muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1032, Karar No: 2022/3738, Tarih: 16.03.2022

Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira, şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir. (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, ... 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, ... 1975, s. 209). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10.06.2009 gün ve 2009/11-173 E.-2009/247 K sayılı ve 14.3.2012 tarih ve E. 2011/12-850, K. 2012/147 sayılı ilamlarında da; iflas eden şirketin ticaret sicilinden kaydı silinmekle dava ve taraf ehliyetinin sona ereceği kabul edilmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde; davalı ... San. Tic. Ltd. Şti.’nin ticaret sicil kaydının, Dairemiz geri çevirme kararı sonrası 23.01.2014 tarihinde re’sen silindiği tespit edilmiştir. İlgili Mahkemece, geri çevirme kararı sonrası, kuruma iş bu şirketin ihyasının sağlanması ve tasfiye memurunun atanmasına dair ihtaratta bulunduğu; Kurumun ise mahkemeye sunmuş olduğu dilekçe ile; şirket yönünden davayı takip etmedikleri; diğer davalı ... yönünden davaya devam ettiklerini belirttiği görülmüştür. Bu kapsamda; yukarıdaki açıklamalara istinaden davalı şirketin Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarından silindiği tespit edilmiş olup, taraf ehliyeti bulunmayan şirket aleyhine karar verildiğinden davalı şirketin ihya edilmesi için yasal prosedür işletilmek suretiyle, şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında karar verilmesi gerekirken, öte yandan davacı tarafından davalı şirket yönünden dava takip edilmiyorsa bu husus değerlendirilerek karar tesis edilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde yazılı karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14955, Karar No: 2015/10799, Tarih: 26.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14955 E.  ,  2015/10799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil davasının kabulü dair verilen 06.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, TMK'nın 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı 10 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın 660 metrekaresini daha önce paydaş .....'den haricen satın alan ...'den bedeli karşılığında haricen satın aldığını, taşınmazın imar uygulamasıyla 207 ada, 6 parsel olarak davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek tapunun iptaliyle adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde taşınmaz üzerindeki yapı ve ağaçların bedelini, yine satış bedeli olarak ödenen 50.000,00 TL'nin, denkleştirici adalet kuralına göre güncellenerek, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ...'den tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ..., ...davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece davanın kabulüne, 267 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına kayıtlı 287/752 payının iptali ile 633/3008 payının davacı adına tesciline, kalan 515/3008 payının davalı ... üzerinde bırakılmasına, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK'nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK'nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b)İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c)Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d)Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca somut olaya gelince;

Davacı, haricen düzenlenen 29.10.1990 tarihli sözleşme ile davalı ...'den 5 parsel sayılı (imar sonucu 2017 ada, 6 parsel) taşınmazdaki payından, 660 m2 yer satın aldığını, üzerine betonarme ev inşa ettiğini ve ağaç diktiğini ileri sürerek TMK'nın 724. maddesi uyarınca temliken tescil talebinde bulunmuştur. Paylı mülkiyete tabi bir taşınmazın tamamında paydaşların her birinin hakkı bulunduğundan diğer paydaşların onayı alınmadan bina yapılması, ağaç dikilmesi halinde TMK'nın 724. maddesinde öngörülen iyiniyet koşulunun gerçekleştiğinden söz edilmez. Bu nedenle davacının tapu iptali, tescil talebinin reddi gerekir.

Ancak davacı ikinci kademede tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde yapı ve ağaç bedelinin ve yine haricen düzenlenen satış sözleşmesindeki 50.000,00 TL bedelin denkleştirici adalet ilkesine göre güncellenerek dava tarihindeki değerini faiziyle birlikte istemiş olduğundan, tazminat yönünden bir karar verilmesi gerekir.

Ancak davacı ikinci kademede tapu iptali ve tescil, mümkün olmadığı takdirde yapı ve ağaç bedelinin ve yine haricen düzenlenen satış sözleşmesindeki 50.000,00 TL bedelin denkleştirici adalet ilkesine göre güncellenerek dava tarihindeki değerini faiziyle birlikte istemiş olduğundan, tazminat yönünden bir karar verilmesi gerekir.

Belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/552, Karar No: 2011/1310, Tarih: 07.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/552 E.  ,  2011/1310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı ... aleyhine 02.01.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tapuda isim düzeltilmesi istemiyle Tapu Sicil Müdürlüğü hasım gösterilmek suretiyle açılmıştır. Tapu Sicil Müdürlüğü genel bütçeye dahil idarelerden olup, Hazine vekilinin bu idareleri temsilen yargılamalara katılma hakkı yasayla öngörülmüştür. Eldeki davada da bu yol izlenmek suretiyle Hazine vekilinin idare adına davayı izlediği anlaşılmaktadır. 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca da vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması öngörülmüştür. Usule ilişkin bu kural kamu düzeni ile ilgili olup uyulması zorunlu kuraldır. Dava Hazine vekili tarafından takip edildiğine göre verilen hükmün de Hazine vekiline tebliğ edilmesi gerekirdi. Tebligatın, Tapu Sicil Müdürlüğü memuruna yapılması yasaya aykırı olup, kararın usulsüz tebligat sonucu kesinleştirilmiş olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek;

Yapılan temyiz incelemesi sonucunda yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32218, Karar No: 2014/31444, Tarih: 24.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/32218 E.  ,  2014/31444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2013/950-2014/727

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.'nun 114/3. maddesinde; ''...Satış ilanı elektronik ortamda da yapılır'' hükmü yer almaktadır. Aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca ise; ''...Açık artırmaya elektronik ortamda teklif verme yoluyla başlanır...'' Diğer taraftan, İİK.'nun 124/3.maddesinde ''Şartnameye,...elektronik ortamda teklif vererek artırmaya katılacakların teminat göstermeleri gerektiği ve elektronik ortamda teklif vermeye ilişkin hususlar yazılır.” hükmüne yer verilmiştir. Anılan Kanun'un 126/4. maddesine göre ise;''Açık artırmaya elektronik ortamda teklif verme yoluyla başlanır. Elektronik ortamda teklif verme, birinci ihale tarihinden yirmi gün önce başlar, ihalenin tamamlanacağı günden önceki gün sonunda sona erer; ikinci ihalede ise elektronik ortamda teklif verme birinci ihaleden sonraki beşinci gün başlar, en az yirmi gün sonrası için belirlenecek ikinci ihalenin tamamlanacağı günden önceki gün sonunda sona erer. Elektronik ortamda verilecek teklifler haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde ellisinden az olamaz; teklif vermeden önce, haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde teminat gösterilmesi zorunludur. '' İİK.'nun 129/1. maddesinde de, ''...ihale elektronik ortamda verilen en yüksek teklif üzerinden başlatılır. Taşınmaz üç defa bağırıldıktan sonra, elektronik ortamda verilen en yüksek teklif de değerlendirilerek, en çok artırana ihale edilir...'' düzenlemesi öngörülmüştür.

6352 Sayılı Yasa ile yapılan anılan değişikliklerin ise aynı yasanın 106. maddesi gereğince bu Kanun'un yayım tarihi olan 05.07.2012 tarihinden 6 ay sonra yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, 18.03.2013 tarihli satış ilanında elektronik ortamda teklif vermeye ilişkin hususlar gösterilmediği gibi ihale tutanağında da elektronik ortamda verilmiş bir teklif bulunup bulunmadığı belirtilmemiştir. Öte yandan, tüm dosya içeriği ile satış ilanının elektronik ortamda yapılmadığı sabittir.

Bu durumda, satış memurluğunca satış kararının verildiği tarih dikkate alındığında, ihalede İİK.'nun 114., 124., 126. ve 129. maddelerinin uygulanması gerektiği halde, satış ilanı ve ihalenin sözü edilen yasal düzenlemelere uygun bulunmaması ihalenin feshini gerektirir.

Bu durumda, satış memurluğunca satış kararının verildiği tarih dikkate alındığında, ihalede İİK.'nun 114., 124., 126. ve 129. maddelerinin uygulanması gerektiği halde, satış ilanı ve ihalenin sözü edilen yasal düzenlemelere uygun bulunmaması ihalenin feshini gerektirir.

Diğer taraftan Bursa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 14.03.2012 tarih ve 2010/2475 Esas ve 2012/514 Karar sayılı ortaklığın giderilmesi konulu başka hissedarlar da bulunduğu görülmektedir. İhalenin feshi isteminde ilgililerin özellikle ortaklığın giderilmesi satışlarında hissedarların tamamının taraf olarak gösterilmeleri zorunludur. Zira adı geçenlerin ihalenin feshi isteminin incelenmesinde hukuki yararları vardır. Ancak, ihalenin feshi talebi bir dava olmadığından ilgililerin tümünün taraf olarak gösterilmemiş olması ihalenin feshi talebinin reddini gerektirmez. Mahkemece taraf gösterilmeyen ilgililerin yargılamaya katılmaları sağlanarak kendilerine görüşlerini bildirme imkanı verilmelidir (Prof. Dr. Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku Cilt II sayfa 1491).

O halde mahkemece, bu eksiklikler re’sen gözetilerek adı geçen hissedarların davaya katılması sağlanmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8323, Karar No: 2012/33549, Tarih: 27.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/8323 E.  ,  2012/33549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa atılı suçun yaptırımının kanunda altı aydan iki yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası olarak düzenlendiği, adli para cezasının TCK.nun 52/1 fıkrası gereğince alt sınırının 5 gün olduğu, adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları ile nevilerinin farklılığı nazara alınarak mahkemece hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan verildiği halde adli para cezasını sınırlı şekilde alt hadden uzaklaşarak tayini cezanın belirlenmesi ve kişiselleştirilmesi kapsamında değerlendirildiğinden tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

Katılan vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Hakim tarafından görülüp havalesi yapılan 19.06.2009 tarihli usulüne uygun olarak temyizden vazgeçme dilekçesi verildiği görülmekle bu yönden temyiz incelemesi yapılmasına YER OLMADIĞINA,

Sanık ... Demirtaş müdafiinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

1-Sanığın tutuklu kaldığı süre bulunduğu halde bu sürelerin 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi gereği aldıkları cezadan mahsubuna karar verilmemesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra 225 gün adli para cezasına hükmedildiği halde, 225 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den çevrilirken 4500 TL yerine 5500 TL hesaplanarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında kurulan hüküm bölümüne "sanığın tutuklulukta geçen sürelerinin 5237 sayılı TCK.nun 63.maddesi uyarınca aldığı cezasından mahsubu" fıkrasının eklenmesi ile hüküm fıkrasının 12 bendinde yer alan "Sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak, TCK.nun 52/2.maddesi gereği bir gün karşılığı Adli Para Cezasının 20 YTL olarak takdir edilip, sanığın 5.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak, yerine "Sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak, TCK.nun 52/2.maddesi gereği bir gün karşılığı Adli Para Cezasının 20 YTL olarak takdir edilip, sanığın 4.500 TL adli Para Cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1650, Karar No: 2009/3069, Tarih: 12.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1650 E.  ,  2009/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

..., J ile ..., Axa Oyak Sigorta A.Ş, Ak Sigorta A.Ş arasındaki dava hakkında Ankara 14.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.04.2008 gün ve 2004/359.E 2008/139.K sayılı hüküm Dairenin 24.10.2008 gün ve 2008/3286-4854 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 170.00.-YTL para cezasının davacılar ve davalı ...'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve karar düzeltme harcının, davacılar ve davalı ...'dan alınan karar düzeltme harcından mahsubuna 12.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7744, Karar No: 2021/16426, Tarih: 29.06.2021

**(Kapatılan)19. Ceza Dairesi         2020/7744 E.  ,  2021/16426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20279, Karar No: 2014/17042, Tarih: 23.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/20279 E.  ,  2014/17042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; 24.12.2003 tarihinde .... çıkan yangın neticesinde müvekkiline ait işyerindeki tüm eşyaların yok olduğunu; işyerinin yanarak hasar gördüğünü belirterek, şimdilik 9.000TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 9.000 TL tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafın temyizi yönünden;

Dosya kapsamından, davalı İl Özel İdarenin mülkiyeti de olan .... binasında davacının davalıdan kiraladığı işyerinde, çarşıda kiracı bulunan diğer davalı İbrahim Karateke'nin dükkanında çalışan işçisi davalı ....'ın elektriklerin kesilmesi nedeniyle çalıştırdığı küçük Jeneratörden sızan benzinin alev alması sonucu yangının meydana geldiği, işhanında kiracı bulunan diğer esnafın dükkan önüne yanıcı(plastik) madde koymaları sonucu yangının hızla büyüyerek bütün binanın yanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Davacının ve diğer dükkan sahiplerinin müşteki olduğu ... 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/152 E.sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı İl Özel İdarenin %20, BEDAŞ'ın %20, Belediyenin %20, yangının çıkaran ....ve....nin %10'ar dava dışı esnafın %20 kusurlu oldukları açıklanmış olmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı İl Özel İdarenin %40, dükkanında yangın çıkan esnaf ve işçisinin müteselsilen % 50 ve dava dışı belediyenin % 10 kusurlu oldukları belirtilmiştir.

Olayın akabinde düzenlenmiş bulunan Kıymet Takdir Komisyon raporunda, davacının zararının 9000 TL olduğu belirtilmiş, mahkemece hüküm kurulurken, zarar tutarı konusunda bir inceleme yapılmaksızın, bu komisyon raporu esas alınmıştır.

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tazmini talep edilmektedir.