muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1640, Karar No: 2007/6502, Tarih: 19.09.2007

9. Ceza Dairesi 2007/1640 E., 2007/6502 K.

**9. Ceza Dairesi 2007/1640 E., 2007/6502 K.**

**- BİLİNÇLİ TAKSİR

- TAKSİRLE ÖLDÜRME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 22 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 85 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, alkollü olan ve sürücü belgesi bulunmayan sanığın idaresindeki otomobili ile meskun mahalde, geceleyin, hızlı seyrederek direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu yolun sağındaki kaldırım üzerindeki ağaca çarparak aracındaki bir kişinin ölümüne neden olmak şeklindeki eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden verilen cezanın bilinçli taksir nedeniyle artırıma tabi tutulmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun olan hükmün (ONANMASINA), 19.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13604, Karar No: 2014/3786, Tarih: 25.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/13604 E.  ,  2014/3786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.11.2012

NUMARASI :Esas no:2010/413 Karar no:2012/389

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.02.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı C.. T.. vekili Av. B.. Ç.. ve karşı taraf davalı A..A.. T..vekili Av. N..K.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm boşanma protokolüne dayalı olarak tapu iptal ve tescili istemine ilişkin olup, Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından kaynaklanmaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunda değişik 4/1. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç olmak üzere, ikinci kitabından kaynaklanan davalara aile mahkemelerinde bakılır.Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında dikkate alınması zorunludur.Gerçekleşen bu durum karşısında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.02.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/20193, Karar No: 2006/23342, Tarih: 08.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/20193 E.  ,  2006/23342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zile İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ...Zile İcra müdürlüğünün 2003/1235 sayılı takip dosyasında borçlu... aleyhine takip başlattığını borçlunun borcunu kabul etmesi nedeniyle takibinin kesinleştiğini borçlu adına kayıtlı taşınmazlara haciz talebi üzerine haciz müzekkeresinin yazıldığını fakat müzekkere cevabı gelmediğinden hataen dosyada işlem yapılmamış gibi düşünülerek takip dosyasının işlemden kaldırıldığını bu işlemlerin usulsüz olduğunu ve bu nedenle alacaklısı ...borçlusu ...olan 2001/455 sayılı icra dosyasından konan haciz daha sonra alması nedeniyle bu dosyada satış istenmiş olduğu ve mağdur olacağı gözönünde tutularak kendi haczinin, sıra cetvelinde 1. sırada yer olması gerektiği yolunda karar verilmesini istemiştir.

Borçlunun bu iddiaları satıştan sonra sıra cetveli yapılması ve bu cetveldeki sıraya yönelik itirazlar niteliğinde olup ancak aşamada ileri sürüldüğünde dikkate alınıp incelenmesi gerekirken şikayetçinin taraf olmadığı Zile İcra Müdürlüğünün 2001/455 sayılı dosyasındaki hacze ve satışa müdahale eder şekilde değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5967, Karar No: 2015/8678, Tarih: 05.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5967 E.  ,  2015/8678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, Kurumda 267679.35 sicil numaralı dosya ile adına tescilli birahane işyerinden, 27.08.2013 tarihli ve 134033, 134034, 134035, 134036, 134037 sayılı adına tanzim edilen ödeme emirlerinin zamanaşımı nedeni ile iptaline karar verilmesini talep etmiş olup, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı ... çıkartılan ödeme emri yönünden:267679.35 sicil numaralı dosyadan gönderilen 2013/134036 takip numaralı ve 27.08.2013 tarihli ve 14007021 sayılı ödeme emri ile 1999/7 ayından tahakkuk ettirilen 1.00 TL Eğitime katkı payı, 16.08.2013 tarihine kadar hesaplanan 6,74 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 7,74 TL borcun zaman aşımından iptaline, 267679.35 sicil numaralı dosyadan gönderilen 2013/134034 takip numaralı ve 27.08.2013 tarihli ve 14006979 sayılı ödeme emri ile 1999/7. ayından tahakkuk ettirilen 38,09 TL prim, 16.08.2013 tarihine kadar hesaplanan 666,08 gecikme zammı olmak üzere toplam 704,17 TL. borcun zaman aşımından iptaline, 267679.35 sicil numaralı dosyadan gönderilen 2013/134033 takip numaralı ve 27.08.2013 tarihli ve 14006959 sayılı ödeme emri ile 2003/9 ile 2004/9 arası aylarından tahakkuk ettirilen 4667,11 TL. prim, 16.08.2013 tarihine kadar hesaplanan 11.875,69 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 16.542,80 TL borcun, 06.07.2004 tarihi öncesine ait 3124,65 TL prim, 8301,16 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 11.425,82 TL’nin zaman aşımından iptaline, 06.07.2004 ve sonrasına ait 1542,46 prim, 3.574,53 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 5116,99 TL’nin takibi

gerektiği anlaşılmakla reddine, 267679.35 sicil numaralı dosyadan gönderilen 2013/134035 takip numaralı ve 27.08.2013 tarihli ve 14006999 sayılı ödeme emri ile 2003/9 ile 2004/9 arası aylarından tahakkuk ettirilen 430,64 TL işsizlik sigortası primi, 16.08.2013 tarihine kadar hesaplanan 1097,59 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 1.528,23 TL borcun, 06.07.2004 tarihi öncesine ait 292,51 TL işsizlik sigortası primi, 777,47TL gecikme zammı olmak üzere toplam 1069,98 TL’nin zaman aşımından iptaline, 06.07.2004 ve sonrasına ait 138,13 TL işsizlik sigortası primi, 320,12 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 458,25 TL’nin takibi gerektiği anlaşılmakla reddine, 267679.35 sicil numaralı dosyadan gönderilen 2013/134037 takip numaralı ve 27.08.2013 tarihli ve 14007044 sayılı ödeme emri ile 2003/9, 2004/2, 7 aylarından tahakkuk ettirilen 21.608,00 TL idari para cezası, 16.08.2013 tarihine kadar hesaplanan 43634,48 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 65.242,48 TL.’nin takibi gerektiği anlaşılmakla reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, idari para cezası dışındaki prim, gecikme zammı, eğitime katkı payı, işsizlik sigortası primi yönünden verilen karar yerinde ise de, idari para cezasına yönelik yapılan 2013/134037 sayılı takibe konu idari para cezalarının tamamı yönünden, idari para cezalarında tahsil zamanaşımının 06.07.2004-30.09.2008 dönemi için borçlar Yasasının 125. maddesine göre, yasal ödeme süresinin bittiği 20.04.2005 tarihinden itibaren 10 yıldır gerekçesiyle tahsil zamanaşımı geçmediğinden bahisle red kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

İdari para cezaları yönünden, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 140. maddesidir. “Kurumca verilecek idari para cezaları” başlığını taşıyan 140’ıncı madde, idari para cezaları, cezayı uygulayacak makam, cezaya itiraz ve itirazı inceleyecek merci ile itiraz üzerine verilen karara karşı ilgililerce başvurulacak yargı yolu ve zamanaşımı konusunda düzenleme içermektedir. İdari para cezasına karşı fiilin işlendiği tarihteki yasal düzenlemeye göre süresi içinde Kuruma itiraz edilmemesi veya itirazın reddine karar verilmesi halinde yine süresi içinde ilgili Mahkemeye dava açılmaması ya da ilgili Mahkemece itirazın reddine karar verilmesi hallerinde idari para cezası kesinleşir ve Kurum alacağına dönüşür. Kesinleşen idari para cezasına karşı İş Mahkemesinde menfi tespit ve itiraz davası açılamaz. Burada söz konusu olan idari para cezasının kendisinin iptali olup, tahsili nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinin iptali ya da borçlu olmadığının tespiti talepleri iş mahkemesinin görev alanındadır. 06.05.1993 tarih ve 3910 sayılı Yasa ile değişik 140. maddenin son fıkrasına göre idari para cezalarının tahakkuk ve tahsilatında 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağı düzenlenmiş, anılan fıkra 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 51’inci maddesiyle, “fiilin işlendiği günden itibaren beş yıl içinde tebliğ edilemeyen idarî para cezaları zamanaşımına uğrar.” şeklinde değiştirilmiş, sonrasında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun aynı başlıklı 102’nci maddesinde, idari para cezalarının on yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımı süresinin, fiilin işlendiği tarihten itibaren başlayacağı öngörülmüştür.

