muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8839, Karar No: 2024/567, Tarih: 22.01.2024

4. Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı 12.11.2015 tarihli yazı cevabında, 85.\*\*\*.129.4 nolu IP ve 85.\*\*\*.37.243 nolu IP adreslerinin Afyonkarahisar Merkez adresinde oturan sanık ... adına kayıtlı olduğu, 10.08.2015 günü 0536 \*\*\* 9448 nolu hattın 5.27.\*\*.223 nolu IP üzerinden 35562106135547 nolu İMEİ ile İstanbul ilinde adresi olan Esmatullah Uzbek isimli şahsa ait olduğu,

5. Türkiye Garanti Bankası A.Ş. 27.10.2015 tarihli yazı cevabında, konu kart ile 10.08.2015 tarihinde saat 14.51 de Vodafone Telekomünikasyon isimli üye işyerinden 172.31.\*\*.39 nolu IP üzerinden internet aracılığıyla şifresiz 204,60 TL tutarlı işlem yapıldığı, üye işyeri adres ve iletişim bilgilerinin yazı ekinde gönderildiği,

6. Türkiye Garanti Bankası A.Ş. 14.12.2015 tarihli yazı cevabında, bahse konu kart ile Vodafone Telekomünikasyon isimli bankaya ait sanal üye işyerinden 10.08.2015 tarihinde 14.51 de 172.\*\*.35.39 nolu IP aracılığıyla 3D siz olarak 204,60 TL tutarlı işlem yapıldığı

7. Turkcell iletişim hizmetleri A.Ş. 29.12.2015 tarihli yazı cevabında, 0536 \*\*\* 9448 nolu hattın yabancı uyruklu Esmatullah Uzbek isimli şahsa ait olduğu,

8. Afyonkarahisar Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü 11.05.2016 tarihli yazı cevabında, 24.07.2015 günün 4 gün özel izne ayrıldığı ve 28.07.2015 günü izinden döndüğü, ikinci iznine ise 06.10.2015 günü 7 gün olarak gittiği 13.10.2015 günü de bu izinden döndüğü bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre 05.08.2015 günü katılanı arayan sanığın kredi kart aidatlarının geri ödemesini yapacaklarından bahisle ikna ederek kart bilgilerini öğrendikten sonra farklı tarihlerde birden fazla harcama yapmak suretiyle zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz

IV. GEREKÇE

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre 05.08.2015 günü katılanı arayan sanığın kredi kart aidatlarının geri ödemesini yapacaklarından bahisle ikna ederek kart bilgilerini öğrendikten sonra farklı tarihlerde birden fazla harcama yapmak suretiyle zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz

kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanık adına kayıtlı IP numarası ve 0536 \*\*\* 9448 nolu hat sahibi yabancı uyruklu Esmatullah Uzbek isimli şahsa ait IP adresi üzerinden suça konu işlemlerin yapılması, sanığın bahse konu eylemi Hüseyin Emrah Mutlu isimli şahsın gerçekleştirdiği yönündeki beyanı karşısında, Esmatullah Uzbek isimli şahsa ait 0536 \*\*\* 9448 nolu hat iletişim tespiti ile hattın kullanıldığı 35562106135547 nolu İMEİ numarasında suç tarihinde kullanılan diğer GSM hattı numaralarının tespiti ile bahse konu kart ile Vodafone Telekomünikasyon isimli sanal üye işyerinden 10.08.2015 tarihinde yapılan işleme ilişkin 172.31.\*\*.39 nolu IP numarasının kime ait olduğu tespit edilerek ve yapılan alışverişe ilişkin detay bilgi ve belgeler istenerek sanık ile bağlantısı olup olmadığı, katılanı arayan 08505322903 numaralı telefon hattının kimin adına kayıtlı olduğu araştırılmadan ve sanığın ifadesinde geçen ve bahse konu eylemi gerçekleştirdiği ileri sürülen Hüseyin Emrah Mutlu isimli şahsın kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek olaya ilişkin bilgi ve görgüsü olup olmadığı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 48 inci maddesi ve devamı maddeleri gözetilerek sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4857, Karar No: 2010/10469, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4857 E.  ,  2010/10469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10954, Karar No: 2021/14169, Tarih: 16.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10954 E.  ,  2021/14169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2019 tarih ve 2018/552 Esas, 2019/206 Karar sayılı ilamı ile;

Kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 87/3, 29/1, 58. maddeleri uyarınca 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/12/2020 tarih ve 2019/2245 Esas, 2020/2223 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ile katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile anılan mahkumiyet hükmünün CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın atılı suçtan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/12/2020 tarih ve 2019/2245 Esas, 2020/2223 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK'nin 86/1 ve 87/3. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanığın mahkumiyetine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi gereği sanığın atılı suçtan beraatine karar verildiği, Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararı istinaf mercii tarafından beraat kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden hükmün temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin duruşma açarak verdiği 02/12/2020 tarih ve 2019/2245 Esas, 2020/2223 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin; dosya kapsamındaki deliller önemle ve dikkatle incelendiğinde sanığın üst sınırdan ve hiçbir indirim uygulanmadan ceza verilmesi gerektiğine, yasal zorunluluk olduğu halde vekalet ücreti verilmediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9457, Karar No: 2019/4605, Tarih: 06.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/9457 E.  ,  2019/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, ... ve ...'ın kardeş olduklarını, ...'in ... adında bir kızı olup küçük yaşta öldüğünü, o yıllarda devlet tarafından beşten az çocuğu olan ailelerden yol parası adı altında tahsilat yapıldığını, ...'ın bundan kurtulmak için kızı ...'nin ölümünü nüfusa bildirmeyerek kardeşi Sabri'nin nüfusta kayıtlı olmayan kızı ...'yi yanına alıp ... gibi yaşamlarına devam ettiğini, ...'nin (gerçekte ...) ... Ası ile evlenerek Ası soyadını aldığını bildirerek, nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, ret gerekçesi olarak “...'ye ait mezar yerinin gösterilememesi nedeniyle genetik inceleme yaptırılması olanağının olmadığı, diğer delillerin de sicilde düzeltme yapılmasına yeterli bulunmadığı" gösterilmiştir. Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile yakından ilgilidir. Nüfus kayıtlarındaki istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır. Bu bakımdan hakim re'sen araştırma ilkesinin sonucu olarak kendiliğinden delil toplama yetkisine sahiptir.

Dava, ... kızı ... Ceylan'ın ölümünün tespiti ile ölüm kaydı düşülmeyerek ...'ye ait nüfus kaydının, nüfusa kayıtlı olmayan ... kızı ... (Ası) tarafından kullanıldığının tespiti istemlerine ilişkindir.

Somut olayda, ... kızı ...'nin mezar yeri tespit edilememekle birlikte, Sabri kızı ...'nin mezar yeri tespit edildiğine göre; Mahkemece, Sabri kızı ... ile ... kızı ... Eskici arasında ve Sabri kızı ... ile ...'nın çocukları arasında DNA testi yaptırılıp, somut olaydaki iddiaların ispatlanması halinde, ...'nin ölüm tarihi tespit edilerek nüfus kaydının düzeltilmesi ve ...'ye ait nüfus kaydının Sabri kızı ... tarafından kullanıldığının tespitine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davcılara iadesine, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33683, Karar No: 2019/8512, Tarih: 06.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/33683 E.  ,  2019/8512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabülü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesinin HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... mahallesi 50111 ada 19 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile; 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca, gerekçeli kararda maddi hata sonucu hatalı yazılan davacının hissesinin 196/8608 olarak düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/123, Karar No: 2014/11380, Tarih: 26.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/123 E.  ,  2014/11380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/202872

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2013

NUMARASI : 2009/292 (E) ve 2013/8 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında kaçak elektrik tespit tutanağı düzenlenen adreste annesi olan S. Ö..'ın oturduğunu beyan etmesi ve tanık S.Ö..'ın de bunu doğrulaması karşısında; S. Ö.. hakkında suç duyurusunda bulunularak kamu davası açıldığı takdirde bu dosya ile birleştirilip yapılacak yargılama sonucunda sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16456, Karar No: 2018/22875, Tarih: 11.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/16456 E.  ,  2018/22875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11/12/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Avukat .... geldi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait hukuk bürosunda sekreter olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar ve manevi tazminat ile bir kısım aylık ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının verilen görevleri yapmayıp ikaz edilmesi üzerine saygısızlıkla ve hakarete varan sözlerle işi terk ettiğini, iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanunun 25/II-b maddesi gereği haklı olarak fesh edildiğini, ancak yine de kendisine kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, esasen tazminata hak kazanmadığı gibi ücretleri de ödendiğinden alacağı olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin işverence haklı nedene olmadan fesh edildiği davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca yıllık izin ücreti ile bir kısım aylık ücret ve asgari geçim indirimi alacağı da olduğu, yine davacının görevi dahilinde olmayan işlerde çalıştırılıp mobbinge maruz kaldığı buna göre manevi tazminata da hak kazandığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava açıldıkan sonra davalı işverence 24/06/2014 tarihinde davacı hesabına kıdem tazminatına karşılık 12.500,00 TL. ödeme yapılmış ve Mahkemece, ödenen miktar davacının hak kazandığı kıdem tazminatından mahsup edilmiştir.

Dava açıldıktan sonra ödenen miktarın kabul edilen kısma dahili ile davacı lehine vekalet ücretinde ve yargılama giderleride değerlendirilmesi gerekiren, bu miktar red edilen kısım olarak kabul edilerek vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin buna göre belirlenmesi hatalıdır.

Dava açıldıktan sonra ödenen miktarın kabul edilen kısma dahili ile davacı lehine vekalet ücretinde ve yargılama giderleride değerlendirilmesi gerekiren, bu miktar red edilen kısım olarak kabul edilerek vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin buna göre belirlenmesi hatalıdır.

3-Çağdaş iş hukuku bir taraftan uluslararası sözleşmeler, diğer taraftan Avrupa normları işçinin huzur içerisinde işini görmesi, emeğinin karşılığını alması ve çalışma ilişkisinin karşılıklı güvene dayanan tam bir uyum içerisinde olmasını amaçlamıştır.

İşyerinde psikolojik taciz (mobbing) çağdaş hukukun son zamanlarda mahkeme kararlarında ve öğretide dile getirdiği bir hukuki kurumdur. Örneğin Alman Federal İş Mahkemesi bir kararında işçilerin birbirine sistematik olarak düşmanlık beslemesi, kasten güçlük çıkarması, eziyet etmesi veya bu eylemlerin işçinin başta işveren olmak üzere amirleri tarafından gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmıştır. (BAG, 15.01.1997, NZA. 1997) Görüleceği üzere işçi bir taraftan diğer işçiye, diğer taraftan işverene karşı korunmaktadır. İşçinin anlattığı mobbing teşkil eden olayların tutarlık teşkil etmesi, kuvvetli bir emarenin bulunması gerekmektedir. Kişilik hakları ve sağlığın ağır saldırıya uğraması mobbingin varlığının tartışmasız kabulünü doğurur.

Öte yandan ispat kurallarının zorlanan sınırları usul hukukunda yeni arayışlara yol açmıştır. Emare işte bu anlayışın bir sonucudur. Olayların tipik akışı, tecrübe kuralları gözönüne alındığında verilecek sonuçla ispat gerçekleşir. Başka bir anlatımla bu ilk görünüş ispatıdır. (Üstündağ, Saim:Medeni Yargılama Hukuku B.6, İstanbul 1997 ;sh.622)

Somut uyuşmazlıkta, davacı, işverenin kendisine son yıllarda kötü muamelede bulunduğunu, kötü muamelelerin kendisi cinsel içerikli konuşmalar yapılması, taciz edilmesi, söz konusu konuşmalara tepki vermesi nedeniyle nedensiz olarak yere bağırılması, çoğu kez hakaret edilmesi, davacının görevi dahilinde olmayan işlerin yaptırılması, işyerine iş ya da özel nedenlerle gelen kişiler önünde davacıya görevi dahilinde olmayan işler yaptırılarak aşağılayıcı emirler verilmesi, azarlanması, aşağılanması ve hatta hakarete varacak üslupta, sertlikle uyarılması, davacının üzerine yürünmesi ve dövmeye teşebbüs edilmesi biçiminde cereyan ettiğini, bu durum nedeniyle ruhsal sağlığının da bozulduğunu iddia aderek mobbing nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı taraf iddianın doğru olmadığını savunurken, Mahkemece, davacının iş sözleşmesi sürecinde davalı işveren tarafından, görevi dahilinde olmayan işlerde çalışması yönünde baskıya maruz kaldığı, bu hususun tanıkların anlatımları ile sağlık raporlarından sabit olduğu, mobbingi oluşturan eylem, tutum ve davranışların oluş şekli, gelişimi ve özellikleri, mobbinge maruz kalınan süre, tarafların konumu gözetildiğinde, 10.000,00 TL. menevi tazminatın tahsili gerektiği, gerekçesi ile manevi tazminat istemi kabul edilmiştir.

Davacı, kendisine işyerinde mobing uygulandığını ileri sürmüş olup ispat yükü mobing iddiasını ileri süren davacıdadır. Ancak tanık beyanları ve dosya kapsamı değerlendirildiğinde davacı mobing iddiasını ispatlayamamıştır. Tanık beyanları doğrudan görgü ve bilgiye dayalı olmayıp genel olarak davacıdan duyuma dayalıdır. Ayrıca beyanlarda sistematik bir baskı durumu da ortaya konmamıştır. Bu durumda mobbingin ispatlandığı söylenemez. Öte yandan tanık beyanları kişilik haklarına saldırı eylemini ispatlamada da yetersiz olup başka somut delil de yoktur. Açıklanan nedenlerle Mahkemece manevi tazminat isteminin reddi yerine kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.630.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26523, Karar No: 2013/23717, Tarih: 24.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/26523 E.  ,  2013/23717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.01.1990-01.01.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait terzi atölyesinde çalıştığını, son olarak ... olarak görev yaptığını ve en son aylık 2.000,00 TL net ücret aldığını, hizmet süresi içerisinde yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi, ücretlerinin de ödenmediğini, ayrıca her gün on iki saatten fazla çalıştırıldığı halde fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, söz konusu haklarını talep ettiğinde de hizmet akdinin feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla mesai ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalıya ait terzi atölyesinde toplam yirmi yıl çalıştığı, davacı tanıklarının da beyan ettiği üzere iş akdini kendisinin feshettiğini gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla mesai ücretinin ödenmediği mahkemenin kabulündedir. Dava dilekçesinde davacının iş verence işten çıkartıldığı ileri sürülmüşse de dosya içeriğine göre fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle feshin işçi tarafından gerçekleştirildiği anlaşılmakla kıdem tazminatı talebinin kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile reddi hatalıdır.

3-Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana