muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1274, Karar No: 2008/1031, Tarih: 26.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1274 E.  ,  2008/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : HAZİNE, ... BELEDİYE BAŞKANLIĞI

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 133 ada 1 parsel sayılı 385.69 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacılar adına tespit edilmiştir. Davacılar, yasal süresi içinde adlarına tespit edilen 133 ada 1 sayılı parsel ile dere arasında yol olarak bırakılan bölümün 133 ada 1 sayılı parsele ilave edilerek adlarına tespit ve tescili gerektiği iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 58.55 metrekarelik bölümün 133 ada 1 sayılı parsele ilave edilerek taşınmazın 444.24 metrekare olarak davacılar adına tespit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taşınmazın yol boşluğu olduğu ve 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 14. maddesindeki koşulların davacı yararına oluştuğu kabul edilerek davanın kabulüne ve davacının talep ettiği taşınmazın davacı adına tesciline dair hüküm kurulmuştur. Ancak, Kadastro Mahkemesi tutanağı düzenlenen taşınmazlara ilişkin davalara bakmakla görevlidir. Davacı kadastro sırasında tutanağı düzenlenmeyen ve haritasında yol olarak işaret edilen taşınmazın adına tespit ve tapuya tescilini talep etmektedir. Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 26/D-son maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına ilişkin ve taraflar arasında kesin hüküm oluşturacak şekilde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.2.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14633, Karar No: 2023/11987, Tarih: 13.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14633 E.  ,  2023/11987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 16.....2023 tarihli ek karar ile, Mahkemenin 25.02.2013 olan karar tarihi itibarıyla tefhimle başlayan 8 günlük kanuni süre içerisinde temyiz edilmeyen kararın kesinleştiğini, kesin hükme karşı temyiz talebinde bulunulamayacağı gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Mahkemece 25.02.2013 tarihli asıl karar, taraf vekillerinin hazır olduğu 25.02.2013 tarihli celsede tefhim edilmiş ise de hükme ilişkin tüm hususlar gerekçesi ile birlikte açıklanmadığından tefhim, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca usulsüzdür. Bu hâlde, temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacağından Mahkemenin 16.....2023 tarihli ek kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, vekâletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunan davacı vekili 05.03.2013 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren Mahkemeye gönderir.

Buna göre temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemece ek karar verilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Mahkemece verilen 16.....2023 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Dosyanın feragat hususunda ek karar verilmek üzere Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18847, Karar No: 2013/11734, Tarih: 21.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18847 E.  ,  2013/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... Üniversitesine ait Konukevinde çalıştığını, konukevinde 08.00-16.00, 16.00-24.00, 24.00-08.00 şeklinde üç vardiya bulunduğunu haftalık nöbet çizelgelerinden görüleceği üzere dönem dönem bu vardiyalarda haftanın 6 günü çalıştığını bu çalışmanın haftalık TİS ile belirlenen 40 saatlik çalışma süresini aştığını, yine ulusal bayram ve genel tatil günlerinde iş yoğunluğu dolayısıyla hafta tatiline denk gelen günlerde de çalışmasını sürdürdüğünü ancak TİS gereği ödenmesi gereken ücretlerin ödenmediğini belirterek 2007-2010 yılları arasındaki fazla çalışmalarının, ulusal bayram-genel tatil ücreti ve hafta tatiline denk gelen çalışmalarının karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının davalı kurumdaki çalışmasının 08.00-16.00, 16.00-24.00 saatleri arasında iki vardiya usulüne göre yapıldığını imza çizelgelerinden çalışma saatlerinin net bir şekilde belirlendiğini, gece 24.00'de konaklama dışındaki hizmetleri sona erdiğinden bu saatten sonraki çalışmanın kesinlikle yapılmadığını, ancak bazı zamanlarda konukevinin balo salonunda düğün ve benzeri etkinlikler yapıldığında personelin bu organizasyonun sahibinden de ücret aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücreti alacağının olup noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davalı tarafça ibraz edilen deliller arasında "uygundur görüşü" bulunan ve davacı tarafça imzaya itiraz edilmeyen fazla çalışma karşılığı izin talep dilekçeleri bulunmakta ise de mahkemece bu dilekçeler incelenmeksizin ve davacıya dilekçelere karşı diyecekleri sorulmaksızın davacının fazla mesai ücret alacağının hesaplanması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; dilekçelere karşı davacıdan diyecekleri sorularak, denetlemeye elverişli bilirkişi raporu da aldırılarak davacının fazla mesai ücret alacağının bulunup bulunmadığının belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Eksik inceleme ve araştırma hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/22517, Karar No: 2024/8146, Tarih: 30.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/22517 E.  ,  2024/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/939 E., 2024/156 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Avanos Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında iştirak halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yaralama suçlarından cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.

2.Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı erteli 3 ay 10 gün ve 1 yıl 8 ay hapis hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3.Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli kararı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.09.2023 tarihli kararıyla suç vasfında yanılgıya düşülmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2024 tarihli kararı ile sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kazanılmış hak nedeniyle ayrı ayrı erteli 1 yıl 8 ay hapis hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanıklar ... ve Naifa İnanç müdafilerinin temyiz istemi, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, suç işleme kasıtları olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

2.Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, emanet eşya hakkında müsadere ile ilgili hüküm kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanıkların olay tarihinden önce temyiz dışı sanık ...'nin müstehcen fotoğraflarını çeken müştekinin elleri ve ayaklarını iple bağladıkları, darp ettikleri ve müstehcen fotoğraflarını çektikleri iddiasına ilişkindir.

2.Müştekinin alınan doktor raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkemenin emanette kayıtlı suç eşyası hakkında zamanaşımı süresince karar verebileceği belirlendiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırıldıkları, hapis cezası miktarı itibariyle de haklarında erteleme hükümleri uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkemenin emanette kayıtlı suç eşyası hakkında zamanaşımı süresince karar verebileceği belirlendiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırıldıkları, hapis cezası miktarı itibariyle de haklarında erteleme hükümleri uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Olay tarihinden önce müşteki ...'in temyiz dışı sanık ...'nin müstehcen fotoğraflarını çekerek kendisiyle birlikte olma konusunda tehdit ettiği, olay günü sanıkların müştekinin elleri ve ayaklarını iple bağlayarak darp ettikleri anlaşılmıştır.

2.Sanıkların müştekiyi bağlayarak direncini kırıp hürriyetinden yoksun kıldıktan sonra katılanın uygunsuz fotoğraflarını çekmeleri şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların müştekiye yönelik olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri sabit olduğundan bahisle verilen mahkumiyet kararlarında hukuka aykırılık bulunmayarak, sanıklar müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son hükmü uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezalarının 1 yıl 8 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezaları üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezaların 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2024 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (B) bendinin 4 nolu paragrafında yer alan "1 YIL 8 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkarılarak yerine" cezanın 1 yıl 8 ay ve 3 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18697, Karar No: 2015/17740, Tarih: 13.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/18697 E.  ,  2015/17740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan .... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı ....nın Harçlar Kanunu’nun 13/j. Maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlığa ıslah harcı yükletilmesi ve davada birden fazla davalı olduğu halde yargılama giderlerinin hangi davalıya yükletildiği belli olmayacak şekilde " davalıdan tahsiline " karar verilmesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla HUMK' un 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 6.bendindeki " davalılardan " sözcüğünün çıkartılarak, yerine " davalı Şirketten " sözcüklerinin,

Hüküm fıkrasının 7.bendindeki " davalıdan " sözcüğünün çıkartılarak, yerine " davalılardan " sözcüğünün yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2952, Karar No: 2021/1459, Tarih: 04.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/2952 E.  ,  2021/1459 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29/12/2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, murisi adına kayıtlı 1325 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne, 1325 parsel sayılı taşınmaz lehine 1328 parsel ile 1325 parsel üzerinden fen bilirkişisi ...'nün 11/02/2016 havale tarihli raporunda 3. yol olarak belirtilen ve E ve F harfleri ile gösterilen kısımlar üzerinden geçit hakkı tesisine karar vermiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlemesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Somut olayda; mahkemece davanın kabulü ile 1325 parsel sayılı taşınmaz lehine 1328 ve 1325 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesis edilmiştir. Geçit hakkı taşınmaz leh ve aleyhine kurulur. Mahkemece davacının paydaşı olduğu 1325 parsel sayılı taşınmaz aleyhine de hüküm tesis edilmesi; ayrıca mahkemece ödenmesine karar verilen geçit hakkı bedelinin hangi oranlarda hangi paydaşa ödeneceğinin hükümde gösterilmemesi de infazda tereddüt yaratacağından doğru görülmemiş, bu nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2012, Karar No: 2025/7003, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/2012 E.  ,  2025/7003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1240 E., 2024/2005 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/1454 E., 2024/297 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu'ndan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Tafinlar ve Mekinist ilaçlara ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Tafinlar ve Mekinist ilaçlara ilaçların SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1088, Karar No: 2021/2134, Tarih: 25.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/1088 E.  ,  2021/2134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, şikayetçi, adli yardım talebini mali durumunu göstermeye yeterli somut bir belgeye dayandırmadığından, temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana bölge adliye mahkemesince tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için dosyanın bölge adliye mahkemesince; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 07.07.2020 tarihli, 173 sayılı kararı ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 02.09.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına karar verildiği anlaşıldığından, davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazını değerlendirmek üzere dosyanın Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, itirazın reddi ya da itiraz edilmemesi halinde temyiz harcının tamamlanması için mahal mahkemesince;

Temyiz harç ve masraflarının yatırılması için şikayetçi tarafa İİK'nın 366. maddesine istinaden HMK'nın 366. maddesi atfıyla HMK'nın 344. maddesi uyarınca, yöntemine uygun bir hafta kesin süre içeren muhtıra gönderilerek, muhtıranın tebliğinden itibaren belirtilen yasal süre beklendikten sonra, anılan madde uyarınca işlem yapılması, temyiz harç ve masraflarının süresi içinde yatırılması halinde, tebligat mazbatası ile birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.