muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12745, Karar No: 2019/8596, Tarih: 15.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12745 E.  ,  2019/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Gerekçeli karar başlığında 1 numaralı davalının ticaret ünvanının ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. yerine, ... Ağız ve Diş Sağlığı Hizmetleri A.Ş. olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15/04/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9928, Karar No: 2013/17885, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9928 E.  ,  2013/17885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14.maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir, ” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmüne amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre; Sanıklar ..., ..., ...'nun, suç tarihlerinde ... Bankası Derince Şubesi üst yetkilisi ve kredi açma yetkisi olan, 26.05.2010 tarihinde vefatı nedeniyle hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilen ... ile fikir ve eylem birliği içersinde kredi alması mümkün olmayan kişiler adına usulsüz evrakla kredileri alarak katılan bankayı zarara sokmaktan ibaret eylemlerinin 5411 sayılı Kanunun 160. maddesinde bankacılık zimmeti olarak tavsif edilmiş olması karşısında,

İddianamelerdeki anlatım ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu’nun değişik 14.maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (7.) Ceza Dairesi’nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 19.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19727, Karar No: 2012/22791, Tarih: 15.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19727 E.  ,  2012/22791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Dava konusu taşınmazlar ... Mahallesinde; emsaller ise ... ve ... Mahallelerinde olup, emsallerden birinin satış tarihi 10 yıl önce olduğu gibi ayrıca emsal satışlar şirkete yapılan özel amaçlı satışlardır.

Bu itibarla; taraflara yakın bölgelerden ve yakın satış tarihli, özel amaçlı olmayan emsaller bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal getirtilip, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Kabule göre de; hüküm kısmında dava konusu 4466 nolu parselin numarasının 446 olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3817, Karar No: 2022/12778, Tarih: 14.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3817 E.  ,  2022/12778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde sanık ...' nın suç tarihinde ... A.Ş. ... Şubesinde şube müdürü olarak görev yaptığı, müşteki ...'in şirketinin ekonomik sıkıntı yaşaması üzerine tanık ... aracılığıyla tanıştığı ve şirketlere finansal danışmanlık yaptığını söyleyerek kendisini tanıtan sanık ... aracılığıyla banka müdürü sanık ... ile tanışarak müştekinin yetkilisi olduğu ... Tekstil Ltd. Şti. adına kredi başvurusunda bulunduğu, genel kredi sözleşmesinin müşteki tarafından imzalanarak bankada bırakıldığı, müşteki kredi sonucunu öğrenmek amacıyla sanık ...’yı aradığında ise, sanığın kredisi onaylandığı halde müştekiye kredisinin çıkmadığını söyleyerek ... Tekstil Ltd. Şti. lehine ... sayılı kredili mevduat hesabına aktarılan 50.000,00TL tutarındaki krediyi sahte imzalı dekont ile ... Tekstil Ltd. Şti. yetkililerinin bilgisi dışında sanık ...'e aktardığı, söz konusu eylemin ortaya çıkmaması amacıyla kredinin dönem faizlerinin bir bölümünün sanık ... tarafından tahsis edilen kredi ile tahsil edildiği ancak kredinin ödenmemesi üzerine takip hesaplarına aktarılmasının ardından mudinin olaydan haberdar olduğu, her ne kadar mahkemece 16/10/2008 tarihli dekont üzerindeki imzanın aldatma niteliğinin bulunmaması nedeniyle sanıkların eylemi basit zimmet kabul edilerek 5411 sayılı Kanunun 160/1. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, kredinin müştekinin genel kredi sözleşmesini imzalaması ve genel müdürlük onayı ile tahsis edilmesinin ardından müşteki yerine sanık ...’e ödenmesi şeklindeki eylemin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı, kredi çıkartılacağı intiba uyandırılıp müşteki ...'in kredi başvurusu sırasında imzaları alınarak kredinin hileli bu eylemle tahsisinin ve müşteki ...'in şirket hesabına aktarılmasının ardından hesaptan sahte imzalı dekont ile çekilmesinde ise imzanın niteliğinin suç vasfına etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların 5411 sayılı Kanunun 160/2. maddesi uyarınca nitelikli zimmet suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların cezada kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 14/09/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

KARŞI OY

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların cezada kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 14/09/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamının incelenmesinde sanık ...'nın suç tarihinde ... A.Ş. ... Şubesinde şube müdürü olarak görev yaptığı, müşteki ...'in yetkilisi olduğu ... Tekstil Ltd. Şti'nin 50.000,00 TL'lik kredi başvurusunda bulunduğu, müştekinin yetkilisi olduğu şirket adına ... ... Şubesinde ... nolu kredili mevduat hesabının açıldığı ve kredi onaylandığı halde sanık ...'nın müşteki ...'e kendisine kredi çıkmadığını söyleyerek, ... Tekstil Ltd. Şti. adına çıkan krediyi sahte imzalı dekontla ... Tekstil Ltd. Şti. yetkililerinin bilgisi dışında sanık ...'e aktardığı şeklindeki olayda sayın çoğunluk ile uyuşmazlığımız sanıkların eyleminin basit banka zimmeti veya nitelikli banka zimmeti olup olmadığı hususundadır.

Bankacılık zimmeti suçunun nitelikli hali Bankacılık Kanunu'nun 160/2. maddesinde yer almaktadır. Söz konusu fıkraya göre, suçun zimmet fiilinin açığa çıkmamasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi halinde sanığın cezalandırılacağı ifade edilmiştir.

Görüldüğü üzere kanun koyucu, fiilin suçun açığa çıkmasını önlemek amacıyla hile kullanılarak işlenmesi halini cezayı ağırlaştıran bir durum olarak kabul etmiştir. Gerçekten suç işleyen bir kişinin fiilin zaten kınanan ve toplum tarafından kabul edilemez bir davranış iken, bir de kişinin bu fiilini saklamaya yönelik hileler yapması, yaptığı fiilin daha ağır bir cezayla cezalandırılmasını gerektirmektedir.

Bu nitelikli halin tespiti için her şeyden önce somut olayda "hileli bir davranışın bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Bunun ardından ise bu hileli davranışın suçun açığa çıkarılmasını engellemek amacıyla kullanılıp kullanılmadığının tespiti gerekir. Somut olayda bu iki durumun varlığı ve hilenin zimmetin açığa çıkmamasını sağlamaya elverişli olması halinde, zimmet suçu daha ağır bir ceza ile cezalandırılacaktır.

Arapça asıllı bir kelime olan hile; "aldatacak tarz, tertip ve oyun" anlamına gelmektedir. Hukuki anlamda hile, kişinin aldatılarak iradesinin sakatlanmasıdır. Doktrinde ise, hile gerçekte mevcut olmayan bir hususu mevcut göstermek veya gerçekleşmiş bir vakıayı olduğundan başka türlü ya da hiç vaki olmamış gibi göstermek suretiyle bir insanın yanılgıya sevk edilmesidir. Hilenin her somut olaya göre ayrıca tespit edilmesi gerekmektedir. Bir olayda hilenin bulunması tek başına nitelikli hali oluşturmaz. Bunun yanında yapılan hileli davranışın suçun ortaya çıkmasını engellemek bakımından elverişli olması gerekir. Şayet hileli davranışta bulunulmuş olmakla birlikte bu davranışın aldatıcı bir niteliği bulunmuyor, suç ilk bakışta edilebiliyorsa o takdirde nitelikli zimmet halinin varlığından söz etmek mümkün değildir.

Zimmet suçunun nitelikli hali için istenen hileli davranış suçun işlenme aşaması ile ilgili değildir. Burada hile, sadece zimmet olgusunun sonradan anlaşılmamasının önüne geçilmek amacıyla gerçekleştirilmektedir. Burada hilelinin mağduru bankadır. Banka kendi iç işleyişinde basit bir inceleme ile bu hususu doğrulayabiliyorsa temel banka zimmeti suçu oluşacak, ancak banka dışında yapılacak bir inceleme ile hile ortaya çıkarılacaksa nitelikli müştekiye ait kredi başvuru belgeleri ve sözleşme üzerindeki imzalarla, sahte mudi imzası taşıyan fişteki imzalar karşılaştırılıp, mudi yerine atılan imza basit bir inceleme ile anlaşılmadığı takdirde eylem nitelikli zimmet suçu aksi takdirde basit zimmet suçunun oluştuğu kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince; bankaca mudi imza kartelası kontrol edilmeden mudiye ve sanıklara da ait olmayan ve basit bir inceleme ile ortaya çıkabilecek, iğfal kabiliyetine sahip olmadığı mahkemece tespit edilen imza ile banka parasının zimmete geçirilmesi şeklindeki sanıkların eylemlerinin basit banka zimmeti suçunu oluşturduğu ve mahalli mahkemenin kararı isabetli olduğundan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.

...

(Muhalif Üye)
Yargıtay — Esas No: 2011/4730, Karar No: 2011/6501, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4730 E.  ,  2011/6501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13993, Karar No: 2024/11604, Tarih: 03.10.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/13993 E.  ,  2024/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hakkında verilen mahkumiyet kararının bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.03.2024 tarih ve 2022/145 Esas, 2024/4342 sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2024 tarih, 2019/114374 sayılı yazısı ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereğince maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A) DÜZELTME KONUSU KARAR:

"Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/244 Esas, 2019/866 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, " ilişkin karar.

B) DÜZELTME NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2024 tarih, 2019/114374 sayılı yazısı ile ilgili kısmında belirtildiği şekli ile;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulduğu halde, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20/03/2024 tarihli ve 2022/145 Esas, 2024/4342 sayılı Kararının hukuki süreç bölümünde suç adının dosya içeriğine aykırı olarak silahlı terör örgütüne üye olma yazılmak suretiyle maddi hata yapıldığı, maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20.03.2024 tarihli ve 2022/145 Esas, 2024/4342 sayılı Kararında hukuki süreç bölümündeki silahlı terör örgütüne üye olma ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine silahlı terör örgütüne yardım etme olarak eklenmesi suretiyle yazım hatasının düzeltilmesi talebinde bulunulmuştur.

C) KARAR:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının maddi hataya ilişkin karar düzeltme talebi yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince talebin kabulü ile Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20.03.2024 tarihli ve 2022/145 Esas, 2024/4342 sayılı Kararının diğer bölümleri mahfuz kalmak üzere hukuki süreç bölümündeki silahlı terör örgütüne üye olma ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine silahlı terör örgütüne yardım etme yazılarak düzeltmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bolu 1.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2024 tarihinde karar verildi.