muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7252, Karar No: 2011/5765, Tarih: 17.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21503, Karar No: 2012/5803, Tarih: 20.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/21503 E.  ,  2012/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanıklar hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların, birden fazla kişi ile birlikte mağduru hürriyetinden yoksun kılma eylemleri için 5237 sayılı TCK’nın 109/1 ve 109/3-b maddeleri uyarınca bulunan ceza üzerinden teşebbüs indirimi uygulanması gerektiği halde, hatalı uygulama yapılmış ise de; sonuç ceza ... bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkındaki yaralama eylemlerinden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'nin mağdur ve arkadaşları ile birlikte gece vakti eğlenerek alkol alıp sarhoş oldukları, Rahmi ile mağdur arasında çıkan tartışma sonucunda, sanığın mağduru tartakladığı, birlikte yaşadıkları eve gitmek üzere baygın haldeki mağduru o esnada tesadüfen rastladıkları diğer sanık ...'in aracına bindirdiği, mağdurun beyanına göre, sanık ...'nin "eve değil dükkana gidiyoruz" demesi üzerine, dayak atmaya devam edeceği korkusuyla, Sanık ...'nin engellemesine rağmen arabadan atlaması sonucunda ayağında kırık meydana gelecek şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda mağdurun yaralanmasının sanıkların mağdura yönelik hangi eylemlerinden kaynaklandığı açıklanıp tartışılmadan, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17486, Karar No: 2015/10713, Tarih: 10.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17486 E.  ,  2015/10713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSKENDERUN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2012/238-2014/388

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; 19/11/2011 tarihinde davacının kendisine ait .... plakalı aracını ikamet ettiği Y.... Kooperatifi F2 nolu blokun önüne park ettiğini, park halindeki aracın üzerine davalılar tarafından yaptırılan bacanın düştüğünü ve aracın kullanılamaz hale geldiğini, söz konusu bacanın inşaat planında ve projede yer almadığını, bu konuda kooperatifin almış olduğu kararında bulunmadığını, izinsiz olarak teknik ve fenne aykırı yapıldığını, eksik malzeme kullanıldığını, İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/4 değişik iş dosyasıyla delil tespiti talebinde bulunduklarını, bilirkişi raporuna göre aracın büyük hasara uğradığını, hasar nedeniyle davacının maddi kayba uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla araçta meydana gelen hasar nedeniyle uğranılan maddi kayıp için 9.000,00 TL maddi tazminatın ve İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/4 d.iş dosyasında 207,80 TL harç, 250,00 TL bilirkişi ücreti, 75,00 TL taksi ücreti olmak üzere toplam 532,80 TL yargılama giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacının Kooperatifin belirlediği park alanına ve oturduğu blokun alanına aracı park etmediği, belirli park alanlarından başka park yapılmaması ihtarlarına riayet etmediği, bacanın yapılmasının Kooperatif Genel Kurulunca kararlaştırıldığını, olaya beklenmedik bir şekilde şiddetli esen rüzgarın sebebiyet verdiğini, davalıların ağır kusurlu olmadıklarını, delil tespitinde aracın zararının abartıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; dış cephede yapılan tadilatın projesi yapılmadan ruhsatsız yapıldığı, yapılan bacanın teknik şartnameye aykırı olduğu, davalıların haksız fiileri nedeniyle araçta maddi tazminat ve araç kiralama bedeli olarak zarar oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 10.000,00 TL maddi tazminat ve 3.600,00 TL araç kiralama bedeli olmak üzere toplam 13.600,00 TL'nin ıslah tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Davada bina malikinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Davada bina malikinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat talep edilmektedir.

TBK'nun 69.(BK'nun 58.) maddesine göre; "Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki bozuklukluklardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür.”Davalıların yaptırdığı bacanın düşmesi nedeniyle davacının aracına zarar verildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

TBK'nun 52/1. (BK'nun 44/1.) maddesinde, "Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yüklümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hakim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir." hükmü getirilmiştir.

Maddeye göre açıklanan özel hallerin gerçekleşmesi durumunda mahkeme, tazminatı indirebilir veya kaldırabilir. Özel haller ise, zarar görenin zarara razı olması, zararın doğumunda zarar görenin müterafik kusuru, zararın artmasında ortak kusuru ve sorumlunun durumunu ağırlaştırıcı ortak kusuru veya aynı maddenin 2. fıkrasında açıklanan zarardan sorumlu kişinin "ağır kusurunun" bulunmadığı ve zararın tamamının tazminine hükmedilmesinde sorumluyu zor duruma düşürecek olması hallerinde tazminattan indirim yapılabilir.

Somut olayda hükme esas alınan inşaat mühendisi bilirkişi raporunda; dış cephde yapılan tadilatın projesi yapılmadan, ruhsatsız olarak yapıldığı, bacanın teknik şartnameye uygun olmadığı, binanın dış kısmına, yatayda ve dikeyde metal bağlantı yapılmadan inşa edildiği, kuvvetli esen rüzgarda veya yer sarsıntısında yıkılma ve devrilme olasılığının yüksek olacağının belirtildiği, kusur durumuna ilişkin rapor verilmediği, davacının aracının olayın gerçekleştiği yere park etmesinin uygun olup olmadığının ve müterafik kusurunun incelenmediği görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece; davacının olayda kusurlu olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak, kusur durumunun net bir şekilde tespit edilmesi, davacının aracını olay yerine park etmesinin uygun olup olmadığı ve müterafik kusurunun değerlendirilmesinden sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davacının olayda ne derece kusurlu olduğu saptanmadan hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece; davacının olayda kusurlu olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınarak, kusur durumunun net bir şekilde tespit edilmesi, davacının aracını olay yerine park etmesinin uygun olup olmadığı ve müterafik kusurunun değerlendirilmesinden sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davacının olayda ne derece kusurlu olduğu saptanmadan hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca; 6100 sayılı HMK.’nun 26.maddesi gereğince "Hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez." Davacı taraf dava dilekçesinde; araç kiralama bedeline ilişkin talepte bulunmadığı halde mahkemece, bilirkişi raporunda belirtilen 3.600,00 TL araç kiralama bedeline hükmedildiği, araçta meydana gelen maddi kayıp için istenen tazminat miktarında araç kiralama bedeline ilişkin talep bulunmadığı görüldüğünden belirtilen ilke ve esaslar gözetilerek ve davacının talebi ile bağlı kalınarak yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17048, Karar No: 2022/18190, Tarih: 27.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/17048 E.  ,  2022/18190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, somut olayda sanığın mağdurlar ... ve ... ile müşteki ...’e hitaben ''Sen kim oluyorsun da benden kimlik istiyorsun, senin derdin ne ? Buradaki masa senin nerene dürttü?'' şeklinde sözler söylemekten ibaret olan eyleminde müşteki ve mağdurlara yönelik cebir veya tehdit unsurlarının somut olayda ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı olarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 43/2 maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanığın direnme eylemini birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirdiğinin kabulüne karşın sanık hakkında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5381, Karar No: 2014/7695, Tarih: 18.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5381 E.  ,  2014/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2013/16-2013/234

Taraflar arasındaki ayıplı hizmet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı Zafer Bilgen ile davalı arasında taşınmaz satış sözleşmesi yapıldığını, kendisinin bu sözleşmeden doğan tüm hak ve yetkileri devraldığını, 07/05/2007 tarihinde yapılan sözleşmeye göre konutun 16 ay içinde teslim edilmesi gerekirken bu süre zarfında teslim edilmediğini, bu şekilde gecikmeyle teslim alan Z. B.’in bu gecikme nedeniyle maruz kaldığı kira kaybına karşılık herhangi bir tazminat davası açmadan konutu borçları ile birlikte kendisine 06/01/2010 tarihinde devrettiğini, konutun geç teslimi nedeniyle oluşan kira kaybının tespit ve tahsilini istediklerini, davalarının kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava konusu konutun geç teslimi nedeni ile oluşan 1.700,00 TL maddi zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak tarafına verilmesine, yargılama harç ve giderlerin davalı idareye tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dışı 3 kişi ile davalı taraf arasında davaya konu dairenin satımına yönelik 07/05/2007 tarihinde sözleşme imzalandığı ve akabinde 04/01/2009 de dairenin dava dışı Zafer Bilgen’e teslim edildiği, bu teslim tarihinden sonra davacıya konutun 06/01/2010 da devredildiği hal böyle olunca davacının kira geliri mahrumiyetinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dışı 3 kişi ile davalı taraf arasında davaya konu dairenin satımına yönelik 07/05/2007 tarihinde sözleşme imzalandığı ve akabinde 04/01/2009 de dairenin dava dışı Zafer Bilgen’e teslim edildiği, bu teslim tarihinden sonra davacıya konutun 06/01/2010 da devredildiği hal böyle olunca davacının kira geliri mahrumiyetinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacağın temliki sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Genel olarak borç ilişkisi kimler arasında meydana gelmişse, alacaklılık ve borçluluk sıfatları da bu kişilere ait olup, bunun doğal sonucu olarak, borçlu kime karşı ifa yükümü altına girmişse, alacak hakkı da o kişiye aittir. Bununla beraber, alacaklının alacağının üçüncü bir kişiye devretmesi mümkün olup, alacağın temliki, alacağı devreden alacaklı ile devralan kişi (yeni alacaklı) arasında yapılacak yazılı bir sözleşme ile meydana gelir. Alacağın temlikinde alacaklı, halen sahip olduğu bir hakkını devredebileceği gibi, henüz mevcut olmayan, müstakbel bir alacağını da devredebilir. Temlik edenin, temlik anında sahip olduğu bir hakkını devrettiği durumlarda, yapılan bu tasarruf işlemi ile alacaklı, malvarlığının aktifindeki mevcut haklarda, başkası lehine bir azalmayı kabul etmektedir. Böylece, temlik akdi yapılır yapılmaz alacak, alacağa bağlı olan bütün imtiyazlar ve fer’i haklarla beraber devralana geçmektedir. (Borçlar Kanununun 168. maddesi) Bu nedenle gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar yeni alacaklıya ait olmaktadır. Nitekim, temlik eden kişinin, temlikle birlikte borçlu ile hukuki ilişkisi kesildiğinden, alacağın tahsilinin dava ve talep hakkının da, onun maliki durumuna geçmiş olan, temellük edene geçmesi, alacağın temlikinin doğal bir sonucudur. Kural olarak alacağın temlikinde borçlunun hukuki durumunda herhangi bir değişiklik olmamakta, sadece muhatap olacağı kişi (alacaklı) değişmektedir. Borçlar Kanununun 167/1. maddesinde de, borçlunun temlik edene karşı haiz olduğu def’ileri, temellük edene karşı da ileri sürebileceği belirtilmekle alacağın, temlik sırasındaki durumu ile yeni alacaklıya geçeceği ifade edilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra dava konusu olaya bakılacak olursa; davacı ile dava dışı Zafer Bilgen arasında imzalanmış olan, davalının vekili olarak hareket eden dava dışı Halk Bankasının da onay verdiği 06.01.2010 tarihli “Devir Protokolü” başlıklı sözleşmenin ilk pragrafında, “Devir eden Z.B., TOKİ idaresiyle akteylediği 07.05.2007 tarihli Gayrimenkul Satış Sözleşmesinden doğan her türlü haklarını ve bu sözleşmeye göre bu protokol tarihine kadar yaptığı ödemeler tutarını devir alan A.. A..’a temlik etmiştir.” Hükmü mevcut olup, alacağın temliki, borcun nakli niteliğinde olan böyle bir sözleşme ile, dava dışı önceki malik, temlik tarihi itibariyle her türlü hak ve alacaklarını davacıya devretmiş olduğundan, devredilen hak ve alacaklar içinde, temlik tarihi itibariyle devredenin borçluya karşı sahip olduğu, geç teslim nedeniyle kira kaybından doğan alacaklarının da bulunduğu tartışmasızdır. Temlik edenin, 2014/5381-7695

daha önce borçluya karşı kira kaybına ilişkin herhangi bir tazminat talebinde bulunmamış olması da, bu konuda açık bir feragat söz konusu olmadığından sonuca etkili değildir. Zira kira kaybından doğan tazminat talebi, temlik tarihi itibariyle sona ermeyip, hukuken varlığını devam ettirmektedir. Davacı, önceki malikin bu konudaki alacağını, alacağın temliki hükümlerine göre temellük etmiş olduğundan, devir işleminin, satılanın önceki malike teslim edilmesinden sonra yapılmış olması, dolayısıyla yeni malik davacının, devirden itibaren satılanı zilyetliğinde bulundurmuş olması da, mahkemenin kabulünün aksine sonucu değiştirmeyecektir. Az yukarda da açıklandığı üzere, söz konusu “alacağın temliki” sözleşmesi ile, gerek işleyip de eski alacaklı tarafından tahsil edilmemiş, gerekse işlemekte olan tüm fer’i hak ve alacaklar, alacağı temellük eden davacıya geçmektedir. Sonuç olarak davacının, dava dışı Zafer Bilgen ile imzalamış olduğu 06.01.2010 tarihli “Devir Protokolü” ve bu protokolün ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilen, davalı ile dava dışı Zafer Bilgen arasında imzalanmış olan 07.05.2007 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi gereğince, alacağın temliki hükümlerine göre, taşınmazın geç tesliminden kaynaklanan kira bedeli alacağı yönünden davalı satıcıya karşı dava ve talep hakkı mevcut olup, mahkemece işin esası incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, aksinin kabulü ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 18.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6433, Karar No: 2014/6935, Tarih: 04.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/6433 E.  ,  2014/6935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.