muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10563, Karar No: 2022/10066, Tarih: 10.10.2022

Kabule göre;

5- Suç tarihi olan 21.06.2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu gözetilmeden, suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

6- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

7- Tekerrüre esas alınan hırsızlık suçundan verilmiş, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınması, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, tekerrüre esas alınacak ilam ile ilgili 6763 sayılı Kanun ile getirilen yeni düzenleme nedeniyle uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11296, Karar No: 2018/2726, Tarih: 06.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/11296 E.  ,  2018/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK gereğince baro tarafından görevlendirilen müdafiye Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinden ayrık olarak "Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife" gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenecek meblâğ yargılama giderlerinden olmayıp Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocukların adaletin selameti gerektiriyorsa mahkemece görevlendirilecek bir avukatın yardımından "para ödemeksizin" yararlanabilmeleri hakları bulunduğu gözetilmeden, zorunlu müdafiye ödenen ücretin yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin kısmındaki "(-670-) TL yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuk ...'dan tahsiline" ibaresinin çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6091, Karar No: 2021/7388, Tarih: 24.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6091 E.  ,  2021/7388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; sahibi olduğu ...plakalı çekici ve... plakalı dorsesiyle Sarp sınır kapısında geçiş yapacak araçlar için ... Kaymakamlığının idaresinde olan ücretli otoparka giriş yaptığını, içerisinde şöför bulunduğu esnada aracın durup dururken alev alması neticesinde araçtaki ambalajlı elektrikli fırın ve set üstü fırınların zarara uğradığını, davalının yeterli güvenlik önlemini almadığını, otoparkta yangın söndürme tüpünün olmadığını ileri sürerek; fazlaya dair hakkı saklı kalmak kaydıyla, 10.000 USD karşılığı 18.000 TL'nin 05/09/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu otoparkın ... tarafından işletildiğini, kaymakamlığın bir kusuru bulunmadığını savunarak, davanın husumetten veya esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 USD'nin dava tarihi itibariyle karşılığı olan 18.000 TL'nin 05/09/2012 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Köylere Hizmet Götürme Birliğinden tahsiline dair verilen karar, müdahil davalı tarafın temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 26/04/2018 tarihli ve 2015/42131 Esas 2018/5140 Karar sayılı kararıyla; davaya dahil edilen ...’nin ayrı bir tüzel kişiliği bulunup bulunmadığının tespit edilmesi; ayrı tüzel kişiliği bulunması halinde her bir davalı hakkında ayrı hüküm kurulması; ayrı tüzel kişiliğinin bulunmadığının belirlenmesi halinde ise davalı sıfatının tek bir kişide toplandığı gözetilerek hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davalılardan ... Köylere Hizmet Götürme Birliğine karşı açılan davanın kabulü ile fazlaya dair hakların saklı kalmak kaydıyla 10.000 USD'nin dava tarihi itibariyle karşılığı olan 18.000,00 TL'nin 05/09/2012 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, davalılardan ... yönünden ise kaymakamlıkların tüzel kişiliği bulunmaması sebebiyle dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiş; karar, dahili davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda; tarafların iddiaları doğrultusunda kusur ve tazminat hususunda rapor hazırlanması için dosya alanında uzman bilirkişi kuruluna tevdi edilmiş, bilirkişi heyetinin hazırladığı 11/04/2014 tarihli rapor hükme esas alınmış ancak raporun beşinci sayfasında, dava konusu olayda otopark işletmecisi kurumun yeterli güvenlik tedbirlerini almaması ve sorumluluğunda olan aracın tutuşmasına müdahale edememesi nedeniyle maddi zararın meydana gelmesinde asli kusurlu; çekici şoförünün ise sorumluluğundaki araca ilk anda gerekli müdahaleyi yapamayarak dava konusu olayda tali kusurlu olduğunun belirtildiği halde raporun sonuç kısmında yangın söndürme cihazı ve yangın söndürme tertibatı gibi gerekli güvenlik önlemlerini almamasından dolayı işletici ... Köylere Hizmet Götürme Birliğinin yangının meydana gelmesinde %50 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bu durumda, rapor kendi içerisinde çelişkili olup söz konu bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi, doğru değildir.

O halde, mahkemece; çelişki giderilecek şekilde denetime elverişli yeniden rapor alınması ve ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın dahili davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğinc karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2304, Karar No: 2011/8890, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2304 E.  ,  2011/8890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/943, Karar No: 2004/2452, Tarih: 21.06.2004

1. Ceza Dairesi 2004/943 E., 2004/2452 K.

**1. Ceza Dairesi 2004/943 E., 2004/2452 K.**

**- CEZA EHLİYETİ

- HAKSIZ TAHRİK

- KASTEN ADAM ÖLDÜRMEK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 450 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 46 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 47 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

**"İçtihat Metni"**

Eda'yı kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık İzzet'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.6.2003 gün ve 380/199 sayılı hükmün duruş-malı olarak Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi..

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliğini tayin, cezayı azaltıcı takdiri tahfif sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde yasak silah taşımak suçunda 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a)Sanık savunmasında eşi olan maktule ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, bu arada iki evinden birini piyasaya olan borçlan sebebiyle mallarını hacizden kurtarmak amacıyla boşanmadan önce eşi maktüleye devrettiğini, boşanmadan sonra da eşi İle aynı evde birlikte yaşamaya devam ettiklerini, vekâletname ile sahip olduğu bu evlerden birini de yine vekâletle eşinin oğlu Volkan'a devrettiğini, daha sonra eşinin talebi ile bu evinde eş'inin üzerine devrini sağladığını, eşinin bu muvazaalı boşanmadan sonra başkası ile ilişki kurduğunu, müşterek oturdukları evi terkettiğini, üzerine devredilen evlerden bir tanesini de başkasına sattığını beyan ettiğine göre, varsa bu evlerle ilgili eski ve yeni malikleri gösterir tapu kayıtları ile alım satım yetkisini içeren vekâletname suretleri, sanıktan ve maktülenin oğlu Volkan'dan mütemmim malumat alınmak suretiyle celp ve tetkik olunarak, maktülenin, savunmada ileri sürüldüğü üzere sanığın mali yönden zor durumda kalmasından dolayı yaptığı muvazaalı hukuki işlemlerin hasıl olduğu urumdan istifade ile fırsatçılık yaparak sanığın güve ini suistimal edip etmediği yolunda gerekli araştırma yapıldıktan sonra sonucuna göre, haksız tahrik hükmünün tatbiki gerekip gerekmediğinin düşünülmemesi,

b)Tanık beyanlarıyla da doğrulanan savunmaya göre intihar eğiliminde ve eşiğinde olduğu ileri sürülen sanığın ceza ehliyeti ile ilgili kuşku halinin giderilmesi için Ruh Sağlığı Hastanesinden ön rapor alınıp sonucuna göre işlem yapılması lüzumunun gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 21.6.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12148, Karar No: 2019/7933, Tarih: 13.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12148 E.  ,  2019/7933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu belge hakkında mahalinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz talepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı TCK'nin 52/2 maddesi uyarınca hapis cezasını para cezasına çevirirken hesap hatası sonucu 3000 TL para cezası yerine 3600 TL para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza verilmesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak 5275 sayılı Kanun‘un 106/3. maddesinin aynı maddenin 5. fıkrasında belirtilen düzenleme gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu aykırılığı hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nin 52/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden '' ....3600 TL....'' ibaresi çıkarılarak yerine ''...3000 TL...'' ibaresinin yazılmasına ve hükmün 8. pragrafında yer alan "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresi çıkartılarak yerine, "ödenmeyen adli para cezası ile ilgili 5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesi gereğince işlem yapılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10933, Karar No: 2012/13486, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/10933 E.  ,  2012/13486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 29.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, tayin olunan 06.12.2011 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalı ... ve arkadaşları vekili Avukat ... ile karşı taraftan Hazine vekili Avukat ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... oğlu ... mirasçıları ... ve ... oğlu ... mirasçıları ... ve arkadaşları, 07.05.1999 tarihli dilekçeleriyle davalılar Hazine, Köy tüzel kişiliği ve Orman Yönetimi aleyhine ortak muris ... oğlu ... adına kayıtlı 38, 39 ve 40 yazım numaralı vergi kaydı kapsamındaki üç parça taşınmazdan; 38 yazım numaralı vergi kapsamında kalan yerin miras payı olarak ... 'ün diğer mirasçıları ... , ..., ... ve buradan hisse alan ...’a ait olduğu, 39 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında kalan yerin ise ... oğlu ... eşi ... tarafından davacıların murisi ... ve ... 'e satıldığı ve alıcıların mirasçılar tarafından zilyet edildiği, 40 yazım numaralı vergi kaydının ... oğlu ... mirasçıları ... ve ... 'a kalıp sonra mirasçıları tarafından kullanılan yerlerin Medenî Kanunun 713. maddesine göre adlarına tescili istemiyle dava açmışlar, davanın kabulüne ilişkin mahkemenin 29.12.2004 gün ve 1999/430 - 1045 sayılı kararının, Orman Yönetimi, Hazine, ... ve arkadaşları tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07.05.2001 gün ve 31.1.2011 gün ve 2005/6917 - 493 sayılı kararında özetle; “tescili istenen taşınmazların 1974 yılında yapılan genel kadastroda orman niteliğinde olduğundan tesbit dışı bırakıldığı 1979 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığı, davacılar ... ve arkadaşlarının çekişmeli taşınmazın bir bölümünün ortak muris ...’den kaldığı yönünde ihtilaf bulunmadığı, taşınmazın diğer bölümlerinin ise üçüncü kişilerden satın aldıklarını iddia ettiklerine göre ...’den kalan taşınmazların taksim edildiği ve diğer bölümlerinin ise üçüncü kişilerden satın alındığı yönün ispatlanması gerektiği, taksimin kadastrodan önce yapıldığı iddia edildiğine göre, tapusuz olan taşınmazın taksiminin her türlü delil ile ispatlanabileceği, mahkemece bu yönde yapılan araştırmanın yetersiz olduğu, taksimin varlığının yöntemince araştırılması, pay satış senetlerinin zemine uygulanması, geçerliliğinin tartışılıp değerlendirilmesi, Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazları açısından, dosya kapsamına, dava evresi ile yargılama tutanakları içeriğine göre,

Hazine ve Orman Yönetiminin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, ancak tapusuz taşınmazın tescili istendiğine göre, taşınmazın bir bölümünün karayolu altında kalması nedeniyle mülkiyetin tesbitine karar verildiğine göre T.M.K nun 713/1 maddesi gereğince davanın Karayolları Genel Müdürlüğüne yönlendirilmesi, orman araştırmasının yetersiz olduğu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olması olgusu ile sonradan orman sınırları dışına çıkarılması olgusunun farklı olduğu, orman sınırıları dışına çıkarılan taşınmazın, ancak çıkarma tarihinden itibaren zilyetlikle edinilebileceği, bu nedenle yeniden yapılacak keşifte orman kadastro tutanakları ile haritası uygulanarak taşınmazın orman sınırları dışına mı çıkarıldığı yoksa hiç orman sayılmayan yerlerden mi olduğu hususunun araştırılması, uygulanan vergi kayıtlarının değişebilir nitelikte sınır içermesi nedeniyle kayıt miktar fazlası yönünden 3420 sayılı Kanunun 14. maddesindeki kısıtlamaların araştırılması, elbirliği mülkiyetinde, maliklerin hepsinin tek kişi gibi, 100 dönüm kısıtlamasına tabi olduğu”na değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan araştırma ve inceleme sonunda bu kez davanın KABULÜNE, 16.11.2009 tarihli müşterek bilirkişi rapor ve krokisinde (A1) işaretli 3808,43 m2, (1/E) işaretli 10658,43 m2, (6/A-1) işaretli 4.929,25 m2, (6/A-2) işaretli 30.061,97 m2, (6/B-2) işaretli 201,36 m2, (8/1) işaretli 29.201,62 m2, (5/1) işaretli 20.000,25 m2 ve (5/2) işaretli 6.250,11 m2 miktarındaki toplam 104.811,42 m2 miktarındaki taşınmaz bölümlerinin 08.07.2004 gün ve 2004/798-900 sayılı verasetin iptali kararında belirtilen payları oranında elbirliği mülkiyet hükümlerine göre tapuya tesciline, 16.11.2009 günlü raporda belirtilen ve ekli krokide kırmızı işaretli (1/B) işaretli 4.973,69 m2, (1/C) ile gösterilen 18.670,00 m2, (1/D) ile gösterilen 697,00 m2, (1/F) ile gösterilen 835,39 m2, (6/B-1) ile gösterilen 390,77 m2 ve (6/C-1) ile gösterilen 5.309,35 m2 ve (6/C-2) ile gösterilen 4.312,94 m2 bölümlerin otoyol kamulaştırma sahası içinde kaldığından 35.189,14 m2 miktarındaki taşınmaz kısımlarının ... 5. Sulh Hukuk Mahkemesince düzenlenen 08.07.2004 gün ve 2004/798-900 sayılı verasetin iptali kararında belirtilen mirasçıları adına mülkiyet haklarının tesbitine, aynı krokide (8/2) ile gösterilen 32130 m2 bölümün miktar fazlası olarak Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi Hazine ve ... mirasçıları ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 09.01.1989 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Cırtman Köyünde genel arazi kadastro işlemi 1977 yılında yapılıp 22.03.1977 ilâ 22.04.1977 tarihleri arasında ilân edilmiş, çekişmeli parsel bu işlemde kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı için tapulama dışı bırakılmıştır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 09.01.1989 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Cırtman Köyünde genel arazi kadastro işlemi 1977 yılında yapılıp 22.03.1977 ilâ 22.04.1977 tarihleri arasında ilân edilmiş, çekişmeli parsel bu işlemde kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı için tapulama dışı bırakılmıştır.

1) Mahkemece gerçek kişiler adına tesciline ve karayolu kamulaştırma sahası içinde kaldığı için mülkiyetin tesbitine karar verilen tüm bölümlerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, mülkiyetin davacılara ait olduğunun tesbitine ve davacı gerçek kişiler adına tesciline karar verilen kuru tarım alanı niteliğindeki bölümlerin 150 dönümü geçmediği, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde zilyetlikle edinilebilecek yerlerin kuru yerlerde toplam 100 dekar olduğu, davacıların toplam 50 dekar yüzölçümünde vergi kayıtlarının bulunduğu, bu bölümler için davacı gerçek kişiler yararına, kadastro dışı bırakıldıkları 1977 yılından dava tarihine ve karayolu kamulaştırma sahası içinde kalan bölümleri için kamulaştırma tarihi itibariyle davacı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşamı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gözetilerek, davalarının kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Hazine ve Orman Yönetiminin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacılar ... ve arkadaşlarının paya ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece tesbit ve tescile karar verilen çekişmeli taşınmazların davacıların tutunduğu 38, 39 ve 40 yazım numaralı vergi kayıtları kapsamında kaldığı ve tamamının ortak muris ... oğlu ...’den geldiği, ... oğlu ...'nin mirasının paylaşılmadığı kabul edilerek, taşınmazların tümünün ... oğlu ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir.