muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4841, Karar No: 2023/3175, Tarih: 20.09.2023

8.Boğaziçi Elektrik Dağıtım A.Ş 'nin cevabi yazısında, olay tarihinin 20.09.2011 olması sebebiyle arşivde yapılan incelemede herhangi bir belgeye ulaşılamadığı belirtilmiştir.

9.Mahkemece genel hükümlere göre yargılama yapılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yetkili ve kusurlu olmadığı yönünden;

20.09.2011 günü , yüksek gerilim yer altı kablolarını değiştirmek üzere çalışma yapan sanığın yetkilisi olduğu MS elektrik şirketinin çalışma sırasında kepçenin kazı yaparken gerilim kablosuna zarar vermesi üzerine şirkette elektrikçi olarak çalışan katılanın kabloyu tamir etmek isterken elektrik akımına kapılarak basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı olayda, incelenen dosya kapsamı, tanıkların beyanları ve bilirkişi raporundaki sanığın gerekli güvenlik önlemlerini almayarak birinci dereceden kusurlu olduğuna dair tespitleri karşısında mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, sanığın yetkili ve kusurlu olmadığına yönelik temyiz temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Re'sen gözetilecek hususlar yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2022 tarihli 2018/50 Esas 2022/1465 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2008, Karar No: 2021/2973, Tarih: 15.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/2008 E.  ,  2021/2973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2018 tarihli ve 2016/176241 soruşturma, 2018/2524 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 20/02/2018 tarihli ve 2018/17195 soruşturma, 2018/2640 sayılı yetkisizlik kararı sonrasında, bu kez İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/03/2018 tarihli ve 2018/44697 soruşturma, 2018/4116 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Finike Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarihli ve 2018/245 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07712/2020 gün ve 94660652-105-07-17223-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/01/2021 gün ve 2021-2606 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesini müteakip, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 20/02/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı sonrasında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/03/2018 tarihli yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan İstanbul Anadolu Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, uyuşmazlığın esastan incelenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Anakara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilerek dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, ancak bu defa Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının kendisini yetkisiz görerek dosyayı yetkisizlik kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla; mercii İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin; bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı bulunduğu yere en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği, bu yüzden doğrudan gelmesi üzerine, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğunu gözeterek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu yere en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar vermesi gerektiğinden kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarihli ve 2018/245 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4174, Karar No: 2012/24752, Tarih: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4174 E.  ,  2012/24752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3-8 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşmanın devamı niteliğindeki 07.11.2008 tarihli iki sayfadan ibaret keşif zaptı mahkeme hakimi tarafından imzalanmamış ise de, keşif tutanağının keşifte hazır bulunanların tamamı tarafından imzalanmış, sahteliğinin de iddia edilmemiş olması ve keşif sonrası düzenlenen raporun Adli Tıp Kurumu raporuyla aynı doğrultuda olması ve tek başına hükme esas alınmaması karşısında, tebliğnamedeki imza eksikliğinden dolayı bozma öneren (1) no'lu görüşe;

Dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinden kazada hayatını kaybeden ... ve katılan ...'ın müşterek çocukları olan 01.01.1993 doğumlu Aslıhan Sayın üzerinde velayet hakkına sahip babanın davada katılan sıfatı almış olması ve hükmün katılan adına temyiz edilmiş olması sebebiyle, tebliğnamede (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin süre tutum dilekçesinde belirttiği herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazları ile katılanlar vekilinin ertelemeye ve sürücü belgesinin geri alınmamasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1967, Karar No: 2011/4390, Tarih: 19.09.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1967 E.  ,  2011/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye (... As) Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil,Tazminat

... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye (...1. As) Hukuk Mahkemesinden verilen 29.09.2009 tarih ve 65/408 sayılı hükmün Dairenin 18.01.2011 gün ve 6531/127 sayılı ilâmiyle onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve aşağıda müfredatı yazılı 38,20 TL peşin harcın red harcına mahsubuna 19.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7061, Karar No: 2017/3015, Tarih: 01.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7061 E.  ,  2017/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Gebze 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2674 esas sayılı dosyasındaki 08.04.2014 tarihli sıra cetvelinin hukuka aykırı olarak düzenlendiğini, birinci ve ikinci sıradaki davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile İstanbul 11. İcra Müdürlüğü'nün 2013/22955 esas sayılı dosyasına konu davacı alacağının tamamı için pay ayrılmasına ve bu alacağın öncelikle ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının soyut ve yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı alacağının, davacı alacağından daha önce doğduğu ve sonraki alacak bakımından muvazaa yaratılamayacağı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6317, Karar No: 2023/4321, Tarih: 15.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6317 E.  ,  2023/4321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/707 E., 2022/796 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

SUÇ TARİHLERİ : 26.04.2015 - 06.10.2016 - 13.01.2017 - 14.01.2017

HÜKÜM : Düşme- Durma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan "kamu davasının düşmesine" ilişkin hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan "kamu davasının durmasına" ilişkin hükmün; temyiz incelemesine tabi olmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Şüpheli hakkında, 26.04.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2015 tarihli ve 2015/6025 Soruşturma, 2015/184 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 09.12.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek tedbirin infazı için Yalova Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

B. İnfaz işlemleri devam ederken şüphelinin 06.10.2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararı kaldırılarak Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2017 tarihli ve 2015/6025 Soruşturma, 2017/226 Esas, 2017/195 sayılı iddianamesi ile Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

C. Şüphelinin 14.01.2017 tarihli aynı nev'iden suçu nedeniyle Orhangazi Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2017 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasının, Orhangazi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2018 tarihli ve 2017/132 Esas, 2018/15 Karar sayılı kararı ile, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/61 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

D. Şüphelinin 13.01.2017 tarihli aynı nev'iden suçu nedeniyle Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2017 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasının, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2017/646 Esas, 2018/31 Karar sayılı kararı ile, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/61 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

D. Şüphelinin 13.01.2017 tarihli aynı nev'iden suçu nedeniyle Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2017 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasının, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2017/646 Esas, 2018/31 Karar sayılı kararı ile, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/61 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

E. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/61 Esas, 2018/326 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verilmiş, karar 13.04.2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.

F. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli kararının, Adalet Bakanlığının istemi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulmasının talep edilmesi üzerine,

Dairemizin 18.05.2022 tarihli ve 2021/19869 Esas, 2022/6438 Karar sayılı kararı ile "kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan 26.04.2015 tarihli eylem nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "düşme kararı" verilmesi ve İstanbul 2. Çocuk Mahkemesine ihbarda bulunulması, 06.10.2016, 13.01.2017 ve 14.01.2017 tarihli eylemler yönünden de gereğinin takdiri için Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiği" gerekçesiyle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/61 Esas, 2018/326 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.

G. Kanun yararına bozmadan sonra, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/707 Esas, 2022/796 Karar sayılı kararı ile; 26.04.2015 tarihli eylem İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 25.09.2014 tarihli ve 2014/64 Esas, 2014/359 Karar sayılı kararı, 09.02.2015 tarihinde kesinleşen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "kamu davasının düşmesine", 06.10.2016, 13.01.2017 ve 14.01.2017 tarihli eylemler yönünden kovuşturma şartı oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verildiği, anlaşılmıştır.

H. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; 13.01.2017 ve 14.01.2017 tarihli eylemler nedeniyle verilen karara ilişkin olarak dosyanın incelenmeksizin iadesi, 26.04.2015 tarihli eylem nedeniyle kurulan hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi özetle; sanık hakkında mükerrer ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

H. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; 13.01.2017 ve 14.01.2017 tarihli eylemler nedeniyle verilen karara ilişkin olarak dosyanın incelenmeksizin iadesi, 26.04.2015 tarihli eylem nedeniyle kurulan hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi özetle; sanık hakkında mükerrer ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın 26.04.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi, İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 09.02.2015 tarihinde kesinleşen 25.09.2014 tarihli zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olduğundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "kamu davasının düşmesine", 06.10.2016, 13.01.2017 ve 14.01.2017 tarihli aynı nev'iden eylemler yönünden kovuşturma şartı oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kurulan düşme kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın 26.04.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu, daha önceden İstanbul 2.Çocuk Mahkemesinin 25.09.2014 tarihli ve 2014/64 Esas, 2014/359 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen ve 09.02.2015 tarihinde kesinleşen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlediği, bu durumda;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan; "(4) Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." ve aynı maddenin beşinci fıkrasında yer alan; "(5) Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, incelemeye konu suç tarihinin 26.04.2015 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği ve sanık hakkında mükerrer dava açılmasının sözkonusu olmadığı anlaşıldığından Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/707 Esas, 2022/796 Karar sayılı kamu davasının düşmesine ilişkin kararında, hukuka aykırılık görülmemiştir.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/707 Esas, 2022/796 Karar sayılı kamu davasının durmasına yönelik kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı, kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

1- Kamu davasının durmasına ilişkin karara yönelik temyiz istemi yönünden:

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer verilen; "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir" şeklindeki düzenleme gereği durma kararı verildiği, aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında durma kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun'un mezkûr maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereği söz konusu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak oybirliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2- Kamu davasının düşmesine ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/707 Esas, 2022/796 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.