muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1662, Karar No: 2011/2185, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/1662 E.  ,  2011/2185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40.00 TL olan kesinlik sınırı 1.000.00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000.00 TL ’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı aşmayan kısımları dikkate alınmaz.” Bu parasal sınır, 2006 yılında bu parasal sınır 1.190,00 TL ve 2007 yılında l.l70,00 TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.250.00. YTL.’sini geçmesi gerekir. Öte yandan, 20.11.2008 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 387 numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre 2009 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin l.400,00 TL'sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar,bu tarihten sonra verilmiş ve temyiz konusu dava değeri 711,52 TL olup, bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından, 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davalı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle REDDİNE, 14.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6358, Karar No: 2023/10992, Tarih: 26.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6358 E.  ,  2023/10992 K.**

**"İçtihat Metni"**

D İ R E N M E

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/319 E., 2022/457 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

KARAR : Direnme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/319 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/35169 Esas, 2022/219 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 12 Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 07.11.2018 tarihli kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.01.2022 tarihli, 2021/35619 Esas, 2022/219 Karar sayılı kararı ile "Sanığın 01.07.2015 tarihinde Ziraat Bankası... şubesine giderek, Ziraat Bankası ...... şubesine ait, keşidecisi ... İnşaat Yapı Malz. isimli şirket olan, 0000030 seri nolu, ... 26.06.2015 keşide yer ve tarihli, lehtarı sanık ... olarak gözüken 4.500 TL bedelli çeki ibraz edip karşılığını almak istediği ancak yapılan araştırmada söz konusu çekin kopya olarak üretildiğinin belirtildiği, sanığın bu şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek söz konusu çeki çalıştığı iş yerine borcu olan ... isimli şahıstan aldığını belirttiği, bu hususun sanığın çalıştığı iş yerinin sahibi olan tanık ... tarafından doğrulandığı, yapılan araştırmada ... isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilememiş ise de ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün 16.03.2016 tarihli raporunda çekin ön yüzündeki imza ve yazıların sanığın mukayese yazı ve imzaları arasında aynı el ürünü olduklarını gösterir nitelikte benzer/ortak kaligrafik ve grafolojik hususiyetlere rastlanılmadığının belirtilmiş olması, suça konu çekin aslından üretilen kopya çek olması ve keşideci şirkete ait dosya arasında bulunan kopya çeklerin keşideci imzalarının benzerlik göstermesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından; diğer çeklerle ilgili yapılan soruşturmaların akıbetlerinin araştırılması ayrıca ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/19259 soruşturma numaralı dosyanın akıbetinin de sorularak toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/319 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında resmi belgede sahtecili suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyizi; bozma ilamına uyularak ilamda belirtilen hususların araştırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 30.03.2022 tarihli ve 2022/319 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanık hakkında resmi belgede sahtecili suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyizi; bozma ilamına uyularak ilamda belirtilen hususların araştırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 01.07.2015 tarihinde Ziraat Bankası... şubesine giderek, Ziraat Bankası ...... şubesine ait, keşidecisi ... İnşaat Yapı Malz. isimli şirket olan, 0000030 seri nolu, ... 26.06.2015 keşide yer ve tarihli, lehtarı sanık ... olarak gözüken 4.500,00 TL bedelli çeki ibraz edip karşılığını almak istediği ancak yapılan araştırmada söz konusu çekin kopya olarak üretildiğinin belirtildiği, sanığın bu şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda, yapılan yargılama neticesinde bölge adliye mahkemesince temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın 01.07.2015 tarihinde Ziraat Bankası... şubesine giderek, Ziraat Bankası ...... şubesine ait, keşidecisi ... İnşaat Yapı Malz. isimli şirket olan, 0000030 seri nolu, ... 26.06.2015 keşide yer ve tarihli, lehtarı sanık ... olarak gözüken 4.500,00 TL bedelli çeki ibraz edip karşılığını almak istediği ancak yapılan araştırmada söz konusu çekin kopya olarak üretildiğinin belirtildiği, sanığın bu şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek söz konusu çeki çalıştığı iş yerine borcu olan ... isimli şahıstan aldığını belirttiği, bu hususun sanığın çalıştığı iş yerinin sahibi olan tanık ... tarafından doğrulandığı, yapılan araştırmada ... isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilememiş ise de ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 16.03.2016 tarihli raporunda çekin ön yüzündeki imza ve yazıların sanığın mukayese yazı ve imzaları arasında aynı el ürünü olduklarını gösterir nitelikte benzer/ortak kaligrafik ve grafolojik hususiyetlere rastlanılmadığının belirtilmiş olması, suça konu çekin aslından üretilen kopya çek olması ve keşideci şirkete ait dosya arasında bulunan kopya çeklerin keşideci imzalarının benzerlik göstermesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından; diğer çeklerle ilgili yapılan soruşturmaların akıbetlerinin araştırılması ayrıca ... Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/19259 soruşturma numaralı dosyanın akıbetinin de sorularak toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, nedeniyle Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin 11.01.2022 tarihli ve 2021/35619 Esas, 2022/219 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5059, Karar No: 2012/8537, Tarih: 22.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/5059 E.  ,  2012/8537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2009 gün ve 2006/122-2009/521 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.12.2011 gün ve 2010/5827 - 2011/17671 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin donatanı olduğu Ortaköy-1 adlı geminin Tüpraş'a ait petrolün taşıması işini yaptığını, şirkete müdür olarak atanan davalıların, 30.10.2005 tarihinde ortaklar kurulu ya da yönetim kurulu kararı olmaksızın, deniz hukukunun öngördüğü yükümlülükleri yerine getirmeden ve izin almadan gemiye yeni bir boru hattı döşemek istediklerini, akaryakıt tankerinin oksijenle kesilmesi sırasında borunun alev alması nedeniyle çıkan yangında hem geminin zarar gördüğünü, hem de geminin denize elverişliliğini kaybetmesi sonucu kazanç kaybına uğradıklarını ileri sürerek, şimdilik 225.000 TL'nın olay tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, gemide yapılacak tüm tamirat ve tadilatların gemi kaptanı tarafından acentasına veya donatanına bildirilerek onay alınması gerektiği, davalıların tamirat işleminin yapılmasını emrettiklerine dair bilgi ve belge bulunmadığı, davalıların kusurlarının bulunduğuna dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine dair tesis edilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/498, Karar No: 2015/1651, Tarih: 29.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/498 E.  ,  2015/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İncelenmesine gerek görüldüğünden,

1-Davacının 2013 yılı dahil tüm çalışmalarını (özellikle 20.06.2013 sonrası çalışmaları) gösterir şekilde hizmet döküm cetvelinin gönderilmesi;

2-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile ... Kurumu'ndan, temini ile

3-20.06.2013 sonrası giriş yapılan işyerleri ile davalılar arasında hizmet alım sözleşmesi imzalanıp imzalanmadığı; imzalanmış ise anılan eksiklikler giderildikten sonra eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1618, Karar No: 2016/6735, Tarih: 17.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/1618 E.  ,  2016/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/10/2015 tarih ve 2015/144-2015/823 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/06/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalı vekili Av. ... , Av. ... ... ve Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/136 E-2006/368 K. sayılı kararına istinaden müvekkilinin ödediği toplam 68.257,61 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini, sözleşmenin 7.2 maddesi uyarınca ihbar yükümlülüğünü yerine getirmeyen ve icra takibine sebep olan davacının faiz ve icra dosyasına ilişkin giderleri talep etme hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi uyarınca davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 68.257,61TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "dava tarihi olan 03.02.2015" ibaresi silinerek, yerine "67.000 TL'sinin ödeme tarihi olan 09.06.2008 tarihinden, 943,60 TL'sinin ödeme tarihi olan 03.06.2008 tarihinden, 314,00,00 TL'sinin ödeme tarihi olan 25.05.2007" ibaresi yazılmak suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.497,01 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17/06/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ...Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 09/06/2008 tarihinde yapılmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 09/06/2008 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi,09/06/2008 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 09/06/2008 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddine ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.