muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17521, Karar No: 2023/43, Tarih: 09.01.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık tarafından 26.11.2015 tarihli dilekçe ile hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde polislerin devriye görevinde sanığın sigaraya benzer bir şey içtiği görülerek yanına intikal edildiğinde sanığın içmiş olduğu maddenin tütünle karışık ucu yanık esrar olduğu görüldüğü, alınan ekspertiz raporuna göre ele geçirilen maddenin uyuşturucu madde içerdiğinin belirlendiği;

Sanık hakkında, ilk olarak 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191 inci maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca 15.08.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile 28.05.2015 tarihinde iddianame düzenlenerek kamu davasının açıldığı, Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/11/2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1-Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3 üncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 15.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223 üncü maddesi 8 inci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Suç tarihi olan 25.06.2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191 inci maddesi 1 inci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7 inci maddesi 2 nci fıkarsı uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın

lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191 inci maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191 inci maddesinin 1 inci fıkrası gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191 inci maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191 inci maddesinin 1 inci fıkrası gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin 1 inci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinin 1 inci fıkrasının d bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin 1 inci fıkrası d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251 inci maddesinin 3 üncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7 inci maddesi ile CMK'nın 251inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleri ile bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şanlıurfa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/376 Esas, 2015/660 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09/01/2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6364, Karar No: 2013/8137, Tarih: 07.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6364 E.  ,  2013/8137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın satım sözleşmesinden kaynaklanmasına, davacının ve davalılardan Belediye Başkanlığının sıfatına, işbu davanın öncüsü mahiyetindeki davanın temyiz incelemesinin Yüksek 13. Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/25633, Karar No: 2022/1525, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25633 E.  ,  2022/1525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde ise;17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5690, Karar No: 2019/360, Tarih: 16.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/5690 E.  ,  2019/360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2017 gün ve 2017/230 Esas, 2017/221 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesi tarafından yapılan 2016/319 esas sayılı yargılamadaki 31/01/2017 ve 16/03/2017 günlü celselerde zabıt katiplerinin ıslak imzalarıyla Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşıldığından söz konusu eksiklikler tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1223, Karar No: 2012/30824, Tarih: 15.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1223 E.  ,  2012/30824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, yasal ve yeterli olarak gösterilen gerekçeye göre sanığın bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, sanığa hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, “Sanığa verilen aynı neviden para cezalarının toplanarak neticeten 8000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin karardan çıkarılarak yerine “sanığın sonuç olarak 7.000 TL adli para cezası ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19882, Karar No: 2014/4037, Tarih: 17.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19882 E.  ,  2014/4037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2010/384-2013/587

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, 20.05.2010 tarihinde C.. ilçesi, Ç.. köyü civarı otoban kenarında bulunan davalı kuruma ait YG hattı elektrik direğinden çıkan kıvılcımlar nedeniyle öncelikle direk altındaki kurumuş otların alev aldığı ve davacıya ait .. ve .. parsel sayılı taşınmazlar üzerinde ekili buğday ürününün yanmasına neden olduğu ileri sürülerek 10 087,50 TL tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsili istenilmiştir.

Davalı, çıkan yangında kurumun herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.087,50 TL tazminatın haksız fiil tarihi olan 20/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsil edilerek davacı tarafa ödenmesi cihetine gidilmiş, hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; 22.3.1976 gün 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, delil tespit giderleri yargılama giderlerinden olduğundan tazminat miktarına katılarak toplam üzerinden faiz yürütülemez, avukatlık ücretinin takdirinde esas alınamaz, harç için matrah olarak gösterilemez.

Mahkemece, tespit giderleri tazminat miktarına ilave edilmek suretiyle bulunan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1176, Karar No: 2013/12755, Tarih: 12.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1176 E.  ,  2013/12755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, katılan ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğüne müracaat ederek nüfus cüzdanı düzenlettirdikten sonra bu sahte kimlik ile Ankara 18. Noterliğince tanzim edilen 30/10/2003 tarih ve 43214 yevmiye sayılı Limited Şirket hisse devir senedi sözleşmesi sonucunda şirket ortaklarından ...'ın hissesini almasından ibaret eylemde zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Suça konu “Limited şirket hisse devir senedi”hakkında bir karar verilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına 5.bentten sonra gelmek üzere “suça konu Limited şirket hisse devir senedinin dosyada delil olarak saklanmasına” ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragraf hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yeralan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, şeklinde bir paragraf yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9940, Karar No: 2014/11450, Tarih: 26.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/9940 E.  ,  2014/11450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin daha önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır,

Bu nedenle;

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, kuru fasülye, kuru fasülye samanı, şeker pancar ve kapama elma ile kapama kavaklığa ait kuru-sulu şartlarda 2007 ve 2011 yılları itibarıyla veri cetvelinin getirtilerek dosya arısana alınması istenmiş ise de, dosyaya getirtilen veri cetvelinin hangi yıla ait veri cetveli olduğu belirtilmediğinin bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, kuru fasülye, kuru fasülye samanı, şeker pancarı ve kapama elma ile kapama kavaklığa ait kuru-sulu şartlarda 2007 ve 2011 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden

2-Davaya konu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle arsa niteliğine sahip olup olmadığının araştırılması istenmiş ise de, yetersiz araştırma yapıldığı anlaşılmakla; kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 06.06.2007 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

3-Dava konusu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden

4-Davalılar ile tapu maliki ... arasındaki bağlantıyı gösterir belgeye dosya içerisinde rastlanamadığından söz konusu belgenin (veraset ilamı vs. belgelerin) ilgilisinden temini ile dosyaya konulmasından ve tapu malikinin ölü olduğunun tesbit edilmesi halinde tüm mirasçılarına gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12128, Karar No: 2010/15362, Tarih: 25.10.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/12128 E.  ,  2010/15362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Ortadan kaldırma ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Nakil araçlarının teminat ile iadesine karar verildiğine göre, bu araçlar için var ise yatırılan teminatlar hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dava konusu, ... ve ... plakalı araçlar ile gümrüklü saha dışına çıkarılan 17.11.1999 tarihli tutanaklarda yer alan eşyalar yerine, gümrük idaresince aynı gün gümrüklü saha dışına çıkarıldığına dair düzenlenen ve sanıkların dışında başka kişilere da ait eşyaların yazılı olduğu 19.11.1999 tarihli tutanakta yer alan eşyaların müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, dava konusu 17.11.1999 tarihli tutanaklarda yer alan ... plakalı araçta ele geçen 12 adet Santiago marka içki, 9 adet A+G Blended viski, 12 adet Yeni Rakı, 1277 adet Tekirdağ Rakısı, 482 Tekel 2000 sigarası, 130 karton Tekel 2001 sigarası, 61 karton Monte Carlo sigarası, ... plakalı araçta ele geçen 1990 Karton Tekel 2000 sigarası, 50 karton Maltepe sigarasının müsaderesine karar verilmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.10.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1223, Karar No: 2012/1297, Tarih: 29.02.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1223 E.  ,  2012/1297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/04/2011 gün ve 2011/193 E. 2011/178 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.