muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5807, Karar No: 2019/3499, Tarih: 04.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5807 E.  ,  2019/3499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “defter ve belge gizleme” suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelemesi:

Sanığın suça konu şirketin ... ...... isimli kişiye ait olduğunu, adına iş yeri açarak kendisi adına sahte belge düzenleyen ... ...... ve ......... isimli kişiler hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2011/49881 numaralı soruşturma dosyası üzerinden şikayette bulunduğunu, sahte fatura düzenlemediğini ve defter ve belgelerin kendisinde olmadığını savunması karşısında,

1- Faturalar ve İzmir Matbaacılık tarafından basılan irsaliye faturalarının teslimine ilişkin 29.02.2008 tarihli fatura teslim tutanağı ve 14.02.2008 yoklama fişi sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ... ...... veya kimlik bilgilerinin tespiti halinde...... isimli kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3-Vergi dairesinden şirket adına verilen beyannamelerin kim ya da kimler tarafından verildiğinin sorulması,

4- İzmir 5. Noterliğinden işletme defteri tasdikinin kim tarafından yaptırıldığının araştırılması,

5-Şirket adına muhasebe işlemlerini yürüten kişi tespit edilerek, CMK'nin 46/1-c. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, fiilen şirketi kimin idare ettiğinin, sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması,

6-İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2011/49881 numaralı soruşturma dosyasının sonucunun sorulması, dava açılmış ise dosya içerisine alınıp incelenerek mümkünse birleştirilmesi aksi takdirde, ayrıntılarının duruşma tutanağına geçirilmesi ve davayı ilgilendiren belgelerin dosya içerisine alınması,

6-İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2011/49881 numaralı soruşturma dosyasının sonucunun sorulması, dava açılmış ise dosya içerisine alınıp incelenerek mümkünse birleştirilmesi aksi takdirde, ayrıntılarının duruşma tutanağına geçirilmesi ve davayı ilgilendiren belgelerin dosya içerisine alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

7- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyizi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1409, Karar No: 2019/2995, Tarih: 20.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/1409 E.  ,  2019/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Dava kesinleşen takip nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 27.11.2018 tarihli ek kararıyla davalı vekilinin temyiz isteğinin, anılan kararın 16.06.2016 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle süre yönünden reddine karar verilmiştir. Ek kararın yine davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, ek karara yöneltilen temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

Hüküm temyiz talebinde bulunan davalı vekiline 19.07.2016 tarihinde tebliğ olunmuş ve temyiz dilekçesi on günlük yasal süre geçtikten sonra 13.11.2018 tarihinde verilmiş olup, süresinde verilmeyen temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 44,40 TL onama harcının ek kararı temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24449, Karar No: 2016/14696, Tarih: 14.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/24449 E.  ,  2016/14696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.11.2016 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/6640, Karar No: 2012/7790, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6640 E.  ,  2012/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, su basmasından dolayı uğranılan 3.603,36 TL nın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Temyiz eden davalıların her biri için hükmedilen miktar 1.690 TL sını geçmemektedir.

HUMK nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.690 TL sını geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2970, Karar No: 2008/5508, Tarih: 01.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2970 E.  ,  2008/5508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZİÇİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2007

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, asıl ve birleşen davalarında, kayden paydaşı oldukları 1413 parsel sayılı taşınmaza davalının ev yapmak , zeytin fidanı ve ağaç dikmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuşlardır.

Davalı, çekişme konusu taşınmaza kadastro tespitinden önce ev yaptığını ve 30 yıldır oturmakta olduğunu ve sürekli olarakda ağaç diktiğini, malik olduğunu düşünerek hareket ettiğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının açtığı ve retle sonuçlanın temliken tescil dava dosyası ile davalının çekişmeli taşınmaz üzerine ev yapmak, ağaç ve zeytin fidanları dikmek hususunda iyiniyetli olmadığının sabit hale geldiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava ve birleşen dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda hüküm kurulmadığı halde gerekçesile kararda "... Birleştirilen dava ile bu davada; davalının, dava konusu taşınmaz üzerine yaptırdığı ev ile diktiği ağaçlar ve zeytin fidanlarının asgari levazım bedelleri hususunda yetkili ve görevli hukuk mahkemesinde dava açmaktan muhtariyetine..." şeklinde karar verilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 1.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21356, Karar No: 2023/5865, Tarih: 21.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/21356 E.  ,  2023/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/842 E., 2016/633 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : 1. Cumhuriyet savcısı

2. Sanık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 24.05.2014 tarihli eylem nedeniyle 15.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 16.06.2014 tarihli eylem nedeniyle 04.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

3. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 13.09.2014 tarihli eylem nedeniyle 30.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

4. Sanığın, hakkında verilen kamu davasını açılmasının ertelemesi süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanmış olması üzerine 11.09.2015 tarihide erteleme kararının kaldırıldığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca üç kez ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

4. Sanığın, hakkında verilen kamu davasını açılmasının ertelemesi süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanmış olması üzerine 11.09.2015 tarihide erteleme kararının kaldırıldığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca üç kez ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

5. ... 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2015/842 Esas, 2016/633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 16.06.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci, 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine, sanık hakkında 13.09.2014 tarihli ve 24.07.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci, 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

2. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği özetle; sanık hakkında 24.05.2014 tarihli eylemi nedeniyle açılan kamu davasına ilişkin olarak mahkemece bir karar verilmediği, ancak bu hususta zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesinin mümkün bulunduğu görülerek, sanığın 24.07.2015 tarihli eyleminin, 16.06.2014, 24.05.2014 ve 13.09.2014 tarihli eylemlerine ilişkin olarak hakkında tatbik olunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin tatbiki sırasında işlendiği ve bu itibarla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkında 24.07.2014 tarihli eylemi nedeniyle kovuşturma yapılmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, 24.05.2014 günü emniyet görevlilerinin yaptığı uygulamada sanığın uyuşturucu maddeyi kendi rızasıyla polise teslim ettiği, Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı verildiği, bu kararın 27.04.2015 tarihinde tebliğ ile 13.05.2015 de kesinleşerek infazına başlandığı, sanığın 16.06.2014 tarihinde üzerinden uyuşturucu maddeleri güvenlik güçlerine teslim ettiği, bu eylemden dolayı da Cumhuriyet Başsavılığınca erteleme kararı verildiği 19.02.2015 de kesinleşerek infazına başlandığı ve 14.09.2014 günü sanığın bilinç kaybı sebebiyle hastaneye kaldırıldığı, uyuştucudan kaynaklandığı, bu eylemden dolayı erteleme kararı verildiği, 19.02.2015 günü kesinleştiği ve 24.07.2015 de taksi içerisinde uyuşturucu madde kullandığı, dolayısıyla yukarda tanımlanan 1, 2 ve 3 nolu eylemlerinden dolayı ayrı ayrı erteleme kararı verildiği, bunların infazlarına başlanmasına rağmen sanığın 4. eylemi işlediği bu kapsamda 4. eylemin tarif edilen ilk 3 eylemin ihlalini oluşturduğu saptandığından subut bulan 3 eylemden dolayı cezalandırılması gerektiği gerekçesiyle sanığın 16.06.2014 tarihli eylemden hükmedilen 1 yıl 8 hapis cezasının ertelenmesine ve 13.09.2014 tarihli ve 24.07.2015 tarihli eylemler nedeniyle hükmedilen 1 yıl 8 hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

24.05.2014 tarihli eylem nedeniyle 15.04.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı, 16.06.2014 tarihli eylem nedeniyle 04.11.2014 tarihlinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı, 13.09.2014 tarihli eylem nedeniyle 30.12.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği görülmekle yapılan incelemede;

1. 24.05.2014 tarihli eylem yönünden yapılan incelemede: Mahkemece gerekçede bu eylemi tartışmasına ve ayrı hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında bu suç yönünden hüküm kurmayarak çelişkili karar verilmesi,

2. 16.06.2014 tarihli eylem yönünden yapılan incelemede: Sanığın 16.06.2014 tarihli eylemi nedeniyle ikinci kez 04.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği, erteleme kararının içeriğinde sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun yasa yolu bildirimi yapıldığı ve 03.02.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 19.02.2015 tarihinde kesinleşmesinin ardından, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın erteleme süresi içerisinde 24.07.2015 tarihli eylem ihlal nedeni sayılarak ayrı ayrı hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; ihlal sayılan 24.07.2015 tarihli eylemin sübut bulmaması nedeniyle bu eylem yönünden ihlal gerçekleşmediğinin gözetilmemesi,

3. 13.09.2014 tarihli eylem yönünden yapılan incelemede: fenalaşarak ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne tedavi gören sanığın kan-idrar ve kıl örnekleri üzerinden uyuşturucu madde kullandığına dair raporun bulunması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. 24.07.2015 tarihli eylem yönünden yapılan incelemede: 24.07.2015 tarihli eylemin ayrıca hüküm kurulmuş ise de gerekçede 24.07.2015 tarihli eylemin ihlal kabul edildiği belirtilerek çelişkili hüküm kurulduğu anlaşılmakla, güveni kötüye kullanma olayı ile ilgili sanığın yakalanması üzerine sanığın uyuşturucu madde kullandığını belirten beyanı dışında bir analiz yapılmadığı ve sanıktan uyuşturucu madde ele geçirilmediği bu nedenle; 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ihlal sayılan eylem olarak kabul edilemeyeceği dikkate alınmaması yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu,

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi tarihine kadar sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edildiğinden ve 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi yapılabileceği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun ise, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ihlal sebebi olarak sayılarak aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı, bu ihlalden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının

soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edildiği gözetildiğinde, somut olayda incelemeye konu 24.05.2014 tarihli, 16.06.2014 tarihli ve 13.09.2014 tarihli eylemler yönünden ayrı ayrı verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararlarından usulüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararın olan 04.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı olduğu dolayısıyla 24.05.2014, 16.06.2014 ve 13.09.2014 tarihlerindeki eylemlerin kesinleşmesinden önce işlenmesi nedeniyle tek suç olarak kabul edilmesi gerektiği ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 24.07.2015 tarihli eylemin subüt bulmaması nedeniyle ihlal sayılan eylem olarak kabul edilemeyeceği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere durmasına dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2015/842 Esas, 2016/633 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve Cumhuriyet savsının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.