muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14198, Karar No: 2010/7086, Tarih: 25.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/14198 E.  ,  2010/7086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve arkadaşlarının, yakınanı yağmaladıktan sonra ellerini, ayaklarını ve ağzını bantlayıp kepengi kilitlemek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediklerinin anlaşılması karşısında; 5237 Sayılı TCK’nun 109/2 ve 109/3, a-b bentleri uyarınca, sanık hakkında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Eylemin, silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte, işyerinde ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (a), (c), ve (h) bentleri ile birlikte (d) bendinin de uygulamada gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kurulan gerekçe karşısında yerinde eklenmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11246, Karar No: 2014/13096, Tarih: 23.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/11246 E.  ,  2014/13096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesiyle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2014 gün ve 2014/111 E. 2014/74 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35114, Karar No: 2013/3954, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35114 E.  ,  2013/3954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 31.05.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 08.06.2012 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5157, Karar No: 2024/5420, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5157 E.  ,  2024/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/443 E., 2024/897 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/393 E., 2023/902 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması, olmadığı takdirde azaltılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların Denizli 3. Aile Mahkemesi'nin 2012/540 Esas ve 2013/414 Karar sayılı hükmü ile 14.06.2013 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını ve bu kararın 18.07.2013 tarihinde kesinleştiğini, boşanma kararı neticesinde tarafların müşterek çocuğu Adlie Keyik'in velâyetinin annesine verildiğini, mahkemece müşterek çocuk ile babası arasında kişisel ilişki günleri belirlendiğini, erkeğin kızı ile gerektiği gibi ilgilenmediğini, bir keresinde davalının müşterek çocuk ile kişisel ilişki kurduğu sırada alkol aldığını ve alkolden dolayı sızıp kaldığını, müşterek çocuğun bu durumdan çok korktuğunu, psikolojisinin bozulduğunu, ortak çocuğun 12 yaşında olduğunu ve babasının bu davranışları nedeniyle müşterek çocuğun babası ile görüşmek istemediğini, müşterek çocuğun kadının ikinci evliliğinden olan eşi ile iyi bir şekilde anlaştığını ve ona baba diye seslendiğini, müşterek çocuğun gerçek babası ile görüşmese dahi huzurlu bir hayat sürdüğünü ileri sürerek baba ile ortak çocuk arasındaki Denizli 3. Aile Mahkemesinin 2012/540 Esas ve 2013/414 Karar sayılı ilamı ile tesis edilen kişisel ilişkinin kaldırılmasına, mahkemece aksi kanaatte olunması halinde kişisel ilişkinin tesisi ve süresinin kısaltılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Usulüne uygun tebligata rağmen davalı erkek süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Usulüne uygun tebligata rağmen davalı erkek süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirir somut bir durumun veya babanın küçüğe karşı olumsuz bir eyleminin ispat edilemediği, sosyal inceleme raporunda da kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirir bir durum olmadığı, her ne kadar ortak çocuk sosyal inceleme raporunda babası ile görüşmek istemediği yönünde görüşünü açıklamış ise de, çocuğun üstün yararı gerektirdiği takdirde, çocuğun görüşünün aksine karar verilmesinin mümkün olduğu, küçüğün üstün yararının baba ile küçük arasında kişisel ilişki kurulmasını gerektirdiği, baba ile küçük arasındaki yabancılaşmanın daha da derinleşmesine yol açacağı gerekçesiyle davacı kadının kişisel ilişkinin kaldırılması talebi yönünden davanın reddine, kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin aynı zamanda kişisel ilişkinin değiştirilmesi talebini de içerdiği gözetilerek Denizli 3. Aile Mahkemesi' nin 2012/540 E., 2013/414 K. sayılı kararı ile ortak çocuk 18.08.2011 doğumlu ... ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişkinin "...Her yıl dini bayramların 1. günü, sabah saat 09:00' dan aynı gün akşam saat 17:00 ' e kadar; Her ayın 1. ve 3. Haftası Pazar günü sabah saat 09:00' dan aynı gün akşam saat 17:00' e kadar; Müşterek çocuğun doğum gününde öğleden sonra 14:00- 18:00 saat aralığında; Babalar gününde sabah saat 09:00 dan akşam saat 17:00 e kadar..." olacak şekilde değiştirilerek bu tarihlerde ortak çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının tüm yönlerden hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kişisel ilişki kararının kaldırılmasına karar verilmek üzere istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının tüm talepler yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı erkeğin ortak çocuk ile görüşmediğini, çocuğun psikolojik durumu bakımından ilgili kurumdan rapor aldırılmamasının hatalı olduğunu, ortak çocuğun çocuk teslim merkezi tarafından kişisel ilişki kurmaya zorlanmasının çocukta daha büyük yıkım yaratacağını, kişisel ilişkinin kaldırılmak veya azaltılmak yerine daha da artırılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından kişisel ilişkinin kaldırılması olmadığı takdirde azaltılması davası neticesinde mahkemece davanın reddine karar verilerek yeni tesis edilen kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 323 üncü maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3279, Karar No: 2024/576, Tarih: 06.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3279 E.  ,  2024/576 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1542 E., 2022/2496 K.

DAVA TARİHİ : 14.10.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çemişgezek Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/36 E., 2021/13 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin alkol bağımlısı olduğunu, alkol alıp eve geldiğinde küfür, hakaret ve tehdit ettiğini, üçüncü kişilerin yanında aşağılayıcı ve küçük düşürücü sözler söylediğini, sürekli fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek süresinde sunmadığı cevap dilekçesinde özetle:eşini severek evlendiğini, halen sevdiğini, evliliğinin devam etmesi adına her türlü gayreti göstermeye hazır olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkek tarafından kadına yönelik çok sayıda hakaret ve tehdit içerikli ifadeler kullandığı, kavga esnasında ortak konutun camlarını kırdığına yönelik rapor içeriği ve aynı yönde dosyada yer alan tanık ifadesi de dikkate alındığında, erkeğin eylemlerinin kusurlu olduğu, evlilik birliğinin devamının taraflardan beklenmeyecek şekilde temelinden sarsıldığı ve tarafları birlikte yaşamaya zorlamanın taraflar ve kamu düzeni açısından yararının olmadığı, kadının dava açmakta haklı olduğu gerekçesi ile; boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca boşanmalarına , tarafların birbirlerinden nafaka, maddî tazminat, manevî tazminat, ziynet eşyası ile edinilmiş mallara ilişkin alacak talepleri olmadığından bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına, boşanma nedeniyle tarafların çeyiz eşyası, ev eşyası, kişisel eşya gibi herhangi bir alacak ve evlilik birliği içinde edinilen malvarlığı değerlerinden dolayı hiçbir alacak ve hak taleplerinin olmadığı dikkate alınarak bu hususlarda hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; fiziksel şiddette bulunmadığını, kavgalardan dolayı kadının evi terk ettiğini, evi terk etmeden önce evdeki küçük eşyaları kırıp döktüğünü, öfkesine yenilerek söylememesi gereken küfürlere ve tehditlere yol açtığını, ettiği boş tehditlerin kadın eşi kaybetmekten korkup o anki sinirine yenik düşmesinden kaynaklandığını, bu sözlerinden çok pişman olduğunu, kadın eşle yüz yüze konuştukları taktirde psikolojik şiddette hiç bir zaman bulunmadığını, kadın eşin okuması için elinden geleni yaptığını, ikametgahını kadın eşin okuduğu şehire taşıdığını, eşini sevdiğini, severek ve kaçarak evlendiklerini, henüz borçtan, aileler arası stresten evliliklerini düzene koyamadıklarını, evliliğin 10. ayında evi terk ettiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, istinaf başvurusun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesindeki aile birliğinin devamı yönündeki beyanları dikkate alınmadan karar verildiğini davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulü kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 355 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22729, Karar No: 2015/1433, Tarih: 29.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22729 E.  ,  2015/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2009/453-2013/528

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, miras bırakan babası H..T..'un paydaşı olduğu ..... ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın bir katında davalı mirasçının oturduğunu, giriş katını da kiraya vererek tasarruf ettiğini, yine miras bırakan adına kayıtlı .... plakalı ticari taksiyi de davalının işlettirdiğini, payına karşılık herhangi bir bedel ödemediğini ileri sürerek, murisin ölüm tarihinden itibaren taksi için 8.000.-TL, taşınmaz için 2.000.-TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, murisin ölümünden sonra taksinin işletilmesinin durdurulduğunu, miras bırakanın sağlığında kiraya verilen taşınmazın giriş katının da miras bırakanın ölümünden sonra davacının taciz etmesi sebebi ile 2008 yılı Ocak ayında kiracıyı tahliye ettiğini ve o tarihten beri boş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ticari araçla ilgili davacının imzasının yeraldığı noterde düzenlenmiş feragatname başlıklı belge ile 15.05.2009 tarihli ''Satış Sözleşmesi(Protokol)'' başlıklı adi yazılı belgeyi evrak arasına sunmuştur.

Mahkemece, 18.05.2009 tarihli feragatname ile davacının açıkça araç ile ilgili hak ve hisselerinden davalı yararına feragat ettiği, öte yandan davalının kullanımında bulunan daire yönünden intifadan men olgusunun gerçekleşmediği, diğer daire yönünden ise kiraya verilerek gelir elde edildiğinin ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; ecrimisile konu .... ada 6 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazın 212/26072 payının mirasbırakan H.. T.. adına kayıtlı olduğu, murisin 07.12.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak davacı kızı, davalı oğlu ile dava dışı mirasçıları olan eşi K.. T.. ile kızı S. H..

G..'nun kaldıkları, yine ecrimisile konu ...... plakalı aracın evveliyatta miras bırakana ait iken 22.05.2009 tarihinde 3/4 payının davalı, 1/4 payının ise dava dışı mirasçı K..T.. adına kaydedildiği, 04.06.2009 tarihinde ise dava dışı B..K.. isimli şahsa devredildiği, araçla ilgili olarak davacının 03.03.2008 tarihinde açmış olduğu ortaklığın giderilmesi davasının Sarıyer Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 16.10.2008 tarih ve 2008/200 Esas, 2008/879 sayılı kararı ile kabul edildiği ve 09.01.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.