muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5850, Karar No: 2008/9105, Tarih: 22.09.2008

11. Ceza Dairesi 2007/5850 E., 2008/9105 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/5850 E., 2008/9105 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- CEZANIN KİŞİSELLEŞTİRİLMESİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık R.. S..'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda: 5237 Sayılı TCK.nun 157/1, 62, 53, 58.maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair ANTALYA 4.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2006 gün ve 2005/1368 Esas, 2006-743 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 18.06.2007 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

5237 Sayılı TCK.nun 53.maddesinde düzenlenen ve mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olarak uygulanması gereken hak yoksunluklarının infaz sırasında dikkate alınması olanaklı olduğundan, tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 53.maddesinde düzenlenen ve mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olarak uygulanması gereken hak yoksunluklarının infaz sırasında dikkate alınması olanaklı olduğundan, tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.05.2006 gün ve 147/149 sayılı kararında da açıklandığı üzere; tekerrür 765 Sayılı TCK.da cezanın artırım nedeni olarak öngörülmüş iken, yeni sistemde koşullu salıverme süresini de etkileyecek şekilde bir infaz kurumu olarak düzenlenmiş olup, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle 5237 Sayılı TCK. Lehe kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aleyhe olan ve infazı ilgilendiren bu hükmün uygulanma olanağı bulunmadığının gözetilmemesi ve 5237 Sayılı TCK.nun 61/8.maddesi gereğince, cezanın kişiselleştirilmesi sırasında, adli para cezasından yapılacak artırım ve indirimlerin gün olarak belirlenen miktar üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ağır para cezasına hükmolunması yasaya aykırı sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, hüküm fıkrasının birinci bedbindeki "52.mad.gereğince on tam günün 25 YTL.den paraya çevrilmesi sonucu 250 YTL. APC.ile cezalandırılmasına" ibaresi ile ikinci bendindeki " Sanığın cezasından TCK.nun 62.mad.gereğince 1/6 nispetinde indirim yapılarak neticeten ve sonuç olarak on ay hapis ve 208 YTL. APC.ile cezalandırılmasına" ibarelerinin ve sanık hakkında TCK.nun 58.maddenin uygulanmasına ilişkin beşinci paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün birinci bendine "52.maddesi gereğince 10 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesine, ikinci bendinin ise , "sanığın cezasından TCK.nun 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak on ay hapis ve 8 tam gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltildikten sonra üçüncü bent olarak TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir olunan, 25 YT. ile çarpılarak 200 YTL. Adli para cezası ile cezalandırılmasına ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.09.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5204, Karar No: 2022/14711, Tarih: 26.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5204 E.  ,  2022/14711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın husumet yokluğunda reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/99 Esas, 2019/281 Karar sayılı kararı incelendiğinde;

Dosyadaki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesi uyarınca husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde nispi vekalet ücretine karar verilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/99 Esas, 2019/281 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının; (4) numaralı bendindeki (7.244,80) sayısının çıkartılmasına, yerine (2.725,00) sayısının yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 26.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7101, Karar No: 2008/9245, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7101 E.  ,  2008/9245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı alacağının imtiyazlı olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Verilen önceki hüküm Dairemizce davanın, dava sonucunda hakları etkilenebilecek diğer ilgililere yöneltilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Bozmaya uyulmasından sonra İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacının davalılardan ... aleyhine açtığı davanın kabulü ile davacının takip dosyasının ilk sıraya alınması suretiyle yeniden sıra cetveli düzenlenmesine, diğer davalılar hakkındaki davaların sıfat yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm davalı ..., davalı ... Daireleri ile davalı ... Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Hazine ve ... Başkanlığı vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Kesin hacizlerin birbirlerine ne şekilde iştirak edeceği İcra ve İflas Kanunu’nun 100 ncü maddesinde gösterilmiştir. Aynı yasanın 140/II nci maddesine göre de 206 ncı maddede gösterilen imtiyazlar, ancak hacze iştirak halinde uygulanır ve bu uygulamada iflastan geriye doğru hesaplanması gereken süreler, haciz talebi tarihidir (İİK.m.140/III). 207 nci maddede ise aynı sıradaki alacaklıların eşit haklara sahip oldukları açıklanmıştır.

.

2- Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Kesin hacizlerin birbirlerine ne şekilde iştirak edeceği İcra ve İflas Kanunu’nun 100 ncü maddesinde gösterilmiştir. Aynı yasanın 140/II nci maddesine göre de 206 ncı maddede gösterilen imtiyazlar, ancak hacze iştirak halinde uygulanır ve bu uygulamada iflastan geriye doğru hesaplanması gereken süreler, haciz talebi tarihidir (İİK.m.140/III). 207 nci maddede ise aynı sıradaki alacaklıların eşit haklara sahip oldukları açıklanmıştır.

.

Somut olayda bedeli paylaşıma konu araç üzerine davacı tarafından 21.04.2005 günü, davalı tarafından ise 05.07.2005 günü haciz konulmuştur. İcra ve İflas Kanunu’nun 100/2 nci maddesine esas dava tarihleri ise davacı bakımından 14.03.2003 iken davalı bakımından 02.07.2001 olup, davalının davacı yanca konulan ilk hacze iştirak ... bulunduğu tartışmasızdır. Bu aşamada satış bedelinin, İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesindeki imtiyazlar da dikkate alınarak taraflar arasında nasıl paylaştırılacağı sorunu çözülmelidir. İşçi alacaklarının haciz yolu ile düzenlenecek sıra cetvellerindeki imtiyazları, haciz talep tarihinden geriye doğru bir yıllık süre için söz konusudur; bu sürelerin hesaplanmasında 206 ncı maddenin son fıkrasında sayılan durma nedenleri de dikkate alınır. Davacının hizmet akdi 01.03.2003 günü feshedilmiş, dava süresi de göz önüne alınmakla kesin haczi 4 ... 12 günlük süre sonunda va’zedilmiştir. Davalının hizmet akdi 20.....2001 günü feshedilmiş, dava süresi çıkartıldığında 4 ... 16 gün sonunda takip dosyasından kesin haciz konulmuştur. Görüldüğü gibi her iki alacaklı bakımından da geriye doğru birer yıllık imtiyaz süresi geçmemiş, bir diğer ifade ile alacaklılar imtiyazlı süreden çıkmamışlardır.

Bu durumda mahkemece davacı ... ile davalı ...’ın imtiyazlı işçi alacaklısı oldukları, aynı derecede hacze iştirak hakkına haiz bulundukları ve bu derece içinde birbirlerine karşı ... sürebilecek bir imtiyazları bulunmadığı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, bütün paranın davacıya ödenmesini temin edecek şekilde ve dava ile ilgisi bulunmadığı halde iflastan söz edilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı Hazine ve ... Başkanlığı vekillerinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı ... vekilinin bir kısım temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik YER OLMADIĞINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23850, Karar No: 2016/5626, Tarih: 18.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/23850 E.  ,  2016/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ...'in aşamalardaki savunmalarında madeni yağları aracının deposuna yakıt olarak kullanmak üzere boşalttırdığını belirtmesi, yakıt olarak kullanılan madeni yağların ticari miktar arzetmesi, yine yağların yakıt deposuna boşaltıldığı aracın sanık ...'in ticari işlerinde kullandığı araçlarından biri olması karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7857, Karar No: 2011/6465, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7857 E.  ,  2011/6465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İCRA CEZA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir.

Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır.

Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı, kaldı ki ticareti terk suçunun oluşabilmesi için en önemli unsurlardan biri de, sanığın yetkilisi olduğu işyerinin ticaret sicili memurluğuna kayıtlı olması gerekli olup, Denizli Ticaret Sicili Memurluğunun 30.10.2009 tarih ve 7517 sayılı yazısından anılan işyerinin 31.01.2001 tarihinde kaydının silindiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle sanığın beraati yerine farklı gerekçe ile beraatine karar verilmiş ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2091, Karar No: 2013/6767, Tarih: 22.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/2091 E.  ,  2013/6767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53/1a-b-c-d-e, 53/2-3, 63 maddelerince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın daha önce bir kavga sırasında mağdurun işlettiği bakkal dükkanına sığındığı, kendisini korumak için bir şey vermesini istediği ancak mağdurun vermediği, olay günü mağdurun bakkal dükkanını açtırıp sigara aldığı ve deftere yazdırdığı, dükkandan dışarı çıktığı sırada yanında bıçak taşımaya başladığını göstermek amacıyla bıçağını çıkartıp, buna bıçak derler dediği, mağdurun da “onu al sakla dediği” sanığın, mağdurun sarf ettiği bu söze sinirlenip mağduru bıçakla yaraladığı olayda; mağdurun haksız fiil niteliğindeki eylemi nedeniyle sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nun kasten silahla yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin haksız tahrik nedeniyle yapılan

indirimin az olduğuna vesaireye, Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (ONANMASINA), 22/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.