muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7820, Karar No: 2022/10408, Tarih: 26.09.2022

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

“…

İncelenen dosya kapsamına göre: Yeniceoba Aile Sağlık Merkezinde hemşire olan davacının ... akdinin feshi sonrasında bir takım işçilik alacaklarının tahsili amacıyla eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi' nin 2017/17912E - 2020/15317 K sayılı kararında da belirtildiği üzere; ... hukuku ve 4857 sayılı ... Kanunu yönünden değerlendirmede, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu kapsamında aile sağlık merkezlerinde çalışan aile sağlığı çalışanları sevk ve idare yönünden aile hekimlerine bağlı olmakla birlikte aile hekiminin işveren vekili konumunda kaldığı, işveren olan Sağlık Bakanlığı'nın temsilcisi konumunda olduğu kabul edilmelidir. Bu bakımdan somut olayda davacının Aile Sağlığı Merkezi bünyesindeki çalışmaları yönünden de davalı Bakanlığa husumet yöneltilebileceği kabul edilmesi gerektiğine yönelik ilk derece mahkemesinin değerlendirmesinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Her ne kadar 5258 Sayılı Aile Hekimliği Kanunu'nun 3. maddesine, 7151 Sayılı Kanunun 26. maddesi ile 05.12.2018 tarihinde eklenen 11. fıkrasında, aile hekimlerinin ferden ve müştereken personel çalıştırabileceği ve işveren olabileceği düzenlenmişse de, anılan düzenlemenin 5258 Sayılı Kanun' un 2/2 maddesinde "aile sağlığı çalışanı" olarak tanımlanan, aile hekimi ile birlikte hizmet veren hemşire, ebe, sağlık memuru gibi sağlık elemanı dışındaki personele ilişkin olduğundan, anılan düzenleme gereğince de, hemşire olan davacı yönünden, aile hekimi işveren konumunda bulunmamaktadır. Ancak, Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Yönetmeliği’nin 26. maddesi, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-ç ve 326. maddeleri gözetilerek dava öncesi ödenen arabuluculuk ücreti ile zorunlu giderlerin yargılama giderleri olarak hüküm altına alınmaması hatalıdır. …” gerekçesi ile hakkında istinaf başvurusunda bulunulan İlk Derece Mahkemesi kararının zorunlu arabuluculuk gideri yönünden yeniden hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına, davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçeleri yineleyerek; ayrıca davalı lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu, reddedilen miktar dikkate alınarak vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraf teşkilinin usulüne uygun sağlanıp sağlanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraf teşkilinin usulüne uygun sağlanıp sağlanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) ilgili hükümleri, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu'nun (5258 sayılı Kanun) ilgili hükümleri, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi, 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun (6325 sayılı Kanun) 15 inci maddesi ile 02.....2018 tarihli ve 30439 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 25 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararların bozulması, 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararların bozulması, 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Somut olayda davacı Yeniceoba Aile Sağlığı Merkezi elemanı olarak çalışmış olup işçilik alacaklarının tahsili amacıyla Aile Sağlığı Merkezi aleyhine dava açmıştır. Aile sağlığı merkezi işyerinde çalışan yardımcı elemanların sevk ve idare yönünden aile hekimlerine bağlı olduğu konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Ancak gerek 5258 sayılı Kanun gerekse 4857 sayılı Kanun hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, aile hekiminin işveren olan Sağlık Bakanlığının temsilcisi ve işveren vekili konumunda olduğu kabul edilmelidir. Bu husus İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile de isabetli olarak kabul edilmiştir. Diğer taraftan her ne kadar İlk Derece Mahkemesince, zorunlu dava arkadaşlığı dışında dahili davalı adında bir müessese bulunmadığı, husumetin yöneltildiği kişi dışında başka bir kişinin davaya dahlinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş ise de; taraf sıfatı bulunmayan Yeniceoba Aile Sağlığı Merkezine husumet yöneltilmesinin temsilcide yanılma mahiyetinde olduğu açıktır. Buna göre davacının Aile Sağlığı Merkezi bünyesindeki çalışmaları yönünden temsilcide yanıldığı ve davalı Sağlık Bakanlığına husumet yöneltilebileceği kabul edilmelidir. Ancak dava dilekçesinin ekinde yer alan arabuluculuk tutanağın aslına göre arabuluculuk görüşmelerine Yeniceoba Aile Sağlığı Merkezini temsilen Dr. Vatan Potuk'un katıldığı ve dosya kapsamında yer alan 09.09.2021 tarihli arabuluculuk son tutanağın da Dr. Vatan Potuk tarafından imzalandığı görülmektedir. 6325 sayılı Kanun ve ilgili Yönetmelik hükümlerine göre idareler arabuluculuk görüşmelerine üst düzey yönetici tarafından belirlenen iki üye ile hukuk birimi amiri veya onun belirleyeceği bir avukat ya da hukuk müşavirinden oluşan komisyon aracılığıyla katılabilirler. Somut olayda ise İdareyi temsilen bir komisyon aracılığıyla arabuluculuk faaliyetinin yürütülmediği açıktır. Dolayısıyla davacının temsilcide yanıldığı ve husumetin Sağlık Bakanlığına yönetilebileceği kabul edilse dahi dosya kapsamında davanın açıldığı tarih itibarıyla Sağlık Bakanlığı aleyhine Kanun'un öngördüğü şekilde, komisyon aracılığıyla yürütülen arabuluculuk faaliyeti sonucunda düzenlenen arabuluculuk son tutanağının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hâl böyle olunca temsilcide yanılma kabul edilerek taraf teşkili sağlansa dahi davanın arabuluculuk dava şartının yokluğu nedeniyle reddi gerekeceği açıktır. Mahkemece davanın bu gerekçe ile usulden reddine karar verilmesi gerekirken pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmü gereğidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacının diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davacının Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye yönelik temyiz itirazının kabulü ile sonucu itibarıyla doğru olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının talep hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9842, Karar No: 2012/18791, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9842 E.  ,  2012/18791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen menfi tespit-itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 17.01.2006 tarihinde işletme hakkı devir sözleşmesi tanzim edildiğini ve sözleşmeye konu işyerini müvekkilinin devraldığını, müvekkilinin söz konusu sözleşmede belirtilen işyerinin devrine karşılık 39,500 TL nakit, ... Bankasına ait keşidecisi . olan 9.700 TL bedelli çek, keşidecisi Koray Tombak olan ...'a ait 15.000 TL meblağlı çeki davalıya verdiğini, ayrıca 15.000 TL meblağlı çekin iade edilmesi şartıyla 16/02/2007 vade tarihli 17.000 TL meblağlı bonoyu da tanzim ederek davalıya verdiğini, ancak davaya konu işyerinden davalının tahliye edildiğini bilmediğini, davalının devir hakkı olmayan işyerini müvekkiline devrettiğini, müvekkilinin davalıya 09/02/2007 tarihli ... 2.Noterliğinin 2193 yevmiye nolu ihtarı çekerek sözleşmeyi haklı sebeplerle feshettiğini bildirdiğini, davalının kötü niyetli olup 9.700 TL bedelli çeki ... 2 İcra Müdürlüğünün 2007 /1481 esas sayılı takip dosyasında takibe koyduğunu, müvekkilinin borca itiraz ettiğini belirterek ... 2 İcra Müdürlüğünün 2007/1481 esas sayılı dosyasından davalıya borçlu olmadığının tespitine, %40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Birleştirilen 2008/68-2009/39 esas karar sayılı dava dosyasında davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 17/01/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi yapıldığını, karşılığında 39.500 TL nakit, 9700 TL meblağlı çek ve 15.000 TL meblağlı çeki verdiğini, davalının aleyhine açılan tahliye davası sonucu sözleşmeye konu işyerinden tahliye edildiğini, davalının devir hakkı yokken sözleşmenin yapılmış olduğunu, davalının sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğini, müvekkilinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiğini, yapılan ödemelerin iadesini çektiği ihtarname ile talep ettiğini, davalının 9.700 TL bedelli çeki 2.İcra Müdürlüğünün 2007/1481 esas sayılı dava dosyasında takibe koyduğunu, bununla ilgili menfi tespit davası açtıklarını, müvekkilinin de ödediği nakitle ilgili ... 2.İcra Müdürlüğünün 2007/2231 esas sayılı dosyasında takip başlattığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek davalının itirazının iptaline, %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 17.01.2006 tarihli sözleşmede müvekkilinin kendisine ait olan Türkü Bar işletmesini demirbaşları ile birlikte davacıya devrettiğini, barı devralan davacının müvekkilinin rızası olmaksızın işletmeyi üçüncü kişilere kiraya verdiğini, kira bedellerinden mal sahibi ve müvekkiline karşı kendisi sorumlu iken bu edimini yerine getirmediğini, bu nedenle ... İcra Mahkemesinin 2006/30-90 esas karar sayılı kararı ile müvekkilinin kiralanandan tahliyesine karar verildiğini, davacının kiracıları tarafından elektrik bedellerinin ödenmediğini, kaçak elektrik kullanıldığını, bu nedenle de müvekkil aleyhine kaçak elektrik kullanmaktan ceza davası açıldığını, demirbaşların halen davacının yedinde olduğunu, sözleşmenin hukuken geçerli bir sözleşme olduğunu, müvekkilinin edimlerini yerine getirdiğini, sözleşmenin feshini gerektirecek haklı neden bulunmadığını; birleşen davayla ilgili olarak da aynı beyanları tekrar ederek sözleşmenin geçerli olduğunu, geçersiz olsa bile davacı taraf sözleşmede belirtilen tutarda işletmeye ait malları teslim almış olduğu için bedel iadesinin gerekmeyeceğini belirterek davaların reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece;Taraflar arasındaki işletme devir hakkı sözleşmesinin yapıldığı tarih itibariyle kiralananın kira alacağı nedeniyle davalı hakkında takip bulunduğu ve taraflar arasında sözleşmenin akdinden sonra kiralanandan sözleşmenin tarafı davalının tahliyesine karar verildiği, devre kiralayanın muvafakatının bulunmadığı, menfi Tespit davasına konu çekin davalıya teslim edildiği ve itirazın iptaline konu olan 39.500 TL 'lik nakit ödemenin yapıldığı yazılı sözleşme ile sabit olduğu, davalı tarafın yazılı sözleşmenin aksini ispat edemediği, kiralanandan davalının tahliyesi nedeniyle taraflar arasındaki sözleşmesinin ifa olanağının ortadan kalktığı, davalının edimini yerine getiremediği gerekçesiyle davacı tarafından açılan menfi tespit ve itirazın iptali davalarının kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12615, Karar No: 2019/8385, Tarih: 26.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12615 E.  ,  2019/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Suça konu belgeye eklenen ve sahte olduğu iddia edilen “07/10/2008 iş bu ibraname uyarınca 20.000 TL manevi tazminat aldım” şeklindeki yazının belgenin içeriğini açıklar mahiyette olduğu, yazılıp yazılmamasının neticeyi etkilemediği, bu haliyle sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, katılan vekilinin temyiz taleplerinin reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 26.11.2019 tarihinde Üye ...’ın muhalefetiyle ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 2017/12615 Esas, 2019/ 8385 Karar sayılı 26.11.2019 tarihli kararına ilişkin karşı oy:

Dairemiz sayın çoğunluğu ile aramızdaki görüş farklılığı: Özel belge niteliğinde olan suça konu İbraname katılan tarafından imzalandıktan sonra " 07/10/2008 iş bu ibraname uyarınca 20.000 TL manevi tazminat aldım" ibaresinin eklenmesi fiilinin sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkindir.

5237 sayılı TCK'nın 207. maddesinde; " Bir özel belgeyi sahte olarak düzenleyen veya gerçek bir özel belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren ve kullanan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Bir sahte özel belgeyi bu özelliğini bilerek kullanan kişi de yukarıdaki fıkra hükmüne göre cezalandırılır." şeklinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun maddi unsuru özel belgeyi sahte olarak düzenlemek, gerçek bir özel belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştirmek (ilave yapma, silme, kazıma, lekeleme, v.s. ) olarak karşımıza çıkmaktadır.

Başkaları tarafından sahte olarak düzenlenen özel belgeyi kullanma eylemide 2.fıkrada suç olarak düzenlenmiştir.

Suçun oluşması için somut bir zararın meydana gelmesi gerekli bulunmamakta ise de belgenin aldatma niteliğinin bulunması ve kullanılması şarttır.

Ancak buradaki aldatma niteliği, resmi evraktaki gibi sıkı şekil şartlarına bağlı/kuvvetli değildir. Kullanma kavramından ise belge sahte olmasaydı hangi amaca hizmet edecekse o amacın elde edilmesine yönelik bir faaliyetin bulunulması anlaşılır.

Suçun oluşması için somut bir zararın meydana gelmesi gerekli bulunmamakta ise de belgenin aldatma niteliğinin bulunması ve kullanılması şarttır.

Ancak buradaki aldatma niteliği, resmi evraktaki gibi sıkı şekil şartlarına bağlı/kuvvetli değildir. Kullanma kavramından ise belge sahte olmasaydı hangi amaca hizmet edecekse o amacın elde edilmesine yönelik bir faaliyetin bulunulması anlaşılır.

Şüphelilerin yetkilisi olduğu .... Teksil San ve Tic A.Ş'nin fabrikada işçi olarak çalışan katılan ...'ın 21/02/2008 tarihinde iş kazası sonrasında yaralandığı ve işten ayrıldığı, Katılanın işten ayrılırken iş yeri yetkililerince kendisine ibraname imzalatıldığı, suç konusu ibranamenin alt kısmında ve matbu olarak bilgisayarla yazılan paragrafın bitiminden sonra gelmek üzere " 07/10/2008 iş bu ibraname uyarınca 20.000 TL manevi tazminat aldım" ibaresinin el ile yazılarak ilave edildiği ve bu belgenin katılan tarafından manevi tazminat istemi ile açılan Uşak 2. İş Mahkemesinin 2014/157 Esas sayılı dava dosyasına sanıkların Avukatları tarafından delil olarak sunulduğu iddia ve kabul edilen somut olayda; Suça konu belge üzerinde yapılan Kriminal incelemelerde;"İnceleme konusu belge üzerindeki yazılar ile sanıkların mukayese yazıları arasında kaligrafik bir uygunluk tespit edilemediği", "07/10/2008 iş bu ibraname uyarınca 20.000 TL manevi tazminat aldım ilavesinin katılan ... eli ürünü olmadığı", "inceleme konusu belgede yer alan 07/10/2008 iş bu ibraname uyarınca 20.000 TL manevi tazminat aldım yazılarının bir kalem, diğer yazıların farklı evsafta ikinci bir kalem ile yazılmış oldukları, ancak söz konusu tüm yazıların aynı elin ürünü olduğunun" tespit ve rapor edildiği de dikkate alındığında "07/10/2008 iş bu ibraname uyarınca 20.000 TL manevi tazminat aldım" ibaresinin belgeye sonradan ilave edildiğine dair kabulde Kriminal raporlar, Mahkemenin kabulü, Dairemizin çoğunluk görüşü ve kanaatimizce de bir farklılık bulunmamaktadır.

Sanıklardan ...'in; "matbu hazırlanmış evrak düzenlenip işçimize imzalatıldı, şahsa tazminatı bizzat ben elden teslim ettim", "parayı bankadan mı çektim elden mi verdim onu da hatırlamıyorum" şeklindeki çelişkili beyanları, iş kazası nedeni ile katılana manevi tazminat ödendiğine ilişkin şirket yetkilisi olan sanıklar tarafından herhangi bir defter, kayıt ve belgenin gerek Uşak 2. İş Mahkemesinin 2014/157 Esas sayılı dava dosyasına ve gerekse yargılama dosyasına ibraz edilememesi, Uşak 2. İş Mahkemesinin 17.12.2015 tarih ve 2014/157 Esas, 2015/446 Karar sayılı kararında "mahkememizce ödemeye ilişkin varsa ilgili şirket defterlerinin onaylı örneğini ibraz etmek üzere davalı şirkete süre verilmişse de davalı şirketin 12.11.2015 havale tarihli cevabi yazısında ödemenin elden yapıldığı ve ticari kayıtlarına işlenmediğinin bildirildiği, davalı işverenin davacı işçiye 20.000,00-TL manevi tazminat ödemesi yaptığını yazılı belge ile ispat edemediği" kabul edilerek davacı ...'ın manevi tazminat isteminin kesmen kabulüne karar verilmesi, Uşak 2. İş Mahkemesinin kararının Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 02/03/2017 tarih , 2016/10601 Esas ve 2017/1533 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği ve bu anlamda 20.000 TL manevi tazminatın katılana ödenmediğinin sabit olduğu gözetildiğinde; Suça konu ibranamenin üst kısmındaki bölümler el yazısı ile doldurulup, düzenlenerek iş yerinden ayrılacak olan katılana imzalatıldıktan sonra "07/10/2008 iş bu ibraname uyarınca 20.000 TL manevi tazminat aldım" şeklinde yapılan ilavenin bir açıklama mahiyetinde değilde, Uşak 2. İş Mahkemesinde açılan dava dosyasında delil olarak kullanılmak ve manevi tazminat isteminden kurtulmaya yönelik olduğu,

Suça konu belge üzerinde yapılan ilave ile belgede bulunan diğer yazıların aynı el ürünü olduğu, bu nedenle yapılan ilavenin kolaylıkla anlaşılamayacağı, aldatma niteliğinin bulunduğu, yine belgeye sonradan eklenen "07/10/2008 iş bu ibraname uyarınca 20.000 TL manevi tazminat aldım" ibaresinin hukuki değer taşıdığı, özel evrakta sahtecilik suçunun sübut bulduğu,

Yapılan bu sahtecilikten sahte belgeyi düzenleyen, düzenlettiren ve kullanan şirket yetkilisi sanıkların menfaatinin bulunduğu, şirketi temsile yetkili yönetim kurulu üyesi olan sanıkların aralarındaki görev ve iş bölümü araştırılarak işe giriş ve çıkışlar ile işçilerin tazminat ödemelerine nezaret eden temsilcinin tespit edilerek mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçeyle verilen beraat hükmünün "bozulması" düşüncesi ile sayın çoğunluğun "Onama" kararına katılmıyorum. 26.11.2019
Yargıtay — Esas No: 2015/28118, Karar No: 2017/9255, Tarih: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28118 E.  ,  2017/9255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.