muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/132, Karar No: 2018/128, Tarih: 19.01.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/132 E.  ,  2018/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ltd. Şti. ile davalı ... Genel Müdürlüğü, İlgili ... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 12.10.2017 gün ve 2017/65-2017/240 sayılı bozmaya uyularak verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahalli mahkemesince, verilen kararın davalı ... Genel Müdürlüğü'nce temyiz edildiğinden bahisle dosya Dairemize gönderilmiş ise de; temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

Davalı ... Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Kanun'a göre genel bütçe kapsamındaki Kamu İdareleri arasında sayılmadığından Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca yargı harçlarından muaf değildir. Anayasa Mahkemesi'nin 29.03.2017 gün ve2016/1 Esas 2017/81 Karar sayılı ilâmı da ... Genel Müdürlüğü'nün yargı harçlarından muaf olduğu anlamını taşımamaktadır. Bu nedenle, kararı temyiz eden davalı idare vekilinden 677,08 TL nispi temyiz karar harcı ile temyiz tarihinde geçerli olan 154,30 TL temyiz yoluna başvurma harcı alınması gerektiğinden noksan 831,38 TL temyiz harcının 6100 sayılı HMK'nın gçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle ikmâlinin sağlanması, bu eksiklik giderildikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3841, Karar No: 2014/2544, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3841 E.  ,  2014/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1471, Karar No: 2016/1588, Tarih: 23.05.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1471 E.  ,  2016/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

30/01/2014 tarihinde sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, yasal süresi geçtikten sonra 11/02/2014 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin temyiz isteğinin REDDİNE, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6674, Karar No: 2019/6309, Tarih: 21.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6674 E.  ,  2019/6309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Ağustos 1987-Ekim 2011 tarihleri arasında her yıl Ağustos-Ekim ayları arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının 1987 yılından 2011 yılına kadar her yıl Ağustos-Ekim ayları arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesinde “davanın kısmen kabulüne” karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ortaya konulmasında Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtayın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Ancak bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri tam anlamıyla yerine getirilmemiştir. 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Gerçekten Dairemiz kararında “, davacının hizmetinin bildirildiği dönemler bakımından, ücret bordrolarını, puantaj cetvellerini davalı işverenden istemek, dönem bordrolarının tamamını getirtmek, imzalı ücret bordrosu (puantaj cetveli) olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu (puantaj cetveli) kadar, imzalı ücret bordrosu (puantaj cetveli) olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemler bakımından ise, dönem bordrolarında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, beyanı alınan tanıkların hizmet cetvellerini davalı Kurumdan istemek, bordolarda adı geçe n kişilerin adreslerinin tespit

edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermek" gerektiği belirtilmiş ise de Mahkemece, itiraz edilen dönem bodrolarındaki imzaların davacıya ait olup olmadığı tespit edilmeden,bir kısım tanıkların ihtilaf konusu dönemi tanığı olduğu belirlenemeyen, çelişkili tanık beyanları esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacı adına 01/09/1988 tarihinden itibaren 30/10/2010 tarihine kadar giriş çıkış yapılmak sureti ile hizmetinin bildirildiği, bildirim yapılan dönemlerde davacının çalışmasının otuz günün altında olduğu, 21/04/1987-26/05/1988 tarihleri arasında dava dışı ... Dış Tic. AŞ'ye ait işyerinden ve 26/05/1988-15/08/1988 tarihleri arasında da ... sicil numaralı işyerinden hizmetinin bildirildiği, davalı işyerinin kuru meyve işletmesi işinden 02/03/1987 tarihinden itibaren kanun kapsamına alındığı, bir kısım imzalı ücret bordrolarının bulunduğu, dönem bordrolarının da bir kısmının getirtildiği, davacının imza inkarı bulunduğu ancak imza incelemesi yapılmadığı, bozma sonrası bir kısım tanıkların dinlendiği, bir kısım tanıkların hizmet döküm cetvellerinin getirildiği, bir kısım tanıkların davacıyı çalışırken hatırlamadığı, bir kısmının ise çalışma olgusunun varlığının tespiti hususunda yetersiz ve çelişkili olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının imza inkârının bulunduğu bordrolardaki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığına dair imza incelemesi yaptırmak, eli ürünü olduğu anlaşılan dönemler yönünden imzalı ücret bordrosunda belirtilen kadar çalıştığını kabul etmek, eli ürünü olmadığı anlaşılan dönemler ile ücret bordrosu olmayan dönemler yönünden ise; davalı işverene ait nizalı dönemin tamamının bodrolarını kurumdan getirtmek, bordrolarda nizalı dönemin tamamında çalışması olan bordro tanıklarını res'en tespit edip dinlemek, Dairemiz bozma ilamı öncesi ve sonrası dinlenen tanıklara ait hizmet cetvelleri getirilmeyen tanıkların hizmet cetvellerini getirtilerek tanıkların ihtilaflı dönemin kayıtlı çalışanları olup olmadıklarını tespit etmek, gerektiğinde Sosyal Güvenlik Kurumu, vergi dairesi, meslek odası ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer kayıtlı işyerleri çalışanlarını tespit etmek ve tespit olunan şahısları tanık olarak yöntemince dinlemek, soruşturmayı genişletmek, toplanan tüm delilleri birlikte değerlendirerek sonucuna göre Mahkemece bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve Franko Meyve'ye iadesine, 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22510, Karar No: 2010/11065, Tarih: 13.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/22510 E.  ,  2010/11065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Kısa karara göre; 765 sayılı TCK.nun 345, 59/2 maddesi ile 647 sayılı K.nun (4) 5 ve 6.maddeleri gereğince 2.700.00 YTL adli para cezası, bu cezanın birer ay arayla 15 eşit taksitte tahsili ve erteleme

Gerekçeli karara göre; kısa karardan farklı olarak başka sanıklar haklarında 5237 sayılı TCK.nun 141/1, 62, 63, 54, 51, 51/3, 53/1 maddeleri gereğince hüküm tesisi

1-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda dosya sanıkları ... ve ... haklarında özel evrakta sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu halde gerekçeli kararda, dosya ile ilgisi bulunmayann ve isimli şahıslar haklarında hırsızlık suçundan hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması yasaya aykırı,

2-5237 sayılı TCK. nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK. nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14852, Karar No: 2017/2471, Tarih: 20.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14852 E.  ,  2017/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4787, Karar No: 2015/5174, Tarih: 26.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/4787 E.  ,  2015/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “16/04/2006” şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın aşamalarda verdiği benzer ifadelerde, ailesinden kalan suça konu kitabı... ilinde ...Eserleri Müzesi'ne, ... ilinde de... Müzesi'ne götürüp gösterdiğini, kendisine kitabın müzelik değerde olmadığının, tasnif edilemeyeceğinin söylenmesi üzerine kitabı tamirciye toplattırıp, daha önce ülkemizde tanıştığı ... isimli şahsa hediye olarak göndermek üzere kargo şirketine götürüp teslim ettiğini dile getirdiği, kargo şirketi tarafından düzenlenen 14/04/2007 tarihli irsaliyeli fatura suretinde, kargo alıcısının ikamet adresinin... ülkesi olduğunun görüldüğü anlaşılmakla;

Dava konusu eser üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgisi, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı olup olmadığı tespit edilerek, anılan niteliği haiz olduğunun belirlenmesi halinde, aynı Kanunun 68. maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine hükmedilip, teşebbüs aşamasında kalan eylem nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35/2 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanınca düzenlenen, “eserin hem 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu hem de tasnif ve tescile tabi bulunmadığı” şeklindeki çelişkili bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm tesisi,Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6539, Karar No: 2022/584, Tarih: 25.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/6539 E.  ,  2022/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinmede Ana-Baba Rızasının Aranmaması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesinde, çocuk mahkemesinin bakım tedbiri kararı gereği Bakanlığın koruma ve bakımı altında olan küçüğün evlat edinilmesinde ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, evlat edinmede ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenen küçüğün kuruma yerleştirilmiş olduğundan TMK'nın 312/1 hükmü gereği rızanın aranmaması kararının ancak evlat edinme işlemleri sırasında verilmesinin mümkün olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine, davacı kurum vekilince istinaf isteminin esastan ret kararı temyiz edilmiştir.

Dava, küçüğün gelecekte evlat edindirme hizmetlerinden yararlandırılacağı ileri sürülerek TMK’nın 311. maddesindeki sebepler ile anne ve babanın evlat edinmede rızasının aranmamasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 312. maddesinde “Küçük, gelecekte evlât edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir, ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlât edinenin veya evlât edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce, onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir. Diğer hallerde, bu konudaki karar evlât edinme işlemleri sırasında verilir.” hükmü getirilmiştir.

Üzerinde durulması gereken husus; TMK'nın 312. maddesinde çocuğun evlat edinilmesinde eksik olan ana ve/veya babanın rızasının aranmaması için davanın ne zaman açılabileceği ve bu kapsamda madde metninde ifade edilen "kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce" ibaresinden ne anlaşılması gerektiğidir.

Üzerinde durulması gereken husus; TMK'nın 312. maddesinde çocuğun evlat edinilmesinde eksik olan ana ve/veya babanın rızasının aranmaması için davanın ne zaman açılabileceği ve bu kapsamda madde metninde ifade edilen "kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce" ibaresinden ne anlaşılması gerektiğidir.

Nitekim bu husus; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.12.2020 tarihli ve 2017/1926 Esas, 2020/1057 Karar sayılı ilamında tartışılmıştır. Dairemizce de benimsenen görüşe göre; "...madde metninde geçen ikinci “yerleştirilme” ifadesinin küçüğün evlat edinecek kişi veya ailenin yanına yerleştirilmesi olarak anlamak gereklidir. Diğer bir deyişle, bu fıkra kapsamında düzenlenen ana ve/veya babanın rızasının aranıp aranmayacağına yönelik karar, aracı kuruma yerleştirilen küçüğün evlat edinecek kişi veya ailenin yanına yerleştirilmesinden önce verilmelidir. Nitekim burada amaç, devletin koruması altına alınmış olan küçüğün, evlat edinilmek üzere aile yanına yerleştirilmesinden önce, rızanın aranıp aranmaması sorununun çözülmüş olması, küçüğün evlat edinme amacıyla yerleşmesinden sonra olumsuz bir karar verilmesi hâlinde doğacak zararların önlenmesidir. Küçük, Tüzük hükümleri gereğince, evlat edinme amacıyla yerleştirilmiş ise, rızanın aranıp aranmaması

kararı artık TMK'nın 312/2 maddesi gereğince evlat edinme işlemleri sırasında verilecektir. Zira bu kararın evlat edinme işlemleri başlamadan önce yani kurumdaki evlat edinilecek küçük evlat edinecek kişi veya ailenin yanına yerleştirilmeden önce verilmesi, evlat edinme sürecini hızlandıracak ve bu durum da küçüğün yararına olacaktır (Er, s. 73)."

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 2017 doğumlu küçük ...’ün 21.02.2018 tarihinde aile yanına yerleştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Küçüğün kurum yurtlarına yerleştirilmesi evlat edinme davasından önce rıza aranmaması davasının açılmasına engel değil ise de aile yanına yerleştirilmesi evlat edinme davasında önce ayrı bir dava olarak evlat edinmede ana/baba rızasının aranmaması davasına engeldir. İş bu husus 6100 sayılı HMK'nın 114/2. maddesi gereği dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hâkim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmesi gerekir(HMK mad.114/1-h, 115). Somut olayda, küçüklerin aile yanına yerleştirilmiş olmasına göre, ana ve baba rızasının aranmaması konusunun evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğinden, açılan davanın açıklanan gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden ve hükmün redde ilişkin bölümü sonucu itibari ile doğru görüldüğünden, 6100 sayılı HMK'nın 370/4. maddesi uyarınca hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesi düzeltilerek ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.25.01.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/14940, Karar No: 2017/3209, Tarih: 05.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14940 E.  ,  2017/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının yargılama gideri ile ilgili kısmından zorunlu sanık savunmanı ücretinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26188, Karar No: 2012/33012, Tarih: 03.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/26188 E.  ,  2012/33012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Dosyada yapılan incelemede, kararın 02.05.2012 tarihinde davacı vekilinin yüzüne karşı, davalının yokluğunda tefhim edildiği, davalı vekili tarafından 06.07.2012 tarihinde temyiz dilekçesi sunulduğu anlaşılmıştır.

Dosyada temyiz eden davalı vekiline kararın tebliğ edildiği tarihe ilişkin tebligat parçasına ve temyiz harcının yatırıldığına dair harç makbuzuna rastlanılmadığından temyizin süresinde olup olmadığı ve harcın yatırılıp yatırılmadığı denetlenememektedir. Bu nedenle dosyanın anılan eksiklikler nedeniyle yerel mahkemeye GERİ ÇEVİRİLMESİNE, 03.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1567, Karar No: 2012/1821, Tarih: 12.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1567 E.  ,  2012/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanıklar ... ve ...'nun yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2011 gün ve 2011/625 E. 2011/732 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.