muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/103, Karar No: 2024/5743, Tarih: 22.05.2024

Davanın kısmen kabulüne,

1.Davacı ... için; 28.158,48 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminat talebinin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine,

2.Davacı ... için; 85.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminat talebinin ve fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine,

3.Davacı ... için; 85.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminat talebinin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine,

4.Davacı ... için; 40.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminat talebinin ve fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine,

5.Davacı ... için; 40.000,00 TL manevi tazminatın ve 17.805,30 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 19/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine,

6.Davacı ... için; 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine,

7.Davacı ... için; 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 19/12/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat taleplerinin reddine,

8.Alınması gereken 22.266,58 TL karar harcından, davacılar tarafından peşin harç olarak yatırılan 2.185,92 TL ve tamamlama harcı olarak yatırılan 58,99 TL olmak üzere toplam 2.244,91 TL'nin mahsubu ile bakiye 20.021,67 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

9.Davacılar tarafından ilk derece yargılamasında yapılan 29,20 TL başvurma harcı, 2.185,92 TL peşin harç, 58,99 TL tamamlama harcı olmak üzere toplam 2.274,11 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

10.Davacılar tarafından ilk derece yargılamasında yapılan toplam 1.982,25 TL yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranı gözetilerek hesaplanan 985,18 TL'nin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, bakiye yargılama giderinin davacıların üzerinde bırakılmasına,

11.Davalı tarafından ilk derece yargılamasında yapılan toplam 67,35 TL yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranı gözetilerek hesaplanan 33,87 TL'nin davacılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davalıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına,

11.Davalı tarafından ilk derece yargılamasında yapılan toplam 67,35 TL yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranı gözetilerek hesaplanan 33,87 TL'nin davacılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davalıya verilmesine, bakiye yargılama giderinin davalı üzerinde bırakılmasına,

12.Davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden Dairemizin karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince maddi tazminat yönünden 11.975,30 TL vekalet ücretinin davalı tahsili ile davacılara ödenmesine,

13.Davacılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden Dairemizin karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince manevi tazminat yönünden 35.050,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

14.Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden istinafa gelenin sıfatı dikkate alınarak ilk derece mahkemesi karar tarihindeki A.A.Ü.T. gereğince manevi tazminat yönünden 20.950,00 TL vekalet ücretinin davacılardan tahsili ile davalıya ödenmesine,

15.Davacılar tarafından yatırılan istinaf karar harcının talebi halinde davacılara iadesine,

16.Davacılar tarafından istinaf aşamasında yapılan toplam 54,40 TL istinaf gideri ile 121,30 TL istinaf başvurma harcı olmak üzere toplam 175,70 TL'nin davalıdan alınarak davacılara ödenmesine,

17-.Harç ve gider avansına ilişkin işlemlerin karar kesinleştiğinde ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili davacılardan ..., ..., ..., ... ve ... için hükmedilen manevi tazminat tutarlarının az olduğunu belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili, kusurdan, davacılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını belirterek kararın temyizen bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

hükümleridir.

3. Değerlendirme

A) Davacılar vekilinin davacılar ..., ...,...,... ve ... için manevi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Somut olayda davacılar vekilinin manevi tazminat olarak müvekkillerinden ... için 150.000,00 TL, ... için 100.000,00 TL ve ... için 100.000,00 TL',... için 80.000 TL tazminat talep ettiği, manevi tazminat olarak ... için 28158,48,00 TL(100.000,00 TL olarak hükmedilen tazminat tutarından davalı tarafından yapılan ödeme mahsup edilmek suretiyle) ... için 85.000,00TL,... için 85.000,00 TL,... için 40.000,00 TL,... için 40.000,00 TL tazminata hükmedilmiş olduğu, davacıların her biri lehine kısmen kabul ve kısmen reddolan manevi tazminatların birbirlerinden ve maddi tazminat hükmünden bağımsız birer dava olarak Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 78.630,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla davacılar vekilinin iş bu hükümlere yönelik temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

B) Davalı vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Davacının, dava açmada hukuki yararının bulunması dava şartlarından olduğu gibi temyiz kanun yoluna başvuracak olan tarafın da temyiz yoluna başvuruda hukuki yararının bulunması gerekir. HMK 361/2 nci fıkrasında "Davada haklı çıkmış olan taraf da hukuki yararı bulunmak şartıyla temyiz yoluna başvurabilir" düzenlemesi vardır.

2. Temyiz yoluna başvuran tarafın hukuki yararının bulunup bulunmadığı, öncelikle onun davadaki talebi ile mahkemenin hükmü karşılaştırılarak belirlenir. (HMK 364/2-f bendine göre temyiz dilekçesinde "Temyiz sebepleri ve gerekçesi" bulunmak zorundadır) Aksi halde temyiz talebinin kötü niyetle yapıldığı kabul edilir. Kötü niyetle temyiz, davanın gereksiz yere uzamasına ve yargı organlarının yersiz meşgul edilmesine yol açar.

2. Temyiz yoluna başvuran tarafın hukuki yararının bulunup bulunmadığı, öncelikle onun davadaki talebi ile mahkemenin hükmü karşılaştırılarak belirlenir. (HMK 364/2-f bendine göre temyiz dilekçesinde "Temyiz sebepleri ve gerekçesi" bulunmak zorundadır) Aksi halde temyiz talebinin kötü niyetle yapıldığı kabul edilir. Kötü niyetle temyiz, davanın gereksiz yere uzamasına ve yargı organlarının yersiz meşgul edilmesine yol açar.

3. Aynı zamanda 6100 sayılı HMK. daki yeni düzenleme ile getirilen istinaf kanun yolu, İlk Derece Mahkemesi ile temyiz incelemesi arasında, ikinci derece bir denetim mekanizması ve kanun yoludur. İstinaf kanun yolu uygulamasında, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra, karar önce istinaf denetimine tâbi tutulmakta, istinaf denetiminden sonra temyiz yolu açıksa temyize başvurulmaktadır. Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle yargılama üç aşamalı hale gelmiştir. Önce İlk Derece Mahkemesinde ilk derece yargılaması yapılarak karar verilmekte, ardından Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf incelemesi ile vakıa ve hukukilik denetimi yapılmakta, son olarak da Yargıtay’da temyiz incelemesine gidilmektedir. Yeni sistemde temyiz edilen karar İlk Derece Mahkemesinin kararı değil, Bölge Adliye Mahkemesinin kararıdır. Artık İlk Derece Mahkemesi kararının doğrudan temyiz edilmesi yani "atlamalı kanun yolu incelemesi" mümkün değildir.

4. Somut olayda, davalı vekilinin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurmadığı buna göre temyiz başvurusunda bulunmasında kanunen atlamalı kanun yolu incelemesi imkanının bulunmadığı gibi davalı vekilinin temyiz yoluna başvurusunda hukuki yararı da bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

C)Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince hükmedilen vekalet ücretlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A) Davacılar vekilinin davacılar ...,...,... ve ... için hükmedilen manevi tazminat hükmü nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının miktar itibariyle kesinlikten REDDİNE,

B) Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

C)Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan vekalet ücreti yönünden temyiz yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Açıklanan sebeplerle;

A) Davacılar vekilinin davacılar ...,...,... ve ... için hükmedilen manevi tazminat hükmü nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının miktar itibariyle kesinlikten REDDİNE,

B) Davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

C)Davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince hüküm altına alınan vekalet ücreti yönünden temyiz yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10866, Karar No: 2013/18225, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/10866 E.  ,  2013/18225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, işgücü kaybının ve iş kazasından itibaren maluliyet aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 11/03/2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik oranının tespiti ve sürekli işgöremezlik gelirine hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerinin hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesine göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespitine ilişkin davanın asıl amacı, 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince sigortalıya sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasının teminine yöneliktir. Diğer yandan sürekli işgöremezlik oranının tespiti işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve sigortalının sürekli işgöremezlik oranı en az %10 ise, kurum sigortalının sürekli işgöremezlik oranına göre bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespitine ilişkin davanın asıl amacı, 506 ve 5510 sayılı Yasa gereğince sigortalıya sürekli işgöremezlik geliri bağlanmasının teminine yöneliktir. Diğer yandan sürekli işgöremezlik oranının tespiti işverenin dahi hak alanını ilgilendirir. Zira işveren kusurlu ve sigortalının sürekli işgöremezlik oranı en az %10 ise, kurum sigortalının sürekli işgöremezlik oranına göre bağladığı gelirin peşin değerini işverenden isteyebilecektir.

Dava konusu olan hukuki ilişki birden fazla kişi arasında ortak olup da, bu hukuki ilişki hakkında mahkemece bütün ilgililer için aynı şekilde ve tek bir karar verilmesi gereken hallerde, dava arkadaşlığı maddi bakımdan zorunludur. Burada dava arkadaşları arasındaki hukuki ilişki son derece sıkı olup Mahkeme, mecburi dava arkadaşlarının hepsi hakkında aynı ve bir tek karar verir.

Sürekli işgöremezlik oranının tespiti istemine ilişkin dava sonucunda mahkemece verilecek hüküm gerek işverenin gerekse Sosyal Güvenlik Kurumu'nun hak alanını etkileyeceğinden işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumu arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmaktadır. Davalılar arasında (pasif) mecburi dava arkadaşlığı bulunması halinde, davacı bütün davalılara karşı birlikte dava açmak zorundadır. Dava bütün mecburi dava arkadaşlarına karşı değil de bunlardan birine veya bir kaçına karşı açılmış ise bu halde, dava sıfat yokluğundan reddedilemez. Mahkemenin, davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil etmesi için davacıya bir süre vermesi, davacı bu süre içinde davayı diğer mecburi dava arkadaşlarına da teşmil ederse davaya devam etmesi gerekir. Davanın teşmili müessesesi uygulamada " dahili davalı " olarak nitelendirilmekte olup, davayı teşmil eden davacının bu işlem için ayrı bir başvuru harcı ödemesi gerekir. Gerekli harç ödenmez ise mahkeme davacının davanın teşmili talebini inceleme konusu yapamaz ve davanın teşmil edildiği kişi ihbar olunan üçüncü kişi olarak kabul edilir, aleyhine hüküm kurulamaz.

Yapılacak iş; davacıya davayı işverene yöntemince yöneltmesi için önel vermek ve işverenin göstereceği deliller toplandıktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6331, Karar No: 2018/9301, Tarih: 19.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/6331 E.  ,  2018/9301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı yatırılması gerekir.

Somut olayda, mahkemece verilen karar davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek nispi temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14087, Karar No: 2014/3030, Tarih: 10.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/14087 E.  ,  2014/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26779, Karar No: 2014/27486, Tarih: 17.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26779 E.  ,  2014/27486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 21/02/2014

NUMARASI : 2014/102-2014/140

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, özetle; davalı bankadan kullanmış olduğu kredi sırasında davalı bankanın haksız olarak dosya masrafı ve yapılandırma masrafı adı altında kesinti yaptığını ileri sürerek haksız olarak tahsil edilen 2.959,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, mahkememizin yetkisizliğine, dava dosyasının yetkili Şarkköy Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava haksız tahsil edilen masrafların tahsili amacı ile açılan alacak davasıdır. Mahkemece davaya konu alacağa ilişkin kredinin Tekirdağ İli Şarkköy ilçesindeki şubeden kullanılmış olması sebebi ile yetkili mahkemenin Şarkköy Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir. Tüketici Mahkemelerinde görülen davalar yönünden 4077 sayılı “Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun”un 23/3. maddesinde,özel yetkiye ilişkin ayrı bir düzenleme öngörülmüş olup, anılan maddeye göre, “tüketici davaları, tüketicinin ikametgahı mahkemesinde de açılabilir.” Dava, davacının seçimine göre, hem genel, hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Somut olayda davacı “tüketici” olup, yetkili mahkeme yönünden seçimlik hakkını 4077 sayılı yasanın 23/3. maddesi gereğince kendi ikametgahı mahkemesi yönünde kullanmıştır. O halde dava yetkili mahkemede açılmış olduğundan, mahkemece işin esası incelenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.