muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30, Karar No: 2016/2989, Tarih: 09.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/30 E.  ,  2016/2989 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Samsun 1. Asliye Hukuk ve Samsun 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydındaki mükerrer kaydın iptali istemine ilişkindir.

Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi, "davada nüfus kaydının iptaline ilişkin hükümlerin değil, soybağına ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği" gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Samsun 2. Aile Mahkemesi ise "Talebin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesinin talep edildiği" gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı, gerçek anne babasının İsmet ve Nuriye olduğu kendisinin ... ... olarak kayıtlı olduğu nüfus kaydındaki kişilere evlatlık olarak verildiğini, ... ...'un ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ... cilt, ... aile sıra no, ... sıra numarasıyla baba adı ..., anne adı ... olan .../.../... ... doğumlu kaydının baki kalmak kaydıyla ... ve ...'den olma ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... cilt, ... aile sıra no, ... sıra numarası ile ... ... isimli .../.../... ... doğumlu nüfus kaydının mükerrer kayıt nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bu durumda, dava niteliği itibarıyla bir nesep davası olmayıp, hatalı aktarım ya da mükerrer kayıt suretiyle nüfus kayıtlarının hatalı olduğu iddiasına dayalı nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca, nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan davanın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Samsun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6492, Karar No: 2022/10160, Tarih: 20.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6492 E.  ,  2022/10160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, silahla tehdit

HÜKÜMLER :1)Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2018 gün, 2015 /131 Esas - 2018 /88 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca “3 yıl 9 ay” hapis cezası,

b)Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’ya yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e uyarınca “beraatine”,

2)Hükümlerin sanık müdafiinin, katılanlar ..., ... ve ... vekillerinin istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.02.2020 gün, 2019 /2685 Esas - 2020 /456 Karar sayılı kararı ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle;

a)Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b,c, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca “5 yıl 15 ay” hapis cezası,

b)Sanık hakkında katılanlar ... ve ...’ya yönelik silahla tehdit suçudan 5237 sayılı TCK’nin 106/2-a, 43, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca “1 yıl 4 ay 20 gün” hapis cezasına dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.02.2020 gün, 2019 /2685 Esas, 2020 /456 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılanlar ... ve ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafilerinin 28.02.2020 tarihli kararın tefhimi ile 28.02.2020 ve 02.03.2020 tarihli temyiz dilekçelerini sanık sıfatı ile vermiş oldukları katılan sıfatına yönelik temyiz dilekçesini, süresinden sonra 18.03.2020 tarihinde verdikleri anlaşılmakla, ... bakımından sanık sıfatına yönelik inceleme yapılmakla;

1)Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’ya yönelik silahla tehdit suçundan verilen hüküm bakımından yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesince sanığın beraatine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı istinaf mercii tarafından mahkumiyet kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesince sanığın beraatine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen beraat kararı istinaf mercii tarafından mahkumiyet kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.02.2020 gün, 2019/2685 Esas - 2020 /456 Karar sayılı “Yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafilerinin meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin üst hadden uygulanması gerektiğine, katılanlar ... ve ... vekilinin eylemin kasten öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerektiğinden bahisle suç vasfına yönelen temyiz sebeplerinin reddiyle; CMK’nin 302/1. maddesi gereğince; tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık hakkında katılan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan verilen hüküm bakımından yapılan incelemede;

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan “3 yıl 9 ay” hapis cezasının, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak “5 yıl 15 ay hapis” cezasına arttırılması nedeniyle kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.02.2020 gün, 2019/2685 Esas - 2020 /456 Karar sayılı "yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın mahkumiyetine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre bozma nedeni dışında hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafilerinin; meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması ve haksız tahrik indiriminin üst sınırdan yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre katılan ... ile sanık arasında önceye dayalı tarla satımı nedeniyle anlaşmazlık bulunduğu, sanığın tarlayı devretmemesi nedeniyle katılan ... ve arkadaşlarının ellerinde sopalarla sanık ve babasına saldırmaları üzerine sanık ...’ın av tüfeği ile katılan ...’e yaklaşık 10 metre mesafeden ateş ederek sağ skrotal bölgede doku defekti, sağ femur üst uç hizasında 10 cm\*15 cm’lik doku defekti sağ testis kısmen skrotumdaki defektten dışarı çıkacak şekilde yaşamını tehlikeye sokacak, organlardan birinin işlevini yitirecek ve çocuk yapma yeteneğine yitirilmesine neden olacak surette yaralandığı olayda;

