muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6519, Karar No: 2022/2828, Tarih: 22.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6519 E.  ,  2022/2828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/347 E. - 2019/24 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/347 E-2019/24 K sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedel esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Asıl ve ek dava tek bir hukuki nedene dayalı olarak açıldığından asıl ve ek davada hükmedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi gereğince hesaplanacak nispi vekalet ücretinden, asıl davada takdir edilen vekalet ücretinin mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 5 numaralı bendinden (15.187,28-TL) bedelinin çıkarılmasına, yerine (13.387,28 TL) bedelin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8000, Karar No: 2018/1975, Tarih: 20.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/8000 E.  ,  2018/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1766, Karar No: 2019/8164, Tarih: 16.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1766 E.  ,  2019/8164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20/06/2017 tarih ve 2015/82 E- 2017/242 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 01/03/2019 tarih ve 2018/809 E- 2019/215 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 200'ü aşkın tescilli çoklu tasarım tescil belgesi ve markanın sahibi olduğunu, davalının 2014/01376 sayılı ve 01, 02, 03, 04 sıra numaralı tasarımlarının, davacının 2010/06798/4 ve 2013/04902/1 sıra numaralı tasarımları ve Almanya menşeili MITTERTEICH firması tarafından kamuya sunulan ürünler karşısında yeni olmadığını, bu konudaki itirazlarının TPMK YİDK' nin 12.12.2014 tarih ve 2014/T-773 sayılı kararı ile haksız şekilde reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nin anılan kararının iptaline, davalı adına tescil edilen 2014/01376 sayılı ve 01, 02, 03, 04 sıra numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, müvekkilinin tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliğini taşıdığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalının dava konusu 2014 01376/ 1, 2, 3 ve 4 sayılı tasarımlarının, davacının delil olarak sunduğu tasarımlar karşısında yeni olduğu ve bilgilenmiş kullanıcının form algısı açısından ayırt edici nitelik taşıdığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, mahkemece görüşüne başvurulan uzman bilirkişi heyet incelemesi sonucunda, davalının dava konusu 2014/01376-1, 2, 3 ve 4 sayılı tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunun tespitinde bir isabetsizliğin olmadığı, 27.03.2017 tarihli ek bilirkişi raporunda, mutlak yenilik araştırmasının da yapılmış olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından davacıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10299, Karar No: 2018/2459, Tarih: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10299 E.  ,  2018/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4194, Karar No: 2014/2240, Tarih: 24.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4194 E.  ,  2014/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5792, Karar No: 2013/5786, Tarih: 25.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5792 E.  ,  2013/5786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.01.2012 tarih ve 2010/250-2012/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ilçesinde otokuaför ustası olduğunu, hayatı boyunca hiç ticari işletme açmadığını, bankalardan çek karnesi, kredi kartı almadığını, 2007 senesinde karşılıksız çek keşide etme suçlamasıyla yaklaşık dokuz dosyadan yokluğunda yapılan yargılamaların karara çıktığı ve kesinleşdiği ve ceza mahkemesi kararlarının infaz edilmesi sebebiyle kolluk kuvvetlerince alıkonularak iki aydan fazla cezaevinde kaldığı, maddi ve manevi olarak halen devam eden yargılamalar sebebiyle büyük elem ve izdırap içinde olduğunu, müvekkilinin kimlik bilgileri ile kimliğe farklı fotoğraf yapıştırılmak suretiyle davalı bankadan çek karnesi alındığını, alınan tüm çeklerin keşide edildiğini, müvekkilinin fotoğrafı ile imzalarının farklı olduğunu, müvekkilinin kimlik belgesi ile Star Mod Deri Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. kurulduğunu, sözü edilen şirket adına çek karneleri alınıp, keşide edildiğini, çeklerin karşılıksız çıktığını, ceza ve hukuk yargılamalarına konu olduğunu, kötüniyetli üçüncü kişiler tarafından sunulan belgelerin gerçekliğini araştırma yükümlülüğünün davalı tarafından yerine getirilmediğini, dava konusu mağduriyetin bankanın ağır kusurundan kaynaklandığını, bu hususların ....03.2010 tarihli ihbar ve ihtarname ile davalı şirket genel müdürlüğü’ne bildirildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla, davalı aleyhine ....000,00 TL. manevi tazminat ve müvekkilinin cezaevinde kaldığı döenmde kısmen veya tamamen çalışamadığı günler ve iktisaden kazanması gerekli kazançlardan mahrum kalması nedeniyle 500 TL. maddi tazminatın, olay tarihinden itibaren işletilecek reeskont (ticari) faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 27.07.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile, talebini ....000,00 TL maddi, ....000,00 TL manevi tazminat olarak genişletmiştir.

Davalı vekili, davanın BK 60. maddesinde öngörülen 1 yıllık süre içerisinde açılmamış olduğunu, müvekkili bankanın çek karnesi verirken 3167 sayılı Çek Kanunu'nun .... maddesi, ... ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun şekilde, gerekli inceleme ve araştırmaları yaparak, davacının ortak göründüğü dava dışı Starmod Deri Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne çek hesabı açtığını ve çek karnesi teslim ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın BK 60. maddesinde öngörülen 1 yıllık süre içerisinde açılmamış olduğunu, müvekkili bankanın çek karnesi verirken 3167 sayılı Çek Kanunu'nun .... maddesi, ... ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun şekilde, gerekli inceleme ve araştırmaları yaparak, davacının ortak göründüğü dava dışı Starmod Deri Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne çek hesabı açtığını ve çek karnesi teslim ettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, banka tarafından keşideci dava dışı firmadan alınmış olan bilançoların bir kısmının imzasız ve birbiri ile çelişkili olduğu, bu itibarla bu belgelerin güvenirliğinin bulunmadığı. dolayısıyla sadece bu belgelere dayalı olarak bankanın çek hesabı talep eden şirketin ekonomik durumunu gereği gibi araştırdığı sonucuna varılamayacağı gibi davalının bu yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirememiş olduğundan kusurlu olduğu ve davacının uğramış olduğu zararı tazminle yükümlü olduğu gerekçesiyle, talebin kısmen kabulü ile, 500,00 TL maddi tazminatın dava tarihi olan 01.03.2010 tarihinden, ıslah edilen 20.500 TL maddi tazminatın ise ıslah tarihi olan 27.07.2011 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanunun .../... maddesi gereğince değişen oranlarda reeskont faizi ile ....000 TL manevi tazminatın ise 01.03.2010 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un .../.... maddesi gereğince değişen oranlarda reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Dava, davacıya ait sahte kimlik belgesi kullanılarak davacının ortak yapıldığı şirkete, davalı banka tarafından açılan çek hesabına istinaden verilen çeklerin karşılıksız çıkması üzerine, davacının karşılıksız çek keşide etmek suçundan mahkum olması üzerine uğranılan maddi ve manevi zararların tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, yargılama esnasında alınan ve hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, davacının talep ettiği maddi zarar kalemlerinin dökümü yapılmış ve davacının gelir kaybına, haricen yapılan masraflara ilişkin dosyada bir veri bulunmadığı belirtilmiştir. Mahkemece, bilirkişinin bu belirlemesine rağmen başkaca bir araştırma yapılmaksızın davacının tüm taleplerinin kabul edilmesi doğru değildir. Bu durumda, mahkemece davacının zarar kalemleri ile ilgili olarak, davacıdan delilleri sorularak bu delillerin toplanması, gerekirse ek rapor alınmak suretiyle ortaya çıkacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile talebin kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının REDDİNE, (...) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3138, Karar No: 2017/2652, Tarih: 04.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3138 E.  ,  2017/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 15/05/2014 gün ve 2011/529-2014/322 sayılı kararı bozan Daire'nin 23/12/2015 gün ve 2015/7848-2015/13777 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkili ... Holding bünyesinde bulunan ... Sanayi İşletmesi (...)'a ait hammadde, yarı mamul, mamul ve yedek parçalarının Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 27.05.2004 tarih ve 2004/45 sayılı kararı ile dava dışı ... San. Tic. A.Ş'ye satışının yapıldığını, satışa ilişkin sözleşmenin davalı tarafından davacı şirket genel müdürü sıfatıyla imza edildiğini, sözleşmeye temerrüt tarihinden itibaren faiz ödeneceğine dair herhangi bir hüküm konulmadığını, sonradan 01.02.2005 tarihinde ve geriye dönük olarak faiz kararlaştırıldığını, ancak bu kez kararlaştırılan faiz oranının yasa ile belirlenen faiz oranının altında kaldığını, bu nedenle belirtilen dönem ve müteakip dönemler için faiz farkından mütevellit oluşan zararın karşılığı 50.000 TL'nin davalının kusuru nedeniyle zararın ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, 30/07/2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile, dava değerini 730.408,35 TL'ye yükseltmiştir.

Birleşen davada, asıl davadaki iddialarını tekrarlayarak müvekkili kurum zararının bilirkişi raporu ile 1.414.927,44 TL olarak tespit edildiğini, bu miktar kurum zararından asıl dava davalısı ... yanında diğer davalıların da sorumlu olduğunu ileri sürerek tahsilde tekerrür olmamak üzere bu miktar paranın davalılardan müteselsilen yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, asıl ve birleşen davanın zamanaşımından ve esastan reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın zamanaşımından reddine dair verilen kararın davacı vekili ile davalı ... dışındaki davalıların vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekilleri, asıl ve birleşen davanın zamanaşımından ve esastan reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın zamanaşımından reddine dair verilen kararın davacı vekili ile davalı ... dışındaki davalıların vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Uyuşmazlık konusu davalı ... hakkında kesinleşen .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.06.2011 tarih 2011/269 E. 2011/668 K. sayılı kararında eylem 5237 sayılı TCK'nun 257/1. maddesi uyarınca görevi kötüye kullanmak suçu olarak kabul edilmiştir. Anılan ceza mahkemesi kararı uyarınca TBK'nun 74. maddesi hükmü bakımından yapılan maddi olay belirlemesi hukuk hakimini de bağlayacak olup, aynı kanunun 72/1. maddesi uyarınca uyuşmazlığa uygulanacak zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesi gereği zamanaşımı süresinin 8 yıl olarak kabulü gerekeceğinden davacı vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 23.12.2015 tarih 2015/7848 E. 2015/13777K. sayılı bozma ilamının (2) ve (3) nolu bentlerinin kaldırılmasına ve işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl dava, genel müdür yardımcısı olan davalı aleyhine açılan sorumluluk davasıdır. Davalı, Özelleştirme Kanunu kapsamında özelleştirilmesi yapılan ... Sanayi İşletmesi'nin özelleştirme çalışmaları sırasında Özelleştirme mevzuatı uyarınca kendisinin sorumluluğu bulunmadığını, ayrıca kendisine verilen görev doğrultusunda protokolü yaparak yönetim kurulunun onayına sunduğunu ve yönetim kurulunun da 08.02.2005 tarihli kararı ile onayladığını, bu suretle görevinin sona erdiğini savunmuştur. Kesinleşen ceza mahkemesi kararında davalı tarafından yapılan sözleşmede 13.08.2004 tarihinden itibaren faiz kararlaştırılmaması, bu protokol zamanında infaz edilmeyerek 4 ay 21 gün bekletilmesi ve KDV'nin gecikmeli olarak tahsil edilmesinden dolayı davalının mahkumiyetine karar verilmiştir. Mahkemece, KDV'nin geç tahsil edilmesi dışındaki eylemler yönünden davalının sorumlu olduğu kabul edilmiş, ancak davacı taraf KDV’ye ilişkin hüküm yönünden kararı temyiz etmemiştir.

Davalı, davacı şirketin 01.11.2004 tarih 868 nolu “... İşletmesi Varlık Satış Sözleşmesi'nin 6. maddesine istinaden ... işletmesinde mevcut hammadde, yarı mamul ve mamul stokları, sarf malzemesi nitelikli varlıklar, işletme malzemeleri, stoklar yedek parçalar ile üretim faaliyetinde kullanılan tüketim malzemelerinin Holdingimiz tarafından alıcıya satılmasını teminen satış şartlarını belirlemek ve sözleşmeyi imzalamak üzere Holdingimiz Genel Müdür Yardımcısı ...'nun yetkili kılınmasına...” şeklindeki kararı ile görevlendirilmiştir. Bu görev kapsamında 01.02.2005 tarihinde protokolü akdetmiş ve dosyada mevcut 07.02.2005 tarihli yazı uyarınca yönetim kurulunun onayına sunmuş ve yönetim kurulu da 08.02.2005 tarihinde onaylamıştır. Davalıya verilen görev belgesinde yapılacak protokolde gösterilen bedelinin tahsili ve ifasının takibi ile ilgili bir görev tanımlanmamıştır. Dosyada başka bir görev belgesine de rastlanmamıştır.

Ayrıca davacı, davalının 13.08.2004 tarihinden itibaren faiz talep etmesi gerektiği halde bu tarihten itibaren faiz ödeneceğinin sözleşmede kararlaştırılmaması nedeniyle zarara uğradığını iddia etmiş ise de 01.07.2004 tarihinde teslimi yapılan demirbaşların bedeli olarak kararlaştırılan 3.454.650.478.751 TL bedelin evvela 13.08.2004 tarihinde peşin olarak ödenmesi kararlaştırılmış, ancak bu tarihte ödenmemesi üzerine yine genel müdür imzası ile yazılan 15.10.2004 tarihli yazıda dava dışı ... Yapı AŞ'ne bu kez bedelin 28.10.2004 tarihine kadar peşin ödenmesi, şayet peşin ödenme imkanı yoksa vadeli şatış şartlarının görüşülmesi için müracat edilmesi gerektiği bildirilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu alınıp bu rapora itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak davalı vekili bu rapora karşı ciddi itirazlar ileri sürmesine rağmen mahkemece itirazları karşılayacak ek rapor ya da yeni bir heyetten rapor alınmayıp davalı vekilinin itirazları değerlendirilmemiştir.