muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5614, Karar No: 2016/5901, Tarih: 30.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/5614 E.  ,  2016/5901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2015 tarih ve 2015/97-2015/918 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin ortağı ve Yönetim Kurulu Başkanı olduğunu aynı zamanda hizmet akdi kapsamında müvekkiline ait hastanede hekim olarak çalıştığını, müvekkilince davalının iş akdinin haklı nedenlerle 3.6.2014 tarihinde feshedildiğini, davalının iş akdinin feshi sonrasında ... Hastanesi'nde çalışmaya başladığını ve aynı hastanede çalışan ...'ın da istifasına sebebiyet verdiğini, bu durumun taraflar arasında akdedilen hizmet akdinin rekabet yasağına ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini, sözleşme hükümleri uyarınca müvekkilinin cezai şart alacağının tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi başlattığını takibin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek davalının icra takibine vaki itirazının iptali ile takibin devamına alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iş akdinin feshinin haklı sebebe dayanmadığını, sözleşme hükümlerinin davacının dayatmaları olduğunu, bu hükümlerin hukuka aykırı olmaları nedeniyle bağlayıcı olamayacaklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile başka kişiler arasında aynı nitelikteki davaların İş Mahkemesinde görüldüğü, benzer davaların görevsizlik ile İş Mahkemesi'ne gönderildiği ve usul ekonomisi gözetildiğinde davaya bakma hususunda ... İş Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine kararın kesinleşmesi sonrasında talep halinde dosyanın ... İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ile başka kişiler arasında aynı nitelikteki davaların İş Mahkemesinde görüldüğü, benzer davaların görevsizlik ile İş Mahkemesi'ne gönderildiği ve usul ekonomisi gözetildiğinde davaya bakma hususunda ... İş Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine kararın kesinleşmesi sonrasında talep halinde dosyanın ... İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, rekabet yasağının ihlali nedeniyle cezai şart alacağının tahsili istemiyle başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Somut olayda davacı vekili, davalının hizmet akdinin sona ermesi sonrasında hizmet akdinde yer alan hükümlere aykırı hareket ederek haksız rekabette bulunduğunu, bu eylemler nedeniyle müvekkilinin hizmet akdinde düzenlenen cezai şart alacağının doğduğunu ileri sürmüş mahkemece yapılan yargılama neticesinde yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmiştir. Hizmet akdinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık halinde, bu tür davalara bakma görevi iş mahkemesine aittir. Hizmet akdinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edildiğinin ileri sürüldüğü hallerde ise, buna dayalı olarak açılacak dava niteliği itibariyle 6098 sayılı TBK'nın 444. maddesi kapsamına girmektedir, Bu madde kapsamdaki davalar TTK'nın 4/1-c maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olup, bu tür davalar ticaret mahkemelerinde incelenip karara bağlanacaktır.(HGK'nın 29.02.2012 tarih ve 2011/11-781 Esas, 2012/109 karar sayılı ilamı)Bu durum karşısında mutlak ticari dava niteliğindeki somut olay yönünden davaya bakma görevi ticaret mahkemesine ait olduğundan, mahkemece iş mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de; HMK'nın 331/2. maddesinde " Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkemenin hükmedeceği, görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş olması halinde ise talep üzerine davanın açıldığı ilk mahkemenin dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm edeceği" düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemece, görevsizlik kararıyla birlikte yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinin davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmayıp, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12122, Karar No: 2018/5238, Tarih: 10.07.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/12122 E.  ,  2018/5238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.06.2009 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davacının davalıların miras bırakanı Mehmet Ünlü ile yapmış olduğu 03.02.1982 tarihli satış vaadi sözleşmesine göre, Musahacılı Köyü 228, 500, 530, 547, 217 ve 215 parsel sayılı taşınmazlarının satışının vaad edildiğini, bedelin peşinen ödendiğini ve satış tarihinde teslim alınan taşınmazların nizasız fasılasız davacı tarafından kullanıldığını belirterek, ... kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar ve vekilleri, sözleşme tarihinden itibaren 22 yıl geçtiğini ve zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının taşınmazlarda zilyet olmadığını, davalıların tasarruf ettiğini, taşınmazların devlet tarafından verilen ve devir yasağı kapsamındaki taşınmazlardan olması nedeniyle tapularının devrinin imkansız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne, kamulaştırma ve ifraz ile oluşan davalılar adına kayıtlı 1324, 131 ada 4, 131 ada 10, 130 ada 35, 1332 ve 1334 parsel sayılı taşınmazların ... kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, bir kısım davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava açılırken dava değeri 8.000,00 TL olarak gösterilmiş ve bu miktar üzerinden nispi harç yatırılmıştır. Yargılama devam ederken dava konusu taşınmazların değeri 217.420,85 TL olarak saptanmasına göre hükümle birlikte harcın bu değer üzerinden tahsilinde bir yanlışlık yoktur. Ancak, yargılama sırasında belirlenen değer üzerinden harç tamamlanmamıştır. Bu durumda başlangıçta dava değeri olarak gösterilen ve harcı yatırılan miktar olan 8.000,00 TL üzerinden vekalet ücretinin takdir ve tahsiline karar verilmesi gerekirken, keşif sonrası belirlenen ve harcı tamamlanmayan değer üzerinden vekalet ücreti hesaplanması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıralara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22486, Karar No: 2015/44473, Tarih: 05.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/22486 E.  ,  2015/44473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, ödeme gücü bulunmayan sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Hükmün 8. maddesinde yazılı “soruşturma aşaması zorunlu müdafii ücreti 149.00.-TL, kovuşturma aşaması zorunlu müdafii ücreti 462.-TL, mağdur ... için soruşturma zorunlu vekil ücreti 149.-TL, kovuşturma aşaması zorunlu vekil ücreti 462.00.-TL” ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7269, Karar No: 2015/7621, Tarih: 24.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/7269 E.  ,  2015/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/170115

