muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4542, Karar No: 2011/6029, Tarih: 17.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15962, Karar No: 2023/3453, Tarih: 08.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/15962 E.  ,  2023/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/41 E., 2022/321 K.

SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2014 tarihli ve 2014/11484 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın verilen gözaltı kararı sonrasında, kolluk biriminde bulunduğu sırada tuvaletin havalandırma camının önündeki ızgaraları ve asma tavan köpüklerini kırmak suretiyle pencereden kaçmaya çalışırken yakalandığı ve bu şekilde üzerine atılı kamu malına zarar verme ve hükümlü veya tutuklulunun kaçması suçlarını işlediğinden bahisle eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1, 35/2, 152/1-a, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B.Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.04.2015 tarihli kararı ile sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiş, anılan kararın sanık ve suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 11.11.2021 tarihli ve 2020/17292 Esas, 2021/19199 Karar sayılı kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması ve kamu malına zarar verme suçu bakımından suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının iddia hakkının kısıtlanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C.Bozma üzerine Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; kamu malına zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292/1, 35. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki suç yönünden aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarına ve cezalarının aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; kamu malına zarar verme suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz istemi; kamu malına zarar verme suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi; madde bağımlısı olduğundan istem dışı hareket ettiğine, pişman olduğuna, zararı gidermek istediğine, beraatine karar verilmesini istediğine ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.04.03.2014 tarihinde sanığın gözaltına alındığı, karakolda bulunduğu sırada tuvalet ihtiyacından bahisle tuvalete girdiği, güvenlik görevlisinin kapıda beklediği sırada ses duyması üzerine tuvalete girdiğinde sanığın havalandırma camının önündeki ızgara ve asma tavan köpüğünü kırarak camdan kaçmak istediğini görerek sanığı yakaladığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanığın tevil yollu ikrara yönelik savunması, katılan beyanı, Ev Arama ve Yakalama Tutanağı, 04.03.2014 tarihli tutanak, Yakalama ve Gözaltına Alma Tutanağı, tanık beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A.Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Dairemizin bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/538 Esas, 2012/274 Karar sayılı ilâmında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B.Hükümlü veya Tutuklunun Kaçması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Dairemizin bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

B.Hükümlü veya Tutuklunun Kaçması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Dairemizin bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun oluşabilmesi için, failin hakkında 5271 sayılı Kanun'un 101. maddesi uyarınca hakkında tutuklama kararı verilmiş ya da hakkında kesinleşmiş bir mâhkumiyet hükmü bulunan bir kimse olması ve tutukevinden, ceza infaz kurumundan ya da gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçması gerektiği, söz konusu suçların özgü suç niteliğinde olduğu, bu suçların yalnızca durum ve sıfatı anılan maddelerdeki tanıma uyan kişilerin işleyebileceği nazara alındığında, sanığın başka bir suça yönelik soruşturma kapsamında Cumhuriyet savcısı tarafından verilmiş gözaltı kararıyla kolluk görevlilerinin gözetimindeyken kaçması şeklinde gerçekleşen eylemi nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 292/1. maddesinde düzenlenen suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı, ancak 03.03.2014 tarihli Ev Arama ve Yakalama Tutanağı ile 04.03.2014 tarihli Tutanakta sanığın soruşturma kapsamındaki suç nedeniyle yakalandığında yapılan kimlik tespitinde başka Mahkemelerden verilmiş arama kararlarının bulunduğunun belirtildiği, bu Mahkemelerdeki işlemler için adliyeye gelindiği, bir Mahkemedeki işlemlerin uzun süreceğinin belirtilmesi nedeniyle belirtilen saate kadar beklemek üzere kolluk merkezine getirilip beklenmeye başlandığında sanığın kaçmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, arandığı söylenen Mahkeme dosyalarının tutukluluk veya kesinleşmiş mâhkumiyet kararına ilişkin olup olmadığının tespitine yönelik olarak dosyada bulunmayan yakalama kararlarının aslı ya da onaylı sureti Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde getirtilip incelenerek sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A.Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/321 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/538 Esas, 2012/274 Karar sayılı ilâmında yazılı 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi gereğince kasten yaralama suçundan verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B.Hükümlü Veya Tutuklunun Kaçması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/321 Karar sayılı kararırına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14021, Karar No: 2013/9900, Tarih: 22.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/14021 E.  ,  2013/9900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/05/2011 gün ve 2011/228 E. 2011/222 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1019, Karar No: 2018/11292, Tarih: 08.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/1019 E.  ,  2018/11292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacı ... Vakfına ait tapunun ... ili, ..., ... Mahallesi veya ..., Camii ...Mevkii veya Sokağı, 29 pafta, 335 ada da kain, 6, 7 ve 8 nolu parsellerin davalı idarece mülk satış ve taviz bedelleri alınarak serbest tasarrufa terk edildiğini, davacı vakıfla ilişiğinin kesildiğini, mülk satış ve taviz terkin bedellerinin de davalı bütçesine gelir kaydedildiğini, vakıf mütevellisi ve vakıf evlatlarının zarara uğratıldığını ileri sürerek, elde edilemeyen, intifa gelirleri, akar, hayrat, mülk satış ve taviz bedelleri ile her türlü mali hakların terkin tarihinden itibaren, ayrı ayrı her yıl itibarıyla, her bir kalem gelirlerinin ana parası dahil faiz ve diğer nemalarıyla birlikte hesaplanarak tespitine, fazlaya ilişkin her türlü dava ve talep haklar saklı kalmak kaydıyla 6, 7 ve 8 nolu her bir parseldeki taşınmazlar için ayrı ayrı 8.000,00.-TL olmak üzere toplam 24.000,00 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilerek vakfın mülhak vakıf olması sebebiyle davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, söz konusu vakfın mütevellisi tarafından 1961 yılından beri yönetilmekte olduğunu, bu vakfın özel hukuk tüzel kişiliğine sahip davalı idarece denetimi yapılmakta olduğunu, davalı idarece yasalara aykırı işlem yapılmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Mahkeme kararının gerekçesinde; davacının ... Esbak ... ...Vakfı olduğu, davanın tapu iptali ve tescil, mümkün olmaması halinde taviz bedellerinin tahsili talebine ilişkin olduğu, 08/01/2013 havale tarihli bilirkişi raporuna göre son ödemenin 1982 yılında yapıldığı belirtilerek karar verilmiş, gerekçeli karar başlığında da davacı ... olarak gösterilmiştir.

Tüm dosya kapsamının incelenmesinden; davacının ... Vakfı Mütevellisi... olduğu anlaşılmakla birlikte, davacının tapu iptal tescile yönelik bir talebi olmadığı gibi, dosya içerisinde 08/01/2013 tarihli bir bilirkişi raporu da bulunmadığı, bu haliyle iş bu dava dosyasına ilişkin gerekçe ve bu gerekçeye dayalı olarak kurulan hükmün dosya içeriğine uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamının incelenmesinden; davacının ... Vakfı Mütevellisi... olduğu anlaşılmakla birlikte, davacının tapu iptal tescile yönelik bir talebi olmadığı gibi, dosya içerisinde 08/01/2013 tarihli bir bilirkişi raporu da bulunmadığı, bu haliyle iş bu dava dosyasına ilişkin gerekçe ve bu gerekçeye dayalı olarak kurulan hükmün dosya içeriğine uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bir mahkeme hükmünde, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin birer birer, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde hükümde gösterilmesi gereklidir. Bu kısım, hükmün gerekçe bölümüdür. Gerekçe, hakimin (mahkemenin) tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Gerekçe bölümünde hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanır. Hakim, tarafların kendisine sundukları maddi vakıaların hukuki niteliğini (hukuk sebepleri) kendiliğinden (re’sen) araştırıp bularak hükmünü dayandırdığı hukuk kurallarını ve bunun nedenlerini gerekçede açıklar.

Yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde yer alan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır.

Bu durumda Mahkemece, dosya kapsamına uygun gerekçe kurulup hüküm verilmesi gerekirken dosyaya uygun düşmeyen gerekçe dayanak yapılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu durumda Mahkemece, dosya kapsamına uygun gerekçe kurulup hüküm verilmesi gerekirken dosyaya uygun düşmeyen gerekçe dayanak yapılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7266, Karar No: 2019/4310, Tarih: 25.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7266 E.  ,  2019/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, basit yaralama

HÜKÜM : Sanık ...’nun her iki suçtan ayrı ayrı beraatine

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve basit yaralama suçlarından, sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri, katılan sanık ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...'nun, katılan sanık ...’in sahibi olduğu Alev sürücü kursunda çalışmakta iken, katılan sanık ...’in bilgisi olmadan işyerinden bulduğu öğrencilere, kursa kaydı yapılmadan özel sürücü dersi verdiği ve aldığı ödemeleri kasa defterine kaydetmediği, bu nedenle taraflar arasında suç tarihinde yaşanan tartışma sonucunda karşılıklı olarak birbirlerini "basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek" şekilde yaraladıkları ve bu şekilde sanık ...’nin üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu ile basit yaralama suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; katılan sanık beyanı, sanık savunması tanıkların beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil elde edilemediği ve basit yaralama suçuna ilişkin ise, gerçekleşen eylemde sanık ...'nun savunmasının ölçülü olduğu, savunmanın üzerinde bir aşırılığı içermediği, bu haliyle eyleminin 5237 sayılı yasanın 25/1. maddesi kapsamındaki meşru savunma sınırları içinde kaldığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın basit yaralama eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından 5271 sayılı CMK’nın 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usule uygun olduğu ve CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinin ise usule aykırı olduğu anlaşılmakla tebliğnamenin bu husustaki düzelterek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... vekilinin sanığın üzerine atılı eylemlerin sabit olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7085, Karar No: 2018/20678, Tarih: 14.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2018/7085 E.  ,  2018/20678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilidavasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 432. maddesi uyarınca nihai kararlara karşı temyiz süresi 15 gün, HUMK'nun 433/2 maddesi uyarınca katılma yoluyla temyiz süresi 10 gündür. Davacı idare vekilinin temyiz dilekçesinin 13.04.2018 günü bir kısım davalılar vekiline tebliğ edildiği, bir kısım davalılar vekilince ise karar 25.04.2018 tarihinde katılma yolu ile temyiz edildiğinden 10 günlük temyiz süresi geçirilmiş olup temyiz dilekçesi süresinde değildir.

Bu nedenle; bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin süre nedeniyle REDDİNE karar verildikten sonra;

Davacı idare vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 14/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.