muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6390, Karar No: 2025/2649, Tarih: 27.02.2025

4.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5.01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması gerekirken dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının (1/b) bendinde yer alan "dava tarihi olan 13.07.2021 tarihinden” ibaresinin ayrı ayrı çıkarılması, yerlerine ayrı ayrı "davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrası olan 14.11.2021 tarihinden" cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1274, Karar No: 2012/3175, Tarih: 25.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1274 E.  ,  2012/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 53, 54 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK.nun 322. maddesi gereğince;

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde temel adli para cezasının "450 TL adli para cezası" yerine, "450 gün adli para cezası" olarak tayin edilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan "450 gün adli para cezası" ibaresinin çıkartılarak, yerine "450 TL adli para cezası" ibaresinin yazılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8098, Karar No: 2018/6076, Tarih: 16.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/8098 E.  ,  2018/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden önce 22.03.2014 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9992, Karar No: 2014/10495, Tarih: 30.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9992 E.  ,  2014/10495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçunda maliye hazinesinin suçtan zarar görmesi sebebiyle CMK'nın 237/1 maddesi gereğince kamu davasına katılma hakkı bulunduğundan, tebliğnamede, katılan maliye hazinesi vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde, Ayvalık Belediyesi İmar İşleri Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan kontroller sırasında, 1989 yılında 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde kalan,... Mahallesi, 1493 ada 212 parsel sayılı maliye hazine adına tescilli, 525.80 m2 lik bir alanın etrafının tel çit ile çevrilerek içerisine 100 m2 ebatlarında bir yapı inşa edildiğinin tespiti üzerine sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak, mahallinde yapılan keşif sırasında görevlendirilen inşaat mühendisi tarafından düzenlenen raporda, bahse konu yapının yaklaşık 6-7 yıl önce inşa edildiğinin belirtildiği, sanığın lehine olan 7 yıllık süre dikkat alındığında suç tarihinin 10/11/2004 olacağı, bu şekilde belirlenen suç tarihi ile iddianamenin düzenlendiği tarih arasında, lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 maddelerinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu, anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65/b maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2 maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4 maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Suç tarihinden iddianamenin düzenlenmesi tarihine kadar 5 yıllık süre inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15209, Karar No: 2012/16205, Tarih: 06.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/15209 E.  ,  2012/16205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin 29/03/2005 tarihli ilk hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay’a gönderilen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2006 tarihli kararı ile dosyanın 5237 sayılı TCY'nın değişikliklerinin değerlendirilmesi için mahkemesine iadesine karar verildiği, bu halde hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'in tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Hükümlü hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılması mümkün olup kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan ikinci hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile CYUY.nın 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE;

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıklara atılı hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı TCY.nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının suçun işlendiği 19/07/2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CYUY.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CYY.nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8299, Karar No: 2021/8099, Tarih: 17.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8299 E.  ,  2021/8099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, anılan Kanun'un 57/1. maddesi gereğince koruma ve tedavi altına alınmasına dair Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2020 tarihli ve 2019/358 Esas, 2020/139 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.03.2021 tarihli ve 2021/1731 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2021 tarihli ve 2021/31370 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Soma 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın akıl hastası olduğunun kabul edilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunan sanığa zorunlu müdafii tayininin gerektiği gözetilmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suç tarihi itibariyle ve halen TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespiti gerekirken; Manisa Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli tek hekim tarafından düzenlenen yetersiz rapor ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hususunun da kanun yararına bozma sebebi yapılıp yapılmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, takdir hakkı kullanıldıktan sonra diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2022/4167, Karar No: 2022/8831, Tarih: 15.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4167 E.  ,  2022/8831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra vermiş olduğu 12/05/2022 tarihli dilekçe ile; karşı taraf ile sulh olduklarını, bu nedenle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini beyan etmiştir.

Davacı vekilinin Sulh nedeni ile davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere hakem kararını saklayan İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 15/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3795, Karar No: 2008/2848, Tarih: 29.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3795 E.  ,  2008/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 106 ada 18 parsel sayılı 4538.38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili yasal süresi içinde taşınmazın meradan açıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orta malı mera niteliğinde olmadığı ve davalı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Kadastro tespiti herhangi bir kayıt ve belge esas alınmadan yapılmış olup, yargılama esnasında da davalı taraf herhangi bir kayda dayanmamıştır. Çekişmeli taşınmaza komşu 106 ada 2 parsel sayılı taşınmaz mera olarak sınırlandırılmış ve tespit kesinleşmiştir. Anılan parsel ile çekişmeli taşınmaz arasında ayırıcı unsur olarak doğal ya da yapay bir sınır bulunmadığı gibi, mera niteliğindeki taşınmazlar üzerinde dere, hendek, çukur gibi doğal ya da yapay sınırların bulunması da doğaldır. Kaldı ki, Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonrası alınan uzman ziraatçi bilirkişi raporu ile de dava konusu taşınmazın mera olduğu saptanmıştır. Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın komşusu olan meradan kazanıldığının kabulü zorunludur. Buna göre eylemli duruma aykırı düşen ve soyut nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilemez. Mahkemece davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Yasa’nın 16/B maddesi gereğince mera niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Davacı Hazine’nin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.4.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6639, Karar No: 2017/18706, Tarih: 21.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6639 E.  ,  2017/18706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraf ehliyeti, bir davada taraf olabilme yeteneğini ifade eder. Taraf ehliyeti, medeni (maddi) hukuktaki medeni haklardan yararlanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekil olarak anlaşılmalıdır Buna göre; medeni haklardan yararlanma ehliyeti bulunan her gerçek yada tüzel kişi davada taraf ehliyetine sahip kabul edilmelidir. Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 520 (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 620) ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklığın taraf ehliyeti yoktur. Bu nedenle, adi ortaklığa ilişkin davalarda, adi ortaklığı oluşturan kişilerin taraf olarak hep birlikte hareket etmeleri gerekir. Adi ortaklık tarafından açılacak davaların iştirak halinde mülkiyet hükümleri gereği bütün ortaklar tarafından birlikte açılması gerekir. Adi ortaklığa karşı açılacak davalar yönünden ise; ikili bir ayrım yapmak gerekecektir. Davanın konusu paradan başka bir şey ise davanın bütün ortaklara karşı birlikte açılması (mecburi dava arkadaşlığı), davanın konusu para ise; ortaklar bu borçtan müteselsil sorumlu bulunduklarından ortaklardan biri, bazıları yada tümüne karşı (ihtiyari dava arkadaşlığı) dava açılabilecektir. Zira 6098 sayılı TBK.'un 163. Maddesi uyarınca "Alacaklı, borcun tamamının veya bir kısmının ifasını, dilerse borçluların hepsinden, dilerse yalnız birinden isteyebilir. Borçluların sorumluluğu, borcun tamamı ödeninceye kadar devam eder".

Taraf ehliyeti, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince dava şartlarından olup, taraflarca ileri sürülmese dahi, mahkemece re'sen nazara alınabilecektir.

Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 638. maddesine göre; ortaklık sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça adi ortaklar birlikte ya da temsilci vasıtasıyla üçüncü kişilere karşı deruhte etmiş oldukları borçlardan müteselsilen sorumlu olurlar. Bu hükme göre alacağa ilişkin bu davanın adi ortakların müteselsil sorumluluğuna dayalı olarak her birine karşı açılması mümkündür.

Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 638. maddesine göre; ortaklık sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça adi ortaklar birlikte ya da temsilci vasıtasıyla üçüncü kişilere karşı deruhte etmiş oldukları borçlardan müteselsilen sorumlu olurlar. Bu hükme göre alacağa ilişkin bu davanın adi ortakların müteselsil sorumluluğuna dayalı olarak her birine karşı açılması mümkündür.

Alacak istemli dava dilekçesinde, dava dilekçesinde adi ortaklıklardan birine veya birkaçına karşı açılmış ise, TBK. 163. Maddesi uyarınca dava incelenmelidir. Ancak sadece adi ortaklık veya ortak girişim denmiş ve kişi gösterilmemiş ise “Hukuk Genel Kurulunun 8.10.2003 tarih, 2003/12-574-564 sayılı kararında vurgulandığı üzere ortak girişim iki veya daha fazla gerçek veya tüzel kişinin belli bir amaca ulaşmak için katkılarını birleştirdikleri bir ortaklık türü olup, bu ortaklığın tek başına tüzel kişiliği bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının davalı ... yanında adi ortaklığı da davalı mevkîinde gösterdiği, yargılama safhasında tebligatların bu ortaklığa yapıldığı ve karar başlığında da davalılar arasında adi ortaklığın gösterildiği görülmüştür. Açıklanan nedenlerle tek başına tüzel kişiliği bulunmayan bu ortaklığa karşı davanın açılıp sonuçlandırılması usule ve kanuna aykırıdır.

Mahkemenin usule uygun taraf teşkilini sağlamadan karar vermesi bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca, adi ortaklığın temyiz dilekçesi ekinde davacı işçinin izinlerini kullandığını ispatlamak için sunduğu izin pusulası ve yıllık izin talep dilekçesi adı altındaki belgelerin de yapılacak yargılamada değerlendirilmesi gerektiği gözden kaçırılmamalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28967, Karar No: 2015/28637, Tarih: 07.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28967 E.  ,  2015/28637 K.**

**"İçtihat Metni"**

M.. K.. vekili avukat S.. B.. ile 1-G.. Bankası AŞ vekili avukat A. S.. Y.., 2-M.. Ltd. Şti vekili avukat İ..Y.., Birleşen Dosya Davalısı: M.. Ç.. aralarındaki dava hakkında İstanbul 3. Tüketici Mahkemesinden verilen 11.12.2012 gün ve 501-988 sayılı hükmün Dairemizin 13.2.2014 tarih ve 14586-3729 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 7.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9031, Karar No: 2024/5662, Tarih: 11.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9031 E.  ,  2024/5662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/263 E., 2023/1738 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/248 E., 2020/440 K.

Taraflar arasındaki tedbir nafakası ve boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tedbir nafakası ve boşanma davası konusuz kaldığından ayrı ayrı karar verilmesine yer olmadığına, kadının kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin kanser hastalığının dördüncü evresinde olduğunu, uzun zamandır bu hastalıkla mücadele eden erkeğin tüm bakımlarını on beş gün öncesine kadar müvekkili ve müvekkilinin ilk evliliğinden olan kızı birlikte sağladıklarını, ancak erkeğin hastalığının son evrelerine geldiğinden üç aylığına Tekirdağ Çerkezköy'e ilk evliliğinden olan oğlu ...'in yanına gittiğini, oğlunun yanına gider gitmez ortak hanenin ev sahibini arayarak kendisinin artık kirayı ödemeyeceğini söylediğini, davalı-davacı tarafın gittiği günden bu yana da eşine hiç bir harçlık vermediğini ya da göndermediğini, müvekkilini "Üç aylığına gidiyorum, tedavi olup geleceğim" şeklinde söyleyerek oğlunun yanına yerleşen erkeğin, müvekkilini mağdur durumda bıraktığını, müvekkilinin herhangi bir geçim kaynağı olmadığını, yaşı sebebiyle de çalışabilecek durumda olmadığını beyanla aylık 1.000,00 TL önlem nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP