muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16014, Karar No: 2023/23421, Tarih: 31.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16014 E.  ,  2023/23421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/569 E., 2016/194 K.

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama

Sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından neticeten hükmolunan adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 5.900,00 TL adli para cezası ile tehdit suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 400,00 TL adli para cezası ile, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 29 uncu, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteminin özetle; tüm eylemlerinin katılanların kendisine ve çocuğuna karşı haksız muameleleri altında gerçekleştiği, hemşire E.U.'nun yanlış müdahalesi sonucu çocuğunun damarının patladığı ve olay sonrasında başka bir hastanede tedavi görmek zorunda kaldığı, bu olay nedeni ile şikâyetçi olduğu ve soruşturmanın devam ettiği, haklı iken haksız konuma düşürüldüğünü bu nedenlerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz isteminin özetle; sanığın sabıkası olması ve birçok suçu bir arada işlemesine karşın alt sınırdan adli para cezasına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine rağmen katılanlar vekili olarak ücreti verilmediği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

2. Katılanlar vekilinin temyiz isteminin özetle; sanığın sabıkası olması ve birçok suçu bir arada işlemesine karşın alt sınırdan adli para cezasına hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesine rağmen katılanlar vekili olarak ücreti verilmediği bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın; olay günü hemşire olan katılan ... tarafından yapılan kan alma işlemi sırasında çocuğunun kolunun şişmesi nedeni ile panik yaparak bağırmaya başladığı, olay yerine laborant olan katılan ...'ın da geldiği, sanığın hastahane laboratuvarı önünde katılanlara hitaben " o... çocukları, sizin defterinizi düreceğim" diyerek tehdit ve hakaret ettiği, katılan ...'e tekme atarak BTM ile giderilebilecek şekilde yaraladığından bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın savunması, katılanların anlatımı, tanık beyanları, CD inceleme tutanağı, olay tutanağı, katılan ...'ın adli muyaneye raporu, M.D.'ye ait hastane raporu ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiş, sanığın görevini yapmakta olan katılanlara çocuğunun kan alma sırasında kolunun şişmesinin verdiği sinirle tahrik altında eylemleri gerçekleştirdiği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanık ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılanların aşamalardaki uyumlu anlatımları; olaydan önce sanığı tanımayan ve arasında husumet bulunmayan yeminli tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında, suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu, alt sınırdan ve adli para cezasına hükmolunmasına ilişkin gerekçenin yerinde olduğu anlaşılmakla anlaşılmakla sanık ve katılan vekilinin bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Hakaret suçunun haksız tahrik altında işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması,

2. Kendisini vekille temsil ettiren katılanlar lehine, 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleri ile karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2. Kendisini vekille temsil ettiren katılanlar lehine, 5271 sayılı Kanun'un 325 inci maddesinin birinci fıkrası ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedenleri ile karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13035, Karar No: 2023/982, Tarih: 06.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/13035 E.  ,  2023/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/694 E., 2022/151 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun)260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli, 2015/100 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık (5846 sayılı Kanun) suçundan, 5846 sayılı Kanun'un 71 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli, 2015/100 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.11.2021 tarihli ve 2021/15815 Esas, 2021/14459 Karar sayılı ilâmı ile "Sanığın yetkilisi olduğu ... Fotokopi adlı iş yerinde usule uygun olarak yapılan aramada, bilgisayarda kayıtlı bir kısım yayınevlerine ait kitaplar ile içlerinde “Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi” adlı eserin de bulunduğu 206 adet bandrolsüz kitap ele geçirilmesinden ibaret somut olayda, ele geçen kitaplarla ilgili olarak şikayetçi Yaybir Meslek Birliği'nin dosyaya sunduğu hak sahipliği belgelerinin incelenmesinde, her ne kadar “Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi” adlı eser ile ilgili olarak 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahipliğini ispata yönelik belgelerini sunmuş ise de, sanığa ait iş yerinde ele geçen “Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi” adlı eserin yazarının “Doç. Dr. Orhan ...” olduğu, 07/06/2012 tarihli Emrah ... ile ...Yayıncılık...Ltd. Şti arasında düzenlenen telif haklarının devrine ilişkin sözleşmeye istinaden suça konu “Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi” adlı eserin haklarının yayıncı Emrah ...’a devredildiği, 21/12/2012 tarihli Emrah ... ile Yaybir Meslek Birliği üyesi olan ... Basım Yayım ve Dağıtım A.Ş. arasında düzenlenen telif hakları devir sözleşmesine konu “Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi” adlı eserin yazarları arasında Doç. Dr. Orhan ...’ın bulunmadığı ve böylece Yaybir Meslek Birliği’nin suça konu eserle ilgili olarak hak sahipliğinin bulunmadığı; sanığa ait bilgisayarda ele geçen “Atlaslı Büyük Uygarlıklar Ansiklopedisi” adlı esere ilişkin olarak ise, hak sahipliğine ilişkin hukuken geçerli belgelerin yasal süresi içinde sunulmadığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin 5846 sayılı Kanunun 81/4. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 71/1 ve 81/13. maddeleri uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre;

Sanık hakkında TCK’nun 62. maddesinin uygulanması neticesinde 405 gün karşılığı 8.100 TL adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak 425 gün karşılığı 8.500 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli, 2021/694 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi delaletiyle, 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fırkası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 6.000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi,

1....'nin katılan sıfatı olmamasına rağmen lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

2. Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozularak beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi,

1....'nin katılan sıfatı olmamasına rağmen lehine vekâlet ücretine hükmolunması,

2. Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozularak beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.... vekilinin suça konu ... Fotokopi adlı iş yerinde, temsilinde yetkili oldukları yayın evlerine ait kitapların izinsiz çoğaltılarak umuma arz edildiğine dair şikayet dilekçesine istinaden, Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2014/471 Değişik iş sayılı arama kararı uyarınca, bahse konu iş yerinde ... vekilinin de hazır olarak bulunduğu 30.10.2014 tarihinde yapılan aramada toplam 206 adet bandrolsüz kitap ile bilgisayarda yüklü PDF formatında kitaplar ele geçirilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, bandrolsüz kitapları dükkanına gelen toptancıdan satın aldığını, genel olarak bandrollü olduklarını gördüğünü, PDF formatındaki kitapların ise iş yerine gelen öğrenciler tarafından bilgisi dışında bilgisayarına çıktı almak amacıyla yüklenmiş olabileceğini beyan etmiştir.

3.Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.11.2021 tarihli ve 2021/15815 Esas, 2021/14459 Karar sayılı bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve

bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli, 2021/694 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 08.11.2021 tarihli ilâmında belirtilmiş olmasına ve yerel mahkemece bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına rağmen şikâyetçi Yayıncılar Meslek Birliğinin hak sahipliği belgelerini 6 aylık kanuni şikâyet süresi içerisinde ibraz etmediği gözetilmeden, şikâyetçi hakkındaki katılma kararı kaldırılmayarak lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli, 2021/694 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (8) numaralı bendinde yer alan "Katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 7.375,00 TL Avukatlık ücretinden daha önce takdir edilen 2.600,00 TL'nin mahsubu ile 4.775,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10836, Karar No: 2010/9854, Tarih: 08.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10836 E.  ,  2010/9854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı ... hakkında açtığı davada, daha dava dışı işverende çalıştığı süreye ilişkin tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, istek doğrultusunda karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir.

13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır. Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esası hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.