muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/17561, Karar No: 2023/63, Tarih: 10.01.2023

A) Suç tarihi, sanıktan kan ve idrar numunesi alınan 11/12/2013 tarihi olmasına karşın gerekçeli karar başlığında 24/05/2012 olarak yazılması,

B) 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesine göre tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik TCK'nın 191 inci maddesinin 2 inci ve 3 üncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının, sanığın 11.12.2013 tarihli ifadesinde ikamet adresi olarak bildirdiği “Şevkiye Mah. Adana Cad. No: 101/1 Kozan/ ADANA” adresi yerine, doğrudan MERNİS adresi olan "Çanaklı Mah. Fikir Tepe Sk. No:13 Kozan/ ADANA" adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2 inci maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, 01.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 22.05.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 inci maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekeceği, ancak;

UYAP’tan ve adli sicil kaydından yapılan incelemede; sanığın 05.08.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 02.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın yükümlülüklerine uymaması nedeniyle 21.08.2017 tarihli iddianame ile hakkında kamu davası açıldığı, dosyanın Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinde 2017/512 esas numarası ile derdest olduğu,

UYAP’tan ve adli sicil kaydından yapılan incelemede; sanığın 05.08.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 02.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın yükümlülüklerine uymaması nedeniyle 21.08.2017 tarihli iddianame ile hakkında kamu davası açıldığı, dosyanın Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesinde 2017/512 esas numarası ile derdest olduğu,

Bu kapsamda 11.12.2013 ve 05.08.2013 tarihli eylemler nedeniyle iki ayrı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceği, erteleme kararının kesinleşmesinden önceki tüm eylemlerin tek bir suç olarak kabulü gerektiği, 01.10.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ilk paragrafta açıklandığı üzere kesinleşmediği, 05.08.2013 tarihli eylem nedeniyle 02.11.2014 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun şekilde kesinleşmiş olması halinde sanık hakkında tek suç nedeniyle mahkûmiyet kararı verilebileceği, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasının mahkemenin takdirinde olduğu anlaşıldığından, her iki suça ilişkin davaların birleştirilmesi ve delillerin tartışılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

C) Kabule göre;

C) Kabule göre;

1)Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin 1 inci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7 inci maddesi ile CMK'nın 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

2) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2015/429 Esas, 2016/159 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2423, Karar No: 2006/9484, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2423 E.  ,  2006/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekililerince duruşmalı olarak temyizi istenmiş ise de miktar itibari ile isteğin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...’ın davalının kardeşinden 2000, 2001, 2002, 2003 ve 2004 yılları için tarla kiraladığını, sözleşmenin teminatı olarak mal sahibine 6.000.000.000.-TL. bedelli bono verildiğini, tarlanın 2001, 2002, 2003 ve 2004 yıllarında başka kişilere kiralandığını, teminat amaçlı senedin mal sahibi tarafından sözleşmede imzası bulunan kardeşi davalıya ciro edildiğini ve müvekkilleri aleyhine takibe geçildiğini belirterek, müvekkillerinin borçlu olmadığının tespitine, takibin iptaline ve % 40 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacılar ile kardeşi arasındaki protokolü ve bu protokoldeki imzasını bildiğini, davacıların ilk yıl için kiralayana 29 ton buğday vermeleri gerekirken 25 ton buğday verdiğini, 2004 yılı içerisinde tarlaları sürüp, kazayağı çekilerek tarlanın kiralayana teslimi gerektiği halde, davacıların edimlerini yerine getirmediklerinden kiralayanın senet miktarınca alacak hakkının doğduğunu, müvekkilinin de bu senedi alacağına karşılık kardeşi olan kiralayandan aldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulüne, takibe konu 6.000.000.000.-TL.lik senetten dolayı davacı tarafın borçlu olmadığının tespitine ve tarafların tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, davacı tarafından fazla yatırılan onama harcının istek halinde iadesine, 09.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12051, Karar No: 2010/2744, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12051 E.  ,  2010/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine çilek ürününe ait .... İlçe Tarım Müdürlüğünün verileri ile .... İlçe Tarım Müdürlüğü verileri arasındaki farklılığın nedenini açıklayan İl Tarım Müdürlüğü yazı cevabının getirtilmediği anlaşılmıştır.

Mahkemece İl Tarım Müdürlüğünden çilek ürününün 2006, 2007 ve 2008 yılına ait dekara ortalama verim, üretim maliyeti ve ortalama satış fiyatına ilişkin yukarıda bahsi geçen her iki İlçe Tarım Müdürlüğü verileri arasındaki farklılığın nedenini açıklayan yazı cevabı getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın birkez daha mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/606, Karar No: 2013/1922, Tarih: 12.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/606 E.  ,  2013/1922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2012 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 16.11.2006 tarihli sorgusundaki; “aldığımız benzinin parasını Halit ödeyecekti, ancak o gün kaza yaptığımız için benzin parasıyla ilgilenemedik, daha sonra da Halit öldüğü için olay o şekilde kaldı” şeklindeki beyanları karşısında, katılanın zararının giderilmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip kaybetmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, inceleme konusu olaya gelince; sanığın muayenesi sonucu düzenlenen 11.04.2006 tarihli raporda, “sanığın alkol oranını ölçürtmediği, nefesinde alkol kokusunun olduğu, motor denge durumunun bozuk olduğu ve aşırı derece alkollü olduğundan araç kullanamayacağı”nın belirtilmesi karşısında; sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği değerlendirilmiş olup tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine de iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden,

Sanığın, adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden,

Sanığın, adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; Sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13153, Karar No: 2018/2927, Tarih: 27.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13153 E.  ,  2018/2927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı Kuruma yatırılan primlerin her aya ilişkin tahakkuk tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı şirketçe işçilere ödenen yol yardımları üzerinden alınan prim ve işsizlik primi tutarlarının 506 sayılı Yasa'nın 84. maddesi kapsamında her aya ilişkin primin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 89 571,80 TL sinin her aya ilişkin primin davalı Kurum'a yatırıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurum'dan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 13/11/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 150 695,99 TL ye yükseltmiştir.

Mahkemece, toplam 150.595,99 TL 'nin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, 37.668,67 TL 'ye 23/05/2007 , 37.682,60 TL 'ye 22/06/2007, 17.442,21 TL ' ye 24/08/2007 , 20.203,44 TL 'ye 22/08/2007 tarihlerini takip eden aybaşından itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

İhtilaflı dönemde yürürlükte olan 506 sayılı Yasa'nın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek yemek, çocuk ve aile zamları, sigorta primlerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler prime tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında prim hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında sigortalısına yaptığı yardım ve ödemeler prim hesabında nazara alınmazlar ve prime tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ölüm, doğum ve evlenme yardımları, yolluklar, kıdem, ihbar ve kasa tazminatları, ayni yardımlar, yemek, çocuk ve aile zamlarıdır.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sigortalılara her ay için fiilen ödenen yol yardımları hesaplanmamış olduğu gibi denetime yetersiz ve elverişsiz olarak hazırlanan bilirkişi hesap raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda sigortalılara her ay için fiilen ödenen yol yardımları hesaplanmamış olduğu gibi denetime yetersiz ve elverişsiz olarak hazırlanan bilirkişi hesap raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2680, Karar No: 2014/8289, Tarih: 22.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/2680 E.  ,  2014/8289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, gerçekte ... ve ...'dan olduğu halde nüfus kaydında amcası ve yengesi ...ve ...'dan olma şeklinde nüfusa kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7531, Karar No: 2012/11567, Tarih: 18.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/7531 E.  ,  2012/11567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 82 parsel sayılı taşınmaz miras bırakan babası ...'a ait iken % 60 payının davalıya satıldığını, bu konuda, sunduğu harici sözleşmenin düzenlendiğini, ancak tapuda taşınmazın tamamının davalıya devredildiğini, geçen süre zarfında davalının paylarını vermeye yanaşmadığını ileri sürerek, tapunun iptali ile % 40 payın muris adına, ya da miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 10 yıllık süre geçtikten sonra dava açıldığını, davacının miras bırakanı ile ilk başta pay satışı konusunda anlaşarak sözleşme düzenlediklerini, ancak aynı gün taşınmazın 660 m2'sin de TEK'in irtifak hakkının bulunduğunu, bir kısmına Toprak Mahsulleri Ofisinin elattığını, ayrıca bir bölümünün de imarda yeşil alanda kaldığını öğrenince yeri almaktan vazgeçtiğini, bunun üzerine murisin de taşınmazın tamamını satmayı teklif ettiğini, kendisinin de kabul ettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme, davacının iddiasını ispat edemediği, öte yandan 10 yıllık zamanaşımı süresinin de geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.