muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13894, Karar No: 2016/5473, Tarih: 04.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/13894 E.  ,  2016/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

3-...

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74/1., 5237 sayılı TCK'nın 43/1, 62, 53/1, 63, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak suçundan başlatılan soruşturma kapsamında sanıklardan ... hakkında Kemalpaşa Sulh Ceza Mahkemesi'nin 07/05/2008 tarih, 2008/81 değişik iş sayılı kararı ile 3 ay süre ile CMK'nın 135. maddesi uyarınca iletişiminin tespitine, dinlenilmesine, kayda alınmasına ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine karar verildiği, bu kapsamda yapılan dinleme faaliyetleri sırasında, 30/07/2008 tarihinde sanık ...'in diğer sanıklar ..., ... ve ... ile birlikte kız kalesi mevkiinde izinsiz kazı yapacakları bilgisine ulaşılması üzerine, kolluk görevlilerince belirtilen tarihte dava konusu bölgeye gidildiği, sanıkların kazı yaptıkları yerin araştırıldığı, bu sırada 3 kez patlama sesi duyulduğu, sesin geldiği yöne gidildiğinde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, bir mağarada kazı yaptıklarının görüldüğü, bu sırada sanıklardan ...'in kolluk görevlilerini farketmesi üzere kaçmaya başladığı, ancak sonradan yakalandığı, sanıklar ..., ... ve ...'in ise olay mahalli ve çevresinde yakalandıkları anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıkların dosya kapsamında mevcut beyanları ve hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş iletişim tespit tutanakları incelendiğinde, sanıkların, ...'e ait Vişneli köyünde bulunan bahçe içinde tarihi eser bulmak amacı ile izin almaksızın kazı yaptıkları ve herhangi bir şey bulamayıp kazdıkları yeri tekrar kapattıkları, yine birlikte Vişneli Köyü, ... Mevkiinde farklı bir tarihte potasyom nitrat, sodyum nitrat ve şeker karışımına elektrik akımı vermek sureti ile patlatmak suretiyle kazı yaptıkları, en son Vişneli Köyü sınırları içerisinde bulunan ... Mevkii'ne birlikte gidip, mağaradaki oyuklara potasyum nitrat, sodyum nitrat ve şeker karışımına elektrik akımı vererek patlatmak suretiyle kazı yaptıkları, belirtilen 3 eylemin farklı tarih ve mekanlarda gerçekleştirilmiş olması karşısında, aralarında TCK'nın 43 maddesi kapsamında müteselsil suç ilişkisinin söz konusu olmayacağının gözetilmemesi,

2- Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kazı yapılan yerin, ülkemizde tarımsal amaçlı faaliyet için öngörülen 40 cm'lik derinliği aşmadığının anlaşılması halinde, eylemin teşebbüs aşamasında kalacağı, dosya kapsamı itibariyle sanıklar tarafından yapılan kazıların derinliğine ilişkin herhangi bir tespitin bulunmadığı, bu kapsamda yapılan kazıların derinliği hususunda araştırma yapılarak sanıkların eylemlerinin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı açıklığa kavuşturulmadan eksik araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19954, Karar No: 2013/13645, Tarih: 15.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/19954 E.  ,  2013/13645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 52/2-4, 63. Maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen süreli 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza adli para cezasına çevirmeye yasal dayanak oluşturan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve TCK'nın 50/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirme konulu 4 nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK’nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11519, Karar No: 2014/5885, Tarih: 30.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11519 E.  ,  2014/5885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4642, Karar No: 2012/7192, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4642 E.  ,  2012/7192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15272, Karar No: 2021/21649, Tarih: 25.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/15272 E.  ,  2021/21649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 24.12.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 04.01.2016 tarihinde temyiz eden sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4781, Karar No: 2015/11441, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4781 E.  ,  2015/11441 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2014

NUMARASI : 2014/523-2014/582

DAVACI : Y.. A..

DAVALI : A.. A..

Taraflar arasındaki davada Antalya 3. Aile ve Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, katkı payı alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesince, çekilen kredi bedeli ile eve yapılan harcama tutarlarının davalıdan tahsiline yöneliktir. Taraflar evli iken 10.01.2013 tarihinde kesinleşen ilâmla boşanmışlar ve mal tasfiyesine ilişkin talep tefrik olmuştur. Mal tasfiyesine yönelik mahkememizde açılan bir dava yoktur. Talep BK'dan kaynaklanmakta olup TMK'nın 2. Kitabında yer almamaktadır. Genel hükümlere göre çözümlenmesi gerekli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davaya konu olan alacağın kaynağının mal tasfiyesine ilişkin harcamalar olduğu ve aile mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun yürürlüğü ve uygulama şekli hakkındaki 4722 sayılı Kanunun 10. maddesinde “TMK’nın yürürlüğe girdiği tarihten önce evlenmiş olan eşler arasında bu tarihe kadar tabi oldukları mal rejimi devam eder. Eşler, kanunun yürürlüğe girdiği tarihten başlayarak bir yıl içinde başka bir mal rejimi seçmedikleri taktirde bu tarihten geçerli olmak üzere yasal mal rejimini seçmiş sayılırlar.” hükümleri yer almaktadır.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usûllerine Dair Kanuna 5133 sayılı Kanun ile ekleme yapılan 4/2. maddesinde “22.11.2001 tarihli 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabı, 03.12.2001 tarihli ve 4722 sayılı Türk Medenî Kanunun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işlerin” aile mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

Dosyanın incelenmesinde, uyuşmazlığın katılma alacağına ilişkin olduğu, boşanma davası sonrasında evlilik birliği içinde edilen araç bedelinin 1/2'si, ev onarımı için yapılan harcama ve çekilen kredinin talep edildiği anlaşılmaktadır. Antalya 2. Aile Mahkemesince, tarafların boşanmalarına ve davacının araç bedelinin 1/2'si, ev onarımı için yapılan harcama ve çekilen kredinin iadesine yönelik taleplerinin tefrikine karar verilmiştir. Mal rejiminin tasfiyesine dayalı alacak isteğinin ise 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usûllerine Dair Kanunun 4. maddesinde yazılı; 4721 sayılı TMK'nın ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK'nın 118 - 395) maddelerinden kaynaklanan bütün davaların aile mahkemesinde (veya aile mahkemesi sıfatı ile) bakılacağına ilişkin olan düzenleme nedeniyle uyuşmazlığın aile mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Antalya 3. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11218, Karar No: 2012/11179, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11218 E.  ,  2012/11179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ve bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi uyarınca; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre, gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmazların bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal olarak alınmış olması,

Kabule göre de;

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut haciz şerhinin sadece kamulaştırma bedeline yansıtılmasıyla yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde ...'nin mirasçılarına yapılacak ödemelerin hacizler karşılandıktan sonra ödenmesine karar verilmiş olması,

3-Gerekçeli kararda davalıların ayrı ayrı hisseleri yazılmışsa da devamında bunların iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut haciz şerhinin sadece kamulaştırma bedeline yansıtılmasıyla yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde ...'nin mirasçılarına yapılacak ödemelerin hacizler karşılandıktan sonra ödenmesine karar verilmiş olması,

3-Gerekçeli kararda davalıların ayrı ayrı hisseleri yazılmışsa da devamında bunların iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1413, Karar No: 2015/2980, Tarih: 12.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1413 E.  ,  2015/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, örgüte üye olma ve yardım etme

Hüküm :1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca kamu davasının düşmesine

2- Diğer sanıklar hakkında; Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, örgüte üye olma ve yardım etme suçlarının niteliği itibariyle suçtan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan ......'nin davaya katılmasına yasal olarak imkan bulunmadığından, hukukî değerden yoksun katılma kararı da hükmü temyize hak vermeyeceğinden, vekilinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1694, Karar No: 2018/4364, Tarih: 07.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1694 E.  ,  2018/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası nedeniyle ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiştir.

İnceleme konusu davada; davalı işveren bünyesinde kömür madeninde çalışan sigortalı 01.11.2008 öğle saatinde yemek yemek amacıyla konveyöre yakın bir mesafeye oturduğu, konveyör ile ayaktan gelen taş ve kömürün nakledildiği ve bir kişinin de konveyörde büyük taş, kömür var ise bunları kırma işlemini yaptığı, bu esnada sigortalının gözüne konveyörden bir taşın isabet ettiği ve gözünden yaralandığı, tazminat dosyasında alınan 24.04.2012 tarihli bilirkişi raporunda işverenin %70, sigortalının %30 oranında kusurlu bulunduğu, Kurum raporunda ise işverenin %50, sigortalının %50 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği, dosyada kusur raporu alınmadan tazminat dosyasında alınan kusur raporu esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla bilirkişi raporu ile Kurum raporunda kusur oranları farklı belirlendiğinden raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiş olması yerinde değildir.

Bu nedenle Mahkemece yukarıdaki maddi ve hukuki olgular ile iş kazasının oluş şekli de dikkate alınarak olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden ihlal edilen mevzuat hükümlerini, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçları irdeleyen, bu bağlamda tarafların kusur aidiyet ve oranlarını gerekçeleriyle belirleyen, denetime elverişli, raporlar arasındaki çelişkileri gideren kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.05.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27688, Karar No: 2013/20903, Tarih: 23.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/27688 E.  ,  2013/20903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bir karar verilmemiş ise de, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu durumun infaz aşamasında dikkate alınmasının mümkün bulunduğu kabul edilmiştir.

Sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nun 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından ve kasıtlı suçtan sabıkasının olması ile kurum zararının giderilmediği nazara alınarak CMK'nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili olumlu ve olumsuz bir karar verilmemesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

5237 sayılı TCY'nın 51.maddesinin 3.fıkrasında yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az, 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı mahkum olunan ceza süresinden az olamaz" şeklindeki hüküm dikkate alınmaksızın mahkum olunan ceza süresinin 2 yıl olmasına karşılık, denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hükmün erteli ceza yönünden denetim süresi belirlenmesine ilişkin 6.fıkrasının çıkartılarak, yerine " Cezası ertelenen sanığın TCK 51/3 maddesi gereğince 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına, denetim süresi içerisinde sanığa TCK 51/4 maddesinde yazılı herhangi bir yükümlülük yüklenmesine TCK 51/6 maddesi gereğince yer olmadığına," ifadesinin eklenmesi ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/10/2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Sanığın savunmalarında, suça konu gizli tankın yanında bulunan petrol istasyonunu 3-4 ay öncesinde kiraladığı ve gizli tanktan haberinin olmadığını belirttiği, petrol istasyonunun asıl sahiplerinden olup kiraya veren tanık ...ün soruşturma aşamasındaki beyanında, 2008 yılında petrol istasyonunu ... isimli şirkete kiraladıklarını ve bu şirketinde sonradan 3-4 kişiye daha kiraya verdiğini duyduğunu belirterek kira sözleşmesinin fotokopisini ibraz ettiği, kira sözleşmesinde ... şirketi adına imza bulunduğu gibi kefil ve şahit imzalarının da bulunduğunun anlaşılması karşısında, petrol istasyonunu ilk kiralayan şirket yetkilisinin tespiti ile bu kişinin ve kira sözleşmesinde imzaları bulunan kefil ve şahidin de olayla ilgili ayrıntılı beyanları alınarak gizli tanktan haberleri olup olmadığının ve petrol istasyonunu daha sonra kiraya verdiği kimselerin kimliklerinin sorularak tespit edilmesi ile bu kişilerin de dinlenmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/8089, Karar No: 2014/5637, Tarih: 25.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8089 E.  ,  2014/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.