin toplam 98.596,81 TL fazladan kesinti yapıldığı anlaşılmakla, davalının ıslaha karşı yaptığı zamanaşımı itirazı da göz önünde bulundurularak davacının talep edebileceği 1.000,00 TL alacağın her aya ilişkin ödemenin Kuruma yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından iadenin yapılacağı ayın başına kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurum’dan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirsiz alacak davalarında zamanaşımının davanın açıldığı tarihte kesileceğini, davanın tam kabulü gerektiğini, kararın usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu belirterek kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının çalışan personele ödendiği bildirilen yol yardımının kanunda belirtilen istisnalar arasında yer almadığı için sigorta primlerine tabi tutulduğunu, kurum işleminin doğru olduğunu, davanın reddi gerektiğini, kararın usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu belirterek kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yol yardımlarına dair yersiz ödenen primlerin yasal faizleriyle iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun 77 ve 84 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı ve davalı Kurum vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3090, Karar No: 2023/10262, Tarih: 29.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3090 E.  ,  2023/10262 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 05.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü ve beşinci fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Kocaeli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/733 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 22.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 22.01.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulü)

" Sanık savunması, kriminal İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 24.11.2014 tarih ve 2014/27768 sayılı uzmanlık raporundaki ,analize gönderilen net ağırlığı 3.8 gram, daralı ağırılğı 5.2 gram olan ve net ağırlığı 1.3 gram ,daralı ağırlığı 1.9 gram gelen yeşil renkli bitki parçalarının ,uyuşturucu maddelerden THC (tetra hidro cannabinol ) ihtiva eden ve esrar elde edilmesinde kullanılan hint keneviri bitki parçaları olduğuna ilişkin tespit, olay yakalama ve üst arama tutanağı emanet makbuzu, sanığa ait adli sicil kayıtları, nüfus kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre; Suç tarihinde ilimiz İzmit ilçesi Cedit Mah. Dereboğazı Şeyh Akif Cad.'si üzerinde hakkında Kocaeli Ağır Ceza Mah'ne uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı kamu davası açılan ... KARAKUŞ'un uyuşturucu madde satışı yaptığı ihbarı üzerine suç tarihinde saat 20:00 sıralarında bahse konu adresin etrafında ekiplerce gerekli tertibatın alındığı, bu sırada durumundan şüphelenilen, Volkan KOBİLAY isimli şahsın durdurulduğu ve kimlik tespiti sırasında bu şahsın üzerinde bulunan Kocaeli Adli Emanetinin 2014/2965 sırasında kayıtlı olan yaklaşık 5,23 gr esrar maddesini ekiplere teslim ettiği, yine saat 21:35 sıralarında

aynı adreste ekiplerce beklenilmeye devam edildiği, şüpheli ... isimli şahsın ... KARAKUŞ isimli şahısla birşeyler verip aldıktan sonra takip sonucu şüpheli ... isimli şahsın durdurulduğu ve bu şahsın üzerinde bulunan Kocaeli Adli Emanetinin 2014/2965 sırasında kayıtlı bulunan yaklaşık 1,9 gr esrar maddesini ekiplere teslim ettiği, sanık hakkında 05/11/2014 tarihinde kamu davasının ertelenmesine karar verildiği ancak sanığın hakkında verilen denetimli serbestlik hükümlerine uymadığı, bu yüzden hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı, sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediğinin dosya kapsamıyla sabit olduğu" gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1) Sanık hakkında verilen 05.11.2014 tarihli Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararına ilişkin soruşturma dosyasında erteleme kararının sanığa tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının bulunmadığı, bu belgenin aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1) Sanık hakkında verilen 05.11.2014 tarihli Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararına ilişkin soruşturma dosyasında erteleme kararının sanığa tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatasının bulunmadığı, bu belgenin aslı veya onaylı örneğinin getirtilip denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) 05.11.2014 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 05.11.2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı, süresi beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3) 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik

kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

4) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/733 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13113, Karar No: 2019/49, Tarih: 14.01.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/13113 E.  ,  2019/49 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kurum zararlarının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 30.10.2009 tarihli iş kazası sonucu % 15 oranında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masraflarının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

1- 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi “ (1) İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.... (4) İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir...” hükümlerini içermektedir.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı yasa 21 (506 sayılı Yasanın 26), 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Somut olayda; meydana gelen kaza sebebiyle ... tarafından işbu davanın davalısı ... ile birlikte ... Genel Müdürlüğü, ... Sigorta A.Ş. ve ... aleyhinde açılan ... 2. İş Mahkemesinin 2014/532 Esas sayılı tazminat davasında düzenlenen kusur raporunda, ...'un %75 , ... Genel Müdürlüğünün %25 kusurlu oldukları, yaralanan işçiler ... ve ...'ın kusursuz oldukları tespit edilmiş ve bu rapor işbu davada da hükme esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından, ...-... yolunun orta refüj bakım, onarım ve temizlik işlerinin, ... Genel Müdürlüğünce, ... Pet. Taş. Tem. San. İnş. Tic. Ltd. Şti.'ne ihale edildiği, kazalı işçilerin bu işverenin işçisi oldukları, ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda işverenin kusurunun irdelenmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, ...'in ... Pet. Taş. Tem. San. İnş. Tic. Ltd. Şti. İşçisi olduğu gözetilerek, diğer kazalı işçi ... yönünden açılan rücu davası olup olmadığı da araştırılmak suretiyle, ... tarafından açılan ... 2. İş Mahkemesinin 2014/532 Esas sayılı tazminat davasında verilen kusur raporu da gözetilerek davalının, işverenin, ...nın ve 3. kişilerin kusurları irdelenmek üzere yeni oluşturulacak uzman bilirkişi heyetinden yeniden sorumluların kusurunun, aidiyetinin ve oranlarının belirlenmesi için rapor alınmalıdır.

Yukarıda belirtilen açıklamalar ve benimsenen ilkeler kapsamında, uyuşmazlık konusu husus yeniden usulünce incelenip, yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.