muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6920, Karar No: 2021/13148, Tarih: 28.09.2021

Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar MÖHUK m. 27 uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2016, C. 13, S. 50, s. 971-972).

Somut uyuşmazlıkta; davalı şirket, davacının taleplerine ilişkin uyuşmazlıkta 4857 sayılı İş Kanunu ile diğer yasal mevzuatın uygulanma olanağı bulunmadığını savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince; İş Hukukunun emredilicilik yönü, işçinin korunması ilkesi ve kamu düzeni gerekçesi ile davalının uygulanması gereken hukuka dair itirazları yerinde görülmeyerek uyuşmazlık Türk Hukuku esas alınarak karara bağlanmış, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirketler arasında organik bağ bulunduğu ve davacıyı birlikte istihdam ettikleri belirtilerek uyuşmazlığın Türk Hukuk mevzuatına göre çözümlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiş ise de davacı ile davalı işveren arasında imzalanan yurt dışı iş sözleşmesinde tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlüklerine ilişkin düzenlemelerin yer aldığı, sözleşmenin 14. maddesinde sözleşme şartlarının Gürcistan Yasalarına tabi olacağının ifade edildiği ve bu suretle tarafların bir hukuk seçimi anlaşması yaptıkları görülmektedir. Davacı, talep konusu yapılan alacakların ilişkin olduğu çalışma döneminde, iş sözleşmesi kapsamında sadece davalının Gürcistan’da bulunan işyerinde çalışmış olup, bu durumda mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı yer olan Gürcistan olduğu sabittir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, MÖHUK’un 27/1. hükmü kapsamında taraflar arasında bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan uyuşmazlık hakkında Gürcistan Hukuku’nun uygulanması gerekmektedir. Gürcistan Hukuku, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere aynı zamanda mutad işyeri hukukudur. Hal böyle olunca, gerekirse Gürcistan Hukuku’nda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle, dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13471, Karar No: 2017/1490, Tarih: 14.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/13471 E.  ,  2017/1490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.02.2017 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba, evlilik dışında doğması sebebiyle velayeti davalı annede bulunan (TMK m. 337/1) ortak çocuk 22.12.2007 doğumlu ....'ın velayetinin değiştirilerek kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece "Çocuğun anneden alınmasının psikolojisini bozacağı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verilebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür. Velayet hususu çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir.

Davacı baba, davalı annenin sosyal ilişkilerinin çocuğun fiziksel ve ruhsal gelişimi bakımından tehlike arz ettiğini iddia etmiş, mahkemece 26.11.2015 tarihinde velayet konusunda görüşlerine başvurulan ortak çocuk, annenin daha önce arkadaşları ile birlikte evde sigara içip alkol aldıklarını, ancak artık bu şekilde davranışlar göstermediğini beyan etmiştir. Velayete ilişkin hususlar kamu düzenini ilgilendirir ve re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu sebeple, yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir. Davacı babanın iddiaları ve küçüğün beyan içeriği gereğince, ortak çocuğun velayet konusunda görüşlerine başvurulduğu tarih dikkate alındığında, 26.11.2015 günlü beyanı sonrası yaşadığı veya yaşamak istediği ortamı değerlendirmesine imkan verecek, dolayısıyla velayeti konusunda görüşünün alınmasını gerektirecek ölçüde uzun süre

geçtiği de gözetilerek, bizzat ya da istinabe yoluyla; eğitim, kültür ve yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakındaki tercihinin hakim tarafından yeniden kendisinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih, 2011/2-884 Esas, 2012/197 Karar ) ve gerektiğinde yeniden psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m. 5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveylerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun yüksek menfaatine uygun olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2017 (Salı)

.
Yargıtay — Esas No: 2016/7385, Karar No: 2017/13148, Tarih: 21.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7385 E.  ,  2017/13148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının dosya içerisine sunulan belgelerden ödeme gücünden yoksun olduğunun anlaşılmasına göre, adli yardım talebinin temyiz harç ve giderlerine münhasır olarak kabulüne karar verilerek temyiz itirazları incelenmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle reddedilip kesinleşen ilk boşanma davasını açarak boşanma sebebi yaratan davacı kadının tamamen kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.11.2017
Yargıtay — Esas No: 2015/1763, Karar No: 2015/2441, Tarih: 27.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/1763 E.  ,  2015/2441 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6121, Karar No: 2009/6534, Tarih: 01.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6121 E.  ,  2009/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki teminat mektubu-çek ve bono iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava bayilik sözleşmesi nedeniyle verilen teminat mektubu, çek ve bonoların iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, talep halinde dosyanın Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece her ne kadar görevsizlik kararı olarak nitelendirilmiş ise de, verilen karar teknik anlamda bir gönderme kararı olmakla, temyize tabi değildir. Bu nedenle davalı şirket vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Gönderme kararlarında vekalet ücretine hükmedilemez. Bu nedenle davacı yanın vekalet ücreti ile sorumlu tutulması doğru değildir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII nci maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı şirket vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (3) sayılı bendinin hükümden çıkartılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12516, Karar No: 2013/9169, Tarih: 24.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/12516 E.  ,  2013/9169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'un yapılan yargılanması sırasında; Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 gün ve 2011/980 E. 2013/96 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19767, Karar No: 2011/20256, Tarih: 26.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/19767 E.  ,  2011/20256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : 1-213 sayılı VUK'nun 359/a-2. mad. Uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2-213 sayılı VUK'nun 359/b-1,765 sayılı TCK'nın 80.mad.uyarınca 21 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Eroğlu Ticaret adlı firmanın yetkilisi olan sanığın savunmasında; “Kırıkkale Cezaevinde tutuklu iken tanıdığı ve arkadaş oldukları ... ve... ile cezaevinden çıktıktan sonra Ankara Ulus meydanında karşılaştıklarını, ...'ün kendisini Rusya'ya kaynakçı olarak göndermek istediğini, kendisinin de bu teklifi kabul ettiğini, bunu gerçekleştirmek için bir kaç şirket kurmaları gerektiğini söyleyerek kendisinden para alıp noterden belge imzalattırdıklarını, kendileri ile bir daha görüşmediğini, kendisinin de bu şahısları aradığını, şirketle ve sahte faturalarla ilgisinin bulunmadığını” beyan etmesi, adı geçen kişiler hakkında dolandırıcılık suçundan şikayette bulunduğunun anlaşılması ve suça konu faturaların düzenlendiği tarihleri de içerir şekilde 04.06.2004-19.04.2005 tarihleri arasında cezaevinde bulunduğunu gösterir karar örneği ibraz etmesi, şirketin işe başlaması üzerine düzenlenen 15.05.2004 günlü yoklama tutanağı ile 18.05.2004 günlü yoklama fişinin sanık adına imza edilmiş olduğu ve şirkete ait fatura ve sevk irsaliyelerinin ..... Matbaalarında bastırılıp şirket adına teslim alındığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, öncelikle sanığın savunmasında adları geçen ... ve...’ın tanık olarak dinlenip, sanık adına imzalanmış olan yoklama tutanağı ve fişi ile suça konu faturalardaki imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak, olayla ilgili faturaları basan matbaa sahipleri de dinlenerek sanığı tanıyıp tanımadıkları, fatura ve irsaliyelerin şirket adına sanığa teslim edilip edilmediği sorulup sanığın cezaevinde bulunduğu tarihlerde saptandıktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/11876, Karar No: 2012/596, Tarih: 26.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/11876 E.  ,  2012/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Develi Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 28.12.2010 gün ve 130-673 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Teknik bilirkişi ... 'ın 02.11.2010 tarihli raporunda belirtilen imar parsellerine ait tapu kayıtlarının dosya arasında yeralmadığı anlaşılmakla;

1495 ada 16 ve 17 nolu parseller, 1501 ada 13 nolu parsel, 1496 ada 2 nolu parsel, 1494 ada 12 nolu parsel, 1493 ada 4 nolu parsel sayılı taşınmazların tedavüllü tapu kayıtları ile geldi tapu kayıtlarının ilgili tapu sicil müdürlüğünden temin edilerek dosya arasına alınması,

Bunun yanısıra; davaya dayanak Develi Kadastro Mahkemesi'nin 2004/2 Esas, 2004/8 Karar sayılı dosyasında hüküm altına alınan kontrol memuru ... 'ın 14.03.2003 tarihli raporunda (D) ile gösterilen ve Hazine adına tescile karar verilen yere karşılık ne şekilde şuyulandırma yapıldığı, bu kısma ilişkin imar işleminin ayakta olup olmadığı, imar işlemi sırasında anılan ilamın ve Hazineye tescile karar verilen kısmın Hazine yararına dikkate alınıp alınmadığı hususlarının ilgili Belediye ve tapu sicil müdürlüğünden ayrıntılı sorularak, imar işlemine dayanak tüm belgeler ile 14.03.2003 tarihli raporda (C) ve (D) harfi ile gösterilen kısımlara ait imar dağıtım cetvelleri ile gitti tapu kayıtlarının istenerek dosya arasına eklenmesi,

Geri çevirmeyle istenilen hususların yerine getirilip getirilmediği ve kayıtların eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığı denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1606, Karar No: 2019/10641, Tarih: 13.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1606 E.  ,  2019/10641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, 15.01.2003 tarihinde davalı işverenin ... Köyü .../... adresinde kurulu işyerinde gece bekçisi olarak işe başladığını ve bu çalışmasının işten çıkartıldığı 05.07.2011 tarihine kadar aralıksız devam ettiğini, davacının davalı işyerinde belirtilen dönemlerde aralıksız ve kesintisiz olarak çalışmasına rağmen davalı işverenin sık sık davacının bilgisi dışında SGK'da giriş çıkış yaptığı şeklinde gösterdiğini, eksik prim ödediğini, maaş bordrosunu da sık sık eksik düzenleyerek sanki davacı kesintili şekilde çalışmış gibi bordro düzenlediğini ve davacıyı mağdur ettiğini, son olarak davacının 2011 Mart - Nisan aylarında davalı işvereni, "kendisini sürekli işe giriş çıkış yaptığı şeklinde gösterdiği, iş yerinde fiilen çalışıyor olmasına rağmen bilgisinin haricinde çıkışının yapıldığını ama halen çalıştırıldığını, maaş bordrosunun eksik düzenlendiğini ve primlerin eksik gösterildiği" gerekçesi ile ... SGK Müdürlüğüne şikâyet ettiğini, bu şikâyet sonucu ... SGK Müdürlüğünün işyerinde teftiş yaptığını ve zabıt tuttuğunu, işverenin bu teftişinden sonra davacıya hakarete varacak şekilde kötü davranmaya başladığını, husumet beslemeye başladığını, son olarak davacının, işyerinin önündeki ıhlamur ağacından davalı işverenin evvelden dökülen yaprak ve tomurcuklar işyerini kirletmesin istediğiniz zaman toplayıp evinize götürebilirsiniz diyerek vermiş olduğu izin ve talimat gereği ıhlamurları topladığını ve mesai bitiminde bunları evine götürdüğünü, aynı gün saat 13.45 sıralarında şirket ortaklarından ... 'nin oğlu ...'nin davacıyı telefonla arayarak topladığı ıhlamurları geri getirmesini söylediğini ve işyerine çağırdığını, davacının ıhlamurlarla birlikte işyerine geri gittiğini ve ıhlamurları ...'ye teslim ettiğini, bu sırada işyeri sahibi Musa Kedilerli yanında ...'nin davacının boğazına sarıldığını ve boğazını sıktığını, küfür ve tehdit ederek davacıyı işten kovduğunu, bu olaydan sonra davacının darp cebir raporu alarak ...'yi ... Jandarma Karakoluna şikâyet ettiğini, ayrıca davalı işverenini de Çalışma ve Sosyal Güvenlik ... Bölge Müdürlüğüne 06.07.2011 tarih ve 34630 evrak kayıt numaralı dilekçesi ile şikayet ettiğini, davalı işverenin davacının işyeri önündeki ağaçtan ıhlamur toplamasını sanki hırsızlık yapmış gibi niteleyerek davacıyı işten çıkardığını ve şimdiye kadar da hiçbir sosyal hakkını ödemediğini, davacının davalının işyerinde akşam saat 17.30'da iş başı yaptığını sabah saat 08.00 kadar çalıştığını, Cumartesi-Pazar günleri de hafta tatili kullanmaksızın tüm dini ve milli bayramların, genel tatil günlerinin hepsinde de aynı şekilde çalıştığını ve davalı işverenin bu çalışma ücretlerinin hiçbirini ödemediğini, davacının aylık asgari ücretle çalıştığını, ancak yeni iş bulmak için hayli yaşlı davacının bu durumundan ve saflığından davalı işverenin olabildiğince faydalandığını ve 2009 yılının 2

.30'da iş başı yaptığını sabah saat 08.00 kadar çalıştığını, Cumartesi-Pazar günleri de hafta tatili kullanmaksızın tüm dini ve milli bayramların, genel tatil günlerinin hepsinde de aynı şekilde çalıştığını ve davalı işverenin bu çalışma ücretlerinin hiçbirini ödemediğini, davacının aylık asgari ücretle çalıştığını, ancak yeni iş bulmak için hayli yaşlı davacının bu durumundan ve saflığından davalı işverenin olabildiğince faydalandığını ve 2009 yılının 2. ayının başından bu yana davacıya harçlık verir gibi her ay 250 TL vererek maaşlarını da eksik ödediğini gerekçe olarak ise işlerinin iyi olmadığını sonra ödeyeceğini söylediğini, ancak daha sonra SGK'ya eksik çalışma gösterildiğinden dolayı böyle ödeme yapıldığının anlaşıldığını, davacının 2009 yılının 2. ayından bu yana (2. ay dâhil) bakiye maaş alacağı bulunduğunu, yine davalı işverenin iş yerindeki işçilere her yıl yılbaşında bir maaş, her Ramazan ve Kurban bayramında da yarımşar maaş olmak üzere ikramiye verdiğini, ancak davalı işverenin 2009 yılının başından bu yana davacıya bu ikramiyeleri de ödemediğini, davacının davalı işyerinde hiç yıllık izninin kullandırılmadığını ve bunlara ilişkin herhangi bir parada ödenmediğini bildirerek şimdilik, ihbar tazminatından 10,00 TL, kıdem tazminatından 10,00 TL, hafta tatili çalışma alacağından 10,00 TL, resmi tatil çalışma ücretinden 10,00 TL, yıllık ücretli izin alacağından 10,00 TL, ikramiye alacağından 10,00 TL, ücret alacağından 500,00 TL, fazla mesai alacağından 2.440,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep ve dava etmiştir.