muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30030, Karar No: 2014/1356, Tarih: 20.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/30030 E.  ,  2014/1356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/151701

MAHKEMESİ : Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/692 (E) ve 2013/68 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek,sanığa “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7475, Karar No: 2010/5648, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7475 E.  ,  2010/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı,maluliyet oranının ve 12.9.2003 tarihinden itibaren maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, çalışma gücü kaybı dolayısıyla 12.9.2003 tarihinden itibaren maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tesbitini istemiştir.

Mahkemece davacının ,hemofili hastası olduğu Bağ-Kura giriş tarihinde de mevcut hastalığın kendisinde bulunduğu beden çalışma gücünün 2/3’ünü kaybetmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasa'nın 28 ve devamı maddeleri ile 5510 sayılı Yasa'nın 25.ve devamı maddeleri olup 1479 sayılı Yasa'nın 28.maddesi uyarınca beden çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği tesbit edilen sigortalının malul sayılacağı 1479 sayılı Yasa'nın 28/2.maddesi hükmü uyarınca bu kanuna göre sigortalılığın başladığı tarihte malul sayılacak derecede hastalık veya arızası bulunduğu önceden veya sonradan tesbit edilen sigortalının bu hastalık veya arızası nedeniyle malulluk sigortası hükümlerinden yararlanamayacağı 5510 sayılı Yasa'nın 25.maddesinde ise sigortalının veya işverenin talebi üzerine Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurullarınca usulune uygun düzenlenecek raporlar ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu,4.maddenin 1.fıkrasının (a) ve (b) bendleri kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün veya ... kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60 ‘ını (c)bendi kapsamındaki sigortalılar için çalışma gücünün en az %60’ını veya vazifelerini yapamayacak şekilde meslekte kazanma gücünü kaybettiği Kurum Sağlık Kurulunca tesbit edilen sigortalının malul sayılacağı ancak sigortalının sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihten önce çalışma gücünün % 60 kaybettiğinin önceden veya sonradan tespit edilmesi halinde bu hastalık veya özür sebebiyle malullük aylığından yararlanamayacağı bildirilmiştir.

Somut olayda ;davacının1.3.1993 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa'ya tabi olarak tescil edildiği,sigortalılığa giriş tarihine en yakın tarihli olan ... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunun 26.3.1991 tarihli raporuna göre davacının hemofili,bilateral dejenertif osteoartrit teşhisini konularak bu hastalığın sürekli olduğu maluliyet derecesinin %40 olduğunun tesbit edildiği ancak sigortalılığın başladığı 1.3.1993 tarihinde maluliyet derecesine ilişkin rapor bulunmadığı görülmüştür.Yine KKK ‘lığı ... Askeri Hastanesinin 6.9.1985 tarihli raporunda davacının mevcut rahatsızlığı dolayısıyla askerliğe elverişli olmadığı bildirilmiştir.

Uyuşmazlık davacıdaki bu rahatsızlıkların,o tarihte yürürlükte bulunan 1479 sayılı Yasa'nın 28.maddesinde belirtildiği şekilde çalışma gücünü en az üçte ikisi oranında kaybedip kaybetmediği, sigortalı olduğu tarihte mevcud arızanın çalışma gücünün 2/3 kaybettirecek düzeyde olup olmadığı noktasındadır.

2.9.2003 tarihli Av.... Devlet Hastanesi Sağlık Kurulu raporunda davacının çalışma gücünü kayıp oranı %76 olarak belirlenmiştir. Mahkemece davacı sigortalının mevcut hastalık ve arızalarına göre beden çalışma gücünün 2/3ünü kaybedip kaybetmediğinin tesbiti amacıyla dosya SGK Yüksek Sağlık Kuruluna gönderilmiş, Yüksek Sağlık Kurulu 26.12.2006 tarihli raporunda mevcut belgelere göre davacının maluliyetini gerektiren hastalık ve arıza ile ... kapsamına girmiş olduğundan 1479 sayılı Yasa'nın 28/2.maddesi uyarınca maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağına karar vermiştir.Mahkemece bu kez davacının rahatsızlığının ... sigortalısı olduğu 17.3.1993 tarihinden öncesine ait olup olmadığı çalışma gücünün 2/3’ünü kaybedip kaybetmediğinin ve bu oranın sigorta kaydının yapıldığı 1.3.1993 tarihinden önce bulunup bulunmadığının tesbiti amacıyla Adli Kurumuna sevkedilmiş Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu 20.10.2008 tarihli raporunda,davacının sigortalılığının başladığı 1.3.1993 yılındaki maluliyet oranına ilişkin bir tespit yapılmaksızın,davacının hemofili hastası olduğu bu hastalığın Bağ-Kura giriş tarihinde de kendisinde mevcut olduğu ve çalışma gücünün en az 2/3ünü kaybetmediğine karar vermiştir.

Mahkemece bu durumda yapılacak ... öncelikle davacının sigortalılığının başladığı 1.3.1993 tarihinde çalışma gücünün 2/3’ünü kaybedecek derecede malul olup olmadığı, sigortalı olduğu tarihte 2/3 oranında malul değilse çalışma gücünün 2/3 ni kaybedip kaybetmediği, kaybetmiş ise maluliyete giriş tarihi konusunda rapor almak, hali hazır durumu itibariyle çalışma gücünün 2/3 ni kaybetmediğinin anlaşılması halinde 5510 sayılı Yasa'nın 25.ve devamı maddeleri uyarınca çalışma gücünün en az %60’nı kaybedip kaybetmediği, kaybetmiş ise sigortalı olduğu 1.3.1993 tarihinde çalışma gücünü % 60 oranında kaybedip kaybetmediği, 5510 sayılı Yasa uyarınca malul sayılıp sayılamayacağı maluliyete giriş tarihi Adli Tıp Kurumu ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporu ile tesbit olunmalı davacının maluliyet aylığına ilişkin prim ödeme gün sayısı ve prim borcuna ilişkin diğer şartları taşıyıp taşımadığı davacının sigorta şahsi sicil dosyası da getirtilerek araştırılıp oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Kabul şekli bakımından da Mahkemece davanın red gerekçeleri arasında davacının Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesi Başkanlığı raporuna açık itirazının bulunmadığını saymış ise de 5.12.2008 tarihli duruşmada Adli Tıp Raporunun beklendiği bir sonraki karar duruşması olan 25.3.2009 tarihli duruşmada ise davacı vekilinin yokluğunda karar verildiği celse arası Adli Tıp 3.İhtisas Kurulun 20.10.2008 tarihli raporunun dosyaya sunulduğu ancak bu raporun davacı vekiline tebliğ edilmediği yokluğunda karar verildiği anlaşılmakla adı geçen raporun davacı tarafından itiraza uğramadığı yolundaki gerekçede isabet yoktur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 13.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1193, Karar No: 2009/1583, Tarih: 20.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1193 E.  ,  2009/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN :

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bursa 4. Sulh Hukuk ve Mudanya Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki araştırmalardan, kısıtlı adayının yerleşim yeri olarak ..., C Blok No: 3, D:8 Osmangazi, Bursa adresinin bildirilmiş olmasına göre, uyuşmazlığın, Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5186, Karar No: 2024/2580, Tarih: 28.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5186 E.  ,  2024/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/452 Esas, 2022/1081 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/421 E., 2019/330 K.

Taraflar arasındaki markaların hükümsüzlüğü, haksız rekabetin tespiti, durdurulması ve önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dünyanın en büyük dökme demir üretici olup 30 yıldan bu yana üretilen "PAM" ve "PAM GLOBAL" markalı pik atık su borularını birçok ülkede bağlı şirketleri, distribütörleri ve ticari temsilcileri aracılığıyla sattığını, davacının 32 ülkede bağlı şirketinin, 124 ülkede internet sitesinin, 120'yi aşkın ülkede 430'u aşkın "PAM" ibareli marka tescili bulunduğunu, davacının Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde 2011/108566, 2004/26829, 2001/05016 ve 2000/26184 sayılı marka tescillerinin yer aldığını, davacıya ait "PAM" markasının dünyaca tanınmış olduğunu, "PAM GLOBAL" markasının da sektördeki çevrelerce iyi bilindiğini ve yüksek itibara haiz bulunduğunu, davalı adına tescilli 2013/83649 "PAG" ve 2014/82469 sayılı "PAG" markalarının müvekkiline ait PAM ibareli markalar ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, davalının tescilli markalarının müvekkiline ait markaların tescil kapsamındaki mallar ile aynı ve benzer mallar içerdiğini, davalının www.pagpikboru.com alan adını internet sitesinde kullandığını, www.pagpikboru.com alan adlı internet sitesine Türkiye'den erişimin engellenmesine karar verilmesi gerektiğini, davalının davacıya ait "PAM" ürün kataloğunda yer alan renk kombinasyonu, resim, grafik ve metinlerin aynısını ve benzerini "PAG" ürün kataloğunda izinsiz olarak kullanmasının haksız rekabet teşkil ettiğini, bu nedenlerle davalı adına tescilli 2013/83649 "PAG" ve 2014/82469 sayılı "PAG" ibareli markaların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalıya ait "PAG" ürün kataloğunda davacıya ait "PAM" ürün kataloğundaki resim grafik, renk kombinasyonu ve metinlerin aynısının kullanılmasının haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 2010 yılında Türkiye boru ve tesisat sektörünün önde gelen üç firması tarafından kurulduğunu, 2013 yılında Avrupa'nın en büyük üç pik boru üreticisinden biri olan Avusturyalı Preis & Co GmbH'ın FP Preis ürünlerinin Türkiye'deki yek yetkili distribütörü olarak Türkiye pik boru pazarına giriş yaptığını, müvekkilinin "Pik Aydın Global" kelimelerinin baş harflerinden oluşan "PAG" ibaresini 2013/83469 ve 2014/82469 sayı ile tescil ettirdiğini, müvekkilinin "PAG" markasını Türkiye'de bilinir bir hale getirdiğini, ayrıca AB'de Topluluk Markası olarak ve ayrıca Avrupa dışındaki 14 ülkede tescil ettirdiğini, "PAG" ve "PAM" markaları arasında karıştırılma ihtimali oluşturan bir benzerlik bulunmadığı, davacının Türkiye pik boru sektöründe "PAM" markasıyla değil "Pont-a Mousson" markasıyla bilindiğini, teknik düzenleme ve standartlar uyarınca her üreticinin markasının imal ettiği borular üzerinde yer alması gerektiğini, ancak küçük boyuttaki boru ve ek parçalarda bir çok harften oluşan markaların yazılmasının fiziksel olarak mümkün olmadığını, bu nedenle boru sektöründe faaliyet gösteren şirketlerin genellikle iki veya üç harften oluşan markaları kullandıklarını, markaların hitap edilen alıcı kitlesinin sektörde uzman mühendislik firmaları olduğu düşünüldüğünde, uygulamada davacı ve davalı markalarının karıştırılmasının imkansız olduğunu, davacı ve davalı katalog kapaklarının birbirinden farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davalı şirketlerin aynı alanda faaliyet gösterdikleri, davacının markalarında yer alan diğer sözcüklerin tali nitelikte oldukları, markaların esas unsurunun "PAM" ibaresi olduğu, davalının markalarından daha önce tescil edildikleri, her iki taraf markalarının aynı veya benzer sınıftaki mal ve hizmetler için tescilli oldukları, tarafların markalarının üç harften oluştuğu, davalının markalarının yalnızca son harfinin davacının markalarının esas unsuru olan "PAM" ibaresinden farklı olduğu, bu nedenle tarafların markalarının iltibasa neden olacak derecede benzer oldukları, davacının markalarının tanınmış marka olduğu ispatlanamamışsa da, pik boru piyasasında yüksek bilinirliği bulunduğu, aynı alanda faaliyet gösteren davalının bu markadan haberdar olmamasının düşünülemeyeceği, davacının markalarının esas unsuru olan "PAM" ibaresinin Türkçe'de bir anlamının bulunmadığı, davalının markaları olan "PAG" ibaresinin de Türkçe'de bir anlamının olmadığı, bu nedenle davalının markalarının kendiliğinden oluşturulabilecek markalar olmadıkları, her ne kadar davalı tarafça müvekkilinin markalarının "Pik Aydın Global" ibarelerinin baş harflerinden oluşturulduğunu savunmuşsa da, davacının markaları ile iltibasa neden olacak derecede benzer olan davalı markalarının davacının markasının bilinirliğinden yararlanmak amacıyla kötü niyetli olarak tescil edildiği, tarafların markalarının tescilli oldukları pik boru ürününün daha lüks inşaatlarda kullanılan ürünler olması nedeniyle bilinçli tüketicilere hitap ettiği ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı savunulmuşsa da, inşaat sektöründe her sınıftan insanın faaliyet gösterebildiği, ayrıca inşaat malzemeleri satan iş yerleri için sipariş veren kişilerin tamamının da eğitimli ve yüksek tüketici bilincine sahip uzman kişiler olmasının beklenemeyeceği, bu nedenle markalar arasında iltibas tehlikesinin de bulunduğu, davalının markalarının kötü niyetli tescil ve iltibasa neden olacak derecede benzer olmaları nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiği, yine davalının www.pagpikboru

