muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6536, Karar No: 2022/16948, Tarih: 24.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6536 E.  ,  2022/16948 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26.06.2022 tarih ve 2022/9067 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.07.2022 tarih ve KYB-2022/96851 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157/1 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 20.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, sanık ...'in atılı suçtan 5237 sayılı Kanun’un 157/1 ve 52/1-2. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 20.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2019 tarihli ve 2018/224 esas, 2019/460 sayılı kararının "Sanıklar hakkında müşteki ...'ye yönelik eylemleri nedeniyle dava dosyasının tefrikine karar verilmesini müteakip, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2017 tarihli ve 2017/455 esas, 2017/344 sayılı yetkisizlik kararı ile Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/10/2017 tarihli ve 2017/338 esas, 2017/257 sayılı yetkisizlik kararı ile Çorlu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/03/2019 tarihli ve 2018/2 esas, 2019/248 sayılı kararı ile sanık ...'nın cezalandırılmasına, diğer sanıkların beraatine karar verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 18/12/2020 tarihli ve 2019/2548 esas, 2020/2035 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği,

Müşteki ...'a yönelik eylemleri nedeniyle dava dosyasının tefrikine karar verilmesini müteakip, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2017 tarihli ve 2017/456 esas, 2017/345 sayılı yetkisizlik kararı ile Iğdır Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, yargılamaya halen Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/168 esas sayılı dosyası üzerinden devam edildiği,

Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2019 tarihli ve 2018/224 esas, 2019/460 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 14/02/2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle daha önceden yetkisizlik kararı verilerek dosyaların gönderilmiş olduğunun tespit edilmiş olması karşısında, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma talebinde, sanıklardan ...‘in de ismi belirtilmiş ise de; bu sanığın müştekiler ... ve ...‘a yönelik eylemi nedeniyle açılmış bir dava ve verilen bir hüküm bulunmadığı gibi, müşteki ...‘ya yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünün, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi‘nin 14.02.2022 tarihli 2022/253 Esas ve 2022/225 Karar sayılı ilamıyla bozulduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar ..., ... ve ...‘a hasren yapılan incelemede;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2017 tarih ve 2017/28566 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasını müteakip, Mahkemece sanıklar ..., ... ve ...‘ın, müştekiler ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle davanın tefriki ile dosyalarının yetkisizlik kararları verilerek ilgili yer mahkemelerine gönderildiği, bu kapsamda; sanıkların müşteki ...‘ye karşı gerçekleştirdikleri eylemleri yönünden, Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2019 tarihli 2018/2 Esas ve 2019/248 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılamanın sonuçlandığının, müşteki ...‘a karşı gerçekleştirdikleri eylemleri yönünden ise, yargılamaya halen Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/168 Esas sayılı dosyası üzerinden devam edildiğinin anlaşılması karşısında; bu dava dosyasında belirtilen müştekilere yönelik eylemler nedeniyle herhangi bir hüküm verilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, sanıklar ..., ... ve ...'ın müştekiler ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle "dolandırıcılık" suçundan ayrı ayrı ikişer kez cezalandırılmalarına ilişkin Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli, 2018/224 Esas ve 2019/460 Karar sayılı mahkûmiyet hükümlerinin CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11862, Karar No: 2014/6716, Tarih: 07.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11862 E.  ,  2014/6716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2012 tarih ve 2011/36-2012/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar ... vekili ve ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyanın incelenmesinde duruşma için gerekli tebligat giderinin yatırılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un geçici .../.... maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı kanun ile değişik 438/1. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkette davalıların denetim kurulu ve yönetim kurulu üyeliği yaptıklarını, davalıların görev yaptıkları dönem içerisinde şirketi faaliyetleri ile zarara uğrattıklarını, şirket kasasında kaydi para bulunmasına rağmen fiilen paranın bulunmadığını, davalıların gerekli takibi yapmamaları nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, şimdilik ....000,00 TL'nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... .... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2003/442 nolu Müteferrik kararı ile şirketin mal, hak ve alacakları üzerindeki tasarruf yetkisinin ....8.2003 tarihinde kaldırıldığı, şirketin tasarruf yetkisinin kaldırıldığı tarihte henüz yönetici olmayan davalılar ... ve ...'ın oluşan zarardan sorumlu tutulamayacağı, diğer davalıların şirket yöneticisi ve denetçisi olduğu dönemde kasada meydana gelen ve akıbeti belli olmayan, ortaklar hesabına borç kaydedilmek suretiyle bekleyen 339.906,85 TL kasa noksanı nedeniyle sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın ... ve ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılar ... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1- Her ne kadar mahkemece mümeyyiz davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi ile ilgili karar verilmişse de; HMK 336/....maddesi hükmü çerçevesinde, temyiz aşamasında yapılan adli yardım istekleri hakkında karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup mahkemece adli yardıma karar verilmesi yasaya uygun olmadığından mahkemenin adli yardım talebi ile ilgili 04.06.2013 tarihli ek kararının HUMK 438.maddesi uyarınca resen bozulup, kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

1- Her ne kadar mahkemece mümeyyiz davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi ile ilgili karar verilmişse de; HMK 336/....maddesi hükmü çerçevesinde, temyiz aşamasında yapılan adli yardım istekleri hakkında karar verme yetkisi Yargıtay'a ait olup mahkemece adli yardıma karar verilmesi yasaya uygun olmadığından mahkemenin adli yardım talebi ile ilgili 04.06.2013 tarihli ek kararının HUMK 438.maddesi uyarınca resen bozulup, kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

...- Yukarıda 1 numaralı bentte verilen karar çerçevesinde mümeyyiz davalının adli yardım talebinin incelenmesine gelince; dosya kapsamı, talep dilekçesi içeriği ve ekli belgeler gözetilerek, mümeyyiz davalı ...'nın adli yardım talebinin HMK 336/... ve 337/1. maddeleri çerçevesinde incelemenin evrak üzerinde yapılması gerekli görülmekle davalının kanun yolu harç ve giderleri bakımından adli yardımdan yararlandırılmasına HMK'nın 337/.... maddesi uyarınca kesin olarak karar vermek gerekmiştir.

...- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

4- Ancak, temyiz eden ...'nin eldeki davayı kanuni halef sıfatıyla takip ettiği de dikkate alınarak 5411 sayılı Kanunun 133/son maddesi hükmü uyarınca maktu vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, HUMK.’nın 438/7. maddesi uyarınca, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mahkemenin adli yardım talebi ile ilgili 04.06.2013 tarihli ek kararının HUMK 438.maddesi gereğince kaldırılmasına, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı ...'nın adli yardım talebinin kabulüne, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalıların tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının ....bendindeki “....046,27 TL” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “1.200,00 TL” ibaresinin eklenmesine, kararın HUMK.’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 18.170,00TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, temyiz istemi reddedilen davalı ...'dan 339/....maddesi uyarınca temyiz harcı alınmasına yer olmadığına,07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/865, Karar No: 2008/2397, Tarih: 06.05.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/865 E.  ,  2008/2397 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili, davalılardan ... Kitap Yayın Pazarlama San. Ltd. Şti.'nin müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcunu karşılayacak haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kendisinse ait taşınmazları diğer davalılara sattığını öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iptali istenen tasarrufun borcun doğumundan önce yapıldığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillere yasaya uygun gerektirici nedenler, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı tarafın kendi beyanlarından da anlaşılacağı gibi davacıya devredilen çekin 03.11.2006 tarihinde bankaya ibraz edildiğinin, davacı şirketin faktoring işlemini 17.08.2006 tarihinde yaptığının ve aynı tarihte davalı borçlu ... Kitap Yayın Pazarlama Sanayi Limited Şirketine ödemenin yapıldığının anlaşılmasına, biran için borcun ödemenin yapıldığı 17.08.2006 tarihinde doğduğu kabul edilse bile 06.1.2006 tarihinde yapılan

satışlardan sonra borçun doğduğunun anlaşılması karşısında davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0.90 YTL kalan onama harcın temyiz eden davacı'dan alınmasına 06.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2004, Karar No: 2018/3162, Tarih: 25.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2004 E.  ,  2018/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.05.2017 gün ve 2017/82 Esas, 2017/95 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci-ikinci celselere ait duruşma tutanaklarında ve gerekçeli hükümde zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği ilgili personel veya meslekle ilişiğinin kesilmesi halinde yerine yetkili makamca görevlendirilecek başka bir zabıt katibi tarafından tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3268, Karar No: 2015/8729, Tarih: 25.03.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/3268 E.  ,  2015/8729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/339501

Resmi belgede sahtecilik, iftira ve dolandırıcılık suçlarından sanık H.. G..'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, halen geçerliliğini sürdüren 10/06/1942 gün ve 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/05/2000 gün ve 111-117; 27/12/2011 gün ve 2010/1-158 E. 2011/296 sayılı Kararlarında vurgulandığı gibi merci tayini kararları kesin olup, görev hususu tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağından, Dairemizce aynı dosya hakkında 08/07/2013 gün ve 2013/10643 E. 2013/7898 K. sayılı ilam ile Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmış olması ve Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 gün, 2013/472 Esas, 2014/39 Karar sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22695, Karar No: 2015/38538, Tarih: 04.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/22695 E.  ,  2015/38538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Oluş ve dosya içeriğine göre, katılanın aşamalarda, “Sanıkların olay tarihinde işyerine gelip ...'ü sorduklarını”, ardından “Kendisinde bulunan ve adı geçene ait tankeri alacaklarını söyleyen sanıklara eve geçip konuşmayı teklif ettiğini”, sanıklarla evine gittiklerini, ..'i arayıp konu hakkında konuşacağı sırada, sanık ..'nin kendisini itip elindeki telefonu alarak diğer sanıkla kaçtığını,

Sanıkların jandarmada alınan savunmalarında, “Sanık ..'ın, ..e katılanın kefil olması şartıyla borç verdiğini, borcun ödenmemesi üzerine katılanın evine ..'e ait tankeri almak için”; ...Asliye Ceza Mahkemesinde ise “Katılanın daha önce sanık ..'tan borç aldığını ve bunu istemek için gittiklerinde taşla kovalandıklarını” belirtip, atılı suçlamayı kabul etmediklerini beyan ettiği,

Tanık .....'ın, sanık ..'nin katılanı iterek, tanık ...'un ise elinden kapmak suretiyle telefonunu aldığını beyan ettiği olayda,

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından;

-Sanıkların savunmaları arasındaki çelişkiler giderilip,

-Suç tarihinde katılan ve sanıklar tarafından kullanılan telefon hattı numaraları tespit edilip, eklenmek suretiyle TIB'e müzekkere yazılarak, atılı suç tarihinden 1 ay öncesini ve sonrasını kapsayacak şekilde görüşme kayıtları getirtilerek, katılan ve sanıklar arasında atılı suç tarihi öncesinde görüşme olup olmadığı ve katılana ait telefonun ve hattının atılı suç tarihinden sonra kullanılıp kullanılmadığı ve kullanılmışsa kim ya da kimler tarafından kullanıldığı, katılanın telefonundaki hattın yeniden çıkarılması için başvuru yapıp yapmadığı, yapmışsa buna ilişkin evrakların onaylı örneği istenip,

-Beyanlarda adı geçen .....'ün açık kimlik bilgileri tespit edilip, duruşmada tanık olarak dinlenip, sanıklarla arasında alacak-borç ilişkisi bulunup bulunmadığı, katılanın kendisine kefil olup olmadığı sorulup,

Olaya ilişkin tüm deliller toplandıktan sonra, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması;

II- Kabule ve uygulamaya göre de;

1-) Katılanın, .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/201 Esas sayılı dosyasının 18.09.2007 tarihli oturumunda, “Sanıkların jandarmada telefonu yerine parasını vermeye teklif ettiklerini ancak kabul etmediğini” beyan ettiği ve böylece sanıkların katılanın zararını karşılamak konusunda etkin pişmanlık iradesini yansıttıkları dikkate alınıp, zararı gidermesi için sanıklara ve savunmanlarına makul bir süre verilip, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının değerlendirilmemesi,

2-) Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi, gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin maddi gücü yeterli olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın ve sanıklar savunmanlarının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/81, Karar No: 2014/335, Tarih: 19.03.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/81 E.  ,  2014/335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1.Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/746 E-2013/271 K.

Taraflar arasındaki "müdahalenin men'i ve otopark kullanım" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne verilen 02.06.2010 gün ve 2009/645 E-2010/1209 K. sayılı kararın incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesi'nin 07.03.2012 gün ve 2011/20062 E.-2012/5976 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Bir kısım davalılar vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440/III.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.03.2014 gününde, oybirliği ile karar verildi.