muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/801, Karar No: 2021/170, Tarih: 19.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/801 E.  ,  2021/170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16.05.2019 tarih ve 2017/203 E- 2019/227 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.12.2019 tarih ve 2019/2730 E- 2019/2855 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin spor ayakkabı sektöründe tanınmış bir yerli marka olup tescilli 2008/5220 sayılı, 2012/06278 sayılı ve 2013/00771 sayılı endüstriyel tasarımlarının taklit edilmek suretiyle davalı tarafından üretilerek piyasaya sunulduğunu, piyasadan fatura ile alınan bu tecavüzlü ürünlerin davalı Babil Deri Ltd. Şti. tarafından satıldığını, yaptıkları araştırmada diğer davalı ... Ayakkabıcılık Ltd. Şti.'ye ait 2013 yılı kataloğunda müvekkili şirket tasarımlarının birebir aynısı olan 5 adet ürün tespit ettiklerini, piyasada Babil Deri tarafından satılan taklit ayakkabıların üreticisinin diğer davalı ... Ayakkabıcılık'a ait olduğunu, davalı şirketlerin ortaklarının aynı olduğunu aralarında organik bağ bulunduğunu, davalı Babil Deri hakkında İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde 2013/7 D.İş sayılı tespit dosyası ve diğer davalı ... Ayakkabıcılık hakkında ise Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde 2013/20 D.İş sayılı tespit dosyası ve yine davalı ... Ayakkabıcılık hakkında Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde 2013/12 D.İş sayılı tespit dosyası ile delil tespiti yapıldığını, bu tespitler sonucu dosyaya sunulan bilirkişi raporlarında davalıların ürünlerinin tasarımlarının tescilli müvekkili tasarımları ile birebir aynı olduğunun, ayırt edilemeyecek derecede benzer olup tüketiciyi yanıltıcı nitelikte olduğunun mütalaa edildiğini ileri sürerek endüstriyel tasarım hakkına tecavüz fiillerinin tespitine ve durdurulmasına, tecavüzün giderilmesine, belirsiz alacak niteliğinde olmak üzere HMK 107. maddesi gereğince şimdilik kaydıyla her bir davalıdan ayrı ayrı olarak 1.000.-TL maddi ve 5.000.-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 12.000.-TL tazminatın haksız rekabet tarihinden itibaren işletilecek reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu ayakkabı tasarımlarının başka firmalar tarafından da piyasaya sunulan modeller olduğunu, bu modellerin ürün gamı açısından kaçınılmaz benzerliklere sahip olduğunu, bu benzerliklerin dünyaca ünlü markaların modelleri arasında bile olduğunu, bunun taklit anlamına gelmediğini, davacının taklit iddiasında bulunduğu müvekkili ayakkabı markası Owundy's tescilli olup kullanılan malzeme, saya, kesim ve dikiş kalitesinin orijinal olduğunu, TPMK nezdinde söz konusu modeller için yaptıkları tescil başvurusunun davacı itirazı nedeniyle red olunduğunu, toplamda 15 günlük üretim yapıldığını ancak davacıyla müvekkili arasında yapılan görüşmeler neticesinde başka ihtarata gerek bırakılmadan ve marka ihlali gerçekleşmemesine rağmen bu modellerin üretimini durdurduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nin kapanması öncesindeki ön inceleme oturumunda davacının tecavüz iddasına yani davasına dayanak tasarımının 2008/5220 no'lu ETB olduğunun belirlendiği ve taraf vekillerinin de imzaları alınarak yargılamanın bu tasarıma yönelik ihlal kapsamında sürdürüldüğü, kurum tarafından gönderilen yazılara göre tasarım iptal edildiğinden davacıya 2008/5220 no'lu ETB'nin kaç nolu tasarımı yönünden ihlal iddiasında bulunduklarını açıklaması hususunda süre verildiği, davacının da uyap sisteminden gönderdiği 6.2.2019 tarihli beyan dilekçesi ile 2008/5220 no'lu ETB'nin 11 no'lu tasarımı için bu davanın açıldığını beyan ettiği, davacı yanca gerek dava dilekçesinde gerek ön inceleme oturumunda 2008/5220 sayılı tasarım hakkından kaynaklanan haklarına davalının tecavüzde bulunduğunun tespiti ile men ve reddi ile maddi ve manevi tazminat istemiyle dava açılmışsa da; davacının dayanak tasarımının başka bir mahkeme ilamı ile hükümsüz kılındığı gerekçesiyle davacının davasına dayanak yaptığı 2008/5220 no'lu ETB Türk Patent ve Marka Kurumundan gelen 26.2.2018 tarihli yazı kapsamına göre iptal edildiğinden konusuz kalan davada esas ile ilgili hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı vekilinin 2012/06278, 2013/00771 sayılı tasarımlar yönünden de talepte bulunduklarını ileri sürdüğü ve dava dilekçesindeki talebinin yeterli açıklık taşımadığı anlaşılıyorsa da; ön inceleme duruşmasında, davacı vekilinin ve davalı vekilinin hazır bulunduğu oturumda, mahkemece uyuşmazlık konusunun "davacının tescilli 2008/5220 sayılı tasarımına davalının tecavüzde bulunduğunun tespiti ile men ve refi, HMK 107. maddesi kapsamında her bir davalıdan ayrı olmak üzere 1.000'er TL maddi ve 5.000'er TL manevi tazminatın tahsili, tecavüzlü ürünlere el konularak imhası ve verilecek kararın ilanı" olarak tespit edildiği, davacı vekilinin uyuşmazlık tespitine itiraz etmediği, tutanakta imzasının bulunduğu, 6100 sayılı HMK 320/2. madde hükmü gereğince tahkikatın ön inceleme tutanağında tespiti yapılan 2008/5220 sayılı tasarım yönünden yapılarak karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği, davacı vekilinin 06.02.2019 tarihli duruşmada; 2008/5220 sayılı çoklu tasarım belgesi 11 numaralı tasarıma dayalı olarak dava açtıklarını beyan ettiği, ancak TPMK'dan celp edilen mahkeme karar örneğinden 11 numaralı tasarımın TPMK Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin, (karar düzeltme sonrasında 27.05.2014 tarihinde kesinleşen) 29.01.2013 tarih ve 2009/286 Esas- 2013/47 Karar sayılı kararı ile yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmadığından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verildiği, yeni ve ayırt edici olmayan tasarıma dayalı olarak koruma talep edilemeyeceğinden yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasında usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacın temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.01.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7208, Karar No: 2018/7414, Tarih: 11.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7208 E.  ,  2018/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2017 gün ve 2017/115 Esas, 2017/409 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci-ikinci celselere ait duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22195, Karar No: 2014/16325, Tarih: 23.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22195 E.  ,  2014/16325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM,TAZMİNAT

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 40 parsel sayılı taşınmazına komşu 34 parsel maliki davalıların taşkın inşaat yapmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi, yıkım ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan bir kısmı davanın reddini savunarak, savunma yolu ile temliken tescil talebinde bulunmuş, bir kısım davalılar da davanın reddi gerektiğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davacının iddiaları sabit görülerek elatmanın önlenmesi ve yıkım talebinin kabulüne, temliken tescil isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; kayden davacının malik olduğu çekişme konusu taşınmaza davalıların haklı ve geçerli nedenleri olmaksızın elattığı belirlenmek ve Türk Medeni Kanununun 725. maddesi koşullarının davalılar lehinde gerçekleşmediği gözetilmek suretiyle asıl davanın kabul edilmiş, savunma yolu ile getirilen temliken tescil isteğinin de reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.833,95 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6585, Karar No: 2021/8637, Tarih: 20.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6585 E.  ,  2021/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflar ve feri müdahil tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; üniversite öğrencisi iken uyku ve halsizlik şikayeti ile hastaneye gittiğini, burada kendisine kan tahlili yapıldığını, hastanede yapılan tahlillerde kandaki kreatin yani böbrek hastalığının normal diğerleri 0,7-1,20 iken kendisinde 16,9 değerinde çıktığını, tahlil sonuçlarına göre kronik böbrek yetmezliğine yakalandığının kendisine söylendiğini, 16/05/2014 tarihinde Erciyes Üniversitesine yatışı yapıldığını ve o gün ameliyata alınarak karnına Periton Diyaliz aleti bağlandığını, konu ile ilgilenen doktorların hastalığın sebeplerini bulmak için yaptıkları araştırma neticesinde, 23/06/2012 tarihinde davalı hastanede burun ameliyatı geçirdiği esnada alınan tüm tahlillerde dört ayrı değerin çok yüksek olduğunun, özellikle kronik böbrek yetmezliğine yol açan kreatin değerinin normal seviyesinin çok üstünde ve 4,4 mg-dl olduğunun görüldüğünü, buna rağmen burun ameliyatını yapan ve ameliyat öncesi tahlili isteyen davalı doktor ...'ın kendisini Nefroloji bölümüne yönlendirmesi gerekirken, bir an önce ameliyat yapma arzusu ile değerleri görmezden gelerek kendisini hayati tehlikeye sokacak şekilde burun ameliyatını gerçekleştirdiğini, kendisinin ve ailesinin tahlilin yapıldığı anda bu değerlerden ve risklerden haberdar edilmeyerek böbreğin daha az hasarlı olduğu bir anda tedavi imkanından mahrum kaldıklarını, 28/05/2014 tarihinde iki böbreğinin de iflas etmesi nedeniyle babası tarafından verilen böbreğin kendisine nakledilmesi ile hayata tutunmaya çalıştığını, organların uyum sağlama süreci nedeniyle halen hayati tehlike altında bulunduğunu, kendisinin ve ailesinin maddi ve manevi çok sıkıntılı günler geçirdiğini, üniversite sınavlarına giremediğini, özel ve paralı olan okulunu uzatmak zorunda kaldığını, halen ilaçlara bağlı olarak yaşamak zorunda kaldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1.000 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar; davacıya yapılan burun ameliyatının 25/06/2012 tarihinde gerçekleştirildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, yapılan ameliyatta herhangi bir eksikliğinin olmadığını, hastane ve hekimin eylemleri ile gerçekleştiği iddia edilen sonucun meydana gelmesinde illiyet bağı da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Feri müdahil Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi; dava konusu olayda tıbbi uygulama hatası bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Davalılar; davacıya yapılan burun ameliyatının 25/06/2012 tarihinde gerçekleştirildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, yapılan ameliyatta herhangi bir eksikliğinin olmadığını, hastane ve hekimin eylemleri ile gerçekleştiği iddia edilen sonucun meydana gelmesinde illiyet bağı da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Feri müdahil Anadolu Anonim Türk Sigorta Şirketi; dava konusu olayda tıbbi uygulama hatası bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davalı doktorun aydınlatma yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmemesinin davacının mevcut hastalığını olumlu ya da olumsuz etkilemediği, davacının uğradığı maddi zarardan davalı doktorun sorumlu olmadığı ancak davalı doktorun aydınlatma yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmemesinin manevi tazminatı gerektirdiği gerekçesiyle davanın maddi tazminat talebi yönünden reddine, manevi tazminat talebi yönünden kısmen kabulü ile 4.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, taraflar ve feri müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının tüm, davalılar ve feri müdahilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının tüm, davalılar ve feri müdahilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davanın temeli, doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. Dava, davalı ... hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titizlik ve özen göstermeyen bir vekil, vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır (TBK 502-510.md).

Somut olayda; davacının, 25/06/2012 tarihinde davalı hastanede anestezi uygulanarak rinoplasti ameliyatına alındığı, rinoplasti ameliyatı öncesinde davacının değerlerinin ölçüldüğü ve böbrek yetmezliğine yol açan kreatin değerinin normal seviyesinin üstünde olduğunun fark edildiği ancak davalı doktor tarafından davacı hastanın bu konuda bilgilendirilmediği, nefroloji bölümünden konsültasyon istenmediği, davacının ise 12/05/2014 tarihinde rahatsızlanarak hastaneye kaldırıldığı ve börek yetmezliği teşhisi konulduğu hususlarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yargılama sırasında, içlerinde nefroloji uzmanının da bulunduğu farklı bilirkişi heyetlerinden alınan raporlarda; söz konusu ameliyat öncesinde hastanın böbrek fonksiyonlarının, böbrek hastalığının ileri evrelerini işaret ettiği ve bu evreden sonra yapılacak tedavilerin hastalığın gidişatını anlamlı biçimde değiştirmeyeceği, böbrek yetmezliği semptomlarının bariz ortaya çıkması ve transplantasyon yapılmasının yaklaşık iki yıl sonra olduğundan, bu anestezi ve ameliyatın böbrek yetmezliği ve ilerlemesini tetiklediğinin tıbben söylenemeyeceği, zamanında

nefroloji uzmanına danışılarak müdahale edilmiş olsa dahi iyileşmenin garanti olmadığı yönünde görüş bildirilmiştir. Mahkemece, mevcut bilirkişi raporları hükme esas alınarak, davacının halihazırda kendisinde var olan hastalığı nedeni ile maluliyeti bulunsa da, davaya konu rinoplasti ameliyatını yapan davalı doktorun aydınlatma yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmemesinin, maluliyetin oluşumuna sebep olmadığı, gerekli önlemler alınsa ve bilgilendirme yapılsa dahi söz konusu zararın zaten ortaya çıkacağı, bu haliyle doktorun kusuru ile davacının maluliyeti arasında illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiş ancak davalı doktorun kendisine yüklenen aydınlatma yükümlülüğünü gereği gibi yerine getirmeyerek davacının kişilik haklarına yönelik gerçekleştirdiği ihmalin manevi tazminat hakkını doğuracağı belirtilerek manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; manevi tazminata hükmedilebilmesi için yalnız eylem ile ortaya çıkan sonuç arasında illiyet bağı bulunması yeterli olmayıp, bunun yanında diğer şartların da bulunması gerekmektedir. Buna göre gerek maddi gerekse manevi tazminata hükmedilebilmesi için ortada hukuka aykırı bir eylem ve bir zarar, bu zarar ile eylem arasında illiyet bağı ve kusur bulunmalıdır.

O halde, mahkemece; gerek maddi gerekse manevi tazminat talepleri yönünden davalı doktorun eylemi ile davacının rahatsızlığı arasında illiyet bağı kurulamayacağı, maddi tazminat talebinin reddine karar verildiğine göre yine aynı gerekçe ile manevi tazminat talebinin de reddine karar verilmesi gerektiği göz önüne alınarak davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece; gerek maddi gerekse manevi tazminat talepleri yönünden davalı doktorun eylemi ile davacının rahatsızlığı arasında illiyet bağı kurulamayacağı, maddi tazminat talebinin reddine karar verildiğine göre yine aynı gerekçe ile manevi tazminat talebinin de reddine karar verilmesi gerektiği göz önüne alınarak davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davacının tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle kararın davalılar ve feri müdahil yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılar ve feri müdahile iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde davacı yönünden karar düzeltme yolu açık, davalılar yönünden karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19363, Karar No: 2009/22567, Tarih: 24.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/19363 E.  ,  2009/22567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :25.07.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava mirasın reddine ilişkindir.(TMK.md.605 vd.)

En yakın mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras Sulh Hukuk Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir, ölenin borçlarının ödenmesinden sonra arta kalan miktar miras  reddedilmemiş gibi en yakın mirasçıları arasında taksim olunur.(TMK.md.612) Bu şekilde reddedilen miras daha sonraki derecede (zümrede) bulunan mirasçılara (hısımlara) geçmez.

Toplanan delillerden; mirasbırakanın en yakın mirasçısı olan eş ve çocuğunun mirası reddettikleri anlaşılmaktadır.Davacılar mirasbırakanın kardeşinin eşi ve çocukları olup yasanın aradığı anlamda en yakın mirasçılardan değildir.Davacıların mirası reddetme yetkileri de bulunmamaktadır. Açıklanan hususlar çerçevesinde mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru  olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA oybirliğiyle karar verildi.    24.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2014/18263, Karar No: 2014/21242, Tarih: 17.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/18263 E.  ,  2014/21242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/261305

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2012/419 (E) ve 2013/338 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek; dosya içerisindeki bilirkişi raporunda normal tarife üzerinden hesaplanan kaçak elektrik esas alınmak suretiyle katılan kurumun zararını makul bir süre içerisinde giderme imkanı tanınıp, “şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasının Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Başkan V.

M. COŞKUN

Üye

O. BAŞ

Üye

M. Ş. TANRISEVEN

Üye

D. TELLİ

Üye

N. ÇATAK

Karşılaştırıldı.

Yazı İşl. Müd.Y. KN