muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10921, Karar No: 2023/7614, Tarih: 06.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10921 E.  ,  2023/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2019 tarihli ve 2017/794 Esas, 2019/808 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci

maddesinin birinci fıkrasının (a) ve son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/1561 Esas, 2021/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin, katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve son bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, haksız tahrike, eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, haksız tahrike, eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ... ile sanık ...'ın asansör kabin imalatı üzerine ortak şirket kurdukları, işlerin iyi gitmemesi üzerine sanık ile katılanın aralarında ortaklığı sonlandırma veya başkasına devir etme hususunda konuştukları, olay günü işyerindeki ofiste bu sebeple aralarında tartışma yaşandığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın mutfağa gidip aldığı bıçakla geri dönerek, katılanın sol bacağına bıçakla vurmak suretiyle yaraladığı, katılanın duyu ya da organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, sanığa ve katılana ait adlî 22.08.2017 tarihli adlî muayene raporları, bilirkişi raporu, diğer deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. Konya Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 21.11.2017, 25.03.2019 tarihli raporlarında, katılanın sol peroneus sinirinin yaralanmasına bağlı düşük ayağa neden olan arızasının, yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbî bir müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, duyu ya da organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu bildirilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, olayın gelişim süreci aynı kabul edilmiş ise de;

İlk derece mahkemesince katılanın ortak olarak işlettiği iş yerinin mali düzeninin bozulmasına sebebiyet vermesi nedeniyle sanık tarafından eylemin haksız tahrik altında gerçekleştirildiği kabul

edilmiş ise de, bu durumun hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, sanık tarafından herhangi bir yasal yola başvurulmadığı, sanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde bu sebeple aralarında tartışma yaşandığını ancak olay öncesinde katılanın kendisine küfür veya hakarette bulunduğuna dair herhangi bir beyanının bulunmadığı, yaralama olayından sonra katılanın bacağının kan içerisinde olduğunu gördüğünü, kendisine karşı ''sana gününü göstereceğim, bu borçlarla kalmayacaksın, seni içeri bile attıracağım'' şeklinde tehdit ettiği iddia edilmiş ise de, bu hususun katılan tarafından kabul edilmediği gibi sanığın katılanın söylediğini iddia ettiği bu sözlerin de yaralama eyleminden sonrasına ait olduğu, dolayısı ile katılanın sanığa yönelik olay öncesinde haksız tahrik oluşturan herhangi bir eyleminin söz konusu olmadığı, ayrıca suçu kabul etmeyen sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmaması nedeniyle İlk derece mahkemesinin hükmünün kaldırılarak sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan yeniden mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katlanın aşamalarda değişmeyen beyanları ile uyumlu adlî muayene raporlarına, yaralanmanın yeri ve niteliğine ve bilirkişi raporuna göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eksik inceleme bulunmadığı, katılandan sanığa olay öncesinde yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sayılı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.01.2021 tarihli ve 2020/1561 Esas, 2021/27 Karar kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33873, Karar No: 2014/35737, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33873 E.  ,  2014/35737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/341-2014/1009

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisindeki belgelerden, davacının sendika üyelik kaydı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinin alt işverene 16.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; bu belge ekinde Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013- 31.12.2014 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin bir örneğinin de dava dışı alt işverene tebliğ edildiğini gösterir belge bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesi “Toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih ile iş yerine tebliğ edildiği aya kadar geçen süre için ödenecek farkların tutarı iş bu kararın iş yerine tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde iki eşit taksitte ödenir ” yönünde düzenleme içermektedir. Bu durumda Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013-31.12.2014 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin, dava dışı alt işveren olan M.Tıbbi Tek. Mak. ve Sağ. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tebliğ edildiği tarihi gösterir evrakın denetlenmesi gerekmektedir.

2-Ayrıca, mahkeme seri nitelikte görülerek karara bağlanan ve temyiz incelemesi yönünden Dairemize gönderilmiş bulunan seri dosya davacılarından bir kısmının hastanenin çeşitli acil servislerinde görev yaptıkları görülmektedir.

Davacı tarafça dosya içerisine ibraz edilen ilgili Yüksek Hakem Kurulu karar örneğinin incelenmesinde, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinin Bulaşıcı Hastalık ve Risk Primi başlığını taşıdığı ve “Röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara fiilen çalışılan günler için 2,00-(iki)TL/Gün bulaşıcı hastalıklar ve risk pirimi verilir." yönünde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine ibraz edilen bu belge örneğinde; 30. madde de yer alan santral kelimesinden sonra el yazısı ile madde metnine acil servis eklemesi yapıldığı ancak eklemeye ilişkin imza ve paraf bulunmadığı tespit edilmiştir. Toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, acil servis ibaresinin bulunup bulunmadığı hususun denetlenmesi açısından Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararının bir örneğinin de ilgili kuruldan temin edilerek dosyalara eklenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirlenen eksikliklere ilişkin belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/683, Karar No: 2023/4004, Tarih: 30.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/683 E.  ,  2023/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/252 E., 2022/577 K.

DAVA TARİHİ : 22.07.2016

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sıra cetvelinin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Bakırköy 13. İcra Müdürlüğünün 2013-15299 esas sayılı dosyasında 30.06.2016 tarihli sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığını, tanzim edilen sıra cetveli uyarınca artan ihale bedelinin 1. sırada yer alan davalıya ödenmesine ilişkin vermiş olduğu kararın hukuka aykırı olduğunu, zira davalı bankanın bahse konu ipotekten dolayı ihale tarihi itibariyle borçludan olan alacak miktarının azami olarak 30.477,83-TL olduğunu, buna rağmen derece kararında davalı bankaca hiç tahsilat yapılmamış gibi ipotek üst sınırı olan 350.000-TL'nin belirtilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetveli kararının iptali ile 1. sırasında yer alan davalı alacaklının sıra cetvelinden çıkartılması ya da azami 30.477,83-TL miktar üzerinden sıraya kaydına, iptal durumuna göre müvekkilinin sıra cetvelindeki alacak miktarının yeniden tespiti ile kayıt altına alınmasına ve bakiye miktarın nemalarıyla birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...Ş. Vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ...Ş. Vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.09.2017 tarih 2016/343 Esas 2017/345 Karar sayılı kararı ile davalı alacaklı bankanın ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatmış olduğu takibe dayanak genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmelerinde dava dışı ...'ın müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladığı, ayrıca dava dışı borçlu ...'ın 29/12/2010 tarihli konut kredi sözleşmesi imzaladığı, davalı bankaca konut kredinin ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek dava dışı borçlu ...'a ihtarname keşide edildiği, ihtarnamenin keşide edildiği 24/06/2014 tarihi itibariyle dava dışı borçlu ...'ın 29/12/2010 tarihli konut finansmanı kredi sözleşmesinden doğan yükümlülüğünün 39.550,30-TL olduğunun bildirildiği, ipotek konulan taşınmazın tapuda adına kayıtlı olduğu dava dışı borçlu ... ayrıca dava dışı Tansa Makine San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile davalı banka arasında düzenlenen genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesine müşterek ve müteselsil kefil olarak imzaladığı gibi işbu kredi sözleşmelerinin teminatı olarak da ipotek akit tablosunda açıklandığı üzere davalı bankanın 350.000-TL'ye kadar olan borcunu ipotekle teminat altına alındığı, sıra cetvelinin düzenlendiği 30/06/2016 tarihi itibariyle davalı bankanın dava dışı borçlular Tansa Makine San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ve ...'la imzalanan kredi sözleşmeleri uyarınca dava dışı borçlu şirketten 506.189,28-TL, dava dışı ...'dan ise 21.570,87-TL tutarında alacaklı olduğu ve toplamda davalı banka alacağının 527.760,15-TL olduğu ipotek akit tablosunda davalı bankanın 350.000-TL'ye kadar olan alacağı ipotek altına alınmış olup, sadece ...'ın konut finansman kredisinden kaynaklı borcunun sıra cetvelindeki davacı alacaklının alacağı olduğunu ileri sürmenin usulen mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin 14.09.2017 tarih 2016/343 Esas 2017/345 Karar sayılı kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin 14.09.2017 tarih 2016/343 Esas 2017/345 Karar sayılı kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.07.2020 tarihli ve 2018/2225 Esas 2020/1449 Karar sayılı kararı ile davacı vekilinin gerek dava dilekçesinde gerekse istinaf dilekçesinde ipoteğin sadece konut finansmanı kredisi için verildiğini, bu kredinin de bankanın bildirdiği 30.477,83 TL dışında tamamen ödendiğini iddia etmiş ise de, ipotek konulan taşınmazın tapuda adına kayıtlı olduğu dava dışı borçlu ...'ın ayrıca ipotekten önce veya sonra doğmuş her türlü kredilerin ve kefaletlerin teminatı olarak da ipotek tesis edildiği ve ...'ın dava dışı Tansa Makine San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile davalı banka arasında düzenlenen genel nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesine müşterek ve müteselsil kefil olarak imzaladığının anlaşıldığı, ipotek sözleşmesinden önce veya sonra doğmuş borçların da teminat altına alındığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. İlk Derece Mahkemesi kararı, Dairemizin 25.04.2022 tarih, 2021/2194 Esas, 2022/2402 Karar sayılı ilamıyla konut kredisi sözleşmeleri sırasında teminat olarak verilen ipotek akitlerinde, konut kredisi dışındaki doğmuş ve doğacak alacaklar yönünden ipoteğin teminat olması hususunda yazılan hükümlerin Dairemiz yerleşmiş içtihatlarına göre geçersiz şart niteliğinde olup, yazılmamış sayıldığı, bu nedenle, mahkemece konut kredisinden dolayı gerçek ipotek borcu belirlenip, sıra cetvelinin davalı banka açısından belirlenecek bu miktar kadar kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi ek raporunda dava dışı kredi borçlusu ...'a konut finansmanı kredi sözleşmesi uyarınca kullandırılan krediden kaynaklanan banka alacağının 21.570,87-TL olduğunu tespit edildiği ancak taleple bağlılık ilkesi gereğince davacının dava dilekçesindeki talebinin, azami 30.477,83-TL alacak miktarı üzerinden davalı alacaklının sıraya kaydı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Bakırköy 13.İcra Dairesi' nin 2013/15299 sayılı takip dosyasında yapılan 30.06.2016 tarihli sıra cetvelinin 1. Sırasında yer alan davalının, alacağının 30.477,83TL alacak miktarı ile sıraya kaydına, davalının alacağının karşılanmasından sonra artan miktar olması halinde bunun da davacıya bırakılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davaya konu sıra cetveline ilişkin olarak satılarak para çevrilen taşınmaza ilişkin ipotek resmi akit tablosu incelendiğinde söz konusu ipoteğin ...'ın müvekkil Bankaya kefaletinden doğan borçlarının da teminatında olduğunun açıkça görüleceğini, taraflar arasında gerçekleştirilen ve resmi şekilde yapılan bir sözleşmeden doğan müvekkil Bankanın rüçhan hakkının yargı eliyle hukuksuz bir şekilde kısıtlanmasının kabul edilmesi mümkün olmadığını, ipotek belgesindeki kefalete ilişkin beyanların genel işlem şartı olduğu kabul edilse bile borçlunun bu yönde herhangi bir itirazının bulunmadığını, temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına,

Karara karşı karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11874, Karar No: 2020/11510, Tarih: 02.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11874 E.  ,  2020/11510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. Fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranıldığının bildirildiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı kabul edilerek yapılan incelemede,

14/12/2011 tarihli karar ile sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmalarına; ancak denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük belirlenmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 17/05/2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra 14/12/2012 tarihinde sanığın tedbir kararının gereğini yerine getirmediğinin mahkemeye bildirildiği anlaşılmakla;

Sanığın hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-a maddesinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıl zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.05.2012 tarihi itibariyle durduğu ve duran zamanaşımının, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranıldığının bildirildiği 14/12/2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının 27.10.2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7654, Karar No: 2018/6723, Tarih: 07.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7654 E.  ,  2018/6723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (... ) tarafından, davalı ... aleyhine 16/09/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayetten kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/01/2016 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibarıyla duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız şikayetten kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bir dönem ikrazatçılık yapan davalıya borçlandığını ve borcuna karşılık olarak adına kayıtlı konutların icra kanalıyla davalıya satıldığını, borcunu ödediği halde davalının konutları teslim etmediğini, çözüm olarak da kira sözleşmesi yaptıklarını, buna rağmen davalının şikayetçi olması nedeniyle hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçlaması ile kamu davası açıldığını, ceza mahkemesince yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiğini, davalının şikayetinin haksız olduğunu belirterek oluşan manevi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu olay nedeniyle yürütülen ceza dosyasında davacının konutta kira sözleşmesine dayalı olarak oturduğu anlaşıldığından beraatine karar verildiği, verilen kararın 09/12/2014 tarihinde kesinleştiği, buna göre davacının davaya konu konutta oturuyor olmasının kira ilişkisine dayalı olduğu halde davalı tarafça şikayet edilmiş olduğu, bu hali ile davacının manevi tazminat isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.