muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1460, Karar No: 2024/3617, Tarih: 23.05.2024

Her ne kadar mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Öncelikle yörede dava tarihinden sonra 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) göre yapılıp 12.09.2018 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunun eldeki dava sebebiyle davalı ... geldiği ve kesinleşmediği gözetilmemiş, davacı, davacının mirasbırakanları ve mirasbırakanlarının taşınmazın satın aldığı kişiler ile Bafra Tapulama Mahkemesinin 1975/38- 1976/14 sayılı kararında taraf olan kişiler arasında akdi ve ırsi irtibat bulunup bulunmadığı usulünce araştırılmamış, ilk keşifte davacı tarafından gösterilen taşınmaz bölümü ile bozma sonrası yapılan keşifte davacı tarafından gösterilen taşınmaz bölümünün aynı yer olup olmadığı ve yüzölçümlerinin aynı olup olmadığı hususuna dikkat edilmemiş, davacı adına tesciline karar verilen taşınmaz bölümünün yüzölçümü hükümde belirtilmemiş ve bu suretle eksik araştırma ve inceleme sonucu hatalı ve infaza elverişsiz hüküm kurulmuştur.

O halde Mahkemece öncelikle yörede dava tarihinden sonra 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 12.09.2018 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunun eldeki dava sebebiyle davalı ... geldiği ve kesinleşmediği gözetilerek davacının tescil talebine yönelik davası elde tutularak orman kadastrosuna itiraza ilişkin davası hakkında kadastro mahkemesine görevsizlik kararı verilmeli, kadastro mahkemesince orman kadastrosuna itiraza ilişkin davanın çözümlenmesi ve kararın kesinleşmesi beklenmeli, kadastro mahkemesince orman sınırları içine alınmasına karar verilen taşınmaz bölümleri olur ise bu bölümler yönünden davalı idarelerin Medeni Kanunun 713/6. maddesi uyarınca karşı tescil talepleri olup olmadığı hususuna da dikkat edilmek suretiyle tescile dair olumlu veya olumsuz bir karar verilmelidir.

Kadastro mahkemesince orman sınırları dışında bırakılan taşınmaz bölümleri olur ise, bu bölümler yönünden, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bir ziraat mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak)denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarını belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazın imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığı araştırılamlı, ilk keşifte davacı tarafından gösterilen taşınmaz bölümü ile bozma sonrası yapılan keşifte davacı tarafından gösterilen taşınmaz bölümünün aynı yer olup olmadığı ve yüzölçümlerinin aynı olup olmadığı hususuna da dikkat edilmek suretiyle müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu (5403 sayılı Kanun) ile değiştirilen 14/2 nci maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı, ilk keşifte davacının taşınmazın ... 'dan satın aldığının mahalli bilirkişilerce beyan edildiği, bozma sorası keşifte ise ... 'ın taşınmazı ... 'na sattığı, onun da davacıya sattığının mahalli bilirkişilerce beyan edilmesi karşısında, nüfus kayıtları getirtilmek ve mahalli bilirkişiler ve tanıklara etraflıca sorulmak suretiyle davacı, davacının mirasbırakanları ve davacının veya mirasbırakanlarının taşınmazın satın aldığı kişiler ile Bafra Tapulama Mahkemesinin 1975/38- 1976/14 sayılı kararında taraf olan kişiler arasında akdi ve ırsi irtibat bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, kesin hükmü bertaraf etmeye yönelik yanlış beyanlara itibar edilmemesi gerektiği gözetilmeli, söz konusu mahkeme kararının davacı aleyhine kesin hüküm teşkil ettiği belirlenir ise kesin hükmün sonuçları değerlendirilmeli, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre infaza elverişli şekilde bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/1258, Karar No: 2009/10237, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1258 E.  ,  2009/10237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında kitap alım satımına dayalı ticari ilişki bulunduğunu, 28.692.47 YTL alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında kitap dağıtım konusunda bayilik sözleşmesi bulunduğunu, müvekkilinin davacının kitaplarını dağıtmasından kaynaklanan prim alacağı bulunduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuş, %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda TTK’nun 85.maddesi uyarınca davacının kanuna uygun tutulan ve birbirini teyit eden ticari defterleri bulunmadığından davacı defterlerinin lehine delil olmadığı, taraflar arasındaki ticari ilişki çerçevesinde çeke dayalı olarak tahsili amaçlanmış alacağın mevcut olduğu, henüz bedeli tahsil edilmeyen çeklerin borçlu davalıya iade edilmesinin ticari ilişkiye ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bu durumda çeklerin karşılıksız çıkmış olması nedeniyle davalıya iade edildiği şeklindeki davacı açıklamasına itibar edilemeyeceği, çekte belirli olan alacak miktarının çeke dayalı olarak tahsili mümkün iken, cari hesap üzerinden tahsil edilmiş olmasının uygun görülmediği, davacının davalıya yemin teklif etmeyeceğini beyan ettiği, davacının davasın ispatlayamadığı, ancak davacının kötü niyetli olduğu yönünde delil bulunmadığı, bu nedenle davalının kötüniyet tazminatına ilişkin talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3311, Karar No: 2014/7715, Tarih: 08.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/3311 E.  ,  2014/7715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 13/12/2013

Numarası : 2012/510-2013/662

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 08.04.2014 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı-k.davacı S.. Sayısal İlt.Hizm.San. ve Tic.A.Ş. vekili Av.M.. Z.. Y.. ve karşı taraftan davacı-k.davalı S.. G.. vekili Av.M.. Ç.. geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz nedenlerine göre davalı/karşı davacı S.. Sayısal İlt.Hiz.San.ve Tic.AŞ.vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, 270 saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

Günlük çalışma süresinin onbir saati aşamayacağı Kanunda emredici şekilde düzenlendiğine göre, bu süreyi aşan çalışmaların denkleştirmeye tabi tutulamayacağı, zamlı ücret ödemesi veya serbest zaman kullanımının söz konusu olacağı kabul edilmelidir.

Yine işçilerin gece çalışmaları günde yedibuçuk saati geçemez (İş Kanunu, Md. 69/3). Bu durum günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın sınırını oluşturur. Gece çalışmaları yönünden, haftalık kırkbeş saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde yedibuçuk saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararları da bu yöndedir.

Fazla çalışma yönünden diğer bir yasal sınırlama da, İş Kanununun 41 inci maddesindeki, fazla çalışma süresinin toplamının bir yılda ikiyüzyetmiş saatten fazla olamayacağı şeklindeki hükümdür. Ancak bu sınırlamaya rağmen işçinin daha fazla çalıştırılması halinde, bu çalışmalarının karşılığı olan fazla mesai ücretinin de ödenmesi gerektiği açıktır. Yasadaki sınırlama esasen işçiyi korumaya yöneliktir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Somut olayda davacının, iş sözleşmesindeki düzenleme uyarınca 270 saate kadar çalışması karşılığı ücretinin, aylık ücretinin içinde olduğu belirtilmiştir.

İş sözleşmesinin 3 sayfadan ibaret olması ve davacının ilk ve ikinci sayfada imzasının bulunmaması, 270 saate kadar çalışmanın ücretin içinde olduğuna dair düzenlemenin bu imzasız sayfada olması nedeniyle dikkate alınmayacağı yönündeki tespit ve kabul hatalıdır.

Kaldı ki davacı teknik servis şefi olup ücretinin aylık brüt 2932,88 TL olarak kabul edildiği ve çekişme dışı olduğu anlaşılmıştır.

Dolayısıyla hesaplamaya esas alınan ücretin, fesih tarihindeki asgari ücretin yaklaşık 3,5 katı olduğu görülmüştür.

Hal böyle olunca mahkemece, davacının iş sözleşmesindeki düzenleme gereği 270 saate kadar olan çalışmasının ücretin içinde değerlendirilip tanık beyanları ve diğer deliller değerlendirilerek yıllık 270 saati aşan fazla çalışmasının bulunup bulunmadığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bu hususları karşılamayan, eksik inceleme ve değerlendirmeye dayanan mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı-karşı davacı S.. Sayısal İlt.Hiz.San.ve Tic.AŞ.'ne iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı-k.davacı S.. Sayısal İlt.Hiz.San.ve Tic.AŞ.yararına takdir olunan 1100,00 TL avukatlık ücretinin davacı-k.davalı S.. G..'ten alınarak davalı-k.davacı S.. Sayısal İlt.Hiz.San.ve Tic.AŞ.'ye verilmesine, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8945, Karar No: 2020/2853, Tarih: 28.12.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/8945 E.  ,  2020/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 257/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 18/01/2019 tarihli ve 2017/128 esas, 2019/16 sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin bila tarihli ve 2019/820 değişik iş sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/07/2019 tarihli ve 2019/972 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, suç tarihi itibarıyla ... İl Jandarma ve Garnizon Komutanı olarak görev yapan sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2017 tarihli ve 2017/3780 soruşturma, 2017/888 esas ve 2017/61 sayılı iddianamesi ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 314/2. maddesi atfı ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1. maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı, anılan iddianamede sanığın üzerine atılı bulunan eylemlerin ayrıntılı olarak anlatıldığı ve 17/07/2016 tarihi itibarıyla FETÖ/PDY üyesi olduğu yönünde kuvvetli şüpheler bulunduğu gerekçesi ile görevden uzaklaştırıldığı, 669 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile FETÖ/PDY terör örgütüne irtibat ve iltisakı bulunduğu gerekçesi ile 31/07/2016 tarihinde kamu görevinden çıkartıldığı, dosyada mevcut İçişleri Bakanlığı Mülkiye Müfettişliği tarafından hazırlanan 26/04/2017 tarihli ve A.A.O. 14/08-R.Y. 13/18 sayılı tevdii raporunda da ayrıntıları belirtildiği üzere, 15/07/2016 tarihinde 2. Komando Tugay Komutanı olan ...'in, 23:00 sıralarında ve devamında sanığı defalarca arayarak kendisinin sıkıyönetim komutanı olarak atandığını ve Hakkari ilinden yola çıkarak ... iline geleceğini, Vali ve belediye başkanına işten el çektirileceğini, gerektiği takdirde bu görevliler için gözaltı işlemini uygulamasını istediğini belirttiği görüşmeleri de Vali ve Cumhuriyet Başsavcısı ile paylaşmadığı, ... ilinden Ankara iline takviye ekip göndermemek, darbeci askeri komutanlarla sorun yaşamamak için pasifize ve kararsız tutumlar sergilemek, kendisine ulaşan kanunsuz emirlerin yerine getirilmesinin engellenmesine yönelik olarak yazılı veya sözlü nitelikte herhangi bir talimatı personeline vermemek gibi ayrıntıları bahse konu rapor ve iddianamede belirtilen şekilde benzer nitelikte davranışlar sergilediği, yine ... valisi ... tarafından ... Ağır Ceza Mahkemesine sunulmak üzere bizzat düzenlenen 26/10/2017 tarihli yazı ile de belirtildiği üzere, sanığın darbe teşebbüsünü engellenmek maksadıyla kendisine verilen birtakım emirleri yerine getirmediği gibi makamına iletilen bilgileri de valilik makamı ile paylaşmadığı, dolayısıyla sanığın 15/07/2016 günü ve devamında görevde kaldığı süre içerisinde gerçekleştirdiği eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçuna dair kastı fazlasıyla aştığı, aksine FETÖ/PDY silahlı terör örgütü lehine olacak şekilde tasarruflarda bulunduğu, hatta bu kapsamda insiyatifler alması karşısında anılan terör örgütüne üye olmak suçunu işlediği anlaşılmakla birlikte, 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir

. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen görevi kötüye kullanma suçu yönünden mahkumiyet kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 31/10/2019 gün ve 94660652-105-14-13594-2019-KYB sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen bila tarihli ve 2019/820 değişik iş sayılı kararı ile ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10/07/2019 tarihli ve 2019/972 değişik iş sayılı kararlarının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14056, Karar No: 2023/904, Tarih: 09.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/14056 E.  ,  2023/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/93 Esas, 2022/187 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası, 63 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 55 inci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/1890 Esas, 2022/1260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

3. Sanık hakkında düzenlenen raporlar gereğince 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü