muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11024, Karar No: 2014/14761, Tarih: 23.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/11024 E.  ,  2014/14761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2011/411-2013/304

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.10.2011 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 02.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı Z.. K.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. A.. B.. geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü beyanı dinlendi dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda fiili taksim bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297/1-c maddesi gereğince hükmün; “Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri” kapsayacağı, yine aynı maddenin 2. bendi gereğince de; “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi” gereklidir.

Gerekçeli kararın incelenmesinden hükme dayanak olarak gösterilen Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin üç adet kararının herhangi bir alıntı yapılmaksızın kopyalanarak olduğu gibi gerekçeye alındığı, gerekçeli karar metninde bir bütünlük bulunmadığı görülmektedir. Bu şekilde gerekçeli karar yazımı HMK’nın 297. maddesine aykırı olduğundan mahkemece usulüne uygun şekilde gerekçeli karar yazılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalı şirketten alınarak davacı Z.. K..’a verilmesine, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7984, Karar No: 2022/16411, Tarih: 10.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7984 E.  ,  2022/16411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen 25.05.2021 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 02.06.2021 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 10.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1162, Karar No: 2012/22672, Tarih: 01.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1162 E.  ,  2012/22672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b,e, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, nakliye hizmet işleri, inşaat ve gıda alanlarında çalışmasının yasaklanmasına.

2- Sanık ... hakkında Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’in mahkûmiyetine ve sanık ...’nin beraatına ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri ile Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'nin beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5.maddesi uyarınca beraat eden sanık lehine ve hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına '' Beraat eden sanık ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgarı Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca 275 TL maktu vekalet ücretinin hazineden tahsil edilerek sanığa verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ...'in mahkûmiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde ''belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına'' karar verilebileceğinin belirtilmesine karşın... Nakliye Hizmetleri İnş. Gıda San. Tic. Ltd. şirketinin ortağı ve yetkili müdürü olan sanık hakkında belirli bir meslek veya sanatın yasaklanması yerine sanığın şirketin görev sahası olan nakliye hizmet işleri, inşaat ve gıda alanlarında çalışmasının 6 ay süreyle yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10527, Karar No: 2015/16507, Tarih: 08.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10527 E.  ,  2015/16507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2014

NUMARASI : 2014/820-2014/1157

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin sonuna (Tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/26913, Karar No: 2014/39944, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26913 E.  ,  2014/39944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/1239-2014/493

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 899,11 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 29.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 899,11 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/239 esas 2014/493 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalılar arasında düzenlenen 10.2.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/239 esas 2014/493 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 61,45 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/83, Karar No: 2006/87, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-83 E., 2006/87 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-83 E., 2006/87 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME SUÇU**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;

Yerel Mahkemece verilen görevsizlik kararı, adlî yargı sistemi dışındaki bir makamı görevli sayar nitelikte bulunduğundan, temyiz yasa yoluna tâbidir. Bu karar, yasa yoluna başvurma yetkisi bulunan sanığın yokluğunda verilmesine karşın gerekçeli karar tebliğ edilmemiştir. Bu nedenle, öncelikle Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının sanığa tebliği ile başvurulacak yasayolu sonunda veya yasayoluna başvurulmaması üzerine kesinleştirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, henüz Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 854-860 sayılı görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi nedeniyle, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3588, Karar No: 2008/7179, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3588 E.  ,  2008/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 10.4.2007 gün ve saatte temyiz eden ... vs. vekili Avukat ... ile ... vs. vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Dava konusu taşınmazların tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının kapsamında kaldığının tartışmasız olduğu, uyuşmazlığın, Hazine tarafından açılan ve bu davanın taraflarının davalı olarak aynı safta bulundukları dava sonucunda hükmen oluşan tapu kayıtlarındaki mirasçılar, paydaşlar ve pay oranlarının doğru olup olmadığına ilişkin bulunduğu açıklanarak, davacılara hangi tapuya dayandıklarını, miras bırakanlarının kimler olduğunu, tapu kaydındaki paylarının olması gereken miktarı ve davanın kimlerin payına yönelik olarak açıldığını açıklamaları için ... verilmesi, taleplerinin ne olduğunun açıklattırılması ve bu taleple bağlı ve sınırlı olarak uyuşmazlığın çözümlenmesi, mirasçılık belgelerine yöneltilen itirazlarla ilgili olarak taraflara mirasçılık belgelerini kanıtlamak için olanak tanınması, bağlayıcı nitelikteki mirasçılık belgeleri dikkate alınarak paydaşlar ve pay oranlarının belirlenmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davaların reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... ve arkadaşları vekili Av. Av. ... ile Davacı ..., ... ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Temmuz 1291 tarih 21, 22, 23 ve 24 sıra numaralı tapu kayıtlarında 1/12 pay sahibi olan kişinin ... (Hamid el Abd-el ...) değil ... olduğu ve kendilerinin de bu şahsın mirasçıları bulunduğu hususları kanıtlanamadığına göre davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... ’nin yerinde olmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) ... Demirel ve arkadaşları ile ... ve arkadaşları vekili Av. ... ’nin temyiz itirazlarına gelince; bu kişilerin temyiz itirazları iki grupta toplanmaktadır:

Temyiz edenlerden ... ve müştereklerinin temyiz itirazları, Mart 1289 tarih 40, 41, 42 ve 43 sıra numaralı tapu kayıtlarından gelen Temmuz 1314 tarih 127, 128, 129 ve 130 sıra numaralı tapu kayıtlarında murisleri Hamide (Humeydi) ... ’in 1/8 pay sahibi olduğu ve aynı kökten gelen Eylül 1305 tarih 20, 21, 22 ve 23 sıra numaralı tapu kayıtlarında kayıt maliki ... mirasçıları ile eşit paya sahip oldukları halde kadastro

Temyiz edenlerden ... ve müştereklerinin temyiz itirazları, Mart 1289 tarih 40, 41, 42 ve 43 sıra numaralı tapu kayıtlarından gelen Temmuz 1314 tarih 127, 128, 129 ve 130 sıra numaralı tapu kayıtlarında murisleri Hamide (Humeydi) ... ’in 1/8 pay sahibi olduğu ve aynı kökten gelen Eylül 1305 tarih 20, 21, 22 ve 23 sıra numaralı tapu kayıtlarında kayıt maliki ... mirasçıları ile eşit paya sahip oldukları halde kadastro

sonucu oluşan tapu kayıtlarında iki grup arasındaki eşitliğin bozulduğu ve kendilerine daha az pay verildiği yönlerine ilişkindir. Dosya içinde mevcut ve yukarıda sözü edilen tapu kayıtlarının incelenmesi sonucunda Mart 1289 tarih 40 ila 43 sıra numaralı tapu kayıtlarının taşınmazların 1/4 hissesine ilişkin bulunduğu ve bu hissenin yarısı olan 1/8 hissenin Temmuz 1314 tarih 127 ila 130 sıra numaralı tapu kayıtlarıyla temyiz edenlerin murisi Hamide (...) ... , diğer 1/8 hissenin ise Eylül 1305 tarih 20 ila 23 sıra numaralı tapu kayıtlarıyla davalılar ... ve müştereklerinin murisi ... adına tedavül gördüğü anlaşılmaktadır. Kadastro komisyonunca, 1/4 hisseye isabet eden payların yarısının (1/8) ... mirasçıları ve kalan yarısının da (1/8) İsa mirasçılarına pay edilmesi gerekirken her iki grup altındaki tüm mirasçılara eşit pay verilmek suretiyle sonuçta Salih mirasçılarına toplam 244, İsa mirasçılarına ise 546 pay verilerek ... mirasçılarına ait olan payların bir bölümünün ... mirasçıları adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece ... mirasçıları olan davacılardan ... ve arkadaşlarının bu yöne ilişen davalarının kabulü ile İsa mirasçıları adına fazla yazılan hisselerin iptali ile söz konusu hisselerin ... mirasçıları adına tesciline karar vermek gerekirken dosya kapsamına aykırı olarak davalarının reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Temyiz edenlerden ... mirasçıları olan ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları ise, tapu kayıtlarıyla (Temmuz 1930 tarih 89 ila 92, Mayıs 1940 tarih 66 ila 69 ve Temmuz 1291 tarih 21 ila 24 sıra numaralı tapu kayıtları) toplam 1/3 hisseye sahip oldukları ve ayrıca Temmuz 1291 tarih 21, 22, 23, ve 24 sıra numaralı tapu kayıtlarında 1/12 pay sahibi olan ... payının kendi yararlarına hukuki kıymetini kaybettiği, bu şekilde toplam paylarının 1317/3164 olması gerekirken daha az pay aldıkları ve eksik aldıkları payların ...’nün oğlu ... mirasçıları adına tescil edildiği hususlarına yöneliktir. Dosyada mevcut tapu kayıtlarının incelenmesi sonucunda ... mirasçıları olan davacıların tapuda kayıtlı paylarının Temmuz 1930 tarih 89 ila 92, Mayıs 1940 tarih 66 ila 69 ve Temmuz 1291 tarih 21 ila 24 sıra numaralı tapu kayıtları ile toplamda 1/3 olduğu anlaşılmakta olup mahkemece kendilerine tapuda kayıtlı paylarından daha az pay verilmiş olması isabetsizdir. Diğer taraftan, dosya içinde mevcut kadastro tutanağı, komisyon kararı ile tapu kayıtlarının incelenmesi sonucunda, Temmuz 1291 tarih 21, 22, 23, ve 24 sıra numaralı tapu kayıtlarında yazılı ... hissesinin Eylül 1959 tarih 121 ila 124 sıra numaralı tapu kayıtları ile ... ve arkadaşları adına tedavül gördüğü ancak kadastro sırasında, adı geçen kişilerin çekişmeli taşınmazlarda hiç zilyetlikleri bulunmadığından bahisle bu kişilerin paylarının ...’nün oğlu ... mirasçıları olan ... ile müşterekleri adına tesbit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır. Kadastro Mahkemesinde görülen dava sırasında ... ve arkadaşları 1959 tarihli tapu kayıtlarına dayanarak davaya katılmışlar ve paylarının adlarına tescilini istemişler ise de davaları reddedilmiş, verilen karar kesinleşmiştir. Gerek kadastro tesbiti ve komisyon kararında ve gerekse de Kadastro Mahkemesi kararı ile ... paylarının Bergü’nün oğlu Maho mirasçıları olan ... ve müşterekleri adına hukuki kıymetini kaybettiğinin kabul edildiği anlaşılmaktadır. Kadastro Mahkemesinde görülen yargılama sırasında ... mirasçılarının söz konusu tapu kayıtlarının kendi yararlarına hukuki kıymetini kaybettiği yönünde bir davaları bulunmadığı ve böylece işbu davaya konu ihtilaf Kadastro Mahkemesinde tartışılmadığı için Kadastro Mahkemesi kararının ... mirasçıları aleyhine kesin hüküm oluşturduğundan söz edilemez. Ancak, gerek kadastro tesbiti, gerek komisyon kararı ve gerekse de Kadastro Mahkemesi kararı ile şekillenen fiili durum davacı ... mirasçıları aleyhine güçlü delil oluşturmaktadır. Bu nedenle, Salih El-Hamid’e ait 1/12 payın kendi yararlarına hukuki kıymetini kaybettiği ve adlarına tescilinin gerektiği hususlarını ispat ve güçlü delili bertaraf etme külfeti davacı ... mirasçılarına ait bulunmaktadır. Ne var ki mahkemece bu yönde herhangi bir araştırma yapılmamış, davacılara bu iddialarını kanıtlamak üzere imkan tanınmamıştır. Hal böyle olunca öncelikle