muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31271, Karar No: 2016/6848, Tarih: 22.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31271 E.  ,  2016/6848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/10/1982 tarihinde ... Bankası Türkiye Personeli Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı' na tabi olarak ... Bankasın' da çalışmaya başladığını, 2001 yılında ... Bankası ile ...Bankasının birleşmesi ile çalışmasının ...Bankası nezdinde fiilen 01/02/2011 tarihine kadar devam ettiğini ve bu tarihten sonra emekliye ayrıldığını, ... Bankası ile ...Bankasının birleşmesi üzerine, İstanbul 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/723 Esas sayılı dosyası ile verilen karar ile ... Bankası Türkiye Personeli Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı ile davalı ...Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Emekli ve Yardım Sandığı Vakfının 10/10/2002 tarihli resmi senet nazara alınarak birleştirilmesine karar verildiğini, emeklilik tarihi itibariyle müvekkilinin Vakıf nezdinde sigortalı olduğunu ve emekli maaşının da Vakıf tarafından bağlandığını,.. ...Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı Statüsünün Emeklilik ikramiye ödemesini düzenleyen 93. Maddesinde; sürekli iş göremezlik geliri, malullük veya emekli aylığı bağlanan sigortalılara bu statüye tabi hizmet sürelerinin en az 15 yılı ...Bankasında geçmiş olması şartıyla; Hizmet süresi 20 yıla kadar olanların geliri ve aylıklarına esas tutulan ortalama aylık kazançlarının ¼ ' ü oranında, 20 yıldan fazla olanların ½' si oranında ...Bankasında geçen her tam fiili hizmet yılı için bir defaya mahsus emekli ikramiyesi adı altında ödeme yapılır dendiğini, müvekkiline ... Bankasında çalışmaya başladığı tarihten davalı nezdinde emekli olduğu tarihe kadar geçen toplam çalışma süresi esas alınarak, hak ettiği emeklilik ikramiyesinin ödenmediğini, davalı ... Bankası nezdinde geçen çalışması da dikkate alınarak emekli ikramiyesi ödenmemesinin yasalara aykırı olduğunu, ... Bankası Vakfının, davalı Vakfa devredildiğini ve müvekkilinin davalı Vakıf nezdinde emekliye ayrıldığını, SGK tarafından birleşme hakkında düzenlenen yazıda ... Vakfında geçen hizmetlerin davalı Vakıf nezdinde geçen hizmetler gibi değerlendirileceğinin belirlendiğini, bu nedenle müvekkilinin ... Vakfına tabi olarak çalışmaya başladığı tarihten davalı nezdinde emekli olduğu 01/02/2011 tarihine kadar geçen hizmet süresi esas alınarak hak ettiği emekli ikramiyesinin ödenmesi gerektiğini, 7.500,00 TL emekli ikramiyesinin tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tüm sigorta kollarına ait primlerinin 05/10/1982 - 30/04/2000 yılları arasında ... Bankası Türkiye Personeli Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı' na yatırıldığını, ... Bankası Türkiye Personeli Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı' nin müvekkili Vakıf ile 20/11/2002 yılında birleştiğini, bu tarihten sonra davacının . ...Bankası A.Ş.' de çalışmaya başlaması üzerine 01/01/2002 tarihinden 31/01/2011 tarihine kadar da tüm sigorta kollarına ait primlerin müvekkili Vakfa yatırıldığını, davacının müvekkili Vakfa müracaatla yaşlılık aylığı bağlanması talebinde bulunduğunu ve kendisine 14/01/2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verildiğini, Vakıf tüzüğünün 78 ve 93. Maddeleri gereğince emeklilik ikramiyesine hak kazanılabilmesi için, sigorta prim hesabına esas tutulan kazançların %1' i oranında ek prim yatırılmasının, müvekkili Vakfın çalışan üyelerinin ilk maaşlarının ¼ ' ü ve sonraki zam dönemlerinde artış farklarının ½ ' si oranında yine aynı oranda işveren tarafından Vakfa ek prim yatırılması için , sürekli iş göremezlik geliri, malullük veya emekli aylığı bağlanan sigortalılara bu statüye tabi hizmet sürelerinin en az 15 yılının ...Bankası' nda geçmiş olması gerektiğini, bu şartları taşıyan üyelerine hizmet süresi 20 yıla kadar olanların gelir ve aylıklarına esas tutulan ortalama aylık kazançlarının ¼ ' ü oranında, 20 yıldan fazla olanlara ½ ' si oranında ...Bankası' nda geçen her tam fiili hizmet yılı için bir defaya mahsus emeklilik ikramiyesi ödendiğini, prim yatırılması esasına dayanan bir fon ödemesi olduğunu, bu fon ödemesinden yararlanabilmek için belirtilen şartların gerçekleşmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep ettiğini beyan etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı, davacının prim ödeme şartı gerçekleşmediğinden davanın reddi gerektiği gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının dava dışı ... Bankası ve ...Bankası nezdinde tespit edilen hizmet süresi ve buna bağlı olarak emekli ikramiyesine hak kazanıp kazanamadığı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Davacının ... Bankası ve ...Bankası nezdindeki çalışması sırasında sandık için prim kesilip kesilmediği dosya muhtevasından anlaşılamamaktadır.

Mahkemece; davacının ... Bankası nezdindeki çalışması sırasında Sosyal Güvenlik primi yatırılıp yatırılmadığının tespiti için davalı vakıftan ve ... Bankası Türkiye Personeli Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı ile davalı ...Bankası A.Ş. Memur ve Müstahdemleri Emekli ve Yardım Sandığı Vakfından davacı için sandığa ek prim yatırılıp yatırılmadığı araştırılıp, yatırılmış ise bu süreler de emeklilik ikramiyesine esas hizmet süresinin hesabında dikkate alınmalı ve davacının alacağı olup olmadığı buna göre değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceme ile hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3214, Karar No: 2012/3629, Tarih: 10.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/3214 E.  ,  2012/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesi ile Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/04/2011 gün ve 2010/1636 E. 2011/587 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19385, Karar No: 2010/2642, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19385 E.  ,  2010/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39916, Karar No: 2024/13427, Tarih: 19.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/39916 E.  ,  2024/13427 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1733 E., 2019/113 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 23.01.2022 tarihinde katılanın öldüğünün anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılanın ölmesi nedeniyle katılma hükümsüz kalmış olup mirasçılarının katılanın yasal haklarını takip etmek üzere davaya katılma hakları olduğu dikkate alınarak, katılanın mirasçıları saptanıp onlara tebligat yapılarak temyiz etmeleri durumunda dilekçeleri de eklenerek ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20585, Karar No: 2016/14363, Tarih: 02.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20585 E.  ,  2016/14363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili tarafından mahkemeye verilen dava dilekçesinde, davalı tarafın adı ve soyadı ile adresinin gösterilmiş olduğu, belirtilen adrese çıkartılan tebligatın tebliğ edilemeden iade edildiği, bunun üzerine mahkemece davacı vekiline "davalının tebligata elverişli başka bir adresini bildirmesi, aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği" ihtarını içerir iki haftalık kesin süre verilip, bu hususun davacı vekiline 20.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve iki haftalık kesin sürede adresin bildirilmemesi nedeniyle Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119/2. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119. maddesinde belirtilen dava dilekçesinde bulunmaması halinde tamamlanması zorunlu unsurlardan olan davalının açık adresinin bildirilmemiş olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, anılan Kanunun 119. maddesinde belirtilen husus, dava dilekçesinde davalı tarafın adresinin hiç yazılmamış, bildirilmemiş olması durumunda davacı tarafa verilecek bir haftalık kesin süre içinde bu eksikliğin tamamlanmasının istenmesi, tamamlanmaması halinde uygulanacak yaptırımın davacıya ihtar edilmesidir. Aksine düşünce, gerek Tebligat Kanununun tebligata ilişkin ilgili hükümlerini ( Teb. K. m. 21- 25-28), gerekse Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin ilanen tebliğ ile ilgili 48 ve devamı maddelerini işlevsiz hale getirecektir.

Somut olayda ise, davacı tarafın dava dilekçesinde davalının adresini gösterdiği, bu nedenle dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsurun dilekçede belirtilmiş olduğu göz önüne alınarak davalının tebligata yarar açık adresinin, mahkemece titizlikle araştırılması, davalının adresinin tespit edilmesi durumunda tebligat yapılması, bulunamaması halinde ilanen tebliğ hususunun düşünülmesi ve sonucu uyarınca hüküm kurulması gerekirken, somut olayda uygulama yeri bulunmayan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 119. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.11.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/9229, Karar No: 2014/12682, Tarih: 03.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9229 E.  ,  2014/12682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/233429

MAHKEMESİ : Akşehir Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2011

NUMARASI : 2010/784 (E) ve 2011/18 (K)

SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kimlik fotokopisindeki imzanın kendisine ait olmadığını ve kimliğini kaybettiğini beyan ederek suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın imza ve yazı örneklerinin alınarak kimlik fotokopisindeki imza ve yazının sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Kabule göre de;

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde katılanın isminin ve imzasının bulunduğu 21.01.2011 tarihinde şikayetten vazgeçtiğine dair dilekçe sunduğunun anlaşılması karşısında; dilekçenin katılana ait olup olmadığı tespit edilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. Y..'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4888, Karar No: 2006/11335, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4888 E.  ,  2006/11335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alcak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı arasında yapılan 20.4.2001 tarihli protokol uyarınca . plakalı Özel ... otobüsünün 1/2 hissesinin davalıya satıldığını aracın 2002 yılına ait KDV ve gelir vergisinin 1/2 sinin davalıya ait olmasına rağmen bu vergilerin tamamının müvekkilleri tarafından vergi dairesine ödendiğini bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek bu bedelin 1/2 tutarı olan 4.440.750.000 TL' nin reeskont faizi ile davalıdn tahisilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki protokol uyarınca davalının 20.4.2001 tarihinde aracın 1/2 hissesini müvekkiline devretmeleri gerekmesine rağmen ... üzerinde haciz işlemi olduğu için bunun gerçekleşmediğini hissenin ancak 9.10.2002 tarihinde müvekkiline devredildiğini, geç devir nedeni ile müvekkili EGO Genel Müdürlüğüne devir parası ödemek zorunda kaldığını, şayet devir işlemi 2001 yılında gerçekleşse idi bu paranın ödenmeyeceğini, kabul anlamına gelmemek kaydı ile bu bedelin mahsup edilmesi gerektiğini müvekkilinin aracının işletilmesinden kaynaklanan kar payını 20.4.2001 tarihinden sonra tahsil edemeyeceğini ancak resmi satıştan sonra kâr payını alabildiğini, resmi satımdan önceki tüm sorumluluğun davacı yana ait oluduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda taraflar arasında özel ... otobüsü 1/2 hissesinin satımına ilişkin 20.4.2001 tarihinde protokol yapıldığı ancak resmi satımın 9.10.2002 tarihinde gerçekleştiği, bu tarih itibariyle davalının aracın KDV'sinden 1/2 oranında sorumlu olduğu, davalının dava tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, davalının geçersiz protokole göre mahsup takibinde bulunamayacağı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20559, Karar No: 2023/5148, Tarih: 05.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/20559 E.  ,  2023/5148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/442 E., 2016/214 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanığın 04.03.2014 tarihli eylemi nedeni ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığınca 16.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın 24.07.2015 tarihli eylemi nedeni ihlal kabul edilerek İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/442 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. YEREL MAHKEMENİN GEREKÇESİNDE BELİRTİLEN OLAY VE OLGULAR

II. YEREL MAHKEMENİN GEREKÇESİNDE BELİRTİLEN OLAY VE OLGULAR

Sanığın 39 uncu Mekanize Piyade Tugay Komutanlığında askerlik görevini yaptığı sırada 04.03.2014 tarihinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanık hakkında 16.12.2014 tarihinde kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve kararın sanığa 20.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, bu tebliğ ile 5 yıl erteleme süresinin ve taktiren 1 yıl olarak ön görülen denetim süresinin başladığı, 24.07.2015 tarihinde çevreye rahatsızlık veren şahıs ihbarı ile olay yerine gidildiğinde sanığın uyuşturucu hap kullandığını ikrar ettiği, bu şekilde sanığın verilen davanın açılmasının ertelenmesi kararına aykırı davrandığı anlaşıldığından sanık hakkında atılı suçtan mahkememize kamu davası açıldığı, sanık hakkında aynı suçtan açılan başka davanın bulunmadığının anlaşıldığı, sanığın suç tarihinde uyuşturucu madde kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği anlaşılarak mahkûmiyetine karar verilmiştir.

III. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi; temyiz ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanığın 04.03.2014 tarihinde işlediği uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 16.12.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 20.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın 24.07.2015 tarihli eylemi nedeni ile 28.08.2015 tarihinde birleşme kararı verildiği ve sanığın 24.07.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve 31.08.2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı;

İhlal sayılan 24.07.2015 tarihli olaya ilişkin; çevreye rahatsızlık veren şahıs ihbarı ile olay yerine giden kolluk görevlilerine sanığın uyuşturucu madde kullandığı beyanı üzerine hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan ayrıca işlem yapıldığı, sanığın yapılan kan tahlilinde uyuşturucu madde kullanmadığının belirlendiği savunmasının aksine mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmediği bu hali ile ihlal oluşturan eylemin gerçekleşmediği anlaşılmakla;

24.07.2015 tarihli eylemin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ihlal sayılan eylem olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin sanık hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere yargılamanın durmasına, dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre; Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar

verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, 5271 sayılı Kanun'da yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması

3. Adli emanetin 2014/555 sırasına kayıtlı uyuşturucu maddenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine hükmedilmesi gerekirken uygulanan anılan yasa maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi, nedenleriyle hükümde hukuka aykırılıklar tespit edilmiştir.

V. KARAR