muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15594, Karar No: 2014/18078, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15594 E.  ,  2014/18078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2013/513-2013/813

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 359,16 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 28.2.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 359,16 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 28.2.2014 tarih ve 2013/513 esas 2013/813 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 28.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 28.06.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Ocak-Temmuz döneminde ortalama %6.3; 24.06.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Ocak-Haziran döneminde % 4.5 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 28.2.2014 tarih ve 2013/513 esas 2013/813 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19714, Karar No: 2015/8495, Tarih: 25.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19714 E.  ,  2015/8495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...'ın akıl hastalığı nedeniyle vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm vasi adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 426. maddesi gereğince; ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse kendisine isteği üzerine veya re’sen kayyım atanacağı düzenlenmiştir. Dosyada mevcut ... Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda akli melekeleri yerinde olduğundan vasi tayini gerekmediği; dosya arasındaki ... Üniversitesince düzenlenmiş 22.04.2014 tarihli rapora göre kısıtlı adayının demansiyel sendrom teşhisiyle kayyım atanması gerektiği belirtilmiştir. Mevcut raporlar arasındaki çelişki gözetilerek dosyanın ... Başkanlığı 4. İhtisas Dairesine gönderilmek suretiyle adı geçenin Türk Medeni Yasası’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmasını gerektirir bir neden bulunup bulunmadığı, bulunmuyorsa Türk Medeni Yasası’nın 429. maddesi gereğince yasal danışman atanmasını gerektiren bir durum bulunup bulunmadığının belirlenmesi amacıyla rapor alınarak oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14364, Karar No: 2015/15611, Tarih: 17.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/14364 E.  ,  2015/15611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Dava konusu 118 ada 8 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslı dosyada bulunmamaktadır. Kadastro davalarında tutanak aslının dosyada bulunması zorunludur. Bu nedenle, tutanak aslının bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulması, aynı parsel hakkında başka bir dava var ise ilgili dava dosyasının da getirtilerek dosyaya konulması,

2- Dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri, varsa dayanağı kayıt ve belgeler ile tapu kayıt örneklerinin,

3- Davalı adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediğinin Mahkemeler Yazı İşleri, Kadastro ve Tapu Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorulup alınacak cevabi yazıların dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19635, Karar No: 2013/5713, Tarih: 05.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19635 E.  ,  2013/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Katılma Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden; davalı koca tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50'şer TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere yoksulluk nafakası yönünden oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.05.03.2013 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Antalya merkez ve Korkuteli'nde ayrı ayrı evinin yanı sıra, Antalya merkezde arsası bulunan davacı kadın değerli çoğunluk tarafından değer araştırmasına bile gerek görülmeden YOKSUL sayılmıştır. Böyle bir kabule katılabilmeme olanak bulunmamaktadır.

KARŞI OY YAZISI

Kolluk araştırmasında davacı kadının çalışmadığı, gelirinin bulunmadığı belirtilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden biri ... diğer ...'da olmak üzere iki evinin, ... merkezde arsasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Taşınmazların değeri ve bir gelir getirip getirmediği konusunda mahkemece araştırma yapılmamıştır. Malvarlığının davacıyı yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı araştırılıp, gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik ararştırma ile hüküm kurulması doğru bulunmadığından, yoksulluk nafakasına ilişkin olarak çoğunluğun onama yönündeki kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/9909, Karar No: 2018/7456, Tarih: 16.04.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/9909 E.  ,  2018/7456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMlER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Adli sicil kaydına göre, sanık hakkında daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının denetim sürelerinin dolması ve hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluşması sebebiyle TCK'nın 51. maddesi gereğince ertelenmesi karşısında, "sanığın yeniden suç işlemesi" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Kabule göre de ;

Tehdit suçu bakımından; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesin 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10995, Karar No: 2020/104, Tarih: 14.01.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/10995 E.  ,  2020/104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18 ile 1163 sayılı Kanunun Ek 2/son maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile adı geçen Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16069, Karar No: 2013/13326, Tarih: 26.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16069 E.  ,  2013/13326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.07.2012 tarih ve 2010/151-2012/172 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “Joop” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, 1994 yılından beri Türkiye'de tescilli bu markanın çok sayıda ülkede de tescilli olduğu gibi fiilen kullanıldığını, davalının, bu markalar ile karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “Joop+şekil” ibaresini kötü niyetle ve davacının tanınmış markalarının ününden yararlanmak üzere marka olarak tescil ettirdiğini ileri sürerek; davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı markasının sözcük aynı olsa dahi, logo ve yazılış biçimi nedeniyle davacıya ait markalardan farklı olduğunu, şekil unsuru olarak alevler içinde koşan bir aslan figürü kullanıldığını, malların da bütünüyle farklı sınıflarda yer aldığını, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, haksız yarar sağlanacağı ve kötüniyet savlarının da dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı markasının davacı markaları ile işitsel, kavramsal ve genel izlenim itibariyle benzer oldukları, taraf markalarının kapsamlarındaki mallar yönünden bir benzerlik bulunmadığından somut olayda KHK'nın 8/1-b bendinde düzenlenen hükümsüzlük nedeni gerçekleşmemiş ise de; davacının “Joop!” esas unsurlu markalarının yurt dışında bir çok ülkede tescilli oldukları gibi Türkiye'de de 1994 yılından itibaren tesil edildikleri, özellikle “parfümeri ve giyim ürünleri” yönünden yüksek düzeyli bir tanınmışlığının bulunduğu, davalının davacı markalarının ününden ve ayırt ediciliğinden haksız olarak yararlandığı, davacı markasının özgün bir kelime olduğu, çekişmeli sınıflarda izni olmaksızın markasal kullanımın onun ayırt ediciliğine ve özgünlüğüne zarar vereceği, KHK'nın 8/4 maddesi anlamında davacı markasının tüm mallar yönünden hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu, davalının özgün ve dilimizde bir anlamı olmayan davacı firmanın kurucusunun soyadından oluşturulan “parfümeri ürünlerinde ve giyim eşyalarında” tanınmış markayı tercih etmesinin rastlantıdan ibaret olmadığı, markanın tescil edildiği gibi değil, davacı tanınmış markalarına daha da yanaşacak şekilde kullanılmasının, davalı markasının tescilinde kötü niyet bulunduğunu gösterdiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalı adına tescilli dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10653, Karar No: 2014/35398, Tarih: 11.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10653 E.  ,  2014/35398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/208326

MAHKEMESİ : Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2012/161 (E) ve 2013/183 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Olaydan sonra 27.12.2011 tarihinde başka bir hırsızlık suçundan yakalanan sanık S.. Y.. katılana karşı işlenen hırsızlık suçunu da ikrar ederek, suçu sanıklar Ö.. A.. ve G.. A.. ile birlikte işlediklerini beyan ettiği, sanıklar Ö..ve G... ise tüm aşamalarda sanık S.. Y..'ı tanıdıklarını, arkadaş olduklarını ancak atılı suçu işlemediklerini ısrarla savundukları, dosya içeriğine göre sanık S.. Y..'ın beyanları dışında sanıklar Ö.. A.. ve G.. A..'ın üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olduğunu kabule ve mahkumiyet hükmü kurulmasına yeter derecede açık kesin ve doğrudan kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp, tartışılmadan, ayrıca trafo akım kablosunun kesilmeden veya koparılmadan çalınamayacağına göre mala zarar verme suçunda ne şekilde oluştuğu açıklanmadan her iki suçtan yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Suç konu trafo akım kablolarının kesilmeden veya koparılmadan çalınmasının mümkün olmadığı kabloların kesilerek çalınmasından ibaret eylemde mala zarar verme kastının bulunmadığı bu nedenle olayda mala zarar verme suçunun unsurlarının oluşmadığı, eylemin bir bütün halinde TCK'nın 142/1-e maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden iki ayrı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Katılan anlatımında sabah iş yerine geldiğinde kabloların çalındığının farkına vardığını, hava karardıktan sonra eylemi gerekleştirdiklerini beyan eden sanık S.. Y.. ise suçun işlendiği saat konusunda kesin bir açıklamada bulunmadığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip, tartışılmadan TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması,

4- TCK'nın 58/2-b maddesine göre tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adli para cezasına mahkumiyet halinde bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanamaz hükmü karşısında;

a) Sanık G.. A..'ın tekerrür esas alınan Ankara 13. Asliye Ceza Mahkmesinin 27.12.2005 gün 2004/511 esas – 2005/1313 karar sayılı hükmün infaz edildiği 11.01.2008 tarihinden itibaren suç tarihine kadar üç yıl geçmiş olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında yer alan diğer mahkumiyetlerinin tekerrüre esas olmadıkları gözetilmeden TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

a) Sanık G.. A..'ın tekerrür esas alınan Ankara 13. Asliye Ceza Mahkmesinin 27.12.2005 gün 2004/511 esas – 2005/1313 karar sayılı hükmün infaz edildiği 11.01.2008 tarihinden itibaren suç tarihine kadar üç yıl geçmiş olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında yer alan diğer mahkumiyetlerinin tekerrüre esas olmadıkları gözetilmeden TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

b) Sanık Ö.. A.. hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2007 gün 2005/915 esas – 2007/194 karar sayılı hükmün infaz edildiği 09.02.2008 tarihinden itibaren suç tarihine kadar üç yıl geçmiş olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı, bu ilam yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetlerinden Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2008 gün 2008/208-403 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen ve 05.02.2009 tarihinde infaz edilen adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ö.. A.., S.. Y.. ve G.. A..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17751, Karar No: 2014/7609, Tarih: 19.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17751 E.  ,  2014/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece, yüklenen suçun, ... ve ... tarafından birlikte işlendiğinin kabul edilmesinde, hükmolunan para cezasının taksitler halinde ödenmesine yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçelerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 Sayılı TCK'nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası (09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 Sayılı Yasının 3.maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası)” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda suça sürüklenen çocuklara yüklenen suçtan dolayı hükmün gerekçesinde alt sınırdan ceza tayin edildiğinin belirtilmiş olmasına ve hapis cezasının da alt sınırdan belirlenmiş olmasına rağmen, adli para cezası ile ilgili temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılıp 60 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması suretiyle kararda çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocukların müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK’nın 165/1.maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 31/3.maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 3 gün olarak belirlenmesine, TCK’nın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2.maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 40 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.