muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2459, Karar No: 2011/9478, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2459 E.  ,  2011/9478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı tarafın dayandığı 31.07.1961 gün ve 86 sıra nolu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden ve gerektiğinde Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Daire Başkanlığından getirtilerek dosyasına konulması,

2- 31.07.1961 gün ve 86 sıra nolu tapu kaydının herhangi bir parsele revizyon görüp görmediğinin araştırılması, varsa kaydın revizyon gördüğü parsele ilişkin kadastro tespit tutanağının onaylı örneğinin, kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kaydının,

3- 31.07.1961 gün ve 86 sıra nolu tapu kaydının malikleri olan .... ile .. ... Köyünden ... kızı ... ve ... oğlu ... ... ait verasete esas teşkil olacak şekilde nüfus kayıtlarının,

4- Dava konusu taşınmazın batısındaki dereden sonra gelen 335 ve 336 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin ve varsa tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte dayanakları olan kayıtların getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6153, Karar No: 2021/7256, Tarih: 27.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/6153 E.  ,  2021/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

1)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2017 tarihli 2017/866 Esas ve 2017/466 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; 5237 sayılı TCK'nin 205. maddesindeki "resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek" suçunun oluşabilmesi için, resmi bir belgenin içeriğindeki bilgilerin anlaşılamaz, kullanılamaz hale getirilmekle birlikte maddi varlığına dokunulmaksızın ondan faydalanma olanağının imkansız hale getirilmesi suretiyle bozulması veya belgenin maddi varlığına son verilerek yok edilmesi ya da belgenin bütünlüğüne dokunmaksızın hak sahibinin ondan yararlanmasını engelleyecek şekilde gizlenmesi gerekmektedir. Failin bir belgeyi ortadan kaldırmak, bozmak veya gizlemekle elde etmek istediği sonuç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemekten ibarettir. Nitekim, belge ortadan kalkınca veya bozulunca bu yararlanma olanağı kalmayacağından failin elde etmek istediği sonuç da gerçekleşecektir. Gerçek belgenin aslı ortadan kaldırılarak veya bozularak sonuç elde edildiğinde suç da tamamlanmış olur. Belgenin bozulması, yok edilmesi veya gizlenmesinin amacı, hak sahibinin suça konu belgeden yararlanmasının önlenmesidir. Diğer bir anlatımla bu suç, hak sahibinin o belgeden yararlanmasını engellemek amacıyla belgelerin ortadan kaldırılması, bozulması ya da gizlenmesi suretiyle oluşacaktır. Bununla birlikte belgenin başkaca aslı veya suretinin bulunduğu hallerde de, hak sahibinin o belgeden yararlanma olanağının ortadan kaldırıldığından söz edilemeyeceği için, TCK’nin 205. maddesinde tanımlanan resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunun unsurları da oluşmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; suç tarihinde ... Adliyesinde geçici olarak görevli bulunan, fakat önceki görev yeri olan... Adliyesine ziyaret amacıyla gelen sanığın, Hakim ...’ın odasında bulunduğu esnada, daha önce ilgili dosyasından aldığı ve birden fazla nüshası dosyasının içerisinde mevcut bulunan ...Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/120 Esas sayılı üzerinde Cumhuriyet savcısının görüldüğü kaşe ve imzası ile birlikte mahkeme mührü ve hakim imzasını da ihtiva eden gerekçeli kararını alarak yırtması ve hakiminin kendisini uyarmasına rağmen odadan ilam parçalarını da almak suretiyle uzaklaşması şeklinde gerçekleşen olayda; mahkeme kararının ıslak imzalı ve mühürlü başka nüshalarının da mevcut bulunması nedeniyle sanık tarafından bir hakkın kullanılmasının engellenmesinden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, TCK’nin 205. maddesindeki suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine hükmedilmesi,

2)Kabule göre de;

2)Kabule göre de;

a)Yargılama gideri olarak hesaplanan 14,85 TL'nin, 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine 02/07/2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.” hükmü gereğince, terkin edilmesi gereken tutardan daha az olmasına rağmen hazine yerine sanığa yükletilmesine karar verilmesi, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bozulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15725, Karar No: 2012/3220, Tarih: 09.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/15725 E.  ,  2012/3220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ptt banka veya kamu kurumlarını kullanarak dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanığın yüzüne karşı 22.07.2008 tarihinde verilen hükmü, müdafiinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen süreden sonra 01.09.2008 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla vaki isteminin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 09.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12522, Karar No: 2014/15965, Tarih: 14.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/12522 E.  ,  2014/15965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ...3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında baba adının ve doğum tarihinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, nüfus kaydının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda davacı,... vatandaşı olabilmek için nüfus kaydında baba adının... doğum tarihinin 1950 olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince...2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11897, Karar No: 2012/14744, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/11897 E.  ,  2012/14744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının asıl borçlusu dava dışı ... olan Genel Kredi Taahhütnamesini müşterek müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığını, alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin 10.000.00 TL.si kadar kredi bedeline kefil olduğunu, kredi sözleşmesinin müvekkilince boş olarak imzalattırıldığını, kefalet akdinin geçersiz olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen 08.07.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, 31.451.18 TL.den açılan davanın 26.347.14 TL.lik kısmının kabulü ile itirazın bu miktar üzerinden iptali ile takibin 26.347.14 TL.üzerinden devamına, hükmolunan miktarın % 40’ı icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine, açılan davanın 5.004.04 TL.lik kısmının reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

İİK.nun 62/4.maddesine göre, “Borcun bir kısmına itiraz eden borçlunun o kısmın cihet ve miktarını açıkca göstermesi lazımdır. Aksi takdirde itiraz edilmemiş sayılır”.

Somut olayda borçlu kısmi itirazda bulunmuş ise de itiraz ettiği kısmın cihet ve miktarını açıkca göstermemiştir. Alacaklı vekili bir dilekçe ile icra dairesine başvurmuş ve kısmi itirazın geçersiz olduğunu belirterek takibe devam edilmesini istemiştir. İcra dairesi de alacaklı vekilinin bu talebini kabul edip, maaş haczi yapmıştır. Görüldüğü gibi ortada itirazla duran bir icra takibi mevcut değildir. Daha açık bir anlatımla borçlunun kısmi itirazı usulüne uygun görülmediğinden itiraz etmemiş sayılması nedeni ile icra takibine devam edilmiştir. Hal böyle olunca somut olay bakımından itirazın iptali davasının koşulları gerçekleşmediğinden mahkemece davanın bu nedenle reddi gerekirken bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10956, Karar No: 2024/2248, Tarih: 27.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10956 E.  ,  2024/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1971 Esas, 2023/1693 Karar

KARAR : Esastan ret

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalı vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar ... vd. vekili Av.... ve bir kısım davalılar ... vd. vekili Av. ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Siirt ili, ... ilçesi, ... köyü ... ada ... (eski ...) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Bir kısım davalılar vekili Av. ... istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda sulu tarım arazisinin verimi ve fiyatının, 2016 yılı verim ve ürün maliyet cetveline göre düzenlenmediği, dekara verimin alt sınırdan alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, %5 kapitalizasyon faiz oranı ve %30 objektif değer artışı uygulamasının hatalı olduğu, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğu gerekçeleri ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Bir kısım davalılar vekili Av. ... istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda sulu tarım arazisinin verimi ve fiyatının, 2016 yılı verim ve ürün maliyet cetveline göre düzenlenmediği, dekara verimin alt sınırdan alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, %5 kapitalizasyon faiz oranı ve %30 objektif değer artışı uygulamasının hatalı olduğu, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğu gerekçeleri ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Bir kısım davalılar vekili Av. ... istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda sulu tarım arazisinin verimi ve fiyatının, 2016 yılı verim ve ürün maliyet cetveline göre düzenlenmediği, dekara verimin alt sınırdan alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğu, %5 kapitalizasyon faiz oranı ve %30 objektif değer artışı uygulamasının hatalı olduğu, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğu gerekçeleri ile istinaf yoluna başvurmuştur.

3.Bir kısım davalılar vekili Av. ... istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda sulu tarım arazisinin verimi ve fiyatının, 2016 yılı verim ve ürün maliyet cetveline göre düzenlenmediği, dekara verimin alt sınırdan alınmasının usul ve kanuna aykırı olduğu, %5 kapitalizasyon faiz oranı ve %30 objektif değer artışı uygulamasının hatalı olduğu, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğu gerekçeleri ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinin yöntem olarak doğru olduğu, davacı idare lehine vekâlet ücretine karar verilmemesinde isabetsizlik bulunmadığı; ilk derece mahkemesi kararı usul ve esas yönünden kanuna aykırılık görülmediğinden davalı vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili Av.... ve bir kısım davalılar vekili Av. ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Bir kısım davalılar vekili Av.... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin 9 uncu fıkrasının Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğini, bu nedenle dava tarihinden itibaren kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Bir kısım davalılar vekili Av. ... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiş, 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin 9 uncu fıkrasının Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğini, bu nedenle dava tarihinden itibaren kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile ... ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile ... ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı karan ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kanun'un 24.04.2001 tarihli ve 4650 sayılı Kanun'un 5 inci maddesiyle değiştirilen 10 uncu maddesine 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesiyle eklenen dokuzuncu fıkrası iptal edilmiştir. Dava 01.08.2023 tarihinden önce açılmıştır. Anayasa’nın 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan; “İptal kararlan geriye yürümez "hükmü ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; "'Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine...” gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile; "Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukukî duruma göre karara bağlanır” genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararları nazara alındığında kamulaştırma bedeline 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince davanın açıldığı tarihten 4 ay sonrasından başlamak üzere yasal faiz uygulanması doğrudur.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar ... vd. ile davalılar ... vd. vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un ... inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılar ... vd. ile ... vd.'den peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ile müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm halini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

27.02.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ile müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm halini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

Bu nedenle somut olayda; davalı tarafın Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kamu alacaklarına uygulanacak en yüksek faizin uygulanmasına yönelik Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilecek bir temyiz talebinin de dosya münderecatında bulunması karşısında, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası hükmünün iptali yönünde Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ve 01.08.2023 tarihli ve 32266 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 04.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas, 2023/69 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda karar verilmeli ve “dava tarihinden itibaren mahkeme karar tarihine kadar” Anayasa’nın 46 ncı maddesinin son fıkrası hükmü nazara alınarak” faize hükmedilmesinin bahse konu kararın gereğinin ifası amacına daha uygun olacağı kanaatindeyim.

Hâl böyle iken, eldeki derdest davada Anayasa Mahkemesi iptal kararının uygulanmadığı Sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.27.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2009/11218, Karar No: 2010/8936, Tarih: 14.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11218 E.  ,  2010/8936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinden ... Ltd. Şti. adına diğer iki müvekkilinin bono keşide ederek davalıya teslim ettiğini, aslında müvekkillerin her biri tek başına şirketi temsile yetkili olmasına rağmen davalı istemi üzerine her iki müvekkilinin de senedi imzaladığını, sonrasında bonoya müvekkillerinin adları davalı yanca yazılarak kişisel borçlu sıfatı kazandırılmaya çalışıldığını, bu eylem sonucu bononun geçersiz hale geldiğini ve davalının bu bonoya dayalı olarak müvekkilleri aleyhine takip başlatıldığını belirterek, senedin geçersizliğinin tespiti ile iptaline, bu senede dayanak olan takibin iptaline, % 40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının doğru olmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın senet iptali davası olup, davacıların bu senetten dolayı borçlu olmadıklarına dair bir istemleri bulunmadığı ve senedin iptalini gerektirecek şartların oluşmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.