muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2974, Karar No: 2006/3557, Tarih: 13.06.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2974 E.  ,  2006/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi, tapu iptali ve tescil, müdahalenin önlenmesi, kaçak ve ruhsatsız binanın kâl’i istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı arsa sahibi ... ile davalı yüklenici ... arasında Bakırköy 16.Noterliği’nin 16.10.1991 tarih 54539 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmıştır. Bu sözleşmenin 3.maddesinde inşaatın sözleşme tarihinden itibaren 18 ay içerisinde bitirilip anahtar teslimi olarak arsa sahibine teslimi kararlaştırılmıştır. Dosyada davalı olarak gösterilen diğer kişiler davalı yüklenici ...’ndan pay satın alanlardır. Kat karşılığı inşaat sözleşmelerinden ... ilişkilerde zamanaşımının başlayabilmesi için aradaki ilişkinin feshin kesinleşmesi ile sonuçlanmış olması veya inşaatın tamamlanarak sözleşme şartlarına göre teslim edilmiş olması gerekir. Somut olayda inşaat davalı yüklenici ... tarafından tamamlanıp davacı arsa sahibine teslim edilmemiştir. Ayrıca bu davadaki isteğe kadar da kat karşılığı inşaat sözleşmesi feshedilmemiştir. Bu durumda sözleşme ayakta olduğundan zamanaşımının başlaması mümkün değildir. Bu kural davalı yükleniciden pay satın alan diğer davalılar yönünden de geçerlidir. Mahkemece bu durum gözden kaçırılarak davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş, zamanaşımı def’inin reddi ile deliller toplanmak davanın esası incelenmek, sonucuna göre karar oluşturmaktan ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11491, Karar No: 2006/13336, Tarih: 28.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/11491 E.  ,  2006/13336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 3. İş Mahkemesi

Tarih               : 1.6.2006

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  % 8.7   artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

506 sayılı yasanın 109.maddesinde sigortalıların sürekli iş göremezlik durumlarının tesbitinde, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporların esas alınması öngörülmüş olmasına karşın Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu ön kağıdına göre saptanan meslek hastalığı işgöremezlik oranı gözetilerek eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle hastane sağlık kurulunca davacının işgöremezlik oranı konusunda rapor düzenlenmişse hastane sağlık kurulu raporunun  dosyaya ibrazının sağlanması, rapor alınmamışsa 506 sayılı yasanın 109.maddesi uyarınca adı geçen hastaneden davacının 22.8.1990 tarihinde % 11.3 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 20 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, sağlık kurulu raporu alınması, itiraz halinde Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilmesi zorunludur.  Yasal prosedür işletilmeden yukarıda sözü edilen belge ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer  olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31127, Karar No: 2016/3774, Tarih: 04.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31127 E.  ,  2016/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden,yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanı ile sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanıklar hakkında ayrı ayrı hükmolunan “707,59 TL zorunlu savunman ücretinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14108, Karar No: 2012/1195, Tarih: 23.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14108 E.  ,  2012/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Keşideci borçlu, hakkında 04.11.2010 keşide tarihli çek nedeniyle başlatılan takipte, diğer çek borçlusu 1. cirantanın ciro imzasının bu kişiye ait olmadığı, alacaklının usulsüz hukuk dışı ciro ile çeki eline geçirdiği, yetkili çek hamili olmadığı nedenleriyle alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığını belirterek takibin iptalini istemiş olup, bu hali ile istem İİK.nun l70/a maddesi kapsamında kalmaktadır. Bahsi geçen maddede tazminat öngörülmediğinden borçlu aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Adıyaman İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21.02.2011 tarih ve 2010/470 E. 2011/89 K. sayılı kararının hüküm bölümünün inkar tazminatı ile ilgili 2. bendinin karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 23/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11265, Karar No: 2015/17379, Tarih: 16.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/11265 E.  ,  2015/17379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/325162

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık S.. S..'in yapılan yargılanması sırasında; İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2015 gün ve 2014/1071 E. 2015/491 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1477, Karar No: 2021/4945, Tarih: 21.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/1477 E.  ,  2021/4945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/09/2018 tarihli ve 2017/600 esas, 2018/359 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 05/01/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 12/02/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2017 tarihli ve 2017/13619 soruşturma, 2017/3325 esas, ve 2017/3061 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1,53 ve 54.maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Bodrum 4.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu, 07/09/2018 tarihli ve 2017/600 esas, 2018/359 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı kanunun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın 26/09/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- Dosya arasında bulunan İzmir 11.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/676 esas ve 2016/631 karar sayılı dosyası incelendiğinde;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2015 tarihli ve 2015/112576 soruşturma, 2015/5869 sayılı kararı ile, şüphelinin 05/11/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, Bodrum Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce denetimli serbestlik tedbirini infazına başlandığı, tedavinin gereklerine uygun davranmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 26/08/2016 tarihli, 2015/112576 soruşturma, 2016/27016 esas ve 2016/22336 sayılı iddianame ile İzmir 11. Asliye Ceza mahkemesine kamu davası açıldığı,

İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/10/2016 tarihli ve 2016/676 esas,2016/631 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1,192/3 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 51.maddesi gereğince cezanın ertelenmesine karar verildiği, kararın 01/11/2016 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği, .

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/10/2016 tarihli ve 2016/676 esas,2016/631 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1,192/3 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 51.maddesi gereğince cezanın ertelenmesine karar verildiği, kararın 01/11/2016 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği, .

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/09/2018 tarihli ve 2017/600 esas, 2018/359 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5. maddesinde yer alan, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda sanık hakkında 05/11/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan daha önce İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 26/08/2016 tarihli ve 2015/112576 soruşturma, 2016/27016 esas, 2016/22336 sayılı iaddianamesi ile denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyulmadığı gerekçesiyle kamu davası açılmasını müteakip, İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/10/2016 tarihli ve 2016/676 esas, 2016/631 sayılı kararı ile sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın incelenen dosyada 12/02/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu nedeniyle Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/09/2018 tarihli ve 2017/600 esas, 2018/359 sayılı kararıyla 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, mevcut incelenen dosyadaki suç tarihinin 12/02/2016 olması ve bu suçun önceki 05/11/2015 tarihli suça ilişkin olarak verilmiş olan 23/12/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olması karşısında, Cumhuriyet Savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip ihbarda bulunması gerekirken kamu davası açılarak hataya düşüldüğü gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/09/2018 tarihli ve 2017/600 esas, 2018/359 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi yeniden düzenlenmiş, 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 2. fıkrasında; kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği öngörülmüş, 4. fıkrasında; erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılmış, 5. fıkrasında; “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” hükmüne, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verilmiş olup, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasında “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

İncelenen dosyada, sanığın 05/11/2015 tarihinde İzmir ilinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2015 tarihli ve 2015/112576 soruşturma, 2015/5869 karar sayılı dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın yükümlülüklerini ihlal etmesi nedeniyle hakkında 26/08/2016 tarihli iddianame ile henüz hakkında kamu davası açılmadan önce 12/02/2016 tarihinde Bodrum ilçesinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği, her iki suçun 26/08/2016 tarihli iddianameden önce işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 6.fıkrası hükümlerinin somut olayda uygulanamayacağı, aynı maddenin 5. fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında,

12/02/2016 tarihli suçun, önceki 05/11/2015 tarihli suça ilişkin olarak verilmiş olan 23/12/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olduğu, Cumhuriyet Savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip ihbarda bulunulması gerekirken kamu davası açılarak hataya düşüldüğü anlaşıldığından, İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/10/2016 tarihli ve 2016/676 esas, 2016/631 sayılı kararı ile sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği dikkate alınarak ;

Mahkemece, 5271 sayılı CMK’nın 223/8-1. cümlesi uyarınca “kamu davasının düşmesine ” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D) Karar:

Açıklanan nedenlere göre; mahkemece 5271 sayılı CMK’nın 223/8-1. cümlesi uyarınca “kamu davasının düşmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/09/2018 tarihli ve 2017/600 esas, 2018/359 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

21/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/938, Karar No: 2020/1623, Tarih: 27.02.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/938 E.  ,  2020/1623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ziynet alacağına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul veyasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2020 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2020/6401, Karar No: 2020/9931, Tarih: 19.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/6401 E.  ,  2020/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 31/10/2017 tarihli ve 2017/107667 soruşturma, 2017/13301 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/05/2018 tarihli ve 2017/189988 soruşturma, 2018/6852 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2019 tarihli ve 2018/9963 soruşturma ve 2019/2332 sayılı yetkisizlik kararıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi sonrasında, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/07/2019 tarihli ve 2019/1282 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/05/2020 gün ve 94660652-105-41-5991-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/06/2020 gün ve 2020-49550 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 02/05/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/05/2018 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: