muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10012, Karar No: 2013/16575, Tarih: 09.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10012 E.  ,  2013/16575 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ...Gıda Şirketi vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;

2-Davacı vekili; davacının 05/02/2010-14/04/2010 tarihleri arasında davalı işyerinde aralıksız olarak proje müdürü olarak çalıştığını, nisan ayından itibaren işyerinde davalı... Et Gıda ve Sosyal Hizmetler Tic. Ltd. Şti.'nin davalı ...Gıda ve Yemek Üretim San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne devredildiğini, davalı ...Gıda sahiplerince çalışanlara unvan değişikliği yapıldığının belirtildiğini, devir işlemi nedeniyle davalıların müteselsilen sorumlu olduğunu, davacının en son aldığı aylık ücretin 750,00 TL olduğunu, davacının çalışma saatlerinin 08:00-16:00 arasında olduğunu, işyerinde yemek uygulaması bulunduğunu, ancak bugüne kadar davacıya 2010 yılı Ocak, Şubat, Mart aylarına ait ücretleri ile Nisan ayındaki 15 günlük çalışma karşılığı ücretinin ödenmediğini, davacının ücretlerinin zamanında ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini İş Kanunu'nun 24/II-e maddesi uyarınca haklı olarak feshettiğini, davacıya 45 günlük yıllık izin ücretinin de ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak bazı işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı... Et Gıda vekili davacının iş sözleşmesini feshinin haklı nedene dayanmadığını ve bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanmadığını, müvekkili şirketin global ekonomik kriz nedeniyle piyasadaki alacaklarını alamadığını ve çalışmasının durma noktasına geldiğini, buna rağmen işçi çıkarma yoluna gitmediğini, gecikmeli de olsa işçi ücretlerinin ödendiğini, davacının 01/03/2010 tarihinde müvekkili şirketten ayrıldığını, iddia edilen devir olgusunun da gerçek dışı olduğunu, davacının ücretlerinin gecikmeli de olsa ödendiğini, bu nedenle ücret alacağı bulunmadığını, tüm yıllık izinlerinin de kullandırıldığını belirterek, davalı ...Gıda Şirketi temsilcisi,... Et ve Gıda Şirketi ile herhangi bir ilgisinin bulunmadığını, devir ilişkisinin de söz konusu olmadığını, davacı deneme süresinde iş sözleşmesini feshettiğinden kıdem tazminatı talebinde bulunmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının davalı şirketler arasında bir bağ kurmaya çalışılarak eski çalışmalarından kaynaklanan işçilik alacağı taleplerini ...Gıda'ya yönlendirmesinin hiçbir hukuki mesnedi olmadığını, davacının 1 aylık çalışması dolmadan ücretinin ödenmediğini bahane ederek işten ayrılmasının haklı neden olmadığını, yine davacının çalışması 1 yılı doldurmadığından ücretli izin, kıdem tazminatı talebinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece ... kayıtlarına göre davacının davalı... Gıda'daki son çalışma günü olan 31/03/2010 tarihinden 1 gün sonra 01/04/2010 tarihinde davalı Y&Y'da çalışmaya başladığı, her ne kadar tapu müdürlüğünün cevabi yazısında davalılar adına taşınmaz kaydına ve aralarında satım sözleşmesine rastlanmadığı bildirilmiş ise de, davacı tanıklarının ayrıntılı anlatımlarına göre... Gıda'dan sonra ...Gıda'da çalışmaya devam edenlerin ücretlerini aldıkları banka şubesinin değişmediği, banka hesap numaralarının dahi aynı kaldığı,... Gıda'nın tüm işgücüyle yani tüm çalışanlarıyla birlikte ve fabrika binası ve içindeki ekipmanlarıyla birlikte ...Gıda'ya devredildiği, davacı tanığı ...'in devirden sonra 3 ay kadar süreyle davalı ...Gıda'da çalışmasını sürdürdüğünü ve kendisi gibi başka çalışanlar da olduğunu belirttiği, her iki şirketin sahip ve ortaklarının aynı olduğu, yönetici kadrosunun aynı olduğu, yine her iki şirketin yaptığı işin ve müşterilerinin aynı olduğu, davalı... Gıda'nın devir öncesi ve sonrasında faaliyetine uzun süre ara verdiğine veya kapatıldığına ilişkin iddia veya belge bulunmadığı, aksine devirden çok sonra 27/01/2011 tarihinde yönetim kurulunca alınan karar ile şirket kaydının askıya alındığı, bu durumun aynı zamanda... Gıda'nın devir öncesinde kesin ve sürekli bir kapatma iradesinin bulunmadığını ortaya koyduğu, bu hususlar yanında dürüstlük kuralı ve muvazaa olgusu birlikte değerlendirildiğinde, taraflar arasında işyeri kapatma görünümünde işyeri devri gerçekleştirildiği ve bu şekilde davalıların müteselsil sorumluluktan kurtulmaya çalıştıkları kanısına varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalıların davacı işçinin alacaklarından sorumluluğunun kapsamı bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Dosya içeriğine göre mahkemece davalılar arasında hukuksal anlamda irtibat ve organik bağ bulunduğu ve her iki şirketin ortaklarının kısmen aynı olduğu ve gerçek bir devir pozisyonu da bulunmadığı, davalılarca bu işlemlerin müşterek ve müteselsil sorumluluktan kurtulma amacına yönelik olarak yapıldığı kabul edilmiş olmasına rağmen davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı işyeri devri olduğu varsayılarak davalılar hakkında ayrı ayrı hüküm fıkraları oluşturularak karar verilmiştir. Dosya kapsamına göre davalılar arasında organik bağ olduğu anlaşılmış olmasına göre feshin gerçekleştiği son davalıya yönelik her iki davalının davacı işçinin tüm çalışma süresi boyunca işçilik alacaklarından müşterek ve müteselsil sorumlu tutulması gerekirken, infazda tereddüt ve karışıklığa yol açacak şekilde taraflar arasında işyeri devri varmış gibi ayrı ayrı hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 yazılı HMK'nın geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

"1-Davanın KISMEN KABUL VE KISMEN REDDİ İLE,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

"1-Davanın KISMEN KABUL VE KISMEN REDDİ İLE,

2-Fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 11.466,25 TL kıdem tazminatının 14.04.2010 fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizle,

-1.027,50 TL yıllık izin ücreti alacağının 100,00 TL'sinin 15.04.2010 dava tarihinden itibaren, 927,50 TL'sinin 22.08.2011 ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle,

-2.055,00 TL ücret alacağının 100,00 TL'sinin 15.04.2010 dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizle, 1.955,00 TL'sinin 22.08.2011 ıslah tarihinden itibaren taleple bağlı kalınarak yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

-Fazla yıllık izin ücreti alacağı talebinin reddine,

3-Alınması gereken 864,20 TL harçtan, peşinen ve ıslahla alınan toplam 232,15 TL harcın mahsubu ile bakiye 632,05 TL harç giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak ...'ye gelir kaydına,

4-Davacı tarafça yapılan harca ilişkin 252,05 TL, 16 adet davetiye gideri 93,00 TL, posta gideri 58,85 TL ve bilirkişi ücreti 300,00 TL olmak üzere toplam 703,90 TL'den ibaret yargılama giderinin, davanın kabul ve red oranına göre hesaplanan 694,50 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, kalanının davacı üzerinde bırakılmasına, davalı ...Ltd.Şirketi tarafından yapılan toplam 5,75 TL yargılama giderinden takdiren 0,08 TL'nın davacıdan alınarak bu davalıya verilmesine, davalı... Ltd.Şirketi tarafından yapılan toplam 5,00 TL yargılama giderinden 0,07 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak bu davalıya verilmesine,

5-Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.'ye göre hesaplanan 1.745,85 TL nispi avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

6-Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.'ye göre hesaplanan A.A.Ü.T.'nin 12/2-son cümle maddesi ve 3/2 maddesi göz önünde bulundurularak, 196,83 TL nispi avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...Gıda Ltd.Şirketine iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37690, Karar No: 2017/16716, Tarih: 17.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/37690 E.  ,  2017/16716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 79,70 TL yatırıldığı, temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davalı tarafa temyiz yoluna başvurma harcının ( sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere ) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE , 17.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8034, Karar No: 2015/13937, Tarih: 09.09.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/8034 E.  ,  2015/13937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/181103

Dolandırıcılık suçundan sanık E.. Y..'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/03/2015 gün ve 2015/108 E. 2015/222 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8825, Karar No: 2011/5473, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8825 E.  ,  2011/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9994, Karar No: 2025/634, Tarih: 23.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/9994 E.  ,  2025/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/1683 Değişik İş

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı

KARAR : Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2023 tarihli ve 2023/1221 Esas, 2023/1742 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102/1-2.cümlesi ile 62/1. maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarına karar verildiği, söz konusu kararın, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli ve 2024/127 Esas, 2024/546 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek 13.03.2024 tarihinde kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Sanık müdafiinin yeni delil elde edildiği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 311 vd. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki yargılanmanın yenilenmesi talebinin Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2024 tarihli ve 2023/1221 E., 2023/1742 K. Sayılı ek kararıyla reddedildiği, söz konusu karara itiraz edilmesi üzerine, itirazın mahkemesince kabul edilmediği ve değerlendirilmek üzere nöbetçi Aydın Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, bunun üzerine ret kararının Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.08.2024 tarihli ve 2024/1347. D. İş sayılı kararıyla incelendiği ve yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüyle ek kararın kaldırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 20.11.2024 tarihli ve 94660652-105-09-33929-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.12.2024 tarihli ve 2024/119900 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2024 tarihli ve 2024/119900 sayılı kanun yararına bozma isteminin;