muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6174, Karar No: 2015/8827, Tarih: 12.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/6174 E.  ,  2015/8827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/171-2014/181

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 03.03.2006 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili aynen taksim, mümkün olmadığı takdirde satış suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazların aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta yargılama giderlerinin veraset ilamındaki paylar oranına göre paydaşlar arasında dağıtılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu hususun kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği, HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm sonucunun 5. bendindeki "davacının payına düşen miktar çıkarıldıktan sonra bakiyesinin veraset ilamındaki payları oranında tahsil edilerek davacıya verilmesi'' cümlesi çıkarılarak yerine ''taraflardan tapu kaydındaki payları oranında tahsiline'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6776, Karar No: 2014/16749, Tarih: 04.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6776 E.  ,  2014/16749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/12/2012 gün ve 2010/578-2012/809 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki belgeler elektronik ortamda okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK.md.445) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde, yukarıdaki esaslara uyulmadığı, bir kısım evrakların dosyada görülmediği, doğru isimlendirilmediği gibi, var olan bir kısım evrakların da okunaklı olmadığı (özellikle bir kısım tebligat, makbuz vb.) anlaşılmıştır. Bu halde, dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksiklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise, hem elektronik ortamda hem de fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açılanan nedenlerle, dosyanın mahalline İADESİNE, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15968, Karar No: 2025/907, Tarih: 03.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/15968 E.  ,  2025/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1 E., 2023/1 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Kamu davasının durması

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca durmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 04.02.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.07.2023 tarihli ve 2023/9065 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86795 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86795 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07.10.2022 tarihli bozma ilamı doğrultusunda Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun tebliğ edilmediğinden kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle kovuşturmanın durmasına ve kararın tebliği yönünden dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunun seri muhakeme usulü uygulanabilecek suçlar arasında olmadığı da gözetilmeden, sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunun seri muhakeme usulü uygulanabilecek suçlar arasında yer aldığından bahisle durma kararı verilerek seri muhakeme işlemleri yapılması için dosyanın Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 20.04.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 21.08.2014 tarihli ve 2014/4328 Soruşturma, 2014/3 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın, doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 17.11.2014 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, infazı için 06.01.2015 tarihinde Çorlu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2015 tarihli ve 2014/4328 Soruşturma, 2015/2522 Esas, 2015/2272 sayılı iddianamesi ile Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/873 Esas, 2015/1244 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın temyiz kanun yoluna başvurduğu,

D. Dairemizin 07.11.2022 tarihli ve 2020/16390 Esas, 2022/11247 Karar sayılı ilamı ile, erteleme kararının tebliğinin usulsüz olması nedeniyle durma kararı verilmesi gerektiği ve basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

E. Bozmadan sonra, Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.01.2023 tarihli ve 2023/1 Esas, 2023/1 Karar sayılı kararı ile kamu davasının durmasına, CMK'nın 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulü kapsamında olduğu anlaşılmakla bu usul uygulanmaksızın kovuşturma işlemlerinin yapılamayacağı gözetilerek dosyanın Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Bozmadan sonra, Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.01.2023 tarihli ve 2023/1 Esas, 2023/1 Karar sayılı kararı ile kamu davasının durmasına, CMK'nın 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulü kapsamında olduğu anlaşılmakla bu usul uygulanmaksızın kovuşturma işlemlerinin yapılamayacağı gözetilerek dosyanın Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

F. 5237 sayılı TCK'nın, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 191. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8. maddeleri ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği dikkate alındığında,

Somut olayda, Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmadığının kabul edilemeyeceği, kararın usulüne uygun şekilde tebliği ile kesinleştirilmesini takiben denetimli serbestlik tedbirinin infazını beklemek üzere mahkemesince, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği,

Dairemizin 07.10.2022 tarihli bozma ilâmı doğrultusunda Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden "davanın durmasına" ve kararın tebliği yönünden dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun ile değişik 250. maddesindeki düzenleme uyarınca, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun seri muhakeme usulü uygulanabilecek suçlar arasında olmadığı da gözetilmeden, sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun seri muhakeme usulü uygulanabilecek suçlar arasında yer aldığı gerekçesiyle durma kararı verilerek seri muhakeme işlemleri yapılması için dosyanın Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.01.2023 tarihli ve 2023/1 Esas, 2023/1 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22149, Karar No: 2021/9214, Tarih: 22.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22149 E.  ,  2021/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, cinsel saldırı

