muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30997, Karar No: 2016/2740, Tarih: 06.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/30997 E.  ,  2016/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

2-Kabule görede;

a-Yağma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinin, 168. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

b-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelemeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5301, Karar No: 2020/4254, Tarih: 04.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/5301 E.  ,  2020/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının inşa ettiği siteden bir daireyi satın aldığını, aradan 1 yıl kadar bir süre geçtikten sonra portmantonun bulunduğu yerin arkasındaki elektrik panosunda yangın çıktığını ve alevlerin etrafa yayıldığını, evin diğer odalarına sirayet eden yangının binanın kendisine ve evdeki eşyalara zarar verdiğini, itfaiye tarafından tutulan yangın tutanağında ve mahkeme tespiti ile hazırlanan raporlarda elektrik tesisatının hatalı imal edilmesi sebebiyle yangının çıktığının bildirildiğini, zararlarının binaya ilişkin kısmının ... Sigorta A.Ş. tarafından ödendiğini, ev eşyalarının gördüğü zarar nedeniyle ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00-TL maddi ve 20.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiş ve 27/03/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 33.656,45-TL arttırarak 133.656,45-TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat talebine ilişkin 38.014,00-TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 61.986,00-TL’nin fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminata ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, sosyal hizmet kapsamında üyesi olduğu ... Kurumu’nun inşaa ettiği siteden daire satın aldığı ve dairede elektrik tesisatında yaşanan sıkıntı nedeniyle çıkan yangından kaynaklanan maddi ve manevi zararının tazmini istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davacının ... üyesi olduğu ve ... A.Ş. tarafından inşa edilen siteden daire aldığı çekişmesiz olup göreve ilişkin uyuşmazlığın yasal mevzuat kapsamında giderilmesi gerekmektedir. 205 Sayılı Ordu Yardımlaşma Kurumu Kanunu'nun 1.maddesinde: "Milli Savunma Bakanlığına bağlı olmak ve Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarına bu konuda yazılı sosyal yardımları sağlamak ve merkezi ...'da bulunmak üzere (Ordu Yardımlaşma Kurumu) teşkil edilmiştir..." hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 37.Maddesinde: "Kurumun her çeşit malları ile gelir ve alacakları, Devlet malları hak ve rüçhanlığını haizdir. Bunlara karşı suç işleyenler, Devlet Mallarına suç işleyenler gibi takibata tabi tutulurlar." düzenlemesi mevcuttur.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan ve Tüketici Mahkemelerinin görevini tayin eden 4077 Sayılı TKHK'nun 3/f maddesinde Satıcı:"Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere, ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek ya da tüzel kişileri ifade eder." biçiminde tanımlanmıştır. Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; ...'ın, 4077 sayılı TKHK kapsamındaki "satıcı" sıfatında bulunmayan özel kanunla kurulmuş, Milli Savunma Bakanlığına bağlı ve Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarına bu kanunda yazılı sosyal yardımları sağlamak amacı güden, ticari kazanç maksadı olmayan ve Tüketici Yasası ile 5411 sayılı yasa kapsamında banka veya finans kuruluşu olmayan bir kuruluş olduğu anlaşılmaktadır.

Keza, davacının da; bir ordu mensubu olduğu, bulunduğu mesleki statü gereği anılan özel Yasa uyarınca sosyal yardımdan yararlandığı, "tüketici" sıfatının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu bağlamda; taraflar arasındaki çekişmenin 4077 sayılı kanun kapsamına dahil olmadığı, ihtilafın genel hükümler uyarınca genel mahkemelerde çözülmesi gerektiği sonucuna varılarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek ve davacının 27.03.2014 tarihinde davasını ıslah ettiği miktar dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1831, Karar No: 2024/913, Tarih: 06.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/1831 E.  ,  2024/913 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/274 E., 2015/673 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ... T.A.Ş.

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu anlaşıldığından, sanık ...'ın eski hale getirme istemli dilekçesinin reddine dair İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2016 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre, kendisine tebligat yapılacak kimse gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir.

Dava dosyası içerisindeki tebligat parçası kontrol edildiğinde, tebligatın neden sanığa yapılamadığına ilişkin açık bir tespitin bulunmadığı gibi keyfiyetin sanığın en yakın komşularından birine, yöneticiye veya kapıcıya bildirildiğine dair de herhangi bir bilgi veya imzanın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığa yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, sanık ve müdafinin öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.07.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan (2 kez) cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan (2 kez) mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz isteği

1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. Sanık savunmalarına itibar edilmeksizin, soyut iddia ile karar verildiğine,

3. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği

1. Savunma hakkının kısıtlandığına,

2. Yapılan işlemlerin sanık ...'nin talimatı ile yerine getirildiğine,

3. Suç işleme kastı bulunmadığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz isteği

1. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. Sanık savunmalarına itibar edilmeksizin, soyut iddia ile karar verildiğine,

3. Sanığın atılı suçu işlemediğine,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

B. Sanık ... müdafinin temyiz isteği

1. Savunma hakkının kısıtlandığına,

2. Yapılan işlemlerin sanık ...'nin talimatı ile yerine getirildiğine,

3. Suç işleme kastı bulunmadığına,

4. Sanığın kendisine menfaat temin etmediğine,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; katılan ... ve sanık ...'in, sanık ...'ye ait turizm firmasında çalıştıkları, söz konusu iş yerinde çalıştığı süreçte katılanın başvurusu üzerine düzenlenen iki adet kredi kartını teslim alan sanıklar Cemal ve Ali'nin bu kartları katılanın bilgisi dışında kullanarak, nakit avans çekmek ve harcama yapmak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden

1. Sanık ...'nin sahibi olduğu turizm firmasında bilet kesim işi yapan sanık ...'in, diğer sanık ... ile birlikte iştirak iradesi içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediğine dair, soyut iddia dışında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun mağduru kart sahibi olup, banka tarafından üretilmiş banka veya kredi kartının henüz sahibine teslim edilmeden kullanılması halinde suçun mağdurunun banka olacağı cihetle; sanığın aynı bankaya ait iki ayrı kart ile nakit avans çekimi ve harcama işlemleri gerçekleştirdiği, bu nedenle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerekirken her bir kredi kartı yönünden ayrı ayrı cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin sübuta yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun mağduru kart sahibi olup, banka tarafından üretilmiş banka veya kredi kartının henüz sahibine teslim edilmeden kullanılması halinde suçun mağdurunun banka olacağı cihetle; sanığın aynı bankaya ait iki ayrı kart ile nakit avans çekimi ve harcama işlemleri gerçekleştirdiği, bu nedenle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerekirken her bir kredi kartı yönünden ayrı ayrı cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli, 2013/274 Esas sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/617, Karar No: 2013/1420, Tarih: 23.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/617 E.  ,  2013/1420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :31.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2014/11050, Karar No: 2015/5005, Tarih: 29.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11050 E.  ,  2015/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3351 Esas sayılı takip dosyası ile... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2008/8008 E. sayılı takip dosyasının, dava konusu sıra cetvelini ve sıra cetvelinin davacı vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgelerini de içerir şekilde, asıllarının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış birer suretlerinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4948, Karar No: 2012/8036, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4948 E.  ,  2012/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı ...’nü tüm diğer davalı şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı şirket hakkında mahkemenin 30.12.2008 tarihli kararında ret kararı verildiği ve bu hususun bozma kapsamı dışında bırakıldığı, diğer bir ifade ile kararın bu yönüyle kesinleşmiş olduğu göz ardı edilerek, yargılama gider ve vekalet ücretinden müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’nün tüm, diğer davalı ....’nin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı şirket yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5893, Karar No: 2020/2007, Tarih: 22.06.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2019/5893 E.  ,  2020/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu siteye ait tapu kayıt örneğinin tapu müdürlüğünden getirtilmesi,

2) Davacı site yönetimine ilgili davanın açılması için kat malikleri genel kurulunca yetki verildiğini gösteren ilgili kat malikleri kurulu toplantısına ilişkin evrakların ve buna ilişkin karar defterinin davacıdan sorularak alınacak cevabi yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın ilgili BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE GÖNDERİLMESİNE 22/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5363, Karar No: 2015/11132, Tarih: 30.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/5363 E.  ,  2015/11132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü,29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22346, Karar No: 2011/7046, Tarih: 20.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22346 E.  ,  2011/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7211, Karar No: 2011/5527, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7211 E.  ,  2011/5527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.