muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4712, Karar No: 2013/7590, Tarih: 09.04.2013

Dosya içeriğine göre, mahkemece yapıla keşifte hakimin görgü ve bulgularını, bir başka ifadeyle uyuşmazlıkla ilgili olan tespitlerini tutanağa geçirmediği anlaşılmaktadır.

Bunun dışında dosya içinde hizmet alım sözleşmesinin olmadığı, Diyarbakır Çocuk Hastanesinde çalışan asıl işveren personel sayısı, bu personelden kaç tanesinin temizlik işini, kaç tanesinin hasta bakım işini yaptığına dair belgeler ile alt işveren olarak gözüken ... Temizlik şirketinin hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştırdığı temizlik işçisinin görevlerinin ne olduğuna dair belgelerin dosya içinde yer almadığı görülmektedir.

Yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1-Davalı şirketin temizlik işçilerinin hastanenin temizlik işini yaptıkları gibi hastaların taşınması, tahlil örnekleri ve sonuçlarının getirtilip götürtülmesi, malzeme taşınması gibi işleri de yaptıkları anlaşılmaktadır. Ağırlıklı olan bir başka ifadeyle asıl işin belirlenmesi uyuşmazlığın çözümü bakımından gereklidir. Bu amaçla, yukarıda değinilen eksiklikler giderildikten sonra kaç işçinin ... Temizlik Şirketi ile yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamında Diyarbakır Çocuk Hastanesinde temizlik işçisi olarak çalıştığı, hastanenin temizlik işiyle görevlendirilen kendi personeli bulunup bulunmadığı, ... Temizlik Şirketinin temizlik işçisi olarak gözüken işçilerden kaç tanesinin ve hangilerinin aynı zamanda sağlık iş koluna giren işleri de yaptığı, bunların yaptıkları işlerin neler olduğu, hastanenin temizlik işçilerinin yaptığı sağlık işlerinde çalışan kendi personelinin kaç tane olduğu ve söz konusu işler için sayılarının yeterli olup olmadığı, hastanenin temizlik işinin kaç işçi ile görülebileceği, bu noktada hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışan ... Temizlik Şirketi işçilerinin sayısının yeterli olup olmadığı, bu işçilerin sağlık işlerine ne kadar vakit ayırdığı, temizlik işi açısından zaman kalıp kalmadığı, bu işçilerin yaptıkları sağlık işleri açısından bir eğitim verilmesinin gerekip gerekmediği, gerekiyorsa bu eğitimin işçilere verilip verilmediği ve bunlara bağlı olarak gerek tek bir işçi bakımından gerekse ... Temizlik Şirketi ile yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamındaki bütün temizlik işçileri bakımından ağırlıklı olan işin sağlık işi mi yoksa temizlik işi mi olduğu net bir şekilde ortaya konulmalıdır. Söz konusu hususlar yeterince aydınlatılmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

2-Dava işkolu tespitine itiraz davası olup tespiti yapılan iş kolunda yer alan sendikaların ve işverenin, dava sonucundan etkilenecek olmaları sebebiyle davaya dahil edilmesi gereklidir. Mahkemece tespit kararından etkilenecek işyerlerinde örgütlenmiş veya işkolu tespit kararında işyerinin girdiği işkolu olarak gösterilen işkolunda faaliyet gösteren sendikaların davaya dahil edilerek göstereceği deliller ve karşı deliller toplanıp birlikte bir değerlendirme yapılmalıdır. Bunun yapılmayarak davanın sadece bakanlığa ve işverene karşı görülmesi hatalıdır.

Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1743, Karar No: 2015/6189, Tarih: 23.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1743 E.  ,  2015/6189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVALILAR :...-...

VASİ :...

Taraflar arasında görülen davada .... Aile Mahkemesi ve .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava; nüfus kaydında ana ve baba adının düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

... 31.05.2013 tarihli davaname ile; .... ve .....'nın nüfus kayıtlarındaki ana ve baba adlarının düzeltilmesi istemiyle .... Sulh Hukuk Mahkemesinde dava açmıştır.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi; "...nüfusta anne/baba adının düzeltilmesi davalarında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a. maddesi uyarınca görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

.... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince ise "...soybağının kurulmasıyla ilgili hükümlerin uygulanması gerekebileceğinden davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

.... Aile Mahkemesi tarafından da; "....... ve .....'nın babalarının ..., annelerinin ... olduğu yönünde taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığından soybağının tespitine gerek bulunmadığı, kaldı ki cumhuriyet savcılarınında soybağının kurulması yönünde dava açma yetkilerinin olmadığı, davanın nüfus kayıtlarının düzeltilmesi isteğine ilişkin bulunduğundan davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından; ... ve ...'ın resmî nikahsız birlikteliklerinden 2006 yılında ..., 2008 yılında .....'ın dünyaya geldiği, ...'nin cezaevinde olması sebebiyle ....'un, .... ve ... adlarına, ....'ın ise ... ve .... adlarına nüfusa kayıt edildikleri, ... ve ...'nin 2010 yılında resmî nikah yaptıkları, Cumhuriyet Başsavcılığınca, .... ve .....'nın nüfus kayıtlarının iptali ile ... ve ...'ın nüfusuna kayıt edilmesi istemiyle dava açıldığı anlaşılmaktadır.

Bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemle kanuna aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesinin, nüfus kaydının düzeltilmesi davası olduğu ve görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu açıktır (Hukuk Genel Kurulu 2013/18-354 E. - 2013/1554 K. 13.11.2013 T.).

Bu durumda, dava niteliği itibarıyla bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23.06.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15564, Karar No: 2013/15433, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15564 E.  ,  2013/15433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin işverence geçerli nedene dayanılmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, işletme dışı koşullar nedeniyle davacının görev yaptığı omurga bölümünde 2009 -2010 ve 2011 yıllarında satış hedeflerinin gerçekleştirilmediğini ve satış maliyetlerinin arttığını bu bölümün sürekli zarar etmesi nedeni işe daralmaya gidildiğini ve istihdam fazlasının oluşması nedeni ile kapatıldığını ve davacının pozisyonunun olan ihtiyacın ortadan kalktığını, iş yerinde görevlendirilebileceği uygun bir başka pozisyonda bulunmaması nedeni ile son çare olarak iş sözleşmesinin feshedildiğini, işletmenin gereklerinden kaynaklanan feshin geçerli nedenle dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; taraflar arasındaki iş sözleşmesinin, geçerli nedene dayanılmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran iş yerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren iş yeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, iş yerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, iş yerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi iş yeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, iş yerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun"un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacı iş yerinde omurga satış bölümü müdürü olarak görev yapmaktadır. Davalı işveren 06.11.2011 Yönetim Kurulu Kararı ile davacının çalıştığı omurga bölümünü, zarar ettiği gerekçesi ile CMF Bölümü ile birleştirilmiş ve her iki bölümün tek müdüre bağlanması nedeni ile de davacının iş sözleşmesini feshetmiştir.

Dosya içerisine ibraz edilen organizasyon şemasının incelenmesinde, Omurga ve CMF birimlerinin tek müdüre bağlandığı görülmektedir.

Davalı şirkete ait kayıtların incelenmesi sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, davalının 2009-2010 ve 2011 yıllarında belirlenen satış hedeflerinin yakalayamadığı ve davacı işçinin çalıştığı bölümde hedeflerin gerçekleşme oranlarının % 50 ’nin altında kaldığı belirlenmiştir.

Bu durumda davacının çalıştığı birimin fesih öncesinde zarar ettiği ve bu nedenle bir başka birim birleştirildiği ve her iki bölüm için 2 ayrı müdür görev yapmakta iken müdür sayısının bire indirilerek istihdam fazlalığının meydana geldiği sabittir. Mahkemece fesih öncesinde ve sonrasında işverence ilgili bölümde meydana gelen zararın giderilmesi amacı ile fazla çalışmaların kaldırılması, yıllık izin kullandırılması, ücretsiz izin uygulamasına gidilmesi ve harcamalarda kısıtlamalar yapılması gibi tedbirlere başvurulup vurulmadığı araştırılmamış, ayrıca feshin hemen öncesinde ve sonrasında davacının çalıştığı pozisyona eş değer pozisyonlara yeni işçi alımı yapılıp yapılmadığı ve davacının görevlendirilebileceği uygun bir başka pozisyon bulunup bulunmadığına ilişkin de gibi değerlendirilme yapılmamıştır. Soyut olarak davacıya bir başka görev teklif edilmediği gerekçesi ile feshin geçersiz kabul edilmesi isabetsizdir. Yukarıda belirtilen hususlarda gerekirse mahallinde keşif icra edilerek ayrıntılı şekilde araştırma yapılmalı ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.06.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2615, Karar No: 2018/82, Tarih: 18.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/2615 E.  ,  2018/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.06.2017 gün ve 2017/1131 Esas, 2017/1794 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, nafaka alacağı ve tazminat alacağının tahsili amacıyla iki ayrı ilamlı takip başlattıklarını, düzenlenen sıra cetvelinde bankanın 1. sırada yer aldığını, müvekkilinin nafaka alacağının öncelikle ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, şikayetin kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 13.06.2017 tarih ve 2017/1131 E., 2017/1794 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Şikayet olunan vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/409, Karar No: 2021/2189, Tarih: 01.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/409 E.  ,  2021/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve diğerleri haklarında yapılan yargılama sırasında mahkemenin görevsizliğine dair Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli ve 2019/668 esas, 2019/638 sayılı kararına karşı sanıklar müdafiileri tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2019 tarihli ve 2019/1323 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/11/2020 gün ve 94660652-105-51-15027-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/12/2020 gün ve 2020/103352 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2019 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 158/3-a ve 207/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasının, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2019 tarihli kararı ile, "şüphelilerden ...'nın galeri sahibi olduğu, ...'nün ise çalışanı olduğu, satımını yaptıkları araçların kilometresini ...'ya yaptırdıkları, eksper işlemlerini ise Pilot Oto Ekspertiz sahibi ... ile Niğde Oto Ekspertiz sahibi ...'a yaptırdıkları, diğer şüphelilerden ...'ın galeri sahibi olduğu, ...'ın ise Nano Oto Eksper isimli iş yerinin sahibi olduğu, bu şahısların satımını yaptıkları araçların kilometresini ...'ya yaptırdıkları, eksper hizmetini ise kendilerinin verdikleri, akabinde aracı sattıkları, kilometre düşürme işlemleri ile aracın hata boya durumunu alıcılardan gizlemek suretiyle alıcıları kandırdıkları, bu hususların tape kayıtları ile şüphelilerin dijital materyallerinin incelenmesi neticesinde tanzim edilen raporlar ile tespit edildiğinin iddia edildiği somut olayda; ...bu hali ile sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde eylemlerinin TCK 158/1.h kapsamında öngörülen tacir veya şirket yöneticisi olan kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizliğine karar verildiği,

