muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26224, Karar No: 2013/31231, Tarih: 27.12.2013

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, sanık ... hakkındaki hükmün duruşmalı olarak, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin ise hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek, yapılan incelemede;

Sanıklardan ...'in 24.05.2005 tarihinde imal edip ... limited şirketine teslim ettiği bilirkişi raporlarına göre üzerindeki etikette test tarihi bulunmayan, emniyet ventilleri ile hidrolik vanalarının üzerinde TSE işareti veya markası bulunmayıp, standart olmayan ve kaynak dikişleri uygun olmayan (24.08.2005 tarihli bilirkişi raporuna göre tanktaki yırtılmanın hem ana malzemede ve hemde yırtılma bölgesine yakın kaynak dikişlerinde gerçekleştiği), her bölmesinin tek parça olması gerekirken tek parça yuvarlatılarak tek kaynak dikişi ile birleştirilmesi gerekirken her bölmeye ara saç parçaları atılmak suretiyle kaynak ile eklemeler yapılmış olarak imal edilip 21.500 kilogram istihab hadli olarak tescil edilmesine rağmen normal kapasitesinin 17.000 kilogram olduğu anlaşılan ve Lpg sertifikası bulunmayan tanker'in olay yeri tespit tutanağına göre tekerlek ve demir aksamı ile bu parçalara 6 metre uzaklıkta üzerinde sinyal lambaları bulunan aksamın Gaziantep yönünde yolun sağında, tekerlek ve demir aksama 52, 53 metre uzaklıkta tankere ait parça ve aracın kupa kısmının ise yolun solunda ve karşı tarafında bulunduğunun tespit edildiği, aracın hemen arkasında seyreden ... plakalı araçta bulunan olayı en yakından gören tanıklar ...ile bozma kararında ismi sehven İbrahim olarak yazılan ...'nun ve 27 TC 006 plakalı araçta seyredent ...'un kazanın hemen akabininde 06.08.2005 günü jandarmada alınan beyanlarında önlerinde seyreden...plakalı LPG tankının aniden üst tarafından yarıldığını ve savunmaların aksine herhangi bir çarpmadan bahsetmedikleri gibi krokiye göre tanık araçlarının yaklaşık 68 m mesafede bulunduğu, bu mesafe itibariyle de olayı net olarak görebileceklerinin (görmelerinin mümkün olduğu) kabul edildiği; olayda Ölenlerden ... idaresindeki tankerin Gaziantep yönüne seyri sırasında LPG tankının yarılarak gaz kaçırmaya başladığı ve yarıldıktan sonra dağ yamacına doğru savrularak gazın alev alması neticesi patlayarak parçalarının etrafa dağıldığı kanaatine varılmış, sanık ...'in hatalı LPG tankı üretmesi nedeniyle asli kusurlu, sanık ...'ın ise hatalı üretilen ve sertifikası bulunmayan LPG tankına istihap haddi üzerinde dolum yaptırması nedeniyle tali kusurlu olduklarının kabülünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin indirim uygulanmayarak üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, sanık ... vekillerinin ise sanığın kusurunun bulunmadığına, ölen sürücünün kusurlu olduğuna, usülü hataların yapıldığına, raporlar arasında çelişki bulunduğuna, soruşturmanın genişletilmesi taleplerinin yerine getirilmediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanık ... ve vekillerinin sanığın kusurunun bulunmadığına, usule aykırılıklar olduğuna, bilirkişi raporlarındaki çelişkinin giderilmediğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz dilekçeleri ile duruşma sırasında ileri sürdükleri temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 27/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

27.12.2013 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı Oya Örsdemir'in huzurunda, duruşmada sanık ...'in savunmasını yapmış bulunan Av. ...'in yüzüne karşı 27.12.2013 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/14038, Karar No: 2015/3244, Tarih: 10.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14038 E.  ,  2015/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/03/2012 gün ve 2010/143-2012/97 sayılı kararı bozan Daire’nin 20/05/2014 gün ve 2012/8937-2014/9312 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalılar ..., ..., ... tarafından kurulduğunu, 20/09/2007 tarihli hisse devir sözleşmesi ile davalı ...'un da ortaklar arasına katıldığını, davalıların hisselerinin 02/09/2008 tarihinde ... ve ... noterden devredildiğini, daha sonra yapılan devirlerle hali hazırda şirketin 30 hissesinin 29 adedinin ... 1 hissesinin de ... ait olduğunu, davalıların ... Bakanlığı'ndan mevzuatı farklı yorumlamadan kaynaklanan 57.603,31 TL haksız tahsilat yaptıklarını, davalılardan ...'un şirket müdürü sıfatıyla 21/05/2008 tarihinde toplam 57.603,31 TL'nin geri ödeneceğine dair davacıya taahhütte bulunduğunu, devir tarihinden önceki kanuni mükellefiyetlerin kendilerine ait olacağını kabul ettiklerini, dolayısıyla 57.603,31 TL borçlu olduğunu bildikleri şirket hisselerini devrettiklerini, dava dışı ... Bakanlığı'nın davacı şirket aleyhine giriştiği takipler nedeni ile toplam 29.261,47 TL'yi davacı şirketten tahsil ettiğini, müvekkili şirketin kendisinden kaynaklanmayan ve tamamen sorumluluğu davalılara ait olan meblağı ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, 29.261,47 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı ..., ... ve ... vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22452, Karar No: 2012/41730, Tarih: 06.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/22452 E.  ,  2012/41730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

11.07.2007 tarihinde sanığın hüküm tarihindeki müdafiii Av. M.............ın yüzünde tefhim edilen hükme karşı, 7 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra sonraki müdafii Av.........., 'in 10.08.2010 tarihli temyiz talebinin 1412 sayılı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20325, Karar No: 2019/18390, Tarih: 08.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/20325 E.  ,  2019/18390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı/karşı davalı vekili, davacının iş akdinin alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile birtakım ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı/karşı davacı vekili, öncelikle davacının açtığı davanın reddini savunmuş olup, davacının iş akdini kendisinin feshettiğini ve şirketin zarara uğradığını belirterek ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı/karşı davalının davasının kısmen kabulüne, davalı/karşı davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı/karşı davalı vekili gerekçeli temyiz dilekçesi sunarak, davalı/karşı davacı vekili ise süre tutum dilekçesi ile temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve davalı/karşı davacı tarafın temyiz dilekçesinin gerekçesiz olmasına göre, davalı/karşı davacının tüm, davacı/karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının hesabı noktasındadır.

Dosya kapsamına göre, davacının aylık sabit ücret + satış sayısına bağlı prim karşılığında çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı satış temsilcisi olarak çalışmış olup yapmış olduğu fazla çalışma ücretleri prim olarak fazlasıyla ödendiğinden fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmiş ise de, Dairemiz uygulamasına göre sabit ücret+satışa bağlı prim üzerinden çalışan işçiye fazla çalışma alacağının sabit ücret bakımından ödenmediği, prime karşılık olarak da zamsız kısmının ödendiği kabul edilmektedir. Bu durumda fazla çalışma alacağının hesaplanmasında yapılması gereken, aylık sabit ücret kısmının 1,5 çarpanı ile, prim karşılığının ise 0,5 katsayısı ile çarpılarak sonuca ulaşmaktır. Mahkemece, fazla çalışma ücreti hesaplamasında açıklanan bu hususlara dikkat edilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7625, Karar No: 2024/5883, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7625 E.  ,  2024/5883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/522 E., 2023/230 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/374 E., 2021/33 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Mahkeme kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle;kadının ona ve ailesine hakaret ettiğini, kadının ailesi tarafından tehdit edildiğini, kadının onu hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde bıçakla yaraladığını, hastanede olduğu sırada ortak konuttaki eşyaların büyük bir kısmını götürdüğünü, evde kalan eşyalara zarar verdiğini, kadın tarafından müşterek konuttaki tüp hortumu kesilerek elektrik düğmesine basıldığında patlamaya yol açacak hale getirildiğini, yaşanan olaylar nedeniyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun ) 62. maddede düzenlenen hayata kast koşulları oluştuğunu ayrıca evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını bildirerek 4721 sayılı Kanun'un 166 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin tarafına verilmesine, aylık 300,00 TL tedbir- iştirak nafakası ile 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların 2014 yılında kaçarak evlendiklerini, ortak bir kızlarının olduğunu, müvekkilinin şu anda ikinci çocuğuna hamile olduğunu, erkeğin tamamen ailesinin etkisinde kaldığını, tarafların müstakil bir evleri olmasına rağmen erkeğin müvekkilini kendi ailesi ile birlikte oturmaya zorladığını, müvekkilinin küçük çocuğu için bu duruma rıza gösterdiğini, ancak karşı tarafın müvekkiline maddî ve manevî eziyetler etmeye devam ettiğini, müvekkilini darp ettiğini, karşı tarafın ailesinin olay çıkardığını, taraflar arasında karşılıklı darp, tehdit ve hakaretler yaşandığını, müvekkilinin bayıldığını, acilen hastaneye kaldırıldığını, tarafların bu arada karakolluk olduğunu, müvekkilinin hastaneden çıkar çıkmaz çocuğunu almak istediğini, ancak çocuğu müvekkiline vermediklerini, müvekkili baba evine döndükten sonra tarafların tekrar barışmaları için erkeğin müvekkilinin akrabalarını araya koyduğunu, barışmak istediğini söylediğini, müvekkilinin de barıştığını, ancak erkeğin sözünde durmadığını, kısa süre sonra müvekkilini darp, tehdit ve hakaret etmeye devam ettiğini, müvekkilinin can güvenliği kalmadığından baba evine dönmek zorunda kaldığını, hamile olduğunu, hiçbir gelirinin olmadığını, kusurlu olanın davacı olduğunu belirterek, erkeğin davasının reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, dava tarihinden itibaren müvekkili için aylık 1.000,00 TL, ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir nafakası bağlanmasına, ortak çocuk İlke Sabire'nin ve doğacak çocuğun velâyetlerinin müvekkiline verilmesine, karar kesinleştikten sonra velâyetlerin müvekkiline bırakılmasına, nafakaların yoksulluk ve iştirak nafakası olarak devamına, müvekkili lehine 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalma kaydıyla müvekkiline ait 5 adet 20 gramlık 22 ayar bilezik 1 adet beşibiryerde, 1 adet 22 ayar zincir, bir adet tek taş alyans, 1 çift küpe, 20 adet çeyrek altın, 4 adet yarımlık altının aynen iadesine, iadesi mümkün olmadığı takdirde şimdilik 12.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikle kadından alınmasına, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 13.03.2018 tarih, 2016/132 Esas ve 2018/196 Karar sayılı kararı ile; her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili ziynet alacağı,boşanma ve fer’îleri yönünden istinaf ettiklerini beyanla, İlk Derece Mahkemesinin yanılgılı değerlendirmede bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının talepleri doğrultusunda kaldırılması talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili ziynet alacağı,boşanma ve fer’îleri yönünden istinaf ettiklerini beyanla, İlk Derece Mahkemesinin yanılgılı değerlendirmede bulunduğunu, İlk Derece Mahkemesinin kararının talepleri doğrultusunda kaldırılması talebiyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Bölge Adiye Mahkemesinin 09.06.2020 tarih ve 2018-1450 esas 2020-605 Karar sayılı kararı ile; erkeğin ziynet alacağı yönünden istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının ziynet alacağına ilişkin kabul kararı ve bu alacakla ilgili harç ve yargılama giderleri ile ilgili kısmının kaldırılmasına, kadının ziynet alacağı talebinin reddine, özel boşanma sebepleri bakımından davanın değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmediği, ancak taraflarca boşanma yönünden istinaf edilmediği dikkate alınarak evlilik birliğinin boşanma ile sona ermiş olmasına karşın kusur tespiti, tazminat, yoksulluk nafakası ve velâyet yönünden 4721 sayılı Kanun'un 162. maddesi yönünden hüküm kurulup boşanmanın fer'îlerinin buna göre değerlendirilmesi için hükmün kaldırılması, buna göre değerlendirme yapılması için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, erkeğin eşini ayrı evleri olmasına rağmen ailesi ile birlikte yaşamaya zorladığı, eşine şiddet uyguladığı, ailesinin evliliğe müdahale etmesine müsaade ettiği, eşini ailesinden sürekli para istemeye zorladığı, buna karşı kadının da eşine hakaret ettiği, onu tehdit ettiği geçimsizlikte her iki tarafın da eşit kusurlu bulunduğu, erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 162. maddesinde düzenlenen hayata kast özel nedenine dayalı boşanma talebinin reddine; erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 166/1. maddesi gereğince evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadının kabul edilen boşanma davası yönünden istinaf kanun yoluna başvurulmadığından boşanma hükmü, 17.04.2018 tarihinde kesinleşmiş olmakla bu hususta karar verilmesine yer olmadığına; velâyetin davalı- karşı davacı anneye verilmesine; baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar için takdir edilen aylık 200,00'er TL tedbir nafakalarının karar kesinleştiğinde iştirak nafakası olarak devamına, kadın için aylık 250,00 TL tedbir 350,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesinde özel boşanma nedeni olan hayata kast nedenine dayandıkları halde eşit kusurlu bulunmalarının doğru olmadığını bildirerek 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı olarak açtığı davanın reddi, velâyet, aleyhine hükmedilen nafakalar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/294 Esas, 2018/762 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde 20.01.2016 tarihinde kadının erkeği hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde bıçakla yaralamak suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, infaz süresince kamu hizmetlerinden yasaklandığı, velâyet hak, vesayet kayyımlık hizmetinden men edildiği (alt soy), 06.08.2021 tarihinde sanık karar takip formu düzenlendiği, kadının erkeği tehdit etmesi nedeniyle cezalandırıldığı tehdit suçu nedeniyle verilen ceza için kadın hakkında HAGB uygulandığının anlaşıldığı, kadın cezanın infazı için ceza evinde iken Covid 19 salgını nedeniyle izne ayrıldığı, 18.07.2022 tarihinde Sakarya İnfaz Hakimliğince verilen 2022/7558 sayılı karar ile kadının cezasının koşullu salıverilme tarihi olan 10.07.2023 tarihine kadar denetimli serbestlik uygulanmak sureti ile infazına karar verildiği Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 17.12.2021 tarihinde kadının ceza evine girmesi nedeniyle 12.04.2022 tarihinde kadın için vasi tayin edilmesi talebi üzerine Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.05.2022 tarih, 2022/633 Esas, 2022/754 Karar sayılı ilamı ile kadının kısıtlanarak annesinin velâyeti altına alındığı, kısıtlılığının hapis hali sona erinceye kadar devamına karar verildiğinin görüldüğü, kadının hapis hali sona erdiğinden kısıtlılık halinin de sona erdiği, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/294 Esas, 2018/762 Karar sayılı kesinleşmiş kararı ile kadın hakkında erkeği bıçaklayarak hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralaması nedeniyle hapis cezası verildiği,kadın hakkında kesinleşen ceza mahkemesi kararı gereğince erkeğin açtığı 4721 sayılı Kanun'un 162 maddesine dayalı davanın ve erkeğin tazminat taleplerinin kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin, kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığı, kadının erkeği kasten yaralama suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının infazı süresince kamu hizmetlerinden yasaklanmış, velâyet hak, vesayet kayyımlık hizmetinden men edildiği, bu durumda ortak çocukların üstün yararı gözetilerek velâyetlerinin babalarına verilmesinin gerektiği, erkeğin, 162 maddesine dayalı olarak açtığı davanın reddine ilişkin istinaf talebi ile velâyet, aleyhine hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddine ilişkin istinaf taleplerinin kabulü ile,erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 162 maddesine dayalı davasının kabulüne, evlilik birliği boşanma ile sona erdiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, çocukların velâyetlerinin babalarına verilmesine, tarafların ortak çocukları 2016 doğumlu Seyhan Can ve 2014 doğumlu İlke Sabire için dava tarihinden (18.02

.02.2016) itibaren aylık 200,00’er TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar devamı ile erkekten tahsili ile kadına ödenmesine, kadın yararına dava tarihinden itibaren 250,00 TL tedbir nafakasına, koşulları oluşmadığı için kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkek lehine 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, kadının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.