muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13276, Karar No: 2017/1615, Tarih: 06.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/13276 E.  ,  2017/1615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Somut olayda, Davalı ...'ne direnmeye dair gerekçeli karar tebliğ edilmediği, aslında 7201 Sayılı Yasa'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmek üzere tebligat zarfının Uyap ortamında hazırlandığı ancak tebliğe çıkarılmadığı, zira gerekçeli karar için hazırlanan tebligat zarfının parçası dosya içerisinde bulunmadığı gibi barkod numarasına göre yapılan...sorgusunda kayıt bulunmadığı, yerel mahkemenin bir adet... sorgusunu gerekçeli karar tebliğine ilişkin olduğu düşüncesiyle dosyaya eklediği buna karşılık bu tebligat sorgusunun bozma sonrası duruşma günü tebliğine ait olduğu, yine davalı... Bakanlığı tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin adı geçen ...'ne tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda,

1-Davalı ...'ne gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra,

2-Temyiz eden davalı ... Bakanlığı tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin adı geçen ...'ne yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda,

1-Davalı ...'ne gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra,

2-Temyiz eden davalı ... Bakanlığı tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin adı geçen ...'ne yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14946, Karar No: 2024/1135, Tarih: 12.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/14946 E.  ,  2024/1135 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/19 Esas, 2016/186 Karar

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suretiyle açık ve yakın tehlikeye neden olma suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ahlat Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanıkların halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suretiyle açık ve yakın tehlikeye yol açma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli kararıyla sanıkların halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suretiyle açık ve yakın tehlikeye yol açma suçundan 6.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanıkların "Cizre, Nusaybin, Silopi, Dargeçit, Derik, Sur ve diğer bölgelerde devletin son dönemlerde tank, top, helikopter ve ağır silahlarla .... halkına karşı yaptığı etnik temizlik (bir halkın topyekün yok edilmesi) bütün acımasızlığı ile genç yaşlı çoluk çocuk ayırt etmeksizin devam etmektedir. İnsanlığa karşı yapılan bu zulüm ve baskıya karşı çıkmak bir insanlık görevidir. Baskı ve zulüm altında olan .... halkına destek ve diyalog sürecinin başlaması için 23.12.2015 tarihinde düzenlenecek destek yürüyüşü ve basın açıklamasına tüm halkımız davetlidir." şeklinde bölgedeki vatandaş ve esnafa broşür dağıtmak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Sanıklar söz konusu broşürleri kendilerinin dağıttıklarını ancak suç işleme kasıtlarının olmadığını beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin birinci fıkrası " Halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge bakımından farklı özelliklere sahip bir kesimini, diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa alenen tahrik eden kimse, bu nedenle kamu güvenliği açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindedir. Açık ve yakın tehlikenin ortaya çıkması; suçun oluşumu için gerekli unsurlardan biridir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanıkların "Cizre, Nusaybin, Silopi, Dargeçit, Derik, Sur ve diğer bölgelerde devletin son dönemlerde tank, top, helikopter ve ağır silahlarla .... halkına karşı yaptığı etnik temizlik (bir halkın topyekün yok edilmesi) bütün acımasızlığı ile genç yaşlı çoluk çocuk ayırt etmeksizin devam etmektedir. İnsanlığa karşı yapılan bu zulüm ve baskıya karşı çıkmak bir insanlık görevidir. Baskı ve zulüm altında olan ... halkına destek ve diyalog sürecinin başlaması için 23.12.2015 tarihinde düzenlenecek destek yürüyüşü ve basın açıklamasına tüm halkımız davetlidir." yazısını içeren broşür dağıtmak şeklindeki eylemleri nedeniyle açık ve yakın tehlikenin ortaya çıktığına dair tutanak, iddia veya başkaca bir delil tespit edilemediği gibi halkın bir kesiminin de "sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge" bakımından kin ve düşmanlığa tahrik edilmediği; ancak, sanıkların devletin .... Halkına zulmettiğine, etnik temizlik yaptığına dair beyanları içeren bildiri dağıtmak suretiyle Türkiye Cumhuriyeti Devletinin alenen aşağıladığı anlaşıldığından, sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 301 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca aynı maddenin dördüncü fıkrası gereğince Adalet Bakanlığından soruşturma izni alındıktan sonra muhakemeye devam olunması gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. (1) nolu bozma nedenine göre; Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na (5271 sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... Basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (...H.S) 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması gerekliliği; nedenleriyle sanıklar hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/17142, Karar No: 2018/5503, Tarih: 24.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17142 E.  ,  2018/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat yönünden, davalı kadın tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 119/1- e maddesi uyarınca davacı, dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalı da aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Ön inceleme aşaması tamamlanıncaya kadar usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m.25/1). Mahkemece ancak tarafların dilekçelerinde dayandıkları vakıalar hakkında inceleme ve değerlendirme yapılabilir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 184. maddesinde "Boşanmada yargılama usulü" ayrıca düzenlenmiş: anılan maddenin ilk fıkrasında"'Boşanmada yargılama, aşağıdaki kurallar saklı kalmak üzere Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa tabidir" hükmüne yer verilerek, maddede sayılan İstisnalar dışında, boşanma davalarının genel yargılama usulüne tabi olduğu belirtilmiştir. Boşanmada genel yargılama usulünün uygulanmasına ayrık olan kurallar ve uygulanması gereken özel usuller. Türk Medeni Kanunu’nun 184. maddesinde sınırlı olarak belirtilmiş olmasına karşın; bu sınırlamalar ve istisnalar içinde, tarafların dayanmadığı vakıaların değerlendirmede esas alınacağına dair özel bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Eldeki davada mahkemece, gerekçeli kararda davalı kadına izafe edilen kusurlu davranışlara davacı erkek dava dilekçesinde vakıa olarak dayanmamıştır. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan vakıalar davalı kadına kusur olarak yüklenemez. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen erkeğin kusurlu davranışları itibari ile davacı erkek tam kusurludur. TMK'nun 166/1-2 maddesine göre boşanmaya karar vermek için davalının az da olsa kusurlu bulunması gerekir. Oysa davalı kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanmamıştır. Bu durumda davacı erkeğin davasının reddi gerekirken, kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2017/36052, Karar No: 2017/14272, Tarih: 15.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36052 E.  ,  2017/14272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davacı vekilince temyiz yoluna başvurma harcının yatırılması gerekirken istinaf yoluna başvuru harcı adı altında 85,70 TL yatırıldığı, maktu temyiz karar harcının ise yatırılmadığı ve temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; davacı tarafa temyiz yoluna başvurma harcının ve maktu temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9457, Karar No: 2021/14970, Tarih: 29.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/9457 E.  ,  2021/14970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Dava, rücuan alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esasdan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM

Davacı Kurum 04.04.2013 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin tahsilini talep etmiştir .

II-CEVAP

Davalı vekili iş kazasının meydana gelmesinde kusurlarının olmadığını, gerekli bütün önlemlerin alındığını iddia ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, davanın reddine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi, davacı Kurumun istinaf talebinin esasdan reddine karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili; alınan kusur raporları arasında çelişki bulunduğunu, işverenin tamamen kusursuz olduğunun kabul edilebilmesi için işverenin tüm tedbirleri alması gerektiğini, araç sürücüsüne yeterli ileri sürüş tekniklerine ilişkin kusur verilmiş mi, yeterli uyku ile araç kullanması, araçta yeterli bakım durumlarının olup olmadığı, araçta teknik açıdan kusur bulunup bulunmadığı, araca fazla yük yüklenip yüklenmediği ve diğer mevzuata ilişkin hususların araştırılmadığını belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; Davacı Kurum tarafından 04.04.2013 tarihinde meydana gelen iş kazasında yaralanan sigortalıya ödenen gelirin talep edildiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Dosyada alınan 16.05.2014 ve 14.03.2017 tarihli kusur raporlarında davalı işveren %70, sigortalı %30 oranında, 29.07.2016 ve 13.02.2019 tarihli kusur raporlarında ise sigortalı %100 kusurlu, işveren kusursuz bulunmuş olup, mahkemece sigortalının %100 kusurlu bulunduğu raporlar esas esas alınarak hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Somut dosyada; iş yerinde tır şoförü olarak çalışan sigortalı olay günü saat 13.30 sıralarında ...'dan Malkara istikametine giderken direksiyon hakimiyetini kaybederek aracını şarampole düşürmesi neticesinde vefat etmiştir. Kaza tespit tutanağında olay günü havanın açık, vaktin gündüz, yolun kuru olduğu, orta refüjle bölünmüş tek yönlü yol olduğu, yolda fren izi olmadığı belirtilmiştir. Sigortalının aracının kontrolünü kaybetmesi neticesinde olayın meydana geldiği anlaşılmakta ise de buna sebep olan nedenlerin dolayısıyla kazaya yol açan hususların araştırılması gerekmektedir.

Bu itibarla mahkemece, öncelikle iş yerindeki çalışma koşulları, çalışma düzeninin nasıl olduğu, sigortalının daha önceki günlerdeki seyir durumu, sigortalının kullandığı aracın marka ve modeli ile periyodik bakım ve onarımından kaynaklanan hata olup olmadığı, uykusuzlık, yorgunluk yönünden uygun çalışma ortamının sağlanıp sağlanmadığı hususlarında detaylı incelemeyi içerecek şekilde olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden ihlal edilen mevzuat hükümlerini, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçları irdeleyen, bu bağlamda işverenin ve sigortalının kusur aidiyet ve oranlarını gerekçeleriyle belirleyen, denetime elverişli kusur raporu alınmalı, ayrıca dosyada mevcut tüm raporlar irdelenerek çelişkiler giderilmelidir. Diğer yandan alınacak kusur raporunda, kusur oranlarındaki değişikliğe göre hesap raporu alınması gerektiği taktirde yöntemine uygun hesap raporu da alınıp elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.