muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1782, Karar No: 2019/4246, Tarih: 09.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/1782 E.  ,  2019/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.09.2017 tarihinde verilen dilekçeyle ortaklığın giderilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 28.06.2018 tarihli hükmün ... bölge Adliye Mahkemescince istinaf yoluyla incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf talebinin reddine dair verilen kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine ... Bölge adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından 22.03.2019 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine dair ek kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği grüşülüp düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle 6100 sayılı HMK'nın temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1-b maddesinde "4. maddede gösterilen davalar ile (23/06/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" hükmü dikkate alındığında, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 09.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17051, Karar No: 2014/5910, Tarih: 18.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/17051 E.  ,  2014/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/4900

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2011

NUMARASI : 2010/1367 (E) ve 2011/782 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Vasi atama kararının suç tarihinden daha önce olduğu anlaşılmakla temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, yargılama konu suçun işlendiği tarih itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas kurulundan yada tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden rapor aldırılması ve sonucuna göre işlem yapılması gerektiği gözetilmeden yargılama konusu suça ilişkin olmayan başka bir suç nedeniyle aldırıldığı anlaşılan 18.10.2010 tarihli ... Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine ait rapora itibar edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15750, Karar No: 2012/22949, Tarih: 19.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15750 E.  ,  2012/22949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4818, Karar No: 2022/1507, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/4818 E.  ,  2022/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16694, Karar No: 2014/6015, Tarih: 27.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16694 E.  ,  2014/6015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 18.07.2013 tarih ve 2012/207-2013/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin çılmış mevduat hesabının davalı banka çalışanlarının yönlendirmesi, doğru bilgi vermemesi ve yüksek faiz vaadleri ile kandırılarak hesaplarına aktarıldığını aslında paranın davalı banka tarafından kullanıldığını, bu durumun ceza yargılaması ile de açıklığa kavuştuğunu, davalı bankanın güven ve vekalet ilişkisini kötüye kullandığını ileri sürerek, 3.700.00 TL'nin 07/12/1999 tarihinden itibaren vade sonu olan 12/01/1999 tarihine kadar %84 faiziyle, bu tarihten sonra da 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi uyarınca ticari işlerde uygulanan avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; tüzel kişi organlarının işledikleri haksız fiil aynı zamanda suç oluşturuyorsa ceza zamanaşımı süresi tüzel kişiye karşı açılan dava da da uygulanır gerekçesiyle, zamanaşımı itirazının reddine, davacının devlet güvencesi altında olan bir bankaya inanarak, inançlı bir işlem yaptığı ancak; bankanın müşterisini zarara uğrattığı, banka ile arasında organik bir bağ olduğu Yurtbank yönetiminin adlı bankanın paravan bir banka olduğunu bildiği halde davacının parasını hesabına aktardığı, davacının zararına sebebiyet verdiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 3.700,00 TL'ye 07/12/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi uyarınca, değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle en son devir alan davalı olan Ing Bank'tan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55 ve TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı banka ve fer'i müdahil vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir

2-Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından orumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilenşlemi olduğu, somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ve fer'i müdahil vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının “Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan 252,70 TL ilam harcından peşin alınan 54,95 TL'nin mahsubu ile bakiye 197,75 TL ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,” bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın talep halinde karar kesinleştiğinde davacıya iadesine,'' ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasından “Davacı tarafından yatırılan 54,95 TL peşin harcın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” yazan bendin çıkarılması ile kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1409, Karar No: 2020/144, Tarih: 28.01.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/1409 E.  ,  2020/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 16/11/2016 tarih ve 2016/İHK-3058 sayılı kararına karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili dava dilekçesi ile 26.10.2012 günü ... plakalı aracın park halinde olduğu sırada bilinmeyen bir sebeple birdenbire alev alıp yanmaya başladığını ve araçta bulunan ... ve ...'in yaralandıklarını, hayati tehlike geçirdiklerini, hastane raporlarına göre ... 'in %10, ...'in %9 malul kaldığını, maluliyet tazminatı için davalı ... Sigortaya başvurduklarını, ancak olayın meydana geldiği yerin karayolu olmadığı gerekçesiyle ödeme yapılmadığını, oysa Dairemizin 11.06.2015 tarih ve 2014/2977 Esas, 2015/8600 sayılı kararına göre tarlanın bile kapsam dahilinde olduğunu iddia ile asgari ücret üzerinden hesaplama yapılarak, şimdilik 41.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile davacının 41.000,00 TL üzerinden talepte bulunmasına rağmen hangi davacı için ne kadar istediğini belirtmediğini, olayın meydana geldiği yerin karayolu değil "tarla" olduğunu özel mülkiyete ait bir tarlada meydana gelen olayda sorumlu

