muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11171, Karar No: 2011/13575, Tarih: 30.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11171 E.  ,  2011/13575 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... aralarındaki alacak davası hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) verilen 13.4.2011 gün ve 272-135 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı aleyhine başlattığı 568.80 TL asıl alacak istemli icra takibine itirazın iptalini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.540,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9863, Karar No: 2006/12940, Tarih: 06.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9863 E.  ,  2006/12940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocuk malların korunmasına ilişkin davada ... 4. Aile ile 4.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, T.M.Y.’nın 352. maddesi uyarınca açılan çocuk mallarının korunmasına ilişkindir.

Dosya kapsamından çocukların velayetinin boşanmış olan babaya verildiği, babanın öldüğü ve Aile Mahkemesi kararı ile yaşı küçük ...'nin velayetinin annesi ...'a verildiği anlaşılmaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemeleri Kuruluş Yasasının 4. maddesine göre T.M.Y.’nın 3. kısmı hariç olmak üzere 2. kitabında yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların aile mahkemelerinde görüleceği yasa hükmü karşısında T.M.Y.’nın 2. kitabında yer alan uyuşmazlığın aile mahkemelerinde, aile mahkemesi olmayan yerlerde asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 4. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/312, Karar No: 2012/9984, Tarih: 08.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/312 E.  ,  2012/9984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19008, Karar No: 2022/9318, Tarih: 23.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19008 E.  ,  2022/9318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili, tarafların sulh olduğuna dair dilekçesini dosyaya sunmuştur.

Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden taraf vekillerinin vekaletnamesinde yetkisi de kontrol edilip davacının davadan sulh iradesi ile ilgili ek karar verilebilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yerel mahkemesine işlemsiz olarak İADESİNE, 23/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11367, Karar No: 2018/1735, Tarih: 12.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11367 E.  ,  2018/1735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. Maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Dosyadaki belgelerden davalının temyiz dilekçesindeki adli yardım talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı ve şartları oluştuğundan kabulü ile "temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete" münhasır olmak üreze adli yardımdan yararlandırılmasına karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2- Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, başlangıçta alınmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının temyiz edenden alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.02.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/14739, Karar No: 2010/12694, Tarih: 09.12.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14739 E.  ,  2010/12694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... AŞ Bölge Müdürlüğü aleyhine 06/12/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, satın alınan piknik tüpünün patlaması nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, asliye hukuk mahkemesi olarak yargılama yapılıp istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Yasa'da, tüketiciler ile üreticiler arasındaki mal alım satımından kaynaklanan anlaşmazlıkların çözümü ile ilgili yeni kurallar getirilmiş ve bunlardan kaynaklanan davalara bakma görevi de aynı Yasa’nın 23. maddesi gereğince özel bir yargılama usulü ile tüketici mahkemelerine verilmiştir.

Dosya içeriğinden, Dikili-Çandarlı’daki davalı üretici firmanın dava dışı bayiinden piknik tüpü satın alan davacının, piknik tüpü musluğunda gaz kesici pim bulunmadığından alev alan tüpün patlaması nedeniyle yaralandığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda, tüketici olarak satın aldığı piknik tüpünün patlaması nedeniyle zarara uğradığını belirten davacı, üreticiye karşı dava açtığına göre uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup taraflarca ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1630, Karar No: 2015/3032, Tarih: 26.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1630 E.  ,  2015/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşmiş icra takibine dayalı temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Davacı vekili, ödenmeyen kira paraları nedeniyle davalı kiracı hakkında icra takibi başlattıklarını, davalının borca itiraz etmediği gibi yasal sürede kira borcunu da ödemediğini belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı duruşmaya gelmemiş mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27.maddesi hükmüne göre davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Mahkemece duruşma gününden haberdar edilmek suretiyle bu hakkın ilgililere tanınması gerekir.

Tebligat Yasasının 20, 21 ve Tüzüğün 28. maddesi gereğince muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesini muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Olayımıza gelince; dava dilekçesinin davalıya Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmişse de ekli tebligat parçasında tahkik beyanı alınan komşunun ismi belirtilmediği gibi komşu imzası ya da imzadan imtinaya ilişkin bir kayıt da bulunmadığından Tebligat Kanununun 21/1.maddesinde belirtilen usule uyulmamıştır. Bu nedenle de yapılan tebliğ işlemi usulsüzdür. Davalının hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek taraf teşkili sağlanmadan işin esası incelenerek sonuca gidilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının ve davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41741, Karar No: 2015/16005, Tarih: 06.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/41741 E.  ,  2015/16005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdur ve sanık arasında dosyadaki olay nedeniyle menfaat çatışması olup gerekçeli karar ve ek kararın, sanığın birlikte ikamet ettiği adresteki yakınlarına yapılması nedeniyle tebligatlar, usulsüz olduğundan sanığın temyizi süresinde kabul edilerek mahkemenin 18.07.2014 tarih ve 2011/141 E, 2013/123 Karar sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Mağdurun kapattığı kapının üzerindeki camın buzlu veya şeffaf cam olup olmadığı, mağdurun bu kapının arkasından ne kadar uzaklıkta bulunduğu, buna göre sanık tarafından odunla cama vurulduğunda mağdurun camın arkasından görülüp görülemeyeceği mahallinde keşif icra edilerek mağdur ve tanıktan sorulmak suretiyle tespit adilerek sanığın eyleminin doğrudan kast, olası kastla mı ya da bilinçli taksir veya taksirle yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağı araştırılmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, suç vasfının değişmesi ihtimaline binaen sanığın İNFAZININ DURDURULMASINA, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse DERHAL TAHLİYESİNE, 06.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6672, Karar No: 2020/4886, Tarih: 24.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/6672 E.  ,  2020/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı, davalı ...'na bağlı ... Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğü'nde tam gün esasıyla çalıştığını belirterek, Kurum'a eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemenin 19/01/2012 tarih ve 2010/777 Esas ve 2012/24 Karar sayılı ilamı “ ... davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden ücret bordrolarının, puantaj kayıtlarının, görevlendirme çizelgelerinin davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve usta öğreticileri dinlemek, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığını araştırmak, dosyada bulunan diğer belgelerle birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerektiği" gerekçesi ile Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'nin ( kapatılan ) 10/06/2013 tarih, 2012/7419 E. ve 2013/12195 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davacının Halk Eğitim Merkezlerindeki çalışmasının ayda 30 gün üzerinden, tam zamanlı olarak bildirilmesi gerektiği kanaatiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, ilk derece Mahkemesince yapılan değerlendirmenin hüküm kurmaya elverişli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, kesintili çalışmaları gösterir birden fazla işe giriş bildirgelerinin ... Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünce davacı adına düzenlenip Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacının 26/10/1987-18/06/2010 tarihleri arasında giriş ve çıkışlarla birlikte ... Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğünde “Geçici Usta Öğretici” olarak Kurum'a hizmet bildiriminin yapıldığı, ihtilaf konusu kısmi döneme ait kurs listelerinin bulunduğu, alınan bilirkişi kök raporu ve ek raporlarının dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı tanıkları ile kamu tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Kuruma hizmet bildirilmeyen dönemlerdeki ücret belgeleri ve bu dönemde davacıya ücret ödenip ödenmediği, ödeme yapılmışsa kim tarafından ödendiğinin araştırılması gerekir. Bozma ilamında 7,5 saatlik çalışma süresinin 1 gün kabul edilmek suretiyle eksik gün hizmet sürelerinin hesaplanması gerektiği açıkça belirtildiği halde Mahkemece hatalı değerlendirme ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Buna göre, Mahkemece, bozmaya uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Yapılacak iş, davalı işyerinden davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgeler getirtilerek ve puantaj kayıtları ile ek ders çizelgeleri tekrar araştırılarak, dosyada bulunan puantaj kayıtları ve ücret belgeleri de değerlendirilmek suretiyle 7,5 saatlik çalışma 1 gün kabul edilecek şekilde bilirkişi tarafından hesaplama yapılarak buna göre davacının Kuruma eksik bildirilen hizmeti olup olmadığını tespit etmektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10025, Karar No: 2012/4877, Tarih: 08.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10025 E.  ,  2012/4877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3681, Karar No: 2016/6253, Tarih: 23.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/3681 E.  ,  2016/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ...... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu yolcu taşıma sigortacısı olduğu otobüsün 12.06.2012 tarihinde tam kusurlu olarak yaptığı tek taraflı kazada müvekkilleri ......'ın kızı, müvekkili ......'nun kardeşi olan ....'in vefat ettiğini, davalı ... şirketinin bir kısım ödeme yaptığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik davacı anne ....... ve davacı baba .... için ayrı ayrı 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan, anne ve baba için ayrı ayrı 80.000,00 TL, kardeş ...... için 40.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini artırmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat talebinin kabulü ile davacı anne ..... için 87.411,86 TL, davacı baba ..... için 72.565,77 TL olmak üzere toplam 159.977,53 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren (sigorta şirketi için dava tarihi ve poliçe limitiyle sınırlı) işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı baba Hasan için 50.000,00 TL, davacı anne Gülhizar için 50.000,00 TL, davacı kardeş ....... için 25.000,00 TL olmak üzere 125.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren avans faizi ile davalı ... şirketi dışındaki davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ....... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı....... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, kaza tarihinde desteğin üniversite 4. sınıf öğrencisi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, desteğin muhtemel üniversiteyi bitirme tarihi araştırılarak üniversiteyi bitirip iş bulması için gerekli sürede destek olamayacağının gözetilmesi gerekirken olay tarihinden itibaren destek olacağı kabul edilerek hesaplama yapılan aktüerya raporuna itibar edilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.