muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1844, Karar No: 2012/3611, Tarih: 09.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1844 E.  ,  2012/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.11.2011 gün ve 2011/262 - 2011/352 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davacının haksız fiile maruz kaldığını, şirket ortaklığının devamının mümkün olmadığını ileri sürerek, şirket ortaklığından payı ödenerek çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, HMK'nun 14/2. maddesi uyarınca mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine ve davacı yararına ihtiyati tedbire karar verilmiştir.

İhtiyati tedbir kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 394/5. maddesi uyarınca, karşı taraf kendisi dinlenmeden (yokluğunda) verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına itiraz edebilir. İtiraz hakkında verilen karara karşı, kanun yoluna başvurulabilir. Ayrıca, HMK'nun 391/son maddesine göre, ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde de, kanun yoluna başvurulabilir. Kararın temyiz edilip edilemeyeceği, kanun tarafından tayin edileceğinden, 6100 sayılı HMK'nun bu düzenlemesi karşısında, aleyhine ihtiyati tedbir istenenlerin ancak yokluklarında verilen tedbir kararına karşı itiraz ve kanun yoluna başvurma hakkı mevcut olup, yüze karşı verilen ihtiyati tedbir kararlarına karşı ise itiraz ve temyiz yolu kapalıdır.

Somut uyuşmazlıkta ihtiyati tedbir kararı, aleyhine tedbir istenenin huzuruyla verilmiş olduğundan, aleyhine tedbir verilenin bu karara karşı itiraz ve temyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu itibarla, aleyhine ihtiyati tedbir verilen vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle aleyhine ihtiyati tedbir kararı verilen vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2322, Karar No: 2020/3596, Tarih: 11.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/2322 E.  ,  2020/3596 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından 31/01/2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi istenmesi üzerine Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/12/2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi mirasçı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Talep, mirasçılık belgesi verilmesine ilişkindir.

Talep eden vekili, müvekkilinin ... 10. İcra Müdürlüğünün 2012/11979 Esas sayılı takip dosyasında borçlu ve mirasbırakan ...’den alacaklı olduğunu, icra dosyasından verilen yetkiye istinaden muris ...'nin veraset ilamının verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vererek mirasbırakan ...'nin tüm miras payının kardeşi ...’na ait olduğuna ilişkin mirasçılık belgesini düzenlemiştir.

Hükmü, mirasçı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüyle mirasbırakanın en yakın yasal mirasçılarının tamamı olan eşi ... ve çocukları ... ile ...’nin ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/2076 Esas 2011/3146 Karar sayılı dosyasında mirası reddettiklerinden bahisle 05.01.2011 tarihinde ölen mirasbırakan ...’nin tüm miras payının kardeşi ...’na ait olduğuna ilişkin mirasçılık belgesi verilmiş ise de, oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 495. maddesi uyarınca, mirasbırakanın birinci derece mirasçıları, onun altsoyudur ve çocuklar eşit olarak mirasçıdırlar. Aynı Kanunun 499/1 maddesi uyarınca, sağ kalan eş, mirasbırakanın altsoyu ile birlikte mirasçı olursa, mirasın dörtte biri oranında mirasçı olur.

Türk Medeni Kanununun 612. maddesi “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” hükmünü düzenlemiştir.

Mirasçılık belgesi istemek, maddi bir olayın varlığını ikrar ve kişiler arasındaki irs ilişkisini tesbit ettirmekten ibarettir. Mirastan çıkarma ve yoksunluk sebeplerinin gerçekleşmesi ya da mirasın reddi veya mirastan feragat edilmiş olması ilgili kişinin mirasçılık belgesinde mirasçı olarak gösterilmesine ve kendisine mirastan pay verilmesine engel bir neden değildir. Ne var ki, bu olguların hukuki sonuçlarının terekenin bölüştürülmesi (tasfiyesi) sırasında gözetileceğinin hüküm yerinde gösterilmesi gerekir.

Somut olaya gelince, mirasbırakan ...‘nin 05.01.2011 tarihinde ölümü ile geriye eşi ... ve çocukları ... ile ... kalmıştır. Mirasbırakanın eşi ... ve çocukları ... ile ..., ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/2076 Esas 2011/3146 Karar sayılı dosyasında mirası reddetmişlerdir. Mirasbırakanın en yakın mirasçılarının tamamı tarafından mirası reddedilmiştir. Mirasbırakanın babası ..., 10.08.1965 tarihinde, annesi ... ise 03.01.1996 tarihinde ölmüş olup anne baba bir kardeşi ... sağdır. Mahkeme, mirasbırakanın en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından mirası reddedildiği için mirasın tamamı mirasbırakanın kardeşi ...‘na bırakılmış ise de Türk Medeni Kanununun 495 ve 499 maddeleri gereğince yasal mirasçılar, murisin eş ve çocukları olduğundan, mirasçı olarak gösterilen ve pay verilen ...'nun mirasçılık sıfatı bulunmamaktadır.

Yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alındığında mirasbırakanın eş ve çocukları ile irs ilişkisini gösterir mirasçılık belgesi düzenlenmeli ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 612. maddesi gereğince mirasın en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilmiş olması nedeni ile terekenin resen iflas hükümlerine göre tasfiyesi için reddi tespit eden mahkemeye bildirimde bulunulmalıdır. Açıklanan nedenlerle yasaya aykırı mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 10.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12415, Karar No: 2013/13406, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12415 E.  ,  2013/13406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi kurulu raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ve bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi uyarınca; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre, gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmazların bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal olarak alınmış olması,

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden, özellikle geri çevirme kararından sonra dosya içerisine getirilen mirasçılık belgesinden tapu maliki ...'un dava açılmadan önce 30.03.1985 tarihinde ölmüş olduğu anlaşılmıştır.

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinin beşinci fıkrası hükmü uyarınca, idare tarafından bu yasa hükümlerine göre tespit olunan malike karşı açılan davaların görülmesi sırasında taşınmaz malın tapu malikinin daha önce öldüğü saptandığında mirasçılarının dahil edilmesi suretiyle davaya devam edileceği dikkate alınmadan işin esası hakkında hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinin beşinci fıkrası hükmü uyarınca, idare tarafından bu yasa hükümlerine göre tespit olunan malike karşı açılan davaların görülmesi sırasında taşınmaz malın tapu malikinin daha önce öldüğü saptandığında mirasçılarının dahil edilmesi suretiyle davaya devam edileceği dikkate alınmadan işin esası hakkında hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bozmanın 2. bendinde açıklandığı üzere davalının mirasçısı Hazine davaya dahil edilip, tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda 1. bentte açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5398, Karar No: 2016/842, Tarih: 21.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5398 E.  ,  2016/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 4961 ada 1 ile 1393 ada 14 ve 16 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu 4961 ada 1 parsel yönünden mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş ve %35 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş imar parseli, emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 6400 ada 176 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Bursa gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 6400 ada 176 parselin satışının somut emsal alınması ve böylece dava konusu taşınmazın belirlenen m² değerine %35 düzenleme ortaklık payı ilave edilmesi doğru görülmemiştir

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2672, Karar No: 2011/5766, Tarih: 23.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2672 E.  ,  2011/5766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,sanığın TCK'nın 459/2. maddesi gereğince 450 TL adli para, kusur nedeniyle aynı maddenin son fıkrası uyarınca 4/8 oranında indirim yapılarak 225 TL adli para, TCK'nın 59. maddesi gereğince 1/6 indirim ile 187 TL adli para, TCK'nın 72. maddesi gereğince aynı neviden para cezaları toplanarak 1987 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2011 tarihinde isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19631, Karar No: 2018/21227, Tarih: 19.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19631 E.  ,  2018/21227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu Gürece mahallesi 139 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu Bodrum ilçesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmaza yukarıda anlatıldığı gibi gerçek satış üzerinden değer biçilmesi gerekirken internet satış ilanı esas alınarak soyut ifadelerle metrekare birim fiyatı belirleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuştur.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro

parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapılara fotoğrafları da çekilmek suretiyle yapının tüm nitelikleri (cinsi, yaşı, fiziki durumları) kesin ve net olarak tespit edildikten sonra yapıya ... Bakanlığı yapı birim maliyet cetvelindeki sınıfına ve yapının yaşı itibariyle yıpranma oranını belirleyerek bedel belirlenmesi gerekirken, bodrum yarımadasındaki inşaat piyasası, imalat maliyetleri gerekçe gösterilip yıpranma yapı oranı ile aynı olduğundan bahisle yıpranma payı düşülmeyerek bedel belirleyen rapora göre hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2014 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin Tarım ve ... Bakanlığı İl Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

4)İnfazda tereddüt yaratacak şekilde faiz bitiş tarihinin belirtilmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

5)7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20936, Karar No: 2015/9882, Tarih: 09.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20936 E.  ,  2015/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 sayılı Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi gereğince, kamulaştırılan taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzüölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazların dava tarihi itibarıyla imar uygulaması görmüş ve %40 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş imar parseli, emsal alınarak incelenen ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla kadastro parseli niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazlar ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 1792 ada 19 parselin satışının somut emsal alınarak belirlenen m² değerine %40 oranında düzenleme ortaklık payı karşılığı miktar ilave edilerek değer belirlenmiştir. Açıklanan hususlara göre Bursa gibi büyük şehirlerde özellikleri itibarıyla dava konusu taşınmazlara daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın ve dolayısıyla daha uygun emsal taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda

dava konusu taşınmazlar ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan ... ada ... parselin satışının somut emsal alınarak eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde değer tespiti doğru değildir.