muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/15313, Karar No: 2018/27249, Tarih: 13.12.2018

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre davacı işçinin iş sözleşmesinin 09.11.2016 tarihinde feshedildiği, dava açıldıktan sonra işverence 11.06.2018 tarihinde davacının işe başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Yargılama devam ederken işçinin işe başlatılması halinde işe iade talebi ile açılan davanın konusuz kalacağı anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı asilin dosyaya sunduğu 25.06.2018 tarihli dilekçesinde 11.06.2018 tarihi itibariyle ...'da işbaşı yaptığını, ...'dan maddi olarak talebinin olmadığını, işe başlamayı yeterli bulduğunu belirttiği anlaşılmaktadır. Bu beyanda dikkate alındığında davacının boşta geçirdiği ücret ve alacaklarının da konusuz kaldığı anlaşılmaktadır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hükmü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozularak ortadan kaldırılmasına ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davacı yargılama sırasında işe başlatıldığından, işe iade ile işe başlatmama tazminatı alacağı ile 25.06.2018 tarihli dilekçesi dikkate alındığında boşta geçen süre alacağı talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

4-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 06,70 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile Hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 2.180,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 338,80 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

8-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

9-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5622, Karar No: 2019/2711, Tarih: 17.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5622 E.  ,  2019/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; anataşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölümün tapu kaydında mesken olarak kayıtlı olmasına rağmen davalı tarafından Diş Protez Laboratuvarı olarak kullanıldığını, İl Sağlık Müdürlüğüne ve ... Belediyesine şikayette bulunulmasına rağmen bir sonuç alınamadığını, davalının zemin kattaki apartman ortak kullanım alanı olan otopark yerini de kendi işyerine dahil ederek uzun süreden beri haksız olarak işgal ettiğini beyan ederek; geriye dönük beş yıllık ecrimisil bedeli olan 500,00.-TL'nin tahsiline, davalı tarafından yapılan el atmanın önlenmesine, zemin kat ile birleştirilen otopark yerinin mimari projeye uygun hale getirilmesine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; sonrasında ıslah dilekçesi ile ecrimisile ilişkin talebini 22.160,00.-TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece;

1-Ecrimisil davası yönünden açılan davanın uyulan Yargıtay bozma ilamı dikkate alınarak bu dosyadan tefriki ile ayrı bir esasa kaydına, bu dosyanın fotokopisinin çekilerek tefrik edilecek dosyaya konulmasına, tefrik edilen dosyanın ayrıca harçlandırılmasına,

2-Eski hale getirme davası yönünden;

Davanın kabulüne,

a) Davalının ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 445 ada 14 parsel, zemin kat 1 nolu bağımsız bölümü iş yeri olarak kullanmaktan men edilmesine, bu yerin mesken olarak kullanılmasına,

b) Davalı tarafından 1 nolu bağımsız bölüme katılarak iş yeri olarak kullanılan otoparka davalının müdahalesinin mennine, yeniden otopark olarak kullanılmasına, mimari projeye uygun hale getirilmesine,

c) Kararın gereğini yerine getirmek ve eski hale getirmek üzere davalıya kararın kesinleşmesinden itibaren 60 günlük kesin süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapuda "mesken" vasfı ile kayıtlı olmasına rağmen fiilen "işyeri" olarak kullanılan taşınmazın mesken olarak eski hale getirilmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin 1. fıkrası; "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/09/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca resmî gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." 2. fıkrası; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun, 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki, 427

ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." 3. fıkrası ise; "Bu Kanunda bölge adliye mahkemelerine görev verilen hallerde bu mahkemelerin göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır." düzenlemelerini içermektedir.

... 5. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 30/01/2018 tarihli 2017/1781 E. - 2018/91 K. sayılı karar, davalı vekili Av. ...'ye 04.07.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yasal 8 günlük süreden sonra 16.07.2018 tarihinde karar istinaf edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi ise 2018/2077 E.-2018/1082K. sayılı ilamı ile "6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin; 'Ek:31/03/2011- 6217/30 maddenin 2. bendine göre Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.' hükmünün bulunduğu, istinafa konu dosyanın daha önceden temyize konu olduğu ve Yargıtay denetiminden geçtiği, Yargıtay incelemesinden geçen dosyanın, incelemesinin (kesinleşinceye kadar) yeniden Yargıtayca yapılacağı" gerekçesiyle, dosyanın Yargıtay İlgili Dairesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine," karar vermiş ve dosya temyizen incelenmek üzere Dairemize gelmiştir.

Dosya içerisindeki belgelerin incelenmesinde; ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 30/01/2018 tarihli 2017/1781 E. - 2018/91 K. sayılı kararın her ne kadar tebliğden itibaren iki hafta içinde istinaf yasa yolu açık tutulmak üzere verildiği anlaşılmışsa da; aynı mahkemece daha önce 06/10/2015 tarihinde verilen 2014/937E.- 2015/1126K. sayılı kararın Dairemizce incelenerek 23/10/2017 tarih, 2017/4350 E. ve 2017/8130 K. sayılı ilam ile bozulmasına karar verildiği görülmekle; inceleme konusu olan davada kanun yolu incelemesi görevinin 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi uyarınca bölge adliye mahkemelerinde olmadığı ve 1086 sayılı HUMK'nın uygulanması gerektiği; bu nedenle ilgili kararın istinaf yoluna değil, temyiz yoluna tabi olduğu tespit edilmiştir.

SONUÇ: İncelenen dosya kapsamına göre; HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş olduğundan, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin süreden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/04/2019 günü oy çokluğu ile karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: İncelenen dosya kapsamına göre; HUMK'nın 437. maddesi hükmünde öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiş olduğundan, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca temyiz isteminin süreden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/04/2019 günü oy çokluğu ile karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece verilen kararda, dosyanın daha önce Yargıtay incelemesinden geçip bozulmuş olması nedeniyle 8 gün içinde temyize tabi olmasına rağmen, kısa ve gerekçeli kararda yasa yolu olarak “istinaf yasa yolu açık olmak üzere iki hafta” olarak belirtilmiştir. Bu karar, davalı vekili Av. ...'ye 04.07.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili bu kararı 8 gün geçtikten sonra ancak mahkemenin kararında belirttiği süre olan iki hafta süre dolmadan istinaf etmiştir.

Buradaki ihtilaf; esasen temyize tabi bir kararın, mahkemece yanlış değerlendirme yapılarak istinafa tabi olduğunun kararda bildirilmesi ve davalıların da mahkeme kararında belirtilen kanun yoluna belirtilen süre içinde istinaf başvurusu yapmış olması nedeniyle bu başvurunun süresinde ve usulüne uygun olup olmadığından kaynaklanmaktadır.

- 3 -

2018/5622 - 2019/2711

Anayasanın 40. maddesinde “(Ek fıkra: 3/10/2001-4709/16 md.) Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” hükmü yer almaktadır.

Yine, 6100 sayılı HMK'nın “Hükmün Kapsamı” başlıklı 297. maddesinin “ç” bendinde; “Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresinin” kararda yer alması gerektiği belirtilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de kararlarında, kanun yollarına başvuruyu adil yargılanma hakkı kapsamında değerlendirmektedir.

Yukarıda da belirtildiği üzere bir kararın istinafa veya temyize tabi olup olmadığını belirleme görevi hâkime verilmiştir. Hâkim, hükmünün hangi kanun yoluna tabi olduğunu ve süresini kararında doğru olarak belirtmek zorundadır.

Bir hükmün hangi kanun yoluna tabi olduğunu belirlemek hukuki bir muhakemeyi gerektirmektedir. Nitekim, bu konuda zaman zaman Yargıtay ile Bölge Adliye Mahkemeleri ya da ilk derece mahkemeleri arasında da görüş ayrılıkları olmaktadır.

Olayımızda verilen hüküm esasında istinafa tabi bir hükümdür. Ancak daha önce dosya Yargıtay’a gelip bozulduğu için yerel mahkemece verilen kararın doğrudan Yargıtay’a gönderilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus yanlış muhakeme edilerek istinafa tabi olduğu kararına varılmıştır. Mahkemenin dahi yanlış bir değerlendirme yaptığı bir konuda hukuk eğitimi almamış kişilerin kararda yazanın aksine doğru bir değerlendirme yapmasını beklemek hakkaniyete uygun düşmeyeceği gibi, mahkemenin kararında bildirdiği kanun yoluna başvuran tarafın başvurusunu hak kaybına yol açacak şekilde aleyhine değerlendirip kanun yoluna müracaatını engelleyecek biçimde yorumlamak adil yargılanma hakkının da ihlali niteliğindedir.

Kanun yolu süresinin yanlış bildirilmesinden farklı olarak kanun yolunun yanlış yazılmış olması, bu hususun tespitinin bir hukuki muhakemeyi gerektirmesi nedeniyle kanun yoluna başvuran kişinin aleyhine değerlendirilemeyeceği ve adil yargılama ilkesine aykırılık teşkil edeceği, bu nedenlerle yapılan kanun yolu başvurusunun süresinde olduğu kanaatinde olduğumdan temyiz süresinin geçirildiğine dair çoğunluk görüşüne katılmayarak temyiz incelemesinin yapılması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/3736, Karar No: 2023/5936, Tarih: 07.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2023/3736 E.  ,  2023/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/461 E., - 2020/153 K.

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Bir kısım davalılar vekili

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 15.09.2022 tarihli ve 2021/15273 Esas, 2022/7042 Karar ... ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere, karar düzeltme isteminde bulunan davalılar tarafından davacı taraf ile aralarında düzenlenen 2000 ve 2002 tarihli satış sözleşmeleri içeriğinde zilyetliğin de devredildiğinin belirtilmesine göre yerinde olmayan ve 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 440 ıncı maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

1086 ... Kanun'un 442 nci maddesi uyarınca takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına,

375,10 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 187,55 TL'nin karar düzeltme isteyen bir kısım davalılardan alınmasına,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5309, Karar No: 2019/10909, Tarih: 18.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5309 E.  ,  2019/10909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı Yasa'nın 491/4, 102/3-4. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suçlara uyan 142/1-b, 66/1-e maddelerinin ayrı ayrı bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı süresi bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.02.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.11.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

765 sayılı Yasa'nın 102/4. maddesine göre hesaplanan 5 yıllık zamanaşımının, 28/07/2006 tarihli sorgu tarihinden 15.10.2015 tarihine kadar dolduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 18/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6033, Karar No: 2020/1472, Tarih: 03.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/6033 E.  ,  2020/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet: Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/07/2018 tarih 2018/267 esas ve 2018/225 sayılı kararı

İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

Bölge Adliye Mahkemesin'ce verilen hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz nedenlerinin, CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebepler değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 03/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5906, Karar No: 2013/14346, Tarih: 13.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5906 E.  ,  2013/14346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş)

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce iki kez “İncelenmesine gerek görülen ve davalı ... şirketi ile dava dışı ... şirketi arasında rödevans sözleşmesine konu edilen kömür ocağı ile ilgili Maden Kanunu’na göre verilen işletme ruhsatının ilk tesisinden itibaren ilgili kurumdan temin edilerek gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ancak her iki geri çevirme kararına rağmen, davalılar arasında herhangi bir sözleşme olmadığı, ancak davalılar ile dava dışı olan tüzel kişiler arasında sözleşmeler olduğu belirtilerek, sözleşme örnekleri gönderilmiştir.

3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca “Madenler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, içinde bulundukları arzın mülkiyetine tabi değildir. Maden ruhsatları ve buluculuk hakkı, devredilebilir. İşletme izni devredilemez. İşletme ruhsatı bir bütün olarak ve yönetmelikte belirtilecek esaslar çerçevesinde devredilebilir. Bütün maden hakları ve faaliyetleri ile ilgili teknik ve mali konuları havi maden sicili, yönetmelikte belirtildiği şekilde Genel Müdürlük tarafından tutulur. Maden haklarının devir, intikal, haciz, rehin ve ipotek veya sona erme durumları bu sicile işlenir.  Maden sicili alenidir. İlgililer sicil kayıtlarının maden sicil memurlarından biri huzurunda gösterilmesini isteyebilir. Maden sicilindeki kayıtların bilinmediği iddia edilemez. Madenler üzerine iktisap edilecek haklar tescil edilmedikçe hüküm ifade etmez”.

Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliği’ne göre ise “Maden ruhsatları ve sertifikaları talep halinde, hukuki bir sakınca bulunmadığı takdirde, Kanunun 6 ncı maddesindeki maden haklarını kullanma ile ilgili şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilere Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü’nce devredilebilir. Buluculuk hakkı sahibi, bu hakkını ruhsat ile birlikte devredebilir. Devir, icra ile satış veya mahkeme kararına dayalı yapılıyor ise, ruhsatı devralması gereken kişi veya şirket, devri gerektiren belgelerin aslı veya noter onaylı örneği, harç ve teminatların yatırıldığını gösteren belgeler ile Genel Müdürlüğe müracaat eder”.

Belitilen mevzuat kapsamında, davacının çalıştığı ocak ve ocak saha numarası belirtilerek, ilgili genel müdürlükten bu ocak ve saha ile ilgili tüm ruhsatlar, varsa buluculuk hakkı, sicil kayıtları, devir işlemleri ve kayıtlarının ilgili genel müdürlükten temin edilerek gönderilmesi için dosyanın bir kez daha yerel mahkemesini GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2497, Karar No: 2021/8085, Tarih: 13.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2497 E.  ,  2021/8085 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 14. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının Rusya’da bulunan şantiyelerinde boyacı ekip başı olarak 23/04/2007-03/12/2014 tarihleri arasında en son aylık net 2.500 Dolar ücrete çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığını, kullanmadığı yıllık izni bulunduğunu ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin 22.09.2008 tarihinde kurulduğunu, davacının davalı şirketin kurulmasından önce davalı şirket bünyesinde çalışmış olmasının mümkün olmadığını, kurulduktan sonraki dönemde de davalı şirket yapılanması içerisinde davacıya ilişkin bir kayda rastlanılamadığını, yurt dışında kurulu bulunduğu iddia edilen bir şirket var ise ve davacı bu şirkette çalışmış ise davanın bu şirkete yöneltilmesi gerektiğini, davalı şirketin bu davada pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını, davalı şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, davacının ancak çalıştığı ülke mevzuatına göre sosyal haklardan faydalanabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile tarafların istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b)1. maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.