muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1526, Karar No: 2022/12155, Tarih: 23.11.2022

Sanık ...'nın, 02/03/2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 01/04/2019 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2019/359 esas, 2019/702 sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Sanık hakkında 24/06/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 09/10/2017 tarihli ve 2017/11531 soruşturma, 2017/408 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben, şüphelinin erteleme süresi içerisinde aynı nev’iden suç işlemesi nedeniyle Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2018 tarihli ve 2017/11531 soruşturma, 2018/2899 esas, 2018/2538 sayılı iddianamesi ile Manavgat Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2019 tarihli ve 2018/339 esas, 2019/448 sayılı kararı ile Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 09/10/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle “davanın durmasına” karar verildiği,

Sanığın 20/11/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemine ilişkin yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 07/12/2018 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2021 tarihli ve 2018/1261 esas, 2021/167 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Sanığın aynı suçtan 02/03/2019 tarihli eylemi nedeniyle de, hakkında daha önce kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlali sebebiyle kamu davası açılmış olduğundan tekrar kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilemeyeceği gerekçesi ile Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 01/04/2019 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında, Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2019/359 esas, 2019/702 sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiğinin anlaşıldığı,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, şüpheli hakkında 24/06/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yürütülen soruşturma sonunda, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/10/2017 tarihli ve 2017/11531 soruşturma, 2017/408 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesinden sonra, erteleme süresi içerisinde tekrar aynı nev’iden suç işleyen sanık hakkında kamu davası açılması üzerine, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilmemesi nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle, sanığın ilk eylemi nedeniyle Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesince 20/06/2019 tarihli ve 2018/339 esas, 2019/448 sayılı durma kararı verildiği dikkate alındığında, incelemeye konu TCK’nın 191/6. maddesi

gereğince doğrudan açılan kamu davalarında, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Ancak;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada yapılan değerlendirmede;

Sanığın UYAP üzerinden alınan adli sicil kaydına göre; Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20/06/2019 tarihli ve 2018/339 esas, 2019/448 sayılı durma kararından sonra Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca 24/06/2017 tarihli eylem nedeniyle 07/11/2019 tarihinde yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği anlaşıldığından;

Ancak;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada yapılan değerlendirmede;

Sanığın UYAP üzerinden alınan adli sicil kaydına göre; Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20/06/2019 tarihli ve 2018/339 esas, 2019/448 sayılı durma kararından sonra Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca 24/06/2017 tarihli eylem nedeniyle 07/11/2019 tarihinde yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği anlaşıldığından;

Bu durumda, incelemeye konu suç tarihlerinin 20/11/2018 ve 02/03/2019 olması ve 07/11/2019 tarihli ikinci erteleme kararından önce işlenmiş olması karşısında; mahkemelerce 07/11/2019 tarihli erteleme kararı sonrasında ihlal nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak açılmış bir kamu davası olup olmadığının araştırılması, açılmış bir kamu davası var ise, inceleme konusu dosyalarda kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşılmakla CMK’nın 223/8.maddesi gereğince “kamu davasının düşmesine” karar verilerek TCK’nın 61.maddesi gereğince cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesinde dikkate alınmak üzere mahkemesine ihbarda bulunulması, şayet 07/11/2019 tarihli erteleme kararı sonrasında ihlal nedeniyle kamu davası açılmamış ise erteleme kararı hukuki varlığını sürdüreceğinden yine inceleme konusu dosyalarda kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşılmakla CMK’nın 223/8.maddesi gereğince “kamu davasının düşmesine” karar verilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde dikkate alınmak üzere kararın bir örneğinin Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2019/359 esas, 2019/702 sayılı kararı ile Antalya 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2021 tarihli ve 2018/1261 esas, 2021/167 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

23/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1971, Karar No: 2025/7002, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1971 E.  ,  2025/7002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2887 E., 2024/3425 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/299 E., 2024/291 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Olaparib etken maddeli Lynparza ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Olaparib etken maddeli Lynparza ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15805, Karar No: 2017/676, Tarih: 26.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15805 E.  ,  2017/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki duvar, beton platform, merdiven ve eklenti binaya biçilen değerde bir isabetsizlik görülmemiştir. iki katlı betonarme bina ile zemin bedeli açısından alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Merkez ... , emsal ise ... Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Merkez ... mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmaz Merkez ... , emsal ise ... Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Merkez ... mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10270, Karar No: 2012/12515, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10270 E.  ,  2012/12515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, zorunlu SSK'lı çalışmaları dışında ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde SSK’na tabi olarak zorunlu sigortalı olduğu hizmetleri dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacının 1.2.1994-31.12.2002 tarihleri ile 1.10.2002-31.12.2002 tarihleri arasında kısa süreli SSK'na tabi çalışmaları dışlanarak Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davacının Tarım ... sigortalılığının kesintisine göre 1.2.1994 tarihinde başladığı ve 31.12.1999 tarihine kadar devam ettiği yine 2002 yılındaki kesintisine göre 1.10.2002 tarihinde başlayarak 31.12.2002 tarihine kadar devam ettiği uyuşmazlık konusu değildir.

Davacının SSK’na tabi zorunlu sigortalı olarak çalışmaya başladığı tarihten sonraki döneme gelince; Dairemizin ve giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri, Tarım ... sigortalısının kısa süreli olarak SSK’na tabi çalışmasının tarım faaliyetinin devamına engel olmayacağı ve dolayısıyla bu hizmetler dışında tarım faaliyetinin kanıtlanması durumunda sigortalığının kabulü gerekeceği yönündedir. Somut olayda ise, davacı 1.11.1998 tarihinden itibaren 15.6.2001 tarihine kadar 585 gün sürekli bir biçimde zorunlu sigortalı olarak 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmış ve primleri ödenmiştir. Başka bir anlatımla, çalışması kısa süreli çalışma niteliğinde değildir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı yasanın 6/b maddesi hükmüne göre, “diğer sosyal güvenlik kuruluşları kapsamına tabi bir işte çalışanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren sigortalılıkları sona erer.”

Somut olayda; davacının kesinti ve kayıtlarına göre 1.2.1994-31.10.1998 tarihleri ile 1.10.2002-31.12.2002 tarihleri arasındaki dönem bakımından SSK'na tabi kısa süreli çalışmalarının dışlanarak tespite karar verilmesi doğru ise de davacının 1.11.1998 tarihinde başlayan ve uzun süreli olan 506 sayılı Yasa çalışması gözetilmeden 1.11.1998-31.12.1999 tarihleri arasındaki dönem bakımından hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde tespite karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3417, Karar No: 2015/29320, Tarih: 01.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3417 E.  ,  2015/29320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın, Kırşehir ilinde görev yapmakta iken Bitlis'e tayininin çıktığı, ev eşyalarını taşıması için .... Nakliyat isimli şirketin yetkilisi olan sanık ile paketlenmemiş bir kısım eşyalarının da paketlenerek Bitlis'teki adresine teslim etmesi ve eşyaların kurulması hususlarında anlaştığı, eşyaların paketlenmesi için sanığa pıt pıt diye bilinen kaplama malzemesi verdiği, eşyaların Bitlise tanık A.. E.. aracılığıyla gönderildiği, sanığın paketlemesi gereken eşyaları paketlemediği, paketleme için bırakılan malzemenin eşyaların paketlenmesi için kullanılmadığı gibi geri de gönderilmediği, bu nedenle katılana ait eşyaların bir kısmının zarar gördüğü, bu şekilde sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Nakliyecilik yapan sanığın, katılana ait eşyaları belirtilen yere tanık .... aracılığıyla taşıttırdığı esnada gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle sözkonusu eşyalarda zarar meydana geldiğinin anlaşılması karşısında, katılan ile sanık arasındaki ihtilafın hukuki mahiyette olduğu, bu nedenle sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurları itibariyle olşmadığı dikkate alınarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyete hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7837, Karar No: 2024/9790, Tarih: 13.06.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/7837 E.  ,  2024/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/592 E., 2024/511 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/38 E., 2023/525 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, başvuruların İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; reddedilen ve temyize konu edilen alacak toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5727, Karar No: 2012/10868, Tarih: 28.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5727 E.  ,  2012/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.