muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9665, Karar No: 2022/9568, Tarih: 27.09.2022

4) Kabule göre;

a) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Suç tarihi olan 28/05/2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

c) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün  BOZULMASINA, 27/09/2022 tarihinde  oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15900, Karar No: 2018/14947, Tarih: 19.09.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/15900 E.  ,  2018/14947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre ise,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğün 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi kapsamındaki dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, Mahkemesince uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre TCK'nın 58. maddesinin koşullarının bulunup bulunmadığının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11414, Karar No: 2012/14808, Tarih: 10.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/11414 E.  ,  2012/14808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇİVRİL SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/04/2012

Yanlar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve yıkım  davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı   vekili tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,  çaplı taşınmaza el atmanın önlemesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 8162 ve 8428  parsel sayılı taşınmazların  davacı,  633  parsel sayılı taşınmazın da  davalı  adına kayıtlı oldukları, Mahkemece yapılan uygulama neticesinde fen elemanı bilirkişinin raporunda davaya konu taşınmazlara bir müdahalenin bulunmadığının belirtilmesine rağmen, İnşaat ve Ziraat Mühendisi bilirkişi raporunda 633 nolu parseldeki ahırın ahşap çatısı ile kiremit çatı örtüsü saçaklarının 8162 nolu parsele tecavüzlü olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; çaplı taşınmaza elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazırhale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum göz önünde tutularak hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan,   infazı sağlamaya yeterli ve özellikle davacı tarafın taşınmazına bir tecavüzün bulunup bulunmadığını varsa miktarını açıkça gösteren kroki ve rapor alınmalıdır.

Somut olayda; bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu ve çelişkinin giderilmediği görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken çelişkili bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davalının  bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir.  Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3357, Karar No: 2020/5074, Tarih: 07.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/3357 E.  ,  2020/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaçların ticareti

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafinin temyizinin müsadere kararına yönelik olduğu dikkate alınarak incelenmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; suç konusu yağ numunelerinin Adli Tıp Kurumu 5. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporda, TCK'nın 186. maddesi kapsamında olmadığı belirtildiğinden sanığın bozulmuş veya değiştirilmiş gıda veya ilaç ticareti suçundan beraatine karar verilmesine karşın, yapılan analiz sonucunda söz konusu yağların Türk Gıda Kodeksi değerlerine uygun olmadığı anlaşıldığından mahkemece TCK'nın 54. maddesi uyarınca yağların müsaderesine karar verildiği, ancak suça konu eylemin “gıda kodeksine uygun faaliyet göstermeme" kabahati kapsamında kaldığı, eylemin karşılığının "5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 21. maddesi ve 40. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendinde mülkiyetin kamuya geçirilmesi" olarak düzenlendiği, bu nedenle gıda kodeksi değerlerine uygun olmayan yağların TCK'nın 54. maddesi uyarınca yağların müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "TCK'nın 54. maddesinin uygulanması" ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanununun 21. maddesinin 5. fıkrası ve 40. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24. maddesi uyarınca Türk Gıda Kodeksine uygun olmayan yağların mülkiyetinin kamuya geçirilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15972, Karar No: 2009/13693, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15972 E.  ,  2009/13693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 2/3 oranında çalışma gücünü kaybetmesi nedeniyle maluliyet aylığı bağlanmasına fazla ödenen primlerin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmesi nedeni ile maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile bağlanması gereken aylıkların talep tarihinden itibaren faizi ile birlikte ve 31.07.2003-31.01.2008 tarihleri arasında ödenen fazla prim miktarı olan 10.563,99 TL nin faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıya Erzurum Numune Hastahanesi'nin 27.04.1999 tarihli Epikriz raporuna göre ilk kez 12:30-15:00 saatleri arasında diyalize alındığı, 28.04.1999 tarihinde ameliyat olduğunun belirtildiği, 12.01.2004 tarihli Epikriz raporunda ise 27.04.1999 tarihinden itibaren 12.01.2004 tarihine kadar düzenli olarak diyaliz programının devam ettiğinin bildirildiği, Atatürk Üniversitesi Süleyman Demirel Tıp Merkezinin 26.01.2004 tarihli raporu ile de davacının ömür boyu haftada 3 kez hemodiyalize girmesi gerektiğinin tespit edildiği, ... Genel Müdürlüğü'nün 20.02.2004 tarihli yazısı ile yukarda belirtilen raporlara göre sigortalının hastalığının sigortalılık başlangıç tarihinden önce de mevcut olduğu gerekçesi ile maluliyet tespit talebinin ret edildiğinin belirtildiği, S.S.Yüksek Sağlık Kurulunun 26.01.2006 tarihli raporunda sigortalının maluliyetini gerektirecek düzeyde hastalık ve arıza ile ... kapsamına girmiş olduğuna karar verildiği, Adli Tıp Kurumunun 25.12.2006 tarihli raporunda davacının Kronik ... yetmezliği (diyalizi gerektiren) hastalığı nedeni ile beden çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmiş olduğu ve maluliyet tarihinin diyaliz başlangıç tarihi olan 27.04.1999 tarihi olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Genel Kurulu’nun 19.07.2007 tarihli raporunda davacının çalışma gücünün 2/3 oranında kaybettiği, çalışma gücünün en az 2/3 oranında kaybetmiş olduğu tarihin diyaliz başlangıç tarihi olan 27.04.1999 tarihi olduğu, Kronik ... yetmezliğinin sessiz seyredebileceği, kişinin ... fonksiyonlarının hemodiyalizi gerektirecek kadar bozulmadan belirgin şikayeti olmayabileceği ve hastalık ile ilgili bulguları kişinin anlamayabileceğine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İhtilaf tarihinde yürürlükte bulunan mülga 1479 sayılı Yasa’nın 28.maddesinde bu kanunun uygulanmasında çalışma gücünın en az 2/3 ni yitirdiği tespit edilen sigortalının malul sayılacağı, bu kanuna tabi sigortalılığın başladığı tarihte malul sayılacak derecede hastalık veya arızası bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalının, bu hastalık veya arızası nedeniyle malullük sigortası yardımlarından yararlanamayacağı bildirilmiştir.

Somut olayda, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporunda “davacının en az 2/3 oranında iş gücü kaybına uğradığı tarihin diyalizin başladığı tarih olan 27.04.1999 tarihi olduğu bildirilmiş se de kronik ... yetmezliğinin sessiz seyredebileceği, kişinin ... fonksiyonlarının hemodiyalizi gerektirecek kadar bozulmadan belirgin şikayeti olmayabileceği ve hastalık ile ilgili bulguları kişinin anlamayabileceğinin belirtilmesine göre davacının ... sigortalılığının başlangıç tarihi olan 23.03.1999 tarihinde iş gücü kaybı oranının ne olduğunun tespit edilmemesi nedeni ile bu rapor hüküm vermeye elverişli nitelikte bulunmamaktadır.

Yapılacak iş; Mahkemece Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alarak davacının ... sigortalılığının başlangıç tarihi olan 23.03.1999 tarihinde çalışma gücü kaybı oranının ne olduğunun ayrıca 23.03.1999 tarihi le 27.04.1999 tarihleri arasındaki 1 ay 4 günlük sürede çalışma gücü kaybı oranın ne kadar artış göstereceğini tespit etmek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22287, Karar No: 2016/18799, Tarih: 19.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/22287 E.  ,  2016/18799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirket ile 05.09.2011 tarihinde açık arttırmalı dikili ağaç satış şartnamesi gereğince ihale yapılarak sözleşme imzalandığını, şartnamenin 10. maddesine göre kesinleşen ihale kararının alıcıya tebliğ tarihini takip eden 60.gün satışın yapılması için son gün olduğunu, davalı şirketin ihale üzerinde kalmasına rağmen bu süre zarfında işe başlamadığından kesin teminatın işletme müdürlüğü lehine irad kaydedildiğini, müdürlük tarafından oluşturulan komisyonca yapılan inceleme raporuna göre dikili satış ve üretim arasında doğan 46.553,89TL idari zararın giderilmesi için tebligat gönderildiğini, ancak zararın giderilmediğini, alacağın tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davalı borçlu şirketin haksız yere takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, takibe vaki itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 05.09.2011 tarihinde düzenlenen açık artırmalı dikili ağaç satışı ihalesi kapsamında davalı şirketin süresi içerisinde işe başlamaması nedeniyle oluşan idare zararının tazmini istemine ilişkindir. Davalı, ihale evraklarında tek imzanın bulunduğunu, şirketin imza sirkülerinde şirket ünvanını havi kaşe veya yazılı ünvan altında yönetim kurulu başkanı ve başkan yardımcısının müştereken atacakları imza ile şirketi temsile yetkili olduklarının belirtildiğini, sözleşmeden dolayı şirketin sorumlu olmadığını savunmuş, mahkemece de sözleşme ve evraklarda tek imzanın bulunması gerekçe gösterilerek davalının taraf sıfatı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Dosyada bulunan belgeler incelendiğinde, davalının imzaya itirazının bulunmadığı, davalı şirketin ihaleye katılıp, ihale üzerinde kaldıktan sonra sözleşmeyi yerine getirmeyeceklerini belirterek teminatın irat kaydedilmesini de istedikleri dikkate alınarak sözleşmenin usulsüz olduğunun ileri sürülmesi iyi niyet kuralları ile bağdaşmayacağından işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1608, Karar No: 2013/21150, Tarih: 04.07.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/1608 E.  ,  2013/21150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Diğer hükümlere yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a) Sanıklar ...ve ...’a yükletilen görevli memura hakaret ve sanık ... ’ın katılan ...’e yönelik yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar ... ve ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b) Sanıklar ... ve Alev Torlak'ın tehdit ile sanıklar ..., ... ve ...'ın yaralama eylemlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların katılan görevli polis memurlarına yönelik yaralama ve tehdit eylemlerinin, TCK'nın 265/1. maddesindeki görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ..., ..., ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1337, Karar No: 2020/4913, Tarih: 07.09.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1337 E.  ,  2020/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314 “(1)Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Hükmün temyizinden sonra davacı vekili tarafından yerel mahkeme aracılığıyla 10/01/2019 tarihli “Sulh Protokolü” başlıklı belgenin sunulduğu görülmüştür. Bu durumda Mahkemece B.K. ve HMK hükümlerine göre 10/01/2019 tarihli "protokol" başlıklı belge incelenip değerlendirilerek sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.