.pagpikboru.com alan adında davacının markalarının esas unsurunu oluşturan "PAM" ibaresi ile benzer olan "PAG" ibaresinin kullanılmasının davacının markaları ile karışıklığa neden olabileceği, davalının kötü niyetli marka tescili nedeniyle davacının marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet niteliğinde olup, erişimin engellenmesine karar verilmesi gerektiği, davalıya ait 2015/1 sayılı "PAG" ürün kataloğunda, davacıya ait olan ve davalı kataloğundan daha önce 2014 yılında basıldığı dosyaya sunulan basımevine ait fatura ile anlaşılan "PAM" ürün kataloğundaki "Pag Kelepçe Amortisörü" fotoğraflarının aynı oldukları, davacının kataloğunun 16 ncı sayfasındaki uçak gürültüsü, müzik, trafik, saat, kar yağışı ikonları ile davalının kataloğunun 8 inci sayfasındakilerin aynı oldukları, davacının kataloğunun 14 üncü sayfasındaki yangına karşı koruma özelliğini simgelemek amacıyla koyulan görsel kompozisyonun davalının kataloğunun 10 uncu sayfasındaki ile benzer oldukları, davacının kataloğunun 17 nci sayfasında "Pam Global" pik borunun ses yalıtım performansını göstermek üzere EN 14366'ya uygun olarak gerçekleştirilmiş deneyin sonuçlarının sunulduğu grafik tablo ile davalının kataloğunun 9 uncu sayfasında yer alan "Pag" pik borunun ses yalıtım performansını göstermek için EN 14366'ya uygun olarak gerçekleştirilen deneyin sonuçlarının sunulduğu grafik tablonun renk farklılığı hariç benzer oldukları, bu durumun 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 55 inci maddesinde tanımlanan "başkasının malları, iş ürünleri, faaliyetleri veya işleri ile karıştırılmaya yol açan önlemler almak" şeklinde haksız rekabet oluşturduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2013/83649 numaralı "PAG" ve 2014/82469 "PAG" markalarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalıya ait "PAG" ürün kataloğunda davacıya ait "PAM" ürün kataloğundaki resim, çizim ve görüntülerin aynısının kullanılmasının haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, haksız rekabetin durdurulmasına ve önlenmesine, davalıya ait üzerinde "PAG PİK DÖKÜM ATIK SU BORU SİSTEMLERİ" yazılı 2015/1 sayılı dava konusu kataloğun toplatılmasına ve karar kesinleştiğinde masrafı davalıdan alınmak sureti ile imhasına, davalıya ait "www.pagpikboru.com" alan adlı sitesine erişimin engellenmesine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin FP Preis markasının distribütörlüğünü yaptığını, bu sırada kendi markasını oluşturma çabasına giriştiğini, bu çerçevede Pik Aydın Global kelimelerinin baş harflerinden oluşan" PAG" ibaresini marka olarak tescil ettirmeye karar verdiğini ve 08.10.2013'te bu ibarenin düz halinin 13.10.2014 de ise logosunu tescil için başvurduğunu ve tescilin alındığını, ve müvekkilinin bu markayı Türkiye'de ve birçok yabancı ülkede tanınır hale getirdiğini, pik boruların uzman müşteri kitlesi dikkate alındığında markalar arasında karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, bu hususun bilirkişi tarafından hazırlanan 27.06

.2019 tarihli raporda açıkça ortaya konulduğunun, buna karşılık İlk Derece Mahkemenin bu tespite değinmeden iltibas tehlikesi bulunduğundan bahisle hükümsüzlük kararı verdiğini, oysa İlk Derece Mahkemesinin bilirkişi raporuna hangi gerekçe ile itibar etmediğini belirtmesi gerektiğini, kararın bu yönüyle hatalı olup Yargıtay kararlarına da aykırı olduğunu, ayrıca müvekkilinin "PAG" ibareli markaları ile davacının "PAM" ibareli markaları arasında karıştırma ihtimali oluşturan düzeyde bir benzerlik bulunmadığını, özellikle pik borularının ek parçalarının üzerindeki yer darlığından dolayı firmalarca 2 ya da 3 harften oluşan markalar kullanılmasının sektörde yaygın bir uygulama olduğunu, piyasada bu şekilde birçok marka bulunduğunu, yine müvekkilinin markalarının davacı markalarından ayırt edilebilecek nitelikte olduğunu, Türk Patent ve Marka Kurumu'nun marka inceleme kılavuzunda 2 veya 3 harfli kelimelerden oluşan markalardan tek bir harfin farklı olmasının karıştırılma ihtimalini oldukça düşürecek olduğunun belirtildiğini, müvekkilinin markasının sonundaki "g" harfi ile davacının markasının sonunda yer alan "m" harfinin aralarında yazılış ve okunuş olarak bir benzerlik bulunmadığını, ayrıca markaların konusu ürünlerin hitap ettiği alıcıların mühendislik firmaları olup, bu alıcıların markaları karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, bu hususun teknik bilirkişi raporuyla da ortaya konulduğunu, ayrıca Türkiye'de pik boru pazarında hali hazırda satış yapılan 4 marka bulunduğunu, bunların PAM, DÜKER, FP Preis ve PAG olduğunu, bu 4 markadan ikisinin satışının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini, müvekkilinin bu markayı kötü niyetli tescil ettirmediğini, bu konuda hiçbir delil sunulmadığını, buna rağmen İlk Derece Mahkemesinin kötü niyeti kabul ettiğini, İlk Derece Mahkemesinin gerekçelerinin de hatalı olduğunu, ayrıca müvekkilinin davacının markasından yararlanma amacı veya ihtiyacı da olmadığını, davacının müvekkilinin oluşturduğu rekabet baskısını kırmak için dava açtığını böylelikle kötü niyetli olduğunu, ayrıca müvekkilinin davacıya ait bazı grafik ve düzenlemeleri kendi kataloglarında kullanarak haksız rekabette bulunduğuna yönelik gerekçenin de hatalı olduğunu, müvekkilinin sadece 2015 yılı için kullandığı 24 sayfadan oluşan ve birçok bilgi ve grafiği içeren kataloğu ile davacının kataloğu arasındaki çok ufak ve önemsiz birkaç benzerliğin karıştırılmaya yol açacağı sonucuna varıldığı, bu kararın bu yönüyle de hatalı olduğunu, müvekkilinin kataloğunda hiçbir şekilde davacının ticaret unvanına markasına atıf yapılmadığını, bu boruların tanıtımında alev figürünün kullanılmasının doğal olduğunu, kaldı ki resimlere bakıldığında alev grafiklerinin de farklı olduğunu, birkaç önemsiz benzerliğin ise davacıya zarar verme ihtimalinin bulunmadığını, kararın haksız rekabet yönünden de hatalı olduğunu, yine erişimin engellenmesine dair kararın da hatalı olduğunu, sadece markanın alan adı olarak kaydedilmesinin yeterli olmayıp aynı zamanda bu alan adının

hiçbir şekilde davacının ticaret unvanına markasına atıf yapılmadığını, bu boruların tanıtımında alev figürünün kullanılmasının doğal olduğunu, kaldı ki resimlere bakıldığında alev grafiklerinin de farklı olduğunu, birkaç önemsiz benzerliğin ise davacıya zarar verme ihtimalinin bulunmadığını, kararın haksız rekabet yönünden de hatalı olduğunu, yine erişimin engellenmesine dair kararın da hatalı olduğunu, sadece markanın alan adı olarak kaydedilmesinin yeterli olmayıp aynı zamanda bu alan adının ticari yetki oluşturacak biçimde kullanılması da gerektiğini, müvekkili tarafından hiçbir şekilde kullanılmayan www

.pagpigboru.com adlı internet sitesine erişimin engellenmesine dair kararın da hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddini istemiştir.