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2011/302 (E) ve 2013/52 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I)Sanık A.. P.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II)Sanık U.. K.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında ceza hükmü kurulurken adli gün para cezasının, adli para cezasına çevrilmesinde kanun maddesi gösterilmiş olmakla tebliğnamedeki 2/son numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1)Suça konu kesilen ağaç sayısının 81 adet (30 kental) olması karşısında, TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinin 2. cümlesinin uygulanması sırasında emvalin sırf yakacak vasfında olduğuna dayanılması gerekirken hatalı olarak hüküm gerekçesinde ve kısa kararda değer azlığına dayanılması,

Kanuna aykırı ve sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7489, Karar No: 2013/9701, Tarih: 04.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7489 E.  ,  2013/9701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi uyarınca, kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak bedelinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre; gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özellikleri taşıması gereklidir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş imar parseli olup % 35 oranında düzenleme ortaklık payı kesildiği, emsal olarak alınan ... Mahallesi 4158 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli olduğu anlaşılmaktadır. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ... Mahallesi 4158 ada 3 parselin satışının somut emsal olarak alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14665, Karar No: 2017/11598, Tarih: 24.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/14665 E.  ,  2017/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi, 156 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10189, Karar No: 2014/5760, Tarih: 13.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/10189 E.  ,  2014/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.04.2013

No : 2012/562-2013/141

Dava, iş kazası tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekildi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum, davalılar R.. G.. ve Ş.. S..'in avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, F. Apartman Yönetimine ait apartmanın dış cephe boya işinde çalışırken iskelenin yıkılması sonucu yaralanmış, bu kazanın 506 sayılı Yasa'nın 11. maddesi kapsamında iş kazası olduğunun tespiti istemi ile bu davayı açmıştır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 506 sayılı Kanunun 11/A maddesidir. Anılan madde hükmüne göre iş kazası; sigortalının iş yerinde bulunduğu sırada, işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla, hemen veya sonradan sigortalıyı bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

İş kazası tespitine ilişkin davalarda husumetin, işverene yöneltilmesi gerekmekte olup, haklarında dava açılan R.. G..'a yönetici olması ve Ş.. S..'e yönetici yardımcısı olması sebebiyle husumet yöneltilmesi ve davanın işveren sıfatıyla aynı zamanda ''Falez Apartman Yönetimine'' yöneltilmiş olması karşısında, bu davalılar yönünden husumet nedeniyle davanın reddi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizdir.

Öte yandan, Mahkemenin gerekçesine göre, Mürsel Duran'ın işveren sıfatını haiz olmayıp, davacı gibi işçi olarak dış cephe boya işinde çalıştığı kabul edilmişse de, bu kararın eksik incelemeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Bu tür davaların kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle re'sen araştırma ilkesine tabi olduğu açıktır.

Somut olayda; dış cephe boya işinin, götürü sözleşme ile Mürsel Duran'a verildiği, davacının iskelenin üzerinde çalışırken, iskeleyi taşıyan halatların koparak devrilmesine ve davacının yaralanmasına, Mürsel Duran'ın ise ölümüne yol açtığının anlaşılması karşısında, apartman yönetimi ile M. D. arasındaki ilişkinin istisna akdi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gereğinin gözetilmemiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece; açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar Kurum ile R.. G.. ve Ş.. S.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde R.. G.. ve Ş.. S..'e iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1182, Karar No: 2015/3492, Tarih: 01.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1182 E.  ,  2015/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .....'nin kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafii ile katılanlar vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıktan alınmasına karar verilen

“3224.12 TL” olan yargılama giderleri toplamından, zorunlu müdafii ücreti olan 1191.00 TL çıkartılarak, yargılama giderleri toplamının “1500.12 TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 01/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/32384, Karar No: 2019/15902, Tarih: 18.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/32384 E.  ,  2019/15902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Davanın dayanağını oluşturan 6831 Sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında ve dosyanın tüm muhteviyatından, tutanak tarihinden 2 gün önce doğal afet olan sel felaketi gerçekleştiği ve sanığın iki katılı evinin alt katını su bastığı, bunun üzerine sanığın sel felaketi sonucu oluşacak taşkınları önlemek amacıyla önlem mahiyetinde dere yatağını temizleyip set oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanığın işgal ve faydalanma kastı olmaması dikkate alınarak beraatine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de,

Sanığın, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre kesinleşen orman kadastrosu sınırında işgal ve faydalanma şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle, hüküm kurulurken 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından CMUK'nin 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.