muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/81, Karar No: 2007/78, Tarih: 14.02.2007

İdare, özel hukuk sözleşmeleri yapabildiği gibi; kamusal yetkisinin verdiği üstünlük ve ayrıcalıklara dayanarak, hüküm ve koşulları bakımından özel hukuk sözleşmelerinden farklı sözleşmeler de yapabilir. Kamu idaresi, kurumu ya da kuruluşlarının idare hukuku kurallarına dayanarak yaptıkları bu sözleşmeler, "idari sözleşme" olarak adlandırılmaktadır.

İdari sözleşmeler kamu kuruluşları ile idari kişiler arasında yapılabileceği gibi, tüzel kişiliği olan kamu kuruluşları arasında da olabilir (İdare Hukuku Genel Esaslar, Prof.Dr.Şeref Gözübüyük, Prof. Dr. Turgut Tan, Turhan K., Birinci Baskı-1998, Cilt 1, s:375). İdarenin taraf olduğu bazı sözleşmelerin konusu dikkate alındığında idareye özgü bir düzenlemeye gereksinim göstereceğinin kabulü zorunludur.

Bir sözleşmenin "idari sözleşme" sayılabilmesi; sözleşmenin taraflarından birinin kamu idaresi, kurumu ya da kuruluşu olması, sözleşmenin kamu hizmetinin yürütülmesi ile ilgili bulunması, sözleşmede idareye özel hukuk yetkilerini aşan yetkiler tanınmasına bağlıdır.

İdarenin, sözleşme serbestisi ve tarafların eşitliğini gözeterek gerçekleştirdiği sözleşmelerin özel hukuk hükümlerine tabi olması ve dolayısıyla bunların yargısal denetiminin adli yargı yerlerince yapılmasına karşılık; 2577 sayılı Kanunun idari dava türlerinin sayıldığı 2/1-c. maddesinde ifade edildiği üzere "genel hizmetlerden birinin yürütülmesi" amacıyla ve kamusal nitelikte üstün hak ve yetkilere dayanarak yaptığı idari sözleşmelerden doğan uyuşmazlıkların görüm ve çözümünde ise, idari yargı yerleri görevli bulunmaktadır.

Yargı yolu sorununun çözümlenebilmesi, "idari sözleşme"ler ile idarenin özel hukuk sözleşmelerinin çerçevesinin belirlenmesini gerekli kılmaktadır.

Özel hukuk sözleşmelerinde, taraflar arasında sözleşmenin oluşumu ve yürütümü aşamasında eşitlik varken, idari sözleşmelerde kamu yararını sağlamak zorunda olan idare, sözleşmeye taraf diğer kişiye göre üstün bir konum kazanır, bir takım imtiyazlardan yararlanır.

Özel hukuk sözleşmelerinde, sözleşmenin konusu, amacı, biçimi serbestçe belirlenirken, idari sözleşmelerde, idarenin iradesi hiçbir zaman bağımsız olmayıp, yasaların öngördüğü, kamu yararı düşüncesi ile belirlenen sınırlar içerisinde kalır. Burada, hukukça birbirine eşit olmayan iradelerin uyuşması söz konusudur.

İdari sözleşmeler, idareye özgü düzenlenişe gereksinim gösteren bir konuyu düzenlediklerinden, idare kamu yararı ile kamu hizmetlerinin gerekleri dolayısıyla tek yanlı iradesiyle sözleşme ilişkisini etkileyebilir.

İdarenin bir sözleşmesinde, idareye özel hukuk sözleşmelerindekileri aşan bazı üstünlük ve ayrıcalıkların tanınmış olması, o sözleşmenin bir idari sözleşme sayılmasına yol açmaktadır.

İdari sözleşmeler, idareye özgü düzenlenişe gereksinim gösteren bir konuyu düzenlediklerinden, idare kamu yararı ile kamu hizmetlerinin gerekleri dolayısıyla tek yanlı iradesiyle sözleşme ilişkisini etkileyebilir.

İdarenin bir sözleşmesinde, idareye özel hukuk sözleşmelerindekileri aşan bazı üstünlük ve ayrıcalıkların tanınmış olması, o sözleşmenin bir idari sözleşme sayılmasına yol açmaktadır.

Bir sözleşmenin idari sözleşme olup olmadığının belirlenebilmesi için sözleşme taraflarından birisinin idare olması ve sözleşme konusunun kamu hizmetine ilişkin bulunması koşulları her zaman yeterli olmayabilir. Bu taktirde idare ile karşı taraf arasında akdedilen sözleşmenin tüm hükümlerinin incelenerek, tarafların idareye kamu gücünden doğan üstün yetkiler tanımak suretiyle, sözleşmeye idari sözleşme niteliği vermek amacında olup olmadıklarının araştırılması gerekir. Özel hukuk sözleşmelerinde düşünülmesi imkansız bile olan bazı üstün yetkilerin tanınması, idari sözleşmeleri ötekilerden ayıran en temel, en belirgin özelliktir.

Bu durum, idarenin kamusal yetkisini kullanarak yaptığı sözleşmede, idareye üstünlük ve otorite tanınması şeklinde kendini gösterir. İdareye üstünlük ve otorite tanınması, ona, gözetim ve denetim yapma, emir verme ve ceza uygulama, sözleşmeyi tek taraflı olarak değiştirme ve fesih etme, resen hareketle imtiyaza el koyma gibi hak ve yetkilerin verilmesi yolundaki sözleşme hükümleri ile belli olur; özel hukuku aşan koşulların varlığının işareti olarak; sözleşmede kamu gücünün belirtilmiş olması, tek yanlı hareket yetkisinin ve zora dayanan önlemler alma gücünün mevcut bulunması aranır.

İdarenin üstünlüğünü ve otoritesinin tanınması, yani sözleşmede idarenin tek taraflı hareket yetkisinin kabul edilmesi ve sözleşmenin bir tarafını oluşturan idarenin, diğer tarafa karşı kamu gücüne dayanan yetkiler kullanabilmesi gibi durumlarda, sözleşmede özel hukuku aşan koşulların varlığı kabul edilmelidir.

İdarenin üstünlüğünü ve otoritesinin tanınması, yani sözleşmede idarenin tek taraflı hareket yetkisinin kabul edilmesi ve sözleşmenin bir tarafını oluşturan idarenin, diğer tarafa karşı kamu gücüne dayanan yetkiler kullanabilmesi gibi durumlarda, sözleşmede özel hukuku aşan koşulların varlığı kabul edilmelidir.

Uzlaşma komisyon tutanağı ve protokolün dayanağını oluşturan 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkındaki Kanununun 1. maddesinde; makro ekonomik dengeleri gözeterek, Devletin iç ve dış borçlanmasına, hibe almasına, borç ve hibe vermesine, nakit yönetiminin maliye ve para politikaları ile koordineli bir şekilde yürütülmesinin ve Devlet iç ve Devlet dış borcunun etkin bir şekilde yönetimi ve izlenmesini, Hazine Müsteşarlığının 2 nci Maddede yer alan kuruluşlar arasındaki malî ilişkilerin düzenlenmesini, Müsteşarlık tarafından üstlenilen her türlü malî yükümlülüğün geri ödenmesinin amaçlandığının belirtildiği, 2. maddesinde; Yasanın kapsamında Büyükşehir belediyelerinin de bulunduğu, Geçici 2. maddesinde; kamu kurum ve kuruluşlarının yurt içi piyasalardan yaptığı Hazine garantisine ve/veya kefaletine haiz borçlanmaların üstlenilmesi durumunda doğan alacakların, kamusal hizmet ve ilişkilerden doğmuş sayılacağını ve bu alacakların şartlarının belirlenmesine, tahsiline, takibine ve her türlü finansal tekniğin kullanılması suretiyle idaresine Bakanın yetkili bulunduğu, Geçici 3. maddesinde; izlenecek yöntem, uzlaşma komisyonunun yapısı, yükümlülüklerin yerine getirilmemesi halinde uzlaşmanın yapılmamış sayılacağı ve sonucunda Hazine alacağının 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edileceği hükme bağlamıştır.

Uyuşmazlığa konu, Ankara Büyükşehir Belediyesi ile TC Hazine Müsteşarlığı arasında imzalanan ve Devlet Bakanı onayına sunulan tutanak ve protokolde; 4749 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi çerçevesinde oluşturulan Uzlaşma Komisyonunca belirlenen ve Bakan onayına sunulan komisyon kararıyla Ankara Büyükşehir Belediyesinin Hazine Müsteşarlığına olan vadesi geçmiş borçlarının yeniden yapılandırıldığı, buna göre ana para, faiz ve gecikme zamlarının itfalarının bir takvime bağlandığı, taahhüdün nasıl yerine getirileceğinin belirlendiği, temerrüt (protokol uyarınca belirlenen tutarların vadesinde ve tamamen ödenmemiş olması) halinde uzlaşmanın yapılmamış sayılacağı ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun Hükümlerinin uygulanacağının, protokol kapsamında yapılması gereken geri ödemelerin yerine getirilmemesi ve aksatılması halinde, borçlu Büyükşehir Belediyesi hakkında gerekli denetimlerin yapılmasına, sorumluları hakkında girişimlerde bulunulmasına Hazine Müsteşarlığının yetkili kılındığı, anlaşmazlıklarda, Hazine Müsteşarlığı defter ve kayıtlarının esas alınacağı gibi hükümlere yer verilmiştir.

Dayanak Yasa maddeleri, protokol ve eki tutanak birlikte ele alındığında; idarenin üstünlüğüne, bir diğer ifadeyle; açık olarak kamu gücüne yer verilmekte, doğan alacağın kamusal hizmet ve ilişkiden doğmuş sayılacağı belirtilmekte olup, anılan sözleşmede özel hukuku aşan koşulların varlığının kabulü zorunlu bulunmaktadır. Bu itibarla somut uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı olduğu sonucuna varılmalıdır.

Mecburi tahkim, 3533 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kuruluşlarının, özel hukuktan kaynaklanan uyuşmazlıklarının çözümünde uygulanmaktadır.

3533 sayılı Kanun uyarınca idari yargının görev alanına giren konularda kural olarak tahkim yolu öngörülmemiştir. 4501 sayılı "Kamu Hizmetleri İle İlgili İmtiyaz Şartlaşma ve Sözleşmelerinden Doğan Uyuşmazlıklarda Tahkim Yoluna Başvurulması Halinde Uyulması Gereken İlkelere Dair Yasa" uyarınca, imtiyaz sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıkların tahkim yoluyla çözülmesinin öngörülmesi durumu istisna teşkil etmekte ise de, anılan uyuşmazlıklarda, 4501 sayılı Kanun ve usulüne göre yürürlüğe konulmuş uluslararası anlaşmalar, bunlarda hüküm bulunmayan hallerde ise, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile 2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun tahkim ile ilgili hükümleri uygulanmaktadır.

Yukarıda belirtilen olgular gözetildiğinde, taraflar arasında yapılmış bulunan sözleşmenin "idari sözleşme" niteliğinde bulunduğunun belirlenmesi, anılan sözleşmenin uyarlanması istemlerinin de bu kapsamda ele alınmasının gerekmesi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2/1-c maddesinde, idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davaların "idari dava" olarak nitelendirilmesi, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun 5/c maddesi ile anılan uyuşmazlıklarda idari yargının görevli bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17967, Karar No: 2013/11193, Tarih: 14.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17967 E.  ,  2013/11193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.1.2013 tarih 2013/1 sayılı kararında belirtilen işlerle sınırlıdır.

İnceleme konusu karar, meslek hastalığından doğan tazminat talebine ilişkin olup, belirgin şekilde Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararı gereği Dairemizin inceleme kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay (21) Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı dava dosyasının Yargıtay (21). Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2287, Karar No: 2025/1379, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/2287 E.  ,  2025/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.09.2023

EK KARAR SAYISI : 2018/2515 E., 2019/2588 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.09.2023 tarihli ve 2018/2515 Esas, 2019/2588 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 19.09.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Milas 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14960, Karar No: 2017/14540, Tarih: 23.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/14960 E.  ,  2017/14540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-22/12/2014 tarihli bilirkişi raporunda, kurulu güç ile tüketim ekstresi karşılaştırıldığında tüketim değerlerinde farklılık olduğunun tespit edilmesi karşısında; katılan kurumun uğradığı vergili ve cezasız gerçek zarar miktarının hesaplattırılmasına yönelik teknik bilirkişiden ek rapor alınmadan eksik kovuşturma ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Alınacak bilirkişi raporu sonucunda, bu durumda da bakılması gereken madde 5237 sayılı TCK'nın 168/5: ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.'' Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir. Bilirkişiden alınan ek rapor sonucunda sanığa yeniden makul bir süre verilerek ve ''bilirkişi tarafından belirlenen zararı tamamen tazmin etmesi halinde kamu davasının düşürüleceğine'' dair bildirimde bulunarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4007, Karar No: 2012/4737, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4007 E.  ,  2012/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19875, Karar No: 2010/1334, Tarih: 26.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19875 E.  ,  2010/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza yine aynı mahalleden emsal alınmışsa da, emsalin satışına ilişkin, alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir satış akit tablosu temin edilemediğinden, bilirkişi kurulunun ek raporunda taşınmaza genel deyimlerle ilk rapor ile belirlenen metrekare bedeline hükmedilmesi doğru değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3222, Karar No: 2011/4969, Tarih: 15.06.2011

8. Ceza Dairesi 2009/3222 E., 2011/4969 K.

**8. Ceza Dairesi 2009/3222 E., 2011/4969 K.**

**- SİLAHLI TERÖR ÖRGÜTÜNÜN PROPAGANDASINI YAPMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 220 ]

- 3713 S. TERÖRLE MÜCADELE KANUNU [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Suç tarihinde E...'ye G... E... Derneği tarafından düzenlenen konserde sanıklar tarafından söylenen "selam, selam İmralı'ya bin selam, biji Jerok Apo, dişe diş kana kan seninleyiz Ocalan" şeklindeki sözlerin bir bütün olarak ele alınıp değerlendirildiğinde sanıkların eyleminin 3713 sayılı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçunu oluşturduğu, bu nedenle de davaya bakmanın CMK'nın 250. maddesi uyarınca kurulmuş bulunan özel görevli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Neslihan, Naci ve M.Şinasi'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün (BOZULMASINA), 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3786, Karar No: 2023/4280, Tarih: 23.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/3786 E.  ,  2023/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2014/466 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli ve 2014/466 Esas, 2015/682 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2021/99 Esas, 2021/6016 Karar sayılı kararı ile ''sanığın, alacaklısı olduğu senede ilişkin borçlu tarafından tarafına farklı zamanlarda yapılan kısmi ödemeleri senet üzerine not almasına rağmen daha sonra bu notları silerek senedi kalan borç miktarından fazla olarak icra takibine koymak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; dosya kapsamından senet ve senede bağlı borca ilişkin bir itiraz ile senedin zorunlu unsurlarında herhangi bir tahrifat, silinti veya kazıntı bulunmadığının anlaşılması karşısında; senedin ön yüzünde evvelce kurşun kalemle yazılı bulunduğu tespit edilen tek başına bir anlam ifade etmeyen rakamların silinmesinin de resmi belgece sahtecilik suçunu oluşturmayacağı, senedin arka yüzünde temyiz dışı sanık ... ... ...'a ait cironun da bizzat kendisi tarafından yazılıp karalanması nedeniyle bu yönden de senet üzerinde bir sahtecilik mevcut olmadığı gözetilmeden, atılı suçtan sanığın beraati yerine, eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyetine karar verilmesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Nizip 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2021 tarihli ve 2021/584 Esas, 2021/895 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