muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/718, Karar No: 2016/7435, Tarih: 26.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/718 E.  ,  2016/7435 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Bunun yanında nispi harca tabi davalarda, kararı temyiz eden davalıların temyiz başvuru harcı ile birlikte ilam harcının 1/4'nü (nispi temyiz karar ve ilam harcı) peşin olarak yatırması gerekir(10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Dosya kapsamından, davalı temyizinin davacı yana tebliğ edilmediği, ayrıca davalının ödemesi gereken tutarındaki nispi temyiz harcının eksik ödendiği anlaşılmaktadır.

SONUÇ:Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; 1) Davalıya ait temyiz dilekçesinin davacıya tebliğ tebliği ile temyiz süresi geçtikten sonra gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesi için. 2) Kararı temyiz eden davalı eksik ödediği temyiz harcını tamamlaması için süre verilmesi ile bu süre içinde harç eksikliğini gidermez ise davalı bakımından “kararı temyiz etmemiş sayılmasına” kararı verilip bunun ilgilisine tebliği için dosyanın mahalline mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/19722, Karar No: 2014/28332, Tarih: 16.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/19722 E.  ,  2014/28332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/134058

MAHKEMESİ : Keşan 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/917 (E) ve 2013/122 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların olay gecesi birlikte saat 03.30 sıralarında yakınanın oturduğu evin üst katında bulunan henüz kaba inşaat halindeki evin merdivenlerine çıktıkları, sanık Y.. Ü.. merdivende beklerken, sanık Ç.. K..'un merdiven dayayarak cam ve çerçevesi bulunmayan pencereden içeri girdiği yakınanın sanıkları görmesi üzerine sanık Yalçın'ın kaçtığı, sanık Çetin'in ise balkondan atlayarak ayağını kırdığı, yakınanın hemen emniyete haber vermesi üzerine sanıkların yakalandıkları dosya içeriğinden dolayı bu şekilde gerçekleştiğinin anlaşıldığı, sanık Yalçın soruşturma aşamasında olay yerinde ne amaçla bulunduğu konusunda tutarlı bir açıklama yapamazken, sanık Ç. alkol almak amacıyla evin üst katına çıktıklarını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise kız arkadaşlarıyla birlikte olmak amacıyla inşaat halindeki eve girdikleri şeklinde çelişkili ve tutarsız beyanlarda bulundukları yakınanın olay yerinde sanıklardan başka kimseyi görmediği hemen olay yerine gelen emniyet görevlilerininde ayrı olay yerinde ve çevresinde yaptıkları araştırmada sanıkların kız arkadaşlarının tesbit edilemediği tüm bu nedenlerle hırsızlık amacıyla girdikleri yakınana ait inşaat halindeki evden alacak bir şey bulamadan çıkan sanıkların geceleyin hırsızlık suçundan mahkumiyetleri yerine sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik, samimiyetten uzak çelişkili beyanlarına itibar edilerek beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş bulunduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12589, Karar No: 2017/1695, Tarih: 02.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12589 E.  ,  2017/1695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde gelen olmadığından, temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin sahip olduğu araçla tüplerin taşındığı sırada tüplerin alev alarak yandığını, aracın da pert olduğunu, bunun sebebinin tüplerdeki sızıntılar olduğunu, sorumlunun da davalı şirket olduğunu iddia ederek aracın değeri olan 29.000,00 TL’nin yangın tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, maddi zarar talebi bakımından bilirkişi raporunda belirtildiği üzere meydana gelen olayın davalının kusurundan kaynaklandığı hususunun netlik kazanmadığı ve davanın davacı tarafından somut delillerle ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece öncelikle dava tarihi itibariyle ve aracın perte ayrılması tarihi itibariyle malikinin kim olduğunun saptanması, taraflar arasındaki sözleşmenin bir suretinin dosyaya getirtilmesi, araca tüplerin nasıl, ne şekilde ve kim tarafından yüklendiğinin araştırılması, doluma ve araca yüklemeye ilişkin belgelerin dosyaya celbi ile alınan bilirkişi raporunda bilirkişilerin dolum konusundaki tespitlerinin de değerlendirilmesi ve özellikle yangının çıkış nedeni konusunda net bir değerlendirme yapılması için ... veya ...’daki üniversitelerden seçilecek uzman bilirkişilerden oluşan bir heyetten yeterli inceleme ve değerlendirmeyi içeren, Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2719, Karar No: 2012/34096, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2719 E.  ,  2012/34096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 05/04/2011 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 25/04/2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 09/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5758, Karar No: 2014/6092, Tarih: 27.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/5758 E.  ,  2014/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Orman İşletme Müdürlüğü ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.05.2014 gün ve 2011/182-2014/178 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, orman ağaçlarının kesimini konu alan eser sözleşmesinden doğan zararın tazmini istemine ilişkin olup, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmekle Dairemize gönderilmiş ise de, yapılan incelemede;

Orman Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Kanun'a göre genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinden olmadığından Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca yargı harçlarından muaf değildir. 3234 sayılı Orman Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin Değiştirilerek Kabulü Hakkındaki Kanunda da harç muafiyetiyle ilgili bir hüküm bulunmadığından kararı temyiz eden davacı idare vekilinden 25,20 TL maktu temyiz karar harcı ile 123,60 TL temyiz yoluna başvurma harcı alınması gerektiğinden noksan 148,80 TL temyiz harcının 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle davacı vekiline tamamlatılması, bu eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3760, Karar No: 2022/3173, Tarih: 27.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3760 E.  ,  2022/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Tarsus 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06/11/2015 tarihinde verilen dilekçeyle asıl davada haricen satıma ilişkin tapu iptali ve tescil, birleştirilen davada temliken tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davaların reddine dair verilen 30/01/2020 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

K A R A R

Asıl ve birleşen dava, harici satıma dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmaması durumunda TMK’nın 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin Mersin ili, Tarsus ilçesi, ... Mah. 97 ada 13 parsel sayılı taşınmazda 160 m² yeri davalıların murisi ...'dan 27.02.1989 tarihinde haricen satın aldığını ve satın aldığı kısım üzerine ev inşa ettiğini, taşınmazın ...'ın ölümü nedeniyle mirasçıları olan davalılara intikal ettiğini ileri sürerek; harici alıma konu 160 m² yerin tapusunun iptali ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline, bu talep uygun görülmez ise TMK hükümlerine göre muhik bir tazminat karşılığında dava konusu taşınmazın 160 m²'lik kısmın tapudaki kaydının iptali ile müvekkili adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış; bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan subjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Subjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yapılan bu açıklamalar doğrultusunda, mahkemenin harici satışın şekle aykırılık nedeniyle geçersiz olduğuna ilişkin kabulü isabetli ise de, temliken tescil talebinde bulunan davacı, harici satış sözleşmesine dayalı olarak dava konusu yerin bedeli karşılığında kendisine teslim edilmesi ve haricen satın aldığı tarihten itibaren taşınmaz üzerine yapı yapmasına karşı çıkılmaması nedeniyle mülkiyetin ilerine kendisine devredileceğine inandırılmış olduğundan, temliken tescil talebinin kabulü için aranan subjektif iyiniyet koşulunun gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, temliken tescil talebinin kabulü için aranan diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine,

dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE, 27/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3340, Karar No: 2020/8115, Tarih: 06.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3340 E.  ,  2020/8115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve davalılar ... ve ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ve davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;1-Hükme esas alınan 04.04.2018 havale tarihli fen bilirkişi raporuna göre; taşınmazın 500,18 m²'lik bölümü dere yatağında, 447,82 m²'lik bölümü yeşil alanda bulunduğu halde yazılı şekilde terkin ve tescil kararı verilmesi,

2-Hüküm altına alınan 24.918,83 TL bedele 17.10.2011 yerine 07.05.2013 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 nolu bendinde yeralan (500,18) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (447,82) rakamlarının yazılmasına, devamla (447,82) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (500,18) rakamlarının yazılmasına,

b) 5 nolu bendinde yeralan (07.05.2013) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (17.10.2011) rakamlarının yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3901, Karar No: 2008/5265, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3901 E.  ,  2008/5265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 04.06.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava ile 584 parsel numaralı taşınmaz paydaşlarından 500/7900 paya sahip "... kızı ..." ın baba adının yanlış yazıldığı nüfus kayıtlarına göre sözü edilen ...'in baba adının "..." olduğu ileri sürülerek bu yolda düzeltme istenmiştir. Taşınmazın tesciline esas olan 584 parsele ait tutanak örneği ve 02.02.1982 tarih ve 3105 numaralı Tapulama Komisyonu kararı isneterek evrak arasına alınmıştır. Bu kayıt ve komisyonun kararına göre taşınmazın 17.03.1959 tarih ve 9 sıra numaralı tapu kaydı revizyon alınmak suretiyle maliklerin belirlendiği anlaşılmaktadır. Sözü edilen tapu kaydında nısıf (yarım) pay sahibi olan ... oğlu ... Köklü olup ana taşınmazdan ifraz ile oluşan 585 parsel numaralı taşınmazın sözü edilen ... Köklü mirsçılarına tespit ve tescil edilmiştir. Eldeki davaya konu 584 parsel ise diğer nısıf payın malikleri oldukları anlaşılan ... oğulları ... ve ......'a kalan yer olarak belirlenip bunların mirasçıları akti halefleri adına tespit ve tescil edilmiştir. Komisyon Kararına göre; ... oğlu ... ...'ın tespit tarihinden önce öldüğü mirasçıları olarak eşi ... ile Kızı ...e'ye bıraktığı anlaşılmaktadır. Eldeki davayı açan burada sözü edilen ... kızı ...e'dir. Yine karar içeriğine göre adı geçen ...e payını diğer pay sahipleri ile birlikte...,...,..., ve ...'ye sattığından diğer satıcılarla birlikte ...e payının sözü edilen alıcılar adına tesciline karar verilmiştir. Bu taşınmazda 500/7900 pay ile adına tescil sağlanan "... kızı ..." ... oğlu ......'ın eşi olan ...'tır. Sözü edilen bu ...e nüfus kayıtlarına göre 1998 yılında vefat etmiş olup, İsmet ..., Hatice ve ... adında evlatları mevcuttur. Görüldüğü üzere davayı açan ...'ın 500/7900 pay sahibi ...... eşi ...e ile ayrı kişiler olduğu açıktır. Eldeki dava 1998 tarihinde öldüğü anlaşılan malik ...e ... mirasçılarından açılmadığına göre davanın aktif husumet nedeniyle reddine karar verilecek yerde davayı açmakta hukuki yararı bulunmayan ...e tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idarenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 17.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.