muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13339, Karar No: 2011/12681, Tarih: 16.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/13339 E.  ,  2011/12681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı ceza adli para cezasına çevrilirken dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 50/1-a yerine, TCK.nun 51/1-a olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm kısmındaki hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine yönelik fıkradaki "TCK.nun 51/1-a" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK.nun 50/1-a" ibaresinin yazılması ve verilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine yönelik fıkranın başına "TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16539, Karar No: 2007/514, Tarih: 23.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/16539 E.  ,  2007/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Zonguldak 1.  İş Mahkemesi

Tarih                : 28.09.2006

Davacı,  meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının  meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli işgöremezlik  oranında  %13,2  artış nedeniyle  manevi tazminat istemine ilişkindir.

506 sayılı Yasa'nın 109.maddesinde sigortalıların sürekli iş göremezlik durumlarının tesbitinde, Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca verilecek raporların esas alınması öngörülmüş olmasına karşın Sosyal Sigortalar Kurumu Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu ön kağıdına göre saptanan meslek hastalığı işgöremezlik oranı gözetilerek eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu nedenle hastane sağlık kurulunca davacının işgöremezlik oranı konusunda rapor düzenlenmişse hastane sağlık kurulu raporunun  dosyaya ibrazının sağlanması, rapor alınmamışsa 506 sayılı yasanın 109.maddesi uyarınca adı geçen hastaneden davacının 01.10.1999 tarihinde % 0 olarak belirlenen işgöremezlik oranının % 13,2 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, sağlık kurulu raporu alınması, itiraz halinde Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, bu rapora karşı somut verilere dayanan  bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilmesi zorunludur.  Yasal prosedür işletilmeden yukarıda sözü edilen belge ile yetinerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya  aykırıdır.

O halde,  davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/985, Karar No: 2014/1096, Tarih: 25.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/985 E.  ,  2014/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3/B - 2012/193356

MAHKEMESİ : İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 12/05/2011, 2010/318 (E) ve 2011/164 (K)

SUÇ : Olası kastla yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Aralarındaki irtibat nedeniyle, İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.05.2010 günlü 2007/120 esas ve 2010/159 karar sayılı kararı ile İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.05.2011 günlü 2010/318 esas ve 2011/164 karar sayılı kararı birlikte incelenmiştir.

2- Dosya kapsamına göre; mağdurlar Elif ve Gülizar'ın kardeş olup diğer mağdur Leyla'nın ise bunların halaları olduğu, sanık Hakan'ın, kardeş olan diğer sanıklar Cem ve Can’ın akrabası olduğu, sanık Can'ın, mağdur Gülizar ile evlenmek istediği, Gülizar’ın, İsmail isimli bir başka şahısla nişanlanması üzerine İsmail'i dövdükleri, İsmail'in, Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesine tedavi altına alındığı, Gülizar'ın da nişanlısının peşinden İstanbul'a geldiği, olay günü İsmail'in nenesinin evinin önünde mağdurlar Elif, Leyla ve Gülizar oturmakta iken, her üç sanığın gelerek 10-15 metre uzaklıktan tabanca ile ateş etmeye başladıkları, mağdur Elif'in sağ bacağından iki isabet alarak yaralandığı, yine yerden seken mermi çekirdeği gömlek parçasının Leyla'nın sağ zigomatik bölgesine çarparak kırık oluşturduğu, sanık Can'ın ayrıca sevdiği kız olan Gülizar’ın ağzını kapatarak dudaklarında hiperemi oluşturduğu olayda, netice öngörülebilir olduğundan olası kasttan söz edilemeyeceği gözetildiğinde;

Buna göre;

A- Sanık Cem hakkında mağdur Leyla'yı olası kastla yaralama, sanık Can hakkında mağdur Elif'i olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

a) Aynı sanıklar hakkında aynı olayla ilgili olarak İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2007/120 esas ve 2010/159 karar sayılı dosyasında görülen dava dosyası ile bu dava dosyasının birleştirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Sanıklar hakkında bu dosyada kurulan hükümlerde TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.05.2010 günlü 2007/120 esas ve 2010/159 karar sayılı kararında sanıklar hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanması suretiyle çelişkiye düşülmesi,

c) Sanık Cem yönünden;

aa- Sanık Cem’in, mağdure Leyla'ya yönelik eyleminde TCK.nun 86/1,3-e, 87/3, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülmek suretiyle, olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulması,

bb- Dosyadaki raporlardan mağdure Leyla'nın yüzünde sağ zigomada parçalı kırık oluştuğu ve mağdurenin de beyanlarında yüzünde iz oluştuğu ve bu nedenle estetik ameliyat olduğunu söylemiş olmasına göre, yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığının araştırılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

d) Sanık Can yönünden;

bb- Dosyadaki raporlardan mağdure Leyla'nın yüzünde sağ zigomada parçalı kırık oluştuğu ve mağdurenin de beyanlarında yüzünde iz oluştuğu ve bu nedenle estetik ameliyat olduğunu söylemiş olmasına göre, yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığının araştırılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

d) Sanık Can yönünden;

aa- Sanık Can'ın, mağdure Elif'e yönelik eyleminde TCK.nun 86/l,3-e, 53, 58 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, uygulama yeri olmamasına rağmen aynı kanun 21/2 ve 87/3. maddelerinin de uygulanması,

bb- Sanık Can’ın, mağdure Elif'e yönelik eyleminden hüküm kurulurken zuhulen mağdurun adının Elif yerine Leyla olarak yazılması suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından, CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçelerle BOZULMASINA, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8619, Karar No: 2012/12091, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8619 E.  ,  2012/12091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ... (...) ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2008 gün ve 2007/517 Esas, 2008/1223 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.11.2011 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9592, Karar No: 2023/3952, Tarih: 12.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/9592 E.  ,  2023/3952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan ...'in duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2012/173 Esas, 2015/209 Karar sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında, sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.09.2020 tarihli ve 2016/152359 sayılı, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddi ile onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin ve katılan ...'in temyiz sebebi; eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak verilen beraat kararının hatalı olduğuna, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü:

1. Suç tarihinde sürücülüğünü ölen ... ile babası sanık ...’ın dönüşümlü olarak yaptıkları, olay sırasında ölen ...’ın sevk ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı ... Seyahat Limited Şirketi’ne ait yolcu otobüsünün Giresun İli ... İlçesi istikametinden Trabzon İli istikametine seyir halindeyken gündüz saat 07.00 sıralarında yoldan çıkarak yol kenarında bulunan baş üstü bilgi levhası direğine çarparak sağ yan taraf üzerine devrildiği, akabinde otobüste yangın çıkmasına bağlı olarak dokuz kişinin ölümü, yirmibir kişinin yaralanması sonucunu doğuran olayda sanıkların hareketleri ile netice arasında nedensellik bağının bulunmadığı kanaati ile sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

2. Sanıklar aşamalardaki beyanlarında olayda kusurlarının bulunmadığını ifade etmişlerdir.

3.Mağdur ... talimatla alınan ifadesinde; saat 07:00'de uyanık olduğu sırada otobüs şoförünün uyuduğunu fark ettiğini, otobüsün ilk önce direğe çarptığını, çarpar çarpmaz tamamen devrildiğini, ardından alev aldığını, devrilirken arka camdan patlama sesi geldiğini, beyan etmiştir.

2. Sanıklar aşamalardaki beyanlarında olayda kusurlarının bulunmadığını ifade etmişlerdir.

3.Mağdur ... talimatla alınan ifadesinde; saat 07:00'de uyanık olduğu sırada otobüs şoförünün uyuduğunu fark ettiğini, otobüsün ilk önce direğe çarptığını, çarpar çarpmaz tamamen devrildiğini, ardından alev aldığını, devrilirken arka camdan patlama sesi geldiğini, beyan etmiştir.

4.Tanık ... talimatla alınan ifadesinde; "Olay günü İstanbul istikametinden Fatsa istikametine seyir halinde bulunan Metro Yazanesine ait ... plaka sayılı otobüs ile seyahat ettim. Seyahatimiz boyunca İstanbul'dan Samsun'a kadar otobüsü soyadının ... olduğunu bildiğim 25 yaşlarında bir kişi kullanıyordu, rahatsızlığımızı o an için aracı kullanan kişinin babası olduğunu bildiğim yaklaşık 55 yaşlarındaki şahsa bildirdik, aracı Samsun'da teslim alıp kendisi kullanmaya başladı, Fatsa'ya gelince ben indim, daha sonra aracın Giresun ...'de kaza yaptığını duydum" şeklinde beyanda bulunmuştur.

5.Kaza tespit tutanağı ile sürücü ...'ın hız limitini aşarak kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği belirtilmiştir.

6.ODTÜ Petrol Araştırma Merkezi petrol ürünleri denetim analizleri 14/07/2011 tarihli raporuna göre, otobüsten alınan numunelerin incelenmesiyle içeriği sabit olan, motorin yerine kullanılmak üzere alınmış ve parlama noktası motorine kıyasla düşük olan yağ-solvent karışımı olduğu, motorda erken yanmaya sebep olabileceği için güvenlik açısından sakıncalı olduğu tespiti yer almakta olup, TUBiTAK - MAM Enerji Enstitüsü tarafindan tanzim olunan 09.09.2011 tarih ve 15496 numarali analiz raporunda, motor ana filtresinden alınan yakıt numunesinin standart motorin numunesi ozelligi göstermeyip White Sprite yağ karışımından ibaret oldugu belirtilmiştir.

7.19.08.2011 tarih ve E0611085 numaralı bilirkişi raporunda, otobüsün durma noktasına gelmeden önce tamamen yan devrilmiş olduğu, dışarıya akan yakıtın sürtünme ve kıvılcımlar dolayısıyla tutuştuğu, otobüsün yaklaşık 80 km/saat hızla hareket ediyor olması gerektiği belirtilmiştir.

7.19.08.2011 tarih ve E0611085 numaralı bilirkişi raporunda, otobüsün durma noktasına gelmeden önce tamamen yan devrilmiş olduğu, dışarıya akan yakıtın sürtünme ve kıvılcımlar dolayısıyla tutuştuğu, otobüsün yaklaşık 80 km/saat hızla hareket ediyor olması gerektiği belirtilmiştir.

8.Kovuşturma aşamasında 11/11/2011 tarihli trafik, makina, kimya ve iş güvenliği olmak üzere 4 farklı bölümden oluşan raporda; sürücü müteveffa ...'ın sevk ve iradesine aldığı ... plakalı otobüsü ile yerleşim bölgesinde dikkatsiz bir şekilde gittiği gerekçesiyle kusurlu olduğu, kazanın oluşumuna neden olabilecek yol kusurunun olmadığı, yakıt deposunun hasar gördüğü ve yakıtın çevreye yayıldığı, çarpmanın etkisi ile oluşan kıvılcımın zaten kolay tutuşabilen ve hızlı bir şekilde yanan bir yakıt olan solvent buharının tutuşmasına ve yangının hızla otobüsün diğer kısımlarına sıçramasına neden olduğu, yangının meydana gelmesine sebep olan veya yangını şiddetlendiren en önemli unsurun yakıt hatta yakıtın türü ve niteliği olduğundan kayıpların çoğalmasına standart dışı kaçak yakıt olan "solvent-yağ karışımı" kullanımını, birinci derecede sebep olduğu, standart dizel yakıt (motorin) kullanılması durumunda yangının bu kadar kolay çıkamayacağı (parlama noktasının yüksek olmasından dolayı) çıksa dahi kısa sürede hızla yayılamayacağı, taşımacı şirket ... Turizm A.Ş yetkililerinin iş güvenliği açısından gerekli önlemleri almaması, işçilere iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin eğitimleri vermemesi, gerekli denetimleri yapmaması, çalışma ve dinlenme sürelerine uymaması, saklaması gereken takofraf cihazlarını saklamaması, yolcu ve eşyanın güvenlik içinde taşınması için gerekli yasal yükümlüklerine uymaması nedeniyle asli kusurlu olduğu, müteveffa ...'ın iş güvenliği önlemlerine uymadan çalışması, ... kullanırken uyması gereken çalışma ve dinlenme sürelerine uymaması nedeniyle tali kusurlu olduğu belirtilmiştir.

9.30/04/2013 tarihli İTÜ Ulaştırma Ana Bilim Dalı Emekli Öğretim Üyesi heyet tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre; kazanın meydana gelmesinde sürücü ...'ın meskun mahalde hız sınırları üzerinde dikkatsiz ve tedbirsiz seyiri sebebiyle tam kusurlu olduğu, yakıt olarak motorinin ve metalden imal edilmiş bir yakıt deposunun kullanılmış olması halinde de aynı yangının alevlenme ve patlama ile vuku bulacağı, yakıt deposunun yerinin muhtemel çarpışma noktaları ile birlikte akslar arasındaki ağırlık dağılımı statik ve dinamik taşıt stabilitesi, optimum yerleşme, yolcu ve yük kapasitesi gibi mülahazalar ile tespit edilebileceği, bu bakımlardan yakıt deposunun yerinin mutad ve uygun olduğu, yakıt deposunun plastik malzemeden yapılmasının elastik ve plastik deformasyonlara, metal malzemelere göre daha fazla müsaade etmesi sebebi ile mutat ve uygun olduğu, tespitleri yapılmıştır.

10.17/05/2014 tarihli İTÜ heyet bilirkişi raporu ile; sürücülerin uykusuz oldukları ve aracın tutuşma sıcaklığı mazota göre düşük olan yağ-solvent karışımını yakıt olarak kullandığı anlaşılmakta olduğu, Trabzon Metro Turizm Ticaret ve Seyahat Ltd. Şti. yetkilisi sanık ... otobüs sürücülerinin günlük çalışma surelerini yeterince denetlemedikleri ve otobuslerinde yakit olarak yağ-solvent karışımı standart dışı yakıtın kullanılmasını engellemek için yeterince tedbir almadığı anlaşılmakla tali kusurlu olduğu, ... A.Ş. yonetim kurulu üyeleri (diğer sanıklar) çalışanların denetlenmesi ve iş dağılımı konusunda talimatları olmayacağı gibi alınan yakıtın seçimi konusunda karar aldıkları yönünde delil ve iddia bulunmadığından, standart dışı yakıt kullanılmasında cezai sorumlulukları bulunmadığı, maktul sürücü ... meskun bir mahalde otobüsü aşırı hızlı surmesi sebebi ile aracın kontrolünü kaybederek kazaya sebep olmakla asli kusurlu olduğu, sanık ...'ın yedek şoför olarak kaza sırasında uyumakta olduğundan kusuru bulunmadığı, otobüsün imalat ve teknik özelliklerinin kazanın meydana gelmesinde bir etkisinin bulunmadığı yangının çabuk başlamasında ve büyümesinde mazot yerine yerine yağ solvent karışımının etken olduğu yönünde tespitler yapılmıştır.

11. 25/11/2014 tarihli makine yüksek mühendisi ve hukukçu bilirkişiden oluşan bilirkişi heyet raporuna göre; ölen sürücü ...'ın asli kusurlu, yedek şoför sanık ...'ın kusursuz olduğu, kazaya sebep olabilecek her hangi bir yol kusuru bulunmadığı, taşıt sahibi ... Turizm Ltd. Şti ile B1 yetki belgesi sahibi ... Turizm AŞ arasında imzalanan 16.03.2011 tarihli Taşıt Sözleşmesinin 3. maddesine göre sözkonusu aracın yetki belgesinin ünvanı altında taşıma yapmak için kullanılacağı, 5. maddesine göre bu sözleşme kapsamında yapılacak işlemlerden dolayı tarafların Karayolları Taşıma Yönetmeliğinde öngörülen sorumluluk ve yükümlülükler bakımından müştereken ve müteselsilen sorumlu ve yükümlü olduklarının belirtildiği, bu nedenle tali kusurlu oldukları tespitlerine yer verilmiştir.

12. 13/05/2015 tarihli İTÜ heyet bilirkişi raporu ile; sanık ...; otobüsü kullanan ... Sey. Ltd. Şti. firmasi yetkilisi olarak aracın bakımlarıyla ilgili problem olmadığı, takograf kaydı olmadigindan net bir delil olmadığından kazanin meydana gelmesinde araçtan kaynaklanan herhangi bir teknik arizaya sahip olmadığından hukuki sorumlulugu saklı kalmak üzere cezai yonden atfi kabil kusur bulunmadığı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ise .... . Tic. A.Ş. yönetim kurulu üyesi olarak kazanın meydana gelmesinde araçtan kaynaklanan herhangi bir teknik arıza bilgisine sahip olmadıkları, aracın bakımlarıyla ilgili problem olmadığı, takograf kaydı olmadığından net bir delil olmadığından hukuki sorumlulugu saklı kalmak üzere cezai yonden atfi kabil kusur bulunmadığı tespitleri yapılmıştır. Sanık ...; kazanın meydana geldigi sırada uyumakta olduğundan ve sürücü konumunda bulunmadigi tcspit edildiğinden kusurunun olmadığı sonucuna varılmış, ölen sürücü ... yönetimindeki otobüsle seyri sırasında hızını görüş mesafesi ve mahal şartlarına gore ayarlamamış, yola gereken dikkatini vermedigi, dikkatsiz ve tedbirsizce mevcut hızıyla olay mahalline yaklaştığı ve hızını ayarlamadığı anlaşılmış olup asli kusurlu olduğu tespitleri yapılmıştır.

13. Mahkemece; yangının müteveffa sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki aracın kazaya sebebiyet vermesi sonrasında çıktığı, yangının çıkmasına bilirkişi raporu ile belirlenen birden fazla hususun etkili olduğu, kullanılan yakıtın tek başına kaza sonrası yangına sebebiyet verdiğine dair bir tespitin bulunmadığı, yakıtın meydana gelen neticeye sebebiyet vereceğinin bilerek ve öngörerek kullanıldığına dair bilgi, belge bulunmadığı belirlendiğinden, Trabzon ... Seyahat Limited Şirketi yetkilisi sanık ... ve ... Ticaret Anonim Şirketi Yönetim Kurulu üyeleri sanıklar ..., ...,, ..., ..., ... ve ... ile olay tarihinde ... plakalı yolcu otobüsünün olay esnasında sürücüsü olmayan şoförü sanık ...'ın hareketleri ile netice arasında nedensellik bağının bulunmadığı kanaati ile sanıkların beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüş olup, bilirkişi raporlarının, oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, katılanlar vekillerinin ve katılan ...'ın adı geçen sanıklar yönünden kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz istemlerine ilişkin hükümde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıklardan ..., ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden;