muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8306, Karar No: 2024/5284, Tarih: 25.09.2024

Her ne kadar Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Öncelikle yörede dava tarihinden sonra 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) göre yapılıp 12.09.2018 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunun eldeki dava sebebiyle davalı hale geldiği ve kesinleşmediği gözetilmemiş, davacının babası İlhami Karagöl ve babasının taşınmazı satın aldığı kişiler ile ... Tapulama Mahkemesinin 1975/38- 1976/14 sayılı kararının başlığında adı geçen kişiler arasında akdi ve ırsi irtibat olup olmadığı usulünce araştırılmamış, ilk keşifte davacı tarafından gösterilen taşınmaz bölümü ile bozma sonrası yapılan keşifte davacı tarafından gösterilen taşınmaz bölümünün aynı yer olup olmadığı ve yüzölçümlerinin aynı olup olmadığı hususuna dikkat edilmemiş ve bu suretle eksik araştırma ve inceleme sonucu infaza elverişsiz ve hatalı hüküm kurulmuştur.

O halde, Mahkemece öncelikle yörede dava tarihinden sonra 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 12.09.2018 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunun eldeki dava sebebiyle davalı hale geldiği ve kesinleşmediği gözetilerek davacının tescil talebine yönelik davası elde tutularak orman kadastrosuna itiraza ilişkin davası hakkında kadastro mahkemesine görevsizlik kararı verilmeli, kadastro mahkemesince orman kadastrosuna itiraza ilişkin davanın çözümlenmesi ve kararın kesinleşmesi beklenmeli, Kadastro Mahkemesince orman sınırları içine alınmasına karar verilen taşınmaz bölümleri olur ise bu bölümler yönünden davalı idarelerin 4721 sayılı Kanun'un 713/6 ncı maddesi uyarınca karşı tescil talepleri olup olmadığı hususuna da dikkat edilmek suretiyle tescile dair olumlu veya olumsuz bir karar verilmelidir.

Kadastro Mahkemesince orman sınırları dışında bırakılan taşınmaz bölümleri olur ise, bu bölümler yönünden, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı 3’er kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bir ziraat mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (... veya benzeri programlar kullanılarak)denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarını belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazın imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığı araştırılmalı, ilk keşifte davacı tarafından gösterilen taşınmaz bölümü ile bozma sonrası yapılan keşifte davacı tarafından gösterilen taşınmaz bölümünün aynı yer olup olmadığı ve yüzölçümlerinin aynı olup olmadığı hususuna da dikkat edilmek suretiyle müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklattırılıp bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu (5403 sayılı Kanun) ile değiştirilen 14/2 nci maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, keşifte taşınmazın davacının babası İlhami Karagöl tarafından...'ndan satın alındığı ve ondan da davacıya intikal ettiğinin beyan edilmesi karşısında, nüfus kayıtları getirtilmek ve mahalli bilirkişiler ve tanıklara etraflıca sorulmak suretiyle davacının babasının taşınmazın satın aldığı belirtilen... ile ... Tapulama Mahkemesinin 1975/38 - 1976/14 sayılı kararının başlığında adı geçen kişiler arasında akdi ve ırsı irtibat bulunup bulunmadığı ve davacının babası İlhami Karagöl ile mezkur mahkeme kararının başlığında adı geçen kişilerin aynı kişi olup olmadığı ve aralarında akdi ve ırsi irtibat bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, kesin hükmü bertaraf etmeye yönelik yanlış beyanlara itibar edilmemesi gerektiği gözetilmeli, söz konusu mahkeme kararının davacı aleyhine kesin hüküm teşkil ettiği belirlenir ise kesin hükmün sonuçları değerlendirilmeli, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre infaza elverişli şekilde bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

İstek halinde peşin harcın temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2308, Karar No: 2017/1707, Tarih: 07.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/2308 E.  ,  2017/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayet olunan birleşen dosyada şikayetçi vekili kararı süresinde temyiz ettikten sonra asıl dosyada şikayet olunan birleşen dosyada şikayetçi hem temyizden hem davadan feragat etmiştir. Feragat, 6100 sayılı HMK'nun 311. madde hükmü uyarınca, kesin hüküm sonuçlarını doğurduğu gibi, aynı Kanun'un 309/2. maddesi uyarınca karşı tarafın kabulüne de bağlı bulunmamaktadır. Öte yandan, aynı Kanun'un 310. maddesi uyarınca davadan feragat, karar kesinleşinceye kadar her aşamada mümkündür. Bu itibarla, davadan feragat nedeniyle mahkemece bir karar verilmesi gerektiğinden, bunun sağlanabilmesi için hükmün öncelikle bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9583, Karar No: 2023/5141, Tarih: 27.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/9583 E.  ,  2023/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacılar vekili 23.05.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; "müvekkilleri ... ve ...'nın kasten yaralama ve hırsızlık suçlarından 26.09.2009 tarihinde gözaltında alındığını, aynı tarihte İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/262 Sorgu sayılı kararı ile tutuklandıklarını, müvekkilerinden ...'nın 4 yıl 12 gün, ...'nın ise 4 yıl 4 ay 22 gün tutuklu kaldığını, yapılan yargılama neticesinde hırsızlık suçundan ayrı ayrı beraat ettiklerini, CMK'nın 141 inci ve devamı maddeleri gereğince tazminat hakkı bulunduğunu belirterek, müvekkilli ... için 50.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi, müvekkili Kenan için 50.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini" talep etmiş, davacılar vekili 09.03.2018 tarihli dilekçesi ile davacı ... için 34.508,47 TL , davacı ... için 23.706,14 TL olarak ıslah ettiğini beyan etmiştir.

2.Davalı vekili 27.10.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; "davanın süresinde açılmadığını, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davanın reddi gerektiğini" beyan etmiştir.

3.İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2018 tarihli ve 2017/213 Esas 2018/293 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 15.11.2019 tarihli ve 2019/1574 Esas 2019/772 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.12.2021 tarihli, davacılar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacılar vekilinin temyiz istemi; davanın reddi kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; davacıların yaralama suçundan İzmir Hazırlık Bürosunun 26.09.2009 tarih ve 2009/86081 soruşturma sayılı yazılarıyla birlikte tutuklama istemiyle mevcutlu olarak İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesine sevk edildikleri, İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.09.2009 tarih ve 2009/262 numaralı sorgu numaralı dosyası ile davacılar hakkında mağdurlara yönelik hayati tehlike geçirecek şekilde yaralama suçunu işlediklerine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması nedeniyle tutuklama tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, İzmir Sulh Ceza Mahkemesine ait 26.09.2009 tarihli tutuklama müzekkerelerinden de davacılara isnat edilen fiilin yaralama olduğu tespit edildiği, bu haliyle davacılar hırsızlık suçundan ayrı ayrı beraat etmeleri nedeniyle tazminat talebinde bulunmuşlarsa da, esasen haklarında hırsızlık suçu nedeniyle bir koruma tedbirinin uygulanmadığı, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2009 tarih ve 2009/54945 esas numaralı iddianamesiyle davacılar ve dava dışı diğer şüpheliler hakkında kasten yaralama ve hırsızlık suçlarından İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/454 esasına kayıtlı davanın açıldığı, mahkemenin 19.03.2010 tarih ve 2009/454 E. - 2010/92 K. Sayılı kararının temyizi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, bozma üzerine dosyanın bu defa mahkemenin 2011/439 esasına kaydedildiği, mahkemece verilen 19.07.2012 tarih ve 2011/439 E. - 2012/231 K. sayılı ilamının temyizi üzerine dosyanın yeniden Yargıtay'a gönderildiği, Yargıtay bozması üzerine dosyanın bu defa mahkemenin 2013/489 esasına kaydedildiği, yapılan yargılama sonucunda davacı ... hakkında kasten yaralama suçundan, davacı ... ve diğer sanıklar hakkında mahkumiyet kararının verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 28.12.2015 tarih ve 2015/3081 E. sayılı ilamı ile hükmün bozulduğu, davacı ... hakkındaki kasten yaralama suçunun kesinleştiği, son olarak dosya mahkemenin 2016/24 esasına kaydedildiği ve yapılan yargılama sonucunda davacı ... hakkında kasten yaralama suçundan ceza tayinine gidildiği, hırsızlık suçundan ise davacıların ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği anlaşıldığı , davacılar hırsızlık suçu nedeniyle haklarında ayrı ayrı beraat karar verildiğini gerekçe göstererek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuşlarsa da yukarıda açıkça delilleriyle vurgulandığı üzere davacılar hakkında hırsızlık suçu nedeniyle tutuklama tedbirinin uygulanmadığı, CMK'nın dördüncü kısmının yedinci bölümünde "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" başlığı altında CMK'nın 141. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi; "Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen, kişiler, maddi ve manevi her türlü zararlarını, devletten isteyebilirler." şeklindeki açık hükmü karşısında, davacılar hakkında her ne kadar İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarih ve 2016/24 E. - 2016/120 K

. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendi; "Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen, kişiler, maddi ve manevi her türlü zararlarını, devletten isteyebilirler." şeklindeki açık hükmü karşısında, davacılar hakkında her ne kadar İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarih ve 2016/24 E. - 2016/120 K. sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan ayrı ayrı beraat kararı verilmişse de hırsızlık suçunu işlediklerinden bahisle davacılar aleyhine herhangi bir koruma tedbirine başvurulmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; davacılar ... ve ...'nın koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerine ilişkin kurulan hüküm yönünden; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacılar vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/24, 2016/120 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, yaralama suçundan davacı ...'ın 26.09.2009- 08.10.2013 tarihleri arasında davacı ...'ın ise 26.09.2009-26.12.2013 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacıların üzerilerine atılı hırsızlık suçundan beraatlerine hükmedildiği, beraat hükümlerinin 27.02.2017 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacıların hayati tehlike geçirecek şekilde yaralama suçunu işlediği ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması nedeniyle tutuklanmalarına karar verildiği, tutukluluk müzekkeresinin davacı ... yönünden 26.09.2009-13.08.2010 tarihleri arasında 10 ay 18 gün, 27.10.2010-29.03.2013 tarihleri arasında 2 yıl 5 ay 2 gün ve 15.09.2013-08.10.2013 tarihleri arasında 23 gün, davacı ... yönünden 26.09.2009-26.12.2013 tarihleri 4 yıl 3 ay infaz gördüğü, davacılar hakkında 3 kez adam öldürmeye teşebbüs, hırsızlık, mala zarar verme ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından dava açıldığı, yapılan yargılama neticesinde davacı ...'ın mala zarar verme şikayetçiler ... ve...'a yönelik adam öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı yasaya muhalefet ve hırsızlık beraatine, şikayetçi ...'e yönelik bıçakla yaralama eylemi nedeniyle 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, davacı ...'ın mala zarar verme, hırsızlık, şikayetçi ...'e yönelik eylemi nedeniyle beraatine, 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan 5 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, şikayetçiler ... ve...'a yönelik adam öldürmeye teşebbüs suçundan sonuç ceza olarak 2 kez 7 yıl 6 ay hapis cezası verildiği ve hükümlerin temyiz incelemesinden geçmek suretiyle farklı tarihlerde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacılar vekilinin talebinin hırsızlık suçundan verilen beraat hükümleri nedeniyle haksız tutukluluk nedeniyle tazminat sebebine dayandığı dikkate alınarak ; ilk derece mahkemesince CMK'nın dördüncü kısmının yedinci bölümünde "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" başlığı altında CMK'nın 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi; "Kanuna uygun olarak yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen, kişiler, maddi ve manevi her türlü zararlarını, devletten isteyebilirler." şeklindeki açık hükmü karşısında, davacılar hakkında her ne kadar İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarih ve 2016/24 Esas 2016/120 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan ayrı ayrı beraat kararı verilmişse de hırsızlık suçunu işlediklerinden bahisle davacılar aleyhine herhangi bir koruma tedbirine başvurulmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle verilen davanın reddine ilişkin karara yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 15.11.2019 tarihli ve 2019/1574 Esas 2019/772 Karar sayılı kararında davacılar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28596, Karar No: 2012/32838, Tarih: 03.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/28596 E.  ,  2012/32838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 18/01/2012 tarih 2009/19792 esas, 2012/1597 karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 02/05/2012 tarih 2008/97025 sayılı itirazı ile, duruşma tutanaklarındaki katip imzası eksikliğinin mahallinde tamamlanabilecek bir eksiklik olduğu, mutlak bir bozma nedeni olmadığı gerekçeleriyle Dairemizin bozma kararının kaldırılması talebiyle Yüksek Yargıtay Birinci Başkanlığına dosyanın gönderildiği, 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 308/2-3. bentleri ile 5320 sayılı kanunun geçici 5. maddesi uyarınca, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/05/2012 tarih 2008/97025 İTİRAZININ KABULÜNE,

2) Dairemizin 18/01/2012 tarih 2009/19792 esas, 2012/1597 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3) Mahalli mahkemece verilen hükmün incelenmesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

04/12/2007 tarihli duruşma tutanağının 1, 2 ve 3. sayfalarında katip imzasının bulunmaması, mahallinde tamamlanması mümkün bir eksiklik olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9582, Karar No: 2015/9867, Tarih: 15.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9582 E.  ,  2015/9867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerze Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2015

NUMARASI : 2015/143-2015/111

Davacı E.. M.. vekili Avukat Kübra tarafından, davalılar M.. K.. ve diğeri aleyhine 09/03/2015 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddine dair verilen 12/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 2330 sayılı Yasadan kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davacının aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı E.. M.. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ek 1 sayılı cetvelde “Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri” kapsamanıda sayılmış olup ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olduğundan aktif dava ehliyeti vardır. Mahkemece davanın esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.