muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1987, Karar No: 2015/1246, Tarih: 22.04.2015

Yukarda açıklanan değişik nedenlerle mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle açıklanan değişik gerekçe ile direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 22.04.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Somut olayda davacı işçi, davalıya ait işyerinde yönetici ve Batı Karadeniz Bölge Müdürü olarak çalışmakta iken, iş sözleşmesinin performans yetersizliği gerekçe gösterilerek feshedildiğini, performans düşüklüğü iddiasının doğru olmadığını, iş sözleşmesi feshedilenlere uygulanan özel paketten yararlandırılmadığını, performans düşüklüğü iddiası doğru olsa bile aynı durumda olanların özel paketten yararlandırıldığını, bu nedenle eşitlik ilkesine aykırı davranıldığını ileri sürerek özel paket nedeniyle ödenmesi gereken toplu ödemenin tahsiline ve 12 aylık özel sigortadan yararlanması gerektiğinin tespitine, ayrıca dört aylık ücret tutarındaki eşit davranmama tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı işyerinde uygulanan Global Klavuz başlıklı iç yönergede iş sözleşmesinin eleman fazlalığı, pozisyon sayısının azaltılması veya görevin ortadan kaldırılması gibi sebeplerle sona erdirilmesi halinde 12 aylık ücret tutarında paket ücreti ile 12 aylık özel sigorta imkânının sağlanacağı belirtilmiştir.

Davacı performansının düşük olmadığını, düşük olsa ile performans düşüklüğü nedeniyle işten çıkarılanlara da özel paketin uygulandığını ileri sürdüğüne göre, öncelikle davacının performansının düşük olduğuna ilişkin işverence yapılan tespitin doğru olup olmadığı, performans düşüklüğü objektif olarak tespit edilmişse bu kez performans düşüklüğü sebebiyle işten çıkarılanlara da özel paketin uygulanıp uygulanmadığı, böylece işverenin eşit işlem borcuna aykırı davranıp davranmadığı değerlendirilmelidir.

Çalışanın performansının değerlendirilmesi öncelikle işyerinde kuralları önceden belirlenmiş ve çalışanlara tebliğ edilmiş bir Performans Değerlendirme Sisteminin varlığını gerektirir. Performans Değerlendirme Sistemi, kişinin işindeki performans veya başarısını, önceden bu amaçla saptanmış standartlarla karşılaştırarak o işin gereklerine göre ölçme ve değerlendirme sürecidir. Değerlendirme sistemi; hedef belirleme, değerlendirme ve geri bildirim aşamalarını taşımalı, ayrıca ulaşılabilir, ölçülebilir ve denetlenebilir olmalıdır.

Davalıya ait işyerinde 20 yıl yönetici olarak çalışan davacının son dört yılda not ortalamasının 3 olduğu, bilgiyi analiz etme, stratejik düşünme ve yenilik getirmede, kendisine bağlı satış temsilcilerini şirket prensip ve öncelikleri konusunda eğitme ve düzenli kontrol ve takipte bulunma, bütçe planlama, uygulama ve bütçe takip alanlarında yetersiz kaldığı gerekçeleri ile performansının düşük olduğu ileri sürülmüştür. Not sistemi ve bilgiyi analiz etme, stratejik düşünme ve yenilik getirme gibi değerlendirmeler soyut ve subjektif nitelikte olup, ölçülebilir ve denetlenebilir değildir. Davalı işverenin Performans Değerlendirme Sisteminde hedef belirleme ve geri bildirim aşamaları da bulunmamaktadır. Davacının performansının düşük olduğu kabul edilse bile ilk defa yapılan bu tespit nedeniyle davacı için bir kişisel gelişim planı hazırlanmayarak performansını düzeltmesi yönünde fırsat verilmemiştir. Ayrıca salt davacıya bağlı bir satış temsilcisinin bir kez bütçe aşımında bulunmasından hareketle satış temsilcilerini düzenli olarak kontrol ve takip etmediği sonucuna varılmamaz. Mevcut delillere göre davalı işyerinde yukarıda özellikleri belirtilen bir Performans Değerlendirme Sisteminin bulunmadığı ve davacının performans değerlendirilmesinin objektif olarak yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Performans düşüklüğü kanıtlanmadığına göre davacının özel paketten yararlandırılması gerekir. Belirtmek gerekir ki, bir alacağın performansa bağlandığı durumda, performans değerlendirmesinin objektif olarak yapılıp yapılmadığı yönündeki bir denetim, işe iade davasında yapılan denetimden farklı olamaz. Davacının feshin geçersizliğine karar verilmesi talebiyle dava açmamış olması performans düşüklüğü iddiasını kabul ettiği şeklinde değerlendirilemez. Zira bir kimsenin kendi lehine olan bir dava açmaya veya hakkını talep etmeye zorlanması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 24.maddesinde düzenlenen "Tasarruf İlkesi"ne uygun düşmez. Davacının eldeki bu davada performans düşüklüğünün bulunmadığını ileri sürüp ispatlamasında hukuki yararınıın bulunduğu açıktır.

Performans düşüklüğüne ilişkin işverence yapılan tespitin gerçek olduğu kabul edilse bile davacı işçi, iş sözleşmesi performans düşüklüğü sebebiyle feshedilen işçilere de özel paket uygulamasının yapıldığını, bu nedenle eşitlik ilkesinin ihlal edildiğini ileri sürmüştür. Dinlenen davacı tanıkları kendilerinin de iş sözleşmelerinin performans düşüklüğü sebebiyle feshedildiği halde özel paketten yararlandırıldıklarını açıklamışlardır. Bir davacı tanığı yaklaşık 40 kadar işçinin performans düşüklüğü olup olmadığına bakılmaksızın paketten yararlandırıldığını, diğer bir tanık kendisiyle birlikte 26 işçinin işten çıkarıldığını ve yerlerine yeni işçi alındığını belirtmiştir. Şu halde işverenin aynı durumda olan işçilere eşit davranmadığı dosya içeriği ile sabittir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun "Eşit Davranma İlkesi" başlıklı 5.maddesinin 6.fıkrasında iş sözleşmesinin sona ermesinde işverenin dil, ırk, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi inanç, din ve mezhep ve benzeri sebeplere dayalı ayırım yapması halinde işçinin, dört aya kadar ücreti tutarındaki uygun bir tazminattan başka yoksun bırakıldığı haklarını da talep edebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda işverenin eşitlik ilkesine aykırı davrandığı sabit olmakla birlikte 5.maddede belirtilen ayırım yasakları söz konusu olmadığından davacı sadece yoksun bırakıldığı özel paketten kaynaklanan ödeme ve özel sigortadan yararlanmayı talep edebilir. Mahkemece her ne kadar eşit davranmama tazminatına karar verilmişse de, bu hususa ilişkin davalının temyiz itirazları reddedilip bozma konusu yapılmamıştır. Bu nedenle usul ve yasaya uygun olan direnme kararının onanması gerekirken, değişik gerekçe ile bozulması yönündeki Sayın Çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/17285, Karar No: 2016/2895, Tarih: 30.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/17285 E.  ,  2016/2895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) TCK'nun 206. maddesindeki "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluşabilmesi için, sanığın açıklamaları üzerine oluşturulan resmi belgenin, bu beyanın doğruluğunu ispat edici bir güce sahip olması gereklidir. Beyanı alan memur bu beyanın doğruluğunu araştırıp tahkik etmek ve daha sonra edindiği kanaate göre resmi belgeyi düzenlemek durumunda ise, bir başka ifade ile resmi belge sadece sanığın beyanına göre değil de memur tarafından yapılacak inceleme sonucuna göre meydana getirilmekte ise maddede tanımlanan suç oluşmayacaktır.

Sanığın, oğlu ... 'nın ayağını cam kesmesi sebebiyle tedavisi için hastahaneye götürmesi, kayıt yapan görevliye kendi sağlık karnesini verip giriş yaptırdıktan sonra görevlinin karnedeki doğum tarihinin 1950, sedyede yatan hastanın ise genç olduğunu fark ettiği somut olayda; TCK'nun 206/1. maddesinde tanımlanan resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulama göre de;

a) Denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hakkında verilen hüküm açıklanan sanık hakkında CMK'nun 231/11. maddesi gereğince hapis cezasının seçenek yaptırım olan adli para cezasına çevrilemeyeceği ve aynen açıklanması gerektiğinin dikkate alınmaması,

b) 3 ay hapis olarak takdir edilen temel cezadan TCK'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 ay 15 gün bulunması gereken cezanın, yazım hatası sonucu 2 ay 15 ay olarak belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34809, Karar No: 2014/28240, Tarih: 27.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/34809 E.  ,  2014/28240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

26/04/2012 tarihli karar ile sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği , sanığın bu karara yönelik itirazı olmadan kararın kesinleştiği , denetim süresi içerisinde sanığın kasıtlı suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine 30/05/2013 tarihli ek karar ile bu hükmün açıklandığı ve sanık ...'in bu ek kararı 30/05/2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği ancak bu ek karara yönelik tebliğnamade herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından, bu yönden ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6005, Karar No: 2013/8932, Tarih: 30.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6005 E.  ,  2013/8932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TAVAS SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2012

Yanlar arasında görülen tapu kaydının düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, miras bırakan babası İ..Ş..'ın paydaşı olduğu 3259 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydına soyadının hatayla  S..olarak yazılı  olduğunu ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak  düzeltilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin  hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; çekişme konusu taşınmaza revizyon gören tapu kaydı ile dayanak belgelerin (mahkeme ilamı, vekaletname, veraset ilamı vs.) getirtilmediği, davacının babası H.. İ.. Ş..n  anne, baba, kardeş, babaanne ve dedesini gösterir vukuatlı aile nüfus kayıt tablosunun getirtilip kadastro tutanağında yeralan bilgilerle karşılaştırılıp denetlenmediği, öte yandan; çekişme konusu taşınmazları kimin tasarruf ettiğinin de araştırılmadığı, dinlenen tanıkların bu konuda bilgilerine başvurulmadığı  görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak çekişme konusu taşınmazın paydaşı C..oğlu H.İ.. S..nın, davacının miras bırakan babası C.. oğlu H..İ.. Ş..olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de;

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak çekişme konusu taşınmazın paydaşı C..oğlu H.İ.. S..nın, davacının miras bırakan babası C.. oğlu H..İ.. Ş..olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de;

Öte yandan, HMK'nın 331/2. maddesi gözetildiğinde, yerel mahkemece verilen görevsizlik kararı usule ilişkin nihai kararlardan olmakla birlikte davayı sonra erdirmediğinden ve yargılama giderlerine görevli mahkemede hükmedileceğinden, görevsiz mahkemede yargılama giderlerine hükmedilmemiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün  (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14274, Karar No: 2017/9967, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14274 E.  ,  2017/9967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4855, Karar No: 2014/6452, Tarih: 07.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/4855 E.  ,  2014/6452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/226-2013/540

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre; bir yılda çift ürün alınabilen yörelerde dahi hazırlık ve yetişme süreleri dikkate alındığında bir yılı aşan süre gerektiği de gözönünde bulundurularak genellikle iki yılda üç ürünün münavebeye alınması suretiyle değerlendirme yapılması kabul edilmiş olup, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 6 yılda 9 ürün münavebesi üzerinden değerlendirme yapılması doğru görülmediğinden, mahkemece verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozma öncesi bilirkişi raporunda münavebeye alınan ürünler arasından (bilirkişi kurulunca münavebeye buğday ürünü de mutlak alınmak koşulu ile) seçim yapılarak değerlendirme yapılması gerekirken, daha önceki münavebe planında yer almayan patlıcanın münavebeye alınmak suretiyle değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.