muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2543, Karar No: 2023/15293, Tarih: 13.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2543 E.  ,  2023/15293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/663 E., 2016/135 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama- Bozma

Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının, 2014/39516 soruşturma numaralı iddianamesi ile; katılan-sanıklar hakkında hakaret, tehdit, kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1-4, 86/2, 106/1-1.cümle, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2014/663 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararı ile;

a. Katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan beraat; kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 62 nci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ve hakaret suçundan 125/1, 125/4, 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası verilmiş ve 5271 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir.

b. Katılan sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan-Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Katılan sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçları sabit olduğundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine,

2. Katılan sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna,

3. Katılan sanık ... lehine yasal avukatlık ücreti tayin edilmesi gerektiğine,

4. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü saat 16.00 sularında cadde üzerinde karşılaşan katılan-sanıkların aralarındaki husumet nedeniyle tartışıp kavga ettikleri, gerçekleşen kavga sırasında, katılan sanık ...'nin, ...'ye ''tuncelili, alevi, ermeni'' gibi sözler söyleyip yumruk attığı, katılan sanık ...'nün de, ...'ye tekme attığı anlaşılmıştır.

2. Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 19.03.2014 tarih ve 2014/7300 sayılı raporu ile 13.05.2014 tarih ve 2014/12266 sayılı raporundan olay sırasında her iki katılan sanığın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarına dair rapor dosya içerinde mevcuttur.

3, Tanık Z.D'nin beyanları dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 19.03.2014 tarih ve 2014/7300 sayılı raporu ile 13.05.2014 tarih ve 2014/12266 sayılı raporundan olay sırasında her iki katılan sanığın basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıklarına dair rapor dosya içerinde mevcuttur.

3, Tanık Z.D'nin beyanları dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Sanık ... Hakkında Tehdit ve Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Beraat Kararlarına Yönelik

Her ne kadar sanıklara yüklenen hakaret ve tehdit suçlarının 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin sorgu tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar dolduğu anlaşılmış ise de; adil yargılanma hakkının en önemli alt başlıklarından biri olan lekelenmeme hakkı dikkate alınarak düşme kararı vermek yerine, katılan sanıklar hakkında usul ve yasaya uygun olan beraat kararının onanması gerekmiştir.

B. Katılan Sanık ... Lehine Vekalet Ücreti Tayin Edilmesi Gerektiğine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden

Kendisini vekille temsil ettiren katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükmü verilmiş ise de, hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Kararlarına Yönelik

Katılan sanık ...'ın beyanında; olay günü katılan sanık ...'in "şerefsiz" dediğini," sen ne diyorsun" deyince bacağına tekme vurduğunu, ayrıca yumruk attığını, kendini savunmaya çalıştığını belirttiği, sanık ... hakkında da yaralama suçundan hüküm kurulduğu göz önünde bulundurulduğunda, olayın çıkış nedeni ve gelişimi değerlendirilerek, sonucuna göre kasten yaralama suçunda 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi; hakaret suçundan 129 uncu maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan Sanık ... Hakkında Tehdit ve Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Beraat Kararlarına Yönelik

Gerekçe bölümünün (A, B) paragraflarında açıklanan nedenlerle ... Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2014/663 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararında katılan-sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Kararlarına Yönelik

B. Katılan Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Kararlarına Yönelik

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle ... Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2014/663 Esas, 2016/135 Karar sayılı kararına yönelik katılan-sanık ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5186, Karar No: 2010/1083, Tarih: 16.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5186 E.  ,  2010/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile Hazine ve ...aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Gaziantep 3.Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 25.06.2009 gün ve 451/311 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 3098 parsel üzerinde müvekkili ...'in 20 seneyi aşkın süre zilyet olduğunu, taşınmazın maliki olarak bulunan... oğlu ...'in uydurma bir isim olduğunu, tapu kaydından gerçek malikin kim olduğunun anlaşılamadığını açıklayarak TMK.nun 713/2.maddesine göre dava konusu 3098 parsele ilişkin tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili,... oğlu ...'in tanınmadığını, TMK.nun 501. maddesine göre, mirasçı bırakmadan ölen kimselerin mirasının Devlete kalacağını açıklayıp davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

24.11.1960 tarihinde yapılan tapulama çalışmaları sırasında, dava konusu 3098 parsel vergi kayıt maliki Sülo oğlu Süleyman'ın zilyetliğinde iken taşınmazı tapulama tespitinden 8 yıl önce 200 lira bedelle... oğlu ...'e sattığı ve ...'in de nizasız fazılasız malik sıfatıyla zilyetliğinde bulundurduğu belirlenerek ...adına tespit edilip tapuya tescil edilmiştir.Tapulama tutanağı muhtar ve mahalli bilirkişilerce de imzalanmıştır. Tapulama tutanağı tapunun eki belgelerinden olup, tapu kütüğü kapsamındadır. Dolayısıyla artık kayıt maliki...'ın tapu kütüğünden kim olduğu anlaşılamayan kişi olarak vasıflandırılması mümkün değildir. Malikin tapu kütüğünden anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun bilinmesine yarayacak gerekli bilginin tapu sicilinden çıkarılmasının imkansız olmasıdır. (Yargıtay HGK.nun 10.04.1991 T. 1991/8-51 -194 K. sayılı ilamı) Kütükteki bilgi ve belgelerden gerekli dikkati gösteren herkesin malikin kim olduğunu anlayamayacağı ve malik sütununun boş bırakılması, malik adının müphem ve yetersiz gösterilmesi, malik adının silinmiş ve yenisinin yazılmamış olması gibi hallerde malikin tapu kütüğünden anlaşılamadığı sonucuna varılır. Görülmekte olan davada kayıt malikinin kim olduğu kütükten anlaşıldığına göre, davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün ve HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15540, Karar No: 2014/12779, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/15540 E.  ,  2014/12779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/29-2013/709

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan sözleşme gereğince taşınmaz satın aldığını, alınan bağımsız bölümün net kullanım alanının taahhüt edilenden eksik olduğunu, dairenin eksik ve ayıplı olarak imal edildiğini, satın aldığı taşınmazın karşısında bulunan yeşil alan ve park olarak projelendirilen kısma blok yapıldığını, yapılan bloklar nedeniyle dairenin önünün kapandığını ve değerinin düştüğünü ileri sürerek açıklanan hususlar nedeniyle oluşan değer düşüklüğü ile eksik ve ayıplı imalat bedelinin tespit edilerek zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu hususlara ilişkin yasal süre içinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığını, vaziyet planında görülmeyen bloğun kamuya yapılan bedelsiz terkler sonucu ortaya çıkan emsal artışı nedeniyle diğer blokların görüş açısını değiştirmeyecek şekilde yapıldığını, plan değişikliği yapılmasına ilişkin verilen yetki kapsamında sözleşmeye uygun olarak işlem yaptıklarını, dairede eksik kullanım alanı bulunmadığını ve davaya konu ayıplı imalat bulunmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ortak alanlardaki ve elektrik aksamındaki eksik ve ayıplı imalat yapılması ve ilave bloklar eklenmesi nedeniyle değer düşüklüğü oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı bağımsız bölümün bulunduğu binanın karşısında bulunan ve vaziyet planında yeşil alan olarak projelendirilen kısma yeni bloklar inşa edilmesi nedeniyle meydana gelen değer kaybı ile çevre düzenlemesinde ve elektrik aksamı ile kullanım alanına ilişkin olarak ayıplı imalat yapılması nedeniyle oluşan zararının tahsili isteminde bulunmuştur.

4077 sayılı Kanunun 4.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Yasada öngörülen 30 günlük süre içinde davalı satıcıya ihbar edilmeyen açık ayıplara ilişkin dava açılamaz.

Davacının, davalı tarafından Örencik toplu konut projesi kapsamında inşa edilen taşınmazı yapılan 04.09.2007 tarihli sözleşme ile satın aldığı, taşınmazın davalıya 21.10.2009 tarihli teslim tutanağı ile teslim edildiği ve tutanağa sadece radyatörlerin küçük takıldığına ilişkin not düşüldüğü ve başkaca ihtirazı kayıt konulmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın bulunduğu alana ilişkin vaziyet planında yeşil alan olarak projelendirilen kısma davalı tarafından bina yapılmasına ilişkin husus davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olup aynı şekilde dava konusu taşınmazda eksik ve ayıplı imalat olarak nitelendirilen hususlarında açık ayıp olduğunun kabul edilmesi gerekir. Davalı tarafından dava konusu bu ayıpları gizlemek için herhangi bir hileye başvurulmadığı gibi davacının bu ayıplardan bağımsız bölümü teslim aldığı tarihte kolayca bilgi sahibi olabileceği kuşkusuzdur.

Davacının teslim aldığı bağımsız bölüm nedeniyle teslim tutanağında not düşülen "radyatörler küçük takılmış değiştirilecek" kısmı için 4077 sayılı Kanun’un 4.maddesi gereğince malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunduğu, diğer hususlar için süresinde ayıp ihbarında bulunmadığı da anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece, yeşil alan olarak projelendirilen kısma bina yapılması ve dairedeki ayıplı imalatlara ilişkin olarak tespit tutanağına not düşülen kısım hariç olmak üzere diğer hususlar için süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı gözetilerek bu kalem istekler yönüden talebin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 647,90 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3621, Karar No: 2024/2451, Tarih: 15.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3621 E.  ,  2024/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/606 E., 2022/3082 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 tarihli ve 2019/619 Esas, 2021/864 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; müştekiye yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin

ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/606 Esas, 2022/3082 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Müştekinin olay günü araç ile gezdiği esnada tanıdığı olan sanığın yanına gelmesi üzerine, ikilinin birlikte araç ile Hıdırağa Mahallesi içerisinde birlikte gezdikleri bir süre sonra sanık ve müştekinin araç içerisinde sözlü olarak tartışmaya başladıkları, müştekinin sanığı evine bıraktığı ve Hıdırağa Mahallesi'ndeki kahvehanelerin bulunduğu meydana doğru gittiği, sanığın bir süre sonra elinde av tüfeği ile müştekinin yanına geldiği ve aracın dışarısında bulunan müştekiye bir el ateş ederek müştekiyi yaraladığı, 08.02.2019 tarihli tutanak içeriğinden, sol bacak kasık yanından tüfek isabeti alan müştekinin gerçekleştirilen ameliyat esnasında tüfekten çıkan mermilerin atardamara isabet etmesi nedeniyle sol bacağın bel altından (kasık yanından) kesildiğinin anlaşıldığı, Adli Tıp Kurumu 2 nci İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapora göre müştekide meydana gelen yaralanmanın, "Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğunun, kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı, vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6) derecede olduğu, dava konusu olaya bağlı sol alt ekstremitedeki anatomik kaybının organlarından birinin işlevinin yitirilmesi niteliğinde olduğu" tespit edilerek sanık hakkında müştekiye yönelik kasten yaralama suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, müşteki ve tanığın beyanları, Adli Tıp Kurumu 2 nci İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 29.01.2021 tarihli rapor, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterildiği eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen temyiz istemi yerinde görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

1.İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin gösterildiği eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen temyiz istemi yerinde görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre, sanığın av tüfeği ile yakın mesafeden ateş ederek sol femur ön yüz üst bölgede 3x5 cm'lik giriş deliği oluşturduğu, sol femoral arter ve femoral venin birkaç yerden parçalandığı, siyatik sinir lezyonlarına neden olup müştekinin hayati tehlike geçirerek, sol bacak tümden amputasyonla sonuçlanan, müştekinin vücudundaki kırıklarının yaşam fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte yaraladığı; sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yaranın niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, katılanın hazırlık beyanına göre yaralanıp kendinden geçmesi üzerine olayın son bulma şekli birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, öncelikle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılıp cezalandırılmayacağının tartışılması ve delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, görevsiz mahkemede suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) nolu paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmekle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/606 Esas, 2022/3082 Karar sayılı kararının "suç vasfı yönünden" 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13308, Karar No: 2024/20839, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13308 E.  ,  2024/20839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.06.2024

EK KARAR SAYISI : 2024/948 E., 2024/808 K.

KATILANLAR : ......

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 25.06.2024 tarihli ve 2024/948 Esas, 2024/808 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesi uyarınca,on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 25.06.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.