muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38803, Karar No: 2015/37697, Tarih: 23.12.2015

Yukarıda da ayrıntısı ile açıklandığı üzere; malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, 4822 sayılı Kanun’la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 4.maddesinde düzenlenmiş; ayıbın gizli ya da açık olması halleri için ayrı ihbar süreleri getirilmiş; hatta ayıbın ağır kusur veya hile ile gizlenmesi halinde zamanaşımı süresinden yararlanılamayacağı, açıkça ifade edilmiştir.

Buna göre; satılan maldaki ayıp açık ayıp niteliğinde ise, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi uyarınca malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde; gizli ayıp niteliğinde ise, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davacı tarafından dairenin 02.05.2006 tarihinde satın alan dava dışı ... tan 18.05.2012 tarihinde satın aldığı, teslimin yapıldığı, davacının satın aldığı bu taşınmazla ilgili ayıp ihbarını, dava tarihi olan 17.11.2012 tarihinden önce davalıya bildirdiğine ilişkin bir delil bulunmadığı ve sonrasında açtığı eldeki dava ile de, taahhüt edilen tesislerin kamunun kullanımına da açıldığı gerekçesi ile bu ayıp nedeniyle satın aldığı taşınmazda meydana gelen ekonomik eksikliğin tazminini istediği anlaşılmaktadır.

Davacının dava dilekçesinde tanımladığı ve davalı tarafından da satışının yapıldığı anlaşılan mevcut durumun satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp olduğu, davalının bu ayıbı gizlemek için de herhangi bir hileye başvurmadığı, davacıların bu ayıplardan bağımsız bölümü satın ve teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle, 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır.

Kaldı ki 4.madde de konut satışlarında zaman aşımı süresi beş yıl olarak öngörülmüş olup konutu satın alan davacı, açık ayıp halinde, malı teslim aldığı tarihten itibaren otuz gün içerisinde satıcı veya malike ayıp ihbarında bulunur ise, bu durumda malı teslim aldığı tarihten itibaren beş yıl içerisinde 4077 sayılı Kanun’a dayanarak dava açabilecektir.

Hal böyle olunca, mahkemece sosyal alanlara ilişkin ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, mahkemece sosyal alanlara ilişkin ayıp ihbarının süresinde yapılmadığı gerekçesi ile davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:1-Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı ve davalı.... Şirketinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince davacı yararına, 3. bent gereğince temiyiz eden davalı... İnş. Şirketi yararına hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 392,00 TL harcın davalı-.....'ne iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/33052, Karar No: 2024/19004, Tarih: 18.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/33052 E.  ,  2024/19004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/525 E., 2021/779 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sinop Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/266 E., 2021/51 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte

bilerek ve isteyerek yardım etmek

HÜKÜM : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun'un 5, TCK'nın 62 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedeni bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

1-Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre ise;

a) Suç tarihinin yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan “04.02.2015” yerine İlk Derece Mahkemesi gerekçeli karar başlığında "11.09.2014", Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında ise "21.01.2014" olarak yazılması,

b)Sanık hakkında belirlenen temel cezanın, suçun niteliği gereği artırılırken artırım oranı doğru yapıldığı halde uygulama maddesinin 3713 sayılı Kanun'un 5/1 maddesi yerine 3713 sayılı Kanun'un 5. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı hükmün tebliğnameye aykırı olarak CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca dosyanın Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun “örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etme kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sinop Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2022 tarih ve 2020/1132 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında “silahlı terör örgütüne üye olma” suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2021 tarih ve 2020/266 E., 2021/51 K. sayılı ilamıyla sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu karara karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.04.2021 tarih ve 2021/525 Esas, 2021/776 sayılı Kararıyla “istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine” dair karar verildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; “sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağı" hususu oluşturmaktadır.

Somut olay irdelendiğinde;

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yönelik şüpheleri tam olarak ortadan kaldıracak kanaat edinilemeyen ve dosya kapsamına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sempati düzeyinde bağlantısı olduğu anlaşılan, 11.09.2014 tarihinde TEB Bankasından 12.500 TL ihtiyaç kredisi çekerek Asya Katılım Bankasında (Bank Asya) katılım hesabı açan sanığın "örgüt liderinin talimatına uyar şekilde, örgütsel amaçla örgütle iltisaklı Asya Katılım Bankasına (Bank Asya) para yatırma şeklindeki eyleminin bugüne kadar Yargıtay 16. Ceza Dairesi (kapatılan) ve 3. Ceza Dairesinin istikrarlı ve süreklilik gösteren kararlarından da görüleceği üzere "örgüte yardım suçunu" oluşturacağından sayın çoğunluğun “beraate yönelik” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/4789, Karar No: 2014/4992, Tarih: 25.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/4789 E.  ,  2014/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2012

NUMARASI : 2012/564-2012/713

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı idare, davalı şirket ile hizmet sözleşmesi düzenlediklerini, dava dışı işçinin iş mahkemesinde açtığı dava sonunda işçiye 19685,58 TL ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek bu miktarın davalıdan tahsilini istemiş, birleşen davada da başka bir işçi için ödediği 15067,63 TL.nın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davada Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı idare ile advalı şirket arasında davacı idareye bağlı hastanenin bilgi sistemi veri girişi hizmet alımına ilişkin olarak sözleşme düzenlendiği ihtilafsız olup, davacı sözleşme kapsamında dava dışı işçilere ödediği tazminatın tahsilini istemektedir. Eldeki davanın davacısı olan idare kamu kurumu tüzel kişisi olup, tacir olmadığı gibi, eldeki davada Ticaret Kanunun da belirtilen mutlak ticari dava değildir. Bu itibarla davanın görüm ve çözüm yeri Asliye Hukuk Mahkemesidir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davanın esesına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3078, Karar No: 2012/4437, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3078 E.  ,  2012/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 17. maddesi uyarınca tapu iptali ve tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü" sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1090, Karar No: 2015/7090, Tarih: 26.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1090 E.  ,  2015/7090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/10/2012 gün ve 2010/240-2012/292 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/10/2014 gün ve 2013/5482-2014/15928 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili müvekkili bakanlık tarafından ... ilçesinde bulunan taşınmazlar üzerine 4 yıldızlı otel tesisini gerçekleştirmek üzere ..... adına 03.06.1997 tarihinde ön izin verildiği, Mülga Kamu Arazisinin Turizm Yatırımlarına Tahsisi Hakkındaki Yönetmelik ve ön izin koşulları gereği, firmadan iştigal konuları arasında Turizm olan bir şirketin kurulmasının istenildiği, ....'ni kuran ve diğer yükümlülükleri de tamamlayan firma adına Bakanlıkça 30 04 1999 tarihinde kesin tahsis, işlemi yapıldığı, kesin tahsisin yürürlüğe girmesi için verilen 30 günlük süre içinde gerekli belgelerin Bakanlığa iletilmemesi nedeniyle, firmanın kesin tahsis işleminin iptali ve 43.400 TL tutarındaki ön izin teminat mektubunun hazineye irat kaydedilmesinin 07.12.1999 tarih ve 7 nolu Arazi Tahsis Komisyonu Kararı ile uygun görüldüğü ve firmaya 05.05.2000 tarih ve 12603 sayılı yazı ile tebligat yapıldığı, 1997 yılında verilen teminat mektubunun tazmini için 23.09.2009 tarih ve 182228 sayılı yazı ile davalı bankadan-talepte bulunulduğu, davalı bankanın08.10.2009 tarih ve 1897 sayılı yazı ile mektubun 23.06.1997 tarihinde verildiği nazara alınarak, öncelikle 10 yıllık zaman aşımı yönünden değerlendirileceğinin bildirildiğini, bunun yanı sıra muhatap ve lehtar arasındaki sözleşmesel ilişkiden kaynaklanan borcun ne zaman muaccel hale geldiğini, mektup ve sözleşme lehtarının ..... olmasına rağmen, müvekkili ile sözleşme imzalayan tarafın ..... olduğundan, bu farklılığın nedenlerinin açıklanmasının istenildiği, oysa vadesiz teminat mektuplarında; mektubun tanzim tarihinin değil, mektubun garanti altına aldığı riskin gerçekleştiği ve muhatabın alacağının muaccel olduğu tarihin zamanaşımı için başlangıca esas alınması gerektiği, ..... kurucu ortaklarından olup, bu hususun 08.11.1998 tarih ve 20.11.1998 tarihli .... Yayınlanan ana sözleşme ile sabit olduğu, davalı bankadan 23.09.2009 tarih ve ... yazı ile mektubun tazmin edilmesi talebinde bulunulduğu, 43.400 TL hazine alacağının temerrüt tarihinden itibaren TCMB uygulanan avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı banka hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, karar düzeltme isteyen davacı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 26/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6467, Karar No: 2022/1568, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/6467 E.  ,  2022/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafisinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2107, Karar No: 2023/6202, Tarih: 26.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/2107 E.  ,  2023/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı .... vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, Eyüp ilçesinde kayıtlı bulunan 1190 parsel sayılı taşınmazın bakanlık tarafından turizm amaçlı olarak davacı şirketlerden ....'ye 2040 yılına kadar tahsis edildiğini, irtifak hakkının 1997 yılında üst hakkının da 2002 yılında tapuya tescil edildiğini, diğer davacı ... Golf A.Ş.'nin ise bu bölgede turizm işletmeciliği belgesi alarak işletmeci sıfatı ile yer aldığını, davacı şirketlerin bölgede verdiği hizmetlerin bir vekil eli ile görülmesine karar verildiğini ve bunun için de davalı şirket ile anlaştıklarını, taraflar arasında sözleşme yapıldığını, ancak davalı tarafın iyi niyetle ifa yükümlülüğüne uygun davranmadığını, hesap verme borcunu ifa etmediğini, talimatlara aykırı davrandığını, bu itibarla da davacıların son çare olarak vekalet sözleşmesini sona erdirdiğini, davalı şirketi azlettiğini, ancak davalı şirketin azledildiği hususunu tebellüğ etmiş olmasına rağmen davacılar adına hizmet vermeyi sürdürdüğünü ve tesislerden çıkmadığını ileri sürerek; taraflar arasındaki hukuki ilişkinin vekalet sözleşmesi niteliğinde olduğunun ve bu ilişkinin azil beyanı neticesinde sona erdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVA

Davalı vekili, davacıların içinde bulundukları ekonomik güçlükler nedeniyle bungalov alanıyla ilgili hizmetleri içerir hak ve yetkilerini yapılan sözleşmeyle davalıya devrettiklerini, davacı şirketlerdeki pay sahiplerinin değişmesiyle yeni pay sahiplerinin ekonomik gelirden nemalanmak amacıyla ve davalıya yapılan devrin bağlayıcılığından kurtulmak maksadıyla haksız olarak dava açtıklarını, davacıların bungalov alanında hizmet verilen kullanıcılara karşı verdileri yazılı taahhütte davalı şirketin hizmetlerine devam edeceğini açıkça taahhüt ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmelerin karma nitelikte sözleşmeler olduğu, bozma sonrası alınan bilirkişi raporlarında sözleşmenin olağanüstü fesih yoluyla sona erdirilebileceğinin tespit edilmiş olması da nazara alınarak davacıların talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı .... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı .... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 02.11.2022 tarihli ve 2021/6213 E., 2022/7711 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı .... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı .... vekili; müvekkilinin davalı ile aralarındaki akdi ilişkiyi feshetmesinin haklı sebeplere dayandığı, Mahkeme kararının müvekkilinin fesih iradesinin neden haklı sebebe dayalı olmadığına dair bir değerlendirme içermediğini, Mahkemece sadece ek ya da kök rapordaki birtakım ifadelerin kopyalandığını, kararın hiçbir (hukuki) değerlendirme içermediğini, kararda gerekçe bulunmadığını, taraflar arasında vekalet sözleşmesi bulunduğuna dair beyan ve itirazları saklı kalmak kaydıyla, bir an için söz konusu sözleşme niteliğinin karma olduğu kabul edilse bile yine davalının haksız eylemleri karşısında müvekkilin sözleşmeyi sona erdirme beyanının haklı nedene dayandığını, müvekkili şirket ile davalı Bukos A.Ş. arasında akdedilen 01.01.2007 tarihli sözleşme ile koru bölgesinin bungalov konaklama ünitelerini barındıran bölümünde verilmekte olan hizmetlerin, müvekkili şirket adına, davalı tarafından verilmesi, bu hizmetlerin müvekkili şirketlerin talimatları doğrultusunda ve onun adına yerine getirilmesi hususunda mutabık kalındığını, dava konusu işletme ücretlerinin faydalanma hakkı sahiplerinden müvekkili şirket adına tahsili gerektiğini, davalının ise sözleşmeden kaynaklanan borçlarını yerine getirmediğini, müvekkili şirket tarafından da davalının görevine son verildiğini, müvekkili şirketin işletme ücreti alacaklarının tahsili için açtığı davaların kabul edildiğini, şayet bu durum hükme esas alınan kök bilirkişi raporunda belirtildiği gibi davalıya ait bir hak olsaydı anılan mahkeme kararlarında belirtilen sonuçlara varmanın mümkün olamayacağını, kuvvetli delil niteliğindeki bu kararların nazara alınmadığını, taraflar arasındaki sözleşme karma sözleşme ise söz konusu işletme ücretinin müvekkili hesabına tahsili konusunda davalının yetkilendirilmesinin, vekalet sözleşmesinin asli edim yükümlülüğünü içerdiği, o halde bu edimin yerine getirilmemesi sebebiyle müvekkili davacının sözleşmeyi ‘haklı sebeple’ sona erdirebileceği yönünde değerlendirme yapılmamasının da hukuken hatalı olduğu, dolayısıyla Yerel Mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporundaki ‘haklı sebep oluşmadığı’ şeklindeki tespitin doğru olmadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin vekalet sözleşmesi olduğuna dair beyan ve açıklamalarını saklı tuttuklarını, kararın

usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme