muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11547, Karar No: 2013/31917, Tarih: 18.12.2013

Davacıların teslim aldıkları bağımsız bölümler nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya bu hususlarda ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır.

Her ne kadar, 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş ise de, konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun’a dayanarak dava açabilecektir.

2013/11547-31917

Hal böyle olunca, sosyal ve sportif tesisler ile yeşil alana ilişkin ayıp ihbarının süresinde yapılmadığından bu talebin reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5658, Karar No: 2010/5976, Tarih: 09.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/5658 E.  ,  2010/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

...ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Osmaneli Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 17/214 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, miras yolu ile intikal ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak 114 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Hazine üzerindeki tapu kaydının kısmen iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 114 ada 1 parsel sayılı taşınmaz; öncesinde Hazine adına idarî yoldan tescil edilen 19.12.1991 tarih, 1 sıra no'lu tapu kaydı ile aynı ada 2 parselle bir bütün halinde tapuya kayıtlı iken, İçişleri Bakanlığı Jandarma Genel Komutanlığına karakol binası yapılmak üzere tahsisi nedeniyle ifraz edilerek 04.05.1992 tarih, 1 sıra no ile arsa vasfıyla Hazine adına tapuya tescil edilmiştir. Dayanak tapu kaydının davalı taşınmaz yönü davacı ile birlikte dava dışı Ahmet Yıldırım tarlasını okumaktadır. Çekişmeli taşınmaz başında 19.10.2009 tarihinde yapılan keşifte dinlenilen yerel bilirkişiler ile davacı tanıkları, dava konusu taşınmazın davacının dedesinden babasına, ondan da davacıya kaldığını, yaklaşık 50 yıldan bu yana eklemeli olarak davacı ve miras bırakanlarının zilyetliğinde bulunduğunu, bir-kaç yıl öncesine kadar hububat ekilerek kullanılmakta iken, son yıllarda domates gibi sebzeler yetiştirildiğini söylemişlerdir. Ziraat Mühendisinin dosyada mevcut 04.10.2009 tarihli raporu kapsamıyla da tanık ve yerel bilirkişi anlatımlarının doğrulandığı görülmüştür.

Hal böyle olunca, dayanak tapu kaydının idarî yoldan Hazine adına tapuya tescili tarihine kadar davacı yararına eklemeli zilyetlik yolu ile kazanma süresi ve koşulunun gerçekleştiği, tapu kaydındaki tahsise uygun olarak nizalı yere karakol binasının makul bir sürede yapılmadığı anlaşıldığına göre; davacının istemi dikkate alınarak belirlenen taşınmaz bölümünün ifrazının mümkün olup olmadığının sorulması, ifrazın mümkün olduğunun bildirilmesi halinde tapu kaydının iptali ile ifrazen, aksi takdirde paylı olarak davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddedilmiş olması doğru olmamıştır.

Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan yerel mahkeme hükmünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 8,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/506, Karar No: 2021/3016, Tarih: 31.03.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/506 E.  ,  2021/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “6360 sayılı Yasa uyarınca ... yanında Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanlığının da davaya dahil edilerek husumetin yaygınlaştırılması, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait 3 ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının dosya arasına konulması, bundan sonra taşınmazın bulunduğu yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve taraf tanıkları, ziraat mühendisi, jeolog, jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisinden oluşacak bilirkişi heyetinin katılımıyla yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden intikal ettiği ve ne şekilde kullanıldığı, taşınmazın imar-ihyaya konu edilip edilmediği, edilmiş ise imar-ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği hususlarının etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak, çekişme konusu taşınmaz bölümlerinin hava fotoğraflarında gösterilmesinin istenilmesi ve bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılması; ziraat mühendisi bilirkişiden, taşınmazın tamamı üzerinde ekonomik amaca uygun şekilde zilyetlik bulunup bulunmadığını, çekişmeli taşınmazın toprak yapısını, eğimini ve niteliğini açıklar şekilde, çekişmeli taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınması; jeolog bilirkişiden, taşınmazın aktif dere yatağı içerisinde olup olmadığı, derenin etkisinde bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınması; fen bilirkişisine, keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, rapor ve harita düzenlettirilmesi ve bundan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi tarafından hazırlanan 19.03.2014 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile gösterilen 1.845,68 metrekare, (B) harfi ile gösterilen 1.956,74 metrekare ve (C) harfi ile gösterilen 2.771,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümlerinin bahçe vasfıyla davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından ve vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik olarak davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A), (B) ve (C) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümleri üzerinde, davacı lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Bir taşınmazın zilyetlikle kazanılabilmesi için, öncelikle zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olması, bundan sonra da 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri uyarınca, emek ve para harcanmak suretiyle imar-ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilmesi ve bu işlemlerin tamamlanmasından sonra kazanmayı sağlayacak zilyetlik süresinin geçmesi zorunludur. Somut olayda, dosya kapsamında bulunan 02.01.2017 tarihli teknik bilirkişiler Ekrem Kesmez ve Salih Sancar tarafından hazırlanan rapor ekinde bulunan 1993 yılına ait memleket haritasında, (B) ve (C) harfleriyle gösterilen taşınmazların Oltu Çayı içerisinde kaldığı; yine 05.01.2017 tarihli jeoloji yüksek mühendisi Elif Ağırman Aktürk tarafından hazırlanan raporda, kadastro bilirkişileri tarafından hazırlanan ek rapor ekindeki 1966, 1991 ve 1993 yıllarına ait haritalarda (memleket haritası) Oltu Çayı’nın aktif dere yatağının süreç içerisinde değiştinin gözlemlendiğinin, ileri ki dönemlerde herhangi bir fezeyan ve sel baskını durumlarında (A), (B) ve (C) harfleriyle gösterilen tüm bölümlerin Oltu Çayı’nın etki alanı içerinde kalabilmeleri ihtimal dahilinde olduğunun belirtildiği ve yine öncesinde 08.7.2014 tarihli jeoloji bilirkişi raporunda, (A) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün zemininin orta-küçük boyutlu çakıllı malzemelerle dolu olduğu, daha iç kesimlere doğru tane boyunun daha da küçülmeye başladığı ve ince taneli kumlu ve killi olduğu, (B) harfiyle gösterilen taşınmazın zemininin ince taneli kumlu ve killi alüvyon malzemeyle dolu olduğu ve (C) harfiyle gösterilen taşınmazın zemininin küçük çakıllı ince taneli kumlu ve killi alüvyon malzemeyle dolu olduğu belirtilmiştir. Buna göre, çekişmeli taşınmaz bölümlerinin derenin aktif etki alanında kaldıkları, 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddeleri uyarınca, emek ve para harcanmak suretiyle imar-ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilmedikleri ve buna bağlı olarak davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu taşınmaz bölümleri üzerinde davacı lehine, 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesinde öngörülen iktisap koşullarının gerçekleşmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olup temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/782, Karar No: 2015/8586, Tarih: 12.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/782 E.  ,  2015/8586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Korgan Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 30/10/2014

Numarası : 2014/85-2014/98

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 12.5.2015 gününde oyçokluğuyla KESİN olarak karar verildi.

KARŞI OY

Davacının ... Belediye Başkanlığından K.. B..na devredilecek işçiler arasında isminin yer almadığı 6360 sayılı Kanun gereğince yapılacak devir ve tasfiye işlemleri ile ilgili olarak anılan Kanunun geçici 1.maddesi gereğince oluşturulan "Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu"nun 11.3.2014 tarihli 62 sayılı kararı bir idari işlem olup uyuşmazlık bu idari işlemin yerindeliği ile ilgili olduğundan bu idari işlemin yerindeliği adli yargı tarafından tartışılamayacağından davanın bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olması hatalı olup mahkeme kararının gerekçesi düzeltilerek onanması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun davanın husumetten ve süreden reddine ilişkin mahkeme kararının onanması yönündeki gerekçesine katılmıyorum.

KARŞI OY

1-Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının SGK.'na bildirilen 15.10.2012-20.5.2014 tarihleri arasında su ve kanalizasyon işinde ... Belediye Başkanlığında geçici işçi statüsünde ancak her yıl 360 gün süre ile kesintisiz olarak çalıştığı, 6360 sayılı Yasa ile belde belediyelerinin kapatılması nedeniyle 11.03.2014 tarihinde ... Belediye Başkanlığının K.. B..na, su ve Kanalizasyon hizmetlerinin ise .. .. Belediye Başkanlığına bağlı .. Su ve Kanalizasyon İdaresine devredildiği, 6360 sayılı Kanun gereğince yapılacak devir ve tasfiye işlemleri ile ilgili olarak anılan kanunun geçici 1.maddesine istinaden oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun aldığı 11.3.2014 tarihli 62 sayılı kararı gereğince ... Belediyesinde daimi kadroda çalışan tüm işçilerin K.. B..na devrine karar verildiği, bu listede geçici işçi statüsünde çalışması nedeniyle davacının isminin yer almaması üzerine ... Belediye Başkanlığınca verilen 30.3.2014 tarihli çıkış bildirgesi ile 16.3.2014 tarihi itibariyle çıkışının 17 kodu ile (iş yerinin kapanması) bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı 19.6.2014 tarihinde .. ve .. Belediye Başkanlıklarına karşı açtığı işe iade davası ile işyerinde geçici işçi statüsü adı altında çalıştırılmasına rağmen gerçekte kesintisiz çalıştığından "daimi işçi" kadrosunda sayılması ve anılan komisyonca hazırlanan listede yer alması gerektiğini, su ve kanalizasyon işinde fiilen 20.5.2014 tarihine kadar çalıştığını, .. Belediye yetkililerince sürekli olarak resmi işe giriş işlemlerinin yapılacağı şeklinde oyalandığını, 20.5.2014 tarihinde sözlü olarak iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini ileri sürerek işe iadesine karar verilmesini istemiş, delil olarakta üç tanığın isim ve adresini bildirmiştir.

Kapanan ... Belediyesinin su ve kanalizasyona vs.ilişkin taşınır veya taşınmaz, hak ve borçları ile .. Belediyesine, bunların dışında kalanların ... Belediyesine devredilmesi nedeniyle davalılardan hangisine husumet yöneltilebileceği mahkemece davacının yaptığı iş belirlendikten sonra ortaya çıkacak olup davacının yaptığı işe göre kapatılan belediyenin tüm hak ve alacakları, taşınır ve taşınmazlarını devralan davalıya karşı kapatılan belediyenin halefi sıfatıyla dava açılmış olması doğrudur.

2-Davanın süresinde açılıp açılmadığı konusuna gelince; Davacının kapanan belediye tarafından 30.3.2014 tarihli çıkış bildirgesi ile Mart ayındaki 16 günlük çalışmasıda gösterilerek işten çıkışı "işyerinin kapanması" kodu ile bildirilmiş isede K.. B..nın 9.7.2014 tarihli yazısı ile davacının 30.3.2014 tarihine kadar çalıştığını bildirmesi karşısında davacının 16.3.2014 tarihine kadar çalıştığı belirtilerek verilen çıkış bildirgesinin fiili çalışma yönünden gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.

Davacı fiilen 20.5.2014 tarihine kadar çalıştığını ileri sürdüğüne ve ... Belediyesine çektiği 30.5.2014 tarihli ihtarnamede iş akdinin feshedildiğinin 20.5.2014 tarihinde sözlü olarak söylendiğinden söz ettiğine göre HMK'nun 31.maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında davacının bildirdiği tanıklar gerekirse ... Belediyesinin daimi kadrolu işçilerinin isimleri ve adresleri belirlenerek resen tanık olarak dinlenerek davacının ... Belediyesindeki su ve kanaliyazson işinde fiilen hangi tarihe kadar çalıştığı, davacı çalışmadı ise bu işin fiilen kim tarafından yapıldığı belirlenmeli, ayrıca Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Karar Tutanağı ve eki işçi listesinin ilan edilip edilmediği, davacının bu tutanak ve eki işçi listesinde haberdar olma imkanının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturularak işe iade davasının 1 aylık hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığı tespit edilip çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkeme kararının eksik inceleme ve araştırma nedeniyle bozulması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun davanın husumet yokluğu ve bir aylık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin mahkeme kararının yerinde olduğuna ilişkin ONAMA kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/13415, Karar No: 2015/270, Tarih: 12.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13415 E.  ,  2015/270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2013/719-2014/338

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalı ile 25.12.2012 tarihinde boşandıklarını, müşterek çocuklar A..ve G..'ın velayetlerinin kendisine verildiğini, her bir çocuk lehine aylık 200,00' er TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan geçen zaman içerisinde çocukların ihtiyaçlarının arttığını ve hükmedilen nafaka miktarının yetersiz kaldığını ileri sürerek, aylık 200,00'er TL olan iştirak nafakasının her bir çocuk için ayrı ayrı aylık 500,00 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verildikten sonra, kısa kararda "dava tarihinden itibaren velayetleri davacı annede olan müşterek çocukların her biri için 200,00 'er TL olan iştirak nafakasının her çocuk için 70,00'er TL artırılarak aylık 270,00'er TL'ye yükseltilmesine, nafakanın bundan sonra her yıl üretici fiyat endeksi oranında artırılmasına" ilişkin hüküm kurulduktan sonra, gerekçeli kararda davanın kısmen kabulü ile birlikte müşterek çocuklar A.. ve G.. için hükmedilen aylık 200,00'er TL iştirak nafakasının aylık 70.00'er TL artırılarak 270,00'er TL'ye çıkartılmak sureti ile 11.09.2013 tarihinden geçerli olmak üzere davalı babadan alınarak velayeten davacı anneye verilmesine karar verilmiş olup, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1572, Karar No: 2018/3689, Tarih: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1572 E.  ,  2018/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 24.02.2014 yerine 2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33276, Karar No: 2017/4665, Tarih: 25.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/33276 E.  ,  2017/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın öncelikle, müştekinin kapalı olan araç camını tıklatarak açmasını sağladığı, açılan camdan elini içeri uzatıp, kilitli olan kapıyı açarak, koltuğun üzerinde bulunan 2 adet cep telefonunu çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğundan, mahkemece gösterilen gerekçe itibariyle verilen kararda bir isabetsizlik görülmeyerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/04/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık hakkında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonucunda sanığın TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş, mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararı, süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edilmiştir. Sanık; soruşturma aşamasında atılı suçlamayı kabul etmemekle beraber, kovuşturma aşamasında; gündüz saatlerinde Kasımpaşa civarında mağdurun aracını gördüğünü, kendisini biraz ileriye bırakmasını isteyerek araca bindiğini, bu sırada koltuğun üzerinde bulunan cep telefonunu gördüğünü, müştekiden bir sigara isterken fark ettirmeden cep telefonunu aldığını, kısa bir süre sonra da araçtan indiğini, daha sonra cep telefonunu sattığını savunmuştur.

Mağdur; sanığın sigara istemek için camı tıklattığını, camı indirip sigarayı uzatırken sanığın kolunu içeri sokup kapıyı içeriden açarak koltuk üzerinde bulunan cep telefonunu alıp uzaklaştığını, aracına binmediğini, zararının giderilmediğini ancak şikayetçi olmadığını beyan etmiştir.

Yerel mahkeme; sanığın, kapı ve camları kapalı olan aracın camının indirilmesini bir bahane ile sağlayıp elini içeri uzatıp kapıyı içeriden açmak suretiyle aracın içinde bulunan telefonu alıp kaçmak suretiyle, kilitlenerek muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği kanaati ile TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca mahkumiyetine karar vermiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 23.10.2014 tarihli tebliğnamesi ile; sanığın, aracın açık olan kapı camından elini içeri sokarak hırsızlık eylemini gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 141/1 maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayini nedeniyle hükmün bozulmasını talep etmiştir.