muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9234, Karar No: 2010/11083, Tarih: 22.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9234 E.  ,  2010/11083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 691 ve 721 parsel sayılı taşınmazların maliklerinin isimlerinin ve baba adlarının tapuya hatalı yazıldığını ileri sürerek düzeltilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacılar temyiz etmişlerdir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davacıların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

HUMK'nun 74. maddesi uyarınca mahkeme tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup bunlardan başka bir şeye karar veremeyeceği gibi yine HUMK'nun 388/son maddesi uyarınca da istek sonuçlarından her biri hakkında hüküm vermek durumundadır.

Somut olayda da; 721 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden ...'un baba adının düzeltilmesi talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu yön doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 22.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35445, Karar No: 2017/15974, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/35445 E.  ,  2017/15974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 15.03.2005-06.06.2011 tarihleri arasında ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi bünyesinde dava dışı alt işverenler nezdinde en son davalı şirkette çalıştığını ve iş sözleşmesinin haksız şekilde davalı şirket tarafından feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 27.01.2015 tarihli 2014/26649 esas 2015/1177 karar sayılı ilâmıyla, 15.03.2005-06.06.2011 tarihleri arasında davacının kayden çalıştığı şirketler ile ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi arasında hizmet alım sözleşmeleri olup olmadığının tespit edilmesi, söz konusu şirketlerin ticaret sicil kayıtları ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları, davacının hizmet döküm cetvelinde gözüken işyerlerinden şahsi sicil dosyalarının (hizmet sözleşmeleri, tüm ücret bordroları, yıllık izin defteri gibi) tamamı getirtilip davacının iş sözleşmesinin ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi bünyesinde davalı ve dava dışı şirketler nezdinde ne şekilde geçtiği açıklatılıp taraf delilleri etraflıca toplanıp davacı ile kayden çalışma gözüken şirketler arasındaki ve şirketlerin birbiriyle olan hukuki ilişkinin sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma ilamında belirtilen hususlara dikkat edilmemiştir. Bozma kararında belirtildiği şekilde, davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerlerinin ayrıntılı araştırılarak davacının hizmet süresinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7578, Karar No: 2006/8897, Tarih: 19.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7578 E.  ,  2006/8897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.2.2005 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.4.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler, yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine uygun olduğu gibi özellikle işletme devir sözleşmesi ile bir kısım paya malik ...'dan devir aldığı fırının, davalı tarafça kira mukavelesi gereğince çalıştırılmaya başlamadan önce davacının bu işyerindeki fırınını kapatarak işletmeye son verdiği, vergi dairesi yoklama memurlarınca tutulan 11.11.2005 tarihli yoklama fişi ve Şehit Kamil Vergi Dairesi Müdürlüğünün 21.11.2005 günlü yazıları ile anlaşılmış bulunduğundan davaya konu fırına malikinden kiralamış bulunan ... ...'nin haksız elatmasından söz edilmeyeceğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 19.7.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4559, Karar No: 2018/14427, Tarih: 14.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/4559 E.  ,  2018/14427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 1392 ve 136 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarının, kendisine mahkeme kararı ile kanuni müşavir olarak atanan ve vekil tayin ettiği eşi davalı tarafından muvazaalı olarak davalıya devredildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının taşınmazları tamamen bilerek ve isteyerek kendisine devrettiğini, devrin ve vekaletnamenin verildiği sırada davacının fiil ehliyetinin bulunduğunu, davacı ile evlilikleri sırasında 2 adet villa yaptırdıklarını,ayrıca 2 adet arsalarının olduğunu, aralarında yapılan anlaşma gereğince birer adet villa ve arsa şeklinde paylaşım yaptıklarını, eğer mal kaçırma amacı olsaydı tüm malları üzerine geçirmiş olacağını ya da kendi adına değil, üçüncü kişiler adına temliki sağlayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının vekalet görevini kötüye kullanıp dava konusu taşınmazları kendi adına tescil ettirdiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili temyize cevap dilekçesinde; vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmesini istemiş ise de, davanın 100.000 TL değer gösterilmek sureti ile açıldığı ve yargılama sırasında keşfen belirlenen değer üzerinden harç ikmali yapılmadığı anlaşıldığından dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacının bu hususa yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Davacı vekili temyize cevap dilekçesinde; vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmesini istemiş ise de, davanın 100.000 TL değer gösterilmek sureti ile açıldığı ve yargılama sırasında keşfen belirlenen değer üzerinden harç ikmali yapılmadığı anlaşıldığından dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacının bu hususa yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Öte yandan hükmün davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, Dairece 27.06.2018 tarihli ilam ile adli yardım talebinin reddine karar verilerek temyiz harçlarına yönelik eksikliğin ikmal edilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrildiği, geri çevirme kararından ve çıkarılan muhtıradan sonra davalı vekilinin 23.08.2018 tarihli dilekçesi ile davalının adli yardıma ihtiyaç duyduğu yönündeki ekonomik koşulların değişmediği, bu nedenle adli yardım taleplerinin devam ettiğinin bildirildiği ve dilekçe ekinde adli yardım hususuna ve davalının ekonomik durumuna ilişkin çeşitli belgelerin sunulduğu, mahkemece 19.09.2018 tarihli ek karar ile süresi içerisinde temyiz harçlarının yatırılmaması nedeni ile davalının temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmakla, davalı vekili tarafından sunulan belgeler dikkate alındığında davalının adli yardımdan yararlandırılması gerektiği görülmekle, Dairenin 27.06.2018 tarihli ilamı ile verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin kararın ve mahkemece temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin olarak verilen ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 204.451.83.-TL. onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10069, Karar No: 2015/21111, Tarih: 15.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10069 E.  ,  2015/21111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı taraf, borçlu hakkında ihtiyati haciz kararı alarak çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatmış, borçlu vekili 16.12.2013 tarihli icra mahkemesine başvurusunda; ihtiyati haciz kararı alınmasından itibaren ödeme emri tebliğ edilmediğini bu nedenle, ihtiyati haczin kendiliğinden kalktığını, çekteki imzanın kendisine ait olmadığını, ödeme emri tebliğ edildiğinde imza inkarı ile dava açacağını ileri sürerek ihtiyati haciz kararı ile tüm hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemeye sunduğu 30.12.2013 tarihli davanın ıslahı başlıklı dilekçe ile de, senette ciranta olarak yazılı adının ve altındaki imzanın kendi eli ürünü olmadığını ileri sürerek şikayet mahiyetindeki davayı takibin iptali davası olarak değiştirmiş, mahkemece, yasal sürede imzaya itirazda bulunduğu kabul edilerek ... Kurumu'ndan alınan rapor doğrultusunda İİK'nun 170.md gereği takibin durdurulmasına karar verilmiştir.

Borçlunun 16.12.2013 tarihli şikayet dilekçesinde, açıkca imzaya itirazı olmayıp, aksine ödeme emrinin tebliği ile imza inkarına dayalı dava açacağını beyan emiştir. Dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu haline getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmadığı gibi, HMK.nun 176 ve devamı maddelerinde düzenlenen ve dava prosedüründe tatbiki mümkün olan ıslah müessesesinin imzaya itiraz hakkında uygulanma olanağı yoktur.

O halde, mahkemece, şikayet dilekçesinde ileri sürülen hususlar ile bağlı kalınarak sonuca gitmek yerine, şikayet dilekçesinde açıkca imzaya itiraz bulunmamasına rağmen imza incelemesi yapılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29998, Karar No: 2021/13233, Tarih: 29.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/29998 E.  ,  2021/13233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekinin evinin merdiven boşluğunda bulunan bisikletleri çaldığının anlaşılması karşısında; zamanaşımı süresince konut dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Suç tarihinin karar başlığında 30.06.2014 yerine 05.07.2014 olarak gösterilmesi,maddi hata kabul edilerek yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, uyulan bozmaya, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17375, Karar No: 2019/2155, Tarih: 14.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/17375 E.  ,  2019/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

...... niteliğindeki ...... ilçesi, ...... mahallesi, 3164 ada 18 parsel sayılı taşınmazın zeminine emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaca ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz uzak mesafede eski tarihli ve başka ilçenin mahallesinden satış olduğundan emsal alınamaz.

Dava konusu ...... ilçesi, ...... mahallesi, 3164 ada 18 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu ...... Mahallesi'nde yada yakın mahallelerde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20147, Karar No: 2014/19959, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20147 E.  ,  2014/19959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/515-2014/68

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 362,98 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 05.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 362,98 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 05.3.2014 tarih ve 2013/515 esas 2014/68 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 23.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 23.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve

bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır. Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 05.3.2014 tarih ve 2013/515 esas 2014/68 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/802, Karar No: 2019/11629, Tarih: 02.07.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/802 E.  ,  2019/11629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık eyleminin, inşaatta kullanımları gereği açıkta bırakılan inşaat malzemeleri ile müştekiye ait bir çift bota yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 143. maddesinde düzenlenen suça uyduğu, bu itibarla zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede:

1-Yargıtay incelemesine tabi olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanan hüküm olması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 230 ve 223. maddeleri gereğince kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile suça sürüklenen çocuğun eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, ve 289/1-g (1412 sayılı CMUK'un 308/7) maddelerine aykırı davranılarak hükmün gerekçesiz bırakılması,

2-Hırsızlık eyleminin, inşaatta kullanımları gereği açıkta bırakılan inşaat malzemeleri ile müştekiye ait bir çift bota yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeksizin, aynı Kanunun 141. maddesi ile hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce kurulan 08.01.2013 tarihli hükümde koşulları oluşmadığı halde TCK'nın 35. maddesinin uygulandığı uygulandığı ve sonuç cezanın 2.160 TL adli para cezası olduğu, hükmün suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyizi üzerine 15.05.2014 tarihli bozma ilamından sonra kurulan 24.03.2015 tarihli hükümde CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkına aykırı hareket edilerek sonuç cezanın 4.320 TL adli para cezası olarak hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 02.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.