muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28853, Karar No: 2014/39965, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28853 E.  ,  2014/39965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/498-2014/71

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 347,44 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 05.03.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 347,44 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/498 esas 2014/71 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını 2014/28853-39965

hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 05.03.2014 tarih ve 2013/498 esas 2014/71 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17135, Karar No: 2018/5489, Tarih: 24.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17135 E.  ,  2018/5489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı-karşı davacı kadına vasi atanmasının gerekip gerekmediği hususunda sevk edildiği ... Üniversitesi tarafından düzenlenen 24.02.2016 tarihli rapor ile kadının akıl zayıflığının bulunduğu tedavi ile iyileşmesinin mümkün bulunmadığı ve vasi atanması gerektiği bildirilmiştir. Mahkemece yapılan ihbar üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/519 esas sayılı vesayet dosyası üzerinde yapılan yargılamada... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22.03.2016 tarihli raporu ile kadına geçirilmiş duygudurum bozukluğu tanısı konularak, vasi tayinin gerekmediği belirtilmiştir. ...Üniversitesi tarafından düzenlenen 24.02.2016 tarihli rapor ile ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22.03.2016 tarihli raporları davalının hastalığına ilişkin tanı ve hastalığın ortak hayata etkisi yönünden çelişkilidir. Davalı-karşı davacı kadın hakkında dosyada bulunan raporlar arasında çelişki mevcut olup, çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas dairesinden vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediği hususunda rapor alınması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2013/6450, Karar No: 2015/2164, Tarih: 24.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6450 E.  ,  2015/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8518, Karar No: 2019/8471, Tarih: 26.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8518 E.  ,  2019/8471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ... hakkında Burdur Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2017 gün ve 2017/54 Esas, 2017/342 Karar sayılı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, sanık ... hakkında aynı mahkemece verilen aynı gün ve sayılı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraatine dair hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde verilen hükümler temyiz edilmekle, yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleriyle Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin yan delillerle desteklenmeyen soyut ve aşamalarda çelişen beyanları, sanığın istikrarlı savunmaları ve tanık beyanları ile adli raporlar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.03.2018 gün ve 2018/435 Esas, 2018/430 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre atılı suçtan tutuklu bulunan sanığın TAHLİYESİNE, sanığın başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı taktirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için ilgili yerlere yazı yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinine gönderilmesine, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden oy birliğiyle, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden üye ...'in muhalefeti ile 26.03.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2017 gün ve 2017/54 Esas, 2017/342 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.03.2018 gün ve 2018/435 Esas ve 2018/430 Karar sayılı ilamının sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince yapılan inceleme sonucunda dairemizin 23.06.2019 gün ve 2018/8518 Esas 2019/..... Karar sayılı ilamı ile;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin yan delillerle desteklenmeyen soyut ve aşamalarda çelişen beyanları, sanığın istikrarlı savunmaları ve tanık beyanları ile adli raporlar ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi, isabetsizliğinden bozulmasına karar vermiştir.

Özel Daire sayın çoğunluğu ile ihtilafımız sayın çoğunluğun sübutuna ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamında;

Dava konusu cinsel istismar olayının gerçekleştiği yaklaşık dört yıllık zaman diliminde mağdure, halasının oğlu olan sanık ...’in ailesi ile beraber oturduğu evde yaşamakta olup, mağdurenin bakımı ve eğitimi sanık ile ailesi tarafından karşılanmaktadır. He ne kadar sanık ile mağdurenin aileleri reddetmiş olsa da mağdurenin sanık ... ile evlendirilmek üzere bu eve gönderildiği, bununla beraber sanık ile mağdurenin aynı odada uyudukları mağdurenin istikrarlı beyanları ve sanığın ikrarı ile sabittir.

Mağdurenin sanıkla yaşadığı evden ayrılarak köye gittiği ve intikal tarihinde sanığın mağdureyi eve dönmesi için zorlaması üzerine o eve geri dönmek istemeyen mağdurenin sinir krizi geçirerek başından geçen cinsel istismar eylemleri yanında bulunan tanıklara anlatması sonucu olayların ortaya çıktığı anlaşılmıştır.

Mağdurenin yaşının küçüklüğü, dosyaya da yansıdığı gibi kendi ailesinin ekonomik durumunun mağdureye bakamayacak kadar zayıf oluşu, bakım ve eğitim masraflarının sanık ve ailesi tarafından karşılanıyor olması, sanık ... ile evlendirilmek amacı ile baskı ve zorla rızası dışında sanığın evine on iki yaşında yerleştirilmesi ve dört yıl boyunca aynı odada uyumak ve sanığın istismar eylemlerine maruz kalmak suretiyle bu şekilde yaşaması, mevcut beyanlardan anlaşılacağı üzere bu süreçte psikolojik tedavi görmesi, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında psikolog ve vekili huzurunda alınan beyanlarının birbiri ile çelişmediği ve değişmediği, tutarlı olduğu, mağdurenin sanığa yönelik iftirada bulunmasını ve kendisinin cinsel istismar mağduru olduğunu göstermesini gerektirecek herhangi bir somut delilin bulanmadığı, bu sebeplerle mağdurenin bu samimi anlatımlarına itibar edilmesi gerektiği, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, mağdure beyanları, tanık anlatımları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın mağdureye karşı zincirleme şekilde basit cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu gözetilerek cezalandırılmasına ilişkin mahalli mahkeme kararını isabetli bulduğumdan sayın çoğunluğun kararına iştirak etmemekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2010/18922, Karar No: 2011/110, Tarih: 17.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18922 E.  ,  2011/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; karar tarihinden sonra davacının dava konusu taşınmazı dava dışı üçüncü kişiye sattığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle davacının aktif husumet ehliyeti kalmadığından, davanın reddi gerekir.

Belirtilen nedenle, gerekli karar verilmek üzere hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/89, Karar No: 2019/10358, Tarih: 08.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/89 E.  ,  2019/10358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı THY'de uçak kabin memuru olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin hukuka aykırı bir nedenle feshedildiğini, ... bulunan otelde uçuş gününü beklemek üzere konakladığını, aynı görevde birlikte çalıştıkları pilot arkadaşı ... ile gezmek için dışarı çıktıklarını, bir cafede iki bayan ile tanıştıklarını, kalacak yerleri olmadığı için bayanları otele götürdüklerini, bayanların kendilerine para karşılığı ilişki teklif etmesi üzerine bayanlardan otelden ayrılmalarını istediklerini, arkadaşının otel gece müdürüyle tartışma yaşadığını bu tartışmayı yatıştırmak üzere aşağıya indiğini ancak tartışmanın içinde olmadığını davalı işverenin itibarını zedeleyecek hiçbir davranışta bulunmadığını iddia ederek feshin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine, boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık ücret ve diğer hakları ile işe iade kararına rağmen işe başlatılmaması halinde 8 aylık ücreti tutarında işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı ortaklıkta kabin memuru olarak görev yaptığını, davalı THY'nin çalışanlarının konaklama ve kahvaltı masraflarını bizzat karşıladığını ve bunun için anlaşmalar yaptığını, davacının 01/01/2017 tarihindeki ... görevi sırasında aynı seferde 2. pilot olarak görev yapan ... ile birlikte davalı ortaklığın anlaşmalı olduğu otele cafede tanıştıklarını beyan ettikleri iki kadını sabaha karşı 04:30 sularında para karşılığı cinsel ilişki amacıyla götürdüklerini, kadınlarla para konusunda anlaşmazlık yaşadıklarını, otelin lobisinde tartıştıklarını, otel müdürünün de tartışmaya dahil olduğunu ve durumu davalı ortaklığa bildirdiklerini, bunun üzerine davacının savunmasının alındığını, iş akdinin feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davacı işçiye yapılan fesih bildirimi ile davacının ikinci pilot olan duruşmada tanık olarak dinlenen ... ile birlikte yurt dışı uçuşu görevi ile ... seferini yaptıktan sonra davalı işveren tarafından davacıların konaklaması ile anlaşma yapılan otele beraberlerinde bayan getirdikleri, daha sonra bayanlar ile aralarında çıkan anlaşmazlık neticesinde tartıştıkları, daha sonra davacı ve dava dışı ikinci pilot ile ile otel resepsiyonu arasında bu husustan dolayı tartışma yaşandığı, durumun otel yönetimi tarafından davalı işverene bildirildiği anlaşılmış, dosya kapsamında bulunan otel tarafından davalıya gönderilen tercümesi yapılmış e-posta ve otel koridor ve resepsiyon bölümünü gösteren güvenlik kamerası kayıtları ile davalı işveren tarafından davacılara görevleri sırasında kalmaları için anlaşılan otele beraberinde bayan getirdikleri, kamera kayıtlarına göre davacı ve beraberindeki bayanın samimi görüntüler verdiği, kuruma yapılan ihbar ile odaya alınan bayanların telekız olduğunun belirtildiği açık olup, davacının aşamalardaki savunma ve davaya yönelik söz konusu bayanları kalacak yerleri olmadığı için odaya aldıkları, daha sonra bayanların cinsel ilişki için kendilerine para teklif ettiği yönündeki beyanların hayatın olağan akışına aykırı olup gerçeği yansıtmadığı, dinlenen tanığın da aynı nedenle işten çıkarıldığı ve davasının bulunduğu bu nedenle beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı, kaldı ki beyanında olayı tevil yollu ikrar ettiği şüphesiz olup davacının davalı işveren tarafından görevi sırasında kendisine sağlanan imkanları suistimal ettiği sabit olup, davalı işverenin yürüttüğü hizmet, marka değeri, ülkeyi temsil eden pozisyonu da göz önüne alındığında eylemin itibar ve imaj kaybına neden olabilecek nitelikte olması nedeniyle davalı işveren tarafından yapılan fesih haklı nedene dayandığı ispat olunmakla davacı tarafça açılan feshin geçersizliği ve işe iade davasının reddine karar verilmiştir.

D) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E) İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda; iş sözleşmesinin haksız olarak fesedildiğini, otelin işyeri sayılamayacağı, davacının resepsiyon görevlileri ile tartışması gibi bir durumun olmadığı, ikinci pilotun otel müdürü ile tartıştığı sırada davacının olayları yatıştırmaya çalıştığı, eylemlerin meydana geldiği zaman davacının çalışmadığı, istirahatli olduğu, eylemlerin özel hayatı ile ilgili olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

F) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

F) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, ...'da bulunan otel ile davalı şirket arasında konaklama amacıyla anlaşma yapıldığı, anlaşma neticesinde personelin bütün masraflarının davalı şirketçe karşılandığı, feshe konu olayın söz konusu otelde gerçekleştiği ve otel yönetimi tarafından olayın davalı şirkete bildirildiği, davacı ile birlikte diğer personelin gece geç saatlerde iki bayanla otele geldiklerini kamara görüntüleriyle sabit olduğu, daha sonra davacı ile diğer personalin otel sorumluları ile tartıştıkları, tartışma olayının yaşandığı otelin davalı şirketin personellerinin kullanımında olan otel olması nedeniyle yaşanan olaylardan diğer personellerin etkilenmemesinin mümkün olmadığı, yaşanan olayın çalışma huzur ve ortamını bozacağı, davalı şirketin ulusal ve uluslar arası alanda faaliyet gösterdiği, yaşanan olayın davalı şirketin ticari itibarını sarsıcı nitelikte olduğu, davacının eylemi bütün halinde değerlendirildiğinde doğruluk ve bağlılık kuralına aykırı hareket ettiği, davalı tarafça yapılan feshin haklı olduğu tespit edilmekle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

G) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

H) Gerekçe:

Davacının iş akdi İş Kanun’a göre haklı nedenle feshedildiği savunulmuşsa da, davacı ve dava dışı pilot ile başlangıçta iki bayanla yaşadıkları ve sonrasında otel yönetimininde dahil olduğu olaylardan bu otelde konaklamakta olan diğer uçak mürettebatınında etkileneceklerinin aşikar olduğu, dolayısıyla davalı şirket çalışanları arasında söz konusu yaşananların olumsuzluğa yol açacağınında kabulünün gerekeceği, pek tabi ki bu olayların o mürettebat haricinde davalı şirketin diğer çalışanlarıncada duyulması ile davalı işyeri çalışma huzur ve ortamının da olumsuz olarak etkileneceği, davalı ... Hava Yolları şirketinin ulusal ve uluslar arası alanda faaliyet gösteren ve dolayısıyla takip edilen bir şirket olması nedeniyle yaşanan olayların şirket tüzel kişiliğinin ticari prestijini sarsıcı ve yine aynı otelde daha sonraki görevlerde konaklayacak uçucu personele karşı bakış açısınıda olumsuz değiştirebilecek mahiyette olduğu, bundan hareketle yaşananların basit olarak özel hayat sınırları içerisinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, tüm bu sebeplerle davacının davranışlarının kabul edilebilir olmadığı, feshin haklı neden ağırlığında olmamakla birlikte artık davalı işverenin davacı ile çalışmaya devam etmesinin kendisinden beklenemeyeceği, feshin geçerli nedene dayandığının kabulünün gerekeceği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararlarının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1-Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesinin kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Davanın REDDİNE,

3- Alınması gereken 44,40 TL. karar-ilam harcından davacının yatırdığı 31,40 TL. peşin harcın mahsubu ile bakiye 13,00 TL. karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4- Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2,725,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6- Varsa arta kalan gider avanslarının talepleri halinde taraflara iadesine,

7- Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'’ne gönderilmesine,

Kesin olarak 08.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.