muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8892, Karar No: 2021/2064, Tarih: 11.02.2021

Kabule göre de;

2-Dosya kapsamına göre suç tarihinden sonra, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesinde yer alan düzenlemeler yönünden değerlendirme ve karşılaştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre, lehe kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma ve somutlaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Hükümden önce yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4-Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5837, Karar No: 2015/2568, Tarih: 10.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5837 E.  ,  2015/2568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13820, Karar No: 2010/6730, Tarih: 12.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/13820 E.  ,  2010/6730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-Tanıklara dinlenmeden evvel görevinin öneminin hatırlatılmaması suretiyle CMK'nun 53. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Suç tutanağı içeriğine göre 16-17-18 nolu bölmelerde ardıç ve göknar dallarının kesildiğinin ve bu dalların sanığa ait hayvanların beslendiği ağılın içerisinde hayvanlarca yenilmiş şekilde bulunduğunun sabit olmasına ,sanık savunmaları, tanık beyanları ile İlçe Tarım Müdürlüğünün 12/02/2007 tarihli yazılarına göre sanığın hayvanlarını hazır yem vermeden hazine arazilerinden ve ormandan temin ettiği şeylerle beslemesine, tutanak tanığının tutanak içeriği konusunda ayrıntılı dinlenmemiş olmasına göre , tutanak tanığının emvalleri nerede bulduğu , bulundukları yere başkaları tarafından konulup konulamayacağı hususlarında dinlenmesi, sanığın hayvanları kendisinin mi yoksa çoban vasıtası ile mi beslediği hususu ile kendisine iftira atmak maksadı ile emvalleri bulunduğu yere koyabilecek kimselerin bulunup bulunmadığı hususlarında ve emvallerin ağılında neden bulunduğu hususunda dinlenmesi, mahallinde keşif yapılarak emvallerin bulunduğu yerin herkes tarafından girilebilecek nitelikte açık bir yer olup olmadığı, başkaları tarafından konulup konulamayacağı ,sanığın mutlak hakimiyetinde bulunup bulunmadığı ve dalları kesilen ağaçların bu nedenle hayatiyetlerini kaybedip etmedikleri hususlarının tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekir iken eksik inceleme ile yazılı şekilde BERAAT kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16761, Karar No: 2012/20486, Tarih: 30.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/16761 E.  ,  2012/20486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11996, Karar No: 2012/3037, Tarih: 02.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11996 E.  ,  2012/3037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/04/2010 tarih ve 2005/239-2010/296 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan Adabank A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Almanya'da çalışan müvekkillerinin birikimlerini Adabank Demetevler Şubesinde değerlendirdiklerini, hesap işlemleri ile bu şubede müdür olarak görev yapan ...'ın ilgilendiğini, bu süreçte aralarında güven duygusu oluştuğunu, yurt dışında bulundukları dönemde banka yetkilileri ile telefon ile irtibat kurarak hesap işlemlerini yürüttüklerini, 2001 yılında Türkiye'ye döndüklerinde ...'in Adabank Keçiören Şubesine atanması nedeniyle paralarının bir kısmını Demetevler Şubesinden çekip Keçiören Şubesine aktardıklarını, bu şekilde Adabank Keçiören Şubesinde biri ... adına diğeri her iki davacı adına ortak iki adet döviz hesabı açıldığını, talimat ile hesap sürelerini 2002 ve 2003 yıllarına kadar uzattıklarını, 2003 yılında DM olan hesaplarını Euro olarak düzenlettirdiklerini ve Euro hesabını içeren hesap cüzdanının ... tarafından kendilerine verildiğini, 2004 yılında yaptıkları mevduatı çekme başvurularının, hesap cüzdanının sahte olduğu ve şube kayıtlarında paranın görünmediği gerekçesi ile reddedildiğini, davalı bankanın adam çalıştıran sıfatı ile çalıştırdığı kişilerin eylemlerinden sorumlu olduğunu öne sürerek, davacıların Adabank Keçiören Şubesinde açtırmış oldukları ortak döviz hesabı nedeniyle banka yetkililerinin imzasını taşıyan hesap cüzdanındaki 61.875,00-Euro'nun 21.07.2003 tarihindeki TL karşılığı olan 96.582,04-TL'nin hesap cüzdanının düzenlendiği 21.07.2003 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Banka vekili, hesap cüzdanının sahte olduğunu, bankanın eski çalışanı olan müdür ... ile davacılar arasındaki ilişkinin banka müşteri ilişkisini aşan seviyede olduğunu, hesap cüzdanı üzerindeki paraf veya imzanın adı geçen müdüre ait olduğu tespit edilse dahi imzanın ayrıca görev döneminde atıldığının ispatlanması gerektiğini, müvekkilinin hal ve maslahatın gerektirdiği tüm dikkat ve özeni gösterdiğini, dava konusu işlemin sadece davacıların ibraz ettiği hesap cüzdanında göründüğünü, söz konusu hesap cüzdanının bankaya ibraz edilmediği sürece sahteliğinin tespitinin fiilen mümkün olmadığını, zararın doğumuna davacıların kendilerinin sebebiyet verdiğini ve bu hususta ağır kusurlu olduklarını, paranın banka kayıtlarına ve kasasına girmediğini, 21.07.2003 tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmasının yasal dayanağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin davacılara hesap cüzdanı vermesinin söz konusu olmadığını, 1000168 hesap ve 0750 seri nolu ... isimli şahsa ait hesap cüzdanının müvekkili tarafından Adabank Demetevler Şubesinde görev yaptığı dönemde imzalandığını, davalının 01.01.2001 tarihinde Demetevler Şubesinden ayrılarak Keçiören Şubesinde göreve başladığını, bu nedenle Demetevler Şubesinde kilit altında tutulan ...'a ait hesap cüzdanını alıp tahrif etmesinin mümkün olmadığını, müfettiş tahkikat raporuna göre davacı ...'ın parasını hesap açması için bankada çalışan yeğeni ...'a verdiğini, ...'ın parayı bankaya intikal ettirmeyerek hesap cüzdanında tahrifat yaparak suçu ...'a atfetme çabası içinde olduğu kanısını taşıdıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,dosyadaki kanıtlar ve billirkişi raporuna göre,banka görevlileri ... ile ... haklarında Bankalar Yasasına Muhalefet suçundan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/400 Esas sayısına kayden açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanıkların birlikte hareket ederek "..Adabank Demetevler Şubesi mudilerinden ... ve ...çiftinin, ... adına 18.01.2000 tarihinde açmış oldukları 410011903 nolu hesaptaki 35.000,00 Alman Markını kendilerinin bilgisi dışında adlarına sahte dekont ve tediye fişi tanzim ederek çekip zimmetlerine geçirdikleri, bu durumun anlaşılmaması için hesabı daha sonraki tarihlerde Adabank Keçiören şubesine aktarmış gibi göstererek mudilere sahte banka cüzdanı düzenleyerek verdikleri,..." gerekçesiyle mahkumiyetlerine karar verildiği, bankanın hesap cüzdanındaki mevduat miktarınca müşteriye karşı borçlu olup, bunu yasa ve sözleşme hükümlerince geri ödemekle yükümlü olduğu,bankanın adam çalıştıran sıfatıyla da sorumlu(BK 100 md.) bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile 96.582,04-TL'nın 21.07.2003 tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalılardan Adabank A.Ş vekilince temyiz edilmiştir.

Karar davalılardan Adabank A.Ş vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan Adabank A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan Adabank A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.302,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan Adabank A.Ş.'den alınmasına, 02/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21694, Karar No: 2023/1361, Tarih: 07.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/21694 E.  ,  2023/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/476 E., 2021/479 K.

SAYISI : 2021/İHK-16654

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Kabulüne - İtirazın Reddine

SAYISI : 2021/36751

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının sürücüsü olduğu motosiklet ile davalıya zorunlu trafik sigortası ile sigortalı aracın 31.08.2019 tarihinde karıştığı çift taraflı trafik kazasından dolayı davacının yaralandığını belirterek, şimdilik 800,00 TL bakiye sürekli iş göremezlik tazminatı, 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 100,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 1.000,00 TL 'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini 103.313,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 8.084,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 5.117,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvuru şartlarının yerine getirilmediğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik ile geçici bakıcı gideri zararından davalının sorumlu olmadığını, davalının ödeme yapmak suretiyle sorumluluğunun sona erdiğini, ibranamenin geçersiz olması için ödeme tarihindeki veriler dikkat alınarak hesaplama yapılması ve aradaki farkın fahiş olması gerektiğini, davacının kask ve koruyucu tertibat kullanmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini, kusur oranlarının ATK aracılığıyla net şekilde tespit edilmesi gerektiğini ve davacı lehine vekalet ücretinin 1/5 oranında hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...davacıya yapılan kısmi ödemenin ödeme tarihindeki veriler dikkate alındığında yetersiz olduğu, maluliyet ve hesap raporunun usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, 103.313,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 8.084,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 5.117,00 TL geçici bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 116.314,00 TL tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; başvuru şartlarının yerine getirilmediğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik ile geçici bakıcı gideri zararından davalının sorumlu olmadığını, davalının ödeme yapmak suretiyle sorumluluğunun sona erdiğini, ibranamenin geçersiz olması için ödeme tarihindeki veriler dikkat alınarak hesaplama yapılması ve aradaki farkın fahiş olması gerektiğini, davacının kask ve koruyucu tertibat kullanmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ve davacı lehine vekalet ücretinin 1/5 oranında hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; başvuru şartlarının yerine getirilmediğini, hesaplamada TRH-2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faizin uygulanması gerektiğini, maluliyet raporunun hatalı olduğunu, geçici iş göremezlik ile geçici bakıcı gideri zararından davalının sorumlu olmadığını, davalının ödeme yapmak suretiyle sorumluluğunun sona erdiğini, ibranamenin geçersiz olması için ödeme tarihindeki veriler dikkat alınarak hesaplama yapılması ve aradaki farkın fahiş olması gerektiğini, davacının kask ve koruyucu tertibat kullanmaması nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini ve davacı lehine vekalet ücretinin 1/5 oranında hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının sürücüsü olduğu motosiklet ile davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı çift taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı, geçici iş göremezlik tazminatı ile geçici bakıcı gideri talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 51 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90, 91 ve 111 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin on üçüncü fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, Anayasa Mahkemesi'nin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40-2020/40 sayılı kararı.

3. Değerlendirme