muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33124, Karar No: 2016/4858, Tarih: 07.03.2016

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Öncelikle belirtmek gerekir ki, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesine göre; İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (O Kanun'un değiştirilen ikinci maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulur. 5521 sayılı kanunun 1. Maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen İş Kanunu, şu an yürürlükte olan 4857 sayılı İş Kanunu’dur. Keza 4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Bu nedenle 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıkları, iş mahkemelerinde çözülecektir. İş mahkemesinin diğer kanunlardaki ayrık düzenlemeler hariç görevli olması için taraflar arasında iş ilişkisi bulunması gerekir. Taraflar arasındaki ilişkinin iş ilişkisi dışında diğer iş görme edimi içeren özel sözleşmeler (vekalet, eser, ortaklık gibi) olması halinde genel hukuk mahkemelerinin (görev uyuşmazlığı), statü hukuku kapsamında olması halinde ise idari yargının görevli olması (Yargı yolu uyuşmazlığı) sözkonusu olacaktır. Mahkemece taraflar arasında iş ilişkisi bulunmadığı gerekçesine göre iş mahkemesi görevli olmayacaktır. O nedenle kabule göre genel mahkemeler görevli olacağından görev yönünden davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddi yerine esastan reddine karar verilmesi hatalıdır.

Uyuşmazlığın esasına gelince;

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasına göre, iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukuki-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukuki bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. Bağımlılık iş sözleşmesini karakterize eden unsur olup, genel anlamıyla bağımlılık, hukuki bağımlılık olarak anlaşılmakta olup, işçinin belirli veya belirsiz bir süre için işverenin talimatına göre ve onun denetimine bağlı olarak çalışmasını ifade eder.

İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini; işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır.

\* İşin işverene ait işyerinde görülmesi,

\* Malzemenin işveren tarafından sağlanması,

İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini; işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır.

\* İşin işverene ait işyerinde görülmesi,

\* Malzemenin işveren tarafından sağlanması,

\* İş görenin işin görülme tarzı bakımından iş sahibinden talimat alması,

\* İşin iş sahibi veya bir yardımcısı tarafından kontrol edilmesi,

\* Bir sermaye koymadan ve kendine ait bir organizasyonu olmadan faaliyet göstermesi,

\*Ücretin ödenme şekli, kişisel bağımlılığın tespitinde dikkate alınacak yardımcı olgulardır.

Sayılan bu belirtilerin hiçbiri tek başına kesin bir ölçü teşkil etmez. İşçinin, işverenin belirlediği koşullarda çalışırken, kendi yaratıcı gücünü kullanması, işverenin isteği doğrultusunda işin yapılması için serbest hareket etmesi bu bağımlılık ilişkisini ortadan kaldırmaz.

Yukarda sayılan ölçütler yanında, özellikle bağımsız çalışanı, işçiden ayıran ilk kriter, çalışan kişinin yaptığı işin yönetimi ve gerçek denetiminin kime ait olduğudur. Çalışan kişi işin yürütümünü kendi organize etse de, üzerinde iş sahibinin belirli ölçüde kontrol ve denetimi söz konusuysa, iş sahibine bilgi ve hesap verme yükümlülüğü varsa, doğrudan iş sahibinin otoritesi altında olmasa da bağımlı çalışan olduğu kabul edilebilir. Bu bağlamda çalışanın işini kaybetme riski olmaksızın verilen görevi reddetme hakkına sahip olması (ki bu iş görme borcunun bir ifadesidir) önemli bir olgudur. Böyle bir durumda çalışan kişinin bağımsız çalışan olduğu kabul edilmelidir.

Çalışanın münhasıran aynı iş sahibi için çalışması da, yeterli olmasa da aralarında bağımlılık ilişkisi bulunduğuna kanıt oluşturabilir.

Dikkate alınabilecek diğer bir ölçütte münhasıran bir iş sahibi için çalışan kişinin, ücreti kendisi tarafından ödenen yardımcı eleman çalıştırıp çalıştırmadığı, işin görülmesinde ondan yaralanıp yararlanmadığıdır. Bu durumun varlığı çalışma ilişkisinin bağımsız olduğunu gösterir.

6098 sayılı TBK.’nun 502. Maddesi vekâlet sözleşmesini, “Vekalet sözleşmesi, vekilin vekalet verenin bir isini görmeyi veya işlemini yapmayı üstlendiği sözleşmedir” seklinde tanımlamaktadır. Vekalet sözleşmesi, vekilin sözleşme ile vekalet verenin menfaatine ve iradesine uygun olarak isin idaresini ya da hizmetin ifasını, sonucun elde edilmemesi rizikosu kendisine ait olmamak üzere yükümlendiği ve bu iş görmenin kanunun diğer hükümleriyle düzenlenen sözleşmelerden herhangi birinin kapsamına girmediği, buna karşılık teamül gereği veya sözleşmede kararlaştırılmış olması şartıyla ücrete hak kazandığı bir sözleşmedir

Adi ortaklık sözleşmesi ise iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. Bu sözleşmenin unsurlarını sözleşme, kişilerin bir araya gelmesi, katılım payı olarak emek yahut mal konulabilme ve ortak amaç oluşturur. Kişinin mal veya emek koyarak ortak olması, aynı yerde iş ilişkisi kapsamında çalışmasına da engel değildir. Özellikle emeğini ortaklığa koyan kişi, ortaklık adına işlem yapmadan hukuki ve kişisel olarak ortaklığa bağlı çalışıyor ise arada iş ilişkisi olduğu kabul edilmelidir.

Diğer taraftan kişinin bir işyerinde fiilen çalışırken, diğer bir kişi üzerinde sigortalı görülmesi sonuca etkili değildir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 19 ve 6100 sayılı HMK.’un 33. maddeleri uyarınca yargıç tarafların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir. Yargıç aradaki sözleşmesel ilişkiyi yorumlar, sözleşme türünü ve içeriğini kendisi belirler. Tarafların gerçek ve ortak iradelerini esas alır. Bu nedenle taraflar arasındaki sözleşmenin iş, vekalet, eser veya ortaklık sözleşmesi olduğunu nitelendirilmesi yargıca aittir.

Dosya içeriğine göre, davacının, davalıya ait işyerinde mevsimlik olarak sigortasız biçimde çalıştığı, bu çalışması sırasında başka bir işyerinde çalışmadığı, iş sözleşmesinde bulunması gereken ücret, iş görme ve bağımlılık unsurlarının somut olayda varolduğu anlaşılmakla, davacı işçinin konumunun 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında mevsimlik işçi olarak değerlendirilmesi ve istemleri hakkında bu çerçevede bir karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle davanın reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20251, Karar No: 2013/16574, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20251 E.  ,  2013/16574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ...Oto. San. A.Ş. yönünden davanın kabulüne diğer davalı hakkındaki davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan ...Oto. San. vekili Avukat... geldi karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan... Motorlu Araçlar İnşaat Taahhüt Limited Şirketinden satın almış olduğu... Accent Era 1.4 2008 model araçta, satın aldığı tarihten itibaren çeşitli arızaların meydana geldiğini, söz konusu arızaların yetkili servis tarafından da tespit edildiğini, ancak herhangi bir sonuç alamadığını ileri sürerek, aracın iadesi ile ... olduğu satış bedelinin, alındığı tarihten itibaren işleyecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı... Motorlu araçlar İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı... Assan Otomotiv Sanayi Ticaret A.Ş. hakkındaki davanın kabulüne, 25.509,95 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı... Assan Otomotiv San Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, ayıplı araç nedeniyle ödenen bedelin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece satış bedelinin dava tarihten itibaren faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmiştir. Davacı, satın almış olduğu aracı iade etmeden ödediği satış bedeli için faiz talebinde bulunamayacağından, hükmedilen alacağa, aracın iadesi

2012/20251-2013/16574

tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, açıklanan bu husus göz ardı edilerek, alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2012/20251-2013/16574

tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, açıklanan bu husus göz ardı edilerek, alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davalılardan... Assan Otomotiv Sanayi Ticaret A.Ş.ile bayilik sözleşmesi feshedilen diğer davalı... Motorlu araçlar İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki davanın husumet reddine karar verilmiş olmasına rağmen, davada kendisini vekille temsil ettiren adı geçen davalı (Karalar Motorlu araçlar İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi) yararına 600,00 TL vekalet ücretinin, diğer davalı... Assan Otomotiv San. Tic. A.Ş.’den tahsiline karar verilmiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

4-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi nedeniyle davacı tarafından toplam 1970,00 TL yargılama masrafı yapıldığı halde, 760,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki tüm bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK.’nun 370/2. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: 1. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. 3. ve 4. bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın ‘Hüküm’ başlıklı bölümünün (1) no'lu bendinin 3,4 ve 5. satırlarında bulunan “Davalı... Motorlu Araçlar İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 600,00 TL vekalet ücretinin davalı... Assan Otomotiv San. Tic. A.Ş.’den tahsili ile Davalı... Motorlu araçlar İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ödenmesine” sözlerinin tümüyle karardan çıkarılmasına, yine aynı bölümün (2-a) bendinin 2. satırında bulunan “….25.509,95 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsili ile davacıya ödenmesine” sözlerinin karardan çıkarılarak yerine “….25.509,95 TL’nin tahsili ile davacıya ödenmesine, hükmedilen alacağa, aracın iade tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine” sözlerinin yazılmasına, son olarak da aynı bölümün, (5) no’lu bendinde bulunan “760,00 TL” yargılama gideri miktarının karardan çıkarılarak, yerine “1.970 TL” miktarının yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalı... Assan San. A.Ş.'ye ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3692, Karar No: 2015/5742, Tarih: 12.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/3692 E.  ,  2015/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kayseri 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :08.04.2014

Numarası :2012/262-2014/106

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinden bakiye 32.801,36 TL'nin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin yüklenici olup, davalıya yaptığı işlere karşılık üç adet fatura düzenleyerek teslim ettiğini, davalının defterlerine kayıtlı olan faturaların toplam tutarının 50.801,36 TL olduğunu, davalının 18.000,00 TL dışında ödeme yapmadığını, bakiye 32.801,36 TL alacakları için ihtarname gönderilmesine karşın borcun ödenmediğini ileri sürerek bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, davacı şirket ile dava dışı G.. inş.Ltd.Şti'nin aynı şahıslara ait olduğunu, dava konusu fatura bedeline karşılık 25.000,00 TL TUS bedeli 15.000,00 TL'si fatura ve 18.000,00 TL'si ise 30.01.2011 tarihli bono ile davacı şirkete ödendiğini, bunların sonucunda müvekkilinin 7.200,00 TL alacaklı durumda olduğunu, bu hususun davacının kaşesi ve yetkili müdürünün ıslak imzasını taşıyan hesap ekstresi üzerinde şerh edildiğini, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

1-Davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Mahkemece ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

1-Davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı şirket ile davalı arasında eser sözleşmesi ilişkisi bulunmakta olup, davacı cari hesap ilişkisine dayanmaktadır. Davalı ise savunmasında 7.200,00 TL alacaklı olduklarını, bunun kanıtının da davacı şirketin imza ve kaşesinin bulunduğu cari hesap ekstresinde şerh edildiğini, savunmuşsa da, hükme dayanak yapılan 31.12.2010 tarihli cari hesap ekstresinde el yazısı ile ilave edilen kısmın sonradan ilave edildiği davacı tarafından iddia edilmesine karşın, bu iddia üzerinde durulmamış ve sadece imza konusunda yapılan açıklama ve beyana itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Oysa, bu belgede şerh edilen yazının sonradan ilave edilip edilmediğinin ve kimin elinden çıktığının belirlenmesi zorunludur. Belgedeki imzanın G.. G..'e ait olduğu davacı vekilinin duruşmadaki beyanıyla saptanmış, ancak yazının ilave edilip edilmediği üzerinde durulmamıştır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, bu iddia üzerinde durularak, 31.12.2010 tarihli cari hesap ekstresinde bulunan yazıların kimin eli ürünü olduğu açıklığa kavuşturulduktan sonra, davacı adına belgeyi imzalayan G.. G..'in yazı örnekleri araştırılmak ve bu konuda HMK'nın 266. maddesi uyarınca bilirkişi incelemesi yapıldıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeyle karar verilmesi doğru olmamış,kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarnıca kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3071, Karar No: 2012/5051, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3071 E.  ,  2012/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13347, Karar No: 2024/3920, Tarih: 07.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13347 E.  ,  2024/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1190 E., 2016/419 K.

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait olan ve üzerinde ekili yonca ve dikili vaziyetteki ceviz ağaçlarının bulunduğu tarlaya keçilerini sokarak zarar verdiği iddiası ile açılan dava konusu olayda, katılanın yanında tanıklar ... ve ... ile birlikte tarlasına gittiğinde sanığı tarlasında hayvanlarını otlatırken gördüğünü beyan ettiği, tanık ...'un mahkemece dinlenmediği, tanık ...'ün ise kollukta alınan ifadesinde; katılanın satılığa çıkardığı dava konusu yere bakmak için birlikte gittiklerinde sanığın hayvanlarını belirtilen tarlaya sokarak otlattığını gördüğünü beyan etmesine rağmen Mahkeme huzurunda verdiği ifadesinde sanığın hayvanları dere kenarında otlattığını beyan ettiği, Mahkemece tanığın beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediğinin anlaşılması karşısında; tanık ...'ün ifadeleri arasındaki çelişki giderilerek ve tanık ... da dinlenilerek sonucuna göre deliller bir bütün hâlinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1004, Karar No: 2013/2199, Tarih: 12.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/1004 E.  ,  2013/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 53. md. 2 yıl hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, ( iki kez )

Suç tarihinde ...'a ait aracın; şoförünün sevk ve idaresinde bulunduğu sırada, kolluk görevlilerince yapılan uygulamada motorlu araç trafik belgesindeki muayene işlemlerinin sahte olduğunun belirlenmesi, şoför ...'nin ifadesinde muayene işlemlerini araç sahibi ...'ın yaptırdığını; tanık ...'ın ise aracının muayene işlemlerini sanığa ait trafik takip bürosunda adını bilmediği bir erkek şahsa yaptırdığını beyan etmesi nedeniyle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle açılan davada; sanığın aşamalardaki savunmalarında, ...'ı tanımadığını ve adı geçene ait aracın muayene işlemlerini kendisinin yaptırmadığı gibi bilgisi haricinde çalışanlarınca da bu işlemin yapılmasının mümkün olmadığını belirterek yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında; sahteliğe konu muayene işlemlerindeki rakam-yazı ve imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile gerekçeden de yoksun olarak mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24184, Karar No: 2016/11525, Tarih: 08.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24184 E.  ,  2016/11525 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 25/06/2015

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.