muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2650, Karar No: 2023/11576, Tarih: 25.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/2650 E.  ,  2023/11576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/192 E., 2016/352 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî iade, kısmî onama

A. Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının dava konusu olan el konulmuş eşya ve nakil aracının müsaderesi ya da iadesi kararlarını da kapsayacağından temyiz incelemesi tabi olmadığı anlaşılmıştır.

B. Beraat Kararları Yönünden

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/352 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan, sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatlerine, suça konu eşyaların iadesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanıklar hakkında verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, temyiz dışı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... ile iştirak iradeleri olan sanıkların da mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve nakil aracının müsaderesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanıklar hakkında verilen beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, temyiz dışı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... ile iştirak iradeleri olan sanıkların da mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

Sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ve nakil aracının müsaderesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.29.06.2015 tarihinde rutin görevini ifa etmekte olan güvenlik görevlileri tarafından 43 ... 235 plaka sayılı çekici ile bu çekiciye bağlı 43 ... 822 plaka sayılı yarı römorkun park halinde olduğu ve çekicinin yan tarafında, yakıt deposuna yakın bir yerde ayakta bekler vaziyette sanıklar ... ile ...'ün bulunduğunun görülmesi üzerine, asfalt üzerinde 5 adet boş yağ tenekelerinin olduğu, çekicinin 10 metre ilerisinde park halinde olan 43 ... 949 plaka sayılı minibüsün camından bakıldığında araç içerisinde çok sayıda yağ tenekelerinin bulunduğunun görüldüğü, araç içerisinde yapılan sayım ve tespitte üzerlerinde "Hedef Endüstril Yağları 13 litre" ibaresi bulunan, 76 adet ..., 29 adet boş olmak üzere toplam 105 adet (836 kg.) madenî yağ tenekesinin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Ele geçirilen yağlar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakası ile TÜBİTAK-MAM raporunun dosya arasına alındığı, analiz sonucunda ele geçen ürünlerin, mineral yağ ve heavy alkly benzene karşımından oluştuğu, organik çözücü içermediğinin tespit edildiği, sanıklar tarafından yağların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının eşit oranlarla dosyaya yatırıldığı görülmüştür.

3.Sanık ... ... savunmasında, ...'nin arayarak damper yağı istemesi üzerine, ...'a ait minibüs ile yola çıkarak yağları ...'e getirdiğini, ...'in de 5 teneke yağı çekicinin damperine boşalttığını, kendisinin yağ ticareti yapmadığını beyan etmiştir.

4.Sanık ... savunmasında, temyiz dışı sanık ...'in yanında şoför olarak çalıştığını, iş yerinden çıkmadan önce aracın yakıt deposuna Uğur'un 13 teneke yağ koyduğunu, bu şekilde yola çıktığını, aracın damper yağının azaldığını görünce Uğur'u aradığını, onun da ... ile kendisine yağları gönderdiğini, ...'ın getirdiği yağlardan 5 tenekesini aracın damper deposuna boşalttığını beyan etmiştir.

5.43 ... 449 plaka sayılı aracın, ... adına kayıtlı, 2000 model Hyundai marka minibüs olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının dava konusu olan el konulmuş eşya ve nakil aracının müsaderesi ya da iadesi kararlarını da kapsayacağından temyiz incelemesi tabi olmadığı, kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Beraat Kararları Yönünden

5.43 ... 449 plaka sayılı aracın, ... adına kayıtlı, 2000 model Hyundai marka minibüs olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının dava konusu olan el konulmuş eşya ve nakil aracının müsaderesi ya da iadesi kararlarını da kapsayacağından temyiz incelemesi tabi olmadığı, kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Beraat Kararları Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları dava konusu olan el konulmuş eşya ve nakil aracının müsaderesi ya da iadesi kararlarını da kapsayacağından nakil aracının iadesine ilişkin temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Beraat Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/192 Esas, 2016/352 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13812, Karar No: 2013/401, Tarih: 15.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/13812 E.  ,  2013/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, tapu kaydına “... ve ... oğlu ... ... köyü nüfusuna kayıtlı” şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin, “... ve ... oğlu .... köyü nüfusuna kayıtlı” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-“Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin anne adı ve nüfusa kayıtlı olduğu yer bulunmamaktadır. Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgilerinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltmeyi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki konular araştırılarak idarece düzeltilmelidir.

Tapu kaydının dayanak kayıtlarında yapılan anne adı ve nüfusa kayıtlı olduğu yerle ilgili yanlışlığın düzeltilmesine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerekir ise de idari yoldan tapu kayıtlarında işlem yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda tapu malikinin davacı ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Mahkemece açıklanan şekilde tespit hükmü kurulması isabetli olmuş, fakat hüküm fıkrasının devamında tespit hükmüne ilaveten baba adı düzeltilmesi yanında anne adı ve nüfusa kayıtlı olduğu yerin de düzeltilmesi şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu yanlışlık kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece açıklanan şekilde tespit hükmü kurulması isabetli olmuş, fakat hüküm fıkrasının devamında tespit hükmüne ilaveten baba adı düzeltilmesi yanında anne adı ve nüfusa kayıtlı olduğu yerin de düzeltilmesi şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu yanlışlık kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca, hüküm fıkrasının birinci bendinin, son satırından “tapu kayıtlarının bu kimliğe göre düzeltilmesine,” cümlesinin çıkartılarak yerine, “tapu kaydında davacının “Bahri” olarak yazılı bulunan baba adının “Bekir” olarak düzeltilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün HUMK'nun 438/VII maddesi gereğince DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 15.01.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5913, Karar No: 2021/807, Tarih: 27.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/5913 E.  ,  2021/807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava yaşlılık aylığı tespiti ve alacak istemine ilişkindir

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294’üncü maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297'nci maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Anılan 294'üncü maddenin 4'üncü fıkrası uyarınca zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tefhim edilebilir, ancak tefhimden itibaren bir ay içinde gerekçeli kararın yazılması gerekir. Yine aynı Kanunun 298'inci maddesinin 2'nci fıkrası açık hükmü uyarınca gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141’inci maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi kanun ile hâkime yükletilmiş bir görevdir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, gerekçeli karar hüküm kısmında kısa karara aykırı ayrıca bir 3 nolu bende yer verilmek suretiyle, hükmün kendi içinde çelişkili olması yanında, kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin usul ve kanun hükümlerine aykırı bir duruma sebebiyet verildiğinden, kararın bozulması gerekmektedir

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 27.01.2021 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9703, Karar No: 2014/15160, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9703 E.  ,  2014/15160 K.**

**"İçtihat Metni"**

...adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesince verilen 18.02.2014 günlü ve 2013/552-2014/56 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı HMK’nun 445.maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6. maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3.fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2.fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7775, Karar No: 2020/7914, Tarih: 19.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7775 E.  ,  2020/7914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BÜYÜKÇEKMECE 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Sanığın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin karara uymaması nedeniyle verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Kabule göre;