muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23237, Karar No: 2014/21921, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/23237 E.  ,  2014/21921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/700-2014/114

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.094,25 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 21.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.094,25 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 21.4.2014 tarih ve 2013/700 esas 2014114 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 16.2.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 28.6.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Ocak-Haziran döneminde ortalama %6,3; 24.6.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Ocak-Haziran döneminde % 4,5 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 21.4.2014 tarih ve 2013/700 esas 2014/114 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17072, Karar No: 2013/1684, Tarih: 11.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/17072 E.  ,  2013/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VD.

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 270 parsel sayılı taşınmazda kayden malik olan murisi...., davalı ... ve dava dışı kız..... tarafından kandırılarak dava konusu taşınmazın önce davalı ...'e devredildiğini, daha sonra da davalı ...'e temlikin sağlandığını, devirlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemiş, harçsız olarak verdiği dilekçe ile de talebini miras payı oranında iptal tescile çevirmiştir.

Davalılar, devirlerin gerçek satış olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, murisin vekalet ve aracı kullanmak suretiyle davalıya yapmış olduğu temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu kanıtlandığına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/15208, Karar No: 2014/18794, Tarih: 26.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15208 E.  ,  2014/18794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/1338-2014/369

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi yapıldığı, şikayetçi 3. kişi tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda, İİK'nun 89. maddesi uyarınca çıkartılan haciz ihbarnamelerinin usulsüz tebliğ edildiğinden bahisle tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesi ile haciz ihbarnamelerinin iptalinin ve hacizlerin kaldırılmasının istenildiği, mahkemece “Asıl dava yönünden ...davacının davasının kabulüne” şeklinde karar verildiği görülmüştür.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde; "...Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir..." düzenlemesine yer verilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 E.-1997/776 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hüküm içeriğinin aynen infazı zorunludur. İlamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez. Bu nedenle hüküm fıkrasının hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça yazılması zorunludur.

Somut olayda, temyize konu Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21.03.2014 tarih ve 2013/1338 Esas, 2014/369 Karar sayılı ilamının hüküm kısmının “1” numaralı bendinde sadece "...davacının davasının kabulüne" ibaresi kullanılmış, hüküm altına alınan isteğin ne olduğu açık bir şekilde belirtilmemiştir. İlam, bu haliyle infazda şüphe ve tereddüt yaratacak nitelikte olduğu gibi, yukarıda anılan yasa maddesine de aykırı olarak tesis edilmiş olmakla kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10780, Karar No: 2013/4603, Tarih: 04.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/10780 E.  ,  2013/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık savunmasının alındığı 20.03.2008 günlü oturumda düzenlenen tutanak oturuma katıldığı anlaşılan zabıt kâtibi tarafından imzasız bırakılmış ise de; duruşma tutanağının başlığında yasanın aradığı şekilde mahkemeye heyeti ile zabıt kâtibinin isimlerine yer verilmiş, 20.3.2008 tarihli tutanakta yer alan sanık savunmasının bütünüyle gerekçeli kararda yer aldığı, bu savunmada sanık suçlamayı inkar ederek olayla ilgisi bulunmadığını ileri sürmüş olup, temyiz dilekçesinde de sanık aynı savunmayı tekrar etmiştir.

Gerekçeli karar katılana ve sanığa tebliğ edilmiş, sanık temyizinde savunmanın doğruluğu veya duruşma tutanağının sahteliği hususunda bir iddia ileri sürmediği gibi aynı savunmayı temyizinde de tekrarlamıştır.

Bu durumda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2012 gün ve 2011/6-503 esas, 2012/237 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CYY'nın 222. maddesi uyarınca tutanaklarda sahtecilik yapıldığına veya tutanakların gerçeğe aykırı olarak düzenlendiğine ya da 1412 sayılı CYUY'nın 308. maddesinde belirtilen, mahkemenin kanun dairesinde teşekkül etmediğine ilişkin bir iddianın bulunmaması karşısında, anılan Yasa maddesi uyarınca mutlak hukuka aykırılık oluşturmayan ve mahallinde de giderilebilecek eksiklik niteliğinde olan bu husus, hükmün esasına etkili bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16113, Karar No: 2022/2913, Tarih: 16.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16113 E.  ,  2022/2913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükümler, temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesi'nin ilk derce mahkemesi hükmünü kaldırarak kurmuş olduğu yeni hükümde kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen düşme kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

2-) Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinin kararına yönelik istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin duruşma açarak yaptığı yargılama neticesi CMK.nın 280/2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünü kaldırarak kurmuş olduğu yeni hükümde yapılan yargılama, hukuka uygun şeklide toplanıp karar yerinde gösterilen delillerin mahkumiyete yeterli olduğuna ilişkin inanç ve takdiri ile hükmün gerekçesine göre, sanık müdafinin atılı suçların işlendiğine dair hiç bir maddi delil bulunmadığına, müvekkilinin suçu kabul

etmediğine, atılı suçlar sübuta ermediğinden ve şüpheden sanık yararların ilkesince müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11538, Karar No: 2014/13190, Tarih: 17.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/11538 E.  ,  2014/13190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(İŞ)

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçinin açtığı işe iade davasına ilişkin olarak Dairemiz tarafından verilen kesin karar sonrasında, işe başlatılma talebi ile davalıya yapılmış bir başvuru olup, olmadığının tespiti ile, varsa buna ilişkin evrakın gönderilmesi için dava dosyasının yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22652, Karar No: 2015/384, Tarih: 14.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/22652 E.  ,  2015/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 18/02/2013 tarihli karara karşı, yasal süresi geçtikten sonra 17/04/2013 tarihinde yapılan temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1669, Karar No: 2018/3745, Tarih: 11.10.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1669 E.  ,  2018/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti talebine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar arsa sahibi, davalı ise yüklenicidir.

Davacı arsa sahipleri, taraflar arasında imzalanan ... 2. Noterliği 10.01.2012 tarih ve 1250 yevmiye numaralı kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca ... ilçesi Güzelyaka Mah. imarın ... ada ..., ... ve ... numaralı parsellerinde bulunan taşınmazların tevhid edilerek üzerine inşaat yapılması konusunda davalı yüklenici ile anlaştıklarını, söz konusu taşınmazlarda başka hissedarların da olduğunu, davalı yüklenicinin sözleşme uyarınca bu hissedarlar ile de sözleşme imzalanmasını yükümlendiği halde aradan süre geçmesine rağmen bu yükümlülüğünü yerine getirmediğini, bu nedenle akdettikleri sözleşmenin geçersizliğinin tespitini talep etmiş; davalı yüklenici davanın reddini savunmuş; mahkemece yapılan yargılama sonunda imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesinde tüm hissedarların imzasının bulunmadığı, davalı yüklenici tarafından inşaat faaliyetlerine başlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sözleşmenin geçersiz olduğunun tespitine karar verildiği anlaşılmıştır. Davaya konu kat karşılığı inşaat sözleşmesi incelendiğinde, dava dışı ...’ın da sözleşmeyi arsa sahibi sıfatıyla imzaladığı anlaşılmış ise de sözleşme tarafı olan bu kişinin davaya katılımı sağlanmadan işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, sözleşmenin tarafı ve arsada hissedar olan Ekrem Baz’ın da sözleşmesel haklarının etkileneceği ve davada zorunlu dava arkadaşı sıfatı bulunduğu dikkate alınarak, HMK'nın 59. ve 60. madde hükümleri de gözetilerek, davaya muvafakatının alınması, aksi halde aleyhine dava açılıp, bu davayla birleştirilmesi,

için davacı yana önel verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra iddia ve savunma üzerinde durulup toplanan deliller çerçevesinde bir değerlendirme yapılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik taraf teşkili ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13020, Karar No: 2013/18323, Tarih: 01.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13020 E.  ,  2013/18323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çay Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                  :21.10.2010

KARŞI OY YAZISI

Dava, sonradan evlenmeyle kurulan soybağının kurulmasına itiraza ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabından kaynaklanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun  “Görevin Belirlenmesi ve Niteliği” başlıklı 1. maddesine göre “Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir”. Bir davaya hangi mahkeme tarafından bakılacağına ilişkin düzenlemelere görev denir. Soybağına ilişkin davalara hangi mahkemede bakılacağına dair Hukuk Muhakemeleri Kanununun  da özel bir düzenleme yoktur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun  2. maddesine göre şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. Soybağı davaları da şahıs varlığına ilişkin davalardan olduğundan kural olarak bu davalara bakmakla asliye hukuk mahkemeleri görevlidir.

Ancak 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (md.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemesi kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Dolayısı ile soybağı davalarına aile mahkemesi kurulan yerlerde bu özel düzenleme sebebiyle aile mahkemesi, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde ise asliye hukuk mahkemelerinde bakılacaktır.

Davanın görüldüğü yerde aile mahkemesi kurulmamıştır. Bu sebeple dava 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 2. maddesine uygun olarak bu Kanun hükümleri de uygulanarak görevli asliye hukuk mahkemesinde görülerek karara bağlanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/18217, Karar No: 2014/19597, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/18217 E.  ,  2014/19597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 12. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, gerçekte ...ve ...'den olduğu halde dedesi ve büyükannesi ... ve ...'den olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15049, Karar No: 2021/12613, Tarih: 13.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/15049 E.  ,  2021/12613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 sayılı KHK'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama gideri miktar olarak belirtilmediği ve kısa karar altında masraf dökümü gösterilmediği halde, gerekçeli kararda 330,00-TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline hükmedilerek kararda çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13821, Karar No: 2021/15130, Tarih: 27.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13821 E.  ,  2021/15130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.03.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 21.08.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde müştekinin mağaza sorumlusu olduğu ...'a müşteri gibi girip, içeriden 170,00 TL değerindeki iki adet viskiyi çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, 01.10.2020 olan karar tarihinde dolduğu nazara alınarak kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şeklide mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.