muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/14882, Karar No: 2010/2070, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14882 E.  ,  2010/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 10.10.2003 tarihinde imzalanan ve feshedildiği 19.11.2004 tarihine kadar geçerli olan sözleşme ile, davalı şirketin sahip olduğu bilgi ve markanın kullanılarak 3. şahıslara ait taşınmazların pazarlanmasına ilişkin bölge ortaklığı sözleşmesi yapıldığını, davalının sözleşmenin devamı sırasında 10.2.2004 tarihinde izin ve muvafakat almadan dava dışı ... isimli şahısla şirketlerinin faaliyet alanı içindeki adreste bölge ofisi sözleşmesinin imzalandığını, yaptırdıkları tesbitte ...'ın bu adreste Eskidji adı ile emlakçılık yaptığının belirlendiğini, davalının bu eyleminin sözleşmeye aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, sözleşmenin A/son maddesi gereğince fazla hakları saklı kalarak şimdilik 10.000 dolar cezai şartın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ... bölge ortağının , ... ile Bostancı bölge ofisi olması için yapılan sözleşmede imzası olmasa da Bostancı bölge ofisinin çalışmalarına Eskidji sisteminde ses çıkarmadığı ve elde edilen komisyon gelirinden pay almasının davacı şirketin bu sözleşmeye açıkça taraf olduğunu gösterdiğini, davacı ile yapılan sözleşmenin davacının sözleşmeye aykırı davranışı nedeni ile 19.11.2004 tarihinde haklı olarak feshedildiğini, kötüniyetli olarak talepte bulunulduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasında imzalanan 10.10.2003 tarihli ve 7 yıl süreli “ Eskidji bölge ortaklığı sözleşmesi “ ile, sözleşmenin konusunun, Eskidjinin sahip olduğu bilgi ve markanın bölge ortağı tarafından kurulacak ve yalnızca üçüncü şahıslara ait taşınmazlara ilişkin işlemler alanında faliyet gösterecek olan büroda kullanılmasının şekil ve şartlarını oluşturduğu, bölge ortağının ... ilçe hudutları bölgesinde faaliyet göstereceği açıklanmış ve A/son maddesinde de “ Eskidji, bölge ortağına tahsis edilen bölgeyi sözleşmede belirtilen şartlar dışında hiçbir surette başka bir bölge ortağının , kişi ya da kuruluşun faaliyetine tahsis edemez. Aksi takdirde bölge ortağına 200.000 dolar tazminat ödemeyi kabul ve taahhüt eder “ düzenlemesi getirilmiştir. Davalı tarafından 19.11.2004 tarihli ihtar ile, sistemde bulunmayan ve Eskidji konseptine uymayan tarzda satılık ve kiralık taşınmaz ilanının verildiği ve Eskidjinin izni alınmaksızın yayınlatıldığından sözleşmenin C/X11. Maddesine aykırılık teşkil ettiğinden bahisle sözleşmenin feshedildiğinin davacıya bildirildiği de dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının bölge ofisi sözleşmesinde imzasının bulunmadığı ve bölge ofisi işlemlerinden davacının komisyon bedeli aldığına dair bir delil sunulamadığı gibi, davalı tarafından dayanılan ticari defter ve kayıtlarda da buna ilişkin bir kayda rastlanmadığı , yine internet ortamında aracılık edilen gayrimenkullerin yayınlanması nedeni ile, davacının dava dışı bölge ofisinden haberdar olması gerektiği görüşü kabul edilse bile , davacının zamanaşımı süresi içinde herzaman cezai şarta ilişkin talebini gündeme getirebileceği derhal talepte bulunmamasının hak kaybına neden olmayacağı gibi, muvafakat olarak da değerlendirilemeyeceği, gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Eskidji ... Bölge Ortaklığı ile dava dışı ... arasındaki 10.2.2004 tarihli “ Eskidji Bölge Ofisi “ sözleşmesinde davacı şirketin imzasının bulunmadığı, davalı Eskidji şirketinin ve dava dışı ...'ın imzasının bulunduğu, dava dışı ...'ın Bostancı bölgesi içersinde davacı ... Bölge ortağına bağlı olarak faaliyetini yürüttüğü hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık; imzalanan bölge ofisi sözleşmesinin davacı şirketin bilgi ve onayı iye yapılıp yapılmadığı, başka bir deyişle bu sözleşmeye davacı şirketin muvafakatının bulunup bulunmadığı, dolayısıyla sözleşmede öngörülen cezai şartın istenip istenemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Eskidji gayrimenkul yatırım sisteminde bölge ortakları ile bölge ofislerinin internet ortamında gayrimenkul Portföylerinin yer aldığı ve aracılık ettikleri gayrimenkulleri internet ortamına girmek zorunda bulundukları gözetildiğinde, davacının bölge ofisinin varlığından haberdar olduğu ve sözleşmenin feshedildiği 19.11.2004 tarihine kadar ses çıkarmadığı yani bölge ofisinin faaliyetine zımnen muvafakat ettiğinin kabulü gerekir. Yine, taraflar arasındaki sözleşmede, bölge ofisinin gerçekleştirmiş olduğu alım-satım ve kiralama faaliyetlerinden davacı bölge ortağına pay verileceği düzenlemesi getirilmiştir. Davacı şirket, ihtilafın mahiyeti icabı ticari defter ve kayıtlarını bilirkişinin incelemesine sunmayacağını bildirmiştir. Alınan bilirkişi raporunda da, bölge ortaklığı ile bölge ofisinin ilişkilerini kendi aralarında faturalandırdıklarından bununla ilgili bilgi ve belgelerin davacı bölge ortağında mevcut olacağı, davalı ticari defter ve kayıtlarında bölge ofisi ile ilgili bir bilgiye rastlanmadığı açıklanmıştır. O halde davacı şirketin bölge ofisinden pay almadığını kabulü doğru değildir.

Kaldı ki, davacının sözleşmenin feshedildiği 19.11.2004 tarihinden itibaren bir yıl sonra feshedilen sözleşmeye dayanarak eldeki dava ile cezai şart talep etmesi de iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz. Açıklanan nedenlerle davacının cezai şart talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kaldı ki, davacının sözleşmenin feshedildiği 19.11.2004 tarihinden itibaren bir yıl sonra feshedilen sözleşmeye dayanarak eldeki dava ile cezai şart talep etmesi de iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz. Açıklanan nedenlerle davacının cezai şart talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12288, Karar No: 2013/6416, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12288 E.  ,  2013/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.05.2009 gün ve 2009/412 Esas, 2009/460 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16909, Karar No: 2015/6344, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16909 E.  ,  2015/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı vekilinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edene yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29015, Karar No: 2014/14493, Tarih: 10.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29015 E.  ,  2014/14493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine

Yokluğunda verilen hükmün katılan vekiline tebliğ edildiğine dair dosyada belgeye rastlanılmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenerek ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11403, Karar No: 2014/15227, Tarih: 12.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/11403 E.  ,  2014/15227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2008

NUMARASI : 2007/1098-2008/1339

DAVA :Davacı, ayrımcılık tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin doğum iznine ayrılması nedeni ile işverence kötü niyetli olarak feshedildiğini ileri sürerek, ayrımcılık tazminatı alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin talep ve sipariş azalması nedeni ile 4857 sayılı kanunun 17. Maddesine göre feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının siparişlerin azalması yönündeki iddiasını ispatlamadığı, hamile işçileri çalıştırmamaya yönelik bu davranışının eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranıp davranmadığı ve bunun sonuçları noktasında toplanmaktadır.

Eşit davranma ilkesi tüm hukuk alanında geçerli olup, iş hukuku bakımından işverene işyerinde çalışan işçiler arasında haklı ve objektif bir neden olmadıkça farklı davranmama borcu yüklemektedir. Bu bakımdan işverenin yönetim hakkı sınırlandırılmış durumdadır. Başka bir ifadeyle işverenin ayrım yapma yasağı işyerinde çalışan işçiler arasında keyfi biçimde ayrım yapılmasını yasaklamaktadır. Bununla birlikte eşit davranma borcu tüm işçilerin hiçbir farklılık gözetilmeksizin aynı duruma getirilmesini gerektirmeyip, eşit durumdaki işçilerin farklı işleme tabi tutulmasını önlemeyi amaç edinmiştir.

“Eşitlik İlkesi” en temel anlamda T.C. Anayasasının 10 uncu ve 55 inci maddelerinde ifade edilmiş, 10 uncu maddede “Herkes, dil, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi inanç, din, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde eşittir” kuralına yer verilmiştir. 55 inci maddenin kenar başlığı ise “Ücrette Adalet Sağlanması” şeklindedir.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa Sosyal Şartı, Avrupa Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

Bundan başka eşit davranma ilkesi, İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Avrupa Sosyal Şartı, Avrupa Ekonomik Topluluğu Andlaşması, Uluslararası Çalışma Örgütünün Sözleşme ve Tavsiye Kararlarında da çeşitli biçimlerde ele alınmıştır.

İstihdam ve Meslek Konularında Kadın ve Erkeğe Eşit Muamele ve Fırsat Eşitliği İlkesinin Uygulanmasına Dair 5 Temmuz 2006 tarihli Avrupa Parlamentosu ve Konseyinin 2006/54/EC Sayılı Direktifinin “Analık (Doğum) İzninden Dönüş” başlıklı 15 inci maddesinde, “doğum iznindeki bir kadının, doğum izninin bitiminden sonra işine veya eşdeğer bir pozisyona kendisi için daha dezavantajlı olmayan koşul ve şartlarda geri dönmeye ve çalışma koşullarında yokluğu sırasında yararlanmış olacağı her türlü iyileştirmeden yararlanmaya hakkı vardır” şeklinde kurala yer verilerek, doğum iznini kullanan kadın işçi yönünden işverenin eşit davranma borcuna vurgu yapılmıştır.

4857 sayılı İş Kanunu sistematiğinde, eşit davranma borcu, işverenin genel anlamda borçları arasında yerini almıştır. Buna karşın eşitlik ilkesini düzenleyen 5 inci maddede, her durumda mutlak bir eşit davranma borcu düzenlenmiş değildir. Belli bazı durumlarda işverenin eşit davranma borcunun varlığından söz edilmiştir. Dairemiz kararlarında “ esaslı nedenler olmadıkça” ve “biyolojik veya işin niteliğine ilişkin sebepler zorunlu kılmadıkça” bu yükümlülüğün bulunmadığı vurgulanmıştır (Yargıtay 9.HD. 25.7.2008 gün 2008/ 27310 E, 2008/ 22095 K.).

İşverence, işçiler arasında farklı uygulamaya gidilmesi yönünden nesnel nedenlerin varlığı halinde eşit işlem borcuna aykırılıktan söz edilemez( Yargıtay 9.HD. 2.12.2009 gün, 2009/33837 E, 2009/ 32939 K).

4857 sayılı Yasanın 5 inci maddesinin ilk fıkrasında, dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep gibi sebeplere dayalı ayrım yasağı getirilmiştir. Belirtilen bu hususların tamamının mutlak ayrım yasağı kapsamında ele alınması gerekir. Eşit davranma ilkesinin uygulanabilmesi için aynı işyerinin işçileri olma, işyerinde topluluk bulunması, kollektif uygulamanın varlığı, zamanda birlik ve iş sözleşmesiyle çalışmak koşulları gerekmektedir.

Yasanın 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında tam süreli - kısmî süreli işçi ile belirli süreli - belirsiz süreli işçi arasında farklı işlem yapma yasağı öngörülmüş, üçüncü fıkrada ise cinsiyet ve gebelik sebebiyle ayrım yasağı düzenlenmiş ve bu durumda olan işçiler bakımından iş sözleşmesinin sona ermesinde de işverenin eşit davranma borcu vurgulanmıştır. Bununla birlikte, işverenin işin niteliği ile biyolojik nedenlerle faklı davranabileceği bahsi geçen hükümde açıklanmıştır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, prim v.b. ödemleri de kapsadığı açıktır.

Yine değinilen maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında, işverenin ücret ödeme borcunun ifası sırasında ayrım yapamayacağından söz edilmektedir. Burada sözü edilen ücretin genel anlamda ücret olduğu ve ücretin dışında kalan ikramiye, prim v.b. ödemleri de kapsadığı açıktır.

Bundan başka 4857 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde sözü edilen sendikal nedenlere dayalı ayrım yasağı da mutlak ayrım yasağı kapsamında değerlendirilmelidir. Yasanın 5 inci maddesiyle 18 inci maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan haller sınırlayıcı olarak düzenlenmiş değildir. İşçinin işyerinde olumsuzluklara yol açmayan cinsel tercihi sebebiyle ayrım yasağı da buna eklenebilir. Yine siyasî sebepler ve dünya görüşü gibi unsurları esas alan bir ayrımcılık da korunmamalıdır.

İşverenin eşit davranma borcuna aykırı davranmasının yaptırımı değinilen Yasanın 5 inci maddesinin altıncı fıkrasında düzenlenmiştir. Anılan hükme göre işçinin dört aya kadar ücreti tutarında bir ücretten başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep imkânı bulunmaktadır. Söz konusu fıkra metni emredici nitelikte olduğundan, anılan hükme aykırı olan sözleşme kuralları geçersizdir. Geçersizlik nedeniyle ortaya çıkan kural boşluğu eşit davranma ilkesinin gereklerine uygun olarak doldurulmalıdır.

Eşit davranma borcuna aykırılığı ispat yükü işçide olmakla birlikte, anılan maddenin son fıkrasında yer alan düzenlemeye göre işçi ihlalin varlığını güçlü biçimde gösteren bir delil ileri sürdüğünde aksi işveren tarafından ispatlanmalıdır.

Davacı tanıklarının hamile olup doğum yaptıktan sonra çalıştırılmaya devam edilen işçilerin bulunduğuna yönelik beyanlarına göre davalı işyerinde hamile kalan veya doğum yapan kadın işçiler yönünden iş akitlerinin sırf bu nedenle feshedildiği ve ayrımcılık yapıldığı davacı tarafça ispatlanamadığından şartları oluşmayan talebin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2008/3494, Karar No: 2011/468, Tarih: 07.02.2011

**5. Ceza Dairesi         2008/3494 E.  ,  2011/468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet almak ve rüşvet vermek suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...’nın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.06.2006 gün ve 2006/140 Esas, 2006/293 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ... hakkında rüşvet almak suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerine göre hazinenin bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü’nün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş ya da haberdar olmamış bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığı, evvela davanın hazineye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek hazine tarafından hükmün temyiz edilmesi durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12138, Karar No: 2015/28450, Tarih: 10.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/12138 E.  ,  2015/28450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, 11.01.2007 tarihli ekspertiz raporuna göre hakiki olduğu belirtilen, keşideci imzasının sanığa ait olmadığı ve fakat ön yüz tanzimle ilgili yazı ve rakamları, arka yüz ciro yazı ve rakamlarının sanığa ait olduğu tespit edilen suça konu ....... şubesine ait keşidecisi Dem Taş .... Ltd. Ünvanlı şirkete verilmiş görünen 21.01.2007 keşide tarihli 20.000 TL bedelli A 0785194 seri no'lu namına yazılı çek yaprağını birinci cironta sıfatıyla mağdura fiilen verip onun tarafından ilgili bankanın Üsküdar şubesine 29.12.2006 tarihinde tahsil için ibraz edilmesini sağlaması eyleminin "resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/433, Karar No: 2013/9819, Tarih: 27.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/433 E.  ,  2013/9819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 15.07.2009 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 09.09.2009 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10852, Karar No: 2024/15303, Tarih: 27.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10852 E.  ,  2024/15303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 48. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacıya ödenmesi gerektiği tespit edilen son yevmiye ile işverence sunulan fark alacak bordrosuna göre ödenen son yevmiye 98,80 TL olup aynı olmakla; davalı açısından somut dosyada verilen hükmün, temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve davalı tarafça temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.