Anılan karara itiraz edilmesi üzerine Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesi 18/12/2019 tarihli kararı ile, "...yüksek mahkeme Yargıtay'ın ve Bölge Adliye Mahkemelerinin birçok kararında görüldüğü üzere; 158/1-h bendinde, ticari faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin güvenilirliğini sağlamak amacıyla, dolandırıcılık suçunun tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında; kooperatif yöneticilerinin kooperatifin faaliyeti kapsamında işlenmesi bu suçun temel şekline nazaran daha ağır cezayı gerektiren bir nitelikli unsur olarak kabul edilmiş, bu hükmün uygulanabilmesi için öncelikle bir şirketin olması, faalin ise o şirketin yöneticisi veya şirket adına hareket etmeye yetkili temsilcisi, şirket müdürü olması ve suçun şirketin faaliyeti sırasında ve yine bu faaliyetle ilgili olarak işlenmesi gerekmekte olup, dosya kapsamında sanıkların galerici olduğu, tacir veya şirket yöneticisi olmadıkları, bu haliyle eylemin TCK'nın 157/1. maddesi kapsamında kalabileceği" gerekçesiyle itirazın kabulü ile görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de,

Somut olayda, otomobil galerisi sahibi olan sanıkların hasarlı veya kilometresini düşürdükleri araçları, anlaşmalı oldukları oto eksperlerinden sahte ekspertiz raporu alarak piyasaya sürmeleri ve müştekilere satarak menfaat temin etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerini, otomobil galerisi sahibi (tacir) olarak müştekilerin kendilerine duydukları güveni kullanarak gerçekleştirdikleri yönünde kuvvetli deliller bulunduğundan, bu haliyle sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-h maddesi kapsamında kalıp kalmadığını değerlendirme görev ve yetkisinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-h bendinde, tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında işledikleri nitelikli dolandırıcılık suçu düzenlenmiş olup, dosya münderecatından sanıkların oto galeri ve ekspertiz işleriyle iştigal ettikleri anlaşılmakla beraber tacir sıfatlarının bulunup bulunmadığı hususunda yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı görüldüğünden, bu araştırmayı yaparak sanıkların eylemlerinin anılan maddedeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevi üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğundan, itirazın kabulüne ilişkin Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2019 tarih ve 2019/1323 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 01/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13192, Karar No: 2016/18186, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/13192 E.  ,  2016/18186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/30273, Karar No: 2010/1030, Tarih: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/30273 E.  ,  2010/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 193.maddesinde; "...görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur....Her iki halde kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirmesi gerekir. Aksi halde dava açılmamış sayılır" hükmü yer almaktadır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı yetkisiz icra dairesi olan İstanbul'da borçlu hakkında takipte bulunmuş, borçlunun süresi içerisinde yetki itirazı üzerine, İstanbul 7.İcra Mahkemesinin 15.9.2008 tarih ve 2008/1183 E. - 1330 K.sayılı kararı ile İstanbul İcra Müdürlüğü'nün yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili Ordu İcra Müdürlüklerine gönderilmesine karar verilmiş ve bu karar 07.10.2008'de kesinleşmiştir.

Alacaklı vekili 14.11.2008 tarihinde (10 günlük yasal süreden sonra) İstanbul 12.İcra Müdürlüğü'ne müracaat ederek dosyanın, Ordu İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesini talep etmiştir. Ordu İcra Müdürlüğünce yeniden harç alınmadan, borçluya ödeme emri gönderilmiştir. Borçlu süresi içinde senedin kambiyo vasfına ve faize itiraz etmiştir. Bu durumda Ordu İcra Mahkemesi'nce, HUMK.nun 193.maddesi re'sen nazara alınarak, 10 günlük yasal süresi içerisinde dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi talep edilmediğinden takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.