Davanın yasal dayanağını oluşturan düzenlemelere göre, idari para cezalarının zamanaşımı süresi;

12.05.1993-05.08.2003 dönemindeki fiiller için 506 sayılı Yasanın 3910 sayılı Yasa ile değişik 140. maddesi uyarınca on yıldır.

06.08.2003-30.09.2008 dönemindeki fiiller için 4958 sayılı Yasa gereğince; beş yıl, olarak öngörülmüş ise de 4958 sayılı Yasa lehe hüküm getirdiğinden 3910 sayılı Yasa dönemi için lehe olan beş yıllık süre uygulanacaktır.

01.10.2008 tarihinden sonraki fiiller için 5510 sayılı Yasanın 102. maddesine göre 10 yıldır.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde, idari para cezasına yönelik yapılan 2013/134037 sayılı takibe konu, 2003/9 ve 2004/2. aylarına ilişkin idari para cezaları yönünden, ödeme emrinin tebliğ edildiği 09.09.2013 tarihi itibariyle zamanaşımının geçmiş olduğu, takibe konu 2004/7. ayına ilişkin idari para cezası yönünden ise, zamanaşımının geçmemesi sebebi ile takibi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15628, Karar No: 2016/11209, Tarih: 11.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/15628 E.  ,  2016/11209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,...(ifr.1361) parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 11.10.2014 gününde temyiz edenlerden davalı vekili ...geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre; Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdiri esaslarını gösteren 11.maddesinin 1.fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tesbiti ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespiti gerekmektedir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

...

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına ... üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar gösterilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri tespit edilmelidir.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2014 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, dava konusu taşınmazın 19.03.1998 tarihli İl İdare Kurulu kararı ile 3194 sayılı İmar Kanunu 16. maddesi kapsamında yola terk işlemi ile taşınmaz ifraz edildiği, taşınmazın bu hali ile imar parseli vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın kök tapu kayıtlarında (1110 ve 1102 parseller ) 19.03.1998 tarihli İl İdare Kurulu kararı ile 3194 sayılı İmar Kanunu 16. maddesi kapsamında 211 m²'lik kısmının yola terk edildiği, daha bu hali ile dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar parseli olduğu, emsal olarak alınan ... sayılı taşınmazın ise kadastro parseli olduğu anlaşılmaktadır.

Hükme esas bilirkişi kurulu raporunda, somut emsal alınan 517 parsel sayılı taşınmazın 29.06.2012 tarihli satışına ilişkin akit tablosundan, emsal taşınmazın ...e 9/20 hisse oranında satıldığı, satışın pay satışı ve ticari amaçlı olup gerçeği yansıtmayacağı anlaşılmaktadır. Bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının... parselden farklı ve dava konusu taşınmaz gibi imar parseli olan ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde gerekli araştırma ve yeterli incelemeyi içermeyen rapora itibarla hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında kamulaştırmadan arta kalan kısımda herhangi bir değer kaybı olmayacağı düşünülmeden, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda bu kısım için %20 değer kaybı verilerek yüksek bedel belirlenmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

...

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa, davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 11.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2012/231, Tarih: 12.06.2012

**Ceza Genel Kurulu         2011/6?489 E.  ,  2012/231 K.**

* YAĞMA SUÇU

* ETKİN PİŞMANLIK

* ŞİKAYETTEN VAZGEÇME

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 168

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık Hüseyin’in 5237 sayılı TCY’nın 149/1–d–h, 168/3–2, 62, 53/1, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba, tutukluluk halinin devamına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestli tedbirine tabi tutulmasına ilişkin, Manisa Ağır Ceza Mahkemesince verilen 29.08.2008 gün ve 50–325 sayılı hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesince 08.10.2009 gün ve 1581–12982 sayı ile;

“Sanığın aşamalarda, yağma konusu malların bir kısmını soruşturma evresinde tanık Fazıl aracılığıyla iade ettiğini savunması, adı geçen tanık ile yakınanın da savunmayı doğrulamaları ve yakınanın sanık hakkında kısmi iade hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiğini beyan etmesi karşısında, suça konu mallardan bir kısmının soruşturma evresinde iade edilip edilmediği duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılıp, sonucuna göre soruşturma aşamasındaki kısmi iadeye ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanamayacağının tartışmasız bırakılması” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesince 25.02.2010 gün ve 608–34 sayı ile;

Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesince 25.02.2010 gün ve 608–34 sayı ile;

“Yargıtay bozma ilamından sonra yapılan yargılama sırasında dinlenilen tanık, olayın ertesi günü sanığın kendisini çağırıp mağdureye teslim edilmek üzere tabanca, cep telefonu ve bir kısım ziynet eşyaları verdiğini ve bunları mağdureye teslim ettiğini, eksik zincirin yerine bir miktar para verdiğini, duruşmalar esnasında sanığın babası tarafından mağdureye para verildiğini bildiğini, ilk teslim sırasında altın zinciri eksik olduğu için mağdurenin şikâyetinin devam ettiğini, duruşma sırasında sekizyüzkırk liranın sanığın babası tarafından mağdureye verilmesi ile mağdurenin şikâyetinden vazgeçtiğini ve şikâyetten vazgeçme dilekçesi verdiğini belirtmiş, mağdure sekizyüzkırk lira değil üçyüz lira aldığını, parayı zincirin karşılığı olarak aldığını, altın zincirinin karşılığı olan parayı aldığında şikâyetinden vazgeçtiğini belirtmiştir. 27.12.2007 tarihli savcılık ifadesinde kısmi ödemeden bahsetmekte, ancak aynı ifadesinde bir adet altın zincir, bir adet altın yüzük ve miktarını bilemediği bir miktar parayı geri almadığını ve şikâyetçi olduğunu belirtmektedir. Mağdure bu ifadesinde açıkça ‘para ve altın kolyem ile bir adet yüzüğümü geri gönderirse iade etmiş sayacağım, yoksa iade etmiş saymayacağım’ demiştir. O halde soruşturma evresinde belirttiği eşyaları eksik olarak iade alan mağdurenin TCK’nun 168/4. maddesinde arandığı şekilde kısmi iadeye açık bir rızası bulunmamaktadır. Bu iradesini duruşmada ilk olarak dinlendiği beyanında şikâyetini devam ettirmiştir.

Ancak şikâyetten vazgeçme dilekçesi verdiği 02.06.2008 tarihinden bir gün önce gerek dilekçe içeriği ve gerekse tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere sanık bir miktar daha para vermiştir. Müşteki yapılan ikinci ödemeden sonra, bu ödemenin özellikle talep ettiği zincir ve yüzüğe karşılık geldiğinin kabulü ile şikâyetinden vazgeçmiş ve bu suretle iade hükümlerinin uygulanmasına rıza göstermiştir. Mağdurenin savcılıktaki açık beyanı ve ancak duruşmalar sırasında yapılan ikinci ödemeden sonra zararının giderildiğini kabul edip rızasını ortaya koyması dikkate alındığında, iadenin kovuşturma evresinde yapıldığını kabul etmek zorunlu olduğundan, sanığın cezası önceki hükümdeki gibi 168/3. maddenin ikinci cümlesi gereğince 1/3 oranında indirilmesine” karar verilerek, ilk hükümde olduğu gibi uygulama yapılmıştır.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesince 09.12.2010 gün ve 12273–20166 sayı ile;