muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8729, Karar No: 2016/10020, Tarih: 20.09.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/8729 E.  ,  2016/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın 22.09.2012 günü, suç tarihinden yaklaşık 1 ay sonra polis aracını durdurarak bir olay hakkında bilgi vermek ve itirafta bulunmak istediğini söylediği, olay tarihinde, suçun diğer sanıkları olan haklarında temyiz incelemesi yapılmayan sanıklar ... ve ... ile görüştüğünü şahısların yanında 12 adet koyun bulunduğunu, kendisine olan 500,00 TL borçları karşılığında 2 adedini verdiklerini, diğer koyunları da evine götürmesini istediklerini, 12 adet koyunun çalıntı olduğunu söylediklerini, kendisinden koyunları satmaya ilişkin yardım istemeleri üzerine tanıdığı bir kasaba gittiklerini ve sattıklarını ifade ettiği, diğer iki sanığın da sanık ...'in beyanın doğrulayacak nitelikte ifade vererek sanık ...'e suç atma yönünde beyanda bulunmadıkları, sanık ...'in hırsızlık suçuna karıştığına dair dosyaya yansıyan delil niteliği taşıyan görgü tanığı, parmak izi, ayak izi benzeri bir bulgu bulunmadığı, sanığın üzerine atılı hırsızlık, konut dokunulmzlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetini gerektirir her türlü kuşkudan uzak delil elde edilmediği anlaşılmakla, sanığın eyleminin TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasını kabul etme suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabul ve uygulamaya göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41910, Karar No: 2025/3054, Tarih: 11.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/41910 E.  ,  2025/3054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/613 Esas, 2015/916 Karar

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 19.03.2023 tarihinde katılan ...'nın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle,

11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8150, Karar No: 2007/5826, Tarih: 23.07.2007

**8. Ceza Dairesi         2007/8150 E.  ,  2007/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanunun 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 50, 52. maddeleri gereğince 6.000,00 ... Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Kadıköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2006 tarihli ve 2006/414-750 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlüye yapılan adli para cezası ödeme emri tebliğini müteakip, para cezasının ödenmemesi üzerine, 6.000.00 ... Türk lirasının 10 ay hapis cezası olarak infazına ilişkin, aynı Mahkemenin 10/01/2007 tarihli ve 2006/414-750 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair, (KADIKÖY) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/01/2007 tarihli ve 2007/172 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a ve 52. maddelerinde adli para cezalarının infazının düzenlenmiş olduğu, Kanun'un 50/1-a maddesine göre, kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım olarak hükmolunan para cezasının ödenmemesi halinde, 5275 sayılı Kanun'un 109. maddesine dayanılarak çıkarılan 20/03/2006 tarihli ve 2006/10218 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile kabul edilerek 06/04/2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi İle Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün "Seçenekli yaptırımlarda uygulanacak rejim" başlıklı 51. maddesi 1. fıkra ve alt bentlerine göre mahkemece kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verilerek, bu kararın derhal infaz edileceği şeklinde düzenleme mevcut ise de,

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5. maddesinin, 5349 sayılı Kanun'la eklenen 3. fıkrasında ağır para cezasından dönüştürülen, adli para cezasının ödenmemesi halinde, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesi hükümlerine göre hapis süresinin belirlenmesinde bir ... karşılığı olarak yüz milyon Türk lirasının esas alınacağının belirtildiği, yine 5275 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinde "26/09/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer ... adli para cezasının ödenmemesi halinde, hükümlüler bir ... yüz Türk lirası hesabı ile hapsedilirler" hükmünün yer aldığı gözetilmeden, hükümlü aleyhine olacak şekilde 1 günü 20 ... Türk lirasından olmak üzere 10 ay hapis cezasına çevrilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.5.2007 ... ve 28213 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 10.7.2007 ... ve KYB/2007-119467 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın 23.3.2006 tarihinde işlediği 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan, Kadıköy 4. Asliye Mahkemesinin 18.10.2006 ... ve 2006/414-750 sayılı kararıyla anılan Kanun'un 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 375 YTL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi uyarınca bir ... karşılığı 20.00 YTL'dan 6000.00 ... Türk Lira adli para cezasına çevrildiği,

Sanığın, kısa süreli hapis cezasından çevrilen 6000.00 YTL adli para cezasını yasada öngörülen sürede ödememesi nedeniyle Kadıköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.1.2007 ... ve 2006/414-750 sayılı ek kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde-fıkrası hükmü uyarınca 10 ay hapis cezası olarak infazına karar verildiği;

Hükümlü müdafiinin Kadıköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin hapse dönüştürme kararına karşı yaptığı itiraz üzerine Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.1.2007 ... ve 2007/172 müt. sayılı kararı ile itirazın reddine karar verdiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Öncelikle belirtilmelidir ki; sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılıktan hükmedilen hapis cezası, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 52. maddesinde belirlenen miktar üzerinden adli para cezasına çevrilmiştir. Bu itibarla 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5. maddesinin 3. fıkrası kapsamı dışında kalmaktadır. Zira anılan Kanunun 5/3. madde-fıkrası "ağır para cezasından dönüştürülen" adli para cezasını kapsamaktadır.

Diğer taraftan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesi de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer kanunlarda yer ... adli para cezalarının ödenmemesi halini düzenlemektedir.

Sanığa hernekadar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışında kalan 6136 sayılı Yasaya göre ceza tayin edilmiş ise de, adli para cezasına çevrilme hükmü 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi olmakla çevrilen adli para cezası bu Kanun kapsamında olup, 5275 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi ile ilgisi bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar karşısında, gerek 5252 sayılı Kanun 5/3 ve gerekse 5275 sayılı Yasanın geçici 1. maddelerinin hükmedilen hapis cezasından dönüştürülen adli para cezasını kapsamadığı anlaşılmaktadır.

Bu halde de, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi uygulanarak hapisten dönüştürülen adli para cezası, hangi miktar üzerinden hesap edilmiş ise ödenmemesi halinde de aynı Kanunun 50/6. ve 5275 sayılı Kanunun 106. madde-fıkraları uyarınca o miktardan hapse dönüştürülmek durumunda olacağından ve mahkemece de bu yönde takdir edilmekle, bu karara karşı yapılan itirazın reddinde bir isabetsizlik bulunmadığından Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.5.2007

Bu halde de, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi uygulanarak hapisten dönüştürülen adli para cezası, hangi miktar üzerinden hesap edilmiş ise ödenmemesi halinde de aynı Kanunun 50/6. ve 5275 sayılı Kanunun 106. madde-fıkraları uyarınca o miktardan hapse dönüştürülmek durumunda olacağından ve mahkemece de bu yönde takdir edilmekle, bu karara karşı yapılan itirazın reddinde bir isabetsizlik bulunmadığından Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 30.5.2007

... ve 28213 sayılı yazılarına atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 10.7.2007 ... ve 119467 sayılı ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden Kadıköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.1.2007 ... ve 2007/172 müt. sayılı kararının kanun yararına bozulmasına ilişkin talebinin (REDDİNE), evrakın Yüksek Adalet Bakanlığına iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 23.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/267, Karar No: 2019/188, Tarih: 30.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/267 E.  ,  2019/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-e, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında verilen mahkumiyet hükmü daha önce kesinleşen Mustafa İnan'ın, yeşil kart alma hakkını yitirmiş olması nedeniyle, aile bireyleri ..., ... ve ... ile kendisine ait yeşil kart karnelerinin 2007 yılına ait vize işlemlerinin sahte olarak yapılması hususunda diğer sanık ... ile anlaşarak yeşil kart sağlık karnelerini sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın da bu kişilere ait sağlık karnelerinin 2007 yılına dair bölümünde bulunan imza, mühür ve kaşelerini sahte olarak sağlık karnelerine işleyip tekrar ...'a teslim etmesi sonucunda, karne sahiplerinin tedavi edildiği, ilaç aldığı ve tıbbi tetkikler yapılmak suretiyle ...'nün zarara uğratıldığı anlaşılmakla; eylemin TCK'nın 158/1-e maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu taktir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, atılı suçu işlemediğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/482, Karar No: 2012/1587, Tarih: 01.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/482 E.  ,  2012/1587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan dosyasında borçluya gönderilen ödeme emrinin usulsüz olduğunu ve müvekkilinin ihtiyati haczinin daha önce olduğunu ileri sürerek, düzenlenen sıra cetvelinin iptali ile satış bedelinin garameten paylaştırılmasını talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, ödeme emrinin tebliğinin usulsüzlüğüne ilişkin borçlunun icra mahkemesinde açtığı davanın reddedildiğini, hacizler aynı tarihli ise de müvekkilinin haczinin daha önce kesinleştiğini, şikayetçinin garameye giremeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, şikayet olunanın ihtiyati haczinin şikayetçinin haczinden önce kesinleştiğinden tüm paranın şikayet olunana ödenmesine ilişkin sıra cetvelinin doğru olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17043, Karar No: 2023/1133, Tarih: 01.03.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/17043 E.  ,  2023/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 Sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2015 tarihli ve 2013/510 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırmasına; nitelikli dolandırıcılık suçundan aynı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve son bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis, 23.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın haksız olduğu, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Müşteki ...'in Taşocağı işletmeciliği yaptığı, sanığın şikâyetçiden yapı taşı satın aldığı ve suça konu sahte 11.500,00 TL bedelli çeki doldurarak verdiği anlaşılmıştır.

2. 02.08.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre; suça konu çekin sahte olarak oluşturulduğu, aldatma kabiliyetini haiz olduğu, çekin ön yüzündeki yazıların sanık ...'ın elinden çıktığı, çekin arka yüzündeki “TC......./...” içerikli yazılar ve altında bulunan birinci ciranta yazı ve imzasının şikâyetçi ...'in elinden çıktığı,çekin ön yüzündeki keşideci imzasının ise şikâyetçi ..., sanık ... ve tanık İ.K.'nın elinden çıktığını gösterir nitelikte uygun kaligrafik bulgu tespit edilemediği belirtilmiştir.

3. Mahkemece; sanık savunması, şikâyetçinin beyanı bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle sübut bulan nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

3. Mahkemece; sanık savunması, şikâyetçinin beyanı bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle sübut bulan nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2015 tarihli ve 2013/510 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16899, Karar No: 2016/20972, Tarih: 10.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/16899 E.  ,  2016/20972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu ... Kim.Boya San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlu şirket tarafından çekteki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığı iddiası ile itirazda bulunulduğu, mahkemece, şirketin yetkilisi ...'nun bilinen son adresine İİK'nun 68/a maddesi uyarınca meşruhatlı tebligat yapıldığı halde, adı geçenin mazeret bildirmeksizin duruşmaya gelmemesi üzerine İİK’nun 68/a-5. maddesi gereğince başka bir inceleme yapılmaksızın borçlunun itirazının muvakkaten kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK.’nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanun'un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İİK’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309 uncu maddesinin 2 nci, 3 üncü ve 4 üncü fıkraları ve 310, 311 ve 312 nci maddeleri hükümleri uygulanır” düzenlemesi öngörülmüştür. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2.maddesinde yer alan “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” hükmü nedeniyle uygulanması gereken aynı Kanun'un 211. maddesinde; imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise, aynı maddenin 1/b bendi uyarınca; ''.... Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.''

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Aynı yönde Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Aynı yönde Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Bu durumda, mahkemece, yukarıda değinilen yasal düzenleme ve ilkeler gözetilerek yöntemince imza incelemesi yaptırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8267, Karar No: 2011/5560, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8267 E.  ,  2011/5560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: