muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2278, Karar No: 2013/4047, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2278 E.  ,  2013/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/43, Karar No: 2024/13908, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/43 E.  ,  2024/13908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13.06.2023

EK KARAR SAYISI : 2021/4907 E., 2023/1958 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.06.2023 tarihli ve 2021/4907 E., 2023/1958 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 13.06.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3466, Karar No: 2022/10993, Tarih: 29.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/3466 E.  ,  2022/10993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ceza Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/01/2020 tarih, 2019/213 esas, 2020/9 karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan tayin edilen beraat hükümlerine ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar, temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Katılanlar vekilinin, ... ve ... adına temyiz talebinin incelenmesinde;

Suçtan zarar görenler ... ve ...'ın kovuşturma aşamasında talimatla dinlendikleri celselerde katılma taleplerinin bulunmadığını bildirmeleri nedeniyle haklarında katılma kararı verilmeyen dolayısıyla vekillerinin de ... ve ... açısından katılan vekili sıfatına haiz olmadığı anlaşılmakla, suçtan zarar görenler adına hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, hükme yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Katılanlar vekilinin, ... ve ... adına temyiz talebinin incelenmesinde;

II- Katılanlar vekilinin, ... ve ... adına temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay günü, meskun mahal dışında, azami hız limitinin 50 km/saat olduğu, iki şeritli, bölünmüş tek yönlü, çift şeritli, asfalt kaplama kara yolu üzerinde sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobili ile gündüz vakti seyri esnasında yol çalışması nedeni ile tek şeride düşen kaza mahalline geldiğinde, kovuşturma aşamasında tanık sıfatı ile dinlenen karşı şeritte seyir halinde iken olayı gören sürücü ...'ın beyanı ile sabit olduğu üzere, olması gereken hızın üzerinde seyrettiği ve yolun mıcırlı bölümüne geldiğinde direksiyon kontrolünü kaybederek orta refüj üzerinden karşı şeritte geçerek bu şeritte seyir halinde bulunan sanık ...'in sevk ve idaresindeki tıra çarptığı, çarpışmanın etkisi ile sürücü ...'ın aracının alev aldığı, ... sürücüsü ... ve aracında yolcu olarak bulunan ...'ın olay tarihinde hayatını kaybettiği, Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 20/11/2017 ve 02/03/2018 tarihli raporları ile ... için "Kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı kafatası, yüz, kot, omur ve ekstrekite kırıkları ile birlikte beyin kanaması, iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu" ve ... için "Kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı vertebra, çok sayıda kot, humerus, radius,ulna, pelvis ve tibia kırıkları ile beraber, beyin kanaması, iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama ve medüller şok sonucu "meydana geldiğinin bildirildiği olayda;Mahkemenin hükme esas aldığı kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii ile düzenlenen Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 02/10/2018 tarihli raporunda ve İTÜ öğretim görevlilerinden teşekkül eden 05/10/2018 tarihli üç kişilik bilirkişi raporunda, sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobili ile gündüz vakti mahal şartlarını, hız tahdit levhalarını ve mevcut trafik levhalarını dikkate almadığı, hızını azaltarak müteyakkız bir şekilde seyretmesi gerekirken bu hususlara riayet etmediği, sevk ve idare hatası ile direksiyon hakimiyetini kaybettiği, karşı yol bölümüne girerek karşı istikamette seyir halinde olan aracın istikamet şeridini kapattığı, dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde ... kullanarak kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği bu nedenlerle olayda asli kusurlu olduğunun,

Sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobili ile kendi yol bölümü içerisinde seyir halinde iken karşı yol bölümünde direksiyon hakimiyetini kaybederek seyir halinde olduğu yol bölümüne giren ... ile çarpıştığı ve alabileceği herhangi bir önlemin olmadığı dolayısı ile kazada atfıkabil bir kusurunun bulunmadığının,

Sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobili ile kendi yol bölümü içerisinde seyir halinde iken karşı yol bölümünde direksiyon hakimiyetini kaybederek seyir halinde olduğu yol bölümüne giren ... ile çarpıştığı ve alabileceği herhangi bir önlemin olmadığı dolayısı ile kazada atfıkabil bir kusurunun bulunmadığının,

Yolun bakımından ve yapımından sorumlu kurum, kuruluş veya yetkililerinin mevcut dosya kapsamındaki olay yeri görüntüleri ve fotoğrafları, trafik işaretleme projeleri ve tespitler, kaza tespit tutanağında belirtilen trafik işaret ve levhaları ve aracın mevcut levhaları geçip yoluna devam ettiği esnada direksiyon hakimiyetini kaybettiği hususu dikkate alındığında, meydana gelen kazada atfıkabil bir kusurlarının bulunmadığının belirtildiği ve dolayısı ile yol çalışmasını ihale eden Karayolları 1. Bölge Müdürlüğü bünyesinde kontrol şefi olan sanık ...'ın ve kontrol mühendisi sanık ...'ün somut olayda kusurlarının bulunmadığı anlaşılmakla,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye ve oluşa ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 19.Ceza Dairesinin 27/01/2021 tarih, 2020/3011 esas, 2021/154 karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin de ... 11.Ağır Ceza Mahkemesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21438, Karar No: 2024/2547, Tarih: 29.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/21438 E.  ,  2024/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/247 E., 2016/336 K.

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2010 tarihli ve 2009/927 Esas, 2010/317 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43 üncü, 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

2. (1) numaralı bentteki kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 24.10.2013 tarihli ve 2012/14013 Esas, 2013/10131 Karar sayılı ilamı ile tekerrür uygulamasına ilişkin fıkranın hükümlerden çıkartılması suretiyle hükümlerin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

3. Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemece, akıl hastalığı iddiasıyla ileri sürülen yargılamanın yenilenmesi talebinin 5271 sayılı Kanun'un 311 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca kabulüne karar verilmiş olup, sanık hakkında alınan sağlık kurulu raporunda ''suç tarihindeki işlediği fiilllere ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası tatbikinin uygun olduğunun'' belirtilmesi üzerine (1) numaralı bentteki hükümlerin iptali ile sanık hakkında,

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43 üncü, 32 nci, 62 nci, 53 üncü, 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 4 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, suça konu bıçak ve göz yaşartıcı spreyin müsaderesine,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 32 nci, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ve şikâyetçinin şikayetten vazgeçmiş olduğu göz önüne alınarak karar verilmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Görevli polis memuru olan şikayetçilerin fuhuş amaçlı araçları durdurmaya çalışan sanık hakkında idari işlem yapmak için ekip otosuna davet ettikleri sırada sanığın emanete kayıtlı bıçağı çıkartıp şikâyetçilere göstererek "O... çocukları, siz kim oluyorsunuz, siz kendinizi ne sanıyorsunuz, yaklaşmayın hepinizi doğrarım." dediği, çantasından çıkardığı göz yaşartıcı spreyi şikayetçikere sıkmaya çalıştığı ve şikâyetçi Çetin Ö.'nün bileğini ısırıp yaraladığı, böylece görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, şikâyetçilerin anlatımları, olay tutanakları ve tüm dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit görülerek mahkumiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği, cezanın kanuni bağlamada uygulandığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

1. Akıl hastalığı iddiasıyla ileri sürülen yargılamanın yenilenmesi talebinin Yerel Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 311 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca yargılamanın kabulüne karar verilmiş olup, sanığın sevk edildiği Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 08.04.2015 tarihli sağlık kurulu raporunda, sanıkta "Şizoaffektif Bozukluk" adlı psikiyatrik hastalığın kısmen etkisinde bulunduğu, 08.04.2015 tarihinde işlediği iddia edilen suçlara ilişkin, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasında ifade edilen anlamda fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu, dolayısıyla işlediği öne sürülen suça yönelik ceza sorumluluğunun azalmış olduğunun tespiti karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasını gerektirecek biçimde akıl hastası olan sanık hakkında anılan Kanun maddesinin uygulanmasında hukuka aykırılılık görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4940, Karar No: 2011/4750, Tarih: 27.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4940 E.  ,  2011/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 02/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Fizik Bölümü'nde doktorasını tamamlayarak 30.7.2006 günü ilan edilen "Yardımcı Doçent Doktor" kadrosuna atanmak üzere başvurduğunu, jüri tarafından yapılan değerlendirmede ilk sırada yer aldığı halde Rektör ve Dekan olan davalıların, jüri tarafından yapılan değerlendirmelerin adaylar hakkında görüş oluşturmaya elverişli olmadığı gerekçesiyle yeni bir jüri oluşturulduğunu, yeni jüri tarafından yapılan değerlendirmede ikinci sırada kaldığından atamasının yapılmadığını, yardımcı doçent kadrosuna atanmamasına ilişkin 12.1.2007 gün ve 148-97 sayılı işlem ile aynı kadroya dava dışı kişinin atanmasına ilişkin işlemin iptali ve yürütülmesinin durdurulması istemi ile açtığı davada verilen 08.06.2007 günlü yürütmenin durdurulması kararı üzerine, 14.09.2007 günü yardımcı doçent kadrosuna atandığını; ancak, 3 gün sonra, 17.09.2007 günü, atama işlemi geri alınıp önceki görevine döndürüldüğünü, yargı kararının etkisiz bırakılamaya çalışıldığını belirterek, yargı kararının uygulanmaması nedeni ile uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise; ilk jüri tarafından yapılan değerlendirme yeterli olmadığından ikinci jürinin oluşturulduğunu, yürütmeyi durdurma kararının uygulandığını, yürütmeyi durdurma kararının gerekçesinin davacının yardımcı doçent kadrosuna atanması ile ilgili olmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece; yürütmeyi durdurma kararının, davacının yardımcı doçent kadrosuna atamasını kapsamayıp yardımcı doçent kadrosuna yapılan atamanın davalılar tarafından geri alınarak davacının araştırma görevlisi olarak önceki görevine atanmasına ilişkin 28.08.007 günlü Rektörlük olurunun iptaline yönelik davada İstanbul 5. İdare Mahkemesi tarafından verilen karar gerekçesinin yardımcı doçent kadrosuna yapılan atamada izlenecek usule ilişkin olduğu, yasal yöntem izlenmeden yapılan atamanın geri alınmasının hukuka aykırı olmadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; Davacının İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Fizik Bölümü araştırma görevlisi olarak görev yaptığı, aynı birimde yardımcı doçent kadrosu için yapılan ilan üzerine başvuruda bulunduğu, jüri değerlendirmesinde en yüksek puanı alarak atamaya hak kazandığı, jüri tarafından adaylara verilen farklı puanlar nedeniyle adaylar hakkında yeteri kadar bilgi ve kanı oluşmadığı gerekçesiyle oluşturulan ikinci jüri tarafından yapılan değerlendirmede davacının ikinci sırada yer alması nedeniyle ilk sırada bulunan başka bir kişinin atamasının yapıldığı; davacı tarafından yardımcı doçent kadrosuna atanmamasına ilişkin işlem ile aynı kadroya başka bir kişinin atanmasına ilişkin işlemin iptali ve yürütmesinin durdurulması istemiyle açılan İstanbul 5. İdare Mahkemesi'nin 2007/372 Esas sayılı dava dosyasında “…mevcut jüri üyelerine adaylar arasındaki puan farklılıklarının kendi raporları ile açıklanmasının istenmesi gerekirken, ilk jüri üyelerinin yaptıkları değerlendirme sonucunda adaylar için verdikleri puanların farklılıklarını anlamak amacıyla uzmanlık alanı olmayan astronomi, biyoloji ve fizik bilim dallarından oluşan yeni bir komisyon oluşturularak değerlendirme yaptırılması ve bu komisyon raporu esas alınarak atamanın yapılması nedeniyle dava konusu işlemde hukuka uyarlık…” bulunmadığı gerekçesiyle 08.06.2007 günlü yürütmeyi durdurma kararı verildiği; 13.08.2007 günü tebliğ edilen yürütmeyi durdurma kararı uyarınca davacının 14.09.2007 gününde yardımcı doçent kadrosuna atandığı; ancak, yapılan olağan denetim üzerine yazılan 17.09.2007 gün ve 43531 sayılı yazıda “…yürütmeyi durdurma karar gerekçesinin davacıyı yardımcı doçent kadrosuna atamayı gerektirmediği, usulü eksiklikler giderilerek tekrar bir karar verilmesi gerektiği…” belirtilerek davacının yardımcı doçent kadrosundan alınıp 28.08.2007 günlü Rektörlük oluru iptal edilerek önceki görevine döndürüldüğü; geri alma işlemine ilişkin 17.09.2007 gün ve 43531 sayılı işlemin iptali istemiyle İstanbul 5. İdare Mahkemesi'nde açılan davanın “...verilen yürütmeyi durdurma kararının yardımcı doçent kadrosuna atanma sırasında izlenecek usule ilişkin bulunması nedeniyle yasal prosedür izlenmeden yardımcı doçent kadrosuna atanan davacının bu işlem geri alınarak eski kadrosuna atanmasında hukuka...” aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalara göre davacı, önce yürütmeyi durdurma kararı uyarınca yardımcı doçent kadrosuna atanmış, daha sonra yürütmeyi durdurma karar gerekçesinin yardımcı doçent kadrosuna atamayı kapsamadığı gerekçesiyle atama kararı geri alınmıştır.