muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13065, Karar No: 2020/441, Tarih: 09.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/13065 E.  ,  2020/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar Barış Toktaş ve ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/04/2018 tarihli ve 2016/769 esas, 2018/419 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- Kayden 18/07/2000 ve 03/12/1998 doğumlu olup suç tarihi olan 06/08/2016 tarihinde 15-18 yaş grubunda oldukları anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin olunan adli para cezalarından 5237 sayılı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.04.2019 gün ve 2019/3378 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2019 gün ve KYB/2019-44793 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Kayden 03.12.1998 ve 18.07.2000 doğumlu olup, suçun işlendiği 06.08.2016 tarihinde on sekiz yaşını doldurmadıkları anlaşılan suça sürüklenen çocuklar hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı TCK.nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmaksızın fazla ceza tayini,

2- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4-11 madde ve fıkralarına aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

2- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4-11 madde ve fıkralarına aykırı olarak, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2018 gün, 2016/769 esas, 2018/419 sayılı kararının CMK.nın 309/4-d. maddesi gereğince BOZULMASINA, hükümdeki diğer hususların aynen korunmasına, ancak; suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK.nın 151/1. maddesi uyarınca hükmedilen 120 gün adli para cezasının, TCK.nın 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilerek, suça sürüklenen çocukların 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile cezanın 66 gün adli para cezası olarak belirlenmesine, tayin olunan 66 gün adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdire göre 30 TL'den TL adli para cezasına çevrilerek 1980'er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hükümden adli para cezalarının hapis cezasına çevrileceği yönünde ihtarda bulunulmasına ilişkin kısımların çıkarılarak yerine ''taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edileceğine'' ibarelerinin ayrı ayrı eklenmesine, infazın her bu şekilde 1980'er TL üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22093, Karar No: 2018/4602, Tarih: 15.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22093 E.  ,  2018/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın Milli Eğitim Bakanlığı yönünden husumetten reddine, Şahinbey Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, ... Belediye Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece Milli Eğitim Bakanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine,... Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;Dava konusu ... Mahallesi 1916 ada 3 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.Bu itibarla; dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Karayılan, emsal ise ... Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.Dava konusu taşınmazın bulunduğu Karayılan mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı belediyeden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16150, Karar No: 2017/6046, Tarih: 26.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16150 E.  ,  2017/6046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı baba ile müvekkilinin annesinin... 2. Aile Mahkemesinin 2015/71 esas sayılı dosyası ile görülmekte olan boşanma davasının devam ettiğini, davalının yaklaşık iki senedir eve gelmediğini, başka bir hanımla imam nikahlı olarak yaşadığını, eve gelmeyen davalının evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, davacının ise 18 yaşında ve öğrenci olduğunu, okuldan artan zamanı olmadığından çalışarak kendi geçimini sağlayamadığını, lise öğrenimini tamamlayıp üniversite öğrenimi yapabilmek için babasının ekonomik desteğine ihtiyacının olduğunu belirterek aylık 500,00 TL nafakaya hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının liseyi bitirdiğini ve şu an öğrenci olmadığını, yardım edecek maddi durumu bulunmadığını, mahkeme aksi kanaatteyse davacının 18 yaşını doldurmuş olması dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı yararına aylık 100 TL yardım nafakası takdirine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; mahkemece takdir edilen aylık 100 TL nafakanın, davacının ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda olup olmadığı hususunda toplanmaktadır.

Kural olarak; anne babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.

Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa ana ve baba, durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdür. (TMK m. 328/2) Diğer taraftan; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. (TMK m.364)

Eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Bu bağlamda belirlenecek nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Mahkemece nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Eğitimine devam eden reşit birey, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Bu bağlamda belirlenecek nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Mahkemece nafaka miktarı tayin edilirken; davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri göz önünde bulundurulmalı, TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilmelidir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların baba ile oğul oldukları, davacının Bülent Ecevit Üniversitesi Gemi Makineleri bölümü 1. sınıf öğrencisi olduğu, çalışmadığı, davalının ise emekli olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve üniversite öğrencisi olan davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alınarak; TMK.4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun daha yüksek miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile davacı lehine az miktar nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6554, Karar No: 2012/25753, Tarih: 19.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6554 E.  ,  2012/25753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, geçici görev yolluğuna karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili,davacının geçici görevle görevlendirilmesine karşın davacıya geçici görev yolluğu ödemesi yapılmadığını belirterek geçici görev yolluğunun hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Her iki davalı vekili zamanaşımı definde bulunarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davacının geçici görevle görevlendirilmesine karşın yolluğunun ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı her iki davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamına göre,işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesinin 105. maddesinde "...işçilere geçici ve sürekli görev yollukları Bütçe Kanunu ile Harcırah Kanunu hükümleri uyarınca ödenir..." şeklinde düzenleme yer verildiği anlaşılmaktadır.Toplu İş Sözleşmesince atıf yapılan 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 7. maddesinde harcırahın hesabında esas alınacak ücret ne şekilde belirleneceği ifade edilmiş olup bu düzenlemeye aykırı şekilde işçinin aldığı ... ücret üzerinden geçici görev yolluğunun hesaplanmış olması ve bu bilirkişi raporunun karara esas alınması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20821, Karar No: 2013/18914, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20821 E.  ,  2013/18914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanların sahibi bulundukları ... Yayın Bitkisel Ürünler İnşaat Gıda Tekstil Sanayi ve Limited Şirketinin ekonomik sıkıntıya girmesi nedeni ile şirket hakkında yapılmakta olan icra takibi sürecindeki haciz sırasında, şirketin bir kısım borcunu ödeyerek yapılmakta olan haczin ertelenmesini sağlayıp, katılanların güvenini kazanan sanıkların, şirketten alacaklı olan kişilerin haciz yaparak şirkete ait eşyaları devralmalarını engellemek amacıyla, şirkete ait olan eşyaları anlaşmalı olarak kendilerine devredilmesi konusunda katılanlar ile anlaştıktan sonra, katılanlara faturalar düzenlettirmek suretiyle malların kendilerine devrini sağladıkları, daha sonra da anlaşmayı inkar ederek malları iade etmeyip dolandırıcılık suçunu işledikleri; ayrıca şirkete ait ... plakalı aracın satıldığına dair faturanın sanık ... tarafından sahte olarak düzenlediğinin iddia edildiği olayda; bilirkişi raporları, diğer bilgi ve belgeler, tarafların anlatımları ile tüm dosya kapsamı bütünüyle incelendiğinde; sanıkların şirkete ait olan eşyaları icra takibinden kurtarmak üzere devraldıktan sonra, katılanlar ile yaptıkları anlaşmaya aykırı bir şekilde şirket mallarını katılanlara iade etmemeleri şeklinde gerçekleştirdikleri eylemlerinde; dolandırıcılık suçunun kanunda tanımlanan hile ve aldatma unsurlarının oluşmadığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu, özel belgede sahtecilik suçuna gelince; gerçeğe aykırı olarak sanık ... tarafından düzenlendiği iddia edilen faturada atılı bulunan imza üzerinde yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 29/06/2009 tarihli bilirkişi raporunda; söz konusu faturadaki imzanın sanık tarafından atıldığının kesin olarak kanıtlanamadığı dikkate alınarak; sanıklar ile ilgili olarak bu gerekçelerle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4307, Karar No: 2012/22370, Tarih: 24.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4307 E.  ,  2012/22370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/10316, Karar No: 2015/10045, Tarih: 07.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10316 E.  ,  2015/10045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2015

NUMARASI : 2012/265-2015/208

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/03/2015 tarih ve 2012/265-2015/208 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, T.'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 3.589,84 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davacının davalıdan rücuen talepte bulunabileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 3.589,84 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut uyuşmazlıkta İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.1 maddesinin uygulanmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 183,94 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4728, Karar No: 2007/8616, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4728 E.  ,  2007/8616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 13. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kiralayanın rehin ... iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince davacı yanca girişilen rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibe vaki itirazın kaldırılması yargılamasının sonuçlanmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 267 nci maddesine göre bir taşınmazın kiralayanı, geçmiş bir senelik ve cereyan etmekte olan altı aylık kiranın temini için kiralananın tefrişatına ve tezyinatına ve ondan intifaı temine mahsus olup kiralananın dahilinde bulunan menkul eşya üzerinde hapis hakkını haizdir. Hapis hakkının nasıl dermeyan edileceği aynı yasanın 269 ve hapis hakkına konu eşyanın hangi usulle paraya çevrileceği de İcra ve İflas Kanunu’nun 270 nci maddesinde açıklanmıştır.

Bu durumda mahkemece itirazın kaldırılması yargılamasının sonucu beklenebileceği gibi, davacının talep ettiği alacak miktarının icra veznesine depo edilmesi ve itirazın kaldırılması yargılaması lehine sonuçlandığında ödenmesi için sıra cetvelinin iptaline karar verilebilecekken; davacının alacağının teminatını teşkil eden malların satış bedelinden mahrumiyeti sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/75, Karar No: 2011/6315, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/75 E.  ,  2011/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.