muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2192, Karar No: 2015/3786, Tarih: 10.06.2015

b) Sanık .... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hem mahkumiyet hem de beraat kararı verilerek hüküm fıkrasında çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar ... ve ... vekili ile sanık .... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ceza miktarlarına ve tutuklulukta geçen sürelere göre sanıklar ... ve .... müdafiilerinin tahliye istemlerinin reddine, 10/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

10 /06/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı.........'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık .................., müdafii Avukatlar ...... ........'nun yokluklarında 11/06/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/15404, Karar No: 2016/10638, Tarih: 21.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15404 E.  ,  2016/10638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması, temyiz isteminin reddi,

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15/04/2015 tarihli ek kararın tebliğine ilişkin tebligat parçası üzerinde 01/05/2015 ve 01/06/2015 olmak üzere iki farklı tarih bulunduğu görülmesi üzerine, PTT barkod sorgulama sistemi üzerinden yapılan sorgulamada ek karara ilişkin evrakın sanık vekiline 01/06/2015 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması üzerine, sanık vekilinin temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, merciince itiraz üzerine verilen karar da kesin nitelikte bulunduğundan temyiz isteminin reddine ilişkin 15/04/2015 tarihli ek karar, usul ve kanuna uygun olup, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4537, Karar No: 2012/27339, Tarih: 14.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4537 E.  ,  2012/27339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 31/3, 62, 51, 63. maddeleri

gereğince mahkumiyet.

Mahalli Cumhuriyet savcısı

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılanlar vekili ve Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriği ve tanık anlatımlarından da anlaşılacağı üzere; suça sürüklenen çocuğun, arkadaşları ölen ..., tanıklar ... ve Hasan Güdenoğlu ile birlikte ailesinin tatilde olması nedeniyle sohbete müsait olan evlerinde oturdukları sırada, odadaki çekyatın altında bulunan babasına ait av tüfeğini çıkarıp tüfeğin iğnesinin bozuk olduğunu söyleyerek sağa sola nişan alması üzerine arkadaşlarının kendisine korktuklarını ve tüfeği yere indirmesini söylemelerine rağmen buna aldırış etmeyerek bu kez de tüfeğin haznesine üç adet fişeği yerleştirip yine korkutmak amacıyla tüfeği odadaki arkadaşlarına rastgele doğrultmaya devam ettiği sırada tanıklar Mehmet Ali ve Hasanın odanın çeşitli yerlerine kaçarak saklandığı, suça sürüklenen çocuğun eli de tüfeğin tetiğinde iken tam karşısında ayakta duran ve kaçmayan ...'a doğrultulmuş tüfeğin aniden patlaması şeklinde gerçekleşen olayda, suçun subutu halinde eyleminin olası kast ile öldürme suçunu oluşturup oluşturmayacağının ve delilleri değerlendirme yetkisinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu da gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken suç vasfı tartışılıp eylemin olası kastla işlenmediği ve bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu kabul edilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1152, Karar No: 2019/6520, Tarih: 27.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/1152 E.  ,  2019/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/01/2018 tarihli ve 2017/310 esas, 2018/162 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 02/05/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 22/03/2016 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu nedeniyle Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma sonucunda, 12/05/2016 tarihli ve 2016/12986 soruşturma, 2016/421 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 14/06/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve gereğinin ifası için 04/08/2016 tarihinde Şanlıurfa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği,

2-Şanlıurfa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 05/08/2016 tarihli, 2016/1838 DS sayılı çağrı yazısının şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, yükümlü ön bilgilendirme formu imzalatılarak 20/10/2016 tarihinde hastaneye sevkedildiği, hastanede altı oturumluk tedavi programına alındığı, hastanedeki 6. randevusuna gitmemesi nedeniyle tedaviye uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine uyarılmasına karar verildiği, uyarı yazısının 14/02/2017 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen müdürlüğe başvurmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 27/02/2017 tarihli kararı ile kaydı kapatılarak Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'na bilainfaz gönderildiği,

