muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/40000, Karar No: 2017/18451, Tarih: 19.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/40000 E.  ,  2017/18451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemiz 10.11.2016 tarihli 2016/26299 esas 2016/25436 karar sayılı ilâmıyla, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan puantaj kayıtlarında ve bordrolarda davacının yıllık izin kullandığını gösteren günler bulunduğu, davalının belediye olduğu da nazara alındığında, söz konusu kayıtların davacı asilden sorularak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiği söylenemez. Bozma ilamında belirtilen hususlara dikkat edilmemiştir.

Bozma ilamında, davacının yıllık izin ücreti alacağı talebi ile ilgili olarak, davalı vekili tarafından dosyaya sunulan puantaj kayıtlarında ve bordrolarda davacının yıllık izin kullandığını gösteren günler bulunduğundan, söz konusu kayıtların davacı asilden sorularak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğine değinilmiş olup yıllık izinlerinin kullanılıp kullanılmadığı konusunda davacıya yemin teklif edilmesi ile ilgili bir husus belirtilmemiş ise de; Mahkemece, yıllık izinlerinin kullanılıp kullanılmadığı konusunda davacının yeminli beyanının alınması yoluna gidilmiş ve davacı çalışma süresi içinde hiç yıllık izin kullanmadığına dair beyanda bulunmuştur. Bu durumda davacı beyanı esas alınarak yıllık izin ücreti alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken kayıtlara göre karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2793, Karar No: 2024/5285, Tarih: 03.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2793 E.  ,  2024/5285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/991 E., 2024/49 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/439 E., 2023/139 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması veya yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların Ankara Batı 2.Aile Mahkemesinin 2013/561 esas 2014/608 sayılı kararıyla boşandıklarını, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verildiğini, baba ile kişisel ilişki kurulduğunu, yatılı kişisel ilişki günlerinde çocuğun babası, babaannesi, dedesi ve amcası ile birlikte kaldığını, çocuğun kişisel ilişki günleri babasının yanından geldiğinde annesine, amcasının çocuğun üzerine çıkarak vücut bütünlüğüne yönelik fiziksel müdahalesinin olduğunu ve dedesi Kemal'in çocuğa tokat attığını söylediğinde annesinin Ankara CBS' na şikayette bulunduğunu, çocuk hakkında acil koruma kararı alındığını ve geçici olarak kurama alındığını, çocuğun durumu babasına söylediğinde babasının yalancı diyerek inanmadığını bildirerek çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını, Mahkeme aksi kanaatte ise kısıtlanmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın müvekkili hakkında asılsız iddialarda bulunduğunu, 1 yıl önce davacının tekrar birleşmek istediğini söylediğini, kabul etmeyince önce nafaka artırım davası açtığını, sonra da müvekkilinin kardeşinin tarafların ortak çocuğuna cinsel istismarda bulunduğu gerekçesiyle suç isnad edilmeye çalışıldığını, öncesinde de yine aynı suç isnadında bulunduğunu ancak Cumhuriyet Savcılığı tarafından yapılan soruşturmalarda kardeşi hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, çocuğun annesinin tesirinde olduğunu, beyanlarının ezberletilmiş olduğunu, annenin ihmali olduğu gerekçesiyle çocuğun yurda alındığını, davacı annenin çocuğu duygusal yönden ihmal ettiğini, müvekkilinin ilerleyen aşamada çocuğu ile daha sağlıklı görüşebilmek için ayrı bir eve taşınacağını tüm bu hususlar göz önüne alındığında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşandıkları, ortak çocuğun velâyetinin davacı anneye verildiği ve çocuğun ayrılık sürecinden bu yana annesiyle birlikte yaşadığı ve o tarihten bu yana boşanma ilamında belirtilen şekilde babasıyla görüştüğü; davalının babası ve kardeşi hakkında başlatılan soruşturmalarda üzerine atılı suçlardan kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, davacı annenin daha önce de yine aynı şekilde davalının kardeşinin ortak çocuğa cinsel istismar eyleminde bulunduğundan bahisle şikayeti üzerine davalının kardeşi hakkında soruşturma başlatıldığı ve kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, davalı babanın yeniden evlendiği ve kardeşi ve babasıyla yaşadığı evden ayrıldığı, ortak çocukla baba arasındaki duygusal bağın korunması, sürdürülebilmesi ve yeniden sağlıklı bir baba-çocuk ilişki kurulabilmesi ve alınan sosyal inceleme raporu da gözönüne alınarak kişisel ilişkinin kaldırılması veya kısıtlanması halinde çocuğun menfaatinin zedeleneceği yönünde kanaat oluştuğundan davalı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişkinin kaldırılması veya kısıtlanması talebine yönelik açılan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; çocuğun Mahkemece bizzat dinlenmediğini, yatılı kişisel ilişkinin ortak çocuğun yüksek yararına da uygun olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek delillerin toplanıp değerlendirildiği, delillerin takdirinde yanlışlık yapılmadığı, usuli işlemlerin Hukuk Muhakemeleri Kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu itibarla çocukla baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını veya kısıtlanmasını gerektirecek şekilde davanın ispat edilemediği anlaşılmakla verilen kararda her hangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, usul ve yasaya uygun olan hükme karşı davacının istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvuru dilekçesini tekrarla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davanın kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü, 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5825, Karar No: 2017/6161, Tarih: 05.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/5825 E.  ,  2017/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumuhriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 29.11.2017 Çarşamba saat 09:30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafilerine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belirlenen tarihte sanıklar müdafilerinin yerinde görülen taleplerine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Hükümlerin tefhim edildiği 28.12.2016 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15152, Karar No: 2023/6525, Tarih: 19.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/15152 E.  ,  2023/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/64 E., 2016/70 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/64 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, kanunun çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi ibaresine yer verdiğine ve teşebbüs halinde eylemin suç oluşturmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi gereğince gönüllü vazgeçen sanığın eyleminin suç vasfını taşımadığına, kabule göre eylemin sarkıntılık düzeyinde kalmış olduğuna, kararın sanık yararına bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Özetle usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, eksik inceleme ve değerlendirmeyle hüküm kurulduğuna, mağdurenin soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, hakkında fazla ceza tayin edildiğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Sanığın Temyiz İsteği

Özetle usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, eksik inceleme ve değerlendirmeyle hüküm kurulduğuna, mağdurenin soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, hakkında fazla ceza tayin edildiğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay günü evine gitmekte olan katılan mağdureden önce apartmanın kapısının açık olmasından faydalanarak içeri girdiği ve ardından mağdurenin içeri girdiği, mağdurenin önünden mağdureyle birlikte apartmanın ikinci katına çıktıktan sonra mağdureye dönerek ismini sorduğu, mağdurenin isminin ... olduğunu söylemesi üzerine mağdureye yönelerek cinsel istismar eylemini gerçekleştirmek üzere fiziksel güç uygulamak amacıyla mağdurenin sol kolundan tutarak ona doğru eğilip öpmeye çalıştığı, mağdurenin eliyle itmesi ve istemediğini söylemesi üzerine sanığın korkup kaçtığı olayda sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığı kabul edilerek, sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de katılan mağdurenin sanığı yaşanılan olaydan önce tanımadığı, aralarında herhangi bir husumetinin bulunmadığı ve sanığa suç isnat edecek herhangi bir sebebinin olmaması, katılan mağdurenin 25.05.2014 tarihinde sanığı kollukta tam ve kesin olarak teşhis etmiş olması hususları bir arada değerlendirilerek, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dairemizin 2021/4625 Esas sayılı dosyasında sanık ... hakkında, sanığın savunmaları doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda rapor aldırılması gerektiğine karar verildiği gözönüne alınarak; sanığın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumuna sevk edilerek 4. İhtisas Kurulundan olay tarihinde üzerine atılı suçla ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesine göre cezaî sorumluğunun bulunup bulunmadığı, fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı, mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci veya 32 nci maddesinin ikinci fıkralarının uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/64 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1862, Karar No: 2006/3802, Tarih: 11.04.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/1862 E.  ,  2006/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalılar Bursa Büyükşehir Beld. Su ve Kanalizasyon aralarındaki tazminat davası hakkında Bursa 2. İş Mahkemesinden verilen 18.11.2005 gün ve 925-951 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen Bursa 1.iş Mahkemesinin 2002/233 Esas sayılı dosyanın aslının veya okunaklı onaylı örneğinin tamamının çelbi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, .11.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9810, Karar No: 2013/15722, Tarih: 31.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9810 E.  ,  2013/15722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, tefecilik

HÜKÜM : Beraat

1-Tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “tefecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Jandarma Bölge Kriminal Tanık Laboratuvarınca düzenlenen 27.09.2006 tarihli raporda suça konu 16.10.2001 tanzim tarihli bono da iki farklı cins mürekkepli kalem kullanıldığı, bunlardan “ #20.600# Dolar, Yirmi bin altı yüz Amerikan Doları, ...” yazıları ile imzalarda bir cins mürekkepli kalem, diğer tüm yazı ve rakamlarda ise farklı bir cins mürekkepli kalem kullanıldığının, “20.600” rakamındaki “20...” rakamının “600...” rakamına göre farklı konumda olduğunun açıklandığı, tanık olarak dinlenen Mustafa Akil 09.04.2007 tarihli beyanında kayınpederi olan katılanın sanıktan aldığı 600 USD ve 500 TL karşılığı olarak 1000 USD ödediğini ve kendisine “...” yazılı 1000 dolarlık, imza kısmı yırtık bir belge verildiğini ifade etmesi, bu yırtık belgeyi dosyaya ibraz etmesi ve katılanın soruşturmadaki 10.05.2006 tarihli beyanında almış olduğu borcuna karşılık sanığın kendisinden boş senet aldığını, üzerine 20.600 dolar yazarak kendisinden haksız olarak fazla para talep ettiğini söylediği ancak kovuşturmada alınan ifadesinde ise 600 dolar için verdiği senedi, sanığın 20.600 dolarlık senet haline getirdiğini açıklaması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; sanık ve katılanın suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı ve rakamlarının bulunduğu belgeler getirtilip ve huzurda yazı ve imza örnekleri de alınarak 16.10.2001 tanzim tarihli bono ile tanık Mustafa'nın dosyaya sunduğu sağ alt köşesi yırtılmış olan 1000 Dolar bedelli bonodaki yazı ve rakamların kimin el ürünü olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınması, sanığın 16.10.2001 tanzim tarihli bonoyu sadece imza atmak suretiyle boş olarak mı yoksa tanzim edilmiş olarak mı, tanzim ederek verdiğini kabul etmesi halinde ise hangi kısımları kendisinin ya da izni ile 3. bir kişinin yazdığının sorulması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8000, Karar No: 2016/6292, Tarih: 12.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8000 E.  ,  2016/6292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52, 51 maddeleri gereğince erteli 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirkette dağatım ve tahsilat elemanı olarak çalışan sanığın dağıtım sonrası müşterilerden tahsil ettiği paraları muhtelif zamanlarda uhdesine geçirip menfaat temin ettiği iddia edilen olayda,

1)Dosyada mutabakat yazıları bulunan müşterilerin duruşmaya davet edilip tanık olarak dinlenmesi ve ödemelerine dair makbuzların temininden sonra dosya kapsamında bulunan sevk irsaliyeleri, faturalar, cari hesap ekstreleri ve müşteri yazıları doğrultusunda sanığın uhdesine para geçirip geçirmediğinin, uhdesinde para olduğunun tespiti halinde ne zaman ve ne kadar miktarda geçirdiğinin belirlenebilmesi için dosyanın bilirkişi heyetine tevdii ve yaptırılacak inceleme ile rapor aldırılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde bütün hükümlerde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.