muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13006, Karar No: 2024/8231, Tarih: 31.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13006 E.  ,  2024/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/476 E., 2021/11 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bozma üzerine sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 10.10.2018 tarih, 2018/4410 Esas, 2018/4132 Karar sayılı kararı ile sanığın ihlal sayılan eyleminin suç olmadığınından bozma kararı verilmiştir. Bozma sonrası İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesi 05.03.2019 tarih, 2018/1059 Esas, 2019/205 Karar sayılı kararı ile düşme kararı verilerek, tekrar kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmek üzere kesinleştirildiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.04.2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2020 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/476 Esas, 2021/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; denetimli serbestlik tedbirinde uyuşturucu madde kullanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın uyuşturucu madde kullanarak kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü; 05.11.2014 tarihinde devriye görevi yapan polis memurlarının akşam saat 20:30 sıralarında İzmir Alsancak bölgesi İzelman önünde bulunan sanık ...'dan şüphelenerek üst araması yaptıkları, yapılan üst aramasında sanıkta esrar maddesi ele geçirdikleri, sanığın hazırlık aşamasındaki ifadesinde polislerin yaptıkları üst aramasında ele geçen esrar maddesini bir ay önce sokakta bulduğunu belirttiği, ele geçen uyuşturucu madde ile yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporda esrar olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında kararın sanığa tebliğ edildiği, daha sonra 08.01.2015 tarihinde yakalanması ile kamu davası açıldığı, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, verilen karar sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtaya gönderildiği, Yargıtay 20. Ceza Dairesi 2018/4410 Esas, 2018/4132 Karar sayılı ilamında kendisinde herhangi bir uyuşturucu yada uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın savunmasının aksine tanık S. İ.nin eylemine iştirak ettiğine, ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi bulunduğuna ilişkin kuşku sınırlarını aşan mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığından mahkemece kamu davasının durdurulması kararı verilerek sanık hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirme yapılmak üzere dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle karar bozularak dosya gönderildiği, bozma üzerine sanıkla ilgili yargılama mahkememizin 2018/1059 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütüldüğü, Yargıtay bozma ilamından sonra yapılan yargılamada her ne kadar sanıkta 08.01.2015 tarihinde uyuşturucu madde bulundurduğu belirtilerek hakkında uygulanan denetime uymadığından bahisle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkememize kamu davası açılmış ise de, 08.01.2015 tarihindeki uyuşturucu maddenin sanığın arkadaşı olan S. İ.'de ele geçtiği, sanığın atılı suça iştirak ettiğine dair aleyhine delil elde edilemediği ve dava şartları gerçekleşmeden sanık hakkında kamu davası açıldığı gerekçesiyle mahkememizin 05.03.2019 tarih 2018/1059 Esas, 2019/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine karar verildiği ve dava şartı gerçekleşmeden açılan dava ile ilgili gereği için İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına karardan bir suretin gönderildiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında tekrar denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı ancak sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığı, Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 12.06

.03.2019 tarih 2018/1059 Esas, 2019/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine karar verildiği ve dava şartı gerçekleşmeden açılan dava ile ilgili gereği için İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına karardan bir suretin gönderildiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında tekrar denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı ancak sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymadığı, Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 12.06.2020 tarihli yazısında sanığın uyuşturucu madde kullanmaya devam ettiğinin tespit edilmesi üzerine sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan cezalandırılması için kamu davasının açıldığı, sanığın savunmasında daha önce uyuşturucu madde kullandığını, hakkında denetimli serbestlik uygulandığı dönemde uyuşturucu madde kullanmadığını belirttiği, dosyadaki deliller değerlendirildiğinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. Sanığın denetimli serbestlik tedbiri infazı esnasında Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 12.06.2020 tarihli yazısının ekindeki tahlil sonucu denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

B. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanunu'nun 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının doğrudan mernis adresine yapıldığı, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve 30.04.2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedenleri ile hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/476 Esas, 2021/11 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17803, Karar No: 2023/9147, Tarih: 20.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/17803 E.  ,  2023/9147 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/194 E., 2020/1439 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2019/62 Esas, 2019/525 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2020/194 Esas, 2020/1439 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.03.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları Dairemizin 06.11.2019 tarih ve 2019/1582 Esas, 2019/6838 sayılı kararında açıklandığı üzere; bir asker şahsın; örgütün gizlilik ve deşifre olmamak kuralına riayetle, örgütün talimatı ile ve örgütsel irtibatı sağlamak maksadıyla kamuya açık ve birbirinden bağımsız market, büfe, kırtasiye, lokanta vb. gibi sair işletmelerde kurulu bulunan, ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatlar ile mahrem imam tarafından arandığı, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak somut olgu ve teknik verilerle tespit edilmesi ve yargılama yapan mahkemenin de tam bir vicdani kanaate ulaşması halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren hukuka uygun delil olduğunun kabulü gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanık ile ardışık arandığı belirlenen ...'nin hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılması karşısında, iddianame ve ifade örneklerinin dosyaya getirilmesi, duruşmada tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması, yine UYAP örgütlü suçlar bilgi bankasından sanık hakkında başkaca beyanların bulunup bulunmadığı araştırılarak gerektiğinde sanık ve müdafiine soru sorma imkanı da tanınarak bu beyan sahiplerinin de tanık sıfatıyla duruşmada dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 19.11.2020 tarihli ve 2020/194 Esas, 2020/1439 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7175, Karar No: 2019/3676, Tarih: 28.03.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/7175 E.  ,  2019/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik, güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazine ile ilgili Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelemeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 28/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13840, Karar No: 2011/1518, Tarih: 10.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13840 E.  ,  2011/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

5018 sayılı Yasaya göre Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, genel bütçeli kuruluşlar 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması ve yasal hasım olan müdahil hazine lehine vekalet ücreti verilmiş olması doğru değil ise de bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının üçüncü fıkrasının metinden çıkartılarak yerine "Peşin harcın davacı kuruma iadesiyle başkaca harç alınmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılması, altıncı fıkrasının ise tamamen hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5598, Karar No: 2012/14789, Tarih: 02.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/5598 E.  ,  2012/14789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 27.10.2010 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 09.12.2010 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 02.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21145, Karar No: 2011/5648, Tarih: 30.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21145 E.  ,  2011/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya, konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

El atma tarihinden sonra yapılan yapıların değerlendirmede nazara alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/651, Karar No: 2006/2419, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/651 E.  ,  2006/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 Sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “mülki idare amirleri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, sağlık bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususa dikkat edilmeden ve davacı vakfın ilçede kurulduğu gözetilmeden illerde kurulan vakıfların mütevelli heyetinin oluşumunu da kapsar şekilde yapılan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

3-Vakıf mütevelli heyetinde görev alacaklar kanun tarafından kamu görevlisi olarak belirlendiği, değişiklik senedinde bu yönde bir düzenleme yapılmadığı ve bu konuda davacı tarafından bir istem de bulunmadığı halde, mütevelli heyet başkan ve üyelerinin kararın hüküm fıkrasında ad ve soyadlarının yazılması,

4-Kabule göre de; tesciline karar verilen değişiklik senedini düzenleyen noterliğin adı ile değişiklik senedinin tarih ve yevmiye numarasının hüküm fıkrasında gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.