muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/600, Karar No: 2019/1196, Tarih: 14.11.2019

2-İşin esasının incelenmesinde;

Hukuk Genel Kurulu kararında yer alan açıklamalara göre; Hukuk Genel Kurulunun 11.04.2019 tarihli kararının 3. sayfasının 4. paragrafında karşı dava tarihi ile ilgili ifadede maddi hata olduğu anlaşılmakla;

"… erkek tarafından ise 23.11.2011 tarihinde karşı davanın açıldığı anlaşılmaktadır." ,

Şeklindeki cümlenin ;

"… erkek tarafından ise 05.12.2011 tarihinde karşı davanın açıldığı anlaşılmaktadır." ,

Şeklinde düzeltilmesine,

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 14.11.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7877, Karar No: 2020/6052, Tarih: 18.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7877 E.  ,  2020/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1,62/1,50/1-a,52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, oto kiralama işi yapan katılana ait...Turizm ve Seyahat A.Ş.’den 17/09/2011 tarihinde...plakalı Fiat Albea marka aracı iki günlüğüne kiraladığı ancak kira süresi bitiminde aracı getirmediği, katılanın sözleşmede yazılı telefonu aradığı, sanığın işi çıktığından getiremeyeceğini, ertesi gün getireceğini belirttiği, ertesi gün de getirmemesi üzerine katılan tekrar aradığında işinin bitmediğini, 21/09/2011 tarihinde aracı getireceğini söylediği, 21/09/2011 tarihinde aradığında telefona sanığın bir arkadaşının çıktığı, 23/09/2011 tarihine kadar mühlet istediği, katılanın para talep etmesi üzerine Garanti Bankası...Şube koduyla... ATM’den 200 TL para havale edildiği, katılan 23/09/2011 tarihinde sanıkla son kez telefonla görüştüğünde...den yola çıktığını 3 saat sonra ...'da olacağını belirtmesine rağmen sanığın aracı getirmemesi üzerine katılanın aramasına rağmen sanığın telefonlara çıkmadığı, aracı getirip katılana iade etmediği, aracın...de parçalanmış şekilde bulunduğu ve 13/10/2011 tarihinde katılanın temsilcisine teslim edildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanığın aşamalarda istikrarlı olarak aracı kiralayanın kendisi olmadığını, kimlik bilgilerinin kullanıldığını savunması, suça konu aracın parçalanmış olarak bulunmasına ilişkin olarak işyeri sahibi ... ve işyeri çalışanlarının yapılan yargılamaları neticesinde ...6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/717 Esas, 2012/877 Karar sayılı kararı ile işyeri sahibi ...’nın mahkumiyetine hükmedilmesi, bu davada davamız sanığı ile irtibata dair bir iddia ve beyanın yer almaması, kira sözleşmesindeki imzanın sanığın eli ürünü olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporu karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanık hakkında aynı tarihlerde bir başka işyerinden yapılan oto kiralama işlemine ilişkin olarak açılan ve yapılan UYAP sorgulamasında...y 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2016/611 Esasına kayden halen yargılamasının devam ettiği anlaşılan dava dosyasının bir örneğinin dosya içine alınarak ve mümkünse her iki dosyanın birleştirilmesi, kiralama sözleşmesinde kiralayan kişiye ait irtibat numarası olarak yazılan katılanın görüşme yaptığı telefona ilişkin HTS ve görüşme baz istasyonu kayıtlarının araştırılması ve belirtilen telefona ilişkin abonelik sözleşmesindeki imza ve yazının sanığa aidiyeti hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılması, sözkonusu numaradan suç tarihine yakın tarihlerde görüşme yapılan diğer numaralar da tespit edilerek bu hattın gerçekte sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi ve bütün delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu oluşan kanaatle sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7094, Karar No: 2022/9809, Tarih: 30.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/7094 E.  ,  2022/9809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 21/05/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesine) 30/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/638, Karar No: 2010/497, Tarih: 01.02.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/638 E.  ,  2010/497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 179 ada 141 parsel sayılı 18.284,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz toprak tevzii çalışmaları sonucu oluşan tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın tarım arazisi olduğu ve davacı taraf lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Davacı, taşınmazın babası ...’in ölümü ile yapılan taksim sonucu kendisine kaldığı ve zilyetliğinde olduğu iddiasına, davalı Hazine ise toprak tevzii çalışmaları sonucu oluşan 02.01.1966 tarih 281 numaralı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davalı tarafın dayanağı olan tapu kaydı getirtildiği halde mahalline yöntemince uygulanıp kapsamı belirlenmemiştir. Çekişmeli taşınmaz Toprak Tevzi Komisyonunca yapılan çalışmalarda 1007 numaralı belirtmelik parseli olarak belirlenmiş, mera olarak kullanılırken tarla haline getirildiği ve Hazine adına 22.8.1962 tarih 168 sıra numaralı tapu kaydı bulunduğu belirtilerek Hazine adına 02.01.1966 tarih 281 numaralı tapu kaydına bağlanmıştır. Belirtmelik tutanağında sözü edilen 22.8.1962 tarih 168 sıra numaralı tapu kaydı ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 28.4.1961 tarih 1960/341 Esas 1961/268 Karar sayılı tescil ilamı ile oluşmuştur. Hazine; "... tarafından açılan tescil davasının taşınmazın öncesinin mera olması nedeniyle reddedildiği" gerekçesiyle tescil davası açmış ve sonucunda dava kabul edilerek 22.8.1962 tarih 168 sıra numaralı tapu kaydı oluşmuştur. Davalının dayanağı 22.8.1962 tarih 168 sıra numaralı tapu kaydı, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.4.1961 tarih 1960/341 Esas 1961/268 Karar sayılı tescil ilamı ile hükmen oluştuğu halde; mahkemece, tapunun dayanağı olan tescil ilamı ve krokisi getirtilmemiş, ayrıca 02.01.1966 tarih 281 numaralı tapu kaydının kapsamı da tevzi haritalarından yararlanılmak suretiyle belirlenmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle davalıya ait 22.8.1962 tarih 168 sıra numaralı tapu kaydının dayanağı olan ilam ve haritası ile 02.01.1966 tarih 281 numaralı tapu kaydına ait tevzii haritası ve kadastro paftası getirtilerek dosya tamamlandıktan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, komşu köylerde ikamet edip, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu ve aynı yöntemle belirlenecek taraf

