muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/33860, Karar No: 2014/35724, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33860 E.  ,  2014/35724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/361-2014/1025

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisindeki belgelerden, davacının sendika üyelik kaydı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinin alt işverene 16.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; bu belge ekinde Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013- 31.12.2014 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin bir örneğinin de dava dışı alt işverene tebliğ edildiğini gösterir belge bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesi “Toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih ile iş yerine tebliğ edildiği aya kadar geçen süre için ödenecek farkların tutarı iş bu kararın iş yerine tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde iki eşit taksitte ödenir ” yönünde düzenleme içermektedir. Bu durumda Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013-31.12.2014 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin, dava dışı alt işveren olan M.Tıbbi Tek. Mak. ve Sağ. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tebliğ edildiği tarihi gösterir evrakın denetlenmesi gerekmektedir.

2-Ayrıca, mahkeme seri nitelikte görülerek karara bağlanan ve temyiz incelemesi yönünden Dairemize gönderilmiş bulunan seri dosya davacılarından bir kısmının hastanenin çeşitli acil servislerinde görev yaptıkları görülmektedir.

Davacı tarafça dosya içerisine ibraz edilen ilgili Yüksek Hakem Kurulu kararı örneğinin incelenmesinde, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinin Bulaşıcı Hastalık ve Risk Primi başlığını taşıdığı ve “Röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara fiilen çalışılan günler için 2,00-(iki)TL/Gün bulaşıcı hastalıklar ve risk pirimi verilir." yönünde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine ibraz edilen bu belge örneğinde; 30. madde de yer alan santral kelimesinden sonra el yazısı ile madde metnine acil servis eklemesi yapıldığı ancak eklemeye ilişkin imza ve paraf bulunmadığı tespit edilmiştir. Toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, acil servis ibaresinin bulunup bulunmadığı hususun denetlenmesi açısından Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararının bir örneğinin de ilgili kuruldan temin edilerek dosyalara eklenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirlenen eksikliklere ilişkin belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6498, Karar No: 2023/10258, Tarih: 29.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6498 E.  ,  2023/10258 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/63 Esas, 2020/220 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, 43 ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 17 yıl 2 ay 7 gün hapis ve 34.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2021/191 Esas, 2021/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Sanığın 4. olay dışındaki eylemlere ilişkin kabulü olmadığına, 2. Kullanıcı ...'nın ve fiziki takibi gerçekleştiren kolluk görevlilerinin kovuşturma aşamasında dinlenilmediklerine, 3. Sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının yerinde olmadığına, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Sanığın Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastahanesinde tedavi görmüş olduğuna ve temyiz kudretinin re'sen araştırılması gerekirken bu yönde bir araştırmanın yapılmamış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Eyleme ilişkin olarak; her ne kadar sanık ... işbu eylem yönünden üzerine atılı suçu kabul etmemiş olsa da; dinlenen tutanak tanıklarının beyanlarından da anlaşılacağı üzere, suç tarihinde usulüne uygun

olarak tanzim edilen fiziki takip tutanağına tarafların arasındaki alışverişin açık ve net biçimde yansıması, alışveriş sonucunda yapılan kesintisiz takip sonucunda fiziki takip tutanağındaki anlatıma uygun şekilde tanığın üzerinden sentetik kannobinoid içerikli uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın bu eylem yönünden 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde düzenlendiği şekilde üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği,

2. Eyleme ilişkin olarak; her ne kadar sanık ..., işbu eylem yönünden üzerine atılı suçu kabul etmemiş olsa da; dinlenen tutanak tanıklarının beyanlarından da anlaşılacağı üzere suç tarihinde usulüne uygun olarak tanzim edilen fiziki takip tutanağına tarafların arasındaki alışverişin açık ve net biçimde yansıması, alışveriş sonucunda yapılan kesintisiz takip sonucunda fiziki takip tutanağındaki anlatıma uygun şekilde tanığın üzerinden sentetik kannobinoid içerikli uyuşturucu maddenin ele geçirilmesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın bu eylem yönünden 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde düzenlendiği şekilde üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği anlaşıldığı,

3. Eyleme ilişkin olarak; sanığın ikrar içerikli savunması, ele geçen uyuşturucu maddenin sanıktan temin edildiğine dair tanık beyanı, fiziki takip tutanağı ile uyumlu ara yakalama işlemi bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın bu eylem yönünden de 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde düzenlendiği şekilde üzerine atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği anlaşıldığı,

Gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin uygulanmasına, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yeterli incelemenin yapıldığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2021/191 Esas, 2021/470 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12786, Karar No: 2012/15290, Tarih: 29.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/12786 E.  ,  2012/15290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Elektrik enerjisi hırsızlığı, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin, sanığın yüzüne karşı verilen 16.11.2009 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 03.02.2010 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14686, Karar No: 2014/18263, Tarih: 19.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14686 E.  ,  2014/18263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/143125

Mahkemesi : İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 28/03/2012

Numarası : 2010/1 - 2012/196

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İstanbul 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 05/02/1992 gün ve 3418 sayılı kararı ile kentsel sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde yer alan, İstanbul ili, . İlçesi, .i Mahallesi, .. Caddesi, 1495 ada, 8 parsel sayılı taşınmazın zemin kat merdiveninin iptal edilerek, döşeme yırtığının betonla kapatıldığı, asansör boşluğunun yerlerinin değiştirildiği, bölge duvarlar ile boya badana ve tesisat değişikliği yapıldığı, ayrıca çelik profilden çatı yapılmaya çalışıldığının tespit edilmesi üzerine bina maliki olan sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili olarak, dosya kapsamında mevcut inşaat mühendisi tarafından düzenlenen rapordan anlaşılacağı üzere, suça konu yapının zemin kat merdiveninin iptal edilerek döşeme yırtığının betonla kapatılması, asansör boşluğunun yerinin değiştirilmesi, bölme duvarlar yapılmasına ilişkin uygulamaların, kullanılan malzeme, işçilik ve yıpranma durumu dikkate alındığında, sanığın taşınmazı satın aldığı 2008 yılından önce, 2000-2002 yıllarında yapıldığı anlaşılmakla birlikte, bahse konu yapının sadece dış cephe tamiratının yapılması için Beyoğlu Koruma Uygulama ve Denetim Bürosu'ndan onarım ön izin belgesi alınmasına karşın, çatı kısmında güneşlik ve tente türü uygulamalarda bulunduğu, bu eylemin 2863 sayılı Kanun'un 6498 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 65/d, değişiklik sonrası ise 65/4. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, sanığın beraatine ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1111, Karar No: 2020/3971, Tarih: 02.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1111 E.  ,  2020/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

... İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçluya ait taşınmazın alacağa mahsuben taraflarına ihale edildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin 4. sırada olduğunu, 1.sırada şikayet olunan ...’un alacaklı olduğu takip dosyasının, 2. sırada şikayet olunan ...’ın alacaklı olduğu takip dosyasının olduğunu, 3.sırada ise ... Vergi Dairesi'nin bulunduğunu, satışa konu taşınmaz üzerine 3367 sayılı Yasa gereğince 10 yıl müddetle kamu alacağı dışında şerh işlenemeyeceği düzenlemesi mevcut iken, 14.01.2005 tarihinden sonrasında kamu haczi dışında hacizlerin işlendiğini, bunlardan 1. sıradaki alacağın 05.10.2011 tarihinde, 2. sıradaki alacağın 06.02.2012 tarihinde haczine ve tapu kayıtlarına tesciline karar verildiğini, tapu kayıtlarına şerh edilen bu hacizlerin geçersiz olduğunu, ayrıca şikayet olunanların hacizlerinin sonraki tarihlerde yenilendiğini, hacizlerin yenilenmesi müessesinin olmadığını, eski haciz tarihlerine göre düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, hacizlerin yenilenmesi halinde yenilenen haczin, yenilendiği tarih itibariyle yeni bir haciz olduğu ve ilk haczin devamı niteliğinde bulunmadığı, borçluya ait taşınmaz üzerinde bulunan 3367 sayılı Kanuna göre 10 yıl müddetle kamu alacağı dışında şerh işlenemeyeceği ve bu şerhe rağmen sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada yer alan davalıların 10 yıllık müddet içinde yer alan hacizlerinin bulunduğu, 10 yıllık müddetin bittiği 24.01.2015 tarihinden sonraki haciz tarihlerine göre düzenleneceği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunanlar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi, satışa konu taşınmaz üzerine 3367 sayılı Yasa gereğince 10 yıl müddetle kamu alacağı dışında şerh işlenemeyeceği düzenlemesine dair meşruatı bulunmakta ise de, taşınmaz üzerinde 2005 yılından bu yana haciz şerhlerinin işlendiği ve tapu sicil müdürlüğünden verilen bilgiye göre de 3083 şerhinin sehven konulduğunun anlaşıldığı, İİK'nın 59. maddesine göre satış avansının yatırılması ve geçerli bir satış talebinin doğmasından sonra, satışın da aynı süre içerisinde yapılması yönünde bir zorunluluk bulunmadığı gibi, söz konusu haczin de geçerliliğini kaybettiğinden

bahsedilemeyeceği, şikayet olunanların süresinde satış talebi ve satış avansını icra dosyasına yatırıldığı, satışa yönelik iradesini icra dosyasına yansıtmış oldukları, bu nedenle yenilenen hacizlerin önceki tarihli hacizleri etkilemeyeceği ve ilk hacizlerin geçerli olduğu gerekçesiyle, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İcra ve İflas Kanunu ve Takip Hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan bir malın haczedilememesi için açıkça kanunda düzenlemenin bulunması zorunludur. Somut olayda şikayet konusuyla ilgili 442 sayılı Köy Kanunu’nun 3367 sayılı Yasa ile değişik ek 13. maddesinde devir ve temlik yasağının bulunduğu, anılan bu maddeyle ilgili çıkarılan Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliği’nin 14. maddesinde amme alacağı hariç haczedilemez hükmünün bulunduğu görülmüştür. Bu durumda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, haczedilmezliğin açıkça kanunda düzenlenmesi gerektiği, yönetmelikle hacizlerin engellenmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararını kaldırılıp şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yenilenen hacizlerin önceki tarihli hacizleri etkilemeyeceği ve ilk hacizlerin geçerli olduğu gerekesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği şikayetin reddi karar sonucu itibariyle doğru olduğundan HMK’nın 370/4. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3087, Karar No: 2022/3338, Tarih: 20.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/3087 E.  ,  2022/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Bozma ilamının 1 nolu bendi uyarınca uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33847, Karar No: 2014/35711, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33847 E.  ,  2014/35711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/336-2014/1004

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisindeki belgelerden, davacının sendika üyelik kaydı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinin alt işverene 16.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; bu belge ekinde Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013- 31.12.2014 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin bir örneğinin de dava dışı alt işverene tebliğ edildiğini gösterir belge bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesi “Toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih ile iş yerine tebliğ edildiği aya kadar geçen süre için ödenecek farkların tutarı iş bu kararın iş yerine tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde iki eşit taksitte ödenir ” yönünde düzenleme içermektedir. Bu durumda Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013-31.12.2014 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin, dava dışı alt işveren olan M.Tıbbi Tek. Mak. ve Sağ. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tebliğ edildiği tarihi gösterir evrakın denetlenmesi gerekmektedir.

2-Ayrıca, mahkeme seri nitelikte görülerek karara bağlanan ve temyiz incelemesi yönünden Dairemize gönderilmiş bulunan seri dosya davacılarından bir kısmının hastanenin çeşitli acil servislerinde görev yaptıkları görülmektedir.

Davacı tarafça dosya içerisine ibraz edilen ilgili Yüksek Hakem Kurulu kararı örneğinin incelenmesinde, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinin Bulaşıcı Hastalık ve Risk Primi başlığını taşıdığı ve “Röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara fiilen çalışılan günler için 2,00-(iki)TL/Gün bulaşıcı hastalıklar ve risk pirimi verilir." yönünde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine ibraz edilen bu belge örneğinde; 30. madde de yer alan santral kelimesinden sonra el yazısı ile madde metnine acil servis eklemesi yapıldığı ancak eklemeye ilişkin imza ve paraf bulunmadığı tespit edilmiştir. Toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, acil servis ibaresinin bulunup bulunmadığı hususun denetlenmesi açısından Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararının bir örneğinin de ilgili kuruldan temin edilerek dosyalara eklenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirlenen eksikliklere ilişkin belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.