muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15522, Karar No: 2014/8775, Tarih: 26.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15522 E.  ,  2014/8775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10493, Karar No: 2012/17559, Tarih: 23.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10493 E.  ,  2012/17559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar müdafiinin yüzüne karşı 17.04.2009 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 04.05.2009 günü temyiz eden sanıklar müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3275, Karar No: 2011/5905, Tarih: 23.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3275 E.  ,  2011/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin,meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... ve Mad.Aş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca 01.01.2010 tarihinden sonra, anılan yasanın 427.maddesindeki kesinlik sınırı, 1.430,00 TL.’ye çıkarılmış olup, inceleme konusu davacılar ...,... ve ... ile ... ve ... için takdir edilen 300,00'er TL manevi tazminata ilişkin karar bu tarihten sonra verilmiş ve kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak,davalı vekilinin davacılar ...,... ve ... ile ... ve ... 'a yönelik temyiz itirazlarının kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine,

2-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

3-Dava, meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin aynen kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar ...,...,...,...,...,... ve ...'ın murisleri olan sigortalının meslek hastalığı sonucu öldüğü,olayda davalılardan TTK'nın %10,736 oranında,... A.Ş'nin ise %85,889 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davacı vekilinin, dava dilekçesinde davalı işverenlerin tam kusuruna dayanarak dava açtığı,yargılama sırasında olayın %3,375 oranında kaçınılmazlık sonucu oluştuğu görülmektedir.

Bu durumda talepten bir miktar indirim yapılarak bu davacılar yararına hüküm altına alınacak manevi tazminatın miktarının belirlenmesi gerekirken istemin aynen kabulüne karar verilmesi öte yandan, davacı eşin manevi tazminat istemi 5.000,00TL olduğu halde davalı işverenlerin kusur oranlarına göre yapılan paylaştırma ile hesap hatası sonucunda talep aşılarak toplamda 5.016,01TL tutarında manevi tazminata hükmolunması da usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve Mad.Aş'ye iadesine, 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22634, Karar No: 2014/35651, Tarih: 26.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/22634 E.  ,  2014/35651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, davacı vekili tarafından kararın süresinde temyiz edildiği ancak temyiz sırasında nispi temyiz harcı yatırılması gerekirken, maktu temyiz harcı yatırıldığı, bunun üzerine mahkemece davacıya eksik yatırılan temyiz harçlarının tamamlanması kapsamında usulüne uygun olarak düzenlenmiş bir muhtıra gönderildiği, muhtırada belirtilen yedi günlük kesin süre henüz dolmadan davacı vekili tarafından mahkemeye sunulan 24/06/2014 havale tarihli dilekçe ile "temyiz harcının bu davada maktu yatırılması gerektiği ve maktu temyiz harcının da süresinde yatırıldığı, nispi temyiz harcı talep edilemeyeceği..." belirtilerek, tamamlanması gereken temyiz harcının yatırılmadığı tespit edilmiştir.

Yukarıda temyiz harçları irdelenmiştir. Orada da belirtildiği üzere, Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir. Yine, usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Eldeki dava işçilik alacaklarının tahsiline yönelik bir dava olup, nispi karar ve ilam harcına tabi bir davadır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bu nedenlerle, usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin süresinde tamamlanmaması nedeniyle, temyiz talebinde bulunan davacı vekilinin temyiz talebi hakkında mahkemece bir karar verilmesi gerekirken, dosyanın doğrudan Yargıtay'a gönderilmesi yerinde değildir.

SONUÇ:

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin süresinde tamamlanmaması nedeniyle, temyiz talebi hakkında karar verilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13031, Karar No: 2021/9058, Tarih: 06.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13031 E.  ,  2021/9058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanlar vekilinin temyizinin vekalet ücretine hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılanlar ..., ... ve ... adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı, katılanlar MESAM, MÜYAP ve MÜYORBİR vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hükmün dilekçe yazım ücretine ilişkin bendinin çıkartılarak yerine "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.200,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlar ..., ... ve ... meslek birliklerine verilmesine" bendinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10389, Karar No: 2014/16907, Tarih: 25.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/10389 E.  ,  2014/16907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli(Kapatılan) 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/227-2013/147

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin keşidecisi davadışı Z.. A.. olan davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. D.. Sanayi Sitesi Şubesi' ne ait 5 adet çekin yetkili hamili olduğunu, çeklerin süresinde muhatap davalı bankaya ibraz edildiğini, yapılan incelemede çek hesaplarında yeterli bakiyenin bulunmadığının tespit olunması ile davalı banka tarafından karşılıksız işlemi uygulanarak asgari sorumluluk tutarının ödenmesi gerekirken, bankanın kendiliğinden imza incelemesi yaparak, keşideci imzasının tutarsızlığından dolayı işlem yapılamayacağını belirterek ödeme yapmadığını, TTK. 801. maddesinde muhatap bankanın çekin ibrazında imza incelemesi yapmasının zorunlu olmadığının açıklandığını, davalı bankanın ödemekle sorumlu olduğu yasal tutar için davalı aleyhine Denizli 5. İcra Müdürlüğü' nün 2012/3799 sayılı dosyasından icra takibi başlattıklarını, ancak davalının itirazı üzerine takibin durduğunu beyanla, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı bankaya usule uygun davetiye tebliğine rağmen, cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

Davalı bankaya usule uygun davetiye tebliğine rağmen, cevap dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, dava konusu çeklerin keşide ve ibraz tarihleri itibariyle 5941 sayılı Kanun'un yürürlük dönemi içinde olduğu, bu kanunun 3/3 maddesine göre çek hesabı sahibi ile muhatap banka arasındaki ilişkinin çek defterinin teslimi sırasında yapılmış olan dönülemeyecek bir gayrinakdi kredi sözleşmesi niteliğinde olduğu, bankanın ödeme yükümlülüğünün de buradan kaynaklandığı, davacının hamili olduğu dava konusu çekleri süresinde davalı bankaya ibraz ettiği, muhatap bankaca keşideci imzası tutmadığından işlem yapılamadığı şerhinin düşüldüğü, oysaki çek hamili davacı tarafından dava konusu bu çeklere ilişkin çek keşidecisi Z.. A..'un da aralarında bulunduğu borçlular hakkında icra takipleri yapıldığı, keşidecinin takibe ve imzaya yönelik herhangi bir itirazının bulunmadığı, bu takiplerin kesinleşmiş olduğu, dolayısıyla muhatap bankanın keşidecinin imzasının tutmadığı yönündeki savunmasının yerinde olmadığı, dava konusu çeklerin keşide ve ibraz tarihleri itibariyle bankanın karşılıksız çıkan her çek yaprağı için sorumlu olduğu miktarın 1.000-TL olup davalı bankanın bu tutarları ödemekle yükümlü olduğu, davacı tarafından çekler ibraz süresi içinde bankadan talep edildiğinden, bankanın temerrüde de düştüğü ve ticari faizden sorumlu olduğu kanaatine varıldığı gerekçeleriyle, davanın kabulü ile Denizli 5. İcra Müdürlüğü' nün 2012/3799 sayılı takibin aynı miktar alacak ve ekleri yönünden devamına, alacağın likit, hesaplanabilir olması ve davalı borçlunun itirazında haksız çıkması nedeniyle, her ne kadar 05/07/2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari %40 olarak uygulanması gerekmekte ise de, dava dilekçesinde asgari %20 oranında icra inkar tazminatı talebinde bulunulduğundan taleple bağlı kalınarak, kabul edilen asıl alacak tutarı olan 5.000-TL üzerinden %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafın karşılıksız çıkan çekler nedeniyle bankanın sorumlu olduğu asgari bedelleri talep edebilmesi için çek asıllarını bankaya bırakması gerekir. Dava dosyasında çek asıllarının bankaya bırakıldığına dair bir delil bulunmadığı gibi, aksine sözkonusu çeklere dayalı olarak davacı tarafından çek borçlularına karşı kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takipleri yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, 5941 Sayılı Yasa'nın 3/6. maddesi (3167 sayılıYasa 4/son) uyarınca bankanın sorumluluk tutarını ödemekle yükümlülüğünün çek aslının bankaya bırakılması halinde sözkonusu olabileceği yönündeki Yargıtayın kararlı uygulaması da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, çek asıllarının bankaya bırakılmadığı hususu dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı banka yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.11.2014 gününde oybirliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21509, Karar No: 2013/44171, Tarih: 05.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/21509 E.  ,  2013/44171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık hakkında verilen şikayet dilekçesinde bahsi geçen Yeşilalan Köyündeki atölyenin suç tarihindeki sahibinin ve atölye çalışanlarının açık kimliklerinin tespit edilmesi halinde tanık olarak beyanlarının alınmasından, suça konu emvalin bulunduğu yerin sanığın hakimiyet sahası altında olup olmadığının tespitinden ve emvalin bulunduğu tarlanın ait olduğu Yusuf Akaydın’ın da dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de ;

2) Yediemine alınan emval hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 05/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14773, Karar No: 2015/6301, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14773 E.  ,  2015/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekilinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13512, Karar No: 2018/12923, Tarih: 15.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/13512 E.  ,  2018/12923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık hakkında hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin kararda, öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanığın 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemine ilişkin verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’un 15/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 25 gün adli para cezası belirlendikten sonra TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında adli para cezasına ilişkin bölümde “20 gün adli para cezası” yerine “21 gün adli para cezasına” hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, adli para cezasının belirlendiği kısımlarda “21 gün adli para cezası” yerine “20 gün adli para cezası”, “420 TL adli para cezası” yerine “400 TL adli para cezası” yazılması; suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.