muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/75, Karar No: 2020/647, Tarih: 23.01.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/75 E.  ,  2020/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında açıklandığı ve Dairemizin benzer birçok kararında vurgulandığı üzere: belgelerde sahtecilik suçlarında kast, zarar vermek bilinci ve iradesi olarak kabul edilmelidir. Mağdurun önceden verdiği rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan fail de mağdura zarar vermek bilinci bulunmayacağından kastın varlığı ileri sürülemez. Ancak doğal olarak, rıza üzerine başkasının imzasını taklit eden failin, mağdura herhangi bir zarar vermeyeceği kanısı ile hareket ettiği sabit olmalıdır. Mağdurun rızasının kastı ortadan kaldırabilmesi için fiilin işlenmesinden önce açıklanması zorunludur. Mağdurun rızası açık olabileceği gibi zımni de olabilir. Özellikle iki kişi arasındaki ilişkiler, böyle bir rızanın varlığını ciddi olarak kabule elverişli olduğu takdirde, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul olunamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın, suça konu çekleri anne ve babasına ait keşideci şirket adına yetkisi olmaksızın imzalayıp, katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın fotokopi halinde vekaletname ibraz edip, suçlamaları kabul etmeyerek, katılana verilen toplamda 4 adet olan çeklerden bedelleri ödenenler dışındaki ikisinin suça konu edildiğini, çeklerin verildiği tarihte yetkili olduğunu, anılan vekaletname ve sağladığı yetkiye binaen suça konu çekler dışında piyasaya bir çok çek keşide ettiğini beyan ettiği, ticaret sicili kayıtlarına göre, sanığın 16.02.2015 tarihine kadar olan şirket yetkisinin 07.09.2005 tarihli şirket kararına göre kaldırıldığı, yetki kaldırma kararının 14.09.2005 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlandığı, dosya içerisindeki 14.07.2010 tarihli ...yazısına göre sanığın yetkisi kalktıktan sonra da başka tarihlerde keşideci şirket adına çek keşide ederek ödeme yapıldığı, keşideci şirket ortağı ...‘in keşideci şirketin işlerini oğlu sanığın manevi olarak takip ettiğini belirttiği, keşideci şirket karar defterinde 05.06.2006 tarih ve 7-8 sayılı kararlarında sanığın babası ...‘e vekaleten imza attığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; katılan ve sanıktan suça konu çeklerin tam olarak ne zaman verildiğinin sorulması ve ayrıca suça konu çeklerin dayanağı olan katılan ile sanık arasındaki varsa anlaşmanın bir örneğinin dosya içerisine alınması, anlaşma belgesi ve yeni alınan beyanlara göre suç tarihinin net bir şekilde tespit edilmesi, öncelikle sanık ile katılan arasında suça konu çekler dışında verildiği söylenen 2 adet çekin, sonrasında bunların dışında katılan adına ve başka kişiler adına keşide edilmiş ve ödenmiş çekler bulunup bulunmadığının, banka kayıtlarından araştırılması, dosya içerisindeki vekaletname fotokopisinin aslının temini ile sanığın, suça konu çeklerin düzenlendiği tarihte yetkisinin bulunup bulunmadığının ve bu yetkinin daha sonradan kaldırılıp kaldırılmadığının tespit edilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması,

2- Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneği bulunup bulunmadığı konusundaki takdirin hakime ait olması karşısında, suça konu çek asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, yasal unsurları taşıyıp taşımadığının ve aldatma özelliğine sahip olup olmadıklarının tartışılması ile belge asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması,

3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3855, Karar No: 2020/4494, Tarih: 28.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3855 E.  ,  2020/4494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, murisin 1038 ada 60 parsel sayılı taşınmazdaki payını ölümünden kısa bir süre önce satış suretiyle davalıya temlik ettiğini, temliğin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapunun iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “... dinlenen davacı tanıkları satışın muvazaalı olduğuna dair beyanda bulunmamışlar, aksine satış hakkında bilgilerinin olmadığını ifade etmişlerdir. Diğer yandan akitte gösterilen bedel ile saptanan gerçek bedel arasındaki fark tek başına muvazaanın kanıtı değildir. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10,00-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13450, Karar No: 2014/12801, Tarih: 26.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13450 E.  ,  2014/12801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 9. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, gerçekte ... ve ...'den olduğu halde dedesi ve büyükannesi ... ve ...'den olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 26.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21306, Karar No: 2015/21181, Tarih: 05.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/21306 E.  ,  2015/21181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/91604

MAHKEMESİ : Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2013

NUMARASI : 2012/329 (E) ve 2013/65 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II. Sanıkların temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

1.CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanıkların talimat ile alınan savunmalarında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasını talep ettikleri halde sanıklara zarar miktarının bildirilmediği nazara alınarak, suça konu "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan miktarın kamu zararı olduğunun sanıklara bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9.madde fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Sanıklar hakkında verilen erteli hapis cezalarının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak, TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanıkların altsoyları dışında kalanlar için cezanın infazına kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi yerine TCK'nın 50/1-a maddesinin yazılması suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4.Ele geçen kaçak eşyanın nakil aracının miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu ve suçta kullanılan aracın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olmayacağı gözetilerek müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

4.Ele geçen kaçak eşyanın nakil aracının miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu ve suçta kullanılan aracın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olmayacağı gözetilerek müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Sanık E.'nin önceden başka ilde bulunan babası evine gelerek bahçe işlerini yaptığı, kocası olan A.'ın 3 gün sonra arabası ile eşi E.'yi almaya geldiği, eşi A.'ın beyanlarına göre, dönüş yolunda iken çay içmek için mola verdikleri yerde sigara sattığını gördüğü bir tırdan suça konu kaçak sigaraları alarak arabasına yüklediği, bilahare yolun devamındaki kontrolde yakalandığını beyan ettiği olayda; Sanık E.'nin, sigaralardan haberinin olmadığı savunması, sanık A.'ın da eşi E. çay içme yerinde oturuyor iken sigaraları aldığını, eşinin haberi olmadığını ifade etmesi ve E.'nin yöredeki aile içindeki etkinliği ve sosyal konumu da birlikte gözetildiğinde, sanık E.'nin savunmasının aksine, sanık kocasının yanında bulunmaktan başkaca, suça iştirak ederek katıldığına dair sübuta yeter, tam bir vicdani kanı verecek kesin deliller bulunmadığı gibi, haberdar olduğu hususunda dahi yeterli deliller bulunmamaktadır.

Öte yandan, sanık E. için kocasının bu eyleminden haberdar olmamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı söylenebilir ise de, bunun sadece kuvvetli bir şüphe sebebi olabileceği, bunun ötesinde suça iştirak ettiği ve yardım ettiğinin delili olarak görülemeyeceği açıktır. Haberdar olduğunun kabulü halinde de ancak TCK.nın 278. maddesindeki suçu bildirmeme suçu oluşur ki, oda Anayasanın 38/5 maddesinde düzenlenen "Hiç kimse kendisini ve kanunda gösterilen yakınlarını suçlayan bir beyanda bulunmaya zorlanamaz" hükmü ile TCK.nın 278/4. maddesinde bu suçla ilgili "Tanıklıktan çekinebilecek olan kişiler bakımından cezaya hükmolunmaz." hükmü karşısında suç olmayıp ancak şahsi cezasızlık sebebi olabilir.

Sanık E., kırsal bölgede çiftçi kocanın ev hanımı eşi olup, babası yanında iken köyden kendisini almaya gelen kocası ile birlikte eve dönmektedir. Kocası A.'ın yaptıklarından haberdar olsa bile, bu konumdaki sanık E.'nin kocası yanında bulunma hali dışında yapabileceği bir şey yoktur. Bunun dışında sanık E.'den daha fazla pozitif mükellefiyetler bekleyerek, ondan kocasına karşı gelmek, yolda onun yanından ayrılmak ve terketmek gibi davranışları sergilemediği için suça iştirak ve yardım iradesinin bulunduğunu kabul etmek hakkaniyet duygusu ile bağdaşmaz.

Yukarıda açıklanan nedenlerle ev hanımı olan sanık E.'nin kocasının eylemine iştirak ve katılma iradesinin sübut bulmadığı kanaatinde olduğumdan, sayın Daire çoğunluğunun bu hususu da ayrıca bozma nedeni yapmayan görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/28218, Karar No: 2022/6347, Tarih: 01.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28218 E.  ,  2022/6347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-... tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-1 nolu bozma sebebinin sonucuna göre uzlaşma sağlanamaması halinde;

...gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14974, Karar No: 2014/14776, Tarih: 27.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14974 E.  ,  2014/14776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2011/1007-2013/202

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar E.. E.. vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına ortalama toptan satış fiyatları esas alınır. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idare giderleri dahil edilmemelidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar ve masrafların faiz karşılığı düşülmeden üretim gideri bezelyede 455,00 TL iken 520,00 TL, kavunda 970,00 TL iken 1.295,00 TL, taze fasülyede 870,00 TL iken 1.023,00 TL alınması suretiyle taşınmazın net gelirinin düşük hesaplanması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında muris Namık Katırcıoğlu hissesinde yer alan haciz şerhinin bedele yansıtılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2415, Karar No: 2017/27239, Tarih: 14.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2415 E.  ,  2017/27239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 52/2, 35, 62, 52/4, 53/1-2-3 ve 204/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Temyiz dışı sanık ...'in beyanına göre sanık ...'ten işyerine kâr ortağı olması karşılığında aldığı suça konu Halkbankası ... Şubesi'ne ait keşidecisi ... Ticaret Anonim Şirketi olan 25.09.2009 keşide tarihli 23.500,00 TL bedelli çeki bankaya ibraz ettiğinde çekin ve keşideci imzasının sahte olduğu gerekçesi ile bedelinin ödenmediği olayda; temyiz dışı sanık ...'in suça konu çeki sahibi olduğu ... Okey Salonu'na %50 nispetinde kâr ortağı olmak isteyen sanığın aralarında yaptıkları 16.06.2009 tarihli adi sözleşme gereği kendisine verdiğini iddia etmişse de sanığın ...'i tanıdığını, fakat herhangi bir ortaklıklarının olmadığını, sadece para karşılığı çek bulması için aracı olduğuna dair savunma yaptığı, buna karşılık bahsi geçen sözleşmede suça konu çekin tarafların arasındaki anlaşma gereğince sanık tarafından ...'e verildiğine dair herhangi bir ifadenin bulunmadığı gibi, tanık ...'nun da çekin sanık tarafından verildiğine dair bir bilgisinin olmadığını beyan ettiği gözetildiğinde maddi gerçeğin hiç bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması için sanığa sözleşmenin gösterilip içeriğinin doğru olup olmadığı, altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı sorulmadan, bu yönde imza ve yazı incelemesi yaptırılmadan ve suça konu çekteki imza ile yazı incelemesinin de sadece temyiz dışı sanık ... ile sınırlı olarak yaptırılması, sanık yönünden de bu incelemenin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, sanığın savunmasında belirttiği telefon numarasının ... adına kayıtlı olduğunun tespiti ile yetinilip, gerçekte bu numaranın sanığın savunmasında belirttiği ... tarafından kullanılıp kullanılmadığının araştırılmaması, sahtecilik suçu bakımından ise; çek aslının dosyaya getirtilerek, yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu belgenin mahkeme heyeti tarafından incelenip özelliklerinin zapta geçirilmesi, bu şekilde, sahtecilikte aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;