muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1848, Karar No: 2018/136, Tarih: 22.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1848 E.  ,  2018/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün düzelterek onanmasına ilişkin Dairemizin 19.04.2017 gün ve 2015/8910 Esas, 2017/1174 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, dava dışı borçlu ...'ya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, davalı idarenin alacağının 65.000,00 TL olarak beyan edilmesi nedeniyle 22.929,97 TL'nin davalı idareye ödenmesine karar verildiğini, ancak bu miktarın tamamının borçlu ...'nun şahsından kaynaklanmadığını, borçlu tarafından 14.10.2009 tarihinde devredilen ... Gıda Ltd. Şti.'nin borçları ile borçlunun şahsından kaynaklanan borçlarının da bu hesaba dahil edildiğini, davalı idarenin alacağının zamanaşımına uğradığını ileri sürerek, davalının alacağının bildirdiği miktarda veya borçludan hiç alacaklı olmadığının tespiti ile müvekkilinin alacağının kabulüne, sıra cetvelinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 19.04.2017 tarih ve 2015/8910 E., 2017/1174 K. sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4911, Karar No: 2014/9047, Tarih: 07.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4911 E.  ,  2014/9047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Elektronik olarak Dairemize gönderilen temyize konu dava dosyasının UYAP ortamında incelenmesinde; dosya içerisinde taranarak UYAP'a aktarılan evrakın okunaklı olmadığı gibi davacının taşınmazları, dava konusu taşınmazları, komşu taşınmazları ve yakındaki yolları birlikte gösteren geniş kapsamlı pafta örneğinin olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle davacıya ait 1398, 1196 ve 2087 parsel sayılı taşınmazları, dava konusu 1193, 1200, 1397, 2188 ve 1154 parsel sayılı taşınmazları, komşularını ve yakın yolları gösterir geniş kapsamlı kadastro paftası ile dosyanın fiziksel olarak Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 07.07.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3042, Karar No: 2023/3605, Tarih: 07.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3042 E.  ,  2023/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 28.11.2022

SAYISI : 2008/569 E., 2009/572 K.

DAVA TARİHİ : 31.10.2008

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonucunda verilen karar temyiz edilmeksizin 04.03.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkeme kararı kesinleştikten sonra davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 28.11.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Mahkemenin 28.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 432/1-4 fıkraları uyarınca Mahkemelerce verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde, kararı veren Mahkemece temyiz dilekçesinin reddine karar verilir.

Mahkeme tarafından verilen karar, davacı adresine 01.10.2010 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 16.11.2022 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemesince verilen 28.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8649, Karar No: 2024/472, Tarih: 07.02.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/8649 E.  ,  2024/472 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, sanık ..., Katılan ... vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; sanık, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52 ve 53/6 maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52 ve 53/6 maddeleri uyarınca 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık ...'ın asli kusurlu olduğuna ve kusur raporuna itiraz edildiğine, sanık ...'ın müdafiinin temyiz sebepleri; müvekkilinin kusuruna ilişkin alınan rapora itiraz edildiğine, sanık ...'ın temyiz sebebinin kusur raporuna itiraz edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 24.06.2014 günü saat 11.15 sıralarında sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki 20 Y 1734 plaka sayılı ticari minibüsü ile Antalya istikametinden Denizli istikametine Devlet karayolunu takiben seyir halinde iken olay mahalline gelip, önde ve aynı yönde seyreden aracı geçmek için sol şeride girdiğinde, geriden sol şeridi takiben gelen ve aynı yönde seyreden sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki 07 CPM 63 plaka sayılı otomobilin sol ön kısmı ile minibüsün sağ arka kısmına çarparak ...’in ölümü ve her iki araçta birden fazla kişinin yaralanması ile sonuçlanan trafik kazası meydana gelmesinde sanık ...'ın asli kusurlu, sanık ...'in tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin, katılan vekilinin ve sanık ...'in yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmedilen ayrı ayrı uzun süreli hapis cezasının TCK’nın 50/4 fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerektiği gözetilmemesi ve hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2. maddesi ve taksitlendirilmesine ilişkin 52/4. maddelerinin gösterilmemesi ve ile sanığa verilen taksitli adli para cezasına ilişkin olarak taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ibarelete yer verilerek 5237 sayılı Kanunun 52/4 üncü fıkrasına muhalefet edilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık ... müdafiinin, sanık Maşalllah'ın ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının sanık ... hakkında kurulan hükümde (4) ve (5) nolu paragrafların çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 4 yıl 2 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1520 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 30.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte sanıktan tahsiline ve yine TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi ve sanık ... hakkında kurulan hükümde (4) ve (5) nolu paragrafların çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitte sanıktan tahsiline ve yine TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10936, Karar No: 2015/8884, Tarih: 22.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10936 E.  ,  2015/8884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/266738

MAHKEMESİ : Boyabat(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/319 (E) ve 2013/116 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık N.. Y.. hakkında tehdit suçundan, sanık Sevim Yulafcı(Meşebüken) hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarının da katılan sanık S.. G.. tarafından temyiz davasına konu edilmesine karşın, tebliğnamede bu hususta görüş bulunmadığı,

Anlaşıldığından, katılan sanık S.. G.. müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, eksikliğin giderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19285, Karar No: 2018/7075, Tarih: 31.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19285 E.  ,  2018/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4996, Karar No: 2010/6737, Tarih: 18.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4996 E.  ,  2010/6737 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ISPARTA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.06.2008 gün ve 45/130 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a)Cumhuriyet Savcısının hakim havalesi taşımayan ve bu nedenle temyiz tarihi belli olmayan isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddine,

b)Oluşa ve dosya içeriğine göre, mahkemenin kabul ve gerekçesine göre, olaydan önce mağdurdan sanığa yönelen haksız bir eylem bulunmadığı, 18 yıl öncesine dayanan alacak borç ilişkisinin hukuki nitelikte ihtilaf olup haksız tahrik oluşturmayacağından tebliğnamedeki bir numaralı bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin müşteki beyanlarının çelişkili olduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mağdurun diz altından ayağının kesilmesi şeklindeki yaralanamanın 5237 sayılı TCK.nun 87/2-b maddesinde düzenlenen “organlarından birinin yitirilmesi” niteliğinde olduğu, hüküm fıkrasında TCK’nun 86/1,3-e fıkrası ile artırım yapıldıktan sonra aynı yasanın 87/2-b fıkrasındaki oran ile ceza artırılmasına rağmen uygulama maddesinin 87/1-b olarak gösterilmesi yasaya aykırı ise de, bu eksiklik yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ”87/1-b” olan uygulama maddesinin “87/2-b” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),18/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3190, Karar No: 2024/4021, Tarih: 10.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2024/3190 E.  ,  2024/4021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/312 E., 2024/707 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/108 E., 2022/87 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili 19.09.2022 tarihli dava dilekçesinde özetle; Bursa ili Osmangazi ilçesi Dürdane Mahallesi 10040 ada 605 parsel sayılı taşınmaz hakkında Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/561 Esas sayılı dosyasında, yerin kesinleşen tahdit içinde kaldığı iddiasıyla tapu iptali ve tescil davası açıldığını, yargılama sonucunda taşınmazın orman vasfıyla tesciline karar verildiğini ve bu kararın istinaf edilmeksizin 01.07.2020 tarihinde kesinleştiğini, hükmün infazı için müracaat edildiğinde verilen cevapta, aynı taşınmaza ilişkin olarak Bursa Kadastro Mahkemesinin 2018/82 Esas, 2019/56 Karar sayılı kararının mevcut olduğunun belirtildiğini ve bu karar gereği ifraz ve tevhit işlemleri yapılacağından işlemin yapılmasına muvafakatlerinin sorulduğunu, bu yazıyla Bursa Kadastro Mahkemesinin anılan kararından haberdar olduklarını, ilgili parselin kesinleşen Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/561 Esas sayılı dosyasında orman sınırları içinde kaldığının anlaşıldığını, uygulama kadastrosuna itiraza ilişkin Hazine tarafından Kadastro Mahkemesine açılan dava dosyasında ise ormanla ilgili hiçbir işlem yapılmadığını ve verilen kararda devlet ormanları aleyhine durum oluşturacak şekilde hüküm verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 375/c, f ve ı bentlerine göre Bursa Kadastro Mahkemesinin 2018/82 Esas sayılı dosyasında yargılamanın iadesine, 10040 ada 605 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları içinde kaldığından herhangi bir şekilde parselde küçültme yapılmamasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "Somut olayda, 6100 sayılı HMK'da yer alan yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığı" gerekçesiyle, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, her ne kadar yargılamasının yenilenmesi istenilen Mahkemenin 2018/82, 2019/56 Esas, Karar sayılı dosyasında Orman Yönetimi taraf değil ise de talep eden idarenin kesinleşen ve eldeki davanın aykırı olduğunu bildirdiği Bursa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasında davacı olması, HMK'nın 376.maddesinde yazılı "aleyhine hüküm verilen tarafın yerine geçenler" ibaresi gereği Bursa 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde verilen ve kesinleşen karar ile esasen davalıya ait tapu kaydı iptal edilmekle talep edenin davalı yerine geçen kişi olduğu anlaşılmakla Orman Yönetiminin eldeki dosyada talepte bulunması yönüyle aktif dava ehliyetinin var olduğu, işin esasına yönelik olarak ise somut olayda HMK'nın 375 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi nedenlerinin hiçbirinin oluşmadığı gibi özellikle 375/1-ı bendinde yazılı "Bir dava sonunda verilen hükmün kesinleşmesinden sonra tarafları, konusu ve sebebi aynı olan ikinci davada, öncekine aykırı bir hüküm verilmiş ve bu hükmün de kesinleşmiş olması." düzenlemesi bakımından iptali istenilen Bursa Kadastro Mahkemesi dosyasında görülen davanın uygulama kadastrosu olup Oman Yönetiminin bu dosyada taraf olmaması, yine Bursa 2.Asliye Hukuk Mahkemesi dosyasının ise kesinleşen tahdide dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olmakla her iki davanın tarafları ve dava sebepleri aynı olmadığından anılan bendin de eldeki davada uygulanma yeri bulunmadığının anlaşılmasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı" gerekçesiyle, davacı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup, davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.06.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6178, Karar No: 2019/18066, Tarih: 26.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6178 E.  ,  2019/18066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Dosya kapsamı ve oluşa göre, başka bir hırsızlık suçu kapsamında yakalanan sanığın kendiliğinden suça konu aracı düz kontak halde gördüğünü söylemesi üzerine bahse konu yere gidildiğinde aracın düz kontak halde ve terk edilmiş halde bulunduğu, 02/11/2014 günlü yakalama tutanağında ise sanığın aracı çaldığına yönelik ikrarını içeren beyanlarının ve altında da imzasının bulunduğu, sonraki aşamalarda ise aracı kendisinin çalmadığını terk halde görüp polise söylediğini savunduğu anlaşılmakla; kolluk görevlilerince 01/11/2014 tarihinde düzenlenen olay yeri inceleme formu içeriğine göre suça konu araçtan elde edilen sigara izmariti ve sürüntü örneği üzerlerinde biyolojik veri olup olmadığı araştırılıp, olması halinde sanığın DNA profili ile karşılaştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça konu aracın ruhsatta adı geçen ve asıl sahibi olan Çetin Meral’e, kamu davası açıldıktan sonra duruşma günü bildirilmeden ve davaya katılma olanağı sağlanmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 234.maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.