muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7004, Karar No: 2009/3110, Tarih: 14.04.2009

Davalı ..., ikametgahının Kuşadası’nda olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, esas yönden de dava konusu hesabın müşterek hesap olduğunu ancak bu hesaptaki paranın tamamının kendisine ait bulunduğunu bu savunması kabul edilmese dahi yarı oranında sorumlu tutulması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İş bölümü sebebiyle gönderme kararı üzerine davaya bakan mahkemece davalıların yetki itirazları reddedilerek işin esasına girilmiş, davanın bankanın itiraz ettiği 4.007 USD yönünden itirazın iptali istemini içerdiği, davacılar vekilinin duruşmadaki beyanlarından anlaşıldığı üzere hesabın müşterek hesap kabul edilmesi durumunda davacıların yarı hissesine ait paranın tamamı ve icra masraflarının alındığı davacıların bu kısım yönünden bir talebinin bulunmadığı,talebin kalan ½ hisse ve bu hisseye ait faiz yönünden itirazın iptali istemine ilişkin olduğu, bankacılık işlemleri sözleşmesi sayfalarında ve müşteri imza kartonunda davalı ...’in de imzaları olup paranın birlikte çekilebileceğine dair kısmın işaretlenmesinden hesabın müşterek hesap olduğunu gösterdiği bu durumun aksinin yazılı delille kanıtlanamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4343, Karar No: 2023/11246, Tarih: 19.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4343 E.  ,  2023/11246 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanıklar hakkında, 20.11.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Kocaali Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanıkların, kendilerine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Kocaali Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanıkların 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Kocaali Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/282 Esas, 2016/27 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir. Sanık ... hakkında ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; hiçbir suçunun olmadığına cezanın haksız olduğuna, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'nin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, denetime uymama kastının bulunmadığına, kararı temyiz ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'in temyiz sebepleri özetle; hiçbir suçunun olmadığına cezanın haksız olduğuna, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'nin temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, denetime uymama kastının bulunmadığına, kararı temyiz ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

20.11.2014 günü daha önceki tarihlerde kamulaştırılan evde sanıkların uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandıkları, sanıklardan alınan kan ve idrar numunelerinin üzerinde gerekli analizler yapılmak üzere İstanbul Adli Tıp Kurumuna gönderildiği, yapılan inceleme neticesi düzenlenen 23.03.2015 ve 27.02.2015 tarihli raporlarda sanıkların kan ve idrarlarında uyutucu-uyuşturucu maddelerin bulunduğunun belirlendiği, sanıklar hakkında dava açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve kararın

Sakarya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanık ...'nin çıkarılan tebligatın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen yasal süresi içerisinde müracaatta bulunmayarak yükümlülük ihlalinde bulunduğu, sanık ...'in tebligatın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, yasal süresi içerisinde müracaatta bulunmayarak yükümlülük ihlalinde bulunduğu, her ne kadar sanıklar kendilerine yapılan tebligattan haberdar olmadıklarını beyan etmişseler de Sakarya Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nün sanıklar adına çıkartmış olduğu tebligatların usulüne uygun şekilde tebliğ edildiğinin anlaşıldığı ve sanıkların" tebliğden haberim yok" şeklindeki savunmalarının soyut beyan kapsamında olduğu, gerekçesiyle sanıklar hakkında atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanıkların infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanıklar bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya

denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanıklar bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanıklar hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanıklar hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanıkların bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanıklar tarafından öğrenilmiş olsa bile, 20.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanıklara kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanıkların, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kocaali Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2015/282 Esas, 2016/27 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1464, Karar No: 2020/9256, Tarih: 05.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1464 E.  ,  2020/9256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Malkara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/08/2019 tarihli ve 2019/1636 soruşturma, 2019/1108 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/10/2019 tarihli ve 2019/2124 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/02/2020 gün ve 94660652-105-59-18879-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/02/2020 gün ve 2020/27533 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müştekinin şikayeti üzerine yapılan soruşturma sonucunda, "...biçerdöverin satış ve rehin sözleşmelerinin 13/08/2018'de yapıldığı, satış sözleşme tescilinin 28/02/2019 tarihinde yapılıp, rehin sözleşmesi tescil ettirilmeyerek 01/03/2019'da ...'ya biçerdöverin satışı gerçekleştiği, rehin sözleşmesinin ve sonraki satışın yapıldığı zaman aralığının altı aydan fazla olduğu ve rehin sözleşmesinin her iki tarafının da bu süre zarfında tescil ettirmeyerek ihmali olarak hareket ettiği, satış işlemi ile rehin sözleşmesinin yapıldığı zaman aralığının kısa olması halinde aldatma kastının düşünülebileceği ve kamu kurumlarını aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçunun oluşabileceği, bu haliyle müşteki vekilinin başvurusuna konu olayda soruşturulması ve kovuşturulması gerekir bir suç unsurunun bulunmadığı, olayın hukuki mahiyette kaldığı..." gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; şüphelilerin ifadelerinin alınması, Aksaray 3. Noterliğinin 13384 yevmiye numaralı rehin sözleşmesi uyarınca rehin alacaklısı olan... isimli şahsın tanık olarak dinlenmesi, Aksaray 3. Noterliğinin 13383 yevmiye numaralı iş makinası satış sözleşmesi gereğince satıcı olan ... isimli kişinin tanık olarak dinlenmesi, Aksaray 3. Noterliğinin 13384 yevmiye numaralı rehin sözleşmesinin Ziraat Odası Başkanlığına bildirilip bildirilmediğinin tespiti sonrası, sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, şüphelilerin ifadesi dahi alınmadan ve herhangi bir soruşturma işlemi yapılmaksızın, eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın bu yönden kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüphelilerden ... ve ...'ın iştirak halinde ...'ndan 2018 yılında noterde satın aldıkları ve ... lehine noterde rehin sözleşmesi ile rehnedilen biçerdöverin satış ve rehin tescili için katılan ... odasına başvurmaları gerekirken bunu yapmadıkları, elektronik ortamda kayıt olmamasından da faydalanarak aylar sonra oda başkanını arayıp gerek olduğunu belirtip acele olarak satış işlemini tescil ettirip, diğer rehin sözleşmesini tescil ettirmeden başkalarına sattıkları, ancak kendilerinin fiilen kullanmaya devam ettiği ve maksatlarının aracı rehinden kurtarmak olduğu, daha sonra ... soyadlı birilerinin odayı araması ile durumun ortaya çıktığı ve lehine rehin yapılan kişininde bu işlemden dolayı odaya dava açmaya hazırlandıklarını, şüphelilerin aceleye getirip hileli hareketlerle aracı rehinsiz satıp haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda ; aracın noterlikte devralındığı ve rehnedildiği ... ve...'nun beyanlarına başvurulmadan, noterlikte yapılan sözleşmelerin odaya bildirilip bildirilmediği hususu araştırılmadan, şüphelilerin iddialara dair savunmalarının alınıp kast değerlendirmesi yapılmadan eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, itirazın reddine ilişkin Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01/10/2019 tarihli ve 2019/2124 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 05/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41682, Karar No: 2014/43299, Tarih: 26.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/41682 E.  ,  2014/43299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 24.04.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 05.05.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 26.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18920, Karar No: 2014/15092, Tarih: 04.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18920 E.  ,  2014/15092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2011/559-2014/401

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın davalı alışveriş merkezinin otoparkında bulunduğu sırada hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek, 3.091 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın müvekkiline ait otoparkta meydana geldiğine dair herhangi bir delil bulunmadığını öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kabulüne, 3.091 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı sigorta şirketi tarafından kasko sigortalı aracın davalıya ait alış veriş merkezinin otoparkında hasar gördüğü iddiasıyla dava açılmıştır. Davalı vekili, dava konusu hasar ile ilgili sigortalı araç sürücüsünün müvekkiline herhangi bir başvurusunun, bildiriminin veya şikayetinin olmadığını, söz konusu hasarın müvekkiline ait otoparkta gerçekleştiğine dair somut bir delil bulunmadığını savunmuştur.

Bu konudaki ispat külfeti Türk Medeni Kanununun 6. maddesi uyarınca davacı tarafa aittir. Davacıya sigortalı aracın hasar tarihindeki sürücüsü olan Nurcan Gündoğdu 27.02.2014 tarihli beyanında, davalıya ait otoparktan aracı aldığını, aracı evinin önüne park edip araçtan indikten sonra araçtaki hasarı fark ettiğini, araca binerken araçta hasar olup olmadığına dikkat etmediğini, aracı davalıya ait otoparka park etmeden önce araçta hasar olup olmadığını da hatırlamadığını, sigorta şirketine ihbarda bulunduğunda en son aracı aldığı yeri sorduklarını ve kendisinin de davalıya ait otoparktan aldığını söylediğini beyan etmiştir.

Dosya kapsamında, davacıya sigortalı aracın davalıya ait alış veriş merkezinin otoparkında hasar gördüğünü ispatlar nitelikte herhangi bir delil olmadığı, davacı tanığının hasarın nerede ve ne zaman meydana geldiğini bilmediği, aracı davalıya ait otoparka park etmeden önce araçta hasar olup olmadığını da hatırlamadığı yönündeki beyanları göz önüne alındığında, davacı tarafından ispatlanamayan davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 4.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3779, Karar No: 2021/7967, Tarih: 16.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3779 E.  ,  2021/7967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 18.11.2014 olan suç tarihinin, 21.11.2014 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik araştırma sonucu hüküm kurulduğuna ve kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki kamyonetle, meskun mahal dışı, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte seyrederken, olay mahalline geldiğinde, arkadan akan trafiği kontrol etmeksizin sola dönüş yaptığı esnada, aracının sol yan kısımlarına, sol arkadan seyreden sürücü ... idaresindeki otomobilin ön kısımlarının çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-)Sanığa verilen taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratı yerine adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ihtaratına yer verilerek TCK'nın 52/4 maddesine muhalefet edilmesi,