muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5093, Karar No: 2016/1023, Tarih: 27.01.2016

12.03.2013 tarihinde 59.035,00 TL ödemede bulunulduğunu, müvekkil şirketin poliçeden kaynaklanan sorumluluğunu yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı .......... vekili, müvekkil şirketin sorumluluğunun sigortalının kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davadan önce müvekkil şirkete başvurulmadığını, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... hakkında açılan dava atiye terk edildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, davalı........ aleyhine açılan maddi tazminat davasının, maddi tazminat talebi ZMSS poliçe limitiyle karşılandığından reddine, davacı gelin ...'in maddi tazminat talebinin desteklik ilişkisi kanıtlanamadığından reddine, davanın kısmen kabulü ile davacı eş......... için 14.488,76 TL, davacı baba ....... için 3.835,02 TL ve davacı anne ........ için 4.736,83 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ..., ......... ve ..........Ş'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ....... yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı eş...........için 40.000,00 TL, oğlu........ ve kızı ........ için 25.000,00'er TL, anne ..... ve baba ....... için 20.000,00'er TL ve gelin...........için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ..., .......... ve ..........'den müştereken ve müteselilen tahsiline, davalı ........yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, davalı..........nin sorumluluğunun poliçe limit ile sınırlı tutulmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı .......... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, hükme esas alınan aktüer raporunda ve kusur raporlarında bir usulsüzlük bulunmamasına ve hükmedilen manevi tazminatın; kaza tarihi, murisin yaşı, davacıların sosyal ve ekonomik durumu, davalı sürücü Kadir'in kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olması karşısında uygun olmasına ve varılan sonuç itibariyle hakkaniyete aykırı,

sebepsiz zenginleşme teşkil edecek bir durumun bulunmamasına göre; davacılar vekili, davalılar.......... ve ... vekili ile davalı ......... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 27.1.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18369, Karar No: 2023/4576, Tarih: 20.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/18369 E.  ,  2023/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2016/300 Esas, 2018/560 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2018/3443 Esas, 2019/841 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca tanzim olunan 11.11.2021 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi özetle; kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna, delillerin yetersiz olduğuna, Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, delillerin yetersiz olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (... özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(765 sayılı Kanun) sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.,

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

b) Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi TMSF'ye devredilen ve 22.07.2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun(5411 sayılı Kanun) 107 inci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebilecektir.

c) Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

c) Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

... Katılım Bankası A.Ş nezdinde yapılan mutad bankacılık işlemlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği gözetildiğinde, sanığın, örgüt sempatizanı olmak boyutunu aşarak örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla dahil olmak suretiyle müsned suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetini gerektirir kesin ve yeterli delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, ispat edilemeyen atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken delil ve olguların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2018/3443 Esas, 2019/841 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2018/3630, Karar No: 2018/7619, Tarih: 19.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3630 E.  ,  2018/7619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek tarafından, davacı kadının psikolojik yönden rahatsız olduğu ve şizofreni hastası olduğu iddia edilmiş, davacı kadın da eşinin kendisini akıl hastanesine kapatmakla tehdit ettiğini, psikolojik yönden zorla ilaç kullandırdığını, bu ilaçların kendisinde halsizlik yarattığını beyan etmiştir. Dosya kapsamından davacı kadına ait 2012 tarihli tek psikiyatr hekim tarafından düzenlenen raporda "şizofreni ve depresif nöbet" tanısı konulduğu, bunun üzerine davalı erkek tarafından kadının kısıtlanması ve vasi tayini için sulh hukuk mahkemesine açılan davada aldırılan 06.02.2014 tarihli kurul raporuna göre ise kadında "delüzyonel bozukluk denilen akıl hastalığı" bulunduğunun mütalaa edildiği, sulh hukuk mahkemesince kadına, vasi tayini gerekmediğine ancak 1 yıl süreyle yasal danışman atanmasına karar verildiği, sonrasında ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/1735 Esas sırasında kayıtlı dosyasında aldırılan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 18.11.2014 tarihli "herhangi bir psikopatolojiye rastlanmadığını" belirtir kurul raporu üzerine ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 16.12.2014 tarihinde kısıtlı adayı ...'e vasi atanmasına yer olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından vasi tayini davasının reddi kararından sonra üniversite hastanesinden alınan 15.01.2015 tarihli kurul raporunda ise davacı kadında "delüzyonel bozukluk denen akıl hastalığının bulunduğu, hastalığın tam düzelmesinin mümkün olmadığı, tedavi ile azalabileceği, tedavi edilmezse evliliği çekilmez hale getirebileceği" yönünde mütalaa belirtildiği görülmüştür.

Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup mahkemelerce doğrudan doğruya (re’sen) gözönünde tutulur. Dosya içerisinde bulunan, davacı kadının psikolojik rahatsızlığına esas teşkil eden raporlar ile sulh hukuk mahkemesince aldırılan ve vesayetin reddine esas teşkil eden raporlar arasında çelişki mevcuttur. O halde, mahkemece, davacı kadının tüm vesayet dosyaları ile eldeki dava dosyası, alınan tüm sağlık kurul raporları ve varsa daha önceki tedavi evrakları hep birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmak suretiyle giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/9731, Karar No: 2010/12533, Tarih: 01.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9731 E.  ,  2010/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

1- ..., 2-... vekili avukat ... ile 1-.... vekili avukat ... 2-..... Bisküvi Gıda San. Tic. A.Ş. 3-Rekor Gıda Paz. San. Tic. A.Ş. Vekili avukat .... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 13.4.2009 tarih ve 44-114 sayılı hükmün Dairenin 15.3.2010 tarih ve 12489-3209 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesi uyarınca 1.1.2010 tarihinden itibaren 8.690.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2010 tarihinden sonra verilen ve 8.690.00 YTL.den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 15.3.2010 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davalılar tarafın 3.500 TL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12334, Karar No: 2019/5077, Tarih: 07.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/12334 E.  ,  2019/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MADDİ-MANEVİ TAZMİNAT

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ilgaz Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.04.2016 gün ve 44-43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ve davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

1- Dava konusu 126 ada 4 parsel, 142 ada 4 parsel (ifrazdan önce 142 ada 1 parsel), 128 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle ve dayanak belgeleriyle (kütük sayfaları, tapulama tutanakları, imar uygulamaları, ifraz-tevhit-taksim belgeleri, mahkeme kararı, resmi akitler vb.) birlikte (birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) ilgili Tapu Müdürlüğünden temin edilerek evrakına eklenmesi,

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı; IV. kısmında da, temyiz başvuru harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK'nin) geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK'nin) 434. maddesinde, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği belirtilmiş; harcın tamamının ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiş; 10.05.1965 tarihli ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da, peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının, hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir.

Somut olayda, hükmü temyiz eden davalılar ... ve ... vekilinden hükmedilen karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nisbi temyiz harcı alınmadan, eksik harç ile dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda hükmü temyiz eden ... ve ... vekiline noksan temyiz harcını yatırması yönünde HUMK'nun 434. maddesi gereğince usulüne uygun olarak muhtıra tebliğ edilerek, tebligat parçasının evrak arasına alınması ve muhtıranın sonucuna göre işlem yapılması,

Geri çevirme gereklerinin yerine getirilip getirilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2320, Karar No: 2024/1320, Tarih: 29.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2320 E.  ,  2024/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2020/128 Esas, 2021/326 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2022/25 Esas, 2022/936 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; suç vasfına, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine, teşebbüsün derecesine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ın olay günü katılan ... ile arazi yüzünden tartıştıkları, tartışma sırasında sanığın katılanı bıçakla yaraladığı, tanık Zerrin'in müdahalesi sonucu eylemini yarıda bıraktığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.