muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3443, Karar No: 2018/5360, Tarih: 03.10.2018

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan 124 ada 66 parsel sayılı 12.008,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 124 ada 50 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören vergi kaydının miktar fazlası olarak davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptali ve muris İbrahim Yıldırım mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece verilen önceki tarihli hüküm; Dairemizin 20.03.2014 tarih, 2013/14359 Esas, 2014/3001 Karar sayılı ilamı ile; "davacıya mirasçı ...’ın davaya katılımını sağlaması veya muvafakatını alması ya da terekeye temsilci ataması için süre verilmesi, bu yolla taraf teşkilinin sağlanması halinde işin esasına girilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 124 ada 66 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki payları oranında ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.Davacı ..., dava konusu taşınmazın babasından intikal ettiğini ve yıllardır ekip biçtiğini belirterek tapu kaydının iptali ile İbrahim Yıldırım mirasçıları adına tescilini istemiş, tüm mirasçıların davaya muvafakati sağlanmıştır. Davalı Hazine, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, ziraat bilirkişi raporuna göre dava konusu yerin ham toprak olmadığı, 8-10 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, çevresinin tarım arazisi olduğu, toprak yapısının yumuşak, geçirgen ve taşsız olması nedeniyle uzun zamandır işlenerek zirai amaçla değerlendirildiği, keşif mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarından dava konusu yerin davacının murisi İbrahim Yıldırım'a ait olduğu ve onun vefatından sonra çocukları tarafından kullanılmaya devam edildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına uygun olmadığı gibi yapılan inceleme ve araştırma da hüküm kurmaya elverişli değildir. Dosya içerisinde bulunan fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ekili ve ekili olmayan kısım olmak üzere (A) ve (B) harfleri ile gösterilmiş, ziraat bilirkişi raporunda da; (A) harfi ile gösterilen kısmın en az 8-10 yıldır tarım arazisi olduğu, komşu tarım arazileriyle uyum içinde bulunduğu, halihazırda nadas durumda olup, önceki yıllarda buğday, çavdar ziraati yapıldığının anlaşıldığı, (B) harfi ile gösterilen kısmın ise en az 8-10 yıldır işlenmediği, tarımsal faaliyet yapıldığına dair iz ve emare bulunmadığı belirtilmiş, mahkeme ziraat bilirkişi raporunu hükme esas aldığı halde gerekçesinde (A) ve (B) şeklinde bir ayrımda bulunmamıştır. Kaldı ki ziraat bilirkişi raporu da tek başına zilyetlik süresini belirlemeye elverişli değildir. Çekişmeli taşınmazın kullanım süresi ile niteliğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır

. Kaldı ki ziraat bilirkişi raporu da tek başına zilyetlik süresini belirlemeye elverişli değildir. Çekişmeli taşınmazın kullanım süresi ile niteliğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Mahkemece çekişmeli taşınmaza ait hava fotoğrafları getirtilerek bilirkişiye yorumlatılmamış, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu bu şekilde denetlenmemiştir. Doğru sonuca ulaşabilmek için, öncelikle dava konusu taşınmazın tespit tarihi olan 2001 yılından geriye doğru 15-20-25 yıllık stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosyaya konulmalı, komşu 124 ada 65 parsel sayılı taşınmazın tespit tutanağı varsa dayanaklarıyla birlikte getirtilmeli, bundan sonra 3 kişilik ziraat mühendisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve taşınmazın dere kenarında bulunduğu nazara alınarak Jeoloji mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, tanık ve yerel bilirkişilerden taşınmazın ne zamandan beri, kim tarafından, ne şekilde zilyet edildiği konusunda somut ve olaylara dayalı bilgileri alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri de bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmazların kadastro paftasındaki konumları bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle hava fotoğraflarına aktarılmalı, ziraatçi bilirkişi heyeti tarafından taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü belirtilmeli, jeoloji mühendisi bilirkişiden taşınmazın dere etkisinde kalıp kalmadığını değerlendiren rapor alınmalı, ayrıca 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesi gereğince Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü'nden belgesiz araştırması yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar yerine getirilmeden eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; hükmün infazında kuşku yaratacak şekilde hangi veraset ilamına atıfta bulunulduğu veya mirasçılar ile payları belirtilmeden hüküm kurulmuş olması da isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4506, Karar No: 2012/10391, Tarih: 21.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4506 E.  ,  2012/10391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13565, Karar No: 2024/4716, Tarih: 03.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13565 E.  ,  2024/4716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/712 E., 2016/577 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde

kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Erciş Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.05.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ve 17.09.2014 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

C. Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli ve 2015/712 Esas, 2016/577 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, hakkında erteleme hükümlerinin şartları oluştuğu halde uygulanmadığına, suçun hukuki niteliği değiştiğinden ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Dava konusu olay, 17.09.2014 tarihinde sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmesine, sanık hakkında bu eyleme ilişkin verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonrası sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ve 15.08.2015 tarihinde uyuşturucu kullanarak erteleme kararının ihlal edilmesine ilişkindir.

B. Sanık uyuşturucu madde kullandığına ilişkin ikrarda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında açılan kamu davasından sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Sanık uyuşturucu madde kullandığına ilişkin ikrarda bulunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında açılan kamu davasından sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “17.09.2014” yerine “15.08.2015” olarak yanlış yazılması,

B. Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sorgulamasında sanık hakkında 13.04.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Erciş (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/336 Esas ve 2014/80 Karar sayılı kararı ile verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın 02.04.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla;

Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

C. Kabule göre; 14.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu

adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebliğ usulsüz olduğundan 14.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli ve 2015/712 Esas, 2016/577 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30979, Karar No: 2014/24017, Tarih: 21.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30979 E.  ,  2014/24017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, şikayetçinin oturduğu apartmanın kapısından içeri girerek 3. kata çıktıktan sonra şikayetçinin dairesinin önünde merdiven boşluğunda bulunan ayakkabıları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturmasına karşın aynı Yasa'nın 141/1. maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nadeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11674, Karar No: 2012/21359, Tarih: 24.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/11674 E.  ,  2012/21359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet ..., ..., ..., ... haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan vekilinin temyizi üzerine sanıklar ..., ... ve ... haklarında kurulan hükmün değerlendirilmesinde;

CMK'nin 231/12 maddesi gereğince "hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir" hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

I) Dairemiz bozma kararına uyulmasına karşın 5728 sayılı Kanun ile özel nitelikte olan 6831 sayılı Kanuna getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sistemindeki lehe hükümler denetime imkan verecek şekilde somut olaya uygulanıp tartışılmadan hüküm kurulması,

II) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanununun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL'nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL'nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmeden sanığa hapis cezası yanısıra adli para cezası hükmedilmesi,

b) Sanık hakkında suçun işlendiği yerde oturmadığı belirlenmekle 6831 sayılı Kanunun 91/son maddesinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozmaya uyularak verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10860, Karar No: 2019/7548, Tarih: 02.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10860 E.  ,  2019/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi süresi içinde duruşmalı olarak davalılardan ... Eğitim Kurumları A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... Koleji Eğitim Tesisleri A.Ş.'ye ait ... Koleji isimli işyerinde 17.09.2008-30.06.2014 tarihleri arasında sınıf öğretmeni olarak çalıştığını, işyerinin 01.01.2014 tarihinden itibaren diğer davalı ...Ş'ne devredildiğini, bu devir esnasında diğer öğretmenler gibi kendisinin de sözleşme imzaladığını, yapılan toplantılarda söz konusu devir işleminin koleji etkilemeyeceğinin ve herşeyin eskisi gibi olacağının söylendiğini, kıdem tazminatı konusu sorulduğu zaman bu açıklamanın talihsiz bir açıklama olduğunu ve öğretmen sayısı çok olduğu için kıdem tazminatlarını ödeyemeyeceklerini bildirdiklerini, bazı öğretmenlerin kıdem tazminatlarının ödendiğini, kıdem tazminatlarının ödenmesine dair bildirimde bulunduklarını ancak ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili, davacının Özel ... Kolejinde 17.09.2008 tarihinde çalışmaya başladığını, 01.01.2014 tarihinde söz konusu kolejin ... Öğretim Kurumları A.Ş.'ye devredilmesi üzerine devir tarihinden 30.06.2014 tarihine kadar sınıf öğretmeni olarak görevini ifa etmeye devam ettiğini, davalı şirketten herhangi bir hak alacağının bulunmadığını, dava dilekçesindeki iddiaları kabul etmediklerini, davacının kıdem tazminatı talebinin haksız olduğunu, iş akdinin davacı tarafından feshedildiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ...Ş. ise davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde hizmet süresinin 17.09.2009-30.06.2014 tarihleri arasında 5 yıl 9 ay 13 gün olduğu, iş akdinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatı davalı işverene ait olup, davalı işverence bu husus iddia ve ispat olunmadığından davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının kıdem tazminata hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

D) Temyiz:

Kararı davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının kıdem tazminata hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık vardır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının ... Koleji Eğitim Tesisleri A.Ş' ye ait ... Koleji isimli işyerinde 17.09.2008-30.06.2014 tarihleri arasında sınıf öğretmeni olarak çalıştığı, işyerinin 01.01.2014 tarihinden itibaren diğer davalı ...Ş' ye devredildiği, devir sonrası davacı ile yeni işveren arasında 01/01/2014-30/06/2014 tarihlerini kapsayan belirli süreli iş sözleşmesi yapıldığı ve davacının 24/04/2014 tarihinde fesih ihtarı ile sözleşmeyi yenilemeyeceğini bildirdiği ve süre sonunda işyerinden çıkış yaptığı anlaşılmıştır.

Davacı, fesih ihtarında, haklı bir nedene dayanmaksızın, sözleşmeyi süre sonunda yenilemeyeceğini belirterek önceki çalışmaları ile ileriye yönelik haklarının ödenmesini talep etmiştir. Buna göre haklı bir neden göstermeden sözleşmeyi yenilemeyeceğini bildiren davacının kıdem tazminatı talebi yerinde değildir. Mahkemece talebin reddine karar verilmesi gerekirken somut olaya uymayan gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.