muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2067, Karar No: 2012/4889, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2067 E.  ,  2012/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33894, Karar No: 2018/21871, Tarih: 22.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/33894 E.  ,  2018/21871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: verilen kararın tavzih isteminin reddine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Talep, kesinleşen mahkeme kararının tavzihi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kesinleşmiş kararın değiştirilmesi niteliğinde olduğu ve HUMK.da belirtilen tavzih koşullarının oluşmadığı sebebi ile tavzih isteminin reddine karar verilmiş; davacı idare vekilince ek karar temyiz edilmiştir.

Ek kararın HUMK'nun 432.maddesi gereğince 7 günlük süre içinde temyiz edilmesi gerekir. Davacı vekili ek karara ilişkin temyiz talebini süresinde yerine getirmediğinden temyiz talebinin süreden reddi gerekir.

Davacı idare vekilinin ek kararın temyizi isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16588, Karar No: 2015/13124, Tarih: 17.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/16588 E.  ,  2015/13124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2013/92-2014/174

Davacı S.. B.. vekili Avukat Nalan tarafından, davalılar A.. S.. ve diğerleri aleyhine 15/03/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 17/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13486, Karar No: 2024/24898, Tarih: 18.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13486 E.  ,  2024/24898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelik "yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine" dair İzmir 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2020/190 Esas, 2020/550 Karar sayılı ek karara Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi üzerine, "itirazın reddine" kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2023/286 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61822 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-KYB - 2023/61822 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Sanık hakkında, 25/06/2015 tarihli daha önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/08/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, ancak sanığın aynı nevi suçu tekrar işlemesi nedeniyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda, sanığın mahkûmiyetine dair İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararı verildiği, anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiği, dava zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09.03.2022 tarihli ve 2021/4586 esas, 2022/2888 sayılı kararı ile anılan mahkûmiyet kararının bozulmasına karar verildiği, bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının geçerliliği ortadan kalkmış olduğundan, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesindeki kovuşturma şartının gerçekleşmediği ve sonraki eylemin tek başına dava konusu yapılmayıp her iki suça ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği,

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14.07.2017 tarihli ve 2017/2358 Esas 2017/3525 Karar sayılı ilâmı ile, " ...her iki mahkeme tarafından hüküm tarihinde bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durumun ilk kez kanun yararına bozma yolu ile incelenmesi mümkün olmayıp, yasaya aykırı olduğu iddia edilen mahkeme kararlarına karşı başvurulacak diğer kanun yolları tükenmediğinden, yargılama sona erdikten sonra ortaya çıkan bu durumun CMK’nın 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi kapsamında değerlendirilebileceği..." şeklinde belirtildiği üzere, sonradan ortaya çıkan bu durumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311 ve devamı maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesi yoluyla çözümlenebileceği cihetle, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yukarıda bahsedilen gerekçeyle yaptığı yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, merciince itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir,”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 09.02.2020 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2020 tarihli ve 2020/39462 Soruşturma, 2020/14360 Esas, 2020/9998 sayılı iddianamesi ile İzmir 44. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2020 tarihli ve 2020/190 Esas, 2020/550 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/372 Esas, 2022/527 Karar sayılı kararı ile kesinleştiği,

B. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulmuş, İzmir 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2020/190 Esas, 2020/550 Karar sayılı ek kararı ile, "yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine" karar verildiği,

C. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, "yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine" ilişkin ek karara itiraz etmesi üzerine, itirazı inceleyen merci İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07.12.2022 tarihli ve 2022/879 Değişik iş sayılı kararı ile, "itirazın reddine" kesin olarak karar verdiği anlaşılmıştır.

C. İncelemeye konu suç öncesinde;

Şüphelinin 25.06.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 10.08.2015 tarihli ve 2015/57908 soruşturma sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin aynı nev'iden suçu tekrar işlemesi nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2016 tarihli ve 2016/152 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararı ile, sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, kararın temyiz edildiği, Dairemizin 09.03.2022 tarihli ve 2021/4586 Esas, 2022/2888 Karar sayılı kararı ile olağan dava zamanaşımı süresi dolduğundan anılan kararın bozularak kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

D. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, şüpheli hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesi, 5237 sayılı TCK’nın 191/3. fıkrası uyarınca erteleme süresi içerisinde asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanması, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulması" kararı verilmesini takiben, 5237 sayılı TCK’nın 191/4. maddesinde yazılan durumlardan birinin gerçekleşmesi nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılmasından sonra, şüphelinin yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi halinde 5237 sayılı TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceğinden ikinci suç nedeniyle doğrudan kamu davası açılacağı tartışmasızdır.

Ancak; dayanak dosyada dava zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle Dairemizin 09.03.2022 tarihli kararı ile anılan mahkûmiyet kararının bozulmasına ve kamu davasının düşmesine karar verildiği, bu durumda artık sanık hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının geçerliliği ortadan kalkmış olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesindeki kovuşturma şartının gerçekleşmediği,

5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bu suçtan yürütülen soruşturmalarda sadece bir kez verilebilecektir. Buna göre, usulüne uygun verilip kesinleşen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmamasına rağmen aynı sanık hakkında birden fazla soruşturma bulunması

halinde, soruşturmaların birleştirilmesi sonrası kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekmektedir. Sanığın sonraki bütün eylemleri için tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği,

Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre, hüküm tarihinde bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durumun 5271 sayılı CMK'nın 311 ve devamı maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesi yoluyla çözümlenebileceği gözetilmeden, itirazın "kabulü" yerine "reddine" karar verilmesi, Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli ve 2022/879 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2659, Karar No: 2019/5675, Tarih: 20.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2017/2659 E.  ,  2019/5675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30/05/2017 tarihli, 2017/6-624 Esas, 2017/298 sayılı Kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede:

Sanık ve suç arkadaşı ... ile birlikte açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ...'in beyaz renkli plakası çamurla kapatılmış ford marka araçla işten çıkıp evine gitmek için yürümekte olan mağdur ...’in yanına yaklaşıp, araçtan inen sanığın suç arkadaşı ...’nin mağdurun omzunda bulunan çantayı, mağdurun direnmesine karşın zorla çekip alarak kaçmaya başladığı, bölgedeki kapkaç olayları sebebiyle olay yerinde bulunan sivil polis memurlarının olaya müdahale edip sanığın suç arkadaşı ...’yi otoya binmeye çalışırken ayağına tekme vurmak suretiyle düşürerek yakaladıkları, daha sonra yapılan araştırmalar sonucunda sanığın da yakalandığı, olayda; yağma suçunun cebir ve şiddetle mağdurun kolundan çantanın alınmasıyla tamamlandığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nin 35/2. maddesi ile uygulama yapılarak noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22887, Karar No: 2017/9470, Tarih: 18.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/22887 E.  ,  2017/9470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık ...'ın, nitelikli dolandırıcılık suçundan Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların katılan ile baba bir kardeş oldukları, katılanın babalarından miras yoluyla kalan taşınmazlarla ilgili işlemleri yapması için sanık ...'ı .... Noterliği'nin 05.08.2005 tarihli vekaletnamesi ile vekil olarak tayin ettiği, daha sonra yine .....Noterliği'nin 11.04.2006 tarihli azilnamesi ile vekillikten azlettiği, bu azilnamenin 13.04.2006 tarihinde bizzat sanık ...'a tebliğ edildiği, sanığın buna rağmen almış olduğu vekaletname ile ....köyünde bulunan 101 ada 26 parsel ve 102 ada 19 parselde bulunan taşınmazları anne baba bir kardeşi olan diğer sanık ...'a sattığı, bu suretle sanık ...'ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını, sanık ...'ın ise kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; tüm dosya kapsamından taraflar arasındaki sorunun hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin atılı suçların oluştuğuna yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2027, Karar No: 2018/117, Tarih: 09.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2027 E.  ,  2018/117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nun 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet, dolandırıcılık suçundan beraat

Sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine,dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,hakkında ek takipsizlik kararı verilen ...’a olan borçları nedeniyle verdiği bonoları ödemeyince borcuna karşılık suça konu ... nolu 16.000.00 TL bedelli hesap sahibi ve keşidecisi ... olan çeki verdiği, ...’ın da çeki ciro ederek borcuna karşılık ...'ye mağdur ... de bu çeki ...'ya aralarındaki alacak-borç ilişkisine binaen verdiği, ... bu çeki tahsil amacıyla TEB ... Şubesine ibraz ettiğinde çekin sahte olduğunun banka görevlilerince tespit edildiği iddia edilen olayda;sanığın önceden ... borcu için alınan bilirkişi raporuna göre çekin ön yüzündeki yazı ve imza kendisine ait olan çeki verdiği gözetilerek sanığın eyleminde önceden ... borç nedeniyle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına ve sahtecilik suçunu işlediğine dair kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine ve beraat hükmünün gerekçesinin doğru olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/2397, Karar No: 2023/3663, Tarih: 12.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/2397 E.  ,  2023/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... İli ... İlçesi ... Köyünde kain 27,33,34 ve 123 nolu parsellere ektiği buğday bitkisinin 16.06.2009 tarihinde davalı şirkete ait elektrik direğinden çıkan kıvılcımların etkisi ile meydana gelen yangın neticesinde yandığını, meydana gelen zararının tespiti yönünden ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/163 E. sayılı dosyası ile yapılan tespit sonucunda alınan elektrik bilirkişi raporu ve tanık beyanları ile de söz konusu yangının davalı şirkete ait elektrik tellerinden çıktığının sabit olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 7.300,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 02.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 36.469,80 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; söz konusu yangının müvekkiline ait elektrik hatlarından kaynaklandığına dair somut bir verinin bulunmadığını, nitekim tespit dosyasında alınan elektrik bilirkişi raporunun muğlak tespitlere dayandığını, ilgili arıza kayıt defterinin incelenmesi ile olay tarihinde olay yerinde herhangi bir arızanın gerçekleşmediğinin ve herhangi bir ihbar gelmediğinin görüleceğini; olay yerine ait fotoğraflar incelendiğinde de, yangının çıktığı iddia edilen elektrik hattında herhangi bir direkte yanma, kararma, tel kopması olmadığı gibi direk dibindeki otların dahi yanmadığını, direğin yakın çevresi ile yakınındaki tarlada dahi yangına dair bir iz ve emare bulunmadığını, yaklaşık olarak 30-35 metre mesafedeki tarlaların yandığını, söz konusu yangının anız yakılmasından kaynaklanmış olabileceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 10.02.2014 tarihli ve 2011/330 E., 2014/62 K. sayılı kararla; alınan bilirkişi raporunda yangının yüksek gerilim iletim direği veya iletim hattından çıkmadığının, elektrik hattının yakınına yıldırım düşmesi sonucu çıktığının belirtildiği ve davacının davasının ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Mahkemece verilen 10.02.2014 tarihli ve 2011/330 E., 2014/62 K. sayılı kararla; alınan bilirkişi raporunda yangının yüksek gerilim iletim direği veya iletim hattından çıkmadığının, elektrik hattının yakınına yıldırım düşmesi sonucu çıktığının belirtildiği ve davacının davasının ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 24.10.2016 tarihli ve 2016/12171 E., 2016/12089 K. sayılı ilamıyla; "...Hal böyle olunca, Mahkemece; yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar da gözetilmek suretiyle,öncelikle olay saatinin her türlü kuşkudan uzak şekilde tespitinin sağlanması, sonrasında ise dosya kapsamında yer alan ... ve ... İtfaiye raporları arasındaki yangının çıkış nedenine ilişkin çelişkinin giderilmesi,yine dosya kapsamında yer alan 29.11.2011 ile 09.02.2012 tarihli meteoroloji raporları arasındaki çelişkiler de giderilmek suretiyle, tespit dosyasında yapılan Mahkeme gözlemi ve o dosyada alınan elektrik bilirkişi raporu da dikkate alınarak, meydana gelen zarar ile söz konusu eylem arasında herhangi bir irtibat bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak şekilde tespitinin sağlanması yönünden, alanında uzman bilirkişi heyetinden Mahkeme, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması suretiyle, sonucuna göre değerlendirme yapılması gerekmektedir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir." gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar