muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12419, Karar No: 2012/1640, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12419 E.  ,  2012/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/305, Karar No: 2012/18952, Tarih: 10.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/305 E.  ,  2012/18952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Belediye Başkanlığı aleyhine 09/07/2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/09/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı Belediyeye verilen idari para cezasının tahsili amacıyla başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken; işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29527, Karar No: 2013/25256, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/29527 E.  ,  2013/25256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem, ihbar, kötüniyet tazminatı, ikramiye, sosyal yardım, fazla mesai, izin ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

üküm süresi içinde davalı ... Boya ve Kimya San. A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, işveren tarafından ... sözleşmesinin haksız feshedildiğini, işyerinde ikramiye uygulaması bulunmasına rağmen 2001 yılından itibaren ikramiye ödemesi yapılmadığını, 2004 yılının Ocak ayından itibaren aylık ücretlerin ödenmediğini, haftalık çalışma süresini 45 saatin üzerinde olduğunu, hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ayrıca ödenmeyen sosyal yardım alacaklarının bulunduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatına istemlerine ilişkin bir itirazlarının bulunmadığını, 2001 yılı öncesinde mevcut olan ikramiye uygulamasının kaldırılmadığını, 2001 yılından sonra yılda 4 maaş tutarında ki ikramiye toplamının 12 'ye bölünmek sureti ile aylık ücret dahil edilerek ödendiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını ve işçinin hak kazandığı yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalı ... Boya ve Kimya San. A. Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece tarafların yüzüne karşı tefhim edilen kısa karar da sosyal yardım alacağı isteminin reddine karar verildiği belirtildiği halde, gerekçeli karar bu alacağın hüküm altına alındığı görülmektedir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 sayılı kararı gereğince bozma nedenidir. Yukarıda belirtildiği üzere mahkemece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir . Bozma sebebine göre sair temyiz itirazları incelenmemiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2389, Karar No: 2022/2938, Tarih: 31.05.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/2389 E.  ,  2022/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

- K A R A R -

Dairemizin 04.02.2022 tarih, 2022/464 Esas ve 2022/549 Karar sayılı kararı ile davalı vekilinin temyiz başvurusunun süresinde olmadığı kabul edilerek, süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı vekili 19.04.2022 tarihli dilekçesi ile, temyiz formunda temyiz başvurusunun hatalı olarak 14.12.2021 tarihinde yapıldığının yazıldığını, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi 2019/1532 esas sayılı dosyanın kararının taraflarına 8.11.2021 tarihinde tebliğ olduğunu, temyiz dilekçesinin 19.11.2021 tarihinde ilk derece mahkemesi olan Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2018/195 esas sayılı dosyasına (9534608159) iş emir numarası ile gönderildiğini, bu nedenlerle temyiz başvurularının süresinde olduğunu belirterek, maddi hatanın düzeltilmesi talebinde bulunmuştur.

1-İlk derece mahkemesince verilen karar istinaf yasa yolu başvurusu nedeniyle bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince incelenmiş, yeniden hüküm kurulmak suretiyle verilen karara yönelik davalı vekilinin temyiz başvurusu dairemizce incelenerek davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine dair karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK'da istinaf kanun yolundan sonra, dava değerine göre temyiz yasa yolu düzenlenmiş olup, karar düzeltme aşamasına yer verilmemiştir. Bunun sonucu olarak, HMK hükümlerine göre temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay tarafından verilen karara karşı karar düzeltme yoluna başvurulması mümkün değil ise de; uygulama ve Yargıtay içtihatları göre, Yargıtay kararlarında maddi hata bulunması halinde bunun düzeltilebileceği kabul edilmektedir.

Bu açıklamalardan sonra davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin incelenmesine gelince; davalı vekiline kararın 08.11.2021 tarihinde tebliğ olunduğu, uyap sisteminden davalının 22.11.2021 tarihinde havale edilen dilekçesiyle kararı temyiz ettiği, Dairemizin 04.02.2022 tarih, 2022/464 Esas ve 2022/549 Karar sayılı kararında sehven davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verildiği davalı vekilinin talebi üzerine anlaşıldığından, maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü gerekmiştir.

