muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14347, Karar No: 2021/21634, Tarih: 25.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/14347 E.  ,  2021/21634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, kötü muamele

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 29.06.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11.07.2016 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14029, Karar No: 2013/15341, Tarih: 24.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/14029 E.  ,  2013/15341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, süresi içinde Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 24.09.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... vekili Av.... ve karşı taraftan davacı ... vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma,ulusal ... genel tatil, hafta tatili yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alımasını talep etmiştir.

Davalılar vekili, davalı ...'e yöneltilen dava bakımından; adı geçen davalının işveren sıfatı bulunmadığını bu nedenle kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, davalı ...'a yöneltilen dava bakımından ise; davalının esnaf faliyeti yürütmesi sebebiyle taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilemeyeceğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda İş Mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından ... hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde "...Davacı müvekkil işten çıkarılana kadar günlük 100,00 TL araç çalıştırma bedelini davalılara vermektedir. Davacı müvekkil mazot ve yevmiye haricinde günlük 80,00 TL ücret kazanmaktadır..." cümlelerine yer vermiştir.

Davacı tanığı ...'in ise "...taksidir günlük bize 80,00-90,00 TL para kalır..." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

İş Kanunu'nun 8. maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

Davacı tanığı ...'in ise "...taksidir günlük bize 80,00-90,00 TL para kalır..." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

İş Kanunu'nun 8. maddesinin birinci fıkrasına göre iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

Gerek dava dilekçesindeki davacının çalıştığını iddia ettiği araç için araç sahibine kira bedeli ödediğine dair beyan, gerekse de davacı tanığının araç sahibine ödenen bedel dışında davacının günlük kazancının çalışmaya göre değişeceği başka bir anlatımla davacıya ödenen belirli bir ücret olmadığı anlamına gelecek ifadesi karşısında taraflar arasında bir iş sözleşmesinin varlığından bahsedilemez.Olsa olsa taraflar arasındaki ilişki hasılat kirası olarak nitelendirlebilir.

Mahkemece davaya bakmaya İş Mahkemesi değil genel hükümlere göre genel mahkemeler görevli olduğundan görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup bu husus re'sen nazara alınmalı ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına takdir olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3744, Karar No: 2006/4600, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/3744 E.  ,  2006/4600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 2 parsel sayılı 17.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacılar ... ... ve ... ..., taşınmazda annelerinden gelen miras payları oranında hakları bulunduğu, ... ve ... ile müşterekleri vekili, tapu kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, ... ... da, davalının taşınmazda hakkı bulunmadığı iddialarına dayanarak tespite itiraz etmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ... ... mirasçıları ve müşterekleri vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacıların dayanağını oluşturan Şubat 1341 tarih 258 sayılı tapu kaydının miktar itibariyle taşınmazı kapsamadığı, zilyetlikle mülk edinme şartlarının adına tescil kararı verilen davalı yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; araştırma ve inceleme yetersiz, değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Celp ve tetkik edilen dosya ve kayıtlardan aynı tapu kaydına dayanılarak 1, 2, 3 ve 4 sayılı parseller hakkında dava açıldığı; 1 ve 4 sayılı parsellerle ilgili davanın sonuçlanıp kesinleştiği, 3 sayılı parselle ilgili yerel mahkeme kararının Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin, 21.12.2004 tarih, 2004/3851-4707 sayılı ilamı ile bozulduğu; bozma ilamında 1, 2, 3 ve 4 sayılı parsellerle ilgili dava dosyalarının birleştirilmesi gereğine işaret edildiği anlaşılmıştır. Dayanılan tapu kaydının kapsamının hudut ve miktar itibariyle doğru olarak saptanması, kayıt uygulamasında komşu parsel kayıtlarından daha sağlıklı bir şekilde yararlanılması, yargılamanın uzatılmadan ve mümkün olduğu kadar az masrafla sürdürülüp varılacak sonuçta hataya düşülmemesi için bu dosya ile halen derdest olduğu anlaşılan 3 sayılı parsel dosyasının birleştirilmesinde zorunluluk vardır. Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle aynı tapu kaydına dayanılarak davaya konu edilen bu dosya ile 3 nolu parsel dosyası birleştirilmesi, bundan sonra tarafların dayandığı ve dayanacağı tüm delillerle 1, 2, 3 ve 4 sayılı parseli kenardan çevreliyen taşınmazların tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi ..., davadan yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve teknik bilirkişiler huzuru ile keşif icra

edilmelidir. Arazinin başında icra edilecek keşif sırasında davacıların dayanağını oluşturan Şubat 1341 tarih 258 nolu tapu kaydı okunup kayıtta yazılı "Alevi yolu ve ... oğlu", "... ve ağıl", "kolay yolu" ve "... ... Tarlaları" yerel bilirkişilere ... ... göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, yine dosyada bulunan vergi kaydı ve kamulaştırma ile ilgili belgeler okunup yerel bilirkişiler yardımı ve teknik bilirkişi aracılığı ile bu kayıtların kapsamları ve bu kapsamlara göre taşınmazın konumu belirlenmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan arazinin niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık beyanları 1, 2, 3 ve 4 sayılı parselleri kenardan çevreliyen komşu taşınmazların tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, dosyalar birleştirildiği takdirde Yargıtay Yüksek 7. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve numarası yazılı bozma ilamında işaret edilen hususlar eksiksiz olarak yerine getirtilmeli, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir bu kapsamlara göre taşınmazın konumunu gösterir ve keşfi takibe imkanı verir kroki düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16981, Karar No: 2008/20547, Tarih: 20.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/16981 E.  ,  2008/20547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Söke Aile Mahkemesi'nin 2007/344 E, sayılı dava dosyasında 09.11.2007 tarihinde oluşturulan ara kararının (3) no'lu bendi uyarınca tarafların müşterek çoçuğu M. A. ile davacı baba arasında şahsi ilişki kurulmasına tedbiren karar verildiği, bu kararın infazı içinde karar örneğinin Söke İcra Müdürlüğü'ne gönderilmiştir. Lehine karar verilen baba bu ara kararını Tire İcra Müdürlüğü'nde infaza koyması üzerine karşı taraf (anne) icra müdürlüğüne başvurarak bu ara kararının Tire İcra Müdürlüğü'nde infaz edilemeyeceğini ileri sürmüş, anılan müdürlüğün sözü edilen istemi reddetmesi üzerine, bu işleminin iptali için Tire İcra Mahkemesi'ne başvurduğu görülmektedir.

O halde, mahkemece şikayetin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8994, Karar No: 2013/31164, Tarih: 26.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/8994 E.  ,  2013/31164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :TCK'nın 179/3-2, 62/1,50/a,52/2, 50/4. maddeleri uyarıncamahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği;

1- İncelenen dosyada ise; olay günü görevli polis memurlarının yol kontrolü yaptıkları sırada daha önce hakkında alköllü ... kullanması nedeni ile işlem yaptıkları sanığın motosikletle geldiğini gördükleri sanığın ekip aracını geçtikten sonra biraz ileride motosikletini park ettiğinde görevlilerce karakola davet edildiği, yapılan ölçümde 42 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair başkaca bir delil veya tespit bulunmadığı halde, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin TCK' nın 52/4 maddesi yerine, anılan Kanunun 50/4 maddesi olarak yazılması,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin TCK' nın 52/4 maddesi yerine, anılan Kanunun 50/4 maddesi olarak yazılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6675, Karar No: 2013/5080, Tarih: 14.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/6675 E.  ,  2013/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16440, Karar No: 2010/4559, Tarih: 20.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/16440 E.  ,  2010/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Konut eklentisi sayılan, apartman merdiveninde gerçekleştirilen yağma suçu nedeniyle, atılı suçun yanı sıra, konut dokunulmazlığını bozma eylemiyle ilgili zamanaşımı içerisinde yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın diğer arkadaşı ile birlikte, katılanın başına sopa ile vurup, elindeki para çantasını alması ile yağma suçunun tamamlandığı gözetilmeyerek, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında kalkışma hükümlerinin uygulanması,

2-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 tarih ve 2008/3-25 esas-2008/22 karar sayılı karırında belirtildiği üzere, sanığın saldırıda kullanmak üzere hazırlamış olduğu sopanın, 5237 sayılı TCK’nun 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayıldığı halde, sanık hakkında anılan Yasanın 149/1-a maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Imade Kobuladze ve savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 20/04/2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11170, Karar No: 2023/184, Tarih: 19.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11170 E.  ,  2023/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/380 E., 2018/772 K.

KARAR : İstinaf Talebinin Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ... İdaresi vekili ve davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili ve davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacılar tarafından 1974 yılında tespite itiraz dilekçeleri verilmesi üzerine Komisyonca yetkisizlik kararı verilerek itiraz başvuruları Tapulama Mahkemesine gönderilmiş ve Tapulama Mahkemesinde 1981/32 Esas numarasını almıştır. Mahkemece, usule aykırı Komisyon Kararı olduğundan dosyanın kapatılmasına ve Tapulama Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; bunun üzerine Komisyonca yeniden yetkisizlik kararı verilmekle ve dosyanın Tapulama Mahkemesine gönderilmesiyle dosya Şarköy Kadastro Mahkemesinde 1983/15 esasını almıştır. Bu Mahkemenin kapatılması üzerine dosya, bu defa Malkara Kadastro Mahkemesi'nde 2013/55 esasını almış; bu Mahkeme de kapatılarak en son dosya Tekirdağ Kadastro Mahkemesinde şimdiki saysısı olan 2015/33 Esas numarasını almıştır.

2.Davan konusu Tekirdağ ili ... ilçesi ... Köyü ... mevkii 79 parsel, 6000 m2 tarla vasfıyla 15.04.1971 tarih ve 126 sıra nolu tapu ve 585 tahrir nolu vergi kaydına istinaden 08.08.1973 tarihinde ... oğlu ... adına tespit edilmiş olup 26.06.1974 ile 26.07.1974 tarihleri arasında askı ilana çıkarılmışsa da eldeki dava nedeniyle kesinleşmemiştir.

3. Davacılar ..., ... ve ...; tapu kaydına istinaden, davacı ... İdaresi orman iddiasıyla, davacı Hazine ise sınırında deniz ve mera bulunan taşınmazın özel mülkiyete konu olmayan yerlerden olduğu iddiasıyla tespitin iptalini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı ... duruşmadaki beyanında, dava konusu yeri sattığını ve artık ilgisinin kalmadığını beyan etmiş; yeni malik bir kısım davalılar ise davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3. Davacılar ..., ... ve ...; tapu kaydına istinaden, davacı ... İdaresi orman iddiasıyla, davacı Hazine ise sınırında deniz ve mera bulunan taşınmazın özel mülkiyete konu olmayan yerlerden olduğu iddiasıyla tespitin iptalini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı ... duruşmadaki beyanında, dava konusu yeri sattığını ve artık ilgisinin kalmadığını beyan etmiş; yeni malik bir kısım davalılar ise davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;, davacı ... İdaresinin, dosyada bulunan orman bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın orman kadastro haritasında orman sınırları dışında bırakıldığı, Orman Bakanlığının yazısına göre orman sayılmayan yerlerden olduğunun bildirildiği, bunun dışında Memleket Haritaları, Amenajman Planı ve Hava Fotoğrafı verilerine göre orman dışı alanlar içerisinde yer aldığı, 3116 Sayılı Kanun'a ve 6831 Sayılı Kanun'a göre orman sayılmayan yerlerden olduğu, 4785 Sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (4785 sayılı Kanun) ve 5658 Sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna Bazı Maddeler Eklenmesine Dair Kanun (5658 sayılı Kanun)

İle ilişkisi bulunmadığından orman sayılmayan yerlerden olduğu; davacı ...'ün, dayanak tapu kayıtları bakımından bu tapuların kök tapunun ifrazı sonucu oluşan tapular olduğunun raporda belirlendiği, davacının tapu kayıtlarının raporda E, F ve G harfi ile tanımlandığı ancak bu tapu kayıtlarının zaman içerisinde bir çok satış gördüğü ve son olarak ... Ekonomik Konut Organizasyonu ve İnşaat AŞ adına geçtiği, böylece tapu malikinin artık anılan şirket olduğu, davacı ...'ün dava konusu yer ile ilgisi kalmadığı gibi davaya konu tapu kayıtlarının tamamının hudut, miktar ve mevkii itibariyle de dava konusu 79 parsele uymadığı; davacılar ... ve ...'ın, dayanak tapu kaydı bakımından tapu kayıtlarında tek başına malik olmadıkları, davacıların tapu kaydının raporda C harfi ile tanımlandığı ancak bu tapu kaydının zaman içerisinde bir çok satış gördüğü ve son olarak ..., ... ve... adına geçtiği, böylece tapu maliklerinin artık anılan kişiler olduğu, davayı açan ilk davacıların artık dava konusu yer ile ilgisinin kalmadığı gibi davaya konu tapu kaydının tamamının hudut, miktar ve mevkii itibari ile dava konusu 79 parsel sayılı taşınmaza uymadığı; davacı Hazinenin, dava konusu 79 parselin etrafındaki taşınmazlar incelendiğinde mera niteliği taşıyan herhangi bir yer bulunmadığı, dava konusu taşınmazın da mera olmadığından davalarının reddi, kadastro sırasında lehine tespit yapılan ...'nun tapu ve vergi kaydının dava konusu taşınmazın belirtilen kısmına uyduğu, dava konusu taşınmaz maliki ...'nun yeri resmi olarak devretmesi sebebiyle dava konusu yerin yeni malikler adına tescili, ayrıca taşınmazın kadastro teknisyeni bilirkişisiler tarafından düzenlenen krokide E harfi ile gösterilen pembe boyalı 1