muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8496, Karar No: 2022/4735, Tarih: 12.04.2022

3) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Kabule göre de;

a) 31/05/2014 tarihli tutanakta iki şahıs tarafından maddelerin yere atıldığının görüldüğünün belirtildiği, tanık olarak dinlenen tutanak mümzilerinden Tolga Tosuncuk’un "Maddeleri ikisi mi attı yoksa biri mi attı ben bunu fark etmedim" şeklinde beyanda bulunduğu, maddenin sanık tarafından atıldığına dair görgüye dayalı kesin bilgi bulunmadığı aşamada kolluk ifadesinde olayı inkar eden sanığın mahkemedeki savunmasında dosya dışı Birol’un atmış olduğu maddeyi birlikte içmek için aldıkları yönündeki ikrarı ile suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanunla getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4035, Karar No: 2014/5923, Tarih: 17.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4035 E.  ,  2014/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... ve ... ile davalılar Ak ... A.Ş, ... ... ve ... arasındaki dava hakkında, ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.02.2013 gün ve 2012/543-2013/54 sayılı hüküm, Dairemizin 07.10.2013 gün ve 2013/10448-2013/13479 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı ...Ş vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 228,00 TL para cezasının davalı ...Ş'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 52,40 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 17.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18673, Karar No: 2010/3710, Tarih: 11.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18673 E.  ,  2010/3710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsilidavasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17064, Karar No: 2014/9309, Tarih: 12.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/17064 E.  ,  2014/9309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/162726

MAHKEMESİ : Gölmarmara(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2010

NUMARASI : 2009/118 (E) ve 2010/2 (K)

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Katılan Muhterem’in galericilik yapan sanık Mesut ve Kamil’den 1.000 TL’si peşin 9.000 TL’ye bir otomobil satın aldığı, karşılığında da 8.000 TL’lik senet imzalayıp verdiği, diğer katılan Alev’in de kefil olduğu, katılanların, sanık Kamil’in hesabına havale ile senet borcunun 3.500 TL’sini ödedikleri, sonrasında da 2.005 TL ve 2.500 TL ödedikleri, bu şekilde borcun tamamının ödendiği, ancak senedin sanıklarda kaldığı, sanıklardan Mesut’un katılanın işlettiği fırına gelerek senedin bedelinin geç ödenmesinden dolayı katılan A.. T..’den 1.000 TL para istediği, katılanlar sanığın istediği parayı vermeyince söz konusu senedi diğer sanık Erkut’a verdiği, onun da senedin boş kısımlarını doldurup senedi kullanıp katılanlar hakkında icra takibi başlattığı, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 24.03.1989 tarih ve 1998/1 esas, 1989/2 karar sayılı içtihadında açıklandığı üzere senedin bedelsiz kaldığının ya da anlaşmaya aykırı kullanıldığının yazılı delille ispatı zorunlu olduğu gözetilmeden, sanıkların beraatı yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12356, Karar No: 2023/5926, Tarih: 07.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12356 E.  ,  2023/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2009/38 E., 2019/19 K.

...

...

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (7.) Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında, ...,... Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 64 parsel ... 27.004,56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... oğlu ... 'un kıllanımında olduğu belirtilerek, kamu orta malı mera vasfıyla sınırlandırılmıştır.

2.Davacı dava dilekçesinde; 101 ada 64 parsel ... taşınmazın 35-40 yıldır zilyetliğinde bulunduğunu belirterek, taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; çekişmeli taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.04.2019 tarih ve 2008/61 Esas, 2008/163 Karar ... kararıyla; taşınmazın mera vasfında olmadığı ve davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 101 ada 64 parsel ... taşınmazın orta malı olarak yapılan kadastro tespitinin iptali ile aynı ada ve parsel numarası altında “çayır” vasfında davacı ... adına tespit ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 04.04.2019 tarih ve 2008/61 Esas, 2008/163 Karar ... kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 04.04.2019 tarih ve 2008/61 Esas, 2008/163 Karar ... kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Temyiz incelemesi neticesinde, Yargıtay (7). Hukuk Dairesinin 16.07.2009 tarih ve 2009/4123 Esas, 2009/3222 Karar ... ilamıyla; "İlk Derece Mahkemesince yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığı belirtilerek, üç kişiden oluşacak ziraatçi bilirkişi kurulu da hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılması, keşifte taşınmazın fotoğraflarının çekilmesi, ziraatçi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olup olmadığı, mera bütünlüğünü bozucu nitelik taşıyıp taşımadığı ve mera ile arada ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususlarında komşu parsellerle karşılaştırmalı, incelemeyi içeren ve taşınmazın eğimini gösteren, mevcut eğime göre taşınmazın teknik olarak çayır niteliğinde olmasının ve bu amaçla kullanılmasının mümkün olup olmadığını irdeleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, çekişmeli taşınmazın niteliği değerlendirilirken komşu parsellerin nitelikleri ve hukuki durumları üzerinde durulması gerektiğinin de düşünülmesi, tespit bilirkişileri taşınmazın başında dinlenilerek tespit sırasında beyanları ile keşifteki beyanları arasındaki çelişkilerin giderilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilerek, ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma ilamına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu ... parsel ... taşınmazın doğusunun 101 ada 39 numaralı parsel, batısının 101 ada 63 ve 170 numaralı parseller, kuzeyinin 101 ada 39 numaralı parsel, güneyinin 101 ada 39 numaralı parsel ile çevrili olduğunu, dava konusu taşınmazın zemin durumu itibarı ile doğusunun, kuzeyinin ve güneyinin kuru dere, batısının ise 101 ada 63 nolu mera parseli ile çevrili olduğu, dava konusu parselin kuzeyden güneye doğru %20 lik bir eğimle başlayıp yaklaşık %50 lik bir eğimle son bulduğu, aynı eğim doğrultusunda güney yönündeki komşu olan 101 ada 39 nolu mera parseli ile sınır olduğu, diğer sınırlarında bulunan taşınmazlar üzerinde geven otu ve dağ kekiği gibi mera bitkilerinin bulunduğu, dava konusu taşınmazın üç taraftaki dere ve sonrasında mera taşınmazları ile arasında yüksek bir kot farkına sahip olan derelerin bulunduğu ancak bu derelerin özellikle ilkbaharda yağan yağmur ve kar sularının oluşturduğu, güney yönündeki derenin çok daha küçük olup dava konusu taşınmaz ile aralarında zeminde belirgin bir farklılık bulunmadığı, dava konusu taşınmazın üzeri her ne kadar çayır bitkileri ile örtülü ise de güney yönündeki 101 ada 39 nolu mera parseli ile aralarında doğal veya yapay ayırıcı herhangi bir unsurun bulunmadığı ve bu mera parseli ile bütünlük arz ettiği ve meraların devamı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli 101 ada 64 parsel ... taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmazın davacının babasından kendisine intikal ettiğini, taşınmaz mera vasfında olmadığını, mera ile arasında dere yataklarının bulunduğunu, taşınmazın çayır olarak kullanıldığını, taşınmazın üzerinde yabani armut ve kuşburnu ağaçlarının olup taşınmaz üzerinde bazı mera bitkilerini bulunmasının taşınmazı mera haline getirmeyeceğini, ziraat raporları arasında çelişkinin mevcut olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, dosya içeriğine, bozma ilamlarının mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, taşınmazın mera vasfında olup olmadığı, mera vasfında değil ise taşınmaz üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkin olup, dosya içeriğine, bozma ilamlarının mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, taşınmazın mera vasfında olup olmadığı, mera vasfında değil ise taşınmaz üzerinde davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 225,45 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/8306, Karar No: 2016/1730, Tarih: 15.03.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/8306 E.  ,  2016/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 289/1-2. cümle, 62, 50/1-a, 52/2.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, yüzüne karşı verilen hükmü CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2427, Karar No: 2024/221, Tarih: 17.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2427 E.  ,  2024/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/292 E., 2022/342 K.

