muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1248, Karar No: 2014/2173, Tarih: 20.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1248 E.  ,  2014/2173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/266-2013/252

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kaskolu aracın park halinde iken dışarıdan herhangi bir etki olmadan aracın elektrik tesisatında oluşan kısa devre sonucu çıkan yangında tamamen hasarlandığını, 27.000,00 TL. araç bedelinin sigortalıya ödendiğini, yangının imalat hatasından kaynaklandığını,tespit raporu ile bu hususun doğrulandığını belirterek 27.000,00 TL.'nin ödeme tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, tespit raporunu kabul etmediğini, itfaiye raporunda yangının çıkış nedeninin belirlenemediğini, aracın 7 saat park halinde kaldığını, park edildikten 15 dakika sonra bile araçta elektrikle çalışan fonksiyon kalmadığını, araç sigortalarının en ufak akımın neden olacağı sorunları engellediğini, aracın periyodik bakımının zamanında yapılmadığını, aracın bu rizikodan önceki hasarının yetkili olmayan serviste giderildiğini, bu halin garanti kapsamında bulunmadığını, üretim hatası olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine dayanılarak açılan rücuen maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın park halinde iken imalat hatası sonucu çıkan yangın sebebiyle pert olduğunu belirterek, araç bedelinin davalıdan tazminini istemiştir. Davacı tarafça yaptırılan tespit sonucu alınan 24.01.2012 tarihli bilirkişi raporunda yangının, kaynağının dış müdahale olmadığı, aracın aküsü ve sigorta kutusunun bulunduğu motor havuzluğu sol tarafındaki bölgeden yangının başladığı, muhtemelen bu bölgedeki elektrik tesisatında oluşan kısa devre sonucu oluştuğu belirtilmiştir.

İtfaiye görevlilerince düzenlenen yangın raporunda yangının çıkış nedeninin bilinmediği bildirilmiştir. Dava dışı sigortalı aracını 14.11.2011 günü saat 16.30 da evinin önüne park ettiğini, saat 23.00 sırasında aracından alev çıktığını gördüğünü ifade etmiştir. Polis memurlarınca düzenlenen olay tutanağında aracın dışında herhangi bir yanıcı, patlayıcı maddeye ait iz ve emareye rastlanmadığı belirtilmiştir.

İtfaiye görevlilerince düzenlenen yangın raporunda yangının çıkış nedeninin bilinmediği bildirilmiştir. Dava dışı sigortalı aracını 14.11.2011 günü saat 16.30 da evinin önüne park ettiğini, saat 23.00 sırasında aracından alev çıktığını gördüğünü ifade etmiştir. Polis memurlarınca düzenlenen olay tutanağında aracın dışında herhangi bir yanıcı, patlayıcı maddeye ait iz ve emareye rastlanmadığı belirtilmiştir.

Davalı vekili, yangının imalat hatasından kaynaklanmadığını, aracın 7 saat park halinde kaldıktan sonra yangının çıktığını, park edildikten 15 dakika sonra bile araçta elektrikle çalışan fonksiyon kalmadığını, araç sigortalarının en ufak akımın neden olacağı sorunları engellediğini aracın bu rizikodan önceki hasarının yetkili olmayan serviste giderildiğini savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; özetle elektrik devresinde yapılan harici müdahale gibi unsurların yangın sebebi olabileceği, tespit raporunda bu hususun irdelenmediği, yangın tüm sistemleri eritip yok ettiğinden çıkış nedeni konusunda kanaat ifade etmenin neredeyse imkansız hale geldiği, davaya konu olayda yangının çıkış nedeniyle ilgili teknik açıdan tereddüde yer vermeyecek derecede kesin delil olmadığı, çıkış nedeni hakkında birçok ihtimalin söz konusu olduğu, dolayısıyla yangının imalat hatasına bağlanmasının eldeki bilgiler çerçevesinde teknik açıdan mümkün olmadığı belirtilmiş; mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Davacı tarafından tek taraflı olarak yaptırılan ve davalının itiraz ettiği tespit raporu, davalı tarafı bağlamaz ise de; hükme esas alınan rapor ile tespit raporu arasında açıkça çelişki bulunmaktadır. Bu nedenle çelişkinin giderilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, davacıya sigortalı araçta davaya konu yangın meydana gelmeden önce, ekspertiz raporuna göre 21.07.2011 tarihinde oluştuğu bildirilen rizikoyla ilgili, hasar dosyasının, aracın ne şekilde, kim tarafından, nasıl onarıldığına dair tüm belgelerin bulunduğu yerden getirtilmesi daha sonra önceki bilirkişiler dışında İTÜ v.s. gibi üniversitelerin, O... Ana Bilim Dalı Başkanlığı kürsüsünden seçilecek bilirkişi kurulundan, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sigortalı araçta yangının çıkış sebebinin 21.07.2011 tarihinde meydana gelen riziko sebebiyle yapılan onarımın söz konusu yangına sebebiyet verip vermeyeceğinin, yangının imalat hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığının tespiti hususlarında, önceki raporlarında irdelendiği, tespit raporu ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin giderildiği ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gibi hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı Anonim Türk Sigorta A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8335, Karar No: 2011/1350, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8335 E.  ,  2011/1350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5018 Sayılı Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların doğrudan Hazine adına tescil olunacağı ve 4650 sayılı Yasa ile 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 17.maddesinin yürürlükten kalktığı gözetilmeden dava konusu taşınmazın “KK.17 maddesi gereğince KULLANMA HAKKININ DA DAVACI İDAREYE AİT OLMAK ÜZERE HAZİNE adına TESCİLİNE” biçiminde karar verilmesi doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının iki nolu paragrafında yer alan “KK.17 maddesi gereğince KULLANMA HAKKININ DA DAVACI İDAREYE AİT OLMAK ÜZERE” sözcüklerinin metinden çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9074, Karar No: 2007/13487, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/9074 E.  ,  2007/13487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının işlettiği açık otoparka otopark fişi almak suretiyle park ettiği aracının bagajına daha güvenli olduğunu düşünerek el çantasını koyduğunu, 1 saat sonra geldiklerinde aracın arka camı kırılıp bagajdan el çantasının alınmış olduğunu gördüklerini, otopark görevlisinin çantayla kaçan birisini gördüğünü ancak yakalayamadığını söylediğini,durumu polise bildirdiklerini, çantanın içinde kredi kartlarının olduğunu ve iptal edilene kadar kullanıldığını, bunun bir kısmının ödemek zorunda kaldığını, çantasında mevcut olan eşyalarla birlikte toplam 4.227,00 YTL zararı olduğunu ileri sürerek olay tarihinden faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, otoparkın açık otopark olup güvenlik garantisi verilmediğini, araç sahiplerinden anahtar alınmadığını, alınan ücretin işgaliye bedeli olup otopark fişi üzerinde “otoparkta oluşabilecek zararlardan sorumlu olmadıkları“ şerhinin olduğunu, istenen bedellerin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, otopark fişinde işgaliye bedeli ibaresinin olduğuna, şirketin zarardan sorumlu tutulamayacağına, davacının aracı bırakırken içinde hangi eşyaların olduğunu bildirmediğine ve davalının emanetçi sıfatının olmadığına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı aracının, dosyada mevcut otopark fişi ile davalının açık otoparkına bırakıldığı sabittir. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile otopark görevlisinin beyanından, olay günü araç camının kırılarak içinden el çantasının çalındığı anlaşılmaktadır.Davalı her ne kadar otopark fişi üzerinde oluşabilecek zararlardan sorumlu olmayacakları şerhinin olduğunu bildirerek zarardan sorumlu olmadıklarını ileri sürmüş ise de; bu şerhin olması davalının otoparkına park edilen aracların, yapılan park nedeniyle davalının güvenle saklama ve özen borcunu ortadan kaldırması için yeterli bir durum değildir. Davalı işyeri sahibi, kendisine güvenerek gelen müşterilerini her türlü tehlikeye karşı korumak üzere gerekli güvenlik önlemlerini almak zorunda olup, bunu yapmadığı takdirde meydana gelen zarardan sorumludur. Ancak, davacı da, açık otoparka park ettiği aracının içine park etmenin amacını aşar tarzda para, kredi kartları ve kıymetli eşyalarının bulunduğu çantayı bırakmakla kendisi de zararın oluşmasına katkıda bulunmuştur. Hal böyle olunca, davacı da zarardan BK. 96 maddesi uyarınca sorumludur. Ne var ki BK. 98 maddesi delaletiyle aynı yasanın 44. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre, zarara uğrayan zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlarla zararı meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödenmesinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise hakim tazminat miktarını hafifletebilir.

Bu durum karşısında davaya konu olayda BK. 44. maddesinin uygulanması açısından olayın somutlaştırılması davacının açıklamaları ve kanıtları ile birlikte davalının karşı görüş ve kanıtları değerlendirilerek olayın özelliği netleştirilip BK. 44 maddesi uygulanmasına etki yapacak subjektif nedenler belirlenip hasıl olacak sonuca uygun olarak hak ve nesafet kuralları nazara alınıp bir karar verilmelidir. Mahkemece, olayda müterafik kusur olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereği temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2435, Karar No: 2022/3749, Tarih: 29.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/2435 E.  ,  2022/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacılar vekili ve davalılardan ..., ..., ..., ... ile birleşen davada davalı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı adli yardım talepli olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 29.06.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Hukuk sistemimizde taşınmaz mülkiyeti edinmek ancak tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır. Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur.(...m.1023)

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyi niyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyi niyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın kısa sürede el değiştirmesi veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra yüklenici henüz edimlerini yerine getirmeden; arsa sahibi, arsa veya kat irtifak tapularını veya bir kısmını yüklenici adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölüm veya arsa hisselerini üçüncü kişilere satmaktadır. Arsa payı veya bağımsız bölümlerin satılmasından sonra yüklenici edimlerini yerine getirmediği için sözleşmenin geriye etkili feshedildiği bir realitedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK'nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin taşınmazı satın alırken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm satın alan iyi niyetli üçüncü kişinin TMK'nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişinin taşınmazı satın alırken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm satın alanın bu iktisabını geçersiz saymak TMK'nın 1023. maddesi karşısında açıkça Kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırıdır.

Sayın çoğunluk, üçüncü kişilerden arsa sahibi ile yüklenici arasında tapu sicili dışında esas borç ilişkisinden doğan sorunları bilmesini beklemekte, buna göre iyiniyetli olmadıkları kabul edilerek adeta bir kötü niyet karinesi icat edilmektedir. Oysa TMK nın 1023. maddesi, iyi niyetle taşınmaz üzerinde aynî hak edinen üçüncü kişilerin tapu siciline olan güvenini yolsuz tescile rağmen korumaktadır. Bir başka değişle, hukuki işlem güvenliği ve tapuya güven ilkesini gerçek hak sahipliğine tercih etmektedir. Kaldı ki, ticari bir risk alarak ve yükleniciye güvenerek arsanın mülkiyetini intikal ettiren, yüklenici seçiminde gerekli özeni göstermeyen, peşin ifa yükümlülüğü olmamasına rağmen arsa tapusunu teminat almadan yükleniciye devreden arsa sahibinin, tapuya güvenmiş olan üçüncü kişiler karşısında korunmaya değer bir yanı da bulunmamaktadır. Keza, arsa sahibinin tapuyu yükleniciye devretmesinin “avans” niteliğinde olduğu, mülkiyetin ancak yüklenicinin tüm borcunu ifa ettikten sonra geçeceğini kabul edilmesi de hukuki dayanağı olan bir kabul değildir. Zira hukukumuzda “yolsuz tescil” terimi mevcut olmasına rağmen “avans tapu” terimi mevcut değildir.

Somut olayda, davacı ile yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davacı/arsa sahibine bırakılan bağımsız bölümü davalılardan ..., davalı ...’den satın almıştır. Yani Hanifi dördüncü kişi konumundadır. Davalı ... yargılamanın tüm aşamalarında tapuya güvenerek taşınmazı satın aldığını iyi niyetli olduğunu belirtmesine ve bu davalı açısından ilk derece mahkemesinin tapu iptali ve tescil yönünden davanın redine karar vermesine rağmen İstinaf Mahkemesinin bu davalı açısından da tapu iptali ve tescil talebinin kabulüne karar vermesi TMK'nın 1023. maddesinde düzenlenen "tapuya güven ilkesine" aykırı olmuştur. Anılan ilkeye göre tapuya güvenen kişinin iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksini, yani davalı ...’nin kötü niyetli olduğunu davacı tarafın ispatlaması gerekir. Somut olayda davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalının kötüniyetli olduğuna dair yeterli delil sunamamıştır. Bu nedenle, davalı ...’nin mülkiyet iktisabının TMK'nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir. Yerel mahkemenin TMK'nın 1023. maddesinin amaç ve koruduğu yarara uygun olan kararının Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmasına dair kararının bozulması gerekirken, Dairemizin Sayın çoğunluğunun kararın onanmasına dair kararına muhalifim.

MUHALEFET ŞERHİ

Diğer davalılar hakkında mahkemece yapılan yargılama toplanan deliller, tanık beyanları, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/192 Esas sayılı dosyasında yapılan maddi vakıa tespitlerinin TBK 74. madde gereğince hukuk hakimini de bağlayacağı gözetildiğinden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi ilamının onanmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılıyorum.

Ancak asıl davada dava konusu 8 no.lu bağımsız bölüm maliki davalı ... hakkında kurulan davanın kabulüne ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulması gerektiği gerekçesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki davalı ... halen uhdesinde bulunan ve fiilen oturduğu anlaşılan 8 no.lu bağımsız bölümün 2010 yılından bu yana tapuya tescilinden sonra yapılan satışlar nedeniyle daire vasıflı taşınmazın 4. malikidir. Davalı birden fazla tedavül gören bağımsız bölümü tapu kaydına güvenerek oturmak maksadıyla ve bankadan uzun vadeli konut kredisi kullanmak suretiyle iyi niyetle iktisap eden ve iktisabı TMK’nın 1023 maddesi gereğince yasal koruma altında olan iyi niyetli 3. kişidir. Ceza dosyası içeriği ve bu dosyada alınan tanık beyanlarında kötü niyetli olduğu, arsa sahipleri yüklenici ve yükleniciden bağımsız bölümü satın alan kendinden önceki maliklerle birlikte hareket ettiği, bu kişiler arasındaki maddi ve hukuki olguları bildiği veya hâlin icabına göre bilmesi gerektiği iddia ve ispat edilememiştir. Taşınmazı nispeten düşük bir bedelle satın alması kötü niyet göstergesi olamaz. Zira herkesin uygun koşullarda konut sahibi olmak istemesi hayatın olağan akışına uygun bir davranıştır.

Kendinden önceki satıcı Ömer'i daha önce tanıdığı herhangi bir yakınlığı olduğu iddia ve ispat edilememiştir. Bitmiş bir bağımsız bölümü, emlak ofisi aracılığıyla çıkarılan satış ilanını görerek almış, bedelini banka kredisi ile ödemiş, taşınmazda halen oturan, iyi niyetli 3. kişidir.

Hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne ilişkin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.