muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/22734, Karar No: 2022/435, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/22734 E.  ,  2022/435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'un temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19406, Karar No: 2014/4459, Tarih: 11.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19406 E.  ,  2014/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Elektronik işi ile uğraşan katılanın iş yerine gelen ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ... isimli şahsın, 300 adet uydu alıcısı siparişi verdiği ve 2.400 TL kaparo bıraktığı, kalan parayı da malların tesliminde vereceğini belirterek, uydu alıcılarının kendisine ait depoya teslim edilmesini istediği, katılanın söz konusu uydu alıcılarını belirtilen depoya indirdiği ve ...isimli şahsın yazıhanesine geçtiği, ...'un bir yerden para alıp geleceğini belirterek katılanın yanından ayrılmasından kısa bir süre sonra, uydu alıcılarını taşıyan aracın şoförü ...'un katılanın yanına gelerek malların indirildiği depoda bulunmadığını söylediği, açık kimliği tespit edilemeyen ...'un, bu şekilde hileli hareketlerle katılanı aldatmak suretiyle 300 adet uydu alıcısını bedelini ödemeden alarak haksız menfaat temin ettiği, daha sonra bu malların sanık ... aracılığıyla diğer sanık ...'ın iş yerinde satılmaya çalışıldığının tespit edildiği, sanıklar ... ve ...'ın da bu suretle açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ...'un eylemine iştirak ettikleri iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda;

sanıklardan ...'nin savunmasında, ... isimli bir tanıdığından alacağını tahsil etmek üzere yanına gittiğinde,... isimli bir şahısla tanıştığını, bu şahsın elinde uydu alıcısı olduğunu ve paraya sıkıştığından dolayı uydu alıcılarını satmak üzere elektronik malzeme alım satım yapan birisini aradığını, böyle birini tanıyıp tanımadığını sorduğunu, kendisinin de evine 150 metre mesafede bulunan ve diğer sanık ...'a ait olan...isimli iş yerinin telefon numarasını verdiğini, dolandırıcılık olayı ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, diğer sanık ...'ın da, spot eşya alım satımı yaptığını, gazeteye bununla ilgili ilan verdiğini, ...isimli firmadan arayan bir şahsın elindeki uydu alıcılarını satmak istediğini söylemesi üzerine pazarlık sonucu tanesi 100 TL karşılığında 150 tane satın aldığını, mal teslim edildiğinde bu firmanın yetkilisinin fatura keserek kendisine verdiğini, katılanın dolandırılması ile ilgisinin bulunmadığını, fatura karşılığında mal satın aldığını ifade ettiği ve belirttiği faturaları dosyaya ibraz ettiği, adı geçen ... Makine Elektrik Tur. İnş. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti'nin, 5-6 ay kadar ... adresinde faaliyet gösterdikten sonra bu iş yerini terk ettiklerinin tespit edildiği anlaşılmakla, katılan ile bire bir temas kurup, hileli hareketlerle 300 adet uydu alıcısını bedelini ödemeden haksız olarak alan ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ... isimli şahıs ile sanıklar arasında fikir ve eylem birliğini gösterir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 11/03/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1408, Karar No: 2013/6159, Tarih: 03.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1408 E.  ,  2013/6159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazın imar planında iskan sahası olarak ayrılan alanda olduğu, Belediye Encümen Kararı ile liman yeri hizmet alanı olarak kamulaştırıldığı, etrafının meskun olduğu tespit edilmesine rağmen, bilirkişi raporunda dere kenarında olması ve sel baskınına karşı korumasız oluşu değerini menfi olarak etkiler gerekçesi ile kıymet takdir raporundaki bedelden de daha düşük bedel tesbit edildiğinden, bilirkişi raporu inandırıcı bulunmamıştır. Bu nedenle bilirkişi kurulundan açıklanan hususta ek rapor alınması, gerektiğinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7981, Karar No: 2010/9428, Tarih: 01.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/7981 E.  ,  2010/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine dava dilekçesiyle; ... Köyünde bulunan 446 parsel sayılı taşınmaz hakkında Tekirdağ Tapulama Mahkemesinde açılan kadastro tespitine itiraz davası sonucu taşınmazın 18.800 m²'lik kısmının ise orman sayılan yerlerden olması nedeniyle tapulama dışı bırakılmasına, kalan kısmın kişi adına tesciline karar verildiğini, bölgede 1988 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında ise, taşınmazın tarım arazisi niteliğiyle orman dışında bırakıldığını, tapulama dışı bırakılan alanın şu anda davalı ... tarafından kullanıldığını belirterek tapulama dışı bırakılan 18800 m²'lik taşınmazın tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu 446 nolu parselin hükmen tapulama harici bırakılan (A) ile gösterilen 18800 m²'lik yerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, davalılardan ...'in davalı sıfatı olmadığından bu davalı hakkındaki davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, hükmen tapulama harici bırakılan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1988 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 01/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35781, Karar No: 2018/4017, Tarih: 02.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/35781 E.  ,  2018/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... marka aracı davalılardan 67.750,00 Euro'ya 13.04.2010 tarihinde satın aldığını, aracın ithalinin izne tabi olduğu belirtilerek otomobilin kullanılmış olduğu halde kullanılmamış beyanı ile ithal edilerek Türkiye'ye getirildiğini öğrendiğini, araca el konulması kararı verildiğini, belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 119.625,00 TL'nin 13.04.2010 tarihinden itibaren bankalarca işletilecek en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmisini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, 119.616,25 TL'nin 04/10/2012 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 304.maddesine göre “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.”

Tavzih hususu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup, 305. maddedeki düzenlemeye göre hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyorsa yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa mahkemece, tavzih kararı verilebileceği, ancak hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği açıklanmıştır.

Tavzih hususu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup, 305. maddedeki düzenlemeye göre hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyorsa yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa mahkemece, tavzih kararı verilebileceği, ancak hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçların, tavzih yolu ile sınırlandırılamayacağı genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceği açıklanmıştır.

Somut olayda, mahkemece, gerekçeli kararın 2. bendinde" 8.170,99 TL harcın peşin alınan 1.776,45 TL'den mahsubu ile bakiye 6.394,54 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına" 3. bendinde "Davacı tarafından yapılan 709,20 TL yargılama gideri ve 1.797,60 TL davacı tarafından yatırılan harç olmak üzere toplam 2.506,80 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine" hükmedilmemiş iken; davacı vekilinin, peşin harcın iade alındığı dikkate alınarak karar ve ilam harcı hesabına ilişkin hatanın düzeltilmesi talebini içerir tavzih dilekçesi üzerine, gerekçeli kararın 2. bendinde" 8.170,99 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına" 3. bendinde "Davacı tarafından yapılan 709,20 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine" hükmedilmiştir. Söz konusu düzeltme ile yargılama gideri değiştirilmiş olup, bu düzeltmenin maddi hatanın düzeltilmesi niteliğinde olduğunun kabulü mümkün değildir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan ilkeler nazara alınarak hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar dışında hüküm değiştirilemeyeceği, davacı vekilinin tavzih talebinin, ancak bozma nedeni yapılabileceği, nazara alınmadan Yasa hükmüne aykırı şekilde hüküm fıkrasının yargılama gideri ile ilgili bölümünde sorumluluğunun değiştirilmesine yol açacak şekilde tavzih kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan neden ile, temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan neden ile davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4870, Karar No: 2014/13871, Tarih: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4870 E.  ,  2014/13871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4943, Karar No: 2021/8985, Tarih: 25.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4943 E.  ,  2021/8985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanık ...’nin mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nın 81/1, 35, 29, 62, 53. maddelerine göre 6 yıl 8 ay hapis cezasına mahkumiyetine dair; Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16.06.2020 tarihli ve 2019/459E-2020/181K sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin mağdur ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin; suç vasfına, meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, oy çokluğu ile ONANMASINA, Üye ...’in, sanığın eyleminin nitelikli yaralama olduğuna dair karşı oyu ile 25/05/2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık ...'nin mağdur ...'i tabanca ile yaraladığı olayda sanığın eyleminin haksız tahrik altında kasten nitelikli yaralama olduğunu düşündüğümden sanığın haksız tahrik altında adam öldürmeye teşebbüsten cezalandırılmasına dair Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki; olay yerini ve olayın oluş şeklini gören kamera kayıtları dosyada mevcut olup tarafımızdan incelenmiştir.

Bu olay öncesinde minibüs simsarı olan her iki tarafın yolcu alma, almama nedenleriyle tartıştıkları ancak bu tartışmanın kavgaya dönüşmediği, olay sırasında mağdurun bir minibüse sırtını dayamış halde bir kişi ile konuşurken sanığın kameraya uzak bölgeden park halindeki araçların önünden yürüyerek mağdurun bulunduğu bölgeden geçtiği sırada mağdurun yanındaki 3. kişinin arkasından 3.kişiyi kendisine siper ederek eli ile sanığın kafasına doğru yumruk salladığı sanığın geri çekildiği ancak mağdurun bir veya iki kez daha hamle yaptığı, sanığın da belinden silahını çekerek mağdurun ayaklarına doğru ateş ettiği mağdurun sanığın üzerine yürümeye devam etmesi tekme salladığı, sanığın da geriye doğru giderken üzerine yürüyen mağdura toplam 5 el ateş etmesi sonucu mermilerden birinin mağdurun batın alt kısmına gelerek kalın ve ince barsak yaralanmasına, neden olduğu hayati tehlike geçirdiği diğer mermilerin ise mağdura isabet etmediği sabittir.

