muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4375, Karar No: 2022/6487, Tarih: 29.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4375 E.  ,  2022/6487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.03.2020 tarih ve 2019/573 E. - 2020/206 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Piarpi Ltd.Şti.'nin üretici-ithalatçı olduğu, İzmir bayisi olan diğer davalı ...'den, 17.04.2012 tarihli 024061 fatura ile KDV hariç 9.000,00.-TL bedelle diğer davalı Yağız Ltd. Şti. tarafından satın alınan iki adet buhar jeneratörü ve ekipmanının, müvekkili tarafından 11.02.2013 tarih 012351 sayılı fatura ile KDV hariç 10.000,00.-TL'sine satın alındığını, ürünün sık sık arızalanması nedeniyle önceki sahibi Yağız Ltd. Şti. tarafından durumun sözlü olarak satıcıya bildirildiğini, ihtar çekildiği, ihtara rağmen bir sonuç alınamayınca, 13.06.2013 tarihinde İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/266 esas sayılı dosyasından ürünün iadesi ve tazminat talepli dava açıldığını, bu davadan alınan bilirkişi raporunda ürünün gizli ayıplı olduğunun rapor edildiğini, ürünün satılmış olduğu gerekçesi ile aktif dava ehliyeti bakımından davanın reddine karar verildiğini ileri sürerek ürünün iadesine, ödeme tarihinden itibaren bedelinin ticari faiziyle geri verilmesine, ayıplı ürün nedeniyle uğranılan fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 17.960,00.-TL maddi, 10.000,00.-TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Piarpi Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin dava konusu malın üreticisi yada ithalatçısı olmadığını, ürününün alım-satımını yapan aracı bir firma olduğunu, bu nedenle diğer davalı ... ile aralarında ortaklık yada bayilik ilişkisi bulunmadığ, davacı ile de aralarında herhangi bir ticari ilişkinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının zararı varsa ürünü satın aldığı Yağız...Ltd. Şti.'den talep edebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Yağız...Ltd. Şti. davaya karşı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Davalı ... vekili, davacının zararı varsa ürünü satın aldığı Yağız...Ltd. Şti.'den talep edebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Yağız...Ltd. Şti. davaya karşı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, ... (Fin Sauna) ve Piarpi Havuz Sauna San ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın reddine, Yağız Organizasyon Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile, dava konusu satışı yapılan 024061 seri nolu, 17.04.2012 tarihli faturada belirtilen 2 adet buhar jeneratörü ve ekipmanının davalı Yağız Organizasyon Ltd. Şti.'ne iadesi ile ürününün satış bedeli 11.800-TL'nin ve 17.960-TL maddi zararın davalı Yağız Organizasyon Ltd. Şti.'nden alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat istemin reddine, fazlaya ait istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11608, Karar No: 2012/15091, Tarih: 13.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/11608 E.  ,  2012/15091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6175 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı ... İş Ortaklığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, teşeron olan davacıya ait total station makinesine davalı ... ortaklığının işçisi olan diğer davalı ...'ın ayağının çarpması sonucu düşerek arızalanması nedeniyle uğradığı zararın tahsili ile makine için taşeronluk sözleşmesi gereğince ödenmeyen ocak ayından 275 TL, şubat ve mart aylarından toplam 1500 TL kira bedelinin davalılardan müteselsilen tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile davalı ... yönünden 1320 TL'nin, davalı ... yönünden 1740 TL'nin 19.01.2010 tarihinden yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu ... aleyhine dava açıldığı duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin de ... adına tebliğe çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

BK. 520.maddesine göre adi ortaklığın tüzel kişiliği yoktur. Adi ortaklığa karşı açılmış olan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Bu nedenle, davacıya dava edilen adi ortaklığın bütün ortaklarının isim ve adresi açıklattırılarak, davaya bu ortakların huzuru ile devam edilmelidir. Mahkemece, bu yönün gözardı edilerek davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12349, Karar No: 2010/1996, Tarih: 18.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/12349 E.  ,  2010/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Dava, davalıların murisinin hak etmediği aylıklarının istirdatı istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 769,81 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; 18.03.2008 günlü karar davacı Kurum tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2008 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.250 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece reddedilen alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,18.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .

......
Yargıtay — Esas No: 2011/11835, Karar No: 2012/2032, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11835 E.  ,  2012/2032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden bir kısım davalılar vekili Av.Murat Çatal geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonunda düzenlenen raporlar yasa hükümlerine uygun olup, taşınmazın zemininin arsa niteliğinde kabulü doğrudur.

Kamulaştırılan taşınmazın, emsallerine olan üstün ve eksik yönleri belirlenip karşılaştırması yapılarak zemine; zemin üzerindeki binalara da resmi birim fiyatları esas alınarak yıpranma payı düşüldükten sonra Kamulaştırma Kanununun 11.maddesinin 1 nci fıkrasının (h) bendine uygun değer biçilmesinde ve buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1165, Karar No: 2007/5768, Tarih: 05.04.2007

21. Hukuk Dairesi 2007/1165 E., 2007/5768 K.

**21. Hukuk Dairesi 2007/1165 E., 2007/5768 K.**

**- BAĞ-KUR SİGORTALISI

- RESEN TECİL MÜKELLEFİYETİ

- SİGORTALILIK BAŞLANGICI**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 79 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 7 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 9 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 10 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 36 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 5 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, 1.6.1995-1.7.2002 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının temyizine gelince;

Dava, davacının 1.6.1995 tarihi ile kayıt ve tescil edildiği 1.7.2002 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının temyizine gelince;

Dava, davacının 1.6.1995 tarihi ile kayıt ve tescil edildiği 1.7.2002 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'da 506 sayılı Yasa'nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa'nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum'a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa'nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa'nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum'a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum'ca re'sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 36.maddesi kapsamında Kurum'un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur'a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum'a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur'un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re'sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re'sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa'nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Davacının 1.7.2002 tarihi itibariyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, ilk tevkifat kesintisinin 1995 yılı Temmuz ayında yapıldığı ziraat odası kaydının 1.10.1994 tarihinden itibaren devam ettiği, görülmektedir.

Mahkemece sigortalılık başlangıcının 1.8.1995 olarak kabulü ile 1.8.1995-30.9.1995 tarihleri arasında davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin hüküm yerinde ise de, ziraat oda kaydının 1994 yılından beri devam ettiği tarımsal faaliyeti bulunduğu halde 1.10.1995-1.7.2002 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 5.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22033, Karar No: 2013/27775, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/22033 E.  ,  2013/27775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7203, Karar No: 2014/381, Tarih: 09.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/7203 E.  ,  2014/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2011/506-2013/43

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.01.2013 tarih ve 2011/506-2013/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 100 hisse üzerinden 28.125 hisseye sahip ortağı olduğunu, toplantı nisaplarına uyulmadan karar alınan ve toplantıya katılmamış ortaklar yerine sahte imza atılmış olan 04.05.2010 tarihli Olağanüstü, 07.06.2010 tarihli Olağan ve 06.07.2010 tarihli Olağanüstü Genel Kurul Toplantıları ile bu toplantılarda alınan kararların iptaline, 2007-2008-2009 ve 2010 yıllarına ilişkin yasal defter ve belgelerin bilanço ve muhasebe kayıtlarının birbirine uyumu ile ortaklara dağıtılan karlar ile yapılan giderlerin gerçeği ihtiva edip etmediğinin bilirkişi marifeti ile incelenmesi sureti ile ortaklara dağıtılması gereken gerçek kar payının tespiti ile şimdilik 5.000,00 TL kar payının müvekkiline ödenmesine, yargılama sonuna kadar şirket yönetiminin şirket dışında bir kayyuma devredilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iptal davasının süresinde açılmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, iptal davasının süresinde açılmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi kök-ek raporlarına göre, davalı şirket defterlerinin incelenmesi sonucu 2007-2008-2009 yıllarına ilişkin Olağan Genel Kurul Toplantısının yapıldığı, 07.06.2010 tarihli genel kurulda hissedarlara kar dağıtımı yapılacağına ilişkin karar alınmadığı, 2007 yılında şirketin 10.402,35 TL, 2008 yılında 1.838,12 TL, 2009 yılında 9.687,10 TL zarar ettiği, 2010 yılında 2.052,95 TL zarar ettiği, genel kurullarda kar dağıtımı konusunda bir karar alınmadığından ana sözleşme ve TTK hükümlerine göre davacının kar payı isteminin yerinde olmadığı, alınan kararlarda kanuna, esas sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırılık bulunmadığı; 6762 sayılı TTK'nın 381. maddesine göre; genel kurul kararları aleyhine genel kurul tarihinden itibaren üç ay içinde şirket merkezinin bulunduğu yerdeki mahkemeye müracaatla iptal davası açılabileceği, bu düzenlemedeki üç aylık süre hak düşürücü süre olup, mahkemece resen gözetilmesi gerekeceği, davaya konu genel kurullar 04.05.2010, 07.06.2010 ve 06.07.2010 tarihlerinde yapılmış olduğu, davanın ise 22.07.2011 tarihinde açılmış olduğu, üç aylık hak düşürücü süre fazlası ile geçmiş olduğu; davacı taraf davaya konu genel kurul toplantılarına ortaklardan Asiye ve Atilla katılmadığı halde, katılmış gibi imza atılmak sureti ile toplantı ve karar nisabına uyulmadan kararlar alındığını iddia ederek, kararların yokluğunun tespitini talep etmiş ve yokluğun tespiti davası herhangi bir süreye tabi olmadan açılabilir ise de, dava, hükümsüzlük yönünden incelendiğinde, dava dışı olan Asiye ve Atilla'nın imzalarının kendisine ait olmadığı yönünde bir beyanı bulunmadığı dikkate alındığında davacı tarafın adı geçen şahıslar adına imzaların sahte olduğuna ilişkin iddialarının dinlenmesi mümkün bulunmadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin davalı şirketin talep edilen dönemlerde kâr elde etmediğine ilişkin gerekçesi alınan bilirkişi raporları karşısında yerinde değil ise de, yerinde olan diğer gerekçeyle kâr payı talebinin reddine ilişkin karara yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının ve aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Mahkemenin davalı şirketin talep edilen dönemlerde kâr elde etmediğine ilişkin gerekçesi alınan bilirkişi raporları karşısında yerinde değil ise de, yerinde olan diğer gerekçeyle kâr payı talebinin reddine ilişkin karara yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının ve aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davalı anonim şirketin 04.05.2010 tarihli Olağanüstü, 07.06.2010 tarihli Olağan ve 02.07.2010 tarihli Olağanüstü Genel Kurul Toplantıları ile bu toplantılarda alınan kararların iptali, bir kısmının yok hükmünde olduğunun tespiti ve kâr payı istemlerine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı davaya konu genel kurul kararlarının toplantı ve karar nisaplarına uyulmadığından yok hükmünde olduğunu iddia etmiş, mahkemece yerinde bulunan gerekçeyle, yokluk iddiasına dayalı davaların genel kurul iptal davalarının süresine tabi olmadığı belirtilmiştir. Ancak davacı, ortaklardan bir kısmının genel kurul toplantılarına katılmadıkları halde sahte imzalarla katılmış gibi gösterilip, toplantı ve karar nisaplarının oluşturulduğunu iddia etmiş, mahkemece sahtelik iddiası konusunda inceleme yapılmadan yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı davalı şirketin ortağı olup, toplantı ve karar nisabının sahtecilik nedeniyle oluşmadığını iddia etmekte hukuki yararı vardır ve davacının bu iddiasının araştırılması gerekir. Ayrıca davacı sahte imzalar nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na yaptığı şikayet üzerine 2012/154509 Esas numaralı hazırlık evrakının bulunduğunu iddia etmiş olup, bu hazırlık evrakı da getirtilip neticesi değerlendirilmeden, imzaların sahteliği sabit olduğu takdirde toplantı ve karar nisabının sağlanıp sağlanmadığı araştırılmadan, yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.