muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2701, Karar No: 2024/2831, Tarih: 22.05.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2701 E.  ,  2024/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2881 E., 2023/383 K.

DAVA TARİHİ : 06.02.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/130 E., 2022/66 K.

Taraflar arasındaki tevhit işleminin tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların 159 ada 23, 24, 34 No.lu parsellerden 23 ve 34 No.lu parselin maliki olduklarını, 24 No.lu parselin sahibinin belli olmaması nedeni ile Tekirdağ Defterdarlığının kayyım olarak atandığını, taşınmazın 40 m² alanlı oluşu ve tek başına imar durumunun da olmaması nedeniyle müvekkillerine ait taşınmaz ile birleşmek zorunda olduğunu, fakat kayyımın onay vermediğini, tevhit işlemi olmadan imara uygun parsel oluşmayacağından Belediye Encümenince alınan tevhit kararı gereği işbu tevhit işleminin tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, süresinde cevap dilekçesi sunmamış; duruşmada, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "....Davacının talebi açısından mahkememizin davalı kayyımı tevhit işlemine rıza göstermeye zorlamaya dayanak teşkil edilecek bir maddi hukuk normu tespit edilememiştir. Haliyle maddi hukuka göre dayanağı olamayan talebin usul hukuku yönünden dinlenebilir olmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine" karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu 23, 24 ve 34 No.lu parsellerin kesinleşmiş imar gereği birbirlerine tevhit şartı olduğunu, tevhit şartı yerine getirilmeden imar hakkının kullanılamaması nedeni ile tevhit gereği proje hazırlandığını ve Belediye tarafından projeye uygun olarak taşınmazların birleştirilmesine karar verildiğini, tescil aşamasında kayyım tarafından onay ve imza verilmemesi nedeni ile tevhit işleminin sonlandırılamadığını, bu parsellerden 24 No.lu parselin 40 m² olup tapudaki malikinin kim olduğunun belli olmadığını, taşınmazı temsilen kayyım atandığını, bu işlemin Defterdarlık tüzel kişiliği ile ilgisi olmadığını, tamamen temsil makamı olarak görev yaptığını, müvekkilinin taşınmaz üzerindeki kullanım hakkının tevhit işlemine onay verilmeyerek kısıtlandığını dile getirmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ile hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tevhit işleminin tapuya tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11193, Karar No: 2023/1377, Tarih: 28.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11193 E.  ,  2023/1377 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki velayet hakkı elinde olmayan ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne kararının kaldırılarak, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1-Davacı dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, ortak çocukla davalı baba arasında kişisel ilişki kurulduğunu ancak, davalının kişisel ilişki günlerini ihmal ettiğini, çocuğa gereken ilgiyi göstermediğini, zaman zaman çocuğa sorunlar yaşatarak çocuğun korkmasına ve psikolojisinin bozulmasına sebep olduğunu, müvekkilini sürekli tehdit ettiğini, sürekli yalan ve iftiralar attığını, müşterek çocuğun, davalının bu tutumlarından dolayı polislerden korktuğunu, davalı ile görüşmek istemediğini, görüşmemek için ağladığını iddia ederek çocuk ile baba arasında kurulan mevcut “küçük üç yaşını ikmal edinceye kadar her ayın ikinci ve dördüncü hafta sonu pazar 10.00-17.00 ve dini bayramların ikinci günü 10.00-17.00,üç yaşının ikmalinden sonra ise her ayın ikinci hafta sonu pazar 10.00-18.00,dördüncü hafta sonu cumartesi 10.00-pazar 18.00,dini bayramların ikinci günü 10.00-üçüncü günü 18.00 ve her yıl temmuz ayının 1.günü 10.00-21.günü 18.00 saatleri arasında küçüğü bulunduğu yerden teslim alarak süre sonrasında aynı yere teslim etmesi koşuluyla görüşebilmesi için kişisel ilişki kurulmasına” şeklindeki kişisel ilişkinin kısıtlanmasını talep ve dava etmiştir.

2-Davacı vekili 19.03.2018 tarihli ıslah dilekçesinde; davalının müşterek çocuğun duygusal olarak yıpranmasına neden olduğunu, çocuğun erkeklerden ve polislerden korktuğunu, çocuğun davalının yanından döndükten sonra rahatsızlandığını, hastalandığını, saldırgan davranışlar sergilediğini beyan ederek davalı baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

2-Davacı vekili 19.03.2018 tarihli ıslah dilekçesinde; davalının müşterek çocuğun duygusal olarak yıpranmasına neden olduğunu, çocuğun erkeklerden ve polislerden korktuğunu, çocuğun davalının yanından döndükten sonra rahatsızlandığını, hastalandığını, saldırgan davranışlar sergilediğini beyan ederek davalı baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davacı ile boşandıklarını ve müşterek çocuğun anne bakım ve şefkatine muhtaç olması nedeni ile velayetinin davacı anneye verildiğini, görüş günlerinde davacının kapısına gitmek istemediğini kardeşlerini göndererek çocuğu almalarını istediğini, davacının çocuğu vermediğini, sürekli sorun çıkartarak velayet görevini ihlal ettiğini hatta beş kez icra kanalı ile çocuğu görmek için başvuru yaptığını, bunlardan dördünde çocuğu ile görüşebildiğini, görüşme saati bitmeden çocuğu almak için kapıya geldiğini, çocuğun psikolojisi bozulmaması için sabrettiğini, ancak TV programlarına çıkarak yardım istediğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 27.02.2019 tarihli, 2018/88 Esas, 2019/168 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı anne vekili, eksik araştırma ile karar verildiğini, tanıklarının gerekçesiz olarak dinlenmediğini, çocuğun psikolojisi değerlendirmeden alınan sosyal inceleme raporunun hatalı olduğunu beyan ederek istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 11.02.2020 tarihli, 2019/1051 Esas, 2020/143 Karar sayılı kararı ile taraflarca gösterilen tüm deliller toplandıktan, davalı adresinde uzman incelemesi yaptırıldıktan ve üçlü bilirkişi heyetinden rapor alındıktan sonra gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın yeniden görülmesi için mahalline gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaldırma kararı gereği yerine getirilerek kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzurunun tehlikeye girdiği veya davalının kişisel ilişki kurma hakkını yasada öngörülen yükümlülüklerine aykırı olarak kullandığı iddiaları kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, müşterek çocuğun baba ile görüşmeye zorlanmasının doğru olmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, müşterek çocuğun baba ile görüşmeye zorlanmasının doğru olmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğini beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların boşanması sonucu velayeti davacı anneye verilen çocuğun yaşı,toplanan deliller,uzmanlar tarafından düzenlenen sosyal inceleme raporları dikkate alındığında baba ile çocuk arasında boşanma ile birlikte kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını ya da sınırlandırmasını gerektirecek bir durumun kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; adli yardım talebinin olduğunu, dava dilekçesindeki iddialarının incelenmediğini, çocuğun zorla kendi iradesine bırakılmadan baba ile görüştürüldüğünü, çocuğun psikolojisinin bozuk olduğu ve tedavi sürecinde olduğunun tanık beyanları ile ispatlanmasına rağmen çocuğun babası ile görüştürülerek tedavisinde ivme katetmediğini, sosyal inceleme raporlarının hatalı ve eksik düzenlendiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık çocukla baba arasında kurulan mevcut kişisel ilişkinin kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşmesinin 9 uncu maddesinin üçüncü bendi, 3 üncü ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3712, Karar No: 2012/13164, Tarih: 03.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3712 E.  ,  2012/13164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 534-879

Dava, davalı işyerindeki çalışmaların 506 sayılı Yasanın Ek-5, 6, 7 ve 39. maddeleri kapsamında geçtiğinin tespiti ile fark primlerin geçmişe etkili olarak gecikme tazminatı ile birlikte tahsili, ayrıca tespit edilen sürelerin Yasada belirtilen yaş hadlerinden indirilerek, emeklilik işlemleri sırasında dikkate alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı ile davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın kabulüne dair ilk hüküm, Dairemizin 14.04.2009 gün 2009/3203-7263 sayılı ilamıyla; “Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yaklaşımla basım işinin nitelikleri yönünden gerekli inceleme yapılarak sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin çalışma koşulları kapsamında ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşifte, işyerine ilişkin gözlemler keşif tutanağına yansıtılmadığı gibi; hükme dayanak alınan bilirkişi raporu da, konuya ilişkin mevzuatın irdelenmesi ve işyeri ortamında bulunduğu belirtilen sağlığa zararlı maddelere ilişkin soyut bilgilere yer veren içerikle düzenlenmiştir. Anılan rapor,yukarıda sayılan iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları; bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda anılan yasada sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalı şekilde ayrı ayrı inceleyip bireyselleştirme işlemini içermediği gibi; davacının çalışma koşulları ile yasanın aradığı etkenlere maruziyeti konusunda da somut irdeleme içermemektedir.

İşyeri bildirgesinin, işyerinde yapılan işin mahiyeti hanesinde, “çeşitli plastik filmler, alüminyum, selofan, opp, kağıt vb malzeme üzerine tifdruk baskı işleri, laminasyon-parafin işleri-tifdruk mürekkebi imali-pvc film imali” olarak belirtilmiş; TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen analiz raporunda ise, “200.000 M2’lik tesis alanında, gıda sektörü için film, baskılı malzeme üretimi ve laminasyon işleminin 18.000 ton/yıl üretim kapasitesi ile” yapıldığı belirtilmiştir. İşyeri, baskı öncesi hazırlık, baskı, rotosel, laminasyon parafin metalize, kesme, boyahane, alış depo, kazan dairesi, bakım ve sevkiyat bölümlerinden oluşmaktadır. Sıralanan bilgiler gözetildiğinde, öncelikle, işyerinin tümüyle mi yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazeticilik işyeri olarak niteleneceği; maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar anlamında uzman tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

Kesme bölümünde çalışan davacının işyeri özlük dosyasında yer alan bilgiler tüm içeriği ile dosyaya katıldıktan sonra; hazırlık, baskı, depo gibi tüm bölümleri gözetilerek; işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği; gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeni ile, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin insan sağlığı için tehlike sınırı ve ölçümleme yönteminin yargısal denetime elverir biçimde, dosyaya sunulan analiz raporuyla varılan sonuçlardan ayrılma gerekçeleriyle birlikte ortaya konulması gereği üzerinde durulmaksızın; basım ve gazeticilik işyerinde çalışma nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanmaya ilişkin koşullar konusunda yeterli irdeleme içermeyen bilirkişi raporu dayanak alınarak hüküm kurulması; ayrıca, yararlanılacak gün sayısının tespitinde ise, primi ödenmiş sigortalılık süresinin esas alınması gerekirken, davacının işyerine giriş ve çıkış tarihleri arasındaki dönem üzerinden yapılan hesaplamayla sonuca varılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bozma sonrasındaki yargılama sürecinde, Anayasa’nın 153/5. maddesinde yer alan, “İptal kararları geriye yürümez.” İlkesi yanında; Anayasa Mahkemesi’nin, 02.05.1989 tarihli, 1988/51 E., 1989/18 K. Sayılı kararında yer alan, “Anayasa Mahkemesi’nden, ancak Anayasa’ya aykırı olan bir yasa hükmünün uygulama alanından kaldırılmasını sağlamak için iptal kararı istenebileceğine, özde Anayasa’ya aykırı düşmeyen bir kural, uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilemeyeceğine göre; bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesi Anayasa’ya uygun ve tutarlı bir tasarruf olacaktır.” Gerekçesi de gözetilerek; Anayasa Mahkemesi iptal kararı sonrasında, geçmiş dönemde itibari hizmet süresinden yararlanma olanağı bulunmayan sigortalıların, geçmişe dönük olarak bu haktan yararlanabilecekleri sonucuna varılması olanağının bulunmadığı da gözetilmelidir.” Gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sürecinde, iş güvenliği uzmanı olup olmadıkları anlaşılamayan kimya yüksek mühendisi, makine yüksek mühendisi ve uzman tıp doktorundan oluşan bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılıp işyeri bölümlerinin niteliklerine ilişkin gözlemler keşif zaptına yansıtılmış ise de, bilirkişi heyetinden makine yüksek mühendisi tarafından muhalefet şerhli olarak düzenlenen raporda; işyerinde sadece bir bölümde baskı işi yapıldığı, diğer dokuz bölümde basım işinin yapılmadığı ve sektörel boyutta matbaa anlamını taşıyan baskı işinin davalı işyerinde bulunmadığı, rotosel mikser bölümü hariç diğer tüm noktalarda günlük maruziyet ölçüm değerleri altında ölçüm sonuçlarının elde edildiği, dolayısıyla, kesme bölümünde davacının yaptığı kesme operatörlüğü işinin 2098 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasaya eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek.5/II. madde kapsamına girmediği belirtilmiş, uzman doktor ve kimya yüksek mühendisi diğer iki bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; işyerinde “esnek gıda ambalaj üretimi ve bu ambalaj malzemesi üzerine yapılan renkli basım ve kaplama” işi yapıldığı, üretim profili genel olarak göz önüne alındığında, sadece baskı makinelerinin bulunduğu bölümün basım işi kapsamında değerlendirilmesinin yerinde olmadığı, dolayısıyla tüm bölümlerin basım işi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve davacı tarafından yapılan işin 2098 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasaya eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek.5/II. maddenin (a) ve (e) bentlerine girdiği ve itibari hizmetten yararlanması gerektiği belirtilmiş, mahkeme de, bu rapora göre yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.