olmadıklarını, aracın işletilme halinde olmadığı sırada meyana gelen zarardan dolayı sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Hakem Heyetince, 08.09.2016 tarih ve K-2016/25801 sayılı kararında "işletenin aracı terk iradesi bulunmadığından, aracın işletilme halinde olduğu ve olayın meydana geldiği yerin karayolu sayıldığı, hesaplama sonucuna göre tespit edilen rakamların tazminat olarak ödenmesi gerektiği" gerekçesi ile başvurunun kabulüne, olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte 80.822,83 TL'nin ...'e, 137.176,35 TL'nin ise ...'e ödenmesine karar verilmiş, davalı ... Şirketi tarafından karara itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince 16.11.2016 tarih ve 2016/İHK-3058 sayılı kararında, "itiraz doğrultusunda Hakem Heyeti kararının kaldırılmasına, başvuru sahiplerinin tazminat taleplerinin reddine" karar verilmiştir. İtiraz Hakem heyeti kararı davacılar vekilince istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Sigorta tahkim komisyonunca verilen karara yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 23,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 28/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14541, Karar No: 2020/3763, Tarih: 05.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14541 E.  ,  2020/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının yanında kaynak ustası olarak 01/11/1995 tarihinde ... Makine ünvanlı iken çalışmaya başladığını, 2000 yılında işyeri ünvanı ... Ağır Makine Çayırova ya taşındığını, müvekkilinin işçilik ücretlerini ve alacaklarının ödenmesini istediği halde ödeme yapılmadığını, bu nedenle haklı olarak işi bıraktığını, müvekkilinin işe girdiği tarihten itibaren ücreti asgari düzeyde bildirildiğini, gerçek aldığı ücretin bildirilmediğini, iş akdini müvekkilinin haklı nedenle feshettiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davaya cevap dilekçesi vermemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının iş akdinin davacı tarafından işçilik alacaklarının süresinde ödenmemesi sebebiyle davacı tarafından sona erdirildiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, ihbar önellerine uyulmadığı için aynı zamanda ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının çalışma süresine göre 60 günlük yıllık izin alacağı bulunduğu, davalının davacının bu iznini kullandığını veya ücretinin ödendiğini ispatlayamadığı, davacının tanık beyanlarına göre toplamda 14 saat fazla çalışma yaptığı, fazla mesai ücretinin düşüklüğü dikkate alınarak hakkaniyet indirimi yapılmadan davacının talep edebileceği fazla mesai ücretinin net 188,81 TL olduğu gerekçesi ile ücret alacağı haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, hesaplamalara esas hizmet süresi bakımından;

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, davacının hizmet süresinin 01/11/1995 tarihinden itibaren başlatılmasını, yani, hizmet döküm cetvelinde 01/11/1995-30/04/2000 tarihleri arasında ... işyerinde geçen çalışma süresinin de hizmet süresine dahil edilmesini açıkça temyiz etmektedir.

Dava dilekçesinde; 01/11/1995 tarihinde davacının davalının yanında çalışmaya başladığını, “... Makine” ünvanlı iken çalışmaya başladığını, sonra 2000 yılında işyeri ünvanının ... Ağır Makina Çayırova adresine taşınarak geldiğini ileri sürmüştür.

Dava dilekçesinde; 01/11/1995 tarihinde davacının davalının yanında çalışmaya başladığını, “... Makine” ünvanlı iken çalışmaya başladığını, sonra 2000 yılında işyeri ünvanının ... Ağır Makina Çayırova adresine taşınarak geldiğini ileri sürmüştür.

Hizmet döküm cetvelinde; davacının 01/11/1995-30/04/2000 tarihleri arasında ... SGK sicilli “...” işyerinde çalışması görünmektedir. Mayıs /2000 ayı giriş çıkış arasında çalışması görünmeyen boşluk bir dönem mevcuttur. 01/06/2000 tarihinde ... Makina-... işyerinde girişi görünmektedir.

Bilirkişi raporunda ... işyeri dahil ve hariç olmak üzere hizmet süresi bakımından seçenekli hesaplama yapılmış, Mahkeme tarafından ... işyerindeki hizmet süresinin dahil edilmediği hesaplama tercih edilmiştir.

Tanık beyanlarında davacının hangi tarihte çalışmaya başladığına ilişkin net bir beyan bulunmamaktadır.

SGK belgelerinde ... işyeri ile davacının ... işyerinden sonra girdiği davalı işyeri farklı şehirlerde görünmektedir. SGK belgelerinde ... işyerinin kanun kapsamından çıkış nedeni “işin bitimi” olarak belirtilmiştir.

Mahkeme tarafından, davacı asıl duruşmaya bizzat celbedilerek hizmet döküm cetvelinde Mayıs /2000 ayı giriş çıkış arasında çalışması görünmeyen boşluk dönemde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise hangi işyerinde çalıştığı, SGK belgelerine göre ... işyeri ile davalı işyerinin neden farklı şehirlerde göründüğü, ... işyeri ile davalının ne gibi bir ilgisi olduğu, her iki işyerinin hizmet alımı/ taşeronluk/ ihale /müteahhitlik ve sair bir sözleşmeye dayanıp dayanmadığı, ... işyerinde çalışmakta iken neden davalı işyerine geçiş yaptığı hususları detaylı şekilde açıklatılmalıdır. Aynı hususlar taraflar vekillerine de açıklattırılmalıdır.

Mahkeme tarafından, ... işyerinin yetkililerini gösteren belgeler başta olmak üzere bu işyerine ilişkin tüm belgeler SGK’ndan celbedilmelidir. Ayrıca SGK’ndan ... işyerinin hizmet alımı/ taşeronluk/ ihale /müteahhitlik ve sair bir sözleşmeye dayanıp dayanmadığı sorularak bunlara ilişkin tüm belgelerin gönderilmesi de istenmelidir. SGK’ndan ayrıca, davalı işyeri ile ... işyerinin birbiri ile yönetici/ ortak/ işyeri sahibi gibi kişi bazında ve yapılan iş gibi konu bazında bir ilgisi olup olmadığı, varsa ne gibi bir ilgisi olduğu da sorularak bunlara ilişkin tüm belgelerin gönderilmesi istenmelidir. İlaveten, dosya kapsamında bulunmaması halinde ... işyerinden davacının ayrılış bildirgesi de celbedilmelidir.

Gerekmesi halinde taraf vekillerinden gelen belgeler hakkında diyecekleri sorulmalıdır.

Tanıklar yeniden dinlenerek, yukardaki hususlar tanıklara da açıklatılmalı, ayrıca, davacının kesintisiz çalışıp çalışmadığı, hizmet döküm cetvelinde Mayıs /2000 ayı giriş çıkış arasında çalışması görünmeyen boşluk dönemde davacının çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise hangi işyerinde çalıştığı hususları da detaylıca açıklattırılmalıdır.

Gerekmesi halinde taraf vekillerinden gelen belgeler hakkında diyecekleri sorulmalıdır.

Tanıklar yeniden dinlenerek, yukardaki hususlar tanıklara da açıklatılmalı, ayrıca, davacının kesintisiz çalışıp çalışmadığı, hizmet döküm cetvelinde Mayıs /2000 ayı giriş çıkış arasında çalışması görünmeyen boşluk dönemde davacının çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise hangi işyerinde çalıştığı hususları da detaylıca açıklattırılmalıdır.

Bu şekilde, ... işyerinde geçen hizmet süresi ile hizmet döküm cetvelinde Mayıs /2000 ayı giriş çıkış arasında çalışması görünmeyen boşluk dönemin hizmet süresine dahil edilip edilmeyeceği irdelenerek sonuca gidilmelidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6750, Karar No: 2013/1564, Tarih: 21.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/6750 E.  ,  2013/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK 85/1, 50/4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin verilen cezanın ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesi ile adli para cezasının taksitlendirilmesine yasal dayanak oluşturan TCK 52/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3-4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün adli para cezasına çevirme konulu 2. bendinin karardan çıkartılarak yerine “ Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 730 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 14.600-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılmak, taksitlendirme konulu 3. bendinde cümle başına “TCK'nın 52/4 maddesi gereğince” ibaresinin yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.