muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3617, Karar No: 2023/3433, Tarih: 24.10.2023

. maddesi uyarınca Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/223 Esas, 2019/852 Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b.2. maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, alınması gereken 80,70 TL harcın, peşin alınan 68.184,78 TL (170,78 TL peşin harç + 68.014,00 TL ıslah harcı toplamı) harçtan mahsubu ile bakiye 68.104,08 TL harcın kararın kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine, davalının yaptığı yargılama giderlerinin kendisi üzerinde bırakılmasına, taraflar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Vekilinin Temyizi

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinde özetle; 16.11.2016 tarih ve 6593-20 sayılı Geri Ödemeye Esas Gerçekleşen Yatırım Tutarı Tespit Metodolojisi'nin kabul edildiğine dair Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararı hakkında Danıştay 13. Dairesince iptal kararı verildiği, bu durumda Bağlantı Anlaşmasının 23. maddesi kapsamında iletim yatırımının gerçekleşip davalı TEİAŞ tarafından kabulü yapıldıktan sonra çıkarılan ve esasında geçmişe yönelik uygulanmaması gereken 16.11.2016 tarih ve 6593-20 sayılı Geri Ödemeye Esas Gerçekleşen Yatırım Tutarı Tespit Metodolojisi'nin kabul edildiğine dair Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararının yürürlükte bulunduğundan ve somut olaya uygulanmasından söz edilmeyeceği, bu çerçevede değerlendirildiğinde 16.11.2016 tarih ve 6593-20 sayılı Geri Ödemeye Esas Gerçekleşen Yatırım Tutarı Tespit Metodolojisinin kabul edildiğine dair Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararı kapsamında davalı TEİAŞ hesaplamasının Danıştay kararlarına uygun olarak hesaplandığından söz edilmesinin mümkün olmadığı, mahkemece EİH için Soma Manisa, trafo merkezi için Dilovası ve İzmir işlerinin esas alınmasının iptal kararları kapsamında ve teknik anlamda kabul edilemeyeceği, bu durumun Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 13.01.2021 tarih ve 2020/165E. 2021/15K. sayılı kararınında bahsettiği "karakteristik" kavramına da aykırı olduğu, farklı coğrafi bölgelerde gerçekleştirilen ihalelerde aynı karakteristik özelliğe sahip iletim tesislerine yönelik oluşan fiyatların içerisindeki maliyet kalemlerinin aynı olduğundan söz etme imkanı bulunmadığı, iletim tesislerinin inşa edileceği araziden veya coğrafi konumdan kaynaklanan maliyet farklılıklarının gerçekleşen yatırım tutarına yansıtılması gerektiği, aynı durumun emsal alınan trafo merkezi ve fider tesisleri için emsal alınan ihaleler için de geçerli olduğu, mahkemece alınan 09.04.2019 tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaplama da dikkate alındığında, uygulanması mümkün olmayan ve iptal edilen metodolojinin ve yeni hesaplamaya esas alınan Soma-Manisa EİH'nin; Danıştay iptal kararının gerekçesinde yer alan arazi ve coğrafi farklılık kriterinin sağlanmadığını, vekalet ücreti yönünden ise taraflar yararına vekalet ücreti verilmemesinin hatalı olduğu, iletim yatırım geri ödeme metodolojisine ilişkin iptal kararının gereğinin İYUK 28. madde gereğince 30 gün içerisinde yerine getirilmesi gerektiği, ancak TEİAŞ, EPDK ile birlikte, İYUK 28. maddesine aykırı olarak, 16.11.2016 tarih ve 6593-20 sayılı Kurul Kararını, Danıştay 13. Dairesinin 31.03.2015 tarih ve 2010/2546 Esas, 2015/1256 Karar sayılı iptal kararından yaklaşık 1 yıl 6 ay sonra yerine getirdiği, hal böyle iken iptal kararında yer alan gerekçelere göre hesaplama yapılarak eksik ödenen hesaplanması ve 16.11

. madde gereğince 30 gün içerisinde yerine getirilmesi gerektiği, ancak TEİAŞ, EPDK ile birlikte, İYUK 28. maddesine aykırı olarak, 16.11.2016 tarih ve 6593-20 sayılı Kurul Kararını, Danıştay 13. Dairesinin 31.03.2015 tarih ve 2010/2546 Esas, 2015/1256 Karar sayılı iptal kararından yaklaşık 1 yıl 6 ay sonra yerine getirdiği, hal böyle iken iptal kararında yer alan gerekçelere göre hesaplama yapılarak eksik ödenen hesaplanması ve 16.11.2016 tarih ve 6593-20 sayılı Kurul Kararına uygun hesaplama yapılmamış olduğu iddiaları saklı kalmak kaydı ile davalının dava açılmasına sebebiyet vermediği, hiçbir kusurunun bulunmadığı yönünde değerlendirme yapılarak vekalet ücreti yönünden verilen yerel mahkeme kararının kaldırılması da usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Vekilinin Temyizi

