muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6836, Karar No: 2007/10440, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6836 E.  ,  2007/10440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 3. İcra Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Vergi Dairesi vekili, dava dışı borçlu şirketin üçüncü kişideki parasının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesinin göz önüne alınmadığını; dağıtımın ilk sıradaki alacaklı ile müvekkili arasında garameten yapılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince dayanak yasa hükmünün menkul mallara ilişkin olduğu ve satış tarihinin hacze iştirak için esas alındığı oysa somut olayda haczin doğrudan para üzerine konulduğunu ve satışın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanca dayanılan yasa hükmü ve somut olay dikkate alındığında paranın menkul mal niteliğinde bulunduğunun ve icra dosyasına girdiği tarihe kadar davacı yanca üzerine haciz konulabileceğinin gözden kaçırılarak yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davacı Hazine yararına BOZULMASINA, 22.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1232, Karar No: 2007/1348, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1232 E.  ,  2007/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık... hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair İstanbul 11. İcra Mahkemesinin 29.03.2006 tarihli ve 2005/3547 esas ve 2006/1586 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.5.2006 tarihli ve 2006/379 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 15.2.2007 gün ve 7632 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 15.3.2007 gün ve K.Y.B.2007/32213 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, İstanbul 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

./..

2007/1232-1348 SH.2

./..

2007/1232-1348 SH.2

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu'nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunundaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

./..

2007/1232-1348 SH.3

./..

2007/1232-1348 SH.3

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı ağır ceza mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanunu'nda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden Ağır Ceza Mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.5.2006 tarih ve 2006/379 müt. sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/6812, Karar No: 2019/11432, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/6812 E.  ,  2019/11432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 30.07.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/795, Karar No: 2016/4574, Tarih: 16.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/795 E.  ,  2016/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

İddianameye konu olay ile ilgili olarak yürütülen ..... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/58985 soruşturma numaralı dosyasında tanık .... hakkında 05.06.2012 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, davaya konu bonoların icra diaresini vasıta kılarak tahsil işleminin Midrap Şimşek'in yetkilisi olduğu şirket adına yapıldığı görülmekle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ın ....'e ait işyerinde çalışırken, sanığın sahte olarak 09.06.2010 düzenleme tarihli, 28.07.2010 ödeme tarihli 620 TL ve 09.06.2010 düzenleme tarihli 01.07.2010 ödeme tarihli 620 TL tutarında iki adet bonoyu sahte olarak oluşturup yanında çalıştığı .....'e satmış olduğu mal karşılığıymış gibi verdiği ..... tarafından da bu bonoların icraya konularak "resmi evrakta sahtecilik" suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada; tanık ..... dinlenerek suça konu bonolara ilişkin fatura, sevk irsaliyesi, ticari defter ve kayıtları ibraz etmesinin istenmesi, sanık ...'ın hazırlık aşamasında "bu senedi alırken kendisi el yazısı ile yazarak imzaladı" şeklinde savunmada bulunduğu, katılanın 01.12.2011 tarihli ifade tutanağında "senetteki imzalar bana ait değildir" dediği, tanık ....'in 29.04.2013 tarihli duruşmada, "sanık ...'ın kendisine senedin katılanın kızı tarafından yazıldığı ve katılan tarafından imzalandığını söylediğini" beyan etmesi karşısında sanığın duruşmaya çağrılarak, soruşturma safhasında savunması da dikkate alınarak, ayrıntılı olarak suça konu senetlerin ön yüzünde bulunan yazı ve imzaların kimler tarafından atıldığının sorularak, bu savunma doğrultusunda mukayeseye esas olacak şekilde yazı ve imza örnekleri alınrak suça konu senetlerin ön yüzündeki yazıların kim ait olduğu hususunda inceleme yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13551, Karar No: 2010/99, Tarih: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/13551 E.  ,  2010/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/502, Karar No: 2005/4269, Tarih: 03.05.2005

10. Ceza Dairesi 2005/502 E., 2005/4269 K.

**10. Ceza Dairesi 2005/502 E., 2005/4269 K.**

**- PARA CEZASININ HESAPLANMASI**- 5083 S. TÜRKİYE CUMHURİYETİ DEVLETİNİN PARA BİRİMİ HAKK... [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

3167 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık Ahmet'in yapılan yargılanması sonucunda, hükümlülüğüne ilişkin (izmir Ondördüncü Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2003 tarih ve 2002/814 esas 2003/977 karar sayılı hükmün süresi içerisinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen tebliğnamesi ile 25.1.2005 tarihinde daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü.

Suça konu çeklerin ibraz tarihlerindeki Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasınca belirlenen efektif satış kurunun esas alınması suretiyle Türk Lirası olarak ağır para cezasının tayini gerekirken, belirtilen bu husus gözetilmeksizin, alış kuru esas alınarak, eksik ağır para cezasına hükmediimesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Hükümden sonra 27.4.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanun'un 2. maddesine eklenen fıkranın "Adli ve İdari para cezalarının hesaplanması ve ödenmesinde Bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutariann dikkate alınmayacağına" dair hükmü nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmak suretiyle para cezasının tespitinde yasal zorunluluk bulunması bozmayı gerektirdiğinden,

Hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

5335 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile eklenen 5083 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 3. fıkrası uyarınca yapılan uygulama neticesi, sonuç ağır para cezasının 4.476.000.000 liraya (4476 YTL) indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 3.5.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4745, Karar No: 2013/5376, Tarih: 13.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4745 E.  ,  2013/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ...köy .... İflas Müdürlüğü'nün 2011/... E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde davalıların alacaklarının imtiyazlı alacak niteliğinde olmadığı halde müvekkilinin .... sıraya kaydedilen alacağı ile birlikte aynı sıraya kaydedilmelerinin hatalı olduğunu, .... sıranın sadece müvekkiline tahsisi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalı taraf davanın reddini savunmuş, bir kısmı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının itirazının kendisinin veya davalıların alacağının esas veya miktarına ilişkin olmayıp, davalı alacaklıların sırasına ilişkin olduğu, yalnız sıraya ilişkin itirazlarda davaya bakmakla görevli mahkemenin ... Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9720, Karar No: 2006/11144, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/9720 E.  ,  2006/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 20.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmazın öncesinin yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece; orman tahdit sınırları dışında kalan yayla olduğu tespit edilen kısım ile ilgili davanın kabulüne, orman tahdit sınırları içinde kalan kısım ile ilgili davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Orman Mühendisi Bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve krokide dava konusu taşınmazın bir kısmının 1951 yılında kesinleşen orman tahdit sınırları içinde bulunduğu bildirilmiştir. Davacı Hazinenin orman iddiası ile açtığı bir davası bulunmadığına göre orman tahdit sınırları içinde kaldığı bildirilen B harfi ile gösterilen kısım ile ilgili davanın reddi doğru olup, bu nedenle Hazinenin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, hükmün bu nedenle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanunun 13/J maddesi gereğince davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 17.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4718, Karar No: 2019/11428, Tarih: 07.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2017/4718 E.  ,  2019/11428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 10.08.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.