muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31316, Karar No: 2014/34494, Tarih: 27.11.2014

Sanıklar hakkında tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Uygulama maddesi yazım hatası sonucu, TCK'nın 125/3-a madde ve fıkrası yerine (2.a) fıkrası biçiminde yanlış gösterilmiş ise de, bu hususun yerinde düzeltilebileceği ve bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 43. maddesi uyarınca ¼ oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu hapis cezasının 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 6 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanıklara fazla ceza verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar C.. K.. ve S.. A..'ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; itiraz yazısına uygun olarak, sonuç hapis cezalarının "1 yıl 5 ay 15 güne" indirilmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA,

Dairemizin 11.09.2013 tarih ve 2012/338 esas, 2013/21868 karar sayılı kararında yer alan ve itiraza konu edilmeyen sanık M.. K..'nın yaralama suçuna ilişkin hükmün olduğu gibi bırakılmasına, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30825, Karar No: 2022/393, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/30825 E.  ,  2022/393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'in temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27665, Karar No: 2016/3985, Tarih: 24.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/27665 E.  ,  2016/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından; davacının dava dışı Limited Şirketinin ortağı olduğu, 11/05/2004 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edilen ve 20/04/2004 tarihinde tescili yapılan şirketin dört ortağının herbirinin % 25 hissedar olduğu, ortaklardan Necdet Sevinç'in 5 yıl için müdür olarak tayin edildiği ve müdür ile birlikte ortaklardan birinin imzasıyla şirketin temsil ve ilzamına karar verildiği, davacının 07/05/2007 tarihinde tüm hisselerini devrederek şirket ortaklığından ayrıldığı ve davalı Kuruma başvurarak hissesi oranında borcunu ödemek istediğini belirtmiş, davalı Kurum 21.04.2008 tarihli yazısı ile davacıya, “2007/15040, 15041, 15042, 2007/17184, 17185, 17186, ödeme emirleri ile daha eski ödeme emirlerinden 21.070 TL borcunu ödediğinden hakkınızda uygulanan icra takibi kaldırılmış olup 2004 Nisan ila 2007 Nisan aylarına ait bu dosyadan borcunuz kalmamıştır” şeklinde cevabi yazı yazıldığı, söz konusu ödeme emirlerinin 2007/15040, 15041, 15042, 17184, 17185, 17186, 2008/21960, 21961, 2010/20257, 20258, 20259 nolu ve 2006/5-2007/5 dönemleri arasına ilişkin olduğu, dava dışı şirketin prim ve ferilerine ilişkin borçlarından dolayı dava dışı Hüseyin Aktürk’e gönderilen ödeme emirlerinin iptali için açılan davada Kocaeli 2. İş Mahkemesinin 2015/55 E. 2015/204 K. sayılı hükmü ile, dava konusu ödeme emrine konu olan prim borçları davalı kuruma ödendiğinden ve dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 21. Hukuk dairesince onandığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarını oluşturan, 506 sayılı Yasa’nın 80/12. maddesinde; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşlarının tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkililerinin Kurum'a karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları, 5510 sayılı Yasa'nın 88. maddesinde de Kurum'un sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanun'da belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin Kurum'a karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları bildirilmiştir.

Öte yandan, 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesinde de, ( Değişik madde: 22.07.1998 - 4369/21. m. ) limited şirket ortakları ( Değişik ibare: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m. ) şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. (Ek fıkra: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur. (Ek fıkra: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.

Somut olayda, limited şirket ortağı olan davacının şirketi temsil ve ilzam yetkisinin bulunmaması halinde 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesi gereğince şirketten tahsil edilemeyen borçlardan hissesi oranında sorumlu olacağı açıktır. Ne var ki; şirket müdürü ile birlikte ortaklardan birinin imzasıyla şirketin temsil ve ilzamına karar verildiği anlaşıldığından şirket ortaklarının tümünün temsil ve ilzam yetkisinin bulunduğu ve üst düzey yönetici ve idareci oldukları tartışmasızdır. Bu durumda şirket müdürü ile birlikte şirket ortağı olan davacının da müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu açıktır. Belirtilen ilkeler çerçevesinde davacının davaya konu borçtan sorumlu olduğu gözetilip, davalı Kurum'a yapılan ödeme ile Kocaeli 2. İş Mahkemesinin 2015/55 E. 2015/204 K. sayılı dosyası incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29610, Karar No: 2014/19744, Tarih: 10.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29610 E.  ,  2014/19744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/191728