2010/638-497 S/2

tanıkları ile teknik bilirkişi katılımı ile yapılacak keşif sırasında tapu kayıtları ve haritaları kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle mahalline uygulanıp kapsamları 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 20/A maddesi gereğince haritalarına göre belirlenmelidir. Teknik bilirkişiye uygulanan tapu kayıtlarının ve haritalarının kapsadığı alanı gösterir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, çekişmeli taşınmazın 22.8.1962 tarih 168 ve 02.01.1966 tarih 281 sıra numaralı tapu kayıtlarının kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde, özellikle 168 sıra numaralı tapu kaydının oluşum nedeni dikkate alındığında taşınmazın öncesinin mera olduğunun kabulü gerekeçeği düşünülmeli, meraların zilyetlikle kazanılamayacağı hususu da dikkate alınmalıdır. Hazinenin dayanağı olan tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmaza ait olmadığı sonucuna varılması halinde, kesinleşen parselin gerçekten kadim mera olup olmadığı yöntemine uygun biçimde araştırılmalı, bu parsel ile çekişmeli parsel arasında ayırıcı unsur bulunmadığı nazara alındığında taşınmazın meradan kazanıldığı düşünülmek suretiyle toplanacak delillerin sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 01.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7936, Karar No: 2006/10189, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/7936 E.  ,  2006/10189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, duruşmalı olarak yapılması ise davalı ve dahili davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek.Av.... ile davacı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olarak kabulünde ve yöntem olarak değerinin tespitinde bir isabetsizlik yok ise de bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-İlçe Tarım Müdürlüğünün 24.2.2006 gün ve 236 sayılı yazısında tarımsal sulama yapılmayan alanlarda münavebeye alınan ürünler içerisinde haşhaş ürününe yer verilmemiştir. Uygulamada da haşhaş ürünü ancak sulu tarım arazilerinde ekilebildiğine göre kuru tarım arazisi niteliğindeki dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye haşhaş ürününün de dahil edilmesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki kuru tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %6 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %6 yerine %6,5 olarak kabulü,

3-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

Somut olayda ise, üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasına ve çeşitli giderler adı altında giderler dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması,

4-Buğday ve nohut samanının dekar başına verimini ve kg/satış fiyatını gösterir veri cetvelinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmemesi, bu suretle bilirkişi raporunun denetlenmemesi,

5-İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilen veri cetvelinde arpa saman verimi dekara 180 kg, kg satış fiyatı 0.08TL. iken bilirkişi raporunda sırasıyla 200 kg/dekar ve 0.04 TL/kg olarak alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 450,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 5.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6752, Karar No: 2018/2274, Tarih: 15.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/6752 E.  ,  2018/2274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Tespiti

KARAR

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 301.maddesinde; "Çocuk ile baba arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet Savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir." hükümleri yer almaktadır.

Mahkeme kararı, Cumhuriyet Savcısına usulüne uygun tebliğ edilmemiştir. Cumhuriyet Savcısına yapılacak tebligatın usulü 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 43. ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 65. maddesinde gösterilmiştir. Buna göre “Cumhuriyet Savcılığına yapılacak tebligat tebliğ olunacak varaka aslının kendisine gösterilmesi suretiyle olur. Bu tebliğ bir mehile başlangıç olacaksa, Cumhuriyet Savcısı, gösterildiği günü varakanın aslına işaret ve imza eder.” Tebligatın gösterilen usule göre yapılması geçerlilik koşuludur. Bu bakımdan Cumhuriyet Savcısına gösterilen usulde tebligat yapılması zorunludur. Bu şekilde yapılmayan tebligat usulsüzdür. Bu sebeple mahkeme kararının Cumhuriyet Savcılığına “görüldü” için gönderilmesi, Cumhuriyet Savcısının kararın üzerine “görüldü” açıklamasını verdikten sonra adı, soyadı ve sicil numarasını yazıp görüldü tarihini yazması ve onun yönünden de temyiz süresinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17556, Karar No: 2014/18149, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/17556 E.  ,  2014/18149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2013/518-2013/794

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 339,86 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 28.02.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 339,86 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 28.02.2014 tarih ve 2013/518 esas 2013/794 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 26.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış

oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 28.6.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Ocak-Haziran döneminde ortalama %6.63; 29.6.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Ocak-Haziran döneminde % 4.5 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 28.02.2014 tarih ve 2013/518 esas 2013/794 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13043, Karar No: 2010/8507, Tarih: 20.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13043 E.  ,  2010/8507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2008 tarih ve 2007/141 - 2008/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan sözleşmeler gereğince müvekkilinin yayın yönetmeni olarak çalıştığını, davalının müvekkilinin bu görevinden doğan ücretlerinin bir kısmını ödemediğini, bu nedenle müvekkilinin ücret alacağı ile sözleşmede kararlaştırılan cezai şartı talep hakkının doğduğunu, müvekkili ile davalı arasında yayın yönetmeni çalışma şartlarına ilişkin sözleşmeden bağımsız olarak müvekkili ile birlikte toplam 4 yazar ile davalı arasında lise 10, 11 ve 12 nci sınıflar için coğrafya ders kitabının yazımına ilişkin üç adet sözleşme imzalandığını, bu sözleşmeler uyarınca müvekkiline kitap yazım ücretlerinin ödenmesi gerektiğini, müvekkilinin sözleşmelerden kaynaklanan alacaklarının tahsili amacıyla icra takibine geçtiğini ancak davalının takibe haksız olarak itirazda bulunduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı ve diğer yazarlar arasında ders kitaplarının yazımı için imzalanan sözleşmelerin karşılıklı olarak feshedilmiş olduğunu, davacının yayın yönetmenliği görevinin ise 2006 Ekim ayı sonuna kadar devam ettiğini, bu tarihten sonra davacının işe gelmemek suretiyle işi bıraktığını, müvekkilinin sözleşmelerden doğan bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yayın yönetmeni olarak çalışması karşılığı ödenmesi gereken ücretine ilişkin isteminde haklı olduğu, cezai şarta ilişkin isteminin ise yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan, 44.81 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.