muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3727, Karar No: 2019/14659, Tarih: 24.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/3727 E.  ,  2019/14659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesince kabulü ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; tarım arazisi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... mahallesi 446 ve 648 parsel sayılı taşınmazlarazemininin dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerince vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3017, Karar No: 2018/3538, Tarih: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3017 E.  ,  2018/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Bakırköy 15.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2016 gün ve 2014/514 Esas, 2016/483 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci-beşinci-altıncı-yedinci-dokuzuncu ve onuncu celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9504, Karar No: 2006/10178, Tarih: 17.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9504 E.  ,  2006/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2006

Davacı,  meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının % 0 dan % 76 'ya çıkması nedeniyle % 76 fark malüliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle %75 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SSK Zonguldak Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin  2.2.2006 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının maluliyet nedeniyle 14.5.1979 tarihinde % 0 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 27 yıl içerisinde % 76 artışla %76  oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.10.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10304, Karar No: 2007/14433, Tarih: 25.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/10304 E.  ,  2007/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Afyonkarahisar Aile Mahkemesi

TARİHİ : 11.5.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; müşterek çocuğun velayeti davacı (anneye) verildiği halde, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenmemiştir. Tefhim edilen kararda "ayrıntısı gerekçeli kararda açıklanacağı üzere baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına" şeklinde karar verilmiş, gerekçeli kararda da, kısa karardaki bu hüküm tekrar edilmiş, düzenleme yapılmamıştır. Velayeti anneye bırakılan çocukla davalı arasındaki kişisel ilişkinin hangi günlerde ve ne kadar süreyle tesis edildiğinin karar yerinde gösterilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2007 Prş.
Yargıtay — Esas No: 2022/4826, Karar No: 2022/10527, Tarih: 19.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/4826 E.  ,  2022/10527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ..., dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 21/03/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11583, Karar No: 2019/8700, Tarih: 12.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11583 E.  ,  2019/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 43, 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tayin olunan 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezasından TCK'nın 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım ve TCK’nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 1 ay hapis ve 5 gün adli para cezası yerine uygulama hatası yapılarak netice cezanın 1 yıl 13 ay hapis ve 5 gün adli para cezası şeklinde eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kısa kararda sanığın 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın son paragrafında; sanığın üzerine atılı “yakarak mala zarar verme” suçunu işlediğinden bahisle atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği belirtilmek suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi,

2-Aynı taşınmaz üzerinde, iddianamenin kabulü tarihine kadar gerçekleşen her bir zarar verici müdahalenin, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değerlendirilebileceği, iddianamenin kabulü tarihinde ise hukuki kesintinin gerçekleşmesi nedeniyle bu tarihten sonra yapılacak olan her müdahalenin ayrı bir davaya konu olacağı;

Dosya kapsamında bulunan, 01.02.2013 tarihli, olay yerini görüntüleyen kamera kayıtlarının incelenmesine ilişkin bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, sanığın 16.04.2012 tarihinde saat 03.04’de dava konusu iş yerinin önüne gelerek kapıyı tekmelediği, saat 03.05’ de iş yerinin içerisine girdiği, 12 dakika kaldıktan sonra saat 03.17’de dükkandan çıktığı ve çıkışının ardından dükkandan alevlerin yükseldiği anlaşılmakla; bu kapsamda, sanığın dava konusu iş yerinin kapısını tekmeleyerek zarar verme ve yakarak zarar verme eylemlerine ilişkin TCK'nın 43/1. maddesinde düzenlenen teselsül hükümlerinin uygulanamayacağı, hususu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22036, Karar No: 2013/6239, Tarih: 27.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/22036 E.  ,  2013/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.05.2004 tarih ve 2004/180 Esas, 2004/260 Karar sayılı kararının, sanığın 01.06.2004 tarihinde temyizi üzerine, Yargıtay 10. Ceza Dairesi Başkanlığının 17.10.2005 tarih ve 2004/20162 Esas, 2005/13097 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi için bozulduğu, bozma sonrası Mahkemenin 02.12.2005 tarihinde kurduğu hükmün, sanık tarafından 18.01.2006 tarihinde kararın tebliğinden sonra 20.01.2006 tarihinde temyiz edildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesi Başkanlığının 21.12.2006 tarih ve 2006/19588 Esas, 2006/14778 Karar sayılı kararı ile de duruşma açılmadan hüküm kurulması nedeniyle Mahkemenin kararının bozulduğu, bu bozma sonrası yeniden kurulan 19.09.2007 tarihli hükmün sanık tarafından kararın 26.12.2007 tarihinde gazetete ilanından sonra, 28.12.2007 temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 491/4 maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 13/01/2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.

maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5455, Karar No: 2016/5658, Tarih: 14.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/5455 E.  ,  2016/5658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 62, 53, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin olunan temel cezanın TCK'nın 220. maddesi 7. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca indirildikten sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç adının "silahlı terör örgütüne yardım etme" yerine "tehdit, imzasız mektupla veya özel işaretlerle tehdit, terör örgütünün propagandasını yapmak" olarak yazılması,

2-TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddeleri yollamasıyla aynı Kanunun 314/2. maddesi uyarınca silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan cezalandırılan sanık hakkında hüküm kurulurken silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğinin belirtilmesi,

3-Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümdeki TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresi eklenmesi; karar başlığının suç adı kısmındaki "tehdit, imzasız mektupla veya özel işaretlerle tehdit, terör örgütünün propagandasını yapmak" ibaresi çıkarılarak yerine "silahlı terör örgütüne yardım etme" ibaresinin eklenmesi ve ayrıca hükmün 1. fıkrasındaki "silahlı terör örgütüne üye olma" ibaresi çıkarılarak yerine "silahlı terör örgütüne yardım etme" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12342, Karar No: 2016/10053, Tarih: 24.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12342 E.  ,  2016/10053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f-son, 35/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 27.550,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/12/2013 tarihli ve 2009/365 esas, 2013/360 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/05/2016 gün ve 11179-2015-kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2016 gün ve 2016/217464 sayılı yazısıyla dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteminde;

Kanun yararına bozma isteminde;

Dosya kapsamına göre, sanık ... ile birlikte suç işleyen dosyanın diğer sanığı ...'ın temyiz başvurusu üzerine Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 14/01/2016 tarihli ve 2015/19650 esas, 2016/310 sayılı ilamında, “5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak ve artırım indirimlerin de bu miktar üzerinden yapılması suretiyle fazla ceza tayini Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince bozulmasına; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 5. fıkrasından "13775x2=27.550 TL neticeden sanığın 1 yıl 3 ay hapis ve 27.550 TL adil para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak yerine "sonuç olarak sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 11.480 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına...” şeklinde belirtildiği üzere, sanığın üzerine atılı suça ilişkin haksız menfaat miktarı belli olmakla, anılan Kanun'un 52. maddesi de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, doğrudan elde edilen haksız menfaatin iki katı esas alınmak ve artırım-indirimlerin de bu miktar üzerinden yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK’nın sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra 29/06/2005 gün ve 5377 sayılı TCK'nın 19.maddesi ile değişik TCK'nın 158/1.fıkrasına eklenen "...ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanun'un 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 TL tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 TL tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,...2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 23/12/2013 tarih ve 2009/365 E., 2013/360 K. sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ve mahkemenin suçu kabul ve takdirine bağlı kalınmak suretiyle "hükmün 5. fıkrasından "13775x2=27.550 TL neticeden sanığın 1 yıl 3 ay hapis ve 27.550 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkartılarak yerine "sonuç olarak sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 11.480 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLMESİNE, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın adı geçen Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.