muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3141, Karar No: 2017/5745, Tarih: 30.06.2017

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'un taksirle yangına sebebiyet verme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ve taksirle öldürme suçundan mahkumiyetlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yukarıda izah edilen olayda;

1-.. İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirket ile... Yapı İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi arasında imzalanan dosyada mevcut anılan alışveriş merkezinin A bloğunun kaba inşaat işlerinin yapımını... Yapı İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin üstlendiği sözleşmenin, iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin sözleşme ekinin 8. maddesinde, uyarılara rağmen önlem alınmaması halinde yaptırımlar uygulanabileceği ve gerekli görülmesi halinde sözleşmenin feshedilebileceği belirtilmiş olup, .. Şirketi tarafından... Şirketi'nin yetkililerinden sanık ...'a hitaben 22.10.2011 tarihli yazı ile kazaya etken eksikliklerin tespit edildiğinin ve 8.madde uyarınca 31.10.2011 tarihine kadar eksikliklerin gidirilmesi, aksi takdirde personelin sağlık, emniyet ve güvenliğini risk altında bulunduran uygunsuzlukların taraflarınca giderileceğini, bedelin ise... Şirketi'nden tahsil edileceğinin bildirildiği görülmekle, .. İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ni temsil ve ilzama yetkili, iş yerinde iş emniyetinin sağlanması, talimat verme, gerekli tedbirleri alma ve sözleşme gereğince sözleşmeyi feshetme hususlarında yetki ve sorumluluğu bulunan kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulup, dava açılması sağlanıp açılan davanın incelemeye konu dosya ile birleştirilip,

2- .. İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin, işyerinde ihtiyaç duyulan iş sağlığı ve güvenliği hususlarında gözetim, danışmanlık, risklerin tespiti ve güvenlik yöntemlerinin belirlenmesi, mevzuatta işveren sıfatıyla .. Şirketi'ne atfedilen iş sağlığı ve güvenliği yükümlülükleri kapsamında danışmanlık hizmetlerinin ifasının konu edildiği sözleşmeyi Miratek Limited Şirketi ile imzaladığı, dosyada mevcut 10.06.2011 -11.07.2011 -17.10.2011- 28.11.2011- 26.12.2011- 23.01.2012- 27.02.2012 tarihli, Miratek Şirketi'nde C sınıfı iş güvenliği uzmanı olarak görev yapan sanık ...'in de katıldığı ve imzasının bulunduğu '' .. İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi İSG Formları İSG-Ç Kurul Toplantı Tutanak Form'' larında tespit edilen eksikliklerin yine dosyada mevcut Miratek Şirketi tarafından 21.10.2011 tarihli, konu başlığı '' Koğuşların durumu hakkında '' olan, yazı ile bilgi için .. Şirketi'ne, gereği için... Şirketi'ne bildirimde bulunulduğu, 09.03.2012 tarihli yazı ile de panoda kaçak akım rölesinin olmadığının .. Şirket'ine bildirildiği görülmekle, anılan sözleşmenin 4.13 maddesinde '' Şirket'in, danışman uzmanlarına tehlikeden dolayı işi durdurma yetkisini vermiş kabul edileceği '' nin belirtilmesi karşısında, Miratek Limited Şirketi'ni temsil ve ilzama yetkili, iş yerinde iş emniyetinin sağlanması, talimat verme, gerekli tedbirleri alma ve işi durdurma hususlarında yetki ve sorumluluğu bulunan kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulup, dava açılması sağlanıp açılan davanın incelemeye konu dosya ile birleştirilip,

3- Miratek Şirket'inde A sınıfı iş güvenliği uzmanı olarak çalışan, .. Şirketi'ne ait noter onaylı iş sağlığı ve güvenliği defterini tutan, anılan defterin çuvallar arasında olmadığı ancak 28.05.2011 -30.07.2011- 20.10.2011 -15.11.2011 tarihli dosyada mevcut bahsedilen deftere ait sayfaların incelenmesinden, kazaya konu eksiklikleri tespit ettiği görülen ve tanık olarak beyanı alınan, iş yeri güvenliğinden sorumlu olduğu anlaşılan ... hakkında, Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunularak hakkında dava açılması sağlandıktan sonra açılan davanın incelemeye konu dosya ile birleştirilip,

Bahsedilen belgeler dikkate alınarak olayda bilinçli taksir koşullarının oluşup oluşmadığı hususu tartışılıp, sanıkların kusur durumlarına ilişkin gerekli görülmesi halinde yeniden teknik bilirkişiden rapor aldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumları birlikte değerlendirilerek sorumluluklarının tespiti yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin ve katılanlar vekillerinin, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafilerinin ve katılanlar vekillerinin, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

30/06/2017 tarihinde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Osman PARLAK huzurunda, duruşmada hazır bulunan bir kısım katılanlar vekili Av. ...'ün yüzüne karşı, 30/06/2017 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2016/6191, Karar No: 2019/443, Tarih: 16.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/6191 E.  ,  2019/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 30.03.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin resmen tasfiyesi istenmesi üzerine davanın reddine dair verilen 17.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun madde 612 uyarınca iflas hükümlerine göre tasfiye isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 07.11.2013’de ölen mirasbırakan ...’dan alacaklı olduğunu, mirasın en yakın mirasçılar tarafından reddedildiğini, terekenin resmi tasfiyesinin yapılmasını istemiştir.

Mahkeme, davanın 3 aylık süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mirasbırakan 07.11.2013 tarihinde evli ve çocuklu olarak vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1137 Esas 2014/66 Karar sayılı ilamı ile reddolunmuştur.

Ölenin en yakın mirasçıları tarafından reddedilen miras, Sulh Hakimi tarafından iflas hükümlerine göre resmi tasfiye yoluna gidilir. (20.09.1959 t. 4/10 sayılı YİBK)

4721 sayılı TMK'nin 612. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddini tespit ve tescil edip başka mirasçı bulunmadığını gören mahkemenin terekeyi resen iflas hükümlerine göre tasfiye etmesi gerekir.

Alacaklı, her ne kadar terekenin iflas yoluyla tasfiyesini talep etmişse de ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1137 Esas, 2014/66 Karar sayılı dosyası üzerinden borçlu (murisin) en yakın mirasçılarının tamamı tarafından miras reddedilmiş olduğundan alacaklının TMK m. 612 uyarınca mirasın reddini tespit eden mahkemeyi harekete geçirmeye yönelik bir talep olup, bu dava dosyasından ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1137 Esas sayılı dosyasına gönderme kararı verilerek o dosya üzerinden mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilmesi gerekirken yasal dayanağı bulunmayan hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmeksizin karar verilmiş olması nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1558, Karar No: 2015/80, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1558 E.  ,  2015/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2.İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2013/87 E-2013/208 K.

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa karar ve gerekçeli karar kurulmamıştır, yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine" davanın kısmen kabulüne, denilmekle yetinilmiştir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa karar ve gerekçeli karar usul ve yasaya uygun değildir.

Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, 14.01.2015 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15296, Karar No: 2008/3178, Tarih: 27.03.2008

3. Ceza Dairesi 2006/15296 E., 2008/3178 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/15296 E., 2008/3178 K.**

**- AĞAÇLANDIRMA SAHASI

- İŞGAL VE FAYDALANMA

- MİLLİ PARK ALANI

- ORMAN SINIRI DIŞINA ÇIKARMA**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 25 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 3 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 93 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman yüksek mühendisi bilirkişinin raporunda, dava konusu yerin 1968 yılında kesinleşen orman tahdidine göre orman sayılmayan alanda kalıp 1976 yılında da 2536 parsel no ve tarla vasfıyla Maliye Hazinesi adına tapu kütüğüne kaydedilerek itirazsız olarak kesinleştiği; 2536 nolu parselin Maliye Bakanlığı'nın 11.07.2003 tarihli onayıyla milli park olarak kullanılmak üzere Orman Bakanlığı'na tahsis edilip tahsis tarihinden sonra orman vasfı kazandığı, hem milli park hem orman sahası olduğu; sanığın sahayı 2005 yılı 2. ayında sürüp etrafını tel örgüyle çevirerek 200 adet zeytin fidanı diktiği belirtilmiş ise de, dava konusu parsele ait tapu kaydının celp edilip tahsisle ilgili tapuya şerh verilip verilmediğinin; yerin milli park olarak ayrılmasına ilişkin tahsis işleminin, Yargıtay CGK'nın 03.04.2001 tarih, 2001/3-38 E. ve 2001/48 K. sayılı kararı gereğince mahallinde ilan edilip edilmedi ğinin; ağaçlandırma amacıyla tahsis edilen yerlerin orman niteliğinde sayılması gerektiği gözönüne alınarak sahanın tahsisinin ağaçlandırmaya yönelik olup olmadığının; bu amaçla da tahsis edilmişse buna uygun ağaçlandırma çalışmaları yapılıp yapılmadığının; milli park olarak tahsisin hangi kanuna göre yapıldığının, kesinleşen orman kadastrosuna göre orman sayılmayan alanda kalan suça konu yerin 6831 sayılı Orman Kanu-nu'nun 3-25. maddeleri uyarınca orman rejimi altına alınıp alınmadığının, dolayısıyla orman vasfı kazanıp kazanmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) 6831 sayılı Kanun'un 111. maddesinin tatbikinde, cezanın 2 misli (1x2=2) olarak hükmolunacağının gözetilmeden fazla ceza tayini,

3) Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 sayılı Orman Kanunu'nda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 27.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6076, Karar No: 2025/1705, Tarih: 11.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6076 E.  ,  2025/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/184 Esas, 2024/518 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

BİRLEŞEN DAVA : Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/959 E.

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile yeniden esasa girilerek asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş, karara karşı asıl ve birleşen davada davacı vekili ve asıl ve birleşen davada davalı şirket vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 374. ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. Yargıtay'ın 23.05.1956 tarihli ve 8/9 sayılı İçtihatları Birleştirme kararında da yargılamanın iadesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi bulunduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

Mahkemece davanın reddine dair verilen nihai nitelikteki kararın, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Mahkemece evvelce verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş olmasının HMK'nın geçici 3/2. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, bir başka söyleyişle, bu durumun yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile davanın reddine dair nihai hükmün 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı açıktır.

Değinilen düzenlemeler karşısında, 10.07.2024 tarihli Mahkeme kararı HMK'nın 341. ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yolu incelemesine tabi bulunduğundan, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, 11.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21679, Karar No: 2015/33138, Tarih: 23.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/21679 E.  ,  2015/33138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2012/274-2014/200

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 15/11/1993 - 31/03/2007 tarihleri arasında davalı şirkette sekreter olarak çalıştığını, çalıştığı tarihe kadar ücretinin davalı şirket tarafından her sene düzenli olarak enflasyon zammı ve her yıl değişen miktarlarda işyeri zammının davalı tarafından yapıldığını, iş yerinde her 2 ila 3 aylık performansa bağlı olarak prim uygulaması yapıldığını, ancak 2007 yılının Ocak ayında yapılması gereken ücret zammının yapılmadığını, Üsküdar 2. İş Mahkemesinin 2010/278 Esas 2012/14 Karar sayılı dosyasında davacı ile aynı pozisyonda olan işçiye tüm haklarının ödendiğini iddia ederek, ücret zam farkı, ihbar tazminatı farkı, kıdem teşviki farkı, ikramiye farkı ve sosyal yardım ödemesi farkının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının sekreter olarak 15/11/1993 tarihinden 25/02/2007 tarihinde sunduğu istifa dilekçesi ile 31/03/2007 tarihine kadar aynı pozisyonda çalıştığını, açılan davanın davacının istifa dilekçesi verdikten 5 yıl sonra açıldığı için alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının istifa etmesi için davalı tarafından herhangi bir baskı yapılmadığını, davacının iş sözleşmesinde maaşının her sene düzenli olarak zam yapılacağına dair bir hüküm bulunmadığını, bu nedenle tazminat alacaklarında zam farkını isteyemeyeceğini, davacının istifa ederek işten ayrılması nedeniyle ihbar tazminatı farkı talep edemeyeceğini, davalı şirketin ödeme yönetmeliğinde performansa dayalı olarak bir prim ödemesinin Nisan ve Mayıs aylarında yapıldığını ancak davacı Mart ayında işten ayrıldığı için ödemeye hak kazanmadığını, kıdem teşviki konusunda da davacının 14 yıl çalışmış olduğunu, daha öndeki 5 ve 10 senelik çalışmalarında ödendiğini ancak 4 yıllık çalışması olduğu için bu alacağa hak kazanamadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, performans priminin niteliği ve çalışılan süre ile orantılı ödeme yapılması gerektiği, kendi ayrıldığı için ihbar tazminatı talep edemeyeceği, diğer isteklerin zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihinin gerekçeli karar başlığında hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olup bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Açılan davanın kısmi dava mı, belirsiz alacak davası mı olduğu ve buna göre prim alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Açılan davanın kısmi dava mı, belirsiz alacak davası mı olduğu ve buna göre prim alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı HMK. 119/1.ğ maddesi uyarınca “Dava dilekçesinin talep sonucu (netice talep; istem sonucu) bölümünde davacı, neye karar verilmesini (davalının neye mahkûm edilmesini) istiyorsa onu (açık bir şekilde) yazıp belirtmelidir”.

Talep sonucunun açık şekilde belirtilmesi ve yazılması ile mahkemenin ve uyuşmazlığa bakacak hakimin karar vermesi kolaylaştırılacaktır. En önemlisi mahkemece;

1) Davanın türü saptanacaktır.

2) Davanın kabulü halinde, mahkeme talep sonucunu aynen hüküm fıkrası olarak kararına yazabilecektir.(Md. 297/1.ç).

3) Talep edilenden, fazlasına karar verilemeyecektir(Md. 26). Bu nedenle davacı, nelerin hüküm altına alınmasını (davalının neye mahkûm edilmesini) istediğini, açık ve noksansız bir şekilde dava dilekçesinin talep sonucu (netice-i talep) bölümünde bildirmelidir.

Talep sonucu açık değilse, mahkeme, davacıya talep sonucunu açıklattırmalıdır(Md. 31 Hakimin aydınlatma görevi).

Diğer taraftan, belirsiz alacak davasında zamanaşımı kısmi de açılsa alacağın tamamı için dava tarihine göre kesilecektir. Ancak kısmi dava halinde ise zamanaşımı sadece istenen miktar için dava tarihi itibari ile kesilmiş olur.

Davacı vekili, dava dilekçesinde açılan davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirtmediği gibi talep sonucunda da açıkça kısmi miktarı belirterek talepte bulunmuştur. Bu nedenle davanın kısmi dava olduğu açıktır.

Mahkemece davanın türünde hata yapılarak dava belirsiz alacak davası olarak nitelenip talep arttırım dilekçesi verilen 12/03/2014 tarihi itibariyle dava dilekçesinde kısmi olarak talep edilen 460,00 TL prim alacağı miktarı dışında talep edilen kısmın zamanaşımına uğradığı gözden kaçırılmıştır. Zamanaşımından etkilenmeyen ve kısmi olarak istenen 460,00 TL prim alacağının tahsiline karar verilmesi gerekirken, ıslah niteliğindeki talep arttırım dilekçesi ile arttırılan ve zamanaşımı itirazı nedeni ile bu tarihte zamanaşımına uğrayan kısmın da hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10622, Karar No: 2019/8127, Tarih: 10.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/10622 E.  ,  2019/8127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif bünyesinde 2013 yılından beri inşaat ustası olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplanması noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı yasanın 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir.Aynı yasanın 47. maddesinde ise; Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödeneceği hükme bağlanmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda imzalı ücret bordrolarına yansıyan ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının işçi tarafından kullanıldığı kabul edilerek, bordroya yansıtılmayan dönem için hesaplama yapılmıştır. Ancak bordrolara bakıldığında ödemenin zamsız ücret üzerinden tahakkuk ettirildiğinin anlaşılması karşısında, sözü edilen alacakların yeniden hesaplanması gerekmektedir. Buna göre hafta tatilinde çalışıldığında, çalışılmasa da ödenmesi gereken 1 yevmiyenin yanı sıra 1.5 yevmiyeye; genel tatil gününde çalışıldığında, çalışılmasa da ödenmesi gereken 1 yevmiyenin yanı sıra 1 yevmiyeye daha hak kazanılacağı kabulüne göre hesaplama yapılmalıdır.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.