muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3702, Karar No: 2012/13173, Tarih: 03.07.2012

Bozma sonrasındaki yargılama sürecinde, Anayasa’nın 153/5. maddesinde yer alan, “İptal kararları geriye yürümez.” İlkesi yanında; Anayasa Mahkemesi’nin, 02.05.1989 tarihli, 1988/51 E., 1989/18 K. Sayılı kararında yer alan, “Anayasa Mahkemesi’nden, ancak Anayasa’ya aykırı olan bir yasa hükmünün uygulama alanından kaldırılmasını sağlamak için iptal kararı istenebileceğine, özde Anayasa’ya aykırı düşmeyen bir kural, uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilemeyeceğine göre; bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesi Anayasa’ya uygun ve tutarlı bir tasarruf olacaktır.” Gerekçesi de gözetilerek; Anayasa Mahkemesi iptal kararı sonrasında, geçmiş dönemde itibari hizmet süresinden yararlanma olanağı bulunmayan sigortalıların, geçmişe dönük olarak bu haktan yararlanabilecekleri sonucuna varılması olanağının bulunmadığı da gözetilmelidir.” Gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sürecinde, iş güvenliği uzmanı olup olmadıkları anlaşılamayan kimya yüksek mühendisi, makine yüksek mühendisi ve uzman tıp doktorundan oluşan bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılıp işyeri bölümlerinin niteliklerine ilişkin gözlemler keşif zaptına yansıtılmış ise de, bilirkişi heyetinden makine yüksek mühendisi tarafından muhalefet şerhli olarak düzenlenen raporda; işyerinde sadece bir bölümde baskı işi yapıldığı, diğer dokuz bölümde basım işinin yapılmadığı ve sektörel boyutta matbaa anlamını taşıyan baskı işinin davalı işyerinde bulunmadığı, rotosel mikser bölümü hariç diğer tüm noktalarda günlük maruziyet ölçüm değerleri altında ölçüm sonuçlarının elde edildiği, dolayısıyla, baskı bölümünde davacının yaptığı silindirler üzerindeki boyaların temizlenmesi işinin 2098 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasaya eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek.5/II. madde kapsamına girmediği belirtilmiş, uzman doktor ve kimya yüksek mühendisi diğer iki bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; işyerinde “esnek gıda ambalaj üretimi ve bu ambalaj malzemesi üzerine yapılan renkli basım ve kaplama” işi yapıldığı, üretim profili genel olarak göz önüne alındığında, sadece baskı makinelerinin bulunduğu bölümün basım işi kapsamında değerlendirilmesinin yerinde olmadığı, dolayısıyla tüm bölümlerin basım işi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve davacı tarafından yapılan işin 2098 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasaya eklenen ve 3395 sayılı Yasa ile değiştirilen Ek.5/II. maddenin (a), (d) ve (e) bentlerine girdiği ve itibari hizmetten yararlanması gerektiği belirtilmiş, mahkeme de, bu rapora göre yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduğuna göre, bozma gereklerine uygun olarak yargılama yapma ve hüküm verme zorunluluğu doğar. Bozma sonrası yapılan yargılama ve toplanan deliller değerlendirildiğinde; itibari hizmet süresinden yararlanmak için yasada öngörülen basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olma ve Ek-5/II. maddenin alt bentlerinde (a-f) yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin çalışma koşulları kapsamında gerçekleşmiş bulunmasına ilişkin yasal koşulların bozma ilamı içeriğine uygun olarak ayrıntılı bir biçimde irdelenip tartışılmadığı, diğer taraftan, işyeri, baskı öncesi hazırlık, baskı, rotosel, laminasyon parafin metalize, kesme, boyahane, alış depo, kazan dairesi, bakım ve sevkiyat bölümlerinden oluştuğuna göre, işyerinin tümüyle mi, yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazetecilik işyeri olarak değerlendirilmesi gerektiği hususu irdelenip, gerekçeleri her bir bölüm için ayrı ayrı açıklanıp gösterilmeden, tüm bölümlerin Ek-5/II. madde kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin rapora göre hüküm tesis edildiği, yine, çalışılan işyeri bölümlerinin farklı nitelikler göstermesi gözetilerek, hangi bölümde ne kadar süreyle çalışıldığı olgusu delillendirilip belirlenmeden yazılı biçimde tespit kararı verildiği, ayrıca, bozma ilamında; işyeri ve yapılan işin niteliği ve özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği, gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeni ile, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin insan sağlığı için tehlike sınırı ve ölçümleme yönteminin yargısal denetime elverir biçimde ve dosyaya sunulan analiz raporlarıyla varılan sonuçlardan ayrılma gerekçeleriyle birlikte ortaya konulması gereğine işaret edilmesine rağmen, bu hususların çalışılan her bir bölüm yönünden irdelenip gerekçeleriyle birlikte açıklığa kavuşturulmadığı, kaldı ki, dosyada mevcut bilirkişi raporlarının bu yönde farklı değerlendirmeler içermesine rağmen, bu yöndeki çelişkiler dahi giderilmeksizin yazılı biçimde karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar alanında uzman tıp doktoru ile iş güvenliği uzmanı olan ve matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılıp, önceki bozma ilamı içeriğine uygun değerlendirme ve irdelemeleri içeren rapor düzenletmek suretiyle ve mevcut raporlar arasındaki çelişkilerin de giderilmesi sağlanarak, ayrıca koşulları varsa itibari hizmete esas çalışma süreleri de belirlenerek sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde; davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2446, Karar No: 2020/5522, Tarih: 07.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/2446 E.  ,  2020/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...’ ın keşidecisi ... Hazır Giyim" isimli firma olan ve HSCB Bank...şubesine ait 28.09.2012 keşide tarihli 43.000 TL ve 30.09.2012 keşide tarihli 50.000 TL tutarında iki adet çeki doldurup firma yetkilisi adına sahte olarak imzaladığı ve sanık ... ile birlikte borçlarına karşılık katılan ...’a verdikleri bu suretle atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia olunan kamu davasında; sanık Sanık ...’nın savunmasında; ‘‘Olay tarihinde ...Hazır Giyim firmasının sahibi olan ve önceden tanıdığı ...'in kendisine zor durumda olduğunu ve firmayı devretmek istediğini söylediği kendisinin de şirketin borcu olması nedeniyle devralmak istemediğini, diğer sanık ...'ın...'da yaşadığını ve tekstil işi yaptığını müşteki ... ile ...'ın şirketin devri konusunda 93.000 TL'ye anlaştıklarını daha sonra Ko... ile birlikte pa...ı ...'dan aldıklarını ve 93.000 TL'yi firmanın ihtiyaçlarına harcadıklarını, ...'ın pa...ı istemesi durumunda ...'in Ko...'a vermiş olduğu çekleri Ko...'ın ...'a verdiğini çeklerin ödenmesi konusunda sorun olmadığını son iki çekte sıkıntı yaşandığını kendisinin üzerine atılı suçu kabul etmediğini’’ beyan etmesi, sanık ...’ın ise savunmasında; ‘‘...Hazır Giyim’’ isimli şirketin ...'e ait olduğunu ancak ... ve kendisi ile üçünün ortak olduğunu ancak resmi olarak ortak olmadıklarını kasanın anahtarlarının ve çek defterinin ... ile kendisinde durduğunu, zaman zaman ...'in bilgisi dahilinde adına çek imzalayarak verdiklerini, ...'ın katılana borcu olduğunu ve ...'ın kendisine gelerek mal almak için iki adet çek doldurmaları gerektiğini söylediği ve kendisinin de imzalayarak arkasını ciroladığını ...'ın daha sonradan üzerine miktar yazarak müştekiye verdiğini çekler ödenmeyince ic...a konulduğu, ... bilgisi dahilinde böyle bir şey yapıldığını beyan etmesi, katılanın da aşamalarda özetle, sanıkların keşideci şirket ortağı olduklarını, şirket adına işlemler yaptıklarını beyan etmesi ve sanıkların suça konu çeklerin arkalarına kendi isim ve imzaları ile ciro yapmış olduklarının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03

...a konulduğu, ... bilgisi dahilinde böyle bir şey yapıldığını beyan etmesi, katılanın da aşamalarda özetle, sanıkların keşideci şirket ortağı olduklarını, şirket adına işlemler yaptıklarını beyan etmesi ve sanıkların suça konu çeklerin arkalarına kendi isim ve imzaları ile ciro yapmış olduklarının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği gibi rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanıkların suça konu çekler dışında şirket adına daha önce benzer şekilde çek keşide edip etmediğinin ve bunların karşılığının ödenip ödenmediğinin ilgili bankadan sorulması, başka çeklerin de verildiğinin tespit edilmesi halinde, bunlarla ilgili olarak yapılan yargılamalar ya da icra takiplerinde imzaya itiraz edilip edilmediğinin belirlenmesi gerektiğinde çeklerin verildiği kişilerin tanık olarak dinlenilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan, sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/826, Karar No: 2014/14629, Tarih: 15.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/826 E.  ,  2014/14629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Araç kiralama işi ile uğraşan katılanın iş yerine gelen sanığın,... plakalı aracı, kira sözleşmesine istinaden bir haftalığına kiralayarak teslim aldığı; ancak söz konusu aracı sözleşmede belirtilen sürede katılana iade etmeyip, başka bir kişiye vermek suretiyle teslim amacı dışında tasarrufta bulunarak üzerine atılı olan güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanık anlatımlarına, kira sözleşmesi formuna ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın,bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini ve ayrıca hüküm kısmında sanık hakkında 6 ay hapis ve 30 gün adli para cezası verildikten sonra 62.madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç olarak ''5 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' şeklinde belirtilmesi gerekirken yazım hatası yapılarak ''5 ay 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/1, 62/1, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 25 gün adli para cezası karşılığı aynı kanunun 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı kanunun 52/2. maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ayrıca hüküm kısmının 3. fıkrasında yapılan yazım hatasının ''5 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' şeklinde değiştirilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11996, Karar No: 2012/15277, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/11996 E.  ,  2012/15277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ...'in kullandığı, diğer davalıların kefil olduğu süt koyunculuğu kredisinden doğan borcun ödenmediğini ileri sürerek 11.922,25TL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece 19.01.2012 tarihli son celsede kısa karar ile " Davacının dava dilekçesinin ve ıslah talebinin KABULÜNE, 5882,25 TL asıl alacak 7141,54 TL işlemiş faiz, 40 TL tebligat ve idare masrafları olmak üzere 11.922,25 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, asıl alacak miktarı üzerinden dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine" hükmedilmiş ve fakat gerekçeli kararda "dava tarihi itibariyle 5.882,25 TL asıl alacak 7.141,54 TL işlemiş faiz 40 TL ihtar giderleri olmak üzere 13.063,79 TL toplam alacağın bulunduğu anlaşıldığından dava ve ıslah dilekçesinin kabulü ile bu miktarın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine" ibaresi yazılı olmasına rağmen hüküm fıkrasında yine 11.922,25TL alacağın tahsiline karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme,yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek 2012/11996-15277

tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

Somut olayda kısa karar ile kararın gerekçesi arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup mahkemece, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması gereklidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'e iadesine, 12.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7418, Karar No: 2014/5250, Tarih: 17.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7418 E.  ,  2014/5250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2384, Karar No: 2024/6063, Tarih: 05.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/2384 E.  ,  2024/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/81 Esas, 2022/1039 Karar

HÜKÜM : Ret

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı vekili

Taraflar arasındaki cezai şart alacağının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'in satış müdürü olarak müvekkili şirkette çalışmakta iken emekli olacağını bildirerek işten ayrıldığını, ancak davalının müvekkilinin rakibi olan diğer davalı şirkette çalışmaya başladığının anlaşıldığını, davalı ...'in müvekkili ile arasındaki sözleşmede yer alan rekabet etmeme yükümlülüğüne aykırı davrandığını, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 23 üncü maddesi uyarınca diğer davalının da sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek 44.100,00 TL cezai şartın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Oba Kağıt Ambalaj Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin merkez adresinin Çorlu/Tekirdağ olduğu, davalının çalışmaya başladığı dava dışı şirket merkezinin Esenyurt/İstanbul olduğu, davacı tarafça davacı şirketin iş ve müşteri çevresinin hangi bölgeleri kapsadığı tam olarak ispat edilemediği, rekabet yasağının ancak şirket merkezi olan Çorlu/Tekirdağ için geçerli olabileceği, davalının rekabet yasağına coğrafi bakımdan hakkaniyete aykırı aşırı nitelikte bir sınırlama getiren sözleşmenin ancak şirketlerin merkez adresleri çerçevesinde geçerli olabileceği, bunun da Çorlu ilçesi ile sınırlı olabileceği davalının bu adreslerde bir çalışması olmadığı, hatta davacının da Çorlu'da bulunan işyerinin faaliyetine son verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 19.12.2023 tarih, 2023/759 E. ve 2023/7472 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 19.12.2023 tarih, 2023/759 E. ve 2023/7472 K. sayılı kararıyla, Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; davalılardan ...'in müvekkili şirketin Çorlu bölgesinden sorumlu satış müdürü olarak çalıştığını, diğer davalı Oba Kağıt Ambalaj Sanayi ve Ticaret A.Ş.'de de Çorlu bölgesinden sorumlu satış müdürü olarak çalışmaya devam ettiğini, davalı firmanın adresi İstanbul olmakla birlikte, Çorlu Bölgesinde de ticari faaliyette bulunduğunu, Çorlu Bölgesindeki ticari faaliyetlerini de diğer davalı ... vasıtasıyla yürüttüğünü, bir an için davalı ...'in sadece İstanbul'da çalıştığı farzedilse bile, müvekkili şirketin İstanbul'da da satış ve pazarlama faaliyeti yürüttüğünden, davalı müvekkili şirketin İstanbul'daki müşterilerini de bildiğinden davalının İstanbul'da çalışmasının da rekabet yasağına aykırı kabul edilmesi gerektiğini, bilirkişi raporuyla davalı işçinin davacı şirkette çalıştığı pozisyon itibarıyla müvekkili şirketin işyeri sırlarına vakıf ve bunları kullanma ve müvekkili şirketi zarara uğratma ihtimali bulunduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rekabet yasağı ihlalinden kaynaklanan cezai şart istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Alınması gereken karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 2.505,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

05.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.