muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14159, Karar No: 2023/2119, Tarih: 13.03.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin sanığın tanık ...'a uyuşturucu madde

verdiğine ilişkin hazırlıkta bir beyanı olmadığına yönelik gerekçesinin, sanığın soruşturma aşamasındaki 02.03.2020 tarihli ifadesi nedeniyle dosya kapsamına uygun bir gerekçe olmaması; sanığın olay tarihinde tanıklar Faruk ve ...'a uyuşturucu madde vermek suretiyle atılı suçu zincirleme suç hükümleri kapsamında işlemesi ve sanık hakkında aleyhe istinaf başvurusu bulunması nedenleriyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın ikametinde bulunan kitap sayfaları ile kullanıcı şahıslarda ele geçirilen uyuşturucu maddelere ait kitap sayfalarının bir bütünün parçaları olduğu hususunda ayrıca bir inceleme yapılmamış ise de; kullanıcılara ait uyuşturucu maddelerin sarılı bulunduğu kitap sayfalarının Kriminal Polis Laboratuvarınca imha edilmesi karşısında; bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliğinin "Tanımlar" başlıklı 4 üncü maddesinde, "Bilgi alma: Bir suçun tespitine veya aydınlatılmasına yönelik olarak müşteki ve suçtan zarar gören ile suç işleme şüphesi altında bulunmayan diğer kişilerin dinlenmesini ve tutanağa geçirilmesini ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Bu düzenlemeden de anlaşılacağı üzere bilgi toplama, suç işleme şüphesi altında bulunmayan kişiler için söz konusudur. Soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan kişi kovuşturma aşamasında tanığa dönüşecektir.

Bilgisine başvurulan kişinin daha sonraki süreçte şüpheli olma ihtimali önemlidir. Çünkü bu kişilerin şüpheli veya sanık olarak belirli haklarının doğup doğmayacağının tespit edilmesi gerekir.

Ceza muhakemesinde soruşturmanın başlamasına neden olacak başlangıç şüphesi ortaya çıktığı andan itibaren 5271 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi anlamında ifade alma usul ve esasları geçerli olacaktır. Alınan beyanlar kişinin kendisinin aleyhine olduğu takdirde bu bilgilerin ceza muhakemesinde o kişiye karşı delil olarak kullanılabilmesi için kişinin haklarından haberdar olması gerekir. Aksi durumda kişinin özgür iradesinden söz edilemez.

Ayrıca hakları hatırlatmadan suçlama yöneltiliyormuş gibi ifade alınması, Anayasanın 38 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan kendini suçlamama hakkının ihlalini oluşturacaktır.

Uyuşturucu madde ile yakalanan şüphelilerin eylemlerinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

suçunu oluşturacağı, yani suç işleme şüphesi altında bulundukları dolayısıyla şüpheli konumunda olan birinin bilgi sahibi sıfatıyla ifadesinin alınamayacağı, sanıktan kullanmak için uyuşturucu madde alan kişinin kendi suçu için "şüpheli"; uyuşturucu madde aldığı kişinin suçu için "bilgi sahibi" sıfatı ile ifadesinin alınması hukuka aykırı kabul edilmelidir.

Uyuşturucu madde ile yakalanan şüphelilerin eylemlerinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

suçunu oluşturacağı, yani suç işleme şüphesi altında bulundukları dolayısıyla şüpheli konumunda olan birinin bilgi sahibi sıfatıyla ifadesinin alınamayacağı, sanıktan kullanmak için uyuşturucu madde alan kişinin kendi suçu için "şüpheli"; uyuşturucu madde aldığı kişinin suçu için "bilgi sahibi" sıfatı ile ifadesinin alınması hukuka aykırı kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 02.03.2020 tarihli bilgi alma tutanaklarında sanıktan kullanmak için uyuşturucu madde aldıklarını beyan eden ... ve ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde satın alma suçundan soruşturma yapılıp yapılmadığının araştırılıp söz konusu dosyaların getirtilerek aşama beyanlarının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2021/566 Esas, 2021/986 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutuklu kalınan süre ve tutuklama şartlarında değişiklik bulunmaması dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26629, Karar No: 2015/520, Tarih: 13.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/26629 E.  ,  2015/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun, dayanak bononun teminat senedi olduğunu ileri sürerek borca itiraz ettiği, mahkemece dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 169/a-1 maddesine göre; "İcra mahkemesi hakimi, itiraz sebeplerinin tahkiki için iki tarafı en geç otuz gün içinde duruşmaya çağırır. Hakim, duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder. İcra mahkemesi hakimi yetki itirazının incelenmesinde taraflar gelmese de gereken kararı verir."

Somut olayda başvuru, borca itiraz niteliğinde olup, anılan madde gereğince mahkemece mutlaka duruşma açılmalı ve itiraz duruşmalı olarak incelenmelidir. Dosya üzerinde yapılan inceleme ile sonuca gidilemez.

O halde mahkemece duruşma açılarak ve tarafların gösterecekleri deliller toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinde inceleme yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5200, Karar No: 2024/2533, Tarih: 14.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/5200 E.  ,  2024/2533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi 3. kişinin, alacaklı tarafından borçlu ile aralarındaki kooperatif hissesinin devrine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan tasarrufun iptali davasında, mahkemece dava konusu tasarrufun iptali ile alacaklıya haciz ve satış yetkisi verildiğini, alacaklının talebi üzerine haczine karar verilen taşınmazın SS ... Sanayicileri Küçük San. Sit. Yapı Kooperatifi adına kayıtlı olduğunu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 19/son maddesine göre ancak faiz ve gelir gider farklarından hisseye düşen tutar ile kooperatifin dağılması durumunda ödenebilecek payın haczedilebileceğini, kooperatif hissesinin haczedilemeyeceğini ileri sürerek taşınmaz haczi için Kooperatife yazılan müzekkerenin iptali ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verildiği, şikayetçi tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verildiği, verilen karara karşı şikayetçi tarafından temyiz yoluna başvurulduğu görülmektedir.

Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/06/2021 tarihli, 2021/12 E.-2021/341 K. sayılı ilamının incelenmesinde; alacaklı tarafından borçlu ve şikayetçi 3. kişi arasında yapılan kooperatif hisse devri sözleşmesine ilişkin tasarrufun iptali davası açıldığı, mahkemece, davanın kabulü ile davalılar (borçlu ve şikayetçi 3. kişi) arasındaki, Manisa 3. Noterliğinin 05.05.2009 tarihli ve 06306 yevmiye numaralı tasarrufun İİK’nın 280. maddesi gereğince iptali ile davacıya (alacaklıya) dava konusu SS ... Sanayicileri Küçük San. Sit. Yapı Kooperatifinde bulunan hissesinin ilişkin bulunduğu Manisa İli, Merkez İlçesi, ... Mah., 5967. Sk., No: 6/A adresindeki B Blok, No: 11’de yer alan deri işleme fabrikası ile ilgili olarak Gaziantep 11. İcra Müdürlüğünün 2011/98 E. sayılı takip dosyasında takip konusu alacak miktarı ve fer'ileri ile sınırlı olmak üzere haciz ve satış isteme yetkisi tanınmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Takip dosyasının incelenmesinde, icra müdürlüğünce, alacaklının talebi üzerine S.S. ... Sanayicileri Küçük San. Sit. Yapı Kooperatifine yazılan 14.02.2022 tarihli şikayete konu müzekkerede; Gaziantep 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin tasarrufun iptali ilamının 2. fıkrasında yer alan “... Davacıya dava konusu S.S. ... Sanayicileri Küçük San. Sit. Yapı Kooperatifinde bulunan hissesinin ilişkin bulunduğu Manisa İli, Merkez İlçe, ... Mah., 5967. Sk., No: 6/A adresindeki B Blok No:11 numaralı deri işleme fabrikası ile

ilgili olarak Gaziantep 11. İcra Müdürlüğünün 2011/98 E. Sayılı takip dosyasında takip konusu alacak miktarı ve fer’ileri ile sınırlı olmak üzere haciz ve satış isteme yetkisi tanınmasına,” ilişkin hükmün infazı için “... Manisa İli, Merkez İlçesi, ... Mah., 5967. Sk., No: 6/A adresindeki B Blok No:11 numaralı taşınmaza haciz konulmasına” karar verildiğinin bildirildiği görülmektedir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 91. maddesinde, “Taşınmazın haczi ile tasarruf hakkı Medeni Kanunun 920 nci maddesi anlamında tahdide uğrar. Sicile kaydedilmek üzere haciz keyfiyeti, ne miktar meblağ için yapıldığı ve alacaklının adı ile tebliğe yarar adresi icra dairesi tarafından tapu siciline bildirilir. Adresi değişen alacaklı masrafını vermek sureti ile yeni adresinin tapuya bildirilmesini icra dairesinden istemeye mecburdur.” hükmü yer almaktadır. Buna göre taşınmaz haczi, ancak icra müdürlüğünce, tapu müdürlüğüne yapılacak bir bildirimle mümkün olabilir.

Somut olayda, hacze konu taşınmazın, tasarrufun iptali davasının konusu olmadığı gibi S.S. ... Sanayicileri Küçük San. Sit. Yapı Kooperatifinin mülkiyetinde olduğu, yine şikayete konu müzekkerenin İİK’nın 91. maddesinde belirtilen usule aykırı olarak Tapu sicil müdürlüğü yerine kooperatife yazılması nedeniyle de hukuki sonuç doğurmayacağı görülmektedir.

O halde, şikayetin, yukarıda yazılı gerekçe ile reddi gerekirken, Kooperatife yazılan müzekkerenin tasarrufun iptali ilamına uygun olarak yazıldığı gerekçesi ile reddi isabetsiz ise de, sonuçta şikayetin reddine karar verildiği ve anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, sonucu itibariyle doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 14.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15173, Karar No: 2015/11919, Tarih: 22.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15173 E.  ,  2015/11919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/1467-2014/1606

Davacı D.. A.. tarafından, davalı A.. A... aleyhine 31/10/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 08/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2429, Karar No: 2015/2244, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2429 E.  ,  2015/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2015

NUMARASI : 2014/703-2015/82

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 16.İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 03.03.2014 gün ve 2012/236 E. 2014/102 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 30.09.2014 gün ve 2014/14302 E. 2014/28635 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece usule uygun karar oluşturulmamış sadece "eski kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz usule uygun karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar usule uygun karar değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10649, Karar No: 2021/1530, Tarih: 17.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/10649 E.  ,  2021/1530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi“ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.)Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir.(3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; Bölge Adliye Mahkemesi kararından sonra davacılar vekili Av. ... UYAP üzerinden gönderilen 07.12.2020 tarihli dilekçe ile davalı taraf ile sulh olduklarını, sulh gereği ödemeler yapılmış olduğundan davadan feragat ettiklerini, davalı tarafın vekalet ücreti ve yargılama gideri talebi bulunmadığını, feragat talebi doğrultusunda işlem yapılmasını ve Yargıtay'dan dosyanın işlemsiz olarak iadesini talep ettiklerini bildirdiğinden, vekaletnamesinde feragate yetkisi olduğu anlaşılmakla, feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine ve kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8786, Karar No: 2016/13992, Tarih: 31.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/8786 E.  ,  2016/13992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ..'nin, dava dışı müteahhit ..i.'ye inşa ettireceği “..i”'nden 20.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün 04.09.2008 tarihinde teslim edildiğini, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğunu öğrendikten sonra 27.03.2009 tarihinde diğer kat malikleri ile birlikte tespit yaptırdıklarını ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin davacıya eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile açık ayıplar yönünden süresinde ayıp ihbarı bulunmadığından reddine, gizli ayıplar yönünden 11.035,00 TL' den 10.000,00 TL’ye dava tarihinden bakiye 1.035,00 TL’ye de ıslah tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki 3. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki 3. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının, mahkemece gizli ayıp olarak nitelendirilen ayıplarla ilgili temyiz itirazı yönünden; Dava tarihi olan 29.01.2013 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 6098 Sayılı TBK’nın bu konudaki 223. maddesi uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması gerekmektedir. 6098 sayılı TBK.’ nun 223. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; Davacının 20.07.2006 tarihinde satın aldığı bağımsız bölümün davacıya 04.09.2008 tarihinde teslim edildiği dosya kapsamı ile sabittir.