muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7034, Karar No: 2024/1331, Tarih: 08.02.2024

3. Bir kısım davalılar vekili Avukat ... istinaf dilekçesinde özetle; dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın arazi ve arsa olarak değerlendirildiğini, taşınmaz için arazi olarak %50 oranında objektif değer artış oranı uygulanmak suretiyle 104,22 TL/m² değer biçilmişken, arsa olarak 84,00 TL/m² değer biçildiğini, arsa niteliğine göre değer tespit edilen raporun hükme esas alındığını, taşınmazın arsa olarak belirlenen değerinin arazi olarak tespit edilen değerinden daha düşük olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmaz ile benzer niteliklere sahip olmadığını, emsal karşılaştırmasının kanunun aradığı şartlara uygun olarak yapılmadığını, bu nedenle taşınmaz için belirlenen bedelin düşük hesaplandığını, taşınmazın bilirkişi raporunda belirtilen nitelikleri dikkate alındığında %200 oranında objektif değer artışı uygulanması gerektiğini, taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile aldırılan bilirkişi raporunun da münavebe ürünleri, resmi veriler ve objektif değer artış oranı yönlerinden hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

4. Bir kısım davalılar vekili Avukat ... istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin düşük olduğunu, taşınmazın arsa olarak belirlenen değerinin arazi olarak tespit edilen değerinden daha düşük olmasının hukuka aykırı olduğunu, emsal alınan taşınmazın uygun niteliğe sahip olmadığını, eski tarihli bir satış olduğunu, emsal karşılaştırmasının kanunun aradığı şartlara uygun olarak yapılmadığını, dava konusu taşınmazdan yüksek oranda düzenleme ortaklık payı kesintisi yapıldığını, taşınmazın tarım arazisi vasfının yüksek olduğunu, ancak kapitalizasyon faizinin %3, objektif değer artırıcı unsurun en az %200 oranında kabul edilmesi gerektiğini, dava tarihinin değerlendirme tarihi olarak kabul edilmesinin mülkiyet hakkına ve eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, dava sürecinde oluşan alım gücündeki değişimin karşılanamaması nedeniyle mağduriyet oluştuğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aynı kamulaştırma planı projesi çerçevesinde kamulaştırılan ... Mahallesi 101 ada 27 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfında sayıldığı ve buna ilişkin Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/532 Esas, 2022/190 Karar sayılı kararının Yargıtay 5. Hukuk Dairesi tarafından onandığı, alınan Yargıtay kararında dava konusu taşınmazın uygulama imar planı dışında kalmakla birlikte, belediye sınırları dahilinde kalması, etrafının meskun olması ve belediye hizmetlerinden yararlanması unsurları gözetildiğinde arsa olarak nitelendirilmesinin yerinde olduğu, aynı proje çerçevesinde kamulaştırılan 101 ada 27 parsel sayılı taşınmazın bedeli belirlenirken işbu dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporundaki emsalle aynı emsalin esas alınıp Yargıtayca onanması dikkate alındığında, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile belirlenen kamulaştırma bedelinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı, kadastro parseli olan dava konusu taşınmazın tespit edilen bedelinden %40 oranında düzenleme ortaklık payının kesilmesinde de herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili Avukat ... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

