muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1381, Karar No: 2020/3173, Tarih: 18.06.2020

1-Bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalar ile bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir. Hükmün gerekçe bölümü, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini (hukuk sebepleri) kendiliğinden (re’sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar.

Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını, ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (..., .../ ..., ...; Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK’na Göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, Ankara 2011, s.472). Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yeralan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yeralan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasanın 141/3.maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı ...nun 297. maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir. Yine ...nun 27.maddesinin 2. bendi “c” bölümünde de hukuki dinlenilme hakkının “Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini” de içerdiği açıklanarak bu husus vurgulanmıştır.

Öte yandan, mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, başka bir dava yönünden kesin hüküm, kesin veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi hukuksal değerlendirmeler de bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür.

Somut olayda; mahkemece ‘’...’nın 27/06/2011 tarihli cevap dilekçesinin 1,5 ve 9/2, 5, 6, 8, 9/10, 11, 12, 13 maddelerinde belirtilen ve davalı kurumun 06/12/2010 tarih ve 18355747 sayılı, 31/03/2011 tarih ve 6127395 sayılı, 9/2, 5, 6, 8, 9/10, 11, 12, 13- 24/04/2011 tarih ve 6799670 sayılı yazıları ile yapılan toplam (10.000 + 90.000 + 10.000 ) 110.000 TL cezai şartın yasal dayanağının bulunmadığı, cevap dilekçesinin 2, 3, 4, 6, 7, 8 ve 9/1, 3,7.maddelerinde belirtilen ve davalı kurumun 16/03/2011 tarih ve 3282753 sayılı yazısı ile 15.000 TL, 16/03/2011 tarih ve 3283302 sayılı yazısı ile 15.000 TL, 16/03/2011 tarih ve 4458930 sayılı yazısı ile 15.000 TL, 07/04/2011 tarih ve 6486267 sayılı yazısı ile 15.000 TL, 18/04/2011 tarih ve 7469720 sayılı yazısı ile 15.000 TL, 18/04/2011 tarih ve 7469720 sayılı yazısı ile 15.000 TL, 26/04/2011 tarih ve 6799670 sayılı yazısı ile 15.000 TL, 26/04/2011 tarih ve 6799670 sayılı yazısı ile 15.000 TL ve 24/04/2011 tarih ve 6799670 sayılı yazısı ile 15.000 TL yazıları ile yapılan toplam 135.000 TL cezai şartın yerinde olduğu’’ şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu görülmektedir. Ancak mahkemenin gerekçesinin; cezai şart işlemlerinin, taraflar arasındaki sözleşme ve ilgili mevzuat hükümlerine uygun olup olmadığı tartışılmadan, uyuşmazlığın çözümüne ilişkin bir gerekçe belirtilmeden yazılması ve hükümde davanın kabulüne dendiği halde bazı taleplerin reddedilerek çelişki yaratılması hatalıdır. Bu sebeple dosyadaki deliller değerlendirilerek denetlemeye elverişli bir gerekçe ile hüküm kurulması gerekmekte olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre; davalı kurum tarafından; davacı hastaneye, 22.03.2010-02.04.2010 tarihleri arası yapılan denetimde Prof. Dr. ...’in çalışma izin belgesi olmadan hasta muayene ettiği, radyoloji ünitesinde çalışan röntgen teknisyenlerinin ... Özel Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.’nin personeli oldukları, aynı şirketin doktorlarının MR ve BT sonuçlarını okumak için öğleden sonraları hastaneye geldikleri ancak röntgen teknisyenleri ile radyoloji doktorlarının davacı hastane adına çalışma izin belgeleri olmadığı Özel Hastaneler Yönetmeliği’nin 66-j maddesi uyarınca

10.000,00 TL cezai şart işlemi, 31.03.2011 tarih ve 6127395 sayılı kurum yazısı ile hasta Suna Akıncı’nın Dr... tarafından davacı hastaneye yönlendirilmesi nedeniyle 2007 sözleşmesinin 3.1.14. ve 5.1.10. maddeleri gereğince 10.000,00 TL cezai şart işlemi, 08.04.2011 tarih ve 6580500 sayılı kurum yazısı ile... isimli hastadan 6.450,00 TL ilave ücret alınmış olması nedeniyle 2009 yılı Özel Sağlık Hizmet Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 3.1.3.1. ve 5.1.11. maddesi gereğince 15.000,00 TL cezai şart, 08.04.2011 tarih ve 6581341 sayılı kurum yazısı ile Mete Balcı isimli hastadan 50,00 TL ilave ücret alınmış olması nedeniyle 2009 yılı Özel Sağlık Hizmet Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 3.1.3.1. ve 5.1.11. maddesi gereğince 15.000,00 TL cezai şart, 08.04.2011 tarih ve 6580830 sayılı kurum yazısı ile ... isimli hastadan 8.10 TL ilave ücret alınmış olması nedeniyle 2009 yılı Özel Sağlık Hizmet Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 3.1.3.1. ve 5.1.11. maddesi gereğince 15.000,00 TL cezai şart, 26.04.2011 tarih ve 7879644 sayılı kurum yazısı ile ...isimli hastadan 140,00 TL ilave ücret alınmış olması nedeniyle 2009 yılı Özel Sağlık Hizmet Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 3.1.3.1. ve 5.1.11. maddesi gereğince 15.000,00 TL cezai şart, 06.05.2011 tarih ve 9588909 sayılı kurum yazısı ile acil hastası Mehmet Al isimli hastadan 2.000,00 TL ilave ücret alınmış olması nedeniyle 2009 yılı Özel Sağlık Hizmet Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 3.1.3.1. ve 5.1.11. maddesi gereğince 15.000,00 TL cezai şart, 06.05.2011 tarih ve 8711854 sayılı kurum yazısı ile Abdullah Çavdar isimli hastadan 820,00 TL ilave ücret alınmış olması nedeniyle 2009 yılı Özel Sağlık Hizmet Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 3.1.3.1. ve 5.1.11. maddesi gereğince 15.000,00 TL cezai şart, 26.04.2011 tarih, 6799670 sayılı kurum yazısı ile ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... isimli hastalardan özel hastane işletme gider paketi, yatan hasta işletme giderleri ve otelcilik hizmetleri paketi adı altında ilave ücret alınmış olması nedeniyle 2009 yılı Özel Sağlık Hizmet Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesinin 3.1.3.1. ve 5.1.11. maddesi gereğince toplam 105.000,00 TL cezai şart, ..., ... ve ...’in hasta dosyalarında stent kullanım raporları ile barkodların olmaması nedeniyle sözleşmenin 5.1.7.1. maddesi gereğince toplam 600,00 TL cezai şart, 17.01.2011-24.01.2011 tarihleri arası yapılan denetimde Prof. Dr. ...’in çalışma izin belgesi olmadan çalıştığı için Özel Hastaneler Yönetmeliği’nin 66-j maddesi ve taraflar arasındaki sözleşmenin 5.1.12. maddesi uyarınca 10.000,00 TL cezai şart işlemi, yine Prof. Dr. ...’in çalışma durumunu gösterir hizmet akdi ve personel çalışma belgesini kuruma iletmediği için sözleşmenin 3.1.6. ve 5.1.10. maddesi uyarınca 10

.1.7.1. maddesi gereğince toplam 600,00 TL cezai şart, 17.01.2011-24.01.2011 tarihleri arası yapılan denetimde Prof. Dr. ...’in çalışma izin belgesi olmadan çalıştığı için Özel Hastaneler Yönetmeliği’nin 66-j maddesi ve taraflar arasındaki sözleşmenin 5.1.12. maddesi uyarınca 10.000,00 TL cezai şart işlemi, yine Prof. Dr. ...’in çalışma durumunu gösterir hizmet akdi ve personel çalışma belgesini kuruma iletmediği için sözleşmenin 3.1.6. ve 5.1.10. maddesi uyarınca 10.000,00 TL cezai şart işlemi, hastanede 6 adet radyoloji cihazı olmasına rağmen 5 röntgen teknisyeninin görev yapması nedeniyle sözleşmenin 5.1.12. maddesi uyarınca 10.000,00 TL cezai şart işlemi olmak üzere toplam 135.000,00 TL cezai şart uygulanmış ise de mahkemece hükme esas alınan raporda bu cezai şartlar tek tek değerlendirilmemiştir. Bu cezai şart işlemlerinden ilave ücrete dair olanlar yönünden ilave ücretin nelerden kaynaklandığına dair hastane kayıtları incelenmeden, SGK tarafından karşılanmayan hizmetlere ilişkin hastaların ödeme yapıp yapmadığı belirlenmeden, alınan ilave ücretlerin her hasta açısından ayrı ayrı yerinde olup olmadığı değerlendirilmeden görüş bildirilmesi yerinde olmamıştır. Ayrıca Prof. Dr. ...’in davacı hastanede personel çalışma izin belgesi olmadan çalışması ile kuruma hizmet akdinin ve personel çalışma belgesinin sunulmamasına dair uygulanan cezai işlemlere ilişkin inceleme yapılabilmesi için raporda dosyada bulunmadığı bildirilen poliklinik defteri, hasta kayıt protokol defteri ve medula sistemi kayıtlarının da dosya arasına aldırılarak, Özel Sağlık Hizmet Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi, SUT hükümleri ve ilgili mevzuat hakkında uzman üç kişilik bir bilirkişi heyetinden yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, ayrıca bu husus da bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda bir ve ikinci bendlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10670, Karar No: 2009/11499, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10670 E.  ,  2009/11499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 09.06.2009

No : 630-730

Şikayet Eden : Profesyonel Gıda Mad.Paz.Dağ.İth.İhr.ve Dış Tic.Ltd.Şti.vek.Av....

Hazinedar

Şikayet Edilen : TMSF

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, ... Ticari ve İktisadi Bütünlüğü Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu ve İktisadi Bütünlük Satış Komisyonu Başkanlığı tarafından düzenlenen ve 14.08.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet eden vekili, görevli mahkemenin idare mahkemesi olduğunu belirterek dilekçenin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayet konusu edilen sıra cetvelinin İİK.nun hükümleri doğrultusunda adli yargı düzenindeki icra daireleri tarafından düzenlenmediği, idari bir tasarruf olduğu, bu nedenle şikayetin idari yargı yeri tarafından incelenmesi gerektiği belirtilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/33923, Karar No: 2016/1384, Tarih: 08.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/33923 E.  ,  2016/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK.nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde verilen cezanın kısa süreli olduğundan bahisle hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK.nın 53. maddesinin uygulanmamasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine"24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/02/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16924, Karar No: 2010/2363, Tarih: 18.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16924 E.  ,  2010/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3044, Karar No: 2013/3375, Tarih: 21.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3044 E.  ,  2013/3375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, ... ... Müdürlüğü'nün 2010/503 Esas sayılı takip dosyasında hazırlanan ....03.2012 tarihli sıra cetvelinde ikinci sıraya alındıklarını ve kendilerine pay ayrılmadığını, oysa vekalet ücreti alacağının rüçhanlı olduğu ve ilk sırada yer alması gerektiğini, ikinci sıraya alınmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir

Şikayet olunan cevap vermemiştir

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, şikayetçinin vekalet ücretinin Avukatlık Kanunu'nun 166. maddesine göre rüçhaniyeti olmakla birlikte şikayet olunanın haczinin şikayetçinin haczinden daha eski tarihli olduğundan sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi temyiz etmiştir.

Avukatlık ücret sözleşmesi avukat ile ... sahibi arasında aktedilir. 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 165. maddesi hükmü saklı kalmak üzere ancak tarafları bağlar. Anılan Kanun'un 166.maddesinin .... fıkrasında, "Avukat, sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretinden dolayı, kendi çalışması sonucunda müvekkilin muhafaza ettiği veya kazandığı mallar ve davadaki diğer taraftan ilam gereğince tahsil edilecek para yahut alınacak mallar üzerinde diğer alacaklılara nazaran rüçhan hakkını haizdir. Rüçhan hakkı, vekaletnamenin düzenlenme tarihine, vekaletname umumi ise ... sahibi adına ücret konusu işten dolayı ilk yapılan resmi başvurma tarihine göre sıra alır." hükmüne yer verilmiştir. Görüleceği üzere madde metninde rüçhan hakkının avukatın hangi ücreti için söz konusu olduğu, sınırlı bir biçimde belirtilmiş olup, şikayetçinin ... .... ... Müdürlüğü'nün 2010/1184 Esas sayılı takip dosyasına konu ücret alacağı ise Avukatlık kanunu 166/.... maddesi kapsamı dışında kalmaktadır.

Mahkemece, şikayetçinin avukatlık ücret alacağının Avukatlık Kanunu'nun 166/.... maddesi kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle şikayetin reddi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7593, Karar No: 2019/157, Tarih: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7593 E.  ,  2019/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Artvin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2018 gün ve 2017/108 Esas, 2018/64 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 07.06.2017 günlü celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18197, Karar No: 2017/8413, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18197 E.  ,  2017/8413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ek ödemelerden yapılan prim kesintilerinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının talep ettiği 2007/07 döneminden, kadroya geçtiği (4/1-c) 2011/07 dönemine kadar 506 sayılı Yasa ve 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a maddesi kapsamında ebe olarak çalıştığı, davacıya yapılan ek ödemelerden davalı Kurumca prim kesintisi yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; ek ödemelerden sigorta prim kesintisi yapılıp yapılmayacağı hususunda toplandığından, uyuşmazlığın, 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa öncesi ve sonrasına ilişkin düzenlemelere göre irdelenmesi gerekecektir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 80/c, 506 sayılı Yasa'nın 77. maddeleri ile 27.06.1989 tarihli 375 sayılı KHK'dir.

5510 Sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden önce uygulanması gereken 506 Sayılı Yasanın 77/b, c maddesine göre; "prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaktan sigortalılara o ay içinde ödenenlerin", "idare veya kaza mercilerince verilen karar gereğince (a) ve (b) fıkralarında yazılı kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin," brüt toplam primlerin hesabında dikkate alınır. Sigorta primleri hesabına katılmayacak istisnalar aynı maddede; yolluklar, çocuk ve aile zamları, ölüm, doğum ve evlenme yardımları ile ayni yardımlar olarak açıkça gösterilmiştir.

27.06.1989 tarihli ve 375 sayılı KHK'nin EK: 3 maddesi " ek ödemenin hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır ve bu ek ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz" hükmüne haiz olup, ek ödemeden prim kesintisi yapılmayacağına ilişkin açık bir düzenleme getirmediğinden uygulanabilirliği bulunmamaktadır.

5510 sayılı Yasa'nın 80. maddesinde prime esas kazançların nasıl hesaplanacağı düzenlenmiş ve aynı maddenin c bendinde "...Diğer kanunlardaki prime esas tutulmaması gerektiğine dair muafiyet ve istisnalar bu Kanunun uygulanmasında dikkate alınmaz" hükmü öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca zaten 375 sayılı KHK'nın uygulanması söz konusu olmayacaktır.