muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3575, Karar No: 2014/14428, Tarih: 17.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3575 E.  ,  2014/14428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4800, Karar No: 2020/6411, Tarih: 11.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4800 E.  ,  2020/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÜYÜKÇEKMECE 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı ... ve ...'nın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Davalı şirkete normal yolla yapılan tebligatın iadesi sonrası ticaret sicilinden bildirilen adresine Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca tebliğ sağlanmıştır. Ne var ki; bundan sonraki aşamalarda; ilk derece mahkemesince alınan gerekçeli karar ilamı ve bölge adliye mahkemesi karar ilamı ticaret sicilinden bildirilen adresten başka bir adrese normal yolla tebliğe çıkarılmış olup, söz konusu adrese yapılan tebligatların da usul ve yasaya uygun olarak yapılmadığı görülmüştür.

Bu durumda, davalı şirketin ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı son adresine ilk derece mahkemesi tarafından gerekçeli kararın usulüne uygun bir şekilde tebliğinin sağlanması, yasal istinaf süresi beklenildikten sonra, şayet davalı şirket, ilk derece mahkemesi kararını istinaf ederse bölge adliye mahkemesince inceleme yapıldıktan sonra davalı şirkete bölge adliye mahkemesi kararının Tebligat Kanunu'nun hükümlerine göre usulüne uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi davalı şirket temyiz ederse birlikte aksi halde 2 no.lu bent gereğine dikkat edilerek diğer davalıların temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için bölge adliye mahkemesine gönderilmesine

2- Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 günlü 1/1 sayılı İBK).

Mahkeme kararının davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edildiği ancak; davalıların peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmaktadır.

1 nolu bentte belirtilen eksiklikler giderildikten sonra; diğer davalılar ... ve ... eksik nisbi harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, harç süresi içinde ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına, karar verilmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle geri çevirme kararının gereği yerine getirilmek üzere dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13985, Karar No: 2015/24979, Tarih: 10.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/13985 E.  ,  2015/24979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde büro elemanı olarak çalıştığını, 2011-2013 döneminde uygulanan TİS’e kadar büro elemanlarının TİS’den yararlandırılmadığını, ancak bu uygulamada eşitliğe aykırı davranıldığını, bazı büro elemanlarının TİS hükmüne rağmen yararlandırıldığını, TİS'den yararlanmak için daha önce iki kez dava açtığını ve bu davaları kazandığını ve kararların Yargıtay tarafından onandığını, bu dava ile hüküm altına alınmayan dönem ve alacaklar yönünden talepte bulunduğunu beyan ederek ücret zammı, sorumluluk zammı, ikramiye ve ilave tediye, hizmet yılı primi, eşit davranmama tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının büro işçisi olması sebebiyle 2011 yılına kadar TİS’den yararlanamayacağına dair hüküm olduğunu bu nedenle yararlanamadığını, eşit işlem borcuna aykırı davranılmadığını, önceki mahkeme kararlarının gereğinin yerine getirildiğini başka alacağı kalmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Eşit davranmama tazminatının tutarı ve takdiri indirim nedeniyle davalı lehine verilen avukatlık ücreti taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda T.C. Anayasasının 10'uncu ve 55'inci maddelerinde ifade edilmiş, 10 uncu maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55'inci maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda T.C. Anayasasının 10'uncu ve 55'inci maddelerinde ifade edilmiş, 10 uncu maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55'inci maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa Sosyal Şartı, Avrupa Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

İstihdam ve Meslek Konularında Kadın ve Erkeğe Eşit Muamele ve Fırsat Eşitliği İlkesinin Uygulanmasına Dair 5 Temmuz 2006 tarihli Avrupa Parlamentosu ve Konseyinin 2006/54/EC Sayılı Direktifinin “Analık (Doğum) İzninden Dönüş” başlıklı 15'inci maddesinde, “doğum iznindeki bir kadının, doğum izninin bitiminden sonra işine veya eşdeğer bir pozisyona kendisi için daha dezavantajlı olmayan koşul ve şartlarda geri dönmeye ve çalışma koşullarında yokluğu sırasında yararlanmış olacağı her türlü iyileştirmeden yararlanmaya hakkı vardır” şeklinde kurala yer verilerek, doğum iznini kullanan kadın işçi yönünden işverenin eşit davranma borcuna vurgu yapılmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Buna karşın eşitlik ilkesini düzenleyen 5'inci maddede, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. Dairemiz kararlarında “ esaslı nedenler olmadıkça” ve “biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça” bu yükümlülüğün bulunmadığı vurgulanmıştır .

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez .

4857 sayılı Yasanın 5'inci maddesinin ilk fıkrasında, dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yasağı getirilmiştir. Belirtilen bu hususların tamamının mutlak ayrım yasağı kapsamında ele alınması gerekir. Eşit davranma ilkesinin uygulanabilmesi için aynı işyerinin işçileri olma, işyerinde topluluk bulunması, kolektif uygulamanın varlığı, zamanda birlik ve iş sözleşmesiyle çalışmak koşulları gerekmektedir.

Yasanın 5'inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle faklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yasanın 5'inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle faklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, pirim v.b. ödemleri de kapsadığı açıktır.

Bundan başka 4857 sayılı Kanunun 18'inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde sözü edilen sendikal nedenlere dayalı ayrım yasağı da mutlak ayrım yasağı kapsamında değerlendirilmelidir. Yasanın 5'inci maddesiyle 18'inci maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan haller sınırlayıcı olarak düzenlenmiş değildir. İşçinin işyerinde olumsuzluklara yol açmayan cinsel tercihi sebebiyle ayrım yasağı da buna eklenebilir. Yine siyasî sebepler ve dünya görüşü gibi unsurları esas alan bir ayrımcılık da korunmamalıdır.

İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı değinilen Yasanın 5'inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir ücretten başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkânı bulunmaktadır. Söz konusu fıkra metni emredici nitelikte olduğundan, anılan hükme aykırı olan sözleşme kuralları geçersizdir. Geçersizlik nedeniyle ortaya çıkan kural boşluğu eşit davranma ilkesinin gereklerine uygun olarak doldurulmalıdır.

Eşit davranma borcuna aykırılığı ispat yükü işçide olmakla birlikte, anılan maddenin son fıkrasında yer alan düzenlemeye göre işçi ihlalin varlığını güçlü biçimde gösteren bir delil ileri sürdüğünde aksi işveren tarafından ispatlanmalıdır.

Somut olayda davacının, daha önce TİS den kaynaklanan alacakları için dava açıp kazandığı hususu da gözönünde tutulduğunda davalının eşit işlem borcuna aykırı davrandığı sabittir. Davalı işyerinde çalışan işçilerin aynı istekle açtıkları benzer dosyalarda ... 4. İş Mahkemesince eşit davranmama tazminatına hükmedilmiş, Dairemizin 22.12.2014 tarih ve 2014/16102 E, 2014/23032 K sayılı ilamı ile anılan tazminata hükmedilmesinin doğru olduğu kabul edilmiştir. Bu nedenle mahkemece eşit davranmama tazminatına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6688, Karar No: 2011/11116, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6688 E.  ,  2011/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen rücuen tazminat istemine ilişkin davada Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Bursa 6. İş Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, rücuen alacak istemine ilişkindir.

Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi, davacı bakanlık ile davalı şirketin birlikte işveren konumunda oldukları, işverenlerin birlikte sorumlu olmaları halinde uyuşmazlığın iş mahkemelerinde çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa 6. İş Mahkemesi ise, davanın tarafları arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığı gibi, özel kanunları gereği iş mahkemesinin görevlendirildiği işlerden de olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5521 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. Maddesinde, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yerinin iş mahkemeleri olacağı düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacının rücuen alacak talebini, davalıyla aralarında imzaladıkları hizmet alımı tip sözleşmesi ile eki yemek hizmetleri genel ve teknik şartnamelerine dayandırdığı, yapılan sözleşmenin kamu ihale mevzuatına göre hazırlandığı, davaya konu uyuşmazlığın İş Kanunu'ndan veya iş akdinden kaynaklanmadığı, bu durumda ise davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK.nun 25 ve 26. ) maddeleri gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5167, Karar No: 2024/203, Tarih: 10.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2020/5167 E.  ,  2024/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/201 E., 2015/815 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/201 Esas, 2015/815 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebebi, sanık hakkında verilen beraat kararı ile davaya konu sigaraların müsaderesine karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 155 ihbar hattına PTT Dağıtım Müdürlüğünde çalışan kargo görevlileri tarafından yapılan ihbarda, " Gaziantep ilinden gelen ...... kargo aracından kargoları indirdikleri sırada göndericisi ... ..., alıcısı sanık ... olan kargo paketinin yere düşerek patladığının ve içerisinde kaçak sigara olduğunun" bildirilmesi üzerine, kolluk görevlilerince yapılan araştırma ve tespitler sonrası aynı gün ihbara konu kargo şubesine gidildiği, sanık ...'ın kargo kolilerini teslim alıp dışarı çıktığında kolluk görevlileri tarafından sanığın taşıdığı kolinin yırtık kısmından sigara kartonlarının görülerek müdahale edilen olayda toplam 4156 paket kaçak sigara ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında; Antep'ten soyadını bilmediği ... veya Musa isimli kişinin kendisine kargo ile çarşaf gönderdiğini, kargo kolilerinin içinden sigara çıktığını, kendisinin sigara istemediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

4.Suça konu sigaraların gümrük kaçağı olduğuna ilişkin 20.10.2015 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında; Antep'ten soyadını bilmediği ... veya Musa isimli kişinin kendisine kargo ile çarşaf gönderdiğini, kargo kolilerinin içinden sigara çıktığını, kendisinin sigara istemediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

4.Suça konu sigaraların gümrük kaçağı olduğuna ilişkin 20.10.2015 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanığın alıcısı olduğu kargo kolisini taşırken kolinin yırtık olan kısmından kaçak sigaraların görülmesi üzerine sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 4156 paket kaçak sigaranın muhafaza altına alındığı olayda, Mahkemece dava konusu eşya hakkında yapılan arama ve el koyma işleminin usulsüz olduğu, hukuka aykırı arama sonucu elde edilen delillerin hükme esas alınamayacağı, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı gerekçeleri ile sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de;

5271 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin (j) bendinde yer alan suç üstü hâli ile 2559 sayılı Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan " Suçüstü hâlinde veya gecikmesinde sakınca bulunan diğer hâllerde suç işlendiğine veya suça teşebbüs edildiğine dair haklarında kuvvetli iz, eser, emare veya delil bulunan şüphelileri...eylemin veya durumun niteliğine göre; koruma altına alır, uzaklaştırır ya da yakalar ve gerekli kanuni işlemleri yapar." hükümleri gereği sanığın suç tutanağına göre yırtık olan kolinin dışından kaçak sigaraların görülmesi üzerine suçüstü hükümleri çerçevesinde suça müdahale edildiği , bu durumda herhangi bir arama kararına gerek olmadığı cihetle;

Soruşturma aşamasında kargo alıcısı ... ... hakkında tefrik kararı verildiği anlaşılmakla; tefrik edilen evrakın akıbetinin araştırılması dava açılmış ise bu dosya ile temyiz incelemesine konu iş bu dava dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması cihetiyle, davaların birleştirilerek delillerin birlikle değerlendirmesi tefrik edilen dosya karara çıkmamışsa veya dava açılmamış ise bir suretin temin edilerek

sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

İddianamede müsaderesi talep olunan kaçak sigaralar ile ilgili olarak olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli ve 2015/201 Esas, 2015/815 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12588, Karar No: 2019/16581, Tarih: 30.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12588 E.  ,  2019/16581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen ... hakkında, suça konu ... Lisesinin yanında bulunan mezarlıktan da 3 adet musluğu kırarak söktükleri iddiasıyla kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarından dava açılmış olmasına rağmen bu olay nedeni ile ayrıca hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında, bu suçlardan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07/05/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05/03/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 15/04/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen ... hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.