muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3184, Karar No: 2011/6349, Tarih: 24.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 4. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varılmıştır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28162, Karar No: 2012/41726, Tarih: 06.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/28162 E.  ,  2012/41726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai, ücret alacağı, yıllık izin, bayram tatili ile kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde çalışmakta iken işyerindeki kasanın 1.600,00 TL açık vermesinin kendisine ve diğer kasa çalışanlarına yükletildiğini, bunun üzerine 03.06.2009 tarihinde istifa dilekçesinin zorla imzalatılarak iş akdine son verildiğini iddia ederek ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacağı, fazla mesai ücreti ve ücret alacağı olmak üzere toplam 450,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının cafe-restaurant bölümünde kasiyer olarak çalıştığını, 03.06.2009 tarihli istifa dilekçesini ibraz ederek işten kendi isteği ile ayrıldığını, iddia edildiği gibi zorla bir istifa dilekçesi imzalatılması hususunun olmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istifa dilekçesinin metin kısmı ile imza kısmının bir bütünlük içinde olduğu, davacının eli ürünü olduğu konusunda ihtilafının bulunmadığı, davacının bu dilekçenin zorla imzalatıldığı iddiasına itibar edilemeyeceği, meydana gelen usulsüzlükte suç unsuru var ise durumun resmi mercilere intikal edeceği hususunun yasal gereklilik olduğu, davacı tanığı işletme müdürünün jandarmaya ve savcılığa veririm şeklinde kendilerine baskı uyguladığını ifade etmiş ise de, davacı tanığı ...'ın da aynı olay içinde yer alan ve davalı taraf aleyhine davası olan bir kişi olduğu, yasaların cevaz verdiği bir yola gidileceğinin bildirilmesinin kişide nasıl bir baskı oluşturduğunun anlaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işyerinde kasiyer olarak görev yapan davacının ve aynı vardiyada çalışan diğer 3 kasiyerin hesaplarında 1.600,00 TL açık verdikleri, açığın sebebinin bütün araştırmalara rağmen davacı ve davalı işveren tarafından tespit edilemediği, konu ile ilgili olarak davacı ve diğer üç işçi hakkında işletme müdürü ...'nin tahkikat yaptığı, davacı ve diğer işçilerin açığı kabul etmediği ve işten kendi isteği ile ayrılmak istediğine ilişkin istifa dilekçesi imzaladıkları anlaşılmıştır.

E) Gerekçe:

Davalı işyerinde kasiyer olarak görev yapan davacının ve aynı vardiyada çalışan diğer 3 kasiyerin hesaplarında 1.600,00 TL açık verdikleri, açığın sebebinin bütün araştırmalara rağmen davacı ve davalı işveren tarafından tespit edilemediği, konu ile ilgili olarak davacı ve diğer üç işçi hakkında işletme müdürü ...'nin tahkikat yaptığı, davacı ve diğer işçilerin açığı kabul etmediği ve işten kendi isteği ile ayrılmak istediğine ilişkin istifa dilekçesi imzaladıkları anlaşılmıştır.

Olayların gelişimi ve tanık anlatımları ile aynı olaya dayalı olarak işten çıkarılan diğer işçiler..., ... ve ...'ın istifa dilekçelerinin baskı altında alındığı ve istifa dilekçelerinin gerçek iradelerini yansıtmadığı gerekçesiyle işverenin haksız fesihi kabul edilen Bursa 1. İş Mahkemesi'nin 2009/620 Esas, 2010/529 Karar sayılı ve 2009/ 621 Esas, 2010/ 530 Karar sayılı kararları ile Bursa 5. İş Mahkemesinin 2009/635 Esas, 2010/511 Karar sayılı kararlarının dairemizce onandığı gözetildiğinde mahkemenin karar gerekçesinde belirttiği istifa dilekçesinin baskı altında alındığı ve gerçek iradeyi yansıtmadığı anlaşıldığından davacının ihbar tazminatının kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5871, Karar No: 2021/13031, Tarih: 13.04.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/5871 E.  ,  2021/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezası para cezasına çevrilmesi suretiyle anılan düzenlemeye aykırı davranılması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5156, Karar No: 2017/13441, Tarih: 28.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/5156 E.  ,  2017/13441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, kendisinin reddedilen tazminat talepleri ile velayet yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafaka miktarları, kendisinin reddedilen manevi tazminat talebi ile ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı erkeğin eşine hakaret ettiği, bağımsız konut temin etmediği ve annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığının; davalı-davacı kadının ise birlik görevlerini ihmal ettiği, eşine ve kayınvalidesine hakaret ettiği, erkeğin ailesini istemediğinin, netice itibariyle boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu bulunduklarının anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK.m.141). Davalı-davacı kadın vekili tahkikat aşamasında 12.05.2015 tarihli celsede 50.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminat talebinde bulunmuş, davacı-davalı erkek ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Davalı-davacı kadın tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. Durum böyleyken davalı-davacı kadının talep ettiği manevi tazminat talebi ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

3- Mahkemece 2009 doğumlu ortak çocuk Nisa Nur'un velayeti anneye verilmiştir. Velayetin düzenlenmesinde aslolan çocuğun üstün yararıdır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş. Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, her iki ebeveyn ve çocukla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması; ayrıca davalı-davacı (anne) hakkında düzenlenen dosyadaki raporlar da eklenerek, annenin psikiyatri uzmanı bulunan resmi sağlık kuruluşuna sevki sağlanarak, annedeki mevcut atipik affektif bozukluğun, velayetin anneye verilmesi halinde çocuk açısından ciddi tehlike arz edip etmediği konusunda ayrıntılı rapor alınması ve dosyadaki diğer deliller de gözönüne alınmak suretiyle ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre kadının iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.11.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/1093, Karar No: 2011/8746, Tarih: 09.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1093 E.  ,  2011/8746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 141 ada 1 parsel sayılı 4.168,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve ... adına, aynı ada 5 parsel sayılı 4.080,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ... adına, 141 ada 6 parsel sayılı 4.172,53 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise irsen intikal, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ...,..., ... ...,... ve...adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yolu ile gelen hakka ve satış senetlerine dayanarak taşınmazların 2/3 payının adına tescili istemi ile ... ve ...'ı hasım göstererek dava açmıştır. Yargılama sırasında 4 parsel sayılı 4.157,07 m2 yüzölçümündeki taşınmazı da dava ettiğini belirterek tespit maliki ...'ı da davaya dahil etmiş, parseller arasında bir bölüm yerin yol olarak bırakılmasını da istemiştir. Mahkemece 141 ada 4 parsel tutanağı davalı hale getirilerek yapılan yargılama sonunda davacının pay talebine ilişkin davasının reddine, yola ilişkin taleplerinin kabulüne, çekişmeli parsellerin tespitlerinin iptali ile çekişmeli parsellerde bilirkişi raporunda (A), (B) ve (C) ile gösterilen kısımların ifrazı ile haritasında yol olarak gösterilmesine, bilirkişi raporunda (D) ile gösterilen kısmın 141 ada 1 parselden ifrazı ile son parsel numarası verilerek ... ve ... adına eşit hisselerle tapuya ve tesciline, 141 ada 1 parselden (A) ve (D) ile gösterilen kısım ifraz ediltikten sonra 1 parsel sayılı taşınmazın tespit malikleri adına tesciline, bilirkişi raporunda (E) harfi ile gösterilen kısmın 141 ada 4 parselden ifrazı ile son parsel numarası verilerek ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 141 ada 4 parselden (E) ve (B) ile gösterilen kısım ifraz edildikten sonra 4 parsel sayılı taşınmazın tespit malikleri adına tesciline, bilirkişi raporunda (C) ile gösterilen kısım 141 ada 5 parselden ifraz edildikten sonra geri kalan kısmın 5 parsel adı altında tespit malikleri adına tesciline, 141 ada 6 parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10504, Karar No: 2014/3345, Tarih: 03.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10504 E.  ,  2014/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/315157

