muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2162, Karar No: 2011/6006, Tarih: 17.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18958, Karar No: 2015/8872, Tarih: 30.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18958 E.  ,  2015/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Aile Konutu Üzerindeki İpoteğin Kaldırılması ve Tapu Kütüğüne Şerh Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafında temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın "aile konutu" olduğu hususunda taraflar arasında bir çekişme bulunmamaktadır. Taşınmaz üzerinde hak sahibi (koca) tarafından, Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesi gereğince davacı eşin açık rızası alınmadan, davalı banka lehine 09.03.2006 ve 04.11.2010 tarihlerinde ipotek tesis ettirildiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Davalı banka davacının kötüniyetli olduğunu, dava konusu taşınmazın aile konutu olduğundan haberdar olmadıklarını, tapuda aile konutu şerhi bulunmaması nedeni ile kazanımının korunması gerektiğini ileri sürmüştür. Davalı banka ticaret şirketi olup, tacirdir. Her tacir ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli hareket etmekle yükümlüdür (e. TTK m. 20/2. 6102 s. TTK m. 18/2). Bu yükümlülüğü alacağına teminat olarak gösterilen taşınmazın hukuki ve fiili durumunu bilmeyi de gerektirir. Başka bir ifade ile taşınmazın tapu kütüğünde aile konutu olduğuna dair şerh bulunmasa bile taşınmazın "aile konutu" ve kendisiyle akdi ilişkiye giren şahsın evli olduğunu davalı banka bilebilecek durumdadır. Bu özeni göstermemiş ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz (TMK m. 3/2). Vakıa ve karinelerden iyiniyet iddiasında bulunamayacak durumu belirmiş olanın kötüniyetli olduğunun diğer tarafça ispat edilmesine de lüzum yoktur. Davacının dava hakkını dürüstlük kuralına aykırı olarak kullandığını kabule yeterli bir delil ve sebep de bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu hukuki duruma göre davacının açık rızası alınmadan tesis edilen ipotek sebebiyle davalı bankanın kazanımı korunamaz. O halde, isteğin kabulü ile 09.03.2006 ve 04.11.2010 tarihlerinde aynı banka lehine tesis edilen ipoteklerin iptaline ve taşınmazın tapu kütüğüne aile konutu şerhi konulmasına karar verilmesi gerekirken, davalı bankanın kütüniyetinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.04.2015(Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/952, Karar No: 2007/856, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/952 E.  ,  2007/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair, ... 11.İcra Mahkemesinin 08.03.2006 tarihli ve 2005/2539 esas, 2006/561 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın ... 11.İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, ... 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2006 tarihli ve 2006/521 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Tebliğname ile; dosya kapsamına göre; ... 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 13.2.2007 gün ve 6977 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 5.3.2007 gün ve K.Y.B.2007/31427 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; ... 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan ... 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, ... 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın ... 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu'nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanunu'nda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı ararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanunu'nda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.06.2006 tarih ve 2006/521 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8272, Karar No: 2015/2499, Tarih: 30.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/8272 E.  ,  2015/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.05.2014 gün ve 2014/9803/33904 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29.05.2014 gün ve KYB.2014/195424 sayılı ihbarnamesi ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/12/2013 tarihli ve 2013/34182 soruşturma, 2013/31203 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine dair mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2014 tarihli ve 2014/232 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; şikâyetçi ile şüpheli ... arasında ... Mahallesi sınırında yer alan şikâyete konu taşınmaz ile ilgili olarak 21/07/2008 tarihli mimarlık hizmetleri sözleşmesi yapıldığının iddia olunduğu, şüpheli ...’un, 17/07/2008 tarihli mimari projenin ... Mimarlar Odası tarafından projenin onaylandığını ve şikayetçinin de projede imzasının olduğunu, projenin onaylanmasından sonra 21/07/2008 tarihinde şikâyetçi ile sözleşme yaptığını ifade ettiği; şikâyetçi tarafından ise şüphelinin sözkonusu taşınmaz ve sözleşme ile ilgili bir proje çizmediği ve bir projeyi kendisine teslim etmediğini, dosyadaki projenin ise 25/05/2009 tarihli olup başka bir mimar olan ... tarafından düzenlendiğini ve bu projenin ise 24/06/2009 tarihli onay ile alındığını, 21/07/2009 tarihinde yapı ruhsatı düzenlenerek belediye tarafından onaylandığını iddia ve suretini ibraz ettiği; Bilirkişi Mimar ... tarafından 15/09/2009 tarihinde Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesine ibraz edilen raporda, hazırlanan mimarî projenin dosyada olmadığından görülemediğinin belirtildiği; sonuçta proje çizdiğini ve Mimarlar Odasınca onaylı olduğunu ifade eden şüpheli ... tarafından Cumhuriyet Başsavcılığı huzurunda müdafii hazır olduğu hâlde, düzenlediğini iddia ettiği proje sahibinin imzasını ve belediyenin onayını içerir şekilde projeyi ibraz etmediği ve buna karşılık projeyi şikâyetçinin ibraz etmesinin gerektiğini ifade ettiği, keza olay tarihinde aynı zamanda Mimarlar Odası üyesi olan şüpheli ... hakkında, aynı Şubenin 12/05/2009 tarihli 335/09 sayılı yazısında, şubelerine oda onaylı bir mimari projenin ulaştırılamadığı ve ulaştırılması hâlinde mesleki denetim onayının yapılacağı belirtildiği, aynı şube tarafından 04/06/2010 tarihli 339/2010 sayılı yazıda var olan mimari projenin 25/05/2009 tarihinde Oda tarafından meslekî denetiminin yapıldığının belirtildiği, keza ... Belediye Başkanlığının 27/06/2013 tarihli ve 622.03/4676 sayılı yazısında, yapı ruhsatı eki mimari proje mimarı ... tarafından hazırlanarak onaylandığının ve başka projenin olmadığının belirtildiği; böylece dosyada fenni mesulün, şikâyetçi imzası ve belediye onayı bulunan sadece 24/06/2009 tarihli, müellifi ..

... Belediye Başkanlığının 27/06/2013 tarihli ve 622.03/4676 sayılı yazısında, yapı ruhsatı eki mimari proje mimarı ... tarafından hazırlanarak onaylandığının ve başka projenin olmadığının belirtildiği; böylece dosyada fenni mesulün, şikâyetçi imzası ve belediye onayı bulunan sadece 24/06/2009 tarihli, müellifi ... olan proje örneğinin bulunduğu ve şüphelinin iddia ettiği ve usulüne uygun imza ve onayı içerir bir projenin dosyaya ibraz olunmadığı, 17/07/2008 tarihli şikâyetçi tarafından imzalanmış bir proje olmadığı anlaşılmasına rağmen başvuruya konu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda şüphelinin ifadesine, dosya kapsamına ve delilere aykırı şekilde çelişki giderilmeden “müştekinin ibraz etmiş olduğu örnek proje ve soruşturmaya konu mimari projenin tasdikli sureti ve şüphelinin ibraz etmiş soruşturmaya konu mimari projenin tasdikli suretinin incelendiği ve 17/07/2008 tarihinde şüpheli tarafından mimari proje düzenlendiğinin” ifade edildiği; Oysa, soruşturmaya konu dosyada ve eklerinde 17/07/2008 tarihli ayrı bir fenni mesul tarafından imzalı, belediyece onaylı ve kendisi tarafından imzalanmış bir proje olmadığının şikâyetçi tarafından ifade edildiği ve dosyaya ibraz olunmadığının da şüpheli, bilirkişi ve Mimarlar Odası ve belediye tarafından belirtilmesine ve dosyada soruşturmaya konu taşınmaza ilişkin 17/07/2008 tarihli ya da başka bir tarihte şüpheli ... tarafından düzenlenen proje sahibinin imzasını içerir ve belediye onaylı herhangi bir proje aslı ya da onaylı örneği olmadığı hâlde şikâyetçinin zarara uğradığı;

Bu kapsamda; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, iddianın doğruluğunun araştırılması bakımından şüpheli ... tarafından usulüne uygun imza ve onay içerir proje çizilip çizilmediği, varsa aslının ibraz olunamamasının ya da bir örneğinin neden Mimarlar Odası Şubesinde saklanmadığının nedeni, TMMOB mimarlar odasının kendilerine şüpheli ...'un ulaştırdığı bir proje olmadığını cevabi yazılarında belirtmelerine rağmen aslı ibraz olunamamış 17/07/2008 tarihli mimari projenin fotokopisinde ... imzalı ve 21/07/2008 tarihli 254766-65 sayısına ilişkin kaydın ya da şerhin ne şekilde yazıldığının araştırılması ve gerektiğinde imza incelemesi yapılması ve cevabi yazılarla bu kayıt ya da şerh arasındaki çelişkilerin giderilmesi, anılan şube yetkililerinin ihmali ya da sorumluluklarının olup olmadığı, mimarî projeye ilişkin Mimarlar Odası şubesi yetkililerinin yetkilerinin ne şekilde olacağının belirlenerek varsa fotokopisi bulunan 17/07/2008 tarihli projeye ilişkin kayıtta ve onayda cezai sorumluluklarının tespiti, usulüne uygun var olduğu iddia olunan projenin Sözleşme öncesi düzenlendiği de dikkate alınarak, Sözleşme hükümlerinin uygulamasının ne derece gerçekleştiği ya da sözleşmeye aykırılığın giderilip giderilmediği ve evrakta sahtecilik suçunun oluşup oluşmadığı araştırılıp; taraflarca sunulanlardan delil değerini haiz belgeler ile şikâyetçinin düzenlendiğini iddia ve suretini ibraz ettiği proje müellifi ... tarafından düzenlenen ve Mimarlar Odası onaylı 24/06/2009 tarihli mimari projenin de Mimarlar Odası Şubesi yetkililerinden sorularak bir taşınmaz için şayet iki kez onay verilmiş ise bunun soruşturmada etkisi araştırılıp sonucuna göre projenin ve projeye ilişkin diğer belgelerin dosyasına eklenerek; gerekirse mimar, uzman ya da teknik bilirkişi görüşünü içerir kapsamlı inceleme yapılıp, şüphelilere isnat edilen suça ilişkin maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına yarar her türlü delilin re’sen ve etraflıca araştırılıp ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmaya ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.12.2013 gün ve 2013/34182 soruşturma, 2013/31203 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2014 gün ve 2014/232 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.