muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/51, Karar No: 2010/162, Tarih: 06.07.2010

Görüldüğü gibi, kastın bir türü olarak tanımlanmasına karşın, olası kast bilinçli taksire daha yakın olup, her somut olayda, bilinçli taksirle de karıştırılma olasılığı bulunmaktadır. Her iki kusurluluk şekli arasındaki ayırıcı ölçüleri, yargısal kararlar ve bilimsel görüşlerden de yararlanmak suretiyle şu şekilde belirlemek mümkündür:

Gerek olası kastta gerekse bilinçi taksirde, sonuç fail tarafından öngörülmektedir.

Bilinçi taksirde, öngörülen ve gerçekleşen netice istenmemekte, olası kastta ise istenmemesine rağmen fail tarafından kabullenilmektedir. Olası kastta fail, öngördüğü sonucun meydana gelmesini kabullenip, sonucun meydana gelmemesi için herhangi bir önlem almazken, bilinçli taksirde fail neticeyi öngermesine rağmen, şansa veya başka etkenlere hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek, öngörülen sonucun gerçekleşmeyeceği inancıyla hareket etmektedir.

Oluşu hususunda bir uyuşmazlık bulunmayan somut olay bu açıklamalar kapsamında değerlendirildiğinde; sanık A... evinin terasından kaleşnikof tüfekle yaklaşık 45 el, onun yanında bulunan sanık S... ise av tüfeği ile birden çok yaklaşık 14 metre mesafede bulunan mağdurlar B..., H..., H...ve S...'in bulundukları ve daha sonra da kaçtıkları yöne doğru ateş ettiklerinde bir kuşku bulunmamasına rağmen, sürekli olarak tesir mesafesi içerisinde bulunan mağdurlardan hiçbirisinde kaleşnikof mermisi veya tüfek saçmasının doğrudan isabeti sonucu oluşmuş ciddi bir yaralanmanın olmaması karşısında, mağdurların özellikle mahkeme aşamasındaki ifadeleri başta olmak üzere dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların mağdurları doğrudan hedef aldıklarına ilişkin yeterli kanıtın bulunmadığı, buna göre mağdurların, kaleşnikof mermisinin veya tüfek saçmasının sekme veya diğer etkenlerle kendilerine isabeti sonucu yaralandıklarının kabulünün gerektiği,

Aksi halde, "yaralama ve öldürme doğrudan kastıyla" kaleşnikof tüfekle 45 el, av tüfeğiyle de birden çok kez ateş edilmesi halinde belirlenen mesafede toplu halde bulunan mağdurların tamamının ağır şekilde yaralanmaları veya ölümlerin olabileceği,

Atış mesafesi, kullanılan silahların niteliği, yaralanmaların derecesi, tanık anlatımları ve dosyadaki kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde, mağdurları korkutarak olay yerinden kaçırmak gayesiyle hareket eden sanıkların, ateş esnasında, mağdurlardan herhangi birisini veya mağdurların içinde bulunduğu grubu hedef almadıkları, öldürme veya yaralama kastı ile hareket etmedikleri, ancak etkili mesafeden ellerindeki elverişli silahlarla mağdurların bulunduğu yöne doğru ateş etmeleri sonucunda, mermilerin sekmesi veya başka etkenlerle topluluk halinde bulunan mağdurların vurulabileceklerini öngördükleri, buna rağmen birçok kez ateş etmek suretiyle, öngördükleri sonucu kabullendikleri ve bunun sonucunda da dört mağdurun yaralandığı olayda, her iki sanık açısından da kendi yaraladığı her bir mağdura karşı "olası kastla yaralama" suçunun oluştuğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının belirtilen yöne ilişkin itirazının kabulüyle, bozma kararına bu hususun da eklenmesine karar verilmelidir.

İkinci uyuşmazlık nedeni ise; sanıklar A... A...ve S... A...'ın, hem kişilerde korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde genel güvenliği kasten tehlikeye sokma hem de olası kastla yaralama suçunu oluşturan eylemleri açısından, 5237 sayılı TCY'nın 44. maddesinde düzenlenmiş bulunan farklı nev'iden fikri içtima hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağına ilişkindir:

5237 sayılı TCY'na hakim olan ilke gerçek içtima olduğundan, bunun sonucu olarak, "kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar cezanın" söz konusu olacağıdır, nitekim bu husus Adalet Komisyonu raporunda da; "Ceza hukukunun temel kurallarından birisi, 'kaç fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır' şeklinde ifade edilmektedir. Bunun istisnaları, suçların içtimaı bölümünde belirlenmiştir. Bu istisnalar dışında, işlenen her bir suçla ilgili olarak ayrı ayrı cezaya hükmedilecektir. Böylece verilen her bir ceza, bağımsızlığını koruyacaktır" şeklinde ifade edilmiştir Bu kuralın istisnalarına ise, 5237 sayılı TCY'nın "suçların içtimaı" bölümünde, 42 (bileşik suç), 43 (zincirleme suç) ve 44. (fikri içtima) maddelerinde yer verilmiştir.

765 sayılı TCY'da, aynı nev'iden fikri içtima ile farklı nev'iden fikri içtima tek madde halinde ve Yasanın 79. maddesinde düzenlenmiş iken, 5237 sayılı TCY'nda bu iki hal birbirinden ayrılarak, aynı nev'iden fikri içtima, zincirleme suçun düzenlendiği 43. maddenin 2. fıkrasında, farklı nev'iden fikri içtima ise Yasanın 44. maddesinde düzenlenmiştir.

5237 sayılı TCY'nın "Zincirleme Suç" başlıklı 43. maddesinin 2. fıkrasında; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" denilmek suretiyle zincirleme suçtan farklı bir müessese olan aynı nev'iden fikri içtima düzenlenmiş, tek fiil (hareket) ile aynı suçun birden fazla kişiye karşı işlenmesi durumunda, hareketin sayısı nedeniyle, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın TCY'nın 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

TCY'nın 43. maddesinin 3. fıkrasında ise; "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz" hükmüne yer verilmek suretiyle, bu suçlarda zincirleme suç hükümleri ile aynı nev'iden fikri içtima kuralının uygulanmayacağı, dolayısıyla sayılan bu suçlarda, failin mağdur sayısınca ayrı ayrı cezalandırılacağı kabul edilmiştir.

Yine 5237 TCY'nda yaptırıma bağlanan bazı suçlarda, özel olarak aynı nev'iden fikri içtima hükmüne yer verilmesi suretiyle, bu suçlarda ayrıca TCY'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın arttırılamayacağı esası benimsenmiştir. Örneğin; belirsiz sayıda kişilerin sağlığını bozmak amacıyla ve bu amacı gerçekleştirmeye elverişli olacak surette, radyasyona tabi tutulması halinde, radyasyon yayma suçunun temel şekline nazaran daha ağır ceza öngörülmüştür (TCY'nın 172/2. md.).

Yine 5237 TCY'nda yaptırıma bağlanan bazı suçlarda, özel olarak aynı nev'iden fikri içtima hükmüne yer verilmesi suretiyle, bu suçlarda ayrıca TCY'nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın arttırılamayacağı esası benimsenmiştir. Örneğin; belirsiz sayıda kişilerin sağlığını bozmak amacıyla ve bu amacı gerçekleştirmeye elverişli olacak surette, radyasyona tabi tutulması halinde, radyasyon yayma suçunun temel şekline nazaran daha ağır ceza öngörülmüştür (TCY'nın 172/2. md.).

Bu açıklamalar kapsamında aynı nev'iden fikri içtimaının koşullarını, hareket ya da fiilin hukuksal anlamda tek olması, tek fiille birden fazla aynı suçun işlenmiş olması, suç mağdurlarının farklı olması, işlenen suçun gerek 5237 sayılı TCY'nın 43. maddesinin 3. fıkrasında belirtilen suçlardan olmaması, suç tipinde özel olarak aynı nev'iden fikri içtima hükmüne yer verilmemesi şeklinde belirlemek mümkündür.

Gerek 5237 sayılı TCY'nın 44. maddesinde gerekse 43. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen ve uyuşmazlığın çözümünde anahtar rol oynayacak "bir fiil", "tek fiil" ifadesi ile kast edilen hususun ne olduğunu açıklamadan önce, farklı neviden fikri içtima kurumunun değerlendirilmesinde yarar bulunmaktadır.

Farklı neviden fikri içtima 5237 sayılı Yasanın 44. maddesinde; " (1) İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiş olup, hükmün uygulanabilmesi için işlenen bir fiille birden fazla farklı suçun oluşması gerekmektedir.

Yasa koyucu, işlediği bir fiille birden fazla farklı suçu işleyen failin, fiilindeki teklik nedeniyle en ağır ceza ile cezalandırılmasını yeterli görmüş, bu şekilde "non bis in idem" kuralı gereğince bir fiilden dolayı kişinin birden fazla cezalandırılmasının da önüne geçilmesini amaçlamış, "erime sistemi"ni benimsemek suretiyle, bu suçlardan en ağırının cezasının verilmesi ile yetinilmesini tercih etmiştir.

"Tek fiil" veya "bir fiil"den ne anlaşılması gerektiğine gelince, doğal anlamda gerçekleştirilen her bedeni hareket ayrı bir hareketi oluşturmakta ise de, hukuki anlamda hareketin tekliği ile ifade edilmek istenen husus, doğal anlamda birden fazla hareket bulunsa dahi, bu hareketlerin, hukuki nedenlerden dolayı değerlendirmede birlik oluşturması suretiyle tek hareket kabulüdür. Fikri içtimada da, fiil ya da hareketin tekliği, doğal anlamda değil hukuksal anlamda tekliği ifade etmektedir. Bir kısım suçların işlenmesi sırasında doğal olarak birden fazla hareket yapılmakta ise de, ortaya konulan bu davranışlar suçun yasal tanımında yer alan hukuksal anlamdaki "tek bir fiili" oluşturmaktadır. (M... Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 2. Bası, Ankara, 2009, s.448 vd.)

5237 sayılı TCY'nın genel hükümleri arasında yer alan fikri içtima kuralları koşullarının bulunması halinde kural olarak her suç için uygulanabilir ise de, yasa koyucunun açıkca istisna öngördüğü hallerde bu kuralın uygulanması olanağı bulunmamaktadır. Nitekim, Ceza infaz kurumunda silah veya uyuşturucu bulundurulması eylemleri ile ilgili 297/1, 174, 188 ve 191. maddelerde, en ağır cezayı gerektiren suçun cezası verildikten sonra ayrıca bu cezadan bir miktar artırım yapılması tercih edilmiş, 212. maddede, sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunacağı belirtilerek, açıkca fikri içtima hükümlerinin uygulanması engellenmiştir.

Görüldüğü gibi, yasal istisnalar dışında, hukuki anlamda tek bir fiille birden fazla farklı suçun işlenmesi halinde, bu suçlardan en ağır cezayı gerektirenin cezasına hükmolunması yasa gereği olup, suçların olası kastla veya doğrudan kastla işlenmiş olması da varılan bu sonucu değiştirmeyecektir.

Bu genel açıklamalar doğrultusunda, korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde ateş etmek suretiyle genel güvenliği tehlikeye sokma suçuna gelince, benzer suç tipinin düzenlendiği 765 sayılı TCY'nın 264/7. maddesinde "…

…eylem başka bir suçu oluştursa bile…

…" ifadesine yer verilmiş olması nedeniyle, aynı eylemle başka bir suçun oluşması halinde, her suçtan ayrı ayrı cezalandırma sistemi getirilerek, bu suç bağlamında "fikri içtima" kurallarının uygulanması engellenmiş ise de, 5237 sayılı TCY'nın aynı suçu düzenleyen 170. maddesinde böyle bir ifadeye yer verilmemiş, dolayısıyla da, fikri içtima uygulaması açısından herhangi bir istisna getirilmemiştir.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 26.12.2006 gün ve 317/319 sayılı kararında da; "…

…5237 sayılı TCY'nın 170. maddesinde, 765 sayılı TCY'nın 264/7. maddesindeki düzenlemeden farklı biçimde eylemin bir başka suçu oluşturması halinde ayrıca cezalandırılacağına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmemiştir. O halde, eylemin aynı zamanda bir başka suçu da oluşturması halinde 5237 sayılı TCY'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması söz konusu olur" denilmek suretiyle, 5237 sayılı TCY'nın 170. maddesi bağlamında aynı Yasanın 44. maddesinde düzenlenen farklı nevi'den fikri içtima kurallarının uygulanmasının olanaklı olduğu, duraksamaya meydan verilmeyecek bir biçimde ortaya konulmuştur.

Somut olayda; mağdurları korkutarak oradan uzaklaştırmak için onların grup halinde bulundukları bölgeye doğru, birden çok kez ateş eden sanıkların "ateş etme" eylemlerinin hukuki anlamda tek fiil sayılması gerektiğinde ve bu suretle, tek olan eylem sonunda hem her bir mağdura karşı olası kastla yaralama suçunun, hem de genel güvenliği tehlikeye sokma suçunun meydana geldiğinde kuşku bulunmadığından, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 44. maddesi uygulanması ve meydana gelen suçların en ağırından ceza verilmesi gerekmektedir.

Diğer yönden, sanıkların önce havaya, sonra yere ateş etmiş olması da, fiilin tekliği konusunda varılan bu sonucu değiştirmemekte, faillerin başlangıçtan beri mağdurlara ateş etme eylemlerinde, aynı kasıtla hareket etmeleri, kasıtlarının değiştiğini gösteren hiç bir bilgi ve belgenin bulunmaması, mağdurlara doğrudan ateş etmemek suretiyle, başlangıçtaki kasıtların değişmediğini göstermeleri, sanıkların eylemlerinin olası kasıtla yaralama suçunu oluşturduğuna ilişkin varılan sonuç da, fiilin tekliğini ve tek fiille yasanın birden fazla hükmünün ihlal edildiğini, hiç bir duraksamaya yer vermeyecek şekilde ortaya koymaktadır.

Ayrıca, sanık S... hukuki anlamda tek sayılan "birden fazla ateş etme" eylemi sonucunda, birden çok kişinin "olası kastla" yaralanmış olması nedeniyle, 5237 sayılı TCY'nın 43/2. maddesindeki "aynı nev'iden fikri içtimaı" hükümlerinin uygulanması gerektiği de ileri sürülebilirse de, 43. maddenin 3. fıkrası uyarınca "kasten yaralama" suçları açısından "aynı nev'iden fikri içtima" hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, bu açık yasal düzenleme uyarınca gerçek içtima kuralları uyarınca olası kastla yaralanan her bir mağdur yönünden ayrıca hüküm verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla; (III) nolu bozma nedeni ile ilgili olarak, Özel Daire Kararının isabetli bulunması nedeniyle, bahsedilen konuya ilişen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Bununla birlikte; her ne kadar Özel Daire bozma kararının (IV) numaralı paragrafında, Ceza Genel Kurulu kararlarına da uygun olarak, sanık A... hakkında "kasten yaralama" suçundan verilmiş bulunan hükmün, 5271 sayılı CYY'nın 231. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması için "sair yönleri incelenmeksizin" bozulmasına karar verilmiş ise de; sanık A... açısından da bir fiille işlediği birden fazla suç nedeniyle fikri içtima hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi nedeniyle, (IV) nolu bozma nedeninin kaldırılmasına, (III) nolu bozma nedeninin ise itirazda da belirtildiği gibi sanık A... kapsayacak şekilde genişletilmesine karar verilmelidir.

Birinci uyuşmazlıkla ilgili olarak yapılan oylamada çoğunluk görüşüne katılmayan onbir Üye, "sanıkların eylemlerinin her bir mağdura karşı doğrudan kastla yaralama suçunu oluşturduğundan bahisle" itirazın reddi yönünde,

İkinci uyuşmazlıkla ilgili olarak yapılan oylamada ise çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Üye, "yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokma suçları arasında fikri içtimaın sözkonusu olmayacağı gerekçesiyle" itirazın kabulü yönünde,

Karşıoy kullanırken, her iki oylamada da karşıoy kullanan Genel Kurul Üyesi M. M. Kaya;

İkinci uyuşmazlıkla ilgili olarak yapılan oylamada ise çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Üye, "yaralama ve genel güvenliği tehlikeye sokma suçları arasında fikri içtimaın sözkonusu olmayacağı gerekçesiyle" itirazın kabulü yönünde,

Karşıoy kullanırken, her iki oylamada da karşıoy kullanan Genel Kurul Üyesi M. M. Kaya;

"Resmi nikahlı karı koca olan E... ile T...arasında geçimsizlik bulunduğu, aynı şekilde aileleri arasında da anlaşmazlık doğduğu. Olay günü, T...ailesinin, kalabalık bir gurup halinde, baba evinde bulunan gelinleri E...'ı almak için gitmeye başladıkları sırada, gelinin abisi olan ve evlerinin terasında bulunan sanık A... elindeki kaleşinkof silah ile gelen kalabalığa doğru ateş ederek mağdur Selehattin'i sol baldır nahiyesinden 15 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaraladığı.

Sanık A... yanında bulunan, Sanık S... da, elindeki av tüfeği ile aynı şekilde kalabalığa doğru ateş ederek, mağdurlar H...'ı sağ üst kolundan, saçma taneleriyle yaralayıp, 15 gün iş ve gücüne, Handan'ı bacak kısmından, saçma taneleri ile 15 gün iş ve gücüne engel olacak şekilde yaraladığı, olay yerinde 28 adet 7.62x39 mm kaleşinkofa ait boş kovan ele geçirilmiş. Ayrıca Sanık S... da av tüfeği ile birden fazla ateş ettikleri dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

Yüksek 8. Ceza Dairesi ile C. Başsavcılığı arasındaki anlaşmazlık iki konudan ibarettir.

1-Bu olayda, kasten yaralama mı, yoksa olası kastla yaralama suçlarından hangisinin oluştuğu. Sorunundan ibarettir.

Olay 17 Haziran günü gündüzleyin, vuku bulmuş, mağdurlar kalabalık bir gurup halinde sanıkların evine doğru yaklaştığında, evlerinin terasında bulunan sanıkların ellerinde bulunan kaleşinkof ve av tüfeği gibi, ateşli silahlarla topluluğa doğru ateş ettikleri ve yukarıda belirtilen mağdurların yaralandığı anlaşılmıştır.

İsabet edilen bölgeler, mağdurların kol, bacak ve baldır nahiyeleri olup bu bölgelerde hayati tehlike söz konusu olmayıp, öldürücü bölgeler olmadıklarından, bu bölgelere yapılan tüm atış ve isabetler yaralamaya yöneliktir.

Olayımızda sanıklar A... ve S... her ikisi birlikte evin terasından, muayyen bir kişiyi hedef seçip o muayyen kişiye doğru bir atış yaparken, o şahıs yerine başka şahsı yaralamış olsalardı, bu takdirde kast edilmeyen kişi yönünden olası kast uygulanabilirdi. Olayımızda, belli bir kişiye, diğer bir anlatımla muayyen bir kişiye değil tüm topluluğa doğru ateş edildiği mahkemece kabul edilmiştir.

Sanıklar silahla, kalabalığa doğru ateş ederken, kastları muayyen bir kişiye yönelik olmayıp, topluluğa yapılan atışların sonucuna katlanarak gayri muayyen kastla, hangi mağduru yaralamışlarsa o kişiyi yaralamaktan sorumlu tutulmaları doğru ve yerinde bir uygulamadır.

Sanıkların, silahlarını çekip, gündüz gözü ile kalabalığa doğru, ateş ettiklerini kabul ettiğimiz de, şöyle bir durum ortaya çıkmaktadır.

Sanıklar silahla, kalabalığa doğru ateş ederken, kastları muayyen bir kişiye yönelik olmayıp, topluluğa yapılan atışların sonucuna katlanarak gayri muayyen kastla, hangi mağduru yaralamışlarsa o kişiyi yaralamaktan sorumlu tutulmaları doğru ve yerinde bir uygulamadır.

Sanıkların, silahlarını çekip, gündüz gözü ile kalabalığa doğru, ateş ettiklerini kabul ettiğimiz de, şöyle bir durum ortaya çıkmaktadır.

Kahvehane, lokanta, futbol sahası, metro ve 7-8 kişinin bulunduğu caddelerde, umuma açık yerlerde silahı çekip belli bir hedefi olmadan, topluluğa doğru ateş eden faillerin, bu olaydan oluşan tüm neticelerden sorumlu olmaları gerekmektedir. Ölüm oluşmuşsa ölümden sorumlu, yaralama oluşmuşsa yaralamadan sorumlu, olmaları gerekmektedir.

Sonuç olarak, sanıkların A yerine B yi yaraladıkları gibi hedefte sapma veya olası kast gibi bir durum mevcut bulunmamaktadır. Dolaysıyla sanıklar, bilerek, karşısındaki kişileri görerek ve tetik çektikleri anlaşıldığından, bu olayda neticeye bakarak kasten mağdurları silahla yaraladıkları anlaşıldığından yerel mahkeme ve Özel Dairenin uygulaması doğrudur.

2-Kasten yaralama ile korku, kaygı veya panik yaratabilecek şekilde ateş etme suçları açısından fikri içtimanın mı, yoksa gerçek içtimanın mı söz konusu olacağı sorunu.

Türk Ceza Kanunu'muzda tek bir fiil ile, birden fazla farklı suçun oluşmasına fikri içtima kuralı denmektedir. Kanunda belirtildiği gibi, aynı anda, tek bir fiil ile, iki farklı suçun oluşması gerekmektedir. Burada, kanunun aradığı tek bir fiil, silahla tek el ateş edilmesi sonucu iki suçun oluşması gerekmektedir. Her sanık, tek bir atışla yetinmiş olsalardı, bu takdirde her bir fiilleri ile mağdurları yaralamış, hem de o mağdurları yaralayan tüm atışları, hep birlikte panik yaratabilecek şekilde ateş etmelerinden dolayı, farklı neviden fikri içtimadan söz edebilirdik.

Sanıklar, yaralama suçlarını silahla işlemişlerdir. Her mağdura bir atış isabet etmiştir. Her bir yaralama fiilinin içinde, tek bir hareket bulunmaktadır. O hareket de bir merminin veya bir saçmanın mağdurun vücuduna isabet etmesidir. Bunun dışında bir hareket bulunmamaktadır. Bu hareketin içinde ayrıca bir bıçak yarası, bir yumruk darbesi bulunmamaktadır. O halde yaralama fiilinin içindeki tüm hareketler, saçmaların vücuda isabetinden ibaret olup saçmanın vücuda isabeti ile fiil ve hareket sona ermiştir.

5237 sayılı Yasanın 44. maddesinde bahsedilen "işlediği bir fiil" cümlesini olayımıza uyguladığımızda "silahtan çıkan bir saçmanın vücuda isabet etmesi, olayımızdaki tüm fiili içermektedir" bu atıştan evvel ve sonra devam eden ve silahla yapılan diğer atışlar başka bir suçun fiil ve o fiilin hareketlerini oluşturmaktadır. Örneğin, olay sırasında, silahla yapılan atışlardan biri, başka bir maktule isabet edip, o kişiyi öldürmüş olsa idi, oda ayrı bir suç oluşturacaktı. Tüm bu suçlar, fikri içtima kuralı gereğince, eriyip tek adam öldürme suçu olarak birleşemezdi.

Her iki sanık, önce kalabalığa ateş edip mağdurları yaralayıp bu suçu tamamladıktan sonra, tekrar havaya, daha sonra yere ateş ederek, kişilerde korku, kaygı veya panik yaratabilecek şekilde havaya ateş etme suçunun fiilini tamamlamışlardır. Her olayda, tek bir fiil içinde çok sayıda hareket söz konusu değil, tek bir atış söz konusudur. Dolayısıyla olayımızda birden fazla suç birden fazla fiil söz konusudur. Fikri içtimadan bahsedilemez, fikri içtimanın üç tane şartı bulunmaktadır.

a-Fikri içtimada; fail, tek bir kastla suçu işlemeye başladığı halde, ikinci istenmeyen suçunda oluşması gerekmektedir. (Olayımızda bu şart gerçekleşmemiştir. Sanıkların kastı, sadece mağdurları yaralamakla yetinmeyip bu eylemi tamamladıktan sonra havaya ateş ederek, korku ve panik yaratmakla, ikinci eylemini, yeni bir kastla yenilemişlerdir. Her iki suç, bu şekilde gerçekleşmiştir.)

b-Fikri içtimada; fail,bu her iki suçu tek bir fiil ve hareketle gerçekleştirmelidir. (Olayımızda bu şart gerçekleşmemiştir. Çünkü, Sanık A... silahına ait 45 adet boş kovan bulunmuştur. Bir el mağdur S...'e ateş etse bile karşıyı korkutmak için havaya da ayrıca 44 el daha ateş etmiştir. Bu 44 el havaya ateş edilmesini topluca ayrı bir suç olarak düşünmemiz gerekmektedir. Bu 44 el havaya ateş edilmesini ayrı bir suç olarak kabul etmediğimiz takdirde, yaralama fiilin içinde ayrı birer hareket, daha doğrusu mağdur S...'e ateş edilmiş ancak bir türlü isabet etmemiş, fiilin içinde birer hareket kabul etmemiz gerekmektedir. 44 el ateş edildiği halde S...'e isabet etmemesi mantığa ters düşmektedir. Bu da sanığın havaya doğru korku panik yaratmak için ayrı olarak ateş ettiğini göstermektedir.)

c- Fikri içtimada; tek bir fiil ile eylem başlayıp, birden fazla ancak farklı neviden suçların işlenmesi halinde bu takdirde farklı neviden fikri içtima söz konusu olur. Olayımızda iki suç oluşmuş biri silahla yaralama biride korku veya panik yaratabilecek şekilde ateş etme suçları oluşmuş ikisi de farklı suçtur.

Tüm bu açıklamalar dikkate alındığında, bu sayısız silahlarla yapılan atışlar, maddi belgeler ve hangi silahın hangi vücuda isabet ettiği gibi hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde, dış alemdeki değişiklik şu şekilde tespit edilmiştir. 40-50 el silah sesleri ortamda korku kaygı ve panik yaratmıştır. Bu suçu gerçekleştiren her iki sanık suçu birlikte gerçekleştirmiştir. Ayrıca, üç mağdur da yerde yaralıdır. Mağdur, S... sanık A... silahı ile yaralanmış diğer iki mağdurda S... av tüfeği ile yaralandığına göre her sanık için dış alemdeki netice çok sayıdadır. Bu kadar atış yapıldığına göre ortada tek bir fiilde olamaz. Her fiil sonuçlanan öbür fiilin devamı değildir. Örneğin bu atışlar sonucu, tek bir mermi çekirdeği, iki kişiye isabet edip, ikisini de öldürmüş olsa idi ayrıca iki adam öldürmeden de ceza vermemiz gerekecekti. Bu nedenle fikri içtima söz konusu olamaz, görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım." biçiminde karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ: