muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1686, Karar No: 2025/243, Tarih: 14.01.2025

Davalı Hastane vekilinin süresinde verdiği ek temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü geçici ödeme tazminatının güncellenmesine ilişkin talebi ile ayrıca temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü faize ilişkin talebinin, istinaf aşamasında ileri sürülmeyen itirazların temyiz aşamasında ileri sürülemeyeceğinin anlaşılmasına göre, reddi gerekmiştir.

Hakimin, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşıyacağından bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı, onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 tarihli ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim; bu konuda takdir hakkını kullanırken somut olayın özelliğini, zarar görenin ekonomik ve sosyal durumunu, paranın alım gücünü, duyulan ve ileride duyulacak elem ve ızdırabı gözetmelidir.

Somut olayda; olayın oluş şekli, vakanın niteliği, gelecek hayatına etkisi, olay tarihi, kusur durumu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, günün ekonomik koşulları, paranın satın alma gücü ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına hükmedilen manevi tazminat miktarlarının isabetli olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin bu yöndeki temyiz itirazlarının da reddine karar verilmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, ileri sürülen temyiz sebeplerine, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle ceza davasında ve işbu dava dosyasında alınan bilirkişi raporlarında davalıların kusurlu olduğunun tespit edilmesine, Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama neticesinde alınan cezanın 01.12.2020 tarihinde kesinleşmesine, maluliyet raporunun olay tarihi (15.01.2012) itibarıyla yürürlükte olan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre düzenlenmesinin doğru bulunmasına, hakimin takdirinde olan tazminatın sermaye olarak belirlenmesinin somut olayın özelliğine uygun olmasına, davalıların kusur oranlarının belirlenmesinin iç ilişkilerinde çözümlenmesi gerektiğinden bu davada kusur oranlarının belirlenmesine gerek olmadığının anlaşılmasına ve yukarıda açıklanan nedenlere göre davalı Hastane vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına kara vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.01.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/8325, Karar No: 2015/11340, Tarih: 22.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/8325 E.  ,  2015/11340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 26. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/286-2012/16

Birleşen Şişli 1.SHM.nin 2005/1092 Esas-2006/234 Karar Sayılı Dosyasında

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak ve itirazın iptali davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı taraftan gelen olmadı. Davalılar vekili Av. A. E. ve Av. M.. B.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Asıl dava, kiraya veren tarafından kiracı ve kefiller aleyhine açılan cezai şart ve kira kaybından oluşan alacağın tahsili, birleşen dava, kiraya veren tarafından kiracı ve kefiller aleyhine açılan cari hesap alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemlerine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, cezai şart isteminin reddine, yıllık kira kaybı alacağı yönünden davalı şirket hakkındaki davanın kısmen kabulüne, 54.000 USD nin 30.09.2001 tahliye tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline,yıllık kira kaybı alacağı yönünden davalılar S. ve E. mirasçıları S.-E.-S. ve M.. U.. yönünden reddine, Birleşen davanın reddine ilişkin hükmün davacı ve davalı şirket vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesince hükmün davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek asıl davada davalı S. U.'nun da mahkemece kabul edilen kira alacağından sorumlu olması gerektiğine işaretle davacı yararına bozulmasına karar verilmiş,bozma ilamına karşı davalı şirket vekili ile davalılardan S. ve M. U. mirasçılarının karar düzeltme talebi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesince ilk bozma ilamı kaldırılarak bu kez hükmün asıl davadaki kira kaybı alacağına ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bu bozma ilamına Mahkemece önceki gerekçelerle direnme kararı verilmiştir. Direnme kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulu 16.04.2014 tarih ve 2014/14-388 ve 2014/535 sayılı ilamı ile “...taraf vekillerinin temyizi üzerine; özel daire’ce verilen karar önce davalılardan S.. N..’nun da mahkemece kabul edilen kira alacağından sorumlu olması gerektiğine işaretle davacı yararına bozulmuş; davalılar vekilinin karar düzeltme talebi üzerine, önceki bozma ilamı kaldırılarak, metni yukarıda başlık bölümünde aynen yazılı olan ilamı ile bozulmuş; yerel mahkemece, önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir. Direnme kararını, davacı vekili temyize getirmektedir.

Hukuk Genel Kurulu yerel mahkeme ile özel daire arasındaki uyuşmazlık konusu yapılan hususlarda inceleme yapabilir. Özel Daire’nin bozma konusu yapmadığı, yerel mahkeme ile aralarında uyuşmazlık konusu yapılmamış hususlar Hukuk Genel Kurulunda incelenemez.

Mahkemece ilk kararda, davacının 12 aylık kira bedeli talebine yönelik olarak, 9 aylık kira bedeli olan 54.000.USD yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, diğer taleplerin ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir. Davacı ve davalıların temyizi üzerine bu karar, özel daire’ce diğer yönler bozma konusu yapılmadan davalılardan S.. N..’nun da kabul edilen talep yönünden sorumlu olması gerektiği gerekçesi ile bozulmuş, bu kararı sadece davalılar vekili karar düzeltmeye getirmiş, davacı vekilinin ise karar düzeltme talebi olmamıştır. Davalılar vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Özel Daire’ce ilk bozma ilamı tamamen ortadan kaldırılmış ve bu sefer davacının kira alacağına yönelik bir talebi olmadığı gerekçesi ile karar bozulmuş, mahkemece ilk kararda direnilerek 54.000.USD kira bedelinin davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir. Direnme kararını ise sadece davacı vekili, reddedilen taleplere yönelik olarak temyiz etmiştir. Kabul edilen 54.000.USD yönünden ise, herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından, davacının kabul edilen miktara yönelik talebi kesinleşmiştir. Ancak yukarıda açıklandığı üzere, karar düzeltme aşamasında, dairenin ilk bozması kaldırıldığından davacının kesinleşen talebi dışındaki diğer temyiz itirazlarının Özel Daire’ce incelenmesi gerektiğinden dosyanın temyiz konusu edilen diğer yönlerden inceleme yapılmak üzere özel daireye gönderilmesi gerekmektedir...” gerekçesiyle Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiş. Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararı üzerine HİBK tarafından Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin görevli olduğu kabul edilerek dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre ve Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 19.10.2010 tarihli bozma ilamına karşı davacı tarafça karar düzeltme talebinde bulunmayarak davalı taraf yönünden usulü kazanılmış hak teşkil ettiğinin anlaşılması karşısında yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.350.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2203, Karar No: 2018/14836, Tarih: 19.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2203 E.  ,  2018/14836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadın vekili, 30.09.2015 tarihinde delil listesi sunarak 2 adet tanığının isim ve adresini bildirmiştir. Mahkemece bildirilen tanıkların dinlenilmesine yer olmadığına karar verilerek, davanın reddine karar verilmiştir. Delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez (HMK m. 196). Tanıklar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 241. maddesinde belirtilen koşulların gerçekleşmiş olması durumu hariç olmak üzere açıkça vazgeçme ve karşı tarafın açık izni olmadıkça dinlenmek zorundadır. Başka bir anlatımla, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenilen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verilebilir. Buna göre, adı geçen tanıkların dinlenilmemeleri için, dinlenen tanıklarla ispat edilmek istenen hususun yeter derecede aydınlanmış olması gerekir. Böyle değilse bu hükme dayanılarak mahkeme tanığı dinlemekten kaçınamaz. Davalı kadın tanıklarının dinlenilmesinden vazgeçmediği gibi, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 241. maddesi koşulları da oluşmamıştır. Davalı kadının diğer tanıkları dinlenilmeden hüküm kurulmuş olması hukuki dinlenilme hakkına aykırı olup, önemli bir usul hatasıdır.

Açıklanan sebeple davalı tanıklarının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 243. vd maddeleri uyarınca usulüne uygun şekilde dinlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davalı kadının tanıkları .... ve .... dinlenilmeden, eksik incelemeyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331/2. maddesi "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" hükmünü taşımaktadır. Davalı erkeğin yetkisizlik itirazı kabul edilip, dosya yetkili ve görevli ... Aile Mahkemesine gönderildiğine göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yetkisizlik kararma bağlı olarak davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu yönde hüküm kurulmaması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8981, Karar No: 2016/7667, Tarih: 14.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8981 E.  ,  2016/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-h, 62, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis ve 8.320 TL adli para cezası, sanık ... hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan TCK'nın 206, 62, 53/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası, sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan TCK'nın 206. ve 62. maddeleri ile CMK'nın 231. maddesi gereğince 5 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Ağrı İl Özel İdaresinin düzenlediği “2. Uluslararası Ağrı Dağı ve Nuh'un Gemisi Sempozyum Kitap Basımı” ihalesini Aydem Petrol Kömür İnşaat Gıda Tekstil Nakliye İthalat İhracat Sanayi Ticaret Ltd. Şti. adına alan ve bu şirketin yetkilisi olan sanık ...'in, diğer sanık ... ile birlikte İstanbul'a giderek ihale kapsamında 2.000 adet kitabın basımı için katılan ile anlaştıkları, kitap basımı tamamlandığında sanık ...'ın kitapları il özel idaresine teslim etmeden ödeme yapılamayacağını ancak temlikname verebileceğini söylediği, katılanın kabul etmesi üzerine sanık ...'ın yetkilisi olduğu ve ihaleyi alan şirket ile isim benzerliği bulunan Aydem Otomotiv Gıda Medikal Madeni Yağlar İnşaat İthalat İhracat Sanayi Ticaret Ltd. Şti. adına düzenlettiği ve Ağrı Valiliğinden alınacak 48.000 TL'nin ...'a alacaklarına karşılık temlik edildiğine dair Ağrı 3. Noterliğinin 13.10.2009 tarihli ve 5616 yevmiye nolu temliknamesini sanık ...'a gönderdiği, sanık ...'ın temliknameyi katılana verip 13.10.2009

tarihli irsaliyeli faturayı imzalayarak 2.000 adet kitabı teslim aldığı, katılanın temlikname bedelini almak için defterdarlık ile irtibata geçtiğinde ihaleye böyle bir şirketin katılmadığını öğrendiği, sanıkların bu şekilde yalan beyanda bulunarak düzenlettikleri temliknameyi şirketlerin isim benzerliğinden yararlanıp katılana vererek haksız menfaat elde etmek suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarını işledikleri iddia olunan olayda;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan verilen kararların incelenmesinde;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan verilen kararların incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2- Bütün sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen kararlar ile sanık ... hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan verilen kararın incelenmesinde;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılan beyanına ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların birlikte hareket ederek aldıkları ihale işini yaptırdıkları katılana, hileli hareketlerle başka bir şirket adına düzenlettikleri temliknameyi vermek suretiyle haksız menfaat elde ettikleri anlaşıldığından, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ile sanıklar ... ve ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8824, Karar No: 2016/1779, Tarih: 22.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/8824 E.  ,  2016/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, borçluya ait aracın satışı sonrası ...... İcra Müdürlüğü'nün ... E. sayılı dosyasında düzenlenen ... tarihli sıra cetvelinin 1 ve 2. sırasında yer alan davalıların alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalılara ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; muvazaa nedeniyle sıra cetveline itiraz davalarında İİK'nın 142. maddesine göre Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu, taraflar arasında doğrudan bir ilişki bulunmadığı ve davanın 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesindeki koşulları taşımaması nedeniyle ticari bir dava olmadığı, görev hususunun yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ...tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23036, Karar No: 2013/32939, Tarih: 26.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/23036 E.  ,  2013/32939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ...'in avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların işlettiği L.... gondol'a binmek isterken, platformun çöktüğünü sağ ayak bileğinden yararlandığını, kusurlu hizmet olduğunu ileri sürerek 10.000,00 TL manevi 500 TL maddi tazminatın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı tüketici ile davalılar arasındaki hizmet sözleşmesine bağlı tazminat istemine ilişkindir. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz. Bu durumda mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2. bentte gösterilen nedenle davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7865, Karar No: 2012/11378, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7865 E.  ,  2012/11378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2008 gün ve 2007/192 Esas, 2008/227 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından, mağdurun nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7940, Karar No: 2017/13600, Tarih: 29.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7940 E.  ,  2017/13600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine verilen tazminat ve miktarları, tedbir ile yoksulluk nafakası ve miktarı, reddedilen tedbir, iştirak nafaka talepleri ile kişisel ilişkinin süresi yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3- Davacı kadın, Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesine dayalı maddi ve manevi tazminat talebini dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlandıktan sonra 22.10.2014 tarihli dilekçe ile ileri sürmüştür. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde tarafların, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilecekleri yahut değiştirebilecekleri, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilecekleri yahut değiştirilebilecekleri, ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen tarafın onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebileceği yahut değiştirilebileceği, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunmanın genişletilemeyeceği gibi değiştirilemeyeceği de hükme bağlanmıştır. O halde, davacı kadının süresinde talep edilmeyen ve davalı tarafça da açıkça mavafakat edilmeyen Türk Medeni

Kanununun 174/1-2 maddesine dayalı maddi ve manevi tazminat istekleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yukarıda (1.) bette gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.11.2017