muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2249, Karar No: 2018/6029, Tarih: 22.03.2018

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin önceki kararının Dairemizin kararıyla muvazaa tespitine karşı açılan davanın sonucu beklenerek değerlendirme yapılması gerektiği noktasında bozulduğu, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda bozma ilamında beklenilmesi istenilen davanın ... 4. İş Mahkemesi’ne açılan 2015/636 E. Sayılı dava dosyası olduğu bu dosyada davanın reddine karar verildiği ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Önceki bozma ilamında davalının, Bakanlığın muvazaa tespitine karşı iptal davası açıldığını savunduğu muvazaa tespitine karşı açılan dava sonucu bu davayı ilgilendirdiğinden mahkemece dava açılıp açılmadığı açıldıysa sonucunun beklenip değerlendirilerek karar verilmesi gerektiği noktasında bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, davalı tarafından muvazaa tespitinin iptali istemiyle ... 4. İş Mahkemesi’nde açılan 2015/636 Es. Sayılı dosyanın akıbeti araştırılmış söz konusu dosyada davanın reddine karar verildiği, karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu, istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, bölge adliye mahkemesi kararının temyiz edildiği ve kararın Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 11/10/2017 Gün, 2017/40528 Esas, 2017/21436 Karar sayılı ilamıyla onandığı anlaşılmıştır.

Ancak davalı vekili muvazaa tespitine ilişkin bir rapor daha bulunduğunu buna da itiraz ettiklerini o davanın ... 4. İş Mahkemesi’nin 2015/637 Es. Sayılı dosyasında devam etmekteyken dosyanın ... 26. İş Mahkemesi’ne devredildiği ve ... 26. İş Mahkemesi’nin 2016/774 Esas sayılı dosyasında görüldüğü davanın reddedildiği ve bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurduklarını bunun sonucunun beklenmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamında sonucu beklenilmesi istenen davanın ... 4. İş Mahkemesi’nin 2015/636 Esas sayılı dosyası olduğu ve dosyanın da kesinleştiği gerekçesiyle bu talep reddedilip davalının muvazaalı alt işveren sözleşmeleri imzaladığı kabul edilmiştir.

Öncelikle Dairemizin bozma ilamında açıkça ... 4. İş Mahkemesi’nin 2015/636 Esas sayılı dosyasının beklenmesi gerektiğine yönelik bir açıklama olmadığı gibi, açıklama olsa dahi bozma kararının mahiyetinin bunu da kapsayacağı, ayrıca muvazaanın kesinleştiği dosyada iptali istenen raporun davalı ile dava dışı ...Gıda Tarım Ürünleri İnş. Malz. Nak. .... Hiz. Ltd. Şti. arasındaki 14/11/2013 - 13/11/2014 dönemi kapsayan sözleşmenin muvazaa tespitine yönelik olduğu, davacının adı geçen şirkette çalışmadığı, diğer ilgili dosyanın örneğinin getirtilerek muvazaa tespitinin iptaline yönelik bir dava olup olmadığı araştırılıp ilgiliyse dava sonucunun kesinleşmesi beklenmelidir.

Yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14366, Karar No: 2014/18881, Tarih: 14.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14366 E.  ,  2014/18881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 18.10.2013 tarihinde tebliğ olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.01.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18473, Karar No: 2018/2386, Tarih: 21.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/18473 E.  ,  2018/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 753 ada 46 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-) Davacı idarece 2015 yılı esas alınarak düzenlenen kıymet takdir raporunda dava konusu taşınmazda buğday-arpa-ayçiçeği münavebesi uygulandığı halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda buğday-ç.ayçiçeği münavebesi ile kıymet takdir raporundaki m2 birim fiyatının da altında çıplak m2 birim bedeli tespit edildiğine göre kıymet takdir raporu ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu arasındaki çelişki ve bedel farkının neden kaynaklandığı konusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan az m² birim bedeli belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

2-)Davacı idarece düzenlenen kıymet takdir raporunda, acele kamulaştırma dosyasındaki bilirkişi raporunda ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın yerleşim alanına göre konumu, kullanım amacı, yüzölçümü, geometrik şekli

ve projenin niteliği dikkate alınarak arta kalan kısımda değer kaybı olacağı kanaatine varıldığı halde, mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile değer azalışına hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20954, Karar No: 2011/4869, Tarih: 16.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/20954 E.  ,  2011/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesinin 684-1038 sayılı kararıyla kavgada silah çekme suçundan verilen ve 18.02.2004 tarihinde kesinleşen adli para cezası mahkumiyeti bulunması nedeniyle, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın geçici madde, 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası, 647 Sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince paraya çevrilirken günlüğü, 2004 yılı yeniden değerleme oranına göre belirlenen 11 TL yerine, 12TL'den para cezasına çevrilerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından '' günlüğü takdiren 12 YTL'den paraya çevrilerek 1080 YTL '' bölümü çıkarılarak, yerine '' günlüğü takdiren 11 YTL'den paraya çevrilerek 990 YTL '' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31407, Karar No: 2022/1614, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/31407 E.  ,  2022/1614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1474, Karar No: 2010/4844, Tarih: 21.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1474 E.  ,  2010/4844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde emlak vergisi olarak gösterilen rakamın tutarsız olduğunu, icra müdürlüğünün de bildirilen rakamlar arasındaki farkı davalıya ayırmadığını ileri sürerek davalı alacağının tamamının cetvelden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili borçlunun beyanına itibar edilerek emlak vergisi tutarının belirlendiğini, ancak daha sonra 1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu’nun 10 uncu ve Vergi Usul Kanunu’nun 29 uncu maddesi uyarınca ikmalen tarhiyat yapıldığını, alacağın 38.535,74 TL. olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre emlak vergisinin belirlenmesinde beyan esasının geçerli olduğu, ancak maliyet bedelinden düşük beyanlar bakımından fark tahakkuku yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7106, Karar No: 2014/8097, Tarih: 12.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7106 E.  ,  2014/8097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2011/345-2013/251

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat E. P. ile davalılardan S.. D.. ve K.O. vekili avukat A. H. ile davalı C.. G.. vekili avukat B.H. gelmiş, başka gelen olmadığından duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, inşaatı tamamlayıp teslim ettiğini, sözleşmenin feshedilmediğini ileri sürerek, davacı yükleniciye devredilmesi gereken bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescilini mümkün değilse bedelinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının edimlerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kat mülkiyeti ve yapı kullanma izinlerinin 1992 yılında alınmış olması dikkate alındığında,10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalılardan S.. D.. vekili, cevap süresinden sonra verdiği 16.10.2012 havale tarihli dilekçesinde, zamanaşımı itirazında bulunmuş; davacı vekili ise, 25.12.2012 günlü dilekçesinde, savunmanın genişletilmesine muvafakat etmediğini bildirmiştir. Bu durumda, adı geçen davalı yönünden, süresinde ileri sürülmediği ve davacı tarafça da açıkça muvafakat edilmediği halde, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. (HMK. md. 141)

Mahkemece yapılması gereken iş, davalı S.. D.. yönünden davanın esasına girilerek, dosyadaki delillerin değerledirilip, sonucuna uygun bir karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalı S.. D..'den alınarak davacıya verilmesine; 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılar K. O.C.. G..'a verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25014, Karar No: 2015/8055, Tarih: 15.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25014 E.  ,  2015/8055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alaca Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2013/340-2014/287

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaz mala net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Keşif sırasında yapılan mahkeme gözlemi ve tanık beyanına göre dava konusu taşınmazın, yakınında dere bulunduğu ve dereden motopompla sulandığı, buna karşın hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekçesi belirtilmeden kuru arazi olarak net gelirin tespit edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda dereden alınan su miktarının taşınmazı sulamaya yeter miktarda olup olmadığı saptanıp, sonucuna göre alınacak ek raporda kapitalizasyon faiz oranı da belirlenerek karar verilmesi gerektiği düşünülmeden bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9853, Karar No: 2024/1621, Tarih: 05.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/9853 E.  ,  2024/1621 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/88 E., 2021/175 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında, şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz dışı diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte gece vakti şikâyetçi ...'a ait dükkânın önünde açıkta duran el arabasını çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 10.03.2015 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı temyiz isteminin incelenmesinde ise;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı temyiz isteminin incelenmesinde ise;

10.03.2015 tarihli tutanak içeriğine göre suça konu malzemelerin ... Mah. ... Sokak üzerinde bulunan inşaattan çalındığının belirtilmiş olmasına rağmen şikâyetçi İsa'nın kolluktaki beyanında inşaata ait 9 paket straforun inşaat malzemelerinin bulunduğu açık alandan çalındığı şeklindeki anlatımı, keza iddianame içeriği ve mahkemece açıktan çalındığı yolundaki kabuller karşısında; şikâyetçiye ait eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinde düzenlenen adet, tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında işlenmiş kabul edilecek şekilde inşaat alanından çalınan eşyalardan olup olmadığının, şikâyetçi suça sürüklenen çocuk ve gerekirse tutanak düzenleyicilerden sorularak açıklığa kavuşturulup sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmaya bağlı nitelendirme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 05.02.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6734, Karar No: 2024/10300, Tarih: 25.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/6734 E.  ,  2024/10300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/4605 D.İş

Kabahatli hakkında, 6563 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 17.528,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.10.2021 tarihli ve 2021/4605 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15.10.2021 tarihli ve 2021/6015 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.09.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve KYB - 2024/96554 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2024 tarihli ve KYB - 2024/96554 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesinde yer alan, “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idari para cezası verilir...” şeklindeki ve anılan Kanun'un

28/10. maddesinde yer alan "Üçbin Türk Lirası dahil idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararlar kesindir." şeklindeki düzenlemeler uyarınca, kabahatli şirket hakkında tek bir idari para cezası karar tutanağı düzenlenmekle birlikte esasen sekiz ayrı kabahat için sekiz kez 2.191,00 Türk lirası idarî para cezası uygulandığı anlaşılmakla, kabahatlinin başvurusuna konu idarî para cezalarının ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği, bu kapsamda her bir idarî para cezasının miktar itibarıyla 3.000,00 Türk lirasından az olduğu ve anılan idarî yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/10/2021 tarihli kararının kesin nitelikte olması nedeniyle, bu karara karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 15/10/2021 tarihli ve 2021/6015 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek yapılan incelemede;