muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1767, Karar No: 2014/1955, Tarih: 14.03.2014

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati tedbirin şartlarını düzenleyen 6100 sayılı HMK'nın 389/1. maddesine göre, "Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir." İhtiyati tedbir, bu madde hükmü uyarınca kural olarak kendisi çekişmeli olan, bir diğer ifade ile davacının üzerinde ayni hak iddia ettiği malların üçüncü kişilere devrinin engellenmesi amacını güder. Bir alacağın güvence altına alınması için öngörülen geçici hukuki himaye yolu ise İİK'nın 257 vd. maddelerinde düzenlenen ihtiyati haciz olup, bununla mal üzerinde bir ayni hak iddiası ileri sürülmemekte, malın üçüncü kişiye devrine engel olunmamakta, bunun yerine alacağın o malın satış bedelinden karşılanması ve malın devri halinde haczin, devralana karşı da dermeyan edilebilmesi imkânı sağlanmaktadır. İhtiyati tedbirin bu özelliği ve yasal hüküm bulunmaması nedeniyle hacze iştiraki mümkün olmayıp, sıra cetveli düzenlenirken nazara alınmaz. Sıra cetveli bedeli paylaşıma konu mal üzerinde, İİK'nın 138. madde hükmü uyarınca satış tarihi itibariyle haczi bulunan alacaklılar dikkate alınarak düzenlenir. Tedbir nedeniyle satış bedelinden pay ayrılamaz.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle şikayetçi tarafın talebi ile bedeli paylaşıma konu taşınmazın tapu kaydına 27.01.2009 tarihinde ihtiyati tedbir konulmuş olup, ihtiyati tedbirin sıra cetvelinin düzenlenmesinde dikkate alınmamasının tabi bulunmasına, şikayetçinin 28.06.2010 tarihli ihtiyati haczinin ise şikayet olunanın haczinden daha sonraki tarihi taşımasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2014 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2804, Karar No: 2016/6156, Tarih: 20.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2804 E.  ,  2016/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin annesi ile davalı babasının... Aile Mahkemesinin 2013/893 Esas sayılı dosyasında boşanma davalarının devam ettiğini, davacının 18 yaşını doldurduğunu, halen... Lisesi'nde okuduğunu, davalının yaklaşık 1 yıldır eşinden ve çocuklarından ayrı yaşadığını ve Türk Medeni Kanununun babaya yüklediği görevleri yerine getirmediğini, davacının tüm giderlerini annesinin karşıladığını, davalı babanın hiçbir şekilde yardım etmediğini belirterek aylık 500 TL nafakanın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçe ve aşamalardaki beyanı ile; davacının liseyi bitirdiğini, halen herhangi bir kurs veya dershaneye devam etmediğini, isterse halk eğitim merkezlerinden ders alabileceğini, davacının taleplerinde haksız olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; dava konusunun yardım nafakası davası olup, davacının 18 yaşını doldurduğu,... Lisesi'nden mezun olduğu, üniversiteyi kazanamadığı, herhangi bir eğitim kurumuna devam etmediği, reşit olması nedeniyle çalışmasının mümkün olduğu, çalışarak kendine bakabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre karara bağlanır. Bir başka ifadeyle hüküm, uyuşmazlığın başlangıcından dava açılan güne kadar gerçekleşmiş olayları kapsar. Aksinin kabulü; davacının dayandığı olguların, dolayısıyla elde etmek istediği nihai talebin dışına çıkılması sonucunu doğuracağı gibi; temyiz ve karar düzeltme süreçleri de dahil, yargılamanın hangi aşamasına kadar gerçekleşecek hukuki ve fiili olguların nazara alınması gerektiği sorununu ortaya çıkaracaktır.

Nitekim 28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararı'nda, "her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine…" gerekçesine yer verilerek, davanın açılmasına kadar gerçekleşen hukuki ve maddi vakıalara göre sonuçlandırılması gerektiği benimsenmiştir.

Somut olayda; dava açıldığı tarihte (25.03.2015) davacının Merkez... Lisesi 12.sınıf öğrencisi olduğu, yargılamanın devamı sırasında liseden mezun olduğu anlaşılmaktadır.

Kaldı ki; davaya konu olan nafakanın niteliği yardım nafakası olup, TMK'nın 364/1.maddesine göre; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

Somut olayda; dava açıldığı tarihte (25.03.2015) davacının Merkez... Lisesi 12.sınıf öğrencisi olduğu, yargılamanın devamı sırasında liseden mezun olduğu anlaşılmaktadır.

