muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12655, Karar No: 2016/9700, Tarih: 06.04.2016

4-Bozma nedenlerine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince davalı yararına, 3. bent gereğince davacı yararına hükmün BOZULMASINA, 4. bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine verilmesine, peşin alınan 183,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1240, Karar No: 2020/5015, Tarih: 13.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/1240 E.  ,  2020/5015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Asıl davada davacı ..., dava konusu 859 parsel sayılı taşınmazı davalıların mirasbırakanı ...’nın 23.11.1993 tarih ve 4960 yevmiye no’lu işlemle dava dışı ...’a sattığını, ne var ki sehven tapu kütüğünde ... adına tescil işleminin yapılmadığını, anılan taşınmazın 20.12.2012 tarih ve 17471 yevmiye no’lu işlemle ...’nın mirasçıları adına intikalen tescil edildiğini, dava dışı Metin’in tapu müdürlüğüne başvurusu üzerine hatanın ortaya çıktığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile dava dışı ... adına tescilini istemiş, birleştirilen davaya yönelik; birleşen davada taraf sıfatlarının olmadığını, kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını, Gölbaşı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/39 E. sayılı dosyasında tapu iptal ve tescil davası açmalarına rağmen davalılar Halise, Hacı ..., Hacı Kadın, ... ve ...'nın tapuda ferağ vermeyerek eldeki davanın açılmasına sebebiyet verdiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Bozma sonrası birleştirilen davada davacı ..., dava konusu 859 parsel sayılı taşınmazı bir kısım davalıların murisi ...'dan 23.11.1993 tarihinde satın aldığını, ancak anılan devrin tapu kütüğüne işlenmediğini ve İhsan'ın 17.06.2012 tarihinde ölümü ile mirasçıları adına intikalin yapıldığını, davalı ... müdürlüğünün dava konusu olayda sorumluluğunun bulunduğunu ve İhsan mirasçısı olan davalıların da kötüniyetli olduklarını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ..., Hacı ..., Hacı Kadın, ... ve ...; birleşen davada derdestlik itirazında bulunduklarını, davacının satın alma tarihinden eldeki dava tarihine kadar zamanaşımı süresinin geçmiş olduğunu, davacının tazminat talebinin yeterince açık olmadığını, tapu kaydına inanarak kendilerine intikali sağlanan taşınmaz bakımından kendileri aleyhine dava açılamayacağını, iyiniyetli olduklarını, aynı gün murislerinden kalan başkaca taşınmazlar için de intikal yaptırdıklarını, eğer tapu kaydında bir hata olsa idi kendilerinin intikal işlemleri sırasında bunun fark edilmiş olacağını, murislerinin taşınmazı aldığı gün satmasının şüpheli olduğunu, davacı ...’in taşınmazla 22 yıl ilgilenmemesinin de hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek davaların reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tapu müdürlüğünün aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın usulden reddine ilişkin karar, Dairece; ‘’ Hemen belirtilmelidir ki, bu tür davaların kural olarak ilgili kişiler ya da mirasçıları tarafından açılabileceği düşünülür ise de; gerek tapu sicilinin tutulmasından doğan zararlarda Devletin kusursuz sorumluluğunu düzenleyen 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(TMK) 1007. maddesi, gerek 17.08.2013 günlü ve 28738 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 2013/5150 sayılı Tapu Sicili Tüzüğü'nün 74/4. maddesi ile (bu maddenin yollamasıyla) idarelerin davalarda taraf olabilmelerini düzenleyen 02.11.2011 tarihli ve 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 6., 7. ve 8. maddeleri, gerekse tapu müdürlüklerinin Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğüne bağlı ve Genel Müdürlük olarak da Bayındırlık ve İskan Bakanlığına, yeni ismi ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığına bağlı kuruluşlar olarak genel bütçe içinde ayrı bütçe ile yönetilen kamu kuruluşları arasında yer almış olmaları birlikte değerlendirildiğinde, eldeki davanın açılmasında ve sonuçlandırılmasında davacı İdarenin hukuki yararının ve taraf ehliyetinin bulunduğu sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca, işin esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir. ‘’ gerekçesiyle asıl davadaki hüküm bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde asıl davanın kabulü ile 859 sayılı parselin davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile ... adına tesciline, birleştirilen davada ise; asıl davada karar verildiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, tapu müdürlüğü vekili tarafından süresinde, davalılar vekili tarafından ise süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 13.10.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... ile diğer temyiz eden davacı ... vekili Avukat ...geldiler, davacı ... vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Davalılar Halise ve arkadaşları vekili, temyiz dilekçesi ile 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin şekil yönünden Anayasaya aykırı olduğu iddiasında bulunmuşlardır.

Ne var ki, kanunların şekil bakımından Anayasaya aykırılığı iddiası itiraz yolunun (somut norm denetimi ) konusunu oluşturamayacağı ve Anayasanın 152. maddesi uyarınca aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına da varılmadığından davalılar Halise ve arkadaşları vekilinin Anayasaya aykırılık iddialarının reddine.

İşin esası bakımından;

Ne var ki, kanunların şekil bakımından Anayasaya aykırılığı iddiası itiraz yolunun (somut norm denetimi ) konusunu oluşturamayacağı ve Anayasanın 152. maddesi uyarınca aykırılık iddiasının ciddi olduğu kanısına da varılmadığından davalılar Halise ve arkadaşları vekilinin Anayasaya aykırılık iddialarının reddine.

İşin esası bakımından;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalılar Halise ve arkadaşları vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Eldeki dava, taşınmazın aynına ilişkin olup, vekalet ücreti dava konusu taşınmazın dava tarihindeki ve harcı tamamlanan değeri üzerinden nispi oranda belirlenmelidir.

Ancak, asıl davada davası kabul edilen tapu müdürlüğü lehine hatalı olarak maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir. Ayrıca, birleştirilen davada davacı lehine hem maktu hem de nispi olmak üzere mükerrer vekalet ücreti takdir edilmesi de doğru değildir.

Öte yandan, dava konusu 859 parsel sayılı taşınmazın yargılama sırasında 22.06.2016 tarihinde kesinleşen 3402 sayılı Yasanın 22/A maddesi uyarınca yenilenmesi ile 122624 ada 85 parsel sayılı taşınmazın oluştuğu anlaşılmıştır. Mahkemece, infazda tereddüt yaratacak şekilde, doğru sicil oluşturma ilkesine aykırı olarak kapanan sicil kaydı üzerinden karar verilmesi de hatalıdır.

Ne var ki, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

1- Asıl davadaki hükmün 1. bendinde yazılı ‘’ 859 ‘’ ibaresinin çıkarılmasına, yerine; ‘’ 122624 ada 85 ‘’ ibaresinin yazılmasına,

2- Asıl davadaki hükmün 3. bendinde yazılı ‘’ 1.980,00 TL maktu ‘’ ibaresinin çıkarılmasına, yerine; ‘’ 49.950,00 TL nispi ‘’ ibaresinin yazılmasına,

3- Birleştirilen davadaki hükmün 2. ve 8. bentlerinin hükümden tümden çıkarılmasına, 2. bent yerine; ‘’ Birleştirilen dava bakımından davacı kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca takdir edilen 49.950,00 TL nispi vekalet ücretinin birleştirilen davanın davalılarından alınarak davacı tarafa ödenmesine, ‘’ cümlesinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince temyiz eden taraflardan gelen davacı- birleştirilen davada davalı ... vekili için 2.540.00 TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz eden davalılar- birleştirilen davada davalılardan alınmasına ve aşağıda yazılı 609.50 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılar- birleştirilen davada davalılardan alınmasına, 13/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2082, Karar No: 2021/3729, Tarih: 22.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/2082 E.  ,  2021/3729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a) Mahkûmiyet: Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi, 18/06/2019 - 2018/289 esas ve 2019/203 karar

b) İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 03/10/2019 tarih, 2019/3861 esas ve 2019/1648 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar müdafilerinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması istemlerinin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf talebinin düzeltilerek esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanıklar hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8928, Karar No: 2006/16361, Tarih: 27.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8928 E.  ,  2006/16361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Kocanın temyiz incelemesine gelince;

a-Koca tazminatlar yönünden faiz isteminde bulunmasına rağmen, koca yararına hüküm altına alınan manevi tazminat yönünden faiz istemine olumlu-olumsuz karar verilmemesi doğru olmamıştır.

b-\* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak \* koca yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2/a-b bentlerinde belirtilen nedenle faiz ve maddi tazminat yönünden BOZULMASINA, kadının temyizinin 1. bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Fatma'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran Kemal'e geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 27.11.2006 (Pzt. KARŞI OY YAZISI

Davacı koca tarafından açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanma (TMK. m. 166 f. I-II) davasında tarafların boşanmalarına ve davacı kocanın maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) isteminin reddine karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluk tarafından bir “zarar oluştuğu” kanıtlanamamışken “ ... koca yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir” görüşü sergilenmiştir.

Bilindiği üzere kadının “tam kusurlu oluşu” bile maddi tazminat ödemeye “zorunlu” olduğunun da bir göstergesi/ölçüsü değildir. Bu sebeple kadının kusuruna yönelik düşüncelerin karşı oyumuzu “etkileyen” bir tarafı doğrusu yoktur/olamaz.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluk tarafından bir “zarar oluştuğu” kanıtlanamamışken “ ... koca yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir” görüşü sergilenmiştir.

Bilindiği üzere kadının “tam kusurlu oluşu” bile maddi tazminat ödemeye “zorunlu” olduğunun da bir göstergesi/ölçüsü değildir. Bu sebeple kadının kusuruna yönelik düşüncelerin karşı oyumuzu “etkileyen” bir tarafı doğrusu yoktur/olamaz.

Değerli çoğunluğun düşüncesine maddî tazminatın maddî koşullarından olan “zarar” koşulunun. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, § 4. I, B, 4, a, aa, ccc) gerçekleştiği dava dosyası içerisinde kanıtlanmadığından koca yararına maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) verilemeyeceği gerekçesi ile katılmıyorum.

Maddî tazminatın “maddî koşullarını”;

- Maddî tazminat isteyenin kusursuz veya daha az kusurlu olması,

- Maddî tazminat istenenin kusurlu olması,

- zarar,

- nedensellik bağı,

-hukuka aykırılık olarak sıralayabiliriz. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Ankara 2004 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK, s. 943-944)

TMK. m. 174 f. I hükmüne göre “mevcut” veya “beklenen menfaatleri” boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddî tazminat isteyebilir. Boşanma davasında koşulları varsa “hem kadın hem de koca yararına” maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) verilebileceği kuşkusuzdur.

Bu çerçevede/kapsamda dava dosyası incelenecek olursa;

A) MEVCUT MENFAATLER YÖNÜNDEN İRDELEME

Öncelikle belirtmeliyim ki “mevcut menfaatlerin” boşanma yüzünden zedelenmesi dava dosyasında kanıtlanmış değildir.

Bilindiği üzere TMK. m.185-186 hükümleri evliliğin genel hükümleri arasında yer alır. (GENÇCAN-TMK, s.1068-1082, Ömer Uğur GENÇCAN, “4721 Sayılı Türk Medenî Kanununa Göre Evliliğin Genel Hükümleri”, Yargıtay Dergisi, Cilt:29, Ocak-Nisan 2003, Sayı:1-2, Sayfa:43-49.)

TMK. m.185-186 hükümlerine ilişkin “yoksunluk” tek başına “mevcut menfaatleri” boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddî tazminat isteyebilir kuralının uygulanmasına bir gerekçe oluşturabilir mi?

TMK. m.185-186 hükümlerine göre “zarar mutlaka vardır/oluşur” anlayışı açılan “her boşanma davasında” sadece davanın kabul edilmesi olgusunu istekte bulunan tarafa (kadın ya da koca) “otomatik olarak” maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) verilmesini gerektirir düşüncesini zorunlu kılar ki Kanun Koyucunun madde metninde yer alan “mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen” sözcüklerine bu takdirde gerek bile kalmaz.

Bu anlayışa göre;

-Zaten menfaatler TMK. m.185-186 hükümlerine göre “zorunlu olarak” zedelenmiştir,

-Zaten kanıtlamaya gerek de yoktur,

-Zaten kanıtlanacak bir olgu da yoktur.

Bu anlayışa göre;

-Zaten menfaatler TMK. m.185-186 hükümlerine göre “zorunlu olarak” zedelenmiştir,

-Zaten kanıtlamaya gerek de yoktur,

-Zaten kanıtlanacak bir olgu da yoktur.

Oysa boşanma davasında maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) verilebilmesi için maddi tazminat isteyen eşin mutlaka “maddi bir zararı” (Bilge ÖZTAN, Aile Hukuku, Ankara-2004, s. 482) mevcut olmalı ve bu maddi zarar dava dosyasında “kanıtlanmış” olmalıdır.

Başka bir anlatımla ortada kanıtlanacak/kanıtlanması gereken bir “zarar” olgusu vardır.

Dava dosyasına göre maddi tazminat istenilen davalı kadın;

- Ev hanımı,

- Herhangi bir malvarlığı ve geliri bulunmayan,

- Üstelik ailesinin yardımı ile geçinen bir kişidir.

Görüldüğü üzere maddi tazminat istenilen kadın maddi anlamda “katkısı istenilecek” bir kişi olmayıp aksine başkalarının yardımına muhtaç bir kişidir.

Kadının “varlığı” ile “yokluğu” karşılaştırıldığında maddi tazminat isteyen kocanın sanılanın aksine değil zararı, boşanma sebebiyle elde ettiği bir menfaat (= Kadının yeme, içme, giyinme, sağlık vs.giderlerinden kurtulma) söz konusudur ( BGE 114 II 118ff).

Kocanın boşanma sonucunda kendi hayat standardını kendi kazancı ile sağlayabileceği de (ÖZTAN, s. 484) dosyada ki delillerle belli/açık olduğundan kendisi için maddi tazminat istemine gerek de yoktur.

B) BEKLENEN MENFAATLER YÖNÜNDEN İRDELEME

“Beklenen menfaatler” yönünden ise kocanın statüsü sadece bir beklentiden (Hoffnung) ibaret olup “somutlaşmış” bir menfaat bulunmamaktadır.( Lüchinger/Geiser, Art. 151, n.2, s. 768, Öztan, s. 485)

Gerek A gerekse B bendinde açıkladığımız gerekçelerle maddi tazminat (TMK. m. 174 f. I) isteyen kocanın bu isteminin “reddedilmesi” konusunda yerel mahkeme hakimi ile aramızda “görüş birliği” olduğu için değerli çoğunluğun “farklı düşüncesine” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/32517, Karar No: 2022/1580, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/32517 E.  ,  2022/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'ın temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1927, Karar No: 2015/6746, Tarih: 10.02.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/1927 E.  ,  2015/6746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/317679

6136 sayılı Kanuna muhalefet, tehdit ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar S.. S.. ve N.. M..'nun yapılan yargılanmaları sırasında; İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesiyle İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2014 gün ve 2013/525 E. 2014/1 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.