muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5511, Karar No: 2015/10357, Tarih: 14.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/5511 E.  ,  2015/10357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HİLVAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2014

NUMARASI : 2013/63-2014/64

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında, 13/11/2014 tarihli Dairemizin geri çevirme kararının gereği yerine getirilmediği anlaşlmakla;

1- Davacı M.. K..'nun önceki soyismi (Uğuç) de belirtilmek sureti ile aynı çalışma alanında belgesizden tespit gören taşınmazlar olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden, Kadastro Müdürlüğünden ve Mahkemeler Yazı İşleri Müdürlüğü'nden sorularak, varsa bu şekilde tespit edilen taşınmazların onaylı tutanak suretlerinin,

2- Çekişmeli taşınmazın bölümüne komşu 23 parsele dayanak Ocak 1961 tarih 43 sıra, 27 cilt 151 sayfa ve Aralık 1960 tarih 5 sıra, 27 cilt 150 sayfa numaralı tapu kaydı, 42 ve 43 parsellere dayanak T.Evvel 310 tarih 72 sıra 9 cilt 43 sayfa ve Şubat 949 tarih 3 sıra 14 cilt 53 sayfa numaralı tapu kayıtlarının, (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüzölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) tüm tesis ve tedavüllerinin, varsa tesis ve ifraz haritalarının, tescil ilamı ile oluşmuşsa, tescil haritası ile onaylı ilam örneğinin getirtilmesi,

3- Söğütlü Köyünde bulunan ve dava konusu taşınmaza komşu parsellerin parsel numaraları tespit edilerek kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa tespitlerine dayanak kayıtlarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7425, Karar No: 2013/2873, Tarih: 08.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7425 E.  ,  2013/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Direnme fiilinin bir kamu görevlisine karşı işlenmesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesi yönünden tebliğnamede yer alan eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ın yasal işlemlerin yapılması için bölge trafik istasyonuna rızası dahilinde girdiği, ancak daha sonra çıkmak istediği ve ikna çabalarına rağmen ısrar edip dışarı çıktığı sırada ayağını boşa atması sonucu yuvarlanıp düştüğü, kalkar kalkmaz polis memuru ...'ya saldırıp vurduğu belirtilmiş ise de, sanığın dövüldüğü şeklindeki savunması, bunu doğrulayan rapor karşısında bu şekilde yaralanmasının mümkün olup olmadığı üzerinde durulmadan ve hakkında TCK'nın 29. maddesinde yer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği karar yerinde denetime imkan verecek şekilde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Bölge Trafik istasyonuna isteyerek girdiği, ancak daha sonra çıkıp gittiği kabul edilen sanık ...'ın bu aşamadan sonra hangi görevi yaptırmamak için nasıl direndiği hususunun denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmemesi,

Suçun birden fazla kişi birlikte olacak şekilde işlendiği kabul edildiği halde sanıklar hakkında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,

Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan mahkümiyet hükmünün taksirli suça ilişkin olması ve yasal engel oluşturmaması karşısında sabıkalı kişiliğine vurgu yapılarak hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

.../...

-2-

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 08/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8549, Karar No: 2018/3696, Tarih: 26.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/8549 E.  ,  2018/3696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan ilamın icrasına dayalı takipte, borçlu belediye vekilinin icra mahkemesine yaptığı başvuruda, Belediyenin kamu hizmetinde kullandığı vergi, resim, harç niteliğinde olan ... TAŞ. nezdindenki hesabına haciz konulduğunu, 5393 sayılı Kanun'un 15. maddesi uyarınca haciz işleminin hukuka aykırı olduğunu belirterek, haczin kaldırılmasını talep ettiği; mahkemece aynı banka hesabına ilişkin olarak bir başka dosyadan alınan bilirkişi raporu doğrultusunda istemin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirlerinin haczedilemeyeceği düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olanın alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Ayrıca, bir üst norm olan Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 90/4. maddesi ile de; usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklerin düzenlendiği milletlerarası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu ve uyuşmazlıklarda gözetilmesi gerektiği kuralına yer verilmiştir.

Buna göre, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 1 Nolu Protokol’ün 1. maddesinde; “…Her gerçek ve tüzel kişi, maliki olduğu şeyleri barışçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu yararı gerektirmedikçe ve Uluslararası Hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koşullara uyulmadıkça, bir kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz…” denilmektedir. Ek protokol’ün mülkiyet hakkı ile ilgili 1. maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisince onanmış ve onaylayan yasada; “…Her hakiki veya hükmi şahıs malların

masuniyetine (dokunulmazlığına) riayet edilmesi hakkına maliktir. Herhangi bir kimse ancak amme menfaati icabı olarak ve kanunun derpiş eylediği şartlar ve devletler hukukunun umumi prensipleri dahilinde mülkiyetinden mahrum edilebilir…” ilkelerine yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 16 Ocak 2007 tarih 31277/03 sayılı, Kuzu - Türkiye Davası hakkındaki kararında davacının lehine alınan yargı kararının altı yıldır uygulanmamasını, bir diğer anlatımla ilama konu borcun borçlu belediyece ödenmemesi nedeniyle, AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna vararak tazminata hükmetmiştir.

Yine 17 Ocak 2006 tarih 13062/03 sayılı, Kranta - Türkiye Davası ve 18 EKİM 2005 tarih, 74405/01 sayılı Tütüncü ve Diğerleri - Türkiye Davası hakkındaki kararında da aynı sonuca varmıştır.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilmezlik şikayetine konu edilenin banka hesabı olması durumunda ise hesaptaki paraların niteliği belirlenmelidir. Tamamının haczi kabil olmayan paralardan oluşması halinde haczinin kabil olmayacağı tartışmasızdır. Ancak hesapta haczi kabil paraların da bulunması, bir diğer ifade ile haczi mümkün olmayan paralarla haczi kabil paraların aynı hesaba yatırılarak karıştırılması durumunda, havuz hesabı söz konusu olacaktır. Hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin iddiasını ispat imkanını kendisinin kaldırdığı sonucuna varılmalıdır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır.

Böyle bir davranış AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Böyle bir davranış AİHM’nin AİHS’nin 6 § 1. ve Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır. Buna göre borçlu belediyenin, hesaptaki paraların haczedilmezliğini ispatlayamadığının kabulü gerekecektir.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Yine 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı ve İBKve HGK'nun 17.03.1954 tarih ve 3/40-49 sayılı kararı gereğince; her dava açıldığı tarihteki koşullara ve hukuki duruma göre hükme bağlanır.

Somut olayda; hükme esas alınan, mahkemenin 2016/20 Esas sayılı dosyasında aldırılan 09.05.2016 tarihli bilirkişi raporu ile şikayete konu hesabın Kırıkhan Belediyesi Encümen kararı ile kamuya tahsis edilmiş ve vergi, resim, harç niteliğinde pos hesabı olduğu belirtilmiştir. Ancak hesap ekstreleri incelendiğinde; 312090275 nolu iş yerinin "pos ve batchinin satış işlemleri" açıklaması dışında bir açıklama bulunmadığı ve anılan satış işlemlerinin neye ilişkin olduğunun denetlenemediği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece bilirkişi aracılığı ile gerektiğinde yerinde inceleme yapılarak, somut olaya göre haciz tarihi itibari ile hesabın vergi, resim, harç hesabı olup olmadığı açıkça ortaya konulması gerekirken, denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16868, Karar No: 2015/14631, Tarih: 15.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/16868 E.  ,  2015/14631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY (TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2007/274-2013/175

Taraflar arasındaki davadan dolayı .......... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.03.2013 gün ve 274-175 sayılı karar asıl davada davacı Sevgi vekili ile asıl ve birleşen davada davalı İlyas vekili ve birleşen davada davalı Abdullah vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.12.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden A.. T.. vekili Avukat .......... geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalı İ.. U.. vekili Avukat, davacılar ........ vd. Vekili Avukat, temyiz edilen davalı M.. A.. gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-........... Asliye Hukuk Mahkemesinin eldeki dava dosyası ile birleştirilen 2008/16 E. sayılı dava dosyasının getirtilip evraka eklenmesi,

2-Asıl ve birleşen davada hükmü temyiz eden davalı İlyas'dan maktu temyiz harcı alındığı anlaşılmakla mahkemece asıl davada hükmedilen 9.586,14 TL ve birleşen 2007/277 E. sayılı davada hükmedilen 4.793,07 TL karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nispi temyiz harcı alınması, istenilen hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediği denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1605, Karar No: 2019/14581, Tarih: 24.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/1605 E.  ,  2019/14581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi ... Mahallesi 5957 ada 6/A parsel sayılı taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine,... 19. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/326-2017/143 sayılı kararının kaldırılarak 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9546, Karar No: 2014/12320, Tarih: 19.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9546 E.  ,  2014/12320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 4. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi; uyuşmazlığın ticari nitelikte olup ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, her iki tarafın tacir olmadığı ve uyuşmazlığın ticari dava olmadığı belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda davacı, sahip olduğu eczanenin işletilmesi için davalı ile ortaklık sözleşmesi imzaladığını, davacının eczanede bulunan malvarlığının 48.000 TL olduğu ve ortaklığın sona ermesi halinde davalının bu bedeli ödeyeceğinin kararlaştırıldığı, eczanenin kapatılmasına rağmen bu bedelin ödenmediği iddiasıyla davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, Borçlar Kanunundan kaynaklanan alacak davası niteliğinde olduğu ve davanın mutlak ticari nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19961, Karar No: 2014/19890, Tarih: 16.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/19961 E.  ,  2014/19890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Davalı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 03.07.2014 gün ve 14521-15321 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 227.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 52.40 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oyçokluğuyla karar verildi. 16.10.2014 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı (koca) yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp, fazla olduğu düşüncesiyle sayın çoğunluğun ret kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/5094, Karar No: 2014/7074, Tarih: 27.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5094 E.  ,  2014/7074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu 124 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas olan ve 4753 sayılı Yasa'ya göre oluşturulan 283 ve 297 numaralı toprak tevzi parsellerinin dayanağı olan belirtmelik tutanakları, tablendikatifleri, toprak tevzi haritaları ve belirtmelik tutanaklarında varsa taşınmazlara uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, ayrıca bu kayıtların kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediklerinin Kadastro Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazıların, varsa revizyon gördükleri parsellere ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmişlerse tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

2- Kadastro tespitine esas 01.10.1962 tarih ve 36 sıra numaralı tapu kaydının ve tüm tedavüllerinin kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin mercilerinden sorulması, varsa revizyon gördüğü taşınmazların kesinleşme durumunu gösterir şekilde onaylı kadastro tutanak örneklerinin ve tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının,

3- Kadastro tespitine esas 01.10.1962 tarih ve 36 sıra numaralı tapu kaydının oluşumuna esas Ağrı Asliye Hukuk Mahkemesinin 958/38 sayılı mahkeme ilamı ile krokisinin onaylı örneklerinin,

4- Davacı Hazinenin dayanağı 13.12.1961 tarih ve 124 sıra numaralı tapu kaydı ile kadastro tespitine esas 01.10.1962 tarih ve 36 sıra numaralı tapu kaydının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri (bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde onaylı örnekleri) ile varsa dayanakları olan ilam, kroki ve haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden ve eski yazı tapu kayıtları varsa Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından sorulup getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35162, Karar No: 2013/3953, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35162 E.  ,  2013/3953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 31.05.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. madde- sinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.09.2012 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.