muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5421, Karar No: 2025/614, Tarih: 06.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5421 E.  ,  2025/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/478 Esas, 2024/465 Karar

HÜKÜM : Ret

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalılardan ... , davalı şirketi beraber kurduklarını, müvekkilinin sermaye borcunu yüzde 80 oranında pay sahibi olduğu ... Ltd. Şti.'yi ... aktarmak sureti ile ödediğini, davalı ...'nin önerisi doğrultusunda ...'in diğer ortağı olan Alman firmanın olası hak taleplerine fırsat vermemek için müvekkilinin davalı şirkete resmen ortak olmadığını davalı ...'nin müvekkilinden başka bir dosyada şirket yararına kullanılmak üzere ibra belgesi vermesini istediğini, davalı ...'nin el yazısı ile yazılan belgenin müvekkili tarafından imzalandığını, bu ibra belgesinin verilmesinden sonra hakkını koruma güdüsü ile hareket eden müvekkilinin, ... hisselerinin %51'inin kendisine ait olduğuna dair bir belgeyi davalı ...'den talep ettiğini, müvekkilinin ısrarı ile müvekkilinin el yazısı ile yazılan 17.09.2004 tarihli belgenin davalı ... tarafından imzalandığını ileri sürerek müvekkilinin ... Ltd.Şti.nin %51 pay sahibi ortağı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, limited şirketlerde adi yazılı belge ile ortaklık kurulmasının mümkün olmadığını, delil olarak gösterilen belgenin sahte olduğunu, davacının sadece müvekkili şirketin bir çalışanı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, limited şirketlerde adi yazılı belge ile ortaklık kurulmasının mümkün olmadığını, delil olarak gösterilen belgenin sahte olduğunu, davacının sadece müvekkili şirketin bir çalışanı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak limited şirket ortağı olunduğu iddiasının dayanağı 17.09.2004 tarihli belgedeki yazıların müteveffa davalı ...'in eli mahsulü olmadığı, belgedeki imzanın adı geçen davalının eli mahsulü olduğu, ancak inceleme konusu belgenin farklı bir amaç için düzenlenmiş bir belgeden kesilip üzerinin doldurulması suretiyle oluşturulduğu, bu durumda 17.09.2004 tarihli belgenin müteveffa davalının imzasından faydalanılarak oluşturulan sahte bir belge olduğu, şahsın iradesini yansıtan bir durum bulunmadığı, müteveffa davalı ve mirasçıları tarafından bağlayıcı olmadığı, davacının bu belgeye istinaden herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunamayacağı, ayrıca davacı tarafından davalı şirkete bir malvarlığı aktarımının olmadığı, dava dışı ... Ltd. Şti.'nin defter kayıtlarındaki tüm sabit kıymetlerinin ve bazı ticari emtiaların satışının yapıldığı, araç kiralama bedeli faturası kesildiği, kesilen faturaların KDV dahil toplam 71.895,94 TL olduğu, tüm faturaların kasadan ve davalı ... tarafından ödendiği, davalı şirket kayıtlarının dava dışı ... Ltd. Şti. ile birebir uyumlu olduğu, dava tarihi itibariyle dava dışı ... Ltd. Şti.'nin borcu ve alacağının bulunmadığı, bu yönden de davacı iddiasının yersiz olduğu, davacı tarafça sunulan hukuki mütalaanın dosya içeriğine uymadığı ve bozma kararı çerçevesinde teknolojik şartlar altında düzenlenen Jandarma Kriminal raporunun içeriği karşısında hukuki bir değerinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ortaklığının tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. SONUÇ: Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7450, Karar No: 2011/16851, Tarih: 04.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/7450 E.  ,  2011/16851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın mudi hesaplarından çeşitli tarihlerde mudi yerine taklit imza atmak suretiyle para çekip mal edinmesi şeklinde kabul edilen eylemleri bir bütün halinde; basit bir denetimle zimmetin açığa çıkarılabileceği gerekçesiyle basit zimmet olarak kabul edilmiş ise de;

Tediye fişleri kullanılarak banka parasının zimmete geçirilmesinde fiilin, basit nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından; mülga 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3.maddesinin ikinci cümlesinde nitelikli zimmet suçunun kriteri "... suç, bankayı aldatacak ve fiilin açığa çıkmamasını sağlayacak her türlü hileli faaliyette bulunmak suretiyle işlenirse ... " şeklinde iken, 01.11.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160/2.maddesinde basit ve nitelikli zimmet fiillerinin ayırımında "suçun, zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi" kriteri kabul edilerek, "bankayı aldatıcılık" unsuru kaldırılmış olup;

A- Tediye fişinde mudiye ait sahte imza benzetilmiş ve aldatıcı ise 4389 sayılı yasa ve 5411 sayılı yasada nitelikli zimmet,

B- Tediye fişinde mudiye ait sahte imza aldatıcı değil kabaca incelemede ilk bakışta sahte olduğu anlaşılıyorsa 4389 sayılı yasa ve 5411 sayılı yasada basit zimmet, kabaca incelemede sahte olduğu anlaşılamıyor ancak detaylı inceleme (bilirkişi-grafoloji uzmanı vs) sonucunda iğfal kabiliyetinin bulunmadığı kanaatine varılabiliyorsa 4389 sayılı yasada basit zimmet, 5411 sayılı yasada nitelikli zimmet olarak kabulü gerekeceğinden;

Sanığın, mudi Halide Yetimoğlu`nun hesabından 27.08.2001 gün ve 4050 nolu tediye fişine taklit imza atarak yaptığı zimmet eyleminin 5411 sayılı yasa uyarınca nitelikli zimmet olarak kabul edilmesi gerekeceğinden soruşturmadan önce iadenin gerçekleşmiş olması nedeniyle 5411 sayılı yasanın lehe olduğuna ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2691, Karar No: 2012/2887, Tarih: 17.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2691 E.  ,  2012/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklılar tarafından mahkemece, tefhim edilen kısa karara dayalı olarak ilamlı icra takibine geçildiği ve borçluya örnek 4-5 nolu icra emrinin tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. İİK.nun 32. maddesi uyarınca; “para borcuna veya teminat verilmesine dair olan ilam icra dairesine verilince, icra memuru borçluya bir icra emri tebliğ eder.” HUMK.nun 392.maddesinde ise; “Karar tahrir ve imza olunduktan sonra suretleri bir hafta içinde başkatip tarafından iki taraftan her birine makbuz mukabilinde verilir ve bir nüshası da dosyasında hıfzolunur. Suretler asılları gibi imza olunmakla beraber bunlara Mahkemenin mühürü vazedilmek lazımdır. İki taraftan her birine verilen suretler ilamdır.” hükmü yer almaktadır. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.nun 301.maddesi de aynı yönde düzenleme içermektedir. Somut olayda, takip dayanağı olan kısa karar HMK.nun 301. maddesinde belirtilen özellikte ilam niteliği taşımamaktadır. O halde ilam niteliğinde olmayan kısa karara dayalı olarak ilamlı icra takibi yapılamaz. Şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.04.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6065, Karar No: 2016/1862, Tarih: 26.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/6065 E.  ,  2016/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11125, Karar No: 2015/14700, Tarih: 01.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/11125 E.  ,  2015/14700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/309342

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2011

NUMARASI : 2010/559 Esas, 2011/376 Karar

SUÇ : Ticari sır niteliğindeki bilgilerin açıklanması

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde, katılan K. Şeker San. ve Tic. A.Ş. bünyesinde pazarlama şefi olarak çalışmakta olan sanığın, görevi gereği vakıf olduğu bilgileri rakip firma görevlisine elektronik posta ile göndermek suretiyle ticari sır niteliğindeki bilgileri açıklama suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında; sanık ve müdafiin, gönderilen bilgilerin piyasaya bildirilmesiyle ilgili amirlerin talimatlarının olduğunu, telefon ile arayan kişilere dahi bu bilgilerin verildiğini, ticari sır niteliğinde olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmedikleri, katılan tarafın ise söz konusu bilgilerin ticari sır niteliğinde olduğunu beyan ettikleri, dosya arasında mevcut elektronik posta içeriklerinin teknik bilgi ve tecrübeyi gerektiren konulara ilişkin olduğu nazara alınarak; ilgili şirketten sanığın suç tarihindeki görevinin ne olduğu, gönderilen bilgilerin piyasaya bildirilmesi hususunda amirlerin talimatının bulunup bulunmadığı hususlarının sorulması, elektronik posta içeriklerinde yer alan bilgilerin ticari sır niteliğinde olup olmadığı hususlarında ticaret hukuku alanında uzman bilirkişiden rapor alınması sonrasında, hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada giderilmesi gereken maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, Dairemizce de benimsenen 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, CMK’nın 231/6-c maddesinde düzenlenen "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu, manevi zararların bu kapsamda bulunmadığı, dolayısıyla kayden sabıkasız bulunan sanık hakkında, somut maddi zararın ne olduğu denetime imkan verecek şekilde araştırılıp, kararda gösterilmeden "Müştekinin maddi zararı karşılanmadığından..." şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek, CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31320, Karar No: 2013/20058, Tarih: 04.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31320 E.  ,  2013/20058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde ateş etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Trafik güvenliğinin tehlikeye düşürülmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Trafik güvenliğinin tehlikeye düşürülmesi suçu, alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, incelenen dosyada; 19.01.2009 tarihli genel adli muayene raporu içeriğinde sanığın orta derecede alkollü olduğunun belirtilmesi karşısında; alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, “orta derecede alkollü” olduğu şeklinde rapor düzenleyen doktor dinlenerek konu hakkında düşüncesi alınıp orta derece alkolün promil olarak hangi sayısal veriye tekabül ettiği sorulup açıklığa kavuşturulduktan sonra gerektiğinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan görüş alınmak sureti ile, oluş itibari ile meydana gelen kazada sanığın tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip kaybetmediğinin tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3269, Karar No: 2012/11848, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3269 E.  ,  2012/11848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Evlenmeye izin istemine ilişkin davada ... Asliye Hukuk (Aile) ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlenmeye izin istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesince, 6100 sayılı HMK'nun 382/2-b-1. maddesinde düzenlenen çekişmesiz yargı işlerinden biri olan, henüz evlenme yaşında olmayanların evlenmesine izin verme davasına bakmakla görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, dava konusu uyuşmazlığın TMK’nun ikinci kitabında düzenlenmiş olması nedeniyle, Aile Mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 124/2. maddesi ile "ancak, hakim olağanüstü durumlarda ve pek önemli bir sebeple onaltı yaşını doldurmuş olan erkek veya kadının evlenmesine izin verebilir. Olanak bulundukça karardan önce ana ve baba veya vasi dinlenir" hükmüne yer verilmiş, 787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usüllerine Dair Yasaya 5133 Sayılı Yasa ile eklenen 4/2. maddesinde ise, “22.11.2001 tarihli 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı ile 03.12.2001 tarihli ve 4722 Sayılı Türk Medeni Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna göre aile hukukundan doğan dava ve işlerin” Aile Mahkemesi görevinde olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda, dava tarihinde 18 yaşından küçük ...'ın , 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 124/2. maddesi gereğince, evlenme izni verilmesi istemine ilişkin davanın, 4721 sayılı TMK.nun Aile Hukuku ile ilgili 2.nci kitabın, 2.nci kısmı, 1.nci bölümü ve 2.nci ayırımında yer aldığı anlaşılmıştır. Bu durumda, 6100 sayılı HMK 'nın 383 ve Türk Medeni Kanunu’nun 124.maddeleri ile 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine dair Kanun'un 4. maddesi göre, uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10872, Karar No: 2024/11944, Tarih: 16.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/10872 E.  ,  2024/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4184 Esas, 2020/1785 Karar ve 2021/290 Esas, 2021/476 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : A)Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2019 tarihli ve 2018/97 Esas, 2019/93 sayılı Kararı ile görevi kötüye kullanma isnadının yağma olarak kabulüyle mahkumiyet,

B)Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2019/4184 Esas, 2020/1785 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddi,

C)5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/A maddesi uyarınca yapılan itiraz üzerine 07.12.2020 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddi kararı kaldırılarak Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet,

D)Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı ek Kararı ile sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı asıl Kararı ile 23.03.2021 tarihli ek Kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Dairemizin 25.05.2023 tarihli ve 2021/8602 Esas, 2023/6724 sayılı tevdii Kararı ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2019/4184 Esas, 2020/1785 sayılı Kararı'nın sanık ve müdafii ile katılan ...'a tebliğ edilmesi istenilmiş ise de mahal Mahkemesince sehven Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.02.2021 tarihli ve 2021/290 Esas, 2021/476 sayılı Kararı'nın taraflara tebliğ edildiği ve Dairemiz tevdii Kararı'nın gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakla; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.12.2020 tarihli ve 2019/4184 Esas, 2020/1785 sayılı Kararı'nın 5271 sayılı Kanun'un 291. ve karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 295. maddeleri gereğince temyiz kanun yolunun açık olduğu hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile taraflara tebliğ edilmesi ile tebliğ-tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesi sonrasında dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13446, Karar No: 2024/24560, Tarih: 04.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13446 E.  ,  2024/24560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece 19. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 43/1.maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 15.10.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/32496 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61625 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61625 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli hakkında Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08.04.2016 tarihli ve 2016/10411 soruşturma, 2016/226 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim süresi içerisinde tekrardan uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2021 tarihli ve 2021/51089 soruşturma, 2021/11538 esas, 2021/10702 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüphelinin öncelikle bilinen adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince tebliği yerine, mernis adresine doğrudan anılan Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca 04.05.2016 tarihinde mahalle muhtarına tebliğ edildiği, dosya kapsamında sanığın anılan adresine daha önce usulüne uygun olarak yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı ve bu durumda tebligatın usulsüz olduğu, kamu davasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği, bu nedenle infazına da başlanamayacağı, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatların da hukukî sonuç doğurmayacağı, bu durumda denetim süresinin de başladığının kabul edilemeyeceği, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden sanık hakkında durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.