muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6504, Karar No: 2011/15437, Tarih: 04.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6504 E.  ,  2011/15437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak açıktan geçirilen enerji nakil hattı, direk yeri ve yol nedeniyle taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 04.10.2011 günü temyiz eden davalı idare vekili ile davacı asilin yüzlerine karşı; duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı asilin ve davalı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak açıktan geçirilen enerji nakil hattı, direk yeri ve yol nedeniyle taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmaz üzerinden geçen yolun Kars ve yöresine yayın yapmak üzere tesis edilen ... ... TV verici istasyonu ulaşım yolu olarak kullanıldığı anlaşılmıştır. Bu nedenle söz konusu yol nedeniyle davalı idarenin el atmasının önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Enerji nakil hattının davaya konu taşınmaz üzerinden ve açıktan geçirilmesi nedeniyle yürürlükte bulunan 743 sayılı Medeni Kanununun 653/son maddesine göre idare lehine taşınmaz üzerinde irtifak hakkı kurulmuş sayılır. Bu durumda kamu yararı alınmamış olsa bile irtifak kurulmuş sayılacağından idarenin bu nedenle taşınmaza müdahalenin önlenmesi istenilemez. Malik olan kişi sadece irtifak hakkı karşılığının bedelini isteyebilir.

Bu nedenle, direk yerleri ve irtifak hakkı sebebine dayanan taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesine ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 825,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6085, Karar No: 2008/10581, Tarih: 15.09.2008

13. Hukuk Dairesi 2008/6085 E., 2008/10581 K.

**13. Hukuk Dairesi 2008/6085 E., 2008/10581 K.**

**- KUSURSUZ SORUMLULUK

- MADDİ TAZMİNAT**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 6 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 2 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 55 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 58 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, 11.03.2004 tarihinde davalı şirketin Merter'deki mağazasına alışveriş için gittiğini, adına kayıtlı olan aracını davalı şirketin güvenlik görevlilerinin bulunduğu mağaza önündeki otoparka park ettiğini, alışveriş sonrasında aracının yerinde bulunmadığını ve meçhul kişilerce çalındığını ileri sürerek çalınan aracının bedeli olan 30.000.00 YTL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının aracının çalındığına dair delil bulunmadığını, otoparkın umuma açık olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin mağazasına ait otoparktan aracın çalınmasından dolayı davalının sorumlu olduğu kabul edilerek 30.000.00 YTL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, dava konusu aracın bulunduğunda davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bu davada, alışveriş yapmak için gittiği davalı şirketin mağazası önüne aracını park ettiğini ileri sürerek, buradan çalınan aracının bedelinin ödetilmesini istemiştir. Davalı ise, aracın mağazanın otoparkında çalındığına dair delil bulunmadığını savunmuştur. Dava konusu olayda davalının sorumluluğunun tartışılabilmesi için her şeyden önce davacının aracını gerçekten otoparka bırakıp bırakmadığının tespit edilmesi ve davacının bu yöndeki iddiasını ispat etmesi zorunludur. Davacı, poliste verdiği ifadesinde çalındığını iddia ettiği aracının yedek anahtarının başka bir kimsede bulunmadığını ve aracın düz kontak yapıldığını beyan etmiş olup, davada delil olarak davalı şirketin mağazasından alışveriş yaptığına dair kasa fişi ile tanık beyanlarına dayanmıştır. Hemen belirtmek gerekir ki, davacının dayandığı alışverişe ilişkin kasa fişi davacının aracını otoparka bıraktığını ve oradan çalındığını ispatlamaya yeterli olmadığı gibi, davacı tanıklarının da görgüye dayalı bir beyanları bulunmamaktadır. Dosya içinde davacının aracını otoparka bıraktığı ve oradan çalındığını ispatlamaya yeterli delili yoktur. Bu durumda, davacının iddiasını yasal delillerle ispatladığı kabul edilemez. Mahkemece değinilen bu hususlar gözardı edilerek davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davalı yararına (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15547, Karar No: 2013/22304, Tarih: 11.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15547 E.  ,  2013/22304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

...)Kamulaştırma Kanununun .../...-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın özel amacı olmayan satışların emsal alınması gerekirken idare ile kamulaştırma sonucu uzlaşılan bedel esas alınmak suretiyle taşınmaza değer biçilmesi doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için 2942 sayılı yasanın ... ve .... maddeleri gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

...) Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamadığı anlaşılmakla, 6459 sayılı Yasanın .... maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun .... maddesine eklenen .... fıkra uyarınca, tespit edilen bedele ... aylık sürenin bitimi tarihinden karar tarihine kadar kanuni faiz işletilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda

BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1541, Karar No: 2019/5768, Tarih: 04.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1541 E.  ,  2019/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Restaurant Tur. Gıda İnş. Tic. Ltd. Şti. ve ... aleyhine 21/05/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan ... yönünden kısmen kabulüne; diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 03/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, taksirle yaralama eylemi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalılardan ... yönünden talebin kısmen kabulüne; diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; 04/07/2012 tarihinde akşam yemeği için davalı restauranta gittiğini, davalılardan servis görevlisi olan ...’ın arka masada tuzda balık şov yaparken yanıcı madde bulunan şişenin alev alması neticesinde ateşin vücuduna sıçradığını, Özel ...Hastanesinde yanık tedavisi gördüğünü, vücudunun %12 sinde birinci ve ikinci dereceden yanıklar meydana geldiğini belirterek, tedavi giderleri, bu sürede araç kullanamaması nedeniyle yapmış olduğu şoför gideri ile ortağı olduğu şirketle tedavi süresince ilgilenemediği için oluşan ciro kaybına ilişkin maddi zarar ile manevi zararının anılan davalılar ile dahili davalı ... Kurumundan müşterek ve müteselsil tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; kusur ve hesap bilirkişi raporları hükme esas alınarak davalılardan ... yönünden talebin kısmen kabulüne; diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesi "Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür. Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder." hükmünü düzenlemiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu tasarısının Adalet Komisyonunda yapılan görüşmesi sırasında tasarıya eklenen 3 ve 4. fıkralara ilişkin gerekçe incelendiğinde yasa koyucunun temsilde yanılma nedeniyle yapılacak taraf değişikliğini de madde kapsamında kabul ederek düzenleme yaptığı anlaşılmaktadır. Gerekçeye bakılmaksızın dahi; yasa koyucunun daha ağır usul hatası olan tarafın yanlış gösterilmesinde kabul edilebileceğini belirttiği iradi taraf değişikliğinin, diğerine göre daha hafif usul hatası içeren temsilde yanılma halinde de yapılabileceğinin kabulü gerekir. Bu nedenle HMK'nun 124. maddesi temsilcide yanılma suretiyle tarafın hatalı gösterilmesi halinde de uygulanabilecektir.

Dosya kapsamından; dava dilekçesi ile talebin davalılardan ... Restaurant Tur. Gıda İnş. Tic. Ltd. Şirketine yöneltildiği ancak yargılama aşamasında olayın meydana geldiği ... Restaurantın dava dışı ..., ... ve ... isimli kişiler tarafından adi ortaklık olarak işletildiğinin belirlendiği ve davacı vekili tarafından 18/02/2016 tarihli celsede belirtilen kişilerin HMK 124. madde kapsamında davaya dahil edilerek taraf değişikliği yapılması talep edilmesine karşın mahkemece, muvafakat olmadığı gerekçesi ile taraf değişikliği yönündeki istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; davanın, davacı vekili tarafından bildirilen olayın meydana geldiği restaurantın ortakları olan ..., ... ve ...’a yöneltilmesi gerekirken, ... Restaurant Tur. Gıda İnş. Tic. Ltd. Şirketi’ne yöneltilmiş olması temsilcide yanılma olarak kabul edilmelidir. Bu durumda, mahkemece öncelikle davacıya süre verilerek dava dilekçesinin anılan kişilere tebliği ile taraf teşkili sağlandıktan sonra uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davacı ile temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22916, Karar No: 2017/12700, Tarih: 11.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/22916 E.  ,  2017/12700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, intibakının düzeltilerek yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak eksik ödenen eşit davranmama tazminatı, kıdem tazminatı farkı ile ücret farkı, yıpranma farkı, yasal ve akdi ilave tediye farkı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne bağlı ... Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 2001 yılına kadar geçici/mevsimlik işçi statüsünde çalıştırıldığını, bu dönemde her yıl yeni bir geçici/mevsimlik iş sözleşmesi ile işe başladığını ve yıl sonunda işten ayrıldığını, 2001 yılında aynı müdürlükte daimi/kadrolu işçi statüsüne geçirildiğini, ancak kadrolu işçi statüsüne alındığında geçici mevsimlik işçilikte geçen sürelerin kıdem hesabında dikkate alınmadığını, sanki işe yeni başlamış bir işçi gibi, başlangıç derece ve kademesinden işe başlatıldığını, kadrosu dışındaki işlerde çalıştırıldığını, 2005 yılında Köy Hizmetleri Müdürlüğünün lağvedilmesi ile tüm hak ve alacakları ile beraber İl Özel İdaresi'ne devredildiğini, aynı işverene bağlı hizmetlerinin kıdem süresinde birleştirilmediğini belirterek davacının mevsimlik işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınması sureti ile yeni derece ve kademesinin tespitine, buna bağlı olarak fark ücret, akdi ikramiye, ilave tediye, yıpranma primi, kıdem tazminatı farkı, yıllık izin ücreti ve kadro dışındaki işlerde çalıştırılmasından kaynaklı fark ücret, eşit davranma ilkesine aykırılık nedeni ile tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının derece ve intibakının yasa ve ... hükümlerine göre usulüne uygun olarak yapıldığını, taleplerinin haksız olduğunu, alacakların zamanaşımına uğradığını, 2011/2013 dönemini kapsayan ... hükümlerine göre talepte bulunmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Dava devam ederken ...'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen ... vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu, davacının devir tarihinden önce emekli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Dava devam ederken ...'nin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeni ile dava kendisine teşmil edilen ... vekili, davada taraf sıfatlarının bulunmadığını, 6360 sayılı Yasa'nın 3/2.maddesine göre kapatılan il özel idaresinin taraf olduğu davaların il özel idaresinin yetki, görev, taşınmaz veya personelinin devredildiği kuruma ait olduğunu, davacının devir tarihinden önce emekli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, “...Yargılama sırasında Özel İdare ilga edilmiş buna ilişkin yasa ve yasa yorumlayan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 11.12.2014 tarih ve 2014/18710 Esas, 2014/22489 Karar sayılı kararı gereği davacının emekli olmadan önce çalışmış olduğu ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin yasayla kaldırılarak ... Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiği nazara alınarak 6360 sayılı Yasanın 3/2. Maddesine göre ... Büyükşehir Belediyesi'nin davalı tarafta yer alması sağlanmıştır." gerekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 7. HD’nin 09.03.2016 tarih, 2016/3672 Esas, 2016/5776 Karar sayılı kararı ile ''davacının emekli olmadan önce hangi birimde ne iş yaptığı ve bu birimin veya birimin yaptığı görevlerin, yetki ve sorumluluğun hangi kuruma devredildiğinin belirlenmesi ve sonuca göre devir yapılan kurumun sorumluluğu yoluna gidilmesi gerektiği ayrıca talep edilen alacakların kısmi dava esaslarına göre belirlenmesi ve buna göre faiz yürütülmesi'' gerekçeleri ile sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davacı vekilinin bozma ilamı sonrası 06.02.2017 tarihli beyan dilekçesine göre dava ve ıslaha göre ayrıştırılan alacak miktarları nazara alınarak hüküm kurulmuştur. Ancak dosyanın incelenmesinde, hükme esas alacak talepleri hakkında dava dilekçesinde toplam 1.000,00 TL talep edildiği ve 14.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise toplam 834,58 TL brüt olarak hesaplama yapıldığı, davacı vekili tarafından diğer seri dosyalardan farklı olarak ıslah dilekçesi ibraz edilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı vekili tarafından usulüne uygun şekilde ibraz edilen ve harcı yatırılan ıslah dilekçesi olmamasına rağmen akdi ilave tediye farkı alacağı yönünden dava ve ıslah tarihine göre hüküm kurulması ve davacı vekilinin 06/02/2017 tarihli talep ayrıştırma dilekçesindeki açıklamaya göre akdi ilave tediye talebinin 100,00 TL olmasına rağmen talep aşılarak 164,73 TL akdi ilave tediyeye hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Mahkemece, davacı vekili tarafından usulüne uygun şekilde ibraz edilen ve harcı yatırılan ıslah dilekçesi olmamasına rağmen akdi ilave tediye farkı alacağı yönünden dava ve ıslah tarihine göre hüküm kurulması ve davacı vekilinin 06/02/2017 tarihli talep ayrıştırma dilekçesindeki açıklamaya göre akdi ilave tediye talebinin 100,00 TL olmasına rağmen talep aşılarak 164,73 TL akdi ilave tediyeye hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7658, Karar No: 2010/10118, Tarih: 22.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7658 E.  ,  2010/10118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...(Ödemiş Vergi Dairesi Müdl.adına) vek.Av.... ile davalı 1-....vek.Av.... 2-Türk Ekonomi Bankası AŞ.vek.Av.... 3-....vek.Av. ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında İzmir 7.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 14.04.2010 gün ve 1617/445 sayılı hükmün davalılardan ....ve ... Bank AŞ. vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen sıra cetvelinin düzenlendiği İzmir 16.İcra Müdürlüğü'nün 2008/12628 esas sayılı icra dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. ...
Yargıtay — Esas No: 2013/9780, Karar No: 2013/10342, Tarih: 01.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/9780 E.  ,  2013/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasında Bursa 3.Asliye Hukuk ve Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bursa 3.Asliye Hukuk Mahkemesince;davacı ve davalı ... Tic Ve San AŞ. 'nin tacir olduğu,dava konusunun ticari işletmeyle ilgili olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi ise ,davanın konusunun davalı tarafça yayınlatılan gazete ilanları nedeni ile davacının uğramış olduğu maddi ve manevi zarara ilişkin tazminat istemine ilişkin olduğu davanın haksız fiden kaynaklandığı bu nedenle asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davacı vekili, müvekkili şirketin tarafı olmadığı bir davada verilen Yargıtay bozma ilamının, yerel gazetede ilanı nedeniyle uğradığı zararın tazmini istemiştir. Buna göre dava, haksız fiil iddiası ile açılmış olup genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 1.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22166, Karar No: 2018/8803, Tarih: 10.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22166 E.  ,  2018/8803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4/1. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun; üçüncü kısmı (TMK m. 396-494) hariç olmak üzere ikinci kitabından (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Türk Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. Aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 Sayılı Kanunun 2. maddesiyle o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir. Mahkemenin yargı çevresinde 22.05.2007 tarihinde kurulan aile mahkemesi, karardan sonra 01.12.2016 tarihinde faaliyete geçmiştir. Bu açıklama karşısında davanın görevli ve yetkili aile mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.09.2018 (Pzt.)