Bu nedenlerle, Dairemizin 04.02.2022 tarih 2022/464 Esas, 2022/549 Karar sayılı davalı vekilin temyiz başvurusunun süresinde olmadığından reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

2- Davalı vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bu nedenlerle, Dairemizin 04.02.2022 tarih 2022/464 Esas, 2022/549 Karar sayılı davalı vekilin temyiz başvurusunun süresinde olmadığından reddine dair kararının KALDIRILMASINA,

2- Davalı vekilinin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 31.05.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Hukuk sistemimizde taşınmaz mülkiyeti edinmek ancak tapu sicili ile mümkündür. Tapu sicili herkese açıktır. İlgili herkes, tapu kütüğündeki ilgili sayfa ve belgelerin kendisine gösterilmesini veya bunların örneklerinin verilmesini tapu memurundan isteyebilir. Tapu kütüğüne yapılmış her tescil, bir ayni hakkı karşılar. Geçerli bir tescil, sicil dışı meydana gelen bir değişiklik sonucu sonradan yolsuz tescil haline gelebilir. Bu durumda bile iyi niyetli üçüncü kişiler bakımından, tescilin olumlu hükmü uygulanır.Yani, iyi niyetli üçüncü kişilerin böyle bir tescile güvenerek kazandıkları ayni haklar korunur.(...m.1023)

Üçüncü kişinin yolsuz kayda dayanarak ayni hak kazanımının korunabilmesi için tescilin yolsuzluğunu bilmemesi veya bilebilecek durumda olmaması gerekir. Bu bağlamda, üçüncü kişilerin Medeni Kanun’un 3. maddesi çerçevesinde iyiniyetli olması esastır. Buna göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen, tescilin yolsuz olduğunu bilen veya bilebilecek durumda olan üçüncü kişiler iyi niyet iddiasında bulunamazlar. Burada aranan iyi niyet, tescil isteminin yevmiye defterine kaydı esnasında mevcut olmalıdır. Ancak, kütükteki tescilin belgelerle çeliştiğini bilmesine ya da şüphelenmesine rağmen bunu incelemekten veya gerekli özeni göstermekten kaçınır ise, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Üçüncü kişinin iyiniyetli olmadığını ispat etme yükü, iddia eden tarafa aittir. Ancak iyiniyetin olmadığını kanıtlamak zor olduğundan bunu iddia eden bazı fiili karinelerden yararlanabilir. Örneğin, ayni hak kazanan kişiyle yakın bir ilişkinin bulunması, malın kısa sürede el değiştirmesi veya düşük bir bedelle el değiştirmesi durumlarında iyiniyet iddiasında bulunulamayacağı karine olarak kabul edilebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, bünyesinde gayrimenkul satış vaadi ve eser sözleşmesini barındıran bir sözleşmedir. Bu sözleşmede arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek; yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde ise yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmek ile yükümlüdür. Sözleşmenin diğer tarafı olan yüklenicinin edim borcu ise sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmektir. Aynı zamanda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ani edimli bir sözleşmedir. Ani edimli sözleşmenin kural olarak geriye etkili feshi ve tasfiyesi mümkündür. Geriye etkili fesihte sözleşmenin tarafları verdiklerini sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri isteyebilirler. Uygulamada arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldıktan sonra yüklenici henüz edimlerini yerine getirmeden; arsa sahibi, arsa veya kat irtifak tapularını veya bir kısmını yüklenici adına tescil ettirmekte ve yüklenici finans ihtiyacını karşılamak için devredilen bağımsız bölüm veya arsa hisselerini üçüncü kişilere satmakta veya ipotek tesis etmektedir.

Yukarıda izah edildiği gibi, yükleniciden arsa hissesi veya bağımsız bölüm tapu kaydı üzerine ipotek koyan iyi niyetli üçüncü kişi bankanın TMK nın 1023. maddesine istinaden "tapuya güven ilkesi" gereğince iktisabının korunması gerekir. Bu ilkeden ancak üçüncü kişi lehine ipotek tesis edilirken kötü niyetli olduğunun ispatlanması halinde vazgeçilebilir. Yüklenici adına yapılan tescil işlemini her halde "yolsuz tescil" kabul etmek, toplumda onarılmaz zararlara sebep olmakta ve adalet duygusuna zarar vermektedir.

Her arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden tapu intikali yapılan yükleniciden tamamen iyi niyetli olarak arsa payı veya bağımsız bölüm üzerine ipotek koyanın bu iktisabını geçersiz saymak TMK nın 1023. maddesi karşısında açıkça Kanuna aykırı davranmak olacaktır. Arsa sahibi iyi niyetli ve risk almak istemiyorsa; tapu devrinin, sözleşme nedeniyle yapıldığını tapunun beyanlar hanesine şerh vermek suretiyle üçüncü kişilerin iyi niyet iddialarını bertaraf edebilir. Tapu siciline basit bir şerh vermekten kaçınan arsa sahibinin tamamen iyi niyetli üçüncü kişiler karşısında ve onların zararına sebep olacak şekilde korunması menfaatler dengesine aykırıdır.

Sayın çoğunluk,ve ilk derece mahkemesi üçüncü kişilerden arsa sahibi ile yüklenici arasında tapu sicili dışındaesas borç ilişkisinden doğan sorunları bilmesini beklemekte, buna göre iyiniyetli olmadıkları kabul edilerek adeta bir kötü niyet karinesi icat edilmektedir. Oysa TMKnın 1023. maddesi, iyi niyetle taşınmaz üzerinde aynî hak edinen üçüncü kişilerin tapu siciline olan güvenini yolsuz tescile rağmen korumaktadır. Bir başka değişle, hukuki işlem güvenliği ve tapuya güven ilkesini gerçek hak sahipliğine tercih etmektedir. Kaldı ki, ticari bir risk alarak ve yükleniciye güvenerek arsanın mülkiyetini intikal ettiren, yüklenici seçiminde gerekli özeni göstermeyen, peşin ifa yükümlülüğü olmamasına rağmen arsa tapusunu teminat almadan yükleniciye devreden arsa sahibinin, tapuya güvenmiş olan üçüncü kişiler karşısında korunmaya değer bir yanı da bulunmamaktadır. Keza, arsa sahibinin tapuyu yükleniciye devretmesinin “avans” niteliğinde olduğu, mülkiyetin ancak yüklenicinin tüm borcunu ifa ettikten sonra geçeceğinin kabul edilmesi de hukuki dayanağı olan bir kabul değildir. Zira hukukumuzda “yolsuz tescil” terimi mevcut olmasına rağmen “avans tapu” terimi mevcut değildir.

Somut olayda, davacılar ile dava dışı yüklenici şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve bu sözleşme gereğince arsa sahibi tapuda taşınmazları tapuda devretmiştir. Yüklenici tapuyu devraldıktan sonra davalı bankadan aldığı 3.000.000 TL kredi karşılığında dava konusu bağımsız bölüm tapu kayıtları üzerine ipotek koymuştur. Davalı banka yargılamanın tüm aşamalarında tapuya güvenerek kredi karşılığında lehine ipotek tesis edildiğini,iyi niyetli olduğunu belirtmesine ve özellikle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nin geriye etkili feshinin söz konusu olmamasına rağmen, ilk derece mahkemesinin ipoteğin kaldırılmasına karar vermesi TMKnın 1023. maddesinde düzenlenen "tapuya güven ilkesine" aykırı olmuştur. Anılan ilkeye göre tapuya güvenen kişinin iyi niyetli olduğu karine olarak kabul edilir. Bu karinenin aksi, yani davalının kötü niyetli olduğu davacılar tarafından ispatlaması gerekir. Somut olayda davacı taraf, “afaki” iddialar dışında davalı bankanın kötüniyetli olduğuna dair hiçbir delil sunamamıştır. Bu nedenle, davalı bankanın ipotek iktisabınınTMK nın 1023. maddesi gereğince korunması gerekir. Yerel mahkemenin TMK nın 1023. maddesinin amaç ve koruduğu yarara aykırı olan gerekçesi de dikkate alınarak kararın bozulması gerekirken, Dairemizin Sayın çoğunluğunun kararın onanmasına dair kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/4638, Karar No: 2012/6411, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4638 E.  ,  2012/6411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1585, Karar No: 2019/4544, Tarih: 30.09.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/1585 E.  ,  2019/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerle davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyizi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının, davacı şirkete ... Yapı ve Yapı Malzemeleri unvanlı iş yerinin sahibi olduğunu söyleyerek, boya satın aldığını, satın alınan mallara ilişkin faturalarda davalının imzasının bulunduğunu, malların tesliminin yapıldığını, davalının borcunu ödememesi üzerine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itirazının haksız olduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu irsaliyelerin ...-... Yapı Malzemeleri adına düzenlendiğini, irsaliyede yazılı olduğu üzere davalının malzemeleri ... adına teslim aldığını, asıl borç altına girenin ... olduğunu, davalının irsaliyede malzemeleri teslim alan kişi olarak imzası bulunduğunu, davacı ile herhangi bir ticaretinin bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin davalıya boya satıldığını ancak bedelinin ödenmediğini belirterek irsaliye tutarına dayandığı, davalı malzemeleri kendi adına değil ... adına teslim aldığını savunsa da bu savunmasını ispatlar delil sunmadığı için kendi adına teslim aldığının kabul edileceği, davacı defterleri incelendiğinde de faturalar toplamının defterde yer aldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, üç adet satış faturasına dayalı alacağın tahsilini amaçlayan itirazın iptali davasıdır. Takip dayanağı faturada faturayı düzenleyen satıcı, davacı; faturada yazılı malları alan ise dava dışı ... olup davalı davacının dava dışı kişiye sattığı malları imza karşılığı teslim alan kişidir. Bir satış sözleşmesinde satılan malların bedelini alıcı öder. Somut olayda alıcı dava dışı ...’dır. Bu verilere göre, davacı fatura kayıtlarının aksine malları davalıya sattığını iddia ettiğine göre bu iddiasını ispat etmek zorundadır. Mahkemece davacıya ait olan ispat külfeti davalıya yüklenerek ve davalının teslim aldığı malları dava dışı ve faturada alıcı görünen dava dışı kişi adına aldığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davayı kabul etmesi doğru olmamıştır.

Bu nedenle yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 30/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.