muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6944, Karar No: 2010/14658, Tarih: 28.10.2010

Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca tespit edilir ve......bütçesine ilgili transfer harcamaları bölümünden İçişleri Bakanlığı bütçesine aktarılacak ödenekten bu Bakanlıkça karşılanır.” hükmünü taşımakta, ikinci fıkrada (maddenin yeni şekline göre teselsül nedeniyle üçüncü fıkraya karşılık gelmektedir) ise “Köy Korucuları ve Geçici Köy Korucularının görevde bulundukları süre içinde yaralanmaları, sakatlanmaları veya ölümleri halinde "2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun" hükümleri uygulanır.” yönünde düzenleme yer almaktadır. Anlaşılacağı üzere kanun koyucu “köy korucusu” ve “gönüllü korucu” kavramlarından farklı olarak, anılan kişileri kapsamına almayan, değişik amaçla “geçici köy koruculuğu” kurumunu ihdas ederek hukuk düzeninde yaşama geçirmiş, yürütme organı olan Bakanlar Kurulu’nca da 27.06.1985 gün ve 9632 sayılı kararla geçici köy korucularının çalıştırılacağı iller saptanarak ilk olarak on üç ilde eylemli olarak uygulamaya geçilmiştir. Belirtilmelidir ki amacı; barışta güven ve asayişi korumak, kaçakçılığı men, takip ve tahkikle görevli olanların bu görevlerinden dolayı veya görevleri sona ermiş olsa bile yaptıkları hizmet nedeniyle derhal veya bu yüzden maruz kaldıkları yaralanma veya hastalık sonucu ölmeleri veya sakat kalmaları durumunda ödenecek nakdi tazminat ile birlikte bağlanacak aylığın ve bu yüzden yaralanmaları halinde ödenecek nakdi tazminatın esas ve yöntemlerinin düzenlenmesi olan 2330 sayılı Kanunda ilgililere ödenecek “nakdi tazminat” ile bağlanacak “görev malûllüğü aylığı” konusunda hükümler yer almaktadır.

Yine 442 sayılı Köy Kanunun ek 16, ek 17, ve ek 18. maddeleri, geçici köy korucularının haklarında uygulanacak diğer yasal düzenlemeleri içermektedir.

Yine, 5673 sayılı Kanunla 442 sayılı Köy Kanunun 74. maddesine yapılan değişiklik ile , “Geçici köy korucusu olarak çalıştırılanlar, bu çalışmalarından dolayı 31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun uygulanmasında kısa ve uzun vadeli sigorta kolları açısından sigortalı sayılmazlar.” hükmü ile geçici köy korucularının bu statü dışında bırakıldıkları açıkça ifade edilmiştir.

Yine, 5673 sayılı Kanunla 442 sayılı Köy Kanunun 74. maddesine yapılan değişiklik ile , “Geçici köy korucusu olarak çalıştırılanlar, bu çalışmalarından dolayı 31.05.2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun uygulanmasında kısa ve uzun vadeli sigorta kolları açısından sigortalı sayılmazlar.” hükmü ile geçici köy korucularının bu statü dışında bırakıldıkları açıkça ifade edilmiştir.

Bu belirlemeler ışığında geçici köy koruyuculuğu sistemine bakıldığında, bu sistemin 1985 yılında kabul edilip yürürlüğe giren 3175 sayılı Kanunla ihdas edilmiş bulunduğu, geçici köy korucularının, kanun koyucu tarafından bilinçli bir seçimle, ülkemizde örgütlenmiş sosyal güvenlik kurumları ve kabul edilmiş sosyal güvenlik kanunları kapsamı dışında bırakıldığı, anılan kişilere farklı ve özel statü tanınarak özlük ve benzeri haklarının 442 sayılı Köy Kanunu ile bu Kanunun yollamada bulunduğu Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında 2330 sayılı Kanun ve Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında 3816 sayılı Kanun hükümlerinde düzenlenmiş olup, buna göre, valinin önerisi ve İçişleri Bakanının onayı ile görevlendirilerek, bir anlamda ataması yapılan geçici köy korucularının sigortalılık için aranan koşulları taşımamaları karşısında 506 sayılı Kanun kapsamında zorunlu sigortalı olarak kabul edilemeyecekleri, istihdam edildikleri ...... ile aralarında hizmet akdi ilişkisinin kurulmadığı belirgindir.

Dava konusu uyuşmazlık belirlenen çerçevede değerlendirildiğinde, davacının, ......ile hukuki ilişkide bulunması karşında, eldeki davada husumetin kaymakamlık makamına yöneltilerek temsilcide yanılgıya düşüldüğü gözetilerek yasal hasmın.....olduğu kabul edilmeli ve dava Kaymakamlık Makamına değil, İçişleri Bakanlığına yöneltilmelidir. Ayrıca dava dilekçesinin niteliğine göre dava, hizmet tespiti davası olarak açılmış olup, davacı vekilinin 11.02.2009 tarihli celsedeki beyanı ile “Mayıs 1986 ile Ekim 1986 tarihleri arasında görev yaptığının tespiti” olarak istem belirtilmiş olmakla, davacı vekilin bu beyanı açıklatılmalı, istemin 506 sayılı Kanun kapsamında bir hizmet tespiti mi yoksa idari anlamda “görev yaptığının” tespiti mi olduğu belirgin hale getirilmelidir. Eğer davanın 506 sayılı Kanun kapsamında bir hizmet tespiti istemi olduğu belirtilirse, yukarıda belirtilen gerekçelerde hizmet akdinin unsurlarını taşımayan ve kanun koyucunun açık olarak 506 sayılı Kanun kapsamında saymadığı geçici köy korucularının bu kapsamda değerlendirilmesinin mümkün olmamasına göre, davanın reddine karar verilmeli, eğer dava idari anlamda görev yaptığının tespitine ilişkin bir istem olarak açıklanırsa bu sefer istemin idari niteliği gözetilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan .... Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13857, Karar No: 2010/675, Tarih: 25.01.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/13857 E.  ,  2010/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

..........

Dava, ..... sigortalısı olan davacı . .......’a, malüllüğün oluştuğu tarihinden itibaren malüllük aylığı bağlanarak bu tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile aylıkların ödenmesi talebine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının davasının kabulü ile, çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmiş olduğundan malül sayılması gerektiğinin, malüliyet başlangıcının raporda belirtilen 26.01.2006 tarihi olduğunun tesbitine, davacının hastalığının sigortalılığının başlangıcında mevcut olmadığının tesbitine karar verilmiş ise de, bozma ilamına uyulmuş olmasına rağmen sigortalılığın başladığı tarihte malül sayılmayı gerektirecek şekilde hastalık ve arızasının bulunup bulunmadığının tesbiti yönünde 1479 sayılı Yasanın 56. maddesinde öngörülen şekilde prosedüre uyulması gerektiği halde açıklanan doğrultuda işlem yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, önceki bozma ilamında da belirtildiği şekilde; davacıdaki hastalık ve arazların, sigortalılığın başlangıcında mevcut olup olmadığının, mevcutsa malül sayılmayı gerektirecek derecede bulunup bulunmadığının, şayet hastalık sonradan ortaya çıkmışsa, ne zaman ortaya çıktığı ve çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirip yitirmediğinin 506 sayılı Kanunun 109. maddesindeki prosedür uyarınca belirtilen kuruluşlardan rapor alınarak belirlendikten sonra, davacının hükmü temyiz etmemiş olması da dikkate alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usül ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

./..

-2-

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..........
Yargıtay — Esas No: 2023/9191, Karar No: 2023/5997, Tarih: 05.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/9191 E.  ,  2023/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/161 E., 2023/215 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin kurulan hükmü temyiz etmelerinin ardından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen tebliğnamenin cezaevinde bulunan sanığa tebliğinden sonra, sanığın yazılı ifadesi ile temyiz hakkından feragat ettiğini bildirdiği tespit edilmekle, incelemenin katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiziyle sınırlı yapılması gerektiği belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine sanık hakkında, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2022 tarih, 2021/482 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 31.03.2022 tarih, 2022/258 Esas, 2022/500 Karar sayılı kararı ile esastan reddine karar verilmiştir.

2. Söz konusu Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarih, 2022/11395 Esas, 2022/11239 Karar sayılı hükmü ile eksik araştırma yönünde bozulmuştur.

3. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2023 tarihli ve 2023/161 Esas, 2023/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada, eylem sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlesi uyarıca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin olay nedeni ile psikolojisinin bozulduğuna, bu nedenle sanığa üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığa üst hadden ceza verilmesi ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mağdurenin olay nedeni ile psikolojisinin bozulduğuna, bu nedenle sanığa üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığa üst hadden ceza verilmesi ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda, olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdure ... duruşmaya getirtilerek 04.04.2023 tarihli duruşmada, AGO'da psikolog bilirkişi eşliğinde, iddiaya konu eylemler ile ilgili olarak beyanının alındığı anlaşılmıştır. Her ne kadar sanık müdafi savunmasında, mağdurun önceki beyanları ile bozma ilamı sonrası alınan beyanında mağdurun olay nedeniyle çığlık atıp atmadığı ve sanığın eyleminin süresine yönelik çelişkili beyanı olduğunu belirtmiş ise de, bozma ilamı sonrasında mağdurun alınan beyanında da canın acıması sebebiyle ah diye bağırdığını açıkça dile getirdiği, kaldı ki, mağdurun ilk beyanı ile mahkemedeki beyanı arasında olayın üzerinden uzun zaman geçmiş olması nedeniyle kısmi değişiklikler olabileceği, mağdurun bozma ilamı öncesi alınan beyanları ile bozma ilamı sonrası alınan beyanları arasında esasa, olayın oluş şekline, sanığın eyleminin sübutuna yönelik herhangi bir çelişkili beyanının bulunmadığı, dikkate alınarak sanık müdafinin mağdurun olay nedeniyle çığlık atıp atmadığı ve sanığın eyleminin süresine yönelik çelişkili beyanı olduğuna dair savunmaya dönük beyanına itibar edilmemiştir.

Katılan mağdur çocuk ...'in 07.11.2012 doğumlu olup olay tarihi olan 23.07.2021 tarihinde 8 yaşının içinde olduğu, annesi ve babası ile olay yeri olan babaannesinin evine geldikleri, babaannesinin evine ... ziyareti için sanık ... yanındaki iki kişinin geldiği, gelenlerin evdeki hastayı ziyaret ettikleri, bu sırada katılan çocuğun annesi, babası ve babaannesi ile birlikte evin damında oldukları, sanığın yanlarına geldiği, babaanneyi çağırdığı, katılan çocuğu da annesinin içeri gönderdiği, çocuk içeri girerken sanık ile karşılaştığı, sanığın çocuğu tek başına beklemekte olduğu ve yanına çağırıp kucağına oturttuğu, tişörtünün içine elini sokup göğüslerini okşadığı, iç çamaşırının üstünden ön bölgesine dokunduğu, çocuğun canının acıması nedeni ile bağırdığı, bu sesi annesinin duyduğu, çocuğa seslenince sanığın çocuğu bıraktığı, daha sonra evden çıkıp gittikleri, katılan çocuğun olayı hemen annesine anlattığı, onun da babasına söylediği, jandarmaya haber verdikleri anlaşılmıştır.

Sanık savunmalarında, suçlamayı kabul etmemiş, çocuğu annesinin ve babasının yanında gördüğünü, onların yanında yanağından sıktığını, mağdura fıstık ne yapıyorsun gel bakalım dediğini, daha sonra çocuğun babaannesinin ve diğer misafirlerin yanında kendiliğinden gelip dizine oturduğunu söylediği, Yargıtay bozma kararı sonrasında alınan savunmasında ise, olay yerine bayramlaşmak için gittiğini, başka misafirlerin de olduğunu, orada 10-15 dakika kaldığını söylemiştir. Tanıklar, sanığın kendi yanlarından hiç ayrılmadığını ve katılan çocuğu babaannesini çağırmak için gönderdiklerini söylemiş iseler de, sanık kendi beyanı ile iki kez tanıkların yanından ayrıldığını ve babaanne Hakime'yi çağırmaya kendisinin gittiğini beyan etmiş olduğundan, tanıkların sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilmemiştir.

Katılan çocuğun hem bozma öncesi beyanlarının hem de Yargıtay bozma kararı sonrası psikolog bilirkişi eşliğinde mahkememizce alınan beyanlarının, annesinin beyanları ile uyumlu olduğu, sanık ..., ailesinin yanında çocuğun yanaklarını sıktığını beyan etmiş ise de, bu beyanın doğrulanmadığı, sanık katılan çocuğun herkesin yanında gelip kucağına oturduğunu söylemiş ise de, lehine tanıklık eden Cemalifer ve ...'ın bu durumdan hiç bahsetmediği, sanığın suçtan ve cezadan kurtulmak için katılan çocuğa yönelik gerçekleştirdiği temaslarını bu şekilde açıklamaya çalıştığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; olay tarihinde 8 yaşında olan katılan çocuğun daha önceden tanımadığı sanığa iftira atmasını gerektirir neden tespit edilememiş olması, olayın çocuğun annesine söylemesi ve jandarmaya haber verilmesi ile aynı gün ortaya çıkması, sanığın suçlamayı tevil yollu ikrar etmesi, olay örgüsünde tutarlılık bulunması karşısında, olayın mağdurun anlattığı şekilde gerçekleştiği ve sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılmış ve sanığın suçu sabit görülmüştür. Sanığın eyleminde, mağdurun göğüslerini okşamasının ve mağdurun cinsel organını kıyafeti üzerinden kısa süreli okşama şeklindeki temasının kısa süreli, ani ve kesintili olması nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı bu itibarla 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinin 2. cümlesinde tanımlanan sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir." şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2023 tarihli ve 2023/161 Esas, 2023/215 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9236, Karar No: 2010/17376, Tarih: 14.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9236 E.  ,  2010/17376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir. Somut emsal olarak incelenen taşınmaz dava konusu taşınmaza göre büyük yüzölçümlü olduğundan, emsal kabul edilemez.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Görevsizlik kararı öncesine ait yargılama giderlerinin davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3920, Karar No: 2021/5834, Tarih: 27.05.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/3920 E.  ,  2021/5834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...(Kapatılan) 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11233, Karar No: 2017/879, Tarih: 07.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11233 E.  ,  2017/879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ve Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesinin yapılabilmesi için,

... ... köyü ... sayılı parselin çevresinde bulunan ve Hazine adına ihdas ile oluşan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... sayılı parsellere ilişkin açılmış bir dava bulunup bulunmadığı yazı işleri müdürlüğünden sorularak tespiti ile açılmış bulunan dava dosyalarının bulundukları yerden getirtilerek dosya içerisine alınması, kesinleşmiş kararlar var ise tapu kayıtlarının çıkartılarak dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 07/02/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.