muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10971, Karar No: 2019/3626, Tarih: 14.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10971 E.  ,  2019/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette 2002 yılında çalışmaya başladığını, şirketin müşterilerine su dağıtım işini yaptığını, o tarihlerde müvekkiline 700 TL aylık net ücret ödenmesinin kararlaştırıldığını, ara sıra 100, 500, 700 TL gibi düzensiz ödemeler yapıldığını, müvekkilinin fiilen çalıştığı sürede sigortalı olarak gösterilmediğini, sadece 2006 yılı Ocak ve Haziran ayları arasında sigortalı gösterildiğini, en son işten çıkarıldığı 2010 yılı Ekim ayına kadar sigortasız çalıştırıldığını, müvekkilinin haklarını talep etmesi üzerine 2010 yılının Ekim ayında işten çıkarıldığını, müvekkilinin haftanın 7 günü yıllık ücretli izin kullanmaksızın fiilen çalıştığını, bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkil şirketin çalışanı olmadığını, kendi nam ve hesabına çalıştığını, tarafların davacının kar payı üzerinden çalışması konusunda anlaştığını, davacının işletmeyi işletmesi ve kendi ücretini çıkarması, üstüne müvekkile ödeme yapması konusunda anlaşıldığını ancak yeterli iş ve çalışma olmadığı için bir hak doğmadığını, taraflar arasında sözleşmesel bir ilişki olmadığını, aralarında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının belli dönemlerde sigorta primlerini kendisinin ödemesi konusunda anlaşıldığını, davacının müvekkili şirkette 22.01.2006-01.06.2006, 28.10.2006-31.10.2006, 26.02.2010-02.05.2010 tarihleri arasında çalışıyor gözüktüğünü, bu tarihlerin 1 yıldan az olması nedeniyle kıdem ihbar tazminatlarına hak kazanmadığını, davacı ve müvekkilinin birlikte iş yaptıkları dönemde davacının çeşitli firmalara şirket sırlarını verdiğini, müvekkilini defalarca zarara uğrattığını, elektrik ve su paralarını ödemediğini, dava dışı üçüncü kişi durumundaki Afıteks Tekstil firması ile olan bir ticari anlaşmazlıkta müvekkili şirket aleyhine davrandığını ve şirketin ekonomik sırlarını (banka hesap bilgileri ve tüm ticari sırlar) rakiplere ifşa ettiğini, çalıştığı dönemde müvekkilin bilgisi dışında işlemler yaptığını ve şirketi zarara uğrattığını, daha sonra kendi isteği ile müvekkili şirketle çalışmaktan vazgeçtiğini, işlerin tasfiye edildiğini, taraflar arasında devam eden pek çok dava olduğunu, davacının alacak taleplerinin tümünün mesnetsiz ve müvekkil şirkete zarar vermek amaçlı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalının temyiz talebi yönünden;

Davalı vekili her ne kadar kararı temyiz etmiş ise de, temyiz harç ve masrafları yatırılmadığından, Dairemizin 18.10 2018 gün ve 2015/23104 E. 2018/ 18590 K. sayılı ilamı ile dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği, mahkemece geri çevirme kararımız üzerine davalı vekiline temyiz harç ve masraflarını yatırması için muhtıra tebliğ edildiği, davalı vekilinin muhtıraya rağmen temyiz harç ve masraflarını yatırmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin kararı temyiz etmemiş sayılmasına,

2-Davacının temyiz itirazları yönünden;

a- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı haftanın 7 günü yıllık ücretli izin kullanmaksızın fiilen çalıştığını ileri sürerek istekte bulunmuş, mahkemece, "... davacı tanıklarının işyeri çalışanı olmamaları, çalışma saatlerine ilişkin somut beyanda bulunmamış olmaları, komşu esnaf olan davacı tanığı Ekrem'in beyanının yeterli olmadığı, davacının da dilekçesinde fazla mesai talebini somutlaştırmamış olması.." gerekçeleriyle isteğin reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç hatalıdır.

Davacı tanığı Ekrem K. nın beyanı ve bu beyanı tamamlayan diğer davacı tanıklarının ifadesine göre, davacının haftanın 6 günü, günlük 08.00-19.00 saatleri arasında, 1,5 saatlik ara dinlenmesinin düşülmesi ile 9,5 saat çalıştığı, buna göre haftalık çalışma süresinin 57 saat ve haftalık fazla çalışma süresinin ise 12 saat olduğu anlaşıldığından, haftalık 12 saat fazla çalışma üzerinden hesaplama yapılıp, karineye dayalı makul indirime (taktiri indirime) gidilerek karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38857, Karar No: 2021/13249, Tarih: 22.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/38857 E.  ,  2021/13249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın yüzüne karşı 07/05/2014 tarihinde tefhim olunan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03/06/2021 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26177, Karar No: 2016/4912, Tarih: 28.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/26177 E.  ,  2016/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde uygulama noktasında jandarma ekiplerini görünce ters istikamete kaçan ve bir süre sonra kolluk ekiplerince yol kenarında aracın başında sanık ... beklerken dava konusu kaçak yakıtın ele geçtiği, sanık ...'un ise olay yerine gelerek eşyayı sahiplendiği olayda; sanık ...'ın savunmasında kaçak eşyanın ele geçtiği aracın şoförlüğünü yapmadığını, olayla ilgisinin olmadığını savunması,diğer sanık ...'ın ise olayla ilgisinin olmadığını araca yoldan yolcu olarak bindiğini beyan etmesi karşısında; sanık ...'a dava konusu nakil aracının olay tarihinde şoförlüğünü kimin yaptığı sorularak sanıklar ... ile ...'ın dava konusu olaya ne şeklide iştirak ettikleri sanık savunmaları da dikkate alınarak tespit edilip, müsaderesine hükmedilen nakil aracının sanıklara ait olup olmadığına ilişkin ayrıntılı beyanlarıda alındıktan sonra sanıkların hukuki durumları ile nakil aracının iadesi yada müsaderesi hususunda karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi;

Yasaya aykırı olup, sanık ... ile sanıklar ... müdafii ve sanık ... müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4055, Karar No: 2024/7227, Tarih: 09.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4055 E.  ,  2024/7227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1434 Esas, 2023/589 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1156 E., 2022/260 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli davalılar vekili, duruşmasız olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 08.10.2024 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalılardan ... vekili Avukat ... ve davalı ... vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalıların dava dışı ... Teknik Mühendislik Tahaahüt Tic. Ltd. Şti.'nde eşit paya sahip olduklarını ve her üçünün de şirket müdürü yetkisi bulunduğunu, müvekkili müdürler kurulu başkanlığı yapmakta iken davalıların kendi aralarında anlaşarak usulsüz işlemlerle şirketin içini boşaltma yoluna gittiklerini, müvekkilinin müdürler kurulu başkanlığı ve imza yetkisini 12.10.2017 tarihli ortaklar kurulu adı altında bir karar ile usulsüz şekilde kaldırdıklarını, İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/1057 E. sayılı dosyasında genel kurul kararı aleyhine iptal ve butlan davaları açıldığını, davalı ...'nun hisselerini davalı ...'e devrettiğini, Mahkemece tedbir kararı verilmeden davalıların şirketin içini boşalttıklarını, davalı ...'in 22.12.2017 tarihinde acele şekilde şirkete ait olan ve davanın konusunu teşkil eden 3 adet taşınmazı eski ortak ...'na devrettiğini, bu işlemlerin muhasebe kayıtlarının ise 03.10.2017 tarihli olarak geriye dönük işlendiğini, gayrimenkullerin satış işleminin 1/3 fiyatının da altında yapıldığını, satış bedelinin de devralan davalı ...'nun şirketten alacağı olan tutara denk getirilmeye çalışıldığını, işleminin muvazaalı ve batıl olduğunu ileri sürerek dava konusu şirkete ait olan 3 taşınmazın satışına ilişkin işlemlerin muvazaa nedeniyle iptaline, taşınmazların tapuda dava dışı şirket adına tesciline karar verilmesini, bu talebin kabul görmemesi halinde 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 553 üncü vd. maddeleri gereğince davalıların şirkete verdiği zarardan dolayı sorumluluklarına istinaden devir bedeli ile taşınmazların gerçek değeri arasındaki farkın dava dışı şirkete davalılar tarafından müteselsilen ödenmesine dair şimdilik 10.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, 17.10.2017 tarihli ortaklar kurulu kararı ile davacının müdürlük yetkilerine son verildiğini, davacı tarafından İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/1024 E. sayılı dosyasıyla müvekkili aleyhine açılan sorumluluk davasının derdest olduğunu, dava konusu taşınmazların muvazaalı olarak ve bedelinin çok altında bedelle devredildiğine dair delil sunulmadığını, tedbir talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava dışı ... Teknik Müh. Taah. Tic. Ltd. Şti.'nin 12.10.2017 tarihli ortaklar kurul kararı ile davacının müdürlük yetkisinin kaldırılmasına ve şirket ortaklarından ...'nun hisselerini ...'e devrederek ortaklıktan ayrılmasına karar verildiği, İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/1057 E. sayılı dosyasında 12.10.2017 tarihli 74 sayılı ortaklar kurulu toplantısında alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilip anılan kararın Bölge Adliye Mahkemesi ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, 6102 sayılı Kanun'un 395, 619, 620 ve 644 üncü maddeleri de nazara alındığında davalı ...'nun ortaklık ve müdürlük sıfatının devam ettiği, bu durumda tapuda satış yapıldığı tarihte şirketle işlem yasağının mevcut olduğu, gayrimenkullerin devir tarihinde sonradan yok hükmünde kabul edilen genel kurul kararına göre yetkili müdür olarak atanan ...'in müdürlüğüne ilişkin genel kurulun da yok hükmünde olması sebebiyle diğer davalıya yaptığı satış işleminin yetkisiz temsilci sıfatıyla yapıldığı ve bu nedenle de satışın geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların davalı ... adına olan tapu kayıtlarının iptali ile dava dışı ... Teknik Mühendislik Taahhüt Tic. Ltd. Şti. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, dava dışı şirkete ait dava konusu taşınmazların satışı öncesinde 12.10.2017 tarihli ortaklar kurulu toplantısında alınan kararların 6102 sayılı Kanun'un 617, 621 ve 624 üncü maddeleri uyarınca yok hükmünde olduğuna dair Mahkeme kararının kesinleştiği, satış işleminin yetkisiz temsilci sıfatıyla yapılmış olması nedeniyle taşınmaz satışına ilişkin hukuki işlemlerin bağlayıcı olduğundan söz edilemeyeceği, davalıların iyi niyetle iktisap savunmasında bulunamayacağı, bu durumu bilecek durumda oldukları, davalılar vekili taşınmazların değerine ilişkin alınan bilirkişi raporuna itiraz edildiğini, raporun yeterli olmadığını ileri sürmüş ise de Mahkemece terditli olarak açılan işbu davada, davacının birinci talebi olan tapu iptali ve tescili talebi kesinleşen Mahkeme kararına istinaden kabul edildiğinden ve kabul kararında taşınmaz bedeli sonuca etkili olmadığından değerlendirilmesinde hukuki yarar görülmediği, davalıların ihtiyati tedbir ve davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin istinaf taleplerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, dava dışı limited şirketin taşınmazlarının davalı şirket müdürü tarafından diğer davalı eski şirket ortağına gerçek değerinin altında, kötü niyetli ve muvazaalı olarak satıldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescili, olmadığı takdirde şirketin zararının tespiti ile şirkete ödenmesi taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6102 sayılı Kanun'un 617, 619, 620, 621, 624 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL vekalet ücretinin taraflardan alınarak yek değerine verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 09.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15960, Karar No: 2013/11997, Tarih: 10.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/15960 E.  ,  2013/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2013 gün ve 2013/1161 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/2690, Karar No: 2023/2402, Tarih: 25.09.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2690 E.  ,  2023/2402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/508 E., 2020/128 K.

Davacı akde aykırılık sebebiyle davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiş, Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 15.01.2010 tarihli ve 2007/240 E., 2010/20 K. sayılı davanın açılmamış sayılmasına dair karar, Dairece verilen 19.04.2018 tarihli ve 2017/12189 E., 2018/4325 K. sayılı ilamla; davanın taraflarının, 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkında Kanun

'un (3533 sayılı Kanun) 1 ... maddesinde gösterilen idarelerden olması sebebiyle uyuşmazlığın yüksek dereceli Asliye Hukuk Hakimi tarafından mecburi hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği ve bu sebeple görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Bozmaya uyan Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, bu karar üzerine dosya kendisine gelen Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimince verilen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar, davalı vekilinin istinaf dilekçesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince Yargıtay temyiz denetimi neticesi hükme bağlanan kararların istinaf kanun yoluna götürülemeyeceği gerekçesiyle dosya İlk Derece Mahkemesine geri çevrilmiş ve bu kez temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmiştir.

08.03.2018 tarih ve 30354 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve 01.02.2018 tarihinde kabul edilen 7078 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanun’un 17 nci maddesi ile aynen kabul edilen 25.08.2017 tarih ve 30165 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Düzenlemeler Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 17 nci maddesi ile 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkında Kanun'un (3533 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi; “2 nci madde kapsamında verilen kararlar hariç olmak üzere hakem kararlarına karşı, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içinde 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulabilir. Bölge Adliye Mahkemesi yapacağı inceleme sonucunda; a) Hakem kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu kanaatine varırsa başvurunun reddine, b) Hakem kararının usul veya esas yönünden hukuka aykırı olduğu kanaatine varırsa gerekirse duruşma açarak yapılacak yargılama sonucunda yeniden esas hakkında, kesin olarak karar verir. İstinaf kanun yoluna başvurulması hakem kararının icrasını kendiliğinden durdurur” şeklinde değiştirilmiş olup, yine 7078 sayılı Kanun’un 18 ... maddesi ile aynen kabul edilen 694 sayılı KHK’nın 18 ... maddesi ile 3533 sayılı Kanun’a eklenen geçici 4 üncü madde de; “6 ncı maddede yapılan değişiklik hükümleri, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibariyle itiraz aşaması tamamlanmamış olanlar dahil olmak üzere hakemde görülmekte olan davalarda da uygulanır” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gereğince, 7078 sayılı Kanun’la aynen kabul edilen 694 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamındaki KHK’nin 17 nci ve 18 nci maddeleriyle 3533 sayılı Kanun’da yapılan değişikliklerle, 3533 sayılı Kanun'un uyarınca hakem sıfatıyla verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna değil, istinaf kanun yoluna başvurulabilir.

Açıklanan nedenlerle istinaf incelemesinin yapılması için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Mahkemesine işlemsiz olarak iadesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere işlemsiz olarak İlk Derece Mahkemesine iadesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4040, Karar No: 2023/2591, Tarih: 23.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/4040 E.  ,  2023/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1529 E., 2023/462 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/481 E., 2022/857 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile davacı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 2012 yılında anlaşmalı olarak boşandıklarını, sonra tekrar bir araya geldiklerini ve 2017 yılında kısa bir süre birlikte yaşadıklarını, bu birliktelikten 10.04.2018 doğumlu ortak çocuk Egemen'in dünyaya geldiğini, müvekkilinin 25.09.2019 tarihinde nüfusta tanıdığını, ortak çocuğun dört yaşında olduğunu, davalı anne ile kaldığından müvekkili ile düzenli bir şekilde görüşemediğini, davalı annenin müvekkili baba ile küçüğün iletişimini engellediğini, çocuğun babasını tanımak, onunla ... ilişki kurmanın ve onun tarafından sevildiğini, kabul edildiğini hissetmenin gelişimi için elzem olduğunu, davalı annenin buna engel olduğunu, müvekkilinin çocuğu ile talepleri doğrultusunda yatılı bir şekilde kişisel ilişkinin düzenlenmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili dava dilekçesinde özetle; davacı babanın ortak çocuğu tanıma işleminden Eskişehir 3.Aile Mahkemesi 2019/1303 Esas sayılı dosyasında açmış olduğu iştirak nafakası davasına kadar ne zaman isterse gördüğünü, aleyhinde iştirak nafakası istemli dava açıldıktan sonra ortak çocuk ile iletişimini tamamen kestiğini, iştirak nafakası istemli dava açıldıktan sonra davacı tarafın müvekkilini vazgeçirmek için tehdit, taciz, hakaret ettiğini, bunlara ilişkin soruşturmalar yapıldığını, davacının bu dosyadan mahkumiyet kararı aldığını, müvekkilinin davacının eylemlerinden korkması nedeni ile çocuğunu güvenip teslim etmek istemediğini, ortak çocuğun dört yaşında olduğunu, anneye muhtaç olduğunu, bazı geceler altına kaçırdığını, sabah uyandığında annesini göremediğinde ağladığını, ortak çocuğun babada yatılı kalmasının ortak çocuk için hiçbir şekilde sağlıklı olmadığını, davanın ilk olarak reddini, Mahkeme aksi kanaatte ise kişisel ilişkinin sadece saatlik olarak ve yatılı olmayacak şekilde kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI