muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4221, Karar No: 2018/1386, Tarih: 12.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/4221 E.  ,  2018/1386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmaza değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu ... mahallesi 735 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal alınan taşınmazın eski tarihli satış olduğundan ve yüzölçümü itibariyle dava konusu taşınmaza emsal olacak nitelikte olmadığından alınan rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğu anlaşıldığından yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2157, Karar No: 2007/3988, Tarih: 11.06.2007

10. Ceza Dairesi 2007/2157 E., 2007/3988 K.

**10. Ceza Dairesi 2007/2157 E., 2007/3988 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- KAZANÇ MÜSADERESİ

- NİSPİ PARA CEZASI

- NİTELİKLİ DOLANDIRICILIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 55 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

**"İçtihat Metni"**

Memurun resmi evrakta sahteciliği ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanık Hakan'ın yapılan yargılaması sonunda: Mahkumiyetine dair (Ankara İkinci Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 24.11.2006 gün ve 2006/209 Esas, 2006/449 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'nın bozma isteyen 05.03.2007 tarihli teblignamesi ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

I-

Memurun resmi evrakta sahteciliği suçundan yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanun'la değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri uyarınca mahkemece 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa belirlenip sonucuna göre hüküm kurulmuş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun unsurları itibariyle oluşmadığına ve niteliğine, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle bu hükmün ONANMASINA,

II-

Sanık müdafii ile katılan vekilinin "nitelikli dolandırıcılık" suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerine gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin suçların unsuları itibariyle oluşmadığına, katılan vekilinin el konulan paranın kuruma iadesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5237 sayılı Yasa'da 765 sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası istemi7' kabul edildiği için, bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. Keza ilgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir.

1- 5237 sayılı Yasa'da 765 sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası istemi7' kabul edildiği için, bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. Keza ilgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir.

Ancak, 5237 sayılı Yasa'nın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa'nın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile 19.10.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160. maddesinin 2. fıkrasında "suçun, zimmetin açığa çıkmasını sağlamaya yönelik hileli davranışlarla işlenmesi halinde faile on iki yıldan az olamamak üzere hapis ve yirmibin güne kadar adli para cezası verilir; ancak, adli para cezasının miktarı bankanın uğradığı zararın üç katından az olamaz." şeklindeki düzenlemeler de göstermektedir ki, istisnai para cezası hesabı yeni ceza sisteminde bazı suç türleri için benimsenmiştir.

5377 sayılı Yasa'nın 19. madde ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçesinde de belirtildiği üzere 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası "Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesi'ne ödenmesinden ibarettir." şeklinde adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında "Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir." ve aynı Kanun'un 61. maddesinin 8. fıkrasında ise "Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur." hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

Bu açıklamalardan sonra 5237 sayılı TCK'nın 158. maddenin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer somut olayda suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü gözönünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde maddede öngörülen 5 ila 5.000 tam gün arasında belirlenecek gün sayısı üzerinden varsa artırım maddeleri uygulanarak tespit olunan sonuç gün ile bir gün karşılığı 20-1.000 YTL arasında takdir edilecek miktar çarpımı yapılacak ve bulunan miktar suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az ise adli para cezası asgari bu miktara yükseltilerek bu miktar üzerinden indirimler yapılarak sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Somut olayımızda; 5237 sayılı Yasa'nın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün 5377 sayılı Yasa'nın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1-e son bendi uyarınca para cezası tayin olunurken, maddede öngörülen azami miktar olan 5.000 tam gün üzerinden suç zincirleme olarak işlendiğinden 43. madde uyarınca mahkemece takdir olunan 1/4 oranında artırım yapıldığında ortaya çıkan 6.250 gün ile bir gün karşılığı mahkemece takdir olunan 20 YTL'nin çarpımı halinde hükmolunacak ceza miktarının 125.000 YTL olacağı, bu miktarın sağlanan haksız çıkarın iki katından az olduğu gözetilerek, temel adli para cezasının sağlanan haksız menfaatin iki katı olan 781.862 YTL'ye yükseltilmesi bu miktar üzerinden indirim maddesi olan 62. maddenin uygulanarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde maddede belirlenen azami gün miktarının üzerinde gün sayısının tespiti ile uygulama yapılması,

2-

Suçtan sağlanan maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi halinde müsaderesinin mümkün olduğu cihetle, öncelikle sanığa ait İ... Bankası B... Şubesindeki 406524 sayılı hesap numarasında bulunan paraya el konulup konulmadığı araştırılıp, el konulduğunun anlaşılması halinde bu paranın katılan kuruma iadesinin mümkün olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 55/1. maddesi uyarınca kazanç müsaderesine hükmolunması,

3-

2-

Suçtan sağlanan maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi halinde müsaderesinin mümkün olduğu cihetle, öncelikle sanığa ait İ... Bankası B... Şubesindeki 406524 sayılı hesap numarasında bulunan paraya el konulup konulmadığı araştırılıp, el konulduğunun anlaşılması halinde bu paranın katılan kuruma iadesinin mümkün olduğu gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 55/1. maddesi uyarınca kazanç müsaderesine hükmolunması,

3-

Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK'nın 55. maddesi gereğince kazanç müsaderesinin, ancak suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançların suçun mağduruna iade edilememesi halinde mümkün olduğu gözetilerek; suça konu el konulmayan para ile ne gibi maddi menfaatler ve ekonomik kazançlar elde edildiği de tespit edilmeden yazılı şekilde müsaderesine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 11.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12833, Karar No: 2014/1568, Tarih: 03.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/12833 E.  ,  2014/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine

I) Sanık ...'ın hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın, olay günü iş yerinde yapılan aramada 4 farklı kişiye ait motorlu araç trafik tescil belgelerinin aracın muayenesi bölümünde sahtecilik yapmak suçundan cezalandırılması istemi ile hakkında kamu davası açıldığı olayda suça konu tescil belgelerinde araç sahipleri lehine sahte muayene işlemlerini yapmak için ilgililerle ayrı ayrı görüşüp anlaşarak gerçekleştirdiği sahtecilik eylemleri arasında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.11.2002 gün, 209/379 sayılı kararında açıklandığı üzere sübjektif bir bağlantı bulunmadığı gibi sanığın her defasında bir planın parçası olarak değil, aksine yenilenen kasıtla bu eylemleri gerçekleştirmesi nedeniyle bir suç işleme kararından söz edilemeyeceği cihetle, eylemlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız, suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek resmi belgede sahtecilik suçundan ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, inceleme konusu trafik tescil belgeleri üzerinde yapılan sahteciliğin ilk bakışta ve kolaylıkla dikkati çekmeyecek nitelikte olduğunun Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün ekspertiz raporunda belirtilip, kararın gerekçe kısmında bu konuya atıfta bulunulması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak;

Gerçeğe aykırı muayenesi yapılmayan ve bu konuda bir iddia da bulunulmayan 33 PC 768 plakalı aracın motorlu araç tescil belgesinin sahibine iadesi yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından ... plaka sayılı araç için düzenlenmiş ... seri numaralı motorlu araç trafik belgesinin “dosyada delil olarak saklanmasına” ilişkin ifadesi çıkartılarak yerine, “sahibine iadesine” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-)Sanık ...'nun hakkındaki verilen karara karşı temyiz itirazlarına gelince;

II-)Sanık ...'nun hakkındaki verilen karara karşı temyiz itirazlarına gelince;

...'ın iş yerinde ve trafik kontrolünde ele geçirilen trafik tescil belgelerindeki sahte muayene işlemlerinin sanık ... tarafından yapıldığı iddia ve kabul edilmesine rağmen adı geçen sanığın aşamalarda istikrarlı olarak suçlamayı kabul etmemesi, araç sahiplerinden ... ... aracın muayenesini ...'ın iş yerindeki sarışın kişinin yaptığını bildiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından sanık ...'un, ...'a teşhisi yaptırılıp belgeler üzerinde de imza yazı incelemesinin neticesine göre elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3261, Karar No: 2012/3949, Tarih: 16.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3261 E.  ,  2012/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48. ve 51. sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19. sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiş olup yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13. maddesinin (J) fıkrasından kaynaklanan yargı harçlarından muafiyeti ortadan kalktığından, HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, aksi halde sözü edilen fıkraya göre mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/390, Karar No: 2014/5461, Tarih: 22.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/390 E.  ,  2014/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12912, Karar No: 2008/14412, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12912 E.  ,  2008/14412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 22.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının maliki bulunduğu 6 parça taşınmazın tapu kaydında baba adının "..." olmasına rağmen sehven "..." olarak yazıldığını belirterek tapu kaydındaki baba adının nüfus kaydına göre düzeltilerek tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın HUMK.nun 409/son maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Davanın görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle reddine veya davanın nakline ya da açılmamış sayılmasına karar verildiğinde, yargılama giderleri ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretine dair istemlerin de görevsizlik ve yetkisizlik kararı veren mahkemece hüküm altına alınması zorunludur. (25.04.1945 tarihli ve 1944/7-1945/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, HUMK.m.423,426, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi m.7)

Vekalet ücretinin hangi esaslara göre belirleneceği de yine, 4667 sayılı Avukatlık Kanununda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 81/son maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi ve 21.06.1966 tarihli ve 1966/9-9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında gösterilmiştir.

Somut olayda; davacı ... kaydında yanlış yazılan baba adının düzeltilmesi istemi ile dava açmış, 13.11.2007 tarihli duruşmaya mazeretsiz

olarak katılmamış, davalı idare vekilinin de davayı takip etmeyeceklerini beyan etmesi üzerine dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiştir. Davacı 3 aylık yasal süre için de davasını yenilememiştir. Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ancak, davada kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yönde karar verilmemesi doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekli ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. paragrafından sonra 4.paragraf olarak "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davalı yararına takdir olunan 550.00 YTL. maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" cümlesinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu haliyle ONANMASINA, 20.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18833, Karar No: 2014/14218, Tarih: 30.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18833 E.  ,  2014/14218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/77-2013/566

Davacılar C.. P.. vd vekili Avukat Ç. Ç.D. tarafından, davalılar M.. U.. vdl aleyhine 25/02/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan M.D. U. açısından pasif husumet yokluğundan reddine, diğer davalılar açısından esastan reddine dair verilen 03/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dava basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davaya konu Yeni Akit Gazetesi'nin 22/01/2013 tarihli nüshasında, davalılardan Y.. D.. tarafından kaleme alınan CHP ve DHKP-C başlıklı köşe yazısıyla, terör örgütü ile davacıların ilişkilendirildiğini, gerçeğe aykırı beyanlarla kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirtip, manevi tazminat istemlerinde bulunmuşlardır.

Davalılar, köşe yazısının görünür gerçekliğe uygun olduğunu, basın özgürlüğü kapsamında olup, eleştiri sınırlarının aşılmadığını, belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan M. D. U. hakkındaki dava ile ilgili pasif husumet yokluğundan; diğer davalılar hakkındaki dava ile ilgili ise, yazı içeriğinin sert eleştiri mahiyetinde olduğu belirtilerek esastan ret kararı verilmiştir.

Davaya konu edilen köşe yazısı bir bütün olarak incelendiğinde; “Geçen hafta “CHP ve PKK” başlıklı bir yazı yazmıştım. Bu haftaki yazımda ise başka bir terör örgütüyle CHP’nin ilişkilerini anlatmak durumunda kalıyorum. Daha önce de sayısız defa Ergenekon Terör Örgütüyle CHP’nin ilişkilerini irdelemiş, halkına terör uygulayan Esad’la CHP’nin ilişkilerine değinmiştim. Nerede bir terör örgütü ve terörist varsa CHP, destek için orada oluyor çünkü. Ve benim kendisini devletin kurucusu olarak niteleyen CHP’yle bu örgütsel bağlantılar üzerinde defalarca durmam iktiza ediyor.

CHP’nin teröristlerle ilişkilerden sorumlu milletvekili H. A., dağda uyuyakalan PKK’lının başında sabaha kadar nöbet tutup sarılarak ayrıldıktan sonra, Paris’te öldürülen terörist Sakine’nin (Sara) taziyesine katılıp karalar bağlamış, ardından “yandaş medyayı” PKK’nın içindeki Dersimlileri hedef göstermekle suçlamıştı.

PKK’lı teröristlerle ilgili üzerine düşeni yapan ve yapmaya devam edeceği de gözüken H. A., son olarak DHKP-C’lilere destek için de olay yerindeydi. Hiç kimseyi şaşırtmayan “Gözaltına alınan insanları tanıdığı” yönündeki sözleriyle konuya giren Aygün, bir kez daha “nerede bir terörist varsa, destek için orada olacağını” cümle aleme gösterdi.