muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8162, Karar No: 2006/13028, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/8162 E.  ,  2006/13028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.03.2005 gün ve 2005/399-3487 sayılı bozma kararında özetle; "Davacı ... tarafından ... Beldesi 101 ada 41, 42, 48, 49, 50 parseller ile 101 ada 53 ve 55 nolu parseller arasındaki arazi parçasının orman niteliği ile Hazine adına tescilinin istendiği, mahkemece kadastro tutanağı düzenlenmediğinden davanın görev yönünden reddine karar verilmişse de, 3402 Sayılı Yasanın 16/B maddesinin 3. bendi gereğince paftasında dere ve yol boşluğu olarak gösterilmesi ile askı ilan süresi içerisinde dava açılmış olduğundan, davanın esasının incelenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/10/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1709, Karar No: 2012/4097, Tarih: 20.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1709 E.  ,  2012/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından menkul rehninin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız icra takibi başlatılarak borçluya örnek 8 numaralı ödeme emri tebliğ edildiği ve rehinli araç hakkında yakalama kararı alındığı, borçlunun, haciz ve yakalama kararının kaldırılması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İcra takibi rehnin paraya çevrilmesi yoluyla olup, takip şekline göre haciz safhası olmadığından ve icra müdürlüğünce yapılmış bir haciz işlemi bulunmadığından, haczin kaldırılması isteminin konusu yoktur.

Öte yandan, İ.İ.K.nun 150-d maddesinde, “İcra dairesi, takip talebi üzerine satış hazırlıklarına başlar. Bu maksatla tapudan kayıt örneklerini ve belediyeden imar durumunu getirtir, takibin kesinleşmesini beklemeden kıymet takdirini yaptırır.” hükmü yer almakta olup, takibin kesinleşmesi beklenmeden rehin konusu aracın yakalanarak muhafaza altına alınmasında da yasaya aykırı bir husus bulunmamaktadır.

O halde mahkemece şikâyetin reddi yerine yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5521, Karar No: 2015/10748, Tarih: 05.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5521 E.  ,  2015/10748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2014/1982-2015/434

Taraflar arasındaki davada Bursa 3. Asliye Ticaret, Bursa 4. Asliye Hukuk ve Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamından Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin verdiği 24.02.2015 gün ve 2014/1982 E.- 2015/434 K. sayılı kararın taraflara tebliğ edilip kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nın 22/2. maddesinde "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, anılan görevsizlik kararının mahkemesince taraflara tebliği sağlanmalı, temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra yargı yeri belirlenmesi için Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline İADESİNE 05/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/639, Karar No: 2007/2272, Tarih: 12.06.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/639 E.  ,  2007/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'nın yargılama sonucunda, icra takibine konu alacak miktarının alım gücüne göre yaşamak için herkeste bulunması zorunlu olan miktarın altında olduğu bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi gereğince sanığın eyleminde haksızlık içeriğinin az olduğu ceza verilmesinde toplum yararı olmadığından bahisle sanık hakkında ceza tayinine yer olmadığına dair. Bağcılar İcra Ceza Mahkemesinin 27.07.2006 tarihli ve 2006/1289-1478 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüyle Bağcılar İcra Ceza Mahkemesi kararının kaldırılmasına, suçun diğer unsurlarının oluşup oluşmadığı yönünden gerekli değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2006 tarihli ve 2006/790 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Bağcılar İcra Mahkemesince verilen karara karşı yapılan itirazın kabulüne karar verilmiş olmasına göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 271/2. maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında da bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin suçun diğer unsurlarının oluşup oluşmadığı yönünde gerekli değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15/01/2007 gün ve 1846 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12/02/2007 gün ve K.Y.B.2007/13769 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; Bağcılar İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında takip dosyasındaki alacak miktarı paranın, alım gücüne göre herkeste bulunması zorunlu olan miktarın altında kaldığı gerekçesiyle sanık hakkında CMK 223/4-d ve İİK'nun 337/1-son cümlesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiş, karara yapılan itiraz üzerine Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi Bağcılar İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına dosyanın Bakırköy İcra Tetkik merciine gönderilmesine karar verdiği anlaşılmıştır.

Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesince, Bağcılar İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, suçun unsurlarıyla oluşup oluşmadığı yönünde gerekli değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi için dosyanın sehven Bağcılar İcra Mahkemesi yerine Bakırköy İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesinin maddi yanılgıya dayalı olduğu, mahallinde düzeltilebileceği düşünülmüştür.

Bakırköy 4.Ağır Ceza Mahkemesince, Bağcılar İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, suçun unsurlarıyla oluşup oluşmadığı yönünde gerekli değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi için dosyanın sehven Bağcılar İcra Mahkemesi yerine Bakırköy İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesinin maddi yanılgıya dayalı olduğu, mahallinde düzeltilebileceği düşünülmüştür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu’nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu’ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme mercileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK'nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkarılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK'nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK'nun 270. maddenin 1.

fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları "suç" karşılığı verilen kararlar olarak babul görmemektedir.

fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları "suç" karşılığı verilen kararlar olarak babul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.10.2006 tarih ve 2006/790 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9917, Karar No: 2006/13055, Tarih: 16.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9917 E.  ,  2006/13055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu, hakkında ilamlı icra yoluyla yapılan takipte faiz oranına, miktarına itiraz ederek fazla istenen kısmın iptalini talep etmiştir. Alacaklı vekili cevap dilekçesinde bu itirazlardan vekalet ücreti ve yargılama giderine uygulanan faizin yanlış hesap edildiğini, bu konudaki itirazın haklı olduğunu, keza 22.4.2003-01.01.2004 arası %30, 1.1.2004 - 9.3.2004 arası % 15 kanuni faiz kabul ettiklerini beyan etmiştir. Borçlu kurum, İSKİ Genel müdürlüğü, katma bütçeli idarelerden olmadığından onların bundan kaynaklanan borçlarına Bütçe Kanunu uygulanamaz ise de yukarıda belirtilen alacaklı vekilinin cevap dilekçesi içeriğine göre bu oranların uygulanması gerekirken bu oranların dışında faiz oranları esas alınarak oluşturulan bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece yapılacak iş, alacaklı vekilinin cevap dilekçesi içeriği de dikkate alınarak gerektiğinde bilirkişiden de ek rapor alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11022, Karar No: 2009/12345, Tarih: 24.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11022 E.  ,  2009/12345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAVAŞTEPE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı S.., adına  kayıtlı  15 parsel  sayılı  taşınmazı  kendisine   ölünceye kadar  bakma  şartı  ile  davalılara  temlik  etmek  istediğini, ancak  oğlu  olan davalının  kendisinin   hulüs ve  saffetinden  faydalanarak  taşınmazı  satış  suretiyle  üzerine  kaydını  sağladığını  ileri  sürüp  iptal-tescil  isteğinde  bulunmuş, yargılama  aşamasında  vefat etmesi üzerine  mirasçıları  F.. ve E.. davaya  devam  ederek ıslah  ile  taleplerini  muris muvazaasına  dayalı  tapu  iptal ve  mirasçılar  adına  tescil  olarak   belirtmişlerdir.

Davalı, davanın  reddini  savunmuştur.

Mahkemece, tenkis  talebinin  kabulüne  ilişkin  olarak verilen  karar Dairece  "ıslah  suretiyle   açıklanan  nedenlerden  dolayı   davanın  kabulüne   karar  verilmesinin  doğru  olmadığı  " gerekçesiyle  bozulmuş olup, hükmüne  uyulan  bozma  ilamı   doğrultusunda  yapılan  yargılama  sonucunda  davanın  kabulüne  karar  verilmiştir.

Karar, davalı vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, hile  hukuksal  nedenine  dayalı  tapu  iptal ve tescil isteğine  ilişkin  olup,  mahkemece  hükmüne  uyulan Daire  bozma   kararında  özetle, davanın  yargılama  sırasında  ölen  S..  tarafından  hile hukuksal  nedine  dayanılarak  açıldığı  yargılama  sırasında  S..'nin  ölümü  ile  davaya  dahil  edilen  mirasçılarının davayı  ıslah  ederek, muris  muvazaasına  tebdil  ettikleri, ne  var ki,  ıslah yolu  ile  anılan  şekilde  davanın  niteliğinin  de  değiştirilemeyeceğine  değinildikten  sonra  sonucu  bölümündeki  " hal böyle  olunca"  sözcükleri  ile  başlayan  kısımda  " hukuki  sebebin değiştirilemeyeceği"  yazılması  gerekirken  yazım hatası  sonucu  " değiştirilebileceği"   şeklinde  yazıldığı ve  mahkemece  bozmaya  uyulduktan sonra  muris muvazaasından  dolayı  davanın  kabulüne  karar  verildiği anlaşılmaktadır.Hemen  belirtilmelidir ki,  yapılan yazım  hatası  maddi  hataya   ilişkin  olup,  bu  şekildeki  bir bozma  kararına   uyulması  hukuki  sonuç  doğurmaz  ve   taraflar yararına  usuli  kazanılmış  hak  oluşturmaz.Esasen kararda  kelime  hatası  yapılmış   olmasına  karşın    cümlenin devamında  " muris  muvazaası  yönünden davanın  kabulüne  karar  verilmiş olmasının  doğru  olmadığına" değinilmiş  olması  açıkça  hatanın varlığını göstermektedir.

O halde,   davacıların  miras bırakanı  S..'nin  ileri  sürdüğü  hile  hukuksal  nedenine  dayalı  istekle  ilgili  olarak   iddia ve   savunma  doğrultusunda  delillerin  taplanması,  toplanan ve  toplanacak  delillerin   birlikte  değerlendirilmesi, sonucuna göre  bir karar  verilmesi  gerekirken yazılı  olduğu  üzere  hüküm  kurulmuş olması doğru  değildir.

O halde,   davacıların  miras bırakanı  S..'nin  ileri  sürdüğü  hile  hukuksal  nedenine  dayalı  istekle  ilgili  olarak   iddia ve   savunma  doğrultusunda  delillerin  taplanması,  toplanan ve  toplanacak  delillerin   birlikte  değerlendirilmesi, sonucuna göre  bir karar  verilmesi  gerekirken yazılı  olduğu  üzere  hüküm  kurulmuş olması doğru  değildir.

Davalının  bu yöne  değinen  temyiz  itirazları  yerindedir. Kabulü  ile  hükmün  açıklanan  nedenden  ötürü HUMK'nun  428. maddesi  gereğince  BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene  geri  verilmesine, 24.11.2009  tarihinde  oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12525, Karar No: 2021/10818, Tarih: 25.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/12525 E.  ,  2021/10818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1-Sanık hakkında “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında ayakkabı boyacılığı yaptığını, dolgun ücretle fabrikada çalışacağı vaadi ile kimliğini aldıklarını, sonra ne yaptıklarını bilmediğini, ....... Ltd. Şirketi diye bir şirketinin olmadığını ve diğer sanığı tanımadığını beyan ettiği, şirketin bir kısım hisselerinin 30.10.2008 tarihinde ... 21. Noterliğinin 13133 yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesi ile ... ... tarafından sanığa devredildiği ve sanığın ortaklığına dair devrin Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği anlaşılmakla; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştirakinin değerlendirilebilmesi ile maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait faturaların asıllarının, mükellefiyetin devrine ilişkin tüm belgelerin dosya içine alınması, matbaa basım ve teslim formlarının temin edilmesi, devir tarihinden sonraki varsa yoklama fişindeki, matbaa basım formlarındaki, noter devir sözleşmesindeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; tüm bu belgelerde ve faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak ve mükellefiyette sanığın ortak olduğu dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeksizin tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.