muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7204, Karar No: 2018/6391, Tarih: 30.05.2018

2-Bozma sebeplerine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 274,00 TL harcın davalı-Toki'ye, 274,00 TL harcın davalı-... A.Ş.'ne iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17046, Karar No: 2024/13302, Tarih: 04.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/17046 E.  ,  2024/13302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/654 E., 2020/769 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2019 tarihli, 2017/172 Esas, 2019/92 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un, 221 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.09.2020 tarihli, 2019/654 Esas, 2020/769 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.03.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın emniyetteki ilk işlemden karar duruşmasına kadar tüm bildiklerini savunmasında samimi bir dil ile anlatmasına rağmen alt sınırdan uzaklaşarak ceza kurulmasının ve bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanığın üzerine atılı silahlı terör örgütüne üye olma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

3. Sanık hakkında temel cezadan uzaklaşarak hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna,

4. Temyiz dilekçelerinde belirtilen diğer temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, dosya kapsamına göre sanığın örgüt içerisindeki konumu itibariyle örgütün nihai amacını bilebilecek durumda olduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2019/654 Esas, 2020/769 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4112, Karar No: 2024/6952, Tarih: 23.09.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/4112 E.  ,  2024/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder. " hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının takdir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hem de temyiz aşamasında re' sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24/11/2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi; "134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte İlk Derece Mahkemeleri ve Bölge Adliye Mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm

görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır. Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir. " hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/borçlu aleyhine ihale bedelinin % 1'i oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih iddialarının ağırlığı ve fesih isteyenin sıfatı göz önünde bulundurulduğunda, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %1’i olarak belirlenen para cezasının %5’i oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :

1-Şikayetçi/borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi’nin 22/02/2024 tarih ve 2024/659 E. 2024/1080 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin (1) numaralı bendinin 2 numaralı fıkrasında yer alan “%1'i oranında para cezasının” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “% 5’i oranında para cezasının” ibaresinin yazılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2 ve 7343 sayılı Yasa' nın 33.maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, şikayet dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karar düzelterek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 23.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1384, Karar No: 2006/1955, Tarih: 20.02.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/1384 E.  ,  2006/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                :Sivas l. S.H.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeplerle  BOZULMASINA,                         oybirliğiyle karar verildi.    20.02.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2024/12377, Karar No: 2024/13337, Tarih: 10.10.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/12377 E.  ,  2024/13337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 17.02.2021 tarihli kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 04.10.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2472, Karar No: 2023/3665, Tarih: 05.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2472 E.  ,  2023/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/115 E., 2023/81 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/198 E., 2021/598 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava ve dilekçeler aşamasındaki dilekçelerinde özetle; davalı karşı davacının sorumsuz tutum ve davranışları nedeniyle evlilik birliğinin çekilmez bir hal aldığını, taraflar arasındaki problemlerin nedeninin kadın ve ailesinin kusurlu hareketleri olduğunu, davalı karşı davacının birlik görevlerini yapmadığını, her fırsatta ailesi ile birlikte müvekkiline baskı yaptığını, ailesinin tarafların evliliklerine olumsuz müdahalesinin olduğu, kadının annesinin müvekkiline kızımın sana iyi bir eş olmasını istiyorsan önce beni mutlu etmelisin şeklinde söylemlerde bulunduğunu, kadının ailesinin sözünden çıkmadığını, müvekkili üzerinde baskı kurduğunu, müşterek konuttan çok ailesinin evinde vakit geçirdiğini, ortak konutun ihtiyaçları ile ilgilenmediğini, evin temel ihtiyaçlarını yerine getirmediğini, eşi ile ilgilenmediğini, hamilelik haberini dahi 20 gün sonra verdiğini, hamile olduğu dönemde müvekkilinin telefonlarını açmaması nedeniyle müvekkilinin iş yerinden izin almak zorunda kaldığını, müvekkilinin ...'dan gelen bir iş teklifini kabul ettiğini, ...'ya gitmek için bütün hazırlıkları yaptığını kadının ailesi kızlarının ...'ya gitmeyeceğini, müvekkilinin ...'ya gitmekten vazgeçmesi halinde bile kızlarının müşterek konuta dönmeyeceğini söylediğini, davalı karşı davacı kadının ailesinin müvekkilini kovduğunu, daha sonra kendisinden şikayetçi olduğunu müvekkilinin aile büyüklerini alarak kadının ailesinin yanına giderek barışmak istediğini, dayısının müvekkiline Türkan adına bir ev almadığı sürece barışmanın gerçekleşmeyeceğini söylediği, kadının barışmak için hiçbir çaba göstermediğini, müvekkilinin yaşanan bu sıkıntılar sonucunda işten çıkartıldığını, taraflar arasında ki sorunlar nedeniyle müvekkilinin müşterek çocuğun doğumundan haberdar olmadığını, kadın ve ailesinin müvekkiline haber vermediğini, müvekkilinin müşterek çocuğu görme isteğinin her defasında geri çevrildiğini, davalının ve ailesinin müşterek çocuk ile müvekkili arasındaki ilişkinin kurulmasına engel olduğunu belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava ile dilekçeler aşamasında sunulan dilekçelerinde özetle; davacı karşı davalının iddialarının asılsız olduğunu, taraflar evlendiklerinden beri davacı karşı davalı erkeğin annesi ve babası ile birlikte yaşadıklarını, müvekkilinin ayrı eve çıkmak istediğini fakat erkeğin kira ile uğraşamam annemden ayrılamam dediğini, erkeğin annesinin sürekli evliliğe olumsuz müdahalede bulunduğunu, annesinin kadına eziyet ettiğini, müvekkilinin hamile olduğu dönemde erkeğin annesi ve kardeşi tarafından çocuğun zorla aldırılmak istemesi ile ilgili ceza yargılaması yapıldığı ve tarafların ceza aldığını, müvekkilinin bildiklerini söylemekten dolayı tehdit edildiğini, baskı, zulüm sebebiyle stres ve acı çektiğini, ortak çocuğun ihtiyaçlarının giderilmediği, davacı karşı davalının annesinin müvekkili üzerinde baskı ve hakimiyet kurduğunu, bu evde benim sözüm geçer dinlemezsen mutlu olamazsın dediğini, müvekkilinin hamile olduğunu öğrendiğinde davacı karşı davalı ve annesinin müvekkiline ağır işler yaptırmaya devam ettiğini, erkek eşin ise bu olaya ses çıkarmadığını ve annesini haklı bulduğunu, müvekkilinin yaptığı ağır işlerden dolayı hamilelik döneminde kanamasının olduğunu, erkeğin eşine hiç bir zaman değer vermediğini, telefonunu kurcalayarak arkadaşları ile görüşmesine izin vermediğini, müvekkilinin davacı ile baş başa kalamadığını, davacının annesinin oğlunu hiç kimse ile paylaşmak istemediğini, davacı karşı davalının müvekkilinin hamile olduğu dönemde müvekkili ile ilgilenmediğini, destek olmadığını, yardım etmediğini, sürekli telefon ile oynayarak vakit geçirdiğini, müvekkilinin 21 Ocak 2017 günü yaşanan baskı ve strese karşı bebeğine zarar gelecek düşüncesinden dolayı dayanamadığını ve baba evine döndüğünü, erkeğin ve annesinin müvekkilinin baba evine gelmesinin asıl sebebinin çocuğu aldırmak olduğunu söyleyerek müvekkilinin ailesini tehdit ettiğini ve Ankaraya gelmesi için zorladığını, müvekkilinin şikayeti sonucunda ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinde yargılama yapıldığını, müvekkilinin devamlı stres korku ve kabus gibi günler geçirdiğini, çocuğun damağında bir problem ile dünyaya geldiğini bundan dolayı müşterek çocuğun sürekli enfeksiyon geçirdiğini, müşterek çocuğun bu hastalığından dolayı özel gıdalar tüketmesi gerektiğini, davacının müşterek çocuğu bir kez dahi görmediği gibi görmek için de aramadığını, davacı karşı davalının müvekkiline hamilelik sonrası çekilen acı ve sıkıntılı zamanlarında maddî ve manevî olarak destek vermediğini belirterek, davacı karşı davalının davasının reddine karar verilmesini, karşı davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 1000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî, 50

.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata, nafakaların her yıl TEFE TÜFE oranında arttırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı- karşı davalının ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/964 Esas sayılı dosyasında Cebir Tehdit veya Hile Kullanarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma suçundan mahkum olduğu, dolayısıyla mahkeme kararı gereğince kadının zorla kaçırıldığı hususunun sabit olduğu, erkeğin eşi ile hamilelik sürecinde ilgilenmediği, çocuğunun hastalığı ve tedavi süreci ile ilgilenmediği, davalı/k.davacının annesinin aile birliğine müdahalesine ses çıkarmadığı, müşterek haneden ziyade annesinin evinde vakit geçirdiği, annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, kadının,erkeğe baba olacağını 20 gün sonra söylediği, önce Ankaraya gitmek istediği, daha sonra karşı çıktığı, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı karşı davalı erkek ağır kadının az kusurlu olduğu, küçük çocuk ile baba arasındaki ilişkinin kopmaması ve menfaatleri düşünülerek, küçük çocuk ile baba arasındaki ilişkinin şimdiye kadar sınırlı sayıda gerçekleşmesi, kişisel ilişki düzenlemesinin bu aşamada yatılı olmadan tesis edilmesi gerektiği, ileride baba ile çocuk ilişkisi arttığında yeniden düzenlenebileceği düşünülerek, şimdiye kadar pedagog eşliğinde en azından yabancılık unsuru giderildiğinden, pedagog ile olma şartı kaldırılarak kişisel ilişki düzenlenmesinin uygun olacağı, gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine baba ile yatısız kişisel ilişki kurulmasına, kadın yararına hükmolunan aylık 200,00TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar aynen devamına, bu miktar nafakanın karar kesinleşmesinden sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında arttırılmasına, çocuk için belirlenen aylık 200,00 TL tedbir nafakasının karar kesinleşinceye kadar aynen devamına, bu miktar nafakanın karar kesinleşmesinden sonra iştirak nafakası olarak devamına, her yıl TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına, kadın yararına 10.000,00 TL maddî, 5.000,00 TL manevî tazminata, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri