muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21460, Karar No: 2016/604, Tarih: 18.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/21460 E.  ,  2016/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zara verme suçundan açılan dava nedeniyle, zamanaşımı içinde karar verilmesi mümkün bulunmuştur,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesininde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işleniş şekli, suça sürüklenen çocuğun şahsi ve sosyal durumu, kişiliği nazara alınarak takdiren" şeklindeki gerekçe ile, hapis cezası kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı olarak fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezası ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine, ''suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 3 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında

indirim yapılarak 2 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20 TL hesabıyla paraya çevrilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 40 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1683, Karar No: 2020/4912, Tarih: 07.09.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1683 E.  ,  2020/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalılardan ...'nun müvekkili kurumun amme borçlusu olduğunu, hakkında 6183 sayılı Yasa hükümleri uyarınca başlatılan takibin kesinleştiğini, malvarlığı ile ilgili yapılan araştırma sonucunda... Mahallesi, ... Sokağı, 1462 Ada, 5 Parselde kayıtlı taşınmazın 1/5 hissesinin 04.02.2010 tarihinde davalı ...'a devredildiğini, ...'ın da taşınmazı 16.02.2010 tarihinde diğer davalı ...'ya devrettiğinin ortaya çıktığını, yapılan devirlerin alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla yapılmış muvazaalı işlemler olduğunu öne sürerek, davacı müvekkilinin alacağı yönünden taşınmazla ilgili tasarrufların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkili ...'ın 2010 yılı başlarında dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kendisine ait başka bir taşınmazı satarak bu taşınmazı satın aldığını, müvekkilinin taşınmazı satın aldığı hissedarlardan hiçbirini tanımadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; müvekkili ...'nın 2010 yılı başlarında emlakçılar aracılığıyla dava konusu taşınmazın tamamını satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; dava konusu taşınmazın emlakçı aracılığı ile alındığı, satışın tapuda 12.000,00 TL bedelle yapıldığı, alıcı ile borçlu davalı arasında muvazaayı kanıtlayacak bir ilişkinin ileri sürülmediği, bilirkişilerin taşınmazın tamamının devir tarihinde 100.800,00 TL değeri olduğunun, bilirkişilerce belirlendiği davalı payının ise bunun 1/5'i tutarında bulunduğu, yani devir tarihinde davalı borçlu payının değerinin 20.160,00 TL olduğu, bunun tapuda gösterilen değerinin bir mislini aşmadığı dolayısı ile bağış niteliğinde bir işlem olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı AATUHK’nun 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dava 6183 Sayılı AATUHK’nun 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Bu tür davaların görülebilmesi için borçlu hakkında 6183 sayılı yasaya göre bir takip yapılmış ve kesinleşmiş olması gerekir ancak aciz belgesine gerek olmayıp borçlunun borcunu ödeyememe durumunun gerçekleşmiş olması yeterlidir. Öte yandan 6183 sayılı Yasa’nın 28/2 maddesine göre kendi verdiği malın akdin yapıldığı sıradaki değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği akitler bağış niteliğinde olup iptali gerekmektedir. Yine aynı Yasanın 30. maddesine göre de kamu alacaklarının bir kısmını veya tamamının tahsiline olanak bırakmamak amacı ile borçlu tarafından bir taraflı tasarruflar ile borçlunun maksadını bilen veya bilmesi gereken kimseler ile yaptığı tasarrufların tarihleri ne olursa olsun geçersiz olacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda dava konusu taşınmazın 1/5 hissesi 04/02/2010 tarihinde 2.400,00 TL (tamamı 12.000,00 TL) bedelle davalı ...’a satılmıştır. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde; taşınmazın tasarruf tarihindeki değerinin toplam 100.800,00 TL(davalı 3.kişiye borçlu tarafından devredilen 1/5 hissenin değerinin; 20.160,00 TL) olduğu belirtilmiştir. Mahkemece; bilirkişilerin taşınmazın tamamının devir tarihinde 100.800,00 TL değeri olduğunun, bilirkişilerce belirlendiği

davalı payının ise bunun 1/5'i tutarında bulunduğu, yani devir tarihinde davalı borçlu payının değerinin 20.160,00 TL olduğu, bunun tapuda gösterilen değerinin bir mislini aşmadığı dolayısı ile bağış niteliğinde bir işlem olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Davalı ...’ın davalı borçlu Levent Sadıkoğlu’nun 1/5 hissesi için ödemiş olduğu bedel tapuda gösterilen 2.400,00 TL’dir. Taşınmazın bilirkişi tarafından belirtilen gerçek değeri ise yine borçlu ...’nun 1/5 hissesi yönünden 20.160,00 TL olduğundan bedel farkı gerçekleşmiş olur. Bu nedenle; mahkemece bedel farkı bulunması nedeniyle İİK 278/3-2 maddeye göre ve İİK’nın 283/2. maddesi uyarınca bedele dönüşen davada üçüncü kişi ...’ın dava konusu malı elinden çıkardığı tarihteki gerçek değeri oranında bedelle sorumlu tutulması gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16720, Karar No: 2017/1369, Tarih: 21.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/16720 E.  ,  2017/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L Â M I

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

26.06.2014 tarihinde müteveffa sigortalı ...'ın sahibi bulunduğu, ... plakalı kamyonla saman balyaları taşınmakta iken , müteveffanın da ... plakalı araç ile arkadan takip ettiği, ... plakalı kamyonda yüklü bulunan saman balyalarının elektrik telleri ile temesa geçerek alev alması sonucu, ... plakalı araç içerisinde bulunan şoför.... Çiftçiler ile ... araçtan atlayarak kendilerini kurtardıkları sigortalı ...'ın ise yanan saman balyalarını araçtan düşürerek kamyonu kurtarmak için aracı ileri geri hareket ettirdiği ancak kamyonun alev alması sonucunda yanarak vefat etmesi sonucu, iş kazası neticesinde ölüm meydana geldiğinden haksahiplerine bağlanan gelir ve ödenen cenaze giderinin işbu dava ile istenildiği, Mahkemece davanın yasal dayanağının 5510 sayılı yasanın 39. Maddesi olduğu ve kastın bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, olayın iş kazası olup olmadığı ve talebin ölüm aylığı mı yoksa ölüm geliri mi olup olmadığı hususunun tam araştırılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bağ-Kur sigortalılarına yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle meydana gelen Kurum zararının rücu hakkının yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanunun 63. maddesine göre; “Üçüncü bir kimsenin suç sayılır hareketi ile bu Kanunda sayılan yardımların yapılmasını gerektiren bir halin doğmasında, Kurum, sigortalı veya hak sahiplerine gerekli bütün yardımları yapar. Ancak, Kurum, yapılan bu yardımların ilk peşin değeri için üçüncü kişilere, istihdam edenlere, (...) ve diğer sorumlulara rücu eder...” düzenlemesiyle, üçüncü kişinin sorumluluğu yoluna gidilebilmesi için, “suç sayılır hareketi” ile yardımların yapılmasına neden olma koşulu öngörülmüştür.

“Rücu edilebilmesi için üçüncü kişinin suç sayılır hareketinin, 1479 sayılı Kanunda yazılı yardımların yapılmasını gerektirecek nitelikte olması gerekmektedir... Kurumun yapmış olduğu yardımları sorumlulara rücu edebilmesini sağlayan üçüncü kişinin suç sayılır hareketi, Türk Ceza Kanunu kapsamında değerlendirilmelidir. Dolayısıyla bu kavramın içine hem cürüm hem de kabahat suçları girmektedir...”(Levent Akın, Bağ-Kur Sigorta Yardımları, Alfa Basım Yayım Dağıtım, İstanbul 1996, s.197) “Bu yön, zararla üçüncü kişinin eylemi arasında uygun neden-sonuç bağlantısının varlığını zorunlu kılmaktadır. Eğer böyle bir bağlantı yoksa, üçüncü kişinin yardımlardan sorumlu tutulması düşünülemez. Madde hükmünün öngördüğü “suç”la çerçevelenmiş sınırlı bir sorumluluk bulunduğu ortadadır.”(M.Çenberci,T.Uyar, Bağ-Kur Kanunu Şerhi, Olgaç Matbaası, Ankara 1979, s.263)

1479 sayılı Kanununun (83, 84, geçici 10 ve ek geçici 6. maddesi hariç olmak üzere) 63. ve diğer maddeleri 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış, uzun vadeli sigorta kolları bakımından üçüncü kişinin sorumluluğuna ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 39. maddesi ile; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilir...” şeklinde düzenlenme yapılmıştır.

5510 sayılı Kanunun 39. maddesi, 1479 sayılı Kanunun 63. maddesiyle karşılaştırıldığında; "suç sayılır hareket" yerine "kast"; "ilk peşin değer" yerine "ilk peşin sermaye değerininin yarısı" ölçütü getirilerek 1479 sayılı Kanuna oranla daha dar kapsamlı bir içerik oluşturmuş olup, bu düzenlemenin amacı; "kasti" hareketiyle sigortalı veya sigortalının ölümü halinde haksahiplerine aylık bağlanmasına neden olan üçüncü kişiye kısmen de olsa medeni ceza vermek ve Kuruma gelir sağlamaktır.(Resul Aslanköylü, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Şerhi Bağ-Kur Kanunu ile Karşılaştırmalı, s.951)

Öte yandan, 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesi hükmüne göre; İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.

5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazası "... sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, ... meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay" olarak tanımlanmıştır.

5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazası "... sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle, ... meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay" olarak tanımlanmıştır.

5510 sayılı Kanunun 39. maddesi hükmüne göre; Kurumun rücu hakkı, üçüncü kişinin sadece kasıtlı fiili haline özgülenmiştir. Yasanın açık ve buyurucu hükmüne göre; üçüncü kişi, kasta dayanmayan fiili sonucunda sigortalının malül kalmasına veya ölümüne neden olmuş ise, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan aylıkların ilk peşin değerinin yarısından sorumlu tutulması mümkün değildir. Aynı kanunun 21/4. maddesi hükmüne göre ise, üçüncü kişinin kusurunun olması Kurumun rücu hakkının oluşması için yeterlidir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olayda; ölen sigortalı hak sahiplerine ölüm aylığı mı yoksa ölüm geliri mi bağlandığı hususunun netleştirilmesi gerekmektedir. Davalı Kurum vekili tarafından dava dilekçesinde, iş kazası sonucu hak sahiplerine gelir bağlandığının belirtilmesine karşılık, davalı Kurumca gönderilen evraklardan hak sahiplerine ölüm aylığının bağlandığı belirtilmekle, söz konusu çelişkinin giderilmesi için araştırma yapılmalı, bu konuda Kurum vekilinin beyanına başvurulmalı, araştırma sonucu, ölüm aylığı bağlandığının belirlenmesi halinde, Kurumun rücu hakkının varolması için şart olan kast unsurunun davaya konu olayda olmadığı belirgin olduğundan şimdiki gibi karar verilmelidir. Sigortalının hak sahiplerine iş kazası geliri bağlanmış ise; işkazası olup olmadığı konusunun kuşku ve duraksamaya yer kalmayacak şekilde aydınlatılmadığı anlaşılmakta olup, bu yönde tespit cihetine gidilmeli, gerekirse HMK nın 165. maddesindeki "Bir davanın incelenmesi ve sonuçlandırılması başka bir davanın veya idari makamın çözümüne bağlı ise mahkeme, ilgili tarafa görevli mahkemeye veya idari makama başvurması için uygun bir süre verir. Bu süre içinde görevli mahkemeye idari makama başvurulmadığı takdirde, ilgili taraf bu husustaki iddiasından vazgeçmiş sayılarak esas hakkında karar verilir." hükmü gözetilerek hak alanlarını ilgilendirdiğinden sigortalının haksahipleri ve SGK Başkanlığı aleyhine eldeki davaya konu sigortalı ölümünün işkazası sonucu olmadığının tespitine ilişkin dava açması için davalıya uygun bir süre verilerek, bunun sonucuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 21.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/249, Karar No: 2019/1338, Tarih: 05.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/249 E.  ,  2019/1338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesi Kararı:

1- Sanık ... hakkında;

a-)Maktule yönelik kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81/1, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

b-)Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

2-Sanık ... hakkında;

a-)Maktule yönelik kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nin 81/1, 39/2-c, 29, 62, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası,

b-)Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nin 81/1, 35, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

3-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme ve katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

2-Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi Kararı:

A- Katılan ...'ın sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme ve bu suça yardım etme suçlarından doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle açılan kamu davasına katılmaya ve verilen hükümleri istinaf etmeye hak ve yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu suça ilişen vaki istinaf isteminin, CMK'nin 279/1-b maddesi uyarınca reddine,

B-Sanık ... hakkında maktul ...'ı kasten öldürme sanık ... hakkında ise maktul ...'ı kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet kararları ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararları yönünden hükmün "A-)" bendinin 1. paragrafındaki "Behçet" ibaresinin "Behcet" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle düzeltilen hüküm ile diğer hükümlere ilişkin istinaf başvurularının CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/03/2007 tarihli ve 31/56 sayılı kararı uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede görüş bildirilmeyen bir hükümle ilgili olarak özel Dairece temyiz incelemesi yapılıp karar verilemeyeceği, sanıklar Behcet, Necat, Seyfettin ve Murat haklarında maktul ...’e karşı kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin maktulden katılan ... vekili Av. ... tarafından temyiz edildiği, ancak bu yönlerden görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11692, Karar No: 2024/3309, Tarih: 08.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11692 E.  ,  2024/3309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/274 E., 2021/511 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1 maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2020/867 Esas, 2020/1163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1, 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 87/2-son ve 53/1 maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2021/274 Esas, 2021/511 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin

istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, fazla ceza tayinine, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'e ait Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalının 22.04.2016 tarihli ve Eskişehir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.09.2020 tarihli adlî rapor içeriklerine göre, katılanın sol el ulnar taraf MCP seviyesinden başlayacak şekilde volar yüzde (iç kısım) tenar alana, dolsal yüzde (dış kısım) 3. metakarpal kemiğe uzanan kesi olduğu, 4 ve 5. parmaklarda hissizlik olduğu, 5. metakarpal distal uç ve 4. metakarp proksimal uçta frakte alanların görüldüğü, sol el 5. parmakta açık fraktür olduğu, 2.3.4.5. parmakların hem yüzeysel hemde derin tendonlarının ve median sinirin kesik olduğu, bu nedenle katılandaki yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, sol el bileğindeki hareket kısıtlılığı nedeniyle organ işlev yitirilmesi meydana geldiği ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi orta (3) derecede olduğu olayda,

Katılandaki yaralanmada birden fazla nitelikli halin ihlalinin söz konusu olduğu dikkate alındığında 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 86/1 maddesi uyarınca temel cezaya hükmedilirken, aynı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gözetilerek, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, sanığın eylemi ile orantılı olmayacak şekilde temel cezanın belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Olay tarihinde sanık ... ve hakkında verilen hüküm kesinleşen ... ile tanık ...'un katılan ...'in çalıştığı bisikletçi dükkanını izledikleri, katılanın da onların davranışlarını takip ettiği daha sonra sanık ... ile ...'ın iş yerine girdikleri ve katılanı iş yerinden çıkarmaya çalıştıkları, bu sırada ...'ın eliyle sanık ...'in ise sallama olarak tabir elinde bıçakla katılana vurdukları, katılanın elinden yaşamsal tehlikeye neden olmayacak ve organ işlev yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı, ayrıca katılandaki kırığın hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkilediği olayda;

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiğinden hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2021/274 Esas, 2021/511 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.