muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9937, Karar No: 2020/7856, Tarih: 16.12.2020

1-)Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Hükmedilen harca yönelik yapılan incelemede; 492 sayılı Harçlar Kanunun 13.maddesinde harçdan müstesna işlemler düzenlenmiş olup anılan maddenin J bendinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan muaf olduğu belirtilmiş olup, 1 nolu tarifede yargı harçlarının düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda, Genel Bütçeye dahil olan davalı ... Bakanlığı’nın mahkemelerce hükmedilen harçlardan sorumlu tutulmaması gerekirken, hükümde yazılı şekilde bakiye harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle hükmün fıkrasındaki " Harçlar Yasası uyarınca alınması gerekli 901,65-TL harçtan peşin alınan 225,45-TL harcın mahsubu ile bakiye 676,20-TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına; Davacı tarafından dava açıldığı sırada yatırılan 225,45 TL peşin nispi harcın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine " ifadelerinin çıkarılarak, yerine " Davalı ... Bakanlığı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalıya harç yükletilmesine yer olmadığına, davacının yatırdığı tüm harçların karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine," yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18897, Karar No: 2010/1208, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18897 E.  ,  2010/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1219, Karar No: 2023/9035, Tarih: 24.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1219 E.  ,  2023/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi zarfında 05.06.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli ve 2015/654 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü ile 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, olay tarihinde uyuşturucu madde bulunmadığına, suçlamayı kabul etmediğine, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın, suç tarihinde uyuşturucu madde ile yakalandığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, olay tarihinde uyuşturucu madde bulunmadığına, suçlamayı kabul etmediğine, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Sanığın, suç tarihinde uyuşturucu madde ile yakalandığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların

tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına esas alınan ve ihlal sayılan eylemlere ilişkin ayrı ayrı sübut değerlendirilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.

2. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. 21.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun yasa yolu bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 02.06.2015 tarihinde asker olan sanığa tebliğe çıkarıldığı ve görevli memura teslim edildiği ancak dosyada mevcut Kara Kuvvetleri Komutanlığı 1 inci Ordu Hava Savunma Tabur Komutanlığının 05.06.2015 tarihli yazısında sanık ...'ın 12.05.2015 tarihinde firar etmiş olduğu ve halen birliğe katılmadığından kararın tebliğ edilemediğinin bildirildiği ve sonrasında da sanığa usulüne uygun herhangi bir tebliğ yapılmadığı ve erteleme kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için dosyanın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı ancak sanığın, erteleme süresi zarfında 05.06.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak sanık hakkında kamu davası açıldığı, bu kapsamda sanığın 05.06.2015 tarihli ihlal sayılan eylemini kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

4. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/428 Esas ve 2014/437 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihi olan 09.04.2015 tarihinin, incelemeye konu suç tarihi olan 21.03.2015 tarihinden sonra olduğunun gözetilmemesi,

Nedenleri ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli ve 2015/654 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18825, Karar No: 2014/717, Tarih: 16.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/18825 E.  ,  2014/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahramanmaraş 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/625 Karar no:2013/427

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından kadının kabul edilen davası ile kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve kişisel ilişki düzenlemesi yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kocanın kabul edilen davası ile kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; ana ve babanın aynı şehirde oturdukları anlaşılmaktadır. Mahkemece, belirtilen farklı yerde oturma durumu gözetilerek velayet kendisine verilmeyen baba ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişkiye yönelik düzenleme; günümüzdeki ulaşım imkanlarıda dikkate alındığında babalık duygularının tatmini ve çocuğun sağlıklı gelişimi bakımından yetersiz olduğu gibi; hükmün infazı bakımından Temmuz ayındaki kişisel ilişkinin başlangıç ve bitim saatinin hükümde gösterilmemesi de doğru değildir. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendindeki müşterek çocuk ile davacı-karşı davalı baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümünün tamamının hükümden çıkartılmasına, yerine "velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile davacı-karşı davalı baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü sabah saat 10.00'dan Pazar akşamı saat 17.00'ye kadar, her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'dan- 15 Temmuz akşam saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişkiye ilişkin bölümünün bu şekliyle DÜZELTİLEREK, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Aynur'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Şahin'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2012/18515, Karar No: 2012/20338, Tarih: 28.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/18515 E.  ,  2012/20338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın Yargıtay 3. Hukuk Dairesince verilen bozma ilamı üzerine yapılmış bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 28/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1462, Karar No: 2007/1442, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1462 E.  ,  2007/1442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 105 ada 4, 227 ve 228 parsel sayılı 13469,43, 178,55, 235,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 4 ve 227 nolu parseller davalılardan ..., 228 nolu parsel de davalı ... adına tespit edilmiştir.Davacılardan ..., yasal süresi içinde çekişmeli 4 nolu parsel için müşterek muris ...’dan mirasçılarına intikal edip mirasının paylaşılmadığı iddiasına, davacılar ... ve müşterekleri de çekişmeli üç taşınmazın davalılar ile müşterek murisleri ...’ten mirasçılarına intikal edip terekesinin taksim edilmediği iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacıların davalarının reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve müşterekleri vekili ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı nedenlerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli 4 nolu parselin müşterek muris ... tarafından davalı ...’ya hibe senedi ile bağışladığı belirlenmiş olmasına göre davacıların bu parsele yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu parsel yönünden ONANMASINA,

2- Davacılar vekilinin çekişmeli 227 ve 228 nolu parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece davacıların iddialarına itibar edilmediği belirtilerek davacıların davalarının reddi ile çekişmeli 227 ve 228 nolu parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece yapılan yargılama sırasında bu taşınmazların başında keşif yapılmadan ve bu parseller hakkındaki taraf delilleri toplanmadan karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu şekilde eksik inceleme ve değerlendirme ile bir hüküm kurulması doğru bulunmamaktadır. Mahkemece mahallinde taşınmazları bilen yaşlı ve tarafsız yerel bilirkişi yada kişiler marifetiyle keşif yapılmalı, tarafların tüm tanıkları keşif mahallinde hazır edilmeli, her bir taşınmazın başına tek tek gidilerek, taşınmazların öncesinin

.../.

SH:2

2007/1462-1442

.../.

SH:2

2007/1462-1442

kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, müşterek muris ...’e ait olduğunun anlaşılması halinde sağlığında bu taşınmazların muris tarafından tespit maliklerine bağışlanıp zilyetliğinin devredilip devredilmediği,bağışlanmadığının anlaşılması halinde, taksimi ispat külfetinin iddia eden tarafa ait olduğu göz önünde bulundurularak, terekesinin taksim edilip edilmediği,taksime kimlerin katıldığı, taksimde kime hangi taşınmazların düştüğü yerel bilirkişi ve tanıklardan sorulmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacılar ... ve müşterekleri vekili ...’un çekişmeli 227 ve 228 nolu parsellere yönelik temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.4.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/517, Karar No: 2014/867, Tarih: 21.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/517 E.  ,  2014/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında boşluk olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7803, Karar No: 2019/8905, Tarih: 15.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7803 E.  ,  2019/8905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, danışmanlık tedbiri uygulanmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ceza verilmesine yer olmadığına ve danışmanlık tedbiri uygulanmasına ilişkin karar temyize kabil olup Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.07.2015 tarihli, 2014/544 E 2015/744 K sayılı itirazın değerlendirilmesi kararı ile Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14/07/2015 tarihli itirazın reddine ilişkin kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu nazara alınarak bu kararların kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında düzenlenen ... Devlet Hastanesinin 05/06/2014 tarihli Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen rapor ile “suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerine sahip olduklarının” belirtildiği, 12/02/2015 tarihli ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Adli Tıp Bilirkişi Kurulu Raporunda suça sürüklenen çocukların 28.05.2014 tarihinde işledikleri hırsızlık filleri ile ilgili olarak , işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadıkları ve davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin de yeterince gelişmediğinin oy birliğiyle kabul edildiğinin belirtilmesi karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocukların suç tarihi itibariyle üzerlerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı, varsa önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden ve ayrıca 12/02/2015 tarihli ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Adli Tıp Bilirkişi Kurulu Raporu’na hangi nedenle üstünlük tanındığı da gerekçeli kararda açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.