muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3526, Karar No: 2024/5875, Tarih: 16.09.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, ayrıca maddî gerçeğe ilişkin bir ceza mahkemesi kararı var iken hiçbir surette somut bir delile dayanamayan raporlara itibar edilerek hüküm tesisi yoluna gidilmesinin mümkün olmadığını, davalının beraat ettiği bir konuda uğradığı ağır ithamın gerçek olması "varsayımına" dayalı hüküm tesis edilmesinin kişilik haklarına açık bir saldırı olup, davalıyı itibarsızlaştırmakta olduğunu, adil yargılanma ve lekelenmeme hakkını da ihlal etmekte olduğunu, çocuğun baskı ve yönlendirme altında olduğunu, sözde istismara ilişkin ilk şikayete konu videolar, çekildikten 55 gün sonra savcılığa şikayette bulunulduğunu, çocukla baba birlikte iken mutlu olduğu videoların nazara alınmadığını belirterek davanın reddi istemiyle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişkinin kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 6 ncı maddesi, 324 üncü maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeler Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesi ve 12 nci maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre özellikle davalı baba hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan delil yetersizliği sebebiyle beraat kararı verilmiş ise de, Namık Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı öğretim üyesi Anabilim Dalı Başkanı .... tarafından tanzim olunan16.05.2018 tarihli raporda, çocukta olumsuz yaşam olayları nedeniyle ''Travma sonrası stres bozukluğu'' semptomlarının geliştiğinin belirtildiğinin, İstanbul Tıp Fakültesi Hastanesi'nin Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlığı öğretim üyeleri, Dr. .... ve Doç. Dr. .... tarafından tanzim edilen 03.03.2020 tarihli adli raporda da öncesinde mevcut iddialar nedeniyle her ne kadar baba ile ilgili birkaç defa kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş ise de, kişisel ilişki tesisinde babanın ebeveynlik hakları kadar çocuğun korunması ve yüksek yararı düşülünerek iki yıl süre ile baba ile kişisel ilişki tesisinin kaldırılmasının, sonrasında yeniden değerlendirilmesinin uygun olacağının belirtildiğinin, tanzim edilen raporlar dikkate alınarak çocuğun üstün yararının korunması amacıyla, çocukla kişisel ilişkinin her zaman değiştirilebilir nitelikte olduğu da gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1908, Karar No: 2013/4157, Tarih: 12.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1908 E.  ,  2013/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde su aboneliği tesisi talebinde taraflar arasında çıkan muarazanın giderilerek, abonelik tesis edilmesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin, satın almış olduğu (... ili, .... ilçesi, ... mevkisi ... Ada, 2 parsel üzerinde bulunan 10. Blok. No:6 adresindeki) bağımsız bölüme istinaden, su aboneliği için davalı kuruma başvurduğunu; söz konusu binanın iskan izni alınmasına ve kanal ve şebeke altıyapısı önceden oluşturulmuş olmasına rağmen; müvekkilinden, işçilik ücreti, Su Tesisleri Harcamalarına Katılma Payı, plaka satış gelirleri, Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı isimleri altında toplamda 5000 TL talep edildiğini;...Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinin müvekkili hakkında uygulanmasının Anayasa ve Kanunlara aykırı olduğunu iddia ederek; taraflar arasında oluşan muarazanın men'i ile, kanal katılım ve şebeke hissesi bedelinden müvekkilinin sorumlu olmadığının tespitine; su aboneliği için ödemekle yükümlü olduğu bir bedel var ise mahkemece tesbiti ile bu bedel üzerinden abonelik tesis edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; idarece haksız olarak kanal katılım bedeli ve şebeke ücreti talep edildiği iddiasının yerinde olmadığını savunup, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile, davacının konutuna (139,85 TL kanal katılım bedeli, 258,98 TL şebeke hisse bedeli ve diğer abonelik giderleri davacı tarafından karşılandığında) su aboneliği tesisine; taraflar arasındaki çekişmenin bu şekilde giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Zira, bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi,...Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde; "Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları: KP=(LXT)/2XN Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2'sini geçemez. Denilmektedir. Yine formülde "Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayının": N ile ifade edildiği, "Gayrimenkulün toplam inşaat alanının": S ile ifade edildiği, N'nin ise S/1000 olduğu (N=S/1000) olduğu" belirtilmiş bulunmaktadır. Bilirkişi raporunu hazırlarken, formülde ifade edilen birim değerleri tek tek ele alıp, uygulamak zorundadır. Hükme esas alınan raporda, bilirkişinin; (N=S/1000) yerine, arsapayı oranını uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Mahkemece, ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde öngürülen, formülde belirtilen birim değerler gözetilerek; yeniden alınacak bilirkişi raporundan sonra; oluşacak sonuç dairesinde bir hüküm verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3812, Karar No: 2011/6318, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3812 E.  ,  2011/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6839, Karar No: 2018/6156, Tarih: 22.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6839 E.  ,  2018/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2017 gün ve 2014/362 Esas, 2017/245 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 18.02.2015 tarihli ikinci üçüncü duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ve 17.03.2016 tarihli duruşma tutanağında ise hakim ... 'ın (...) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2176, Karar No: 2013/3853, Tarih: 13.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/2176 E.  ,  2013/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı vekili ile davalılar .... Konut Yapı Kooperatifi ve ....... Evleri Konut Yapı Kooperatifi vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... Kooperatifi tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davalı ... Kooperatifi vekili Avukat ... geldi. Davacı vekili ile diğer davalılar vekili gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... Kooperatifi avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, daire satış sözleşmesine dayanılarak gecikme tazminatı ile eksik imalât bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalılar ... ile ....., inşaatın süresinde bitirilerek davacıya teslimi yapıldığından gecikme tazminatı istenemeyeceğinden bahisle davanın reddini savunmuş, diğer davalı kooperatifler ise, husumet yokluğundan davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece davalılar ... ve ...haklarındaki davanın, dava şartları doğmadığından usulden reddine, eski ünvanı ....... Evleri Konut Yapı Kooperatifi olan ..... Konut Yapı Kooperatifi’ne karşı açılan davanın kısmen kabulüne, kira tazminatının 1/2 oranında indirilen kısmı ile noksan ve ayıplı işler bedelinin SS Nurbike Konut Yapı Kooperatifi’nden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, karar davacı ile davalılar Kooperatifler vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

Davalı kooperatiflerin temyiz itirazları ile davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

2-Davacı ile davalılardan ... ve ...arasında düzenlenen 24.02.2005 tarihli protokolde, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca ...... Evleri Konut Yapı Kooperatifi’nce yapımı taahhüt edilen inşaattan 1. kat 4 nolu bağımsız bölümün davacıya satışı kararlaştırılmış, 21.02.2005 tarihinde anılan dairenin tapusu davacıya devredilmiştir. Eldeki davada bu protokole dayanılarak arsa sahipleri ve yüklenicilerden gecikme tazminatı ile eksik ve ayıplı imalât bedeli istenmektedir. Arsa sahipleri ile ...... Evleri Konut Yapı Kooperatifi arasında 13.12.1998 tarihinde asıl, 08.02.2002 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış, 22.07.2004 tarihinde ise bu sözleşmeler feshedilerek 22416 ada 1 parsel üzerinde 10 adedi arsa sahiplerine 12 adedi kooperatife verilmek üzere yeni bir inşaat sözleşmesi imzalanmış, 29.06.2006 tarihinde ...... Evleri Konut Yapı Kooperatifi, tüm hak ve sorumlulukları ile birlikte sözleşmeyi .... Yapı Kooperatifi’ne devretmiş, devralan kooperatif ile arsa sahipleri arasında 04.08.2007 ve 05.12.2011 tarihlerinde protokoller imzalanmak suretiyle devire onay verilmiştir. Davacı satış protokolüne dayanarak gecikme tazminatı ve eksik iş bedeli istemiş ise de, arsa sahipleriyle arasındaki akdî ilişki gayrimenkul satışına ilişkin olup 818 Sayılı Borçlar Yasası’nın satış hükümlerinin uygulanması gerekir. Davalı arsa sahipleri ile kooperatifler arasındaki ilişki ise anılan Yasa’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesidir. Davacının dayandığı daire satışı konusundaki protokolde, arsa sahiplerinin eser sözleşmesinden kaynaklanan hak ve alacaklarını davacıya temlik ettikleri belirtilmediği gibi, aksine gününde teslimin gerçekleşmemesi halinde kooperatiften arsa sahiplerinin alacakları tazminatları makul sürede davacı satın alana ödemeyi taahhüt ettikleri anlaşılmaktadır. Nitekim 05.12.2011 tarihli protokolde de gecikme tazminatına karşılık arsa sahiplerine kooperatifçe 40.000,00 TL tazminat ödenmesi kabul edilmiştir. Öte yandan davacının dairesinin yargılama aşamasında tamamlanarak 15.02.2010 tarihinde eksiksiz teslim edildiği davacının imzasının bulunduğu tutanak içeriği ile de sabit olmuştur. Bu durumda davacının, kendi akidine gidebileceği ve satış sözleşmesine göre arsa sahiplerinden gecikme tazminatı isteyebileceği kabul edilerek davanın arsa sahipleri yönünden incelenip varsa gecikme tazminatının hesaplanarak arsa sahiplerinden tahsiline, davalı kooperatiflerden ...... Evleri Konut Yapı Kooperatifi’nin sözleşmeyi devretmesi nedeniyle,...

.02.2010 tarihinde eksiksiz teslim edildiği davacının imzasının bulunduğu tutanak içeriği ile de sabit olmuştur. Bu durumda davacının, kendi akidine gidebileceği ve satış sözleşmesine göre arsa sahiplerinden gecikme tazminatı isteyebileceği kabul edilerek davanın arsa sahipleri yönünden incelenip varsa gecikme tazminatının hesaplanarak arsa sahiplerinden tahsiline, davalı kooperatiflerden ...... Evleri Konut Yapı Kooperatifi’nin sözleşmeyi devretmesi nedeniyle,....Konut Yapı Kooperatifi’nin ise davacıyla akdî ilişkisi bulunmadığından husumeti bulunmadığı nedeniyle davanın reddine, eksik ve ayıplı imalâtların ise yargılama aşamasında tamamlandığı gözetilerek bu hususta davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, ancak arsa sahiplerinin davanın açılmasına sebebiyet verdiklerinden yargılama giderlerinden sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hükme varılması usul ve yasaya aykırı olmuştur.