muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5881, Karar No: 2014/17883, Tarih: 19.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5881 E.  ,  2014/17883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2012/510-2013/1136

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın S.. B.. ile D.. B.. vekilleri yönünden reddine, Bağlar Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalılardan S.. B.. ile D.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar S.. B.. ile D.. B..na karşı açılan davanın reddine, diğer davalı Bağlar Belediye Başkanlığına karşı açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar S.. B.. ile D.. B.. ve davacı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz imar planında Resmi Kurum ve Sağlık Tesisi olarak ayrılmış ise de; mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarına göre, taşınmaza davalı idarelerce fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ile davalılardan D.. B..'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7519, Karar No: 2015/7587, Tarih: 23.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7519 E.  ,  2015/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23617, Karar No: 2018/2933, Tarih: 19.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/23617 E.  ,  2018/2933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 29.01.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 06.02.2015 tarihinde temyiz eden sanık vasisinin temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1. Maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 19.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/777, Karar No: 2019/4007, Tarih: 17.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/777 E.  ,  2019/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Ret

Sanıklar hakkında tanzim edilen 15.09.2010 tarihli mühür bozma tutanağı sonrası 11.05.2011 tarihli iddianame ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda verilen mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesi neticesinde, 15.04.2014 tarihli bozma kararımızda belirtildiği üzere; sanıklar hakkında benzer eylemleri nedeni ile 26.01.2011 tarihli iddianame ile Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesine 2011/79 esas sayılı dava açılmış olup, sanıkların incelemeye konu eylemlerinin bu dosya kapsamındaki zincirleme suç hükümleri içerisinde kaldığı ve dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin tespit edildiği, Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/79 esas sayılı dosyasının incelenmesinde ise, 04.09.2012 tarihli karar ile suça konu eylemin Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan davada mükerrer olduğundan bahisle ret kararı verildiği anlaşılmakla, Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/79 Esas, 2012/862 Karar, Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin ise 2010/202 Esas, 2011/469 Karar sayılı dava dosyalarının aslı veya onaylı suretlerinin getirtilip incelenmesi ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulunması gerektiği ve yine her mühür bozma eyleminin birbirinden farklı suçlar olup hukuki kesintiye kadar işlenen suçların zincirleme biçimde işlenmiş suç olacağının gözetilmesi gerekirken, bozma sonrası yapılan yargılamada, Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/79 esas sayılı dosyasına konu mühür bozma tutanaklarının incelemeye konu dosyamızın mühür bozma tutanağından farklı olduğu ve mükerrer olmadığı dikkate alınmadan, davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1070, Karar No: 2017/6066, Tarih: 11.09.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1070 E.  ,  2017/6066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Bunun yanında, davalı adına gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz eden avukatlar Av.... ile Av....'in dosya kapsamında vekaletnameleri veya yetki belgeleri bulunmadığı gibi adı geçen avukatların sundukları gerekçeli temyiz dilekçesinde ıslak imzalarının bulunmadığı, uyap üzerinden e-imzalı olarak da gönderilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Davalı adına gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz eden avukatlar Av.... ile Av....'in vekaletname eksikliğinin giderilmesi, vekaletname ibraz ettikleri takdirde gerekçeli temyiz dilekçesindeki imza eksikliklerinin giderilmesi,

2-İmza eksikliğinin giderilmesinden sonra temyiz eden davalı tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmesi,

3-Kurum'a müzekkere yazılarak davacının hizmet cetveli ile hizmet cetvelinde sicil numaraları yazılı olan işverenlerin ticaret ünvanlarının tespiti ve dosyaya eklenmesi için,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19636, Karar No: 2024/17027, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19636 E.  ,  2024/17027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 02.12.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/1727 E., 2022/460 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.12.2022 tarihli ve 2022/1727 Esas, 2022/460 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 02.12.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/223, Karar No: 2009/3034, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/223 E.  ,  2009/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ile davalılar Hazine ve Gercebahşiş Köy Tüzelkişiliği tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13/06/2005 gün ve 2005/2376-7667 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli taşınmazlar yaylak niteliği ile ... malı olarak sınırlandırılmış olup, taşınmazların mülkiyeti Hazineye intifa ... ise, davalı köy tüzelkişiliklerine ait olduğundan Hazinenin de davada taraf olması ve uzman bilirkişi raporunda; çekişmeli 306 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1962 çekimi ... fotoğraflarına göre düzenlenen 1963 baskılı memleket haritasında, ormansız açık alan olarak nitelendirildiği bildirilmiş ve memleket haritasında yeri açık alanda işaretlenmiş; 302 ada 252 parselin ise memleket haritasında, kısmen yeşil orman alanı kısmen ormansız açık alan olarak nitelendirildiği bildirilmiş ve yeri de kısmen açık alanda, kısmen yeşil alanda işaretlenmiştir. Davacı ... Yönetimi tarafından dosyaya ibraz edilen ve memleket haritası ile kadastro paftasının bilgisayar ortamında çakıştırıldığı haritalarda çekişmeli 306 ada 5 ve 302 ada 252 parsellerin kısmen yeşil orman alanı kısmen ormansız açık alanda kaldığı görülmektedir. Bilirkişi raporu ile bilgisayar ortamında çakıştırılan haritalar arasında çelişki bulunmakta olup bilirkişi bu çelişkinin nedenini de raporunda açıklamamıştır. Bu husus, uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazın en eski tarihli memleket haritasındaki yerini gerçeğe uygun belirleyip belirlemediği hususunda tereddüt yarattığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 302 ada 252 pareslin (A) ile gösterilen 422471.90 m2'lik bölümü ile 306 ada 5 parselin (A) ile gösterilen 52361.20 m2'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, 302 ada 252 parselin kalan 5278167.48 m2'lik ve 306 ada 5 parselin kalan 4710149.66 m2'lik bölümlerin yaylak niteliği ... malı olarak sınırlandırılmasına ve irtifak ... sahiplerinin beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ile davalılar Hazine ve Gercebahşiş Köy tüzelkişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkidir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkidir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı dışında bırakılmıştır.

1- İncelenen dosya kapsamına ve toplanan kanıtlara, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli 306 ada 5 parsel sayılı taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada kısmen orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı ... Yönetimi ile davalılar Hazine ve köy tüzelkişiliğinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile bu parsele yönelik olarak usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Mahkemece davacı ... Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, çekişmeli 302 ada 252 parsel sayılı taşınmazın (B) harfi ile gösterilen 5290411,43 m2 yüzölçümlü bölümünün orman niteliği ile Hazine adına tesciline, 302 ada 252 parsel sayılı taşınmazın kalan 407227,43 m2 yüzölçümlü bölümü ile 306 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline ilişkin verilen ilk hüküm Orman Yönetiminin temyizi üzerine 302 ada 252 parsel sayılı taşınmazın 407227,43 m2 yüzölçümlü bölümü ile 306 ada 5 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak Orman Yönetimi yararına bozulmuştur. Bozma kararı öncesi fenni bilirkişiler ... ve.... tarafından düzenlenen 03.05.2004 tarihli rapora ekli krokide (B) harfi ile işaretli bölümün orman olma olgusu kesinleşmiş ve Orman Yönetimi lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu nedenle; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonrasında mahkemece usuli kazanılmış hak ilkesi gözönünde bulundurularak (B) ile gösterilen 5290411,43 m2 yüzölçümlü bölümünün orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, usuli kazanılmış hak ilkesi ihlal olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : 1) Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetimi ile davalılar Hazine ve köy tüzelkişiliğinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile 306 ada 5 numaralı parsele yönelik olarak usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2) 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... köy tüzelkişiliğinin temyiz itirazlarının REDDİNE, Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile 302 ada 252 numaralı parsele yönelik hükmün BOZULMASINA 23/02/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/730, Karar No: 2011/1775, Tarih: 31.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/730 E.  ,  2011/1775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1) TCK.nun 157/1, 43/2, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 3.000.00 TL adli para cezası, para cezasının 1'er ay ara ile eşit miktarda 10 eşit taksitte tahsili, belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk (2 kez)

2) TCK.nun 157/1, 52/2, 52/4, 53.maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 3.000.00 TL adli para cezası, para cezasının 1'er ay ara ile eşit miktarda 12 eşit taksitte tahsili, belitilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk (2 kez)

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, sabit olmadığına, indirim yapılması ve cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılanlardan ..... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle, TCK’nun 157/1 maddesi uyarınca tayin olunan 120 birim gün adli para cezalarının, aynı Kanunun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'dan adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu 2.400,00 TL yerine 3.000,00 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın katılanlar ..... ve ...’e yönelik dolandırıcılık suçu nedeniyle kurulan mahkumiyetine dair hüküm fıkralarındaki, adli para cezalarının “2400TL”ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin anılan kişilere karşı dolandırıcılık suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin DÜZELTİLEREK, diğer hükümlerin ise istem gibi DOĞRUDAN ONANMASINA, 31.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38105, Karar No: 2014/32698, Tarih: 05.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/38105 E.  ,  2014/32698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2012/15-2012/1049

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, SASKİ Genel Müdürlüğüne ait işyerinde, davalı J..-. Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yapmasına, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam etmesine rağmen bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı SASKİ Genel Müdürlüğü arasında imzalanan hizmet alım sözleşmesinin sona erdiğini, davacının ihaleyi yeni alan firmada çalışmaya devam ettiğini, işyeri devrinin fesih niteliğinde kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2 İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiştir.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretleri yönünden ise 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretleri yönünden ise 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır.

Somut olayda, davalı işveren 31.12.2008 tarihi itibari ile işyerini, ihbar olunan SASKİ Genel Müdürlüğü ile hizmet alım sözleşmesi imzalayan bir başka alt işverene devretmiştir. Dava 10.01.2012 tarihinde işyerinin devredilmesinden üç yıl sonra açılmıştır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacakları yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8189, Karar No: 2015/7606, Tarih: 24.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8189 E.  ,  2015/7606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.