muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/737, Karar No: 2015/5850, Tarih: 14.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/737 E.  ,  2015/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/544-2014/696

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili şirket alacağının tahsili amacıyla borçlu şirket aleyhine İstanbul 13.İcra Müdürlüğünün 2013/4368 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, borçlu şirketin 3.şahıslar nezdindeki 115.859,69 TL alacağı üzerine haciz konulduğunu, alacaklı G. Kağıtçılık A.Ş'nin başlattığı ve usulsüz işlemlerle kesinleştirdiği İstanbul 3.İcra Müdürlüğünün 2013/2916 esas sayılı dosyası ile 3.kişilerdeki hak ve alacaklar usulsüz işlemlerle haciz edildiğini ve sıra cetveli tanzim edilirken şikayet olunan G. Kağıtçılık A.Ş birinci sıraya alındığını, bu derece kararının usule ve esasa aykırı olduğunu ileri sürerek derece kararında 1.sırada gösterilen davalı alacaklının takibi kesinleşmediğinden sıra cetveli derece kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan alacaklı G. Kağıtçılık Mat. San. Ve Tic. A.Ş vekili, şikayetçinin itiraz ve şikayetinin yersiz ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, İstanbul 3.İcra Müdürlüğünün 2013/2916 esas sayılı icra takibinin 18/02/2013 tarihinde kesinleştiği, İstanbul 13.İcra Müdürlüğünün 2013/4368 esas sayılı dosyasının da tebliğ tarihi 15/02/2013 olmakla, 2013/2916 sayılı dosyanın icra-i haczi kesinleşmeden 2013/4368 sayılı dosyanın icra-i haczi 15/02/2013 tarihinde tebliğ edildiği, 1.derecede ve ilk sıra İstanbul 3.İcra Müd.nün 2013/2916 esas sayılı dosyası olduğu, 2.sırada İstanbul 13.İcra Müdürlüğü'nün 2013/4368 esas sayılı dosyası olduğu, düzenlenen sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18259, Karar No: 2019/22510, Tarih: 09.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/18259 E.  ,  2019/22510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04.12.2018 tarihli ve 2018/68634 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kısmen kabulüne, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın şüpheliler ... ve ... yönünden basit yaralama suçundan kaldırılmasına ilişkin merci Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.04.2019 tarihli ve 2019/125 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 01.11.2019 tarihli ve 2019/8399 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2019 tarihli ve 2019/107573 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.02.2019 tarihli ve 2018/105972 Soruşturma, 2019/4228 Esas, 2019/3346 sayılı iddianame ile aynı olay nedeniyle şüpheliler ... ve ... hakkında basit yaralama suçundan kamu davası açıldığı ve Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından şüpheliler hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, basit yaralama suçundan ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmediği gözetilmeden, Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından şüpheliler ... ve ... haklarında basit yaralama suçundan iddianame düzenleyerek kamu davası açılmasına karar verilerek hatalı değerlendirme yapıldığı cihetle, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2018 tarihli ve 2018/68634 soruşturma numaralı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kapsamına göre şüpheliler ... ve ... hakkında müştekiyi basit yaralamadan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmediği ve Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2019 tarihli, 2018/105972 soruşturma, 2019/4228 Esas, 2019/3346 iddianame numaralı iddianamesi ile basit yaralama suçundan kamu davası açıldığı halde; itiraz merciince şüpheliler ... ve ... haklarında basit yaralama suçundan iddianame düzenlenerek kamu davası açılmasına karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bursa 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.04.2019 tarihli ve 2019/125 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (a) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8178, Karar No: 2011/952, Tarih: 31.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8178 E.  ,  2011/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.01.2009 tarih ve 2005/564 - 2009/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin alanında tanınmış bir yazar olduğunu, davalı Tekışık Yayıncılık A.Ş. adına...... tarafından müvekkiline iki seferde ilköğretimde okutulacak 5 adet Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi kitabı hazırlaması teklifi üzerine müvekkilinin kitapları hazırladığını, taraflar arasında redaksiyon işlemleri için sözleşme yapılarak müvekkiline iki seferde toplam 350,00 TL redaktörlük ücreti ödenerek telif ücreti için daha sonra sözleşme yapılacağı hususunda şifahen anlaştıklarını, ancak telif için herhangi bir ücreti ödenmediğini, diğer davalıların ise müvekkilinin eserlerini yayınlama hakkını davalı Tekışık AŞ’den devraldıklarını belirterek müvekkilinden önceki sözleşmelerle belirlenen haklarının devrine muvafakat etmesi karşılığında 1.000,00 TL ödediklerini ancak muvafakat tarihinde önce davalılar tarafından müvekkilinin eserinin yayınlanıp satıldığını, taraflar arasındaki muvafakatnamenin geçersiz olduğunu ileri sürerek, FSEK’nun 68. maddesi gereğince 1.000 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının sözleşmeyle eserdeki haklarını müvekkili Tekışık A.Ş.’ne devrettiğini, davacının eserin yazarı veya hazırlayanı olmayıp sadece redaksiyonunu yaptığını redaksiyon hizmeti karşılığında sözleşmeyle kararlaştırılan miktarın davacıya ödendiğini, davacının eser üzerinde hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının eserlerin yazarı olmadığı ve redaktörü olduğu, redaktörlük sözleşmesindeki haklarına muvafakat etmesi karşılığında 1.000,00 TL aldığı, redaktörlük çalışması nedeniyle kitaplara yaptığı katkıların fikri bir katkı olmadığı bu katkıyla davacının eser sahibi olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 62,60 TL harcın temyiz edene iadesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7938, Karar No: 2006/10185, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7938 E.  ,  2006/10185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olarak kabulünde ve yöntem olarak değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-İlçe Tarım Müdürlüğünün 24.2.2006 gün ve 236 sayılı yazısında tarımsal sulama yapılmayan alanlarda münavebeye alınan ürünler içerisinde haşhaş ürününe yer verilmemiştir. Uygulamada da haşhaş ürünü ancak sulu tarım arazilerinde ekilebildiğine göre kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye haşhaş ürününün de dahil edilmesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %6,5 olarak kabulü,

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

5-İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilen veri cetvelinde arpa saman verimi dekara 180 kg, kg satış fiyatı 0.08TL. iken bilirkişi raporunda sırasıyla 200 kg/dekar ve 0.04 TL/kg olarak alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 5.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6412, Karar No: 2022/290, Tarih: 12.01.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/6412 E.  ,  2022/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanığın eylemlerinin kül halinde basit zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın köye ait taşınmazlardan elde edilen makbuzsuz kira ve dut satışı gelirleri ile köyde ikamet eden ...isimli şahsın arazisinden geçirilen yol nedeniyle köy bütçesinden ödenip iptali sonrası iade edilen para cezasını gelir olarak kaydetmediğinin, ayrıca köye ait banka hesabına da yatırmadığının, tahsil edilen bu paralardan gider makbuzları karşılığı harcananlar dışında kalan 19.200,00 TL’yi zimmetine geçirdiğinin kabulüyle hakkında basit zimmet suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında paraların köydeki çeşitli işlere ve köy yararına kullanıldığını belirtmesi, soruşturma aşamasında kollukça alınan ifadesinde ödeme yaptığı kişileri ve meblağları bildirmesi, burada ismi geçen ve bilgisine başvurulan bir kısım şahısların da savunmayı doğrulaması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkartılabilmesi için öncelikle bahse konu para cezasına ilişkin mahallinde araştırma yapılarak nedeninin ve iade edilip edilmediğinin ilgili kurumlardan sorularak tespit edilmesinden, akabinde savunmada belirtilen işlere ilişkin ödeme yapılan kişilerin tanık olarak dinlenerek yaptıkları işlerin ne olduğu ve karşılığı paraların sanık tarafından kendilerine verilip verilmediğinin öğrenilmesinden, bu işlerin sanığın görevli olduğu dönemde yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise harcama ve/veya yapım maliyetlerinin ne kadar olduğunun tespiti için gerektiğinde mahallinde teknik bilirkişilerin, sanığın ve sanıkla yakınlığı veya husumeti bulunmayan tanıkların katılımıyla keşif yapılmasından, keşfe katılan bilirkişilerce rapor tanzimi sırasında adli emanetin 2015/117 Esas sırasına kayıtlı ajanda, defter ve belgelerin de denetime imkan verecek şekilde dosya arasına alınarak değerlendirilmesinden, bu eksikliklerin ikmalini müteakip sanığın görev yaptığı dönemler belirlenip köyün tüm gelir ve giderleri, banka ve kasa mevcutları da esas alınmak suretiyle zimmetinde kalan para olup olmadığı konusunda Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak bilirkişi kurulundan ayrıntılı rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanık tarafından tahsil edilip defterlere kaydedilmediği gibi banka hesabına da yatırılmamak suretiyle gerçekleştirildiği kabul edilen ve tanık beyanlarıyla ortaya çıkan eylemlerin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı dikkate alınmadan basit zimmet suçundan hüküm kurularak suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

Kabule göre de;

Sanık tarafından tahsil edilip defterlere kaydedilmediği gibi banka hesabına da yatırılmamak suretiyle gerçekleştirildiği kabul edilen ve tanık beyanlarıyla ortaya çıkan eylemlerin nitelikli zimmet suçunu oluşturacağı dikkate alınmadan basit zimmet suçundan hüküm kurularak suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

Zimmet miktarına konu paraların farklı tarihlerde sanığın uhdesine geçtiği ve eylemlerinin kasa açığı niteliğinde olmadığı gözetilerek sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK’nin 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK’nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 12/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14649, Karar No: 2013/18282, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/14649 E.  ,  2013/18282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/08/1993-01/07/2002, 01/06/2003-01/11/2004 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak davacının davacı ...'in davalı işveren ... Aş 'ye ait şirkette 01/08/1993 tarihinden 01/11/2004 tarihine kadar aralıksız nidasız, geçen ve sigortalı hizmet süresi ile birleştirilmesi gereken çalışma süresinin bilirkişi Av. ...'ın raporunda belirtildiği üzere 1950 gün olduğunun tespitine, tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı talebini iki tarih aralığı ile sınırlandırmış ise de mahkemece tek tarih aralığı için bilirkişi raporuna atıfta bulunularak infaza elverişli olmayan şekilde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıdaki olgular dikkate alınmaksızın ve hüküm fıkrasının açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmayıp, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı H.M.K.'nın 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmayarak düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek yerine “Davacı ...'in davalı işveren ... Aş 'ye ait şirkette 01/08/1993-01/07/2002, 01/06/2003-01/11/2004 tarihleri arasında Kurum’a bildirilen süreler hariç sigortalı çalıştığının tespitine”rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı.... Ve San. A.Ş'ye yükletilmesine,

08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/537, Karar No: 2014/9014, Tarih: 09.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/537 E.  ,  2014/9014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 26.03.2013 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 04.04.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4211, Karar No: 2006/5776, Tarih: 27.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4211 E.  ,  2006/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen, bir kısım belgeler, haritalar ve kayıtların ilgili yönetimlerden getirtilip dosyaya eklenmesi ikinci kez istendiği halde, istenen bir kısım belgeler yönünden karar gereğinin yerine getirilmediği görülmüştür.

Temyiz incelemesinin ve dolayısıyla yargılamanın geciktirilmemesi için, Mahkeme hakiminin sıkı takibiyle istenen belgeler ve haritalar ilgili yönetimlerden getirtilerek dosyaya eklenmelidir.

Bu defa;

1) Çekişmeli parsele revizyon gören Nisan 1950 tarih 13 ve 14 sıra numaralı tapu kayıtlarının geldiği, Ağustos 1938 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydının, müsbit evrakının (taşınmazın taviz bedelinin ödenmesine ilişkin belgeler, yeniden ölçülerek yüzölçümünün belirlenmesine ilişkin teknik çalışma ve haritalar ile yüzölçümünün artırılmasına ilişkin komisyon kararı onaylı örneği gibi),

2) Ağustos 1938 tarih 5 sıra numaralı tapu kaydının gittiği, Şubat 1946 tarih 9 ilâ 78, sıra numaralı tapu kayıtları ile bu kayıtların ifraz, miktar ve cins değişikliklerini gösterir evrakı müsbite ve haritalarını da içerecek biçimde, tüm tedavül ve revizyonlarının (revizyon gördüğü kadastro parsellerinin tesbit tutanakları),

3) Yukarıda sayılan tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parselleri (... T.evvel 1295tarih 32 ve yüzölçümü artırılmış Ağustos 1938 tarih 5 sıra numaralı tapu kayıtlarının ifrazı suretiyle oluşan tüm tapu kayıtlarının revizyon gördüğü kadastro parselleri kastedilmektedir) ve geniş çevresi ile birlikte gösteren kadastro paftasının (kroki değil bu parselleri bir arada gösterir orijinal pafta fotokopisi kast edilmektedir),

4) İkinci bendde sözü edilen tapu kayıtlarının uygulandığı revziyon parsellerini dıştan çevreleyen, revizyon komşularının, kadastro tesbit tutanakları ve var ise tesbitlerine esas alınan tapu kayıtlarının ilk tesisinden itibaren, cins ve miktar değişikliklerini gösterir tedavülleri, evrakı müsbite ve haritalarının (Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve yerel tapu idaresinden),

-2-

2006/4211 - 5776

5) Çekişmeli parseli ve bu parselin batı yönündeki ... gölünü gösterin en eski tarihli memleket haritası, renkli fotokopisinin, ilgili idareden gizlilik kurallarına uyularak getirtilip,

bu dosyaya eklenmesi; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27/04/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.