muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1710, Karar No: 2024/3596, Tarih: 21.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1710 E.  ,  2024/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/125 E., 2023/130 K.

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/1135 E., 2019/541 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; eser sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğinin tespiti, fesihten sonra tesis edilen gecikme cezası işleminden dolayı borçlu olunmadığının tespiti, davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak nakde çevrildiği belirtilen teminat mektubu bedelinin iadesi ve yoksun kalınan kar kaybı zararının tazmini istemine ilişkin davada, dosya kapsamındaki tutanaklar incelendiğinde sağlık hizmetlerinin devam ettiği gerekçesiyle davalı yanca yer tesliminin yapılmadığı, davacı yanca teminat mektubunun iadesini talep etmek suretiyle sözleşmeden dönme seçimlik hakkının kullanıldığı, davacının sözleşmeden dönmekte haklı olduğu, sözleşmenin başında davalıya verilen teminat mektubunun nakde çevrilmesinden dolayı tahsil edilen bedelin davacıya iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ancak davalı kurum harçtan muaf olduğu gözetilerek re'sen gözetilen sebeplerle kararın kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına ve davanın reddine, davalıdan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, keza; davalı idare tarafından sözleşme hükümleri kapsamında yer teslimi yapılmadığı, bu halde davacının fesihte haklı olduğu gözetildiğinde temyize gelenin sıfatına göre davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın davacı taraf lehine ONANMASINA, davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine 21.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1679, Karar No: 2015/2637, Tarih: 02.07.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1679 E.  ,  2015/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, mühürde sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Resmi evrakta sahtecilik suçlarının konusunu oluşturan belgenin, taşınabilen bir şey üzerine yazılıp da hukuki hüküm ifade eden bir olayı kanıtlamaya yarayan yazı olduğu, 5237 sayılı TCK’nun 204. maddesinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, belgenin varlığının kabulü için yazılı kağıdın bulunmasının zorunlu olmadığı, bir metal levha üzerine yazı yazılması halinde de diğer unsurların varlığı durumunda, belgeden söz edilebileceği, bu bakımdan araç plakalarının da resmi belge olarak kabulü gerekeceğinin vurgulanması karşısında, sahte plaka oluşturulması ve bu plakanın bilerek kullanılması fiillerinin bir bütün olarak 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesine uyan resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nun 202/1. maddesinin tatbiki ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17698, Karar No: 2010/4957, Tarih: 25.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/17698 E.  ,  2010/4957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar tazminatı yıllık izin ücreti, ikramiye, tasarruf

Teşvik kesintisi ve nema alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacakları isteğinde bulunmuştur.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Tasarruf teşvik ve nema alacaklarından sorumluluk konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli

ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda

Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. ... Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı işverenin, Hazine Müsteşarlığının ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir. Eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15855, Karar No: 2015/975, Tarih: 22.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/15855 E.  ,  2015/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2012/87-2014/125

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, kurum müfettişi tarafından düzenlenen tahkikat raporuyla, davacının maluliyet oranının tespitine ilişkin raporlar, evrak ve yazıların tamamının dosya arasında bulunmayıp eksiklikler olduğu, davacının meslek hastalığından kaynaklanan maluliyeti bulunmasına rağmen 11/02/2014 tarihli 5. celse tutanağına kurum tarafından davacının maluliyet oranının bulunmadığının bildirildiği hususunun yazıldığı, davalı işveren tarafından açılan tespit davasının akıbeti araştırılmadığı anlaşılmıştır. Bu kapsamda eksik incelemeyle karar verildiği ortadadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davaların (tazminat davaları) sonucunu doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının ve meslek hastalığının ortaya çıkış nedenlerinin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Somut olayda, davacıda tespit edilen sürekli iş göremezlik oranının mesleki olduğunun İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi ve Yüksek Sağlık Kurulu raporlarıyla tespit edildiği, mahkemece itibar edilen kusur bilirkişi raporunda ise davacının davalı işveren yanındaki çalışmalarının sol omuz ve dirsek sorunlarının kaynağı olmadığı, dolayısı ile davalının kusurlu olmadığı yönünde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacıya ait meslek hastalığından kaynaklı sürekli iş göremezlik oranının tespiti aşamalarındaki tüm tıbbi evrak ve raporlarla, müfettiş tahkikat raporlarını dosyaya celp ederek davacının maluliyetini araştırmak, bunun yanında davacının temyiz dilekçesinde bahsedilen, işveren tarafından açılan, davacının maluliyetinin bulunmadığına ve maluliyet oranına dair tespit dava dosyasını celp edip incelemek, gerekirse bu tespit dava dosyasının neticelenmesini bekleyerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 22/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7368, Karar No: 2025/3421, Tarih: 29.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/7368 E.  ,  2025/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1233 E., 2024/1007 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

1.Sanık hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1.maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstinaf bozması üzerine Adıyaman 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2024 tarihli ve 2023/29 Esas, 2024/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-a-son, (38/2), 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.06.2024 tarihli ve 2024/1233 Esas, 2024/1007 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca "sanığın oğlunu azmettirmesi nedeniyle uygulanan Kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 38/2. maddesi olarak" düzeltilmesi suretiyle esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, azmettirdiğine dair delil bulunmadığına, aksi halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay günü ... ve ... soy adlı ailelerin kendi tarlalarında çalıştıkları sırada tarla sınırının bozulduğu iddiası ile tartışmaya başladıkları, iki ailenin karşılıklı kavgası sırasında sanık ...'in oğlu olan temyiz dışı sanık ...'e "vur bunları, öldür" demesi ile ...'in av tüfeğiyle ...'ı ve ...'yi vurduğu, ...'ın işlevin sürekli zayıflaması meydana gelecek şekilde, ...'nin hayati tehlike, ağır (6.) derece kırık ve işlev zayıflaması meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

1.Olay günü ... ve ... soy adlı ailelerin kendi tarlalarında çalıştıkları sırada tarla sınırının bozulduğu iddiası ile tartışmaya başladıkları, iki ailenin karşılıklı kavgası sırasında sanık ...'in oğlu olan temyiz dışı sanık ...'e "vur bunları, öldür" demesi ile ...'in av tüfeğiyle ...'ı ve ...'yi vurduğu, ...'ın işlevin sürekli zayıflaması meydana gelecek şekilde, ...'nin hayati tehlike, ağır (6.) derece kırık ve işlev zayıflaması meydana gelecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Aralarında husumet bulunan taraflar arasında köy içinde yaşanan kavgada sanığın azmettirmesi ile oğlu temyiz dışı sanık ...'in av tüfeği ile ...'a yakın mesafeden ateş etmesi sonucu ...'ın yaralandığı, yaralanmasına ilişkin düzenlenen raporda "kişinin av tüfeği ile yaralanmasının düşük ayağa neden olduğu, ayak bileğinde fonksiyonel kısıtlılık bulunduğu, yaralanmanın organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun" bildirildiği, av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle, somut olayda kullanılan av tüfeğinin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, etkili mesafeden hedef alınarak ateş açılması, yaranın niteliği ve taraflar arasındaki husumet ile derecesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı açısından davaya bakma ve delilleri değerlendirme yetkisinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin, Asliye Ceza Mahkemesinde yargılamaya devamla hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Kabule göre de; karşılıklı yaralama şeklinde yaşanan olayda, hükümde ilk haksız hareketin kimden geldiğinin belirlenemediği gerekçesi ile sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulandığına dair kabule yer verilmesine rağmen, uygulama sırasında sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1.Sanık hakkında ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliği ile REDDİNE,

2.Sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden;

2.Sanık hakkında ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde yer alan (2) ve (3) numaralı paragraflarda açıklanan "görevsiz mahkemede yargılamaya devamla hüküm tesisi ve hükümde çelişki yaratılması" nedenleriyle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.06.2024 tarihli ve 2024/1233 Esas, 2024/1007 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi gereği sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Adıyaman 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7373, Karar No: 2016/7424, Tarih: 20.06.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/7373 E.  ,  2016/7424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu kayıt malikinin tespiti isteğine ilişkin davadan dolayı ... Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 09/10/2015 gün ve 2015/237 Esas, 2015/499 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dairece; davalı vekilinin, davacının murisi ...adına olan ... 1314 tarih, 22 sıra numaralı kaydın sırasıyla, Mayıs... tarih, . ..sıra numarasına gittiği, taşınmazların 08/6/1972 tarihinde yapılan tesis kadastrosunda ... ada 58, 60, 61 ve 64 parsel ile 588 ada 17 parsel sayılı taşınmazların oluştuğunu, yeni kayıtlarda murisin kayıt maliki olmadığını belirttiğinden bahisle, muris ....adına olan ... 1314 tarih, 22 sıra numaralı kaydın, kadastroca uygulanıp uygulanmadığının merciinden sorulması, uygulandığının tespiti halinde, yeni oluşan kayıtların ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir tapu kayıtları ve dayanak belge suretlerinin (kadastro tespit tutanakları, mahkeme kararları vb.) merciinden temini ile evrakına eklenmesi için dosyanın 22.02.2016 tarihinde geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ne var ki, geri çevirme kararı sonrasında mahkemece; anılan kayıtlar getirtilmeden dosyanın tekrar incelenmek üzere Daireye gönderildiği anlaşılmakla, temyiz incelemesine esas olmak üzere; muris .... adına olan ... 1314 tarih, 22 sıra numaralı kaydın, kadastroca uygulanıp uygulanmadığının merciinden sorulması, uygulandığının tespiti halinde, yeni oluşan kayıtların ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir tapu kayıtları ve dayanak belge suretlerinin (kadastro tespit tutanakları, mahkeme kararları vb.) merciinden temin edilerek evraka eklenmesi, istenen hususların eksiksiz olarak yerine getirilip getirmediğinin mahkeme hakimince denetlenmesi, ondan sonra gönderilmesi, aksi takdirde ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulacağı da gözetilerek dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.