muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3679, Karar No: 2023/5738, Tarih: 28.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3679 E.  ,  2023/5738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/740 E., 2022/864 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2020 tarihli ve 2019/353 Esas, 2020/343 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/740 Esas, 2022/864 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Olayın intikal şekline, mağdurenin detaylı anlatımlarına, mağdure anlatımlarını doğrulayan tanık ...'nün beyanlarına ve mağdurenin, aralarında husumet bulunmayan sanığa iffetini ilgilendiren bir konuda iftira atmasını gerektirecek bir durum bulunmaması nedeniyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği halde duruşma açılmaksızın eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olayın intikal şekline, mağdurenin detaylı anlatımlarına, mağdure anlatımlarını doğrulayan tanık ...'nün beyanlarına ve mağdurenin, aralarında husumet bulunmayan sanığa iffetini ilgilendiren bir konuda iftira atmasını gerektirecek bir durum bulunmaması nedeniyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği halde duruşma açılmaksızın eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde mağdure ...'nın ... ... Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi AMP 12. Sınıf öğrencisi olduğu ve ... Reklam Ajansında staj yaptığı, bu iş yerinin tanık ...'ye ait olduğu, olay günü iş yerinde bilgisayar başında çalıştığı esnada tanık ...'nün kayınpederi olan sanığın mağdurenin yanına gelerek mağdurenin saçlarını düzelttiği, yanağını, dudağını okşadığı ve mağdura hitaben seni öpebilirmiyim diyerek bu şekilde sanığın, mağdure çocuğa yönelik sarkıntılık yapmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu şeklinde olayın kabul edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmaksızın yapılan incelemede aşamalarda sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi, mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunması ve 11.02.2020 tarihli dilekçesinde böyle bir olayın yaşanmadığını beyan etmesi karşısında sanığın atılı eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususunda sanık lehine çok kuvvetli şüphenin bulunması ve şüpheden sanık yararlanır şeklindeki evrensel hukuk kuralı da gözetilerek atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak, somut inandırıcı ve kesin delil bulunmayan sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanığın mağdure çocuğa yönelik atılı suçtan mahkûmiyetine dair hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince sanığın müsnet suçu işleyip işlemediği hususunda yapılacak değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2021/740 Esas, 2022/864 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13208, Karar No: 2016/18210, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/13208 E.  ,  2016/18210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4006, Karar No: 2024/1874, Tarih: 30.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4006 E.  ,  2024/1874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/301 E., 2023/1457 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/564 E., 2023/66 K.

İlk derece mahkemesince sıra cetvelinin hukuka aykırı düzenlendiğinden bahisle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı şikayet olunan vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen ve miktar ve değeri 238.730 TL’yi aşmayan kararlara karşı temyiz kanun yolu kapalı olduğundan ve somut olayda itiraz edilen sıra cetvelinde paylaşıma konu alacak miktarının tamamının 92.889,10 TL olup, belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.05.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5426, Karar No: 2018/11456, Tarih: 16.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5426 E.  ,  2018/11456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08/07/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 12/12/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nin 142/1-b, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 15/09/2009 gününden mahkumiyet kararının verildiği 22/06/2018 tarihine kadar gerçekleşmiş olması nedeniyle açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5056, Karar No: 2023/3783, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5056 E.  ,  2023/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

KARAR : Başvurunun kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

EK KARAR : Temyiz dilekçesinin miktardan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Babaeski Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince 15.03.2021 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı kadın vekilinin tavzih talebi neticesinde, Mahkemece 28.04.2021 tarihinde tavzih kararı verilmiş, verilen tavzih kararı davacı erkek vekilince istinaf edilmiştir. Mahkemece erkeğin istinaf itirazı 07.07.2021 tarihinde Ek Karar verilmek sureti ile kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmiştir. Davacı erkek ek kararı istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 27.10.2021 tarihli kararı ile tavzih kararı ve davanın esası hakkında verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 297 ve 298 inci maddesine aykırı olduğu, infazda tereddüt uyandıracak nitelikte olduğu değerlendirilerek ; erkeğin istinaf talebinin kabulü ile 15.03.2021 tarihli kararın, 28.04.2021 tarihli tavzih kararının ve 07.07.2021 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş dosya yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine kesin olarak gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda 28.03.2022 tarihinde; davanın reddine dair kurulan hüküm, davacı erkek vekilince istinaf edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi erkeğin istinaf itirazını 27.04.2022 tarihli Ek Karar ile reddetmiş, ek karara karşı davacı erkek istinaf itirazında bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi dosya üzerinde yaptığı yargılama sonucunda, ek kararı kaldırarak, 11.10.2022 tarihinde istinaf başvurusunun kabulü ile esas hakkında yeniden kurduğu hükümle; davanın kısmen kabulü ile; Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) tarafından verilen 2013/85 Esas 2013/101 Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk lehine takdir olunan aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasının güncel miktarı olan 1.430,00 TL'nin dava tarihi 28.01.2019 tarihinden itibaren aylık 700,00 TL'ye indirilmesine, takdir edilen nafakanın 2023 yılı Ocak ayından itibaren her yıl ÜFE oranında artırılmasına kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli kararı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince 04.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlikle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlikle, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen yıllık toplam nafaka miktarı 8.760,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7910, Karar No: 2017/19710, Tarih: 21.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7910 E.  ,  2017/19710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ilçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaşlaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınarak, üzerindeki yapıya yapı cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle ağaçlara değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16123, Karar No: 2013/16987, Tarih: 15.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16123 E.  ,  2013/16987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : a) Sanık ... için; beraatine ilişkin.

b) Sanık ...'in üzerine atılı resmi belgede sahtecilik eylemi vasıf değişikliği ile özel belgede sahtecilik olarak kabulü ile hakkında mahkumiyet hükmü kurulan dolandırıcılık suçunun unsuru sayıldığından ceza tertibine yer olmadığına ilişkin.

SSK emeklisi olan ... ve eşinin SSK Karşıyaka Dispanseri'nde göz muayenesi oldukları, adlarına düzenlenen reçeteleri gözlük almak için sanık ...'ın sahibi olduğu ... Optik firmasına gittiklerinde ...'in eşinin gözlüğünün teslim edildiği, kendisine bir hafta sonrasına gün verdikleri, bu sırada ... Optik'in Yeni Şahin Optik firması ile anlaşarak ... adına sahte imza atarak gerçeğe aykırı teslim belgesi ve fatura düzenlendiğinden bahisle açılan davada, atılı suçtan doğrudan zarar gören ve kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan mağdur ...'a iddianame ve duruşma günü usulen tebliğ edilmeden yargılama yapılarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla; yüklenen suçtan zarar gören mağdura gerekçeli kararın usulünce tebliğ edilerek, buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin de eklenerek, ek tebliğname düzenledikten sonra iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13483, Karar No: 2023/2414, Tarih: 03.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/13483 E.  ,  2023/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında 14.08.2022 tarihinde adlî kontrol kararı verildiği, sanığın yargılama süresi boyunca tutuklanmadığı tespit edilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılana yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.08.2022 tarihli ve 2022/65185 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında katılana ait ikamete saat 03.00 sıralarında girerek katılanın çantasını ve çanta içindeki ev anahtarı, araç anahtarı, cüzdan, kredi ve banka kartları, 70,00-80,00 TL para ve makyaj malzemelerini çalması, çalınan kredi kartı ile farklı iş yerlerinden 7.592,00 TL tutarında harcama yapılması eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 245/1, 43 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/512 Esas, 2022/774 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan aynı Kanun'un 245/1, 43, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli ve 2023/374 Esas, 2023/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz talebi; mahkûmiyete yeter kesin delil olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;