MAHKEMESİ : Marmaraereğlisi Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2011/154 (E) ve 2012/26 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve temyize gelmeyen sanık B.G.'in aşamalardaki beyanlarında, olay günü katılan V.. Ş..'in evinin bulunduğu apartmana girerek, 4. katındaki dairenin önünden suça konu ayakkabıları tek başına aldığını, alırken diğer sanıkların yanında olmadığını, ayakkabının ayağına olmaması üzerine sanık Ş.'a hediye ettiğini ve yine aynı gün sahilde otururken ,yakınan H.. S..'e ait fotoğraf makinasını aldığını, diğer sanık Mehmet ve sanık Ş.'un olaydan haberinin olmadığını belirtmesi, 16/07/2011 tarihli tutanakta, yakınan Halit'in, hırsızlık olayını fark ettiğinde sanığın denizde yüzdüğünü, diğer ikisinin makinayı aldığından şüphelendiğini belirtmesi ve sanığın aşamalarda, diğer sanık Baran'ın kendisine verdiği ayakkabının çalıntı olduğunu tahmin ettiğini ancak ihtiyacı olduğu için yine de aldığını, fotoğraf makinasının çalındığı sırada ise denizde olduğunu ve haberinin olmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın atılı suçlara katıldığında kuşku oluştuğu, oluşan kuşkunun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek; sanığın katılan Volkan'a ait hırsızlık konusu eşyayı bilerek kabul etmesi biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu ve yakınan Halit'e yönelik eyleminden dolayı ise beraatıne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçeyle atılı suçlardan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9261, Karar No: 2016/5615, Tarih: 31.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/9261 E.  ,  2016/5615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.10.2001-5.1.2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili ile feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.10.2001-05.01.2010 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmişse varılan sonuç eksik incelemeye dayalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği, Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10. ve 5510 sayılı yasanın 86/9. maddesi olan bu tür davalarda, öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren, tarafından verilip verilmediği, ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Yasanın kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.

Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de, çalışmasının konusu, sürekli, kesintili, mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalı tespiti istenilen sürenin evvelinde ve sonrasında beyyine başlangıç sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu madde 288’de yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarında yazılı delil aranmalı bu sınırlar altında kalan ücret alma iddialarında ücret miktarları tanıklardan sorulmalı 506 sayılı Yasa’nın madde 3 B ve D’de olduğu gibi ücretin sigortalı sayılmanın koşulu olan durumlarda ücret alma olgusunun var olup olmadığı özellikle saptanmalıdır. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalı apartman işyerinden Kuruma 06.01.2010-23.02.2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tam gün süre ile bildirildiği, davalıya ait apartman işyerinin 06.01.2010 tarihinde yasa kapsamına alındığı, davacı tarafından açılan işçilik davasına ilişkin talebin, davacının nizalı dönemde çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulduğu ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, komşu işyeri tanığı olduğunu beyan eden tanıkların dinlenildiği ve tanık beyanlarından çalışmanın kısmi süreli olduğunun anlaşıldığı, her ne kadar hükümde kısmi süreli olarak çalıştığının tespitine şeklinde hüküm kurulmuşsa da; hükme esas alınan bilirkişi raporunda çalışma kesintisiz olarak kabul edilip hesaplama yapıldığı ve mahkemece de bu şekilde hükme esas alındığı, kararın kendi içinde çeliştiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davacı tarafından açılan işçilik alcaklarına ilişkin dava sonucunda verilen karar, hükme esas alınmışsa da, alacak davasının işbu dava bakımından kesin delil niteğinde olmadığı ancak kuvvetli delil sayılacağı gözardı edilmemelidir.

Öte yandan, davacı tarafından açılan işçilik alcaklarına ilişkin dava sonucunda verilen karar, hükme esas alınmışsa da, alacak davasının işbu dava bakımından kesin delil niteğinde olmadığı ancak kuvvetli delil sayılacağı gözardı edilmemelidir.

Yapılacak iş, mahkemece beyanlarına başvurulan tanıkların hizmet cetvelleri alınarak nizalı dönemde davalı işyerinde çalışmalarının olup olmadığı tespit edilmeli, tanıkların nizalı dönemde çalışmasının olmaması durumunda mahkemece res'en kurumdan sorulmak sureti ile tespit edilecek komşu işyeri tanıkları dinlenilmeli ve davacının kapıcılık faaliyetinin nasıl yerine getirildiği hususları tanıklardan sorulmak sureti ile tanıkların beyanlarındaki çelişkiler giderilip, davacının apartmanda kapıcılık hizmetlerini yaptığının tesbiti halinde de, apartmanın kapasitesi, mutad kapıcılık hizmetleri dikkate alınarak davacının bu hizmetleri tam gün çalışmayla mı, yoksa günlük kısmi (part-time) çalışmayla mı gerçekleştirdiği saptanarak gerekirse yeniden bilirkişi raporu alınmak sureti ile sonuca gidilmelidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ..'na iadesine

31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4231, Karar No: 2015/18730, Tarih: 19.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4231 E.  ,  2015/18730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden; davalı kadın tarafından ise, erkeğin davasının kabulü, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hükmü temyiz eden davalı temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinde bulunmuştur. Dosya kapsamından davalının ev hanımı olup geliri bulunmadığından adli yardım şartlarının oluştuğu anlaşılmakla, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/5. maddesi gereğince adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, adli müzaharetden yararlanması sebebiyle başlangıçta temyiz eden davalıdan alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.10.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/11564, Karar No: 2017/3015, Tarih: 22.03.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11564 E.  ,  2017/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıkların aşamalarda suçu kabul etmemesi ve sanık ...'ın tüm savunmalarında suça konu kredi kartı ile CNA bayisinin sahibi olan ...'ın işlem yaptığını beyan etmesi karşısında; POS cihazlarının sanıklar tarafından alt bayilere imza karşılığı verilip verilmediği hususu araştırılıp, sanığın savunmasında geçen ... adlı şahıs da dinlenerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi

Kabule göre de;

1- Temyiz dilekçesinde katılanın zararının giderildiği belirtilmekle, zararın giderilip giderilmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi,

2- Sanıklar hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/726, Karar No: 2023/5524, Tarih: 16.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/726 E.  ,  2023/5524 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/808 E., 2016/172 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk Vedat Kaçan'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.360,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Kuşadası 1. Asliye Ceza (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin,16/02/2016 tarihli ve 2015/808 Esas, 2016/172 Karar sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07.11.2022 ... ve 2022/9019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2023 ... ve 2022/142759 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi gereğince belirlenen 120 ... adli para cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 80 ... adli para cezasından anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak 66 ... adli para cezası yerine, 68 ... adli para cezasına ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk Lirası üzerinden çevrilirken sonuç ceza olarak 1.320,00 Türk Lirası yerine, 1.360,00 Türk Lirası adli para cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk Vedat Kaçan hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. ve 31/3. maddeleri uyarınca 80 ... adlî para cezasından, aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 66 ... yerine 68 ... adlî para cezasına hükmedilmesi, sonrasında aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den hesaplanarak 66 ... karşılığı 1.320,00 TL yerine sonuç olarak 68 ... karşılığı 1.360,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KUŞADASI) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilmekle kesin nitelikte olan 16.02.2016 tarihli ve 2015/808 Esas, 2016/172 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk Vedat Kaçan hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 120 ... adlî para cezasından, aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 80 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına, devamında aynı Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 66 ... adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL’den hesaplanmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan neticeten 1.320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca adlî para cezasının 10 eşit taksitle ödenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3287, Karar No: 2022/6209, Tarih: 25.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3287 E.  ,  2022/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tokat 1. İş Mahkemesi

Dava, Kurumun yersiz aylık borcu tahakkuk işleminin iptali, aylıktan yapılan kesintinin iadesi ve menfi tespit istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen hükme karşı davalı Kurum tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM