muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17813, Karar No: 2013/17391, Tarih: 11.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17813 E.  ,  2013/17391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... .... tarafından, davalı ... aleyhine 30/06/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davacı ... tarafından, dava dışı optisyen ile ....Müdürlüğü arasında imzalanan sözleşme nedeniyle optisyene ödenen meblağın davalı kurumdan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 11/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5453, Karar No: 2016/3675, Tarih: 09.11.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5453 E.  ,  2016/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 07.09.2012

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanıkların müdafileri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık A.. hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesi;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık Y..hakkındaki mahkûmiyet hükmünün incelenmesi;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında TCK'nın 188/3, 192/3 ve 31/3. maddeleri gereğince 2 yıl 5 ay 10 gün hapis ve 66 gün adli para cezasına hükmolunmasından sonra, belirlenen sonuç adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den paraya çevrildiği (4) numaralı paragrafta; “2 yıl 5 ay 10 gün” olan sonuç hapis cezasının “2 yıl 9 ay” olarak gösterilmesi”, adli para cezasının ise, hesap hatası sonucu "1320 TL" yerine "1500 TL" olarak belirlenmesi suretiyle, fazla cezaya hükmolunması,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106. maddesinin 4. fıkrasında, “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilmez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” hükmünün öngörülmüş olması karşısında; sanığın ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesinin olanaklı olmadığı ve sözü edilen maddenin 11. fıkrası uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edilmesi gerektiği gözetilmeden, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” belirtilmesi,

./..

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrasının uygulanmasına ilişkin (4) numaralı paragrafında yer alan “2 yıl 9 ay hapis ve 1500 TL adli para cezası” ibaresinin “2 yıl 5 ay 10 gün hapis ve 1320 TL adli para cezası” olarak değiştirilmesi,

./..

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrasının uygulanmasına ilişkin (4) numaralı paragrafında yer alan “2 yıl 9 ay hapis ve 1500 TL adli para cezası” ibaresinin “2 yıl 5 ay 10 gün hapis ve 1320 TL adli para cezası” olarak değiştirilmesi,

2- Hüküm fıkrasında sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümde yer alan “adli para cezasının ödememesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine, bu hususun sanığa ihtarına (ihtar edildi)” ibaresinin çıkarılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4 ve 11. fıkraları uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tahsil edileceğinin bildirilmesine” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

09.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5547, Karar No: 2008/7233, Tarih: 03.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5547 E.  ,  2008/7233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 09.03.1998 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile inşaat yapımını üstlenen davacı şirketin inşaatta eksik ve kusurlu işler bıraktığını, yaptırılan tesbit ile bu işlerin saptandığını ileri sürerek, eksik ve kusurlu işler karşılığı 43.850,00 YTL’nin yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında düzenlenen 09.03.1998 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yüklenici davacılara ait taşınmaz üzerine zemin + dört katlı dükkân ve meskenlerden oluşan bina yapımını üstlenmiş inşaatta toplam 5 dükkan, 8 mesken yapılması, binanın kaloriferli ve hidroforlu olarak inşa edilmesi kararlaştırılmış ve yapılacak işler ayrıntılı olarak sözleşmede belirtilmiştir. Binanın kaba inşaatı bitirildikten sonra ve yörede meydana gelen 17.08.1999 depremi nedeniyle taraflar 04.10.2001 tarihinde bir protokol tanzim ederek, mevcut binanın üzerindeki bir katın iptâli ve yıkımı ile binanın güçlendirilmesini ve dairelerin iş yerine (büroya) çevrilmesini kararlaştırmışlar, buna uygun olarak düzenlenen tadilat projesini de ilgili belediyeye onaylatmışlardır. İnşaatın tadilat projesine göre bitirilerek, davacılara ait bağımsız bölümlerin 2002 yılında teslim edildiği ve aynı yıl içinde iskân ruhsatının alındığı dosya içindeki belgelerden anlaşılmaktadır.

Davacılar talebiyle yaptırılan tesbitte alınan bilirkişi raporu ile; binadaki eksik ve ayıplı işler ayrı ayrı belirlenmiş, bu işler nedeniyle davacılar tazminat talebinde bulunmuşlardır. Öncelikle dairelerin iş yerine çevrilmiş olması nedeniyle normal olarak işyerinde (bürolarda) yapılması gereken olağan işlerin neler olduğunun belirlenmesi ve ayıplı iş ile eksik işin birbirinden ayrılması gerekir. Borçlar Kanunu’nun 359 ve 363. maddeleri ayıplı işler hakkında uygulanır. Eksik işler bu maddelerin kapsamında değildir. Ayıplı iş; vasıf noksanlığını ifade ettiği halde, noksan iş kavramı yapılmayan işleri ifade eder. İşin yapılmamış olması nedeniyle de niteliğinin sözleşmeye uygun olup olmadığı sözkonusu olmaz. Davacıların talepleri arasında; ayıplı işlerle birlikte eksik işlerin de bulunduğu anlaşılmaktadır. Açık ayıplar yönünden BK’nın 359. maddesi uyarınca iş sahibinin eserin tesliminden sonra işlerin mutad cereyanına göre imkânını bulur bulmaz muayene ve ihbar mükellefiyeti bulduğundan ve davacı açık ayıplar yönünden süresinde ayıp ihbarında bulunduğunu kanıtlayamadığından, açık ayıplarla ilgili olarak tazminat talebinin reddi doğru ise de, gizli ayıp niteliğindeki işler yönünden süresinde ayıp ihbarında bulunulduğunun kabulü ile bedeline hükmedilmesi, eksik işler BK’nın 359 ve 362. maddelerinin kapsamında bulunmadığından davacının eksik işlerle ilgili talepleri de değerlendirilerek bedeline hükmedilmesi yerine eksik iş ve ayıplı iş ayrımı yapılmadan açık ayıplar yönünden davacıların süresinde ayıp ihbarında bulunmadıkları gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 03.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9143, Karar No: 2011/11289, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9143 E.  ,  2011/11289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1- Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

2- Tapu kaydındaki mevcut haciz ve ipotek şerhlerinin kamulaştırma bedeline yansıtılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

2- Tapu kaydındaki mevcut haciz ve ipotek şerhlerinin kamulaştırma bedeline yansıtılmamış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4305, Karar No: 2014/13001, Tarih: 20.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4305 E.  ,  2014/13001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş (2'şer kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3171, Karar No: 2025/5837, Tarih: 14.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3171 E.  ,  2025/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/305 E., 2024/359 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın sut kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Atezolizumab etken maddeli Tecentriq ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbı araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Atezolizumab etken maddeli Tecentriq ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8434, Karar No: 2014/9847, Tarih: 16.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8434 E.  ,  2014/9847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2012/917-2013/732

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali ve kiralananın temerrüt nedeniyle tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin dava açılmadan önce yapılan ödemelere, icra inkar tazminatı ve yargılama masraflarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

Takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.01.2010 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 07.12.2011 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2010 yılı Ekim ile 2011 yılı Aralık aylar arası toplam 10.200 TL kira bedeli, 551,12 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 10.751,12 TL'nin tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin davalılara tebliği üzerine davalılar yasal süresinde yaptığı itirazı ile borca ve ferilerine itiraz etmişlerdir. Davalı tarafından dava açılmadan önce 09.01.2012 tarihinde 4.000 TL'nin davacıya ödendiği davacının da kabulündedir. Dairemizce de benimsenen Yargıtay HGK 18.4.2007 gün ve 19-159-220 sayılı ilamı gereğince itirazın iptali davası açılmadan önce borcun bir kısmının ödenmesi halinde alacaklının ödenen kısım için dava açmakta hukuki yararı bulunmadığından ödenen bu kısım düşüldükten sonra bakiye alacak için karar verilmesi gerekir. Ayrıca dava açılmadan önce ödenen kısım için icra inkar tazminatına hükmedilemez. Bu nedenle dava açılmadan önce borcun bir kısmı ödendiğine göre bu kısım düşüldükten sonra bakiye alacak yönünden itirazın iptaline ve karar altına alınan bu miktar üzerinden icra inkar tazminatına hükmetmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6204, Karar No: 2011/6164, Tarih: 24.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6204 E.  ,  2011/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/257100

MAHKEMESİ :(MALATYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :26.01.2010 - 201/21

SUÇ :Yakın akrabayı öldürme

Yeni doğmuş bebeğini öldürmekten sanık İ.. S..'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, cinsel saldırı suçundan sanık A.. E..'nin beraatine ilişkin (MALATYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2010 gün ve 201/21 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık İnsaf müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Mağdur-sanık İ.. S.., 22.05.2008 tarihli oturumda, cinsel saldırı suçu bakımından sanık A.. E.. hakkında şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmesi karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247 sayılı kararı uyarınca iddianameye konu davayla ilgili olarak şikayetçi İ.. S..’un kamu davasına katılmasına karar verilmesi gerekirken, katılma talebi hususunda bir karar verilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık İ.. S..’un küçük çocuğunu öldürme suçu ile ilgili olarak; Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Kurulu’nun 19.11.2008 tarih ve 4074 sayılı raporunda, “cezai sorumluluğunu müessir ve kişide irade, şuur ve hareket serbestisini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı ve zeka geriliği saptanmadığı, sanığın 03.03.2008 tarihinde sanığı bulunduğu suçuna karşı ceza sorumluluğun tam olduğunun bildirildiği, sanığın mağduru olduğu nitelikli cinsel saldırı suçu ile ilgili olarak Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.07.2009 tarih ve 2936 sayılı raporda ise, sanıkta beden ve ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan depresyon denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiğinin belirtildiği anlaşılmakla; sanık hakkında düzenlenen iki rapor arasında çelişki bulunduğu, raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilerek, Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra suçu işlediği sırada ve şimdiki hali

itibariyle akli durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK.nun 32/1-2.maddesi kapsamında rapor aldırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi sanık İnsaf müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık İnsaf ve sanık A.. E.. hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.