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkili ...'nın hamileliğinin başından itibaren düzenli olarak davalı hastanede çalışan diğer davalı doktor Yeşim tarafından takip edildiğini, 18.08.2009 tarihinde doktorun tavsiyesi ve kararı ile birlikte normal doğuma alındığını, doktorun kusuru nedeniyle doğum sırasında beyninde kalıcı hasar oluşması nedeniyle bebeğin sağlığını yitirdiğini, doğum sonrasında bebeğin takibinin diğer doktor İmran tarafından yürütüldüğünü, bebek sağlığına tam olarak kavuşmadan taburcu edilmesi nedeniyle bebeğin 02.03.2010 tarihinde doğum travmasına bağlı solunum yetmezliğinden hayatını kaybettiğini, müvekkillerinin bu süreçte hem manevi hem de tedaviler yüzünden maddi olarak büyük kayıplar yaşadıklarını, tıbbi müdahalenin boyutu alınan rızaya uygun olmadığından hukuken geçerli rızadan söz edilemeyeceğini, doğum sonrasında gerekli tedavi yapılmış olsaydı bebeğin yaşıyor olacağını ileri sürerek davacıların her biri için 10.000,00 TL maddi tazminat, 100.000,00 TL manevi tazminat toplam 220.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; müvekkilinin bebeğin tedavisinde ihmal ve kusurunun bulunmadığını, sağlıkla taburcu edildikten sonra yaşanılanlardan sorumluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... İşleyen vekili ve davalı Özel Haseki Sağlık Tesisleri Ltd.Şti.; davaya cevap vermemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.04.2014 tarihli ve 2010/224 E., 2014/135 K. sayılı kararıyla; yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu, davalıların kusurlarının bulunmadığı yönünde görüş bildiren Adli Tıp Kurumu raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.04.2014 tarihli ve 2010/224 E., 2014/135 K. sayılı kararıyla; yapılan işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu, davalıların kusurlarının bulunmadığı yönünde görüş bildiren Adli Tıp Kurumu raporu hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 12.06.2019 tarihli ve 2018/6612 E., 2019/7116 K. sayılı ilamıyla; "Meydana gelen olayın spesifik bir durum olduğu da dikkate alınarak, mahkemece üniversiteden, davacının itirazlarını karşılayan, konusunda uzman, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, davalıların gerekli özen ve dikkati gösterip göstermediği, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığı hususlarını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak dosyaya kazandırılan 24.03.2022 tarihli bilirkişi raporu uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı, eksik ve taraflı olduğunu, rapor hazırlanırken davaya konu itiraz ve delillerin değerlendirilmediğini, raporda doğum sürecinin değil de sonrasının değerlendirildiğini, hekimin en hafif kusurundan dahi sorumlu olduğunu, müvekkilinin doğumun normal olması hususunda ikna edildiğini, sonrasındaki işlemlere dair onam alınmadığını, vakumla bebeğin çekildiğini, olası risklerden ise hiç bahsedilmediğini, yanlış tıbbi müdahalede bulunulduğunu, özensiz davranıldığını, tanık beyanlarından vakumla doğuma izin olmadığının anlaşıldığını, tek başına yaşama kabiliyetine sahip olmayan ve tedaviye ihtiyacı olan bebeğin gerekli tıbbi müdahalede bulunulmadan taburcu edilmesinin de hatalı olduğunu, ihmalkar davranılması nedeniyle bebeğin durumunun daha da kötüleştiğini, tıbbi müdahalede müvekkilinin aydınlatılmış olarak onayının alınmaması, doğum sırasında meydana gelebilecek komplikasyonlara karşı müvekkilinin uyarılmaması, hatalı vakum uygulaması yapılması, doktor İmran'ın tek başına yaşama kabiliyetini haiz olmayan, hastane şartlarında bakılması gereken bebeği sağlıklıdır diyerek taburcu etmesinin davalıların sorumluluğunu gerektirdiğini, bebek süresinde kontrole götürüldüğü halde raporda bu hususlara dair tespitlerin hatalı olarak belirtildiğini, raporun yetersiz olduğunu yineleyerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe