muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24245, Karar No: 2017/8407, Tarih: 28.11.2017

ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45–46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54–55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zarar hesaplanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik ve karşılık kusur oranları, destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı, gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerekir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluk belirlenirken gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekir.

Gerçek zarar miktarı; işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda ...’dan alınan 1931 tarihli “...” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi ... Fakültesi ...erya Bilimleri Bölümü, ... Danışmanlık, .... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tablolarının uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda ülkemize özgü ve güncel verileri içeren TRH2010 tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde esas alınması gerekecektir.

İşçinin 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra bakiye ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. İşçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmakta, bilinmeyen dönemdeki kazancı ise; önceki uygulamalarda yıllık olarak % 10 arttırılıp % 10 iskontoya tabi tutulmakta idi. Tazminatların peşin olarak hesaplanması, buna karşılık gelirin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminatın her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre önceki uygulamalardaki gibi % 10 artırım ve iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak % 5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Mahkemece, yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek gerçek zarar hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp, düşük (az) olan tutar belirlenip, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve denetlenemeyen bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8136, Karar No: 2017/13511, Tarih: 06.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8136 E.  ,  2017/13511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait ayakkabı imalathanesinin kesimhane bölümünde kesimci ustabaşı olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından sebepsiz ve ihbar öneli verilmeksizin sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacının iş sözleşmesinin piyasadaki iş daralması nedeniyle feshedildiğini, davacının iddiasının aksine kesimci ustabaşı değil, deri kesimi yapan düz işçi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücret göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma şartlarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı Kanun’un 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece re'sen araştırılmalıdır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı ustabaşı olduğunu aylık net 1.935,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, davalı işveren davacının vasıfsız kesim işçisi olduğunu ve asgari ücret aldığını savunmuştur. Davacı tanıklarından ... davacının ne kadar ücret aldığını bilmediğini, kendisinin 1.225,00 TL ücret aldığını, diğer davacı tanığı ... ise davacının son olarak 1.700,00 TL net ücret aldığını bildiğini söylemiştir. Davalı tanıkları ise asgari ücret aldıklarını ve elden ödeme yapılmadığını beyan etmişlerdir. Türkiye Deri İş Sendikası emsal ücret yazısında, kesimci ustabaşının 2012 yılında aylık ortalama net 1.300,00-1.600,00 TL alabileceği bildirilmiştir. Bilirkişi raporunda emsal ücret yazısındaki miktarların ortalaması alınarak net 1.450,00 TL aldığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak yapılan emsal ücret araştırması yetersizdir. Bu sebeple, araştırma genişletilerek, davacının kıdemi ve yaptığı işin niteliği belirtilerek yukarıda açıklanan şekilde ilgili yer ve kurumlardan emsal ücret araştırması yapılarak davacının ücretinin belirlenmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7270, Karar No: 2014/15784, Tarih: 25.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7270 E.  ,  2014/15784 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av.... ile .... Ltd. Şti. arasındaki dava hakkında ... 8. İş Mahkemesince verilen 27.11.2013 günlü ve 2012/353 - 2013/427 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7467, Karar No: 2014/16970, Tarih: 27.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7467 E.  ,  2014/16970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Hukuk ve ... 19. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce;davaya ve icra takibine konu yapılan kıymetli (senet) evraka ilişkin düzenlemeler, 6102 sayılı TTK.'nun 645 v.d maddelerinde düzenlenmiş olduğu, gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise; uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda uyuşmazlık,...38.Noterliğinde düzenlenen gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşat sözleşmesi ve bu sözleşme nedeniyle senet içeriğindende anlaşılacağı üzere teminat amacıyla verilen senedin icraya konması ve icra takibine karşı itirazın iptali davası olup, dosya kapsamından talebin münhasıran kambiyo hukukundan kaynaklanmadığı, eser sözleşmesinden kaynaklanan dava niteliğinde olduğu, davacı tacir olmadığı gibi davanın da mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde ...2.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16657, Karar No: 2023/8703, Tarih: 19.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/16657 E.  ,  2023/8703 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 02.09.2020

EK KARAR TARİHİ : 17.07.2023

EK KARAR SAYISI : 2019/392 E., 2020/247 K.

ŞİKÂYETÇİ : Gümrük İdaresi

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2023 tarihli ve 2019/392 Esas, 2020/247 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararının şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz inceleme isteğinin reddine dair Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2023 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10045, Karar No: 2012/8181, Tarih: 09.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/10045 E.  ,  2012/8181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Bafra Kaymakamlığı'nın, ... Mahallesi Cami Derneği hakkındaki inceleme raporu ve eklerinin onaylı örnekleri getirtilmeden, fotokopilerinin hükme dayanak yapılması, ayrıca iftira suçuna konu, sanığın şikayet dilekçesinin yer aldığı takipsizlik karan verilen soruşturma dosyasının bu dosya arasına getirtilmemesi,

2-Sanığın 06.11.2007 tarihli dilekçesinde gösterdiği tanıklar dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlanması,

3-Sanığın, katılanların başkan ve yönetim kurulu üyesi oldukları Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneği'nin usulsüz ve izinsiz yardım topladığını ileri sürerek Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunduğu, Kaymakamlık tarafından 2860 sayılı Yardım Toplama Yasasına aykırılık bulunup bulunmadığı konusunda anılan demek hakkında inceleme yapıldığı ve usulsüzlük görülmeyerek işlem yapılmasına gerek olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, sanığın şikayetinde kendisinin de derneğe 5.700 TL yardımda bulunduğu ancak tamamı için makbuz verilmediği biçiminde aksi ispatlanmamış iddialarda bulunması, Kaymakamlık incelemesinin sanığın şikayetçi olduğu 2005 yılına ilişkin ve derneğin yardım toplama konusunda yasal izni bulunup bulunmadığı, toplanan yardımlar için makbuz verilip verilmediği vb. hususları kapsamadığı gibi demek defter ve kayıtları üzerinde de yapılmaması karşısında, sanığın şikayetinin makul şüpheye dayalı hak arama özgürlüğü kapsamında kaldığı ve şikayetindeki iddiaların doğru olmadığının da idari soruşturma ile kesin biçimde ortaya konulamadığı gözetilerek, sanığın suçsuz olduğunu bildiği katılanlara suç yükleme özel kastının ve suçun hukuka aykırılık öğesinin ne şekilde oluştuğu kanıtlara dayalı olarak gösterilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hükümlülük kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafîinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6373, Karar No: 2023/783, Tarih: 13.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6373 E.  ,  2023/783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkili aleyhine sekiz adet çeke dayalı olarak icra takibi başlattığını, söz konusu çeklerde müvekkilinin şahıs olarak isim ve imzasının bulunmadığını, dolayısıyla çek bedellerinden sorumlu tutulamayacağını, bu çeklerle ilgili olarak icra hukuk mahkemesinde dava açtıklarını, orada dava konusu yapmadıkları dört adet çek nedeniyle eldeki davayı açmak durumunda kaldıklarını belirterek dava konusu yapılan 31.12.2013-31.01.2014-28.02.2014-31.03.2014 keşide tarihli toplam 126.444,00 TL bedelli çekler yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin müvekkili yönünden iptaline ve %20 oranında tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının yetkilisi olduğu Gündoğdu Tekstil Ltd. Şti.'ndeki hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığını, bu durumun 07.08.2013 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini, takibe konu çeklerin ise keşide tarihlerinin bu tarihten sonra olduğunu, dolayısıyla 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 678 inci maddesi gereğince çek bedelinden davacının sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu çeklerin davalı ile dava dışı Gündoğdu Tekstil Ltd. Şti. kayıtlarında yer aldığı, çeklerin karşılıksız çıkması üzerine davalı tarafından davacı aleyhine icra takibi başlatıldığı, davacının Gündoğdu Tekstil Ltd. Şti.'nin ortağı ve yetkilisi olduğu, 29.07.2013 tarihli hisse devir ve temlik sözleşmesiyle bu ortaklıktan ayrıldığı, hisse devrinin 01.08.2013 tarihinde tescil edilerek 07.08.2013 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiği, çeklerin ise keşide tarihlerinin ortaklıktan ayrılma tarihinden sonraki tarihler olmakla birlikte bu çeklerin 09.04.2013 tarihinde davalıya verildiği, bu tarih itibarıyla davacının şirketi temsil ve imza yetkisinin bulunduğu, davacının çekleri şirket temsilcisi sıfatıyla imzalayıp verdiği, şahsen sorumluluğunun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin yetkilisinin imzasını taşımayan tediye makbuzlarının hukuki geçerliliğinin bulunmadığını, makbuzdaki imzaların müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, bu makbuzlara dayalı olarak hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, İstanbul 12. İcra Hukuk Mahkemesinde açılan davada verilen 31.05.2016 tarihli ara karar uyarınca müvekkili şirket yetkilisinin icra hukuk mahkemesinde hazır edildiğini, imza örneklerinin alındığını, davacı tarafa da tediye makbuzlarının asıllarının sunulması için süre verildiğini, dolayısıyla bu Mahkemede yapılacak bilirkişi incelemesinin huzurdaki davayı etkileyeceğinin açık olduğunu, imza incelemesi yapılması gerektiğini, Mahkemenin bu talepleri dikkate almadığını, raporlarda davacının şahsi sorumluluğunun olup olmadığının incelenmediğini, eksik inceleme ile hazırlandığını, çeklerin bankaya ibraz edildiğinde imzanın yetkilinin imzasından farklı olması nedeniyle karşılıksız olduğunun bildirildiğini, banka tarafından ödeme yapılmadığını, kanun uyarınca temsile yetkili olmadığı halde bir kişinin poliçeyi imzalaması halinde bizzat sorumlu olacağını, hisse devir tarihi itibarıyla davacının dava dışı Gündoğdu Tekstil Ltd. Şti.'nde yetkili temsilci olmadığını, bono ya da çekin ön yüzündeki imza muhataba ya da keşideciye ait değil ise imza sahibinin avalist olacağını, davacının yetkisiz temsil uyarınca şahsen avalist bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç