muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4675, Karar No: 2023/6511, Tarih: 07.11.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan 03.07.2017 tarihli devir sözleşmesinin 5/a maddesine gereğince, okuldaki işletme hakkını devreden davacının, devralan davalı ile devralınan okulların malikleri ile kurulacak kira ilişkisini sağlamak yükümlülüğünde olduğu, buna göre kendisi ile malikler arasındaki kira koşullarından daha ağır olmamak ve 12+12=24 yıllık kira sözleşmesinin kurulmasını sağlamayı taahhüt ettiği, ancak sunulan sözleşmelere göre devralan davalı ile malikler arasındaki kira sözleşmesinin daha ağır koşullarda ve öngörülen süreden kısa olarak yapıldığı, bunun aksinin davacı tarafça iddia ve ispat edilemediği, davacının yüklendiği edimi yerine getirmediği, karşı taraftan ifayı isteyemeyeceği, dolayısı ile davalının takipteki itirazının haksız olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davacının takipteki kötü niyeti kanıtlanamadığından koşulları oluşmayan davalı tarafın tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece 12.07.2018 tarihine ön inceleme günü verildiğini, bu tarihte yapılan ön iceleme duruşmasında ön incelemenin tamamlandığını, tahkikat aşamasına geçildiğini, herhangi bir tahkikat yapılmadan aynı celsede hüküm kurulduğunu, tahkikat aşamasında sunulan delillerin değerlendirilmediğini, teknik konuda bilirkişi görüşüne dahi başvurulmadığını, usulüne uygun bir yargılama yapılmadığını, öncelikle usule uygun tahkikat ve yargılama yapılmadığından kararın ortadan kaldırılması gerektiğini, davalının okulların bulunduğu taşınmazlara ilişkin kira sözleşmeleri imzaladığını, devir sözleşmesinin alıcı yükümlülüklerini düzenleyen 4/b maddesinde, "...peşinatın kalan 550.000,00 TL aşağıda belirtilen malikler ile alıcının kira kontratını imzalaması ve MEB tarafından verilen ruhsatların alıcı tarafından devir alınması şartlarının gerçekleştiği tarihten itibaren 3 iş günü içerisinde satıcıya peşin olarak..." ödeneceğinin açık bir şekilde düzenlendiğini, bu madde metninden açık bir şekilde anlaşılacağı üzere, kira sözleşmesinin imzalanması ve ruhsatların devrinin, peşinatın kalan kısmının ödenmesi için yeterli görüldüğünü, somut davada ise davalı alıcı ile mal sahipleri arasında kira sözleşmesi kurulduğunu ve ruhsatların devredildiğini, dolayısıyla müvekkilinin sözleşme gereği bakiye tutarın ödenmesine ilişkin ifa etmesi gereken edimlerini yerine getirdiğini, davalı alıcı ile mal sahipleri arasında kira sözleşmelerinin kurulduğunun sabit olduğunu, davalı her ne kadar aynı koşullarda kira sözleşmesi imzalanmadığını iddia etmekte ise de, aynı koşullarda ve kira bedelleri ile kira sözleşmesi imzaladığını, aksi düşünülse bile davalı alıcı ile mal sahipleri arasında kira sözleşmelerinin kurulması aşamasındaki tüm pazarlığın bizzat davalı tarafından yürütüldüğünü, bu aşamada müvekkilden hiçbir destek talep etmediğini, sonuçta kendi özgür iradesi ile bu sözleşmeleri imzaladığını, davalının bu koşullarda kira sözleşmesini kabul ettiğini, bu kabul ile sözleşmedeki "aynı koşullarda kira sözleşmesi kurulması" şartından feragat ettiğini, davalının kira sözleşmelerini bu hali ile kabul ettikten sonra MEB'den alınan okul ruhsatlarını da üzerine alıp okulu fiilen teslim aldığını, davalı kiralayanların bu yeni taleplerini kabul etmeyip kira sözleşmelerini imzalamasaydı söz konusu okul ruhsatlarının devredilmeyeceğini, okulun da teslim edilmeyeceğini, davalının mal sahiplerinin taleplerini kendi rızası ile kabul edip kira sözleşmesini imzaladıktan ve okul ruhsatlarını üzerine alıp okulları fiilen teslim aldıktan sonra bu sefer aynı koşullarda kira sözleşmesi düzenlenmediğini iddia edip müvekkilinin edimini yerine getirmediğini, bunun iyi niyet kurallarına uygun olmadığını, Mahkemece davalının bu kötü niyetinin alenen korunduğunu, gelinen noktada bu kararın doğru kabul edilmesi hâlinde, bu gün davalının verdiği 200.000,00 TL peşinat ile İstanbul'da iki okul sahibi olmuş olacağını, 3.750.000,00 TL bedel takdir edilen iki okulun 200

.000,00 TL peşinat ile İstanbul'da iki okul sahibi olmuş olacağını, 3.750.000,00 TL bedel takdir edilen iki okulun 200.000,00 TL ile alıcıya ait olacağını, bunun hukuk düzenince korunmasının mümkün olmadığını, davalının davacı ile okul devri hususunda görüşmelere başlar başlmaz mal sahipleri ile de görüşmelere başladığını, mal sahipleri ile her konuda anlaştıktan sonra müvekkili ile devir sözleşmesini imzalayarak hemen peşi sıra noterden resmi olarak ruhsat devrini gerçekleştirdiğinde derhal mal sahipleri ile kira sözleşmesini imzaladığını, yani davalının okul ruhsatlarını ele geçirir geçirmez kendi rızası ile aleyhe iddia ettiği kira sözleşmesini kendi iradesiyle imzaladığını, bu nedenle kendi kusurundan faydalanamayacağını, aksinin iyi niyet kuralları ile bağdaşmayacağını, davalı alacaklı gerçekten iyi niyet kurallarına göre hareket etmiş bulunsaydı yapması gereken işin, müvekkili tarafından taahhüt edilen koşullarda kira sözleşmesinin mümkün olmaması hâlinde okul ruhsatlarını ve okulu üzerine almayıp sözleşmenin feshi yoluna gitmesi ve varsa zarar ziyanını talep etmesi olduğunu, ancak davalının bu şekilde davranmadığını, kira sözleşmesi koşullarını kabul ettiğini, bu koşullarla sözleşme imzaladığını, okul ruhsatlarını devir alıp okulu fiilen teslim aldığını, bundan sonra kabul ettiği ve icazet verdiği kira sözleşmelerine dayanarak edimlerini ifadan kaçınmasının dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu belirterek Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; alacaklı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilebilmesi için gereken tüm şartların oluştuğunu, davacının kötü niyetli ve haksız olduğunun ispat edildiğini, Mahkemece bu yön gözardı edilerek davacı aleyhine tazminata hükmedilmemiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek Mahkeme kararının bu yönden kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf sebepleri incelendiğinde, Mahkemece ön inceleme duruşmasında, usulünce tahkikat aşamasına geçilmiş olması ve başkaca araştırılacak bir hususun olmadığı kanaatiyle bir ara kararla tahkikata son verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, aksi yöndeki davacı istinaf nedenlerinin yerinde görülmediği, taraflar arasında 03.07.2017 tarihli devir sözleşmesi yapıldığı, sözleşmede, sözleşme konusu okulların hangi şartlarda davalıya devredileceğinin düzenlendiği, sözleşmenin ''satıcının yükümlülükleri'' başlıklı 5/a maddesinde, ''satıcı alıcı tarafından 200.000 TL (ikiyüzbintürklirası) ödenmesi üzerine Okul olarak anılan kiracısı olduğu her iki gayrimenkulun maliki ile alıcıyı bir araya getirmeyi, söz konusu gayrimenkullerin maliki ile alıcı arasında 12+12 toplam 24 yıl süreli, kiracısı olduğu mevcut kira kontratı ile aynı bedelli, daha kötü koşullarda olmayan, devir ve alt kira hakkı bulunan kira sözleşmesini kurdurmayı taahhüt eder.'' hükmünün yer aldığı, İlk Derece Mahkemesince, davacının, kendisi ile malikler arasındaki kira koşullarından daha ağır olmamak üzere davalı ile malikler arasında kira sözleşmesinin kurulmasını sağlamayı taahhüt etmesine rağmen yapılan kira sözleşmesinin daha ağır koşullarda ve öngörülen süreden kısa olarak yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasına ve istinaf nedenlerine göre uyuşmazlığın bu noktada toplandığı, dolayısıyla davacının sözleşmenin 5/a maddesinden kaynaklanan edim yükümlülüğünü ihlal edip etmediği, buna göre bakiye sözleşme bedelinin ödenmesi gerekip gerekmediği hususlarının değerlendirilmesi gerektiği, tarafların dosyaya sunduğu deliller incelendiğinde, sözleşmenin feshine ilişkin bir beyana rastlanmadığı, devir sözleşmesi kapsamında davalı yanca, gayrimenkul malikleri ile kira sözleşmesinin yapılmış, gerekli ruhsatların alınmış olduğu, buna göre sözleşmenin ayakta olduğunun kabulü gerektiği, davalının, sözleşmeden kaynaklanan edim yükümlülüğün ihlal edildiğine ilişkin iddiasıyla ilgili karşı yana göndermiş olduğu bir yazılı ihtar vs

. bulunmadığı, müspet zarara yönelik açılmış bir dava veya icra takibinin olmadığı, sözleşme kapsamında gayrimenkul malikleri ile kira sözleşmesi yapan, gerekli ruhsatları alıp gayrimenkulleri teslim almış olan ve edim yükümlülüğünün ihlal edildiğine yönelik herhangi bir niza çıkarmayan davalının, ödeme iddiası ile karşılaştığında edim yükümlülüğünün ihlal edildiğine yönelik savunmada bulunmasının dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığı, açıklanan sebeplerle davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğu, sair istinaf sebepleri yerinde olmasa da, davacının bu yöndeki istinaf başvuru sebeplerinin yerinde olduğu, davalı vekilinin istinaf sebepleri incelendiğinde, toplanan delillere, tarafların iddia ve savunmalarına göre davacının icra takibi başlatmakta kötü niyetli olduğu ispatlanamadığından tazminat talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı tarafından davalı aleyhine açılan itirazın iptali davasının kabulüne, İstanbul 31. İcra Müdürlüğünün 2017/23897 E. sayılı dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın iptaline, takibin aynen devamına, alacağın likit ve itirazın haksız olması sebebiyle asıl alacağın %20'si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiliyle davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; borçlardan davacının sorumlu olduğunu, kira sözleşmelerinin ağır olmaması koşulunun ihlal edildiğini, öğrencilerin davacı tarafından devredilmediğini, davacının, önce ağır şartlarda iki kira sözleşmesi imzalanmasına sebebiyet verdiğini, sonra da tüm öğrencilerin kayıtlarını kendi okuluna aldığını, öğrencilerin devredilmesi şartını da yerine getirmediğini, iyi niyetli tavır sergilemediğini, ruhsatların kullanılabilir bir şekilde teslim edilmediğini, ruhsatların noter nezdinde devredildiğini, fakat davacının okuluna kayıtlı öğretmenlerin alacak ve haklarını tam olarak ödemediğini, bu sebeple öğretmenlerin davacıyı Milli Eğitim Bakanlığı'na şikayet ettiğini, bu nedenle ruhsatların kullanılamadığını, ruhsatların, devir sözleşmesinden ancak 3 ay sonra kullanılmaya başlandığını, bir sene boyunca kullanılmayan gayrimenkul için kira bedeli ödendiğini, davacının gayrimenkulleri çok kötü bir halde bıraktığını, menkul malların düzgün bir şekilde teslimi koşulunun ihlal edildiğini, okulun geç teslim edildiğini, müvekkilinin çok zor bir haldeyken kira sözleşmelerini imzaladığını, özgür irade bulunmadığını, kalan menkul mallarla ilgili ortada gabin olduğunu, davacının temelde sözleşmeye bağlılık ilkesini ihlâl ettiğini, karşı tarafın edimlerine aykırı davrandığını, bu sebeple müvekkilinden taahhüt ettiği edimleri yerine getirmesinin beklenemeyeceğini, alacaklı temerrüdünün tartışılmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasında yapılan devir sözleşmesi gereği peşin ve nakit olarak ödenmesi taahhüt edilen bedelden, bakiye bedelin ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için davalı hakkında başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1497, Karar No: 2007/3966, Tarih: 19.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1497 E.  ,  2007/3966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 2. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı banka alacağının imtiyazlı olduğu ve bu alacakların tahsilinde kamu alacaklarının takip ve tahsiline ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır. ( 4389 sayılı Bankalar Kanunu M. 15/10; 10/2,c; 14/5, ab-2; 16/4; 15/3; 15a ve Ek 5; 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun ).

İcra Mahkemesi' nce gerek davacı ve gerek davalı banka alacağının 6183 sayılı yasanın 69. maddesi uyarınca tarih esasına göre sıralanması gerektiği; buna uygun bulunan sıra cetvelinin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4960, Karar No: 2019/5404, Tarih: 07.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/4960 E.  ,  2019/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Haksız rekabet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/11/2016 tarihli ve 2016/.... soruşturma, 2016/.... sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 24/01/2017 tarihli ve 2016/5649 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/09/2017 gün ve 6471 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/10/2017 gün ve ........ sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca şüphelinin üzerine atılı haksız rekabet suçunun yasal unsurları oluşmadığından bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda;

Müşteki vekilinin 22/06/2016 tarihli şikayet dilekçesi ile müvekkili Zen Enerji Anonim Şirketi’nin güneş enerjisi üretimi, üretilen elektrik enerjisinin satımı ve anılan işlere ilişkin mühendislik, proje geliştirme ve danışmanlık hizmetleri yürüttüğü, şüpheli ile mezkur şirket arasında 01/10/2014 tarihinde “Genel Müdürlük” iş akdi sözleşmesi imzalandığı, sözleşme uyarınca şüphelinin, anılan şirkette tam zamanlı olarak çalışacağı, başka bir şahıs veya kuruma tam zamanlı olarak çalışmayacağı hükmünün yer aldığı, şüphelinin sözleşmeye ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun rekabet yasağına aykırı hareket ederek, genel müdür olarak görev yaptığı süre zarfında, bağlı bulunduğu şirketin görev alanında kendi adına şirketler kurduğu, yatırımlar yaptığı, şirketin tedarikçileri ile proje geliştirme, arazi satın alma yahut kiralama konusunda faydalandığı, bu tedarikçiler üzerinden geliştirdiği projeleri satarak haksız rekabet yoluyla kazanç elde ettiği ve şirketi zarara uğrattığı şeklindeki iddialar karşısında, müştekinin iddialarının araştırılması, bu konudaki bilgi ve belgelerin temini, neticesinde şüphelinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/2. maddesi kapsamında hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanma suçu kapsamında da hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken hiçbir soruşturma işlemi yapılmadan kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği gözetilerek, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki firmanın genel müdürü sıfatı ile görev yaptığı ifade edilen şüphelinin sözleşmeye ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun rekabet yasağına aykırı hareket ederek, genel müdür olarak görev yaptığı süre zarfında, bağlı bulunduğu şirketin görev alanında kendi adına şirketler kurduğu, yatırımlar yaptığı, şirketin tedarikçileri ile proje geliştirme, arazi satın alma yahut kiralama konusunda faydalandığı, bu tedarikçiler üzerinden geliştirdiği projeleri satarak haksız rekabet yoluyla kazanç elde ettiği ve şirketi zarara uğrattığı şeklindeki iddialar karşısında, müştekinin iddiaları araştırılmadan ve bu konudaki bilgi ve belgeler temin edilmeden Cumhuriyet savcısının kendi görev alanına ilişkin olan bir alanda olan hukuki konuda bilirkişi incelemesi yaptırarak ve delil takdirine ilişkin görüş bildiren bilirkişi raporuna dayanarak kovuşturmaya yer olmadığına karar verdiği ve bu karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun ise reddine karar verildiği anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 24/01/2017 tarihli ve 2016/5649 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, yukarıda yazılı bozma nedenine göre; gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden bir karar vermek suretiyle müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 07/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9219, Karar No: 2014/4834, Tarih: 10.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9219 E.  ,  2014/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/644, Karar No: 2021/2513, Tarih: 06.04.2021

**14. Hukuk Dairesi         2018/644 E.  ,  2021/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yol boşluğuna elatmanın önlenmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Gerekçeli kararın, davalılar ..., ..., ... ve ...'ya tebliğ edilmediği anlaşıldığından, adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanarak temyiz süresinin dolması da beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 06.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/21488, Karar No: 2025/4109, Tarih: 17.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/21488 E.  ,  2025/4109 K.**

**"İçtihat Metni"**

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/503 E., 2024/357 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yargıtay 16. Ceza Dairesi (Kapatılan) 2020/5288 Esas, 2021/2391 Karar numaralı 29.03.2021 tarihli onama ilamı üzerine, sanığın Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu neticesinde 12.06.2024 tarihli 2021/360128 sayılı karar ile, sanığın yargılama hakkının ihlal edildiği ve yeniden yargılama yapılmasına yönelik karar sonrasında İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama neticesinde verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yeniden yargılama sonunda yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.