muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/850, Karar No: 2015/2908, Tarih: 28.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/850 E.  ,  2015/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 21.04.2014 tarihinde tebliğ olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 29.04.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19830, Karar No: 2010/6151, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19830 E.  ,  2010/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/11242, Karar No: 2015/3919, Tarih: 26.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11242 E.  ,  2015/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu taşınmazı üzerine konulan haczi daha önce olmasına, borçlunun 04.06.2014 tarihine kadar borcu ödeyeceğine dair taahhütte bulunmasına rağmen, taşınmazın satılması sonrasında düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunan alacağına öncelik verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçi haczinin düştüğü gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10573, Karar No: 2023/10809, Tarih: 06.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/10573 E.  ,  2023/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1618 E., 2023/1571 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/318 E., 2023/69 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali ve haczin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dışı ... Turizm Emlak İnş. Tic. Yatçılık ve Taşımacılık Ltd.Şti.'nin prim borçları nedeniyle ...plakalı aracına haksız ve hukuka aykırı bir şekilde haciz konulduğunu bundan dolayı müvekkilinin mağdur olduğunu belirterek, davaya konu 2019/030824, 2019/030825, 2019/030826, 2020/022918, 2020/022917, 2020/022919, 2020/022916 takip no'lu ödeme emirlerinin iptaline, müvekkile ait 48 FBD 90 plakalı araç üzerindeki haczin kaldırılmasına, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davalı idareye yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın süresinde açılmamış olduğundan öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddedilmesi gerektiğini, davacı tarafın dava dilekçesinde belirttiği iddiaların hukuka uygun olmadığını, Kurum tarafından başlatılmış icra takibi ve işlemlerin devam ettiğini, dava konusu bakımından Kurum kayıtları esas olup, davacının bunun aksini ancak aynı değerdeki yazılı belgelerle ispatlayabileceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; toplanan belgelere göre davacının yetkilisi olduğu şubenin şirket merkezinden ayrı bir bütçesinin olmadığı, davacının mali konularda merkezden bağımsız olarak harcama yetkisinin olmadığı, bu bağlamda davacının Kanun'da belirtilen üst düzey yönetici sıfatına sahip olmadığı, davacının mali konularda tek başına karar alma ve uygulama yetkisinin olmadığı, temsil ettiği şubenin ayrı bir bütçesinin olmadığı, sonuç olarak şirketin prim borçlarından dolayı davacının sorumluluğuna gidilmesinin mümkün olmadığı belirtilerek davanın kabulüne, denizli Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü 2019/030824, 2019/030825, 2019/030826, 2020/022919, 2020/022918, 2020/022917, 2020/022916 numaralı takip dosyalarından davacıya gönderilen ödeme emirlerinin iptaline, bu takipler nedeniyle davacıya ait 48 FBD 90 plakalı araca uygulanan haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddedilmesi gerektiğini, davacının bu davanın açılmasında hukuki yararının da bulunmadığını, delillerin toplanmadığını, eksik inceleme yapılarak yanılgılı hüküm tesis edildiğini, Kurum aleyhine yargılama giderleri ile vekalet ücreti tesisinin de dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olmadığını, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler, tanık anlatımları hep birlikte değerlendirildiğinde; davacının yetkilisi olduğu şubenin şirket merkezinden ayrı bir bütçesinin ve mali konularda merkezden bağımsız olarak harcama yetkisinin olmadığı, bu bağlamda davacının kanunda belirtilen üst düzey yönetici sıfatına sahip olmadığı anlaşılmakla; ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince davalı Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali ile haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 88, 6183 sayılı Kanun'un 35 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/825, Karar No: 2016/610, Tarih: 11.05.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2016/825 E.  ,  2016/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kırşehir 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 22.01.2015 gün ve 2014/196 E- 2015/69 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 28.05.2015 gün ve 2015/11251 E.- 2015/18847 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Dava tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş mahkeme kararının Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde belirtilen karar ile bozulmuştur.

Mahkemece önceki hükümde direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına geçilmeden önce ön sorun olarak usulüne uygun kısa karar kurulup kurulmadığı tartışılmıştır.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır. .

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı ve gerekçeli kararın hüküm kısmı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 11.05.2016 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10961, Karar No: 2018/4736, Tarih: 27.06.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10961 E.  ,  2018/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ayağında %50 fonksiyon kaybın bulunduğu, sanığında katılana erken emeklilik konusunda yardımcı olacağını ancak bunun karşılığında kendisine nakit para vermesi gerektiğini söylediği, katılanında üzerinde nakit para olmadığını söylemesi üzerine kendisinden senet aldığı ve "seni iki ay içinde emekli edeceğim" diye taahhütde bulunduğu, iki ay kadar sonra sanığın katılanı dükkanına çağırdığı ve "...'daki ...Bankasından sana bir kart verecekler orada imzanı at senin ve eşinin emeklilik işi tamam" dediği, akabinde katılanın ... Bankası...Şubesine giderek vadesiz mevduat hesabı açtırdığı, bu şekilde sanığın katılanı kendisine özürlü aylığı bağlayacağından bahisle hileli davranışlarla aldatarak menfaat temin ederek üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanığın aşamalardaki savunmasında katılandan vekalet alıp sözleşme yaptıklarını, ilgili kuruma müracatı katılan adına yaparak bakım ve özürlü aylığını kendisine bağlattığına ilişkin savunması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin tespiti bakımından; sanığın savunmasında belirttiği vekaletname ve sözleşmeyi sunması için süre verilmesi, katılan adına ilgili kuruma başvuru yapılıp yapılmadığı, emekli aylığı bağlanıp bağlanmadığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet Savcısının sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9090, Karar No: 2017/10508, Tarih: 12.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/9090 E.  ,  2017/10508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

Davacı vekili yerel Mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararını temyiz etmiş ise de; 04.02.2015 havale tarihli ek kararın temyizine ilişkin dilekçe ekinde temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcının yatırıldığına ilişkin herhangi bir tahsilat ya da para makbuzu dosya arasında bulunmamaktadır. Temyiz harcının kaynağı, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'nun 434/2 maddesi ve 10.05.1965 tarih 1965/1-1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararıdır. Bu îçtihadi Birleştirme Kurulu kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının 1/4'nün peşin olarak alınması gerekir. Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin kararın kesin olduğu gerekçesi ile reddine dair ek karar) temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.Bu nedenle, temyizin reddine ilişkin ek karar temyiz eden davacı vekili, temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcını yatırmış ise, buna ait tahsilat, saymanlık ya da para makbuzunun bulunarak dosya arasına konulması, temyiz karar harcı hiç yatırılmamış ya da eksik yatırılmış ise 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulaması gereken HUMK'nun 434/3. maddesi gereğince, temyiz karar harcının yatırması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz karar harcının yatırılması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harcının yatırılmaması halinde Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenmesi, verilen kesin süre içinde harcın yatırılması halinde dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi, yatırılmaması halinde ise, Mahkemece, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek, yedi günlük temyiz süresinin beklenmesi anılan kararın temyizi halinde temyiz incelemesi için gönderilmek üzere dosyanın Mahal Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5499, Karar No: 2016/183, Tarih: 21.01.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/5499 E.  ,  2016/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2015/361104

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 01/10/2015 - 2015/63 esas ve 2015/149 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın evinde ele geçirilen ve kullanma sınırları içinde kalan 19 adet net 4,9 gramdan ibaret “alpha-PVT, AB-PINACA, 5F-AKB 48” içeren hapları satmak üzere temin ettiğini söyleyerek, ikrarı ile TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasında tanımlanan, kullanma dışında bir amaç için uyuşturucu madde bulundurma suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasında öngürülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20516, Karar No: 2015/13471, Tarih: 02.07.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/20516 E.  ,  2015/13471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, Hollanda ülkesindeki çalışmaların 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanılması ile yurtiçindeki sigortalılığı gözetilerek yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davacı, 1983 – 1988 yılları arasındaki 506 sayılı Kanun (5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi) kapsamındaki sigortalılığı ve 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanılan Hollanda ülkesindeki çalışmalarına istinaden 24.11.2011 tarihli tahsis talebine istinaden yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini istemiş, mahkemece, davacının, tahsis talebini takip eden ay başı olan 01.01.2012 tarihi itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine dair hüküm kurulmuştur.

Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6'ncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Kesin dönüşün, aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu ifade ettiği; “sosyal sigorta ödeneği” deyiminden, çalışma yaşamı süresince karşılaşılan hastalık, iş kazası, meslek hastalığı veya işsizlik gibi riskler nedeniyle iş göremezlik veya işsizlik gibi adlar altında yapılan ödeneklerin amaçlandığı; “sosyal yardım ödeneği” ibaresinin ise bulunulan ülke mevzuatı kapsamında, geçimlerini sağlayacak hiçbir gelirleri olmayan veya mevcut gelirleriyle geçimlerini sağlamakta güçlük çeken kişilerin asgari geçim düzeyi ile sınırlı olmak üzere geçimlerinin sağlanması amacıyla kamu kurum ve kuruluşları tarafından muhtaçlık durumuna ve süresine göre ödenen, ikamet şartına bağlı nakdi yardımlar anlamını taşıdığı kabul olunmaktadır. Ne var ki, “kesin dönüş” ifadesi, mutlak anlamda, yurtdışında bulunduğu ülkeden Türkiye’ye döndükten sonra tekrar