muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20718, Karar No: 2014/27921, Tarih: 20.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20718 E.  ,  2014/27921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2014/209-2014/292

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy Yazısı:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 08.12.1982 günlü 1982/4 Es. ve 1982/4Ka. sayılı kararına göre ''Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 142. maddesi hükmüne göre, mahkemelerin görevleri kanunla düzenlenir. Öte yandan, 5 Aralık 1977 tarihli, 4/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıklandığı üzere,mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olup kıyas veya yorum ile genişletilmesi yahut değiştirilmeleri mümkün bulunmamaktadır.Şayet kanunda açıklık yoksa,görev genel mahkemelere aittir.''

Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2014 tarihli 2013/12-1310 Es. ve 2014/532 Ka. sayılı ilamına göre icra mahkemesinin yetkisi sınırlıdır.

TC.Anayasası'nın 6.maddesine göre ''Hiçbir kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan bir Devlet yetkisi kullanamaz.'', 36.maddesine göre ''Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.'' , 37.maddesine göre ''Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz.Bir kimseyi kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarma sonucunu doğuran yargı yetkisine sahip olağanüstü merciler kurulamaz.'', 142.madesine göre ''Mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usulleri kanunla düzenlenir.''

Hükümlerinin mahiyeti itibariyle herkese veya her olaya uygulanması mümkün olan kanunlara genel kanun, belli kişilere veya belli olaylara uygulanan kanunlara ise özel kanun denilmektedir.İcra ve İflas Kanunu özel,Hukuk Muhakemeleri Kanunu ise genel kanundur.

Hükümlerinin mahiyeti itibariyle herkese veya her olaya uygulanması mümkün olan kanunlara genel kanun, belli kişilere veya belli olaylara uygulanan kanunlara ise özel kanun denilmektedir.İcra ve İflas Kanunu özel,Hukuk Muhakemeleri Kanunu ise genel kanundur.

Kambiyo senetlerinde İİK.'nun 169/a maddesi gereğince dar yetkili icra mahkemesi imza inkarı dışındaki sahtecilik iddiasını inceleyemez.Çünkü bu maddede incelenebilecek itiraz sebepleri; a)İtfa, b)İmhal, c)Zamanaşımı ve d)İmzaya itiraz olmak üzere sınırlı olarak sayılmıştır. Senette sahtecilik iddiasını inceleme görevi genel yetkili mahkemelere aittir.İmza itirazı da borca iitrazdır.Yasa koyucu imza itirazının inceleme şeklini ayrıntılı olarak İİK.'nun 170.maddesinde düzenlediği halde sahtecilik itirazının incelenme şeklini İİK.'nda düzenlememiştir.Yasa koyucunun böyle bir iradesi olsa idi sahtecilik itirazının incelenme şeklini de belirlerdi.Takip hukukunda düzenlenmeyen bir konuda yorum yolu ile görevli olunduğunu söylemek Anayasa'ya,İİK.'nuna ve İçtihadı birleştirme kararına açıkça aykırılık oluşturmaktadır.

İcra ve İflas Kanunu icra takip hukuku açısından Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na göre özel kanun olup, takip hukukuna ilişkin uyuşmazlıklarda öncelikle İcra ve İflas Kanunu hükümlerinin, bu kanunda hüküm bulunmayan durumlarda ise anılan kanuna aykırılık teşkil etmemek koşuluyla genel nitelikte olan Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Sahtelik iddiasının imza inkarı dışında bir nedene dayanması durumunda İcra ve İflas Kanunu'nda özel bir düzenleme bulunmadığından burada 6100 Sayılı HMK. nun 209.maddesinin uygulanması gerekİr ve bu maddenin amir hükmü gereğince icra takibi olduğu yerde durur. Bunun için sahtelik iddiasının ileri sürüldüğü mahkemece ayrıca tedbir kararı verilmesi gerekmez. Borçlu tarafından icra dairesine başvurulması halinde icra müdürlüğünce anılan madde uyarınca sahtelik davası sonuna kadar icra takibinin durdurulması gerekir. İcra müdürünün kararının taraflarca İİK. nun 16/2.maddesi uyarınca süresiz şikayet konusu yapılabileceği tabidir. Öte yandan borçlu tarafından doğrudan icra mahkemesine başvurulmasına da yasal engel olmadığı gibi, hakim, 6100 Sayılı HMK.nun 209/1.maddesini re’sen nazara almalıdır. Pek tabidir ki mahkemece sahtelik iddiasının imza inkarı dışındaki bir nedene dayandığının belirlenmesi halinde takip hukukunun özelliği ve acele karar verilmesi gerekliliğinin bir sonucu olarak, sahtelik davası bekletici mesele yapılmadan, sahtelik davasında karar verilinceye kadar icra takibinin durdurulmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; takibe konulan senedin çalındığı ve cirantalardan birinin üzeri çizilerek Mahsun Kurban isminin eklenmek suretiyle tahrifat yapıldığı, olayla ilgili olarak Bursa C.B.Savcılığının 2014/23506 sayılı dosyasında soruşturma yürütüldüğü iddia edilerek takibin durdurulmasının talep edildiği, mahkeme tarafından ise; çekin ceza hukuku anlamında resmi belge olduğu,HMK.'nun 209/1.maddesinde ise adi belge ile ilgili düzenleme bulunduğu gerekçesiyle savcılık dosyası incelenmeden talebin reddine karar verildiği görülmüştür.

HMK.'nun 209 maddesinde sözü edilen resmi senetler kamu görevlileri tarafından hazırlanan tapu senedi gibi senetelerdir kambiyo senetleri ile ilgisi bulunmamaktadır.

HMK.'nun 209 maddesinin takip hukukunda uygulanmaması halinde borçlu ancak İİK.'nun 72/3.maddesi gereğince icra kasasına yüklü miktarda para yatırarak icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesini isteyebilir.Bu uygulama ise 2011 yılında yürülüğe giren yasanın borçluya tanıdığı hakların ortadan kaldırılması sonucunu doğurur. Borçlunun ekonomik durumu zayıf ise tamamen korunaksız olduğu için takip işlemleri sonuna kadar gidecek, haczi kabil malları, hak ve alacakları elinden çıkacak, ceza mahkemesinin senedin iptali kararı kesinleştiğinde kötü niyetli takip alacaklısına zararını telafi ettiremeyecektir. Çünkü kötü niyetli alacaklının haczi kabil hak ve alacağına ulaşılamayacaktır. Bu husus göz göre göre borçlunun haksızlığa uğramasına sebep olacağı için hukuka aykırı olacaktır. Senette sahtecilikten dolayı dava açıldığında HMK.'nun 209.maddesi gereğince takibin olduğu yerde durulması halinde ise bu aşamaya kadar borcu karşılayacak miktarda hak ve alacak haczedileceği, alacak tahsil edilene kadar faiz işletileceği için alacaklının alacağına geç kavuşmaktan başka zararı olmayacaktır.

O halde mahkemece C.Savcılığının dosyası incelenerek sahtecilik suçundan dolayı kamu davası açılması halinde HMK.'nun 209/1.maddesi gereğince ceza mahkemesi kararı kesinleşene kadar takibin durdurulmasına karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olduğundan bozulması gerektiğini düşünüyorum. Yukarıdaki sebeplerle çoğunluk görüşüne katılmiyorum. 20.11.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/12645, Karar No: 2018/4014, Tarih: 28.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12645 E.  ,  2018/4014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/04/2016 tarih ve 2015/794-2016/330 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının davacı şirkette 1998 - 2011 tarihleri arasında puantör olarak çalıştığını, daha sonra istifa ederek aynı sektörde faaliyet gösteren ... Lojistik Şirketinde çalışmaya başladığını, davalının davacı şirketin müşteri portföyünden ve ticari sırlarından faydalandığını, davalının bu şekilde aralarında imzalanan rekabet yasağı ve ticari sır saklama taahhüdüne aykırı davrandığını ileri sürerek söz konusu taahhüde göre kararlaştırılan cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının iş akdini haklı nedenle fesih ettiğini, davalının davacı şirketin ticari sırlarına vakıf olmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 01/07/1998 ile 14/09/2011 tarihleri arasında davacı şirkette uzman puantör olarak çalıştığı, davalının şirketin tüm sırlarına vakıf olacağının ileri sürülmesinin ticari hayatın olağan akışına uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4409, Karar No: 2018/10864, Tarih: 04.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/4409 E.  ,  2018/10864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında başka dosyadaki suç bakımından alınan Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen 07/10/2013 tarihli raporda sanığın cezai ehliyetinin olmadığı ve TCK'nın 32/1 kapsamında değerlendirilebileceğinin belirtilmesine karşın, 01/08/2014 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulu raporuna göre sanığın dosyamıza konu hırsızlık suçu bakımından cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden sanığın suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden ve ayrıca 01.08.2014 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen rapora hangi nedenle üstünlük tanındığı da gerekçeli kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.20l8 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/47433, Karar No: 2011/10086, Tarih: 11.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/47433 E.  ,  2011/10086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : BERAAT

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüzüne karşı verilen hükmü süre tutum dilekçesi ile temyiz eden katılan vekiline gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebligat evrakının gönderilmesi, tebliğ edilmemiş ise eksikliğin giderilerek sunması halinde temyiz dilekçeside eklenerek incelenmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1498, Karar No: 2017/4308, Tarih: 27.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1498 E.  ,  2017/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesi, itirazın kaldırılması talebinin kısmen kabulü ile takibin 17.300,00 TL alacak yönünden devamına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin kiralananın tahliyesine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacı alacaklı dava dilekçesinde icra takibine vaki itirazın kaldırılmasını istemiş ancak tahliye talebinde bulunmamıştır. Bu durumda, HMK'nun 26.maddesine aykırı olarak mahkemece davacının talebi aşılarak kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

2-Davalının itirazının kısmen kaldırılmasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, 23.06.2015 tarihinde başlatmış olduğu haciz ve tahliye istekli icra takibi ile taraflar arasında 20.01.2014 düzenleme, 15.01.2014 başlangıç tarihli, 2 yıl süreli aylık kira bedeli 2.500,00 TL olarak kararlaştırılan yazılı kira sözleşmesine dayanarak, 2014 Ocak ayı ile 2015 Haziran ayları arasında yatırılmamış ve bakiyesi eksik olarak yatırılan 18.000,00 TL kira alacağının davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı borçlu süresinde icra takibine itiraz ederek, takibe dayanak yazılı sözleşmenin iptal edilerek aynı başlangıç tarihli aylık kira bedeli 1.800,00 TL olan yeni bir yazılı sözleşme imzaladıklarını ve bu kira sözleşmesine istinaden kira bedellerinin ödendiğini beyan etmiştir. Davacı İcra Mahkemesi'nde, haksız itirazın kaldırılmasını talep etmiş, Mahkemece kısmen itirazın kabulüne, kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Davacının takibe ve davaya dayanak yaptığı yazılı kira sözleşmesindeki imzaya davalının açıkça itirazı bulunmadığından, taraflar arasındaki uyuşmazlığın mahkemenin kabulünde olduğu gibi aylık kira parası 2.500,00 TL olarak belirlenen yazılı kira sözleşmesine göre çözümlenmesi gerekir. Dosyada yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 14.12.2015 günlü raporda takibe konu 2014 Ocak ayından itibaren istenen aylar kiraları ile davalı kiracı tarafından davacı adına olan banka hesabına yapılan ödemelerin mahsubu ile bakiye borcun 17.300,00 TL olduğu belirlenmiş, ancak davalı vekilinin rapora itiraz dilekçesinde beyan ettiği gibi davalı tarafça sunulan ödeme dekontları ile belirlenen ve

getirtilen banka ödeme ekstrelerinde görülen, 21.04.2015, 20.05.2015 tarihlerindeki 1.800,00'er TL tutarındaki, davalı tarafça davacı adına açılan banka hesabına yapıldığı anlaşılan ödemelerin bilirkişi raporunda gösterilmediğinden değerlendirilmeye alınmadığı, takipten ve ödeme emri tebliğinden sonra 30.06.2015 tarihinde (17.03.2015) kira ödemesi açıklaması ile yatırılan 1.800,00 TL, yine 30.06.2015 tarihinde Ocak-Haziran 2015 arası 6 aylık fark açıklaması ile ödenen 900 TL, 03.08.2015 tarihinde ise Mart 2015 ay kirası açıklaması ile ödenen 1.800,00 TL'nin ise İcra Müdürlüğü'nce yapılacak hesaplamada nazara alınacağının düşünülmediği, Mahkemece davalı tarafça ödenmeyen bakiye aylar kira parasının gerektiğinde ek bilirkişi raporu alınması suretiyle belirlenerek sonucuna göre davacının itirazın kaldırılması talebinin yeniden değerlendirilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2. bentlerde yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32279, Karar No: 2013/11799, Tarih: 15.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32279 E.  ,  2013/11799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve kamu görevlisinin suçu bildirmemesi

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... ilçesi, ... köyü sınırlarında bulunan köy yoluna ve köy boşluğuna tecavüz ve kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçundan açılan davalarda suçun mağduru köy tüzelkişiliği ve kamu olup suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından ...'ın davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; ...'ın temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18943, Karar No: 2014/20080, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/18943 E.  ,  2014/20080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2013/715-2014/281

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.578,91 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 27.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.578,91 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2013/715 esas 2014/281 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 30.01.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2013/715 esas 2014/281 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5254, Karar No: 2020/1926, Tarih: 04.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/5254 E.  ,  2020/1926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, iflas idaresince hazırlanan sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının 3. sıraya alındığını, müvekkili alacağının kamu alacağı olduğunu 1. sıraya alınması gerektiğini ileri sürerek müvekkili kurumun alacağına 1. sırada yer verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan iflas idaresi vekili, şikayetçi alacağının 5502 Sayılı Sosyal Güvenlik Yasası'nın 35.maddesi gereğince imtiyazlı alacak olduğunu, İİK 206. maddesi gereğince imtiyazlı alacakların 3.sıraya yazılması gerektiğini, kanuna uygun olarak şikayetçi alacağının 3.sıraya yazıldığını. savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre 26.10.2015 tarihli sıra cetvelinde şikayetçi alacağının İİK 206. maddesine uygun olarak 3.sıraya kabul edildiği, kanunun 1. ve 2. sıra alacakların içerisinde kimlerin yer alacağının ayrıntılı bir biçimde düzenlediği, şikayetçi alacağının niteliği gereği bu sıralar içerisinde yer alması mümkün olmadığından şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7468, Karar No: 2016/8242, Tarih: 05.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7468 E.  ,  2016/8242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi