muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/718, Karar No: 2013/3825, Tarih: 14.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/718 E.  ,  2013/3825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Nitelikli öldürme, yağma, suç delillerini gizleme

HÜKÜM : 1) Sanık ... için; 5237 sayılı TCK'nun 82/1-b-h, 29/1, 62/1. maddeleri gereğince 20 yıl hapis cezası ;

5237 sayılı TCK'nun 149/1-e-h, 62/1. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2) Sanıklar ... ve ... için; Suç delillerini gizlemekten hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın mağduru yaraladıktan sonra el, ayak ve ağzını bağlayarak araca koyduğunu ve öldürme eylemini gerçekleştirdiği yere götürdüğünü beyan etmesi karşısında, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu yönünden, dava zamanaşımı süresince gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

2- Sanıklar ... ve Işık hakkında, suç delillerini gizleme suçlarından kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hükümler yönünden;

Söz konusu hükümler temyize tabi olmayıp, 5271 sayılı CMK.nun 231/12.maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, katılanlar vekilince yapılan itirazın da merciince reddine karar verildiği, itiraz mercii tarafından verilen kararların ise kesin nitelikte olması nedeniyle, katılanlar vekillerinin bu hükümlere yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmiştir.

.../...

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın nitelikli şekilde insan öldürme ve yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişkin cezalarını azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin tahrike ve tahrikte indirim oranına, eksik kovuşturmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 14/05/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3172, Karar No: 2015/321, Tarih: 13.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/3172 E.  ,  2015/321 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

İlama dayalı olarak başlatılan takipte icra kefili .. vekili; İcra Mahkemesine başvurarak, icra kefaletinin ve usulsüz tebligatların iptalini, hacizlerin, mümkün olmadığı takdirde ise; taşkın hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece verilen kısa kararda; "Davanın kısmen kabulü ile, İcra Dairesi'nin 2010/13570 Esas sayılı dosyasında icra kefili davacı ...'e çıkarılan icra emri tebliğ işlemi usulsüz olmakla bu işlemin iptaline, icra emrinin tebliğ tarihinin İİK.'nun 32. maddesi uyarınca 31.07.2013 olduğunun tespitine, İcra dosyası üzerinden icra kefilliğine ilişkin takibin kesinleşmesine bağlı yapılan tüm işlemlerin hükümsüzlüğünün tespitine" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda; "İcra dosyasında, 15.01.2011 tarihinde yapılan haciz sırasında şikayetçi/ davacının icra kefili olmayı kabul ettiğini beyan ettiğinin icra memurunca yazıldığı hatta davacının kimlik bilgilerinin dahi aynı şeklide icra memurunca yazıldığı, davacının okuduğuna ve anladığına dair bir beyanının dahi bulunmadığı sadece imzasının alınması ile yetinildiği, bunun yanında kefilin müteselsil kefil olarak yükümlülük altına girdiğini belirtmediği gibi eşi olup olmadığı ve buna göre rızasının alınıp alınmadığının belirtilmediği tüm bu sebeplerle kefillik işleminin geçersiz olduğu sonuç ve kanaatine varılmakla, davanın kabulüne" şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nun 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilecektir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağını amirdir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli

karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, Mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, Mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı ve borçlu vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4176, Karar No: 2021/8223, Tarih: 15.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4176 E.  ,  2021/8223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Hukuk Dairesi

...

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine kesin olarak karar verilmiş, davacının İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince ek karar ile istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Davacının Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ek karar ile temyiz isteminin kararın kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiş, ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ıslah dilekçesi ile dava değerini 1.408,00 TL’ye yükseltmiş olup, davacının iş sözleşmesi 10/01/2016 tarihinde sona ermiştir.

Bu açıklamalar karşısında belirtmek gerekir ki, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinde miktar itibariyle kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu, davacının iş sözleşmesinin de 10/01/2016 tarihi itibariyle son bulduğu hususları gözetildiğinde kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesine uygun olduğundan, bu ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile 29/01/2021 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA, 15/04/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3794, Karar No: 2013/5063, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3794 E.  ,  2013/5063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenlemeler ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesinden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalktığından 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen HUMK nun 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacıdan alınması gereken başvurma harcının ve peşin harcın tahsili ile buna ilişkin belgenin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12308, Karar No: 2007/2889, Tarih: 27.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/12308 E.  ,  2007/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kütahya S.H.

TARİHİ        :4.4.2006
Yargıtay — Esas No: 2011/102, Karar No: 2011/2951, Tarih: 12.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/102 E.  ,  2011/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve genel güvenliği kasten tehlikeye düşürülmesi suçlarından sanık ...'nın yargılanması sırasında; Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 15.02.2010 gün ve 2010/168 E. 2010/286 K. sayılı görevsizlik kararına karşı sanık müdafii tarafından süresinde itiraz edildiği, CMK.nun 5/2. maddesine göre adli yargı içerisindeki mahkemeler bakımından verilen görevsizlik kararlarının itirazı kabil kararlardan olması ve itiraz konusunda merciince bir karar verilmemiş olması nedeniyle Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kesinleşmediği, bu nedenle ortada çözümü gereken görev uyuşmazlığı henüz oluşmadığından, vaki itiraz konusunda merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12770, Karar No: 2014/5835, Tarih: 25.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/12770 E.  ,  2014/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2010/207-2012/180

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Malatya İplik AŞ. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalılardan M.. İ..AŞ bünyesinde çalışmakta iken 01.03.2010 tarihinde süresiz ücretsiz izne çıkarıldığını, davacının bunun üzerine bölge çalışma müdürlüğüne başvuruda bulunduğunu, davalılardan M.. İ.. AŞ yetkilileri ile davacının yaptığüı görüşmede müvekkiline çalışmış olduğu iş yerinin devredildiği iş başı yapması için çağrılacağının söylendiğini bu şekildeki belirsiz bir cevap verilmesi üzerine davacının iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalılar cevaplarında özetle:

Davalılar vekili; davacının, müvekkili davalılardan M.. A..'ne ait iş yerinin konfeksiyon dikim kısmında çalıştığını, 4857 sayılı yasanın 6.maddesinde düzenlenen iş yerinin veya bir bölümünün devri hükümleri çerçevesinde ve mevzuata uygun olarak diğer davalı müvekkil G..G.. Tekstil San.ve Tic. A.Ş.ne 26/02/2010 tarihli protokol ile satıldığını, 01/03/2010 tarihinde de fiilen devrinin yapıldığını, devrin mevzuata uygun olduğunu ve işçilerin haklarının hiçbir şekilde ihlal edilmediğini, bu hususun bölge çalışma müdürlüğünün raporu ile sabit olduğunu, iş yerinde toplam 462 kişinin çalıştığını, devir işleminin işçilere bildirildiğini, 458 kişinin sorunsuz bir şekilde devir sonrası çalışmaya devam ettiğini ancak davacı ve arkadaşlarının ,iş yeri devrini bahane ederek iş akitlerini haksız olarak feshettiklerini savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davalı G.. G.. Tekstil San.ve Tic. A.Ş'ne karşı açılan davanın husumetten reddine diğer davalı şirkete karşı açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından davalı Malatya İplik AŞ adına temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davalı G.. G.. Tekstil San.ve Tic. A.Ş'ne karşı açılan davanın husumetten reddine diğer davalı şirkete karşı açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından davalı Malatya İplik AŞ adına temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalılardan M.. İ.. AŞ'ne ait iş yerinde çalışmakta iken belirsiz süreli olarak ücretsiz izne çıkarıldığını ve bu nedenle iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Davalılar vekili ise davacının, davalılardan M.. İ.. AŞ bünyesinde çalışmakta iken iş yerinin konfeksiyon kısmının diğer davalı şirkete devredildiğini ve devir işlemlerinin tamamlanması amacı ile davacının rızası dahilinde diğer işçilerle birlikte ücretsiz izne çıkarıldığını, davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının çalıştığı iş yerinde ücretsiz izin uygulamasının yapıldığı ve düzenli bir çalışmanın söz konusu olmadığı gerekçeleri ile davacı işçi tarafından iş akdinin haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosya içerisinde; davacının, 01.03.2010-21.03.2010 tarihleri arasında ücretsiz izne çıkarıldığına ilişkin izin pusulası bulunmakta olup bu izin pusulası davacı imzasını içermektedir İmzanın aidiyeti konusunda itirazında bulunmadığı dikkate alındığında, davacının rızası dahilinde ve belirli bir süre ile ücretsiz izne çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Davacının şikayeti üzerine Malatya Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme neticesinde; davacının M.. İ.. AŞ'de çalışmakta iken 26.02.2010 tarihli iş yer devri protokolü çerçevesinde G.. G.. Tekstil San.ve Tic. A.Ş'ye tüm hak ve hak edişleri ile birlikte devrolduğu ve devralan şirketçe 05.03.2010 tarihi itibari ile sigorta girişinin yapıldığı, idari yönden yapılacak bir işlemin bulunmadığı bildirilmiştir. Davalı Malatya İplik AŞ tarafından davacının işten çıkış tarihi 04.03.2010, işten çıkış kodu ise kod 34 yani iş yeri devri olarak kuruma bildirilmiş olup diğer davalı G.. G.. Tekstil San.ve Tic. A.Ş tarafından ise davacının ertesi gün yani 05.03.2010 tarihinde sigorta girişi yapılmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davalı M.. İ.. AŞ tarafından iş yerinin bir bölümünün diğer davalı şirkete devredildiği bu devir kapsamında iş yeri çalışanlarının devir işlemleri tamamlanana kadar belirli bir süre ile ve muvafakatları alınarak ücretsiz izne çıkarıldıkları anlaşılmaktadır.

Iş yeri devrinin başlı başına iş akdini sonlandıran bir hukuki işlem olmadığı gibi işçiye de iş akdini haklı nedenle fesih imkanı vermediği dikkate alınmaksızın, kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebepler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5016, Karar No: 2014/17105, Tarih: 27.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/5016 E.  ,  2014/17105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İPSALA ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2013/144-2013/207

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin Özeti:

Davacı vekili: müvekkilinin, davalı iş yerinde 01/10/2004 tarihinden iş akdinin sonlandırıldığı 24/06/2013 tarihine kadar kesintisiz ve sürekli olarak çalıştığını, İş akdinin haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini, fesih bildiriminde müvekkilinin günlük çalışma çizelgesine aykırı şekilde giriş çıkış yaptığı ve denetiminden sorumlu olduğu kasanın 13.534.21 TL açık verdiği belirtilerek iş akdinin haklı olarak feshedildiğinin savunulmasına karşın, davacının çalıştığı süre boyunca yalnızca 1 kez işe saat 09:20'de işe geldiğini ve müvekkilin tek başına kasada yetkili olmadığını, müvekkilin davalı İş yerinde kasadan sorumlu olduğunu gösterir yazılı bir belgenin de bulunmadığını, söz konusu kasadan iş yerinde çalışan 4 kişinin de sorumlu olduğunu, müvekkilin iş yerinden izne ayrılırken kasa anahtarını diğer çalışan arkadaşlarının kullanımına bıraktığını, izinden döndükten sonra ise kasa hesabında açık olduğundan şüphelendiğini ancak ayrıntılı bir inceleme yapmadan iş arkadaşlarına böyle bir isnatta bulunmak istemediğini, müvekkilin iş yeri hesaplarında ayrıntılı bir araştırma yaparak kasanın 13.000.00 TL açık verdiğinden emin olduktan sonra 02/05/2013 tarihinde derhal İstanbul'a giderek söz konusu kasa açığı ile ilgili olarak davalı işverene gerekli bilgileri verdiğini, olay nedeni ile 24.05.2013 tarihinde tutanak tutulduğunu ve yaklaşık 1 ay sonra iş akdinin feshedildiğini, 6 günlük hak düşürücü süreninde geçmiş olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; duruşmalardaki beyanlarında, davacı hakkında açılmış olan alacak davası ve savcılık soruşturması bulunduğunu, iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, feshin geçerli nedene dayandığının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç) Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D) Gerekçe:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; duruşmalardaki beyanlarında, davacı hakkında açılmış olan alacak davası ve savcılık soruşturması bulunduğunu, iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunarak; davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, feshin geçerli nedene dayandığının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Ç) Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda feshin geçerli veya haklı nedene dayandığı sonucuna varılması halinde davanın reddine karar verilecektir. Mahkemenin esastan inceleme yaparak işe iade istemine yönelik ret kararı oluşturması haklı ya da geçerli nedene dayanabilir. İşverenin haklı neden savunmasına rağmen yapılan yargılama sonunda feshin geçerli nedene dayandığı kesin olarak saptanmışsa. feshin geçersizliği ve işe iade davası reddedilmekle birlikte, işçi açısından ihbar ve kıdem tazminatı yönünden önemli bir ispat sorunu aşılmış olmaktadır. İşçi tarafından açılacak ihbar ve kıdem tazminatı davasında, taraflar aynı olsa da, yargılama usullerinin ve dava türünün farklılığı sebebiyle feshin geçerli nedene dayandığı yönünde verilen karar, unsur etkisi nedeni ile kuvvetli delil olarak kabul edilmelidir.

İş yerindeki kasada meydana gelen nakit açığı ile ilgili olarak davalı işveren tarafından davacı aleyhine alacak davası açıldığı anlaşılmaktadır. Yine davalı işveren tarafından davacı ve diğer çalışanlar aleyhine İpsala Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulduğu ve 2013/791 soruşturma numaralı dosyası üzerinden soruşturmanın devam ettiği savunulmuştur.

İş yerindeki kasada meydana gelen nakit açığı ile ilgili olarak davalı işveren tarafından davacı aleyhine alacak davası açıldığı anlaşılmaktadır. Yine davalı işveren tarafından davacı ve diğer çalışanlar aleyhine İpsala Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunulduğu ve 2013/791 soruşturma numaralı dosyası üzerinden soruşturmanın devam ettiği savunulmuştur.

Dosyadaki mevcut deliller dikkate alındığında davalı işveren açısından iş akdinin devamının beklenemeyeceği, işçi ile işveren arasındaki güven ilişkisinin sarsıldığı, bu nedenle feshin en azından geçerli nedene dayalı olarak yapıldığının feshin haklı olup olmadığı olgusunun ileride açılması mühtemel alacak davasında değerlendirilebileceğinin gözetilmemesi hatalıdır. Belirtilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi dosya kapsamında uygun düşecektir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarlda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 24.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine.

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine.

Kesin olarak. 27.05.2014 tarihinde oybirliği İle karar verildi.