muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/74, Karar No: 2006/80, Tarih: 28.03.2006

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Yerel Mahkemece verilen görevsizlik kararı, adlî yargı sistemi dışındaki bir makamı görevli sayar nitelikte bulunduğundan, temyiz yasa yoluna tâbidir. Bu karar, yasa yoluna başvurma yetkisi bulunan sanığın yokluğunda verilmesine karşın gerekçeli karar tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle, öncelikle Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının sanığa tebliği ile başvurulacak yasayolu sonunda veya yasayoluna başvurulmaması üzerine kesinleştirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, henüz Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 304-840 sayılı görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5313, Karar No: 2017/3922, Tarih: 13.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/5313 E.  ,  2017/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklı verilen teminat senedinin icra takibine konulması nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece davalının tahkim ilk itirazının kabulü ile mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan bilâ tarihli inşaat sözleşmesinin “Anlaşmazlıkların Çözümü” başlıklı 11'nci maddesinde, “İş bu 11 maddeden oluşan inşaat sözleşmesinin uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlıkların çözümü; işverenin 1 üye, taşeronun 1 üye ve bu iki üyenin müşterek onaylayacağı mimar veya mühendis 1 kişi, bu 3. kişinin seçiminde mutabakat sağlanamadığı takdirde Yapı Denetim Kuruluşu'ndan bir kişiden oluşan hakem heyeti marifeti ile olacaktır. Bu yolla çözülemediği takdirde ... mahkemeleri ve icra daireleri yetkilidir.” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Geçerli bir tahkim şartı ya da anlaşmasından söz edebilmek için tarafların tahkim iradeleri, karışıklığa yer vermeyecek biçimde açık ve kesin olarak belirtilmelidir. Kural olarak bir uyuşmazlığın çözümlenmesi görevi yetkili mahkemelere ait olduğundan tahkim iradesinin açık ve kesin olmaması halinde tahkim şartı ya da anlaşması geçersiz olur.

Eldeki davada kararlaştırılan tahkim şartında ... Mahkeme ve İcra Daireleri'nin yetkili olacağının belirtilmesi yanında hakemlerin uyuşmazlığı çözememeleri halinde son yol olarak mahkemelerin tercih edileceğinin ifade edildiği, bu şekliyle uyuşmazlığın çözümünde tek yetkili olarak hakem heyeti kabul edilmediği, taraflara mahkemede de dava açma yetkisi verildiği anlaşılmakta olup tahkim iradesi açık ve kesin olmadığından tahkim şartı geçersizdir.

Bu durumda mahkemece tahkim şartının geçersiz olması sebebiyle tahkim ilk itirazı reddedilerek, işin esasına girilip taraf delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun bir karar

verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak davanın görev yönünden reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11807, Karar No: 2010/18098, Tarih: 25.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11807 E.  ,  2010/18098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu taşınmazın bulunduğu Yağlıpınar Köyünden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zaman içinde satışı yapılan taşınmazlar emsal olarak alınmadan dava konusu taşınmazların bulunduğu yoldan tamamen aksi istikametteki Gölbaşı'nın imar yönünden daha tekamül etmiş bölgesi olan Taşpınar, Tuluntaş ve Hacılar gibi mahallerden emsal alınarak soyut ve genel ifadelere dayanan karşılaştırma sonucu değer belirlenmesi nedeniyle, bilirkişi kurulu raporu inandırıcı nitelikte bulunmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece taraflara; dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğine keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Gölbaşı İlçesinin ... Mahallesinde bulunan ve Gölbaşı Merkeze 9 kilometre uzaklıkta, Konya yolu yakınında yer alan 49 ve 50 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak, Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/34 Esas ve 2008/31 Esas sayılı dosyaları üzerinden görülen davalarda, anılan taşınmazlara 2008 yılı Ocak ayı itibariyle 30,00-TL metrekare birim fiyatı takdir olunmuş ve bu fiyatlar üzerinden verilen kararlar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Anılan dosyalarda, dava konusu edilen taşınmazlar Gölbaşı İlçesine ve Ankara'ya yakın olup, Konya yolu yakınında bulunmaları nedeniyle dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu muhakkaktır.

Bu durumda, yukarıda belirtilen dosyalar getirtilerek, burada kesinleşen metrekare birim fiyatlarından ayrılma nedenleri yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Anılan dosyalarda, dava konusu edilen taşınmazlar Gölbaşı İlçesine ve Ankara'ya yakın olup, Konya yolu yakınında bulunmaları nedeniyle dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu muhakkaktır.

Bu durumda, yukarıda belirtilen dosyalar getirtilerek, burada kesinleşen metrekare birim fiyatlarından ayrılma nedenleri yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1745, Karar No: 2013/10553, Tarih: 03.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1745 E.  ,  2013/10553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 01.06.2010 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 17.11.2011 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25785, Karar No: 2018/12089, Tarih: 30.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25785 E.  ,  2018/12089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti davacı anneye bırakılan ortak çocuk ile davalı baba arasında "pedagog refakatinde kişisel ilişki" kurulması, somut olay açısından kişisel ilişkinin amacına uygun düşmeyeceği gibi babanın çocukla kişisel ilişki kurma hakkını sınırlar niteliktedir. Ayrıca değişen koşullar, çocuğun yaşı ve eğitim durumu gözetilerek kişisel ilişki düzenlemesi ileriki yıllarda her zaman yeniden istenebileceğinden, ortak çocuk ile baba arasında kademeli bir şekilde ileriki yıllardaki ilişkinin ne şekilde gerçekleştirileceğinin belirlenmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.10.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/21511, Karar No: 2013/34527, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21511 E.  ,  2013/34527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlıkı

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçu ile ilgili olarak, 5271 sayılı CMK’nın 321/5. maddesi uyarınca verilen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına’ ilişkin karara karşı, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanık ...’ın bu konudaki temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca sanık ... yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ... hükmü temyiz ettiğinden, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz talebinin REDDİNE,

III-Sanık ... hakkında katılan ...’ye yönelik hırsızlık suçundan; sanık ... hakkında ise müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.12.2012 tarih ve 2012/1411 esas 2012/1852 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; sanık ...’ın, adet ve kullanım gereği katılan ...’nin kahvehanesi yanında açıkta park halinde olan motosikleti, sanık ...’ın ise adet ve kullanım gereği müşteki ...’in evinin önündeki kaldırım üzerinde açıkta park halinde olan motosikleti çaldığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanunun 141/1. maddesi ile hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

../.

2

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8753, Karar No: 2019/1689, Tarih: 20.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8753 E.  ,  2019/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2008,2009,2010,2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın ... Oto Kurtarma isimli şirketin 1 yıl kadar sahibi olduğunu, sonrasında hastalandığını, cezaevine girip çıktığını, şirket işleriyle ilgilenmediğini, sahte fatura düzenlemediğini,savunması, temyiz dilekçesinde suça konu faturaların ... tarafından çalınıp piyasaya sürüldüğünü, bu konuda ...'ın bilgi sahibi olduğunu belirtmesi; ... hakkında suça konu faturaları kullanmaktan vergi incelemesi yapıldığı ve kamu davası açıldığının anlaşılması, yapılan Uyap sorgulamasında sanığın 13.10.2011-25.05.2014 tarihleri arasında ve halen cezaevinde bulunduğunun görülmesine karşın 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da hakkında mahkumiyet hükmü kurulması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; savunmada adları geçen ... ve ... ile sanıkla birlikte şirket ortağı görünen ... ve ... dışında suça konu faturaları kullandığı tespit edilen mükelleflerin, savunma doğrultusunda tanık sıfatıyla beyanlarının tespit edilmesi, faturaları kullanan mükelleflerden faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması; dosyada mevcut sanığın yetkilisi göründüğü şirket tarafından ...'na düzenlenen faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'na ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 20/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4835, Karar No: 2015/33235, Tarih: 10.12.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/4835 E.  ,  2015/33235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/246523

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 30/04/2015 - 2015/50 esas ve 2015/67 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın dosya içerisinde bulunan ve onaylı olan 22/10/2014 tarih ve 2695247330 sıra nolu, 26/10/2014 tarih ve 2696010641 sıra nolu, 27/10/2014 tarih ve 2696085496 sıra nolu, 27/10/2014 tarih ve 2696183104 sıra nolu tapelerdeki konuşma içeriklerinin kendisine ait olduğunu kabul etmesi dikkate alındığında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısı'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18049, Karar No: 2015/26293, Tarih: 04.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/18049 E.  ,  2015/26293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır. Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır. Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde, müştekinin saflığı ve dini duygularını kullanarak, hayır yapacaklarını, fakirlere yardım ettiklerini söyleyerek önce bir miktar para verip sonra kolundaki altın bilezikleri “bunları hocaya okutmamız lazım” diyerek alıp olay yerinden uzaklaştıklarının iddia ve kabul olunduğu olayda; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... ve ... müdafileri, sanık ... Yıldız’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16411, Karar No: 2012/41458, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/16411 E.  ,  2012/41458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı tefhim olunan 07/09/2007 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 15.09.2007 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11809, Karar No: 2010/19891, Tarih: 11.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11809 E.  ,  2010/19891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmazlar ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu taşınmazların bulunduğu Yağlıpınar Köyünden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zaman içinde satışı yapılan taşınmazlar kıyasi emsal olarak alınmadığı gibi, dava konusu taşınmazların bulunduğu yoldan tamamen aksi istikametteki Gölbaşı'nın imar yönünden daha tekamül etmiş bölgesi olan Taşpınar, Tuluntaş ve Hacılar gibi mahallerden emsal alınarak soyut ve genel ifadelere dayanan karşılaştırma sonucu değer belirlenmesi nedeniyle, bilirkişi kurulu raporu inandırıcı nitelikte bulunmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece taraflara; dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğine keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Gölbaşı İlçesinin ... Mahallesinde bulunan ve Gölbaşı Merkeze 9 kilometre uzaklıkta, Konya yolu yakınında yer alan ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak, Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/34 Esas ve 2008/31 Esas sayılı dosyaları üzerinden görülen davalarda, anılan taşınmazlara 2008 yılı Ocak ayı itibariyle 30,00-TL metrekare birim fiyatı takdir olunmuş ve bu fiyatlar üzerinden verilen kararlar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Anılan dosyalarda, dava konusu edilen taşınmazlar Gölbaşı İlçesine ve Ankara'ya yakın olup, Konya yolu yakınında bulunmaları nedeniyle dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu muhakkaktır.