muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3561, Karar No: 2025/3934, Tarih: 08.04.2025

Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2021 tarihli ve 2021/6794 Soruşturma, 2021/3209 Esas, 2021/2556 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 31.05.2022 tarihli ve 2021/769 Esas, 2022/326 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye ve zorunlu müdafiine tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen 09.09.2021 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, müdafiine tebliğ yapılmadığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karara yaşı küçük şüphelinin ve dolayısıyla şüpheliye soruşturma aşamasında 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin de itiraz hakkının bulunduğu, itiraz hakkının kullanılabilmesi için yaşı küçük şüpheliyi "temsilen" zorunlu müdafiine de ilgili kararın tebliğ edilmesi gerektiği, müdafiine usûlüne uygun tebliğ yapılmadığı için erteleme kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği, dolayısıyla yükümlülük ihlalinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından; Mahkemesince, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı, tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde müdafiine tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devam olunarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/769 Esas, 2022/326 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2879, Karar No: 2017/10367, Tarih: 22.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2879 E.  ,  2017/10367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... Ellemiş hakkında beraat, diğer sanıklar hakkında Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Olay günü sanık ...'in kullandığı ... plakalı çekicinin yakıt deposundan ulusal marker seviyesi geçersiz çıkan 106 litre motorin ele geçirildiği olayda, suça konu kaçak akaryakıtın ticari nitelikteki çekicinin yakıt deposunda bulunması karşısında, sanık ...'in eyleminin 5015 sayılı Yasanın ek 5. maddesi kapsamında kaçakçılık suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

2- Olay günü işletmeciliğini sanık ... 'in yaptığı ... isimli iş yerinde sanık ...'in madeni yağı, akaryakıt amaçlı olarak sanık ...'in kullandığı ... plakalı çekicinin yakıt deposuna demirden yapılmış tekerlekli huni vasıtasıyla koyduğu sırada kolluk tarafından olaya müdahale edilerek işletmeye ait baraka tarzı yerde 97 adet madeni yağ tenekesinin içinde toplam 1067 kg madeni yağ ile ... plakalı çekicinin yakıt deposundan 106 litre motorinin ele geçirilmesi karşısında, madeni yağ numunesi ile yakıt deposundan ele geçirilen motorin numunesinin Tübitak'a gönderilerek bu numunelerin aynı nitelikte olup olmadığı, madeni yağ numunesinin içindeki sıvının niteliğinin belirlenerek salt motorlu taşıtlarda akaryakıt olarak kullanılıp kullanılamayacağının belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile sanıklar ... ve ... hakkında yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

4- 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler gözönüne alındığında, ayrıca 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar ... ve ... ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/11/2017 günü (2) nolu bozma nedeninde oyçokluğuyla, diğerlerinde oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

Olay tarihinde sanık ... isimli şahsın kullandığı ... plakalı çekiçi aracın akaryakıt tankına sanık ...'in huni vasıtasıyla madeni yağ döktüğü esnada olay yerine jandarma ekiplerinin gelmesi ile haklarında tutanak düzenlendiği ve baraka tarzı yerde yapılan kontrolde 97 adet yağ tenekesinin ve takribi ağırlığının 1067 kg. olduğunun tespit edildiği ve araçdan alınan numunenin marker tespit tutanağına göre motorin ve geçersiz olduğunun belirtildiği görülmüştür.

İşyeri sahibi diğer sanık ... ise mahkemede verdiği ifadesinde, olay tarihinde orada olmadığını ve ... isimli yerin oğluna ait olduğunu ancak geçiçi olarak kendisinin baktığını, on numara yağı araçlara sattıklarını, ancak onların ne yaptığını bilmediğini - yağ olarak satın aldıklarını savunmuş olmasına rağmen yasal yağ satışı yapıldığına dair izin ve madeni yağ satış belgeleri ile madeni yağın menşeini gösteren fatura ibraz edilmemiştir.

Olay tutanağı ve ekli kroki incelendiğinde olay yerinde ... besi çiftliği tabelasının, arkasında yatakhane ve dinlenme yerinin ve hemen yanındada yağların bulunduğu barakanın olduğu görülmektedir. ... işletmesine ilişkin bir ibare bulunmamaktadır.

Suç tarihinde yürürlükte bununan 5015 sayılı kanunun Ek.5/1 maddesine göre "Kaçak petrolü satışa arz eden, satan, bulunduran, bu özelliğini bilerek ticarî amaçla satın alan, taşıyan veya saklayan" kişiler suçun faili olmaktadırlar.

Bu açıklamalardan sonra Daire Sn. Çoğunluğu ile aramızda oluşan uyuşmazlığın konusunu ise (2) nolu bozma nedeni oluşturmaktadır.

Suç tarihinde yürürlükte bununan 5015 sayılı kanunun Ek.5/1 maddesine göre "Kaçak petrolü satışa arz eden, satan, bulunduran, bu özelliğini bilerek ticarî amaçla satın alan, taşıyan veya saklayan" kişiler suçun faili olmaktadırlar.

Bu açıklamalardan sonra Daire Sn. Çoğunluğu ile aramızda oluşan uyuşmazlığın konusunu ise (2) nolu bozma nedeni oluşturmaktadır.

(1) nolu bozma ise hakkında beraat kararı verilen araç şöförü sanık hakkında olup madeni yağı araçında kullanmak için satın almasından dolayı beraat kararının mahkumiyete yönlendirilmesine ilişkin bozma kararında uyuşmazlık yoktur.

5015 sayılı kanunun Ek/1 maddesine göre madeni yağı "beyanlardan on numara yağ olduğu anlaşılmaktadır" sanık ...' e araçında yakıt olarak kullanması için satan sanık ...'inde mahkumiyeti gerekmektedir.

Diğer sanık ... ise yakalanan 97 teneke yağın işletmesinde yasal olarak satıldığını belirtmiş ise de bu yönde hiç bir belge ve izin belgesi ibraz edilmediği gibi yağın menşeini belirtir fatura ibrazıda yapılmamııştır. Ayrıca savunmasında araçlarna on numara yağ satışı yapıldığınadair de kabulü bulunmaktadır.

5015 sayılı Kanunun Ek. 5/1. maddesi açılımını ise aynı kanunun 2/21 fıkrası – b, c, bentlerinden almaktadır.

Buna göre "b) Yasal yollarla Türkiye'de serbest dolaşıma girdiği belgelen- dirilemeyen veya menşei belli olmayan petrolü ve petrol ürünlerini,

c) Kurumdan izin alınmadan; akaryakıt haricinde kalan solvent, madenî ve baz yağ, asfalt, solvent, nafta ve benzeri petrol ürünlerinden elde edilen akaryakıtı, ya da akaryakıta dönüştürmek maksadıyla kullanılan veya bulundurulan akaryakıt haricinde kalan solvent, madenî ve baz yağ, asfalt, solvent nafta ve benzeri petrol ürünlerini,..." kaçak petrol olduğunun tanımlanması karşısında sanıklar ... ve ... hakkında mahkemenin mahkumiyet kararının yerinde olduğunu düşündüğümden Sn. Çoğunluğun (2) nolu bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/10298, Karar No: 2023/1960, Tarih: 12.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10298 E.  ,  2023/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2016/54 Esas, 2016/69 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 13.10.2020 tarihli ve 2020/10140 Esas, 2020/13387 Karar sayılı ilâmıyla özetle;

a) Hüküm açıklanırken delil tartışması ve gerekçeye yer verilmemesi,

b) Sosyal inceleme raporu aldırılmaması ya da aldırılmamasının gerekçesinin gösterilmemesi,

c) Takdîri indirim uygulanırken indirim oranının gösterilmemesi,

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/129 Esas, 2021/221 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; denetim süresi içerisinde işlenen askeri suç nedeniyle hükmün açıklanamayacağına, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, mağdurun yüzünde sabit iz kalmadığına, bu hususta yeniden rapor aldırılması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay günü suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında kız arkadaş meselesinden çıkan tartışmada, suça sürüklenen çocuğun yumrukla mağdura vurmak suretiyle yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay günü suça sürüklenen çocuk ile mağdur arasında kız arkadaş meselesinden çıkan tartışmada, suça sürüklenen çocuğun yumrukla mağdura vurmak suretiyle yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunması, mağdur ve tanık anlatımları, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

3. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen, 09.01.2014 tarihli adlî muayene raporunda; mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve bozma gerekleri yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin üçüncü fıkrasındaki; "Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halleri de göz önünde bulundurulur." ve yine aynı maddenin dördüncü fıkrasındaki "Yukarıdaki fıkralarda yer alan sürelerin belirlenmesinde suçun kanunda yer alan cezasının yukarı sınırı göz önünde bulundurulur." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı Kanun'ın 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve son cümlesinde düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu yönünden öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı maddenin ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince "7 yıl 12 ay" değil "15 yıl" olduğu, inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı süresinin henüz gerçekleşmediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin; denetim süresi içerisinde işlenen askeri suç nedeniyle hükmün açıklanamayacağına, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, mağdurun yüzünde sabit iz kalmadığına, bu hususta yeniden rapor aldırılması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin; denetim süresi içerisinde işlenen askeri suç nedeniyle hükmün açıklanamayacağına, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, mağdurun yüzünde sabit iz kalmadığına, bu hususta yeniden rapor aldırılması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun beyanları ile uyumlu adlî rapor içeriği, suça sürüklenen çocuğun ikrarı ve tanık anlatımları ile eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, olayın üzerinden altı aydan fazla zaman geçtikten sonra Adlî Tıp Uzmanı tarafından mağdurun bizzat muayene edilmesi suretiyle düzenlenen adlî muayene raporu ile mağdurun yüzünde sabit iz kaldığının tespit edildiği, söz konusu raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olduğu, denetim süresi içerisinde işlenen askeri suçun kasıtlı bir suç niteliğinde olup hükmün açıklanmasına esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, uygulanmayan lehe hükümler yönünden Mahkemece yerinde, yeterli ve yasal gerekçe gösterildiği anlaşılmakla, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair hususlar yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/129 Esas, 2021/221 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/668, Karar No: 2024/8797, Tarih: 09.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/668 E.  ,  2024/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1857 Esas, 2023/1340 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/222 E., 2019/344 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; "..." markasının müvekkili tarafından ilk kez 15.05.1992 tarihinde tescil ettirildiğini ve akabinde de “...” esas unsurlu itiraza gerekçe gösterilen markalarının tescil ettirildiğini, aynı zamanda ... ibaresinin tanınmış marka olarak özel koruma altına alındığını, müvekkilinin markasını 1992 yılından bu yana aralıksız ve etkin bir biçimde kullandığını, müvekkilinin hizmetlerini tanıtmak için ....tr, www.casaclub.com.tr ve www.casaintl.com internet adreslerinden yayın yaptığını, aynı zamanda casated ibaresi ile üç yıl Türkiye Basketbol liginde yer aldığını, davalının "..." ibaresinin 35. sınıfta tescili için 22.07.2013 tarihinde yaptığı başvuru neticesinde 2013/63516 numarası ile tescil edildiğini, söz konusu marka ile davacının markaları arasında görsel, fonetik ve kapsam açısında ayniyet/benzerlik olduğunu, iltibasa neden olabileceğini, marka tescilinin kötü niyetli olduğunu, 6769 sayılı SMK'nın 6/1, 6/6, 6/9 ve 25/1 maddeleri uyarınca “...” davalı markasının tescilli olduğu tüm sınıflarda hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; marka tescili için 22.07.2013 tarihinde başvurulduğunu, 15.02.2016 tarihinde tesciline karar verildiğini, davanın 16.01.2019 tarihinde tebliğ edildiğini, aradan geçen 5 yılı aşkın sürede adına tescilli markayı iyi niyetle kullandığını, kötü niyetli olmadığını, pek çok gözde butik ve mağazalarda ev aksesuarları üzerine hizmet verdiğini, adının Mustafa olduğunu, markanın ayırt edici kısmının da "..." ibaresi olduğunu, tek başına "..." ibaresinin kullanımının söz konusu olmadığını, markanın bir bütün olarak ele alınması gerektiğini, taraf markalarının yazım şekilleri, renk kombinasyonları ve bütün olarak değerlendirildiğinde markaların farklı olduğunu, ilk hecenin markaların ayırt ediciliğinde önemli olduğunu, ... markası ile "..." markalarının benzer olmadığı ve farklı sınıflarda tescilli olduğunu, "..." ibaresinin İspanyolca ev anlamına gelmekte olup jenerik bir isim olduğunu, TÜRKPATENT nezdinde yapılan araştırmada "..." ibaresini içeren yüzlerce markanın bulunduğunu, jenerik ismin bir kişinin tekeline verilemeyeceğini belirterek, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, raporda özetle; davacı markalarının asıl ve ayırt edici unsuru “...” ibaresinden oluştuğu, bu ibarenin mobilyacılıkla ilgili sektörde genel kullanım olan vasıf bildirici bir ibare olmadığı, davalının ise "..." ibaresinden oluştuğu, "..." ibaresinde "..." kelimesinin başında "..." hecesinin bulunmasının ayırt edicilikte yeterli farklılık yaratmadığı, bu farklılığın görsel, anlamsal ve sescil olarak iki işaret arasında var olan seri içerisine girme etkilerini geri plâna atmadığı, davalı markasının kapsamında yer alan 35 sınıftaki "elektrikli olmayan ev aletleri ile çatal bıçak takımı, tabak-çanak mallarının bir araya getirilmesi" hizmetlerinin davacının "..." esas unsurlu bir kısım markaları kapsamında yer alan mobilya ve ev aksesuarları ile bağlantılı oldukları, markaların hitap ettiği ortalama tüketici kesimi nezdinde her iki taraf markaları arasında bağlantı kurularak, seri markaları bulunan davacıya ait olduğunun sanılabileceği, iltibas tehlikesinin bulunduğu, kaldı ki, davacının “...” ibareli markasının kuvvetli reklâm, uzun süreli kullanım, kaliteli ve yaygın dağıtım ile ilgili sektör dışına taşacak biçimde mobilya ürünleri bakımından tanınmışlık vasfı kazandığı, davacı markasının tanınmış marka olduğuna dair YİDK kararının 08.10.2007 tarihinde alındığı, davalı markasının tescil başvuru tarihinden daha önce olduğu, markalar farklı sınıflarda tescilli olsalar dahi SMK'nun 6/5. maddesi uyarınca davacı markalarının tanınmışlığından haksız yararlanma sağlayabileceği, davalı markasının tescil tarihinden dava tarihine kadar 5 yıllık süre geçmediğinden sessiz kalma nedeniyle hak kaybının oluşmadığı gerekçeleriyle, davanın kabulüne davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 2013/63516 numaralı "..." ibareli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı SMK'nın 6/1, 6/6, 6/9 ve 25/1 maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.