muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5833, Karar No: 2014/12029, Tarih: 18.06.2014

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; hüküm kurmaya elverişli ve yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Nüfus Müdürlüğünün cevabi yazısına ve dosyaya getirtilen kayıtlara göre, nüfusta Birhi oğlu C. K.. veya İbrahim oğlu C.K.. adında açık veya kapalı bir kayda rastlanmadığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan; nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekmektedir.

Öte yandan; nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler uyarınca araştırma yapılması C.K.. isimli kişinin, ana-baba ve kardeşleri ile eş ve çocuklarını gösterecek şekilde Nüfus Müdürlüğü veya Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden soruşturma yapılması, nüfus kayıtlarına ulaşılabilirse davacı ile irtibatının sağlanması, C. K..'ın kapalı kaydına ulaşılır ise nedeninin merciinden sorulması, gitti kayıtları varsa getirtilmesi, taşınmazın diğer paydaşı Ş. K..'ın babası Ç.K..'ın C. K..'ın kardeşi olduğu ileri sürüldüğünden ana-baba ve kardeşlerini gösterecek şekilde aile nüfus kayıt tablosunun istenmesi, yerinde keşif yapılarak yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmaz başında dinlenmesi, taşınmazın paydaşlarından olan Ç.oğlu Ş. K..'ın da beyanına başvurulması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının mirasbırakanı C. K.. ile kayıt maliki C.K..'ın aynı kişi olduğunun saptanması halinde tespit hükmü kurulması gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11527, Karar No: 2023/5736, Tarih: 20.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/11527 E.  ,  2023/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/370 E., 2020/659 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/370 Esas, 2020/659 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 08.02.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 21.06.2022 tarihli ve 2022/10967 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/92205 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/92205 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Suça sürüklenen çocuk hakkında Avanos Cumhuriyet Başsavcığılınca verilen 19.11.2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün yerine 7 gün olarak belirtilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun yanıltıldığı gibi ayrıca kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceği hususlarını açıkça belirten meşruhatlı davetiye de gönderilmediğinin anlaşılması karşısında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kendisine usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadan tebliğ edilen suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasında mahkemesince durma kararı verilerek, geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Yaşı küçük şüpheli hakkında 03.08.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturma sonucunda, Avanos Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2019 tarihli ve 2019/1280 soruşturma, 2019/46 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında

kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "7 gün" olarak gösterildiği, kararın şüpheliye 10.12.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, tedbirin infazı için 18.12.2019 tarihinde Nevşehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Nevşehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlanıldığı, uyarılmasına rağmen, yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak Avanos Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2020 tarihli ve 2019/1280 Soruşturma, 2020/285 Esas, 2020/273 sayılı iddianamesi ile Avanos Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/370 Esas, 2020/659 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/370 Esas, 2020/659 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Avanos Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin "15 gün" yerine "7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel

Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40 ıncı maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 171, 172 ve 173 üncü maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, mercinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde "7 gün" olarak gösterildiği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği,

5271 sayılı Kanun’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda durma kararı verilmesi gerektiği anlaşıldığından; yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkemesince kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde şüpheliye ve şüphelinin zorunlu müdafiine tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2020/370 Esas, 2020/659 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8662, Karar No: 2015/5097, Tarih: 01.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8662 E.  ,  2015/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ...'nün 2011/1 iflas dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili banka tarafından talep edilen toplam alacağın 287.935,00 TL'lik kısmının şartlı 4. sırada, 131.821,92 TL'lik kısmının ise 4. sırada adi alacaklardan kabul edildiğini, müvekkili bankanın alacağının rüçhanlı alacak niteliğinde olduğunu müflis şirket adına kayıtlı ... ve .... plakalı taşıtlar üzerinde müvekkili bankanın rehin alacağının devam ettiğini, müflis şirket aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/7600 sayılı dosyasında iflas kararından önce rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takibe geçildiğini, müvekkili bankanın alacakları tamamen tahsil edilinceye kadar bu taşıtlardan her birinin banka lehine alacağın teminatını teşkil ettiğinden rehinli olmaya devam edeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinde 4. sırada adi alacaklara kabul edilen alacağın rüçhanlı rehinli alacak olarak kabul edilerek sıra cetvelinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan iflas idaresi üyesi, davacı tarafın alacak kayıt talebinde genel nakdi ve gayri nakdi kredi sözleşmesi ve taşıt kredisi sözleşmeleri ile kalem kalem alacaklarının neler olduğu belirtilmiş olmasına rağmen bu alacaklardan dolayı rehinli alacak kaydının dilekçelerinde belirtilmediğini bu nedenle adi alacak olarak kabul edilmesinin yasaya uygun olduğunu, alacaklı tarafın alacağının araçların masaya dahil edilmesi halinde rehinli aracın satış bedeli kadar rüçhanlı olabileceğini, rehne konu araçlar masaya dahil edilmediğinden rüçhanlı olarak kaydedilmesinin mümkün olmadığını, .... plakalı aracın sıra cetvelinin düzenlendiği tarihten önce rehin alacaklısı tarafından satıldığını, ... plakalı aracın ise ilgili banka tarafından rehin alacaklısı olarak satışına gidileceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi Müdürlükleri vekili, davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı alacaklı tarafından rehnin paraya çevrilmesi yoluyla müflis aleyhine yürütülen takipte .... plakalı aracın satıldığı ve elde edilen paranın icra dosyasına gönderildiği, ... plakalı araç yönünden ise icra takibinin devam ettiği, satışı yapılan araç yönünden aracın satılması, takibin devam ettiği araç yönünden ise alacaklı banka tarafından rehinli olduğunun bildirilmesi sebebiyle masaya dahil edilmediği gerekçesiyle, alacaklı bankanın alacağının rüçhanlı olarak kaydedilmesi mümkün olmadığından şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7516, Karar No: 2013/10484, Tarih: 21.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/7516 E.  ,  2013/10484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Cizre Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.03.2011 tarih ve 2009/396-2011/288 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı Üçler Taşımacılık İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.05.2013 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta sözleşmesi ile sigortalı emtianın Adana’dan Irak’a taşıma işinin davalılar tarafından üstlenildiğini, Nizip yakınlarında aracın tekerinden çıkan alevlerin büyümesi sonucu araç ile birlikte taşınan emtianın da tamamen zayi olacak şekilde yandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini, davalıların hasar bedelinden sorumlu olduklarını ileri sürerek, 45.576,77 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirketler vekilleri ve davalı ..., ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların CMR Konvansiyonuna tabi olarak taşımak üzere teslim aldıkları emtiayı aracın yanması sonucu zayi ettikleri, oluşan hasar bedelinden davalıların sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı Üçler Taşımacılık Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Üçler Taşımacılık İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Üçler Taşımacılık İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.429,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Üçler Taşımacılık İç ve Dış Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3614, Karar No: 2014/2229, Tarih: 13.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3614 E.  ,  2014/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2010/719-2012/898

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının yeni iş bulması sebebiyle işten ayrıldığını, yaşanan ekonomik kriz sebebiyle ödemelerin gecikmesinin mücbir sebep sayılması gerektiğini, bu sebeple davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, iş sözleşmesinin davacı tarafından ücretin gecikmeli olarak ödenmesi sebebiyle feshedildiği, feshin davacı açısından haklı sebebe dayandığı, davacının kıdem tazminatını hak ettiği, kıdem tazminatının ödendiğine dair davalı tarafından delil sunulmadığı, ücret alacağı olan davacının, ücret alacaklarının ödendiğine dair delil sunulmadığı bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Temyiz:

Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Mahkemece, davalının çalışma ücretlerini geç ödediğini, bu durumun davacı açısından haklı fesih sebebi sayılacağı, dolayısıyla davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, dosyada dava açıldıktan sonra bir kısım ödemeler yapıldığı, yapılan bu ödemelerin davacının talep ettiği alacaklardan mahsubu ile fazlaya ilişkin taleplerin reddi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de reddedilen kalemlerin hangi alacaklara ait olduğu kararda anlaşılmamış ve yapılan bu mahsubun hangi alacaklardan yapıldığı tespit edilememiştir.

2- Dosyada, davalı işyerinin 2009 ve 2010 yılı için yapmış olduğu kısmi ödemelerde düşülerek yapılan hesaplamalara göre hazırlanan bilirkişi raporundan sonra yine ayrıca davalı tarafça ödeme yapıldığı, bu doğrultuda mahkeme en son 05.07.2010 ve 28.06.2012 tarihlerinde yapılan ödemeleri de mahsup etmiş ve ayrıca daha öncede bilirkişi raporundaki hesaplamada mahsubu yapılan 2009 yılına ait olan 5.455,78 TL'lik ödemenin de mükerrer olarak mahsup edildiği anlaşılmakla neticede de nasıl ulaşıldığı tespit edilemeyen 24.115,05 TL kıdem tazminatına hükmetmiştir. Buna göre mahkemenin davalı işyerince yapılan tüm ödemeleri açık açık belirleyerek, bilirkişi raporuna göre hesaplanan alacaklarından bu ödemelerin mahsubunu sağlayarak, hangi alacaktan ne miktarda mahsup yapıldığı, ne miktarda reddi gerektiğinin açık bir şekilde yazılması gerektiğinden kararın bu yönüyle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.