muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31856, Karar No: 2015/36475, Tarih: 23.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/31856 E.  ,  2015/36475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2015

NUMARASI : 2014/284-2015/224

Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin sendikal tercihlerini ortadan kaldırarak cezalandırmak olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde ekonomik kriz olması nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçek olmadığı savunularak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme yapılan yargılama sonunda, fesih ilan yoluyla usulüne uygun şekilde işyerinde tüm işçilere duyurulduğunu, bu haliyle feshin usulen geçerli olduğu, önce davacı dahil 35 çalışanın daha sonra da 7 çalışanın ekonomik kriz sebebiyle ilan yoluyla davalı işveren tarafından işten çıkartıldığı, işyerinde gerçek anlamda bir ekonomik daralma yaşandığı, maliyetleri işletmenin faaliyet kârına göre çok yüksek olduğu, işten çıkartılan işçilerin yerine daha sonradan işçi alınmadığı, davacının çalıştığı bölüm dahi hemen hemen bütün bölümlerde işçi azaltma yoluna gidildiği, işçi çıkartılmadan önce ekonomik krizin aşılması için gereken tüm önlemlerin alındığı, son çare olarak fesih yoluna başvurulduğu anlaşıldığından feshin geçerli olduğu, her ne kadar davacı feshin sendikal nedene dayandığını iddia etmiş ise de, bu iddiasını ispat yükümlü olan davacının dinlettiği tanıkları ve diğer tüm delilleri ile bunu ispatlayamadığı ve feshin gerçek nedeninin ekonomik kriz olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur.

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Yukarıda belirtilen normatif düzenleme ve yapılan açıklamalara göre; fesih bildiriminin yazılı yapılması ve toplu çıkarımlarda dahi kişiye özgü ve yazılı olması zorunludur. Haklı fesih halleri hariç fesih bildiriminin yazılı yapılmaması feshi başlı başına geçersiz kılar. Somut uyuşmazlıkta, işveren tarafından işçiye doğrudan bir fesih bildirimi yapılmamış, toplu işçi çıkarılacağı ilanen belirtilmiştir. Bu şekilde feish bildirimi yasal olmadığı gibi usulüne uygun değildir. Mahkemenin ilanen tebligatı usule uygun kabul etmesi 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre yerinde değildir. İşveren feshi salt bu nedenle geçersizdir.

Diğer taraftan davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedilişini iddia etmiş ise de dosyadaki delillere ve özellikle Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişine göre sendikal nedeni kanıtlayamamıştır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın KABULÜ ile, Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 362.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18122, Karar No: 2024/15283, Tarih: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18122 E.  ,  2024/15283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.09.2022

EK KARAR SAYISI : 2020/1013 E., 2021/1060 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ...,...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.09.2022 tarihli ve 2020/1013 Esas,2021/1060 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 15.09.2022 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18296, Karar No: 2015/9787, Tarih: 07.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18296 E.  ,  2015/9787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OLTU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2014

NUMARASI : 2013/115-2014/329

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu T.Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 49 parsel sayılı 2.313,69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı T. Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar S.. A.. ve K.. A.., 103 ada 49 parsel sayılı taşınmaz hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapusunun iptali ile adına tescili ve dava dilekçelerinde sınırlarını belirttikleri ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz için de aynı nedene dayanarak adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, niteliği ve içeriği itibariyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesi hükmüne dayalı kesinleşen kadastroya karşı açılan tapu iptal ve tescil ile TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Davacılar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki nedenine dayanarak çekişmeli 103 ada 49 parsel sayılı taşınmaz ile dava dilekçesinde sınırlarını belirttikleri kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümü hakkında dava açmışlardır. Mahkemece, tespit harici bırakılan bölümün dere yatağı vasfında olduğu, 103 ada 49 parselin ise 04.07.1995 tarihli tutanakta Köy Tüzel Kişiliği tarafından kullanıldığının tespit edildiği ve bu tutanak altında davacılar murisinin de imzasının bulunduğu, kaldı ki varsa zilyetliğin de bu tarihte kesildiği ve tespit tarihi olan 2008 yılına kadar da davacılar lehine zilyetlikle kazanma şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan inceleme hüküm vermek için yeterli değildir. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporundaki krokide, dava konusu taşınmazlara ilişkin herhangi bir harf belirtmesi yapılmadığı halde, ziraat bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile belirtilen taşınmazlar hakkında değerlendirmeler yapıldığı, taşınmazlara ait çekilen fotoğrafların da bu harflerle belirtildiği, böylece hangi harf hakkındaki değerlendirmenin hangi taşınmaza ait olduğu anlaşılamadığı gibi jeolog bilirkişi raporunda da, davaya konu olmayan 103 ada 60 ve çekişmeli tespit harici taşınmaza komşu 4 parsele ilişkin açıklamalarda bulunulduğu ve bu şekilde mahkemece keşfi izlemeye ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporlarına göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Öte yandan; dava konusu tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün tespit harici bırakılma nedeni de araştırılmamıştır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için, öncelikle, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil davası yönünden, karar tarihinden sonra 30.03

. Öte yandan; dava konusu tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün tespit harici bırakılma nedeni de araştırılmamıştır. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için, öncelikle, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil davası yönünden, karar tarihinden sonra 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun gereğince, çekişmeli taşınmazın bulunduğu ilçe belediyesi ile Erzurum Büyükşehir Belediye Başkanlığı davaya dahil edilerek husumet yaygınlaştırılmalı, dava konusu tespit harici taşınmazın tescil harici bırakılma nedeni belirlenmeli, daha sonra yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, taraf tanıkları, ziraat bilirkişi, jeolog veya jeomorfolog bilirkişi, fen bilirkişisi heyeti ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, öncesinde kim tarafından, ne şekilde ve ne kadar süre ile kullanıldığı, tarla olarak kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, çekişmeli 103 ada 49 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas tapu kaydı bulunduğu da gözetilerek dayanak tapu kaydı yöntemince uygulanmalı, fen bilirkişisinden keşfi izlemeye ve denetime imkan verir kapsamlı rapor alınmalı, taşınmazlar ayrı ayrı ve net olarak ayırt edilmeli, ziraat bilirkişisinden taşınmazların toprak yapısı, bitki örtüsü, kullanım durumu ile ilgili komşu taşınmazlarla mukayeseli olarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazları tüm yönleriyle gösterecek fotoğraflar çekilmeli, hangi fotoğrafın hangi taşınmaza ait olduğu açıkça belirtilmeli, jeolog ve jeomorfolog bilirkişiden taşınmazların aktif dere yatağı kapsamında veya derenin mutlak etkisi altında kalıp kalmadığı yönünde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, alınacak raporlarda taşınmazların ayrımı dikkatlice yapılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19357, Karar No: 2017/10669, Tarih: 13.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/19357 E.  ,  2017/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılırken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu ... mahallesi, 443 ada 13 parsel sayılı taşınmaza değer biçilirken kıyasi emsal olarak alınan taşınmaz dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalden farklı mahalde olup, küçük yüzölçümlüdür. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6289, Karar No: 2021/19196, Tarih: 14.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/6289 E.  ,  2021/19196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

1-) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, "sanığın ayağından çıkarttığı, adli emanetin 2014/64 sırasında kayıtlı bıçak ile müştekinin üzerine yürüdüğü, müştekinin koşarak olay yerinden uzaklaştığı " belirtilmesi, olay anına ilişkin kamera görüntüleri ile müşteki Bayram Ali ve olayın görgü tanığı olan Yasin'in de sanığın elinde bıçakla müştekinin üzerine doğru bağırarak yürümesi üzerine, müştekinin kaçarak olay yerinden uzaklaştığını beyan etmeleri karşısında; sanığın eyleminin, silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçu kapsamında kalıp kalmadığı tartışılmadan yeterli ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre;

a-)Mahkemenin gerekçe ve kabulüne göre sanığın yalnızca silahla tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş olmasına rağmen hüküm kısmında sanığın ayrıca TCK'nın 106/2-c maddesi uyarınca da cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

b-)Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21252, Karar No: 2009/14703, Tarih: 03.12.2009

11. Ceza Dairesi 2008/21252 E., 2009/14703 K.

**11. Ceza Dairesi 2008/21252 E., 2009/14703 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASI VE HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 174 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 40 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 23 ]

- 5560 S. ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞK... [ Madde 23 ]

- 5728 S. TEMEL CEZA KANUNLARINA UYUM AMACIYLA ÇEŞİTLİ KA... [ Madde 562 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 504 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanıklar Dede Top ve Belgizar Top'un, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 504/7 ve 59/2.maddeleri uyarınca 1'er yıl 8'er ay hapis ve 956,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Erzurum 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2008 tarihli ve 2006/177 esas, 2008/79 sayılı kararına itiraz üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılmasına ilişkin Erzurum 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 19.08.2008 tarihli ve 2008/368 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

Sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz sanıklar hakkında hukuki bir sonuç doğurmadığı, sanıklar tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra olağan kanun yollarına tabi olacağı, sanıklar tarafından verilen 05.08.2008 tarihli dilekçelerin esasen itiraz mahiyetinde bulunmadığı, dolayısıyla bu dilekçelerin temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiği, ancak ortada açıklanan bir hüküm bulunmadığından anılan kararın temyiz kabiliyetinin de bulunmadığı nazara alındığında, bu sebeple mercii tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının şartlarının oluşup oluşmadığı yönünden inceleme yapılamayacağı, keza bu yönde itiraz bulunmadığı,

Bu itibarla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itiraz bulunmadığından mercii tarafından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceği, kaldı ki itirazın kabul edilmesi durumunda sanık aleyhine sonuç doğuracağı gözetilmeden yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 18.11.2008 gün ve 2008/13538/57929 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 18.12.2008 gün ve KYB.2008/253511 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: