muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/883, Karar No: 2015/11613, Tarih: 23.06.2015

Davacılar vekili birleşen dosyadaki dava dilekçesinde; asıl dosyaya verdiği dilekçedeki hususları tekrar ederek, davacıların kardeşi olan 14 yaşındaki A... D...'ın 28.05.2010 tarihinde davalıların sahibi olduğu G... Mah. ... Sokak, No .. B... İ...adresindeki taşınmazın bahçesinde bulunan kuyuya düşerek vefat ettiğini, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/719 esas 2012/1685 karar sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonucu tam kusurlu bulunan davalılardan bazılarının ceza aldığını, davacıların anne ve babası tarafından davalılar hakkında İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/311 esas sayılı davasının açıldığını ve derdest olduğunu belirterek, davanın İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/311 esas sayılı davası ile birleştirilmesine ve davanın kabulü ile kardeşleri 14 yaşındaki A... D...'ın ölümünden dolayı her bir davacı için 20.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 28.05.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılara ödetilmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, asıl dava yönünden;

Davacı İ.. D.. için 20.000,00 TLmaddi, 17.000,00 TL manevi, davacı T.. D.. için 20.000,00 TL maddi, 17.000,00 TL manevi tazminatın 28.05.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine,

Manevi tazminata ilişkin fazla isteğin reddine, karar verilmiştir.

Birleşen dava yönünden;

Her bir davacı için 12.000,00 er TL olmak üzere toplam 36.000,00 TL manevi tazminatın 28.05.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine,

Manevi tazminata ilişkin fazla isteğin reddine, karar verilmiştir. Hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir.

Manevi tazminat, bozulan manevi dengenin yerine gelmesi için kanunun öngördüğü bir telafi şeklidir. Bir yönüyle de insanlardaki kırgınlık ve kızgınlığı, hatta intikam duygusunu tatmin etmek aracıdır. Amacı, olaydan duyulan acı, ızdırap elem ve kızgınlığı kısmen olsun dindirmek, olayı unutturarak tekrar normal hayata dönüşü sağlamaktır. Hükmedilecek para, zarara uğrayanda manevi huzur doğurmayı gerçekleştirerek, tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır ve bir ceza olmadığı gibi bir zararın giderilmesini de amaç edinmemiştir. (YİBK. 22.06.1966- 7/7)

Sayılan bu ana özellikleri nedeniyle de manevi tazminatın bir taraf için zenginleşme, diğer taraf için de fakirleşme aracı olarak görülmemesi gerekir. Manevi tazminatın miktarının belirlenmesinde, saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur durumu, sıfatı, işgal ettiği makam, diğer sosyal ve ekonomik durumlarının dikkate alınması, bunun yanında da olaya göre değişebilecek hal ve şartların bulunacağının gözetilmesi, sonuçta takdir hakkının tüm bu unsurlar nazara alınarak kullanılması gereği de unutulmamalıdır.

Somut olayda; davalıların maliki bulunduğu meskenin bahçesindeki kuyuya düşerek vefat eden davacı anne ve babanın çocukları için büyük üzüntü ve elem yaşadıkları, huzur ve sükunlarının bozulduğu, sinir sistemlerinin sarsıldığının kabulü ile, davacılar yararına yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek daha yüksek bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçelerle düşük miktarda manevi tazminata hükmedilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacılar için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2166, Karar No: 2007/3179, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2166 E.  ,  2007/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada İzmir 3. Asliye Hukuk ve 3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 02.07.1999 tarihli dilekçesinde davalı ise 1980 yılında evlenip, 1994 yılında boşandıklarını belirtip, ortak edinim mallar için katkı payı talep etmektedir.

Asliye Hukuk Mahkemesince 4787 Sayılı Yasanın 4/1. maddesi ve geçici 1. maddesi uyarınca konunun Aile Mahkemesini ilgilendirdiğinden bahisle dosya Aile Mahkemesine gönderilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmadığı, dolayısıyla 4787 Sayılı Yasa ile Aile Mahkemesinin görevine giren işlerden olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, davanın T.M.Y.nın yürürlük tarihinden önce açıldığı, kaldı ki; tarafların 1994 yılında boşandıkları anlaşılmaktadır.

Tespit edilen bu duruma göre; Medeni Yasanın yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden önce edinilen malların iadesinin ancak Borçlar Kanunu ve Genel Hükümlere göre istenebileceği, konunun Medeni Yasanın 2. kitabında yer almadığı anlaşıldığından, davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7562, Karar No: 2016/14497, Tarih: 25.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/7562 E.  ,  2016/14497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayetçi ... vekili, borçlu 6360 sayılı kanun gereği kapatılan ... Belediyesi aleyhine yapılan takipte müvekkili kuruma muhtıra gönderildiğini, muhtıra ekinde takip dosyasına ilişkin bilgi belge ve ilamın gönderilmemesi nedeniyle borcun kaynağının bilinmediğini, şayet haksız fesih nedeniyle tazminat ise kapatılan ... Belediye'sinin katıldığı ... Belediyesi'nin borçtan sorumlu olduğunu, şayet emeklilikten kaynaklanıyorsa gene ... Belediyesi'nin sorumlu olduğunu, alacaklı sulama suyu işlerinde çalıştığından müvekkili idarenin görevlerini düzenleyen 2.maddesine göre de Büyükşehir Belediyesi'nin sorumlu olduğunu belirterek muhtıranın iptalini talep etmiş, Mahkemece; ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığı'nın 10.03.2014 tarih ve ... nolu kararına göre ilçenin mülki sınırları içerisinde beldelerin cari borçlarının ilçe belediyesine devredileceği karar altına alındığından şikayetin kabulü ile şikayetçi kuruma çıkartılan muhtranın iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyon Başkanlığı 10.03.2014 tarihli karar tutanağında; ... Belediyesi, ..., ... Belde Belediyelerine ait; içme suyu, sulama suyu, kanalizasyon, mezarlık, ulaşım, katı atık ve depolama, ... Tesisi, otogar ile ilgili alacak ve borçların Büyükşehir Belediyesi ve bağlı kuruluşu olan ...'ye, diğer alacak ve borçların ise ilçe belediyesine.... devir yapılmış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda şikayete konu alacaktan ... de sorumludur. Zira alacaklı devredilen ... Belediyesi'nde sulama işlerinde görevli işçi olarak çalışmıştır. Mahkemece şikayetin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetli değildir.

-//-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 25.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/676, Karar No: 2016/594, Tarih: 02.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/676 E.  ,  2016/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .... Köyü çalışma alanında bulunan 128 ada 8 parsel sayılı 2.330,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro sonucu .... Köyü çalışma alanında bulunan 128 ada 8 parsel sayılı 2.330,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının tapu kaydı dışında delile dayanmadığı ve tutunduğu tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, 18.09.1943 tarih ve 79 sıra numarasından gelen 19.07.1993 tarih, 1 sıra numaralı tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Ne var ki; mahkemece, davacının tutunduğu tapu kaydı tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritası ile birlikte getirtilerek, tapu kaydının kapsamı yöntemince belirlenmediği gibi zilyetlik araştırması da yapılmamıştır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları ve fen bilirkişisisi huzuru ile yapılacak keşifte; davacının tutunduğu tapu kaydı yöntemince uygulanarak kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi gereğince varsa haritasına göre belirlenmeli, tapu kaydının haritasının bulunmaması veya uygulama kabiliyetinin olmaması durumunda ise, hudutlarının yerel bilirkişilerce zeminde tek tek gösterilmesi istenilmeli, bilirkişilerin gösteremediği sınırların tespiti için davacı tarafa tanık dinletme imkanı sağlanmalı, tapu kaydının dava dışı 122 ada 1 parsel sayılı taşınmaza miktarından fazla revizyon gördüğü bildirildiğinden, her iki taşınmazı bir arada kapsayıp kapsamadığı hususu yöntemince açıklığa kavuşturulmalı, teknik bilirkişiye uygulanan tapu kaydının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, çekişmeli taşınmazın tapu kaydı kapsamı dışında kaldığının anlaşılması halinde usulünce zilyetlik araştırması yapılmalı, bu kapsamda, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kime ait olduğu, öncesinde kim tarafından ne kadar süre ile kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25796, Karar No: 2013/19908, Tarih: 23.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/25796 E.  ,  2013/19908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Apartman merdiven boşluğundan yapılan hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suça uyduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanınn temyiz itarazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA 23/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7946, Karar No: 2014/7371, Tarih: 08.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/7946 E.  ,  2014/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2012/39-2012/1068

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin gerçek ücretinin 2.000,00 TL olduğunu ancak iş sözleşmesinde 837,00 TL olarak belirlendiğini, çalışma süresi boyunca ücretinin hiç ödenmediğini belirterek ücret alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının ücretinin 837,00 TL olduğunu, iki aylık ücretinin ödendiğini, sadece 19 günlük ücret alacağı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddiasına yapılan hesaplama doğrultusunda ve talep gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, davacının ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde, mesaisinin okulun haftalık aylık ve yıllık program defteri ile günlük defterden anlaşılacağını, bu defterlerde imzasının bulunduğunu belirtmiştir. Davalı aşamalarda, ücretlerin içinde ek ders ücretinin de olduğunu davacının ek ders yapıp yapmadığının araştırılmadığını savunmuştur.

Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış, T. Eğitim-Sen tarafından davacının ücretinin maaş + ek ders ücretinden oluştuğu bildirilmiştir.

Somut olayda, mahkemece, davacının çalışma düzeni ve saatlerine ilişkin belgeler getirtilerek ek ders yapıp yapmadığı tespit edilmeli, ek ders yapmadığının anlaşılması durumunda ek ders ücreti katılmaksızın belirlenecek ücret üzerinden alacak hüküm altına alınmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10465, Karar No: 2021/8832, Tarih: 19.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10465 E.  ,  2021/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde

Sanığa yüklenen “ 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 20.01.2009- 01.04.2009 tarihleri arası olarak iddianemede sınırlandırılan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II- Sanık ... hakkında 2009- 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen hükümlerin temyiz incelemesinde

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda bildirdiği bilinen en son adresine tebliğe çıkartıldığı, tebliğ yapılmaması üzerine bilinen adreslerinden birine daha tebligat yapıldığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bunun da bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin de olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği gözetildiğinde, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 28. maddesine göre yapılan ilanen tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın 07.07.2014 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanık hakkında “ 209-2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, “15 gün bir iş yerinde temizlik işleri yaptığı telefona baktığını iş yerinde kimsenin bulunmadığı, ... ... isimli kişinin kendisini notere götürdüğünü ne derlerse tamam diyeceğini söylediği, burada kendisine bir kağıt imzaladığı,

...’ın kendisini tehdit etmesi nedeniyle vergi dairesine giderek olanları söyleyemediğini, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, sanık ...’nın savunmasında ... isimli kişinin kendisini şirkete ortak ve müdür yaptığını karşılığında para verdiğini bildirmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

...’ın kendisini tehdit etmesi nedeniyle vergi dairesine giderek olanları söyleyemediğini, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, sanık ...’nın savunmasında ... isimli kişinin kendisini şirkete ortak ve müdür yaptığını karşılığında para verdiğini bildirmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) 2009-2010 takvim yıllarında Ba-Bs formlarının incelenmesinde 2009 takvim yılında mükelleften 12.559.170 TL, 2010 takvim yılında 1.862.326 TL miktarlı mal aldıklarının beyan edildiğinin tespit edilmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihi, düzenlen son fatura tarihi olup; suça konu faturaların tarihlerinin ve mükelleften mal aldıklarına dair verilen Bs beyannamelerinin hangi aylara ilişkin oldukları tespit edilerek zamanaşımı hürkümleri uygulanmasına esas olmak üzere duraksamaya yer vermeyecek şekilde suç tarihinin belirlenmesi,

2)Temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ... ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3) ... ...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ... ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

5)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

5)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6590, Karar No: 2015/6603, Tarih: 20.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6590 E.  ,  2015/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.