muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/24400, Karar No: 2025/2037, Tarih: 10.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/24400 E.  ,  2025/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.05.2023

EK KARAR SAYISI : 2021/441 E., 2023/1579 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.05.2023 tarihli ve 2021/441 Esas, 2023/1579 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle,Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 23.05.2023 tarihli, 2021/441 Esas ve 2023/1579 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/428, Karar No: 2016/20905, Tarih: 28.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/428 E.  ,  2016/20905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

DAVA Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin sendikal nedene dayandığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde ekonomik kriz olması nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçek olmadığı savunularak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme yapılan yargılama sonunda, davalı işverenin istihdamının azaltılmasını gerektiren ekonomik bir durum içerisinde olduğu, işverenin bu kararı tutarlı bir şekilde uyguladığı, işverenin fesihte keyfi davrandığına ilişkin somut herhangi bir kanıtın bulunmadığı, feshin son çare olması gerektiği ilkesine uyulduğu, işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir fesih sebebi bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur. (Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2007/41025 Esas, 2008/17104 Karar sayılı ilamı).

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Yukarıda belirtilen normatif düzenleme ve yapılan açıklamalara göre; fesih bildiriminin yazılı yapılması ve toplu çıkarımlarda dahi kişiye özgü ve yazılı olması zorunludur. Haklı fesih halleri hariç fesih bildiriminin yazılı yapılmaması feshi başlı başına geçersiz kılar. Somut uyuşmazlıkta, işveren tarafından işçiye doğrudan bir fesih bildirimi yapılmamış, toplu işçi çıkarılacağı ilanen belirtilmiştir. Bu şekilde fesih bildirimi yasal olmadığı gibi usulüne uygun değildir. Mahkemenin ilanen tebligatı usule uygun kabul etmesi 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre yerinde değildir. İşveren feshi salt bu nedenle geçersizdir. Diğer taraftan davacı vekili iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiş ise de dosyadaki delillere göre sendikal nedeni kanıtlayamamıştır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın KABULÜ ile, Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 362.00 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/370, Karar No: 2025/1777, Tarih: 07.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/370 E.  ,  2025/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2008/78 E., 2008/323 K.

Mahkemece, bozmaya uyularak verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ...; davalıların murisi ... ile kardeş olduklarını, ...'nın isteği üzerine murisleri ...'dan intikal eden 27 parça tapulu taşınmazdaki pay intikallerinin yapılması amacıyla yeğenleri olan davalılar ... ve ...'a vekaletname verdiğini, ancak vekaletnamenin satış yetkisini de içerdiğini öğrenince vekillerini vekillikten azlettiğini, vekil ... azilden 10 gün sonra taşınmazlardaki paylarını gayrimenkul satış vaadi sözleşmesiyle babası ...'ya sattığını ileri sürerek senet ve tapu iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; murisleri ...'nın çekişmeli taşınmazları bedellerini ödeyerek satın aldığını, buna dair davacının asaleten imzaladığı gayrimenkul satış vaadi sözleşmesinin bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece; iddia sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Dairemizin 29.11.2007 tarihli ve 2007/11238 Esas, 2007/11608 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece kısa kararla çelişkili olacak şekilde gerekçeli karar yazıldığı gerekçesiyle karar bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, azilden sonra vekaletname ile yapılan satış vaadi sözleşmesinin geçersiz olduğu, satış vaadi sözleşmesinde yazılı taşınmazlardan 130 numaralı tapu kaydının Narlıören köyü 205 parsele revizyon gördüğü, ayrıca Tapu Müdürlüğünce de işlem yapıldığı, diğer tapular revizyon görmediğinden satış vaadi sözleşmesi dışında herhangi bir işlem yapılmadığı, bu nedenle batıl olan ... 1. Noterliğinin 09.07.1982 tarihli, ... sayılı satış vaadi sözleşmesinin iptalinin yeterli olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile satış vaadi sözleşmesinin iptaline, dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak yapılan satış vaatlerinin iptaline, 60 parsel sayılı taşınmaz ile 12.07.1982 tarihli, 3 nolu tapu kaydı bakımından tapu iptali ve tescile karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; azilnamelerin usulünce tebliğ edilmediğini, davalıların azli eldeki davanın açılması sonucu öğrendiklerini, bu nedenle davalılar tarafından vekaleten yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu belirtip kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; azilnamelerin usulünce tebliğ edilmediğini, davalıların azli eldeki davanın açılması sonucu öğrendiklerini, bu nedenle davalılar tarafından vekaleten yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu belirtip kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin iptali isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...'un ... 2. Noterliğinin 31.07.1975 tarihli, ... yevmiye numaralı vekaletnamesi ile, murisi ...'dan intikal edecek T.C. dahilindeki tüm taşınmazlara ilişkin olarak taksim, satış vb. işlemleri için davalılar ..., ... ve ...'ı vekil tayin ettiği, vekillerin davacı tarafından ... 2. Noterliğinin 29.06.1982 tarihli, ... yevmiye numaralı azilnamesi ile vekillikten azledildikleri, azillerin adı geçen vekillere 07.07.1982 tarihinde, Tapu Müdürlüğüne ise 01.07.1982 tarihinde ayrı ayrı tebliğ edildiği, azilden sonra davacı adına vekil sıfatıyla davalı ... ile davalıların murisi ... arasında ... 1. Noterliğinin 09.07.1982 tarihli, ... yevmiye numaralı taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin imzalandığı, sözleşmede; davacının Yumurtalık kazası, ... köyü hududu dahilinde ... mevkiinde vaki ve kain olup tapunun Nisan 1930 tarihli, 18 sıra numarasından gelen Mart 1953 tarihli ve 130 sıra numaralı, aynı tarihli 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139, 140, 142, 144, 149, 154, 155, 156, 162, 164, 165, 166, 167, 168, 169, 170, 171 ve 172 sıra numaralı toplam 27 parça taşınmazdaki paylarının tamamının 5.855.000 TL bedelle ...'a satmayı vaat ve taahhüt ettiği, ...'ın 26.03.2001 tarihinde öldüğü, geride mirasçıları olarak davalıların kaldığı anlaşılmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre Mahkemece, ... 1. Noterliğinin 09.07.1982 tarihli, ... yevmiye numaralı taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin ve taşınmazlara ilişkin olarak satış vaatlerinin iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalılar vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarına gelince;

Davalı Adnan Kemal'in vekil sıfatıyla, davacı adına kayıtlı 60 parsel sayılı taşınmazın 1/8 payı ile Mart 1953 tarihli,130 sıra numaralı olup 205 parsele revizyon gören ve satış sırasında tapulama mahkemesinde halen itirazlı bulunan tarlanın 3/32 payını 12.07.1982 tarihli, 305 yevmiye numaralı resmi satış işlemi ile davalıların murisi ...'a temlik ettiği görülmektedir.

Davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarına gelince;

Davalı Adnan Kemal'in vekil sıfatıyla, davacı adına kayıtlı 60 parsel sayılı taşınmazın 1/8 payı ile Mart 1953 tarihli,130 sıra numaralı olup 205 parsele revizyon gören ve satış sırasında tapulama mahkemesinde halen itirazlı bulunan tarlanın 3/32 payını 12.07.1982 tarihli, 305 yevmiye numaralı resmi satış işlemi ile davalıların murisi ...'a temlik ettiği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki; davacı dava dilekçesi ile, vekil kıldığı davalı ... tarafından azilden sonra toplam 27 parça tapulu taşınmazdaki paylarının taşınmaz satış vaadi sözleşmesiyle davalıların murisi ...'a temlik edildiğini ileri sürerek senet ve tapu iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş olup kadastro tespiti senetsizden yapılan 60 parsel sayılı taşınmazın dava dilekçesinde yer almadığı gibi taşınmaz satış vaadi sözleşmesinde geçip dava dilekçesinde belirtilen toplam 27 parça taşınmazdan yalnız Mart 1953 tarihli, 130 sıra numaralı tapunun 205 parsele revizyon gördüğü, diğer taşınmazların tapulama sırasında revizyon görmediklerinin saptandığı, böylelikle 60 parsel sayılı taşınmaz bakımından davacı tarafından usulünce açılmış bir davanın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

O halde; dava konusu edilmeyen 60 parsel sayılı taşınmazın kabul kapsamına alınarak tapu iptali ve tescile karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan; eksikliğin tamamlanması yoluyla dosyaya getirilen belgelerden davalıların murisi ...'ın da taraf olduğu kadastro tespitine itiraz davası sonucu Yumurtalık Kadastro Mahkemesinin 19.07.1995 tarihli ve 1975/17 Esas, 1995/143 Karar sayılı kararı ile; tapunun Mart 1953 tarihli, 130 sıra numarasında kayıtlı iken kadastro çalışmaları sonucu 205 parsel numarasını alan dava konusu taşınmazın 3/32 payının eldeki davacı ... adına tapuya tespit ve tesciline karar verildiği, kararın derecattan geçerek 16.10.2024 tarihinde kesinleştiği görülmektedir. Bu durumda, anılan taşınmazın eldeki davaya da konu edilen 3/32 payı bakımından davacının mülkiyeti tescilsiz kazanımı gerçekleşmekle davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının değinilen yönlerden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/1584, Karar No: 2017/4314, Tarih: 17.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1584 E.  ,  2017/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kişisel ilişki kurulmasına ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi“ sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.04.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2023/8629, Karar No: 2024/955, Tarih: 22.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/8629 E.  ,  2024/955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1502 E., 2021/1603 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2019 tarihli ve 2018/61 Esas, 2019/375 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2019/1502 Esas, 2021/1603 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.03.2023 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle:

1.Sanığın tanık beyanlarına göre örgüte ait evlerde kaldığına, ev abiliği yaptığına, sohbet adı altında düzenlenen örgütsel toplantılara katıldığına, kod ismi kullandığına, örgüt bağlantılı şahıslarla irtibatlı olduğuna, kurban ve fitre bağışı adı altında örgüte yardımda bulunduğuna, ayrıca örgüt bağlantılı Bank Asyada da hesabının bulunduğuna, söz konusu eylemlerin sanığın terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk arz ettiğine,

2.Sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle:

1.Kararın usul ve kanuna uygun olduğuna,

2.Kararın onanması gerektiğine,

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2.Sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle:

1.Kararın usul ve kanuna uygun olduğuna,

2.Kararın onanması gerektiğine,

3.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, bölge adliye mahkemesi cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyizi ile tüm dosya kapsamına göre; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğuna ilişkin atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge adliye mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi uyarınca kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2019/1502 Esas, 2021/1603 sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca ve sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.