muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9424, Karar No: 2008/11587, Tarih: 14.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/9424 E.  ,  2008/11587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 13.06.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba ismi ve doğum tarihi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 147 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında yanlış yazılan murisi babası ... Kaya’nın “...” yazılan baba adının “Hacı ...” ve 1957 yazılan doğum tarihinin 1914 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin tapu kaydında doğum tarihi düzeltilmesine ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

“Mülkiyet hakkının tescili” başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tescile dayanak yapılan işlemde düzeltilmesini gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87.maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca esasen kütükteki bilgiler

arasında yer almayan doğum tarihinin mahkemece düzeltilmesine karar verilerek kütüğe eklenmesi bozma nedeni ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz itirazının kabulü ile , hüküm fıkrasının birinci bendinde doğum tarihi düzeltilmesine ilişkin kısmı hükümden çıkartılmasına, hükmün birinci bendinin “ Davanın kabulü ile ... İli ... İlçesi ... Köyü cilt 9 sayfa 893 ada 46 parsel 7’de kayıtlı taşınmazın malik hanesinin iptali ile Hacı ... oğlu ... Kaya olarak düzeltilmiş şekli ile tapuya kayıt ve tesciline” şeklinde DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu biçimiyle ONANMASINA, 14.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/871, Karar No: 2020/435, Tarih: 14.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/871 E.  ,  2020/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken 2 yıl 1 ay hapis cezasının gün karşılığının 760 gün yerine 750 gün olarak hesaplanması nedeniyle, 15.200 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 15.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Olay günü gündüz vakti iki şeritli bölünmüş devlet karayolunda sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile sağ şeritte seyri sırasında, kontrolsüz olarak sol şeride geçmesi nedeniyle sol şeritte seyreden kamyon ile asli kusurlu olarak çarpışması şeklinde meydana gelen kaza neticesinde kamyon sürücüsünün ölmesi ile sonuçlanan olayda,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/4. maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığı meblağın belirlenmesine dayanak olan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün üçüncü paragrafının çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 750 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15595, Karar No: 2013/15767, Tarih: 15.11.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/15595 E.  ,  2013/15767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ... ve ... ile davalılar ..., ..., ..., ... ve Ak Sigorta AŞ aralarındaki dava hakkında Bakırköy 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2011 gün ve 2008/146-2011/520 sayılı hükmün Dairenin 14.05.2013 gün ve 2012/9316-2013/6996 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 219,00 TL para cezasının davalı ...'ndan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 50,45 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/125, Karar No: 2015/12360, Tarih: 03.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/125 E.  ,  2015/12360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2014

NUMARASI : 2013/259-2014/480

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile davalı T.. M.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı TEDAŞ vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranın % 50 olacağı gözetilmeden daha az kabul edilerek kamulaştırmasız el atma bedelinin az tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/126, Karar No: 2011/354, Tarih: 25.05.2011

Hukuk Genel Kurulu 2011/4-126 E., 2011/354 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2011/4-126 E., 2011/354 K.**

**- MANEVİ TAZMİNAT**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 28 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 24 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 25 ]

- 5187 S. BASIN KANUNU [ Madde 1 ]

- 5187 S. BASIN KANUNU [ Madde 3 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "manevi tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.09.2008 gün ve 2008/6 E- 448 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 23.03.2009 gün ve 2009/1635- 4161 sayılı ilamı ile;

("...Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldın nedeniyle manevi tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının yeni seçilen belediyelere hizmet verme görüntüsü ile haksız kazanç sağladığı iddiasının konu edildiği yayın ile kişilik haklarına saldırıya uğradığını ileri sürmüştür.

Davalılar vekili ise yayının hukuka uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece yayının görünürdeki gerçekliğe dayanmakla birlikte kullanılan ifade tarzının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28.maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3.maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25.maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25.maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayında, önceden İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı yapmış olan davacının, yeni seçilen Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanına bazı danışmanlık hizmetleri verilmesine aracılık ettiği ve bunların karşılığında 30.000.00 lira ödeme yapıldığı anlatılmış ve bu durumun eleştirisi yapılmıştır. Dava dosyasında bulunan Belediye Şirketlerine ait yazı cevaplan içeriğinden, davacıya ve davacı ile yakın iş ilişkileri bulunan kişiler ve onların kurduğu şirketlere danışmanlık hizmeti karşılığında yayında geçen miktarda ödemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı siyasi geçmişinin sağladığı tanınmışlık ile halen belediyecilik ile ilgili aktif çalışmalar içinde bulunmakta ve bu konudaki faaliyetleri ile sık sık kamuoyunun ve basının gündeminde yer almaktadır. Davacının bu konumu ve siyasi kişiliği nedeniyle eleştirilmesi ve hatta bu eleştirinin sert bir dille yapılması hukuka aykırılık oluşturmaz. Dava konusu edilen yayın bu kapsamda incelendiğinde yapılan değerlendirmeler sırasında kullanılan ifadeler, olayın gelişim biçimi ile gösterdiği özelliklere ve anlatılmak istenen amaca uygundur. Bu durumda dava konusu yayın olay tarihinde beliren görünür duruma uygun olup genel anlamda eleştiri sınırları içerisinde kaldığından davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmaz. O halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmiş olması doğru bulunmadığından kararın bozulması gerektirmiştir...")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 25.05.2011 gününde, yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3569, Karar No: 2024/4948, Tarih: 16.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3569 E.  ,  2024/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/782 E., 2022/1764 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret-Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/320 E., 2022/44 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmazsa bedel davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince; davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davalı ... vekili tarafından adli yardım istekli temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 30.04.2024 tarihli ve 2023/1283 Esas, 2024/3055 Karar sayılı kararı ile adli yardım isteğinin reddine ilişkin olarak verilen karara davalı ... vekili tarafından süresinde itiraz edilmekle;

Dairemizce verilen adli yardım isteğinin reddine ilişkin karara yapılan itirazı incelemekle görevli daire 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Yargıtay 2. Hukuk Dairesi olmakla, gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 2. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

16.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3268, Karar No: 2016/13898, Tarih: 09.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/3268 E.  ,  2016/13898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ücret, prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının davalı şirkette 12.10.2004 tarihinden iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği 17.06.2008 tarihine kadar ... ve ...birimlerinde şube müdür yardımcısı olarak çalıştığını, .... İş Mahkemesinde açtığı işe iade davasının kabul edildiğini, kararın onanarak kesinleştiğini ve davalıya bildirildiğini, işbaşı için hazır olan müvekkilinin ... işyerinin acente tarafından işletilmeye başlanması nedeniyle işe alınmadığını, durumun tutanak ile tespit edilerek davalıya bildirildiğini, davalının 03.03.2011 tarihli ihtarname ile işbaşı yapmak üzere ... Bölge Müdürlüğü'ne davet ettiğini, buraya gittiğinde ... şubesinde işbaşı yapmasının istendiğini, ... ve...'te 20'den fazla işyeri bulunan davalının ...'da davetinin kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin İş Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca 10.03.2011 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, bir aylık ücret alacağı ve bir aylık prim alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının iş sözleşmesinin performans düşüklüğü nedeni ile 17.06.2008 tarihinde feshedildiğini,.... İş Mahkemesi'nde açtığı işe iade davasının kabul edildiğini, 07.02.2011 tarihli işe başlatma başvurusunun kabul edilerek aynı şartlarda işe davet edildiğini, son görev yerinin sonradan acenteleştiğinin anlaşılması üzerine 10.03.2011'de ... işyerinde işbaşı yapmasının ihtar edildiğini, davacının bu tarihte iş sözleşmesinin feshini bildirdiğini ancak davacının iş sözleşmesinde işverenin işyerini tek taraflı değiştirme hakkının saklı tutulduğunu, bu nedenle davacı feshinin istifa niteliğinde olduğunu, dava konusu alacakların 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, ...'da işe davet edilmesinin, ...'daki acenteleşme çerçevesinde işletme gereklerine dayandığını, bu nedenle ...'da işe davetin kötüniyetli olarak değerlendirilemeyeceğini, davacının 1.500 TL ücret iddiasının gerçeğe uygun olmadığını, sigorta bildiriminin gerçek ücret düzeyi ve ekleri üzerinden yapıldığını, ödenmeyen bir ücretinin bulunmadığını, davacının ihbar tazminatından sorumlu olduğunu, 8:00-18:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenmesi ile çalışması nedeniyle fazla mesai alacağı olmadığını, davacının müdür yardımcısı olarak kendi çalışma saatlerini belirleyebildiğini, yıllık izinlerini kullandığını, işyerinde 1 Ocak, 1 Mayıs ve 29 Ekim günleri ile arife günleri ve dini bayram günlerinde çalışma olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; feshin geçersizliği ve işe iade kararı sonrasında, işe başlatılması için başvuran davacı; davalı işverence geçersizliğine karar verilen fesih tarihindeki işine aynı şartlarla başlatılması gerekirken, iş şartlarında değişiklik yapılarak başka yerde işe başlaması gerektiğinin bildirilmesi üzerine, bunun iş şartlarında esaslı değişiklik olduğunu belirterek, haklı nedenle iş akdini feshettiğini iddia etmiştir.

Feshin geçersizliği kararı sonrası işe başvuran ve işe başvurusu kabul edilen davacı işçi ile iş ilişkisi kurulmuş ancak davacı işçi tarafından 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-f maddesi gereğince iş yerinin değiştirilmesi nedeniyle iş akdi haklı nedenle feshedilmiştir. İş sözleşmesini haklı nedenle fesheden işçinin kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de, iş akdini kendisi fesheden işçi feshi haklı nedene dayansa dahi ihbar tazminatına hak kazanamayacağından ihbar tazminatının reddi yerine, kabulü hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin HMK ‘nun 297. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.