muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15634, Karar No: 2016/19901, Tarih: 27.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/15634 E.  ,  2016/19901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 12.10.2015 tarih, 2015/11881-23927 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemenin temyize konu kararında, borçlunun yaptığı imzaya ve borca itiraz ile ilgili olarak 05.01.2015 tarihli kısa kararda davanın reddine, sair hususların gerekçeli kararda açıklanmasına şeklinde karar verildiği, gerekçeli kararda ise, kısa kararda belirtilmediği halde itiraz edilen alacağın %20'si olan 7.000.00 TL icra inkar tazminatına hükmedildiği görülmüştür.

Dairemizce, mahkeme kararının borçluya 05.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyizin ise 17.02.2015 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle temyiz isteminin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere, kısa kararda hükmedilmeyen tazminata gerekçeli kararda hükmedilmesi durumunda, tazminat yönünden temyiz süresi kararın tebliğinden itibaren başlar. Buna göre borçlunun icra inkar tazminatına ilişkin temyizi, kararın borçluya tebliğ edildiği 09.02.2015 tarihinden itibaren 10 günlük süre içinde (17.02.2015 tarihinde) yapıldığından temyiz isteminin icra inkar tazminatına ilişkin kısım yönünden süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Dairemizin 12.10.2015 tarih ve 2015/11881 E. - 2015/23927 K. sayılı kararının tazminata ilişkin kısmının maddi hataya dayalı olarak verildiği anlaşıldığından, Dairemiz kararının bu kısımla sınırlı olmak üzere kaldırılmasına oybirliği ile karar verildi ve borçlunun bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

İİK.'nun 170. maddesinin 3. fıkrasına göre; ''İcra mahkemesi, 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararı ile takip durur....'' Aynı maddede; icra mahkemesince imzaya itirazın reddine karar verilmesi halinde, itiraz ile birlikte takip durdurulmuş ise, borçlunun takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere tazminatla sorumlu tutulacağı ve alacağın %10'u oranında para cezasına mahkum edileceği hüküm altına alınmıştır.

Bu durumda, yukarıda değinilen açık yasa hükmüne göre; borçlunun tazminat ve para cezasıyla sorumlu tutulabilmesi için, öncelikle icra mahkemesince imza incelemesi yapılması zorunludur. Ayrıca, borçlunun imzaya itirazının reddine karar verilmesi halinde, itirazla birlikte takip durdurulmuşsa borçlu aleyhine tazminata hükmedilebilir.

Bu durumda, yukarıda değinilen açık yasa hükmüne göre; borçlunun tazminat ve para cezasıyla sorumlu tutulabilmesi için, öncelikle icra mahkemesince imza incelemesi yapılması zorunludur. Ayrıca, borçlunun imzaya itirazının reddine karar verilmesi halinde, itirazla birlikte takip durdurulmuşsa borçlu aleyhine tazminata hükmedilebilir.

Somut olayda, mahkemece, borçlunun imzaya itirazı hakkında bilirkişi incelemesi yapılmadığı gibi, itirazla ilgili olarak takibin durdurulmasına yönelik bir karar da verilmediği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece borçlu aleyhine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının tazminata hasren İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilâmın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1757, Karar No: 2014/9092, Tarih: 03.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1757 E.  ,  2014/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin ve sanıklar...ile...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9233, Karar No: 2023/6499, Tarih: 25.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/9233 E.  ,  2023/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1210 E., 2023/1405 K.

...

...

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma ve birleşen ortak çocukla geçici kişisel ilişki kurulması davasından dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; yoksulluk nafakasına, velâyete, tedbir ve iştirak nafakasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı- davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava ve birleşen davaya karşı sunduğu cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin, kadına psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, kadının ailesi ile görüşmesine izin vermediğini, hakaret ve tehdit ettiğini, sadakat yükümlülüğünü ihlâl ettiğini, birleşen dava dilekçesinde dayanılan vakaların gerçeği yansıtmadığını iddia ederek asıl davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle tarafların boşanmalarına, birleşen davanın reddine, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağının aynen veya bedelinin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-davacı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; asıl davanın süresinde açılmadığını, zamanaşımı itirazları olduğunu, erkek tarafından kişisel ilişki kurulması yönünde dava açıldığını, ilgili davanın henüz derdest olması sebebiyle derdestlik itirazları da olduğunu, kadının, psikolojik rahatsızlığı olduğunu ve dava ehliyeti olmadığını, kadının, birlik görevlerini ihmâl ettiğini, çocuk sahibi olmak istemediğini, ailesi ile görüşmesini istemediğini, hakaret ettiğini, ortak konutu terk ettiğini, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu belirterek tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının ortak konutu terk ettiğini, ortak çocuk ...'in annesinin yanında olduğunu, ortak çocuğun baba ile kişisel ilişki kurulmasının engellendiğini, diğer iki ortak çocuğun ise baba yanında olduğunu ve kardeşleri ile görüşemediklerini iddia ederek ortak çocuk ... ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı-davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının ortak konutu terk ettiğini, ortak çocuk ...'in annesinin yanında olduğunu, ortak çocuğun baba ile kişisel ilişki kurulmasının engellendiğini, diğer iki ortak çocuğun ise baba yanında olduğunu ve kardeşleri ile görüşemediklerini iddia ederek ortak çocuk ... ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli ve 2018/1076 Esas, 2021/646 Karar sayılı kararıyla; erkeğin, sadakat yükümlülüğünü ihlâl ettiği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kadına yüklenecek kusurlu bir davranışın bulunmadığı gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereği boşanmalarına, ortak çocuklar ...,... 'in fiilen baba yanında kalıyor olmaları, eğitim durumları, alıştıkları ortam değerlendirildiğinde velâyetlerinin babaya verilmesine, ortak çocuklar ...,... ile anne arasında kişisel ilişki kurulmasına, her ne kadar ortak çocuk ...'in dava açıldığı tarih itibarıyla anne yanında kalıyor olsa da kardeşlerin birbirinden ayrılmaması gerektiği, ortak çocuk ...'in kardeşlerini seviyor olması, anne yanında geçirdiği sağlık sorunları dikkate alındığında ortak çocuk ...'in de velâyetinin babaya verilmesine ve ortak çocukla anne arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesi sebebiyle kadının iştirak nafakası talebinin reddine, kadının, çalışmadığı anlaşıldığından kadın yararına aylık 600,00 TL tedbir ve aylık 700,00 TL yoksulluk nafakasına, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kusurlu davranışının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile hakkaniyet ilkesi bir arada değerlendirildiğinde kadın yararına 20.500,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata, birleşen dava yönünden ise ortak çocuk ...'in fiilen anne yanında kaldığı, ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki kurulmasının ortak çocuğun üstün yararı gereği olacağından birleşen davanın kabulü ile ortak çocuk ... ile baba arasında boşanma davasının kesinleşmesine kadar olmak üzere her ayın 1. ve 3. hafta sonları Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü saat 17.00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan 3. günü saat 17.00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan 31. günü saat 17.00'a kadar baba tarafından teslim alınmak ve masraflarını karşılamak suretiyle kişisel ilişki kurulmasına, süre bitiminde küçüğün anneye teslimine, ziynet alacağı davasının tefrikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- davalı kadın vekili; nafakaların ve tazminatların miktarı, ortak çocuk ...'in velâyeti yönünden, davalı- davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- davalı kadın vekili; nafakaların ve tazminatların miktarı, ortak çocuk ...'in velâyeti yönünden, davalı- davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli ve 2021/1782 Esas, 2022/1448

Karar sayılı kararıyla; kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle kadın vekilinin tazminatlara ve yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili hükümlerinin kaldırılmasına, bu yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakası ile 30.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata, kadın vekilinin sair yönlere ilişkin, erkek vekilinin ise tüm istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- davalı kadın vekili; nafakaların ve tazminatların miktarı, ortak çocuk ...'in velâyeti yönünden, davalı- davacı erkek vekili; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 11.04.2023 tarihli kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesince talep aşılarak kadın yararına aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu, ortak çocuk ...'in velâyetinin annesine verilmesinin çocuğun üstün yararına uygun olduğu halde hatalı değerlendirme sonucu velâyetinin babaya verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ortak çocuk ...'in velâyetinin annesine verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 750,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı- davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı- davacı erkek temyiz dilekçesinde özetle; ortak çocuk ...'in velâyetinin anneye verilmesinin çocuğun üstün yararına aykırı olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek; velâyet, iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyet düzenlemesi yönünden bozmaya uygun karar verilip verilmediği, ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası ile kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, velâyet düzenlemesi yönünden bozmaya uygun karar verilip verilmediği, ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakası ile kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 175 inci, 182 nci, 327 nci, 328 inci, 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı- davacı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/7697, Karar No: 2011/10489, Tarih: 30.06.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/7697 E.  ,  2011/10489 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... 2-...., 3-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.4.2010 tarih ve 423-138 sayılı hükmün Dairenin 20.1.2011 tarih ve 10392-449 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 13.11.2000 tarihinde davalı ...’nde by pass ameliyatı olduğunu, ağrılarının devam etmesi üzerine ameliyatı gerçekleştiren davalı doktorlara başvurduğunda, operasyondan sonra doğal bir süreç olan kan pıhtılaşması oluştuğunu bildirdiklerini, başka bir doktora gittiğinde ise, ameliyat sırasında kalbinde sargı bezi unutulduğunun tespit edildiğini, Doktor ...Hastanesi’nde yapılan ameliyatla sargı bezinin çıkarıldığını, beş firmanın başkanlığını ve yöneticiliğini yapmakta olduğundan tedavi süresince maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 50.000-TL maddi, 50.000-TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ameliyatın gerektiği gibi yapıldığını, herhangi bir kusurları bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ameliyat sırasında kullanılan sargı bezinin davalı hastane tarafından üretilmediği, Adli Tıp Raporu gereğince davalı doktorlara da olay nedeniyle herhangi bir kusur atfedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın, Dairenin 12.06.2006 tarih, 2006/6704 E., 2006/9459 K. sayılı ilamı ile, “Mahkemece 31.10.2005 tarihli Adli Tıp Raporu gereğince davanın reddine karar verilmişse de, anılan rapor, davacının ameliyatı sırasında vücudunda, operasyonda kullanılan bir maddenin unutulmuş olması nedeniyle davalıların kusurlu olup olmadıklarının tespitine yeterli değildir. Bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. O halde mahkemece, hastanın her iki ameliyatına ilişkin 2011/7697-10489

Ameliyat ve tabela kağıtları, çekilen tüm filmler, epikriz ve Adli Tıp Raporları da birlikte gönderilerek, Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, hastanın vücudunda sargı bezinin işaretlenmesinde kullanılan radyoopak maddenin unutulmasında davalı doktorlara atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak davalı doktorların az yukarda açıklanan ilke ve esaslara göre kusurlu olup olmadığı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.” gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair verilen kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 20.01.2011 gün ve 2010/10392 E., 2011/449 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; davacı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, 13.11.2000 tarihinde davalı Hastanede doktor olan diğer davalılar tarafından kendisine yapılan by pass ameliyatı sırasında kalbinde sargı bezi unutulması nedeniyle yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığını belirterek, uğramış olduğu zararlar için maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Uyuşmazlık, ameliyatı gerçekleştiren davalı doktorların ve hastanenin ameliyat sırasında ve sonrasında herhangi bir kusurlarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Davadaki ileri sürülüşe ve kabule göre davanın temelini vekalet sözleşmesi oluşturmaktadır. Eş deyişle dava, davalı doktorların vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. (BK:386, 390 md) Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. (BK:390/11) vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1) O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek, tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı onu gereksiz risk altına 2011/7697-10489

Sokmamalı, en emin yolu tercih etmelidir. Müvekkil durumundaki hasta, doktor olan vekilden, titiz, dikkatli ve özenli davranılmasını beklemekte haklıdır. Özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Sokmamalı, en emin yolu tercih etmelidir. Müvekkil durumundaki hasta, doktor olan vekilden, titiz, dikkatli ve özenli davranılmasını beklemekte haklıdır. Özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda; davacının, 14.11.2000 tarihinde davalı Hastanede davalı doktorlar tarafından ameliyat edildiği, ağrılarının dinmemesi üzerine başvurduğu Doktor ...Hastanesine “akciğer apsesi tanısı” ile yatırıldığı, “apse drenajı, yabancı cisim extirpasyonu” ameliyatı ile vücudunda by pass ameliyatı sırasında unutulan gazlı bezin işaretlenmesinde kullanılan radyoopak maddenin çıkarıldığı, dosyada mevcut olan epikriz raporlarından anlaşılmakta olup, bu hususlarda uyuşmazlık da bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, by pass ameliyatı sırasında gazlı bezin işaretlenmesinde kullanılan radyoopak maddenin hasta vücudunda unutulması nedeniyle davalıların kusurlu olup olmadıkları noktasındadır. Adli Tıp Kurumu Başkanlığından aldırılan 31.10.2005 tarihli raporda; adli tıp uygulamalarında gazlı bez unutulmasının tıbbi bir hata olarak nitelendirildiği, ancak ...Göğüs Kalp Damar Cerrahisinde çıkarılan maddenin gazlı bez olmayıp gazlı bezin işaretlenmesinde kullanılan radyoopak madde olduğu, nitekim operasyon sırasında yapılan sayımlarda da gazlı bez sayısının doğru sayılmış olmasının da bu durumu teyit ettiği, radyoopak madde ile işaretlemenin gazlı bez unutulma riskini ortadan kaldırmak için uygulanan yöntemlerden olduğu, ancak radyoopak maddenin kalmasının gazlı bezin hazırlanması ile ilgili bir kusur olduğu, operasyonu yapan hekimlerin azami dikkat ve özeni gösterdikleri, bu nedenle kendilerine kusur atfedilemeyeceği, gazlı bezin davalı idarede hazırlanmış olduğunun kabulü halinde ise sol akciğer apsesi ve buna bağlı işlemlerin ortaya çıkmasında davalı idarenin kusurlu olduğu belirtilmiş, savcılık soruşturması sırasında alınan Adli Tıp İhtisas Kurulunun 13.12.2004 tarihli raporunda da, gazlı bezin hekim tarafından çıkarılması sırasında radyoopak niteliğindeki materyalin plevra boşluğunda kalmış olabileceği, gönderilen grafilerde radyoopak materyalin sol akciğer alt lob sahası lateralde bulunması ve bu yerin ameliyat sahası dışında, ancak ameliyatla iştirakli yer olması nedeniyle hekimin fark edemeyebileceği, bu nedenle hekime yüklenebilecek kusur bulunmadığı açıklanmıştır. Dairemizin bozma ilamı üzerine alınan Üniversite Öğretim Üyeleri tarafından düzenlenen 03.11.2008 tarihli bilirkişi heyeti raporunda; “..Hiçbir zaman gazlı bezden ayrılmaması gereken, ayrılabileceği bilimsel olarak öngörülmemiş radyoopak markerin, bu tür bir olayın daha önce yaşanmamış olması nedeni ile bilinmeyen bir sebeple (yapım hatası veya 2011/7697-10489

Öngörülmeyen başka bir neden) gazlı bezden ayrılıp bu komplikasyona yol açtığı, davalı doktorlara atfı kabil bir kusur bulunmadığı, bu baryum sülfatlı markerların literatürde görülebileceği gibi, birçok tıbbi nedenle hastanın içinde bırakılıyor olmasının, bu sorunun oluşmasında sadece radyoopak markerin değil fakat aynı zamanda ve hatta ağırlıklı olarak hastaya da ait bazı faktörlerin (alerji, yabancı cismin organizma tarafından reddi gibi)etkili olduğu belirtilmiştir.