Av tüfeği ile yakın mesafeden yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana gelebileceğinin bilinen bir durum olması nedeniyle kullanılan vasıtanın elverişliliği, atış mesafesi, hayati önemi olan bölgelerin hedef alınması, meydana gelen yaralanmanın niteliği nazara alındığında ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu halde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan ... vekilinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.02.2020 gün, 2019/2685 Esas - 2020 /456 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince; tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince “... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/6418, Karar No: 2020/3490, Tarih: 16.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6418 E.  ,  2020/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemize temyiz incelemesi için gönderilen dosyada 23.09.2019 tarihli kararımız ile gerekçeli kararın davacılar vekiline hangi tarih ve saatte tebliğ edildiğinin tespiti bakımından, posta idaresinden onaylı evrak suretlerinin getirtilmesi için dosya mahkemesine geri çevrilmiş ve dosya ikmal edilerek yeniden Dairemize gönderilmiş ise de PTT'den gönderilen yazı cevabında davacı vekiline yapılan tebligat ile ilgili bilgiye ulaşılamamış dava ile ilgisi olmayan bir tebligat evrakı hakkında bilgi verildiği anlaşılmıştır. Bu kapsamda davacı vekiline gerekçeli kararın tebliği edildiği tebligat parçasının fotokopisinin eklenmek suretiyle posta idaresinden gerekçeli kararın hangi tarih ve hangi saatte davacılar vekiline tebliğ edildiğine ilişkin onaylı evrak suretlerinin getirtilerek dosyasına eklenmesi, yine gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarih olan 24.05.2016 tarihinde Batman ilindeki resmi mesai saatlerinin de Batman Valiliğinden sorularak yazı cevabının dosyasına eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılması için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13035, Karar No: 2016/7639, Tarih: 29.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13035 E.  ,  2016/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/06/2015 tarih ve 2014/1304-2015/562 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/09/2016 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle devlet ormanlarına izinsiz enerji nakil hattı geçirmekten kaynaklanan tazminat davasına ilişkin Yargıtay incelemesinden de geçerek kesinleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/5E-2006/61K. sayılı kararına istinaden müvekkilinin 28.03.2008 tarihinde 30.070,74 TL, 29.05.2008 tarihinde 180,42 TL, 27.04.2007 tarihinde 13,10 TL temyiz harcı, 19.02.2008 tarihinde 474,70 TL onama harcı ödendiğini ileri sürerek, bu meblağın her bir ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına ilişkin olarak da, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, "İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi" hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu alacağın taraflar arasında imzalanan "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin" akdedildiği tarihten önceki döneme isabet ettiği, sözleşmenin 7.4. ve 7.6. maddeleri uyarınca davacının davalıdan rücuen talepte bulunabileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 30.738,96 TL'nın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1 numaralı bendindeki "30.738,96 TL'nin dava tarihinden" ibaresi silinerek, yerine " toplam 30.738,96 TL olmak üzere 30.070,74TL'nin ödeme tarihi olan 28.03.2008, 180,42TL'nin ödeme tarihi olan 29.05.2008, 13,10TL'nin ödeme tarihi olan 27.04.2007, 474,70TL'nin ödeme tarihi olan 19.02.2008 tarihinden" ibareleri yazılmak suretiyle kararın davacı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.574,78 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29/09/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 31.08.2010 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Hizmetleri devredilerek 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 2007 ve 2008 yıllarında yapılmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 31.08.2010 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Hizmetleri devredilerek 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 2007 ve 2008 yıllarında yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 31.08.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 31.08.2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 31.08.2010 tarihi öncesi, 2007 ve 2008 yıllarında yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 31.08.2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 31.08.2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 31.08.2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 2007 ve 2008 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 31.08.2010 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin temyiz isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2010/10835, Karar No: 2010/9853, Tarih: 08.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10835 E.  ,  2010/9853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı ... hakkında açtığı davada, daha dava dışı işverende çalıştığı süreye ilişkin tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, istek doğrultusunda karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir.