muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3902, Karar No: 2024/1403, Tarih: 22.02.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 207 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme

Mahkemece alınan 26.04.2022 tarihli bilirkişi raporunda 28.08.2013 tarihinde meydana gelen yangının ortaya çıkmasında, araç içerisinde bulunan LPG tüplerinin devrilme sürtünme sonucu tüplerin dolum yerlerinden gaz kaçırabileceği ve sürtünme ve çarpma sonucu oluşabilecek statik elektriklenme ile çıkan kıvılcımlardan yangının çıkmış olabileceği, araç sürücüsünün yükleme yapıldıktan sonra araç üzerindeki tüplerin istiflenmesini ve depolanmasını kontrol etmediği, yangına müdahale eğitimi alıp almadığının bilinmediği ve bu nedenle kusur oranının % 20 olduğu, yangın olayının tüp dolum alanının dışında meydana gelmesi ve Sıvılaştırılmış Petrol Gazları(LPG) Tüplü Bayiliği Anlaşması ve Genel Şartnamesi 8, 12 ve 13 üncü maddeleri nedeniyle davacı tarafın kusur oranının % 40 olduğu, 5307 Sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un üretim ve dağıtım kısmında, 5 inci maddesinde ve Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Tüplü Bayiliği Anlaşması ve Genel Şartnamesinin 11 inci maddesi gereği tüplerin mülkiyetinin ve sorumluluğunun davalıya ait olduğu ve İş Ekipmanlarının Kullanımında Sağlık ve Güvenlik Şartları Yönetmeliği'nin 1.1 inci maddesinde öngörülen bakım onarım ve periyodik kontrollerin yapılıp yapılmadığının bilinmediği ve bu durumun tüp başlarında meydana gelen gaz kaçağına sebep olabileceği ve bu durumun yangına sebebiyet verebileceği göz önünde bulundurularak kusur oranının % 40 olduğu belirlenmiştir. Mahkemece anılan bilirkişi raporundaki kusur oranlarına itibar edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14838, Karar No: 2009/5232, Tarih: 07.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/14838 E.  ,  2009/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan zararın giderilmesi istemine ilişkin olarak açılan tazminat davaları nitelikçe sigortaca karşılanmayan zararın giderilmesi istemini amaçlamaktadır.

Zarar hesabının Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlar nazara alınarak hesaplanan tüm peşin sermaye değeri düşülmek suretiyle yapılması gerektiğinin kabulü gerekir. Aksi takdirde Borçlar Kanunu'nun genel ilkelerine ve özellikle 506 sayılı Yasa'nın 19. 23. ve 24. maddelerine ters düşülmüş olacak, zarardan bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihteki artışlar nazara alınarak hesaplanan peşin sermaye değeri düşülmediği takdirde sigortalı veya hak sahipleri aynı zarar için hem işverenden tazminatın tümünü almak hem de kurumdan gelir almak yoluyla bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile hüküm tarihine kadar yapılan artışları da kapsayan en son peşin değer arasındaki fark yönünden mükerrer yararlanma durumuna gelecektir. İşte buna engel olmak için hüküm tarihine en yakın tarihteki artışlar gözetilerek hesaplanan peşin sermaye değerinin düşülmesi zorunludur.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesiyle ilgili olarak verdiği iptal kararı Sosyal Güvenlik Kurumunun açacağı rücu davalarının konusunu oluşturan kurum alacağına ilişkin olup, sigortalı tarafından işverene yönelik olarak açılan tazminat davalarında uygulanma olanağı yoktur. Kaldı ki Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Kurulunun 1.7.1997 gün ve 1992/3 Esas 1994/ 3 Karar sayılı kararının bağlayıcılığını koruduğu da açıktır.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesiyle ilgili olarak verdiği iptal kararı Sosyal Güvenlik Kurumunun açacağı rücu davalarının konusunu oluşturan kurum alacağına ilişkin olup, sigortalı tarafından işverene yönelik olarak açılan tazminat davalarında uygulanma olanağı yoktur. Kaldı ki Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Kurulunun 1.7.1997 gün ve 1992/3 Esas 1994/ 3 Karar sayılı kararının bağlayıcılığını koruduğu da açıktır.

Sosyal Güvenlik Kurumunun işverene yalnızca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri oranında rücu edebilmesi, davacı zararının hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre hesaplanan en son peşin sermaye değeri miktarı kadar karşılandığı gerçeğini değiştirmez.

Somut olayda hükmün 1.5.2008 tarihinde verildiği davacıya SGK’ca 20.11.2003 tarihinde bağlanan gelirin peşin sermaye değeri hesaplanan gerçek zarardan düşülmek suretiyle maddi tazminat miktarının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacıya bağlanan gelirin hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan artışlara göre hesaplanan tüm peşin sermaye değerini Kurumdan sorulmak ve bildirilen miktar hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan ücret artışları nazara alınarak hesaplanacak tazminattan indirilmek, 01.05.2008 tarihli kararı davacının temyiz etmemesi nedeniyle davalı yararına doğan usule ilişkin kazanılmış hak ilkesi gereğince ilk karar da hüküm altına alınan maddi tazminat alacağı miktarını geçmemek üzere sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 07.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18066, Karar No: 2023/7683, Tarih: 27.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/18066 E.  ,  2023/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2019/4420 E., 2021/166 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.02.2021 tarihli ve 2019/4420 Esas, 2021/166 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 16.02.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Amasya 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17602, Karar No: 2018/2194, Tarih: 05.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17602 E.  ,  2018/2194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ... hakkında, mükerrirliğe esas alınan ilamda da TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, müşteki ... hakkında katılma kararı verildiği halde, gerekçeli karar başlığına katılan yerine müşteki olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Nüfus kayıtlarına göre ... ...’ın 02/06/1994 ve ... ...’ın 03/08/1995 doğumlu olup 18 yaşını doldurmamış olmaları nedeniyle, 01/02/2011, 23/03/2011, 26/05/2011, 14/06/2011, 15/09/2011, 12/10/2011, 17/01/2012, 02/02/2012, 22/05/2012, 17/06/2012, 08/11/2012 ve 28/03/2013 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması suretiyle CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış, ... ... müdafiinin 15/05/2014 tarihli oturumda ... hakkında lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, ... ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm bakımından taksitlendirme talebini de içerdiği halde, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmadığından ve bu yanılgılı uygulama sebebiyle hakkındaki kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen suça sürüklenen çocuğun gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanığın lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bu husus da bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubu içinde bulunan ve hakkında başka suçtan düzenlenen 02/06/2010 tarihli tek hekim raporunda davranım bozukluğu nedeniyle davranışlarını yönlendirme yeteneğinin kısmen etkilendiği bildirilen ... ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubu içinde bulunan ... ... hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda "...işlediği suç davranışının sonuçlarını muhakeme edemediği ve davranışlarını yönlendiremediğinin gözlemlendiği" hususunun bildirilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi uyarınca suç işlediği tarihte akıl hastalığı ve zayıflığı nedeni ile eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıran veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığı ve ceza ehliyeti bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c) ... ... hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle doğru bir şekilde 1/2 oranında indirim yapılırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi yerine aynı Kanun'un 31/3. maddesinin gösterilmesi,

d) ... ... müdafiinin 15/05/2014 tarihli oturumda ... hakkında lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, ... ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler bakımından taksitlendirme talebini de içerdiği halde, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,

e) İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4161, Karar No: 2024/925, Tarih: 15.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4161 E.  ,  2024/925 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1519 E., 2023/760 K.

DAVA TARİHİ : 18.10.2019

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/717 E., 2022/121 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle, erkeğin aşırı kıskanç olduğunu, eve misafir istemediğini, annesinin evliliğe müdahale ettiğini, bağımsız konut temin etmediğini, şiddet uyguladığını, kadını ailesinin evine yaz tatilinde bıraktığını ve tatil boyunca davalının arayıp sormadığını, tatil planlarını ailesi ile birlikte yaptığını, ortak çocuğun sünnetini bile kadının fikrini almadan yaptığını, ailesinin olumsuz söz ve davranışlarında sessiz kaldığını, kızlarını dövdüğünü, sürekli bağırıp hakaretler ettiğini kovduğunu, iftiralar attığını, davalının son dönemde evde tek başına yaşadığını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaya Üfe oranında artış uygulanmasına, 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, kadının hakaret ettiğini, aşağıladığını, iftira attığını, belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı-davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, kadının hakaret ettiğini, aşağıladığını, iftira attığını, belirterek tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı karşı davacı erkeğin eşine ve müşterek çocuklara yönelik ağır hakaretler edip, aşağılayıcı cümleler kullandığı, evden kovduğu, harçlık vermeyerek eşini parasız bıraktığı, müşterek çocuklara okulunuzu bitirdiniz, artık işinizi gücünüzü bulun ben size bakmak zorunda değilim ben kendi hayatımı yaşayacağım defolun gidin şeklinde sözler kullandığı, boş vakitlerde ailesine ilgi göstermediği, davacı karşı davalı kadının da eşine hakaretlerde bulunduğu, Konya'dan bir ev alınmasını, onun kendi üzerine yapılmasını, kayın validesinin ve eşinin kardeşinin tarafların müşterek hanesine gelip gitmemesini şart koştuğu, davalı karşı davacı erkeğin kusurunun ağır nitelikte olduğu gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, kadın için dava tarihinden karar tarihine kadar aylık 500,00 TL tedbir nafakasına, karar tarihinden itibaren aylık 1.000,00 TL'ye yükseltilmesine, aynı miktarda yoksulluk nafakasına, TÜFE oranında artırılmasına, kadın lehine 30.000,00 TL maddî 30.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, tedbir ve yoksulluk nafakası, maddîve manevîtazminat miktarı, vekâlet ücreti yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ve maddî ve manevî tazminat verilmesi, erkek lehine maddî ve manevî tazminat verilmemesi yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, kadın lehine tedbir ve yoksulluk nafakası ve maddî ve manevî tazminat verilmesi, erkek lehine maddî ve manevî tazminat verilmemesi yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğe verilen kusurların sabit olduğu, erkeğin eş ve çocuklara şiddet uyguladığı, kadının ailesine hakaret ettiği, aşırı kıskançlık gösterdiği, çocuklara anahtar vermediği için kapıda beklemek zorunda kaldıkları tanık beyanlarıyla sabit olduğu halde bu hususlarda kusur verilmemesinin hatalı olduğu, erkeğin başkaca kusurunun ispatlanamadığı, kadına verilen kusurlardan Konya'dan bir ev alınmasını, onun kendi üzerine yapılmasını, kayınvalidesinin ve eşinin kardeşinin tarafların müşterek hanesine gelip gitmemesini şart koştuğu yönündeki verilen kusurların, 2016 nisan ayında tarafların birleştikleri ve 07.09.2019 tarihine kadar bir arada yaşadıklarından af kapsamında kaldığı halde bu hususlarda kusur verilmesinin hatalı olduğu, kadına verilen hakaretlerde bulunduğu yönündeki kusurun sabit olduğu, erkeğin kusurlu davranışları karşısında kadının zaman zaman baba evine gidip gelmesinin kusur olamayacağı, kadının başkaca kusurunun ispatlanamadığı, yine de erkeğin ağır, kadının az kurulu olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, kusur durumuna, günün ekonomik koşullarına göre kadın lehine yoksulluk nafakası verilmesinin yerinde olduğu, hükmedilen yoksulluk nafakası miktarının az olduğu, ayrıca ÜFE oranında artırıma karar verilmesi gerekirken TÜFE oranında artırım denmesi hatalı olduğu, kadın yararına maddî tazminat verilmesinin yerinde olduğu, takdir edilen maddîve manevî tazminat miktarının ölçülülük ilkesine uygun olduğu ancak faiz talebi olduğu halde bu konuda hüküm kurulmaması hatalı olduğu gerekçesi ile ilgili bentlerin kaldırılmasına, kadın yararın aylık 2.000,00TL yoksulluk, 30.000,00 TL maddîtazminatın boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına ödenmesine, 30.000,00TL maddî tazminatın boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına ödenmesine, sair hususların kanuna ve usule uygun olduğundan tarafların sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri