muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10311, Karar No: 2013/9987, Tarih: 29.05.2013

Davalı şirket vekili, şirketin ihaleyle iş almasının söz konusu olmadığını, ihaleyi alan firmaya karşı yapılan itiraz üzerine itirazın sonuçlanmasına kadar doğrudan temin yoluyla pazarlıkla asıl işveren tarafından öncelikle Mayıs-Haziran 2011, daha sonra itirazın uzaması nedeniyle de Temmuz-Ağustos 2011 tarihleri arasında toplamda 4 ay süreyle verildiğini, bu kapsamda davacının hizmet süresinin 4 ayı bile bulmadığını, davacının asil işveren üniversite personeli olarak ve sürekli asıl işveren yetkililerin gözetiminde ve denetiminde çalışmalar yaptığını, işçilerin kontrolü, onlarla ilgili tasarrufta bulunma, yerlerinin ya da yapacakları işin tayininin tamamen asıl işveren yetkisinde olduğunu, bu sebeple dava dilekçesinde belirtilen yer değişikliği dahil tüm işlemlerin asıl işveren olan hastane tarafından yapıldığını ve cevapların yine asıl işveren tarafında verildiğini, en son davacıya açık havada çalışması için çevre temizliği bahçe sulama işine verildiğini, davacının burada da düzgün çalışmayarak işe gelmediğini ve hakkında işe gelemediğine dair tutanaklar tutulduğunu, gerek asıl işveren ve gerekse alt işveren olan şirketin sürekli çalışmalarda düzenli olması konusunda uyarmasına rağmen bu uyarıları dikkate alınmadığını, sürekli iş yerinde aksamaların meydana gelmesine sebep olduğunu, davacının 25-26-27 Temmuz 2011 tarihlerinde görevinde bulunmadığına dair tutanaklar tutularak neticesinde davacının işine haklı nedenle son verildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı şirket bünyesinde diğer davalı ... Üniversitesi Rektörlüğüne bağlı Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma hastanesi işyerinde hizmet akdi ile çalıştığı, görev süresi içerinde hastane içinde farklı birimlerde görevlendirildiği, zaman zaman görev yerine gitmediğine ve görevini yaparken görevini tam olarak yerine getirmediğine ilişkin tutanaklar tutulduğu ve bu tutanaklara istinaden görev yerinin değiştirildiği, en son davacının 06.06.2011 tarihinde klostrofobi rahatsızlığı gözönüne alınarak Çevre temizliğinde görevlendirildiği,buna ilişkin noter ihbarnamesinin 09.06.2011 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, 16.06.2011, 17.06.2011 tarihlerinde davacının görev yerinde olmadığı tespit edilmesi üzerine olayın tekrarı halinde iş akdinin feshedileceği hususunun davacıya bildirildiği, 25.07.2011, 26.07.2011, 27.07.2011 tarihleri arasında görev yerinde bulunmadığından dolayı iş akdinin feshedildiği, iş akdinin feshedilmesinin haklı olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı şirket tarafından davacıya 26.08.2011 tarihli yapılan bildirim ile "görev yerinizde 3 gün üst üste nedensiz yere olmadığınızdan dolayı 01.08.2011 tarihi itibariyle iş akdiniz feshedilmiştir" gerekçesiyle iş sözleşmesinin fesih nedeninin bildirildiği görülmüştür.

Davalı şirket tarafından davacıya 26.08.2011 tarihli yapılan bildirim ile "görev yerinizde 3 gün üst üste nedensiz yere olmadığınızdan dolayı 01.08.2011 tarihi itibariyle iş akdiniz feshedilmiştir" gerekçesiyle iş sözleşmesinin fesih nedeninin bildirildiği görülmüştür.

Davacının feshe gerekçe olarak gösterilen devamsızlığı öncesinde davalı şirket tarafından 07.06.2011 tarihli yazı ile "06.06.2011 tarihinden itibaren klostrofobi rahatsızlığı gözönüne alınarak çevre temizliğinde görevlendirildiği" bildirilmiştir.

Bu görev değişikliğine davacının üyesi olduğu sendika vekili tarafından 17.06.2011 tarihli yazı ile "11 yıldır arşivde görev yaptıktan sonra sendikaya üye olması nedeniyle önce ameliyathane önü sedyecisi, onkoloji hasta bakıcısı, kardiyoloji hasta bakıcısı, psikiyatri kapıcısı olarak yerinin değiştirildiğini, daha sonra rapor sunması üzerine ya yaparsın ya da çıkarsın şeklinde tepki gösterildiğini, bu durumu başhekime bildirmek istemişse de "muhatabım değilsin, salak, geri zekalı" gibi aşağılayıcı sözler sarfedilerek bu talebinin dikkate alınmadığını, uzun yıllardan beri çalıştığı arşivde çalıştırılması için gereğinin yapılmasını, şirketin noter vasıtasıyla gönderdiği yazının geri alınmasını ve sonuçtan davacıya ve sendikaya bilgi verilmesini" içeren talebini davalılara gönderdiği; davalı şirketin ise bu yazıya karşılık olarak 22.06.2011 tarihinde verdiği cevap ile "her ne kadar davacı şirket bünyesinde çalışmakta ise de işyeri görevlendirmesinin iş yeri hastane başhekimliğince yapıldığını, görevlendirmeyi başhekimlik yaptığından dolayı konunun muhatabının başhekimlik olduğunu, yazışmaların başhekimliğe yapılmasını" belirttiği görülmüştür. Davalı şirketin bu cevabı üzerine davacının üyesi olduğu sendika vekili tarafından 01.07.2011 tarihinde bu kez davalı şirkete hitaben yazılan yazı ile "07.06.2011 tarihli noter ihtarı ile davacının görev değişikliği yazısına karşı 17.06.2011 tarihinde kabul etmediğinin bildirildiği ancak 22.06.2011 tarihli yazı ile görevlendirmeyi hastane başhekimliğinin yaptığını, şirketin muhatap olmadığını, yazışmaların hastane ile yapılması gerektiğinin bildirilmesi karşısında noter ihtarı ile cevap yazısının çeliştiğini, görevlendirmeye ilişkin noter yazısının iptali ile bu konuda sendikaya ve davacıya bilgi verilmesini aksi halde suç duyurusunda bulunulacağı" davalı şirkete bildirilmiştir.

Fesih gerekçesi olarak belirtilen davacının devamsızlığı incelendiğinde; 16 ve 17 Haziran 2011 tarihlerinde genel çevre ve müştemilatı temizliğinde görevli davacının yerinde olmadığı tespit edilmiş olup şirket tarafından davalı idareye 20 ve 21 Haziran 2011 tarihli yazılarla bu davranışlarından dolayı yazılı olarak ikaz ve uyarıldığı bildirilmiş ise de bu ikaz ve uyarıların davacıya tebliğine dair kayıt sunulmadığı; diğer tutanakların ise 18 ve 20 Haziran tarihlerinde kendisine yapılan sözlü ve yazılı talimatlara rağmen görev yerinde olmadığı, 13-14-15-24-25-26 ve son olarak 27 Temmuz tarihlerinde de görev yerinde olmadığına dair tutanaklar tutulduğu görülmüştür. Dosyaya sunulan bu tutanakların ve önceki döneme ait tutanakların, yazılı ikaz ve uyarıların davacıya tebliğ edildiğine dair davalılar tarafından belge sunulmadığı görülmüştür.

Bununla birlikte davacı vekili tarafından fesih bildirim tarihi ile aynı olan yani 26.08.2011 tarihli yazı ile her iki davalıya da "davacının 26.08.2011 tarihine kadar aralıksız olarak tüm mesailerine gelip gittiği, normal mesai saatlerinde işinin başında durduğunu, hatta davacıya bayramda nöbet bile yazıldığını, haksız görev değişikliği yapılmak istendiği, cezalandırma amaçlı görevi ile ilgili olmayan iş ve yer değişiklikleri sonuç vermeyince işe gelmedi şeklinde kötüniyetli olarak yazılan bir yazı ile iş sözleşmesinin sonlandırıldığını" bildirmiş ayrıca davacı asil tarafından tanzim edilen 26.08.2011 tarihine kadar ... Üniversitesi Hastanesi mutfak biriminde aralıksız işine devam ettiğine dair altında aşçıbaşı ile birlikte 2 işçi tarafından da imzalı tutanak dosyaya ibraz edilmiştir.

Davacı asil tarafından tanzim edilmiş bulunan bu tutanak altında imzası olan aşçıbaşı Mustafa Tokmak davacı tanığı olarak verdiği beyanında mutfak kısmında yaklaşık 2 ay kadar çalıştığını, davacının mutfakta görevlendirildiği süre içerisinde sürekli olarak işe geldiğini, hafta tatil izinlerini kullandığını, onun dışında işine sürekli geldiğini; diğer tutanak mümzii olan Osman Aydın da davacı tanığı olarak yaklaşık 1 ay boyunca sürekli olarak işine geldiğini, hafta tatili izinlerini kullandığını, onun dışında sürekli geldiğini beyan ettikleri görülmüştür.

Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen hususlar gözetildiğinde davacının, mutfak biriminden çevre temizlik birimine görevlendirilmek istendiği, genel itibariyle mutfakta çalışması ile çevre temizliği çalışmasının çalışma koşulları itibariyle birbirinden esaslı olarak farklı olup bu şekli ile yapılan görevlendirmenin esaslı bir değişiklik olduğu ve davacının bu görevlendirmeyi süresinde kabul etmediği görüldüğünden işçiyi bağlamayacağı, bu nedenle çevre temizlik işine gitmemiş olmasının salt devamsızlık olarak değerlendirilmeyeceği, davacının devamsızlık yaptığı belirtilen bu tarihlerde önceki görev yeri olan mutfak biriminde aralıksız çalıştığı ve bu şekli ile davalı işveren tarafından dayanılan devamsızlık gerekçesinin yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. Ayrıca davacının iş sözleşmesi işveren tarafından 01.08.2011 tarihinde feshedildiği halde bu bildirimin davalı idareye fesihten 2 gün sonra 03.08.2011 tarihinde bildirilmiş iken davacı işçiye 26.08.2011 tarihinde bildirilmesi de yapılan feshin geçersiz olduğunu göstermektedir. Çünkü fesih, ulaştığı andan itibaren sonuç doğuran bir irade açıklaması olup kural olarak geriye dönük fesih yapılamaz. Oysa işveren tarafından geriye dönük olarak yapılan bildirim bu şeklide ile de geçerli kabul edilemez. O halde mahkemece, davacıya yapılan fesih bildiriminde yer alan husus üzerinde durulmaksızın, davacının şahsi dosyasında ibraz edilen ve çoğunluğu davacıya dahi tebliğ edilmemiş olup idare ile şirketler arasındaki yazışmalar şeklinde olan tutanaklar, disiplin cezaları baz alınarak ve yapılan görev değişikliğinin esaslı bir değişiklik olup işçiyi bağlamayacağı değerlendirilmeden davacının kabul etmediği çevre temizlik işine gitmemiş olmasının devamsızlık olarak kabulü ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır. Ayrıca davacının önceki görev yeri olan mutfakta fesih bildirim tarihine kadar aralıksız çalıştığı hususu da gözden kaçırılmıştır. Bu açıklamalar karşısında davalı işveren tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı sonucuna varılmıştır.

Ayrıca davalı idare tarafından hastane destek ve temizlik hizmeti hizmet alım işini üstlenen davalı şirket ile arasındaki ilişkinin asıl-alt işveren ilişkisi olduğu, davacının muvazaa iddiasının bulunmadığı görülmekle davacının iş sözleşmesinin davalı alt işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiği anlaşıldığından davacının alt işveren işyerine işe iadesine karar verilmeli, asıl işverenin, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumlu olacağı kuralı dikkate alınarak işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden birlikte sorumlu olacaklarından 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davalı alt işveren ... Med. Gıda Pet. Ürün. Teks. İnş. Tem. Ürün. Otom. Turz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının adı geçen işverenin işyerine İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 5 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 18,40 TL harcın mahsubu ile kalan 5,90 TL harcın davalı şirketten tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 359,70 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 29.05.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/739, Karar No: 2019/1456, Tarih: 28.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/739 E.  ,  2019/1456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

Davacılar hakkındaki Manevi Tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/2. maddesinde; ''Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir.'' denilmektedir.Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi 20.07.2016-01.12.2016 tarihleri arasındaki ilamlar için 25000 TL, 02.12.2016-31.12.2016 tarihleri arasında 40000 TL, 01.01.2017-31.12.2017 tarihleri arasında 41530 TL ve 01.01.2018 tarihinden sonra verilen kararlar için 47530 TL' dir. Dava ve ıslah dilekçesi değerlendirildiğinde; Mahkemece davacı anne ... ve baba... tarafından açılan maddi tazminat davalarının feragat nedeni ile reddine, davacı anne ... ’a 9000 TL; davacı baba ... ’e 8000 TL; davacı kardeşler ... , ... , ... ve ... ’e ayrı ayrı 3000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine hükmedildiği, taraf vekillerinin istinaf başvuruları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince verilen 30/11/2017 tarihli karar ile davacı anne ... ve baba ... ’e ayrı ayrı 25000 TL; davacı kardeşler ... , ... , ... ve ... ’e ayrı ayrı 5000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20/06/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verildiği, bu kararın davalı vekilince temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının her bir davacı yönünden karar tarihi itibariyle 41530 TL’lik temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı vekilinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a ve 2, 366 ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1798, Karar No: 2023/5568, Tarih: 03.07.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/1798 E.  ,  2023/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/626 Değişik iş

İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli ve 2015/626 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 161 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 05.01.2016’da kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.03.2023 tarihli ve 2022/16071 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2023 tarihli ve KYB-2023/37578 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.04.2023 tarihli ve KYB-2023/37578 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir.", şeklindeki düzenleme karşısında,

Somut olayda, ilk yetkisizlik kararının Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının da İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yapılması gerektiğinden bahisle yetkisizlik kararı verdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23/11/2015 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek, yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde görev yaptığı İnebolu Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Kastamonu Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde uyuşmazlığın esastan incelenerek karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının görev ve yetkileri ” başlıklı 161 inci maddesinin yedinci fıkrası;

“(7) (Ek: 31/3/2011-6217/21 md.) Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir.

...“

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının görev ve yetkileri ” başlıklı 161 inci maddesinin yedinci fıkrası;

“(7) (Ek: 31/3/2011-6217/21 md.) Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Kanun‘da yer alan düzenlemeden de görüleceği üzere; soruşturma evrakının Cumhuriyet başsavcılıkları arasında yetkisizlik kararları verilmek suretiyle sürüncemede kalmasının ve gereksiz şekilde yargılama sürecinin uzamasının önlenmesi amacıyla ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet savcılığı tarafından, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyanın yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerekmektedir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; ilk yetkisizlik kararının Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görmesi üzerine dosyayı 23.11.2015 tarihli yetkisizlik kararı ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği, ikinci yetkisizlik kararından sonra dosyanın İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesinin gerektiği, bu nedenle İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen yetkisizlik kararından sonra İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden verilen 09.12.2015 tarihli yetkisizlik kararının hukuki değerden yoksun olduğu nazara alındığında, merci tarafından uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmeyerek, dosyanın İnebolu Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesi gerektiği anlaşılmakla; kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.01.2016 tarihli ve 2015/626 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4750, Karar No: 2015/2187, Tarih: 24.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/4750 E.  ,  2015/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla yapılan incelemesinde, s.s. çocuğun zorunlu müdafi Av. ...’in hükümleri temyizinden sonra, mahalli mahkemeye verdiği 07.03.2013 havale tarihli dilekçeyle hâkimlik sınavını kazandığını bildirerek müdafilik görevinden istifa ettiği anlaşılmakla, tebliğnamenin tebliğ edilebilmesi için 5271 sayılı CMK.nın 234/2. maddesi gereğince s.s. çocuğa yeni müdafii görevlendirilmesi ve ayrıca ekte gönderilen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2014 tarih 2013/105134 sayılı tebliğname suretinin de görevlendirilen yeni müdafiye tebliğiyle iadesi için incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.