muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2579, Karar No: 2012/3733, Tarih: 13.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2579 E.  ,  2012/3733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/10/2009 gün ve 2004/711-2009/592 sayılı kararı bozan Daire’nin 06/12/2011 gün ve 2010/3934-2011/16478 sayılı kararı aleyhinde davalı Ankara İl Özel İdare vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde yangın sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ve davalılardan İl Özel İdaresi'ne ait işyerinde yangın meydana geldiğini, yangın sonucu sigortalı işyerinin tamamen yandığını, yangının elektriklerin kesik olduğu bir sırada jeneratöre benzin ikmali yapılırken benzinin tutuşarak parlaması sonucunda meydana geldiğini, yangın sonrası mahkeme aracılığıyla yapılan tespitte davalıların ayrı ayrı %20 oranında kusurlu olduklarının belirlendiğini, binadaki kiracılara da %20 oranında kusur izafe edildiğini, ancak bina maliki olan davalı İl Özel İdaresi'nin BK'nun 58. maddesi de gözetildiğinde %80 oranında kusurlu sayılması gerektiğini, sigorta bedelinin sigorta ettirene müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek, 14.602,40 TL'nin davalı idareden, 3.650,60 TL'nin davalı Bedaş'tan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İl Özel İdaresi vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalı İl Özel İdaresi'ne ait olan taşınmazda davalının sigorta ettireninin kiracı olduğu, dava dışı bir kiracının elektriklerin kesilmesi üzerine jeneratörü çalıştırmak isterken jeneratörün deposunda bulunan benzinin aniden alev alması sonucunda yangının başladığı ve modern çarşının yandığı, davalı idarenin BK'nun 58. maddesi uyarınca kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, ancak yukarıda bahsedilen dava dışı kiracının eylemi ile yangının çıkması karşısında, zararla inşa veya bakım noksanı arasındaki illiyet bağının kesildiği, ayrıca davaya konu taşınmazın bulunduğu yerde elektriklerin kesilmiş olması ile yangın arasında da illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davalı Ankara İl Özel İdare vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Ankara İl Özel İdare vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı Ankara İl Özel İdare vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Ankara İl Özel İdare vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Ankara İl Özel İdare vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 13/03/2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz aşamasındaki karşı oy yazısında belirtilen nedenlerle davalı Ankara İl Özel İdare vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluk kararına karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2013/23730, Karar No: 2014/844, Tarih: 20.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23730 E.  ,  2014/844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, müştekiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen katılma hakkı kendilerine hatırlatılmayan müştekilerin, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, ...'ın ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekilerin 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına, karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıkların ortağı oldukları Eser İnşaat Sanayii ve İnşaat A.Ş.'nin İski Genel Müdürlüğünden Kasımpaşa Yağmursuyu Tüneli Dolapdere ve Baruthane Dereleri dere ıslahı ile Atıksu ayırımcı kanalı inşaatı işini ihale ile aldığı, bu kapsamda Çırpıcı Deresi üzerindeki atıksu alma ve inşatı ve işlemi için Göze inşaat Taah.San.Tic.Ltd şti ile anlaşma imzaladığı, sanıkların sahibi olduğu şirketin şantiye şefi olarak mühendis ...'ı ve kontrolör olarak da mimar ...'ü atadıkları, bu kişiler aracılığıyla taşeron firmanın çalışmalarını denetledikleri, sanıkların sadece şirket ortağı olmalarının kusur izafesi için yeterli olmadığı, konusunda uzman ve yeterli donanıma sahip şantiye şefi ve kontrolör atadıkları gözetildiğine sanıkların olayda kusurlu olmadıkları anlaşılmakla, tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanıkların kusurlu olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11966, Karar No: 2011/21259, Tarih: 15.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11966 E.  ,  2011/21259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazdan geçen yolun davalı ... ile İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasında yapılan devir protokolleri uyarınca, devredilen yollardan olduğu anlaşıldığından, sözkonusu devir protokolleri gözönünde bulundurularak, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek işin esasına girilip, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile davanın husumetten reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının hazineye irad kaydedilmesine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3679, Karar No: 2017/5853, Tarih: 15.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3679 E.  ,  2017/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki 3225 ada 9 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7652, Karar No: 2024/3614, Tarih: 16.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7652 E.  ,  2024/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/258 E., 2023/744 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/224 E., 2022/474 K.

Taraflar arasındaki aile konutu şerhinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesi ile özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mah., ... Mevkii, 7383 Parselde kayıtlı arsa vasfına sahip taşınmazın kaydında aile konutu şerhi bulunduğunu, taşınmazda bulunan çatı katı ile birlikte üç katlı olan binanın ilk katı müvekkili arasında husumet bulunan eşi ... tarafından "... Kafe" ismi ile kafe olarak işletildiğini, ... ve ortak çocuğun ise anılan taşınmazın üst katında ikamet ettiklerini, işyeri olarak kullanılan bir yerin aile konutu olarak sayılabilmesi mümkün olmadığını, taşınmazın tamamının aile konutu olarak kullanılmadığı belirterek taşınmazın tamamında bulunan aile konutu şerhinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde özetle; tarafların halen evli olduklarını, talebe konu taşınmazın arsa vasıflı bir taşınmaz olduğunu, davalının taşınmazın üst katında on yaşındaki kızı ile birlikte yaşadığını, aile konutu şerhinin sadece binanın yukarı katını kapsamadığını, taşınmazın tamamı için konulduğunu, davalı ve kızının gidebileceği başka bir yer bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 27.06.2019 tarihli, 2018/104 Esas, 2019/488 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf etmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 18.04.2022 tarihli, 2020/1600 Esas, 2022/572 kararı ile taşınmazın bir kısmının aile konutu olarak kullanıldığı, bir kısmının ise kafe olarak davalı tarafından işletildiğinin sabit olduğu o halde İlk Derece Mahkemesince keşif yapılıp davalının halen oturduğu bölüm ve arsa payı tespit edilerek bu bölüm haricindeki kısım için davanın kabulü gerekirken davanın tümden reddinin hatalı olduğu açıklanan eksiklik mahkemenin uyuşmazlığın çözümünde etkili olacak ölçüde önemli delillerin toplanması niteliğinde olduğundan davacının istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 2003 yılında evlendikleri, ortak bir çocuklarının olduğu, davalı kadın tarafından tapuya müracaat edilerek arsa vasfında olup ortak konut olarak kullanılan taşınmaza 30.05.2014 tarihinde aile konutu şerhi konulduğu, davacının açtığı boşanma davasının reddine karar verildiği, kararın 30.05.2017 tarihinde kesinleştiği, davacı tarafından taşınmazda davalının kafetarya işlettiğinden bahisle taşınmazda bulunan aile konutu şerhinin kaldırılmasının talep edildiği, yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın %55'nin kafetarya olarak kullanıldığı, kalan %45'lik kısmının konut olarak kullanıldığı bildirildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın %55'i üzerindeki aile konutu şerhinin terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ;tüm taşınmazın %55'i üzerindeki aile konutu şerhinin terkinine karar verilmesinin isabetsiz olduğu, kısmi terkinin hukuka aykırı olduğu, dava kısmen kabul edildiği halde davalı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücreti takdir edilmemesinin de usule aykırı olduğunu belirterek istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında belirtildiği üzere dava konusu Tekirdağ ili ... ilçesi 7383 parsel sayılı taşınmazın işyeri olarak kullanılan payı düzenlenen bilirkişi raporu ile hesaplanmışdığı, davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, yine davacı lehine hükmedilen vekâlet ücreti ve yargılama gideri konusunda da usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davalının istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; aile konutu şerhinin kısmen terkinine karar verilmesinin ve davalı lehine yargılama gideri ve vekâlet ücreti takdir edilmemesi usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan aile konutu şerhinin kısmen kaldırılmasına karar verilmesinin ve davalı yararına yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 194 üncü ve 336 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3.Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan aile konutu şerhinin kısmen kaldırılmasına karar verilmesinin ve davalı yararına yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 194 üncü ve 336 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1.Davacı dava dilekçesi ile taşınmazda davalının kafetarya işlettiğinden bahisle taşınmaz üzerine 30.05.2014 tarihinde konulan aile konutu şerhinin kaldırılmasını talep etmiştir.

2.4721 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesi uyarınca "Aile Konutu"; eşlerin varsa çocuklarının bütün yaşam faaliyetlerini gerçekleştirdiği, yaşantısına buna göre yön verdikleri, acı ve tatlı günlerin içinde yaşandığı anılarını taşıyan konuttur. Eşlerden birinin haklı bir sebep olmaksızın birlikte yaşamaktan kaçınması, boşanma veya ayrılık davası açılması veya başka bir sebeple ortak hayatın olanaksız hale gelmesi hali dahi konutun aile konutu vasfını ortadan kaldırmaz.

3.Dava konusu taşınmazda yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın %55'nin kafetarya olarak kullanıldığı, kalan %45'lik kısmının konut olarak kullanıldığı bildirilmiş ise de, dosya kapsamından, taşınmazın halen aile konutu niteliğinde olduğu, bir kısmının kafeterya olarak kullanılmasının taşınmazın aile konutu vasfını değiştirmediği anlaşılmaktadır. O halde; İlk Derece Mahkemesince infazı mümkün olmayacak şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilerek, dava konusu taşınmazın %55'i üzerindeki aile konutu şerhinin terkinine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının tamamen ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen BOZULMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21824, Karar No: 2017/13256, Tarih: 30.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/21824 E.  ,  2017/13256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından (1) adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlu Belediyenin, icra mahkemesine yaptığı şikayet başvurusunda; Belediyenin .. Bankası ... Şubesi'ndeki 32476165-5012 no'lu mer'a hesabına konulan haczin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece, bankaya hitaben yazılan ve Belediye Başkan Yardımcısı tarafından imzalanan yazı ile; haciz veya ipoteklerin yalnızca bu hesaba (mera hesabı) konulmasının istendiği ve dolayısıyla muvafakat edildiğinden bahisle bu hesabın Belediye Kanunu'nun 15/9. ve 5779 sayılı Kanunun 7/1. maddesi gereğince haczi kabil olmayan alacaklardan olmadığı, haczine engel durum bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/9. maddesinde yer alan; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmü gözetilmek suretiyle belediye mallarının haczi mümkündür.

4342 sayılı Mera Yasası'nın 25 ve 26. maddeleri uyarınca; mera, yaylak ve kışlaklardan elde edilen ürünlerin ihtiyaç fazlası, Mera Yönetim Birlikleri kararı ile satılabilir. Bu satıştan elde edilen gelir, mera alanlarının geliştirilmesi amacı ile köy sandığına veya belediye bütçesinde ayrı bir hesaba gelir kaydedilir ve amacı dışında kullanılamaz. Yine Mera Yönetmeliği’nin 13. maddesi uyarınca; otlatma bedelinden köy sandığına gelir olarak kaydedilen para, mera ıslah ve geliştirme işleri haricinde kullanılamaz. Anılan yasa ve yönetmelik maddeleri gereğince, mera hesabındaki paralar, sadece meraların ıslahı için kullanılacağından, tahsisli ve şartlı bir gelir olup haczi mümkün değildir.

Somut olayda, mahkemece yargılama sırasında aldırılan 16.03.2016 havale tarihli ek bilirkişi raporunda; ... Bankası ... Şubesindeki borçlu belediyeye ait 32476165-5012 numaralı hesabın; "ihtiyaç fazlası mera ürünü olan otların satışından elde edilen ve sadece meraların ıslahı için tahsis edilmiş olan gelir olması, başkaca bir amaçla kullanılmasının yasaklanmış olması nedeniyle Mera Kanunu’nun 25, 26 ve Mera Yönetmeliği'nin 13. maddeleri gereğince haczinin mümkün olmadığının" tespit edildiği bildirilmiştir. Her ne kadar ... Mali Hizmetler Müdürlüğünün, ... Bankası ... Şubesi Müdürlüğüne hitaben yazdığı 20/05/2015 tarih, 52432386-6631 sayılı yazı ile; "haciz ve ipoteklerin yalnızca 32476165-5012 no'lu mera hesabına konulması gerektiği" bildirilmiş ise de, haczi mümkün olmayan mera hesabına haciz konulmasına muvafakat edilmesinin sonuca etkili olamayacağının kabulü zorunludur.

O halde; mahkemece, mera hesabındaki paraların sadece meraların ıslahı için kullanılacağı, tahsisli ve şartlı bir gelir olduğu, haczedilemeyeceği gözetilerek, şikayetin kabulü ile borçlu belediyeye ait mera hesabı üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21800, Karar No: 2023/5056, Tarih: 01.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/21800 E.  ,  2023/5056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/140 E., 2016/158 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi zarfında 02.01.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2015/140 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; yargılamadan bu yana kullanmadığına, adli para cezasını ödeme gücü bulunmadığına ve kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR