muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2089, Karar No: 2022/10472, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/2089 E.  ,  2022/10472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü 22.09.2013 tarihli ekspertiz raporuna göre;Tekirdağ İl Jandarma Komutanlığının 31.05.2013 tarihli yazısı ekinde gönderilen ve hakkında 07.06.2013 tarih ve 2013/BLS.6688 uzmanlık sayılı ekspertiz raporu düzenlenerek silahı tespit edilemeyen olaylar arşivi kod no:2852 sırasında geçici olarak beklemeye alınan 9 mm çap ve tipinde 7 adet kovanın suça konu tabanca ile atılmış olduklarının belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşması karşısında, sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından bahsi geçen olaydan dolayı sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılarak mümkün olduğunda davaların birleştirilmesi, aksi halde incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulduktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre;

5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 22.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7260, Karar No: 2012/14081, Tarih: 24.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7260 E.  ,  2012/14081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/08/2010 tarih ve 2009/172-2010/574 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalılar ... ve ... dava dışı Ana Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd. Şti'nin % 50'şer oranında hissedarı iken aralarında anlaşamamaları, davalı ...'ın ortaklıktan ayrılmak istemesi, ancak şirketin en az iki ortağının bulunmasının gerekmesi nedenleriyle ...'ün 16.08.2005 günü 1/100 hissesini kendisine, 49/100 hisesini ise 50/100 hisse sahibi davalı ...'e sattığını, davalılar devrin geçici olduğunu, kısa bir süre sonra kendisine satılan hissenin geri alınacağı ve keyfiyetin pay defterine işlenmeyeceğini söylemiş iseler de ortaklığının 13.05.2008 tarihinde ticaret sicilinde ilan edildiğini öğrendiğini, devrin pay defterine işlenmesine ilişkin karar altındaki imzanın tarafından atılmadığını, kararın dayanağı olan tescil ve ilan işleminin da hukuksal dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek, 20.05.2005 tarih ve 2005/1 sayılı karar ile bu sahte işlem dayanarak yapılan tescil ve ilan işleminin iptallerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Sicil Memurluğu vekili, yasa çerçevesinde işlem yapıldığını savunmuştur.

Davalı ..., hisselerin geri alınmak üzere satıldığı iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ..., olayın davalı ...'la alakası bulunmadığını, ...'ın tüm payını satmak istemesi üzerine davacıya 1 hisseyi onun üzerine almayı, daha sona bir ortak bulacağını ve davacının da hissesini bu kişiye devredeceğini teklif ettiğini, davacının hissesini bu şekilde satın aldığını, ancak daha sonra ortak bulamadığını, davaya konu kararı kendisinin imzaladığını, davacının ise imzalamadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, muvazaalı satıştan söz eden davacının iddiasını yazılı delillerle ispatlayamadığı, TTK'nun 520. maddesinde sayılan koşullardan noter satışı ve paydaşların ¾ çoğunluğunun muvafakatı şartlarının gerçekleştiği, davalı ...'in tek başına muvafakati % 100 olacağından iptali istenen ortaklar kurulu kararında davacının imzasının bulunmamasının kararı geçersiz hale getirmeyeceği, söz konusu kararla keyfiyetin pay defterine işlenmesine karar verildiği, defter sunulmamış ise de bunun devrin pay defterine işlenmediğini göstermeyeceği, sonradan işlenmesinin dahi mümkün olduğu, pay satışının geçerli kabul edileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Emredici mahiyetteki mülga 6762 sayılı TTK'nun 520. maddesi uyarınca geçerli bir pay devrinden sözedilebilmesi için imzası noterce tasdik ettirilmiş yazılı bir devir sözleşmesi, bu devrin şirkete bildirilerek pay defterine işlenmesi, ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması şarttır. Maddede sözü edilen bu üç işlemin bir arada bulunması gerekmekte olup davacı tarafça bunun gerçekleşmediğinin kanıtlanması gerekmektedir. Somut uyuşmazlıkta, pay defterinde kayıt bulunmadığı ispatlanmış olduğundan davanın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/30300, Karar No: 2022/6746, Tarih: 25.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/30300 E.  ,  2022/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Karar Tarihi : 11.03.2021

İlk Derece Mahkemesi : Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.10.2019 tarih ve 2019/12 - 2019/419 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etme

Uygulama : TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK’nın 5/1, TCK’nın 62/1, 53 63/1. maddeleri gereğince mahkumiyetine yönelik istinaf talebinin, hükmün düzeltilerek esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299. maddesi gereğince takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Bank ...'daki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın Bankasya'da 2004 yılında açmış olduğu hesabındaki para yatırma ve çekme işlemlerinin Banka'nın TMSF'ye devrinden sonra da devam ettiği, Bankasya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri dışında değerlendirilemeyeceği, sanığın örgüt liderinin talimatı doğrultusunda, örgüte yardım kastıyla hareket ettiği tespit edilemediğinden örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak delil bulunmayan sanığın atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13862, Karar No: 2011/10180, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13862 E.  ,  2011/10180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı,1995,1997,2000 ve 2002 yılları arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıdan prim kesintisi yapıldığı halde tescil edilmediği gerekçesiyle 1995,1997,2000 ve 2002 yıllarında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Davacı 06.07.2011 tarihli duruşmada ilk prim kesintisinin yapıldığı tarih dikkate alınarak sigortalılığının başlangıç tarihinin tespiti ile 07.12.2010 tarihleri arasındaki dönemin tespitini isteyerek dava konusu yapmadığı 01.01.2003-07.12.2010 tarihleri arasındaki dönemin de tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01.05.1996-07.12.2010 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine,fazla talebin reddine karar verilmiştir.

HUMK.'nun 179/5 . maddesine göre talep sonucu çok açık bir şekilde yazılmalıdır. Talep sonucu açık değilse HUMK'nun 75/2. maddesine göre mahkeme davacıya talep sonucunu açıklattırabileceği gibi davacı da kendiliğinden talep sonucunu açıklayabilecektir. Somut olayda davacı dava dilekçesinin açıklama kısmında yıllarını ve kesilen miktarları belirtmek suretiyle kendisinden prim kesintisi yapıldığı halde tescil edilmediğini belirterek 1995,1997,2000 ve 2002 yıllarında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitini istemiş ise de kesinti yapılan yıllar ile talep arasında uyum bulunmadığından talep sonucunun açıklanmasına ihtiyaç olup dava dilekçesinde talep sonucunun açık olduğundan sözedilemez.Düzeltme yolu ile talebin artırılması ise olanaklı değildir.

Islah sözlü yapılabilmesi yönünden şekil şartına sahip ise de peşin maktu ıslah harcı yatırılmadan yapıldığına göre mahkemece usulüne uygun olmayan ıslaha değer verilerek 01.05.1996-07.12.2010 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmiş olması da isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, usulüne uygun olmayan ıslaha değer verilemeyeceği ve düzeltme yolu ile talebin artırılmasının olanaklı olmadığı gözetilerek, davacıya talep sonucunu açıklattırmak,talep edilen bu yıllar yönünden dosyadaki tüm tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermektir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9490, Karar No: 2006/9976, Tarih: 16.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/9490 E.  ,  2006/9976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Zonguldak 2.İş Mahkemesi

Tarih               : 4.5.2006

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının % 0 dan %  13’e çıkması nedeniyle % 13  malüliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle % 13 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SB Zonguldak Uzun Mehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin  23.3.2006 tarih ve M/413 sayılı  raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının malüliyet nedeniyle  9.8.1999 tarihinde % 0 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 6 yıl içerisinde % 13    artışla % 13 oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine şimdilik yer olmadığına temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.10.2006   gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1029, Karar No: 2015/3556, Tarih: 24.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/1029 E.  ,  2015/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/07/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyizleri yönünden;

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, hükümet konağı çay ocağı işletmecisi olan davalının işlettiği çay ocağındaki patlama nedeniyle binada meydana gelen zararların davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece davalı tam kusurlu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada mevcut Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2009/122 esas, 2010/56 karar sayılı dosyasına göre davalının ... Çay Ocağı işletmecisi olduğu, çay ocağında çıkan yangının LPG tüpünden uzanan hortumun delinmesi ve buradan sızan gazın tüpün dedantörünün açık olması nedeniyle yayılarak buzdolabı motorundan çıkan kıvılcım ile alev alması sonucu oluştuğu, meydan gelen patlama ile de binada dava konusu hasarın oluştuğu anlaşılmaktadır. Davalı ceza dosyasında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma eyleminden dolayı mahkum olmuştur.

Yargılamanın devamı sırasında görüşüne başvurulan bilirkişi heyeti raporlarına göre çay ocağında bulunan LPG tüpünün patlamasında çay ocağını sadece üst düğmeden kapatan ve İş Kanunu amir hükümlerine aykırı davranan davalı ile bir kamu kurumu binası olan hükümet konağı içinde (Mahalli İtfaiyeden Yangın Önlemleri Yeterlilik Belgesi) ruhsatsız ve izinsiz işletim izni veren kişi veya kişilerin de sorumlu olduğu bildirilmiştir.

Yerel mahkemece tüm dosya birlikte değerlendirilerek davalının kusur oranı da belirlendikten sonra, kusur oranına isabet eden tazminat miktarı ile davalının sorumlu tutulması gerekirken tazminatın tamamının davalıdan tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/343, Karar No: 2018/3578, Tarih: 10.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/343 E.  ,  2018/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.07.2017 gün ve 2015/105 Esas, 2017/201 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 19.11.2015, 24.12.2015, 05.12.2016, 02.02.2017 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ve 14.10.2016 günlü duruşma tutanağında ise üye hakim ...’ın (...) ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4200, Karar No: 2010/6512, Tarih: 11.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4200 E.  ,  2010/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81, 62, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 59. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2009 gün ve 123/196 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448, 59, 31, 33, 6136 sayılı Yasa'nın 13/1 ve TCK 59. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi gereğince yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1- Hükümlü hakkında insan öldürme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Hükümlü hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hüküm yönünden;

6136 sayılı Yasa'nın 13/1 ve 765 sayılı TCK.nun 59. maddelerine göre verilmiş ve kesinleşmiş hükmün 5237 sayılı TCK.nu ile kurulacak hükme göre lehe olduğu tespit edildiği takdirde, "uyarlama isteminin reddine" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 765 sayılı TCK.nu ile kesinleşen hükmün yeniden kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA) 11.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5695, Karar No: 2013/6188, Tarih: 04.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5695 E.  ,  2013/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "eksik inceleme ile karar verildiği, fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen yerin 1963 yılında yapılan toprak tevzi çalışmalarında 237 sayılı mera parseli ve (B) harfi ile işaretli yerin ise dere yatağı içinde kaldığı halde usulüne uygun şekilde mera araştırması yapılmadığı, jeoloji bilirkişi raporuna göre taşınmazın kenarına istinat duvarı yapıldıktan sonra çayın etkisinden kurtulduğu belirtilmesine rağmen, söz konusu istinat duvarının hangi tarihte ve hangi kurum tarafından yapıldığı, taşınmazın çayın etkisinden ne zaman kurtulduğu hususlarının araştırılmadığı, toprak tevzi çalışmasına esas olan tapu kayıtlarının kazanma sütununda dava konusu parselin kaçak ve yitik kişilerden kaldığı belirtildiği halde bu hususun da araştırılmadığı açıklanarak belirtilen hususların araştırılıp sonucuna göre karar verilmesi gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 264 ada 24 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2297,07 m2'lik bölümünün ayrı parsel numarası verilerek davacı adına tesciline, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen bölüm yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, 04.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3425, Karar No: 2019/15014, Tarih: 22.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3425 E.  ,  2019/15014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından verilen temyiz talebi içeriğinden, temyiz isteğinin sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan düşme kararına yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Sanığın 28/03/2014 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin 28/03/2014 tarihli ek kararın sanığa tebliğine ilişkin tebligat parçasının dosya içerisinde bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’nın temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve 28/03/2014 tarihli ek kararın sanık ...’ya tebliğine ilişkin tebligat parçasının dosya içerisine alınması, tebliğ edilmemiş ise 28/03/2014 tarihli ek kararın sanık ...’ya tebliği ile ek kararı temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve düzenlenecek ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.