muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2780, Karar No: 2022/3384, Tarih: 21.04.2022

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde bedel istemine ilişkindir.

Dava, 28/04/2017 tarihinde açılmış; ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/11/2017 tarihli 2017/192 Esas 2017/364 Karar sayılı kararı ile davanın kabul nedeniyle kabulüne karar verilmiş; bu kararın istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 22/05/2018 tarihli 2018/616 Esas 2018/985 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun harç yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak davanın kabulü yönünde yeniden hüküm kurulmuş; anılan kararın temyizi üzerine Dairece, çekişme konusu taşınmazların dava tarihi itibarıyla keşfen değerlerinin tespit edilmesi, harç ve yargılama giderlerinin Harçlar Kanunu'nun 22. ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6. maddeleri gözetilerek belirlenecek miktar üzerinden hüküm altına alınması ve usulüne uygun bir müdahale olmadığından müdahil olmak isteyenleri kapsamayacak şekilde sadece davayı açan Meryem ve Rabiya yönünden hüküm kurulması gereğine işaret edilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Kararının ortadan kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03/11/2020 tarihli ve 2019/255 Esas 2020/243 Karar sayılı kararı ile kabul nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş; davalı vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak HMK’nın 305/A maddesine göre hükmün tashihi talep edilmiş, İlk Derece Mahkemesince 17/12/2020 tarihli Ek Karar ile davalı vekilinin HMK’nın 305/A maddesine göre yapmış olduğu talebin reddine karar verilmiş; anılan Ek Kararın davalı vekili tarafından istinafı üzerine İlk Derece Mahkemesince, söz konusu Ek Karara ilişkin olarak istinaf kanun yolu bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin Ek Karara karşı yaptığı istinaf başvurusunun reddine bu kez 09/02/2021 tarihli Ek Karar ile karar verilmiş; 09/02/2021 tarihli Ek Kararın davalı vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, eldeki davada daha önce İlk Derece Mahkemesi kararının temyizen bozulduğu, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak karar verildiği için Ek Karar bakımında da temyiz yoluna başvurulabileceği gerekçesiyle dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiş, dosyanın Daireye gönderilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece, Yargıtay denetiminden geçmiş dava dosyalarından verilecek her türlü karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulabileceğinden kanun yolunun bulunmadığı gerekçesini içeren İlk Derece Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli Ek Kararının kaldırılmasına, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan 17.12.2020 tarihli Ek Kararın onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 17/12/2020 tarihli Ek Kararının onanmasına ilişkin Daire kararına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 17/12/2020 tarihli Ek Kararının onanmasına ilişkin Daire kararına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bilindiği üzere; 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'ndan (HUMK) farklı olarak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (HMK) istinaf sisteminin yer aldığı olağan kanun yolu sisteminde, karar düzeltme müessesesine yer verilmemiştir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemelerinin denetiminden geçen kararlara karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna göre, bu kararların yeniden incelenmesi mümkün değildir.

Somut olayda; eldeki dava, ilk karar tarihi itibarıyla istinaf yasa yoluna tabi olup, istinaf sisteminin yer aldığı olağan kanun yolu sisteminde karar düzeltme müessesesine yer verilmediğine, bir başka ifade ile eldeki davada asıl karar bakımından karar düzeltme yasa yolu bulunmadığına göre, asıl kararın ferilerine ilişkin olarak verilen ek karar bakımından da karar düzeltme yolu bulunmamaktadır.

Her ne kadar; 17/02/2020 tarihli Ek Kararın onanmasına ilişkin Daire ilamında, karar düzeltme yolunun açık olduğu belirtilmiş ise de, bunun maddi hataya dayalı olduğu açık olup, maddi hatanın söz konusu olduğu durumlarda taraflar açısından usuli kazanılmış haktan söz edilemeyeceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davalı vekilinin 02/02/2022 tarihli karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, alınan peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1247, Karar No: 2023/10003, Tarih: 14.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1247 E.  ,  2023/10003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/470 E., 2022/910 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2022 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak basit yargılama usulünün uygulanması ile sanık hakkında 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve sanık bu karara karşı itiraz yoluna başvurmuştur.

5. İtiraz üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama neticesinde Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Bursa Açık Ceza İnfaz Kurumunda olarak bulunan sanığın 04.05.2015 günü muayene ve tedavi için götürüldüğü Bursa Devlet Hastanesinde ceza infaz kurumu görevlisinin başka bir hükümlü/tutuklunun acil servis giriş işlemlerini yaptırdığı esnada 13:35 sıralarında acil servisin önünden ayrıldığı ve bir daha dönmediği, firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Bursa Açık Ceza İnfaz Kurumunda olarak bulunan sanığın 04.05.2015 günü muayene ve tedavi için götürüldüğü Bursa Devlet Hastanesinde ceza infaz kurumu görevlisinin başka bir hükümlü/tutuklunun acil servis giriş işlemlerini yaptırdığı esnada 13:35 sıralarında acil servisin önünden ayrıldığı ve bir daha dönmediği, firar ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, Bursa Açık Ceza İnfaz Kurumu tarafından hazırlanan tutanak, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın verilen kararın bozulması gerektiğine yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 18.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2021/25244, Karar No: 2023/11250, Tarih: 05.06.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25244 E.  ,  2023/11250 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2706 E., 2019/595 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2017/98 Esas, 2018/211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5271 sayılı Kanun' un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.03.2019 tarihli ve 2018/2706 Esas, 2019/595 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi

Mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ...'ın 12.03.2016 tarihinde gece vakti otobüs beklediği sırada katılanın daha önceden tanıdığı sanık ... ... ile yaş küçüklüğü nedeniyle soruşturması ayrı yürütülen ...'in katılanın yanına geldikleri, ...'in cebinden çıkardığı bıçakla katılana ''Seni bıçaklarım'' dediği, sanık ... ...'ın da katılana ''Üzerinde telefon varsa ver yoksa seni bıçaklar'' şeklinde sözler söylediği, sanığın katılanın annesine ait cep telefonunu aldığı, daha sonra sanığın katılana ''Evine gidelim ya bana para getir yada annenin kredi kartını getir'' demesi üzerine katılan ile birlikte söz konusu ikamete gittikleri, bu sırada sanığın katılanın kolunda bulunan saati zorla aldığı, daha sonra katılanın sanığa tekme atıp kaçtığı, katılanın annesinin balkona çıkması üzerine sanık ile diğerler şahsın olay yerinden kaçtıkları belirtilerek sanığın nitelikli yağma suçundan cezalandırılması istemiyle hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunmasında olay yerinde olmadığını beyan ettiği, yine sanığın çalıştığı iş yerinden temin edilen puantaj kartından sanığın suç tarihinde çalıştığı iş yerinde olduğunun tespit edildiği, aynı şekilde sanığa ait cep telefonuna ait baz istasyon verilerine göre sanığın çalıştığı iş yerinden cep telefonunun sinyal verdiğinin anlaşıldığı, mağdurun soruşturuma aşamasında sadece ...'in yağma olayını gerçekleştirdiğini beyan ederek ...'i teşhis ettiği ve daha önce ... hakkında aynı mahkemede yapılan yargılama sonucunda 12.01.2017 tarih ve 2016/203 E. 2017/8 K. sayılı kararla aynı ...'in cezalandırılmasına karar verildiği ve bu şekilde sanık ...'in atılı suçu işlediği hususunda ilk derece mahkemesince kuşku oluştuğu, kuşkudan sanık yararlanır ilkesi gereğince müsnet suçtan sanık ...' nın mahkemece beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince düzenlenen 26.03.2016 tarihli canlı teşhis tutanağı başlıklı belge içeriğinde, katılan ...'ın kendisine yönelik davaya konu olan nitelikli yağma suçunu diğer sanık ...'in işlediğini, adı geçen sanığın eylem sırasında yalnız olduğunu beyan ettiği dikkate alındığında; sanık ...'nın mahkûmiyetine yeterli şüpheden arınmış kuvvetli ve inandırıcı delil bulunmadığı ve bu nedenle hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 27.03.2019 tarihli ve 2018/2706 Esas, 2019/595 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2221, Karar No: 2011/1355, Tarih: 27.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2221 E.  ,  2011/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 16.11.2005 tarihli sözleşme ile ...'den kooperatife ait ... Mahallesi, ... Sokak, D blok 2 numaralı daireyi satın alarak davalı kooperatife üye olduğunu, daha sonra bu üyeliğini dava dışı ...' e devrettiğini, devrin davalı kooperatifçe üyelik defterine işlenmediğini, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olarak tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, usulünce yapılan ve üyeliği sona erdiren bir işlemin de bulunmadığını ileri sürerek, davacının davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının üyeliğini dava dışı ...' e, ...' in de dava dışı...' a devrettiğini ve halen davacının talebine konu dairede...'ın kiracısının oturduğunu savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatif nezdindeki üyeliğini dava dışı ...'e devrettiğini davalı kooperatife tarihsiz dilekçe ile bildirdiği, davacının söz konusu devirden sonra toplantılara çağrılmadığı, bu sebeple dava tarihi itibariyle davacının üyeliğinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, üyeliğin tespitine ilişkindir. Kooperatif üyesi ...'nun kendi hissesini tarihsiz devir sözleşmesiyle dava dışı ...'e devrettiği, ... tarafından da 06.06.2007 tarih ve 21844 yevmiye nolu noter hisse devir sözleşmesi ile...'a devredildiği anlaşılmaktadır. Devredilen şahıslar davada taraf olarak gösterilmemiştir. Bu durumda davacının hissesini devrettiği iddia edilen ... ve...'ın bu dava ile hakları etkileneceğinden savunma haklarının kısıtlanmaması bakımından bu şahıslar aleyhine de dava açılması hususunda mahkemece, davacı tarafa makul bir süre verilmesi, süresinde dava açılması halinde davanın işbu dava dosya ile birleştirilerek her iki dosyanın delilleri birlikte toplanıp değerlendirildikten sonra oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA, 2 no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12412, Karar No: 2022/4603, Tarih: 11.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12412 E.  ,  2022/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 26.10.2018 tarih 2018/İHK-9256 sayılı kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı ... şirketinin trafik sigortacısı olduğu araç sürücüsünün kusuru nedeniyle gerçekleşen tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını, iş gücü kaybına uğradığını, bakıcı ihtiyacı doğduğunu belirterek bedel artırım dilekçesiyle birlikte 260.000,00 TL sürekli iş göremezlik, 2.384,44 TL geçici iş göremezlik 10.320,00 TL bakıcı gideri tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; başvurunun kabulü ile 272.704,44 TL (sürekli- geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri ) tazminatının 03.01.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından itiraz yoluna başvurulması üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava trafik kazasından kaynaklı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı BK'nın 43. (6098 sayılı TBK’nın 51.) maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Hatır taşımasından ya da kullanmadan söz edebilmek için yaralanan ya da ölen karşılıksız taşınmış olmalıdır. Taşınan veya kullananın yararının söz konusu olduğu durumda hatır taşıması ilişkisi gündeme geleceğinden işletenin sorumluluğu genel hükümlere göre değerlendirilecek ve tazminattan indirim yapılacaktır. Bu bakımdan hatır taşıma ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma ya da kullanmanın kimin çıkar ve yararına olduğunun saptanması önemlidir. Yarar ekonomik

olabileceği gibi, ortak toplumsal değerleri de ilgilendirebilir. Ancak taşıma ve kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunması halinde hatır taşımasından söz edilemeyecektir. Ayrıca hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi, indirim yapacak ise de Dairemizin uygulamalarına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapması gerekmektedir.

Somut olayda, davalı vekilince davacı yolcunun araçta hatır için taşındığını iddia edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince, kaza tespit tutanağı incelendiğinde, kaza anında araçta davacı sürücüden başka üç yolcu bulunduğu ve araçta bulunan toplam dört kişinin de soyadlarının farklı olduğunun görüldüğü, dosyada soruşturma evrakı bulunmadığından taşıma ilişkisi ve taşımanın ne için yapıldığının dosya kapsamından anlaşılamadığı,davalıya verilen 3 günlük kesin süre içerisinde de delil sunulmadığı gerekçesiyle hatır taşıması itirazının reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ile örtüşmemektedir.

Dosyanın incelemesinde; araç sürücüsü ile yolcu olan davacının birlikte seyahat ettiği esnada kazanın meydana geldiği somut olayda, karine hatır taşımasının varlığı olup aksinin davacı tarafından ispat edilmesi gerekir. Kararın gerekçeside de belirtildiği üzere araçta bulunan sürücü ve yolcuların soyadlarının da farklı olmasına göre, hatır taşımasının varlığı kabul edilerek hükmedilecek tazminattan %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; dosyanın hakem kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 11/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.