muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21304, Karar No: 2014/1417, Tarih: 03.02.2014

Mahkemeye sunulan elektrik mühendisi tarafından hazırlanan 19/09/2012 tarihli bilirkişi raporunda; "...Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 4/34.maddesinde; branşman (irtibat) hattı müşterinin (abonenin) dağıtım sistemine bağlandığı bağlantı noktasına kadar müşteri tarafından tesis edilen müşterinin mülkiyetinde olan ve münhasıran müşterinin bağlantı talebinin karşılanması amacı ile kullanılan tüm teçhizatı (hat, kablo, dam direği, kesici ve ölçü sistemleri vb.) ifade eder" denilerek davalıya ait demir direkteki davacı abonenin bağlantı kablosu dahil tüm işyeri elektrik iç tesisatının yapımı, bakımı ve işletmesinin davacı aboneye ait olduğu belirtilmiştir. Bu yönetmeliğin 5.maddesinde abone olmak için bağlantı başvurusu, 6.maddesinde başvurunun değerlendirilmesi ve bağlantı abone anlaşması, 7.maddesinde sisteme bağlantı yapılması gibi hükümler mevcut olup, davacı abonenin işyeri için davacının Elektrik Mühendisleri Odasına kayıtlı bir elektrik mühendisine elektrik projesi yaptırarak bu proje ile ilgili resmi mercide tasdikle bu projeye teknik şartnamelere ve yönetmeliklere elektrik iç tesisatını elektrik ehliyetli bir firmaya yaptırarak, davacının bu tesisatı kontrol ettirerek davalıya abone olup bağlantı da yaptırarak bakım, onarım ve işletmesi davacıya ait olmak üzere elektrik kullanabilir. Elektrik iç tesisatından abonelerin sorumlu olduğu Bayındırlık Bakanlığı elektrik iç tesisat yönetmeliği ile sabittir.

Davacının maliki olduğu elektrik bağlantı hattı ve elektrik tesisatının işletmesinden de kendisi sorumlu olduğundan işyerinde çıkan yangının şayet elektrikten olduğu delillerle kanıtlandığında bu yangından davacının sorumlu olduğu yukarıda açıklanan nedenlerle anlaşılmaktadır. İşyerinde meydana gelen yangının ise davalının elektrik direğinde davacıya ait besleme hattında yangın nedeniyle erime olduğundan tam kısa devre nedeniyle ark ve patlama olacağı teknik olarak normaldir. Şayet, davacının varsa ve çalışıyorsa otomatik sigorta ve otomatik şalter ve toprak kaçak rölesi atarak panodan işyerinin elektriği otomatik kesilir. Panodan elektrik otomatik kesilmediğinden davalının irtibat direğinde besleme hattında ark ve patlama olmuştur. Esasen olay anında işyeri kapalı olup çalışma ve faaliyet olmadığından tüm elektrik alıcıları devre dışı ve elektriksiz bırakılması gerekir. Elektrik dışında yangının başka nedenlerle de çıktığının araştırması yapılmadığı gibi elektrik nedeniyle yangın çıktığı da kanıtlanamamıştır. Şayet elektrik nedeniyle yangın çıksa bile davacının sorumluluğunda bulunan işyerinde çıktığından davalının yangın ile illiyet bağı bulunmadığı açıklanan nedenlerdendir ..." açıklaması yapılmış, mahkemeye sunulan başka bir elektrik mühendisi tarafından hazırlanan 06/01/2013 tarihli bilirkişi raporunda; "...Çıkan yangının sebebi, enerji alınan noktadan önce ise dağıtım şirketinin sorumluluğundadır. Enerji alınan noktadan sonraki bir yerde veya binanın içindeki bir yerden çıkmışsa yangının davacının sorumlu olduğu alanda olduğu kabul edilir. Önceki bilirkişi raporu sorumluluk alanlarını tam olarak belirtmiştir..." görüşünde bulunulmuş ve mahkemece anılan bilirkişi raporları dayanak alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, mahkemece abonenin yaptığı düzenlemenin sonucunda, iç tesisat için davalının uygunluk verip, abone kaydı yapıp yapmadığı hususu araştırılmamıştır. İç tesisat bakımından abonenin sorumlu olduğu kabul edilse dahi iç tesisatın elektrik sayacının bulunduğu yere ve panonun sayaca yakınlığı araştırılmalı ve incelenmelidir. Ayrıca, sayacı elektrik sarfiyatı yönünden kontrol eden davalının iç tesisat için abonenin uygunluğunu denetlemesi sonrasında davacı abonenin yaptığı bu değişiklikleri farkedip edemeyeceği, eksikliklerin bulunduğunu görebilip göremeyeceği, davalının kontrol edemeyeceği değişiklikler yapıldı ise illiyet bağının kesilip kesilmediği araştırılarak, kusursuz sorumluluk ilkesi gözönüne alınarak uzman bilirkişi kurulundan gerekirse mahallinde inceleme yapılarak tespit edilecek maddi ve hukuki olgulara göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir .

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2369, Karar No: 2018/5808, Tarih: 02.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2369 E.  ,  2018/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba, evlilik dışında doğması sebebiyle velayeti davalı annede bulunan (TMK m. 337/1) ortak çocuk 18.06.2008 doğumlu ...’in velayetinin kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece “davanın kabulü ile ...’in annede olan velayetinin kaldırılarak babaya verilmesine “ karar verilmiştir

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 3 ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir.

Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır.

Velayet düzenlemesi kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu itibarla tarafların kabulü de hakimi bağlamaz. Karar ile kararın tebliğe çıkarılması arasında uzun bir süre geçtiği anlaşılmaktadır. Bu bakımdan inceleme tarihinde yaşı itibariyle idrak çağına gelen ortak çocuğun; mahkemece bizzat veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek velayet hakkındaki tercihi kendisinden sorularak (Y.H.G.K E. 2012/2-401- K. 2012/723) ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı bilirkişilerden (4787 s. K m. 5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınarak tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun üstün yararına olacağı tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.05.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/9015, Karar No: 2018/6106, Tarih: 19.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9015 E.  ,  2018/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 27/02/2010 tarihinde saat 00:10 sıralarında davalılardan ... ... ... Otobüsçüler Kooperatifi'ne ait yine davalılardan ...'in sevk ve idaresindeki ... plakalı otobüsle ... Garajında perondan çıkarak yola çıkacağı sırada manevra yaparak müvekkiline çarptığını, kaza sonucunda müvekkillerinden ...'ın sol ayağının koptuğunu, sağ ayağının yaralandığını, ayrıca iki kişinin daha yaralandığını, yapılan müdahale sonrasında müvekkilinin sol ayağının diz altından kesildiğini, kaza sebebiyle araç şoförü ... hakkında taksirle yaralama suçundan ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/610 esas sayılı dosyası ile dava açıldığını, davalı ....'ne ... poliçesi kapsamında ödeme yapmadığı için ihtarname çekildiğini ve bu şekilde temerrüde düştüğünü, müvekkili ...'ın kaza tarihinde 62 yaşında olduğunu, kaza sebebiyle müvekkili ...'ın bütün hayatının altüst olduğunu, maddi yükü ve masraflarının fazlasıyla arttığını, müvekkilinin bu kaza nedeniyle defalarca ameliyat geçirdiğini, bu süreçte toplam 6.520,00 TL tedavi giderleri, yol masrafları ve ödemeler

yaptığını, bakım ihtiyacı doğduğunu, müvekkili ...'ın kaza tarihi olan 27/02/2010 tarihinden taburcu olduğu 08/08/2010 tarihine kadar hastanede tedavi gördüğünü, müvekkilinin psikolojik tedavi de aldığını, müvekkilinde işlev kaybı nedeniyle sürekli maluliyet durumunun söz konusu olduğunu, müvekkili ...'un ise yaralanan ...'ın kızı olduğunu, müvekkili ...'un kaza gününden annesinin taburcu olduğu tarihe kadar tüm işini gücünü, ailesini, çocuklarını bırakarak annesinin yanında refakatçi olarak kaldığını, müvekkilinin bu kazadan sonra psikolojik tedavi aldığını, kazadan önce asgari ücret kadar kazanç sağlamakta iken kazadan sonra hastanede kaldığı 163 gün boyunca çalışamadığını belirterek müvekkillerinden ...'ın tüm maddi zararları için 1.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın, müvekkili ... için 1.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında davacı ... yönünden maddi tazminat talebini 65.088,03 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

1-Mahkemece, davacı ...'un davasının aktif husumet ehliyeti ve illiyet bağı yokluğu nedeniyle reddine, davacı ...'ın davası yönünden, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, 35.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... ... ... Otobüsçüler Kooperatifinden müteselsilen ve müştereken olay tarihi olan 27/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, davacının maddi tazminat talebinin kabulüne, 8.284,55 TL tedavi giderinden kaynaklanan tazminatın olay tarihi olan 27/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... ... ... Otobüsçüler Kooperatifinden müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 56.803,48 TL iş gücü kaybı tazminatının olay tarihi olan 27/02/2010 tarihinden (davalı ... şirketi yönünden temerrüt tarihi olan 25/07/2010 tarihinden) itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ... ... Otobüsçüler Kooperatifi ve ...'den (poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, hükme esas alınan bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması

sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, ayrıca davacı ... yönünden manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesindeki ifadelerden, olayda yaralanan davacı ...'ün yaralanması nedeni ile bakıcı gideri talebinde de bulunulmuş olduğu anlaşılmakta olup mahkemece bu talep hakkında müspet veya menfi bir karar verilmemiştir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle davacı ... için talep edilen bakıcı gideri talebinin neye ilişkin olduğu ve miktarı açıklattırıldıktan sonra, maluliyetin niteliği, davacının bakıcıya ihtiyacı olup olmayacağı, bakıcıya ihtiyaç olması halinde bakıcı ihtiyacının süresi ve bakıcı gideri konusunda uzman doktor bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bakıcı gideri talebi yönünden karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

3-Davacılar vekilince, yaralanan Gönül'ün kızı olan davacı ... için manevi tazminat talebinde bulunulmuş, mahkemece; davacı ...'ın aktif husumet ehliyeti bulunmadığından manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

3-Davacılar vekilince, yaralanan Gönül'ün kızı olan davacı ... için manevi tazminat talebinde bulunulmuş, mahkemece; davacı ...'ın aktif husumet ehliyeti bulunmadığından manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesinde manevi tazminat istemi düzenlenmiştir. Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin de girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğün de korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması/ölmesi sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca, çocukları ve kardeşleri gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir.

Yine karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olup özetle “ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği”

hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuştur.

Somut olaya gelince; gerek haksız fiil zamanında yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar kanununda gerekse bu Kanun zamanında gelişen içtihatlar ışığında düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda trafik kazası nedeniyle bacağı kesilerek sakat kalan ...'ün kızı olan davacının da manevi tazminat talep etme hakkı bulunduğu hususunda tartışma bulunmamaktadır. Hal böyle olunca yaralananın kızı olan davacı ... için de uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu davacının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2593, Karar No: 2017/5292, Tarih: 22.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2593 E.  ,  2017/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı işverenin işçisi sigortalının geçirdiği iş kazası sonucu yaralanmasıyla ilgili olayla alakalı, mahkemece hükme esas alınan oluşa uygun olamayan bilirkişi raporunda, davalı işverenin % 80, yaralanan sigortalının da % 20 kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak ceza ve tazminat davaları sonucu araştırılmalı, özellikle davalı işçinin kaza mahalinden geçmesi ve bu mahalde bulunan soğutma fanlarına elini sokmasını gerektiren herhangi bir durum olup olmadığı açıklığa kavuşturularak, ilgili hususun davaya ilişkin kazaya ne şekilde sebep olduğu gerekçeleriyle açıklanarak olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmalı ve mevcut çelişkiler giderilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Lastik Kauçuk San. Tic. A.Ş.'ne iadesine, 22.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6213, Karar No: 2021/721, Tarih: 26.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/6213 E.  ,  2021/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İzin alınmadan akaryakıt haricinde kalan petrol ürünlerinden akaryatık üretmek, akaryakıt yerine ikmal etme, satışa arzetme, satma, bulundurma, satın alma, taşıma, saklama

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

... isimli şahsın sevk ve idaresindeki çekici ve dorsenin yakıt deposuna, .... Sanayi Sitesi 3. Sk. No:48 sayılı yerde madeni yağ ticareti yapan ...'dan faturasız olarak aldığını beyan ettiği yakıtı düzenek ile boşaltırken görülmesi üzerine, resmi olarak sanık ...'ın sahibi ve yetkilisi olduğu bahse konu atık yağ geri dönüşüm tesisi olarak işletilen iş yerinde usulüne uygun olarak yapılan aramada 7 nolu yer üstü tankında 3.520 kg yağın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; geri dönüşüm yağı olarak beyan edilen ürün ile ilgili TÜBİTAK'ın 05/02/2015 tarihli analiz raporuna göre; ele geçen numunenin mineral yağ ve hidrokarbon karışımından oluştuğu, kimyasal kompozisyonunda alifatik hidrokarbon karışımı varlığı sebebiyle geri dönüşüm yağı olarak tanımlanmasının uygun olmayacağı, bu haliyle ele geçen ürünün yasal akaryakıt tanımına uymadığı, 5015 sayılı Yasanın 2/21. maddesinde tanımlanan kaçak akaryakıt olabileceği ve yasa dışı yollardan piyasaya sürülerek araçlarda yakıt olarak kullanılabileceğinin tespit edilmesi karşısında dosya kapsamına göre, sanık ...'ın iş yerinin yetkilisi olduğu, sanık ...'nın ise bahse konu iş yerinde ... isimli şahsa kaçak akaryakıt olarak tanımlanan yağı sattığı ve arama sırasında da iş yerinde bulunduğu anlaşılmakla, sanıkların 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmek suretiyle yeterli ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan Gümrük İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/964, Karar No: 2006/6613, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/964 E.  ,  2006/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 364 ve 366 parsel sayılı 24.889,11 m2 - 7.580,93 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar sırasıyla 1938 tarih 533, 535 - 536 yazım numaralı vergi kayıtları uygulanarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine yönelik verilen kararın Orman Yönetimince temyizi üzerine bozulmuştur. Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.10.2004 gün 2004/5746 - 11119 sayılı bozma kararında özetle; “Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurul raporunda çekişmeli taşınmazların memleket haritasında aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan birbirine bitişik veya yakın parsellerden daha uzak yerlerde işaretlendiği, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmediği, bu sebeple eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenajman planı getirtilerek yeniden yapılacak keşifte yöntemine uygun orman araştırması yapılması, 101 ada 366 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 1938 tarih 536 yazım numaralı vergi kaydının ... sınırı “kır ” okuduğundan taşınmazın orman sayılmayan yerlerden çevresindeki komşu taşınmazlarında orman sayılan yerlerden olduklarının belirlenmesi halinde vergi kaydının 3402 Sayılı Yasanın 20/C. addesi uyarınca miktarıyla geçerli kapsamının belirlenmesi, miktar fazlasının orman olarak kesinleşen komşu orman parselinden açma yapılarak kazanıldığının gözetilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parsellerin kadastro tespitlerinin iptal edilerek ... bilirkişi ... Ata tarafından düzenlenen 09.06.2005 tarihli raporda 101 ada 364 parselin (D), (E), (F) ile işaretlenen 101 ada 366 parselin (B) ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, 101 ada 366 parselin (A) ile, 101 ada 364 parselin (C) ile işaretlenen kesimlerinin davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalılardan ... Koltka tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.