muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8306, Karar No: 2021/13669, Tarih: 27.12.2021

Uyulan bozma kararında, site yönetim yazısının neden esas alınmadığı hususu konusunda yeniden değerlendirme yapılması gerektiği belirtilmiş, davacının abonelikleri üzerine aldığı tarih esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak aboneliklerin geç başlatılmış olması dava konusu taşınmazın abonelik tarihinde teslim edildiği anlamını taşımayacaktır. Dolayısıyla aboneliklerin geç tesisi hususu site yönetim yazısının aksini kanıtlar nitelikte değildir. Bu sebeple teslim tarihi olarak site yönetim yazısında belirtilen 01/07/2013 tarihinin esas alınması gerekirken abonelik tarihinin esas alınması doğru görülmemiştir.

Yine talep edilen eksik ve ayıplı işler bakımından da hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu edilen hususların açık ayıp niteliğinde olduğu ancak bilirkişi tarafından açık ayıp olarak nitelenen hususların mahkeme tarafından eksik imalat olarak nitelendirilmesi neticesinde davanın eksik imalat bedelleri yönünden kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Ne var ki, bilirkişi raporunda doğru bir şekilde açık ayıp niteliğinde olduğu belirlenen imalatların mahkemece eksik imalat olarak değerlendirilmesi ve davanın kısmen kabulüne

karar verilmesi hatalı olduğu gibi, davacı tarafından açık ayıp niteliğinde olan bu eksik imalatlara yönelik talebin da davacı tarafından 30 gün içerisinde ayıp ihbarında bulunulmamış olması sebebi ile de kabulüne karar verilmesi de doğru olmamıştır.

O halde mahkemece; asıl ve birleşen davalar yönünden dava konusu edilen kira alacağı için site yönetim yazısında bildirilen 01/07/2013 tarihi esas alınarak hesaplanacak bedel üzerinden, dava konusu edilen ayıplı ve eksik imalat bedelleri yönünden açık ayıp niteliğinde olanlar yönünden istemin reddine karar verilerek hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı ve eksik değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1326, Karar No: 2023/3044, Tarih: 17.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1326 E.  ,  2023/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI :2020/136 Esas, 2021/153 Karar

HÜKÜM :Kısmen kabul

Taraflar arasındaki cezai şartın tahsili davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalılardan Karakaya Petrol Ürünleri İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını, diğer davalının bu sözleşmeye garantör olduğunu, davalı şirketin her yıl 1000 m3 beyaz ürün satın almayı taahhüt ettiğini, eksik alınacak her m3 için 30,00 USD cezai şart kararlaştırıldığını, davalının taahhüt ettiği miktarı karşılamayarak davacı şirketi kâr mahrumiyetine uğrattığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 USD kâr mahrumiyetinin davalılardan alınarak davacıya ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkillerinden ...'in taahhütnameyi imzalamaması sebebiyle bu davalıya husumet düşmediğini, ayrıca taraflar arasındaki sözleşmenin karşılıklı anlaşmayla sona erdiğini, fesihte davalının hiçbir ihmali veya kusuru bulunmadığını, davacının cezai şart isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 01.10.2014 tarih, 2014/269 E. ve 2014/371 K. sayılı kararı ile dava bayilik sözleşmesinin feshinden doğan kâr mahrumiyeti alacağına ilişkin olup davacı defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesiyle davalının taahhüt ettiğinden eksik ürün aldığının sabit olduğu, rapordaki hesaplamanın dosya kapsamına uygun, denetime elverişli olduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile 20.000,00 USD'nin fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hüküm altına alınan alacağa dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesindeki faizin uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 22.02.2018 tarih, 2016/725 E. ve 2018/913 K. sayılı kararıyla davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, taraflar arasındaki sözleşmelere göre kâr mahrumiyeti (cezai şart) istenilebilmesi için taahhüdün ihlal edildiği dönemden sonra ihtirazi kayıt konulması ve bundan sonra mal verilmeye devam olunması gerektiği, somut olayda davacı ihtirazi kayıt koymadan mal vermeye devam ettiğinden 1 inci dönemi isteyemeyeceği, 2 nci döneme ilişkin olarak kâr mahrumiyetinin hesaplanması gerektiği, diğer yandan davacı bayilik sözleşmesini feshettiğinden artık fesihten sonraki dönem için de müspet zarar şeklinde olan kar mahrumiyetini de talep edemeyeceğini, davalı ... yönünden yapılan incelemede, bu davalının 06.12.2006 tarihli taahhütnamede imzası bulunmadığından kar mahrumiyeti sorumluluğundan söz edilemeyeceği, garantör olarak imzasını taşıyan sözleşmenin 48 inci maddesinde sorumluluk hükümleri düzenlenmiş ise de, garanti altına alınan borcun miktarının belli olmadığı, belirsizliğin garantisinin olamayacağı, bu nedenle ... yönünden davanın reddi gerektiğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ihtirazi kayıt koymadan mal vermeye devam ettiğinden sözleşmenin 1 inci dönemini isteyemeyeceği, bu durumda 2 nci döneme ilişkin olarak kâr mahrumiyetinin hesaplanması gerektiği ancak davacı bayilik sözleşmesini feshettiğinden artık fesihten sonraki dönem için de müspet zarar şeklinde oluşan kâr mahrumiyetini de talep edemeyeceği, yaptırılan bilirkişi incelemesine göre ikinci dönem kâr kaybının 21.543,90 USD olduğu ve davacı tarafın bu miktarı davalı şirketten talep edebileceği, talep miktarı ile bağlı kalınarak 20.000,00 USD'ye hükmedildiği, davalı ...'in 06.12.2006 tarihli taahhütnamede imzasının bulunmadığı bu nedenle kâr mahrumiyeti sorumluluğundan söz edilemeyeceği, davalı ...'in garantör olarak imzasını taşıyan sözleşmede sorumluluk hükümleri düzenlenmiş ise de garanti altına alınan borcun miktarının belli olmadığı, belirsizliğin garantisi olamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 USD'nin fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden davalı Karakaya Petrol Ürün. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemenin ... yönünden verdiği ret kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bu davalı yönünden bozulmasını istemiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemenin ... yönünden verdiği ret kararının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bu davalı yönünden bozulmasını istemiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının taraflar arasındaki sözleşmeyi feshetmesi nedeniyle 2 nci döneme ilişkin kar mahkumiyetini de talep edemeyeceğini, Yargıtay bozma ilamının da bu doğrultuda olduğunu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereğinin yerine getirilmediğini, diğer müvekkili ... yönünden davanın reddine karar verildiği halde maktu vekâlet ücretine hükmedildiğini, oysa ki dava değeri üzerinden lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen bayilik sözleşmesi kapsamında asgari alım taahhüdüne uyulmaması nedeniyle cezai şartın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 179 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı şirket, davalının sözleşme gereği almayı taahhüt ettiği mal alımını gerçekleştirmediği bu nedenle davacının zarara uğradığı iddiasıyla toplam 20.000,00 USD kâr mahrumiyeti talebinde bulunmuş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davacının sadece 2 nci döneme ilişkin kâr mahrumiyetini talep edebileceği gerekçesiyle Dairemiz kararıyla bozulmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan 15.03.2021 tarihli bilirkişi raporu ile davacının 01.01.2008 - 31.12.2008 tarihleri arasındaki ikinci dönem için 21.543,90 USD kâr mahrumiyeti talep edebileceği mütalaa edilmiş, yerel mahkemece de davacının 01.01.2008 - 31.12.2008 dönemi kâr mahrumiyeti isteminde haklı olduğu kabul edilerek ve davacının talebiyle bağlı kalınarak 20.000,00 USD'nin davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Yargılamaya hâkim ilkelerden olan taleple bağlılık ilkesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre, aksine bir kanun hükmü yoksa hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup talepten fazlasına veya talepten başka bir şeye karar veremez.

Yargılamaya hâkim ilkelerden olan taleple bağlılık ilkesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Bu hükme göre, aksine bir kanun hükmü yoksa hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup talepten fazlasına veya talepten başka bir şeye karar veremez.

Dairemizin istikrar kazanmış kararlarında açıkça belirtildiği üzere gizli talep aşımı da taleple bağlılık ilkesi kapsamındadır (bkz. Yargıtay 11. HD, T. 09.10.2019, S. 2018-4648/6331; T. 24.12.2018, S. 2017-263/8152; T. 10.09.2018, S. 2016-14241/5097; T. 11.12.2018, S. 2017-2519/7831; T. 13.11.2018, S. 2017-1705/7027; T. 17.04.2019, S. 2018-758/3101;T. 08.01.2019, S. 2017- 2654/108; T. 03.06.2021, S. 2020-1185/4737; T. 09.06.2021, S. 2019-3869/4943; T. 14.04.2009, S. 2008-575/4603……)

Açıklamalardan sonra somut uyuşmazlığa gelindiğinde;

Davacı 2 dönemi de kapsar şekilde toplam 20.000,00 USD kâr mahrumiyeti talebinde bulunmuştur. Bu halde mahkemece birinci dönem için talebin reddedilmiş olmasına göre ikinci dönem için 10.000,00 USD üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi gizli talep aşımına neden olmuştur.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18169, Karar No: 2016/2399, Tarih: 29.02.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/18169 E.  ,  2016/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

14. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/18169

KARAR NO : 2016/2399 Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı vekili tarafından, 14.11.2014 gününde verilen dilekçe ile terekenin tasfiyesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı alacaklı şirket vekili tarafından talep edilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, muris .....'in 12.09.2011 tarihinde vefatı üzerine tüm mirasçılarının mirası reddettiklerinin sulh hukuk mahkemesinin 2011/1122 Esas, 2012/218 Karar sayılı ilamı ile tespit ve tescil edildiği iddiasına dayalı terekenin tasfiyesi talebine ilişkindir.

Mahkemece, davacı alacaklı tarafından terekesinin tasfiyesi talep edilen muris ....'in 12.09.2011 tarihinde vefat ettiği, TMK'nın 633. maddesi gereğince davanın 3 aylık yasal süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir (TMK m. 612).

En yakın mirasçıları tarafından mirasın reddedildiği gerekçesiyle, mirasın mahkemece iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesi talebinin TMK'nın 633. Maddesindeki 3 aylık süre ile bir ilgisi bulunmamaktadır. Muris ...., 12.09.2011 tarihinde vefat etmiş, mirası en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddedilmiştir. Mirasçıların tamamı tarafından reddedilen miras sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir (TMK m. 612/1 ve 636). Buradaki tasfiye süreye tabi değildir. TMK'nın 633. maddesinin uygulama yeri yoktur. Ayrıca sulh hukuk mahkemesince en yakın mirasçıların mirası reddettiklerinin saptanması halinde herhangi bir başvuruya gerek olmadan kendiliğinden resmi tasfiye yoluna gidilmesi gerekir.

O halde iflas hükümlerine göre tasfiyenin gerçekleştirilmesi gerekirken yazılı şekilde hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle ret hükmü kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14332, Karar No: 2014/17869, Tarih: 11.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/14332 E.  ,  2014/17869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2012/159-2014/267

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili şirket aleyhine bonoya dayalı takip başlattığını, bonodaki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını belirterek müvekkilinin davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bonodaki imzanın davacı vekiline ait olduğunu öğrendiklerini, müvekkilinin takip konusu bonoda iyiniyetli hamil konumunda olduğunu, davacının bono bedelini ödememek için bu davayı açtığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, takibe konu bonodaki imzanın davacı şirket yetkilisinin eli ürünü olmadığı, bononun davacı defterlerinde kaydının bulunmadığı, davalının dayandığı 11.04.2006 tarihli vekaletname ile M. L. davacı şirketin ticari vekili olarak yetkilendirildiği, 818 sayılı BK'nun 453/2.md. hükmü gereğince açıkça yetki verilmedikçe ticari vekilin kambiyo taahhüdünde bulunamayacağı, bahse konu vekaletnamede adı geçene kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisi verilmediği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davaya konu bonoyu imzalayan dava dışı M. L. ticari vekil mi yoksa ticari mümessil mi olduğu noktasındadır. BK'nun 453/2 (6098 sayılı TBK'nun 551/2) maddesine göre ticari vekil, açık yetki verilmedikçe kambiyo taahhütlerinde bulunamaz ise de aynı yasanın 450/1 (6098 sayılı TBK'nun 548/1) maddesine göre ticari mümessil müessese sahibi hesabına kambiyo taahhütlerinde bulunmak yetkisini haizdir.

Uyuşmazlık davaya konu bonoyu imzalayan dava dışı M. L. ticari vekil mi yoksa ticari mümessil mi olduğu noktasındadır. BK'nun 453/2 (6098 sayılı TBK'nun 551/2) maddesine göre ticari vekil, açık yetki verilmedikçe kambiyo taahhütlerinde bulunamaz ise de aynı yasanın 450/1 (6098 sayılı TBK'nun 548/1) maddesine göre ticari mümessil müessese sahibi hesabına kambiyo taahhütlerinde bulunmak yetkisini haizdir.

Dosyada bulunan 11.04.2006 tarihli vekaletname içeriği incelendiğinde davacı şirket tarafından dava dışı M. L. verilen vekaletnamede davacı şirketi hem resmi hem özel şirketler nezdinde temsil yetkisi verildiği gibi bankalar nezdinde ise şirketin her türlü hesaplardan dilediği zaman dilediği miktarlarda paralar çekmeye, ahzu kabza..... mevcut hesaptaki meblağları tamamen çekerek hesabı kapatmaya, yeniden hesap açmaya, açılmış hesabımıza dilediği zaman dilediği miktarlarda paralar yatırmaya, çekmeye, çek, tediye fişi vesair evrakları tanzim ve imzalamaya, şirket adına gelecek olan havale bedellerini ve alacaklısı olduğum çek bedellerini almaya, talep, tahsil ve ahzu kabza, tüm bu hususlardan dolayı şirketi ilgili banka şubesinde temsile ve hesabımı benden farksız olarak kullanmaya.... şirket adına tanzim edilecek ödeme emirlerini veya çekleri almaya, tahsil etmeye....” şeklinde oldukça geniş yetkiler verildiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece, vekaletname içeriğine göre somut olayda çeki imzalayanın ticari mümessil olduğunun kabulü ve bunun sonucu olarak kambiyo taahhüdünde bulunabileceğinin kabulü ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7796, Karar No: 2016/7700, Tarih: 14.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7796 E.  ,  2016/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 13/02/2014 tarihli beraat kararına yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 07/03/2014 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10363, Karar No: 2022/9624, Tarih: 20.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10363 E.  ,  2022/9624 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2018 tarih ve 2017/253 - 2018/42 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 19.09.2017 tarih ve 2017/1798 esas 2017/5219 sayılı kararında da belirtildiği üzere; sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin, suçun sübutu açısından belirleyici olması karşısında, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak, kesin kanaata ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi halinde sanığın örgütle bağlantısını gösteren bir delil olarak kabul edilmesi mümkündür.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/970 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.02.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun vasfının tayini açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip değerlendirildikten, temyiz aşamasında dosya arasına alınan veri inceleme raporunun ve tanık ... ... beyanlarının duruşmada okunduktan gerekirse mahkemede tanık olarak dinlenmesi sağlanarak bu belgeler CMK'nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.