muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7579, Karar No: 2011/5886, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7579 E.  ,  2011/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ün beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki

düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8727, Karar No: 2013/26966, Tarih: 20.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8727 E.  ,  2013/26966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet-Nafaka-Tanımanın İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (anne) tarafından; nafakalar yönünden, davalı-davacı (baba) tarafından ise; nafakalar, kişisel ilişki süresi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı annenin tüm, davalı-davacı babanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetleri davacı-davalı anneye bırakılan müşterek çocuklar ile davalı-davacı baba arasında kurulacak kişisel ilişkide, çocukların üstün yararı yanında, babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Mahkemece, her ayın ikinci ve dördüncü haftalarında kurulan yatılı kişisel ilişki yanında; dini bayramlarda kurulan kişisel ilişkinin yatılı olmaması ve okul yarıyıl ve yaz tatillerine yönelik olarak kişisel ilişki düzenlenmesinin kısıtlı şekilde yapılmış olması doğru değildir. O halde, mahkemece, daha uygun süre ile kişisel ilişki kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde yetersiz kişisel ilişki kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Ancak bu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md.438/7).

3-Davacı-davalı anne, bu davada kendisini bir vekil ile temsil ettirmediği halde, lehine vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün de düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının, 3. ve 9. bentlerinin tamamen hükümden çıkarılmasına ; 3. bendin yerine " Müşterek çocukların, her ayın ikinci ve dördüncü hafta sonları Cuma günleri saat 17:00 ile Pazar günleri saat 17:00 ; dini bayramların ikinci günleri saat 09:00 ile 3. günleri saat 17:00 ; her yıl okul yarıyıl tatilinin birinci günü saat 10.00 ile, yedinci günü saat 17.00, ayrıca her yıl temmuz ayının birinci günü saat 10.00 ile otuzbirinci günü saat 17.00 arasında baba yanına verilmeleri suretiyle kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin eklenmesine hükmün bu bölümlerinin düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın İrem'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.11.2013(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/1970, Karar No: 2007/15214, Tarih: 03.12.2007

**4. Hukuk Dairesi         2007/1970 E.  ,  2007/15214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat .....,.tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 25/01/2002 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/12/2006 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı küçüğün haksız eyleminden kaynaklanan zararın aile başkanının sorumluluğu hükümleri uyarınca anne ve babası ile birlikte ödetilmesine ilişkindir. Mahkemece işin esası incelenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1. maddesi; 4721 sayılı Medeni Kanunun ikinci kitabından (üçüncü kısım hariç olmak üzere MK . md.118-395, 5133 s. lı K. md 2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli Aile Mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Davanın konusu Medeni Kanunun ikinci kitabında yer alan 369. maddedeki düzenlemelerle ilgilidir. O halde davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmadan davaya Asliye Mahkemesi sıfatıyla bakılarak karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13232, Karar No: 2012/14144, Tarih: 12.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/13232 E.  ,  2012/14144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan ... aşamalardaki beyanlarında özetle; sanık ... ve sanığın eniştesi olan ... ...'na yapacakları inşaattan alacağı iş yeri karşılığında 200.000 Euro nakit para verdiğini, sanık ... ve eniştesinin arasında ihtilaf çıkıp inşaat tamamlanmayınca, verdiği parayı geri istediğini, sanık ...'nın bu borca karşılık kendisine 120.000 Euro bedelli ve 80.000 Euro bedelli iki ayrı senet verdiğini bu senetlerden 80.000 Euro bedelli olan senede karşılık 50.000 Euro nakit parayı elden verdiğini, kalan 30.000 Euro bedelli senede karşılık 50.000 Tl değerinde çek verdiğini, bu ödemeler karşılığında sanığa söz konusu 80.000 Euro bedelli senedi teslim ettiğini, kalan 120.000 Euro bedelli alacaklı kısmı boş olan borçlusu sanık olan 16.10.2007 düzenleme tarihli ve 19.10.2007 ödeme tarihli senedi ödeme konusunda sanığın sürekli olarak kendisini oyaladığını,sanığı tanıdığı için söz konusu senedi tahsile koymadığını, olay günü 120.000 Euro bedelli senedin ödenmesi için sözleştiklerini, sanığın bürosuna giderek konuşmaya başladıklarını kendisinin vadesi geçmek üzere olan senedi yenileme niyetinde olduğunu, bu esnada odaya tanık ...'ın girip çıktığını, bunun için senedi çıkardığını yanına iki adette boş senet aldığını sanığın kendisine “ senet yanında mı” diye sorduktan sonra çekmecesinden çıkardığı tabancayı kendisine doğrultarak “ seni öldürürüm” diye tehdit edip senedi alarak bürodan ayrıldığını, sanık gittikten sonra tanıklar ... ve ... Nihat'ın odaya girdiğini beyan etmiş tanık ...'da sanığı olay tarihinde iş yerinden çıkarken gördüğünü kendisine hal hatır sorduğunu sanığın telaşlı şekilde olduğunu, gömleğini toplamaya çalıştığını ve belinde tabanca gördüğünü polisler geldikten sonra diğer tanıklar Mustafa ve Münevver'in aralarında verecekleri ifade konusunda konuştuklarını beyan etmiştir, yürütülen soruşturma neticesi sanığın yapılan ev aramasında söz konusu senet ele geçirilmiştir.

Sanık ... ise aşamalardaki istikrarlı beyanlarında;

Sanık ... ise aşamalardaki istikrarlı beyanlarında;

Yağma iddiasına konu senedin katılan ile sanığın eniştesi olan ... ... arasındaki inşaat sözleşmesinden kaynaklanmadığını,katılandan faiz karşılığı almış olduğu 100.000 Euro karşılığı olduğu, katılana almış olduğu bu paraya karşılık 120.000 Euro bedelli söz konusu senedi verdiğini, bu senedin karşılığında katılana parça parça 156.000 Euro para verdiğini olay günüde kalan 2.000 Euro'yu verdiği taktirde katılanın kendisine borcu kalmayacağını söylemesi üzerine, katılanın rızasıyla vermiş olduğu senedin üzerine iptal yazarak cebine koyduğunu, daha sonra bu parayı bulmak amacıyla bürosundan ayrıldığını, bu sırada katılanın kendisini büroda beklediğini beyan etmiş, sanık söz konusu 2.000 Euro'yu bulmak amacıyla tanık ...'ı aradığını kendisinden borç para istediğini belirttiği, tanığın bir arkadaşının banka kredisinin sonucunu beklediğini olumlu sonuçlandığı taktirde kendisine bu paradan borç verebileceğini söylemesi üzerine, tanık ... ve sanığın buluştukları tanık ...'in beyanlarına göre araç içerisindeyken sanık ile katılanın telefonla 2.000 Euro'nun akibeti hakkında konuştukları sanığın katılana hitaben "hepsi 2.000 Euro alacağın var bekle halletmeye çalışıyorum dediğini ve devamında polis mevzusunun geçtiğini duyduğunu" belirttiği anlaşılmıştır.

Görgüye dayalı anlatımı bulunan olay tarihi ve saatinde sanığın bürosunda bulunan tanık ...'ın aşamalarda birbiri ile örtüşen 26.05.2011 tarihli duruşmaya yansıyan ifadelerine göre; “ Olay günü katılanın sanığın bürosuna geldiğini, 2.000 Euro paradan bahsettiklerini, sanığın parayı bulup getireceğini söyleyerek bürodan ayrıldığını, katılanın tanık ... 'i aradığını akabinde polisi aradığını tanık ... büroya geldiğinde katılan ile tanığın verilecek ifade konusunda konuştuklarını” beyan ettiği anlaşılmıştır.

Tanık ... ise ifadesinde; “ Kızı olan ...'nın sanığın yanında sekreter olarak çalıştığını olay günü ziyaret amaçlı olarak sanığın bürosuna geldiğini daha sonra katılanın gelerek sanık ile hesap kitap yaptıklarını, senet çıkardığını 2.000 Euro alacağının olduğunu söylediğini akabinde sanığın bürodan ayrıldığını, katılanın daha sonra tanık ...'i ve polisi aradığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Tanık ... ise ifadesinde; “ Sanığın yanında sekreter olarak çalıştığını olay günü sanık ile katılana çay servisi yaptığını babası olan tanık Ayfer'in de büroda olduğunu bir süre sonra sanığın 'ben çıkıyorum' diyerek dışarı çıktığını katılanın büroda oturmaya devam ettiğini telefonla bir yerleri aradığını, kendisine iki defa adaçayı servisi yaptığını sanığın ayrılmasından 1 saat sonra tanık ...'in geldiğini katılan ile verilecek ifade konusunda tartıştıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Tanık ... ise ifadesinde; “ Sanığın yanında sekreter olarak çalıştığını olay günü sanık ile katılana çay servisi yaptığını babası olan tanık Ayfer'in de büroda olduğunu bir süre sonra sanığın 'ben çıkıyorum' diyerek dışarı çıktığını katılanın büroda oturmaya devam ettiğini telefonla bir yerleri aradığını, kendisine iki defa adaçayı servisi yaptığını sanığın ayrılmasından 1 saat sonra tanık ...'in geldiğini katılan ile verilecek ifade konusunda tartıştıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Sanığın aşamalarda yağma iddiasına konu senedi katılandan silah zoruyla almadığını beyan etmesi tanık anlatımlarınca da bu durumun desteklenmesi karşısında; katılanın 120.000 Euro bedelli senedi sanığa 18.06.2006 tarihinde tarafları katılan ... ve ... ... olan iş yeri satış sözleşmesi karşılığında vermiş olduğunu beyan etmesi, ancak sanığın söz konusu protokolde imzasının bulunmaması, sanığın katılanla arasında böyle bir hukuki ilişkinin varlığını kabul etmediğinin anlaşılması, sanığın söz konusu senedi parça parça ödediği yönündeki savunmasının katılanın ödeme tarihi 19.10.2007 olan günün şartlarına göre yüksek sayılabilecek bir miktarı içeren senedi suç tarihi olan 04.10.2010 tarihine kadar hukuki yollara başvurmadan ne surette elinde tuttuğunun net olarak ortaya konamadığının anlaşılması karşısında, sanığın yakınana yönelik yağma eylemini gerçekleştirdiği konusunda her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak oyçokluğu ile BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu değilse derhal salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AYKIRI OY: Mevcut deliller ve mahkemenin oluşa uygun gerekçesi karşısında; hükmün onanması düşüncesinde olduğumdan, yüksek çoğunluğun kararın bozulmasına ilişkin görüşüne katılmıyorum. 12.07.2012
Yargıtay — Esas No: 2018/4477, Karar No: 2018/7962, Tarih: 04.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/4477 E.  ,  2018/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR

Dava, davalılar ile davadışı şirket arasında yapılmış taşınmaz satışına ilişkin sözleşmeden kaynaklanmakta olup, davacı arsa maliki konumundadır. Davanın açıklanan niteliğine göre hükmü temyizen inceleme görevi, yürürlükte bulunan işbölümü uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.