muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2471, Karar No: 2023/8566, Tarih: 09.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2471 E.  ,  2023/8566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1655 Esas, 2022/1854 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/596 Esas, 2021/423 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, ... Mahallesi 2441 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır,

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle ; taşınmazın arsa vasfında kabulünün doğru olmadığını, emsal seçimi ve değerlendirmesinin hatalı olduğunu, bedelin fahiş belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalılara ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, istinaf sebebi olarak ileri sürülen hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki Tekirdağ ili, Kapaklı ilçesi, ... Mahallesi 2441 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11453, Karar No: 2014/15125, Tarih: 02.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11453 E.  ,  2014/15125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2013 tarih ve 2012/597-2013/766 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 3.146,18 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ... özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce gerçekleştirilen kamulaştırmasız el atma işlemi nedeniyle açılan dava sonucu, davacının, sözleşmeden sonra 3.146,18 TL ödediği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 maddesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, Hisse Devir Sözleşmesi'nde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli sözleşme ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve ... uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı ...'a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Anılan sözleşmenin 7.2 maddesi, "Dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak, sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak idari ve hukuki ihtilaflar şirket tarafından derhal ...'a bildirilir. Söz konusu dağıtım tesislerinin mülkiyetine dair bu idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bunlardan doğacak her türlü sorumluluk ...'a aittir. Şirket, gecikmesinde tehlike olan durumlarda ...'a bildirimde bulunmakla birlikte ... adına ve/veya hesabına gerekli tedbirleri almak ve işlemleri yapmakla yükümlüdür. Şirket tarafından alınan tedbirler ve gerçekleştirilen işlemlere ilişkin masraflar belgelendirilmek ve makul olmak şartıyla ... tarafından karşılanır." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dağıtım faaliyetinin davalı ... tarafından gerçekleştirildiği dönemde yüksek gerilim hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan taşınmazın maliki tarafından, sözleşmenin imza tarihinden sonra davacı aleyhine tazminat davası açılmış, dava kabulle sonuçlanmış, yine davacı aleyhine icra takibine başlanılması üzerine taşınmaz malikine 3.146,18 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece, davalının bu meblağın tümünden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, sözleşmenin anılan 7.2 maddesindeki ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği iddia ve ispat olunmadığı gibi, mahkemece bu yükümlülüğe uyulmamasının sonuçları da değerlendirilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacı tarafından yapılan bu ödeme, tazminat miktarı ile birlikte işlemiş faiz, yargılama gideri, vekalet ücreti, icra giderleri ve ilam sonrası işleyen faizi içermekte olup, davacının davalıya ne miktarda rücu edebileceğinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27496, Karar No: 2020/2976, Tarih: 19.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27496 E.  ,  2020/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... kulübünde çeşitli görevlerde 01/08/2004 - 19/01/2015 tarihleri arasında hizmet verdiğini ve iş sözleşmesine haklı sebeple son verdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ulusal bayram ve genel tatil ücretinin hesaplanma dönemi konusunda uyuşmazlık vardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ulusal bayramların tamamında, dini bayramlarda ise ramazan bayramında 1 gün, kurban bayramında 2 gün çalışma kabul edilerek ilgili alacak davacının tüm çalışma süresi olan 06.08.2004- 19.01.2015 tarihleri arası için hesaplanmıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde güvenlik olarak hizmet verilen dönemlerde milli ve dini bayramlarda çalıştığını söylediğinden, hesaplama yapılırken bu duruma dikkat edilmeli, davacının çim ustası olarak çalıştığı süreler hesaplamada dışlanmalıdır. Yazılı şekilde hesaplama yapılması ve Mahkemece bu rapora göre hüküm kurulması talep aşımı mahiyetinde olup, hatalıdır.

3-Davacının hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Hafta tatillerinde çalıştığını ispat yükü davacı üzerinde olup, davacı bu çalışmasını tanıkla ispatlama yoluna gitmiştir. Ancak davacı tanıklarından Servet Doğan çalışma sistemine ilişkin beyanda bulunmamış, bir diğer davacı tanığı Atilla Güneş " bildiğim kadarıyla davacı hafta tatili kullanmıyordu," demekle, bu günde davacının kesin olarak çalıştığına dair bir beyanda bulunmamıştır. Davalı tanıkları ise davacının hafta tatilini kullandıklarını söylediklerinden, davacı hafta tatilinde çalıştığını ispatlayamamıştır. O halde, Mahkemece hafta tatili ücretinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine 19/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1824, Karar No: 2019/9638, Tarih: 11.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/1824 E.  ,  2019/9638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; TCK'nın 142/1-e maddesi gereğince mahkümiyetine ilişkin Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin ilamı ile sanığın eyleminin TCK'nın 141/1 maddesine uyduğu halde yazılı şekilde cezalandırılmaları sebebiyle oyçokluğu ile Bozma yönündeki kararına karşı, yerel mahkemenin 19.02.2019 tarih 2018/930 esas 2019/144 karar sayılı ilamı ile bozma öncesi verilen kararda Direnilmesine ilişkin dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle yerel mahkemenin 19.02.2019 tarih 2018/930 esas 2019/144 karar sayılı ilamı ile bozma öncesi verilen kararda Direnilmesine ilişkin kararını incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 11/06/2019 tarihinde oyçokluğuyla ile karar verildi.

KARŞI OY:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle yerel mahkemenin 19.02.2019 tarih 2018/930 esas 2019/144 karar sayılı ilamı ile bozma öncesi verilen kararda Direnilmesine ilişkin kararını incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 11/06/2019 tarihinde oyçokluğuyla ile karar verildi.

KARŞI OY:

Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2019 gün 2018/930 esas 2019/144 kararında belirtildiği üzere; sanıkların olay tarihinde İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü denetiminde bulunan Hamidiye tabyalarına girerek 4 adet demir tel kafesi alıp tabya dışarısına çıkardıkları, ihbar üzerine olay yerine gelen polisin sanıklardan ...'i yakaladığı, bir kişininde kaçtığı, ...'in kaçan kişinin eniştesi ... olduğunu aşamalardaki beyanlarında söylediği, sanık ... suçlamayı tüm aşamalarda inkar etmiş ise de olay yerinde suça karışan bir kişinin kaçtığını polis tutanaklarıyla sabit olduğu, bu durumda sanık .... kaçan kişinin sanık ... olduğuna ilişkin savunmasına itibar edilmesi gerektiği, Sanık ...'in ...'e suç atmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı, bu itibarla sanıkların tabyanın dış güvenliği için kullanılan ve kullanım gereği açıkta bırakılan demir tel kafesleri çaldıkları ancak suç üstü yakalandıkları, eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı, suçun işlendiği yer olan Hamidiye tabyalarının olay tarihinde restorasyon amacıyla Kültür Bakanlığı'na devredilip proje onayı beklediği, tabyaların ve depoların bina vasfına haiz olup etraflarının beton duvar ve üstü tel örgü ile çevrilerek tamamen kapatılıp müştemilat haline getirildiği, çevrilen alanın 104.609 m2 olduğu, tel örgünün sadece 6 metrelik kısmının üçüncü şahıslar tarafından yırtıldığı, tel örgünün ve duvarların bulunmasının başkalarının içeri girmesine müsade edilmeyeceğinin bariz bir şekilde gösterdiği, tel örgünün küçük bir kısmını meşru olmayan amaçlarla yırtılmış olmasının bahçeyi müştemilat olmaktan çıkarmayacağı, sanıkların eylemlerinin müştemilatı ve müştemilatı çevreleyen materyallerin çalınmasının TCK 142/1.b ve 142/1-e maddeleri ihlal eden eylem olup, sonuç olarak TCK 142/1-e maddesine mümas hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek önceki kararda direnilmiş ve TCK'nın 142/l-e maddesi gereğince olumlu kanaat oluşmadığından sonuç olarak 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sözkonusu yer Milli Savunma Bakanlığına tahsisli ve Çanakkale Boğaz Komutanlığı sorumluluğunda olan bir yerdir. Tarihi eser olarak tescilli bina ve tesislerin restarasyonunun yaptırılması karşılığında, 5 yıl içinde restarasyonunun tamamlanması şartıyla 20 yıl süre ile Kültür ve Turizm Bakanlığına geçici olarak verilmiş, 09/04/2011 tarihinde teslim edilmiştir. Tarihi eser niteliğinde olan boğazın kontrolü bakımından askeri amaçla 2. Abdulhamit döneminde yaptırılan tabyaları çevreleyen, o bölgeyi koruma amaçlı olarak yapılan 4 adet demir direkli kafes teller yerlerinden alınarak götürülmek istenirken ... ve yanındaki şahıs görülmüş, ... yakalanmış, diğer sanık ise kaçmış, ... tarafından kaçan kişinin eniştesi ... olduğu belirtilmiştir. Dairece alanı çevreleyen yerin plaj kısmında denize bakan tarafından yırtılmalar olduğundan açıktan hırsızlık olarak düşünülmüştür. Çevreleyen yerde binalar mevcut olup binaları çevreleyen kafes telli demir direkler ve hatta bir kısmında beton duvarlar üstü direkli kafes teller yapılarak kafes teller üzerine askeri yasak bölge olduğu girilmesinin yasak olduğu belirtilerek bu yer muhafaza altına alınmış, ön tarafına da giriş kapısı yapılmıştır. Ayrıca bir tarafında halı saha, diğer tarafında Dardanel sporun tesis binası bulunmaktadır. Denize bakan kısmındaki kafes tellerin yırtılarak yere yatırılması bu yerin bina ve eklenti olma vasfını bozmayacaktır. Kaldı ki, bu yer tarihi eser niteliğinde olup yine demir direkli kafes tellerle çevrili hale getirilerek muhafaza edildiği anlaşılmaktadır. Beton duvarla çevrilerek, giriş kapısı yapılarak ve beton duvar üzerine demir direkli kafes teller yapılarak muhafaza altına alınmak istenmiş binanın mütemmim cüzü haline getirilmiştir. Sanıklarda tellerle çevrili yer içinden yerlerinden aldıkları 4 adet kafes telleri (kendi beyanlarına göre içeride yerde buldukları 4 adet demir kafes tel) beton duvar üstünde bulunan tellerden aşırtarak saha dışına çıkarmışlardır. 2011 yılında bakanlıkça alınan bu yerin etrafı çevrilerek koruma altına alınarak restarasyon çalışmalarının ilk aşamasına başlanmış bulunmaktadır. Bu tabyaların bina olduğu kabul edilmediği takdirde restarasyonun ilk aşaması olarak çevrilip özgülenmiş alanda tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hükümlerin burada uygulanması söz konusu olacaktır. Dairemizin bir kısım kararlarında kumsalda şezlong üzerinde açıkta bırakılan eşya ile ilgili ve tren raylarının değiştirilmesi nedeniyle rayların kenarına bırakılması durumunda TCK'nın 142/l-e maddesinin uygulanacağına dair kararlar mevcuttur. Nitekim kapısı açık araba içinde bulunan navigasyon aletinin alınmasında da aracın parçası gibi kabul edilerek TCK'nın 142/l-e maddesinin uygulanması gerektiğine karar verilmiştir. Tarihi eser olan tabyaların olduğu yerde kalacağı ve içerideki tellerinde burada bulunacağı aşikardır

. Nitekim kapısı açık araba içinde bulunan navigasyon aletinin alınmasında da aracın parçası gibi kabul edilerek TCK'nın 142/l-e maddesinin uygulanması gerektiğine karar verilmiştir. Tarihi eser olan tabyaların olduğu yerde kalacağı ve içerideki tellerinde burada bulunacağı aşikardır. Mahkeme gerekçesi, dairemizin yakın zamandaki kararları ve suç tarihindeki ceza miktarlarına göre mahkemenin TCK'nın 142/l-e maddesinin uygulanmasına yönelik kararını doğru bulduğumdan kararın onanması görüşündeyim. Bu nedenle sayın çoğunluğun açıktan hırsızlık olur görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/7786, Karar No: 2024/7222, Tarih: 04.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7786 E.  ,  2024/7222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2086 E., 2023/1979 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması, kısmi bozma

Sanık ... müdafiinin temyiz isteminden sonra sanığın Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. Maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2023/28 Esas, 2023/116 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37, 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37, 81, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

3. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37, 81, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

4. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37, 109/2,3-a-b, 62, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

5. Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37, 109/2,3-a-b, 53, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.