muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4154, Karar No: 2015/11392, Tarih: 02.11.2015

renk kombinasyonları, yazı karakterleri, taraftar sayfalarının en üst kısımlarındaki kulüp bayrakları renklerinden oluşan sayfa düzenleri, haber çerçeveleri, alt başlıklar ile haber başlıklarının tasarımı, kontür renkleri ve renk geçişleri, transfer borsası bölümlerinin adı, çerçeve çizgileri ile bu kısımda kullanılan bütün unsurlar, kulüp sayfalarının tepe bantları, köşe yazarlarının fotoğraflarının yanındaki biri büyük biri küçük kırmızı renkli ve birbiriyle kesişen daireler ve hatta davacının kullandığı ''iddialıyız'' başlıklı iddia ekinin davalı tarafça aynı renk ve tasarımlarla kullanılması karşısında davalının, gazeteyi bir bütün olarak davacının gazetesine benzetmeye çalıştığı, gazeteler arasında iltibasın söz konusu olduğu, taklitten dolayı davalının ağır kusurunun kabul edildiği, haksız rekabet nedeniyle davalının elde ettiği net gelir hesabını içeren bilirkişi raporundaki hesaplamaya göre davacının talep edebileceği maddi zararın 425,46 TL olduğu, haksız rekabete bağlı manevi tazminat şartlarının da gerçekleştiği gerekçesiyle davacılardan B.. K.. tarafından açılmış bulunan davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı M.Gazete Dergi Basım Yayıncılık Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından davalı B.. A.. aleyhine açılmış bulunan davanın pasif husumet yönünden reddine, davacı şirketçe, davalı şirket aleyhine açılmış davanın kısmen kabulüne, davalı tarafından yayınlanan F.adlı gazetenin F. gazetesi ile iltibas oluşturması nedeniyle, davalının eyleminin davacı ürünleri ile iltibas yoluyla haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, davalının bu şekildeki kullanımının durdurulmasına, takdiren 425,46 TL maddi tazminatın ve 10.000 TL manevi tazminatın 17.02.2008 tarihinden itibaren hesaplanacak en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, marka hakkına tecavüzün tespiti talebinin ve buna dayalı itibar tazminatı talebinin reddine, eser sahipliği ve eser niteliği iddiası sabit görülmediğinden FSEK'nun 68. maddesine dayalı telif tazminatı talebinin reddine, kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin ve davacı B.. K.. vekilinin tüm, davacı M. Gazete Der. Bas. Yay. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin ve davacı B.. K.. vekilinin tüm, davacı M. Gazete Der. Bas. Yay. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ancak, mahkemece, davacı şirket adına tescilli "F." markası ile davalı tarafça kullanılan "F." ibareli işaretin benzer olmadıklarından bahisle marka hakkına tecavüz iddiasına dayalı istemin reddine karar verilmişse de, Dairemizin 2011/5801 E.-2013/2743 K. sayılı ilamına konu uyuşmazlıkta da yukarıda bahsi geçen markaların tertip tarzı itibariyle benzer olduklarına karar verilmiş olduğundan mahkemenin bu kabulü yerinde değildir. Bununla birlikte, dosyada mevcut bilirkişi raporlarından ve davacı vekilinin 07.12.2012 tarihli dilekçesine eklenen belgelerden davalı şirketin işbu davanın açılmasından önce 2007/36777 sayılı "F." ibareli marka başvurusunda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, söz konusu davalı başvurusunun araştırılarak tescilinin gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi gerekir. Şayet anılan başvuru tescille sonuçlanmışsa davalı şirketin tescilli bir marka kullanımından söz edilebilecektir. Bununla birlikte, eğer bu markanın tescilli olduğu şekilden farklı ve davacı markasına iltibas oluşturacak şekilde kullanımı mevcut ise bu taktir de davalı eylemi marka hakkına tecavüz sonucunu doğuracağından açıklanan bu hususların mahkemece araştırılıp değerlendirilmeksizin işaretlerin benzer olmadığından bahisle marka hakkına tecavüze dayalı istemin reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Ayrıca, davalı B.. A.. hakkındaki dava pasif husumet yokluğundan reddedilmişse de taraflar anılan davalının davalı şirketin yetkilisi olduğu yönünde beyanda bulunmuşlardır. 4721 sayılı TMK'nın 50. maddesinde, tüzel kişilerin iradesini organları aracılığıyla açıklayacağı, organların hukuki işlemleri ve diğer bütün fiilleriyle tüzel kişiyi borç altına sokacağı, kusurlarından dolayı da ayrıca sorumlu oldukları belirtilmiştir. Bu durumda, davalı B.. A..'ın davalı şirketin temsilcisi olup olmadığının belirlenmesi, şirket temsilcisi olduğunun anlaşılması halinde 4721 sayılı TMK'nın 50. maddesi kapsamında

sorumluluğunun değerlendirilmesi gerekirken davanın anılan davalı yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmesi de doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulmasını gerektirmiştir.

sorumluluğunun değerlendirilmesi gerekirken davanın anılan davalı yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmesi de doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin ve davacı B.. K.. vekilinin tüm, davacı M. Gazete Der. Bas. Yay. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı M. Gazete Der. Bas. Yay. San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden şirket yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 534,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, temyiz harcı davacı B.. K..'dan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı şirkete iadesine, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8696, Karar No: 2024/4042, Tarih: 29.04.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/8696 E.  ,  2024/4042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 29.04.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

Üye Dr. ...'in Karşı Oy Yazısı:

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte şikâyetçi borçlu kendisine gönderilen örnek 10 ödeme emrine karşı takibe konu bonoda atılı bulunan imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek imza inkârında bulunduğu ve takibin durdurulmasını talep ettiği görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda mukayeseye esas belgeler ile takibe konu bonoda

borçluya atfen atılı bulunan imzalar karşılaştırılmış olup raporda imzalar arasında kaligrafik ve karakteristik özellikler yönünden farklılıklar görülmüş olduğu belirtilerek söz konusu imzaların borçlu ...’ın eli ürünü olmadığı kanaatine varılmıştır. Karşılaştırılan imzaların hangi nedenlerle farklı olduğu kuşkuya yer vermeyecek ve denetime elverişli olacak şekilde ortaya konmamıştır.

Ayrıca İİK’nın 170. maddesinin üçüncü fıkrasının göndermesi ile uygulanması gereken İİK’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerekmektedir. Anılan fıkradan gönderme yapılan HMK 211 maddesine göre hakimin öncelikle imzayı inkar eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememiş ise huzurunda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak sureti ile elde ettiği belgeleri ve diğer delilleri değerlendirmesi HMK 211/a maddesine göre yaptığı incelemeye rağmen hakim de sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamış ise bilirkişi incelemesine karar verileceği, bilirkişi incelemesinden önce mevcutsa o tarafa ait karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları ilgili yerlerden getirtmesi bilirkişinin bu yazı ve imzalarla o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapması gereklidir.

Hâkim huzurunda imza atılmadan, sadece mukayese esas bulunan belgelerdeki imzalar ile senette borçluya atfen atılı bulunan imzaların karşılaştırılması suretiyle bilirkişinin o imzanın borçlu eli ürünü olmadığı kanaatini içeren rapor esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir. Alacaklının borçlunun hakim huzurunda imza örneği alınarak yeniden bilirkişi raporu istenmesine ilişkin itirazı kabul edilerek yeniden HMK 211. maddesine uygun rapor alınıp ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı da gözetilerek sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin esastan red kararının kaldırılarak ilk derece mahkeme kararının bozulması görüşünde olduğumdan çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılamıyorum. 29.04.2024
Yargıtay — Esas No: 2010/13878, Karar No: 2012/5172, Tarih: 02.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13878 E.  ,  2012/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/07/2010 tarih ve 2008/609-2010/605 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirketin hissedarı iken şirketteki ortaklık payını yeğeni ...'e devrettiğini, davalının 21.10.2004 tarihli belgeyi imzalayarak istenildiği zaman devredilen payın müvekkiline iade edileceğini kabul ettiği, ancak davalının bu taahhüdüne aykırı davranarak uhdesinde bulunan payların büyük bir kısmını üçüncü şahıslara devrettiğini ileri sürerek, davalı adına kayıtlı payların müvekkili adına kayıt ve tescilini, taahhüdünün yerine gelmemesi sebebiyle şimdilik 20.000 TL maddi tazminata hükmedilmesini; birleşen davada ise, TTK'nun 520. maddesi uygun hisse devri gerçekleşmediğinden davalı şirketin ortaklarının ..., ... ve ... olduğunun tespiti ile ticaret sicil kaydına tescil ve ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, TTK 520. maddesine uygun yapılan devir işlemlerinde usulsüzlük bulunmadığını, 21.10.2004 tarihli belgenin noter tasdikli olmaması nedeniyle geçerli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın dayanağının BK'nun 18. maddesi olduğu, kural olarak hukuki işlemin taraflarının muvazaa iddiasına dayanamayacakları, aksinin yazılı belge ile kanıtlanmasının gerektiği, ancak 21.10.2004 tarihli belgenin muvazaanın kanıtı olarak değerlendirildiği, hisse devrine ilişkin 15.10.2004 tarihli sözleşmenin yoklukla malul olduğu, devir sözleşmesinin yok hükmünde olması nedeniyle davacının halen davalı adına kayıtlı bulunan limited şirket paylarının iptali ile kendi adına kayıt ve tescilini talep edebileceği; birleşen dava yönünden ise, davacının mevcut sicil kayıtlarına göre davalı şirketin pay sahibi olmadığı, asıl davada verilen karar kesinleşip davacının şirket ortağı olduğu hüküm altına alınmadığı sürece davacının halen şirket ortakları arasındaki pay devir işlemlerinin ana sözleşmeye ve hukuka aykırılığını ileri sürmesinin olanaklı olmadığı, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, pay devrinin muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunun tespitine ve iptaline, devir konusu payın davacı adına kayıt ve tesciline, teminat yatırıldığında davalı ... adına kayıtlı 50 pay üzerine karar kesinleşene kadar üçüncü şahıslara devir ve temlikinin önlenmesi için ihtiyati tedbir konulmasına, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalılardan ... vekili temyiz etmişlerdir.

Kararı, davacı vekili ve davalılardan ... vekili temyiz etmişlerdir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin asıl davaya yönelik aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, asıl davanın davalısı üzerinde görünen 60 payın adına tescilini istediğine göre, mahkemece 60 payın tamamının davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, 50 payın tesciline hükmedilmesi doğru olmamış, asıl davada verilen kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Diğer taraftan, davacı, payların adına tescilinin yanı sıra 20.000 TL tutarında tazminatın tahsilini de istediği halde mahkemece, bu taleple ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru olmamış, kararın asıl davanın davalısı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

4-Birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı, birleşen davada, asıl davada kendisine ait olduğunu iddia ettiği tüm paylar bakımından ortaklığının tespitini istediğine ve esasen de birleşen davadaki husumet eksikliklerinin tamamlanması amacıyla, şirket ve payları devralan kişiler aleyhine dava açıldığına göre, mahkemece birleşen davanın asıl dava ile birlikte görülüp taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar vermek gerekirken, birleşen davanın görülmesinin asıl davanın kesinleşmesine bağlı olduğu gerekçesiyle, birleşen davanın reddine karar verilmesi de doğru görülmemiştir. Ayrıca, bir an için mahkemenin birleşen davayı red gerekçesinin doğru olduğu kabul edilse bile, açılmış bir dava bulunduğundan, usul ekonomisi hükümleri gözönünde bulundurularak birleşen davanın ayrılmasına karar verilip, asıl davada verilen karar kesinleştikten sonra, birleşen davada asıl davanın sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin asıl davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, asıl davada verilen kararın (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen davada verilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'e iadesine, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/34793, Karar No: 2010/7171, Tarih: 18.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/34793 E.  ,  2010/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarrufu teşfik kesintisi, nema ve melbusat alacaklarının

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Başkanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi 4.9.1989 tarihinde davalı işyerinde çalışmasına başladığını 1989 yılından 1994 yılına kadar tasarrufu teşvik kesintilerinin banka hesabına yatırılmadığını ileri sürerek tasarrufu teşvik kesintisi ve nema alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı işveren ise 1989-ekim 1993 arası tasarrufu teşvik kesintilerinin davacının hesabına yatırılmadığını ancak daha sonraki tarihlerde ise yatırıldığını yatırılmayan döneme ilişkin alacağın ise SSK Ankara Sigorta Müdürlüğü tarafından kendilerinden tahsil edildiğini savunmuştur.

Mahkemece istek hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir

Tasarruf teşvik ve nema alacaklarından sorumluluk konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı işverenin, Hazine Müsteşarlığının ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmeli, buna göre sonuca gidilmelidir.

3-Kabule göre davalı işveren tasarrufu teşvik kesintileri ve nema alacağının SSK Ankara Sigorta müdürlüğü tarafından kendilerinden tahsil edildiğini belirttiği halde davalının bu savunması üzerinde mahkemece durulmamış, Ziraat Bankası tarafından davacıya ödemede bulunulup bulunulmadığı araştırılmamıştır.Ayrıca davacı dava dilekçesinde 1989-1994 yılları arasında tasarrufu teşvik kesinti ve nemalarının ödenmediğini ileri sürdüğüne göre bilirkişi tarafından talep aşılarak tüm çalışma süresi için hesaplama yapılmış olması ve mahkemece HUMK'nun 74. maddesine aykırı davalı hüküm altına alınması da ayrıca hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.