muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7786, Karar No: 2024/7222, Tarih: 04.11.2024

5. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37, 109/2,3-a-b, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2086 Esas, 2023/1979 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ile sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanıkların nitelikli kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığına ilişkindir.

4. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın asli fail olarak cezalandırılmaması gerektiğine ilişkindir.

5. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına ve sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığına ilişkindir.

6. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına ilişkindir.

7. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına, sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığına ve haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.

8. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına, sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığına ilişkindir.

9. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme yapıldığına, sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına ilişkindir.

10. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına, sanığın asli fail olarak cezalandırılmaması gerektiğine ilişkindir.

11. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına, sanığın asli fail olarak cezalandırılmaması gerektiğine, sanığın kastının öldürmeye yönelik olmadığına ilişkindir.

12. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına, sanığın asli fail olarak cezalandırılmaması gerektiğine ilişkindir.

13. Sanık ... müdafii ve eşinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

12. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına, sanığın asli fail olarak cezalandırılmaması gerektiğine ilişkindir.

13. Sanık ... müdafii ve eşinin temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen suçların sabit olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Oluşa ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde saat 19.00 sıralarında maktulün sanık ...'ın ağabeyi olan ...'yi bıçakla yaraladığı, ağır yaralanan ...'nin hastaneye kaldırıldığı, sanık ... ve ...'nin arkadaşları olan bazı sanıkların ...'nin yakınlarıyla birlikte hastaneye geldikleri, maktulün hastanede beklemekte olan sanıklardan ...'ı arayarak bulunduğu yeri söylemesi üzerine sanık ...'ın hastane önündeki sanıklara haber verdiği ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in, sanıklar ... ve ...'e ait araçlarla maktulün bulunduğu bölgeye doğru hareket ettikleri, ...'ın idaresindeki aracı yol üzerindeki bir marketin önünde durdurduğu, buradan ..., ..., ..., ... ve ...'in kürek sapı ve sopalar aldıktan sonra sanıkların yola devam ettikleri, maktul ... ile karşılaşınca sanık ... ve sanık ...'in araçlarını durdurdukları, ..., ..., ..., ... ve ...'in maktule ellerindeki sopalarla saldırarak yoğun şekilde darbettikleri, ardından ellerini ve kollarını bağladıkları maktulü sanık ...'a ait kamyonetin kasasına bindirdikleri, sanık ...'ın sanık ...'ı arayarak çağırdığı ve sanıkların aynı araçlarla Kanyon bölgesine doğru hareket ettikleri, bu sırada sanık ...'ın aracında olan sanık ...'ın, sanık ...'in idaresindeki araçta olan sanık ...'ı arayarak Kanyon bölgesine gidileceğini söylediği, burada maktulü araçtan indirdikleri, yaklaşık on beş dakika sonra ticari taksiyle gelen sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yerde yatmakta olan maktule vurmaya başladıkları, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un da onlara katıldıkları ve birlikte maktulü burada da yoğun şekilde darbettikleri, sanık ...'ın bazı sanıklardan suçu üstlenmelerini istedikten sonra jandarmayı arayarak maktulü bulduklarını haber verdiği, maktulün ertesi gün sabah saatlerinde genel beden travmasına bağlı kafatası, yüz kemiği, omur ve ekstremite kırıkları ile birlikte iç organ yaralanması ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü anlaşılan olayda, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurarak maktulün hürriyetini kısıtlayan tüm sanıkların eylemlerine bağlı kasıtlarının öldürmeye yönelik olduğunun kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemlere uyan suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, katılanlar vekili, sanıklar müdafiileri ve sanık ...'in temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde sanık ... yönünden bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık ...'ın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas olabilecek sabıkası bulunduğu halde, ilgili ilamın istenip 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanma şartlarının oluşup oluşmadığına ilişkin olarak bir karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... hakkında kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden;

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminden sonra sanığın ceza infaz kurumu aracılığı ile gönderdiği 17.11.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği, temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... hakkında kasten öldürme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2086 Esas, 2023/1979 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, sanıklar müdafileri, sanık ... ile sanık ...'ın eşi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle, katılanlar vekilinin temyiz istemi tekerrür koşullarının bulunup bulanmadığının araştırılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2086 Esas, 2023/1979 Karar sayılı kararının, değişik gerekçeyle oy birliğiyle BOZULMASINA,

C. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle, katılanlar vekilinin temyiz istemi tekerrür koşullarının bulunup bulanmadığının araştırılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2086 Esas, 2023/1979 Karar sayılı kararının, değişik gerekçeyle oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak tutuklu sanıklar müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5487, Karar No: 2024/17468, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5487 E.  ,  2024/17468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 06.02.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/2570 E., 2023/2441 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.02.2024 tarihli ve 2023/2570 Esas, 2023/2441 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 06.02.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18935, Karar No: 2013/22904, Tarih: 07.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/18935 E.  ,  2013/22904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Yardım Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm Türk Medeni Kanununun 364. maddesi gereğince istenen yardım nafakasına ilişkin olup, inceleme görevi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarihli 2013/1 sayılı iş bölümü kararı gereğince Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 07.10.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/864, Karar No: 2011/5481, Tarih: 27.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/864 E.  ,  2011/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Şerife ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.07.2010 gün ve 90/230 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar ... ve müşterekleri vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; 118 ada 4, 123 ada 6, 124 ada 10, 135 ada 3, 159 ada 17, 21, 23, 29, 168 ada 31 ve 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazların ortak miras bırakan ...'den kaldığını, 09.07.2010 tarihli keşifte ise; dava konusu 135 ada 3 parsel sayılı taşınmazın yarısının davalıların miras bırakanı ...'e ait olduğunu açıklayarak tapularının iptali ile miras bırakana ait veraset belgesindeki miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

...mirasçıları davalılar vekili 09.07.2010 tarihli keşifte; taşınmazların kök miras bırakan Kadir tarafından taksim edildiğini, 135 ada 3 parselin yarısının davalıların yakın miras bırakanı ... tarafından satın alındığını, 121 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kesin hüküm bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece 121 ada 2 parsele ilişkin davanın kesin hüküm nedeniyle reddine, öteki parseller yönünden davanın kabulü ile davacı, davalılar ve davada yer alamayan öteki tüm ... mirasçıları adına miras payları oranında iptal ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; 118 ada 4, 123 ada 6, 124 ada 10, 159 ada 17, 21, 23, 29, 168 ada 31 ve 135 ada 3 sayılı parsellerin ½ payının ortak miras bırakan ...'den kaldığı, halen ...'in terekesine dahil olduğu ve davacı ...'ın davaya ekli veraset belgesine göre miras payının 8/24 olduğu anlaşılmaktadır. Temyize konu taşınmazlar kadastro sonucu müstakilen bir kısım davalıların miras bırakanı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Hal böyle olunca, davacının miras payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken davada davacı olarak yer almayan diğer mirasçılar lehine de iptal ve tescile karar verilmesi doğru olmamıştır.

Dava konusu 135 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ½ payının davalıların miras bırakanı ...'e ait olduğu kabul edildiğine göre, kalan ½ paydan davacının miras payı oranında iptal ve tesciline karar verilmesi gerekirken, ... mirasçılarının aleyhine olarak yakın miras bırakanları ...'in satın aldığı ve ortak miras bırakan Kadir'den gelen payları dikkate alınmadan davada davacı sıfatı bulunmayan ... lehine de olacak şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de 159 ada 13 parsel dava konusu edildiği halde tapu kaydı ve kadastro tutanağı celp edilip, taşınmaza ilişkin karar verilmemiş olması doğru olmamıştır.

Kabule göre de 159 ada 13 parsel dava konusu edildiği halde tapu kaydı ve kadastro tutanağı celp edilip, taşınmaza ilişkin karar verilmemiş olması doğru olmamıştır.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir, kabulüyle yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalılara iadesine 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/828, Karar No: 2014/9398, Tarih: 10.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/828 E.  ,  2014/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35599, Karar No: 2014/31132, Tarih: 14.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/35599 E.  ,  2014/31132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalı bankadan Konut Kredisi kullandığını, kendisinden dosya masrafı ve komisyon bedeli adı altında kesilen bedellerin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurların bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle 2014/35599-31132

alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK'nun 370.maddesi gereğidir.

alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK'nun 370.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bent gereğince davacının temyiz itirazının kabulü ile temyiz edilen kararın “Hüküm” başlıklı bölümünden (1) nolu bendinde yer alan “Davacının davasının KABULÜ ile davalının ... 23. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7701 Esas sayılı icra dosyasına yapmış olduğu itirazın İPTALİNE, takibin DEVAMINA, % 20 icra inkar tazminatı talebinin REDDİNE,” ifadesinin çıkartılarak yerine "Davacının davasının KABULÜ ile davalının ... 23. İcra Müdürlüğü'nün 2013/7701 Esas sayılı icra dosyasına yapmış olduğu itirazın İPTALİNE, takibin DEVAMINA, davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” söz ve rakamlarının yazılarak kararın düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/830, Karar No: 2010/9883, Tarih: 21.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/830 E.  ,  2010/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan sanık ...’un bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; basit cinsel istismar suçundan mahkümiyetine dair, Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.07.2008 gün ve 2007/103 Esas, 2008/101 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5560 ve 5728 sayılı Kanunlarla değişik CMK.nun 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde sanığa tedbir olarak hükmedilecek yükümlülük süresinin azami “bir yıl” olarak düzenlenmesi karşısında, hakkındaki 5395 sayılı Kanunun 23. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen 26.01.2006 tarihli hüküm ile 5 yıllık denetim süresi içinde “haftada 1 gün 3 saat süre ile bulunduğu yerdeki kütüphaneye giderek kitap okuma” yükümlülüğüne tabi kılınan ve bu doğrultuda denetimli serbestlik sürecinin başladığı 20.06.2006 tarihinden itibaren 1 yıl süre ile kitap okuma yükümlülüğünü yerine getirdiği, bu süre zarfında denetim görevlisi ile olan 12 adet randevusuna riayet ettiği ve denetimli serbestlik şubesindeki 14.06.2007 tarihli görüşmeye çalıştığı işyerinden izin alamaması nedeniyle katılamadığını beyan ettiği anlaşılan sanık hakkında CMK.nun 231/11. maddesinde öngörülen hükmün açıklanmasının koşullarının bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29209, Karar No: 2022/7710, Tarih: 14.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/29209 E.  ,  2022/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 33.720,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının anılan Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 2 eşit taksit halinde tahsiline dair ... İcra Ceza Mahkemesi'nin 24/10/2017 tarihli ve 2017/765 esas, 2017/742 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 26/07/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/09/2021 tarihli ve KYB. 2021/95100 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1-Dosya kapsamına göre, müştekinin 35.000,00 Türk lirası bedelli çeki süresi içerisinde bankaya ibrazına rağmen ödenmemesi nedeniyle şikâyetçi olması üzerine yapılan yargılama sonunda, karşılıksız çek düzenleme suçundan sanığın 1686 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesini müteakip, adli para cezasının çek bedelinin karşılıksız kalan kısmından az olamayacağından bahisle 1686 gün karşılığı 33.720,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanuni ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adli para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adli para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…) az olamaz." şeklindeki düzenleme gereğince belirlenen gün adli para cezasının kanundaki üst sınır olan 1500 günden fazla olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesinde yer alan "(4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." şeklindeki hükme aykırı olarak adli para cezasının birer ay ara ile iki eşit taksitle ödenmesine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;