MAHKEMESİ : Şarköy Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2011

NUMARASI : 2007/125 (E) ve 2011/211 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin sanıklar hakkında 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanıklar müdafiinin sanıklar hakkında muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihinde ele geçen ve sanıklara 16.02 2007 tarihli yedi emin tutanağı ile teslim edilen 54.5 ton şarap ile suç tarihinden sonra Tekirdağ valiliği'nin 08.03.2007 tarihli ihbar yazısı üzerine Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan keşifte ele geçen 91.000 lt şarabın, sanıkların savunmalarında kendilerine teslim edilen şarapları bozulmasını engellemek için başka bir depoya kaldırarak muhafaza ettiklerini belirtmeleri karşısında, başka depoda bulundukları belirtilen şarapların mevcut olup olmadığı ve varsa bunların üretim zamanı itibarıyla kendilerine yediemin olarak teslim edilen eski şaraplar olup olmadığının tespiti bakımından keşif yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6739, Karar No: 2019/924, Tarih: 05.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/6739 E.  ,  2019/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin 18/04/2013 tarihinde vefat eden ...'ın meşru ve kanuni mirasçıları olduklarını, ... plakalı engelli aracını satın almak üzere Toyota bayiine davacı ...'ın müteveffa ile birlikte gittiğini, ... memurunun sürekli iş yerinde hazır olduğunun beyan edilmesi üzerine memur ile görüşme yapılarak taşıt kredisi kullanmak istediklerini bildirdiklerini, banka yetkilisi ile yapılan görüşme sonucunda engelli aracının hangi engel nedeniyle alınmak istediği sorulunca hem araç satış yetkililerine hem de banka yetkililerine kalp rahatsızlığına dair özürlü sağlık raporunun ibraz edildiği, bunun üzerine banka yetkilisi taşıt kredisini ancak hayat sigortası ile teminatlandırmaları halinde verebileceklerini beyan edince alelacele belgelerin alınıp hayat sigorta başvuru formunun açıklama dahi yapılmadan müteveffa tarafından doldurulmaksızın imzalatıldığını, akabinde 35.000,00 TL'lik tutar için kredi çıktığını, 01/03/2013 tarihinde aracı teslim aldıklarını, teslimden yaklaşık 1,5 ay sonra müteveffanın vefat ettiğini, davalıya sigorta tazminatının ödenmesi için başvurduklarını, ancak davalının başvuru formunda hastalık beyan edilmediği gerekçesiyle cayma hakkını kullandığını bildirdiğini, bunun iyi niyetli olmadığını, aracın engelli aracı olduğunun bilindiğini ve banka memuruna özürlü sağlık raporu ibraz edildiğini, TTK'nın 1442.maddesine göre sorulardan bir kısmı boş bırakıldığı halde sigortacı sözleşmeyi yapmış ise artık cayma hakkını kullanamayacağı belirtilerek 36.750,00-TL'lik sigorta tazminat bedelinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müteveffanın hatalı beyanları kapsamında, önceden geçirdiği bir hastalık ya da sürekli bir rahatsızlığı olup olmadığı sorulduğu halde, hiçbir hastalık bildirmeyip formu okuyup imzalayan müteveffanın ölümünün mevcut rahatsızlığı ile ilintili olduğu ve bu hususun saklanması sebebiyle cayma hakkını kullandıkları belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 35.802,10 TL'lik alacağın veraset ilamındaki miras payları oranında ayrı ayrı 13.425,79'ar TL'lik kısmının davalıdan tahsili ile davacılardan ... ve ...'a, 8.950,52 TL'lik kısmının ise davacı ...'a dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte verilmesine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 35.802,10 TL'lik alacağın veraset ilamındaki miras payları oranında ayrı ayrı 13.425,79'ar TL'lik kısmının davalıdan tahsili ile davacılardan ... ve ...'a, 8.950,52 TL'lik kısmının ise davacı ...'a dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte verilmesine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.834,23 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3470, Karar No: 2014/13867, Tarih: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3470 E.  ,  2014/13867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.