muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14959, Karar No: 2013/5984, Tarih: 11.03.2013

Somut uyuşmazlıkta; Adlı Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun raporunda da belirtildiği üzere, küçüğün prematüre olarak doğduğu, 24.8.2007-14.9.2007 tarihleri arasında ...Hastanesinde solunum sıkıntısı ve hiperbilirubinemi tanıları ile takip ve tedavisinin yapıldığı, çıkış epikrizinde bir aylık olunca göz muayenesine gelmesinin önerildiği, ailenin küçüğü 26.9.2007 tarihinde aynı hastaneyemuayeneye götürdüğü, Dr. ... tarafından muayenesinin yapıldığı, evre I ROP tanısının konulduğu ve bir hafta sonra kontrole çağırıldığı, ailenin küçüğü 16.10.2007 tarihinde çocuk hekimine kontrole götürdüğü, 30.1.2008 tarihinde ise ... Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesinde bilateral evre V ROP tanısı konduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece de Adlı Tıp Kurulu'nun düzenlemiş olduğu bu rapora dayalı olarak karar verilmiştir. Oysa, Davacı tarafından dosyaya sunulan belgelerden (EK-2'de bulunan ÇIKIŞ EPİKRİZİ başlıklı belgede, 2. sahifede yazıyla "26.9.2007 göz muayenesi normal" ibaresi yazılı olup, Adli Tıp Kurulu'nun süresinde ailenin bebegi göz muayenesi için göz hekimine kontrole götürmediği(yaklaşık 3 hafta sonra çocuk hekimine kontrole götürdüğünün yazılı olduğu, bu haliyle çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacıların küçüğü 26.9.2007 tarihinde göz muayenesine götürdükleri ve bu muayenede "normal" yazılmasına karşın, tekrar muayene için kontrole gelmelerinin istenmesinin çelişki olduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki, davacıların kendilerine önerilen muayenelere riayet ettikleri ve özellikle böyle hayati bir konuda randevuya gelmemelerinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, dosyaya sunulan protokol defterinin tek yanlı düzenlendiği gibi, randevu verildiğini kanıtlayamayacağı, ispat külfetinin davalılarda olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, bu hususlar üzerinde durularak, özellikle ÇIKIŞ EPİKRİZİ başlıklı belgenin 2. sayfasındaki "26.9.2007 göz muayenesi normal" yönündeki açıklamanın üzerinde durulmalı, randevu verildiğinin ispat külfetinin davalıda olduğu gözetilmeli ve dosyaya sunulan tüm kayıtar değerlendirilmek üzere konusunda uzman aralarında GÖZ ve Çocuk Doktorlarının da bulunduğu akademik kariyere sahip Üniversitelerin ilgili bilim dallarından seçilecek öğretim üyelerinden oluşacak bir heyetten rapor alınarak davalıların kusur ve sorumlulukları belirlenmeli ve hasıl olacak sonuca uygun karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekirken, zuhulen onandığı yeniden yapılan incelemede anlaşıldığından Dairemizin onama kararı kaldırılmalı ve açıklanan nedenlerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, Davacıların karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 14.3.2012 gün ve 2011/18723 esas ve 2012/6289 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 43.90 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 11.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26045, Karar No: 2019/2249, Tarih: 18.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/26045 E.  ,  2019/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

...... niteliğindeki ...... mahallesi 264 ada 9 ve 14 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının ......ye irad kaydedilmesine, 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5784, Karar No: 2018/69, Tarih: 08.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/5784 E.  ,  2018/69 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/12/2015 tarih ve 2010/729-2015/855 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında düzenlenen interaktif bankacılık yapma formuna atılan imzanın o dönemdeki yönetim kurulu başkanı ...'e ve diğer imza sirkülerindeki yetkili kişilere ait olmadığını, 03/06/2003 tarihli başvuru formundaki imzanın sahte olduğunu, dernek kayıtlarının incelenmesi üzerine gelir gider arasında oransızlık bulunduğunun görüldüğünü, dernek çalışanı ... tarafından şirket gelirlerinin hesabına aktarıldığını, davalının bankacılık hizmetlerine dikkat ve özen gösterilmemesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL’nin en yüksek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın taraf ehliyeti bulunmadığını, husumetin zarar veren kişiye yöneltilmesi gerektiğini, müvekkili bankanın ... şubesi ile davacı dernek arasında 03/06/2003 tarihinde başvuru formu imzalandığını, dernek yetkilisi ... tarafından yetkili kullanıcı olarak ... 'e yetki verildiğini, olayda hizmet kusuru bulunmadığını, başvuru formunda adı geçen davacı dernek çalışanı ... tarafından ilgili hesaplarda 2003 yılından bu yana çeşitli işlemler yapıldığını savunarak davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı dernek çalışanı ... hakkında hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanma suçundan ceza davasının derdest olduğu, yapılan incelemede 03/06/2003 tarihli başvuru formunda davacı dernek adına atılan imzaların dernek yöneticisi ...’in eli ürünü olduğu, başvuru formunda yetkili olarak belirlenen ... 'in yaptığı işlemlerden dolayı davalı bankanın kusurunun bulunmadığı, davacı dernek zararı ile davacı çalışanının davranışı arasında illiyet bağı kurulamadığı, davacı yetkilisinin yetkilendirdiği kişi tarafından çekildiği, davacının hesabındaki paranın usulsüz olarak çekilmediği, derneğin varsa zararının zarara sebebiyet veren ...'den talep edilebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3353, Karar No: 2013/4526, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/3353 E.  ,  2013/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın ihalenin feshi istemine yönelik bulunmasına, hüküm İcra Hukuk Mahkemesince verilmesine ve kararın temyiz incelemesinin daha önce Yüksek 12. Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 12. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5781, Karar No: 2015/10850, Tarih: 28.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/5781 E.  ,  2015/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/62741

Uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan suça sürüklenen çocuk E.. Y..’nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamelerde olayların anlatılış biçimine, dava dosyalarının geldikleri aşamaya ve dosyanın onaylı örneği getirtilip ayrı ayrı yargılama yaparak hüküm verme olanağının bulunmasına göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında suça sürüklenen çocuk ve suçu yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunmakla birlikte, davaların birlikte yürütülmesinde zorunluluk görülmediğinden, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/454 Esas sayılı dava dosyası ile Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/438 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA, davaların ayrı ayrı yürütülmesine, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2014 gün ve 2014/454 Esas sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2234, Karar No: 2021/3021, Tarih: 29.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2234 E.  ,  2021/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30.03.2017 tarih ve 2016/111 E. - 2017/72 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine - kısmen kabulüne - kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.02.2020 tarih ve 2017/3996 E. - 2020/398 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı meslek birliğine ait facebook sayfasındaki müvekkiline ait "Yahu bu MESAM'ın başına matematiği bilen birinin gelmesi lazım, yoksa düzelmez, bir alkolik adamdan ancak bu sonuç çıkar, suni (Sünni) grup, yok alevi gruplar oluşmuş, yahu Hz. Ali kimin tekelinde, Rabbim kimin tekelinde, Buran abi başkan senin olman gerek, senin gibi donanımlı bilgi birikimli, müziği bilen birisin sana her zaman ben ve besteci arkadaşlarımla arkasındayız" ifadeleri nedeniyle MESAM tarafından başlatılan disiplin soruşturması sonucunda, uyarı, kınama, hak mahrumiyeti ve üyelikten çıkarma cezaları verildiğini, davacının böyle bir beyanda bulunmadığını, bir başkası tarafından bu yorumun yapıldığını, cezaların tümünün aynı anda verilemeyeceğini ileri sürerek cezaların iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının beyanlarının hakaret içerdiğini ve MESAM içerisinde ayrımcılık yapılıyormuş gibi gösterdiğini ve MESAM Üye Disiplin Yönergesi'ne göre verilen cezaların hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının sosyal medya üzerindeki yapmış olduğu açıklamalarının eleştiri hudutlarını aşmış olduğu, ancak Meslek Birliği'nin Disiplin ve Haysiyet Yönergesinde bulunmayan ve sonrasında düzenleme ile yönergeye eklenen madde uyarınca davacıya 4 ayrı bende göre uyarı, kınama, hak mahrumiyeti ve üyelikten çıkarma yaptırımlarının uygulanması yerinde olmadığından davacının Mesam Üye Disiplin Yönergesi 7. maddesinin "b" bendine göre hak mahrumiyeti yaptırımının uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalı Meslek Birliği'nin Haysiyet Kurulu'nun 09/02/2016 tarih 891/8 sayılı kararında Haysiyet Kurulu kararın 1 nolu uyarı, 2 nolu kınama ve 4 nolu üyelikten çıkarmaya ilişkin kararlarının iptaline karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; davacının paylaşımında kullanılan ifadelerin eleştiri sınırını aştığı ve MESAM yöneticilerini hedef aldığı, Yönergenin 7/b maddesinde düzenlenen hak mahrumiyeti cezası yanında Yönerge'nin 5/e, 6/b, 7/b maddelerinde düzenlenen uyarı, kınama ve hak mahrumiyeti cezalarını gerektirdiği anlaşılıyorsa da, aynı fiilden dolayı birden fazla disiplin yaptırımına karar verilmesinin yerinde olmadığı, davacının üyelikten çıkarma cezasını gerektiren fiilinin de bulunmadığı anlaşıldığından taraf vekillerinin esasa yönelik istinaf istemlerinin yerinde olmadığını ancak davacı vekilinin, adli yardım talepli dava açılmakla vekalet ücretinin HMK 340. madde gereğince Hazine tarafından karşılanması gerektiğine yönelik istinaf başvurusunun yerinde olduğu, baro tarafından adli yardımdan yararlanan davacıya atanan avukat için takdir edilen vekalet ücretinin HMK 340. madde gereğince Hazine'den ödenmesine karar verilmesi gerektiği kanaatiyle, davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davalı Meslek Birliği'nin Haysiyet Kurulu'nun 09/02/2016 tarih 891/8 sayılı kararında 1 nolu uyarı, 2 nolu kınama ve 4 nolu üyelikten çıkarmaya ilişkin kararlarının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, alınmadığı anlaşılan 59,30 TL temyiz ilam harcı ile 292,10 TL temyiz başvuru harcının HMK 339. maddesi gereğince karar kesinleştiğinde adli yardımdan yararlanan temyiz eden davacıdan alınmasına, 29.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32171, Karar No: 2013/9860, Tarih: 25.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/32171 E.  ,  2013/9860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı şirkete ait ilköğretim okulunda çalışan davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, usta öğretici olan davacının 5580 Sayılı Kanuna göre belirli süreli iş akdi ile çalıştığını, işe iade davası açabilmek için sözleşmenin belirsiz süreli olması gerektiğini, işe iade davası açabilme şartları bulunmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, her ne kadar davacı ile 5580 sayılı kanun kapsamında her yıl birer yıllık sözleşme yapılmış ise de davacının 2007 yılından itibaren teftiş görmediği, davacının ölçme değerlendirme koordinatörü olarak görev yaptığı, iş sözleşmesinin ardı ardına yenilenmekle belirsiz süreli hale geldiği, davacının iş sözleşmesinin feshinde fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Dava dilekçesinde ve kararda davacının görev yaptığı ve taraf ehliyeti olmayan ilköğretim okulunun gösterilmesi hatalı ise de okulu işleten şirket davayı vekili aracılığı ile takip ettiğinden ve taraf teşkili sağlandığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer taraftan, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışması gerekir.

Aynı Kanununun 11. maddesinde, “İş ilişkisinin bir süreye bağlı olarak yapılmadığı halde sözleşme belirsiz süreli sayılır. Belirli süreli işlerde veya belli bir işin tamamlanması veya belirli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak işveren ile işçi arasında yazılı şekilde yapılan iş sözleşmesi belirli süreli iş sözleşmesidir. Belirli süreli iş sözleşmesi, esaslı bir neden olmadıkça, birden fazla üst üste (zincirleme) yapılamaz. Aksi halde iş sözleşmesi başlangıçtan itibaren belirsiz süreli kabul edilir. Esaslı nedene dayalı zincirleme iş sözleşmeleri, belirli süreli olma özelliğini korurlar” şeklinde düzenleme ile bu konudaki esaslar belirlenmiştir. İş sözleşmelerinin belirsiz süreli olması asıl, belirli süreli

olması istisnadır. Yasada belirli süreli işlerle, belirli bir işin tamamlanması veya belli bir olgunun ortaya çıkması gibi objektif koşullara bağlı olarak belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilecektir. İşçinin iş güvencesi dışında kalması için başvurulan kötüniyetli uygulamalar korunmamalıdır.

Türk hukuk mevzuatında, belirli iş sözleşmelerinin yapılmasını zorunlu kılan veya buna imkan sağlayan düzenlemeler de bulunmaktadır. Örneğin, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9. maddesinin 1’nci fıkrasına göre, Kurumlarda çalışan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler ile kurucu veya kurucu temsilcisi arasında yapılacak iş sözleşmesi, en az bir takvim yılı süreli olmak üzere yönetmelikle belirtilen esaslara göre yazılı olmak üzere belirli süreli yapılır. Böylece, iş sözleşmesinin özel okul öğretmenler, müdür ve diğer yöneticileri ile yapılacak iş sözleşmelerinin belirli süreli olması ve bir yıldan az süreli olmaması zorunludur.

2009 yılında kaldırılan Özel Okullar Çerçeve Yönetmeliği ile daha sonra yürürlüğe giren Milli Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği’nin 25. maddesinde okullarda öğretim ve eğitim hizmetleri kadrosu içinde ölçme ve değerlendirme servisi yöneticisi ve elamanları da sayılmıştır. Ölçme ve değerlendirme uzmanı, değişik eğitim kurum ve kademeleri ile okullarda öğrencinin ilgi, yetenek, tutum, kişilik ve başarısını ölçüp değerlendirebilecek, öğrenciyi değerlendirme sonuçlarına ve toplumsal gereksinimlere uygun eğitim programına yöneltecek düzeyde, kuramsal alanda ve uygulamada yetişmiş kişidir.

Dosya içeriğine göre davacı ile Bilgisayar Öğretmeni olarak görev yapmak için her eğitim yılı için belirli süreli iş sözleşmesi imzalanmış ve Milli Eğitim Müdürlüğü’ne verilerek onaylattırılmıştır. Davacı ilk başta bu eğitimi vermek için usta öğretici konumunda iken daha sonra okulda aynı sözleşme kapsamında bu kez Ölçme ve Değerlendirme Koordinatörü olarak görev yapmıştır. 5580 sayılı yasa ve buna bağlı olarak çıkarılan yönetmeliğe göre davacı başlangıçta usta öğretici olarak, daha sonra ise ölçme ve değerlendirme koordinatörü olarak yasa kapsamında belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışmıştır. Ölçme ve değerlendirme koordinatörü, öğretim ve eğitim kadrosundadır. Sözleşmesinin her yıl yenilenmesi sözleşmeyi belirsiz hale getirmez. Belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacı iş güvencesi hükümlerinden yararlanmaz. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,- TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 25.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1144, Karar No: 2011/298, Tarih: 11.07.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1144 E.  ,  2011/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 59/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince 1.067 TL apc, erteleme

Sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 459/2 maddesi uyarınca tayin edilen temel para cezasının suç tarihi itibariyle 440 TL üzerinde olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "sanığın 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi gereğince 6 ay hapis ve 440 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın kusur durumu gözetilerek TCK'nın 459/son maddesi gereğince cezasından 2/8 indirim yapılarak 4 ay hapis ve 330 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasından TCK'nın 59/2. maddesi gereğince 1/6 indirim yapılarak 3 ay 22 gün hapis ve 275 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının günlüğü suç tarihi itibariyle 11 TL'den paraya çevrilerek 1232 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen aynı neviden para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sonuçta 1.507 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde düzeltilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/07/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.