3. Bir kısım davalılar vekili Avukat ... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

4. Bir kısım davalılar vekili Avukat ... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya içindeki bilgi ve belgelere, Belediye Başkanlığı cevabi yazıları, bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre; arsa niteliğindeki dava konusu Samsun ili, Bafra ilçesi, ... Mahallesi 101 ada 39 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak ve aynı bölgeden dava konusu taşınmaza yakın parsele ilişkin Dairemiz denetiminden geçen dosyada belirlenen metrekare birim fiyatı ile uyumlu olarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun’un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun’un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Ne var ki, dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararları geriye yürümez.” hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; “Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; “Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır.” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında fark kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi doğrudur.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare ve bir kısım davalılar ... vd., ... vd., ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5595, Karar No: 2018/11083, Tarih: 21.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5595 E.  ,  2018/11083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 53/6, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına, kusur durumuna, erteleme hükümlerinin uygulanmamamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve bir tam gün karşılığı takdir edilen adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/2, 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (4) numaralı bendinin ilk paragrafı çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işleniş şekli gözetilerek TCK’nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla sanığın, 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6402, Karar No: 2023/2139, Tarih: 11.07.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/6402 E.  ,  2023/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1156 E., 2022/842 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/251 E., 2020/369 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 11.07.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde taraflardan kimsenin gelmemiş olduğu belirlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacıların, 17.11.2012 doğumlu oğulları ...'in şiddetli ağlama ve ağrı hissi ile 07.07.2014 tarihinde davalı hastanenin acil servisine giriş yaptıklarını, hastanın beyin tomografisinin çekildiğini ve kitle görüldüğünü, hastaya teşhis konulmadan tedaviye başlandığını, hastanın ameliyata alınarak kafatası açılarak shunt (şant) denilen metal bir aparat yerleştirildiğini, daha sonra çıkarıldığını ve hastaya hidrosefali teşhisi konulduğunu, hastanın sol tarafında uyuşma meydana gelmesine rağmen müdahale edilmediğini, 11.07.2014 tarihinde ... ambulans helikopter ile İstanbul Medipol Mega Üniversite Hastanesine sevk edildiğinde hidrosefali teşhisinin hatalı olduğu, hastada beyin anevrizması oluştuğu ve acil müdahale gerektiğinin tespit edildiğini, davalı hastanenin hastanın kısmi felç olmasına neden olduğunu ve tedavi sürecinin halen devam ettiğini belirterek, hatalı tıbbi uygulama nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000 TL maluliyetten kaynaklı kazanç ve güç kaybı tazminatının hesaplanarak, 1.000 TL bakıcı ücretinin hesaplanarak, 1.000 TL tedavi giderlerinin hesaplanarak olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, 20.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, olay nedeniyle Cumhuriyet Savcılığınca yapılan soruşturma dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporunda hekim ve hastanenin kusurunun bulunmadığının tespit edilerek takipsizlik kararı verildiğini, davalı hastanenin teşhis ve tedavide herhangi bir kusurunun bulunmadığını, maddi ve manevi tazminatın yasal şartlarının oluşmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, olay nedeniyle Cumhuriyet Savcılığınca yapılan soruşturma dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporunda hekim ve hastanenin kusurunun bulunmadığının tespit edilerek takipsizlik kararı verildiğini, davalı hastanenin teşhis ve tedavide herhangi bir kusurunun bulunmadığını, maddi ve manevi tazminatın yasal şartlarının oluşmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosyada Adli Tıp Kurumu tarafından ve talimat mahkemesi aracılığıyla bilirkişi heyetinden alınan raporda, küçüğe davalı ... OFM Hastanesinde yapılan tetkiklerde saptanan intrakranyal kanama ve hidrosefalinin tedavisi olarak kafa içi basıncı azaltmaya yönelik yapılan işlemlerin ve uygulanan ilaç tedavilerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kullarına uygun olduğu, tüm bu nedenlerle küçüğün teşhis ve tedavisinde görev ... hekim ve yardımcı sağlık personeline kusur atfedilemeyeceği, Türk Borçlar Kanunu'nun 49 vd. maddeleri gereğince tazminata hak kazanılabilmesi için hukuka aykırı fiil, kusur, zarar ve illiyet bağı şartlarının birlikte arandığı, soruşturma aşamasında ve dosyada alınan tüm raporlarda davalı hastanenin kusurunun bulunmadığının açıkça tespit edildiği, bu nedenle davacının davalı hastaneden maddi ve manevi tazminat talep etmekte haklı olmadığı sonucuna varıldığından, davacıların maddi ve manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; hükme esas alınan bilirkişi raporlarında teşhise uygulanan tedavi yönteminin doğru olduğu belirlenmişse de, hatalı teşhise dayalı olarak uygulanan tedavinin doğru teşhisten sonra uygulanacak tedaviden alınacak sonucu etkilemesi ve bu nedenle hastanın uğradığı zararın bilirkişi raporuyla belirlenmesi gerektiğini, ancak mahkemece yeniden bilirkişi raporu alınmasına ilişkin talepleri reddedilerek denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunmayan raporlar esas alınmak suretiyle karar verildiğini beyanla, hukuka aykırı olan ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda, çözümü hukuk dışında ... ve teknik bilgiyi gerektirmesi sebebiyle bilirkişinin görüşüne başvurulduğu, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dava konusu olay nedeniyle yürütülen soruşturmada alınan Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulunun 19.02.2018 tarih ve 81 sayılı raporunda, yine İlk Derece Mahkemesince alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 10.08.2018 tarih ve 2440 sayılı raporda; davacı ...'e ... OFM Hastanesinde yapılan tetkiklerde saptanan intrakranyal kanama ve hidrosefalinin tedavisi olarak kafa içi basıncı azaltmaya yönelik yapılan işlemlerin ve uygulanan ilaç tedavilerinin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, tüm bu nedenlerle küçüğün teşhis ve tedavisinde görev ... sağlık personelinin uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğu, söz konusu sağlık hizmetini sağlık personeli aracılığı ile yürüten idareye atfı ... kusur bulunmadığının mütalaa edildiği, davacı tarafın bilirkişi raporuna itirazı üzerine ... Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden alınan 14.07.2020 tarihli raporda; ... OFM Hastanesinde yapılan işlem ve tedavilerde herhangi bir kusur bulunmadığının mütalaa edildiği, alınan tüm raporların birbirini destekler mahiyette olduğu, alınan bilirkişi raporlarının denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu, mahkemece de alınan ve hüküm kurmaya elverişli bulunan raporlar esas alınarak, davalı hastanenin ve hastanenin istihdam ettiği sağlık çalışanlarının tedavi sırasında ... yükümlülüğüne aykırı davranmadığı, müdahalenin tıp kurallarına uygun bulunduğu, davalı hastanenin kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, verilen kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu anlaşılmakla; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf taleplerini tekrarlayarak, çocukta kalıcı rahatsızlıkların olmasının sebebinin, hastanede uygulanan hatalı teşhise dayalı hatalı tedavi olduğunu, ancak mahkemece bu yönde inceleme yapılmadığını, Adli Tıp incelemesi neticesinde gelen raporun teşhis ile tedavinin uyumlu olduğu yönünde olduğunu, ancak davanın nedeninin doğru teşhise hatalı tedavi isnadı değil, teşhisin hatalı olmasından kaynaklanan zararların tazmini olduğunu, dolayısıyla alınan raporların davanın esasını aydınlatıcı mahiyette olmadığını, Adli Tıp incelemesinde teşhis ile tedavinin uyumlu olup olmadığının değerlendirilmesinin talep edildiğini, oysa davanın konusunun bu olmadığını, yaptıkları itirazlarda da bu hususlar dile getirilmesine rağmen alınan raporların davanın içeriğine uygun şekilde düzeltilmediğini ifade ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı ... hastanenin vekalet sözleşmesinden kaynaklanan ... borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1- Davanın temeli vekalet sözleşmesidir. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 502 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.)

2- Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından ... zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (TBK'nın 400 üncü maddesi). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

3- Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en ... yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken ... görevini göstermeyen vekil, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerlidir.

3.Değerlendirme

Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle dosya kapsamında alınan birbiriyle uyumlu bilirkişi raporlarında dava konusu olayda davalı hastane ve hastanenin istihdam ettiği sağlık çalışanlarına atfı ... bir kusurun olmadığının tespit edilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7383, Karar No: 2012/7921, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7383 E.  ,  2012/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ile mülkiyeti kamulaştırılan alanın tescili, irtifak tesis edilen alanın ise irtifak hakkının tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/96, Karar No: 2019/2945, Tarih: 04.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/96 E.  ,  2019/2945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20.03.2015 tarihinde temyiz eden müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 04/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.