Mağdur, sanığın doğrudan kendisine küfredip üzerine saldırdığını ve silahla kendisini vurduğunu söylemiş ise de kamera kayıtlarından yolundan yürümekte olan sanığa ilk saldıranın mağdur olduğu görülmekle maddi delillerden olan kamera kaydı ile uyuşmayan mağdur beyanlarına itibar edilemez.

Mağdur, sanığın doğrudan kendisine küfredip üzerine saldırdığını ve silahla kendisini vurduğunu söylemiş ise de kamera kayıtlarından yolundan yürümekte olan sanığa ilk saldıranın mağdur olduğu görülmekle maddi delillerden olan kamera kaydı ile uyuşmayan mağdur beyanlarına itibar edilemez.

Sanıkta kafada 1 kesi, sol kolda bilekten dirseğe uzanan cilt kesisi, sağ kolda, 1-7 cm uzunluklarında birden çok cilt kesileri vardır. Kamera kayıtlarında mesafe uzak ve görüntü kalitesi yetersiz olduğundan mağdurun elinde sanığın savunmasında anlattığı şekilde kesici ve delici bir alet görülmemekle beraber mağdurun ilk hamleyi sanığın kafasına doru yapması, sanığın kafasında da sadece kesici aletle yapıldığı anlaşılan kesi izi olması ve sanıkta diğer kesilerin de bulunması alınan rapora göre kesilerin oluş saati itibariyle olayın saati ile zaman olarak uyumlu olmaları bir arada değerlendirildiğinde oluşan tüm kesilerin mağdur tarafından yapılıp yapılmadığı tam olarak belirlenemese de mağdurda kesici bir alet olduğu, sanığın başındaki kesi ile kolundaki kesilerden bir veya birkaçının mağdur tarafından meydana getirildiği (Kesici alet olmadan kafaya yumrukla darp halinde kesi değil ekimoz olması gerekirken adli rapora göre kesi mevcuttur.) kanaatine varılmakla taraflar arasında öldürmeyi gerektirir boyutta husumet olmaması, birbirlerine çok yakın olan taraflardan önce mağdurun sanığa kesici aletle saldırıldığı ve birden çok kez darp ettiği halde sanığın yakın mesafeden toplam 5 atış yaptığı 4'ünün isabet etmediği, görüntülerden namlunun ayaklara, yere doğru olduğunun görüldüğü, olaydan yaklaşık 5 saat sonra teslim olan sanığın tabancasında 3 tane dolu fişek olduğu, görüntülere göre araya giren kimse olmamasına rağmen sanığın öldürme kastı ile hareket etse tabancasında halen dolu mermileri olduğu sanığın eylemlerine devam edip rahatlıkla mağduru öldürebileceği halde eylemlerine devam etmeyip oradan tabancası ile kaçarak uzaklaştığı kameralardan görülen olayda sanıkta mağdura yönelik öldürme kastının bulunmadığını kendisini kesici aletle yaralayan mağduru elindeki silahla vurduğu ve bu eylemi nedeniyle haksız tahrik altında yaralamadan sorumlu olması gerektiğini düşündüğümden Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/6515, Karar No: 2024/7239, Tarih: 04.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/6515 E.  ,  2024/7239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/213 E., 2021/603 K.

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2020/213 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 35, 29, 62, 52/2. maddeleri gereğince 1.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 21.10.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.09.2024 tarihli ve 2024/6297 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98143 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2024 tarihli ve KYB-2024/98143 sayılı kanun yararına bozma isteminin; hesaplama hatası yapılarak hükümlü hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediği şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. İnceleme konusu hükümde, hükümlünün kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 35/2. maddesine göre belirlenen 90 gün adlî para cezasından aynı Kanun'un 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken 67 gün adlî para cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 75 gün adlî para cezasına, 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken 55 gün adlî para cezası yerine 62 gün adlî para cezasına, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereği günlüğü 20,00 TL’den çevrilirken 1.100,00 TL adlî para cezası yerine 1.240,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza belirlendiği anlaşılmıştır.

2. Hükümlü hakkında fazla ceza belirlenmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenlenme uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan verilen Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2020/213 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,