muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1248, Karar No: 2023/9049, Tarih: 24.10.2023

Nedenleri ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2015 tarihli ve 2015/598 Esas, 2015/901 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7566, Karar No: 2012/278, Tarih: 24.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7566 E.  ,  2012/278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAĞDURLAR : ..., ...

SUÇ : Öldürmeye kalkışmak

HÜKÜM : ...;CMK 223/4-b,TCK 57 md. Ceza verilmesine yer olmadığına

...; TCK 86/1,86/3-e,87/1-d, 62, 53/1 md. 5 sene hapis-...'e yönelik olarak.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...'in, mağdur ...'i kasten yaralama, sanık ...'ın mağdurlar ... ve ...'i yaralama suçlarının sübutu kabul, sanık ... yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... yönünden suç tarihinde ceza ehliyeti bulunmadığına ilişkin Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 16.12.2010 tarihli raporu gözönünde bulundurularak sanıkta "şizofreni" denilen akıl hastalığının mevcut olduğu ve eylemini bu hastalığın sonucu olarak işlediği anlaşılmış, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve aynı kanunun 57. maddesi uyarınca yüksek güvenlikli sağlık kurumunda koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına yönelen temyiz itirazlarının reddiyle;

.../...

İşlediği suçlarla bağlantılı olarak akıl hastalığı bulunan sanık ... hakkında kusuru bulunmaması nedeniyle CMK.nun 223/3-a-son maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ancak "şahsi cezasızlık" durumlarında uygulanabilecek olan CMKnun 223/4-b bendinin uygulanması yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;

CMUK.nun 322. maddesinde düzenlenen yetkiye dayanılarak "CMK.nun 223/4-b" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine "CMK.nun 223/3-a-son" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24/01/2012 gününde oybirliğiyle karauverildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/7337, Karar No: 2018/15062, Tarih: 04.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7337 E.  ,  2018/15062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, sendikal nedenle yapılan feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiş ancak sendikal tazminat talebinin reddine dair hüküm kurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin kararına davacı vekili feshin sendikal nedenle yapıldığı iddiası ile, davalı vekili ise feshin geçerli nedene dayandığı savunması ile istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve feshin sendikal nedenle yapıldığı gerekçesi ile sendikal tazminata karar vermiştir.

Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi "...kararının, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verilen bir karar olması yani "temyiz edilemeyen kararları" gösteren 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir davaya ilişkin olmayışı gözetildiğinde işbu karara karşı temyiz kanun yolunun açık olduğu da kararda ayrıca belirtilmiştir. Zira aksinin kabulü, anılan Kanunun 25/5. bent,son cümle. kapsamında açılacak salt sendikal tazminat davasında verilecek istinaf kararı temyiz yoluna açık iken işe iade davasıyla birlikte aynı 25. madde kapsamında açılan sendikal tazminat davasındaki kararın temyiz yoluna açık olmadığı sonucunu doğuracaktır " gerekçesi ile kararın temyiz temyiz yolunun açık olduğunu belirtmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Uyuşmazlık, 25 Ekim 2017 tarihinden sonra hükme bağlanan ve sendikal tazminatın talep edildiği fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyize tabi olup olmadığı noktasındadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hüküm altına alınan sendikal tazminatın miktarına göre temyiz yolunun açık olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça öngörülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hüküm altına alınan sendikal tazminatın miktarına göre temyiz yolunun açık olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça öngörülmüştür.

Kanun'un madde gerekçesinde, "Madde ile, iş mahkemelerince verilip temyiz edilemeyen, bir başka ifadeyle bölge adliye mahkemelerinde kesinleşen kararlar düzenlenmektedir. Bu kapsamda 4857 sayılı İş Kanununun 20 nci maddesinde düzenlenen fesih bildirimine itiraz (işe iade) davaları ve işveren tarafından toplu iş sözleşmesi veya işyeri düzenlemeleri uyarınca işçiye verilen disiplin cezalarının iptali için açılan davalar sayılmaktadır. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu ile 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanununda düzenlenen ve maddede belirtilen davaların, işin niteliği de dikkate alınarak istinaf kanun yolunda kesinleşmesi kabul edilmektedir.

Düzenleme ile, 6100 sayılı Kanundaki genel düzenleme yanında, iş hukukunun temel prensipleri dikkate alınarak daha kısa sürede kesinleşmesinde yarar umulan dava türlerinin de bölge adliye mahkemelerinde kesinleşmesi öngörülmekte ve bu şekilde bir yandan da Yargıtayın iş yükünün hafifletilmesi amaçlanmaktadır " şeklinde açıklamaya yer verilmiştir.

Düzenlemeye göre feshin haklı veya geçerli nedene dayanması, sendikal nedenin bulunması yönlerinden herhangi bir ayrıma gidilmeksizin fesih bildirimine itiraz (işe iade) davaları bakımından temyiz yolu öngörülmemiştir.

Özellikle feshin sendikal nedene dayandığı iddiasına dayalı olarak açılan fesih bildirimine itiraz davasında temyiz yolunun açık olduğunun kabulü, Kanun'un lafzı ve kanun koyucunun amacı ile bağdaşmamaktadır.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.

Aynı Kanunu'nun 25. maddesinin 5. fıkrasında ise, "Sendikal bir nedenle iş sözleşmesinin feshi hâlinde işçi, 4857 sayılı Kanunun ... 20 ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açma hakkına sahiptir. İş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir. Ancak işçinin işe başlatılmaması hâlinde, ayrıca 4857 sayılı Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tazminata hükmedilmez" şeklinde düzenleme mevcut olup, sendikal neden iddiasına dayalı olarak fesih bildirimine itiraz davasının açılabileceği öngörülmüştür. Doğrudan yapılan atıfla davanın türünün, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinde düzenlenen "fesih bildirimine itiraz" davası olduğu kabul edilmiştir. Buna göre sendikal neden iddiasına dayanan fesih bildirimine itiraz davalarında da dava açamaya dair usuller sürelerle ispat kuralları aynı 20. madde hükümlerine tabidir. Yine yargılama süresi ile kısıtlamalar ile bölge adliye mahkemelerinde kesin olarak karar verileceği kuralı aynı maddenin son fıkrasında kurala bağlanmıştır.

Sendikal nedene dayanan fesih bildirimine itiraz davaları için İş Kanunu'nun 20. maddesinde, 6356 sayılı Kanun'un 25. maddesinde ve 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. Maddesinde ayrı bir kanun yolu öngörülmemiştir. Aksine fesih bildirimine itiraz davasında verilen kararlara karşı sadece istinaf kanun yolu öngörülmüştür.

Sendikal tazminatın işçinin başvurusu, işe başlatılması veya başlatılmaması şartına tabi tutulmaması da davanın türünün fesih bildirimine itiraz davası olma vasfını değiştirmemektedir. Yine sendikal tazminata hükmedilmesi halinde ayrıca işe başlatmama tazminatına karar verilemeyeceği yönündeki yasal düzenleme de sendikal tazminat ile işe iade davasındaki bağlantıyı ortaya koymaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde, kararın 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verildiği ve 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir dava olmadığı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere dava tamamen fesih bildirimine itiraz davası olup, 6356 sayılı Kanun'da ayrı bir işe iade davası öngörülmemiştir. Yargılama tamamen 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi kapsamında yapılmış ve aynı Kanun'un 21. maddesine göre hüküm kurulmuştur.

Yasa koyucu fesih bildirimine itiraz davalarının temyiz edilebilirliğine ilişkin olarak sadece dava türünü belirtmiş, tazminat miktarı ya da tazminat türüne bağlı bir istisnaya yer vermemiştir.

Sendikal neden iddiasına dayalı fesih bildirimine itiraz davalarında temyiz yolunun açık olduğu kabul edildiğinde, usul veya esastan davanın reddi veya davanın kabulüne rağmen sendikal nedenin reddi hallerinde de istinaf kararlarının kesin olmadığı sonucuna varılabilecektir. Yine davanın ve sendikal nedenin kabulü hallerinde miktar itibarıyla kesinlik sınırına göre temyiz yolunun varlığı kabul edilebilecektir. Bu durum yasa koyucunun "kararların daha kısa sürede kesinleşmesi" ile "Yargıtay'ın iş yükünün azaltılması" yönündeki amacı ile bağlaşmadığı gibi 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin son fıkrasına açıkça aykırılık oluşturur.

Açıklanan nedenlerle sendikal nedene dayanılmış olsa da, fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyiz yoluna tabi olmadığı sonucuna varılmıştır.

SONUÇ:

Davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının “işe iade” talebine ilişkin olup, 7036 Sayılı Kanun' un yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden sonra, 13/03/2018 tarihinde verilen kararın 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/1-a maddesine göre temyiz edilemeyeceği anlaşıldığından davalı vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 04/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14623, Karar No: 2014/4282, Tarih: 10.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14623 E.  ,  2014/4282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacabey 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2011/293-2013/166

Davacı, 01/01/1994-26/11/2010 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun, aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01/01/1994-26/11/2010 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece, yazılı olduğu şekilde istemin kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş kararları; Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi halinde, Bağ-Kur’un prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi, yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil yükümlülüğüne aykırılık teşkil ettiğinden, prim tevkifatının yapıldığı tarihi izleyen aybaşından itibaren sigortalı olarak kabulü gerektiği yönündedir.

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının temel koşulu 2926 sayılı Yasanın 2/1 ve 3/b maddelerinde belirtildiği gibi, tarımsal faaliyette bulunmaktır. Prim tevkifatına dayalı tespit davalarında, salt ziraat odası ve kooperatif kaydı gibi belgelerin bulunması yada ürün tesliminin olması tek başına davanın kabulü için yeterli değildir. Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti için öncelikle bir prim kesintisinin (tevkifat) bulunması gerekir. Yine bu prim kesintisini (tevkifatı) takip eden yıllarda, tarımsal faaliyete ilişkin olarak, hangi tarımsal ürünlerin yetiştirildiği, nereye satıldığı veya teslim edildiği, bu ürünlerden prim kesintisinin yapılıp yapılmadığı gibi hususlar da somutlaştırılarak belirlenmelidir.

Öte yandan ilk prim kesintisini izleyen yıllarda, prim kesintisi (tevkifat) veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında süreklilik arzettiği hallerde tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilip, bu yıllar için de tespit kararı verilmesi gerekmektedir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının 26/11/2010 tarihinde Kuruma tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, Ekim/1995 tarihinde ürün tesliminin bulunduğu, 06/11/1984 tarihinde kooperatif, 03/09/2002 tarihinde tarihinde ziraat odası kaydının başladığı, kolluk tutanağı ve tanık beyanlarında davacının tarımla uğraştığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının 26/11/2010 tarihinde Kuruma tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, Ekim/1995 tarihinde ürün tesliminin bulunduğu, 06/11/1984 tarihinde kooperatif, 03/09/2002 tarihinde tarihinde ziraat odası kaydının başladığı, kolluk tutanağı ve tanık beyanlarında davacının tarımla uğraştığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece kayıtlarına göre davacının, 01/01/1994-26/11/2010 tarihleri arası sigortalı olduğunun tespitine eksik araştırma sonucu varılmıştır. Çünkü dava konusu olan dönemde herhangi bir prim kesintisi bulunmamaktadır. Ekim/1995 tarihinde yapılan ürün kesimide tek başına sigortalılığı sağlamaz. Yukarıda belirtildiği gibi prim kesintisine dayalı tespit davalarında, öncelikle bir prim kesintisi ve bu ilk prim kesintisinin yapıldığı yılı takip eden yıllarda da, yine prim kesintisinin veya ürün tesliminin yani tarımsal faaliyetin sürekli olması gerekir. Sürekli prim kesintisi ve ürün tesliminden amaç, bunun her yıl yapılabileceği gibi, prim kesintisi veya ürün tesliminin iki yıla kadar olan süre dışında devam ettiği durumlarda da tarımsal faaliyetin sürekli olduğu kabul edilir. Uyuşmazlık konusu olan dönemde, prim kesintisi veya ürün tesliminin bulunup bulunmadığı araştırılmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, yukarıda belirtilen hususlara uygun ayrıntılı araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu olan 01/01/1994-26/11/2008 tarihleri arası dönemde öncelikle bir prim kesintisi olup olmadığını ve yine bu kesintiyi takip eden yıllardada prim kesintisi veya ürün tesliminin bulunup bulunmadığını araştırmak eğer varsa şimdiki gibi davanın kabulüne, yoksa davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6988, Karar No: 2024/298, Tarih: 18.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/6988 E.  ,  2024/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/717 E., 2022/818 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/215 E., 2019/361 K.

Taraflar arasındaki ipoteğin paraya çevrilmesi yolunda yürütülen takibe itiraz nedeniyle açılmış itirazın iptali ve icra inkar tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı/borçlu ...'ın düzenleme şeklinde vekaletnameye dayanarak dava dışı ... tarafından 30.03.2011 tarihli 1493 yevmiye numaralı Tapu Müdürlüklerince düzenlenen resmi senet ile taşınmazları üzerine ticari ilişkilerinin teminatını teşkil etmek üzere 1. derece fekki bildirilinceye kadar müddetle, faizsiz olarak 240.000,00 TL bedelle lehine teminat ipoteği verildiğini ve şerh ettirildiğini, ...'tan olan alacağını tahsil etmek amacı ile Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünün 2017/7725 Esas sayılı icra dosyası üzerinden takip başlattığını, ancak alacağını tahsil edemediğini, müvekkil ile dava dışı ... arasındaki ticari ilişkide dava dışı ... taahhütlerini yerine getirmediğini, davalı/borçlu ve dava dışı ... aleyhine Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü 2017/7431 Esas sayılı icra dosyasına yapılan itirazın iptaline ve alacaklarının tespiti ile birlikte ipoteğin paraya çevrilmesine ve yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davalı taraf aleyhine asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin sadece banka veya finans kurumu ya da kuruluşlarından kredi kullanılması halinde banka veya finans kurumu lehine ipotek verilmesi kayıt ve şartı ile sınırlı ve dar yetkiyi içeren vekaletinin dava dışı ...'a verdiğini, resmi ipotek senedi de incelendiğinde, müvekkili adına müvekkili ile davacı arasında oluşan ticari ilişkilerin teminatını teşkil etmek üzere 1. dereceden ipotek kurulduğunun belirtildiğini, oysa; müvekkilinin davalı ile bugüne kadar hiç bir ticari ilişkisi ve bağı olmadığını, davalı tarafa hiç bir borcu da bulunmadığını, tanık dinletme ve tanık deliline muvafakat etmediklerini, geçerliliği olmayan ipoteğin kayıtsız şartsız para borcu ikrarını içermediği bu sebeple davacı tarafından müvekkili aleyhine Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesinin 2017/365 Esas sayılı dava dosyası ile açılan itirazın kaldırılması davasında müvekkilinin haklı görüldüğünü ve müvekkili lehine davanın reddine karar verildiğini, müvekkilinin itiraz etmesinden sonra 1 yıllık süre geçtikten sonra itirazın iptali davası açıldığını, zamanaşımından ve hukuki yarar yokluğundan davanın usulden reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında ticari bir ilişkinin olmadığı, davacı ile dava dışı ... arasında ticari ilişki ve bundan doğan alacaklarından bahsedildiği, davalının adına kayıtlı taşınmazlar üzerinde kurulan ipoteğin davacı ve davalı arasındaki ticari ilişkiden doğan borcu teminat altına alındığı, ipotek resmi senedinde dava dışı ... 'ın alacağının veya davacı ile dava dışı 3. kişi arasındaki ticari ilişkiden kaynaklanan alacağın teminat altına alınmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde;müvekkilinin ...'tan alacaklı olduğunun beyan edildiğini, davalının, üçüncü kişi olarak taşınmazına ipotek konulmasına özgür iradesi ile düzenlediği vekaletnameye istinaden onay verdiğini,

2. Müvekkilinin ... ile arasındaki ticari ilişkiye istinaden ipotek tesis edildiğini, bu halde davalının borçlu sıfatı ile değil, üçüncü kişi sıfatı ile taşınmazına ipotek konulan kişi konumunda olduğunu,

3.Mahkemenin bir kimsenin başkasının borcuna karşılık taşınmazını ipotek verebileceği gerçeğini TMK ile hüküm altına alınan madde 884 ve TMK madde 881/2 hükmünü gözardı ederek hatalı yorum sonucu hatalı bir hüküm oluşturduğunu,

4. Borçlu ... aleyhine, Bakırköy 7. İcra Müdürlüğünün 2017/7725 Esas sayılı icra dosyası üzerinden takip başlattığını, ancak alacağını tahsil edemediğini,