muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4523, Karar No: 2011/6216, Tarih: 24.05.2011

Kaldı ki; bozma öncesi 26.5.1985 tarihinde yapılan keşifte dinlenen 1330 doğumlu tanık ve yerel bilirkişilerin davalı tüm taşınmazların ... ait olduğunu, askere gitmelerinden önce ... bu yerleri şu an ki zilyetlerine sattıklarını, taşınmazların bir bölümünün tarla bir kesiminin fundalık olduğunu, satın alanların 1-2 yıl içinde imar ihya ettiklerini, 40 yıldır kullandıklarını belirttikleri, 12.8.1986 tarihinde yapılan keşifte dinlenen 1929 doğumlu yerel bilirkişi 799 parselin ... İşbilir tarafından 30 yıl önce ... satın aldığını, o tarihte taşınmazın 5-6 dönüm miktarındaki yola yakın bölümleri dışında kalan güneydeki kesiminin çalılık olduğunu, ... İşbilir tarafından ihya edildiğini, diğer taşınmazların ise 50 yılı aşkın süreyle zilyetleri tarafından kullanıldığını bildirdikleri, aynı keşifte dinlenen tanık ... oğlu 1926 doğumlu ... ... ise 805 ila 810 parsellerin askere gitmeden 2-3 yıl öncesine kadar fundalık olduğunu, Mehmet Kırtı’nın imar ihya ettiğini, 20 yaşlarında iken 799 parselin 6 -8 dönümlük bölümünün açık olduğunu, gerisinin ... İşbilir tarafından imar ihya edildiğini, diğer taşınmazların ise zilyetleri tarafından 40 yıldır kullanıldığını belirttikleri, davalılardan ... ise, Sulh Hukuk Mahkemesinin 1954/41 esas sayılı dosyasının 30.6.1954 tarihli oturumunda dava konusu taşınmazları ... ..., ... ve ...’dan (Hazinenin tutunduğu ve kadastro sırasında çekişmeli taşınmazlara revizyon gören ... 307 Yoklama 150 sıra nolu tapu kaydının gittisi Ocak 1938 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının malikleridir) haricen satın aldığını belirttikleri, davalıların ve keşiflerde dinlenen yerel bilirkişi ile tanıkların zilyetlik ve imar ihya yönündeki anlatımları birbirinden farklı olduğu gibi çekişmeli 805 ila 810 parsellere kadastro çalışmaları sırasında revizyon gören ve keşifte bu taşınmazlara uyduğu belirlenen 22 yazım numaralı vergi kaydı ise 1960 tarihli olduğu, bilindiği üzere vergi kayıtları zilyetlik belgesi olup zilyetliğin hangi tarihte başladığını gösterdikleri, bu sebeple de lehe delil olabildiği gibi aleyhe de delil oluşturabileceği, bu durumda kabule göre de davalıların, çekişmeli taşınmazları hangi tarihte imar ihya ettiklerini ve davanın açıldığı 25.3.1954 tarihine kadar 20 yıl süreyle nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullandıklarını da ispatlayamadıkları, dosya kapsamından Hazinenin tutunduğu tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlara uyduğu anlaşılmakla dayanak Ocak 1308 tarih 76 sıra nolu 25 dönüm yüzölçümlü tapu kaydının tamamı, ... 307 Yoklama 150 sıra nolu 25 dönüm yüzölçümlü tapu kaydının ise nısıf payı Rum milletinden ... oğlu ...’a ait olup, Rumlardan metruk yerler zilyetlik yoluyla kazanılamayacağından, Hazine adına tescil edilmesi gerekeceğinden ve ortak sınırının tespiti de mümkün bulunmadığından çekişmeli taşınmazların 3/4 payının Hazine adına, 1/4 payının ise zilyetleri adlarına tapuya tesciline karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez davanın KISMEN KABULÜNE, çekişmeli parsellerin kadastro tesbitinin iptaline, çekişmeli ... köyü 798 ve 800 sayılı parsellerin toplam 512 pay Kabul edilerek 384 (3/4) payının Hazine, kalan 1/4 payının ise ... mirasçıları ... ve arkadaşları adına, 799 sayılı parselin 30/40 payının Hazine, 10/40 payının ise ... İşbilir mirasçıları ... ve arkadaşları, çekişmeli 788 ve 802 sayılı parsellerin toplam 268800 pay kabul edilerek 201600 payının (3/4 pay) Hazine, geri kalan 67200 payının ise ... mirasçıları ... ve arkadaşları, çekişmeli 805 sayılı parsel toplam 12 pay kabul edilerek 9 payının Hazine, diğer 1/3 er payın ise ..., ... ve ..., 806 sayılı parsel toplam 4 pay kabul edilerek 3 payının Hazine, 1 payının ise ..., 807 sayılı parselin 4 pay Kabul edilerek 3 payının Hazine 1 payının ise ..., 808 sayılı parsel toplam 640 pay kabul edilerek 480 payının Hazine geri kalan 160 payının ise ... mirasçıları ... ve arkadaşları, 809 sayılı parsel toplam 4 pay kabul edilerek 3 payının Hazine, 1 payının ise davalı ..., 810 sayılı parselin 4 pay kabul edilerek 3 payının Hazine, 1 payının ise ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ile ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... mirasçıları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., Neziha Dinç tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede davanın devamı sırasında 1970 yılında yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu, daha sonra 11.10.1985 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede davanın devamı sırasında 1970 yılında yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu, daha sonra 11.10.1985 tarihinde ilan edilerek kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, hükmüne uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak davanın kısmen kabulüne ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik yoktur. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile getirilen 3402 sayılı Yasanın 36/A maddesinde “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” ve 17. maddesi ile eklenen geçici 11. maddesine göre; “bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” hükmü gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. Bu sebeple hüküm fıkrasında vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik 5, 6, 7 ve 8 nuralaı bentlerinin hükümden tamamen çıkartılarak bunun yerine “6099 sayılı Yasa ile getirilen 3402 sayılı yasanın 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Hazine harçtan bağışık olduğundan harca hükmetmeye yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden gerçek kişilere ayrı ayrı yükletilmesine 24.05.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15757, Karar No: 2012/22932, Tarih: 19.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15757 E.  ,  2012/22932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14389, Karar No: 2012/9007, Tarih: 18.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/14389 E.  ,  2012/9007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17668, Karar No: 2013/29160, Tarih: 16.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17668 E.  ,  2013/29160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın yüzüne karşı 27.11.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 05.12.2012 günü temyiz eden katılanın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1563, Karar No: 2011/6318, Tarih: 25.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1563 E.  ,  2011/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 11/02/2008 gün ve 2008/230-455 sayılı bozma kararında özetle; (Mahkemece dava ve temyize konu 126 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününde davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşularının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, soruşturma ve uygulama yöntemine uygun olmadığı gibi hüküm vermeye de yeterli değildir. Dava konusu taşınmazın kuzey sınırında eylemli biçimde 198 parsel sayısı altında tesbit gören devlet ormanı bulunduğu halde çekişmeli taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde yöntemine uygun bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Kural olarak orman kadastrosuna tabi tutulan bölgelerde bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı orman sınırlandırma harita ve tutanağının yöntemine uygun biçimde yerine uygulanması yoluyla belirlenir. Kuşkusuz, taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından orman sınırlandırması yapılmamış yada yapılıp da bu yönetimsel işlemler kadastro tesbit gününden önce kesinleşmemiş ise aynı doğrultudaki araştırma 6831 sayılı yasanın 1.maddesi hükmü uyarınca yapılacaktır. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle dava konusu 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosu ve orman sınırlarında değişiklik yapılmış ise bölgede ilk kez yapılan orman sınırlandırma harita ve tutanağı ile 6831 sayılı orman kanununun 1744 sayılı kanunla değişik 2 ve aynı yasanın 2896, 3302 ve 3373 sayılı kanunlarla değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca orman sınırları dışına çıkarma ile ilgili yönetimsel işlemlerin yapılıp, yapılmadığı orman idaresinden sorulup saptanmalı, yapılmış ise bu yönetimsel işlemlerle ilgili harita ve dayanağı belgeler kesinleşmiş iseler kesinleşme günlerini de gösterecek şekilde orman idaresinden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, fen memuru ve uzman ormancı bilirkişi ile tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmalı, öncelikle dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede az yukarıda vurgulandığı gibi orman sınırlandırması ve orman sınırlarında değişiklikle ilgili olarak yetkili idari merciler tarafından yapılan orman sınırlandırması harita ve tutanağı ile sonradan orman sınırlarında yapılan değişikliklerle ilgili daha açık bir anlatımla 6831 sayılı orman kanunun 1744 sayılı kanunla değişik 2. aynı yasanın 2896, 3302, 3373 sayılı kanunlarla değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca yapılan yönetimsel işlemlerin dayanağı haritalar ile kadastro paftasının ölçeği eşitlenmeli, daha

sonra yerel bilirkişi yardımı uzman ormancı bilirkişi aracılığıyla haritalar çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden varsa değişmez nitelikte sınır yeri sayılabilecek kişi taşınmazlarından da yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın bölgede yapılan orman sınırlandırma harita ve tutanağının kapsamında kalıp, kalmadığı kesinleşen orman sınırlandırma harita ve tutanağının kapsamında ve bu niteliği ile orman sayılan yerlerden iken 6831 sayılı orman kanununun 1744 sayılı kanunla değişik 2 yada sözü edilen yasanın 2896, 3302 ve 3373 sayılı kanunlarla değişik 2/B maddesi hükmü uyarınca orman sınırları dışına çıkarılıp çıkarılmadığı duraksamasız belirlenmeli, kuşkusuz, taşınmazın bulunduğu bölgede, orman sınırlandırması yapılmamış yada orman sınırlandırması yapıldığı halde bu yönetimsel işlemler kesinleşmemiş ise derdest bu davanın orman sınırlandırmasına itiraz niteliğinde olduğu gözönüne alınarak aynı doğrultudaki araştırmanın az yukarıda vurgulandığı gibi 6831 sayılı orman kanununun 1. maddesi hükmü uyarınca yapılacağı düşünülmeli, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı saptandığı takdirde yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, dava konusu taşınmazın öncesinin kime ait olduğu kimden kime kaldığı zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen ve yapılması muhtemel keşifte dinlenecek olan yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede orman sınırlandırması yapılmamış ise 6831 sayılı Orman Yasasının 1

.maddesi hükmü eşliğinde orman idaresinden getirtilecek memleket haritası kontakt hava fotoğrafları ve amenajman haritaları uzman ormancı bilirkişi eliyle yerel bilirkişi aracılığıyla az yukarıda açıklanan yöntem ile yerine uygulanarak taşınmazın orman rejimi yönünden hukuki konumu belirlenmeli, ayrıca taşınmaz uzman ormancı bilirkişi hazır olduğu halde mahkemece görülüp gözlenmeli, gözlem keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, özellikle taşınmazın fiziksel yapısı ve meyil durumu, komşu taşınmazlarla toprak mukayesesi yapılmalı, dava konusu taşınmaz da toprak yada taş unsurundan hangisinin galip olduğu belirlenmeli, bu olgular keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, uzman ormancı bilirkişiden taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yada orman açıklığı niteliğinde olup olmadığını belirten ve gözlemi yansıtmaya elverişli ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın bu yollarla yapılan araştırma sonucunda orman sayılan yerlerden olduğu saptandığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımayacağı düşünülmeli, taşınmazın orman yada orman açıklığı olmadığı sonucuna varıldığı takdirde zilyetliğe ilişkin deliller değerlendirilmeli, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği) gereğine değinilmiştir. Bozmadan sonra katılan davacı ... Yönetimi 02/04/2009 tarihli dilekçe ile taşınmazın orman vasfında olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra katılan davacı ... Yönetiminin davasının kabulüne, davacı Hazinenin davasının reddine ve dava konusu Kahramanmaraş İli, ... İlçesi ... Köyü, 126 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağının (kadastro tespitinin) iptali ile orman vasfıyla hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve özellikle uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 25/05/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23720, Karar No: 2018/10402, Tarih: 02.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23720 E.  ,  2018/10402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle boşanmaya karar verilmiş ise de; tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarının yanında ceza davasına yansıyan deliller ve özellikle davacı kadının iddiasıyla uyumlu 31/01/2014 tarihli darp raporu ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında davacı erkeğin ailesi ile birlikte davalı kadına şiddet uyguladığı ve evden kovduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı erkeğin, davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gereklidir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirilebilir. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır (HMK m.141). Davalı kadın vekili tahkikat aşamasında 21/01/2015 tarihinde verdiği dilekçe ile yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuş ancak davacı taraf bu taleplere açıkça muvafakat etmemiştir. Bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah (HMK m.176) işlemi de bulunmamaktadır. Bu durumda; davalı kadının yoksulluk nafakası ve tazminat talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilecek yerde, bu taleplerin reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/4607, Karar No: 2006/7487, Tarih: 10.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4607 E.  ,  2006/7487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 163 ve  159. maddeleri  mahkemeye ve taraflara  belli işlemleri belli edilen sürelerde yapması  için sınırlamalar getirmiştir.  Bu sürelerin b ir kısmı yasa  metninde  yer almış bir kısmı ise hakimin taktirine  bırakılmıştır. Süre tayini  hakimin taktirine  bırakılan hallerde yapılacak  işlemin niteliğine göre  makul bir süre  belirlenmelidir. Hakimin verdiği  ve kesin olduğunu  belirtildiği  sürede  taraf  belirtilen işlemi mutlaka  yapmalıdır. Sürenin  bitiminden sonra belirtilen  işlemin  yapılması  mümkün değildir. Şayet  yapılmamış ise taraf  bu konudaki  hakkını kaybeder. Hakkın zayi olması  gibi ağır bir müeyyideye bağlanan  verilen sürenin hukuki  sonuç doğrabilmesi için yapılması  gereken  işlemler ve ne kadarlık sürede yapılacağı  açık ve tam olarak belirtilmesi gerektiği gibi  bunların  yapılmamasının doğuracağı  sonuçların açıklanması ve tarafların uyarılması  gerekir.(HGK.nun 21.9.1983 tarih 14/3447-825 sayılı kararı) 11.05.2005 tarihli oturumda verilen kesin mehilin yukarıda açıklanan nitelikte bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 10.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.