muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/6428, Karar No: 2003/5333, Tarih: 02.06.2003

17. Hukuk Dairesi 2003/6428 E., 2003/5333 K.

**17. Hukuk Dairesi 2003/6428 E., 2003/5333 K.**

**- KADASTRO MAHKEMELERİNİN GÖREVİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 27 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalılardan İsmail, Halil, Nihat vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kadastro sırasında 21 ada 2 ve 23 ada 1 parsel sayılı 2831 ve 2917 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kayıtlarına dayanılarak davalılar adlarına tespit edilmiş ve 4.3.1992 tarihinde tutanaklar kesinleşmiştir. Tespite itiraz etmeyen davacı Başbakanlık Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü taşınmazların tespitine esas alınan Eylül 1953 gün 22 sıra nolu tapu kaydının sonradan yolsuz tescil yolu ile tesis edildiğinden iptali için dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin önceki tarihli Temmuz 1320 yoklama tarih 18 sıra nolu tapu malikleri adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan İsmail, Halil,Nihat vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve yasa hükümlerine -uygun düşmemektedir.

Mahkemenin davanın esası hakkında yargılama yapabilmesi ve delil toplayabilmesi için öncelikle uyuşmazlığın hallinde görevli olması ve ayrıca taraflarında dava ehliyetine haiz bulunmaları gerekir. Bir davada görev ile dava ehliyetinin karşılaşmaları halinde önceliği görev alır. Dava ehliyetinin olup olmadığı görevli mahkemece inceleme konusu yapılır. Nitekim Hukuk Genel Kurulu'nun 8.5.1957 gün 4/39-32 sayılı kararları da bu yöndedir.

Somut olayda taşınmazların kadastro tespitleri 20.8.1991 ve 4.7.1991 tarihlerinde yapılmış olup, 30.12.1991 ila 3.3.1992 tarihlerinde 3402 sayılı Kadastro Yasasının 11. maddesine göre askıya çıkarılmış, süresinde dava açılmadığından tespitler 4.3.1992 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşen bu tespitlere karşı 1.4.1992 tarihinde dava açıldığına göre davada görevli mahkeme kadastro mahkemesi olmayıp genel mahkemelerdir. Görev konusu kamu düzeniyle ilgili olup mahkemelerce re'sen (kendiliğinden) nazara alınması gerekir.

O halde, mahkemece HUMK.nun 27. maddesi uyarınca dava dilekçesinin göre yönünden reddine, kadastro tutanaklarının onaylı birer örneği ile dosyanın görevli Devrek Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, kadastro tutanak asıl ve ekleri ile kararın bir örneğinin gerekli tescil işleminin yapılması için Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere işin esası hakkında kesin hüküm oluşturacak biçimde karar verilmiş olması doğru değildir.

O halde, mahkemece HUMK.nun 27. maddesi uyarınca dava dilekçesinin göre yönünden reddine, kadastro tutanaklarının onaylı birer örneği ile dosyanın görevli Devrek Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, kadastro tutanak asıl ve ekleri ile kararın bir örneğinin gerekli tescil işleminin yapılması için Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere işin esası hakkında kesin hüküm oluşturacak biçimde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalılardan İsmail, Halil ve Nihat'ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 2.6.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3326, Karar No: 2017/6417, Tarih: 18.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3326 E.  ,  2017/6417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava bakımından davacılar, 11/09/2002 tarihinde işyerinde çalışırken geçirilen kazanın iş kazası olduğunun tespitine, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden dava konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalı ... vekilinin tüm, davalı ... miraşçıları vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı olay sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının ve yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalı lehine 45.838,57 TL maddi tazminat, 1.368,94 TL tedavi gideri ile 15.000,00 TL manevi tazminat ile davacı anne ve babanın her biri lehine ayrı ayrı 3.000,00 TL manevi tazminatın yargılama sırasında vefat eden davalı işveren ... mirasılarından müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleşen davada davalı ... aleyhine açılan iş kazası tespit davası hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davacı sigortalı ...’in yargılama sırasında vefat eden davalı ...’e ait torna atölyesinde çalışırken 11.09.2002 tarihinde iş kazası geçirerek sağ gözünden yaralandığı, sürekli iş göremezlik oranının %18 olarak tespit edildiği, yargılama sırasında SGK tarafından olayın iş kazası olarak kabul edildiği, olayın gerçekleşmesinde davalının %80, davalının işçisi ustabaşının %20 kusurlu olduğu davacının ise kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davacı sigortalı ...’in yargılama sırasında vefat eden davalı ...’e ait torna atölyesinde çalışırken 11.09.2002 tarihinde iş kazası geçirerek sağ gözünden yaralandığı, sürekli iş göremezlik oranının %18 olarak tespit edildiği, yargılama sırasında SGK tarafından olayın iş kazası olarak kabul edildiği, olayın gerçekleşmesinde davalının %80, davalının işçisi ustabaşının %20 kusurlu olduğu davacının ise kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğün de korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, kocave çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar ya da ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebileceği" hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlülük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından haksahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel" zarar koşulunu getirmiştir.

Somut olaya gelince; zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu ile dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında, iş kazası nedeniyle sağlık bütünlüğü bozulan sigortalının manevi tazminat talep etme hakkının bulunduğu açık olmakla beraber; olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranına ve özellikle sigortalının yaralanmasının ağır bedensel zarar oluşturmamasına göre davacı anne ve baba lehine manevi tazminat verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında davacı anne ve babanın manevi tazminat istemlerinin reddine karar vermek gerekirken; kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3- Aynı zamanda iş kazası nedeniyle davacı tarafça yapılan tedavi giderinden işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Gerçekten sarf tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası; iş kazası nedeniyle işverenin sigortalısına karşı, işe Kurumca el konuluncaya kadar sağlık yardımlarını yapma ve vizite kağıdı düzenleme dışında bir yükümlülüğünü hükme bağlamamıştır. Aksine, iş kazasının oluşumundan itibaren her türlü sağlık yardımları ile Kurumun sorumlu olduğunu kabul etmiştir. Sözü edilen Yasanın iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolunun getiriliş amaç ve nedeni; sigortalıların belirtilen türde bir zararla karşılaşmaları halinde, onları doğrudan koruma altına alma ve kendilerine yardım yapacak Kuruluşu belirlemektir. Bu duruma göre, bir iş kazası nedeniyle, sigortalının başvuracağı mercii kendisini bu yönden güvenceye alan, Kurum ve onların sağlık kuruluşlarıdır. İşveren, bu tür zararlandırıcı olayların meydana gelmesi durumlarında; artık sigortalısına karşı muhatap olmaktan çıkar, kurum doğrudan devreye girer. Esasen işveren de belirtilen sigorta kolu nedeniyle Yasanın belirlediği orandan prim ödemek ve ayrıca koşulları varsa, Kurumun yaptığı harcamaları kuruma geri vermekle sorumlu tutulmuştur. Bu nedenle, gerek sigortalı ve gerekse işveren, iş kazası ve meslek hastalığı sigorta kolundan birbirlerine karşı değil, doğrudan Kuruma karşı sorumludurlar.

Belirtilen nedenlerle, davalı işverenin tedavi giderlerinden sorumlu tutulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, davacı anne ve baba lehine manevi tazminat isteminin reddi ile davalı işverenin tedavi giderlerinden sorumlu olmadığı gözetilerek bu istemin de reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Mirasçılarına iadesine, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31520, Karar No: 2018/3612, Tarih: 17.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/31520 E.  ,  2018/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İnşaat isimli firmanın yetkilisi olan ... ile ... İnşaat isimli firmanın yetkilisi olan diğer sanık ...'in... Üniversitesi'nin açmış olduğu inşaat ihalesine girmek için ... İnşaat-... İnşaat iş ortaklığı adı altında adi ortaklık kurup ihaleyi aldıktan sonra katılana ait ... isimli yapı malzemeleri satan şirketten inşaat malzemeleri satın aldıkları, bu kapsamda sanıklardan ...'ın kardeşi olan tanık ...'dan sahibi olduğu ... Ltd. Şti'ye ait 100.000,00 TL bedelli suça konu hatır çekini alıp, aralarındaki noter sözleşmesine göre her iki sanığın birlikte imzalaması gerekirken tek başına ciro ederek söz konusu çeki katılana verdiği, çekin bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığı gerekçesi ile bedelinin ödenmediği, bunun üzerine katılanın aleyhine icra takibi başlattığı şirketlerden sanık ...'e ait ... İnşaat'ın diğer sanık ile ortaklıklarının adi ortaklık olması nedeni ile tüzel kişiliğinin bulunmadığını, ortaklık sözleşmesine göre çekin birlikte ciro edilmesi gerekirken varlığından haberdar olmadığı çek nedeni ile icra takibine itiraz ettiği, itiraz üzerine ... İcra Mahkemesi'nin 16.11.2012 tarih ve 2012/317 esas, 2012/360 karar sayılı ilamı ile takibin sanık ...'e ait ... İnşaat isimli firma ile... İnşaat - ...İnşaat iş ortaklığı bakamından iptaline karar verildiğinden takibin sadece ... inşaat yönünden devam ettiği, bu kez de sanık ...'ın katılanın çek bedelini tahsil etmesini engellemek için tüm alacaklarını diğer sanık ...'in şirketine devrettiğinin iddia edildiği olayda; katılan ve vekilinin suça konu çekin önceden doğan borç nedeni ile verildiğine dair beyanları ile çekteki keşideci imzasının sahte olmayıp, tüzel kişiliği olmayan iş ortaklığını bağlamadığı, ancak sanık ...'ın şirketini borç altına soktuğu, iş ortaklığının diğer şirketi adına sanık ...'in imzasının bulunmayışının suça konu çekin geçerliliğini etkilemediği bu nedenlerle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluşmayacağı gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/33963, Karar No: 2024/6362, Tarih: 09.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/33963 E.  ,  2024/6362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/3926 E., 2018/1021 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında; hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası,43 üncü, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; sözlerin hakaret olmadığına, ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; katılan ...'ın Belediye Başkanı olduğu, sanığın kullanmış olduğu Facebook sayfasında katılan ve şikâyetçiyi kasdederek "... denen hain hem PKK'lı hem FETOCUDUR ve 15 Temmuz darbe planını yapanlardandır. Türkiye çapında sıralamada ilk 72. Fetocu haindir. Ona yalakalık yapanlarda FETONUN PKKnın PİÇLERİDİR bu saatten sonra yanında olandı hedeftir hadi sıkıyorsa alın omuzlara büyük başkan diye bu soysuz hainin asıl soyu dersimdir .... Hain piçin yüzüne tükürün yüzüne adamsanız. Kürt olmak alevi olmak suç değildir, suç olan hainliktir aslını inkar edende piçtir", "şu bizim ...'ın şekeri yükselteyim lan şerefsiz hain ... Hani senin şerefsiz hain piç pezevenk danışanın ... varya. Hani o... çocuğu olan bu a..kodumunun piçi senden izinli olarak mı seramik müzesine arka girişten kamerası olmayan yerden girip o.... içeri atıyo.....yukarıdaki yere kimler o... atıp esrar içiyo cevap ver a..kodumunun ...'ı, ...'ı hala danışman tutacakmısın o... çocuğu..vatan haini........'i kapıda peçete satsın anladınmı şerefsiz." şeklinde hakaret içerikli paylaşımlarda bulunduğu, Yerel Mahkemece kabul edilerek sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde ve İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kabul olunan maddi vakıaların Kanun’daki tipiklik unsurunu kapsadığı, taleplerinin değerlendirildiği anlaşıldığından Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

1.Sanığın katılana yönelik hakaret eylemini farklı zamanlarda birden fazla işlediğinden bahisle zincirleme suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca ceza tayin edilmiş ise de; iddianame anlatımında ve gerekçeli kararda sanığın Facebook sosyal medya hesabından hangi tarihlerde hangi hakaret içerikli ifadeler kullanmak suretiyle zincirleme suç şeklinde atılı suçu işlediği açıkça gösterilip tartışılmaksızın yazılı şekilde ceza tayini,

2. Sanığın eylemlerini iki şikâyetçiye karşı işlediği ve ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14985, Karar No: 2013/23509, Tarih: 11.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/14985 E.  ,  2013/23509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 62, 50/1-a, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanık ...'nun 07/05/2009 tarihinde kollukta verdiği ifadesinde, sanık ...'e İstanbul'dan gelecek olan alıcılara göstermek üzere elinde ne olduğunu sorduğunu, sanık ...'ın 165 adet para bulunduğunu söylediğini, alıcıların gelmesi üzerine sanık ...'ı arayarak haber verdiğini, çalıştığı işyerinin altındaki kahvehanede buluştuklarını, sanık ...'ın diğer tanık ...'a hitaben “kitabı getirin de arkadaşlar baksınlar” dediğini, kitaptan sonra tanık Hüseyin'in 165 adet sikkeyi alıcılara gösterdiğini, sikkeler için 20.000 dolar bedelde anlaşıldığını beyan etmesi karşısında, sanığın, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesi uyarınca kültür varlığı ticaretine aykırılık suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, anılan Kanunun 67/1 maddesi uyarınca eksik ceza tayini, temyiz edenin sıfatı dikkate alındığında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kastının bulunmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8774, Karar No: 2016/10391, Tarih: 15.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/8774 E.  ,  2016/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... v.d.

DAVALILAR : ... v.d.

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar vekili, ....l, 624 parsel, 1214 parsel, 1702 parsel, 2006 parsel, 158 parsel, 198 parsel, 2784 parsel, 3021 parsel, 417 parsel sayılı taşınmazlarda tarafların malik olduğunu, taraflara ulaşılamaması nedeniyle taksiminin mümkün olmadığını, ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ..., ... ve ... ilk duruşmaya katılarak taşınmazların satışına muvafakatlerinin olduğunu belirtmişler, bir kısım davalılar ise davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 3083 sayılı Kanunun 13/son fıkrası gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

3083 sayı...13. maddesinde; “Uygulama alanlarında Bakanlar Kurulu Kararının Resmi Gazete'de yayımı tarihinden itibaren, kamulaştırma, toplulaştırma, arazi değiştirilmesi ve dağıtım işlemlerinin tamamlanması veya tapuya tescili sonuçlandırılıncaya kadar, gerçek kişilerle özel hukuk tüzel kişilerine ait arazinin mülkiyet ve zilyetliğinin devir ve temlik edilemeyeceği; bu arazilerin ipotek ve satış vaadine konu olamayacağı, ancak, bu kısıtlama süresinin beş yılı aşamayacağı; sulama alanlarında toplulaştırma çalışmaları kısıtlama süresi içerisinde sonuçlandırılamadığı takdirde, toplulaştırma çalışmalarının sonuçlandırılması amacıyla kısıtlama süresinin en fazla beş yıla kadar daha uzatılabileceği, Mahkemeler veya icra ve iflas daireleri tarafından bu araziler hakkında devir ve temliki gerektiren karar verilemeyeceği;

...

mahkemelerce satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar verilemeyeceği” hükmü yer almakta iken, ... 11.04.2012 tarihli kararıyla bu düzenlemenin "mahkemeler veya icra ve iflas daireleri tarafından bu araziler hakkında devir ve temliki gerektiren Karar verilemeyeceği"ne ilişkin bölüm iptal edilmiş; 30.04.2014 tarihli ve 6537 sayılı Kanunun 9. maddesiyle de “Bu taşınmazlar hakkında mahkemelerce satış suretiyle miras ortaklığının giderilmesine karar verilemeyeceği”ne ilişkin cümlesi iptal edilmiştir.

Sonuç olarak, bu Kanunun 13. maddesi kapsamındaki uygulama alanlarında kalan ve işlemleri henüz tamamlanamayan arazilerin miras yoluyla intikali ve ortaklığının satış suretiyle giderilmesine ilişkin olarak herhangi bir yasaklama bulunmadığından mahkemece davanın esası incelenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.