muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4449, Karar No: 2012/8902, Tarih: 03.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4449 E.  ,  2012/8902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca 13 yıl 6 ay hapis cezası; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 52/2, 53, 54.maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1200.TL. adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın tabanca ile ateş ederek, mağdureyi sol göğüs, sol koltuk altı, sol üst kol ve sağ dirsek bölgesinden isabetle, diafragma, dalak, mide ve medülla spinalis lezyonlarına, dalağın alınmasına, paraplejiye ve T12 korpusunda açık parçalı kırığa, humerus distali ve ulna olekranon açık kırıklarına, yaşamsal tehlike geçirmesine, dalağın alınması nedeniyle organlardan birinin işlevinin yitirilmesine, vücutta olaya bağlı tüm kırıkların birlikte hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, olaya bağlı nörolojik tablonun iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalık niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak, üst sınırdan ceza yerine 13 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede suç vasfına, teşebbüs nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna, haksız tahrikin varlığına, teşdiden ceza tayin edilmesinin doğru olmadığına, takdiri indirim hükmünün uygulanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 03/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

03/12/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 06/12/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/3566, Karar No: 2025/1707, Tarih: 27.03.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3566 E.  ,  2025/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.05.2024

SAYISI : 2022/2069 E., 2024/496 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

2.... vd.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Manavgat 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/326 E., 2021/454 K.

Taraflar arasındaki imar uygulamasından kaynaklanan yolsuz tescil iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 12.03.2024 günlü karar ile kesin olarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili 26.03.2024 tarihli tavzih dilekçesi ile kesin olarak verilen kararın temyiz edilebilir olduğuna karar verilmesini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 22.04.2024 tarihli ek karar ile kesin olarak tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili 29.04.2024 tarihli dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin 12.03.2024 tarihli kararı ile 22.04.2024 tarihli ek kararını temyiz etmiştir.

Davacı vekili tarafından yapılan temyiz istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 16.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz edilen kararların kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.05.2024 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz isteminin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 16.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 366. maddesi atfıyla aynı Kanunun 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava değeri ve temyize konu edilen toplam miktar 265.611,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2893, Karar No: 2018/3598, Tarih: 19.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2893 E.  ,  2018/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 62, 53, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddeleri uyarınca; 6 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın yüzüne karşı 11.11.2016 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik, 1 haftalık yasal süreden sonra 16.01.2017 günü gerçekleşen temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12682, Karar No: 2015/11577, Tarih: 15.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12682 E.  ,  2015/11577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2013/121-2014/316

Davacı M.. K.. vekili Avukat Akın tarafından, davalılar Ö.. O.. ve diğerleri aleyhine 02/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3831, Karar No: 2013/4399, Tarih: 25.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/3831 E.  ,  2013/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ..., ... VE ...

...

DAHİLİ DAVALI : ...

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu olan ve Gülümuşağı Köyü çalışma alanında kalan 107 ada 77 parsel sayılı 28.699,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, miras yoluyla gelen hak, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle paylı olarak davacılar ... ve ... ile davalılar ... ve ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyeliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın yüzölçümü ile pay oranlarının ve malik isminin düzeltilmesi istemiyle dava açmışlardır. Tespit maliki ..., yargılama sırasında davaya dahil edilmiştir. Yargılama sırasında Tapu Müdürlüğü maddi hata kabul ederek taşınmazın tapu kaydındaki yüzölçümünü düzeltmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile fen bilirkişi rapor ve krokisinde belirlenen koordinatlara uygun olarak 28340.00 metrekare yüzölçümü ile 23818/28340 payın davacı ... Dere, 2292/28340 payın davacı ..., 2134/28340 payın davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hazine'nin davada taraf sıfatı olmadığı halde Hazine yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken lehe ya da aleyhe hüküm kurulmadığı gibi kabule göre de hükümde gösterilen payın paydayı tutmadığı, bu hali ile de hükmün infazı mümkün olmadığından verilen karar isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz istemlerinin incelenmesine yer olmadığına, 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/830, Karar No: 2020/7105, Tarih: 18.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/830 E.  ,  2020/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Güncel adli sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesine ait, 2009/491 Esas ve 2010/183 Karar sayılı ilamına konu suçun 5237 sayılı TCK'nin 165/1. maddesinde düzenlenen “Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi” suçuna ilişkin olmakla, bahse konu suçun, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereği uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3350, Karar No: 2013/8400, Tarih: 14.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3350 E.  ,  2013/8400 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2013/8335

Kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, konut dokunulmazlığını ihlâl ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 (iki kez), 86/3-e (iki kez), 35, 170/1-c, 62 (dört kez), 52 ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis, iki kez 5 ay hapis, 10 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair, (KÜÇÜKÇEKMECE) 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2012 tarihli ve 2010/606 esas, 2012/185 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 06.06.2007 tarihi olmasına göre, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinin 5728 sayılı Kanun'un 156. maddesiyle değiştirilmeden önceki hâline göre sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan temel cezanın 1 yıl hapis ve 450,00 Türk lirası adlî para cezası olarak belirlenmesi yerine, aleyhine olacak şekilde adlî para cezasının fazla tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.12.2012 gün ve 74409 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 28.01.2013 gün ve KYB/2013-8335 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla tayini,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. maddesi uyarınca fazla tayini,

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbamame içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2012 tarih ve 2010/606 esas, 2012/185 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca (BOZULMASINA), hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen ''1 yıl hapis ve 30 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması ile 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen 25 gün adli para cezasının TCK.nun 52. maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü 20 TL’den 500 TL adli para cezasına çevrilmesine'' ilişkin kısmın çıkarılarak sanığın ''6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması ile 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin yazılması ve hükümden ''adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan 20 TL çarpılarak sanığın 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' dair bölümün çıkarılması suretiyle karardaki diğer hususların aynen muhafazasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5344, Karar No: 2011/6728, Tarih: 24.05.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5344 E.  ,  2011/6728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 09.06.2008 gününde verilen dilekçe ile ve birleşen dosyada davalı ... aleyhine geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava ve birleşen dava geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı ... ile birleşen davanın davalısı ... uygun yerden geçit hakkı kurulmak şartıyla davaya bir diyecekleri olmadığını belirtmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davacıya ait 24 parsel sayılı taşınmaz lehine 05.01.2010 günlü rapor ve ekindeki krokide yeşil ve ... renkle gösterilen kısımdan ( davalı ...'ya ait 25 parsel sayılı taşınmaz üzerinden) ve mavi renkle gösterilen kısımdan (birleşen davanın davalısı ...'e ait 23 parsel sayılı taşınmaz üzerinden) 3 metre genişliğinde geçit hakkı kurulmasına hükmolunmuştur.

Kararı 25 parsel sayılı taşınmaz maliki davalı ... temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; geçit hakkı kurulurken, yukarıda değinilen aleyhine geçit hakkı kurulan taşınmazın kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmaması ilkesine aykırı hareket edilmiştir. Zira; dosya arasındaki hükme esas alınan rapor ve ekindeki krokiden, üzerinden geçit hakkı kurulan 23 ve 25 no'lu parsellerin bölünmek suretiyle kullanım bütünlüğünün ve şeklinin bozulduğu sabittir. Mahkemece yapılması gereken iş; üzerinden geçit hakkı kurulacak taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğü bozulmadan geçit hakkı kurmak olmalıdır.

Mahkemece kurulan hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Mahkemece kurulan hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'nın temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7844, Karar No: 2021/291, Tarih: 20.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/7844 E.  ,  2021/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı arasındaki menfi tespit davasına dair İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03/03/2016 günlü ve 2013/361 E. - 2016/63 K. sayılı hükmün onanması hakkında Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 28/01/2019 günlü ve 2016/13915 E. - 2019/632 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, sahibi olduğu ''... Optik'' isimli iş yeri ile davalı kurum arasında imzalanan optik sözleşmesi uyarınca sigortalı vatandaşlara gözlük temin ettiğini, davalı kurumun 20.05.2013 günlü yazısında, hakkında inceleme yapıldığı ve inceleme sonucunda tarafınca kuruma fatura edilen ... ve ... isimli 2 hastaya ait reçetelerde bulunması gereken reçete muhteviyatı malzemelerin ilgili hastalara teslim edildiğine ilişkin imzaların hastalara ait olmadığı, ayrıca reçete muhteviyatı malzemelerin verilmeden verilmiş gibi gösterilerek kuruma fatura edildiğinin tespit edildiği, bu nedenle 2013 SGK Optik Sözleşmesi' nin 8.1.6 maddesi gereğince iki adet reçete konusu malzeme bedelinin 3 katı tutarında 393,81-TL ceza-i şart uygulandığı, reçete muhteviyatı malzemelerin verilmeden verilmiş gibi gösterilerek kuruma fatura edildiğinin tespitine bağlı olarak 2013 SGK Optik Sözleşmesinin 8.1.19 maddesi gereğince iki adet reçete için toplam 20.000TL ceza-i şart uygulandığı belirtilmiş, gözlük sahibi sigortalının, gözlük siparişi verdiğini unutarak davalı kuruma şikayette bulunduğunu ancak sigortalının daha sonra,kendilerine müracaat ederek gözlük talep ettiğini hatırlayıp bahsi geçen gözlüğü teslim aldığını, davalı kuruma başvurarak şikayetinden vazgeçtiğini, gözlüğü almayı kendi hatası ile unuttuğunu beyan ettiğini ancak davalı kurumun haksız ve hukuka aykırı bir şekilde sigortalının beyanını dikkate almadığını belirterek, davalı kurumun 20.05.2013 günlü ve 8.501.121 sayılı yazısı ile uygulandığı bildirilen toplam 20.393,81 TL cezai şarttan ötürü borçlu olmadığının tespiti ile cezai şartın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile davalı kurum tarafından 20/05/2013 tarih ve 8.501,121 sayı yazı ile tahakkuk ettirilen 20.393,81 TL cezanın iptali ile cezai şarttan borçlu olmadığının tespitine, dair verilen hükmün, davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 28/01/2019 günlü ve 2016/13915 Esas, 2019/632 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, onama ilamına karşı davalı vekili süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.