muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12749, Karar No: 2017/5558, Tarih: 13.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/12749 E.  ,  2017/5558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... için ikişer, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk haklarında birer kez)

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçlardan; suça sürüklenen çocuğun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından ve sanık ...'in ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez) ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrolde, 19.11.2013 tarihli duruşma zabtında üye hakim ...'un (...) ıslak ve elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, söz konusu imza eksikliği giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10351, Karar No: 2017/225, Tarih: 23.01.2017

**5. Ceza Dairesi         2016/10351 E.  ,  2017/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2016 gün ve 2014/1411 E. 2016/272 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36625, Karar No: 2021/3482, Tarih: 24.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/36625 E.  ,  2021/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Emlakçılık yapan sanığın, katılanı 03/09/2011 tarihinde vefat eden oğlu...'dan intikal eden gayrimenkullerin tapu işlemlerini yapmak vaadiyle aldatarak katılandan üç defada toplam 9.750 TL para aldığı halde, tapu işlemlerini yapmadığı gibi parayı da iade etmediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık beyanları, Tapu Sicil Müdürlüğü cevabi yazısı ve tüm dosya kapsamından, tapuda devir işleminin 20/02/2013 tarihinde yapıldığı, dava açılma tarihinin ise 10/02/2014 olduğu dolayısıyla dava açıldığında sanığın katılana ilişkin olarak tapuda devir işlemlerini takip ettiğini ve işlemlerin bittiğini nazara alarak sanığın suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin, sanığın beraatine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, mahkemenin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine, hükmün gerekçesine göre, katılan vekilinin eksik incelemeye ve sübuta ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13869, Karar No: 2012/19477, Tarih: 17.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13869 E.  ,  2012/19477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 27/03/2012 gün ve 2011/1370-2012/4967 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili Avukat ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine, yapılan hatalı işlemden dolayı davalı noterin sorumlu olduğu , davacının bölüşük kusuru da gözetilerek maddi zararın kapsamının belirlenmesi gerektiğinden bahisle hüküm bozulmuş, kararın düzeltilmesi davalı tarafından istenmiştir.

Dava konusu olayda; araç alım satım işi ile uğraşan davacı, davalı ...'nun noterliğince sahte kimliğe dayalı olarak düzenlenen vekaletnameye istinaden araç satın almış ve bu aracı dava dışı müşterisine satmıştır. Sahteciliğin ortaya çıkmasından sonra davacı, dava dışı müşterisine aracın bedelini ve satış işlemleri için yaptığı masrafı geri ödemek zorunda kalmıştır. Davacı, vekaletnameyi düzenleyen noterliğin kullanılan kimliğin sahteliğinin araştırılması hususunda gerekli dikkati göstermediği, internet üzerinden yapılan sorgulamada kullanılan kimliğin gerçek olmadığının tespit edildiğini belirtmiş ve sistem üzerinden yaptığı araştırmaya ilişkin 30/10/2004 tarihli belgeyi dosya kapsamına sunmuştur. Bahsi geçen bu belgeden, sahte olarak düzenlenen nüfus kimlik bilgileri sistemden sorgulandığında' yapılan sorgulamaya uygun TC kimlik bilgisi bulunamadı' şeklinde sistemin cevap verdiği anlaşılmıştır. Bu nedenle araştırma yükümlülüğünü yerine getirmediği tespit edilen davalının yapılan hatalı işlemden Noterlik Yasası'nın 162. maddesi gereğince sorumlu olacağı, davacının bölüşük kusurunun da gözetilerek maddi zararın kapsamının belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulmuş ise de; dava konusu olayın meydana geldiği tarihte kimlik sorgulamasının yapılmasına olanak sağlayan sistemin bulunmadığı, bu nedenle davalının üzerine düşen araştırma yükümlülüğünün yerine getirip getirmediğinin tespitinde, kullanılan sahte kimliğin aldatma yeteneğine sahip olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Dairece karar değişik nedenle bozulduğundan davalının karar düzeltme istemi HUMK'nun 440-442. maddeleri uyarınca kabul edilmeli; bozma kararı kaldırılmalı ve karar gösterilen nedenle değişik şekilde bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne; bozma ilamının kaldırılmasına ve kararın yukarıda gösterilen nedenle değişik şekilde BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4330, Karar No: 2015/8119, Tarih: 13.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4330 E.  ,  2015/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.... sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. .... gibi gelişmiş bir ilçede yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal taşınmaz olarak kabul edilen ... parsellerin 29.11.2011 tarihli ihale usuliyle satışında aynı ihalede emsal taşınmazlara yakın ve bitişik durumundaki çok sayıda taşınmazın aynı şirket tarafından satın alındığı anlaşılmaktadır.Buna göre emsal taşınmazlarla birlikte çevresindeki taşınmazları satın almak suretiyle toplayan bir satışın serbest satış olarak kabul edilmesinin sakıncalı olacağı ve bilirkişileri yanıltıcı sonuçlara götürebileceği düşünülmeksizin bu emsallerle bedel belirleyen bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10895, Karar No: 2015/16875, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10895 E.  ,  2015/16875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2013/460-2013/322

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın imar planında kısmen dere koruma alanında, kısmen yol alanında kaldığı, 13.04.2015 tarihli fen bilirkişisi A. Ö. tarafından düzenlenen krokili rapora göre, taşınmazın (D) harfi ile gösterilen 9,39 m²'lik bölümü ile (E) harfi ile gösterilen 4,64 m²'lik bölümüne yol ve kaldırım yapılmak suretiyle, fiilen el atıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, taşınmaza yol yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı ve proje bütünlüğü gözönüne alınarak teknik rapora göre, imar planında davalı belediyenin sorumluluğunda bulunan yol ve park alanında kalan bölümler yönünden işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, taşınmazın tamamı hakkında fiili el atmanın olmadığından bahisle, görevsizlik kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1425, Karar No: 2022/5118, Tarih: 21.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/1425 E.  ,  2022/5118 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 24. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-İkramiye alacağına uygulanacak faiz türü ve faiz başlangıç tarihlerinin belirlenmesi noktasında uyuşmazlık mevcuttur.

İlk Derece Mahkemesi tarafından hüküm altına alınan fark ikramiye alacağı bakımından Ocak ve Temmuz ayları sonunda temerrüdün meydana geldiği kabulüyle faiz işletilmesine karar verilmiş ise de; davacının 02.04.2018 başlangıç tarihli iş sözleşmesinin 7. maddesinde; “işçiye yapılacak ödemelere ilişkin hesap dönemi, her ayın 15'i ile bir sonraki ayın 14. günüdür” denilmektedir. Yüksek Hakem Kurulu kararıyla bağıtlanan en son Toplu İş Sözleşmesinin ikramiyeye ilişkin hükmünde ise; "İşçilere Ocak ve Temmuz aylarında 5’er günlük olmak üzere yılda toplam 10 günlük (5x2=10) ücretleri tutarında ikramiye ödenir" düzenlemesi yer almaktadır. Bu açıklamalara göre ödeme için tereddüde yer vermeyecek şekilde belirli ya da kesin bir vade tayini söz konusu olmadığından temerrütün kendiliğinden gerçekleştiği yönündeki kabul yerinde değildir.

Dairemizin yerleşik uygulaması uyarınca işçi muaccel alacaklarını tek tek belirtmek kaydıyla ihtarname ile işvereni temerrüde düşürebilir. Söz konusu ihtarnamede alacak miktarlarının belirtilmesi gerekmez. Dava tarihinden önce yürütülen arabuluculuk süreci sonucunda anlaşma yapılamadığına dair düzenlenen son tutanak bu bağlamda değerlendirildiğinde, dava konusu alacakların dava tarihinden önce arabuluculuk aracılığıyla talep edilmesi karşısında davalı işverenin arabuluculuk son tutanak tarihi itibariyle temerrüde düştüğünün kabulü gerekmektedir. Bu sonuç davalı işverenin usulüne uygun davet edilmesine rağmen arabuluculuk görüşmelerine katılmadığı durumlarda da geçerlidir. Dolayısıyla mahkemece fark ikramiye alacağına ilişkin arabuluculuk son tutanak tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye eklenen geçici 23.madde, kamuda sürekli işçi kadrosuna geçirilen işçilerin ücretlerinin tespitinde uygulanacak kuralları belirlemekle birlikte, burada söz konusu olan Yüksek Hakem Kurulu kararıyla bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi davacının 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu hükümlerine göre yararlandığı bir Toplu İş Sözleşmesi değildir. Bu itibarla davacının fark ikramiye alacaklarına en yüksek işletme kredisi faizi uygulanması da isabetsizdir.

3-İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk gideri bakımından da hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafının davalının harçtan muaf olduğu gerekçesiyle hazine üzerinde bırakılmasına karar verilmiş ise de, yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında, arabuluculuk masrafının yazılı şekilde hazine üzerinde bırakılması hatalıdır.

Açıklanan hususlar bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebeplerden, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2. ve 6. bentlerinin tümüyle çıkartılarak, yerlerine;

“2-Brüt 295,16 TL fark ikramiye alacağının anlaşamamaya dair son tutanak tarihi olan 04.05.2020 tarihinden itibaren en yüksek banka işletme kredisi faizini geçmemek üzere bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine”,

“6-Dava açılmadan önce sarf edilen 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye gelir kaydedilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4580, Karar No: 2012/8, Tarih: 16.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4580 E.  ,  2012/8 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi olunan vergi dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi vekili, kurumlarının... Mermercilik Ltd. Şti'nden prim ve gecikme zammından dolayı alacaklı olduğunu, 6183 Sayılı Kanunun 35. ve mükerrer 35. maddelerince tüzelkişiler ve tüzelkişiliği olmayan kuruluşların, yöneticilerin ve temsilcilerin amme alacağından şahsi mal varlığı ile müştereken ve müteselsilen, limited şirket ortaklarının şirket borçlarından sermaye payı oranında sorumlu olduklarını, kurum borçlusu...'a ait taşınmaza 27.05.2005 tarihinde haciz koydurduklarını, bu taşınmaz hakkında düzenlenen sıra cetvelinde paranın ... Vergi Dairesi'ne verildiğini, alacaklarının kamu alacağı olduğunu ve hacizlerinin de daha önce olması nedeniyle ödemenin kendilerine yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vergi dairesi vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, her iki kurumun alacağının kamu alacağı olduğu, borçluya ait taşınmaza ilk şikayetçi tarafça haciz konulduğu, paranın şikayetçi kurum alacağına tahsisi gerekirken, şikayet olunana tahsisine ilişkin icra müdürlüğü işleminin İİK'nun 140. ve devamı maddelerince hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kısmen kabulü ile, ... aleyhine gerçekleşen şikayetin husumet ehliyeti bulunmadığından reddine, 2839 parsel sayılı taşınmazın satış bedelinden elde edilen 43.295,00 TL bedelin şikayet olunana ödenmesine ilişkin işlemin iptali ile bedelin şikayet edene ödenmesi şeklinde düzeltilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikâyet olunan vergi dairesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi olunan vergi dairesi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vergi dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25542, Karar No: 2018/3919, Tarih: 19.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/25542 E.  ,  2018/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında davacının öğretim yılına hazırlık ödeneği ile rehberlik, seminer ve hazırlama ve planlama ek ders ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı, davalıya ait özel ilköğretim okulunda, 01/09/2008-11/11/2013 tarihleri arasında, fen ve teknoloji öğretmeni olarak çalışmıştır. Davacı, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu ile bu Kanuna dayanılarak çıkartılan yönetmelikler kapsamında olduğundan, uyuşmazlığın çözümünde bu mevzuat hükümlerinin nazara alınması gereklidir. 5580 sayılı Kanun’un 14. maddesinde, “Bu Kanunda hüküm bulunmayan hususlarda, resmi öğretim kurumlarında uygulanan mevzuat hükümleri uygulanır.” şeklinde hükme yer verilmiştir. Anılan kanuna dayanılarak çıkartılan yönetmeliklerde de, benzer hükme yer verilerek, yönetmelikte yer almayan hususlar bakımından da, resmi benzeri kurumların ilgili mevzuat hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

01.12.2006 tarihli ve 2006/11350 sayılı Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici ve Öğretmenlerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Bakanlar Kurulu Kararı, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu kapsamında çalışanlara ilişkin değildir. Ancak, yukarıdaki paragrafta açıklanan mevzuat hükümleri uyarınca, 5580 sayılı Kanun ve bu kanuna dayanılarak çıkartılan yönetmeliklerde hüküm bulunmayan hususlarda, resmi öğretim kurumlarında uygulanan mevzuat hükümlerinin uygulanması gereklidir. Bu halde, 5580 sayılı Kanun ve yönetmeliklerinde hüküm bulunmayan hususlar hakkında, bahsi geçen Bakanlar Kurulu kararının uygulanması gerektiği açıktır.