muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2291, Karar No: 2024/11800, Tarih: 26.11.2024

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili, davalılar ... TC Kimlik numaralı ... ve ... TC Kimlik numaralı ...’nun ortak vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından bahisle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, hüküm altına alınan manevi tazminatların az olduğunu, her bir davacı yönünden lehlerine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalılar ... TC Kimlik numaralı ... ve ... TC Kimlik numaralı ...’nun ortak vekili vekili temyiz dilekçesinde özetle, 1994 doğumlu ... açısından davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini, ücretin hatalı tespit edildiğini, gerekçeli kararda tazminat hesaplaması yapılırken, asgari ücretin 1,99 katı ücretin esas alınması hususunun gerekçelendirilmediğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan kusur oranları isabetsiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

a.Davacılar vekilinin davacılar anne, baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacılar vekilinin anne ve baba yönünden 50.000,00'er TL, kardeşler için 30.000,00'er TL manevi tazminat talebinde İlk Derece Mahkemesince anne ve baba lehine 40.000,00’er TL, kardeşler lehine 10.000,00’er TL manevi tazminat ödenmesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.11.2023 tarihli kararı ile istinaf istinaf istemlerinin esastan reddine karar verildiği gözetildiğinde, anne, baba ve kardeşler lehine hüküm altına alınan manevi tazminat miktarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacılar vekilinin bu kısımlara yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı miktardan reddine karar verilmiştir.

b.Temyiz eden taraf vekillerinin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

b.Temyiz eden taraf vekillerinin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, temyiz eden taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından istinaf yoluna başvuran davalılar aleyhine ayrı ayrı nispi istinaf karar harcı yüklendiği anlaşılmaktadır. Somut olayda harcın tekliği ilkesi gözden kaçırılarak istinaf yoluna başvuran davalılar aleyhine ayrı ayrı istinaf karar harcı yüklenmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davacılar vekilinin davacılar anne, baba ve kardeşlerin manevi tazminat istemleri hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

2.Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının davalılardan alınması gereken nispi istinaf karar harcına ilişkin 3 ve 4 numaralı bentlerinin silinerek yerlerine geçmek üzere "3-) Davalı ...'ndan (TC: ...) ve davalı ...'ndan (TC: ...) alınması gereken 299.547,19 TL nispi istinaf karar harcından peşin alınan 150.456,70 TL'nin mahsubu ile bakiye 149.090,49 TL'nin davalı ...'ndan (TC: ...) ve davalı ...'ndan (TC:...) müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına,

" ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine,

Davacılar avukatı yararına takdir edilen 28.000,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılar ... (TC:...) ve ...'na (TC:...) yükletilmesine, davalılar ... (TC:...) ve ... (TC:...) ile ... avukatları yararına takdir edilen 28.000,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/166, Karar No: 2018/6829, Tarih: 07.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/166 E.  ,  2018/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.07.2016 tarih ve 2015/116-2016/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı ve davalı ... vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2007/65142 sayılı 09. ve 35. sınıflarda tescilli "... +şekil" ve 2010/64338 sayılı 35. sınıfta tescilli “... ” ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "... " ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’ ye başvuruda bulunduğunu, 2013/... kod numarasını alan başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, itirazın reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de ... tarafından kısmen reddedildiğini, başvurunun müvekkilinin markaları ile benzer olduğunu ve başvurunun tümüyle reddi gerektiğini, davalının başvurusunun iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğunu, davalı şirketin 2011/89317 sayılı “... ” ve 2011/89308 sayılı “... ” ibareleri ile daha önce yapmış olduğu başvuruların tescilinin hükümsüz kılınması için ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nde dava açtıklarını, mahkemenin müvekkilinin açtığı davayı kabul ederek, adı geçen markaların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verdiğini ve kararın Yargıtay tarafından onandığını, iş bu davanın ... kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı markalarının tescilli olduğu sınıflar ile davalının kalan mal/hizmetlerinin iltibas yaratmasının mümkün olmadığını, markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı markası ile davacı markası incelenirken esas vurgunun “güneş gözlüğü” anlamına gelen “.../ ...” ibareleri üzerinde olduğu, her iki taraf markalarında yer alan ... ve ... sözcüklerindeki tek harf değişikliğinin ise ayırt ediciliğe bir katkısının olmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında markaların benzer olduğu, davacının 2007/65142 sayılı ve 2010/64338 sayılı markaları açısından, “Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri. Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri” için davalının, davacının 09. Sınıfta tescilli mallarına ilişkin eksperlik hizmeti verilmesi veya açık artırmalar düzenlenmesi halinde, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzerlik göstereceği, davacının ... kayıtlarında tanınmış

marka olarak başvurusunun bulunmadığı, tescilli markalarını uzun yıllardır kullandığına ilişkin, Türkiye’de ve dünyada yapılan marka tescil belgeleri, faturalar, gazete ve dergi kupürleri, internet sayfası çıktıları, satış, reklam üretim rakamları, istihdam sayısını ve gelişimini gösteren tablo ve grafikler üzerinde yapılan incelemede, davacının ... markasının tanınmışlığı sağladığı, ayrıca davacının davalının daha önce tescil ettirdiği 2011/89317 sayılı ve ... ibareli, 2011/89308 sayı ile tescilli ve ... ibareli markaları aleyhine ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesi’nde 2013/252 Esas No. ile dava açtığı, davanın davalının aleyhine sonuçlandığı ve kararın Yargıtay tarafından onandığı, hükümsüzlük kararı alınan markaların aynısının tekrar tescil ettirilmek istenmesinin, davalı başvurusunun kötü niyetli olduğunu göstereceği gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile ... ... kararının 35/05 sınıfta yer alan "Ticari ve Sınai ürünler için eksperlik hizmetleri, Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri" yönünden kısmen iptaline, dava konusu marka tescil edilmediğinden hükümsüzlüğe ilişkin karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, ... iptali istemine ilişkin olup mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Mahkemenin vermiş olduğu kararın gerekçesinde, davacı markası ... kayıtlarında her ne kadar tanınmış marka olarak kayıtlı olmasa da tescilli markasının uzun yıllardır kullanıldığına ilişkin Türkiye'de ve dünyada yapılan marka tescil belgeleri, faturalar, gazete ve dergi kupürleri, internet çıktıları, satış, reklam, üretim raporları, istihdam sayısı ve gelişimini gösteren tablo ve grafikler üzerinde yapılan incelemede, davacı markasının tanınmışlık sağladığı kabul edilmiştir. 556 sayılı KHK 8/4' te belirtilen üç sebebin gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilmeden, 35/05. sınıfta yer alan ''Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri, açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri'' bakımından, davanın kabulü, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

Yine davada davalının kötü niyetli olduğunun kabulüne rağmen, kötü niyetli yapılan tescillerde bütün mal ve hizmetler açısından değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yine davada davalının kötü niyetli olduğunun kabulüne rağmen, kötü niyetli yapılan tescillerde bütün mal ve hizmetler açısından değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Kabule göre de davalı ... vekilinin temyiz talebinin davacı markasının 09. sınıfta yer alan (Güneş gözlükleri, gözlükler, gözlük aksesuarları yani gözlük kılıf ve kutuları, gözlük kordonları ve ipleri, gözlük şeritleri.) malları ile davalı markasının 35/05. sınıfta yer alan (Ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri, açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri) hizmetlerinin benzer olduğunun kabulü bu mal ve hizmetlerin dağıtım kanallarının aynı olduğu, birbirlerini tamamlama ve biri yerine diğerinin ikame edilmesi olanağının bulunduğu yönlerinden inceleme yapılması gerekirken, davalının 09. sınıfta tescilli mallarına 35/05. sınıfta yer alan hizmetler olan eksperlik hizmeti veya açık arttırma hizmeti verilmesi durumunda benzer olacağının değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı ve davalı ... yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 07/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3768, Karar No: 2019/6722, Tarih: 02.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3768 E.  ,  2019/6722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti veya sağlama

Hüküm : Sanığın mahkûmiyetine dair Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2017 tarih 2017/352 esas ve 2017/411

karar sayılı ilamına yönelik istinaf isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği suç vasfına ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık hakkındaki salıverilme isteğinin reddine; dosyanın Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3575, Karar No: 2025/4635, Tarih: 11.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/3575 E.  ,  2025/4635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/686 E., 2022/750 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/313 E., 2021/7 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7 maddesi delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen kararların, müdafiiden başka sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği yönündeki Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 sayılı kararı ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35 inci maddesinin ikinci fıkrasında yazılı “aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hâkim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur.” hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesi nedeniyle temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin “TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle” yerine yalnızca “TCK’nın 220/7. maddesinin yollamasıyla” olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2019 tarih ve 2019/4168 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında “silahlı terör örgütüne üye olma” suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.01.2021 tarih ve 2019/313 Esas 2021/7 sayılı ilamıyla sanık hakkında “silahlı terör örgütüne yardım etme” suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu karara karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 28.04.2022 tarih ve 2021/686 Esas 2022/750 sayılı kararıyla “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair karar verildiği, sanık ve müdafiinin yasal süresi içerisinde anılan kararı temyiz ettikleri anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; “sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağı” hususu oluşturmaktadır.

Somut olay irdelendiğinde;

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yönelik tam olarak şüpheleri ortadan kaldıracak kanaat edinilemeyen ancak dinlenen tanık beyanlarından FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sempati düzeyinde bağlantısı olan sanığın, örgüt liderinin talimatına uyar şekilde, örgütsel amaçla örgütle iltisaklı Asya Katılım Bankasına (Bank Asya) para yatırarak katılım hesabı açması eyleminin bugüne kadar Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi ve 3. Ceza Dairesinin istikrarlı ve süreklilik gösteren kararlarından da görüleceği üzere “silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu” oluşturacağından sayın çoğunluğun “beraate yönelik” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/18733, Karar No: 2015/9305, Tarih: 21.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/18733 E.  ,  2015/9305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/227572

MAHKEMESİ : Gediz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2014/57 (E) ve 2015/266 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince 19.03.2009 tarihinde hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilip, bu kararın 20.04.2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın belirlenen denetim süresi içinde 21.01.2011 tarihinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Gediz Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.03.2013 tarihli kararı ile adli para cezasına mahkum edildiği; bu kararın da 12.02.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın 5 yıllık denetimli serbestlik süresi içerinde kasıtlı bir suç işlemesi ve bu suçtan kendisine kesinleşmiş mahkumiyet kararı verilmiş olması nedeni ile yargılamanın yapıldığı mahkemece dosya yeniden ele alınıp, 16.04.2015 tarihinde hükmün açıklanmasına karar verilerek mahkumiyet hükmü kurulduğu, ancak yüklenen ve 765 sayılı TCY'nın 492/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının üzerine durma süresi olan 1 yıl 9 ay 1 gün eklendiği halde belirlenen sürenin, suç tarihi olan 28.03.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. K.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7471, Karar No: 2019/12342, Tarih: 17.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/7471 E.  ,  2019/12342 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 129/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2017 tarihli ve 2017/54 esas, 2017/247 sayılı kararının 12/06/2017 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın 21/09/2017 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetine karar verildiğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 129/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2018 tarihli ve 2018/596 esas, 2018/646 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11/06/2019 gün ve 2019/59853 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “ Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi gereğince 90 gün karşılığı adlî para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 129/1. maddesi uyarınca 1/3 indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 60 gün karşılığı adlî para cezası yerine 30 gün karşılığı adlî para cezasına karar verildiği ve aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranındaki indirimin bu miktar üzerinden hesaplanması suretiyle, sonuç olarak 50 gün karşılığı 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 25 gün karşılığı 500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün adli para cezası belirlendikten sonra aynı Kanunun 129. maddesi gereğince indirim yapılırken hesap hatası neticesinde 60 gün yerine 30 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilip TCK'nın 62. maddesi gereğince indirimin de bu miktar üzerinde yapılması suretiyle 50 gün karşılığı 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 25 gün karşılığı 500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2018 tarihli ve 2018/596 esas, 2018/646 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca ALEYHE SONUÇ DOĞURMAMAK ÜZERE BOZULMASINA, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.