muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11248, Karar No: 2013/25124, Tarih: 10.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/11248 E.  ,  2013/25124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağı, süreleri ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir şeklindeki açık ve buyurucu hükümleri karşısında; kararda kanun yolları, süresi, mercii ve şeklinin açıkça belirtilmediği ve 29.04.2008 tarihli kararın öncelikle sanık tarafından beyan edilmeyen bir adrese tebliğe çıkarıldığı, iade edilen tebligatın yine aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, kararının sanığa yöntemine uygun olarak tebliğ edilmeden bu şekilde kesinleştirildiği, sanık ...’in temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.09.2008 tarih 2007/401 Esas 2008/296 Karar sayılı kararı kaldırılarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulandığı kararda belirtilmemişse de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infazda gözetilmesi ve gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihine ilişkin bilgilerin yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş; adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2089, Karar No: 2023/6257, Tarih: 14.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2089 E.  ,  2023/6257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1111 E., 2022/2510 K.

...

...

...

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/751 E., 2021/650 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine,karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- karşı davacı kadın vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; davalı- karşı davacının müvekkiline soğuk davrandığını, odasını ayırdığını, önceki evliliğini müvekkilinden sakladığını bu nedenle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı kadın vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin fiziksel ve cinsel şiddet, hakaret ve küfür, birlik görevlerini yerine getirmeme, tehdit, ayağında çatlak oluşan kadını hastaneye götürmeme, ilgisizlik şeklinde kusurlu davranışlarının olduğunu bu nedenle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faizi ile birlikte 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların 30.09.2015 tarihinde evlendikleri, ortak çocuklarının bulunmadığı, evlendikten sonra yurt dışında yaşamaya başladıkları, tanıklar ...,... beyanlarına göre erkeğin davalı- karşı davacı kadına şiddet uyguladığı, taraflar 2016 yılında Türkiye'ye izne geldiklerinde karşı davacı ...'ın ayağının kırıldığı, davacı ...'ın bu süreçte eşi ve tedavisiyle hiç ilgilenmediği, karşı davacı kadının tedavisiyle kendi ailesinin ilgilendiği, tanık anlatımlarından tarafların fiili ayrılığının ne şekilde gerçekleştiğinin tam olarak anlaşılamadığı ancak karşı davacı kadının en son Hollanda'da bir hafta kadar kendi akrabalarının yanında kaldığı, akrabalarının Türkiye'ye dönüş için karşı davacının uçak biletini aldıkları ve kadını Türkiye'ye gönderdikleri, dinlenen erkek tanıklarının taraflar arasında yaşanan geçimsizliğe ilişkin bilgi sahibi olmadıkları, evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davacı- karşı davalı erkeğin tam kusurlu olduğu,asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, davalı- karşı davacı kadın için aylık 500,00 TL tedbir/700,00 TL yoksulluk nafakası, kadın lehine 25.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın reddi, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; nafakaların ve maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; asıl davanın reddi, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; nafakaların ve maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı- karşı davacı kadına kusur yüklenmemesinin yerinde olduğu, erkeğin bildirdiği delillerle kadının kusurunu ispat edemediği, erkeğe yüklenen kusurların ise hatalı olduğu, dava ve karşı dava dilekçesindeki anlatımdan tarafların kadının ayağının kırılmasından sonra evlilik birliğine devam ettiklerinin anlaşıldığı, vakıanın kadın tarafından affedildiğinin en azından hoşgörü ile karşılandığının kabul edilmesinin gerektiği, izah edilen nedenden ötürü kadının rahatsızlığı ile ilgilenmeme kusurunun erkeğin kusurlarından çıkarılmasının gerektiği, her ne kadar tanık... kadın ile görüntülü konuştuğunda kadının kolunda morluk gördüğünü belirtmiş ise de tanığın beyanının zaman unsuru içemeyen soyut bir anlatım olduğu, kadının saçından sürüklenmek suretiyle fiziksel şiddete uğradığından bahisle saçlarını kısa kestirdiği yönündeki tanık anlatımlarının fiziksel şiddeti ispata elverişli olmadığı, özellikle tanıklar... ve ...'nin bu sebebe dayalı fiziksel şiddet bulgusu gördüklerine dair beyanlarının olmadığı, bu itibarla ortada devamlılık arz eden fiziksel şiddetten bahsedilemeyeceği, bu noktada tanık ...'nin zamanı belli olmayan bir telefon görüşmesinde erkeğin kadın için kafasını duvara vuruyor biçimindeki beyanının erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı biçiminde değerlendirilemeyeceği, boşanma kararının istinaf edilmemesi nedeni ile boşanma hükmünün kesinleştiği, her iki yanın da kusursuz olduğu, her iki taraf için de tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere 30.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasının davacı- karşı davalı erkekten alınarak davalı- karşı davacı kadına ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, tarafların sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kadının, fiziksel şiddete uğradığını belirterek kararın kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının ödeme şekli ve miktarı,tazminatların reddi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kadının, fiziksel şiddete uğradığını belirterek kararın kusur belirlemesi, yoksulluk nafakasının ödeme şekli ve miktarı,tazminatların reddi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; taraflarca karşılıklı açılan boşanma davasında kusur belirlemesi, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, kadının tazminat taleplerinin reddi ile yoksulluk nafakasına taptan hükmedilmesi ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi,175 inci ve 176 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı- karşı davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2014/7142, Karar No: 2014/12044, Tarih: 30.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7142 E.  ,  2014/12044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2014

NUMARASI : 2013/79-2014/18

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07/02/2013 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/01/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar H.. Ç.., İ.. D.., S.. M.., H.. K.., E.. A.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar, davayı kabul etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 635 parsel sayılı taşınmazın davalı H.. U.. adına kayıtlı 8008/524159 hissenin ve S.. M.. vd arkadaşları adına kayıtlı elbirliği mülkiyeti şeklindeki hisselerin tapu kaydının iptali ile toplam 16016/524159 hissenin davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar H.. Ç.., İ.. D.., S.. M.., H.. K.., E.. A.. vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre satış vaadinde bulunan davalılar 8008/524159 paydaki elbirliği mülkiyetine konu payların tamamını satmayı vaat ettiklerinden TMK'nın 640. maddesi gereğince birlikte hareket etmeleri gerekir. Davaya konu olayda, bir kısım davalıların satış vaadinde bulundukları elbirliği mülkiyetine konu payları yönünden tek başlarına ilk celsede davayı kabul etmeleri sonuç doğurmayacağından bir kısım davalıların aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Satış vaadinde bulunan davalıların, dava konusu taşınmazın tapu kaydında 8008/524159 payda elbirliği halinde malik oldukları, başka paylarının bulunmadığı görülmektedir. Tüm davalılar, dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki elbirliği mülkiyetine konu paylarını davacıya satmayı vaat ettiklerinden 8008/524159 payın iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken bu payı aşacak şekilde toplam 16016/524159 hissenin davacı adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalılar H.. Ç.., İ.. D.., S.. M.., H.. K.., E.. A.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 30.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4964, Karar No: 2021/10936, Tarih: 01.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/4964 E.  ,  2021/10936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Bursa 13.Ağır Ceza Mahkemesinin 22/01/2020 tarih, 2019/491 esas ve 2020/40 sayılı kararı

2- İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02/06/2020 tarih, 2020/991 esas ve 2020/499 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplerin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7914, Karar No: 2016/2850, Tarih: 22.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7914 E.  ,  2016/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Türk Medeni Kanunu'nun 405. ve 406. maddeleri nedeniyle vasi tayini istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm talep eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Talep eden vasi adayı dilekçesinde babası ... hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesi' nin 2001/154 E-2003/43 K. numaralı dosyası ile ırza tasaddi suçunu işlediğinin sabit olduğu ancak ... Kurumu 4. İhtisas Dairesi'nin 18.12.2002 tarihli raporuyla şizofreni hastası olduğu, TCK 46. maddesinin tatbikinin uygun olduğu bildirildiğinden, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, söz konusu kararın Yargıtay'ın 5.Ceza Dairesi'nin 2004/6007 E-2005/21778 K sayılı kararıyla onandığı, bu nedenle ceza ehliyeti olmadığı, ayrıca babasının kendi işlerini yürütecek durumda olmaması ve adli işlemlerinin takip edilebilmesi için babasına vasi olarak atanmayı talep etmiş, mahkemece kısıtlı adayı hakkında düzenlenen sağlık kurulu raporunda vasi tayini gerekmediğinin bildirilmesi, mahkemece yapılan gözlemde bu durumun aksini ispat eden bir durumla karşılaşılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar talep eden vasi adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelirin incelenmesinden, kısıtlı adayı hakkında 2001 yılında cinsel istismar suçunu işlediği nedeniyle ceza davası açılmış, suçu işlediği sabit olduğu halde ... ... Hastalıkları Hastanesi'nin 14.02.2002 tarihli raporunda ayrışmamış tip kronik şizofreni tanısı konmuş ancak ceza ehliyetinin tam olduğu, TCK 46-47 maddelerinden istifade edemeyeceğine ilişkin rapor sunulmuş, ... 4. İhtisas Dairesi'nin 18 Aralık 2002 tarihli raporunda ise şizofren tanısı konup ceza ehliyetinin olmadığı, TCK 46. maddesinin tatbikinin uygun olduğuna ilişkin raporu karşısında... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2001/154 E-2003/43 K. sayılı dosyasında kısıtlı adayına cinsel istismar suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar Yargıtayca onanmıştır

Bu dosya kapsamında .....ve... Hastalıkları Hastanesi'nden 25.12.2014 te alınan sağlık kurulu raporuna göre ise kısıtlı adayına başka türlü adlandırılamayan affektif bozukluk tanısı konmuş, vasi tayini gerekmediği belirtilmiş, mahkemece de kısıtlı adayı dinlenmiş, kısıtlı adayı kendi işlerini yapabildiğini, iki taşınmazının satıldığı bundan sonradan haberdar olduğunu beyan etmiştir. Mahkeme gözleminin de vasi atanması konusunda gerekli şartların oluşmadığı yönünde olması nedeniyle talebin reddine karar verilmiş ise de ... ,,, ve,,,Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 25.12.2014 tarihli rapor kısıtlı adayı hakkında alınan eski tarihli diğer raporlarla çelişki oluşturmaktadır. Bu çelişkinin giderilmesi için alınan tüm raporların da eklenerek ilgilinin ... ilgili İhtisas Kuruluna sevk edilmesi ve muayenesi yapılarak Türk Medeni Kanunu'nun 405.vd. maddelerinde yer alan kısıtlama sebeplerinin bulunup bulunmadığının tespiti ile oluşacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9779, Karar No: 2019/8569, Tarih: 11.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9779 E.  ,  2019/8569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 2006 yılı Kasım ayında davalı iş yerinde temizlikçi olarak çalışmaya başladığını, sabah saat 07:30'da başlayan mesaisinin akşam 18:00 - 18:30 'a kadar aralıksız sürdüğünü, çalıştığı sürece yıllık izin kullanmadığını, işin niteliği itibariyle bayramlarda ve hafta tatillerinde çalıştığını, davacıya fazla mesai ve hafta tatili ücretlerininde ödenmediğini, davacının 28/09/2012 tarihinde iş akdinin fesh edildiğini, iş akdinin feshinde davacının herhangi bir kusurunun bulunmadığını, ekonomik sebeplerle fesih yapıldığını, müvekkiline yasal hiçbir hakkının ödenmediğini, davacının son net maaşının 780,00 TL. olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili özetle; davacının davalı iş yerinde 09/01/2009 tarihinde işe başladığını, 28/09/2012 tarihinde iş akdinin fesh edildiğini, davacının fazla mesai ücretleri dahil tüm alacaklarının maaş hesabına ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, bayram ve genel tatil günlerine ilişkin ücretlerin ise maaş hesabına ödendiğini, davacının hiç bir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.