muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2751, Karar No: 2011/5914, Tarih: 17.10.2011

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir.

TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiğibelirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/6679, Karar No: 2025/6964, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/6679 E.  ,  2025/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/92 E., 2025/13 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7351, Karar No: 2013/21967, Tarih: 06.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/7351 E.  ,  2013/21967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan değerlendirilmede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Belli bir olay ile ilgili suç işlediği izlenimini veren ve hakkında herhangi bir araştırma yapılan kişi, şüpheli statüsüne girer. Şüpheli muhakeme hak ve yetkilerine sahiptir.

Yargılanacak her uyuşmazlıkta; şüphelilik, uyuşmazlığın somut olması ve uyuşmazlığın çözümü şeklinde özellikler vardır. O halde önce olay öğrenilmelidir. Yani sübut konusunda bir hükme varılır. Sübut (veya ispat) meselesi maddi mesele olup, bu konu geçmişteki olayı zihnimizde yeniden yaratmak, yani nasıl meydana geldiğini belirlemektir. Olay belirlendikten sonra, olaya uygulanacak hukuki norm ve bunun olayın tipine uygun olup olmadığı konusunda sonuç çıkarılır. Maddi durumun tespiti, hukuki durumun tespitidir. Olayın faillerinin kim olduğu ve bunların ceza hukuku karşısındaki sorumlulukları öncelikle olayın belirlenmesi ile mümkündür.

Olay ise deliller ile öğrenilebilir. Delillerin gösterdiği objektif bakımından bir (ihtimal)’dir. Buna rağmen ihtimal belli bir dereceye gelince kanaat (kanı) olacaktır. Şüphe yerini kanaate bıraktığında ispatta aranan belirlilik ortaya çıkar. Yani belirliliğe şüphenin yenilmesi ile ulaşılır.

Olay ise deliller ile öğrenilebilir. Delillerin gösterdiği objektif bakımından bir (ihtimal)’dir. Buna rağmen ihtimal belli bir dereceye gelince kanaat (kanı) olacaktır. Şüphe yerini kanaate bıraktığında ispatta aranan belirlilik ortaya çıkar. Yani belirliliğe şüphenin yenilmesi ile ulaşılır.

Ceza Muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmaktır. Maddi gerçeğe ulaştıracak araç ise delillerdir. Deliller; Sanık açıklamaları, tanık açıklamaları, sanık ve tanıktan başka kişilerin açıklamaları, kolluk, savcı ve hakim tutanakları, özel yazılı açıklamalar, görüntü ve (veya) ses kaydeden araçlarla açıklama ve belirtiler şeklinde ayrıma tabi tutulabilir. Deliller yeterince araştırılmamış veya soruşturma eksik ise bu hususlar giderilmelidir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakimin sanık lehine ve aleyhine olan delilleri araştırıp; tam bir inanışla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış bir sonuca ulaşması gerekir. Kuşkular yenilmelidir. Yani hükümde varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeğin olayın bir bütünü veya parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Bir takım varsayımlara dayanılarak karar verilmesi ceza muhakemesinin amacına kesinlikle aykırıdır. Kuşku ve çelişki yenilmeden karar verilemez. Eylem veya eylemlerin bir suç olup olmadığı belirlenmesi için eylemin önce işlenip işlenmediğinin sorunu çözülerek başlanır. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanacaktır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını, yorum ile nasıl bir kanıya ulaştığını , kararının gerekçesinde göstermek zorundadır.

Gerekçedeki mantıksal kronolojik dizin ise iddia, savunma, kanıtlar, kanıtların yorumu, ... kabul edilen eylem; ihlal edilen norm, normun yorumu ve en nihayet ulaşılan sonuç olan hüküm şeklinde olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelirsek;

Katılanın 27.06.2011 günlü kolluktaki beyanında; Kızılcahamam'dan traktör almak için Ankara’ya geldiğini, üstünde 12.000 TL para, satış işlemleri için 400 dolar ve ayrıca 150 TL para olduğunu, traktörü alacak arkadaşının kendisiyle sanıkların çalıştığı 06 Pavyonda buluşacağını söylemesi üzerine, 06 ... 27.05.2011 günü gece 01.00 sıralarında gittiğini, sahneye yakın bir masaya oturduğunu, gelen garsona bir arkadaşını beklediğini demesi üzerine, garsonun kendisine çay getirdiğini, bu sırada masasına konsomatrisin oturduğunu, alkol almayacağını söylediğini, bayanın "seninle ilgisi yok" dediği, bu sırada masaya bir bardak rakı geldiğini, buluşacağı arkadaşının cep telefonla aradığını, içerdeki sesten dolayı konuşmak için dışarı çıktığını, arkadaşının çocuğunun hasta olmasından dolayı gelemeyeceğini söylemesi üzerine, tekrar içeri girip, masada bulunan sigara paketini almak isterken masanın meze ile donatılmış olduğunu gördüğünü, bayanın iki duble rakı içtiği, bu nedenle hesap istediğini kendisine 60 TL hesap geldiğini, hesabı ödemek için

kalktığında, orada bulunan garsonların kendisini kalkmaması için sıkıştırdıklarını, iki üç kişinin karga tulumba, mesul müdür olan sanık ...’un odasına götürdüklerini, ellerini ağzını kapatıp, arka cebinde bulunan 12000 TL para ile sağ ön cebinde bulunan 150 TL ve 400 doları sanık ... ve kardeşi ...’ın aldığını, daha sonra garsonların kendisini darp ettiklerini, sanık ...’un “bu şahıs merkez bankası gibi her tarafından para çıkıyor” dediğini, aynı gün gece 03.00 sıralarında polis memurları ile karakola geldiğini, kendisini doktora havale ettiklerini, doktora gittiğini, hastanede daha önceden psikolojik tedavi gördüğünden, olay sebebi ile rahatsızlandığından bir tedavi gördüğünü, tedaviden sonra verilen evraklarla Adli Tıp kurumuna giderek doktor raporunu alıp, .... polis merkezine başvurduğunu beyan ettiği, yargılamada ise; bankadan 20.000 TL para kredi çektiğini, buna ilişkin dekontları olduğunu, 8.000 TL'sini borçları için dağıttığını, 12.000 TL, 300 Dolar ve 120 TL daha para olduğunu, 06 tabir edilen ... gittiğini, buluşacağı arkadaşı beklemek için masaya oturduğunu, içmek için çay ikram ettiklerini, o sırada masasına bir bayan geldiğini, bayanın cebindeki parayı gördüğünü, bir duble rakı istediğini, hesabın da 50 TL'mi 40 TL'mi 30 TL'mi bir rakam geldiğini, 50 TL verdiğini üstünü almadığını, masasına oturan kadının kalktığını birilerinin gelip, kendisini yaka paça yukarı çıkardıklarını, yere yatırdıklarını, "her yerinden para çıkıyor Ziraat Bankasında böyle para yok" dediklerini, sonra darp ettiklerini ve karga tulumba kapıya attıklarını, parayı pantolonunun arka cebine koyduğunu ve düğmelemediğini, düşmüş olamayacağını, daha sonra karakola gittiğini, "yarın gel öbür gün gel" diye oyaladıklarını, kendisini ciddiye almadıklarını, "yemişin içmişin" gözüyle batkılarını, bu şekilde emniyete gittiği günlerde 2 gencin aynı yerde aynı şahıslar tarafından 2.500 TL’si alındığı şeklinde ithamda bulunduğu için bu kez sözlerini ciddiye aldıklarını, daha sonra teşhis yapıldığını, teşhiste yanılma ihtimalinin %5 ihtimal olduğunu, Emniyetteki ifadesinin de doğru olduğunu, huzurda bulunan sanıklar ..., ..., ... ... ve ...’nin olay sırasında bulunduğunu ve iki kişinin daha olduğunu söylediği, katılanın Ankara ... Hastanesinden 27.05.2011 tarih ve saat 05.10 tarihli geçici adli muayene raporunun alındığı ve bu raporun 22.06.2011 tarihinde Adli Tıp Kurumunca kati hale dönüştürüldüğü, katılanın kollukta, 01.07.2011 günü saat 04.42 sıralarında 8 kişinin bulunduğu ortamda çoklu teşhis yapıldığı, katılanın ..., ..., ..., ... ve ...’ı kesin ve net olarak teşhis ettiğini, söylediği, teşhis tutanağında; tüm sanıkların kendisini yere yatırarak darp ettiklerini parayı kimin tarafından alındığını görmediğini, 3- 4 kişi olduğunu söylediği, olay sonrası pavyonda müşteri olarak bulunan tanıklar ... ve ...’ın 30.06

.06.2011 tarihinde Adli Tıp Kurumunca kati hale dönüştürüldüğü, katılanın kollukta, 01.07.2011 günü saat 04.42 sıralarında 8 kişinin bulunduğu ortamda çoklu teşhis yapıldığı, katılanın ..., ..., ..., ... ve ...’ı kesin ve net olarak teşhis ettiğini, söylediği, teşhis tutanağında; tüm sanıkların kendisini yere yatırarak darp ettiklerini parayı kimin tarafından alındığını görmediğini, 3- 4 kişi olduğunu söylediği, olay sonrası pavyonda müşteri olarak bulunan tanıklar ... ve ...’ın 30.06.2011 günlü kolluktaki beyanlarında; katılanın 3-4 garson tarafından ağzı kapatılarak bacaklarından tutularak karga tulumba müdüriyete götürdüklerini gördüklerini, sonra içerden "imdat" şeklinde bağırma ve küfür sesi duyduklarını, sonra hesabı ödeyerek dışarı çıktıklarını, bu sırada dışarıda katılanın bağırdığını ve "paramı aldılar polis çağırın" diyerek yardım istediğini, telefon numaralarını vererek oradan ayrıldıklarını ifade ettikleri, yargılamada ise, bu beyanlarını kabul etmeyerek “benim paramı aldılar” diye bağırdığını

duymadıklarını, "dışarıdan normal vatandaş gibi tartışıyorlardı" dediklerinin anlaşılması karşısında; öncelikle katılan ...’nün ifadesinden geçen 12.000 TL para ile traktör almak için olay yerinde buluşacağı arkadaşının kim olduğunun katılana sorularak, açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilip, katılanın 0534 518 07 70 numaralı cep telefonunun, olay öncesi ve sonrası arayan- aranan numaraları gösterir hts raporu alınıp, gereğinde baz istasyonu sinyal bilgilerininde araştırılıp saptantıktan sonra, olay esnasında görüştüğü kişinin belirlenip, bu kişinin tanık olarak böyle bir alım satım için suça konu yerde buluşmak için konulması, konuşmadıklarının sorularak beyanının alınması, traktör almak için hangi bankadan kredi çektiği, krediye ilişkin dekontların kendisinden alınması ve resen hangi bankadan kredi çektiğinin araştırılıp, denetime olanak verecek şekilde dosya içine konulması, yine katılanın, olay sonrası nerede ve hangi zaman aralığında tedavi gördüğünün buna ilişkin evraklar varsa, bunların getirilmesi ve suça konu 06 pavyonda iki kişinin daha benzer şekilde yağmalanması ile ilgili soruşturma veya kovuşturma evrakı olup, olmadığı araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yerinde ve yeterli olmayan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık ... savunmanları Avukat ... ve ... ’ın, sanık ... savunmanı Avukat ..., sanıklar ... ve ... savunmanı Avukat ... ile sanık ... savunmanları Avukat ... ve Avukat ...’ın duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaları ile yağma suçundan duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 06.11.2013 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'nun katıldığı oturumda sanık ... savunmanı Av....'un yüzüne karşı, sanık ... ve savunmanı Av.... , sanık ... ve savunmanı Av...., sanıklar ... ve ... savunmanı Av...., sanık ... ile savunmanları Av.... ve Av...., sanıklar ... ve ... savunmanı Av....'in yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/1367, Karar No: 2014/10840, Tarih: 02.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1367 E.  ,  2014/10840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/385006

MAHKEMESİ : Kapatılan Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesi (Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 19.07.2011

NUMARASI : 2011/496 Esas, 2011/581 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kayıt örneğinden, hükümden sonra 18.09.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, mahallinde sanığın ölüp ölmediği araştırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32944, Karar No: 2013/25671, Tarih: 20.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/32944 E.  ,  2013/25671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.1987 gün ve 1986/123 Esas, 1987/22 Karar sayılı hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda eylemlerine uyan TCK'nun 497/1, 59/2, 31, 33. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeyerek kesinleştiği ve infaza verildiği infaz sırasında 21.09.2006 tarihinde infaz savcısı tarafından uyarlama talep edildiği uyarlama neticesinde Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2006 gün ve 1986/123 Esas, 1987/22 Karar sayılı ilamı ile eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, hükmün süresi içerisinde hükümlüler savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.10.2013 gün ve 2013/23764 Esas, 2013/19495 sayılı kararı ile oyçokluğuyla Onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2013 günlü 6-2013/194260 itiraz sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2013 günlü 6 – 2013/194260 itiraz sayılı yazılarında özetle;

Uyarlama yargılamasında 765 sayılı TCK'nun 499/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h, 109/2,3-a-b, 110/1. maddelerinin karşılaştırılarak lehe hükümlerin belirlenmesi, sonuç cezanın 12 yıl 6 ayın altında olması durumunda cezanın bu miktara indirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 765 sayılı TCK'nun 497/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h maddesinin karşılaştırılması suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h maddesinin hükümlüler lehine olduğunu kabul eden yerel mahkeme kararını onayan yüksek daire kararının yerinde olmadığı ve hükmün bozulması gerektiği, şeklinde itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

26.05.1986 günü 01:15 sıralarında şoför olan mağdurun aracına binen hükümlülerden ...'in tabanca, ...'in çakı bıçağını çekerek 31.700 TL'sini yağmaladıkları, daha sonra aracın arkasına oturtup hürriyetinden yoksun kılarak, benzin bitene kadar dolaştırıp şahsına zarar vermeden köy yolunda serbest bıraktıkları; hükümlülerin eyleminin bu durumda 765 sayılı TCK'nun 499/1. 2.cümle maddesi ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 149/1-a-c-h ve 109/2,3-a-b maddelerine uyduğu; karşılaştırmanın buna göre yapılarak lehe kanun belirlenmesi, sonuç cezanın hükümlülerin önceki 12 yıl 6 aylık hapis cezasının üstünde olması durumunda cezanın bu miktara indirilmesi gerekirken, mağdurun hürriyetinin kısıtlanması üzerinde durulmadan karşılaştırmanın 765 sayılı TCK'nun 497/1, 59/2. maddeleri ile 5237 TCK'nun 149/1-a-c-h maddelerine göre yapıldığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerektiği anlaşılmakla;