muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2049, Karar No: 2023/9917, Tarih: 21.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2049 E.  ,  2023/9917 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/745 E., 2016/35 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 26.02.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Dinar Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/745 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın işyerinde çalışması nedeniyle denetim programına uyamadığına, geçerli bir mazereti mevcut olmasına rağmen cezalandırılmasına karar verildiğine, kararın sanık lehine bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde Dinar Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/63 D.iş sayılı arama kararı gereğince sanık üzerinde yapılan aramada, bir içimlik esrar maddesi olduğu düşünülen madde ele geçirildiği, sanığın alınan savunmasında ele geçirilen maddeyi kullanmak için yanında bulundurduğunu belirttiği, oturuma mazeretsiz olarak katılmayarak denetimi ihlal ettiği, geçerli bir mazeret de sunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde Dinar Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/63 D.iş sayılı arama kararı gereğince sanık üzerinde yapılan aramada, bir içimlik esrar maddesi olduğu düşünülen madde ele geçirildiği, sanığın alınan savunmasında ele geçirilen maddeyi kullanmak için yanında bulundurduğunu belirttiği, oturuma mazeretsiz olarak katılmayarak denetimi ihlal ettiği, geçerli bir mazeret de sunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olay tutanağında, sanığın üst aramasının arama kararına istinaden yapıldığının belirtildiği anlaşıldığından, suç tarihi ve olay yerini kapsayan bir önleme araması kararı olup olmadığı araştırılıp var ise aslı ya da onaylı örneği dosyaya konulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini

gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin

ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Sanık hakkında, 26.02.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 25.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/745 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14811, Karar No: 2012/21613, Tarih: 06.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14811 E.  ,  2012/21613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ... incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Kararı temyiz eden davalı idareye kararın tebliğ edildiğine dair tebligat parçasına dosyada rastlanmamıştır. Varsa dosya içerisine konulduktan,

2- Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. H.U.M.K'nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10289, Karar No: 2012/13021, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10289 E.  ,  2012/13021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... (TMSF) ile davalılar ..., ...., Yeni ...İnş Taahhüt Paz Ve Turizm Tic AŞ. (Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu) ve ... arasındaki dava hakkında ... Ticaret Mahkemesinden verilen 21/10/2009 gün ve 2001/339 E. ve 2009/643 K. sayılı hükmün Dairenin 08/03/2012 gün ve 2011/10541 Esas ve 2012/2759 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalılar... İnşaat Taah. ve Tic. A.Ş. ve ...’ın müvekkiline olan borcu nedeniyle haklarında yaptıkları icra takibi sırasında borçlarına yetecek haczi kabil mallarının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile 528 ada 25 nolu parselin ... İnşaat Taah. ve Tic. A.Ş. tarafından davalı ... İnş. Taah. Paz. ve Turz. Tic. ...ne, 1382 ada 72 sayılı parsel üzerindeki 7 nolu mesken’in ise davalı ... tarafından ...’ya satıldığını öne sürerek yapılan tasarrufların iptali talebiyle ayrı ayrı açtığı davalar birleştirilmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece dava konusu 528 ada 25 nolu parselin cebri icra yolu ile satılması nedeniyle hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer taşınmaza ilişkin davanın kanıtlanamaması nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairenin 08/03/2012 gün ve 2011/10541 Esas ve 2012/2759 Karar sayılı ilamı ile kararını onanmasına karar verilmiş bu defa davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1- Davacı vekilinin, davaya konu 25 nolu parsel yönünden yaptığı karar düzeltme isteminin, sözü edilen taşınmazın borçlunun borcundan dolayı cebri icradan satılmış olması ve

davalı 3. kişiye de bu satıştan bir para kalmaması nedeniyle reddi gerekir.

2- Dava konusu 7 nolu bağımsız bölüm yönünden yapılan karar düzeltme istemine gelince,

1- Davacı vekilinin, davaya konu 25 nolu parsel yönünden yaptığı karar düzeltme isteminin, sözü edilen taşınmazın borçlunun borcundan dolayı cebri icradan satılmış olması ve

davalı 3. kişiye de bu satıştan bir para kalmaması nedeniyle reddi gerekir.

2- Dava konusu 7 nolu bağımsız bölüm yönünden yapılan karar düzeltme istemine gelince,

Borçlunun aciz ya da iflasından önce yaptığı iptale tabi tasarrufları üç grup altında ve İİK.nun 278, 279 ve 280. maddelerinde düzenlenmiştir. Ancak bu maddelerde iptal edilebilecek bütün tasarruflar sınırlı olarak sayılmış değildir. Kanun, iptale tabi bazı tasarruflar için genel bir tanımlama yaparak hangi tasarrufların iptale tabi olduğu hususunun tayinini hakimin takdirine bırakmıştır (İİK.md.281 ). Bu yasal nedenle de davacı tarafından İİK.nun 278, 279 ve 280. maddelerden birine dayanılmış olsa dahi mahkeme bununla bağlı olmayıp diğer maddelerden birine göre iptal kararı verebilir ( Y.H.G.K.25.11.1987 Tarih, 1987/15-380 Esas ve 1987/872 Karar sayılı ilamı ). Somut olayda davacı tarafça bahse konu taşınmazı satın alan Alev ile borçlu ... arasındaki akrabalık ilişkisinin bulunduğu 05/04/2003, 10/11/2003, 16/07/2008 02/11/2008 tarihli dilekçelerde ifade edilmiş ve 03/12/2008 tarihli celsede de bu ilişkinin araştırılması istenilmiştir. Ne var ki Mahkemece sadece tarafların nüfus kaydı istenmekle yetinilmiş aralarındaki ilişkinin ne olduğu hususu sorulmamıştır. Karar düzeltme dilekçesine ekli kayıtlardan da anlaşıldığı üzere borçlu ... ve davalı ... teyze çocuklarıdır. Bu derece akrabalık İİK'nın 278/III-1 maddesinde belirtilen iptal nedeni olarak kabul edilmese dahi davalı ...’in, teyzesinin oğlu olan borçlu ...’in alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olması nedeniyle tasarrufun iptali gerekeceğinden (İİK. 280/I-II) bu nedenle davalı borçlunun devrettiği hisse yönünden karar düzeltme isteminin kabulü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin 25 numaralı parsel yönünden karar düzeltme isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin 7 numaralı bağımsız bölüme yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 08/03/2012 gün ve 2011/10541 Esas ve 2012/2759 Karar sayılı ilamının 7 nolu bağımsız bölüm açısından kaldırılarak bu taşınmazdaki borçlu

... hissesinin satışına dair açılan davanın reddi yönündeki mahkeme hükmünün BOZULMASINA 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14655, Karar No: 2018/540, Tarih: 15.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14655 E.  ,  2018/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2018 (Pzt.)

.....
Yargıtay — Esas No: 2005/12005, Karar No: 2006/3041, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/12005 E.  ,  2006/3041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.9.2005 gününde verilen dilekçe ile ihtiyati haciz istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; istemin reddine dair verilen 27.9.2005 günlü hükmün yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine vekili, davalı şirkete ..., ... İlçesi, ... Mevkiinde bulunan ... mesire yerini 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine göre yapılan ihale sonucu kiraya verdiklerini, ihalenin 30.7.2003 tarihinde onaylandığını ve taşınmazın 29.7.2003-1.12.20012 tarihleri arasındaki dönem için hasılat kiracısı olarak davalıya teslim edildiğini, ancak davalının 2004 yılı kira bedelinin 2. ve 3. taksitleri ile 2005 yılı peşinatını ödemediğini ileri sürerek ödenmemiş kira bedelleri için ihtiyati haciz kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, kira sözleşmesinin “Ödeme Planı” başlıklı bölümünün 3. maddesinde süresinde ödenmeyen her türlü işletme bedeli ve diğer ödemeler için 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı, anılan Kanun hükümlerine göre de ihtiyati haczin en büyük mülki memurun kararıyla idare tarafından yerine getirileceği, bu nedenlerle ihtiyati haciz kararı vermeye mahkemenin yetkili olmadığı belirtilerek istem reddedilmiştir.

Hükmü, istekli Hazine vekili temyiz etmiştir.

İstem, Borçlar Kanunu’nun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kira sözleşmesinden kaynaklanan kira alacağının tahsili için ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir. İstemin dayanağını oluşturan özel hukuk ilişkisinden kaynaklanan Hasılat Kirası Sözleşmesi oluşturmaktadır. Özel hukuk hükümlerinin uygulandığı sözleşmelerde, sözleşmenin taraflarının ya da taraflarından birisinin kamu idaresi olması halinin bu sözleşmeden kaynaklanan alacak haklarının tahsili için Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanmasını gerektirip gerektirmediği hususu somut olayın çözümünde önem arzetmektedir.

Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki 6183 sayılı Kanunun 1. maddesi, yasanın kapsamını düzenlemektedir. Anılan madde hükmü, “Devlete, vilayet hususi idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim, harç, ceza tahkik ve takiplerine ait muhakeme masrafı, vergi cezası, para cezası gibi asli, gecikme zammı, faiz gibi fer'i amme alacakları ve aynı idarelerin akitten, haksız fiil ve haksız iktisaptan doğanlar dışında kalan ve amme hizmetleri tatbikatından mütevellit olan diğer alacakları ile; bunların takip masrafları hakkında bu kanun hükümleri tatbik olunur.

Türk Ceza Kanununun para cezalarının tahsil şekil ve hapse tahvili hakkındaki hükümleri mahfuzdur.” şeklindedir. Kanunun uygulama alanı birinci maddede sınırlı sayıda gösterilmiş, kanun kapsamında kalan idarelerin akitten doğan alacaklarının kanun kapsamında kalmayacağına da açıkça madde kapsamında işaret edilmiştir.

Eldeki davada, taraflar arasındaki sözleşmenin maddesinde hernekadar 6183 sayılı Kanunun hükümlerini uygulanacağı kararlaştırılmış ise de, kanunun emredici hükmü karşısında uygulama alanının sözleşme özgürlüğü ilkesinin egemen olduğundan bahisle genişletilmesi olanağı bulunmamaktadır. Bu yönde yapılan usul sözleşmeleri hükümsüzdür.Hal böyle olunca da, sözleşmenin değinilen hükmünün tarafları bağlayıcılığından da söz edilemez. Mahkemece açıklanan yönler üzerinde durularak olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yukarıda yazılı gerekçelerle davanın reddi doğru değildir, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 16.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1652, Karar No: 2023/791, Tarih: 23.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1652 E.  ,  2023/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/431 E., 2016/155 K.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tavas Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.09.2015 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında yalan tanıklık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıkların üzerlerine atılı yalan tanıklık suçunun unsurlarının oluştuğuna ve mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve resen gözetilecek nedenler ile hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın yalan tanıklık suçunu işlemediğinin ... olduğuna, mahkeme gerekçesinin hatalı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların Tavas Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/235 Esas sayılı dava dosyasında davacı tanığı olarak verdikleri ifadelerinde, gerçeğe aykırı olarak dava konusu traktörün katılan tarafından kullanıldığını beyan ederek yalan tanıklık suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Tavas Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/235 Esas, 2015/23 Karar sayılı dava dosyasında, davacılar F.İ. ve A.Ç.'nin davalı ... aleyhine, murislerinden kalan 20 HF... plakalı traktör ve römorkuna yönelik elatmanın önlenmesi ve ecrimil talepli dava açtıkları, sanıkların 15.02.2013 tarihli keşifte davacı tanığı olarak verdikleri ifadelerinde, murisin ölümünden sonra davaya konu traktörün davalı tarafından kullanıldığını beyan ettikleri görülmüştür.