muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1849, Karar No: 2018/9582, Tarih: 27.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1849 E.  ,  2018/9582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanığın eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından hukuken geçersiz olan temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak, sanığın yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesi gereğince bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle usulsüz olduğu ve bu nedenle sanığın temyiz isteminin yasal süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay günü ... plakalı araç sürücüsünün alkollü olduğu tespit edilerek, ibraz ettiği ...adına düzenlenmiş sürücü belgesinin geri alındığı ve aracın sanık ...’a teslim edildiği, daha sonra trafik görevlilerince geri alınan bu sürücü belgesinin sahte olduğunun anlaşıldığı olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında görevlilerce geri alınan sahte sürücü belgesini kendisinin ibraz etmediğini, olay sırasında aracı kullanan ... isimli kişi tarafından ibraz edildiğini beyan etmesi, tanık olarak ifadesi alınan ...’ın da belgeyi kendisinin ibraz etmediğini beyan etmesi, 11.03.2008 tarihinde saat 01.55’de düzenlenen Trafik Ceza Tutanağı’nda aracın sanık ...’a teslim edilmiş olması, alkollü araç kullandığı için ehliyetine el konulan kişiye aracın tekrar teslim edilmesinin de mümkün olmadığı nazara alınarak gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için; suça konu sürücü belgesi üzerindeki fotoğraf ile sanık ve ...’a ait fotoğrafların karşılaştırılarak belge üzerindeki fotoğrafın kime ait olduğunun tespit edilmesi, 11.03.2008 tarihli “sürücü belgesi geri alma tutanağı” üzerinde sürücü belgesi sahibi ve aracı teslim alan kısımlarında iki ayrı imza bulunduğu görülmekle bu imzaların sanık veya ...’ın eli ürünü olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/863, Karar No: 2007/1224, Tarih: 12.04.2007

17. Hukuk Dairesi 2007/863 E., 2007/1224 K.

**17. Hukuk Dairesi 2007/863 E., 2007/1224 K.**

**- FAİZ

- RÜCUAN TAZMİNAT**- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 98 ]

- 2918 S. KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU [ Madde 99 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1299 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1301 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve sigortacısı oldukları aracın müvekkili şirkete sigortalı araca çarparak hasar oluşturduğunu, sigortalılarına ödenen 11.903.000.000 TL hasar tazminatının ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Mustafa, kusur ve hasarı kabul etmediğini savunarak davanın reddini istemiş, diğer davalı ise cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 11.716.72 YTL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK'nın 1301. maddesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-

Davalı İ... Sigorta A.Ş.'nin dosyada mevcut 9168-014388 nolu ZMSS poliçesi kapsamında limiti ile sınırlı olarak müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, diğer davalı ile birlikte tazminatın tamamından sorumlu tutulması isabetli görülmemiştir.

2-

TTK'nın 1299, 2918 sayılı KTK'nın 98/1, 99/1. maddeleri ile, zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi genel şartlarının 12. maddesinde, hak sahibi kaza veya zarara ilişkin belgeleri ile sigortacının merkez veya kuruluşlarından birine başvurması halinde, sigorta başvurma tarihinden itibaren 8 iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortası sınırları dahilinde tazminatı ödemekle yükümlü olup, bu sürenin sonunda ödeme yapılmadığı takdirde temerrüdün gerçekleşeceği öngörülmüştür. Bu durumda davacının davadan önce davalı sigorta şirketine karşı yazmış olduğu 21.06.2004 tarihli ihbar yazısının tebliğ edilip edilmediğinin araştırılıp, tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihine 8 iş günü ilavesi ile bulunacak tarihten, tebliğ edilmemiş ise dava tarihinden itibaren faizden sorumlu tutulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak ödeme tarihinden itibaren diğer davalı ile birlikte faizden sorumlu tutulması isabetli görülmemiştir.

3-

Dava dilekçesinde reeskont faizi talep edildiği halde, istek aşılarak avans faizine karar verilmesi de doğru değildir.

Sonuç: Yukarıda (1) (2) (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, kararın temyiz eden davalı yararına (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 12.04.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3471, Karar No: 2018/2535, Tarih: 28.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3471 E.  ,  2018/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım etmek

HÜKÜM : 1-Sanık ... Gözekçi hakkında;

TCK.nun 81, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım etmek suçundan ayrı ayrı beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafileri, katılan ... vekilinin temyizleri ile ceza süresi itibariyle re'sen olarak, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım etmek suçundan verilen beraat hükmünün ise katılan ... vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...‘e karşı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ... hakkında maktul ...’ü kasten öldürmeye yardım etme fiilinden, atılı suçun

sanık tarafından işlenmediği sabit olduğu gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde beraat hükmüne yönelik düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin haksız tahrik indiriminin daha üst sınırdan yapılması, sanık hakkında diğer lehe indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin sanık ...‘in ceza alması gerektiğine, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne “Katılan ... kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3.600 TL. vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24532, Karar No: 2024/20832, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/24532 E.  ,  2024/20832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.06.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/743 E., 2023/893 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.06.2023 tarihli ve 2022/743 Esas, 2023/893 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 08.06.2023 tarihli, 2022/743 Esas ve 2023/893 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Siirt 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz. İşlr. Md. Y. KM/d
Yargıtay — Esas No: 2022/8667, Karar No: 2023/5508, Tarih: 20.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8667 E.  ,  2023/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1145 E., 2022/1119 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/209 Esas, 2022/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62

nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2022/1145 Esas, 2022/1119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz nedenleri, eksik ceza tayini, takdiri indirim nedenine,

2. Sanık müdafiinin temyiz nedenleri, sübuta, suç vasfına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılan arasında gönül ve alacak verecek ilişkisi nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın olaydan birkaç saat önce katılanın ikametinin önüne gelerek evini yakmakla tehdit ettiği, gece 01:50 sıralarında sanığın katılanın ikametinin pencere önünde yangın çıkarttığı, alevlerin tüm evi sardığı ve katılanın vücudunun çeşitli yerlerinde yanıklar meydana geldiği, katılanın balkona kendini atmasıyla eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin

a. 19.08.2019 tarihli raporuna göre, katılanın, dumana ve ateşe maruz kaldığı, yüzünde 2.derece yanık, sağ kolda ve sol üst kolda, sırt bölgesinde 1. derece yanık mevcut olduğu, toplam vücut alanına göre yaklaşık %12’lik alanda ikinci derece yanık alanına neden olan yaralanmasının, yaşamsal tehlikeye neden olmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu,

b. 10.03.2020 tarihli raporuna göre, katılanın yüzündeki yaralanmasının sabit iz niteliği taşıdığı tespit edilmiştir.

4. Katılan beyanı içeriği, tanık beyanları, cep telefonu mesajları ekran çıktıları, HTS analizine ilişkin bilirkişi raporu, kamera görüntülerine ilişkin bilirkişi raporu, yangına ilişkin bilirkişi raporu, yangın raporu, olay yeri inceleme raporu, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında teşebbüs nedeniyle üst sınıra makul oranda yaklaşarak ceza verilmesi gerektiği, ancak aleyhe istinaf istemi olmadığından bu hususun bozma nedeni yapılmadığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan Vekilinin Eksik Ceza Tayinine, Takdiri İndirim Nedenine; Sanık Müdafiinin, Sübuta, Suç Vasfına Yönelen Temyiz Nedenleri Yönünden Yapılan İncelemede

Eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, Olay ve Olgular başlığının birinci paragrafındaki anlatım ve altında sayılan delillere göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ve katılanın aralarındaki husumetin varlığı, eylemin yangın çıkartılarak gerçekleştirilmiş olması, yangının boyutu, katılanın evde olduğunun sanık tarafından bilinmesi, yangının gerçekleştirildiği saat ve katılanın kendini balkona atması nedeniyle eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz nedenlerine göre Mahkemece yapılan uygulamada hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2022/1145 Esas, 2022/1119 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19297, Karar No: 2019/5869, Tarih: 28.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/19297 E.  ,  2019/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ...... niteliğindeki ...... ili, ...... ilçesi, ...... mahallesi, 3175 ada 86 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kıyasi emsal olarak incelenen taşınmaz eski tarihli satış olduğundan bu satışın emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1195, Karar No: 2020/1615, Tarih: 04.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1195 E.  ,  2020/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olarak açılan davada ....ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

....., davacının yerleşim yeri adresinin....... olması nedeniyle, davaya bakmaya yetkili mahkemenin.....olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

......Mahkemesince ise, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a bendinde belirlenen yetki kuralının kesin yetki kuralı olmadığı ve resen yetkisizlik kararı verilemeyeceğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili, müvekkili ..... 'de nüfusa kayıtlı olup........adresinde ikamet ettiğini, müvekkilinin annesi.... babası olan dedesi .....'a ait bir kısım taşınmazların intikali için veraset ilamı çıkartmak için noterliğe müracaat ettiğinde, annesi ..... baba adının nüfus kayıtlarında "......" yerine "....." olarak yazılı olduğunu öğrendiğini, bunun üzerine müvekkilinin .... nüfus müdürlüğüne müracaat ederek nüfus kayıt örneklerini inceleyip gerçekten de annesi ... baba adının nüfusta, gerçek adı olan ...." yerine soyadı olan "....." şeklinde yazıldığını, bu nedenle müvekkillinin annesi olan .....n babasının, aynı hane 6 ..... 'de nüfusa kayıtlı olan.... olduğunun tespitine ve .... nüfus kaydına maddi hata sonucu "...." olarak yazılan baba adının "..." olarak düzeltilmesine, .... ile babası ..... arasındaki ebeveyn bağının nüfus müdürlüğünce yeniden kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinin 1/a bendine göre nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu

yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılması gerekir. Bu yer mahkemesinin yetkisi itiraza tabi olmayıp kamu düzenine ilişkin kesin yetkidir. Dolayısıyla mahkemece itiraz olup olmadığına bakılmaksızın bu husus mahkemece resen gözetilir. Dosya kapsamından, davacının MERNİS adresi "..../....." olduğu davanın davacının yerleşim yeri adresi olan........Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılması gerekir. Bu yer mahkemesinin yetkisi itiraza tabi olmayıp kamu düzenine ilişkin kesin yetkidir. Dolayısıyla mahkemece itiraz olup olmadığına bakılmaksızın bu husus mahkemece resen gözetilir. Dosya kapsamından, davacının MERNİS adresi "..../....." olduğu davanın davacının yerleşim yeri adresi olan........Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğinc........ Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.