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; EPDK tarafından yeni metodolojinin onaylanmasını beklemekten başka bir çaresi olmayan davalıya bu durumu bilmesine rağmen iyiniyetli olmayan bir şekilde dava açan davacı tarafın müvekkil kurumun davayı takip eden tüm avukatlarının bir mesai harcamasına neden olduğu, bu nedenle temyize konu kararın lehlerine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hümedilerek düzeltilerek onanmasını talep ettiklerini bildirmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesine ilişkin alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 470 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Taraflar arasında 10.09.2014 tarihli sözleşme imzalanmıştır. Taraflar arasında imzalanan bağlantı anlaşmasının 17. maddesinde; tarafların karşılıklı anlaşması halinde, mevzuat çerçevesinde anlaşmaya ek olarak ilave veya değişiklik protokolleri yapılabileceği, anlaşmanın birinci bölümünde yer alan genel hükümlerin EPDK kararı ile değiştirilebileceği ve sözleşmenin 23. maddesinde ise anlaşmanın yürürlük tarihinden sonraki mevzuat değişikliklerinin, taraflar yönünden bağlayıcı olduğu açıkça kabul edilerek hüküm altına alınmıştır.

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde; sözleşmenin imzalanmasından önce mevcut olan 26.04.2010 tarih ve 2536 sayılı kararı ile geri ödemeye esas gerçekleşen yatırım tutarı metodolojisinin Danıştay 13. Dairesinin 31.03.2015 tarih ve 2010/2546 Esas, 2015/1256 Karar sayılı kararı ile “anılan düzenlemelerin tesislerin inşa edileceği araziden veya coğrafi konumdan kaynaklanacak maliyet farklılıklarını yansıtacak bir düzenleme olmadığı, bu durumun farklı coğrafi komun ve arazilerde inşa edilecek tesisler açısından hakkaniyete aykırı durumlara yol açabilecek nitelikte olduğu” gerekçesi ile de iptal edilmesi üzerine EPDK tarafından 16.11.2016 tarih ve 6593-20 sayılı "Geri Ödemeye Esas Gerçekleşen Yatırım Tutarı Tespit Metodolojisi" çıkarılmış olup bu metodoloji çıkarılana kadar davalı tarafından ödeme yapılmadığı ve metodoloji onaylandığında sözleşmenin 17. ve 23. maddesi gereği yeni metodolojinin dikkate alınarak tüm geri ödeme hesaplarının tekrar yapılarak yargılama sırasında hesaplanan bedelin davacıya ödendiğine dair taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık; iptal edilmemiş güncel "Geri Ödemeye Esas Gerçekleşen Yatırım Tutarı Tespit Metodolojisi"ne göre hesaplama yapılırken karakteristik özelliklerin dikkate alınıp alınmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık; iptal edilmemiş güncel "Geri Ödemeye Esas Gerçekleşen Yatırım Tutarı Tespit Metodolojisi"ne göre hesaplama yapılırken karakteristik özelliklerin dikkate alınıp alınmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece bir kök ve iki ek rapor alınmış, kök raporda arazi veya coğrafi konumdan kaynaklanacak maliyet farklılıklarının tespit edilmesi sureti ile hesaplama yapılması gerektiği belirtilerek belge ve inşaat mühendisi bilirkişinin heyete dahil edilmesinin talep edildiği ve görüş bildirilmediği, 09.04.2019 tarihli birinci ek raporda; karakteristik özellikler dikkate alınarak yapılan hesaplamada iş bedelinin 31.525.365,44 TL olarak hesaplandığı, mahkemece hiçbir metodoloji dikkate alınmadan ya da 26.11.2016 tarihli metodoloji hükümleri dikkate alınarak davacının alacağının olup olmadığının tespit edilmesinin talep edilmesi üzerine alınan 13.09.2019 tarihli ikinci ek raporda ise iş bedelinin 28.044.360,57 TL olduğu ve mahsuplaşma sonucu davacının alacağının kalmadığı bildirilmiş, mahkemece de ikinci ek rapor hükme esas alınmıştır.

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre hesaplamanın iptal edilmeyen yürürlükteki metoda göre ve “aynı karakteristikli enerji iletim hattı” özelliğinde coğrafi konum ve arazi şartlarının dikkate alınması suretiyle yapılması gerekmektedir. (Emsal Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 20.04.2022 tarih, 2021/4328 Esas, 2022/2267 Karar sayılı ilamı)

Açıklanan nedenlerle mahkemece; coğrafi konum ve arazi şartları dikkate alınmadan hesaplama yapılan ikinci ek raporun hükme esas alınması ve yargılama sırasında mahsuplaşma yapılması nedeni ile herhangi bir alacak kalmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi ve istinaf incelemesinde de Bölge Adliye Mahkemesince "aynı karakteristikli enerji iletim hattı” özelliğinde coğrafi konum ve arazi şartlarının dikkate alınmadığı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek kaldırma kararı verilmesi gerekirken davacının istinaf itirazlarının reddedilmesi hatalı olmuştur.

O halde mahkemece yapılacak iş; hükme esas alınan bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak iptal edilmemiş, taraflar arasında imzalanan Bağlantı Anlaşmasının "Ek Protokoller/Ek Sözleşmeler" başlıklı 17. maddesi uyarınca dikkate alınarak güncel metodoloji (inceleme tarihindeki) tespit edilip, bu metodoloji uyarınca “aynı karakteristikli enerji iletim hattı” özelliğinde coğrafi konum ve arazi şartlarının dikkate alınarak hesaplama yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulmasından ibarettir.

Bozma nedenine göre davacının diğer ve davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davacının diğer ve davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davacının diğer ve davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

17.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13200, Karar No: 2015/4272, Tarih: 20.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13200 E.  ,  2015/4272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 119 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı 2.678.76, 3.511,97 ve 2.830,13 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Toprak Tevzi Komisyonunca 61 ada 15, 16 ve 17 parsel numarasıyla davacı ...'in kullanımından bahsedilerek ve tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına, 119 ada 2 parsel sayılı 2.295,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise Toprak Tevzi Komisyonunca 61 ada 14 parsel numarası ile davalıların miras bırakanı ... adına kaydedildiğinden bahsedilerek ve tapu kaydı nedeniyle davalılar ... ve müşterekleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 19.11.2012 tarih, 2012/1816 Esas ve 2012/8081 Karar sayılı ilamıyla çekişmeli 119 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliklerinin tamamının davaya dahil edilmediği ve taraf teşkili sağlanmaksızın esas hakkında hüküm kurulamayacağına değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlarda davacı tarafın 60 yılı aşkın süredir zilyetliğinin bulunduğu, davacının tutunduğu ve dava tarihi 1951 olan tescil ilamı sonucu oluşan tapu kaydına, çekişmeli taşınmazların tespitine esas tapu kayıtlarına göre üstünlük tanınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne dair yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme yetersiz, değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Çekişmeli 119 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar, Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan çalışmalarda 61 ada 15, 16 ve 17 sayılı belirtmelik parseli olarak belirlenmiş olup, sırasıyla 21.11.1955 tarih 138 sıra, 16.04.1956 tarih 22 sıra ve 03.11.1955 tarih 216 sıra sayılı tapu kayıtları ile Hazine adına, 119 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ise 61 ada 14 sayılı belirtmelik parseli olarak belirlenmiş olup, 09.03.1953 tarih 80 sıra sayılı tapu kaydı ile davalı ... ve müşterekleri adına tapuya bağlanmıştır. Davacı tarafın dayanağını oluşturan 12.500 metrekare yüzölçümündeki 05.05.1954 tarih ve 16 sıra sayılı tapu kaydı ise ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.04.1954 tarih, 1951/143 Esas, 1954/40 Karar sayılı ilamı ile oluşmuştur. Davacı dayanağı tapu kaydı Hazinenin taraf olduğu ve taraflar arasında kesin hüküm teşkil eden tescili ilamı ile oluştuğu halde tapu kaydı haritası uygulanarak kapsamı haritasına göre belirlenmemiş, davalılar Hazine ile ... ve müştereklerinin dayanağı olan tapu kayıtlarının kapsamı da tevzi haritalarından yararlanılmak suretiyle saptanmamıştır. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle dava konusu taşınmazlara revizyon gören tapu kayıtlarının dayanağı olan belirtmelik tutanakları ve tevzi haritaları ile bu tapu kayıtları tesislerinden başlanarak tedavüller ve davacı tapusunun dayanağı tescil ilamı ile varsa haritası getirtilmeli, davacının dayandığı tapu kaydının revizyon görüp görmediği sorulmalıdır. Revizyon görmüş ise ilgili taşınmazların tutanakları da getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen yerel bilirkişiler ve teknik bilirkişi huzuru ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında, tarafların dayandığı tapu kayıtları ve haritalarının kadastro paftasıyla ölçeklerinin eşitlenip çakıştırılması suretiyle kapsamları, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmeli, haritaların uygulama yeteneğinin bulunmaması halinde kayıtlarda yazılı sınırlar yerel bilirkişilere okunup, zeminde tek tek gösterilmesi sağlanmalı, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaretlettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmelidir. Hazine adına kayıtlı 119 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar yönünden; davacı dayanağı tapu kaydının, Hazinenin taraf olduğu ve taraflar arasında kesin hüküm teşkil eden tescil ilamı sonucu oluştuğu göz önüne alınarak tescil krokisinin Hazine parsellerini kapsadığı bölümün davacı adına tesciline karar verilmeli, davacı dayanağı tapu kaydının revizyon gördüğü taşınmazların yüzölçümleri kaydın miktarının hesaplanmasında göz önünde bulundurulmalı, tescil tapusunun kapsamı dışında ancak Hazine tapu kaydının kapsamında kalan bölümler yönünden davacı yararına 3402 sayılı Kanun'un 46/1 ve 14. madde koşullarının bulunup bulunmadığı; her iki tapu kaydı dışında kalan bölümler varsa bu kez 3402 sayılı Kanun'un 14. madde koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Diğer taraftan, dava konusu parsellerden 119 ada 2 sayılı parselin hem davacıların dayanağı tapu kaydının hem de davalılar ... ve müştereklerinin dayanağı olan tapu kaydının kapsamında kalan bölümleri yönünden doğru temele dayalı eski tarihli tapu kaydına değer verileceği; ancak davacı tapu kaydının taşınmaza uymaması, davalı dayanağı tapu kayıdının ise tevzi suretiyle Hazine adına oluşup, temlik ile davaya geçmiş olduğunun belirlenmesi halinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 46/3. maddesi gereğince bu parsel yönünden tapu kaydının iptalinin istenemeyeceği ancak bu halde, koşulları varsa genel kurallar uyarınca Hazineden tazminat talep edilebileceği göz önünde bulundurularak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 20.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8694, Karar No: 2015/8991, Tarih: 02.07.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/8694 E.  ,  2015/8991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararının tazmini davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 12/05/2015 gün ve 2015/2056-2015/6066 sayılı ilamıyla karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından maddi hatanın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı mahkemece verilen 25/04/2013 gün ve 2012/28-2013/246 sayılı kararın, Dairemizin 104/12/2014 gün ve 2014/1545-2014/16589 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekilince kararın düzeltilmesi istenmiş; Dairemizin 1 12/05/2015 gün ve 2015/2056-2015/6066 sayılı ilamı ile karar düzeltme istemi reddedilmiştir. Bu kez davacı vekili karar düzeltme ilamında, genel bütçeye dahil olup her türlü resim ve harçtan muaf olduğu halde, kurumun HMUK'nun 442/3. maddesinde düzenlenen para cezasından sorumlu tutulmasının maddi hata olduğu gerekçesi ile tavzih isteminde bulunmuştur.

1086 sayılı kanunun 442/3. maddesinde düzenlenen para cezası davacının muaf olduğu vergi resim ve harçlardan olmayıp istisna kapsamında tutulmamıştır. Şu durumda, dairemizin karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararında maddi hata bulunmayıp davalının tavzih istemi yerinde bulunmadığından istemin reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacının maddi hata nedenine dayalı tavzih isteminin REDDİNE 02/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4175, Karar No: 2010/2370, Tarih: 21.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4175 E.  ,  2010/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 134 ada 2 parsel sayılı 2498,13 m² yüzölçümündeki taşınmaz satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına, aynı ada 7 parsel sayılı 1495,68 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve paydaşları adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... miras hakkına dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyalarının birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda dava konusu 134 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın reddi ile tespit gibi tesciline, aynı ada 7 parsele yönelik davanın kısmen kabulü ile davalı ...'e ait 3/200 payın davacılar ... ve ... adına tapuya tesciline, geriye kalan paylara yönelik davanın reddi ile tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava ve temyize konu 134 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davacılar ile davalının bayii ... ...’ın ortak miras bırakanı ... ’dan kalmadığı, taşınmazın davalı ve bayii babası ... ... tarafından imar ve ihya edilmek suretiyle 40 yılı aşkın bir süredir tasarruf edildiği, taşınmaz üzerinde davalı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Dava konusu taşınmaz ortak miras bırakan ... ...’dan kalmadığına göre davacıların taşınmaz üzerinde terekeden gelen bir haklarının bulunmadığının kabulü gerekir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı tarafın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 134 ada 2 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacı taraftan alınmasına,

2-Dava ve temyize konu 134 ada 7 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava konusu 134 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ... 'dan kaldığı yönünde yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun şekilde bir paylaşmanın yapılıp yapılmadığı yönünde toplanmıştır.