muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3088, Karar No: 2010/7679, Tarih: 01.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/3088 E.  ,  2010/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/38751

MAHKEMESİ :ŞANLIUFRA İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :06/08/2008- 62/215

SUÇ :Çocuk yaştaki insanı canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmek

Çocuk yaştaki oğlu E.. Ç..'i canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmekten sanık A.. Ç..'in yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ŞANLIUFRA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/08/2008 gün ve 62/215 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın canavarca his ile kasten çocuğunu öldürme suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdire ilişen sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a)Dosya kapsamına göre; uzun süredir işsiz olup ekonomik sıkıntı içinde bulunan sanığın, anneannesinin evinde onunla birlikte yaşayan ve zaman zaman anne babası ile aynı evde kalan on dört yaş içindeki büyük oğlu maktulden arkadaşları ile zaman geçirmeyip çalışmasını istediği, olay günü birlikte maktule iş aradıkları ancak sonuç alamadıkları, sanığın eve döndükten sonra maktulü evdeki malzeme konulan odaya sokarak el ve ayaklarını bağlayıp iple boğarak öldürdüğü, sanığın psikolojik rahatsızlıklarının çevrede konuşulduğunun tanıklarca ifade edildiği, sanığın savunmalarında iki evli olduğunu, cinlerle evli olup onlardan çocukları bulunduğunu, olay günü cinlerle kavga ettiğini, oğlunu cinlerin öldürdüğünü beyan ettiği, Adana Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 29/01/2008 tarihli Sağlık Kurulu Rapor ile; "affekti depresif, çağrışımlar düzenli, düşünce içerisinde depresif temalar bulunduğu ve depresyon tanısı" konulan sanığın, davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltıcı ya da ortadan kaldırıcı nitelikte ruhsal hastalığının bulunmadığı, müsnet suça karşı suç tarihinde ve halen cezai ehliyetinin tam olduğu, TCK.nun 32 maddesinden yararlanamayacağı yönünde oyçokluğu ile karar verildiğinin anlaşıldığı olayda;

Sanığın akli durumu ve cezai ehliyetiyle ilgili olarak, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesince müşahade altına aldırıldıktan sonra 4. İhtisas Kurulundan suç tarihi itibariyle ve halen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınıp, Gözlem İhtisas ve 4. İhtisas Kurulu raporları arasında çelişki bulunduğu takdirde sanığın bizzat Adli Tıp Genel Kurulunda muayenesi yaptırılarak raporunun aldırılmasından sonra, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

b)Kabule göre de;

b)Kabule göre de;

Kararının gerekçe bölümünde TCK.nun 62 maddesinin uygulanmasına yer olmadığı belirtildiği halde, hüküm fıkrasında bu madde uygulanarak gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 01/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7193, Karar No: 2024/9065, Tarih: 26.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7193 E.  ,  2024/9065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/746 E., 2024/507 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/74 E., 2021/190 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'ın 15.10.2012 tarihinde iş kazası geçirdiğini, bu kazada sadece sol ayak topuk kemiği kırıldığını, kaza tarihi itibariyle davalı Kurum tarafından herhangi bir inceleme ve maluliyet tespiti yapılmadığını, davalı Kurumun iş kazasından 3 yıl sonra 07.09.2015 tarihli meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespitine ilişkin sağlık kurulu kararında davacı için bilateral diz altı ampute sebebiyle %82 oranında maluliyet tespiti yapıldığını, herne kadar %82 maluliyet tespiti yapılmışsa da iş bu maluliyet durumu ve oranı ile 15.10.2012 tarihli iş kazası arasında illiyet bağı olmadığını, davacının kaza tarihi itibari ile hem şeker hem buerger hastalığı mevcut olduğunu, aynı zamanda gerek alkol gerekse sigara kullanımına devam ettiğini, 14.10.2014 tarihli Dr. Lütfi Kırdar Eğitim Araştırma Hastanesi Sağlık Kurulu Raporunda belirtildiği üzere ...'ın sol ayağı diz altından 30.06.2014 tarihinde kazada hiç yara almayan sağ ayağı ise diz altından 22.07.2014 tarihinde kesildiğini, 07.09.2015 tarih ve 7103 karar sayılı maluliyet oranına itiraz ettiğini belirterek; 15.10.2012 tarihli iş kazası ile 07.09.2015 tarih 7503 karar sayılı maluliyet raporuna konu %82'lik oran arasında illiyet bağı olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davacının 15.10.2012 tarihinde davalıya ait işyerinde iş kazası geçirdiğini, Kurum tarafından davacının iş göremezlik oranının %82 olarak, maluliyet ile iş kazası arasında illiyet bulunduğunun tespit edildiğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davacının 15.10.2012 tarihinde davalıya ait işyerinde iş kazası geçirdiğini, Kurum tarafından davacının iş göremezlik oranının %82 olarak, maluliyet ile iş kazası arasında illiyet bulunduğunun tespit edildiğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili; davalı kazazede işçinin İstanbul Anadolu 10.İş Mahkemesinin 2014/542 sayılı dosyasıyla davacı şirket aleyhine maddi tazminat davası açtığını, bu dosyada şirkete %82 maluliyet oranı tespit edildiğini, davacının davalının 2012 yılında geçirdiği iş kazasından sonra iki bacağının kesilmesiyle kaza arasında illiyet bağı olmadığını dolayısıyla maluliyet oramna itiraz etmekte olduğunu, davacının iddialarının ispata muhtaç olduğunu belirterek; yersiz davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama, toplanan deliller, ATK raporları, bilirkişi raporları, Kurum sağlık kurulu raporları, YSK raporu ve tüm dosya kapsamına göre 5510 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri gereğince davalının maluliyet oranına itiraz incelemesi için Kurum sağlık kurulu raporu, YSK raporu, ATK 3.İhtisas ve 2. Üst Kurulu Raporları aşamaları tamamlanmış, raporlar arasında çelişki bulunmamakla beraber davalının 15.10.2012 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasına ilişkin maluliyetinin sonuç olarak %91 olarak belirlendiği, 2. Üst Kurul raporuna davacının itirazı üzerine alınan Cerrahpaşa Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan heyet raporunda da davalının maluliyetinin %91 olarak belirlendiği, bu haliyle raporlar arasında herhangi bir çelişki bulunmadığı, ayrıca söz konusu raporlarda davalının maluliyeti ile iş kazası arasında uygun illiyet bağının bulunduğu belirtilmiş olmakla rapor içeriklerine itibar edilerek davacının davalının %82 oranında maluliyeti kaybetmediğinin ve iş kazası ile maluliyet arasında illiyet bağı bulunmadığı talebini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tüm kurul raporlarında iş kazası sonrası kazazede de sadece sol topuk kemiğinde kırık olduğu, ampütasyonların kaza tarihinden yaklaşık 2 sene sonra gerçekleşmeye başladığı ve normal koşullarda meydana gelen iş kazasının ampütasyona neden olmasının beklenmeyeceği belirtilmiş olmasına karşın kazazedede ki periferik damar hastalığının, buerger hastalığının, alkol ve sigara tüketiminin, kontrollerini aksatmasının irdelenmemesinin açıkça incelemenin eksik yapıldığını göz önüne serdiğini, Adli Tıp Kurulu ve Cerrahpaşa Adli Tıp Kurulunun kişide meydana gelen yaralanmanın normal koşullarda ampütasyona neden olmayacağı tespiti karşısında davada sorumluluk hukuku açısından uygun illiyet bağından söz etmenin mümkün olmadığını belirterek; istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu, Adli Tıp İkinci Üst Kurulu ve Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının kararları ile davalı sigortalının iş kazası sonucunda (E) cetveline göre % 91 oranında meslekte kazanma güç kaybına uğradığına ve bu oranın meydana gelmesi ile iş kazası arasında illiyet bağı olduğuna karar verildiği, bu oranın Kurum tarafından belirlenen oranın üzerinde olduğu ve böylece davacı işveren şirketin "iş kazası sonucu davalı sigortalıda oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının (MKGKO) Kurum tarafından belirlenenden daha düşük olduğuna dair iddiasını" kanıtlayamadığı anlaşılmakla, davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davacı şirket vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca oy birliğiyle esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...'ın meslekte kazanma güç kayıp oranının (sürekli iş göremezlik oranı) tespitine itiraz ve bu oranın yeniden tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11562, Karar No: 2024/4717, Tarih: 15.05.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/11562 E.  ,  2024/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/882 E- 2018/64 K

HÜKÜM/KARAR : Kabulüne

Davalı ... vekili

I. 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede ilk derece mahkemesi kararının davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edildiği; ancak, temyiz kaydının yapılmasına rağmen davalı ... vekilince nispi harcın yatırılmadığı , dilekçenin adli yardım talepli verildiği belirlenmiştir.

Dairemizce adli yardım talebi reddedilmiş, davalı ... vekili tarafından adli yardım talebinin reddine dair karara ilişkin Yargıtay 5. Hukuk Dairesine itiraz edilmiş, Yargıtay 5. Hukuk Dairesince de adli yardım talebinin reddine dair kararı onamıştır.

O halde; davalı ...'ın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 32 inci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

Nisbi harca tabi davalarda temyiz eden davalıların ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerekir (10.05.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı). Bu durumda davalı ... vekiline nispi temyiz harcını yatırması için;

1.Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı taktirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi

2b). Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması halinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebi ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri yatırıldıktan sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/828, Karar No: 2014/4585, Tarih: 16.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/828 E.  ,  2014/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2009/488-2012/534

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar T.. Ç.. mirasçıları H.. Ö.., N. A.. ve Ü.. K.. mirasçıları S.. K.., V.. K.. hazır bulunan davacı vekili duruşma talebinden vazgeçtiğini belirtmesi üzerine incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verildiğinden ve vekilince duruşmasız, davalılar M. Ç.. mirasçıları, N.. Ü.., M.. Ç.., A. Ç.. mirasçıları N.. Ç.., M.. Ç.., F. H.. mirasçıları, Y.H.., C. H.., B. H.. vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat M. E.. gelmiş, tebligata rağmen diğer taraflardan gelen olmadığından ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davacı yüklenicinin, inşaatı tamamladığını, yapı kullanma izin belgesini aldığını, ancak davalı arsa sahiplerinin kalan altı adet bağımsız bölümün devrini yapmadığını ileri sürerek, dava konusu bölümlerin tapusunun iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, halen eksik işler olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, inşaatın tamamlandığı, yapı kullanma izin belgesinin alındığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan N.. Ü.., M.. Ç.., Y. H.., B. H.., C. H.., N. Ç.., M.. Ç.., H.. Ö.., N. A.., V.. K.., S.. K.. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalılardan N.. Ü.., M.. Ç.., Y.H.., B. H.., C. H.., N. Ç.., M.. Ç.., H.. Ö.., N. A.., V.. K.., S.. K.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan N.. Ü.., M.. Ç.., Y.H.., B. H.., C. H.., N. . Ç.., M.. Ç.., H.. Ö.., N. A.. V.. K.., S.. K.. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6076, Karar No: 2008/716, Tarih: 04.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6076 E.  ,  2008/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın niteliğine, fazlaya dair haklar saklı tutularak açılan önceki davada verilen kararın temyiz incelemesinin Yüksek 13. Hukuk Dairesi' nce yapılmış olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 04.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3793, Karar No: 2020/6224, Tarih: 09.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3793 E.  ,  2020/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki asıl dava (maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin) ile birleşen davanın (maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin) taleplerine ilişkin asıl ve birleşen davanın Mahkemece yapılan yargılaması sonunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, asıl ve birleşen davada, davacı ...'in 29/3/2003 tarihinde hidrosefali hastalığı bulunan diğer davacı ...'yı doğurduğunu, davacı annenin hamileliği esnasında davalı hastanede çalışan diğer davalı doktora 1/8/2002-2/8/2002, 11/10/2002 tarihinde muayene olup ultrason filmleri çektirdiği hâlde hidrosefali hastalığını teşhis edememesi nedeniyle kusurlu olduğunu, küçük ... tedavisi mümkün olmayan bu hastalığı nedeni ile ömür boyu iş göremez durumda olduğunu ve bakıma muhtaç olduğunu, davacı anne Kevser'in ve davacı baba ... de maddi ve manevi yönden zarara uğradıklarını belirterek, maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 18/9/2013 tarihli, E.2012/27670, K.2013/21929 sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile, asıl ve birleşen davada olmak üzere; davacılar ... ve ... için 863,50 TL maddi tazminatın; davacı küçük ... için 35.736,50 TL işgörmezlik tazminatı ile 1.100 TL bakıcı masrafının ; küçük ... için 8.000 TL, ... için 1000 TL, ... için 1000 TL olmak üzere toplam 10.000 TL manevi tazminatın, 29/3/2003 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiştir. Karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...'nin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı ..., 3685 sayılı Kanun'un 2. Maddesi ile değişik 1606 sayılı Bazı Dernek ve Kurumların Bazı Vergilerden, Bütün Harç ve Resimlerden Muaf Tutulmasına İlişkin Kanun'un 1. Maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde harçtan sorumlu tutulması usûl ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir ise de, anılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte belirtilen nedenle davalı ...'nin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte belirtilen nedenle Mahkeme kararının hüküm bölümünün harçla ilgili 5. ve 10. fıkrasında yer alan tüm "davalılar ... ve Türkiye Kızılay Derneğinden müştereken ve mütelselsilen tahsiline" ifadelerinin hüküm bendinden çıkarılmasına her birinin yerine "davalı ...'dan tahsiline" ifadesinin yazılmasına, hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4789, Karar No: 2015/8279, Tarih: 14.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/4789 E.  ,  2015/8279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.