muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3866, Karar No: 2023/4504, Tarih: 17.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/3866 E.  ,  2023/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/452 E., 2022/212 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/350 Esas, 2014/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Kocaeli 3.Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.10.2021 tarihli ve 2019/1892 Esas, 2021/10828 Karar sayılı kararı ile;

"5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesindeki "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinde sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayininin gerekmediği, ancak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3. maddesinde yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak düzenlendiği, hükmün verildiği 25/11/2014 tarihinde 6545 sayılı Kanunun yürürlükte bulunduğu ve CMK’nın 150. maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafi tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/452 Esas, 2022/212 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın,12.04.2013 tarihinde gizli soruşturmacıya uyuşturucu madde sattığı olayda, uyuşturucu madde alışverişinin yapıldığına dair tutanaklar, suç tarihinde adli kolluk görevlisi olan GS 330 kod nolu tutanak tanığının beyanı, uzmanlık raporu ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin dördüncü fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine aynı Kanun'un "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140 ıncı maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca usulüne uygun bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığının anlaşılması karşısında bu şekilde elde edilen deliller hukuka aykırı olup hükme esas alınamaz.

Dosyada mevcut olan tutanağa göre hukuka aykırı olarak alınan görüntü kaydına dayanılarak sanığın kimlik tespitinin yapıldığı, bu şekilde elde edilen delilin de hukuka aykırı olduğu ve hükme esas alınamayacağı anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/452 Esas, 2022/212 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2021/452 Esas, 2022/212 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8407, Karar No: 2014/9261, Tarih: 22.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/8407 E.  ,  2014/9261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/180-2014/61

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hüküm fıkrasının "e" bendinde “Net yıllık izin ücreti 1.824,67 TL'den 300,00 TL'nin dava tarihi olan 18.05.2011 tarihinden itibaren bakiye 1.524,67 TL'nin ıslah tarihi olan 06.12.2013 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” yazılması gerekirken, maddi hata sonucu “Net yıllık izin ücreti 1.824,67.-TL'den 300,00.-TL'nin dava tarihi olan 18/05/2011 tarihinden itibaren bakiye 394,18.-TL'nin ıslah tarihi olan 06/12/2013 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek banka faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” yazılmış olması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304. maddesi gereğince her zaman düzeltilmesi mümkün bulunmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması şartıyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir. Buna göre, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir.

4857 sayılı Kanun'da hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı düzenlenmemiş ise de, hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı ve buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü Dairemizce benimsenmiştir. Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir.

4857 sayılı Kanun'da hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı düzenlenmemiş ise de, hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı ve buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü Dairemizce benimsenmiştir. Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir.

Öte yandan, 4857 sayılı Kanun'un 41. maddesine göre haftalık 45 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hafta tatilindeki çalışmaların hem hafta tatili ücreti alacağı, hem de fazla çalışma ücreti alacağı olarak hesaplanması doğru olmamıştır. Bu durumda, aynı çalışmanın mükerrer şekilde davalı işveren aleyhine hüküm altına alınması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7927, Karar No: 2022/8805, Tarih: 12.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7927 E.  ,  2022/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacı asılın 6111 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun (6111 sayılı Kanun) gereği davalı ... Bakanlığına bağlı kuruma nakledildiğini, buna göre ... 3 nolu Acil Sağlık Hizmetleri İstasyonunda ambulans şoförü olarak çalıştığını, davalı Bakanlığa ait işyerinde yürürlükte olan toplu ... sözleşmelerinin tarafı olan ... Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğu hâlde söz konusu toplu ... sözleşmelerinden kaynaklanan alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ücret farkı, ikramiye ve ilave tediye, hizmet zammı, sosyal yardım, yol parası, yemek yardımı ve meslek tazminatı ( şoförlük tazminatı) ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti

Davalı Bakanlık vekili, davacının dava dışı Belediyede görev yaparken 6111 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesi uyarınca yerel yönetimlerdeki norm kadro fazlası işçilerin diğer kamu kurum ve kuruluşlarına aktarılması çerçevesinde Sağlık Bakanlığına nakledildiğini, işçinin ödenmeyen bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin İlk Kararının Özeti

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmelerinden ... Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğu 05.12.2011 tarihinden itibaren yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Mahkemenin İlk Kararının Özeti

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalı Bakanlığa bağlı işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmelerinden ... Sağlık İşçileri Sendikasına üye olduğu 05.12.2011 tarihinden itibaren yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozma ve Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Kararın; süresi içinde davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay(Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 08.07.2020 tarihli ve 2017/35311 Esas, 2020/9019 Karar sayılı kararı ile davacının devirden önce çalıştığı Belediye işyerinde devir tarihinde yürürlükte bulunan bir toplu ... sözleşmesi olup olmadığının var ise davacının bu toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanma hakkı bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği, yararlanma hakkı var ise davacının davalı Bakanlığa devrinden sonra düzenlenen 01.01.2013 yürürlük başlangıç tarihli toplu ... sözleşmesine kadar dava dışı Belediye tarafından bağıtlanan toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanması gerekeceği, davacının devirden önce yararlanma hakkına sahip olduğu bir toplu ... sözleşmesi yok ise dosya içerisinde bulunan sendika üyelik belgesinin doğru olduğunun tespiti durumunda, üyeliğinin davalı işverene bildirildiği 05.12.2011 tarihinden itibaren davalı işyerinde bağıtlanan toplu ... sözleşmelerinden yararlanmasına engel bulunmadığı; ancak bu takdirde davacının 27.10.2011 tarihinde davalı işyerine devredildiğinin, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (A), (B) ve (C) bentlerinin ise devir tarihinden önce işyerinde çalışan işçilere ilişkin iyileştirme ve ücret zamlarına ilişkin olduğunun dolayısıyla, davacıya toplu ... sözleşmesi hükümlerinin ücret zammına ilişkin düzenlemelerinin en erken 2012 yılından itibaren bir başka anlatımla toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (D) bendinden itibaren uygulanabileceğinin gözetilmesi gerektiği, davacının 24.07.2014-27.09.2014 tarihleri arasında davalı Bakanlığın bağıtladığı toplu ... sözleşmesinden yararlanma hakkı bulunup bulunmadığının ayrıca tespit edilmemesinin ve davalı ... Bakanlığının harçtan muaf olduğunun dikkate alınmamasının hatalı olduğu gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Kurtpınarı (devredilen ...) Belediyesinin 01.04.2021 tarihli cevabi yazısında "...'ın Kurtpınarı Belediyesinde yararlanma hakkına sahip olduğu bir toplu ... sözleşmesinin bulunmadığı"nın bildirildiği, davacının davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmelerinden 01.01.2012 tarihinden itibaren yararlanabileceği, davacının 24.07.2014-27.09.2014 tarihleri arasında sendika üyesi olmadığı dönemde dayanışma aidatı ödediği, buna göre belirtilen dönem için de toplu ... sözleşmesi hükümlerinden yararlanma hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz

Temyiz

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe

1.Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca imkân bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Mahkemece hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin bozma kararında açıkça davacının devirden önce yararlanma hakkına sahip olduğu bir toplu ... sözleşmesi yok ise üyeliğinin davalı işverene bildirildiği 05.12.2011 tarihinden itibaren davalı işyerinde bağıtlanan toplu ... sözleşmelerinden yararlanmasına engel bulunmadığı; ancak bu takdirde davacının 27.10.2011 tarihinde davalı işyerine devredildiğinin, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (A), (B) ve (C) bentlerinin devir tarihinden önce işyerinde çalışan işçilere ilişkin iyileştirme ve ücret zamlarına ilişkin olduğunun ve dolayısıyla davacıya bu toplu ... sözleşmesi hükümlerinin ücret zammına ilişkin düzenlemelerinin en erken 2012 yılından itibaren bir başka anlatımla toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (D) bendinden itibaren uygulanabileceğinin gözetilmesi gerektiği belirtilmiştir. Oysa Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bozmanın bu bendi gözetilmeden işçinin ücretine öncelikle toplu ... sözleşmesinin 17 inci maddesinin (A) bendi kapsamında iyileştirme yapıldığı, bundan sonra 2012 yılına ait ücret zamlarının uygulandığı görülmektedir.

Şu hâlde yapılması gereken; ilk bozma kararında da belirtildiği üzere 31.12.2011 tarihli işçi ücretine, 01.01.2011-31.12.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin 17 nci maddesinin (A) bendinde düzenlenen iyileştirme yapılmadan 2012 yılına ait ücret zamlarının uygulanması olmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, 12.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7359, Karar No: 2018/15084, Tarih: 04.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/7359 E.  ,  2018/15084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 27. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ... 21. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, sendikal nedenle yapılan feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmiş ancak sendikal tazminat talebinin reddine dair hüküm kurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin kararına davacı vekili feshin sendikal nedenle yapıldığı iddiası ile, davalı vekili ise feshin geçerli nedene dayandığı savunması ile istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile feshin sendikal nedene dayandığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve feshin sendikal nedenle yapıldığı gerekçesi ile sendikal tazminata karar vermiştir.

Ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi "...kararının, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesi kapsamında verilen bir karar olması yani "temyiz edilemeyen kararları" gösteren 7036 sayılı Kanunun 8/1-c kapsamında açılan bir davaya ilişkin olmayışı gözetildiğinde işbu karara karşı temyiz kanun yolunun açık olduğu da kararda ayrıca belirtilmiştir. Zira aksinin kabulü, anılan Kanunun 25/5. bent,son cümle. kapsamında açılacak salt sendikal tazminat davasında verilecek istinaf kararı temyiz yoluna açık iken işe iade davasıyla birlikte aynı 25. madde kapsamında açılan sendikal tazminat davasındaki kararın temyiz yoluna açık olmadığı sonucunu doğuracaktır " gerekçesi ile kararın temyiz temyiz yolunun açık olduğunu belirtmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi'nin kararı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Uyuşmazlık, 25 Ekim 2017 tarihinden sonra hükme bağlanan ve sendikal tazminatın talep edildiği fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararların temyize tabi olup olmadığı noktasındadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hüküm altına alınan sendikal tazminatın miktarına göre temyiz yolunun açık olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça öngörülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, hüküm altına alınan sendikal tazminatın miktarına göre temyiz yolunun açık olduğu yönünde hüküm kurulmuştur.

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinde, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesi uyarınca açılan fesih bildirimine itiraz davalarında verilen kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça öngörülmüştür.

Kanun'un madde gerekçesinde, "Madde ile, iş mahkemelerince verilip temyiz edilemeyen, bir başka ifadeyle bölge adliye mahkemelerinde kesinleşen kararlar düzenlenmektedir. Bu kapsamda 4857 sayılı İş Kanununun 20 nci maddesinde düzenlenen fesih bildirimine itiraz (işe iade) davaları ve işveren tarafından toplu iş sözleşmesi veya işyeri düzenlemeleri uyarınca işçiye verilen disiplin cezalarının iptali için açılan davalar sayılmaktadır. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu ile 4688 sayılı Kamu Görevlileri Sendikaları ve Toplu Sözleşme Kanununda düzenlenen ve maddede belirtilen davaların, işin niteliği de dikkate alınarak istinaf kanun yolunda kesinleşmesi kabul edilmektedir.

Düzenleme ile, 6100 sayılı Kanundaki genel düzenleme yanında, iş hukukunun temel prensipleri dikkate alınarak daha kısa sürede kesinleşmesinde yarar umulan dava türlerinin de bölge adliye mahkemelerinde kesinleşmesi öngörülmekte ve bu şekilde bir yandan da Yargıtayın iş yükünün hafifletilmesi amaçlanmaktadır " şeklinde açıklamaya yer verilmiştir.

Düzenlemeye göre feshin haklı veya geçerli nedene dayanması, sendikal nedenin bulunması yönlerinden herhangi bir ayrıma gidilmeksizin fesih bildirimine itiraz (işe iade) davaları bakımından temyiz yolu öngörülmemiştir.

Özellikle feshin sendikal nedene dayandığı iddiasına dayalı olarak açılan fesih bildirimine itiraz davasında temyiz yolunun açık olduğunun kabulü, Kanun'un lafzı ve kanun koyucunun amacı ile bağdaşmamaktadır.

Sendikal tazminat 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun "Sendikal özgürlüğün Güvencesi" başlıklı 25. maddesinde düzenlenmiş olup, tazminat miktarı "işçinin bir yıllık ücret tutarından az olmamak üzere" şeklinde belirlenmiştir. Fesih bildirimine itiraz edilmeksizin sadece sendikal tazminat talepli olarak açılan bir davada, kabul veya reddedilen miktara göre temyiz yolunun değerlendirileceği açıktır.