muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3779, Karar No: 2011/6957, Tarih: 20.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3779 E.  ,  2011/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9018, Karar No: 2015/9529, Tarih: 08.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9018 E.  ,  2015/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Derik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2014/123-2014/275

Davacı A.. D.. vekili Avukat Erdal tarafından, davalı Ö.. Ç.. aleyhine 30/11/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğundan reddine dair verilen 28/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17918, Karar No: 2015/36003, Tarih: 19.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17918 E.  ,  2015/36003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/208007

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2011

NUMARASI : 2010/1195 (E) ve 2011/174 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, sanığa yüklenen ve sabit olduğu kabul edilen tehdit ve hakaret suçlarının ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; iddianamede yüklenen suçlara ilişkin anlatımdan hareketle; katılan B.. A.., işyerindeki sabit telefonu arayan sanığın kendisi ve eşine yönelik tehdit ve hakaret içeren sözler söylediğini ifade etmiş ise de, soruşturma aşamasında dinlenip duruşmalara çağrılıp dinlenmeyen tanıklar M.. K.. ve S.. A..’in, sanığın katılan B.. A..’a hakaret ettiğinden bahsettikleri, katılanın dosyaya ibraz ettiği, ne zaman ne şekilde kaydedildiği açıklanmayan CD çözümlerine göre de, sanığın katılan Berna ile telefonda yaptığı konuşmalarda Berna’nın yüzüne karşı, diğer katılan S.. A..’ın ise gıyabında her iki katılana da hakaret ettiği, katılan Sefa’ya yönelik tehdit içeren sözler söylediği anlaşılmakla; sanığın, telefon görüşmelerinin kayıt altına alındığından haberi olduğu da kanıtlanmadığına göre katılan S.. A..’ın gıyabında gerçekleşen hakaret suçunda ihtilat ögesinin ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, telefon görüşmelerinin zaman aralığı katılan Berna’ya sorulup, zincirleme suç ögesinin ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, sanığın tüm savunmalarında katılanların da kendisine hakaret ve tehdit ettiğini, ancak kendisinin bu görüşmeleri kaydetmediğini ileri sürmesi karşısında, TCK’nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık A.. S..’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1983, Karar No: 2019/3712, Tarih: 01.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/1983 E.  ,  2019/3712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; kadın tarafından açılan Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde düzenlenen evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın lehine dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar hükmedilen aylık 150,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı kadının yoksulluk nafakası talebi bulunmadığı için karar verilmesine yer olmadığına, yine davacı kadın lehine 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen 27.04.2017 tarihli bu karar davalı erkek tarafından; hükmün tamamına yönelik olarak istinaf edilmiştir.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda; davalı erkeğin istinaf talebinin kabulüyle, davacı kadının dava dilekçesinde delil olarak sadece nüfus kaydına dayandığı, cevaba cevap dilekçesinde herhangi bir delile dayanmadığı, gerçekleşen bu durum karşısında ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş ve bölge adliye mahkemesince verilen bu karar davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 191/1-e maddesi uyarınca davacı, dava dilekçesinde davarım dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalı da aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Ön inceleme aşaması tamamlanıncaya kadar usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek, davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25/1).

İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 141. maddesi “(1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır," şeklindedir. Anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği üzere; tarafların karşılıklı dilekçelerini verdikleri aşamada, herhangi bir sınırlamaya bağlı olmadan uyuşmazlığın genel çerçevesi içinde iddia ve savunmalarını değiştirebilecekleri kabul edilmiştir. Şüphesiz bu imkan, sadece cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçesi için söz konusudur. İkişer dilekçeden sonra, hangi ad altında olursa olsun verilecek dilekçeler, sınırlama ve yasak kapsamında kabul edilmelidir. Ön inceleme aşamasında ancak karşı tarafın açık muvafakati (veya ön inceleme duruşmasına taraflardan birisinin mazeretsiz gelmemesi) durumunda iddia veya savunmaların genişletilmesi yahut değiştirilmesi kabul edilmiştir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 20.04.2016 tarih, 2014/2-695 esas ve 2016/522 karar sayılı ilamı).

Somut olayda; dava dilekçesinde davacı kadın delil olarak nüfus kaydına dayanmış, cevaba cevap dilekçesinde ise herhangi bir delil bildirmemiş, davalı erkek davaya yasal süre içerisinde cevap vermiş ve davacı kadının ortak konutu terk ettiğini, davanın reddinin gerektiğini, duruşmalara katılmayacağını duruşma zabıtlarının adresine gönderilmesini talep etmiş, 08/09/2016 tarihli ön inceleme duruşma tarihi davalı erkeğe usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ve davalı erkek herhangi bir mazeret bildirmeksizin ön inceleme duruşmasında hazır bulunmamış, davacı kadın ön inceleme duruşmasında iddialarını ispat etmek üzere tanıklarını bildirmek üzere süre talep etmiş ve yasal süresi içerisinde tanık deliline dayanmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında ilk derece mahkemesi tarafından davalı erkeğe yüklenen davacı eşine birden fazla fiziksel şiddet uyguladığı kusuru usulüne uygun olarak bildirilmiş bir delil ile ispatlandığından davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.04.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/15172, Karar No: 2009/549, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15172 E.  ,  2009/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.04.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, çekişme konusu 177 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kaydında baba ismi, anne ismi, doğum tarihi ve diğer nüfus bilgilerinin tapu kaydına yazılması suretiyle düzeltilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davada, davalı idare vekil aracılığı ile davayı takip etmiştir. Ancak mahkeme hükmü davalı ... Müdürlüğüne tebliğ edilmiştir. Vekil vasıtası ile takip edilen davalarda, mahkeme hükmünün vekile tebliğ edilmesi gerektiğinden ve asile yapılan tebligat geçersiz olmakla mahkemenin “hükmün yasal süresi içerisinde kanun yollarına başvurulmaması nedeniyle 03.....2008 tarihinde kesinleştiği tasdik olunur” şeklindeki 23.....2008 tarihli kesinleşme şerhi kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla tapu kütüğünde

bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca tapu kütüğüne bulunması zorunlu bilgiler dışındaki nüfus bilgilerinin tapu kütüğüne ilavesi suretiyle düzeltilmesine karar verilmesinde hukuki yarar bulunmadığından bu istemin reddi gerekirken istemin hüküm altına alınmış olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte yazılı nedenle hüküm fıkrasının 1.bendinin tümüyle hükümden çıkarılmasına, yerine "Muğla ili, Marmaris ilçesi, ... köyünde kain 177 ada 1 parsel sayılı taşınmaz maliki ... ... Kutsa'nın kayıtta yazılı baba isminin ... Ethem olarak düzeltilmesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 22.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6817, Karar No: 2009/7794, Tarih: 02.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/6817 E.  ,  2009/7794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : RİZE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın kayden paydaş olduğu 1258 ada 5 parsel sayılı taşınmaza, davalı şirket tarafından şantiye kurulup, beton üretim yeri yapmak, ticari faaliyette bulunmak ve kanal açarak taşınmazı değerine zarar vermek suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve eski halin iadesini istermiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın paylı mülkiyet üzere olup, davacının 3/16 pay malikinin mirasçısı olduğu ve dava dışı mirasçıların bulunduğu, mirasçının birbaşına tasarruf işlemlerinden olan dava açmasının mümkün olmadığı, dava konusu taşınmazda kamuya yararlı olduğu anlaşılan şantiye binalarının ve beton santrallerinin yalnızca davacı tarafından yıkımının talep edilmesinin bir hakkın kötüye kullanılması sayılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 1258 ada 5 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere ve davacının 3/16 pay maliki Gafur'un mirasçı olduğu davalı şirketin ise taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, ancak taşkın binalar yapmak, kanal açmak vs.suretiyle taşınmaza elattığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanununun 693/son maddesi gereğince paydaşlardan ve elbirliği hakkında mülkiyetten Türk Medeni Kanununun 702/4.maddesi uyarınca mirasçılardan herbirinin topluluğa giren hakların korunmasını isteyebileceği açıktır. Ve bu nedenle davacının tek başına dava hakkının bulunduğu kuşkusuzdur.

Öte yandan, davalı şirkete ait binaların çekişmeli 5 sayılı parsel ile komsu 39 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde, başka bir ifadeyle 5 sayılı parselde taşkın oldukları keşfen saptandığına göre; 39 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının getirtilerek varsa dava dışı maliklerinin davada yeralmalarının sağlanması zorunludur.

Hal böyle olunca, davacının tek başına dava açma hakkının bulunduğunun gözetilmesi yukarıda değinildiği üzere taraf teşkilinin sağlanması ondan sonra işin esası bakımından bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 2.7.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/457, Karar No: 2014/3046, Tarih: 13.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/457 E.  ,  2014/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/101357

MAHKEMESİ : Mersin 5. Ağır ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/02/2013, 2012/59 (E) ve 2013/30 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Alt sınırı beş yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren suçtan yargılanan ve aynı suçtan tutuklu olarak İzmir Çocuk ve Gençlik Cezaevinde bulunan sanık Muhammed'in son duruşmada hazır bulundurulması sağlanılmadan karar verilmesi suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak CMK.nun 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılması,

2-T.C.Anasayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239 maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 13/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15874, Karar No: 2016/17583, Tarih: 10.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/15874 E.  ,  2016/17583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAHİLİ DAVALI : ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde dahili davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı asil 21.09.2007 harç tarihli dilekçesi ile “ .A.Ş “ aleyhine kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı ve ücret alacağının tahsili talebi ile dava açmıştır.

Davacı yargılamanın devamı sırasında 08.04.2008 tarihli dilekçesi ile dava dilekçesinde gösterilen davalı Şirketin yanı sıra hiçbir açıklama yapmadan “ ... “ isimli kişiyi davaya dahil ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece dahili dava talebi hakkında bir ara kararı oluşturulmadan bu dilekçe ...’ e tebliğ edilmiştir.

Dahili davalı olarak kendisine tebligat yapılan ... 03.06.2008 tarihli cevap dilekçesi ile “ Dava ve şirket ile bir ilişkisinin olmadığını, sadece 2005-2006 döneminde dışarıdan mali müşavirliğini yaptığını “ bildirmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen Şirketin tasfiyeye girdiği anlaşılmış, davaya tasfiye halindeki şirket vekili vekalet sunmuş, ancak davaya karşı bir beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 04.05.2010 tarihli oturumda duruşma bitirilerek “ Açılan davanın 12.08.2009 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda kabulüne dair davacı asilin yüzünde, davalının yokluğunda Yargıtay yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. “ şeklindeki kısa karar tefhim edilmiştir.

Mahkeme gerekçeli karar başlığında davalı ve dahili davalı ayrı ayrı gösterilmiş ve hüküm altına alınan alacakların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukuki esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Herkes Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına sahiptir. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.