muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3084, Karar No: 2011/1834, Tarih: 24.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3084 E.  ,  2011/1834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/11/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanma, aracın hasarlanması, araçta bulunan çocukların yaralanmasından dolayı yaşanan korku ve üzüntüden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacılar, yaşanan trafik kazası nedeniyle davacılardan ... ile ...'ın ayak kemiklerinin kırıldığını, diğer davacılar ise olay nedeniyle korku ve üzüntü yaşadıklarını belirterek manevi tazminat istemişler, davacılardan ... ise ayrıca aracının hasarlanması nedeniyle hasar bedelinin de davalıdan alınmasını istemiştir.

Yerel mahkemece, araç hasarına ve manevi tazminatlara ilişkin istemlerin kısmen kabulü ile duruşmalara katılmayan, dava sırasında kendisini bir avukat aracılığı ile de temsil ettirmeyen davalı yararına da avukatlık ücreti takdir edilmiştir.

Avukatlık Yasası ile yürürlükteki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, davada kendisini avukatı aracılığı ile temsil ettirmeyen taraf yararına avukatlık ücreti takdir edilemez. Davalı yanında davaya katılan sigorta şirketinin avukatının bulunması davalıya avukatlık ücreti takdiri için yeterli değildir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

b)Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayın gelişim biçimi, davacıların ayak kemikleri kırılacak biçimde yaralanmalarının dereceleri ile yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacılardan ... ile ... yararına takdir edilen 1.000,00'er TL manevi tazminat azdır. Adı geçen davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere karar bozulmalıdır.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; a)22.03.1976 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince delil tespit giderleri yargılama giderlerinden olduğundan tazminat miktarına katılarak bunların toplamı üzerinden faiz yürütülemez, avukatlık ücreti takdirinde esas alınamaz, karar ve ilam harcında matrah olarak gözetilemez.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, tespit giderlerinin yargılama giderleri içinde değerlendirilmesi gerekirken, dava konusu edilen tutarlara katılarak karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

b)Dava konusu araca ilişkin hasar tespit dosyasındaki bilirkişi raporunda, aracın hurda bedelinin 3.000,00 TL olduğu kabul edilmiştir. Ancak bu raporun, davalının dosyadaki fotoğrafları gösterilerek hurda bedeline yaptığı itirazları karşılayacak nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, aracın piyasa satış değeri olarak belirlenen 11.000,00 TL'den hurda bedeli indirildiğinde en üst düzeyde oluşacak zararın 8.000,00 TL olduğu gözetilmeyerek, yetersiz bilirkişi raporu benimsenip daha fazla olan hasarlı parça bedellerinin ödetilmesine karar verilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenlerle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a) bendinde gösterilen nedenlerle tüm davacıar, (2/b) bendinde gösterilen nedenlerle de davacı ... ve ... yararına; (3/a ve b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ; davacıların ve davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 23/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5245, Karar No: 2016/13922, Tarih: 10.11.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5245 E.  ,  2016/13922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 23/05/2007 tarihinden itibaren ... kapsamında çalıştığının, çiftlik ve hayvancılık yapmadığından ...sigortalısı olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 23/05/2007 tarihinden itibaren... sigortalısı olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile, davacının 2009-2010-2011-2012-2013 yıllarına ilişkin ....'lu olmadığının tespitine, 2007-2008 yıllarına ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar. Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Somut olayda, davacının talebinin 23/05/2007 tarihinden itibaren... sigortalısı olmadığının tespitine yönelik olduğu, ancak mahkemece hangi tarihten itibaren ... sigortalısı olmadığının kabul edildiğine yönelik açık hüküm kurulmadan sadece yıllar belirtilmek suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmış olup hükmün bu haliyle infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bu nedenle, yukarıda da belirtildiği gibi davacının hangi tarihten itibaren .... sigortalısı olmadığı açık bir şekilde belirtilmeden sadece yıllar belirtilerek hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün 1. bendi tamamen silinerek yerine;

“1- Davanın Kısmen Kabulü ile,

Davacının 01/01/2009 tarihinden itibaren ... sigortalısı olmadığının tespitine,

Fazlaya ilişkin talebin reddine,” yazılarak hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3505, Karar No: 2019/8054, Tarih: 12.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/3505 E.  ,  2019/8054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ele geçirilen 1780 adet Biperiden etken maddesi ile 538 adet Clonazepam etken maddesi içeren yeşil reçeteye tâbi tabletlerin 5237 sayılı TCK'nın 188/6. maddesi kapsamında “üretimi resmi makamların iznine veya satışı yetkili tabip tarafından düzenlenen reçeteye bağlı olan ve uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran” maddelerden olması nedeniyle, sanık hakkında hükmedilen cezadan TCK'nın 188. maddesinin 6. fıkrası uyarınca indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, üye ...'ün tekerrür uygulaması ile ilgili olarak da hükmün bozulması gerektiğine ilişkin ek gerekçesi ve oybirliğiyle, 12/12/2019 tarihinde karar verildi.

EK GEREKÇE

5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre; suçun hukukî niteliği değiştiğinde ya da cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde, durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede gösterilen dışında bir kanun hükmü uygulanamaz.

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek durumunun, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmadığı, dava açıldığında da mevcut olduğu ileri sürülerek, bu konuda ek savunma hakkına gerek bulunmadığına ilişkin görüş kabul edilemez. CMK'nın 226. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır" ifadesi, "iddianamede gösterilmeyen bir kanun hükmü gereğince, sanığın cezasının artırılması veya sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde de birinci fıkrada olduğu gibi durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınması gerekir" anlamındadır.

Adli sicil kayıtlarında birden fazla hüküm bulunduğunda, bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğu konusunda mahkemelerin bile zaman zaman yanıldığı, tekerrüre esas olmayan hükmün tekerrüre esas alındığı dikkate alındığında, hakim ve Cumhuriyet savcılarının bile uygulamada yanıldıkları bir konuda sanıklardan adli sicil kayıtlarındaki hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğunu bilmesini beklemenin doğru olmayacağı kanaatindeyim.

Adli sicil kayıtlarında birden fazla hüküm bulunduğunda, bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğu konusunda mahkemelerin bile zaman zaman yanıldığı, tekerrüre esas olmayan hükmün tekerrüre esas alındığı dikkate alındığında, hakim ve Cumhuriyet savcılarının bile uygulamada yanıldıkları bir konuda sanıklardan adli sicil kayıtlarındaki hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğunu bilmesini beklemenin doğru olmayacağı kanaatindeyim.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanık hakkındaki hükmün bu nedenle de bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 12/12/2019
Yargıtay — Esas No: 2006/8132, Karar No: 2006/10837, Tarih: 11.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/8132 E.  ,  2006/10837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada ... 1. Asliye Hukuk ile 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 09.07.2001 tarihli dilekçesinde, evli olduğu davalıdan çeyiz eşyası bedelini talep etmektedir.

Asliye Hukuk Mahkemesince 4787 Sayılı Yasanın 4/1. maddesi ve geçici 1. maddesi uyarınca konunun Aile Mahkemesini ilgilendirdiğinden bahisle dosya Aile Mahkemesine gönderilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmadığı, dolayısıyla 4787 Sayılı Yasa ile Aile Mahkemesinin görevine giren işlerden olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, davanın çeyiz eşyası bedeli istemine ilişkin olup, T.M.Y.'nın yürürlük tarihinden önce açıldığı anlaşılmaktadır.

Tespit edilen bu duruma göre; Medeni Yasanın yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden önce edinilen malların iadesinin ancak Borçlar Kanunu ve Genel Hükümlere göre istenebileceği, konunun Medeni Yasanın 2. kitabında yer almadığı anlaşıldığından, davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11/09/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4257, Karar No: 2014/21469, Tarih: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4257 E.  ,  2014/21469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2013

NUMARASI : 2013/126-2013/738

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer arttırıcı unsur oranının %100 oranında olacağı gözetilmeden daha düşük oranda kabulüyle az bedel tesbiti,

2-Dava konusu taşınmaz baraj gövdesi içinde kaldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7480, Karar No: 2011/5802, Tarih: 06.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7480 E.  ,  2011/5802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı-davalı ..., davalı Hazine, ... Köyü Tüzel Kişiliği, ..., ..., ..., ... ve davalı-davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 144 ada 18 ve 22 parsel sayılı sırasıyla 247.86 m2 ve 537.71 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ...'e ait olduğu belirtilerek genel mahkemede davalı olması nedeniyle malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. ...'in ... aleyhine Sulh Hukuk Mahkemesinde açtığı müşterek yola yapılan el atmanın önlenmesi ve kal davası ile ...'in Asliye Hukuk Mahkemesinde Hazine, ... Köyü Tüzel Kişiliği, ..., ..., ..., ..., ... ve ... aleyhine açtığı tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Aktarılan davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonunda, ...'in davasının kısmen kabulü ile uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 1.3.2009 tarihli rapor ve haritada kroki-3 esas alınarak 144 ada 22 parsel içinde kalan 70.21 m2 yüzölçümünde olan bölümün yol boşluğu olarak tescil harici bırakılmasına, 144 ada 22 parsel sayılı taşınmazın 467.50 m2 yüzölçümü ile 144 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 247.86 m2 yüzölçümü ile ... adına tapuya tesciline, ... tarafından ...'in yoldan geçişini engellemek amacıyla çit çekmek ve köpek bağlamak suretiyle yapılan el atmanın önlenmesine, çitin ve köpeğin ... tarafından kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından ..., ..., ..., ..., ..., ... ve Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, mahkemece yenilik doğurucu hüküm almayı gerektiren ve genel mahkemede çözülmesi gereken kal talebi hakkında da hüküm kurulmuştur. Bu tür uyuşmazlıkların Kadastro Mahkemesinde görülmesi olanaksız genel mahkemede çözümlenmesi zorunludur. Görev kamu düzenine ilişkin olup istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gerekir. Mahkemece bu olgular dikkate alınarak çitin ve köpeğin kaldırılmasına ilişkin talep hakkında dava dilekçesinin görev yönünden reddine usulün 27. maddesi hükmü uyarınca dava dosyasının görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Öte yandan aktarılan tescil davasında Hazine ve köy tüzel kişiliğinin yasal hasım durumunda olduğu bunlar dışında davalı gösterilen komşu taşınmaz maliklerinin davanın açılmasında bir kusurları bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca yargılama giderlerinin asıl davacı ... üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi 144 ada 22 parsel içinde kalan (A) harfi ile işaretli 70.21 m2 yüzölçümünde olan bölümün paftasında yol olarak gösterilmesine karar verilmesi gerekirken yol boşluğu olarak tescil dışı bırakılması isabetsiz, ... ..., ..., ..., ..., ... ve Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, asıl dava başlığı altında 1.bendin son fıkrasında yazılı olan "bakiye kalan 70.21 m2'lik kısmın yol boşluğu olarak tescil dışı bırakılmasına" sözlerinin çıkartılmasına, yerine "144 ada 22 parsel içinde kalan (A) harfi ile işaretli 70.21 m2 yüzölçümünde olan bölümün paftasında yol olarak gösterilmesine" sözlerinin yazılmasına, birleşen dava başlığı altında yazılı olan 2.bendin hüküm yerinden çıkartılmasına yerine "Davacı ...'in çitin ve köpeğin kaldırılması talebi hakkında dava dilekçesinin görev yönünden reddine usulün 27. maddesi hükmü uyarınca dava dosyasının görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine" sözlerinin yazılmasına, yargılama giderlerine yönelik 6. 8. ve 9. bentlerin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine "asıl dava yönünden yapılan yargılama giderlerinin asıl davacı ... üzerinde bırakılmasına" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harçlarının istek halinde ilgililerine iadesine, 06.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3117, Karar No: 2024/4397, Tarih: 17.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/3117 E.  ,  2024/4397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/987 E., 2024/767 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/554 E., 2023/107 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'un sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 07.10.2019 tarihinde davalıya ait trafonun yanında sarkık halde bulunan tellerin eline temas etmesi sonucunda yaralanarak sakat kaldığını, davacının elektrik akımına kapılmasına neden olan elektrik telleri trafoya bağlı olduğundan davalının olayda tam ve asli kusurlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 25,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı, 25,00 TL geçici işgöremezlik tazminatı, 25,00 TL geçici işgöremezlik süresindeki bakıcı gideri, 25,00 TL estetik ameliyat bedeli olmak üzere toplam 100,00 TL maddi tazminat ile 25.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiş; 08.09.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle sürekli işgörmezlik tazminatını 1.592.528,04 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; olay tarihinden önce yaralanmanın meydana geldiği enerji nakil hattı ve direğine ilişkin herhangi bir ihbar kaydının bulunmadığını, enerji nakil hattına yakın bir yerde çocuklar tarafından araba lastiklerinin yakıldığını, bunun sonucunda ortaya çıkan tellerin kement şeklinde sallanarak enerji nakil hattına temas ettirildiğini, davacı çocuğun tele tutunması nedeniyle olayın gerçekleştiğini, enerji nakil hattına tellerin atılması ile yaralanmanın gerçekleşmesi arasında kısa bir süre olduğundan ekiplerin müdahale ederek güvenlik tedbirleri alma şansı bulunmadığını, olaydan haberdar olunması üzerine hızlı bir şekilde gerekli güvenlik tedbirlerinin alındığını, davacının 12 yaşında olup elektrik hatlarına temas etmesi halinde tehlike oluşabileceğini bilecek durumda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI