muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9234, Karar No: 2017/4993, Tarih: 27.11.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/9234 E.  ,  2017/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin zimmet suçunun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada, Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine'ye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin, verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi, hükümlerin temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi, ayrıca katılanlar ... ve ...'ın kooperatifi temsile yetkili kişilerden olup olmadığına dair belgelerin temin edilmesi, yetkili olmadıkları takdirde .... Konut Yapı Kooperatifi'ne hükmün bildirilmesi ve Adli Emanet'in 2009/271 sırasında kayıtlı belgelerin dosyaya eklenmesi için esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/320, Karar No: 2011/6388, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/320 E.  ,  2011/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7792, Karar No: 2006/15709, Tarih: 15.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/7792 E.  ,  2006/15709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...2. A.H.

DAVA TÜRÜ :Tapu İptali - Katkı Nedeniyle Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava Türk Medeni Kanununun 227. maddesinden kaynaklanan değer artış payına ilişkindir.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere ( MK. md. 118-395, 5133 S.K.md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. 20.07.2004 tarihinde ...aile mahkemesi kurulmuş ve faaliyete geçmiştir. Karar ise daha sonra \*24.02.2006 tarihinde verilmiştir. Bu açıklama karşısında davanın aile mahkemesine devredilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2020/1772, Karar No: 2022/4808, Tarih: 15.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/1772 E.  ,  2022/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’ın, eski kız arkadaşı olan katılan ...’ya ait fotoğrafları, Facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımlayarak, TCK’nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Katılan ...’nın babası tarafından temin edilip kolluğa teslim edilen CD’ye ilişkin kolluk görevlilerince düzenlenen 07.07.2014 tarihli CD izleme tutanağı ve ekindeki “Sahil Dere” isimli Facebook hesabında katılana ait fotoğrafların yayımlandığını gösteren 02.07.2014 tarihli Facebook çıktısı ile CD’nin çözümüne ilişkin 16.12.2014 tarihli bilirkişi raporu, 03.06.2016 tarihli duruşmada yapılan; “…CD içerisinde ise müştekiye ait müzik eşliğinde resimlerin slayt şeklinde aktığı videonun bulunduğu, resimlerde müştekinin normal kıyafetleriyle yer aldığı görüldü.” biçimindeki tespit, sanık ...’ın, Cumhuriyet savcısı tarafından alınan; “…06/06/2014 tarihinde Büşra Y. ile kendi rızası ile Ankara iline birlikte ailesinden habersiz kaçtık. Adli işlem Ankara’da yapılmaktadır. Kendisiyle kaçmadan önce yaklaşık 4 ay birlikte arkadaşlık yaptık… Kendisi flash belleğini, telefonunu ve 2 GB cd kartını bana kendi rızasıyla verdi… Ayrıca facebook'ta yayınlanan resimlerle de benim bir ilgim yoktur. Ben yayınlamadım. Fakat müşteki Büşra Y.nin bende olan resimlerini ve bilgilerini de ben başkasına vermedim… müşteki Büşra Y.ye ait bana kendi rızasıyla verdiği Toshiba marka flash belleği ve 2 GB CD kart üzerimdedir. Ben kendi rızamla görevlilere teslim etmek istiyorum ve müştekiye teslim edilmesini istiyorum…” şeklindeki 21.01.2015 tarihli ifadesi, katılan ...’nın 20.10.2015 tarihli duruşmada alınan; “Telefonla sanık mesaj attı. 7 aydır tehdit ederek beni yanına getirmeye zorladı ve 6 gün boyunca alıkoydu, görüntülerde alıkoyduğu günlerce elimdeki hafıza kartını aldı ve bir daha vermedi. Bu fotoğraflarda normal şekilde çekindiğim fotoğraflarım vardı flaş bellekte. Ben sanıktan şikayetçiyim…” biçimindeki beyanı, dosyada mevcut diğer delillerle birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...’ın, 06.06.2014 tarihinde, ailesinden habersizce yanına gelip, bir süre aynı yerde birlikte kaldıkları ve ailesinin kayıp başvurusu üzerine de yanından ayrılıp, aralarındaki arkadaşlık ilişkisini sona erdiren katılan ...’ya tepki olarak, katılanla beraberken katılan tarafından kendisine bırakılan katılana ait flash bellekte kayıtlı ve kendisinin de başkasına vermediğini kabul ettiği katılanın günlük kıyafetleriyle çektirdiği 25 adet fotoğrafı, Facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde, “Sahil Dere” isimli hesap üzerinden, 12.06.2014 tarihinde, “benim hayatımı aldın ve bana böyle bir şey bırakıp gittin Büşra ben seni canımdan çok seviyorum yaşadığım sürecede seveceğim ama çok yaşamayacağımı sanmıyorum bunları yazarken o gördüğün göz yaşlarımı tutamıyorum şimdiden seni çok özledim hakkını helal et sevdiğim çocuğum varsa da iyi bak ona ben ölüyorum ama şunu hiç unutma seni canımdan çok sevdim” biçimindeki ibareler ile birlikte müzik eşliğinde ve slayt şeklinde yayımladığı anlaşılmakla,

Sanığın kullanıcısı olduğu Facebook hesabında sanık tarafından katılanın rızası olmaksızın yayımlanan fotoğrafların, katılanın başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel hayatına ilişkin görüntüler olarak kabul edilemeyeceği; ancak, katılanın özel yaşam alanına ilişkin olmayan kişisel veri niteliğindeki fotoğraflarını, hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğunda tereddüt bulunmayan bir yöntemle Facebook üzerinden yayımlayan sanığa, iddianamede eyleminin tarif edildiği nazara alınıp, CMK'nın 226. maddesi uyarınca TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasının uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınıp, sanığın hukuki durumunun verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçu kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ve eylem salt görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilerek, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle sanık hakkında CMK’nın 223/2-e. madde, fıkra ve bendi gereğince beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6079, Karar No: 2014/14956, Tarih: 27.10.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6079 E.  ,  2014/14956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı Karayolları Genel Müdürlüğü ile davalılar .... aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.01.2013 günlü ve 2010/101-2013/8 sayılı hükmün temyiz isteminin reddi hakkında Dairece verilen 24.10.2013 günlü ve 2013/12668-14041 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yerel mahkemece verilen gerekçeli kararın davacı vekili tarafından temyizine ilişkin dilekçenin süresi içerisinde (27.02.2013 tarihinde) mahkemeye verilip havale ettirildiği, ancak mahkeme kaleminde UYAP sisteminde temyiz defterine süre dolduktan sonra (04.03.2013 tarihinde) kaydedildiği anlaşıldığından ve böylece deftere geç kayıttan dolayı temyiz edene yüklenecek herhangi bir kusur bulunmadığı ve davacı vekilinin temyizinin süresinde olduğu bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından; davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 24.10.2013 gün ve 2013/12668 E-14041 K. sayılı davacı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verilip dosya içindeki tüm kağıtların yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosya içerisine getirtilen belgelerin ve özellikle satış akit tablosunun incelenmesinden, kamulaştırılan 4418 parsel yönünden hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak .... Köyü 5101 parsel sayılı hızar atölyesi nitelikli taşınmazın 30.06.2009 tarihli iki paydaşı tarafından iki paydaşa satışı emsal alınarak incelenmiştir. Hızar atölyesi niteliğindeki emsal taşınmazın satışının serbest satış olmadığı, taşınmazın nitelikleri dikkate alındığında ticari amaçlı bir satış olduğu ve taşınmazın gerçek değerini yansıtmadığı izlenimini uyandırmaktadır.

Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan gerçekci bir sonuca ulaştıran taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırılan 4418 parsel sayılı taşınmazın tescili ile yol olarak terkini yönündeki talep dikkate alınarak davacı idare adına tapuya tescili ile yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde parsel numarası da hatalı olarak 5091 yazılmak suretiyle yol olarak terkinine karar verilmesi,

2-Kamulaştırılan 4418 parsel sayılı taşınmazın tescili ile yol olarak terkini yönündeki talep dikkate alınarak davacı idare adına tapuya tescili ile yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde parsel numarası da hatalı olarak 5091 yazılmak suretiyle yol olarak terkinine karar verilmesi,

3-Tapu maliki davalının yargılamanın devamı sırasında (22.10.2010 tarihinde) öldüğü ve mirasçılarının taraf sıfatıyla davada yer aldıkları anlaşılmakla, kararın başlık kısmında davalı olarak mirasçılar yerine ölü olan murisin adının yazılması,

4-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında Karayolları Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu ve davacı idarenin harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan davacıya harç yüklenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/81, Karar No: 2016/103, Tarih: 27.01.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/81 E.  ,  2016/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Sulh Hukuk Mahkemesi

##########

##########

##########

vekilleri Av. ...

##########

Taraflar arasındaki “tapu kaydında düzeltim” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ...Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 04.12.2013 gün ve 2013/886 E., 2013/1030 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay ...Hukuk Dairesinin 28.04.2014 gün ve 2014/1949 E., 2014/8604 K. sayılı bozma ilamı ile;

“…Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup 02.10.2013 tarihinde açılmış, mahkemece esastan karar verilmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu talepler, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK'nin) 1027. maddesi gereğince mahkemeye yapılırsa, 6100 sayılı HMK’nin 382/ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren TMK'nin 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir.

Bununla birlikte, Bakanlar Kurulunun 22.7.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı kararı ile kabul edilen, 17.8.2013 tarihli ve 28738 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren yeni Tapu Sicil Tüzüğünün 28. maddesinde, kütük sayfası malik sütununda malikin adı ve soyadı, baba adı ile edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasının yazılacağı, tüzel kişilerin unvanlarının tam olarak yazılacağı ve paylı mülkiyette pay miktarı; paydaşların adı, soyadı ve baba adından sonraki kısımda, kesirli olarak gösterileceği ifade edilmiştir.