muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3108, Karar No: 2018/7032, Tarih: 02.07.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/3108 E.  ,  2018/7032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu vekili, haczedilen taşınmazın müvekkilinin haline münasip evi olduğunu, ayrıca taşkın haciz yapıldığını ileri sürerek taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece, borçlu tarafa, taşınmaz hakkında keşif yapılması amacıyla eksik ücretin yatırılması için kesin süre verilmesine rağmen eksik ücretin yatırılmadığı, dolayısıyla keşif yapılamadığından davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

6100 Sayılı HMK'nun 90. ve 94. maddeleri, mahkemeye ve taraflara belli işlemleri, belli edilen sürelerde yapmaları için sınırlamalar getirmiştir. Bu sürelerin bir kısmı yasa metninde yer almış, bir kısmı ise hâkimin takdirine bırakılmıştır. Süre tayini hâkimin takdirine bırakılan hallerde, yapılacak işlemin niteliğine göre makul bir süre belirlenmelidir. Hâkimin verdiği ve kesin olduğunu belirttiği sürede, taraf, belirtilen işlemi mutlaka yapmalıdır. Sürenin bitiminden sonra belirtilen işlemin yapılması mümkün değildir. Şayet yapılmamış ise, taraf bu konudaki hakkını kaybeder. Hakkın zayi olması gibi ağır bir müeyyideye bağlanan kesin sürenin, hukuki sonuç doğurabilmesi için, yapılması gereken işlemlerin ve ne kadarlık sürede yapılacağının açık ve tam olarak belirtilmesi gerektiği gibi, bunların yapılmamasının doğuracağı sonuçların da açıklanması ve tarafların uyarılması gerekir (HGK'nun 21.09.1983 tarih ve 14/3447-825 sayılı kararı.).

Somut olayda, mahkemece, ne tensip zaptında, ne de duruşma tutanaklarında, şikayetçiye keşif giderini yatırmak üzere, yukarıda açıklanan ilkelere uygun şekilde, yatırılması gerekli miktarın açıkça belirtildiği ve kesin süreye uymamanın sonuçlarının da açık olarak gösterildiği bir kesin süre verilmediği görülmektedir.

O halde, mahkemece, borçluya usulüne uygun şekilde kesin süre verilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/70, Karar No: 2010/15242, Tarih: 28.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/70 E.  ,  2010/15242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 S.K 158/1-d,52/2,53/1,63. mad. uyarınca 3'er yıl hp ve 8000.00 'er YTL apc,hak yoksunluğu,tutukluluğun mahsubu.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine;Ancak:

Sanıkların katılan ile araba alım satımı için pazarlık edip arabanın devir işlemleri için noterde düzenlenen kati taşıt satış sözleşmesi ile devrini aldıktan sonra ödeme yapmadan aracı alıp kaçmaktan ibaret eyleminde Noterlik bir kamu hizmeti olmasına rağmen 5237 Sayılı TCK’nun 158/1-d. maddesinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde olmadığı gibi araç bedelinin sayılarak devirden sonra verileceği söylenip oluşturulan hileli hareketlerle sözleşme yapılmasının sağlanması nedeniyle basit dolandırıcılık suçunun oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5506, Karar No: 2014/8185, Tarih: 17.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5506 E.  ,  2014/8185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2013

NUMARASI : 2011/229-2013/34

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum ve davalı işveren vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 02/10/2009-28/02/2011 tarihleri arasında geçen ve davalı kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalıya ait 1072720, 1078957, 1084867 sigorta nolu işyerlerinden kısmi çalışmalarının bildirildiği, işverence düzenlenmiş bazı yıllar puantaj cetvellerinin davacı tarafından imzalanmış olduğu ve imzaların davacıya ait olduğunun dava dilekçesinde berlirtildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık davacının çalışmalarının kesintili olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır. Gerçekten mahkemece dinlenen bordro tanıklarının ifadeleri arasında çalışmanın kesintisiz olup olmadığı açısından çelişkiler mevcuttur. Aynı zamanda davacı tarafından imzası kabul edilmiş puantaj cetvelleri ilişkin oldukları dönemler açısından çalışmanın o işyerinde kesintili geçtiğine karine olduğundan tanık beyanlarıyla bu yasal karinenin aksinin kanıtlandığının kabulü mümkün değildir.

Yapılacak iş, davacının tespitini istediği ve ihtilaf konusu olan 02/10/2009-28/02/2011 tarihleri arasındaki süreyle ilgili olarak, puantaj cetvellerinde davacının imzası olanlar saptanıp, imzasını içeren ve cetvellere geçmiş sürelerdeki aylar yönünden eksik sürelerle ilgili olarak istemi reddetmek, imzalı olmayan cetvellere ilişkin dönemlerle puantaj cetveli bulunmayan dönemler yönünden ise; tarafların bildirdikleri bordro tanıklarının beyanları arasında çelişki bulunduğundan bu tanıklar dışında işverence SGK’ya verilen dönem bordrolarında davacı ile aynı işyerinde ve aynı dönemde çalışması bulunan çalışanların tespiti ile resen belirlenen tanıkları dinlemek, olmadığı takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde ihtilaflı dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahiplerini resen tespit edip dinlemek, davacının çalışmasının kesintisiz olup olmadığını tereddüde yer vermeyecek şekilde belirleyip çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan N.. E..'a iadesine

17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/11795, Karar No: 2004/399, Tarih: 26.01.2004

5. Hukuk Dairesi 2003/11795 E., 2004/399 K.

**5. Hukuk Dairesi 2003/11795 E., 2004/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Binalara resmi birim fiyatlarına göre yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi doğru ise de, arsa niteliğindeki taşınmazın zemini için yapılan inceleme yeterli değildir. Şöyle ki;

1- Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken değerlendirme tarihine yakın zamanlarda ve yakın yerlerdeki gayrimenkul satışları emsal alınmalıdır. Taşınmazın bulunduğu mevkii gayrimenkul satışlarının yoğun olduğu bir yerdir. Bu durumda Balgat'da taşınmazın yakın çevresinde yakın satış tarihli yerleri emsal bildirmeleri için taraflara imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen yeniden emsal getirtilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekirken, taşınmaza uzak mevkilerden Dikmen ve İlkadım mahallelerinden alınan emsallerle mukayese yapan rapora göre hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Taşınmazlar kadastrol parsel, incelenen emsaller ise imar parselleridir. Bu nedenle emsal karşılaştırılması sonucu tesbit edilen bedelden %35 Düzenleme Ortaklık Payı düşülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Kararda, davalılara ödenmesi gereken ve bankada depo edilen bedelin açıkça gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 26.1.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/84, Karar No: 2006/69, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-84 E., 2006/69 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-84 E., 2006/69 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, Mersin Gümrük Yolcu Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını ve Asliye Ceza Mahkemesinin görevine giren suçu oluşturduğunu belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 332-813 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13790, Karar No: 2018/17054, Tarih: 10.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13790 E.  ,  2018/17054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kısa kararda dava konusu taşınmazın tamamının tapusunun iptali ile davacı kurum adına tescil edildiği ve davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle hakkında açılan davanın reddine hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında dava konusu taşınmazın 8,74 m2 lik pilon yeri ile 194,56 m2lik kısımlar bakımından karar verildiği ve davalılardan ... yönünden hüküm kurulmadığından kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaata göre karar verebilir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23779, Karar No: 2014/21351, Tarih: 28.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23779 E.  ,  2014/21351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının tüm, davacı Kurum avukatının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

...- Davacı Kurum, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan artışlı gelir, sosyal yardım zammı ve geçici iş göremezlik ödemesinden oluşan Kurum zararının şimdilik bağlanan gelir ve sosyal yardım zammı yönünden 45.277,69TL’sının; geçici iş göremezlik ödemesi yönünden ....090,00TL’sının 506 sayılı Yasanın .... ve 26. maddelerine istinaden tahsilini istemiştir. Mahkemece, davaya konu kazanın meydana gelmesinde davalının %70, sigortalının %30 kusurlu olduğuna dair kanaat bildiren kusur raporuna itibar edilmek suretiyle, 506 sayılı Yasanın .... maddesinde yer alan koşulları tartışarak Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. maddeleri uyarınca hakkaniyet indirimi yapılmak suretiyle sigortalının müterafik kusurunun bir miktarının işverenin kusuruna eklenerek davalının, ilk peşin sermaye değerli gelir 71.084,05TL, sosyal yardım zammı 251,07TL ile geçici iş göremezlik ödemesi ....180,00TL olmak üzere toplam 75.515,12TL Kurum zararının %85 karşılığından sorumlu olduğunun değerlendirilmesi karşısında, gelirin ilk peşin sermaye değeri ve sosyal yardım zammı yönünden de taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu eksik kurum alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici .... maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici .... maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının .... ve .... bentlerinin tamamen silinerek yerine, “...-Davanın kabulü ile, 45.277,69TL gelir ve sosyal yardım zammı tutarının tahsis onay tarihi 08.05.2006 tarihinden itibaren; ....090,00TL geçici iş göremezlik ödemesinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan alınarak davacı Kuruma ödenmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına” cümlesinin yazılmasına, harca ilişkin .... bendinde yazılı bulunan “2579,25” ve “2591,45” rakamlarının silinerek yerine sırasıyla, “....235,69” ve “....247,89” rakamlarının yazılmasına, vekalet ücretine ilişkin .... bendinde yazılı bulunan “4403,50” rakamlarının silinerek yerine, “....560,45” rakamlarının yazılmasına, yargılama giderlerine ilişkin .... bendinde yazılı bulunan “(kısmen red kararı yasa değişikliği nedeni ile verildiğinen)” ibaresinin silinerek çıkarılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ...'dan alınmasına, 28.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/135, Karar No: 2007/17163, Tarih: 10.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/135 E.  ,  2007/17163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23.11.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı 04.07.1999 D.lu. oğlu Doğukan'ın özürlü olduğunu ve sakatlık maaşı bağlanması için oğluna vasi atanmasını talep etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 419/2 maddesi gerek duyulduğunda henüz ergin olmayanların da kısıtlanmasına karar verilebileceği, ancak bu halde kısıtlama kararının ergin olduktan sonra sonuç doğuracağını hükme bağlanmıştır.

İzmir Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden verilen 09.11.2006 günlü sağlık kurulu raporunda "hacir altına alınması uygundur, mahkemece dinlenmesine gerek yoktur" denilmiştir. Mahkemece kısıtlanmak istenilen küçüğün hastalığı olup olmadığını ve hastalığın Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde yer alan "kısıtlanmasını gerektiren nitelikte olup olmadığı tesbit edilmeden kısıtlanması gerekiyor ise küçüğün velayet altında olduğu gözetilerek hemen kısıtlanma kararı verilmesini gerektiren neden ve olgular tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.10.12.2007 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8264, Karar No: 2013/8577, Tarih: 27.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/8264 E.  ,  2013/8577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4269, Karar No: 2014/38108, Tarih: 11.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4269 E.  ,  2014/38108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinden kısa kararın davacı vekilinin yokluğunda davalı vekilinin yüzüne karşı tefhim olunduğu ve davalı vekilinin süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, ancak gerekçeli kararın taraf vekillerine tebliğ edilmediği anlaşılmakla, işbu tebligat noksanlığının ikmali için dava dosyasının mahal Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.