muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5220, Karar No: 2014/2195, Tarih: 24.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5220 E.  ,  2014/2195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/943, Karar No: 2013/15406, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/943 E.  ,  2013/15406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, bir iş için ... Kaymakamlığı'na gelen müşteki ... ile tanıştıktan sonra Sosyal Dayanışma ve Yardımlaşma Vakfında çalıştığını, yetkili kişileri tanıdığını, burs ayarlayabileceğini söyleyip müştekiden 100 TL para aldığı, ancak müşteki adına söz konusu bursun çıkmadığı, sanığın müşteki ... vasıtasıyla tanıştığı katılan ...'ın işsiz olduğunu söylemesi üzerine kendisini ... Organize Sanayi Sitesinde bulunan bir cips fabrikasında işe yerleştirebileceğini belirtip sağlık raporu alınması gerektiğini söyleyerek 210 TL para istediği, katılan ...'nin de bu parayı sanığa verdiği, akabinde yine bu kapsamda değişik tarihlerde çeşitli

bahaneler ile sanığın katılandan 250 adet telefon kontörü ve 500 TL para daha aldığı, ancak katılanın herhangi bir işe giremediği, yine müşteki ... vasıtasıyla sanık ile tanışan müşteki ...'ın babası olan ...'ın Köy-tür isimli şirkette çalışırken işten çıkartıldığını, hiç tazminat alamadığını, 12000 TL tazminat alması gerektiğini beyan etmesi üzerine sanığın müşteki ...'e milletvekili ...'ı tanıdığını, akrabası olduğunu, bu işi halledebileceğini, bunun için ...'ya gitmeleri gerektiğini belirttiği, akabinde müştekinin bu teklifi kabul etmesi üzerine sanıkla birlikte ...'ya gittikleri, burada sanığın masraf adı altında 300 TL parayı müştekiden aldığı, yine yapılan diğer masrafları da müştekinin karşıladığı, sanığın ...'da bulunan Sosyal ve Çalışma Bakanlığı binasının önüne gelerek içeri girdiği müştekinin ise dışarıda beklediği, bir müddet sonra sanığın dışarı çıkarak tazminat işini hallettiğini, 22.400 TL paranın banka hesabına yatacağını söylediği, ancak söz konusu paranın belirtilen tarihte müştekinin babasının hesabına yatmadığı, bu şekilde sanığın çeşitli hile ve desiseler yaratarak katılan ve müştekilerden haksız menfaat elde etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, mahkemenin dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a-)Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

b-)Sanık hakkında mağdure ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesi uyarınca sonuç olarak tayin edilen 5 gün adli para cezasının aynı yasanın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20.00 TL'den para cezasına çevrilirken hesap hatası sonucu 100.00 TL yerine 200.00 TL olarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi

uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; mağdure ...'a yönelik dolandırıcılık suçu ile ilgili olarak hüküm fıkrasında bulunan adli para cezasına ilişkin sırasıyla “15 gün”, ”5 gün” ve “200 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“, “1 gün” ve “20 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi, katılan ...'a yönelik dolandırıcılık suçu ile ilgili olarak hüküm fıkrasında bulunan adli para cezasına ilişkin sırasıyla “20 gün”, ”25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“, “6 gün” ve “120 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve yine müşteki ...'a yönelik dolandırıcılık suçu ile ilgili olarak hüküm fıkrasında bulunan adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün” ve “600 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“ ve “100 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20182, Karar No: 2011/650, Tarih: 24.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/20182 E.  ,  2011/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davalı oğluna aylık 1150 TL yardım nafakası ödediğini ve üniversiteyi bitirmesi nedeniyle nafakanın kaldırılmasını veya 250,00 TL.ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yersiz olan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının fakülteyi bitirmesine rağmen herhangi bir işi ve gelirin bulunmadığı gerekçesi ile nafakanın kaldırılması talebinin reddine; ancak öğrenciliğin sona ermesi nedeniyle ihtiyaçlarının azaldığı gerekçesi ile yardım nafakasının aylık 650,00 TL’ye indirilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK.nun 328/2 maddesinde "çocuk ... olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler" Aynı yasanın 364/1.maddesinde de; herkes, yardım etmediği taktirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, dava tarihinde davacının üniversiteyi bitirdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda reşit olan çocuğun TMK.nun 328/2. maddesinden yararlanmasına olanak bulunmamaktadır.

Mahkemece, TMK.nun 364.madde koşulları yönünden inceleme yapılarak davalının yardıma muhtaç olduğunu ispatı halinde anılan madde hükmü gereğince nafakaya hükmedilebilecektir ve yine, yardım nafakasının niteliği gözetilerek TMK.nun 4.maddesi uyarınca uygun bir miktar nafakaya karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde fazla miktarda nafakaya hükmedilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7144, Karar No: 2010/5510, Tarih: 10.05.2010

21. Hukuk Dairesi 2009/7144 E., 2010/5510 K.

**21. Hukuk Dairesi 2009/7144 E., 2010/5510 K.**

**- ÇALIŞMA SÜRESİ

- HİZMET TESPİTİ

- KISMİ SÜRELİ İŞ SÖZLEŞMESİ

- TAM SÜRELİ İŞ SÖZLEŞMESİ**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 63 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 1992-2008 yılları arasında davalılardan Bakanlığa ait işyerinde, 19.09.1994-12.06.1995 tarihleri arasında ise davalı B... A.Ş.'ye ait işyerlerinde çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum ile Milli Eğitim Bakanlığı vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Halk Eğitim Merkezi Müdürlüğüme ait işyerlerinde 1992-1994 ve 1995-2008 yılları arasındaki eğitim ve öğretim dönemlerinde, 19.09.1994-12.06.1995 tarihleri arasında ise Ankara Büyük Şehir Belediyesine bağlı B... A.Ş/de aylık 30 tam gün süre ile hizmet akdine dayalı olarak çalıştığını ileri sürerek bu dönemlerde Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davalı B... A.Ş. işyerindeki çalışmaları Kuruma bildirildiğinden 19.09.1994-12.06.1995 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin reddine, davalı Milli Eğitim Bakanlığı hakkında açılan davanın kabulü ile davacının bu davalıya bağlı işyerinde Kuruma bildirilen süre dışında 1815 gün hizmetinin bulunduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı B... A.Ş. işyerinden 01.11.1994-31.01.1995 tarihleri arasında çalışmalarının Kuruma tam olarak bildirildiği, davalı Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Akşam Sanat Okullarında ise 02.11.1992-28.02.2008 tarihleri arasında B... A.Ş. işyerinde çalıştığı 1994-1995 eğitim dönemi dışında her yıl işe giriş ve çıkışlarının yapıldığı ve dosyaya sunulan 1992-1996 yılları arasındaki ait imzalı ücret bordrolarında ve davacı ile imzalanan 14.11.2007-31.05.2008 tarihleri arasını kapsayan usta öğretici sözleşmesinde 7,5 saatlik çalışmanın bir gün kabul edilmek üzere Kuruma bildirileceğinin kararlaştırıldığı, diğer yılların ücret bordroları ile ders programlarının, puantajların ve her yıl açılan kurslarda kaçar saat derse girileceğine dair program ve bunların kaymakamlık olur yazılarının, görevlendirme belgelerinin getirtilmediği anlaşılmaktadır.

21.05.1977 tarihli Milli Eğitim Bakanlığı Kurumlarında Sözleşmeli veya Ek Ders Görevi ile Görevlendirilecek Uzman ve Usta Öğreticiler Hakkında Yönetmelik ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı Öğretmen ve Yöneticilerinin Ücretli Ders Saatlerine ilişkin 04.11.1983 tarihli Bakanlar Kurulu kararında kadrolu bulunmayan uzman ve usta öğreticilerin uders ücreti karşılığı" görevlendirileceği açıkça belirtilmiştir. Ayrıca, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesi (1475 sayılı Kanun'un 61. maddesi) gereğince 7,5 saatlik çalışma süreleri bir gün kabul edilmektedir. Aynı Kanun'un 13. maddesinde ise kısmi süreli ve tam süreli iş sözleşmeleri ile ilgili düzenleme yer almaktadır.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının kısmi veya tam süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Hal böyle olunca davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığını belirlemek için davalı işyerinden davacı adına düzenlenen puantaj kayıtları, ders programları, görevlendirme yazıları, devam-devamsızlık çizelgesi ile tüm ücret belgeleri getirtilip birlikte incelenmeli, okula geliş ve ayrılış saatleri de gözönüne alınarak davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılması gerekirken, mahkemece ifadeleri yetersiz olan tanık beyanlarını esas alan bilirkişi raporuna göre sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/209, Karar No: 2011/2742, Tarih: 28.02.2011

18. Hukuk Dairesi 2011/209 E., 2011/2742 K.

**18. Hukuk Dairesi 2011/209 E., 2011/2742 K.**

**- KOCASI ÖLEN KADININ BABASININ SOYADINA DÖNMEK İSTEMESİ**- 5490 S. NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU [ Madde 23 ]

- 5490 S. NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU [ Madde 36 ]

- 2006/11081 S. NÜFUS HİZMETLERİ KANUNUNUN UYGULANMASINA İLİŞKİ... [ Madde 67 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı S..... K.... ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada Tarsus 1.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 18.06.2008 günlü ve 2007/414-2008/100 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2010 gün ve Hukuk-2010/322137 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı tarafından açılan soyadı değişikiği davasında, mahkemece davacının vefat eden kocasının soyadı olan Köşken soyadının davacının kızlık soyadı olan Kasap olarak düzeltilmesine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 23/2. maddesinde, "Evlenen kadının kaydı kocasının hanesine taşınır. Kocası ölen kadın yeniden evlenmedikçe ölen kocasının aile kütüğünde kalır. Ancak dilerse babasının kütüğüne dönebilir." hükmündedir. Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 67. maddesinde ise "Kocası ölen kadın yeniden evlenmedikçe ölen kocasının aile kütüğünde kalır ve kocasının soyadını taşımaya devam eder. Yazılı talebi halinde bekarlık hanesine dönerek bekarlık soyadını alıp kapanmış olan nüfus kaydı açılabilir. Bu durumda nüfus kaydının taşınmasına ilişkin form kullanılır" hükmü yer almaktadır.

Buna göre, davacının isteminin idari bir işlem olduğu dikkate alınarak dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerekirken davanın esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36/1-a maddesinde "Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır" hükmü yer almaktadır.

Davacının avukatına verdiği vekaletnamede ikametgah adresi Gaziantep olarak belirtilmiş olmasına ve dava dilekçesinde başkaca adres belirtilmemiş olmasına rağmen, anılan Kanunla getirilen ve re'sen dikkate alınması gereken yetki hükmü gözetilmeden karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 28.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27456, Karar No: 2017/18744, Tarih: 14.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/27456 E.  ,  2017/18744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz Merkez (...), emsal ise ... Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Merkez (...) mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14447, Karar No: 2017/2264, Tarih: 19.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14447 E.  ,  2017/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2013/286-2014/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davalının 2012 02952 başvuru numarası ile çoklu tasarım başvuru yaptığını, söz konusu başvurunun yayınına itiraz edildiği ve itiraz sonucunda birtakım tasarımların iptaline 2012 02952/5,6,7,8,27,34,36,37 ve 38 sıra numaralı tasarımların tesciline karar verildiğini, enstitünün müvekkili tarafından sunulan katalogları süresinde göndermediği gerekçesiyle dikkate almadığını, oysa itirazları reddedilen davalı tasarımlarını yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek itirazlarının kısmen reddine ilişkin bölümü yönünden ... kararının iptali ile davalı adına tescil edilen 2012/02952/5,6,7,8,27,34,36,37 ve 38 sayılı tasarımların hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili davacının ek itiraz formlarını süresi içerisinde enstitüye sunmadığını, ... tarafından davacının ilk itirazı çerçevesinde bir karar verildiğini verilen kararın hukuk uygun olduğunu savunarak iptal davası bakımından salt bu belgelere dayanılarak karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı... yargılamaya katılmamıştır.