muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14566, Karar No: 2023/11492, Tarih: 21.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/14566 E.  ,  2023/11492 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli), 08.01.2008 tarihli ve 2008/8 Esas, 2008/11 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 220 nci maddesinin birinci, dördüncü ve beşinci fıkraları, 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle İzmir 8. (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/14 Esas sayılı dosyasında kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 8. (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2009 tarihli ve 2008/14 Esas, 2009/26 Karar sayılı kararı ile; sanığın suç örgütü kurmak suçundan beraatine karar verilmiş ve beraat kararı temyiz edilmeden kesinleşmiş; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. İzmir 8. (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 31.03.2014 tarihli ve 2009/14312 Esas, 2014/2223 Karar sayılı kararı ile;

"1- Denizli Adli Emaneti'nin 2007/2419 sırasında kayıtlı bulunduğu anlaşılan sanıklar hakkındaki izleme tutanaklarının getirtilerek duruşmada okunması ve sanıklardan diyeceklerinin sorulması,

C. İzmir 8. (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 31.03.2014 tarihli ve 2009/14312 Esas, 2014/2223 Karar sayılı kararı ile;

"1- Denizli Adli Emaneti'nin 2007/2419 sırasında kayıtlı bulunduğu anlaşılan sanıklar hakkındaki izleme tutanaklarının getirtilerek duruşmada okunması ve sanıklardan diyeceklerinin sorulması,

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki davalar kesinleşmiş ise dosyalarının getirtilerek bu dosya içine konması; derdest ise olay tutanakları, ifadeler ve ekspertiz raporlarının onaylı örneklerinin çıkartılarak bu dosya içine konması; belirtilen belgelerin duruşmada okunarak sanıklardan diyeceklerinin sorulması,"

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. İzmir 8. (5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi ile görevli) Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 tarihli ve 2014/165 Esas, 2014/289 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yargılama yetkisinin genel yetkili Ağır Ceza Mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle

görevsizlik kararı verilerek dosyanın nöbetçi Denizli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. Görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucu, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.01.2015 tarihli ve 2014/160 Esas, 2015/4 Karar sayılı kararı ile; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

F. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.06.2022 tarihli ve 2018/2467 Esas, 2022/8360 Karar sayılı kararı ile;

F. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.06.2022 tarihli ve 2018/2467 Esas, 2022/8360 Karar sayılı kararı ile;

"Bozmaya uyulduğu belirtilmesine rağmen 'kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma' suçundan haklarında ayrı dava açıldığı anlaşılan kullanıcı sanıklar ..., ..., ..., ..., ...’dan ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgili ekspertiz raporlarının, olay yakalama tutanaklarının ve kullanıcı sanıkların beyanlarının aslı veya onaylı suretinin dosyada bulunmadığı, yine sanık ... hakkında hükme esas alınan ve dosya arasında bulunan teknik araçlarla izleme tutanaklarının duruşmada sanığa okunmadığının anlaşılması karşısında; sözü edilen belgelerin denetime esas olacak şekilde aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek bu dosya içerisine konulması ve uyuşturucu maddelerle ilgili ekspertiz raporu yoksa, uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, sanık ...’e teknik araçlarla izleme tutanaklarının duruşmada okunarak diyeceklerinin sorulması ve sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik araştırma ile hükümler kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

G. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2023 tarihli ve 2022/401 Esas, 2023/313 Karar sayılı kararı ile; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Teknik araçlarla izleme tutanağı ile dosya içerisinde bulunan tüm bilgi ve belgeler bir arada incelendiğinde; 25.08.2007 günü saat 18:15 ve 19:57 arasında sanığın ikametinin önünde teknik takip ve izleme faaliyetleri başlatıldığı, saat 18:51 sıralarında sanık ...'in kendisine ait olan aracıyla gelerek ikametinin önünde durduğu, araçtan sanık ve hakkındaki beraat kararı kesinleşen inceleme dışı sanık Emin'in indiği, birlikte ikamete girdiği, saat 19:05 sıralarında haklarında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca işlem yapılan Alican ve Adnan'ın bahse konu ikamete girip kısa bir süre sonra çıktıkları, bu esnada Adnan'ın elindeki beyaz renkli çizgili kağıda sarılı bir maddeyi cebine koyduğu ve sanığın ikametinden uzaklaşmaya başladıkları, ardından Alican'ın yaklaşık 100 metre aşağıda bulunan bir eve girdiği, Adnan'ın ise kapıda beklediği, Alican'ın ikametten çıkarak Adnan ile birlikte tekrar sanığın ikametinin önüne geldikleri, bu sırada sanığın ikametinin önünde beklemekte olduğu, selamlaşmaların ardından sanığın cebinden çıkardığı beyaz bir kağıt parçasına sarılı maddeyi Alican'a verdiği ve tanıkların ayrıldığı, kesintisiz takip neticesinde kısa bir kovalamaca sonrasında Alican'ın cebinden çıkardığı 2 parça esrarı yere attığı, olayın bu şekilde gelişip sonuçlandığının anlaşıldığı; tanıkların beyanlarında olay günü esrar kullanmaya karar verdiklerini, Karşıyaka Mahallesine esrar maddesi satın almaya gittiklerini ifade ettikleri, Adnan'ın beyanında esrar maddesini, Alican'ın erkek bir Romen vatandaştan satın aldığını söylemesine rağmen Alican'ın, maddeyi pencerede duran yaşlı bir kadından satın aldığını beyan ederek çeliştikleri, teknik ve fiziki takip tutanağı içeriği dikkate alındığında tanıkların anlatımlarının dosyada mevcut tutanaklar ile uyumlu olmadığından beyanlarına itibar edilmediği, tüm dosya kapsamı gözetilerek sanığın Alican ve Adnan'a uyuşturucu madde sattığının sabit olduğu; 11.09.2007 tarihinde sanığın ikametinde yapılan aramada net 18 gr gelen esrar ele geçtiği, sanığın teknik takip neticesinde kullanıcı tanıklarla yapmış olduğu görüşmelerle müşteri arayışı yoluna gittiğinin anlaşılması ve hassas terazinin de ele geçmesi dikkate alındığında ikamette ele geçen maddeleri satmak amacıyla bulundurduğu, ele geçen suç konusu maddelerin aynı bütünün parçaları olup olmadığı

tespit edilemediğinden sanık lehine yorum yapılıp tek suçtan cezalandırma yoluna gidilerek üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

tespit edilemediğinden sanık lehine yorum yapılıp tek suçtan cezalandırma yoluna gidilerek üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, ikametinde hassas terazi ile birlikte esrar ele geçirilen sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir durum bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2023 tarihli ve 2022/401 Esas, 2023/313 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, re'sen de temyize tabi olan hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8830, Karar No: 2020/1920, Tarih: 04.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8830 E.  ,  2020/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu aleyhine takip başlattıklarını, davalının ise gerçekte bir alacağı olmadığı halde senede dayalı takip başlattığını, iflas idaresi tarafından düzenlenen sıra cetvlinde davalının 4. sıraya kaydedildiğini, davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalının sıra cetvelinden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı alacağının davacının alacağının doğumundan 2 yıl önce resmiyet kazanarak takibe koyulduğunu, davacı alacağının miktarı göz önüne alıdığında muvazaa yapmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davalının takibinin ve takibin dayandığı bono tarihinin davacıdan önce olduğu, davacının muvazaa iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Mahkemece, ispat yükünün davacı tarafta olduğu ve alacağın muvazaalı olduğunun davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olup, sıra cetvelinin muvazaa nedeni ile iptali istemine ilişkin davalarda ispat yükü davalı tarafta olduğundan yazılı gerekçe ile sonuca ulaşılması doğru olmamış ise de, dosya kapsamından davacının alacağının davalının alacağından sonra doğduğu, doğmamış alacağa muvazaa yapılamaycağı dikkate alındığında karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca hükmün, gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan hükmün, gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2536, Karar No: 2014/17654, Tarih: 21.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/2536 E.  ,  2014/17654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün sanık ...'un yüzüne karşı verilmiş olması karşısında , sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 21.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12714, Karar No: 2019/1051, Tarih: 13.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/12714 E.  ,  2019/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının Müsteşarlık müşaviri olarak atanmış olduğu Kasım 2008 tarihinden Mart 2009 tarihine kadar müşteşarlık ve uzman kadrosunun farklı olması sebebiyle davalıya fazladan 3.322,19 TL ödeme yapıldığını, bu dönemler arası talep edilen alacağın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece; fazla ödenen 3.322,19 TL ile 1.619,47 TL işlemiş faizin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalıya yersiz ödenen maaş farklarının iadesi talebine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava dilekçesi içeriğinden davanın kabulü ile ile alacağın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ettiği ancak hükümde dava tarihine kadar olan alacak için faiz hesaplaması yapıldığı görülmekle beraber, davacının faiz talebinin dava tarihine kadar olan hesaplama ile sınırlı kalmadığı ve dava tarihinden itibaren asıl alacağın tümü için faiz yürütülmesi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, her ne kadar dava tarihine kadar faiz hesaplaması yapılıp, dava tarihinden sonrası için de faiz talebi olduğu halde bu talebe ilişkin hüküm kurulmamış ve bu durum HMK'nun 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık ilkesine dikkat edilmeden yanılgılı değerlendirme ile yukarıda yazılı şekilde karar verilmesi sonucunu doğurmuş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendinin "Açılan davanın kabulü ile, davalıya maaş farkı olarak fazla ödenen 3.322,19 TL 'nin ve işlemiş 1.619,47 TL faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine," ifadesinden sonra gelmek üzere "anaparaya dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün davacı yararına düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'NUN 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 13.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6524, Karar No: 2014/12100, Tarih: 19.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/6524 E.  ,  2014/12100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2011/297-2013/86

Taraflar arasında görülen ecimisil davası sonunda yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalılar tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu 48 ada, 16 parsel sayılı taşınmazın tarafların mirasbırakanları "S. O.." adına kayıtlı iken ölümü ile mirasçılarına payları oranında intikal ettiği, eldeki davanın 07/02/2010 tarihinde açıldığı, yargılama sırasında (07/06/2011 tarihinde) kat irtifakı kurulmakla birlikte konut vasfında olan 5, 7 ve 12 nolu bağımsız bölümlerin mirasçılar arasında paylaşıldığı, 19 ve 24 nolu bağımsız bölümlerin ise adlarına paylı olarak tescilli bırakıldığı, 5 nolu bağımsız bölümün davacı Selda, 7 nolu bölümün Serdar, 12 nolu bölümün ise Saadettin adına tam mülkiyet olarak tescil edildiği, ortak mirasbırakanlarının 1994 tarihinde öldüğü, miras yoluyla intikal eden ve taraflar arasında payları oranında adlarına tescilli olan dükkân vasfındaki 19 nolu bağımsız bölümün davalı S. O.. tarafından kiralanmak suretiyle kullanıldığı, 5 nolu konut vasfındaki bağımsız bölümün Haziran 2009 tarihine kadar davalı baba H. O.. ve eşi S.O.. tarafından ikâmet etmek suretiyle kullanıldığı, 01/06/2009 tarihinden sonra da davalı S. O..tarafından 3. kişiye kiralandığı, 7 nolu mesken nitelikli bağımsız bölümün 2003 tarihine dek davalı S.. O.. tarafından ikâmet etmek suretiyle kullanıldığı, sonrasında da kiralanarak gelir elde edildiği dosya kapsamı ile sabittir.

. Davacı dava dilekçesinde; dava konusu kat irtifakı kurulu 48 ada, 16 parsel sayılı taşınmazda yer alan konut nitelikli 5 ve 12 nolu bağımsız bölümlerin kullanılmak, 7 nolu konut ve 19 nolu dükkan ve 24 nolu depo vasıflı bağımsız bölümlerin ise kiraya verilmek suretiyle 13 yıldır davalılar tarafından tasarruf edildiğini ileri sürülerek eldeki davayı açmış, davalılar ise; zamanaşımı def'inde bulunmakla birlikte intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini, depo kullanılmadığı gibi kira getirisinin de olmadığını, her yıl davacının payına isabet eden bedelin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Hemen belirtilmelidir ki; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)