muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9457, Karar No: 2012/8303, Tarih: 27.03.2012

Davalı şirket, doğumla ilgili olarak kendilerine kusur izafe edilemeyeceğini, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığını savunmuş, diğer davalı doktor da çocuktaki sakatlık ile ilgisinin bulunmadığını kendilerine müracaat edilinceye kadar bebeğin ve annenin kontrolsüz kaldığını, davacıların dava dışı doktor tarafından önerilen tarama testlerini yaptırmadığını gebeliğin 107. gününden sonra kürtajın mümkün olmadığını, kusurunun olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, alınan Adli Tıp Kurumu raporu ile davalı doktorun ultrasonda bebekte var olan anomalileri görmesi gerekirken tesbit edilememesinden dolayı kusurlu bulunduğu, davacıların bu durumu tesbit edemeyerek kürtaj imkanının kullanılmasına engel oldukları özel bakıcı masrafları ile annenin küçüğe hayatı boyunca bakacak olmasından dolayı gelir kaybına ilişkin taleplerinin kabul edilmesi ve bu talepten hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği, diğer talepler ile davalıların eylemleri arasında illiyet bağı bulunmadığı küçüğe karşı yönelik herhangi bir haksız eylemin veya ihmalin bulunmadığı gerekçesiyle 142.076,82 TL maddi tazimattan kusur ve hakkaniyet ilkeleri dikkate alınarak 90.000 TL ‘nin yasal faiziyle davalılardan tahsiline, 5.000,00’er TL den toplam 10.000 TL manevi tazminatında davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kendisine velayeten dava açılan davacı küçük ... Yeniçeri’nin adının karar başlığında yer almamasının maddi hataya dayalı olup, mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki dava, davacı küçük ...’in anne karnında iken dahi, vücudundaki fiziksel noksanlığın ultrasonografi yöntemiyle tesbit edilebilecek iken, davalı hastane ve çalıştırdığı doktorun ultrasonografi çekilmesine rağmen, çocuktaki var olan eksikliği tesbit edememeleri ve kürtaja bu suretle engel olunmasından dolayı oluşan ve oluşacak olan maddi ve manevi zararların tazminine yönelik olup, bu haliyle davanın temeli vekalet sözleşmesine ve özen borcuna aykırılığa dayanılmıştır.

2-Eldeki dava, davacı küçük ...’in anne karnında iken dahi, vücudundaki fiziksel noksanlığın ultrasonografi yöntemiyle tesbit edilebilecek iken, davalı hastane ve çalıştırdığı doktorun ultrasonografi çekilmesine rağmen, çocuktaki var olan eksikliği tesbit edememeleri ve kürtaja bu suretle engel olunmasından dolayı oluşan ve oluşacak olan maddi ve manevi zararların tazminine yönelik olup, bu haliyle davanın temeli vekalet sözleşmesine ve özen borcuna aykırılığa dayanılmıştır.

Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilememesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. Doktor hastasının zarar görmemesi için mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa tereddüt doğuran durumlarda da bu tereddütünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Müvekkil (hasta) mesleki bir ... gören doktor olan vekilden, tedavinin bütün aşamalarına titiz bir 2011/9457 2012/8303

ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil (doktor) Kanunun 394/1. Maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil (doktor) Kanunun 394/1. Maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Dava konusu olayda, davacı annenin karnındaki çocukta bulunan anomalilerin ikili ve üçlü testler ile tesbit edilemeyeceği, bu tür anomalilerin gebeliğin 18-24 haftaları arasında görülmesinin beklendiği, gebe davacı ...’nin davalı hastane diğer davalı doktor tarafından muayene edilip ultrasonagrafik tetkiklerin yapıldığı tarihlerdeki gebelik süresi dikkate alındığında, çocukta var olan anomalinin görülmesi gerekmesine rağmen davalı doktorun bu anomaliyi tesbit edemediği ve bu haliyle tıp kurallarına aykırı davranıldığı dosya kapsamından ve alınan Adli Tıp Kurumu raporundan anlaşılmaktadır. Hal böyle olmakla beraber durumun tesbit edilmesi gereken tarih ve bebekte var olan fiziksel eksikliklerin 2857 sayılı Nüfus planlaması Hakkında Kanun’un 5. Maddesiyle hükme bağlanan gebeliğin sona erdirilmesi (kürtaj-tahliye) için gerekli koşullara sahip olup olmadığının kesin bir şekilde tesbit edilmesi gerekir. Anılan kanun gebeliğin onuncu haftasına kadar istek üzerine kürtaj(tahliye) yapılabileceği, gebelik süresinin on haftadan fazla olması halinde ise gebeliğin annenin hayatını tehdit etmesi veya edeceği veya doğacak çocuk ile onu takip edecek nesiller için ağır maluliyete neden olacağı hallerde doğum ve kadın hastalıkları uzmanı ve ilgili daldan bir uzmanın objektif bulgulara dayanan gerekli raporları ile kürtaj yapılabileceği hükme bağlanmış olup, bu hususun tesbiti ise tamamen teknik bir konu olduğundan, hekimlik mesleğinin gerektirdiği bilgi ve birikim ile tesbiti mümkün olmadığından bu hususta konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması zorunludur.

Dava konusu olayda, davalı doktorun kendisine müracaat ve ultrasonografik muayene de dahil muayene edildiği tarihte davacı annenin karnında bulunan çocuğun fiziksel açıdan sakat olduğunu anlayabilecek durumda olmasına rağmen gerekli özeni göstermediği ve var olan sakatlığı belirleyemediği ve bu haliyle olayda kusurlu bulunduğu sabittir. Davalıların kusuru çocukta var olan fiziksel sakatlığın ortaya çıkmasında ve oluşmasında olmayıp kürtaj imkanın olması halinde özen borcuna aykırı davranmaları nedeniyle davacı anne ve babanın kürtaj hakkının elinden alınıp alınmamasına ilişkindir. Bu durumda, davacı küçüğün var olan fiziksel sorunlarının 2857 sayılı yasanın 5. Maddesinde yer bulan tahliye koşullarına uygun olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekir.

Hamileliğin süresi ve küçükteki var olan fiziksel noksanlığın 2857 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca gebeliğin sonlanmasına olanak verdiğinin tesbiti halinde ise, davacı küçük çocuğun kürtaj yoluyla tahliye edilmesine kusurları ile engel olan davalıların bu eylemleri ile kürtaj olunmaması arasında uygun illiyet bağı bulunduğundan davalıların dava dilekçesinde belirtilen (küçüğün yaşam boyu sürecek tedavi ve ilaç masrafları) dışındaki taleplerden dolayı sorumlu olacaklarının da kabulü gerekir. Öte yandan olaydan direkt olarak zarar gören şahsın anne ve babanın yanında küçük çocuğun olduğu gözetildiğinde küçük çocuk içinde uygun bir manevi 2011/9457 2012/8303

tazminata hükmedilmesi de zorunludur.

Mahkemece değinilen bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın taraflar yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8115, Karar No: 2019/162, Tarih: 09.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8115 E.  ,  2019/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali, nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Manavgat 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2018 gün ve 2017/594 Esas, 2018/225 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen ikinci celseye ait duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/159, Karar No: 2014/13728, Tarih: 04.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/159 E.  ,  2014/13728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırlık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Adli para cezasına esas alınan sonuç birim günün TCK.nun 62.maddesinin uygulanması sırasında 41 gün yerine 42 gün olarak belirlenip sanığa fazla ceza tayin edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulun- madığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı bölümünden "42" rakamının çıkarılıp yerine "41" yazılması ve hüküm fıkrasından 3 ve 4 nolu bendlerin çıkarılarak; 3 nolu bend olarak mahkemenin takdiri de gözetilerek "sanık hakkında hükmedilen 6 ay 20 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a ve 52/2. madde ve fıkraları uyarınca günlüğü 20

S/2

TL'den adli para cezasına çevrilerek sanığın 4.000 TL adli para cezası ile cezalan- dırılmasına," ve 4. bend olarak da "sanık hakkında adli para cezasına esas alınan 41 birim günün TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek sanığın 820 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12737, Karar No: 2020/1902, Tarih: 05.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12737 E.  ,  2020/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08/06/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 07/12/2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 29/04/2009 olan sorgu tarihi ile hükmün açıklandığı 29/09/2015 tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1885, Karar No: 2011/1180, Tarih: 20.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1885 E.  ,  2011/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak 19. Hukuk Dairesi'nin 02.03.2011 gün ve 2010/14341 esas 2011/2766 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-KARAR-

Şikayetçi vekili, Küçükçekmece 3. İcra Müdürlüğünün 2004/11589 dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin kendilerine tebliğ edilmediğini, sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan ... A.Ş, ... Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekili şikayetin reddini, diğer Şikayet olunan ... San.Tic.Ltd.Şti. vekili ise şikayetin kabulünü istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce şikayetin reddine dair verilen karar şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 02.03.2011 gün 2010/14341 esas 2011/2766 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 185,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/921, Karar No: 2022/435, Tarih: 30.03.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/921 E.  ,  2022/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar, taraf vekilleri ile fer’î müdahil vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı taraf vekilleri ve fer’î müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankada hesap açtırarak hazine bonosu aldığını, yanında çalışan ... isimli kişinin davalı bankadaki hesaplardan banka çalışanlarının gerekli dikkati ve özeni göstermemesi sonucunda çeşitli tarihlerde, çeşitli miktarlarda paralar çektiğini, bu ödemelerden müvekkilinin haberi olmadığını, bahse konu paraların mevzuata aykırı şekilde ödenmiş olmasından banka ve istihdam ettiği kişilerin sorumlu olduğunu ileri sürerek tüm zararın tespiti ile fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydı ile şimdilik 18.000TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticarî reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili; hesap ile ilgili işlemlerde bankanın herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının işlemlerin tamamından haberdar olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6.1. Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.10.2012 tarihli ve 2005/186 E., 2012/314 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş; davacı vekili ile fer’î müdahil vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 27.02.2015 tarihli ve 2014/16833 E., 2015/2677 K. sayılı kararı ile karar bozulmuştur.

6.2. Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2016/202 E., 2018/496 K. sayılı kararı ile bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacının çalışanı olan dava dışı ...'nın davalının banka hesaplarından 20.12.2004 tarihinde 16.000TL ve 07.12.2004 tarihinde 2.000TL çektiği, 07.02.2004 ve 20.12.2004 tarihli

dekonttaki imzaların davacının eli ürünü olmadığı, banka hesabına giren paranın hesap sahibine yada onun talimatı ile üçüncü kişiye ödenebileceği, davacı tarafından bahsi geçen ödemelere ilişkin herhangi bir talimatın verilmediği, banka tarafından yapılan ödemelerin usulsüz olduğu, dava dışı..'nın davacının çalışanı olduğu ayrıca davacının hesaplarını kontrol etmediği ve zarar görmemek için gerekli önlemleri almadığı bu nedenle de davacının müterafik kusurunun bulunduğu gerekçesiyle taraflar eşit kusurlu kabul edilerek davanın kısmen kabulü ile 8.000TL'nin 20.12.2004 tarihinden, 1.000TL'nin 07.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:
Yargıtay — Esas No: 2016/4655, Karar No: 2019/4644, Tarih: 13.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4655 E.  ,  2019/4644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

... Ambalaj Matbaacılık Tic. Ltd. Şti. yetkilisi olan sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, ... isimli birinin yanında işe girdiğini, daha sonra kendisini müdür yaptıklarını ve vekaletname verdiğini, bu vekaletname ile üzerine ... isimli şirketi kurduklarını sonradan öğrendiğini, suça konu şirketten ve sahte belgelerden haberinin olmadığını savunduğu anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaların mükellefin bağlı bulunduğu vergi dairesinden veya kullananlardan temin edilip, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- Sanık faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği taktirde sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirdilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilikişe dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Kabule göre de; suç tarihi itibarıyla uygulama maddesinin ... sayılı Kanun'un 359/b yerine 359/b-1 olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17866, Karar No: 2018/2028, Tarih: 19.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17866 E.  ,  2018/2028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine ... dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... köyü 500 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve ... yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12349, Karar No: 2013/6578, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12349 E.  ,  2013/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.09.2009 gün ve 2009/304 Esas, 2009/893 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından sanık ile mağdurenin evli olduğuna ilişkin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, nüfus kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bu husustaki eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18212, Karar No: 2017/8158, Tarih: 06.11.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18212 E.  ,  2017/8158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Temyiz dilekçesi verilirken, gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkemece; kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde, HUMK'nın 432. maddesinin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır (HUMK 434/2-432/son).

Somut Olayda;

1-Hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. ...' den temyiz Karar Harcı ve Temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığına dair sayman mutemed alındısına dosya arasında rastlanamadığından, adı geçen tarafından söz konusu harç ve giderler ödendiyse ödeme belgelerinin evraka eklenmesi, temyiz harç ve giderleri ödenmediyse HUMK'nun 434. maddesi uyarınca işlem yapılması,

2- Bir kısım davalılar vekili Av. ...'in 04.11.2015 havale tarihli temyiz dilekçesinde bahsettiği ... tarafından verilen azilnamenin dosyaya temini ile, davalı ...'ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 06.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.