muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5492, Karar No: 2011/5531, Tarih: 10.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20073, Karar No: 2007/14620, Tarih: 01.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/20073 E.  ,  2007/14620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Nüfus Kaydının Düzeltilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkeme kararın davacı ... ile davalılar... ve ...’e yine davalı temyiz dilekçesi davacıya Tebligat Kanununu 21. maddesine göre tebliğ edilmiş, adreste bulunmama nedeni ve beyan sahibinin imzası alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* yapılan tebligatlar geçersizdir.

2-Mahkeme kararı Cumhuriyet Savcısına tebliğ edilmemiştir. Tebligat Kanununun 43. maddesi uyarınca usulüne uygun tebliğinin sağlanılması,

S O N U Ç : Eksikliğin ikmalinden sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi.01.11.2007
Yargıtay — Esas No: 2016/5427, Karar No: 2017/10131, Tarih: 27.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5427 E.  ,  2017/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1809, Karar No: 2014/21938, Tarih: 31.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1809 E.  ,  2014/21938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

03.07.2009 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanunun 35’nci maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 168’nci maddesine eklenen cümle uyarınca; “...hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.” hükmünün gözetilmesi yanında, mirasın reddine ilişkin kararın davalı Kuruma ödeme emirlerinin düzenlenmesinden önce tebliğ edildiğine dair herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığından, mirasın reddinden haberi bulunmayan davalı Kurum aleyhine vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.....2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici .... maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün (...) ve (...) nolu bentlerinin silinerek hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12200, Karar No: 2013/22263, Tarih: 13.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12200 E.  ,  2013/22263 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/12200

KARAR NO : 2013/22263

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki iflas idaresi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Uyuşmazlık konusu karar İİK'nun 235. maddesi uyarınca sıra cetveline itiraza ilişkin olup, İİK'nun 363. maddesi uyarınca temyizi kabil olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin  reddine dair Kocaeli 1. İcra Mahkemesi'nin 04.01.2013 tarih  2012/136-518 sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra asıl hükmün incelenmesine geçildi:

İİK'nun 235/1. maddesi uyarınca kısmen veya tamamen reddedilen alacağın sıra cetveline kaydına ve dolayısıyla tasfiyeden pay talebine ilişkin davanın sıra cetvelinin ilanından itibaren 15 gün içerisinde iflasa karar verilen yerdeki Ticaret Mahkemesinde açılması zorunludur. Şikayetçinin davası bu nitelikte bir dava olup icra mahkemesince istemin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasının incelenerek kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : İflas idaresinin  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/849, Karar No: 2024/8549, Tarih: 02.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/849 E.  ,  2024/8549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1633 Esas, 2023/1412 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/124 E., 2021/245 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2018/100415 sayılı "...+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin "AS" ibareli markalarına dayanarak yaptığı başvuru sonucu müvekkili başvurusunun reddine karar verildiğini, müvekkili başvurusu ile redde mesnet markaların benzer olmadıklarını, aralarında iltibas doğmayacağını, müvekkili başvurusunun, davalı markalarının serisi olarak algılanmayacağını, markaların tüm unsurları ile birlikte oluşturduğu bütünsel izlenime göre benzerlik değerlendirilmesinin yapılması gerektiğini, davalı şirket markasının düz yazı karakterli olduğunu, müvekkili markasının kendine özgü renkler ve logo ile bir bütünlük sağladığını, taraf markalarının ortak olarak “as” ibarelerini içerdiğini ancak müvekkilinin as ibaresini içeren birçok markasının olduğunu, TÜRKPATENT kayıtlarında da "as" ibaresi ile başlayan birçok markanın bulunduğunu, "as" ibaresinin müvekkili tarafından yıllardır kullanıldığını ileri sürerek 2020-M-2093 sayılı TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, taraf markalarının bütün olarak bıraktıkları izlenim itibariyle benzer olduğunu, tüketici nezdinde her iki markanın karıştırılması ve markalar arasında idari-ekonomik anlamda bir bağlılığın bulunduğu düşüncesinin doğması ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, taraf markalarının görsel, işitsel ve anlamsal olarak aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, marka kapsamlarının da örtüştüğünü, müvekkilinin "as" ibaresinin yanında "robot" yan unsurunu kullandığı markalarının da bulunduğunu markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunduğunu, müvekkilinin "as" ibaresi üzerinde hak sahibi olduğunu, davacının önceki markalarının tescil kapsamlarının dava konusu başvurunun kapsamındaki mal ve hizmetlerden farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu 2018/100415 sayılı "..." ibareli davacı marka başvurusu ile itiraza mesnet gösterilen davalı markalarının benzer olduğu, dava konusu marka başvurusu kapsamında yer alan mal ve hizmetlerin, davalı tarafa ait önceki tarihli markalar kapsamında yer alan mal ve hizmetler ile aynı, aynı tür ya da benzer nitelikte olduğu, taraf markalarını oluşturan ibareler arasında, görsel, işitsel ve kavramsal unsurlar bakımından, ilgili tüketici nezdinde meydana gelen bütünsel algılar itibariyle, ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma ihtimalinin meydana gelebileceği, davacı her ne kadar “AS” ibaresi üzerinde hak sahibi olduğunu iddia etmiş olsa da davacı adına tek başına “AS” olarak tescilli bir markanın bulunmadığı; davacının 93/009298 sayılı markasında yer alan marka adı her ne kadar “AS” kelimesi olarak belirtilmiş ise de marka örneğinde “AS MAKİNA” olarak; 91/010976 sayılı markasında ise “AS METAL” olarak tescil edildiği, YİDK kararının iptali şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, "AS ROBOTİC+şekil" ibareli başvuru ile redde mesnet "AS" asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin olduğu, zira gerek dava konusu başvurunun, gerekse redde mesnet markaların asli unsurlarının "AS" ibaresinde oluştuğu ve başvuruda yer verilen ayırt ediciliği bulunmayan "ROBOTİC" ibaresi ile ayırt edicilikte geri planda kalan şekil unsurunun başvuruya yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, öte yandan dosyada mevcut bilirkişi raporunda açıklandığı üzere emtia benzerliğine ilişkin koşulun da gerçekleştiği, İlk Derece Mahkemesince davacının adına tescilli 91/010976 ve 93/009298 sayılı markalar nedeniyle başvuru üzerinde müktesep hakkının bulunmadığının kabul edildiği, gerçekten de davacının marka başvuru dosyası kapsamındaki delillerle müktesep hakkının koşullarının oluştuğunu ispat edemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı marka başvurusuna davalı şirket tarafından yapılan itiraz sonucu davacı marka başvurusunun reddine dair kararın iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı marka başvurusuna davalı şirket tarafından yapılan itiraz sonucu davacı marka başvurusunun reddine dair kararın iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Davacının reddedilen marka başvurusunda bulunan "AS" ibaresi, davacının önceki 93/009298 ve 91/010976 sayılı markalarında da ayırt edici unsur olarak yer almaktadır. Bu markaların tescil başvuru tarihi ile eldeki davanın konusunu oluşturan markanın başvuru tarihi arasında beş yıldan fazla süre geçmiş olup davacının önceki markalarının kullanılmadığı da savunma olarak ileri sürülmemiştir.

Başvuru konusu markanın asıl unsuru olan "AS" ibaresi davacı adına kazanılmış hak oluşturduğundan, davacının tescilli markalarındaki mal ve hizmet sınıflarında başvuru konusu markanın tescil edilmesine 6769 sayılı Kanun hükümleri kapsamında engel bir durum bulunmamaktadır. O halde mahkemece davacının önceki markalarında yer alan mal ve hizmet grupları açısından başvuru konusu markaya vaki davalı şirketin itirazlarının yerinde olmadığının kabulü ile mal ve hizmet ayıklaması yapılması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın tümden reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7434, Karar No: 2014/384, Tarih: 13.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/7434 E.  ,  2014/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 26/02/2013 gün ve 2012/12936 - 2013/1926 sayılı ilâmıyla davacı Hazinenin temyiz itirazları yönünden bozulmasına, davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının ise reddine karar verilmiş, süresi içinde müdahil davacı ... Yönetimi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu, ... İlçesi, ... Mahallesinde yapılan bütün orman tahdidi ve 2. madde ve 2/B madde çalışmalarına ilişkin (bütün tahditlerin) işe başlama, işi bitirme, özellikle dava konusu ... Mahallesi 314 ada 28 sayılı parseli ilgilendiren çalışma tutanakları ile askı ilân tutanaklarının ve yine ... Mahallesi 314 ada 28 sayılı parseli ve çevresini gösterir orman tahdit haritaları ile aplikasyon ve 2/B haritalarının (yapılan bütün tahditlerdeki haritaların ve üzerinde hangi yılda yapılan orman tahdidine ait olduğu da belirtilerek) orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneklerinin dosya arasına konulması,

2) Dosya arasında bulunan Orman Yönetiminin 17/03/2011 gün ve 01/1179 sayılı cevabi yazısının ekinde yer alan 12 Ağustos 2010 tarih 4285/3781 sayılı yazıda, “ilgi (b) sayılı yazınızda, 3402 sayılı Kanunun 22. maddesi gereğince ikinci kadastro niteliğindeki 79 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan ve müfettiş tarafından düzenlenen ve ek inceleme raporuna ekli haritada sınırları gösterilen (Ek:21,22,22/1) 894,77 Ha. alandaki orman kadastro ve 2/B madde uygulamalarının ikinci kadastro niteliğinde olması nedeniyle yetkili ve görevli hukuk mahkemesinde bu çalışmaların yok hükmünde olduğunun tespiti davası açmak için yetki talep edilmişse de; ilgi (a) sayılı yazımızla dava açma yetkisi verilmiş olup, bu konuda tekrar yetki talebinde bulunulma nedeni anlaşılamamıştır.” denilmiştir. Dosya kapsamından, 79 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan çalışmalara karşı dava açılıp açılmadığı anlaşılamamaktadır. Bu nedenle, Orman Yönetimine yazı yazılarak, 17/03/2011 gün ve 01/1179 sayılı cevabî yazısının ekinde yer alan 12 Ağustos 2010 tarih ve 4285/3781 sayılı yazıda sözü edilen 2/B madde uygulamalarının ikinci kadastro niteliğinde olması nedeniyle yetkili ve görevli hukuk mahkemesinde bu çalışmaların yok hükmünde olduğunun tesbiti davası açmak için verilen yetki kapsamında dava açılıp açılmadığı sorularak, bu hususa dair cevabî yazı ile dava açıldığı bildirildiği takdirde, bildirilen dava dosyasının da bu dosya içine konulması,

-2-

-2-

İade kararı ile iade kararı gereğince yazılacak cevabî yazılar ile ve cevabî yazılara ekli belgelerin titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesinin sağlanması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13.01.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14104, Karar No: 2018/18467, Tarih: 12.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/14104 E.  ,  2018/18467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Mahkemece 23.05.2016 tarihli ek karar ile süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu defa ek kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 29.05.2018 gün ve ... Esas, 2018/13360 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenmiş, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiş, Mahkemece 23.05.2016 tarihli ek karar ile süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu defa ek kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 29.05.2018 gün ve ... Esas, 2018/13360 Karar sayılı ilamı ile onanmasına kararına verilmiş, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dairemizce ek kararın onanmasına karar verildiği halde, ilamın asıl kararın onanması şeklinde maddi hatalı olarak yazıldığı anlaşıldığından, karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin karar düzeltme talebinin, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK'un 442/3. maddesi gereğince kabulüne; Dairemizin 29.05.2018 gün ve 2017/8355 Esas, 2018/13360 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve 23.05.2016 tarih ve 2015/3-2016/38 sayılı ek kararın ONANMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.