muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1388, Karar No: 2011/5884, Tarih: 15.11.2011

Davacı, davalının dayısıdır. Davacı, bir kısmı tapusuz, bır kısmı ise dava dışı şirkete ait tapulu alanda kalan dava konusu binayı kendisinin yaptığını, bina üzerinde hakkı olduğunu, kardeşinin kirasız oturmasına müsaade ettiğini ama kardeşinin ölümünden sonra davalı yeğeninin binayı işgal ederek çıkmadığını iddia etmekte, davalı ise bu yerin abisine ait olduğunu ve davacının aile büyüğü olması sebebiyle tapu tahsis belgesi almasına ses çıkarmadıklarını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Tarafların iddia ve savunmalarına göre dava salt zilyetliğin korunması niteliğinde olmayıp uyuşmazlık taşınmaz üzerinde inşa edilen binaya ilişkindir. Yani zeminle ilgili bir uyuşmazlık söz konusu değildir. Dava konusu ve muhtesat niteliğindeki binanın 09.06.2008 tarihli teknik bilirkişi raporundaki açıklamalara göre bir kısmının tapusuz alanda, bir kısmının ise dava dışı şirket adına tapuda kayıtlı 863 ada 6 parsel içinde kaldığı anlaşılmaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, uyuşmazlığın zeminle bir ilgisi yoktur. Uyuşmazlık zemin üzerinde yer alan binaya ilişkin olup hakka dayalıdır. Bu nedenle somut olgunun TMK.nun 683. maddesi çerçevesinde çözüme kavuşturulması gerekmektedir. Bu bakımdan işin çözümü, zilyetliğin korunması davası kapsamında değil, (TMK. m. 981 vd.) hakka dayalı bir dava olarak değerlendirilip Asliye Hukuk Mahkemesi'nde bakılması gerekir. Mahkemece davanın HUMK.nun 8/II-3. maddesi kapsamında zilyetliğin korunması davası olarak nitelendirilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8973, Karar No: 2018/2733, Tarih: 12.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/8973 E.  ,  2018/2733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 3.123.60 TL maddi, 5000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sırasında Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada, tazminat talebinin dayanağı olan tutuklama müzekkeresinin infaz edildiğinin ve infaz edilen bu sürenin de davacının başka bir hükümlülüğünden mahsup edilmediğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tazminat miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5756, Karar No: 2023/9250, Tarih: 26.12.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/5756 E.  ,  2023/9250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : Beraat

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza muhakemesinin amacının hukuken geçerli kanıtlarla hiç bir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılması olması ve temyiz kanun yolundaki hukuki denetimin maddi gerçeğin tespitinde muhakeme ve mantık kurallarına, bilimsel gerçeklik ve bulgulara uyulup uyulmadığını da kapsadığı gözetilerek yapılan incelemede,

İlk derece mahkemesince şikayet hakkının düşürülmesine dair karar verildiği, kararın istinaf edilmesi sonucu, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak, sanıkların ayrı ayrı beraatine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nın 34. ve 230/1-b, 232, CMK’nın 289/1-g maddeleri ile Ceza Genel Kurulu'nun 05/05/2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, müşteki, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekir.Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekir.

Somut olayda; kararın dayandığı tüm olguların, bu olgular değerlendirilerek mahkemenin ulaştığı sonuçların, hangi delilin ne gerekçe ile diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesinde gösterilmesi ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda hukuki değerlendirilmenin yapılması gerekirken, bölge adliye mahkemesince açıklanan hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş ve müşteki vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 2022/606 Esas, 2022/2390 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 302/2 ve 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Yasa ile değişik CMK'nin 304. maddeleri gereğince tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/12897, Karar No: 2011/5471, Tarih: 05.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12897 E.  ,  2011/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.07.2009 tarih ve 2009/282 - 209/352 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılım yoluyla davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı Karagülleler Tarım Ürünleri San.ve Tic. A.Ş.'nin ortakları, davalının ise şirketin münferit imza yetkisine sahip yetkilisi olduğunu, davalının gayrimenkul satmaya yetkisi olmamasına rağmen şirketin taşınmazlarını satma girişiminde bulunduğunu, şirketin aktiflerini zimmetine geçirerek şirketi ve müvekkillerini zarara uğrattığını ileri sürerek, 260.916,68 TL’nın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, Karagülleler Tarım Ürünleri San.ve Tic.A.Ş’ne davanın ihbarına, şirkete hukukçu bir kayyum tayinine ve kendilerine bu hususta yetki verilmesine, tedbiren davalının münferit imza yetkisinin kaldırılarak davacılardan ... ile birlikte davalının müştereken şirketi temsil ve ilzama yetkili kılınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla 260.916,68 TL’nın Karagülleler Tarım Ürünleri San.ve Tic.A.Ş’ne ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacılardan ... şirket yönetim kurulu üyesi olduğundan aktif dava ehliyeti bulunmadığını, davacıların doğrudan zarara uğramaları halinde bu davayı açabileceklerini aksi takdirde zararın şirkete ödenmesinin istenebileceğini, davada taraf olmayan Karagülleler Tarım Ürün.San.ve Tic.A.Ş.’ne davanın ihbar edilemeyeceğini ve taraf olmayan şirkete kayyım tayininin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacılar ıslahla davada taraf olmayan Karagülleler A.Ş’nin zarara uğratıldığını iddia ederek bu zararın şirkete ödenmesini talep etmişler ise de davacıların hukuki menfaatinin bulunmadığı, davada taraf olmayan Karagüllleler A.Ş’ye davanın ihbarı ile kayyum tayini istenilmiş ise de ihbar olunanın davada taraf sıfatı olmayacağı ve ihbar olunanla ilgili leh ve aleyhte hüküm tesis edilemeyeceği, ıslahla veya davaya ihbarla davanın tarafları değiştirilemeyeceği ve şirket zararından dolayı kendileri adına dava açmakta davacıların hukuki menfaati bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacılar dava dilekçesinde yönetici olan davalının şirketin taşınmazlarını satma girişiminde bulunup, şirketin aktiflerini zimmetine geçirdiğini iddia ederek şirketi ve müvekkillerini 260.916,68 TL zarara uğrattığını ileri sürerek davalıdan tahsilini talep etmelerine rağmen, ıslahla 260.916,68 TL’nın Karagülleler Tarım Ürünleri San.ve Tic.A.Ş’ne ödenmesine karar verilmesini talep etmişlerdir. Mahkemece, davacıların hukuki menfaatlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kural olarak sorumluluk davası ortaklık tüzel kişiliği tarafından açılması gerekir ancak dolayısıyla bir zarar söz konusu ise pay sahipleri ve alacaklılar da TTK’nun 340. maddesi yollamasıyla aynı Yasa'nın 309. maddesindeki "şirketin 305, 306, 307, 308.maddelerde yazılı fiillerle ızrar edilmesi halinde bundan dolayısıyla zarar gören pay sahipleri ve şirket alacaklılarının dava hakkı vardır. Ancak, hükmolunacak tazminat şirkete verilir” düzenlemesine göre dava açabilirler. Davacılar Karagülleler Tarım Ürünleri San.ve Tic.A.Ş’nin anasözleşmesine göre şirket ortakları olup ıslah ile davada hükmolunacak tazminatın şirkete verilmesini talep ettiklerine göre mahkemece, TTK’nun 309. maddesi hükmü uyarınca değerlendirme yapılıp sonucuna göre hüküm kurulmak gerekirken davacıların hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin ücreti vekalete yönelik temyiz itirazının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4796, Karar No: 2012/9873, Tarih: 17.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/4796 E.  ,  2012/9873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.12.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından, kadının boşanma davası ile fer'ileri ve velayet yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, velayet, kişisel ilişki, nafakalar, maddi tazminat miktarı, manevi tazminat ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.04.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı D. H. ile vekili Av. S. S. ve karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı S. M. H. ile vekili Av. A.G.C.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Mahkemece davacı-karşı davalı kocanın ağır kusurlu bulunduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların karşılıklı olarak birlik görevlerini yerine getirmedikleri anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur. Hal böyle iken davacı-karşı davalı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değilse de, davacı-karşı davalı kocanın aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, kadının davasının kabulü ile boşanma kararı verilmesi bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olup, davacı-karşı davalı kocanın, davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

b-Davacı-karşı davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu ve Türk Medeni Kanunun 174/1. madde koşulları gerçekleşmediğine göre, davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

c-Toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kadının hastanede fizyoterapist olarak çalıştığı, düzenli ve yeterli geliri bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun175. madde koşulları gerçekleşmemiştir. Hal böyleyken, yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

c-Toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kadının hastanede fizyoterapist olarak çalıştığı, düzenli ve yeterli geliri bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun175. madde koşulları gerçekleşmemiştir. Hal böyleyken, yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b-c bentlerinde açıklanan sebeplerle davacı-karşı davalı koca yararına BOZULMASINA, hükmün davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik kısmının yukarıda 2/a bendinde açıklanan sebeple gerekçesinin düzeltilmesi suretiyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin D.'den alınıp S. M.'e verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Dehen'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 79.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran S. M.'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.04.2012 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/7883, Karar No: 2016/17518, Tarih: 27.12.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/7883 E.  ,  2016/17518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... aralarındaki dava hakkında .... (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.03.2012 tarih ve 10/10 sayılı hükmün Daire'nin 21.01.2013 gün ve 2012/5033 Esas-2013/555 Karar sayılı ilamıyla kısmen onanmasına, kısmen bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının reddine ilişkin hükmün, davacı vekilince temyizi üzerine Dairece davanın kısmen onanmasına ve kısmen bozulmasına karar verilmişti. Davacı ile davalı vekili süresinde ayrı ayrı verdikleri karar düzeltme dilekçeleriyle onama ve bozma kararlarının kaldırılarak mahkeme hükmünün kendi lehlerine sonuçlandırılmasını talep etmişlerdir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay onama ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre, davacının yerinde olmayan ve HUMK'nun 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteği yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin bozma ilamına yönelik karar düzeltme isteklerine gelince; dava konusu 141 ada 3 ve12 parsel sayılı taşınmazların tarafların kök murisi ....'dan kaldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yine, dosya kapsamında bulunan bilgi, belge ve tanık beyanlarına göre de; kök muris ... kendisine ait bir kısım yerleri Bartın Noterliği'nin 17.09.1947 tarih ve 217 yevmiye nolu vasiyetname ile eşi Hürmüz'e vasiyet ettiği, daha sonra kök muris ... zilyetliğinde bulunan bir kısım taşınmazlarla ilgili .... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne tescil davası açtığı ve bu Mahkemenin 1952/36 Esas, 1953/50 Karar sayılı kararıyla 16 parça taşınmazın kök muris adına 1953 tarihinde tapuya tesciline karar verildiği, karar kesinleştikten sonra adına tapuya tescil edildiği, temlikler sonrasında en son olarak 10.10.1991 tarih 10 ve 11 sıra nolu tapu kayıtlarıyla dava konusu taşınmazların davalı adına tapuya kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sırasında davacının dayanağı olan, yukarıda tarih ve sayısı yazılı bulunan vasiyetname usulüne uygun olarak uygulanmamış ve dava konusu parselleri kapsayıp kapsamadığı kesin olarak belirlenmemiş ise de, davalı tarafın dayanağı olup, adına kayıtlı bulunan ve yukarıda ayrıntısı yazılı hükmen tescil sonucu oluşan tapu

kayıtları mahallinde usulüne uygun olarak uygulanmış ve 10.10.1991 tarih ve 10 sıra nolu tapu kaydının dava konusu 141 ada 3 parseli ve 10.10.1991 tarih 11 sıra nolu tapu kaydının ise dava konusu 141 ada 12 parseli kapsadığı belirlenmiştir. Dava ve karar düzeltme konusu 3 ve 12 parseller senetsizden, kadastro yoluyla davalı adına tespit ve tescil edilmiş ise de öncesinde ortak kök mirasbırakan ....'a aitken 1952 tarihinde açılan tescil davası sonrasında kesinleşen ilamla muris adına tescil edildiği, temlikler ve en son satış sonrasında davalı adına 10.10.1991 tarih 10 ve 11 sıra nolu tapu kayıtlarıyla tapuya tescil edildiği, her nasılsa Kadastro Müdürlüğüne ibraz edilmemiş olması nedeniyle kadastro tespiti sırasında nazara alınmadığı, ancak yukarıda yazılı olduğu gibi bu davalı dayanağı tapu kayıtlarının dava konusu 3 ve 12 parsellere uyduğu mahallinde yapılan keşifte kesin olarak belirlendiğine, kök muris ...'nın bu yerleri zilyet ve tasarrufunda bulundururken, 1953 tarihinde adına tescil ettirdikten sonra, davalının yakın murisi damadı ...'a tapu senediyle devrettiği Hasan'ın da 30-40 yıl malik sıfatıyla zilyet olarak kullandıktan sonra, ondan da oğlu davalı ...'ye tapuda intikal ettiği ve bu intikalden sonra davalının da dava konusu parselleri 20-25 yıldır zilyetliğinde bulundurduğu tapu kayıtları ve mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından anlaşıldığına göre, dava konusu 141 ada 3 ve 12 parseller hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne varki temyizde yapılan ilk incelemede bu yön gözden kaçtığından, hükmün 141 ada 3 ve 12 parseller hakkında, ilamda yazılı sebeplerle bozulmuş olmakla, davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüyle, Dairemizin bozma kararının kaldırılarak bu parsellerle ilgili hükmün de onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle; davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.01.2013 tarih, 5033-555 Esas ve Karar sayılı Bozma ilamının kaldırılmasına, hükmün ONANMASINA, davacının karar düzeltme isteklerinin ise (1.) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 270,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye irad kaydına ve 50,45 TL peşin harcın davalıya iadesine, 60,80 TL karar düzeltme harcının davacıdan alınmasına 27.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/360, Karar No: 2019/2365, Tarih: 25.02.2019

**5. Ceza Dairesi         2017/360 E.  ,  2019/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak ikna suretiyle irtikap suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında irtikap suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile İçişleri Bakanlığının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 25/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34536, Karar No: 2016/1875, Tarih: 16.03.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/34536 E.  ,  2016/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün sonradan müdafiine tebliğ edilmesi, temyiz süresini yeniden başlatmayacağından, sanık müdafiinin süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 16.03.2016 günü oybirliği ile karar verildi.