muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1508, Karar No: 2023/4735, Tarih: 12.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1508 E.  ,  2023/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2196 E., 2022/1671 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/334 E., 2019/815 K.

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince ziynet alacağı davasının reddine, boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçesinde; evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını, erkeğin düzenli çalışmadığını, evine, eşine ve çocuklarına ilgisiz olduğunu, eşi evden ayrılacağı zaman kadının ortak çocuk ...'i yanına almasına izin vermediğini, annenin ...'ü de okulu olduğundan düzeni bozulmasın diye almadığını ve kadına düğünde takılan takıları bozdurup harcadığını iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri yararına aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 75.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminata ve dilekçede belirtilen ziynet alacağına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; evlilik birliğinin kadının kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını ve kadının ortak çocuklarla ilgilenmediğini iddia ederek; davanın reddine karar verilmesini etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; evlilik birliğinin kadının kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını ve kadının ortak çocuklarla ilgilenmediğini iddia ederek; davanın reddine karar verilmesini etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda evlilik süresi boyunca düzenli bir işi olmayan, borç yapıp ödemeyen, iş beğenmeyen, sorumsuz olan, bağımsız konut temin etmeyen, eşini herkesin önünde ''sen sus '' diyerek azarlayıp ''bana kadınlık yapacaksa kalsın'' diyen, ailesi ile birlikte ''daha iyisini bulalım'' diyerek hakaret eden, ailelerin yanında "karılık yapacaksa kalsın" diyerek baskı yapan ve "bu iş bitti" diyerek eşinin eve gelmesini istemeyen erkeğin tam kusurlu olduğu, her ne kadar İstanbul 9. Aile Mahkemesi'nin 2018/163 Esas sayılı dosyasında verilen karar ile ortak çocuk ... 'ın geçici velâyeti babaya verilmiş ise de, kararın işbu dava için kesin hüküm teşkil etmediği, uzman raporunda çocukların baba evinde ayrı bir odalarının bulunmadığının, ...'in annesi ile yaşamak istediğinin, çocuğun anneden ayrı kalması nedeniyle psikolojik sorun yaşadığının, ...'ün ise annesinin dersleri noktasında zorladığı için babasını tercih ettiğinin sonuç olarak çocukların baba yanında kaldıkları ortamın menfaatlerini tehlikeye düşürebilecek nitelikte olduğunun ve psikolojik ve sosyal gelişimleri açısından kardeşlerin ayrılmamaları gerektiğinin belirtildiği, uzman raporundaki görüş doğrultusunda ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olacağı; gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuklar ... ve ... 'ın velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ... için aylık 250,00 TL ve ... için aylık 200,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata ve ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu, yargılama sürecinde çocukların baba yanında kaldıklarını, kurulu bir düzenlerinin olduğunu, geçici velâyete dair davada da annenin talebiyle ... 'ın velâyetinin babaya verildiğini, annenin çocuklara bakabileceği uygun koşullarının olmadığını, ... 'nın yaşının küçük olması nedeniyle duygusal olarak anneyi istediğini, baba işte iken babanın ailesinin çocuklarla ilgilendiğini belirterek; kusur belirlemesi, tazminatlar, velâyet ve nafakalar yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak çocukların tarafların ayrı yaşamaya başlamalarından sonra baba yanında kaldıkları, anne ile de hafta sonları görüşebildikleri, çocuklardan idrak çağında bulunan 2009 doğumlu ... 'ın baba yanında okula devam ettiği, alıştığı ve güvendiği baba ile kalmaya devam etmeyi istediği, küçüğün bu isteğine üstünlük tanınması gerektiği, düzenlenen uzman raporlarında da babanın velâyet görevini üstlenmesine engel bir durumunun bulunmadığının belirtildiği, kardeşlerin ayrılmasının çocukların gelişimi bakımından uygun olmayacağı, babanın her iki çocuğa da bakabilecek durumda olduğu anlaşılmakla çocukların velâyetinin babaya verilmesi gerekirken anneye verilmesinin hatalı olduğu, İstanbul 9. Aile Mahkemesi'nin velâyet konusundaki kararının tarafların ayrılık hali devamı süresince veya boşanma kararı verilmesine kadar geçerli olduğu ve bu dava yönünden kesin hüküm etkisi bulunmadığı, çocukların velâyeti babaya verilmekle annenin iştirak nafakası talebinin reddinin gerektiği ve sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile; istinaf başvurusunun velâyet ve iştirak nafakası yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle ortak çocuklar ... ve ... 'ın velâyetinin babaya verilmesine, anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, 24.12.2019 tarihinden itibaren ... yararına hükmedilen aylık 250,00 TL ve ... yararına hükmedilen aylık 200,00 TL tedbir nafakasının kararın kesinleşmesine kadar erkekten tahsili ile kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin ve kadının iştirak nafakası talebinin reddine, erkeğin sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; velâyet konusunda çocuğun beyanına itibar edilmesinin doğru olmadığını, İlk Derece Mahkemesi kararındaki velâyet gerekçesinin yerinde olduğunu ve kararın bu nedenlerle usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; velâyet ve iştirak nafakası yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocuklarının velâyetinin hangi ebeveyne verilmesinin çocukların üstün yararına olacağı ve velâyete bağlı olarak kadının iştirak nafakası talebinin reddedilmesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 182 nci maddesi, 335 inci vd. maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9521, Karar No: 2010/12045, Tarih: 25.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/9521 E.  ,  2010/12045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı SGK Başkanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ...aleyhine 22/01/2010 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın dilekçesinin görev yönünden reddine dair verilen 23/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, İcra ve İflas Yasası'nın 67. maddesi gereğince başlatılan ilamsız icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Yerel mahkemece yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı ... Başkanlığı, davalı ...'na bağlı devlet hastanesinde görevli doktorun Bağ-Kur sigortalısına fazla ilaç yazması nedeniyle uğradığı zararın ödetilmesi amacıyla başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini istemiştir.

Yerel mahkemece, davalı idarede çalışan kadrolu doktorun görev ve yetkisi kapsamında gerçekleştirdiği bir idari işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın "İdari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri; a)İdarî işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlâl edilenler tarafından açılan iptal davaları, b)İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarara uğrayanlar tarafından açılan tam yargı davaları, c) Tahkim yolu öngörülen imtiyaz şartlaşma ve sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklar hariç, kamu hizmetlerinden birinin yürütülmesi için yapılan her türlü idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklara ilişkin davalar olarak sayılmış olup bunlar arasında gösterilmemiş olan İcra ve İflas Yasası'nın 67. maddesi gereğince açılan itirazın iptali davaları, Uyuşmazlık Mahkemesi'nin 20.11.2000 gün ve 2000/38-2000/49 sayılı kararında da vurgulandığı üzere idari yargı yeri değil adli yargı yerinde görülüp çözümlendirilir.

Diğer yandan, 2004 sayılı İcra ve İflas Yasası'nın 1/1 maddesinde “Her asliye mahkemesinin yargı çevresinde yeteri kadar icra dairesi…” bulunulacağı belirtilmiş olup aynı Yasa'nın 67. maddesinde sözü edilen “mahkeme” ile icra dairesinin bulunduğu yargı çevresi bakımından bağlı olduğu adli yargı yerinin anlaşılması ve takip hukukuna özgü bulunan itirazın iptali davasının adli yerinde görülmesi gerektiği açıktır.

Diğer yandan, 2004 sayılı İcra ve İflas Yasası'nın 1/1 maddesinde “Her asliye mahkemesinin yargı çevresinde yeteri kadar icra dairesi…” bulunulacağı belirtilmiş olup aynı Yasa'nın 67. maddesinde sözü edilen “mahkeme” ile icra dairesinin bulunduğu yargı çevresi bakımından bağlı olduğu adli yargı yerinin anlaşılması ve takip hukukuna özgü bulunan itirazın iptali davasının adli yerinde görülmesi gerektiği açıktır.

Ayrıca; 3533 Sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğince genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar, o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler ve tarafların durumu gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/11/2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 25/11/2010
Yargıtay — Esas No: 2021/17616, Karar No: 2022/2556, Tarih: 17.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/17616 E.  ,  2022/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'nin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1540, Karar No: 2020/2991, Tarih: 23.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1540 E.  ,  2020/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme ve bu suça yardım, nitelikli yağma ve bu suça yardım

HÜKÜM : A-Sanıklar ... ve ... hakkında;

TCK'nin 37/1 maddesi delaletiyle 82/1-h, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

TCK'nin 37/1 maddesi delaletiyle 149/1-c, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

B-S.S.Çocuk ... hakkında; TCK’nin 39/2.c maddesi delaleti ile 82/1-h, 39/2-c 31/3. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası,

TCK’nin 149/1-c, 39/2-c, 31/3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası,

Dair kararlara karşı yapılan istinaf incelemesinde;

Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin hükmünün kaldırılmasına,

1-Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nin 37. maddesi delaletiyle TCK'nin 82/1-a,h, 53. maddeleriuyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

TCK'nin 37. maddesi delaletiyle TCK'nin 149/1-c,d, 53. maddeleri uyarınca; 11'er yıl hapis cezası,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; TCK'nin 149/1-c-d, 39/2-c, 31/3 maddeleri uygulanarak 4 yıl 4 ay hapis cezası,

Tasarlayarak bir suçu gizlemek delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla maktule ...'in ölümüne yardım suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine.

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekilleri, sanıklar müdafileri, suça sürüklenen çocuk ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar ...ve... haklarında maktul ...’ye karşı nitelikli kasten öldürme, nitelikli yağma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule karşı nitelikli yağmaya yardım etme suçlarından verilen mahkumiyet, suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçu nedeniyle verilen beraat hükümlerinin sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafileri, katılan ... vekili ve katılan bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi vermiş olduğu 08.11.2019 tarih ve 2019/2804 E, 2019/2344 K. sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat etmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin suç işlemediğine, delil yetersizliğine, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yardım etme kastının olmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına, beraat etmesi gerektiğine, katılan ... ve katılan bakanlık vekillerinin yağma suçundan az ceza verildiğine, suça sürüklenen çocuğun kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; suça sürüklenen çocuk hakkında maktule karşı nitelikli yağmaya yardım etme suçundan kurulan hükümde TCK’nin 39. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılırken “5 yıl 6 ay hapis cezası” yerine hesap hatası sonucu “6 yıl 6 ay hapis cezası” devamında da TCK’nin 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken “3 yıl 8 ay hapis cezası” yerine “4 yıl 4 ay hapis cezası” şeklinde fazla ceza tayin edilmesi ve kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve Yasaya aykırı görüldüğünden; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMK'nin 303. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; suça sürüklenen çocuk hakkında maktule karşı nitelikli yağmaya yardım etme suçundan kurulan hükümde belirlenen sonuç cezanın "3 yıl 8 ay hapis cezası" olarak, değiştirilmesine, "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 5.722,00.TL maktu vekalet ücretinin sanıklar ve suça sürüklenen çocuktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına ödenmesine" ibaresinin hüküm fıkrasının ilgili bölümüne eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükümlere yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1437, Karar No: 2011/6299, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1437 E.  ,  2011/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.