muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21140, Karar No: 2014/5593, Tarih: 08.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/21140 E.  ,  2014/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 13. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2011/544-2013/393

Taraflar arasında görülen maddi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması taraf vekillerince istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı vekili Av.A.D.. geldi. Davalı ve vekili gelmediler. Gelen davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı İl Özel İdareye ait bulunan Ulus, Modern Çarşı'nın 24.12.2003 tarihinde yanması nedeniyle davacının kiracı olarak bulunduğu işyerinin de yanarak zarar gördüğünü belirterek, 30.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, yangın olayının dava dışı kiracı İbrahim Karateke'nin dükkanında jeneratör çalıştırılmak istendiği sırada çıktığını, üçüncü kişinin eylemi nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, binada elektrik tesisatı ve yangın söndürme cihazlarının kullanıma hazır hale getirildiğini beyan etmiş, zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davacının zararının 30.000 TL olduğu ancak, olayın meydana gelmesinde davacının tacir olup, kiraladığı ve faaliyette bulunduğu dükkanın konumunu, olaylar karşısında risk durumunu gözönünde bulundurarak işyerini kiralaması gerektiği, çarşının yapısı, dükkanların sıkışık, bitişik durumda olması, muhtemel yangında yanması ve yayılması kolay malzemelerin bulunduğu bir yerde dükkan kiralamış olması nedeniyle müterafik kusurlu olduğu kabul edilmek ve bu nedenle 1/2 indirim yapılmak suretiyle 15.000 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, davacının kiracı olarak bulunduğu iş merkezinde 24.12.2003 günü dava dışı kiracı İbrahim Karateke'nin işçisi Metin Bostan'ın elektriklerin kesilmesi nedeniyle küçük Jeneratörü çalıştırmak istediği sırada sızan benzinin alev alması ile meydana gelen yangının, diğer esnafların dükkanların önüne yanıcı plastik malzeme koymaları sonucu hızla büyüyerek bütün binanın yanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, davacının kiracı olarak bulunduğu iş merkezinde 24.12.2003 günü dava dışı kiracı İbrahim Karateke'nin işçisi Metin Bostan'ın elektriklerin kesilmesi nedeniyle küçük Jeneratörü çalıştırmak istediği sırada sızan benzinin alev alması ile meydana gelen yangının, diğer esnafların dükkanların önüne yanıcı plastik malzeme koymaları sonucu hızla büyüyerek bütün binanın yanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Davacının ve diğer dükkan sahiplerinin müşteki olduğu Ankara 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/152 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı İl Özel İdarenin %20, dava dışı esnafın %20, BEDAŞ'ın %20, Belediyenin %20, yangını çıkaran Metin Bostan ve İbrahim Karateke'nin %10'ar kusurlu oldukları açıklanmış, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davalı İdarenin %20, İbrahim Karateke'nin %10, Metin Bostan'ın %20, Belediye'nin %10, Çarşı Yönetiminin %20, Bedaş'ın %20 kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı İdarenin malik ve işletmeci olduğu taşınmazda günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ve yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatın bulunmaması nedeniyle, genelde yanıcı maddelerin satıldığı dükkanların sık sık elektriklerin kesildiği sırada küçük jeneratör'ün benzinle çalıştırılmak istendiğinde alev alması ile çıkan yangından davalının 6098 sayılı TBK'nun 69 (818 sayılı BK'nun 58) maddesi hükmüne göre kusursuz sorumluluğu vardır.

Ayrıca, 6098 sayılı TBK'nun 61 ve 62 (818 sayılı BK'nun 50 ve 51.) maddeleri gereğince bina maliki ve yöneticisi olan davalının müteselsil sorumluluk ilkesi gereği ileride diğer sorumlulara rücu etmek kaydıyla meydana gelen zarardan sorumlu olması gerekir.

Ancak, dava konusu olay ile ilgili emsal kararlarda ve Ağır Ceza dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı idarenin %20, çarşı esnafın %20 kusurlu olduğu açıklanmış ve bu doğrultuda kurulan hükümlerin Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmesi için yeni bilirkişi kurulundan rapor alınarak davacının da aralarında bulunduğu esnafın kusur oranına göre tazminat miktarından indirim yapılmak suretiyle geri kalan miktarın (davalı idarenin müteselsil sorumluluğu gereği olarak) davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, 1/2 oranında davacının müterafik kusuru nedeniyle indirim yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece; bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmesi için yeni bilirkişi kurulundan rapor alınarak davacının da aralarında bulunduğu esnafın kusur oranına göre tazminat miktarından indirim yapılmak suretiyle geri kalan miktarın (davalı idarenin müteselsil sorumluluğu gereği olarak) davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, 1/2 oranında davacının müterafik kusuru nedeniyle indirim yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6775, Karar No: 2019/12831, Tarih: 27.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/6775 E.  ,  2019/12831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun hükümden sonra 29.03.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5556, Karar No: 2018/9800, Tarih: 24.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/5556 E.  ,  2018/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 03/12/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının düşürülmesine dair Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2017/917 esas, 2018/873 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 10/12/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 15/07/2014 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca erteleme süresi zarfında tedavi ve denetimin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde kullanması veya kullanmak için bulundurması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunda uyarılmasına karar verildiği, bu kararın 17/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin bu karara itiraz etmediği,

2- Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüpheliye tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğ edilmesini müteakip şüphelinin bu çağrıya uyarak Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 17/12/2014 tarihinde müracaat ettiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı, ancak daha sonra şüphelinin erteleme süresi zarfında 28/11/2016 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinden bahisle erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2017/917 esas, 2018/873 sayılı kararı ile "...kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın annesine tebliğ edildiği, dolayısıyla dava şartı gerçekleşmediği..." gerekçesiyle, “kamu davasının düşürülmesine” ve “dava açılmasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edildikten sonra infaz işlemlerinin yapılmasına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, dosya kapsamına göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/11/2014 tarihli ve 2014/11262 soruşturma, 2014/135 sayılı kararının şüpheliye 17/11/2014 tarihinde tebliğini müteakip, şüphelinin erteleme süresi içinde 28/11/2016 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalanması karşısında, Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/4-b maddesi gereğince erteleme süresi zarfında tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunduran sanık hakkında, mahkemesince yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilerek, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2017/917 esas, 2018/873 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında;...Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda şüpheli hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 17/11/2014 tarihinde şüphelinin bilinen son adresi ile aynı olan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine uygun olarak tebliğ edildiği, şüphelinin hiçbir aşamada bu karara itiraz etmediği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin de tebliğ edilmesini müteakip Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 17/12/2014 tarihinde kuruma müracaat edip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı,

Ancak daha sonra, şüphelinin erteleme süresi zarfında 28/11/2016 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığına ilişkin olarak soruşturma başlatılması üzerine, erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, bu hali ile şüphelinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kendisine tebliğ edilip hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandığını öğrendikten sonra itiraz yoluna başvurmadan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı, ancak erteleme süresi zarfında tekrar uyuşturucu madde kullandığı iddiası ile soruşturma başlatıldığı anlaşılmakla, TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğundan, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın annesine tebliğ edildiği, dolayısıyla dava şartı gerçekleşmediği” şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yasaya aykırıdır.

Ayrıca, somut olayda, mahkemece “kamu davasının düşmesine” karar verilerek, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararı ile yargılama sonlandırıldığı ve "düşme” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "düşme" kararı verildikten sonra ayrıca “dava açılmasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edildikten sonra infaz işlemlerinin yapılmasına” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda erteleme süresi zarfında tekrar uyuşturucu madde kullandığı iddia edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılan ve hakkında dava açılan şüpheli hakkında her iki suça ilişkin deliller birlikte değerlendirilerek erteleme süresi zarfında işlendiği iddia edilen ikinci suça ilişkin olarak mahkûmiyete yeterli delil bulunup bulunmadığı tespit edilip; ikinci suça ilişkin olarak mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına kanaat getirilmesi halinde, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde yer alan, erteleme süresi zarfında “tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma veya uyuşturucu madde kullanma” koşulları gerçekleşmemiş olacağından, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen ilk suça ilişkin olarak yargılama şartı bulunmaması nedeniyle, yargılama şartının gerçekleşmesi beklenmek üzere CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca durma kararı verilmesi; ikinci suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğuna kanaat getirilmesi halinde ise, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilen ilk suça ilişkin olarak yargılama şartı gerçekleşmiş olduğundan yargılamaya devamla ilk suça ilişkin davanın esası hakkında bir hüküm verilmesi gerekirken;

Kamu davasının düşmesine karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “dava açılmasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edildikten sonra infaz işlemlerinin yapılmasına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden, kanun yararına bozma talebi bu yönü ile ve değişik gerekçe ile yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2018 tarihli ve 2017/917 esas, 2018/873 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 24.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12903, Karar No: 2013/21875, Tarih: 11.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12903 E.  ,  2013/21875 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/12903

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takipte, ipotekli taşınmazın 28/05/2004 tarihinde alacaklıya alacağa mahsuben ihale edildiği, alacaklının, 03/07/2012 tarihli tescil belgesi verilmesi talebinin reddine ilişkin icra müdürlüğü işleminin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Katma Değer Vergisi Kanunu’na göre, müzayede mahallerinde ve gümrük depolarında yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Satışlar, memurlukça açık artırma usulü ile yapılmaktadır. Satışın yapıldığı yer, müzayede mahalli durumundadır. Verginin alınması için, satış nerede yapılırsa yapılsın açık artırma ile yapılması yeterlidir. Satışın yapılması ile vergiyi doğuran olay meydana gelmekle, kesin satış bedeli de verginin matrahını teşkil etmektedir. Satış kesinleşmeden, katma değer vergisi borcunu ödeme yükümlülüğü doğmaz. Damga vergisi ve tellaliye harcı için de aynı kural geçerlidir. Sözü edilen nitelikteki bedellerin yatırılması gereken zaman, yukarıdaki kurala göre gerçekleştikten sonra, verilen süre içinde ödenmemesi hali, 23.03.1955 tarihli ve 1/5 sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince, ihalenin satış memurluğunca kaldırılması nedenini oluşturur.

Somut olayda, alacaklı-alıcıya ihalenin kesinleşmesinden sonra katma değer vergisi ve damga vergisinin yatırılması için süre verilmediği görülmektedir. Bu durumda, mahkemece, icra müdürlüğüne, bu bedellerin yatırılması için ihale alıcısı alacaklıya süre verilmesi ve verilen süre içinde ödenmemesi halinde yukarıda belirtilen içtihadı birleştirme kararı gereğince işlem yapılması yönünde talimat verilmesi şeklinde karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23024, Karar No: 2011/482, Tarih: 26.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/23024 E.  ,  2011/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Kredi kartının kötüye kullanılması, Özgürlüğü kısıtlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan her bir cezanın süresine göre, sanık ... savunmanının temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK. 318. maddesi uyarınca REDDİNE;

Sanıklar hakkında kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanıklar hakkında kredi kartının kötüye kullanılması suçları ile ilgili olarak, 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca verilen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına’ ilişkin karara karşı, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, katılan ... vekilinin itirazı üzerine Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2010 tarih ve 2010/333 değişik iş sayılı kararı ile bu konuda kesin olarak karar verildiğinden sanıklar ... ve ... savunmanları ile katılan ... vekilinin bu konudaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

Sanıklar hakkında yağma ve özgürlüğü kısıtlama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ... ve ... savunmanları ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA; 26.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3052, Karar No: 2010/3413, Tarih: 15.06.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3052 E.  ,  2010/3413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Ortaca Asliye Hukuk Hakimliğince (Hakem Sıfatıyla) verilen 11.11.2008 gün ve 2003/368-2008/415 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 3533 Sayılı Kanun uyarınca ve mecburi tahkim nedeniyle hakem sıfatıyla ... tarafından davalı ... aleyhine açılmış olup, idare alacağının tahsili talep edilmiştir. 3533 Sayılı Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayenin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi Dairelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilâfların Tahkim Yoluyla Halli Hakkındaki Kanunun 6. maddesinin I. fıkrasına göre Hakemler tarafından verilecek kararlar kesindir (katîdir). Aynı maddenin II. fıkrasında belirtilen sebeplerin varlığı halinde kararın tebliği tarihinden itibaren 30 gün içinde kararı veren mahkemeye itiraz olunabileceği belirtilmiştir. Davacı dilekçesinde her ne kadar kararın temyizen bozulmasını talep etmiş ise de, talebi 3533 Sayılı Yasa’nın 6/II. maddesi gereğince itiraz niteliğinde olduğundan itirazın kararı veren mahkemece incelenmesi için dosyanın mahalline iadesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin talebi itiraz niteliğinde olduğundan dosyanın itirazı incelemekle görevli kararı veren mahkemesine gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17164, Karar No: 2014/27423, Tarih: 24.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/17164 E.  ,  2014/27423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmedilen adli para cezasına esas 1 günün günlüğü TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sonucu 20 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, 40 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca hükmedilen 40 TL adli para cezasının 20 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.