muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5018, Karar No: 2016/9924, Tarih: 21.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5018 E.  ,  2016/9924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 1994 doğumlu ...ve 2003 doğumlu ...ile davalı ... arasındaki soybağının reddi istenilmiş, mahkemece, davanın kabulüne, davacılar ile davalı ... arasındaki soybağının reddine karar verilmiş, bu karar temyiz edilmemiş; tavzih talebinin kabulü ile hükmün tavzihine ilişkin 20.07.2015 tarihli tavzih kararı davacılar vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, soybağının reddi davasının kabulüne, davacılar ile davalı ... arasındaki soybağının reddine karar verilmiş, davacıların davada kendilerini vekille temsil ettirmiş olmaları sebebiyle davacılar yararına maktu vekalet ücreti tayin edilmiş, davalının tavzih talebi üzerine, bu talebinin kabulü ile hükmün tavzihine karar verilmiş, hükümde yer alan ve davacılar lehine hükmedilmiş bulunan vekalet ücreti, tavzih kararı ile kaldırılmıştır.

Hükmün tavzihini düzenleyen Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesine göre; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklindeki yasal düzenlemeye göre, hükmün tavzihinin istenebilmesi için verilen hükmün, yeterince açık olmaması, icra işlemleri sırasında uygulanması açısından tereddüt uyandırıyor olması ve hükmün içinde birbirine aykırı fıkralar bulunması gerekmektedir. Eğer böyle bir hal söz konusu ise, taraflardan her biri hükmün tavzihini isteyebilir ve mahkeme kararında açık olmayan veya çelişkili bulunan yönler; ancak, hükmün aslına uygun olarak tavzih edilebilir. Ancak tavzih yolu ile hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar sınırlandırılamaz,

karar değiştirilemez veya genişletilemez. Buna göre, mahkemenin asıl kararında, davacı vekili yararına hükmedilen vekalet ücretinin tavzih yoluyla kaldırılması, açıklanan mevzuata aykırı olup tavzih isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17458, Karar No: 2015/7084, Tarih: 29.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17458 E.  ,  2015/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2007 doğumlu mağdur küçüğün, olay akşamı saat 20:00 sıralarında, annesi ile birlikte anayoldan karşıdan karşıya geçmek üzere yapımı devam eden alt geçitten geçtiği sırada, alt geçit inşaat alanında engelliler için yapılmakta olan asansör çukurlarından birine (park tarafında yer alan) düşerek yaralandığı, olaya konu alt geçidin yapım işini ... Ltd ve Şti. ünvanlı firmanın üstlendiği, belediye yetkilileri ile yapılan şartnamede her türlü trafik ikaz ve işaretleri ile güvenlik önlemlerinin yüklenici tarafından işin başından sonuna kadar eksiksiz olarak alınacağının ve işin başında bir inşaat mühendisi teknik personelin bulundurulacağının belirtildiği, yüklenici firmanın, idareye işe başlamadan önce şantiye şefi olarak inşaat mühendisi ...'yı bildirdiği, inşaat faaliyeti devam ederken yüklenici firmanın atanan ilk şantiye şefinin görevine son vererek inşaat mühendisi ...'i yeni şantiye şefi olarak atadığı ancak bunu idareye bildirmediği, olay tarihinde bu kişinin şantiye şefi olarak görevde olduğu, belediye fen işleri müdürü hakkında yapılan ön incelemede bilgisine başvurulan ...'in olay tarihinde olaya konu inşaatın şantiye şefi olduğunu ancak saat 17:00 den sonrası yapılan çalışmadan (imalattan) haberinin olmadığını beyan ettiği, yine işi üstlenen firma yetkilisi ... ile firmanın ortağı olan ...'ın da ön incelemeciye olay tarihi itibarı ile inşaatın şantiye şefinin ..

...'in olay tarihinde olaya konu inşaatın şantiye şefi olduğunu ancak saat 17:00 den sonrası yapılan çalışmadan (imalattan) haberinin olmadığını beyan ettiği, yine işi üstlenen firma yetkilisi ... ile firmanın ortağı olan ...'ın da ön incelemeciye olay tarihi itibarı ile inşaatın şantiye şefinin ... olduğunu ifade ettikleri, sanığın savunmalarında kendisinin inşaat teknikeri olduğunu, şantiye şefi gibi bir yetki ve sorumluluğunun bulunmadığını, kendisinin ara eleman olarak çalıştığını ifade ettiği, ertesi gün kolluk görevlilerince düzenlenen görgü ve tespit tutanağında "alt geçide yapılmakta olan engelli asansörü inşaatının devam ettiği, işçilerin geçidin okul tarafındaki kısmında çalışmaya devam ettikleri, düşme olayının meydana geldiği iddia edilen park tarafındaki inşaat kısmında hiç bir işçinin bulunmadığı, asansör boşluğunun derinliğinin yaklaşık 4 metre, eninin 1,70 metre, boyunun 2 metre olduğu ve bu boşluk üzerinde içinden bir insanın rahatlıkla geçebileceği asansörün metal iskeletinin kurulu olduğu, bu metal iskeletin önünün yaklaşık 1,50 metrelik tel örgüyle kapatıldığı ancak diğer üç tarafının açık olduğu, asansör boşluğu çukurunun etrafında güvenlik ve uyarı levhalarının bulunmadığı, inşaat sahasında bulunan 2 adet ağ şeklindeki güvenlik şeridinin okul tarafındaki asansör inşaatının yanında duvar üzerinde atıl vaziyette durduğunun" tespit edildiği, bu şekilde olaya konu inşaat alanında gerekli güvenlik önlemlerinin alınmadığı ve geç vakitlerde yapılan çalışma sırasında şantiye şefinin faaliyetin fiili olarak başında olmadığı, her ne kadar mağdurun yaralanmasıyla ilgili sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de, Yapı Müteahhitlerinin Kayıtları ile Şantiye Şefleri ve Yetki Belgeli Ustalar Hakkında Yönetmelik gereği kamu kurum veya kuruluşlarınca yaptırılan böyle bir yapıda inşaat alanı etrafında gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasının sağlanmasından öncelikle inşaat mühendisi şantiye şefinin sorumlu olduğu, şantiye şefinin bulunmadığı hallerde yerine yetkilendirilmiş bir başka şantiye şefinin sorumlu olacağı, yetkilendirme yapılmaması durumunda ise işi üstlenen şirket yetkilisinin sorumlu olacağı, anlaşılmakla sanığa tali kusur atfeden ve bu yönüyle oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen bilirkişi raporuna itibarla kusursuz olan sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13055, Karar No: 2014/19449, Tarih: 12.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/13055 E.  ,  2014/19449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümlü hakkında ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2003 gün 2002/510-2003/77 Esas ve Karar sayılı kararı ile yağma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyizi üzerine, Dairemizin 12.04.2004 gün, 2003/8983 Esas ve 2004/4519 Karar sayılı ilamı ile hükümlü ... yönünden kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesiyle hükmün kesinleştiği, ... Cumhuriyet Başsavcılığının hükümlü ... ile aynı dosyada yargılanıp hakkındaki hüküm kesinleşen diğer hükümlü ... hakkında uyarlama istemi üzerine (hükümlü ...'nin de isteğiyle) adı geçen mahkemenin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu hükümlü ... ile diğer hükümlü ... hakkında, 28.11.2005 tarih, 2002/510-2003/77 Esas ve Karar sayılı ek karar ile her iki hükümlü açısından yağma suçundan lehe Yasa karşılaştırması yapılıp yeniden hüküm kurulduğu, anılan ek kararın süresi içinde ... tarafından temyiz edildiği, hükümlü ... savunmanı Av.A....'a ise ek kararın tebliğ edildiği, anılan savunmanca ek kararın temyiz edilmediği, hükümlü ...'nin temyizi üzerine, anılan ek kararın temyiz incelemesi için Dairemize geldiği, Dairemizin 05.04.2007 gün, 2006/8725 Esas ve 2007/4223 Karar sayılı ilamıyla, 28.11.2005 tarih, 2002/510-2003/77 Esas ve Karar sayılı ek kararın, sanık ... savunmanı olarak oturumlara katılan Av. A....’a 30/12/2005 günü tebliğ edilip, adı geçen savunmanın sanık yararına Yasanın belirlenmesine ilişkin ek karara karşı temyiz yoluna başvurmadığını, 1412 sayılı CMUK’nın 138 ve 5271 sayılı CMK’nun 150. maddesine göre hükmün kesinleşmesiyle savunman ilişkisinin son bulması nedeniyle, adı geçen savunmana yapılan tebliğatın geçersiz olduğu belirtilerek, anılan ek kararın hükümlü ...’e tebliğ edilmesi için iadesine karar verildiği; mahkeme tarafından iade kararı gereği hükümlü ...'e kararın tebliğ edildiği, hükümlü ... tarafından uyarlama sonucu verilen 28.11.2005 tarih, 2002/510-2003/77 Esas ve Karar sayılı ek kararın temyiz edilmediği, ek kararın bu suretle kesinleştiği, anılan ek kararın ise, hükmü temyiz eden ... yönünden Dairemizce 03.07.2008 tarih, 2007/22987 Esas ve 2008/14502 Karar sayılı ilam ile bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulduğu halde, 28.11.2005 tarih, 2002/510-2003/77 Esas ve Karar sayılı ek kararı temyiz etmediği için hakkındaki hüküm kesinleşen hükümlü ...'in de yargılamaya dahil edilerek mahkemece hükümlü hakkında 19.06.2009 gün, 2008/164-2009/198 Esas ve Karar sayılı ikinci karar ile aynı dosyada yargılanan ...'nin mahkumiyetlerine karar verildiği, kurulan bu ikinci kararın hükümlü ... ve ... savunmanı tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklandığı gibi 28.11.2005 tarih, 2002/510-2003/77 Esas ve Karar sayılı ek karar hükümlü ... tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği halde, bozma sonrası hükümlünün aynı dosyada hükümlü olarak yargılanan ... ile yargılamaya dahil edilerek yeniden ikinci bir hükümle mahkumiyetine karar verilmesine yönelik kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından; hükümlü ... savunmanının 19.06.2009 gün, 2008/164-2009/198 Esas ve Karar sayılı tarihli karara yönelik konusu bulunmayan temyiz itirazının, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE; 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğinin kabulünde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan hükümlünün yargılama giderlerinden sebebiyet verdiği oranda ayrı sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin ''sanıklardan tahsiline'' cümlesinin çıkarılarak yerine, “hükümlünün sebebiyet verdiği yargılama gideri oranında ayrı sorumlu tutulmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10574, Karar No: 2012/8815, Tarih: 13.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10574 E.  ,  2012/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14334, Karar No: 2020/11045, Tarih: 20.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14334 E.  ,  2020/11045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

SEGBİS ile duruşmada hazır edilen sanığın yüzüne karşı usulüne uygun şekilde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 10/01/2020 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 20.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21469, Karar No: 2024/1370, Tarih: 05.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/21469 E.  ,  2024/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1777 E., 2019/1153 K.

SUÇLAR : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2017 tarihli ve 2017/53 Esas, 2017/93 sayılı Kararıyla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazına ve mahsubuna karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.05.2019 tarihli ve 2017/1777 Esas ve 2019/1153 sayılı Kararıyla, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.11.2021 tarihli ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi özet olarak,

1. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşması için sempati boyutunu aşan özel kastın bulunması gerektiğine,

2. İddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, ilgili dönemdeki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine,

3. İlgili dönemde Kanunlar çerçevesinde faaliyet gösteren Bank Asyadaki hesap kayıtlarının, Dernek ve sendika üyeliklerinin, müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

1. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşması için sempati boyutunu aşan özel kastın bulunması gerektiğine,

2. İddia olunan eylem tarihleri itibariyle yargı kararı ile belirlenmiş terör örgütünün bulunmadığına, ilgili dönemdeki eylemlerin suç sayılmaması gerektiğine,

3. İlgili dönemde Kanunlar çerçevesinde faaliyet gösteren Bank Asyadaki hesap kayıtlarının, Dernek ve sendika üyeliklerinin, müsnet suç yönünden delil olarak kabul edilmeyeceğine,

4. Tanıkların soruşturma aşamasındaki beyanlarının hükme esas alınmasının muteber olmadığına, söz konusu anlatımlar kapsamında da suçun unsurlarının oluşmadığına,

5. Tanıklara soru sorma hakkının tanınması gerektiğine,

6. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair hususlara ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.