muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2973, Karar No: 2023/3458, Tarih: 30.03.2023

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Beton Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davalı ... Beton Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili özetle, davalılar arasında düzenlenen sözleşme gereğince işin ve işçilerin sevk ve idaresinin diğer davalı şirkete ait olduğunu, iş kazasından sorumluluğun söz konusu şirkete ait olduğunu, müvekkili şirketin iş kazasında kusur ve ihmali davranışının olmadığını, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, davalılar arasında alt - üst iş veren ilişkisi bulunmadığını, iş kazasının tamamen davacının kendi kusuru ile meydana geldiğini, davacının hortumdan akıttığı su ile temizlik yaparken, arkasına bakmadan temizleme işine devam ettiği esnada arkasında bulunan zeminden bir miktar yüksek beton çıkıntısı kapağa çarpması sonucu yaralandığını, CD görüntülerinden bu durumun görüldüğünü, davacının kendisi de ayağının kaymasından değil, hortumun ayağına dolanması sonucu düştüğünü belirttiğini, müvekkili şirketin çalışanlarına iş güvenliği ile ilgili eğitimlerini verdiğini, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı ... Beton Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Beton Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili özetle, istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 inci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16 ve 20 inci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Eldeki dava dosyası incelendiğinde; sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7 inci baskı, ... 1995, s. 231). Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, ... 2000, s.288). Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 tarih, 2007/10-358 Esas, 2007/337 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere; ticari şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz yapılmış olması gerekir. Şayet tasfiye işlemleri gerektiği gibi tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmış ise, tüzel kişilik ticaret sicilinden silinse bile şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü olanaksızdır. Bu durumda, tüzel kişiliğin yeniden ihyasına gidilerek taraf teşkili sağlanmak suretiyle yargılamanın devamının sağlanması gerekir. Şu halde yapılması gereken iş; anılan HGK kararı çerçevesinde, tüzel kişiliği sona eren davalı şirketin ihyası için tasfiye memurluğu ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde bu davanın sonucu beklenmeli, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde, ihya kararı veren mahkemece temsile yetkili kılınan şirket temsilcisinin usulüne uygun davetiye ile davalı şirket adına davaya katılımının sağlanmasına müteakip, delilleri sorulup ilgiliye savunma hakkı tanınıp mevcut davayla ilgili itirazları karşılandıktan sonra esas hakkında bir karar vermekten ibarettir. Somut olayda; hakkındaki davada hüküm kurulan davalı İSB Beton Ticaret ve Sanayi Limited Şirketinin, Ticaret Sicilinden terkin olduğu ve bu durumda taraf ehliyeti bulunmayan adı geçen davalı şirket adına karar verildiği anlaşılmış olmakla, anılan davalı şirket hakkında ihya yapılması için yasal prosedür işletilmek suretiyle ihyasına dair karar alındıktan sonra, usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanması ve sonrasında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve infazı mümkün olmayacak şekilde, hüküm tesis edilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14566, Karar No: 2016/12621, Tarih: 26.09.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/14566 E.  ,  2016/12621 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : .....

KARAR NO : ...

T.C.

.....Hukuk Dairesi

ESAS NO : ....

KARAR NO :....

.... İ L A M I

Asıl ve birleşen davanın davacısı..... vekili Av. ..... ile asıl ve birleşen davada davalı, ...... vek. Av. ......, birleşen davada davalılar 1...... 2- ......, 3-......., aralarındaki itirazın iptali davaları hakkında ......Mahkemesi'nden verilen 16/10/2015 gün ve ....E. - .....K. sayılı hükmün ve 26.02.2016 tarihli kararın tashihine ilişkin ek kararın davalı ..... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1- Mahkemece yerel mahkeme hükmünün ve ek kararın, davalılar ....ve....'na (.....vekili 18.11.2013 tarihli dilekçe ile istifa ettiğini bildirmiştir); ayrıca ek kararın, davalı .....'e tebliğ edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın ve ek kararın davalılar .... ve . ....'na, ek kararın davalı .....'e tebliği ile temyiz süresinin beklenildikten sonra temyiz incelemesinin yapılması için dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

2- Gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve hükmü temyiz eden davalı ..... vekilleri Av. .. ..... ve Av. ......'na verilen vekaletname 31/12/2013 tarihine kadar geçerli olup, gerekçeli kararın tebliği ve temyiz tarihi itibariyle süresi dolduğundan, var ise yeni vekaletnamenin eklenmesi, yok ise gerekçeli kararın ve ek kararın davalı ........'e tebliği ile temyiz süresi de beklenilip sonucuna göre yeniden gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (1) ve (2) nolu bentlerde belirtilen eksikliklerin ikmal edilmek ve bentlerin gereğinin yerine getirildikten sonra dosya ile birlikte yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. .....
Yargıtay — Esas No: 2011/15842, Karar No: 2012/435, Tarih: 18.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15842 E.  ,  2012/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 15.02.2008 vade tarihli, 20.000,00 YTL bedelli senette dava dışı ...’ın asıl borçlu, müvekkilinin kefil, davalının ise alacaklı olarak gözüktüğünü, asıl borçlu dava dışı ... hakkında mahkemece verilmiş kısıtlılık kararı bulunduğunu, anılan dava dışı asıl borçlunun borçlanma ehliyeti olmadığından müvekkilinin de sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek müvekkilinin senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Hükmüne uyulan Dairemiz Bozma ilamında özetle “..Davaya konu bono üzerinde imzası bulunan dava dışı keşidecinin kambiyo senedi ile borçlanma ehliyeti bulunmadığından dolayı sorumlu tutulamamasının davacı avalistin sorumluluğuna etkili olmadığı gözetilerek davacının davasının reddi gerekirken, aksine düşüncelerle kabulünde isabet görülmediği” belirtilmiştir.

Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda dairemiz bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılama aşamasında bonoda avalist olarak imzası bulunan davacı ...’nın Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.11.2010 tarihli ve 2010/1538 E.-2010/1837 K. Sayılı kararı ile “kronik psikoz” tanısı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmasına karar verilmiştir. Bu durumda davanın ehliyetsiz adına açıldığı kabul edilmelidir. Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate almak zorundadır. Ne var ki ehliyetsize tayin edilen vasi bakımından vesayet makamından Türk Medeni Kanunu'nun 462/8. maddesi gereğince husumete izin olmaksızın yargılamaya devam edilmesine olanak yoktur. Bu durumda öncelikle sözü edilen yasa hükmü gereğince husumete izin belgesinin alınması, gerekmektedir.

Diğer taraftan, ticari senetler bakımından ehliyet TTK.nun 582. maddesinde hükme bağlanmış olup, buna göre akit ile borçlanmaya ehil olan kimsenin poliçe, çek ve bono ile de borçlanmaya ehil olduğu belirtilmiştir. Somut olayda, bononun düzenlendiği tarihte aval veren davacının hukuki tasarrufta bulunmak yönünden ehliyetsiz olduğunun belirlenmesi halinde, yapmış olduğu hukuki işlem ve dolayısıyla bonodaki aval verme işlemi geçersiz olacaktır. Dosya içindeki Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen raporda “kronik psikoz” tanısı konulan davacı-avalist ...’nın akli dengesinin akıllıca hayat sürmek için yeterli olmadığı, hastalığının sürekli olduğu ve hastalığına dair ilk şikayetlerinin 5-6 yıl önce başladığı tespit edilmiş ise de hastalığının başlangıcı kesin olarak saptanmış olmadığı gibi senedin tanzim tarihi 28.12.2007 itibariyle aval veren davacının hukuki ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili dairesinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde bu konuda araştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4073, Karar No: 2014/9893, Tarih: 15.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4073 E.  ,  2014/9893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Refahiye Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2012

NUMARASI : 2010/109-2012/195

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı E.. K.. tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı E.. K.. temyiz etmiştir.

1-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu . .. ada .. ve .. ada .. parsel sayılı taşınmazların iştirak halindeki ortaklarından davalı S. E.'nin dava tarihinden önce 30.08.2009 tarihinde ölümü üzerine mirasçıları G.Ş., S. E. ve N. E.'nin kaldığı, yine davalı K.. Ş..'ın yargılama sırasında 01.08.2011 tarihinde ölmesi üzerine mirasçıları Y. F. Ş., M.. Ş.., O.Ş. ve A.. Ç..'nın kaldığı, ancak davalılar S. E. ve K.. Ş..'ın mirasçılarının davada taraf olmadıkları anlaşılmaktadır. S. E.ve K.. Ş..'ın veraset belgeleri uyarınca belirlenen mirasçılarının davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik taraf ile davanın esasının karara bağlanması doğru görülmemiştir.

.. ada .. parsele ilişkin temyiz itirazları yönünden;

.. ada .. parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre malikleri Hasan Hilmi Koç ve arkadaşları olup, davacıların bu parsel malikleri ile ilgileri tespit edilememiştir. Taşınmazda ortak ya da paydaş olmayan kişilerin dava hakkı bulunmadığından bu parsel hakkında satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi de isabetli bulunmamış, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı E.. K..'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma kararının niteliğine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4012, Karar No: 2020/5931, Tarih: 21.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4012 E.  ,  2020/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, ... Gar dahili demiryolu üzerinde km 287+223'de bulunan ve ... sınırları içerisinde kalan hemzemin geçitte Ocak-Haziran 2009 ve Temmuz-Aralık 2009 dönemleri arasındaki bekçilik hizmetlerinin sorumlu Belediye tarafından yerine getirilmemesi üzerine BK'nin 526 vd. maddelerindeki vekaletsiz iş görme hükümlerine istinaden yerine getirildiğini, bu nedenle hemzemin geçitin bekçilik hizmetleri için harcanan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 58.555,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 58.555,00 TL vekaletsiz iş görmeden kaynaklı alacağın; 28.699,35 TL'si bakımından ihtarname tarihi olan 30.07.2009 tarihinden, 29.855,65 TL'si bakımından ihtarname tarihi olan 31.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacı kuruma ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece kararın hüküm başlıklı 1.bendinde ''...58.555,00 TL vekaletsiz iş görmeden kaynaklı alacağın; 28.699,35 TL'si bakımından ihtarname tarihi olan 30.07.2009 tarihinden, 29.855,65 TL'si bakımından ihtarname tarihi olan 31.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacı kuruma ödenmesine ...'' şeklinde hüküm kurulmuşsa da davacı tarafından davalıya hitaben yazılan 2009 Ocak-Haziran dönemlerine ait bekçilik ücretinin; 30.07.2009 tarihli yazı ile davalıdan talep edildiği, yazının davalıya 26.08.2009 tarihinde tebliğ edildiği, 2009 Temmuz-Aralık dönemlerine ait bekçilik ücretinin; 31.03.2010 tarihli yazı ile davalıdan talep edildiği, yazının davalıya 02.04.2010 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. O halde, faiz başlangıç tarihinde hata yapılmıştır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nin 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının hüküm kısmının 1.bendinde yer alan “...28.699,35 TL'si bakımından ihtarname tarihi olan 30.07.2009 tarihinden, 29.855,65 TL'si bakımından ihtarname tarihi olan 31.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacı kuruma ödenmesine ...” cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine “...28.699,35 TL'si bakımından 26.08.2009 tarihinden, 29.855,65 TL'si bakımından 02.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınarak davacı kuruma ödenmesine ’’cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 1.356,38 TL temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK’nin 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8124, Karar No: 2015/8233, Tarih: 10.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8124 E.  ,  2015/8233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10838, Karar No: 2019/6871, Tarih: 29.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/10838 E.  ,  2019/6871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Yasaya Muhalefet

Hüküm : Sanıkların ayrı ayrı beraatine

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların ayrı ayrı beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...’ın beraatine yönelik hükme ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’ın 13/08/2016 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA;

2- Sanıklar; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in beraatlerine yönelik hükme ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete'de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları veya kullandıkları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;

Diğer yandan, 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde öngörülen “maliklere tebliğ” usulünün, bölge bazındaki tescil işlemlerinde değil, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescili söz konusu olduğunda uygulanacağı, başka bir deyişle, bir bölgenin sit alanı olarak belirlenip tescil edilmesi halinde, o bölgede yaşayan tüm vatandaşlara tebligat yapılmak suretiyle tescil kararının duyurulması şeklinde bir yöntem izlenmeyeceği, karar Resmi Gazete'de yayımlanıp Bakanlığın internet sayfasında bir ay süre ile duyurularak, bölge halkının sit tescilinden haberdar olmasının sağlanacağı;

Sözü edilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, şerhin varlığına veya tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Başkanlığının 10/04/1982 tarih ve A-3527 sayılı kararının Bakanlar Kurulunun 83-7222 sayılı Kararname eki olarak 18.11.1983 tarih 18225 sayılı Resmi Gazetede yayımlandığı anlaşılmakla;

Mahkemece; Anayasa Mahkemesinin iptal kararı neticesinde ilan ve tebliğ şartının oluşmadığı gerekçesine dayalı olarak sanıkların beraatine ilişkin hüküm tesisinin yerinde olmadığı, ancak; dosya içerisinde mevcut bulunan, Özkonak Belediyesinin 27.07.2012 tarih 48 nolu kararı ile, 9 pafta 543 parsel üzerine inşa edilen yapının yıkılmasına karar verildiği, Belediye Başkanlığı Fen İşleri Müdürlüğünün 06.09.2012 tarihli yazısı ile Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğüne, izinsiz uygulamaların Kurul kararı gereğince yıkıldığını bildirdiği, sanıklar tarafından da dava konusu yapının yıktırıldığının beyan edildiği anlaşılmakla;

Mahallinde yeniden keşif icra edilerek; dava konusu yapının ... parsel nolu taşınmaz içerisinde kalmayıp dere yatağı olan alan içerisinde kaldığı Sulh Ceza Mahkemesince yapılan keşif neticesinde alınan fen bilirkişi raporu ile tespit edilmiş olduğundan, dere yatağı olan bu bölgenin Kurulun 10/04/1982 tarih ve A-3527 sayılı kararı ile sit alanı olarak belirlenen alan içerinde kalıp kalmadığının tereddütsüz şekilde tespiti ile, dava konusu izinsiz yapı/yapıların sit alanı içerisinde kalıp kalmadığı net şekilde belirlenerek , sit alanı içerisinde kalıyor ise; izinsiz yapı/yapıların yıkılıp yıkılmadığı tespit edildikten sonra; yıkılmış olması ve sit alanında zarar meydana gelmemiş olması halinde; atılı suçun manevi unsuru oluşmayacağından sanıkların beraatine, yıkılmamış veya yıkılmış ancak sit alanında zarar meydana gelmiş olması halinde mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden. 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.