muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2873, Karar No: 2017/13349, Tarih: 23.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3392, Karar No: 2024/1860, Tarih: 30.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3392 E.  ,  2024/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2648 E., 2023/1047 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/353 E., 2022/31 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen dosyalarda şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan SGK ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan SGK ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1-Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanun'un 366'ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352'nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Dosya kapsamından; sıra cetvelinde paylaştırmaya esas alınan bedelin 163.672,69 TL olduğu anlaşılmıştır. Tarafların bu cetvel nedeniyle yararlanabilecekleri maksimum tutar ancak bu bedel kadar olabilecektir. Tespit edilen bu bedelin, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalması dikkate alındığında, temyiz isteminin miktar itibarıyla reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Re'sen yapılan inceleme bakımından:

5502 sayılı ... Kanunu'nun 36. maddesinde yer alan “Kurum, bu Kanun kapsamındaki faaliyetleri dolayısıyla yapılan işlemler yönünden ilgili kanunlarında yer almamış olsa dahi 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre alınan harçlardan, elektrik ve havagazı tüketim vergisi ve yangın sigortası vergisi hariç olmak üzere 26/5/1981 tarihli ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu gereğince alınan vergi, harç, katılma payı ile tasdik ücretlerinden, düzenleyeceği kağıtlar nedeniyle damga vergisinden, sahip olduğu taşınmazlar dolayısıyla emlak vergisinden, satın alınan ve satılan taşınmazlar ile ilgili olarak tapu ve kadastro döner sermaye bedellerinden ve her türlü dava ve icra işlemlerinde teminat yatırma mükellefiyetinden muaftır” hükmü gereğince, yargılama harçlarından muaf olduğu sabit olan asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan SGK aleyhine harç tahsiline hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

KARAR:

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

1-Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan SGK ile birleşen dosyada şikayet olunan ... vekillerinin temyiz istemlerinin ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

2-Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3-Re'sen yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcın istek halinde şikayetçi ...'e iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6600, Karar No: 2013/4336, Tarih: 04.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/6600 E.  ,  2013/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucun- da oluşan inanç ve takdirine göre, suça sürüklenen çocuğun, suçun sabit olmadığına, noksan araştırmaya ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. madde ve fıkrasındaki ''lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir'' hükmü uyarınca 765 sayılı TCK.nun ile 647 sayılı Yasanın ve 5237 sayılı TCK.nun bir bütün olarak olaya ayrı ayrı uygulanıp değerlendirilme yapıldıktan sonra lehe olan hüküm belirlenerek bir karar verilmesi gerektiği, ancak mahkemece 5237 sayılı Yasanın 62. maddesinin suça sürüklenen çocuk lehine uygulanmasına karşın 765 sayılı Yasanın olaya uygulanmasında 59. madde uygulanmadan cezanın 1 yıl hapis olduğu belirtilerek 5237 sayılı Yasanın lehe olduğunun kabul edildiği, her iki yasanın ayrı ayrı karşılaştırması yapıldığında 5237 sayılı Yasa bakımından yapılan değerlendirmede; 197/1. maddesi ile alt sınırdan 2 yıl hapis 5 gün adli para cezasına, 5377 sayılı Yasadan önceki lehe düzenleme ile 5237 sayılı Yasanın 31/3. maddesi uyarınca 1/2 indirimle 1 yıl hapis 2 gün adli para cezasına, 62. maddenin uygulanmasıyla 10 ay hapis 1 gün adli para cezasına hükmolunacağı ve mahkemenin takdiri doğrultusunda 5237 sayılı TCK.nun 50., 52. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuğun sonuç olarak 6000 TL ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verileceği, 765 sayılı Yasa bakımından yapılan değerlendirmede ise suça sürüklenen çocuğun 765 sayılı TCK.nun 316/4 madde ve fıkrası uyarınca alt

sınırdan 3 yıl hapis ve 216 TL adli para cezasıyla, 765 sayılı TCK.nun 318. madde ve fıkrası uyarınca cezası yarı oranında indirilerek 1 yıl 6 ay hapis ve 108 TL adli para cezasıyla, 765 sayılı TCK.nun 55/3 madde ve fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirilerek 1 yıl hapis ve 72 TL adli para cezasıyla, 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 2002-31/215 esas, karar sayılı 727.013.600 TL ağır para cezasına ilişkin ilamı nedeniyle tekerrür hükümleri uygulanarak 5252 sayılı Yasanın 5/3 maddesi 765 sayılı TCK.nun 2/2 maddesi dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun 765 sayılı TCK.nun 81/1-3 madde ve fıkrası uyarınca 10 ay 7 gün hapis ve 60 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hükmolunan 10 ay 7 gün hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle 6 TL'den suça sürüklenen çocuğun 1842 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verileceği, buna göre 5237 sayılı Yasa uygulandığında suça sürüklenen çocuğun 6000TL ve 20 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 765 sayılı Yasa uygulandığında 1842 TL ve 60 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verileceği gözetildiğinde sonuç olarak 765 sayılı TCK.nun suça sürüklenen çocuk lehine bulunduğu gözetilmeden, olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK uygulanarak hüküm kurulması,

2- Sahte paraların 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsadere- sine karar verildikten sonra 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerekliğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümden, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, 5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapıldığı, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca takdiri indirimin uygulandığı, 5237 sayılı TCK.nun 50. ve 52. maddeleri uyarınca hükmolunan hapis cezası ile birim gün adli para cezalarının 6000 TL ve 20 TL adli para cezasına çevrildiği fıkraların hükümden çıkarılarak, hükme ''Suça sürüklenen çocuğun 765 sayılı TCK.nun 316/4 madde ve fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 216 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK.nun 318. madde ve fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuğun cezasının yarı oranında indirilerek 1 yıl 6 ay hapis ve 108 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK.nun 55/3 madde ve fıkrası uyarınca suça sürüklenen

çocuğun cezasının 1/3 oranında indirilerek 1 yıl hapis ve 72 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuğun 10 ay hapis ve 60 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Erciş Asliye Ceza Mahkemesinin 2002-31/215 esas, karar sayılı 727.013.600 TL ağır para cezasına ilişkin ilamı nedeniyle tekerrür hükümleri uygulanarak 5252 sayılı Yasanın 5/3 maddesi 765 sayılı TCK.nun 2/2 maddesi dikkate alınarak suça sürüklenen çocuğun 765 sayılı TCK.nun 81/1-3 madde ve fıkrası uyarınca 10 ay 7 gün hapis ve 60 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 10 ay 7 gün hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince suç tarihi itibariyle 6 TL'den suça sürüklenen çocuğun 1842 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin yazılması, hükmün mahsuba ilişkin kısmından ''TCK.nun 63. maddesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''765 sayılı TCK.nun 40. maddesi'' yazılması ile emanete kayıtlı sahte paraların Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilen fıkranın başına ''emanete kayıtlı sahte paraların 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9467, Karar No: 2008/574, Tarih: 21.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/9467 E.  ,  2008/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, oğlu A. miras bırakanı dedesi E.. A..'nın mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 91 parsel sayılı taşınmazdaki 4 nolu bağımsız bölümü davalı damadı S.. temlik ettiğini, murisin geçirdiği hastalıklar nedeniyle şuur kaybının oluştuğunu ileri sürerek, tapu iptali, tescil olmadığı takdirde tazminat olmadığı takdirde, tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.1.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat V.K. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vs. vekili avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tenkis ve tazminat isteklerine ilişkindir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.Dava, dava tarihinde reşit olmayan Alican'a velayeten annesi A...'in vekili Av. tarafından açılmış ve sürdürülmüş olup, velayet altındaki A...'ın yargılama sırasında reşit olduğu dosya kapsamı ile sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, ana ve baba velayeti icra hakkını haiz oldukları nispette çocukların kanuni mümessilidirler. Bu sıfatla, çocuğu mahkeme veya diğer mercilerde doğrudan doğruya temsil edebilecekleri gibi, çocuğa bir vekil tayin edip haklarını vekil aracılığı ile de takip yolunu seçebilirler. Tayin edilecek vekilin kendilerinin değil, küçüğün temsilcisi olacağı tartışmasızdır. Öte yandan, hakkındaki dava velisi tarafından takip edilen küçük, dava sırasında reşit olursa velinin kanuni temsilci sıfatının başka bir ifadeyle velayetin son bulacağı ve bundan sonra davaya reşit olan çocuk tarafından devam edilmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Veli, çocuk reşit olmadan önce ona bir vekil tayin etmiş ve dava bu vekil tarafından takip edilmekte iken çocuk reşit olmuş ise, bununla vekaletin sona ermeyeceği ve çocuğun vekilini azletmedikçe (Borçlar Kanunu 396.md.) vekilin davayı takip etmeye devam edeceği açıktır. (Baki Kuru 2001 Baskılı Hukuk Muhakemeleri Usulü adlı kitabı Cilt 1. Sh.1050 ve devamı).

Bu ilkeler ve açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davanın açılması bakımından düzenlenen vekaletin küçük Al.... adına velayeten düzenlenmediği, velisi Alev'in doğrudan kendi adına Av. vekil tayin ettiği ve davanın bu şekilde açılarak sürdürüldüğü ve karara bağlandığı görülmektedir. Küçük adına verilmiş bir vekalet yoktur.

Bu ilkeler ve açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; davanın açılması bakımından düzenlenen vekaletin küçük Al.... adına velayeten düzenlenmediği, velisi Alev'in doğrudan kendi adına Av. vekil tayin ettiği ve davanın bu şekilde açılarak sürdürüldüğü ve karara bağlandığı görülmektedir. Küçük adına verilmiş bir vekalet yoktur.

Öyleyse, küçük adına bir vekil tayin edilmediği, sonradan reşit olan küçüğün vekili vekil kılmadığı gibi kendisine de davada yer verilmediği gözetilmek suretiyle, yargılama sürecinde küçük A.'ın reşit olması nedeniyle velayeten davada temsil yetkisi kalmayan Alev vekili huzuru ile davaya devam edilerek neticeye gidilmesinin usul hükümlerine uygun düştüğü söylenemez.

Hal böyle olunca, A.. davada yer almasının sağlanmak suretiyle onun katılımı ve huzuru ile veya davayı takip eden vekilin A....'dan temin edeceği vekalet gereğince yargılamanın sürdürülmesi ve sonuçlandırılması (HGK. 8.10.1982 tarih 6/721-829, 6.H.D. 16.11.1981 10361/15661) gerekirken, mahkemece usulü işlemler gerçekleştirilmeden yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 22.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11141, Karar No: 2020/1211, Tarih: 21.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/11141 E.  ,  2020/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında 09/07/2015 tarihli ek karar ile mala zarar verme suçundan sanığın temyiz talebinin reddine ve kararın tebliğine karar verildiği, ancak ek kararın tebliğ edildiğine dair dosyada ve UYAP sorgulamasında herhangi bir belgeye rastlanmadığından, sanık hakkında ek kararın sanığa veya varsa müdafiine tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde ek karara ilişkin temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14692, Karar No: 2018/6876, Tarih: 08.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14692 E.  ,  2018/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15/10/2015 gün ve 2015/144 - 2015/823 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 17/06/2016 gün ve 2016/1618 - 2016/6735 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24/07/2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını ileri sürerek, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/136 E-2006/368 K. sayılı kararına istinaden müvekkilinin ödediği toplam 68.257,61 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 68.257,61TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsiline dair verilen kararın davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/11/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/11/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır. ... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 09/06/2008 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “... ” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” .... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı ... hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı ...” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi, 09/06/2008 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan

ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 09/06/2008 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere karar düzeltme isteminin kabulü ile, kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının karar düzeltme isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.