muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7305, Karar No: 2018/18996, Tarih: 18.09.2018

Birleştirilen dosya davalısı ... Özel Sağl. Ür. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde husumet itirazında bulunarak diğer davalı şirketin Özel ... Hastanesi için işletme ruhsatının devralındığını, şirketin faal olup tüzel kişiliğinin devam ettiğini, diğer şirket ile organik ve hukuki hiçbir bağının bulunmadığını işletme ruhsatını 12.10.2015 tarihinde devraldıklarını, davacının iş sözleşmesinin 19.07.2012 tarihinde devirden 3 yıl önce sona erdiğini beyanla davanın önce husumet yönünden aksi halde esas yönünden reddini talep etmiştir.

Mahkemece İş Kanunu 6. maddesi anlamında davalılar arasında işyeri devri olduğu ve davalıların birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle bozma sonrası asıl dosyada davanın kısmen kabulüne, birleşen dosyada davanın kısmen kabulü ile davalı ... şirketi birleşen dosya dava tarihi olan 22.07.2017 tarihinden itibaren sorumlu olmak üzere davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalılar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Ltd. Şti.nin tüm, birleşen dosya davalısı ... Özel Sağl. A.Ş..nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davalılar arasında işyeri devri olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyerinin tamamının veya bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devri işyeri devri olarak tanımlanabilir. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi davalı ... . Ltd. Şti. tarafından feshedildikten sonra, diğer davalı ... şirketi tarafından Özel ... Hastanesinin işletme ruhsatı devralınmıştır. Davalılar arasında işyeri devri ilişkisi mevcut ise de, davacının işyeri devir tarihinden 3 yılı aşkın bir süre önce işten ayrılmış olması karşısında davacı ile davalı ... Şirketi arasında işçi-işveren ilişkisi kurulamayacağı, işyerinin devri tarihinde işten ayrılmış olan davacının işçilik hak ve alacaklarını anılan davalıya yöneltemeyeceği kabul edilmelidir. Bu nedenle; davacı işçinin işçilik hak ve alacakları bakımından davalılar arasında 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi anlamında bağlantı kurulamayacağı sonucuna varılmış olmakla ... Özel Sağl. A.Ş. yönünden husumet yönünden red kararı verilmek gerekirken aleyhine hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Anılan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.09.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15051, Karar No: 2012/6030, Tarih: 13.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15051 E.  ,  2012/6030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2010 tarih ve 2008/74-2010/62sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili meslek birliğine üye olan...'in 11/02/2008 tarihli yetki belgesi ile orijinal adı "The Reckless Mind" olan kitabın, "İlkesiz Deha" adlı Türkçe çevirisinden doğan mali haklarının, idaresi, korunması, takibi, telif ücretlerinin ve tazminatlarının tahsili amacıyla müvekkiline tüm adli ve idari makamlar nezdinde gerekli işlemleri yapma ve ilgili tüm davaları açma yetkisi verdiğini, söz konusu kitabın müvekkili ile Gelenek Yayınları arasında yapılan anlaşma gereğince 2004 yılında ilk baskısının yapıldığını, 2006 yılında davalı tarafından davaya konu kitabın "Pervasız Dahiler" adı altında ikinci baskısının yapıldığını, ancak müvekkili ile davalı arasında FSEK kapsamında "mali hak devir sözleşmesi"nin bulunmadığını, ayrıca kitabın önsözünde yer alan "Okur, o vakit birçok bülbülün esasında sadece geğirdiğini görecektir" cümlesinin müvekkili açısından son derece onur kırıcı olduğunu ve davalının bu eylemlerinin mali haklarından çoğaltma ve yayma hakkı ile kişilik haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek 2.000,00 TL maddi ve 1.500,00 TL manevi olmak üzere toplam 3.500,00 TL'nin yayın tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, 12/01/2010 tarihli ıslah dilekçesiyle 2.000,00 TL olan maddi tazminat talebini 3.220,00 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davaya konu kitabın çeviriden kaynaklanan tüm yasal haklarını, dava dışı şirketten devraldığını ve çevirmene ilk hak sahibi tarafından ödeme yapılmış olması nedeni ile çevirmenin FSEK'in 68/1 ve 70/3 maddeleri kapsamında hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davaya konu kitabın çeviriden kaynaklanan tüm yasal haklarını, dava dışı şirketten devraldığını ve çevirmene ilk hak sahibi tarafından ödeme yapılmış olması nedeni ile çevirmenin FSEK'in 68/1 ve 70/3 maddeleri kapsamında hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, çevirmen...'in dava konusu eserlerle ilgili mali hakları meslek birliğine devrettiği, devredilen eserin 5846 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 1/1. bendi uyarınca işlenme eser niteliğinde bulunduğu, çevirmen ile davalının eseri devraldığı kişi arasında yapılan sözleşmede işleme eserin bir başka yayınevine yayın haklarının devredileceğine dair sözleşmede herhangi bir madde bulunmadığı için davalıya yapılan devrin FSEK 52'ye aykırılık yarattığı ve bu nedenlerle de davalının FSEK 68'de belirlenen tazminattan sorumlu bulunduğu gerekçesi ile 3.220,00 TL maddi tazminatın 01/11/2006 tarihinden itibaren işletilecek reeskont faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı ... birliğinin manevi tazminat talep etmeye yasal olarak yetkisi bulunmadığı gerekçesi ile de manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nun 434 ncü maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesinin incelenme kabiliyeti bulunmaması denediyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Davalının temyizine gelince, dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 143,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı'dan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 79,50 TL temyiz başvuru harcının ve 21,15 TL başvuru ilam harcının davacı'dan alınmasına, 13/04/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, davacı ... tarafından eser sahibinin verdiği yetki belgesine istinaden açılan tazminat davası olup, mahkemece FSEK'nun 68 nci maddesi gereğince belirlenen rayiç bedelin üç katına maddi tazminat olarak hükmedilmiştir.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, davacı ... tarafından eser sahibinin verdiği yetki belgesine istinaden açılan tazminat davası olup, mahkemece FSEK'nun 68 nci maddesi gereğince belirlenen rayiç bedelin üç katına maddi tazminat olarak hükmedilmiştir.

FSEK'nun tecavüzün ref'i davalarında genel hüküm olarak öngördüğü 66 ncı maddenin son fıkrasında açıkça mahkemenin eser sahibinin manevi ve mali haklarını, tecavüzün şumulunu, kusurun olup olmadığını varsa ağırlığını.... taktir ederek halin icabına göre tecavüzün ref'i için lüzumlu göreceği tedbirlerin tatbikine karar vereceği belirtilmiştir. FSEK'da düzenlenen ref davası, sadece tecavüzün giderilmesini değil, aynı zamanda mali ve manevi hakları da kapsar. Bu nedenle de Yasa'nın 66 ve 68 nci maddelerine göre tecavüze uğrayan, emsal veya rayiç bedelin “en çok üç kat” fazlasını isteyebilirse de ödenecek bedel bu sınır içinde mahkemece tecavüzün şumulu ve kusurun derecesi gözetilerek tesbit olunur (Ünal Tekinalp, Fikri Mülkiyet Hukuku, 2012 Basım, sh. 311-319). Mahkemece, somut olayın özellikleri gözönüne alınarak bu yönde bir değerlendirme yapılması gerekirken üç kat fazlanın talep edilmesi nedeniyle hiçbir değerlendirme yapılmaksızın üç kat fazlaya hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Kaldı ki davanın tazminat davası olduğu gözetildiğinde özel Yasa'sında hüküm olmaması halinde dahi BK'nun 42-43 ncü maddeleri gereğince hakim tazminat miktarını belirleyeceğinden ortak kusur dikkate alınabilir.

Mahkemece, bu konuda değerlendirme yapılmamış olması nedeniyle kararın bu yönden bozulması görüşünde olduğumuzdan Sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/4874, Karar No: 2014/3094, Tarih: 11.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4874 E.  ,  2014/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4859, Karar No: 2010/10466, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4859 E.  ,  2010/10466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9330, Karar No: 2009/10943, Tarih: 14.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9330 E.  ,  2009/10943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.11.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 12 parsel sayılı taşınmazda "..." yazılı baba adının "... " olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu davalarda tapu sicil müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekir. Mahkemece yargılama giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması yanlış ise de yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Sair temyiz itirazlarının (1) numaralı bentteki nedenlerle reddine, (2) nolu bent gereği hüküm fıkrasındaki "Davacının yaptığı 37.00 TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" sözcük dizisi çıkarılarak yerine "Yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına" sözcük dizisinin eklenmesine, kararın DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu biçiminin ONANMASINA, 14.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2932, Karar No: 2018/5272, Tarih: 04.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2932 E.  ,  2018/5272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

İletişim Dış. Tic. Ltd. Şti.’nin yetkilisi olan sanığın, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmemesi, 16.11.2012 tarihli bilirkişi raporunda, şirket adresinin taşınmasına ilişkin 23.03.2006 tarihli dilekçe altındaki imzanın sanığa ait olmadığının tespit edilmesi; sanığın Kadıköy 23. Noterliğinin 22.02.2006 tarih ve 266 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile şirket işlerinin yürütülmesi için, 28.03.2006 tarihli yoklama fişinde vekaleten imzası bulunan ... ile ... isimli kişilere vekalet verdiğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; 2006 ve 2007 takvim yıllarına ilişkin suç konusu faturaların dosya içerisinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006 ve 2007 takvim yıllarında düzenlediği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2-Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; kendisine ait olmadığını, ... ve ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; bu kişilerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b)... ve ...’da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da belirtilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

c)Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da belirtilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a)Sanığın 2006 takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 04.06.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E, 2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gererekçede gösterildiği üzere;

KARŞI OY

Sanık ... hakkında faturanın asıllarının veya onaylı örneklerinin dosyada bulunması gerektiğine dair çoğunluk bozma kararına ayrıntısı 2018/3390 E, 2018/4256 sayılı muhalefet şerhimizde açıkladığımız gererekçede gösterildiği üzere;

213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359 maddesindeki Kaçakçılık suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunda düzenlenen sahtecilik suçundan tamamen ayrı olarak özel düzenlenmiş “vergi kaçakçılığı” suç tipidir. 2018/3390 esas sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız üzere, 213 sayılı Vergi Usul Kanunundaki vergi kaçakçılığı suçu birden çok aşaması olan, çoğu zaman resmi kurumlardan alınmış, 213 sayılı Vergi Usul Kanunda sayılan belgelerin içeriğinin gerçeğini yansıtmadan yanıltıcı bilgilerle Kamunun aleyhine kendi menfaatlerine yönelik hileli davranışlarla vergi kaçakçılığı suçu gerçekleşmektedir. Suçun maddi konusu fatura değildir. Burada tanımlanan sahtecilikden anlaşılması gereken “içerik sahteciliği”dir. 2018/3390 esas sayılı kararda açıkladığımız üzere Vergi Usul Kanununa tutulan veya düzenlenen saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter, kayıt ve belgeleri sahte olarak düzenleme, kullanma, gizleme, değiştirme suçlarında; sanıklardan ele geçen faturanın gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaması halinde bu kanuna göre içerik bakımından sahte belge olarak

değerlendirilmektedir. Bu kapsamda faturanın da taraflar arasında daha önce herhangi bir satım, hizmet veya sözleşmelerinden doğan hukuki bir ilişkinin varlığı şarttır. Buna göre fatura ve diğer belgelerin içerik incelemesi için şekli ve fiziki bir inceleme yeterli değildir, 2018/3390 sayılı kararda ayrıntılı açıkladığımız birden çok usullerle içeriğin sahte olup olmadığı anlaşılabilir. 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesine göre suçun gerçekleşmesi için belge aslının veya onaylı suretinin dosya içinde olması veya olmaması önemli değildir. Belge aslının veya suretinin aranmasının önemli olmadığı böyle bir durumda da belge aslını veya suretini aramak belgeleri kaybeden, ibraz etmeyen veya gizleyen şahıslar açısından 213 sayılı Vergi Usul Kanun 359/b maddesinde tanımlanın suçun hiç bir şekilde cezalandırılamıyacağı anlamına gelir ve bu maddeye göre cezalandırılması gereken sanıkları daha az cezası olan defter ve belgeyi ibraz etmeme suçuna yönlendirme sonucu doğuracaktır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359/b maddesinde “sahte fatura düzenleme ve kullanma “suçlarında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 227. mad. 3.f ile 230. maddelerinde öngörülen “şekil şartlarını” taşıyıp taşımadıklarının tesbiti için fatura asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya içinde bulunmasının zorunlu olduğu görüşüne ve fatura bulunamadığı durumlarda sanığın üzerine atılı suçun oluşmadığı görüşüne katılmıyorum.