3-Şüphelinin 20/02/2017 tarihinde uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine biyolojik örnek alınarak yapılan tahlillerinde uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edildiği,

4-Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, şüphelinin erteleme süresi içerisinde aynı suçu işlemesi nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak 03/04/2017 tarihli, 2016/12986 soruşturma, 2017/2873 esas ve 2017/2232 sayılı iddianame ile şüphelinin TCK’nın 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile hakkında kamu davası açıldığı,

4-Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, şüphelinin erteleme süresi içerisinde aynı suçu işlemesi nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak 03/04/2017 tarihli, 2016/12986 soruşturma, 2017/2873 esas ve 2017/2232 sayılı iddianame ile şüphelinin TCK’nın 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile hakkında kamu davası açıldığı,

5-Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu 31/01/2018 tarihli, 2017/310 esas ve 2018/162 sayılı kararı ile; “uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğu ve sanığın bu maddeleri kullandığı hususunda kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla 6545 sayılı yasayla değişik 191/5 fıkrası gereğince sanık hakkında ayrı bir kovuşturma yapılması mümkün olmadığından, kovuşturma ve soruşturma şartı gerçekleşmemesi sebebiyle CMK 223/8 maddesi gereğince kamu davasının düşürülmesine ” karar verildiği, kararın 14/02/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 12/05/2016 tarihli ve 2016/12986 soruşturma, 2016/421 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın kesinleşmesini müteakip, şüphelinin erteleme süresinde üzerinde uyuşturucu madde ile yakalanmasını takiben alınan rapor neticesinde kanında ve idrarında uyuşturucu etken madde bulunduğundan, denetimli serbestlik tedbirini ihlal ettiğinden bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın denetim süresinde işlediği iddia edilen suç hususunda kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle, sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine dair Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/01/2018 tarihli ve 2017/310 esas, 2018/162 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı Kanun'un 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, anılan maddede hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 12/05/2016 tarihli ve 2016/12986 soruşturma, 2016/421 sayılı kararı müteakip, şüphelinin erteleme süresi içinde 20/02/2017 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine, Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanığın denetim süresi içerisinde işlediği iddia edilen suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de; sanığın üzerine atılı suçu işlemediği yönünde Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nce bir kanaat oluşması halinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/4-b maddesi gereğince erteleme süresi zarfında tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunduran sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine ilişkin hükümlerin infazının devamı amacıyla durma kararı verilerek dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/01/2018 tarihli ve 2017/310 esas, 2018/162 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda 22.03.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle; Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 12/05/2016 tarihli ve 2016/12986 soruşturma, 2016/421 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra, şüphelinin erteleme süresi içerisinde 20/02/2017 tarihinde uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine şüpheli hakkındaki erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/01/2018 tarihli ve 2017/310 esas, 2018/162 sayılı kararı ile; sanığın denetim süresinde işlediği iddia edilen suç hususunda kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle, sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

İncelenen dosya içeriğine göre: Sanığın Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen ve şüpheliye tebliğ edilerek itiraz edilmeden kesinleşen 12/05/2016 tarihli ve 2016/12986 soruşturma, 2016/421 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ilişkin kararın infazı sırasında teknik yöntemlerle uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 4.fıkrasında yer alan,

“Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 5. fıkrasındaki, "Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, sanığın kendisine tebliğ olunan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra 5 yıllık erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191.maddesinin 4. fıkrasının c) bendinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davası açıldığından, mahkemece kamu davasında yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile kamu davasının düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle,

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle,

Sanığın, hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra erteleme süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullandığı anlaşıldığından TCK’nın 191.maddesinin 4. fıkrasının c) bendi uyarınca açılan kamu davasında, yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/01/2018 tarihli ve 2017/310 esas, 2018/162 sayılı kararının değişik gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18877, Karar No: 2017/2612, Tarih: 30.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18877 E.  ,  2017/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Davacı, mahkmenin 26/04/2013 tarihli kararının hüküm kısmının 4. bendindeki 01/02/2009 tarihinin 01/072008tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1) Davacı vekili 26/07/2016 tarihli dilekçesi ile Dairemiz denetiminden geçmek suretiyle 03/03/2016 gün, 2016/4658 - 2016/3324 E.K. no lu onama kararı ile kesinleşen ...İş Mahkemesi'ne ait 26/04/2013 tarih ve 2013/112 Esas, 2013/215 Karar sayılı ilamının tavzihini talep etmiştir.

Mahkemece tavzih talebinin kabulüyle 09/08/2016 tarihli ek karar ile “...maddi hata yapıldığı anlaşılmakla hüküm kısmının 4.bendindeki 01/02/2009 tarihinin 01/07/2008 tarihi olarak düzeltilmesine” karar verilmiştir.

Mahkemece verilen 09/08/2016 tarihli ek tavzih kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 6100 sayılı HMK'nun 305. maddesi gereğince; “Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” Buna göre tavzihle kesin hüküm bozulmaz. Mahkeme tavzih yaparak gerçek anlamı açıklamaktan başka bir şey yapamayacağı için hükme bir şey eklemesi, hükümden bir şey çıkarması veya hükmü değiştirmesi söz konusu olamaz. ( Alangoya/Yıldırım/Yıldırım : Usul (2004), s.598 )

Somut olayda, tavzih hükmü ile kesin hüküm bozulamayacağından Mahkemece verilen ek karar usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan ...İş Mahkemesi'ne ait 2013/112 Esas, 2013/215 Karar ve 09/08/2016 ek tavzih kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki, Yargıtay bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

İncelenen dosya ve belgelerden, ...İş Mahkemesi'ne ait 26/04/2013 tarih ve 2013/112 Esas, 2013/215 Karar sayılı ilamının davalı ve davacı taraf vekillerine tebliğ edildiği, davalı Kurum ve davacı vekilince süresinde temyiz isteminde bulunulduğu, Dairemiz tarafından davalılardan taraf Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verildiği, ne var ki davacı vekilince sunulan 06/05/2013 tarihli temyiz dilekçesi ile “davacının 01/07/2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespit edilmesine rağmen hüküm fıkrasında bu hususunun 01.02.2009 tarihi olarak belirtildiği, bu nedenle yapılan bu maddi hatanın düzeltilerek onanmasına dair hüküm kurulması” talep olunmuş ise de davacı vekilinin temyiz dilekçesinin dikkate alınmayarak yerel Mahkemenin “davanın kabulüne” dair kararının onanmasına ilişkin Dairemizin 03/03/2016 gün, 2016/4658 Esas ve 2016/3324 Karar no lu kararında maddi hatanın söz konusu bulunduğu anlaşılmakla maddi hatanın giderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; Dairemizin maddi hataya dayalı olarak vermiş olduğu 03/03/2016 gün, 2016/4658 Esas ve 2016/3324 Karar no lu ONAMA kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3 - ... İş Mahkemesi'ne ait 26/04/2013 tarih ve 2013/112 Esas, 2013/215 Karar sayılı ilamının incelenmesine gelince;

a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

3 - ... İş Mahkemesi'ne ait 26/04/2013 tarih ve 2013/112 Esas, 2013/215 Karar sayılı ilamının incelenmesine gelince;

a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

b) Dava, davacının 20/04/1982-10/01/1984 tarihleri arasında ... ... sigortalısı olduğunun tespiti ile davacıya yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulü ile “4-Davacının 01.02.2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine ” de karar verilmiştir.

Somut olayda; Mahkemece verilen karar yerinde ise de; davacının tahsis talep dilekçesinin davalı Kurum'a 30/06/2008 tarihinde ulaştığı anlaşılmakla; 1479 sayılı Yasa kapsamında yaşlılık aylığı koşullarını taşıyan davacıya tahsis talebini takip eden aybaşından itibaren, yani 01/07/2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine dair karar verilmesi gerekirken sehven 01/02/2009 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine şeklinde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hüküm fıkrasının 4. numaralı bendinde yer alan “01.02.2009” tarihinin silinerek yerine gelmek üzere “01.07.2008” tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 30.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.