muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7450, Karar No: 2018/738, Tarih: 08.02.2018

2-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekili ile davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin davacılar ..., ..., ... ve ... lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin mahkeme hükmünün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin ve davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 3.376,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 08.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10360, Karar No: 2025/2179, Tarih: 22.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/10360 E.  ,  2025/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2716 E., 2020/491 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/102 E., 2018/237 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmak

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin 16/10/2018 tarih, 2017/102 esas ve

2018/237 Karar sayılı hükmünün CMK 280/2 maddesi uyarınca

kaldırılarak;TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Temyiz kanun yolu aşamasında geldiği anlaşılan ... beyanlarının 5271 sayılı CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılması ve tanık sıfatıyla usulüne uygun şekilde dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17003, Karar No: 2017/7992, Tarih: 16.11.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/17003 E.  ,  2017/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 188 ada 1, 2, 3, 4 parsel sayılı sırasıyla 474.27, 785.50, 872.36, 1.008,26 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan tapu kaydı, hisse devri, harici ifraz, taksim ve zilyetlik nedeniyle 188 ada 1 parsel iştiraken ... mirasçıları, 188 ada 2 parsel ..., 188 ada 3 parsel ... ve 188 ada 4 parsel iştiraken ... mirasçıları adlarına tespit ve tescil edilmişlerdir. Davacı Hazine vekili, tapu kaydına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazların 22.05.1945 tarih, 52 sıra ve 11.03.1959 tarih, 36 sıra numaralı tapu kayıtları kapsamında kaldıklarını, bu kayıtlarda Hazine’nin 1/4 hissesi bulunduğunu ve aynı kökten geldiklerini, bu tapular kapsamında kalan taşınmazın bir kısmının kaçak ve yitik kişilerden metruk olması nedeniyle Hazine adına tescil edildiğini ancak kadastro sırasında davalılar adına yazıldığını belirterek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının Hazinenin toplam hissesi kadar iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir. Bir kısım davalı vekili, dava konusu taşınmazların davacı Hazine tapusu kapsamında kalmadığını, kendi tapuları kapsamında kaldığını, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde kaçak ve yitik kişilerin hiç yaşamadığını belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı dayanağı tapu kaydının dava konusu taşınmazlara uymadığı, davalı tanık beyanlarına göre tepenin öbür tarafını kapsadığı, dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. Davacı Hazine dayanağı 22.05.1945 tarih 52 sıra ve 11.03.1959 tarih, 36 sıra numaralı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile dosyaya getirtilmemiş, davacı tarafından dava dilekçesine eklenen tapu senet suretleri ile yetinilmiş, tapu kayıtlarının başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği de araştırılmamıştır. Yine dava konusu taşınmazlara uygulanan davalı dayanağı 24.09.1962 tarih, 87 sıra ve 25.03.1987 tarih, 48 sıra numaralı tapu kayıtları Tapu Müdürlüğü’nden getirtilmiş ise de tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin dosya içerisinde bulunmadığı, dosya içerisine gelen kayıt tedavüllerinde de tutarsızlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca mahallinde yapılan keşifte yerel bilirkişi dinlenmemiş, davalı tanıklarının soyut ve yetersiz beyanlarıyla yetinilmiş, davalı tanıklarınca belirtilen tapu hudutları fen bilirkişi raporunda gösterilmemiş, orman bilirkişi raporunda ise dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu belirtilmiştir. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; davacı Hazine dayanağı 22.05.1945 tarih 52 sıra ve 11.03.1959 tarih, 36 sıra numaralı tapu kayıtları ile davalı dayanağı 24.09.1962 tarih, 87 sıra ve 25.03

.05.1945 tarih 52 sıra ve 11.03.1959 tarih, 36 sıra numaralı tapu kayıtları ile davalı dayanağı 24.09.1962 tarih, 87 sıra ve 25.03.1987 tarih, 48 sıra numaralı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle birlikte Tapu Arşiv Daire Başkanlığından getirtilerek dosya içerisine alınmalı, davacı Hazine dayanağı tapu kayıtlarının başka parsellere revizyon görüp görmediği Tapu Müdürlüğü’nden sorulmalı, dava konusu taşınmazların tespit tarihi olan 2008 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosyaya konulmalı, sonrasında çekişmeli taşınmazları iyi bilen, davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 3 kişilik ziraat mühendisi, 3 kişilik orman mühendisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve fen bilirkişisinden oluşacak heyet aracılığıyla keşif yapılarak tarafların dayanağı tapu kayıtları yerel bilirkişiler yardımı ile zemine uygulanmalı, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, fen bilirkişiye tapu kayıtlarında tarif edilen sınır yerleri, düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, tapu kayıtlarının uyup uymadığı komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla da denetlenmeli, ayrıca bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne olduğu, hangi tarihten beri ve ne şekilde, kim veya kimler tarafından kullanıldığı, kullanmanın ekonomik amaca uygun olup olmadığı, zilyetliğin nasıl intikal ettiği, komşu orman parseli ile arada ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı gibi hususlar tek tek sorulup saptanmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler giderilmeli, keşfe katılacak 3 kişilik zirai bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların niteliğini bildiren, komşu orman parseli ile karşılaştırmalı biçimde çekişmeli taşınmazları toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve diğer yönlerden komşu parselden nasıl ayrıldığını açıklayan, taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, çekişmeli taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle hava fotoğraflarına aktarılmalı, 3 kişilik orman mühendisi bilirkişi kurulundan önceki orman bilirkişi raporunu da irdeler şekilde çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığını belirtir detaylı rapor alınmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır

. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 16.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6684, Karar No: 2013/4820, Tarih: 09.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/6684 E.  ,  2013/4820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4693, Karar No: 2017/3627, Tarih: 12.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4693 E.  ,  2017/3627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/06/2015 tarih ve 2014/453-2015/561 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkilinin münfesih acentesi ... Ltd. Şti'nin yetkilisi ve hissedarı olduğunu, bahsi geçen şirket aleyhine prim alacağına ilişkin dava açıldığını ve lehe sonuçlanarak kesinleştiğini, ilamın icraya konulduğunu, şirketin mal varlığı tespit edilemediğinden borcun aciz vesikasına bağlandığını, davalının zarardan sorumlu olduğunu, davalının acentenin tahsil ettiği primleri davacıya intikal ettirmediğini, emniyeti suistimal suçundan derdest kamu davası açtıklarını, idare meclisi azalarının şirket alacaklılarına karşı şahsi mesuliyetleri bulunduğunu ileri sürerek, 709.332,55 TL'nin 14.12.2012 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacağın büyük kısmını tahsil ettiğini, ceza dosyasında müvekkili aleyhine verilen kararın kesinleşmediğini, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını, borcun varlığı bir an kabul edilse bile zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kesinleşen ilama göre dava dışı sigortanın davacıya 89.494,37 TL ödemesine karar verildiği, davacı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takip ve haciz yoluyla ilamlı takip başlatıldığı, ipotek paraya çevrilerek davacının 34.305,40 TL tahsilat yaptığı, diğer dosyada tahsilat yapılamadığı, 709.332,55 TL borç için aciz vesikası alındığı, davacının davalı hakkında suç duyurusunda bulunduğu, kamu davasında davalının nitelikli güveni kötüye kullanma suçundan mahkum edildiği ve müşterilerden tahsil ettiği primleri davacıya ödememe eyleminin sabit görüldüğü, ceza zamanaşımı süreleri geçerli olduğundan zamanaşımı savunmasına itibar edilmediği, davacının doğrudan doğruya zararının haksız fiil hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği, davalının diğer faiz ve ferileriden sorumlu olmadığından mahsup edildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 141.068,97 TL alacağın 89.494,37 TL’sinin dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişikin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, dava dışı limited şirketin yetkilisi olan davalının, davacı şirketi zarara uğrattığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, dava dışı limited şirketin yetkilisi olan davalının, davacı şirketi zarara uğrattığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davanın, 709.332,55 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesi talebiyle açıldığı görülmektedir.

6103 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 2. maddesi gereğince, somut olaya uygulanması gereken mülga 6762 sayılı TTK'nın 556. maddesi göndermesi nedeniyle aynı Kanunun anonim şirketlerin yönetici ve denetçilerinin sorumluluğuna ilişkin hükümleri uyarınca yasa ve ana sözleşmenin kendilerine yüklediği görevleri gereği gibi yerine getirmeyen limited şirket müdürleri, bu yüzden oluşan zararlar nedeniyle ortaklığa, ortaklara ve ortaklık alacaklılarına karşı sorumludur.

Müdür aleyhine açılacak sorumluluk davasında asıl dava hakkı, ortaklığa aittir. Ancak, yukarıda açıklandığı üzere, zarar gören alacaklıların da müdür aleyhine dava açma hakkı bulunmaktadır. Müdürün ortaklığın mal varlığının azaltan veya kötüleştiren yasa ve ana sözleşme hükümlerine aykırı davranışları, alacaklıların dolaylı zarar görmesine yol açar. Başka bir anlatımla, ortaklığın doğrudan doğruya zarar görmesi, alacaklıların dolaylı zararı olarak sonuç doğurur. Ancak, alacaklı dolaylı zarar nedeniyle açtığı davada hükmedilecek tazminatı kendisi adına değil, ortaklığa verilmesi yönünde talepte bulunabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı müdürün davacı şirketi, tahsil ettiği primleri intikal ettirmeyerek zarara uğrattığı ileri sürülmüş ise de, iddianın ileri sürülüş biçimi itibariyle dava konusu edilen zararın davacı yönünden dolaylı zarar niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece, davacı tarafın açtığı davanın mülga 6762 sayılı TTK'nın 309 ve 340. maddeleri kapsamında açılan bir dava olduğu, böyle bir davada hükmedilecek tazminatın ancak dava dışı şirket lehine hüküm altına alınması istemli olarak açabileceği, davacının kendi adına tazminatın hüküm altına alınmasını isteyemeyeceği nazara alınıp davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken, anılan hususlar nazara alınmadan davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 12/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4859, Karar No: 2012/6049, Tarih: 13.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4859 E.  ,  2012/6049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.02.2012 tarih ve 2012/62-98 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili 30/01/2012 tarihli dava dilekçesi ile, müvekkilinin Finans Bank Dörtyol Şubesi’ndeki hesabından ötürü almış olduğu çek karnesine ait bir kısım boş çek yapraklarının arabasından alındığını, çeklerin kötüniyetli kişiler tarafından kullanılması olasılığı bulunduğunu ileri sürerek, öncelikle çeklerin ödenmesinin ve işlem görmesinin yasaklanması için ihtiyati tedbir konulmasını ve sonuçta çeklerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin emsal kararlarına dayanılarak davanın mutlak ticari dava niteliğinde bulunduğu, bu nedenle görevli mahkemenin asliye mahkemesi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, başvuru halinde dava dosyasının yetkili ve görevli mahkeme olan Dörtyol Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1963, Karar No: 2023/9319, Tarih: 01.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1963 E.  ,  2023/9319 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/249 E., 2015/957 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Çorum Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve dördüncü fıkrası (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/249 Esas, 2015/957 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 17.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

C. Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2015/249 Esas, 2015/957 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 17.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

" Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2015 tarihli 2014/7835 soruşturma, 2015/1065 Esas sayılı iddianamesi ile suç tarihinde şüphelinin Çorum Emniyet Müdürlüğü ekipleri tarafından 19 UE 771 plakalı araç içerisinde uyur vaziyette görüldüğü ve uyuşturucu madde kullanmış olabileceği şüphesi üzerine Hitit Üniversitesi Çorum Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne götürüldüğü ve tedavisi yapıldığı ve yapılan tetkiklerde uyuşturucu madde kullandığının belirlendiği, şüphelinin ifadesinde; Olay günü yaşının küçük olması nedeniyle dosyası tefrik edilen Mücahit Öztürk'ün bonzai isimli uyuşturucu madde içeren maddeyi verdiğini birlikte içtiklerini daha önce uyuşturucu madde içmediklerini ve atılı suçu kabul etmediğini beyan ettiği; şüphelinin uyuşturucu madde bağımlısı olduğu uyuşturucu madde ticareti yapmadığına ilişkin savunmalarının uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu gizlemek ve bu suçun cezasından kurtulmak amacına yönelik olduğu, şüphelinin yakalanış biçimi, şüphelinin savunması, tutanaklar, hastane laboratuvar sonuç dökümleri ve tüm soruşturma dosyası kapsamından şüphelinin üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediğinin sabit olduğu; şüpheli hakkında dava açılmasının ertelenmesine karar verildiği ancak şüphelinin erteleme süresi içerisinde yasal sürede kendisine tebligat yapılmasına rağmen mazeretsiz olarak müracaat etmemesi nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın kaldırıldığı" anlaşıldığı, gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiğinin gözetilmesi gerektiği;