muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16716, Karar No: 2017/1079, Tarih: 07.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/16716 E.  ,  2017/1079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 27.07.2008 tarihinde davalı yönetimindeki ... plaka sayılı aracın yaya olan davacıya çarptığını, bu çarpma neticesinde davacının sağ ayak iç yan tarafından yaralandığını, 600 TL ulaşım gideri ve 591,46 TL tedavi masrafı yaptığını belirterek 20.000 TL manevi tazminatı ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.191,46 TL ulaşım ve tedavi masrafının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığını, belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 247,78 TL maddi tazminatın ve 1.500 TL manevi tazminatın 27.07.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve

../...

-2-

2014/16716

2017/1079

nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 88,00 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 07/02/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9759, Karar No: 2018/48, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9759 E.  ,  2018/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların .... Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018(Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2021/23589, Karar No: 2021/7571, Tarih: 26.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/23589 E.  ,  2021/7571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 07.09.2021 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 26/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10080, Karar No: 2013/10086, Tarih: 27.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/10080 E.  ,  2013/10086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 298 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; Beraat

2- Sanık ... hakkında; 298 sayılı Kanunun 63. maddesi delaleti ile aynı Kanunun 154/3, TCK'nın 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık ... ve müdafii, Cumhuriyet savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Seçim takvimi içerisinde Batman Belediyesine ait itfaiye aracıyla seçime katılan bir siyasi partinin flama ve bayraklarının taşınarak direklere takılması suretiyle söz konusu aracın bu siyasi partinin seçim faaliyetlerinde kullanılmasını Belediye Başkanı emriyle de olsa sağlayan sanığın eyleminin 298 sayılı Kanunun 63. maddesi delaleti ile aynı Kanunun 154. maddesindeki suçu oluşturacağı, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 137/2, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 11/3 ve TCK'nın 24/3. maddeleri hükmü karşısında mutlak itaatin geçerli olduğu hallerde dahi konusu suç teşkil eden emri yerine getirenin cezai sorumluluktan kurtulamayacağı da nazara alındığında sanığın yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3047, Karar No: 2020/7867, Tarih: 23.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/3047 E.  ,  2020/7867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzünde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11.03.2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 23.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23671, Karar No: 2018/531, Tarih: 15.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23671 E.  ,  2018/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2018(Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2019/27493, Karar No: 2019/11504, Tarih: 18.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/27493 E.  ,  2019/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. Kolordu Komutanlığı Askeri Mah. (Kapatılan)

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

2) 24/06/2005-13/07/2005

3) 28/06/2007-29/07/2007

4) 20/12/2007-02/01/2008

5) 04/01/2008-05/01/2008

6) 27/02/2008-11/03/2008

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) 30/05/2005-01/06/2005 tarihleri arasında yakalanmakla sona eren mehil içi izin tecavüzü, 24/06/2005-13/07/2005 tarihleri arasında firar ve 28/06/2007-29/07/2007 tarihleri arasında firar suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihleri itibariyle sanığa yükletilen suçlar için Kanun'da öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, davanın 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli, 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresine tabi bulunması, suç tarihleri ile inceleme tarihi arasında 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresinin geçmiş olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı 5271 CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2) 20/12/2007-02/01/2008 tarihleri arasında izin tecavüzü, 04/01/2008-05/01/2008 tarihleri arasında yakalanmakla sona eren mehil içi firar ile 27/02/2008-11/03/2008 tarihleri arasında firar suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nin 63. maddesi gereğince 06/01/2016-08/01/2016 tarihleri arasında adli gözlem altında geçen sürelerin mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de; bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Yükletilen suçların sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu, anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu, anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1-Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan dolayı hükmedilen 10 ay hapis cezası, yakalanmakla sona eren mehil içi firar suçundan dolayı hükmedilen 1 ay 20 gün hapis cezası ile firar suçundan dolayı hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmeleri esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayılarının gösterilmemesi suretiyle TCK'nin 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının 4. maddesinin 3. ve 4. bentleri, 5. maddesinin 3. ve 4. bentleri ile 6. maddesinin 3. ve 4. bentlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nin 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nin 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasının miktarı, paranın satın alma gücü ve sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak hükmolunan adli para cezasının TCK’nin 52/4. maddesi gereğince 1'er ay ara ile aylık taksitler halinde 20 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına” ibaresi; “Sanığa verilen 1 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nin 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nin 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasının miktarı, paranın satın alma gücü ve sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak hükmolunan adli para cezasının TCK’nin 52/4. maddesi gereğince 1'er ay ara ile aylık taksitler halinde 24 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına" ibaresi ve “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nin 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nin 52/2

. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nin 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen adli para cezasının miktarı, paranın satın alma gücü ve sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak hükmolunan adli para cezasının TCK’nin 52/4. maddesi gereğince 1'er ay ara ile aylık taksitler halinde 24 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına" ibaresi yazılması suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33478, Karar No: 2013/25025, Tarih: 08.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33478 E.  ,  2013/25025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki 2000 model yolcu otobüsü ile, hafif iniş eğimli ve sağa virajlı bölünmüş yolda sol şeridi takiben seyri sırasında, otobüsün sol ön lastiğinin patlaması sonucu, direksiyon hakimiyetini kaybederek sol şeridin solunda 30 metre lastik izi ve akabinde yine sol şeritte 5 metre jant kazıntı izi bırakarak, orta refüjdeki bariyerlere çarpıp beton aydınlatma direğini yerinden söküp devirmesi, devrilen direğin karşı yol bölümünde seyreden 3 araca zarar vermesi, akabinde otobüsün sol tarafa savrulup, karşı şeride geçerek, karşı şeritte 138 metre sürüklenip, karşı yol bölümünde seyreden çekiciye bağlı römorka çarpması ve ön sağından alev alarak yanması sonucu meydana gelen olayda; otobüste bulunan bir kişinin öldüğü 30 kişinin de yaralandığı; her ne kadar sanık tali kusurlu ise de; meydana gelen zararın ağırlığı, yaralanan mağdur sayısı, sanıktan şikayetçi olan 17 mağdurun bir kısmının nitelikli şekilde yaralanması, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, tali kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne, kendisinden şikayetçi olan 17 kişinin de yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme ve paraya çevirme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3992, Karar No: 2014/2631, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3992 E.  ,  2014/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11547, Karar No: 2024/6446, Tarih: 10.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11547 E.  ,  2024/6446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI :2021/232 E. 2021/1136 K.

SUÇLAR :Nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, nitelikli kasten öldürmeye yardım, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmaya yardım

HÜKÜMLER:İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması, bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma ve sanıklar ..., ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmaya yardım suçlarından verilen beraat kararlarının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında bu suçtan kurulan beraat hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme ve sanıklar ..., ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2018/737 Esas, 2020/359 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme ve sanıklar ..., ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım suçlarından, ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli ve 2021/232 Esas, 2021/1136 Karar sayılı kararı ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a. maddeleri uyarınca emanet eşyaları yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık ...'nin maktule karşı tasarlayarak kasten öldürme suçunu işlediğine, diğer sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun da yardım eden olarak sorumlu tutulması ve tüm sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE