muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/409, Karar No: 2022/91, Tarih: 15.02.2022

Mahkemede; olay günü sanık ... ile birlikte alkol aldıklarını, mağdur ... ve yeğeni ... ile herhangi bir husumetinin olmadığını, sadece katılan ...'ın yengesinin kesim motorunu ve ördeklerini çaldığını düşündüğünü, sanıkla alkol aldıktan sonra mağdurların evine gidip ateş yakmaya karar verdiklerini, kendilerini öldürme gibi bir kasıtlarının olmadığını, sanık ...'ın benzini getirdiğini, kapının önünde bulunan odunların üzerine benzini dökerek çakmağı ile ateşlediğini, daha sonra evlerine gittiklerini, giderken ateşin devam ettiğini, alkollü oldukları için ne gibi sonuçlar doğuracağını düşünemediklerini, olay sırasında mağdurların evde olduklarını bildiğini, olayın gece saatlerinde gerçekleştiğini, elinde fener olup olmadığını hatırlamadığını, Sahil Restoran isimli ... yerinde alkol alırken mağdur ...'in de aynı mekânda farklı masada olduğunu, ancak kendilerinden önce gittiğini, iki kişi toplam iki şişe 70'lik rakı içtiklerini, tüm amaçlarının mağdurları korkutmak olduğunu, evin mağdurlar tarafından kullanılmakla birlikte hepsinin evi olduğunu, birçok kez evde de kalmışlığının olduğunu, kollukta niye öyle bir ifade verdiğini hatırlamadığını, şimdiki ifadesinin daha doğru olduğunu, benzini sanık ...'ın kendi evinden 5 litrelik su şişesine aktararak temin ettiğini, kendisinin de yangını çıkarabilmek için mağdurların evinin kapısının önüne döktüğünü, diğer sanığın yalan söylediğini, gerçekten de birbirleri ile hiçbir husumetlerinin olmadığını, olay günü alkolün etkisiyle böyle bir eyleme giriştiklerini, diğer sanığın da kendisi ile birlikte olduğunu, öncelikle bütün gün evin önünde çalıştıklarını, ardından akşama Mengen'de bulunan restorana gittiklerini, restoranda alkol aldıklarını, hatta mağdur ...' in de Zekai isimli bir arkadaşı ile restoranda içtiğini, akabinde köydeki eve döndüklerini, evde de yemek yiyip alkol almaya devam ettiklerini, sarhoşluğun etkisiyle daha önceden basit bir ördek mevzu nedeniyle gözdağı vermek amacıyla birlikte yakılan evin kapısına gittiklerini, benzini döküp çakmağı kendisinin çaktığının doğru olduğunu, ancak bütün bunları sanıkla birlikte kararlaştırıp yaptıklarını, sanığın şu an hepsini yalanladığını, Zekai'nin dinlenilmesini talep ettiğini,

Savunmuşlardır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümlenmesi için öncelikle kasten öldürme suçuna teşebbüs, tehdit ve mala zarar verme suçlarının tek tek değerlendirilmesi gerekmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde;

“Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden ileri gelmelidir.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna "subjektif unsur" denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir. (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, ..., 2000, s.315.)

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 765 sayılı TCK'nın yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nın teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 tarihli ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Tehdit suçu ise TCK’nın 106. maddesinde;

"(1) Bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eden kişi, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(2) Tehdidin;

a) Silahla,

b) Kişinin kendisini tanınmayacak bir hale koyması suretiyle, imzasız mektupla veya özel işaretlerle,

c) Birden fazla kişi tarafından birlikte,

d) Var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak,

İşlenmesi halinde, fail hakkında iki yıldan beş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Tehdit amacıyla kasten öldürme, kasten yaralama veya malvarlığına zarar verme suçunun işlenmesi halinde, ayrıca bu suçlardan dolayı ceza verilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Türk Dil Kurumunun Büyük Türkçe Sözlüğü'ne göre, "Gözdağı verme" anlamına gelen tehdit, bir kimsenin bir zarara veya kötülüğe uğratılacağının bildirilmesidir. Bu bildirimin sözlü olması mümkün olduğu gibi başka yollarla ve bu bağlamda davranışlar yoluyla da yapılması mümkündür. Bu nedenle tehdit suçu; söz, yazı, resim, şekil veya işaret ile de işlenebilecek bir suç olup önemli olan gerçekleştirileceği belirtilen haksızlığın mağdurun bilgisine ulaştırılmasıdır (M. Emin Artuk, A. Gökcen, A. Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Özel Hükümler, Turhan Kitabevi, ..., 6. Bası, s. 100).

Tehdidin, mağdurun iç huzurunu bozmaya, onda korku ve endişe yaratmaya objektif olarak elverişli olması yeterli olup, saldırının kişinin veya başkasının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına, belirli bir ağırlıkta olmak kaydıyla malvarlığına veya bunlar dışındaki sair bir kötülüğe yönelik olması gereklidir. Suçun oluşabilmesi için mağdurun iç huzurunun bozulup bozulmadığının veya korkup korkmadığının ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Önemli olan failin tehdidi oluşturan fiili "Korkutmak amacıyla" yapmış olmasıdır. (Majno, Ceza Kanunu Şerhi, Sevinç Matbaası, ... 1978, C. II, s. 127; A. Pulat Gözübüyük, Mukayeseli Türk Ceza Kanunu, 5. Bası, C. II, s. 517 ve 873)

Tehdit suçuyla korunan hukuki yarar TCK’nın 106. maddesinin gerekçesinde; "Tehdidin koruduğu hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir. Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat, tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir." şeklinde açıklanmıştır.

5237 sayılı TCK'nın "Mala zarar verme" başlıklı 151. maddesinin birinci fıkrasında;

"Başkasının taşınır veya taşınmaz malını kısmen veya tamamen yıkan, tahrip eden, yok eden, bozan, kullanılamaz hâle getiren veya kirleten kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan üçyıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır" şeklinde mala zarar verme suçunun basit hâli düzenlenmiş,

Suçun nitelikli hâlleri ise aynı Kanun'un 152. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında;

"(1) Mala zarar verme suçunun;

a) Kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kamu hizmetine tahsis edilmiş veya kamunun yararlanmasına ayrılmış yer, bina, tesis veya diğer eşya hakkında,

b) Yangına, sel ve taşkına, kazaya ve diğer felaketlere karşı korunmaya tahsis edilmiş her türlü eşya veya tesis hakkında,

c) Devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında,

d) Sulamaya, içme sularının sağlanmasına veya afetlerden korumaya yarayan tesisler hakkında,

e) Grev veya lokavt hâllerinde işverenlerin veya işçilerin veya işveren veya işçi sendika veya konfederasyonlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında,

f) Siyasi partilerin, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının ve üst kuruluşlarının maliki olduğu veya kullanımında olan bina, tesis veya eşya hakkında,

g) Sona ermiş olsa bile, görevinden ötürü öç almak amacıyla bir kamu görevlisinin zararına olarak,

İşlenmesi hâlinde, fail hakkında bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(2) Mala zarar verme suçunun;

a) Yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanarak,

b) Toprak kaymasına, çığ düşmesine, sel veya taşkına neden olmak suretiyle,

c) Radyasyona maruz bırakarak, nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanarak,

g) Sona ermiş olsa bile, görevinden ötürü öç almak amacıyla bir kamu görevlisinin zararına olarak,

İşlenmesi hâlinde, fail hakkında bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(2) Mala zarar verme suçunun;

a) Yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanarak,

b) Toprak kaymasına, çığ düşmesine, sel veya taşkına neden olmak suretiyle,

c) Radyasyona maruz bırakarak, nükleer, biyolojik veya kimyasal silah kullanarak,

İşlenmesi hâlinde, verilecek ceza iki katına kadar artırılır..." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152. maddesinin birinci fıkrasındaki "bir yıldan altı yıla kadar hapis" şeklindeki yaptırım "bir yıldan dört yıla kadar hapis" olarak, ikinci fıkrasındaki "iki katına kadar" şeklindeki artırım oranı ise "bir katına kadar" olarak değiştirilmiştir.

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bolu'nun Mengen ilçesi, ...köyünde sanıklar ... ve ...'in aynı evde yaşadığı, mağdur ... ve katılan ...'in sanıkların evine yakın bir mesafede başka bir evde yaşadıkları, mağdur ... ile sanık ...'ın kardeş, sanık ...'in mağdur ... ve sanık ...'ın amca çocukları, mağdur ... ile katılan ...'ın baba oğul oldukları, 27.11.2017 tarihinde saat 20.00 sıralarında sanıkların kaldıkları evde alkol almaya başladıkları, alkol almaya saat 23.00 sıralarında Mengen ilçesinde bulunan Sahil Restoran isimli ... yerine giderek devam ettikleri, restorandan ayrıldıktan sonra evde içmeye devam ettikleri, bu esnada mağdur ve katılanın oturduğu evi yakmaya karar verdikleri, 28.11.2017 tarihinde saat 03.00 sıralarında ilk önce mağdur ve katılanın evine giderek el feneri ile ışık tuttukları, bu sırada katılan ...'ın amcası sanık ...'ı gördüğü, sanıkların 5 litrelik pet su şişesine benzin aktararak gece saat 04.30 sıralarında tekrar mağdur ve katılanın yaşadığı evin önüne geldikleri, yerin taş zemin olduğu, kış olması sebebiyle kapı girişinde yerde yakacak odunların bulunduğu, getirdikleri benzini mağdur ve katılanın evde olduğunu bildikleri hâlde evin giriş kapısının önüne ve etrafına döktükleri, daha sonra asılı bulunan çıraları alarak yakmayı amaçladıkları yere koydukları, sanık ...'in çakmakla benzini tutuşturduğu, parlama esnasında tüylerinin yandığı, benzin bidonunun da bir kısmının eridiği, yangını başlattıktan sonra herhangi bir yere haber vermeden bidonu da alarak ikamet ettikleri eve gittikleri, bidonu da evin girişine bırakarak uyudukları, yangın devam ederken mağdur ...'in tuvalete gitmek için kalktığında alevleri fark ettiği, oğlu katılan ...'ı kaldırarak dışarıya çıktıkları, dışarı çıktıklarında evin önündeki ... sayesinde yangını söndürdükleri, evin giriş kapısının üzerinde kararmaların oluştuğu, kapının sol alt köşesinde yanmış küçük odun parçalarının bulunduğu ve başkaca bir zararın tespit edilmediği olayda;

Hayatın olağan akışına göre bir evin önünde yakılan ateşin yangına yol açabileceğinin ve çıkan yangının eve yayılarak evde bulunanların vücut bütünlüğüne veya yaşamına zarar verebileceğinin beklenebilecek bir durum olduğu, yakın akraba olan sanıklar ile mağdurlar arasında olay tarihinden önce husumet bulunmadığı, bu hususun gerek sanık savunmalarından gerekse mağdur ...'in 18.09.2018 tarihli duruşmadaki beyanından anlaşıldığı, olay gecesi aşırı alkol alan sanıklar kendi aralarında konuşurken sanık ...'ın babasından kalan evin mağdur ve katılan tarafından kullanılmasının zoruna gittiğini, sanık ...'in ise yengesine ait tavuklarının ve kesim motorunun katılan ... tarafından çalınmış olabileceğini söyleyerek mağdur ve katılana öfkelendikleri, sanıklardan ...'in tüm aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanlarından da anlaşılacağı üzere sırf gözdağı vermek amacıyla içerisinde ne kadar benzin olduğu belli olmayan 5 litrelik bidonu alarak mağdur ve katılanın birlikte oturduğu eve gelerek kış ayı olması sebebiyle kapının önünde yerde taş üzerinde bulunan çıraları bir miktar benzinle tutuşturmak suretiyle yangın çıkardıkları, kapının önünde yakılan ateş nedeniyle kapıda is oluştuğu, bunun dışında herhangi bir zararın meydana gelmediği, kapının yanında bulunan elektrik panosunun sanıklar tarafından açıldığına dair delil bulunmadığı gibi, olay yeri inceleme birimi tarafından olaydan sonra yapılan tozlama işleminde pano üzerinde parmak izine ve avuç izine de rastlanılmadığı, keşif sırasında çektirilen fotoğrafların incelenmesinde, evin farklı yerlerinden dışarı çıkılmasının mümkün bulunduğu, aldırılan bilirkişi raporları kapsamında çıkarılan yangına bağlı ölüm sonucunun muhtemel olduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğu tereddütsüz bir şekilde tespit edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanıkların eylemlerinin nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin temyiz istemlerinin esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın, sanıkların eylemlerinin nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına, cezalarının infazının durdurulmasına ve sanıkların başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse tahliyelerine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "....Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/03/2018 tarih ve 2018/714-76 sayılı iddianamesi ile, 28/11/2017 tarihinde Mengen'e bağlı ...köyünde müşteki ...'e ait evde yangın çıkması olayı ile ilgili olarak yürütülen soruşturma sonucunda;

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "....Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/03/2018 tarih ve 2018/714-76 sayılı iddianamesi ile, 28/11/2017 tarihinde Mengen'e bağlı ...köyünde müşteki ...'e ait evde yangın çıkması olayı ile ilgili olarak yürütülen soruşturma sonucunda;

Sanıkların bilirkişi raporuna ve diğer delilere göre çoğunluğu ahşap olan binanın tek çıkış kapısına geceleyin mağdurların evde uyuduğu sırada beş litrelik bidonla getirdikleri benzini yanıcı odun ve çıraların üzerine dökerek tutuşturdukları, sanıkların evde bulunanları yakarak öldürmeye teşebbüs etmek suçunu işledikleri bu nedenle ilk derece mahkemesinin Adam öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararının onanmasına ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin onama kararına, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklara isnat edilen suçun tehdit ve mala zarar verme suçları kapsamına girdiğine dair suçun niteliği konusundaki itirazı oy çokluğu ile kabul edilmiştir. Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığının sanıklara isnat edilen suçun yakarak öldürmeye teşebbüs suçunu mu yoksa tehdit ve mala zarar verme suçlarını mı oluşturduğuna ilişkindir.

Dosya içerisinde bulunan deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde; Sanık ... ve amca oğlu ...'in mağdurların evini yakmaya karar verdikleri, 28/11/2017 günü saat 03.00 sıralarında ilk önce mağdurların evine giderek ışık tuttukları esnada mağdur ...'in sanık ...'ı gördüğü, sanıkların gece 04.30 sıralarında tekrar mağdurların evine gelerek, dosyadaki bilirkişi raporuna ve diğer delilere göre; sanıkların çoğunluğu ahşap olan binanın sanık ...'in 5 litrelik bidonun içerisindeki benzinin tamamını mağdurların içeride olduğunu bildiği halde, tek giriş çıkış kapısına ve etrafına döktüğü, bu sırada sanık ...'ın yanında bulunduğu, daha sonra asılı bulunan çıralık odunları alarak yakmayı amaçladıkları yere koydukları, benzini döktükleri yerin üzerinde bulunan elektrik panosunun kapağını açtıktan sonra sanık ...'in dosyada bulunan çakmakla benzini tutuşturduğu ve parlama esnasında kendisinin de tüylerinin yandığı, benzin bidonunun da bir kısmının eridiği, yangını başlattıktan sonra herhangi bir yere haber vermeyerek benzin bidonunu alarak ikamet ettikleri eve geldikleri, benzin bidonunu evlerine yakın bir konuma bırakarak uyudukları, yangın devam ederken mağdur ...'in tuvalete gitmek amacıyla kalktığında alevleri fark ettiği, mağdur ...'ı da kaldırarak dışarı çıkmaya çalıştıklarında her yeri dumanın kapladığını gördükleri, dışarı çıkarak bahçedeki ... sayesinde yangını söndürdükleri, geceleyin tek giriş çıkışı olan evde uyuyan mağdurun uyanmaması halinde, çoğunluğu ahşap olan evin içinde uyuyan mağdurlarla birlikte tamamen yanarak mağdurların ölmesinin mutlak olacağı kanaatine varılarak, sanıkların yakarak öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Yukarıda izah edilen nedenlerle sanıkların tek giriş çıkışı olan mağdurlara ait evin giriş kapısına yanıcı maddeler koyup beş litrelik benzini dökerek geceleyin yangın çıkarmak suretiyle evde bulunan ve uyumakta olan mağdurları yakarak öldürmeye teşebbüs etmek suçunu işledikleri, bu nedenle ilk derece mahkemesinin yakarak öldürmeye teşebbüs suçundan verdiği mahkumiyet kararının onanmasına ilişkin, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin onama kararının isabetli olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanıklara isnat edilen suçun tehdit ve mala zarar verme suçları kapsamına girdiğine dair, suçun niteliği konusundaki 1. Ceza Dairesinin onama kararına itirazının reddine karar verilmesi gerektiği kanaatinde olduğumdan; Ceza Genel Kurulu sayın çoğunluğunun itirazın kabul edilmesine dair düşüncesine katılmıyorum." düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.05.2019 tarihli ve 929-3039 sayılı temyiz istemlerinin esastan reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA,

3- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 10.10.2019 tarihli ve 1425-1095 sayılı kararın, sanıkların eylemlerinin nitelikli kasten öldürme suçuna teşebbüsü oluşturmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı kabul edilip Özel Dairenin sanıklar hakkındaki temyiz başvurularının esastan reddine dair kararının kaldırılarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin hükmünün bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanıkların cezalarının İNFAZININ DURDURULMASINA, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmamaları hâlinde TAHLİYELERİNE,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 15.02.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9316, Karar No: 2012/23126, Tarih: 20.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9316 E.  ,  2012/23126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 20.11.2012 günü aleyhine temyiz olunan davacı idare vekili Av. ...'in yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara serbest alım satıma dayalı emsal satışlara göre değer biçilmesi, emsalin yakın tarihli bir satış olması, emsal ile dava konusu taşınmazın yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması gerekir.

Raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazın vergi değerini düşük göstermek amacıyla olduğundan daha az bedelle satışının yapıldığı belirtildiği halde emsal olarak incelenmiştir. 1. bilirkişi kurulunca da aynı nedenle emsal olarak kabul edilmeyen satışın değerlendirmede esas alınmasının gerçekçi olmadığı, yanıltıcı sonuçlara götüreceği kuşkusuz olduğundan, rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerleri ilgili resmi kuruluşlardan getirtilip, raporun denetlenmesi gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.