muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1225, Karar No: 2023/9047, Tarih: 24.10.2023

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)

Sanığın dosyada mevcut bulunan 24.10.2014 tarihli üst arama tutanağında 13,75 gr. esrar maddesinin yakalandığı, ön inceleme tutanağına göre sanıktan ele geçirilen esrarın darasız ağırlığının 9 gr. olduğu, sanık savunmasında esrar maddesi kullandığını açıkça ikrar ettiği, ele geçirilen esrar üzerinde yapılan inceleme sonucunda uzmanlık raporuna göre; kenevir bitkisi parçaları olduğu, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın esrar maddesi kullandığı bu suretle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter kesin ve inandırıcı delillerin dosyada bulunduğu gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli kararda ihlal sayılan 05.03.2015 tarihli eyleme ilişkin sübutun tartışılmaması,

2. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının

ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 13.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri karar tebliğinin doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği çıkarılarak muhtara teslim edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan 05.03.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat

işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nizip 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/113 Esas, 2015/330 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14468, Karar No: 2015/15029, Tarih: 15.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14468 E.  ,  2015/15029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 01.11.2000 ile 01.11.2009 tarihleri arasında ... Köyü'nde bekçilik, su deposu bakımı, elektrik-su yazım işlerinde çalıştığının tespitini istemiş, ıslahla çalışılan sürenin başlangıcının 28.04.1989 tarihi olarak geriye çekildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, davacının 28.04.1989 ile 01.11.2008 tarihleri arasında (devir tarihine kadar ... Başkanlığı nezdinde, devirden sonraki dönemde belediye nezdinde) çalıştığı kabul edilmişse de; dosya kapsamına göre, davacının ... bekçisi olarak atanmadığı, fiilen köy bekçiliği yaptığının belirlenmesi karşısında, işveren sıfatının devir tarihine kadar köy tüzel kişiliği, devir tarihinden sonrasında ise davalı belediye olduğu belirgindir.

Öte yandan davacının köy karar defterinde 28.04.1989 tarihinde bekçi olarak çalıştırılmasına dair karar alınmış olup, Köy Muhtarı ... döneminde bir süre bekçilik yaptıktan sonra 31.03.1991 tarihinde başka bir bekçinin görevlendirilmiş olması ve davacının daha sonra seçilen muhtar ... döneminde yeniden bekçi olarak görevlendirilmesi karşısında; davacının 28.04.1989 ile 31.03.1991 ve 27.03.1994 ile 01.11.2008 tarihleri arasında fiilen çalıştığı ancak; davanın; tespiti istenen hizmetin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içinde açılması gerekmesine, yönetmelikle tespit edilen belgelerin işveren tarafından verilmemesi, çalışmaların Kurumca tespit edilmemesi karşısında, 28.04.1989 ile 31.03.1991 tarihleri arasındaki ilk dönem çalışmaların, dava tarihinden itibariyle hak düşürücü süreye uğradığı gözetilerek, davacının 27.03.1994 ile 01.11.2008 tarihleri arasında çalıştığının kabulüne karar vermek gerekirken; tüm dönemde kesintisiz çalıştığının kabul edilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının silinerek yerine ''Davanın kısmen kabulü ile; 1-Davacının 28.04.1989 ile 31.03.1991 tarihleri arasında kalan çalışmalarının hak düşürücü süreye uğraması nedeniyle reddine, 2-) 27.03.1994 ile 01.11.2008 tarihleri arasında ... Köy bekçisi olarak, (tüzelkişiliğin devri nedeniyle) davalı belediye nezdinde sürekli çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine

3-)Davalı ... Köyü... Başkanlığı yönünden davanın husumet nedeniyle reddine

SONUÇ:Hüküm fıkrasının silinerek yerine ''Davanın kısmen kabulü ile; 1-Davacının 28.04.1989 ile 31.03.1991 tarihleri arasında kalan çalışmalarının hak düşürücü süreye uğraması nedeniyle reddine, 2-) 27.03.1994 ile 01.11.2008 tarihleri arasında ... Köy bekçisi olarak, (tüzelkişiliğin devri nedeniyle) davalı belediye nezdinde sürekli çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine

3-)Davalı ... Köyü... Başkanlığı yönünden davanın husumet nedeniyle reddine

4-)Peşin alınan 17,15 TL harcın mahsubu ile bakiye 10,55 TL harcın davalı belediyeden tahsili ile hazineye irad kayına

5-)Bu dava nedeniyle yapılan 315,00 TL yargılama giderinin kabul ret oranına göre bulunan 282 TL sinin davallı belediye ve Kurumdan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine

7-)Davalı kurumun yaptığı 81,00 TL yargılama giderinden 16,00 TL sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine

8-)Davalı belediyenin yaptığı 238,30 TL yargılama giderinin 47,00 TL si davacıdan alınarak davalıya verilmesine

9-)Davacı kendisini vekille temsil ettiroiğinden karar tarihindeyürülükte bulunan AAÜT'e göre hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalı belediye ve kurumdan müştekreken ve müteselsilen alınarak davcıya verilmesine

10)Davalı Belediye ve Kurum kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürülükte bulunan AAÜT'e göre hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine " ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1593, Karar No: 2021/3260, Tarih: 06.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1593 E.  ,  2021/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... ve kardeşi ...'in, temyiz dışı sanık ...'ın sorumlu müdürü olduğu lunaparkta ahtapot isimli eğlence parkı aletine bindiği, alet çalıştığı sırada bulundukları kabinin emniyet demirinin kilidinden açılması nedeniyle iki kardeşin kabinden dışarı savrulduğu, ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, ...'ın ise pistin ortasına düşmesi üzerine diğer kabinlerin de çarpması nedeniyle hayatını kaybettiği olayda, olaya konu aletin imalatçısı olan ve bakımını da yapan sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkumiyetine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin cezanın az olduğuna ilişkin ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre olaya konu lunaparktaki oyuncağın imalatçısı olan ve bakımını yapan sanığın icra ettiği mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan, çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde ve soyut ifadelerle 6 ay süre ile meslek icrasından yasaklanmasına karar verilmesi,

2-Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 4 nolu bendinin hükümden çıkarılması, yine hükme; ''Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yargılamada kendisini vekille temsil ettiren katılanlar lehine 6.810 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14394, Karar No: 2013/429, Tarih: 23.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14394 E.  ,  2013/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuşu suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2012 gün ve 2012/715 Esas, 2012/681 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Karar başlığında mağdurenin isminin yazılmaması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğundan, suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus aile kayıt örneğinin getirtilmemesi ise, bu kayıt Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1863, Karar No: 2025/6588, Tarih: 16.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/1863 E.  ,  2025/6588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/3420 E., 2024/2214 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Kurtalan Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-c-h, 35, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın müdafii tarafından istinaf edilmesi sonucu Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.10.2014 tarihli ve 2022/3420 Esas, 2024/2214 Karar sayılı ilâmıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın müdafii tarafınden temyiz edilmesi sonucu Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2022/3420 Esas, 2024/2214 Karar sayılı ek kararıyla hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesine göre temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu ek kararın da suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesine rağmen müdafiinin ek karar temyizi hakkında herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.12.2014 tarihli ve 2022/3420 Esas, 2024/2214 Karar sayılı ek karar temyizine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4163, Karar No: 2011/7162, Tarih: 15.11.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.
Yargıtay — Esas No: 2014/7581, Karar No: 2016/2528, Tarih: 18.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/7581 E.  ,  2016/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık malını satın alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ...'nın temyiz isteminin reddine dair hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

II) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklardan ...'a yoklukta verilen hükmün 05/01/2013 tarihli tebligat işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılmış olması sebebiyle geçersiz olduğu ve adı geçen sanığa cezaevi aracılığıyla yapılan tebliğ üzerine temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

III) Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müştekiye ait madeni yağları koyduğu işyerinin bitişiğinde bulunan bölümden 16/10/2007 günü akşam saat 21:00 ile 17/10/2007 günü sabah saat 07:00 saatleri arasında madeni yağlarının çalındığı; olayla ilgili soruşturma devam ettiği sırada ...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen bir soruşturma kapsamında sanıklar arasında yapılan iletişimin tespiti sonucunda sanıklardan ...'nın işyerinde 18/10/2007 tarihinde yapılan aramada birçok madeni yağ arasından müştekiye ait suça konun yağların da ele geçip, müşteki tarafından teşhis edilip, müştekiye teslim edildiği dosya arasında bulunan iletişimin tespiti tutanakalarına göre, sanık ...'un diğer sanık ...'la yaptığı görüşmenin 16/10/2007 günü saat 07:33'de gerçekleştiği, suça konu eylemin gerçekleştiği zaman dilimi dikkate alınarak; sanıklardan ...'nın savunmasında belirttiği üzere suç konusu olduğu anlaşılan yağların satılmasına aracılık ettiği anaşıldığından, eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde anılan suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 18.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.