muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/446, Karar No: 2025/4750, Tarih: 20.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2025/446 E.  ,  2025/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/1053 Değişik İş - 2024/1053 Karar

Davacı vekili tarafından adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan davacının, 06.02.2023 tarihli depremde konutunun ağır hasar aldığı, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya Zorunlu Deprem Sigortası (ZDS) Poliçesi ile sigortalı konutun 06.02.2023 tarihinde meydana gelen depremde hasara uğradığını, müvekkiline 313.600,00 TL ödendiğini, yeni tarifeye göre tam ödeme yapılması gerektiğini belirterek fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak kaydıyla 313.600,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talepte bulunabilmesi için ipotek alacaklısının açık muvafakati gerektiğini, kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, ödeme yapıldığını, sorumluluğun sona erdiğini, ek prim alınmaksızın güncel tarife ücretinden sigorta bedeli ödenmesinin söz konusu olmayacağını, teminat dışında kalan bir durum olup olmadığının araştırılması gerektiğini, keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 25.11.2022 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Zorunlu Deprem Sigortası Tarife ve Talimat Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına İlişkin Tebliğ'e göre sigorta bedelinin belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle başvurunun kabulü ile 313.600,00 TL’nin 28.12.2023 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; zeyilname düzenlenmeksizin ve ek prim ödenmeksizin 25.11.2022 tarihli Tebliğ'in uygulanma imkanı olmadığı gerekçesiyle itirazın kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, başvurunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafından karara süresinde itiraz edilmediğini, sigorta bedelinin riziko tarihine göre belirlenmesi gerektiğini, mevzuatta zeyilname düzenlenmesi ve ek prim ödenmesi gerektiğine dair düzenleme bulunmadığını, davalının aydınlatma yükümlülüğünü ihlal ettiğini, tarife değişikliğinin yazılı olarak bildirilmediğini, kısa mesaj ile dahi bildirim yapılmadığını, İtiraz Hakem Heyeti kararında dayanılan Yargıtay kararının bağlayıcı olmadığını ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; her iki taraf için de maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla nispi vekalet ücretinin 1/5'ine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Zorunlu Deprem Sigortasında sigorta tazminatı olarak poliçe üzerinde yazılı olan sigorta bedelinin mi, yoksa poliçe düzenlendikten sonra yürürlüğe giren Zorunlu Deprem Sigortası Tarife ve Talimat Tebliği’ne göre belirlenecek bedelin mi ödeneceğine ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

6305 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, davalı ... (DASK) harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

6305 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, davalı ... (DASK) harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Davacının adli yardım talebi kabul edilmiş ise de HMK 339.maddesi gereğince temyizde haksız çıktığından 615,40 TL harcın tahsili ile Hazineye irat kaydına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,20.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4336, Karar No: 2013/5869, Tarih: 14.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/4336 E.  ,  2013/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kabul ve uygulamaya göre temel adli para cezasının eksik tayini temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Jandarma tarafından düzenlenen Olay Yeri Tesbit Tutanağında, incelemede rüzgarın batıdan doğuya doğru estiğinin, otların yanma istikametinin de sanığın tarlasından ormana doğru olduğunun tespit edildiğinin yazılı bulunmasına, talimatla ifadesi alınan jandarma görevlisi ..., yangının sanığın tarlasından çıktığını gördüklerini, tarladan çevredeki çalılığa sıçrayıp oradan dere yatağına benzeyen otlaktan etrafı yaktığını, rüzgarın etkisiyle sanığın yaktığı anızdan kuru ota sıçrayıp oradan takip ettiğini, asliye hukuk mahkemesinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişi raporunda da arazide anızın yakıldığı yerdeki 11 nolu parsele bitişik ve tescil harici yanan yerden yangının devam ederek orman alanındaki çalıların yandığının, kuzeybatı istikametine doğru rüzgarın etkisiyle tarladan ilerleyerek önce kuzeybatıya, sonra meyilin düşük olduğu yerden güneybatıdan esen rüzgar ile ormana ulaştığının belirtilmesine, sanığın hazırlık aşamasında alınan savunmasında da tarlasında emniyet tedbirlerini alarak anızı yaktığını, yanma işlemi tamamlanınca ayrıldığını, ancak daha sonra rüzgarın sert bir şekilde esmesiyle otların savrulup etrafı yeniden tutuşturması sonucu yangının alt taraflara yayıldığını, kesinlikle kastı olmadığını beyan etmesine göre tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Sanık müdafiinin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4342, Karar No: 2017/19320, Tarih: 20.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4342 E.  ,  2017/19320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Sulu tarım arazisi niteliğindeki ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmaza net gelirine göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Sulu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değeri belirlenirken Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre % 4 oranında kapitalizasyon faizi uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 olarak kabulü ile az bedel tespiti,

2-Harca ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9962, Karar No: 2018/35, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9962 E.  ,  2018/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

....
Yargıtay — Esas No: 2016/5196, Karar No: 2018/6555, Tarih: 05.11.2018

**6. Ceza Dairesi         2016/5196 E.  ,  2018/6555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/511, Karar No: 2015/7806, Tarih: 26.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/511 E.  ,  2015/7806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'in sürücüsü ve işleteni olduğu ticari otobüsün, davalı ... için çalışan işçileri şantiyeye taşırken davacıların murisi ...'in sürücüsü ve işleteni olduğu araç ile çarpışması sonucunda meydana gelen kazada davacıların oğlu ...'in öldüğünü, aracının hasar gördüğünü, kazanın oluşumunda davalı sürücünün kusurlu olduğunu, otobüsün davalı şirketin işçilerini taşıdığı için adam çalıştıran olarak sorumluluğunun bulunduğunu belirterek fazlaya ilşkin hakları saklı kalmak kaydıyla, anne ve baba için toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı, 5.000,00 TL araç hasar bedeli ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 15.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında maddi tazminat talebini toplam 15.683,98 TL ve davacı baba yönünden toplam 7.059,32 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın oluşumda ölenin kusurlu olduğunu, manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davalının müvekil şirketin çalışanı olmadığını, taşıdığı işçilerinde müvekkil şirketin işçileri olmadığını, müvekkil şirket yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, araç davalı ... adına kayıtlı olduğundan ve aracın davalı şirket adına servis olarak kullanıldığına dair dosyaya deliliİbraz edilmediğinden davalı.... yönünden davanın reddine, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı baba ... için 6.059,32 TL, davacı anne ... için 14.683,98 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı anne... ve davacı baba ...için ayrı ayrı 9.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itiberen işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılar verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kusur raporu ve aktüer bilirkişi raporunun dosya içeriğine uygun olmasına, islah dilekçesinin davalı ... ... vekili Av....'e usulüne uygun tebliğ edilmesine, diğer davalının mülga 818 sayılı BK.55.maddesi gereğince istihdam eden sıfatıyla sorumluluğunun yasal delillerle kanıtlanamamasına, manevi tazminatın takdirinde 818 sayıl BK.47.maddesinde özel hallerin dikkate alındığının anlaşılmasına göre davalı ... ..'nun aşağıda yazılı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasarı, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta desteğin maliki olduğu ... plakalı aracın hasara uğradığı iddiasıyla araç bedeli 5.000,00 TL'nin fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla davalılardan tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece araç hasarına yönelik maddi tazminat talebi ile ilgili olarak hiçbir inceleme ve araştırma yapılmadan, davadan önce alınan tespit dosyasındaki bilirkişi raporu aynen benimsenmek suretiyle karar verilmiştir.

Mülga 1086 sayılı HUMK 275 (6100 sayılı HMK 266) maddesinde çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde mahkemenin, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlenmiştir.

Bu halde davacıların araç hasarına yönelik maddi tazminat talepleri yönünden araç hasarı konusunda uzman bilirkişi görüşüne başvurularak, dosya içeriğine göre aracın nitelikleri de gözönünde bulundurulmak suretiyle olay tarihi itibariyle aracın kazadan önceki 2.el piyasa raiç değeri, aracın kaza geçirmesi nedeniyle tamir bedeli ve sotaj bedelinin belirlenerek aracın tamiri ekonomik ise tamir bedeline, tamiri ekonomik değilse aracın 2.el raiç değerinden sovtaj bedelinin düşülerek tazminata hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile bilirkişi raporu almadan ve tespit dosyasında yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nun sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle davalının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 26/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7813, Karar No: 2019/11912, Tarih: 18.12.2019

**5. Ceza Dairesi         2014/7813 E.  ,  2019/11912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma ve rüşvet verme, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi de gözetilerek O yer C.Savcısının temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mercince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin sanıklar ... ve ... müdafilerin sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet, O yer Cumhuriyet savcısının ise beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... haklarında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafileri ve O yer Cumhuriyet savcısının, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında rüşvet verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklardan ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında hüküm kurulduğu sırada TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim neticesinde sanığın 1 yıl 13 ay yerine 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafi ile O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 16 numaralı bendinin 3. paragrafında yer alan "1 yıl 15 ay" ibaresinin "1 yıl 13 ay" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK, delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında rüşvet verme suçlarından verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O yer Cumhuriyet savcısının ve sanıklardan ... müdafin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin DOĞRUDAN ONANMASINA,

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesine göre 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 07/04/2011 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zamanaşımını kesen başka sebebin de bulunmadığı anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında rüşvet verme suçlarından kurulan beraat

hükümlerine yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanığın hükümden sonra 28/08/2013 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 18/12/2019 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

CMK’nın “Teknik Araçlarla İzleme” başlıklı 140. maddesine göre “Aşağıdaki suçların işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebepleri bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi hâlinde, şüpheli veya sanığın kamuya açık yerlerdeki faaliyetleri ve iş yeri teknik araçlarla izlenebilir, ses veya görüntü kaydı alınabilir.”

Maddeye göre şüpheliler hakkında teknik araçlarla izleme kararı verilebilmesi için;

Soruşturma konusu suçun kanunda sayılan suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde edilme olanağının bulunmaması, Hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararı gerektiği, CMK'nın 140. maddesi gereğince, alınan teknik araçlarla izleme kararı sonucunda elde edilen delillerin yalnızca bu maddede sayılan katalog suçlar kapsamında yer alan suç bakımından delil olarak kullanılabileceği, katalog suçlar dışında kalan bir suç bakımından ise elde edilen delillerin yargılamada kullanılmasının, maddenin 4. fıkrasının açık hükmü karşısında olanaklı olmadığı,