muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14763, Karar No: 2013/3436, Tarih: 14.03.2013

3-Davacı vekili, maddi tazminat tutarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 10.04.2012 günlü raporunda; sınav sırasında otobüsün kapısının açık olarak kullandırıldığı ve olay mahallinde park yasağının olmadığı, sürtme şeklindeki çarpma olayında kapının açık oluşunun oluşta tam etkili olduğu kanaatine varıldığı, kazanın oluşumunda, olay günü dava konusu kazaya karışan araçta sınav komisyon başkanı olarak görevli olan komisyon başkanı dava dışı olan ...'ün nizamlara aykırı olarak sorumluluğu altındaki sınavda sürücü adayının kullandığı otobüsün kapısı açık olarak kullanılmasına müsamaha göstermesi nedeniyle kazada % 25 oranında, davalı ... Özel Eğitim Madencilik Tic Ltd Şirketi'nin görevlisi olan usta öğretici dava dışı ...'in sınavda nizamlara aykırı olarak sürücü adayının kullandığı otobüsün kapısının açık olarak kullanılmasına müsamaha göstererek kazada %25 oranında, davalı aday sürücü ...'nin her ne kadar aday sürücü ise de idaresindeki araç ile yolun sağındaki park halinde bulunan araçları gözeterek ve idaresindeki aracın kapısının açık olduğunu da dikkate alarak sağa yanaşması gerekirken kontrolsüzce sağa yanaşarak park halindeki araca açık olan kapı ile sürtme şeklinde çarparak sebebiyet verdiği kazada % 50 oranında kusurlu olduğu, davalı sürücü ...'nın park yasağının bulunmadığı alanda park ettiği aracına çarpılması ile oluşan kazada kusurunun bulunmadığı, kazaya neden olan aracın maliki ve sürücü kursunun işleticisi olan davalı ... Özel Eğitim Şirketi'nin kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığı,

toplam hasar tutarının 3.780,16 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, bu bilirkişi raporuna göre; sürücü adayı olan davalı ... yönünden dava kısmen kabul edilmiş ve % 50 kusur oranına göre bilirkişi raporunda belirlenen zararın yarısı olan 1.890,00 TL ile sorumluluğuna karar verilmiştir.

BK.nun 50, 51.maddeleri ve müteselsil sorumluluk esaslarına göre, davalı şirketin sürücüsü olan... Borçlar Kanunu'nun 41. ve devamı maddeleri uyarınca, diğer davalı işleten de 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85 ve 86.maddesi gereğince zararın tamamından müteselsilen sorumludurlar.

Müteselsil sorumlulukta, kural olarak borçlulardan her biri, BK.nun 141. 142. Maddesine göre, borcun tamamından sorumludur. Nitekim, 2918 sayılı KTK.nun 88/1 maddesinde trafik olayı nedeniyle müteselsil sorumluluk öngörülmüştür. BK.nun 146.maddesi uyarınca, sorumluların iç ilişkide kusur oranına göre, birbirlerine rücu hakları da mevcuttur.

Bu durumda, mahkemece davalı sürücü ... ile onun kullandığı aracın işleteni olan diğer davalı ... Özel Eğitim Madencilik Tic Ltd Şirketi'nin, birlikte zararın tamamından müteselsilen sorumlu tutulmaları gerekirken, bu durum göz önüne alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle de bozulması gerektirmiştir.

Bu durumda, mahkemece davalı sürücü ... ile onun kullandığı aracın işleteni olan diğer davalı ... Özel Eğitim Madencilik Tic Ltd Şirketi'nin, birlikte zararın tamamından müteselsilen sorumlu tutulmaları gerekirken, bu durum göz önüne alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle de bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine 14.3.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8526, Karar No: 2024/7639, Tarih: 21.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8526 E.  ,  2024/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/107 E., 2024/698 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2016/946 E., 2023/891 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf dosyaya cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun(4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesindeki "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır" hükmü uyarınca kısıtlanarak vesayet altına alındığı, işbu davanın evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayandığı, davalı eş akıl hastalığı sebebiyle kısıtlandığından nedeni ile kendisine kusur yüklenemeyeceği ve akıl hastalığına dayalı bir dava bulunmadığın da göz önüne alındığında tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, akıl hastalığından kısıtlanan davalı erkeğe kusur yüklenmemesinin ve buna bağlı olarak evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayanan boşanma davasının reddedilmesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 14 üncü ve 15 inci maddeleri, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 405 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Elif'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6545, Karar No: 2021/7613, Tarih: 25.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6545 E.  ,  2021/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/136 E. - 2018/511 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararına karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 1387 ada 8 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesine ilişkin olarak ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10318, Karar No: 2013/9813, Tarih: 13.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10318 E.  ,  2013/9813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.02.2012 tarih ve 2011/413-2012/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların Tay İnş. San. Dış Tic. Ltd. Şti.'yi 23.12.1999 tarihinde %50-%50 ortak olarak kurdukları, işlerin hızlandırılmasının temini için davalının şirketin müdürü olarak atandığı ve tek imza ile yetkili kılındığı; şirket kuruluş masraflarının tamamının davacı tarafından karşılandığı; şirket merkezi olarak kullanılan GOP'da bulunan taşınmazın kira gelirinin 1.000 USD olduğu ve davalının haksız ve hukuka aykırı davranışlarından dolayı bu gelirden de mahrum kalındığı; şirket kuruluşunu müteakip, şirket masraflarının karşılanması amacıyla davacının hesapları teminat gösterilmek suretiyle 30.000 USD karşılığı 15.000 TL tüketici kredisi kullanıldığı; davalının davacıya haber vermeksizin bu hesabı aynı banka şubesinin başka bir hesabına aktardığını, davalı tarafından 28.01.2000 tarihinde 1.000 USD, 04.02.2000 tarihinde 10.000 USD'ın anılan döviz hesabından çekildiği ve çekilen paraların şirkete aktarılmadığı;15.02.2000 tarihinde, şirket ana sözleşmesinde yapılan değişiklik ile, davalının şirketi tek başına temsil ve imza yetkisinin kaldırıldığı ve diğer şirket ortağının da imzasının olması şartı getirildiği; davalının tek imza yetkisinin kaldırılmasından sonra 22.02.2000 tarihinde 1.000 USD, 06.03.2000 tarihinde ise 3.000 USD olmak üzere toplam 4.000 USD yetkisiz olarak çektiği ve şirkete aktarmadığı, davalının toplamda 15.000 USD çektiği ve şirkete aktarmayıp zimmetine geçirdiği; Tay şirketi için kullandırılan döviz kredi faizinin daha fazla işlememesi için davacının şahsi hesabından aktarılan 28.689 USD ile davalının çektiği banka kredi borcunun 23.03.2000 tarihinde kapatıldığı davalının şirkete ait defter ve kayıtları iki ay süreyle uhdesinde tuttuğu ve aslı olmayan faturalarla, paranın çekildiği tarihlerden çok sonra alındığı anlaşılan bilgisayarların şirkete getirildiği ancak kullanılmadığı; bilgisayarların alındığı firma yetkililerinin gerçek bir satışın söz konusu olmadığını, davalının açığını kapatmak için faturaların düzenlendiğini beyan ettikleri, bu beyanlar doğrultusunda işlenen faturaların düzeltme beyannamelerinin, 31.10.2000 tarihinde, Kavaklıdere Vergi Dairesine verildiğini; 05.12.2000 tarihinde davalı hakkında suç duyurusunda bulunulduğu ve hakkında ... 16. Ağır Ceza Mahkemesi 2001/ 272 E. sayılı dosyası kapsamında Emniyeti Suiistimal Fiilinden dolayı ceza davası açıldığını; davalının uçak bileti, otel masrafı gibi masrafların davacı kredi kartından ödendiğini, bunun toplamının 2.520 USD olduğu toplamda 31.239 USD davacının davalıdan alacaklı olduğunu; davalının davacıyı haksız fiil, ihmal ve terettüp hali ile hareket ederek zarara uğrattığı iddiası ile fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL zararın Ocak 2000 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili tarafların şirket kurulumu amacıyla ön sözleşme imzaladıklarını, bu protokole bağlı olarak da Tay İnşaat, Sanayi, Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin 24.12.1999 tarihinde kurulduğunu davalının yetkili müdür olduğu ve davacının imza yetkisi olmayan destek yönetici olduğu; davacının davalıya ...'deki büroyu tahsis ettiği ancak şirketin yasal adresinin birkaç bina ilerideki ... olarak gösterdiği, ancak hiçbir zaman şirkete tahsis edilmediği için kira kaybı olduğu yönündeki iddiaların gerçek dışı olduğu; 2000 yılı Ocak ayında davalının da imzası alınarak kredi tahsis edildiği, ayrıca davalının istediği zaman bir telefonla dahi kredi kullanabilmesi için banka müdürüne miktarsız kredi tahsis belgesi imzalanarak verildiği; davalının, sözleşme hükümlerine göre kullanacağı Ocak ve Şubat bütçesine denk gelen 15.000 TL'yi Vakıflar Bankası Maltepe Şubesinden çekerek, aynı bankanın şirket ofisine yakın olan Gaziosmanpaşa Şubesinde şirket adına açtığı hesaba yatırdığı ve masraf yaptıkça bu hesaptan çekerek şirket için harcadığı; Amerikalı şirketle yapılacak anlaşma doğrultusunda, davacının da imzasının yetkili olarak gerektiği bu nedenle de 2000 yılı Mart ayında yeni imza sirküleri ile çift imzalı olarak sözleşmeleri imzaladıkları, davacının iddialarının aksine çift imza kararının alınmasının amacının bu olduğu; şirket için alınan mobilya masraflarının davalı tarafından karşılandığı; şirkete birbiri ile entegre çalışan 3 adet bilgisayar alındığı ve davacının da kendi evine istemesi üzerine ona da alındığı ve bunların paralarının bütçeden ödendiği, davalının bu bedeli davacıdan talep ettiği ancak tartışma yaşandığı; davalının 22.02.2000 tarihinde 1000 USD'ı masraflar için çektiği, bu tarihte temsil yetkisi kararının Ticaret Sicil Gazetesi’nde yayınlanıp şirkete gelmediği için şirketin işleyişini teminen bu paranın çekilerek masraflara kullanıldığı; daha sonra davacının talebi ile davalı tarafından 3000 USD bankadan çekildiği ve davacıya Amerikaya gidiş uçak bileti masrafı olarak verildiği; bu tarihe kadar yapılan tüm harcamaların evraklarının muhasebeye verildiği; imzalanan ön sözleşme uyarınca şirket kuruluşuna ilişkin tüm masrafların davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;davalının eylemleri ile davacıyı şirketin kuruluşundan önce zarara uğrattığına ilişkin somut sorumluluğunu gerektiren maddi vakıaların neler olduğunun davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği tarafların, şirket kuruluşu aşamasında gerçekleştirilen faaliyetlerin, bu kapsamda davacı tarafından karşılanan giderlerin, tarafların tasarladığı ticari ilişkinin istenilen boyutta ve kapsamda gerçekleşmemesi halinde başlangıçtaki hazırlık eylemlerinin ne şekilde davalı yönünden hukuki sorumluluğunu doğuran bir haksız eylem ve kusur oluşturduğunun açıkça ortaya konulamadığı davanın haksız fiile dayalı tazminat istemi olduğu dikkate alındığında; davacı tarafından davalı aleyhine açtığı işbu davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK 309 ve 336'ncı maddeleri gereği şirket müdürünün fiilleri nedeniyle doğrudan doğruya zarara uğranıldığı iddiası ile açılan tazminat davasıdır. Davacı, dava dilekçesinde kendisinin zarara uğradığını bu nedenle tazminatın kendisine verilmesi gerektiğini iddia etmiş, dava konusu zararının dava dilekçesinde şirketin kullandığı kredinin faizinin artmaması için kendisi tarafından bankaya ödeme yapıldığı ve ayrıca şirket müdürünün bir takım giderlerinin kendisi tarafından karşılanmış olmasından kaynaklandığını ileri sürmüştür. İddianın ileri sürülüş biçimine göre, meydana gelen zarar davacının doğrudan zararı olmayıp dolayısıyla zararıdır. Davacı dava dışı şirketin kredi borcunu ödemiş olup, bu alacağını şirketten talep edebilir.Davalı müdür tarafından şirkete kullandırılan kredi şirket işlerine harcanmamış ise bu takdirde zarar şirketin zararını oluşturup davacı dolayısıyla zarara uğramıştır. Davacının, şirket müdürünün otel, uçak parası gibi giderlerini karşılamış

olması da bu meblağları şirketten talep etme hakkı verir. Davacının ileri sürdüğü iddialar davacının dolayısıyla zararı niteliğinde bulunduğundan bu durumda da davanın tazminatın şirkete verilmesi şeklinde açılması gerekirken davacıya ödenmesi şeklinde talepte bulunması doğru bulunmadığından ve davanın reddine ilişkin olarak verilen karar bu gerekçeyle sonucu itibariyle doğru bulunduğundan davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16719, Karar No: 2024/11834, Tarih: 18.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/16719 E.  ,  2024/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/435 E., 2022/724 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2020 tarihli iade yazısı ile 7242 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle lehe değerlendirme yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, üst Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden; 26.05.2022 tarihinde karar verilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/3. fıkrasında belirtilen 1 aylık yasal süreden sonra, 28.06.2022 tarihinde temyiz etmiş olduğu, diğer temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Üst Cumhuriyet Savcısının Temyizi Yönünden

26.05.2022 tarihinde karar verilen hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310/3. fıkrasında belirtilen 1 aylık yasal

süreden sonra, 28.06.2022 tarihinde temyiz etmiş bulunan üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Katılan ... İdaresi Vekilinin Nakil Aracının İadesine Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle nakil aracının iadesine ilişkin hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

III- Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkındaki Hüküm Yönünden

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi, aynı Kanun'un 66/2. ve 67/4. maddeleri gereği 5 yıl 4 aylık olağan ve 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66/1-e bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkûmiyet hükmünün verildiği 13.01.2016 tarihinden itibaren hüküm tarihine kadar 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.