HÜKÜM : Eylemler bütün halinde zincirleme şekilde cinsel saldırı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 10.10.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4587, Karar No: 2006/8414, Tarih: 29.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4587 E.  ,  2006/8414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Tapu kaydının harita ve krokisi yoksa veya uygulanabilir nitelikte değilse öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte getirtilmesi, doğru esasa dayanmıyorsa ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmeli, davacının dayandığı tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte getirtilmeli, davalıların dayandığı tapu kayıtları ifrazen oluştuğu halde ifraz krokilerinin olup olmadığı araştırılmalı, tapu kaydı uygulamasında yerel bilirkişilerin soyut içerikli beyanları ile yetinilerek verilen hükmün isabetsiz olduğu" gereğine değinilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne ve çekişmeli 25 ada 70 parsele ilişkin tapu kaydının iptali ile 1/2’şer oranda davacılar ... ve ... ... adına tesciline, 1996/136 esas sayılı davanın davacıları ... ve arkadaşlarının davalarının açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... ... ile davalı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388/6. maddesinde “hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmü vaz edildiği gibi; aynı Yasa’nın 389. maddesinde de; "verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahsedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır." İfadeleri yer almış bulunmaktadır. Bu hükümlere göre tefhim edilen kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkrası bir biri ile çelişmeyeceği gibi her iki kararda da taraflara tahmil ve bahsedilen hak ve vazifeler sıra numaraları altında birer birer belirtilmek zorundadır. Mahkemenin "ayrıntıları gerekçeli kararda açıklanacağı üzere davanın kısmen kabul, kısmen reddine şeklindeki 07.02.2002 tarihli kısa kararının yasada öngörülen şartları taşımadığı bu kararın gerekçeli kararın hüküm fıkrası ile çelişik olduğu açıktır." Kararlar arasındaki çelişki yargılamanın aleniliği ilkesine aykırı, mahkemelere olan güveni sarsıcı niteliktedir. Bu durumda yasaya uygun olarak düzenlenmiş bir karardan bahsedilemeyeceği gibi 26 ada 3 sayılı parsele ilişkin hüküm kurulmamasında doğru bulunmamaktadır. Temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, 29.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5947, Karar No: 2016/6281, Tarih: 13.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/5947 E.  ,  2016/6281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan sanık ...'nın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/03/2016 gün ve 2016/278 E. 2016/206 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19611, Karar No: 2023/6872, Tarih: 09.10.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/19611 E.  ,  2023/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1238 E., 2019/675 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 ... Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Soruşturma aşamasında İzmir 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.09.2017 tarihli ve 2017/4307 D. İş ... Kararı ile sanık hakkında tutukluluk halinin devamına karar veren (37253) sicil numaralı hakim Alev Özan’ın, mahkemenin Kanuna uygun şekilde teşekkül ettirilmemesi sonucunu doğuracak biçimde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinde yapılan istinaf incelemesine üye hakim sıfatıyla katılmak suretiyle, 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 06.05.2019 tarih, 2018/1238 Esas 2019/675 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8695, Karar No: 2020/5404, Tarih: 16.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8695 E.  ,  2020/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Kamulaştırma Kanununun 36. maddesi uyarınca irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin harç yönünden HMK nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Kamulaştırma Kanununun 36. maddesi uyarınca irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince harç yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8888, Karar No: 2021/11380, Tarih: 02.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8888 E.  ,  2021/11380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun neticeten 3.000-TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun hakkında tayin olunan 5.000-TL adli para cezasının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 3.000-TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 3.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından ".. sonuç cezanın 3.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine ".... suça sürüklenen çocuğun cezasının 3.000- TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14826, Karar No: 2008/15578, Tarih: 20.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/14826 E.  ,  2008/15578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :02.03.2007