Kaldı ki; davaya konu olan nafakanın niteliği yardım nafakası olup, TMK'nın 364/1.maddesine göre; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

O halde mahkemece; davanın açıldığı tarih itibariyle davacının ihtiyaçları ve davalının ödeme gücü araştırılarak hakkaniyete uygun bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18837, Karar No: 2013/7629, Tarih: 09.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/18837 E.  ,  2013/7629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanık ve müdafiinin yüzlerine karşı 21/04/2011 tarihinde verilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık müdafiinin 11.05.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca vaki temyiz isteminin REDDİNE, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13723, Karar No: 2007/13089, Tarih: 26.10.2007

4. Hukuk Dairesi 2006/13723 E., 2007/13089 K.

**4. Hukuk Dairesi 2006/13723 E., 2007/13089 K.**

**- KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI NEDENİYLE TAZMİNAT

- SES VE GÖRÜNTÜNÜN GİZLİCE KAYDEDİLMESİ**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 20 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 24 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 25 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 134 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 49 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Gültekin vekili tarafından, davalı Derya ve Tuncer aleyhine 28.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18.09.2006 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, talep reddedilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, hukuka aykırı biçimde ses ve görüntüsünü kaydeden davalıların özel hayatın gizliliğini ihlal ettiğini ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar, özel hayatın gizliliğini ihlal etmediklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davalıların şeref ve haysiyeti ihlal amaçları bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Anayasa'nın 20. maddesinde, herkesin özel hayatına saygı gösterilmesini isteme hakkına sahip bulunduğu, özel hayatın gizliliğine dokunulmayacağı belirtilmiştir. Ayrıca bu hak, Türk Medeni Kanunu'nun 24. ve 25. maddelerinde koruma altına alınmıştır. Türk Ceza Kanunu'nun 134. maddesinde suç olarak düzenlenmiştir. Borçlar Kanunu'nun 49. maddesinde de kişilik haklarının saldırıya uğraması durumunda uygulanacak yaptırım belirtilmiştir. Belirtilen bu yasal düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, kişinin özel yaşamının gizliliğine dokunulamaz. Kişinin sıfatı ve konumu ne olursa olsun, rızası dışında kamuya açıklanamaz. Bunlar kişinin gizli alanını oluşturur. Bir kişinin hukuka aykırı bile olsa konuşmalarının ve görüntüsünün gizli kamera ile kayda alınması aynen telefon konuşmalarının yasadışı dinlenmesinde olduğu gibi onun kişilik haklarına ve özel yaşamına saldırı niteliği taşımaktadır. Bu kayıt ve görüntülerin televizyon yoluyla kamuoyuna yansıtılması kişilik haklarına yapılmış ikinci bir saldırı niteliğindedir.

Somut olayda; davacı, müdür olarak çalıştığı okulda öğretmenler arasında yaşanan huzursuzluğu gidermek için davalı öğretmen Derya'yla görüşmek istemiş, davalının bir sonraki gün evine davet etmesi üzerine eşi ve çocuğu ile birlikte kendisini ziyaret etmiştir. Bu ziyaret sırasında davacının ses ve görüntüsü gizlice kaydedilmiş ve Mustafa isimli şahsa verilmiştir.

Somut olayda; davacı, müdür olarak çalıştığı okulda öğretmenler arasında yaşanan huzursuzluğu gidermek için davalı öğretmen Derya'yla görüşmek istemiş, davalının bir sonraki gün evine davet etmesi üzerine eşi ve çocuğu ile birlikte kendisini ziyaret etmiştir. Bu ziyaret sırasında davacının ses ve görüntüsü gizlice kaydedilmiş ve Mustafa isimli şahsa verilmiştir.

Davacının beyanlarından rahatsızlık duyan Mustafa, Cumhuriyet Savcılığı ve Milli Eğitim Bakanlığı'na şikayette bulunmuştur. Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tahkikat sonucunda "şüphelinin konuşmalarının gizlice kaydedildiği CD'nin CUMK'nın 206/2-a, 217/2. maddeleri uyarınca rızası dışında kaydedilmesi nedeniyle hukuka uygun elde edilmiş delil niteliği taşımadığı" gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalıların gizlice ses ve görüntü kaydetme biçiminde gerçekleşen bu eylemi, davacının şeref ve haysiyetine tecavüz etme amacı güdülmemiş olsa bile, kişilik haklarına saldırı oluşturur. Yukarıda anılan yasal düzenlemeler karşısında TMK'nın 24. maddesi yollamasıyla BK'nın 49. maddesi uyarınca davacı lehine manevi tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13045, Karar No: 2017/557, Tarih: 18.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/13045 E.  ,  2017/557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...'nun evli oldukları, sanıkların ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 01/03/2011 tarihli cevabi yazısında belirtildiği şekilde, ticaret sicilde kayıtlı olmayan ... isimli işyerini sanık ... adına kurdukları ve işyeri adına kaşe bastırdıkları, yargılama aşamasında ölen ve bu nedenle hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilen ...'ın da, bu sanıkların yanında çalışan konumunda bulunduğu ve gayri resmi ortakları olduğu, sanıklardan ... ve ...'ın birlikte önce ...'in ortak ve yetkilisi olduğu katılan ... . Ltd Şti'nden visa kartı ile 6.000-7.000 TL'lik galvanizli saç alarak şirkette güven oluşturdukları, daha sonra katılan şirkete gidip 27/06/2008 tarihinde galvanizli saç alarak ... Bankası ... şubesine ait, keşidecişi ... .. San. Tic. Ltd. Şti. olan ve 1. cirantası ... Metal olan 27/08/2008 keşide tarihli 10.557 TL bedelli çeki verdikleri, yine 04/07/2008 tarihinde galvanizli saç alarak aynı bankaya ve hesap sahibine ait, 1. cirantası ... Metal olan 16/09/2008 keşide tarihli, 24.335 TL bedelli çeki verdikleri, 09/08/2008 tarihinde ise, aldıkları galvanizli saç aynı banka ve hesap sahibine ait, 1. cirantası ... Metal olan 14/10/2008 keşide tarihli 25.823 TL bedelli çeki verdikleri, çeklerin vadesi geldiğinde katılan şirket tarafından çeklerin tahsil edilmeye çalışıldığı, ancak çeklerin çeklerin karşılıksız olması üzerine icra takibine geçildiğinde ise, sanık ... tarafından ciro imzalarının kendisine ait olmadığı belirtilip imza itirazında bulunulduğu, bu itiraz üzerine davanın İstanbul 3. İcra Mahkemesi'nin 2008/1723 esas sırasına kaydedildiği, bu şekilde icra takibinin de hızlı ve etkili bir şekilde sonuçlanmasının önüne geçildiği, sanıkların bu şekilde ortak eylem birliği içerisinde hareket ederek, esasen ödenmeyeceğini bile bile alışveriş karşılığı çekleri ciro edip katılan şirkete vererek değişik tarihlerde galvanizli saç aldıkları iddia edilen olayda;

1-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanığın eyleminin TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, gösterilen tanıkların dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, gösterilen tanıkların dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Katılan ve tanık anlatımları ile sanık ...'nun savunmalarına göre, sanık ...'nin, katılan şirketten mal alımı sırasında kocası olan diğer sanık ...'nun yanında bulunmadığı, sanık ...'in eylemine iştirak ettiğine dair inkara yönelik savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla; sanığın atılı suçtan beraatına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6320, Karar No: 2016/8140, Tarih: 13.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6320 E.  ,  2016/8140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve gece çalışma zammı ücreti alacaklarının ödenmediğinden bahisle bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraf teşkili dava şartı olup, davanın her aşamasında mahkemece re’sen dikkat edilmesi gereken bir olgudur ve mahkemenin, taraf teşkilini sağlaması, gerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun, gerekse 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun amir hükmü gereğidir ( Hukuk Genel Kurulu'nun 04.03.2009 gün ve 2009/9–52–105 esas, karar; 14.04.2010 gün ve 2010/21–200–216 esas, karar sayılı ilamları). Bu husus kamu düzenine ilişkin olmakla yargılamanın her aşamasında re’sen nazara alınması gerektiğinden, usulü kazanılmış hakkın da istisnasıdır.

Somut olayda, temyiz dilekçesinden sonra davalının sunduğu 21.03.2014 tarihli .... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Üst Komisyonu kararı ile davacının ... Büyükşehir Belediyesine nakledildiği görülmekte olup, davacının dava konusu alacakları kimden talep edebileceği ve buna bağlı olarak husumetin kime yöneltilmesi gerektiği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Üst Komisyonu karar tutanağının 10. maddesinde "...... döneminde yapılan iş ve işlemlerden dolayı açılacak davaların muhatabı ... Büyükşehir Belediyesidir. Tarafı ... İlçe Belediyesi olan mahkeme kararına dayalı talepleri ... Büyükşehir Belediyesinin yerine getirmesine..." karar verilmiş ve davacı ... Belediyesinden ... Büyükşehir Belediyesine devredilen işçiler arasında gösterilmiştir. Husumet bir dava şartı olup, davacı kanunun uygulamasından kaynaklı olarak bu hususta yanılmış olmakla yapılacak iş, 6100 sayılı HMK 116/2. maddesi gereği davacıya davasını ... Büyükşehir Belediyesine yöneltmesi için süre verilmeli ve dava ve düzeltme dilekçesi ... Büyükşehir Belediyesine tebliğ edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya devam edilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

2-Kabul şekline göre de, davacı, dava dilekçesinde davasını açıkça belirsiz alacak davası olarak açtığını belirtmiş ve bilirkişi raporundan sonra taleplerini artırmıştır. Mahkemece, davanın kısmi dava olarak açıldığı belirtilerek ıslah edilen kısımlara ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması hatalı ise de davacı temyizi bulunmadığından bu yanlışlık bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Kabul şekline göre de, davacı, dava dilekçesinde davasını açıkça belirsiz alacak davası olarak açtığını belirtmiş ve bilirkişi raporundan sonra taleplerini artırmıştır. Mahkemece, davanın kısmi dava olarak açıldığı belirtilerek ıslah edilen kısımlara ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması hatalı ise de davacı temyizi bulunmadığından bu yanlışlık bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2518, Karar No: 2019/4262, Tarih: 19.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2518 E.  ,  2019/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2004 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında, ... köyü 125 ada 1 parsel sayılı taşınmaz önce 56.000 m2 yüzölçümü ve tarla niteliği ile, Ocak 1960 tarih 4, Eylül 1966 tarih 70, Ocak 1960 tarih 3, Mart 1940 tarih 1 sıra numaralı tapu kayıtları uygulanmak suretiyle payları verilmeden davalı Hazine ve davacılar adına tespit edilmiş, sonrasında 13.04.2006 tarihli Kadastro Komisyon Tutanağı ile yapılan kontroller neticesinde dayanak Mart 1940 tarih 1 sıra numaralı 11.000 m2'lik tapu kaydının tedavül görerek ifraz olup 10.000 m2'sinin Ocak 1960 tarih 3 sıra numaralı tapu kaydı ile davalılar murisi Tahir Koyuncu adına, 1.000 m2'sinin ise Ocak 1960 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı ile davalı Hazine adına kayıtlı olduğu anlaşılmış ve 4 nolu tapunun kapsadığı yer 1.000 m2 olarak 125 ada 2 nolu parsel altında Hazine adına tespit edilmiş, 125 ada 1 nolu parsel ise 52.937 m2 olarak Ocak 1960 tarih 3, Eylül 1966 tarih 70 ve Mayıs 1934 tarih 159 sıra numaralı tapu kayıtları uygulanmak suretiyle tarla niteliği ile davalılar adına tespit edilmiştir.

Hazine, 125 ada 1 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kayıtlarının değişir sınırlı olduğu, bu nedenle miktarı ile geçerli sayılması gerektiği; evveliyatı orman olan, ormandan ve meradan kazanılan yerlerin zilyetlik ve zaman aşımı yolu ile edinilemeyeceğini ileri sürerek, tapu kaydı miktar fazlasının Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 21/09/2010 gün ve 2010/5382-10853 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 21/09/2010 gün ve 2010/5382-10853 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle: “Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman kadastro sınırları dışında kaldığı ve tapu kayıt miktar fazlası yönünden de zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Tespitte esas alınan tapu kaydı mahkemece ilk oluşumundan itibaren sıra izler biçimde dosyaya getirtilmediği için takip edilememekle birlikte 2510 Sayılı Yasa ile oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu kayıtların fotokopilerinin değil, sıra izler biçimde asıllarının getirtilmesi gereklidir. Tespit tapularının incelenmesinde bunların "Hazine uhdesinde kalan müfrez tarla" sınırları içerdiği, iktisap sebebi olarak da “Mübadil Rumlardan metruk olup Tapu Komisyonu Kararı gereğince” oluştukları anlaşılmaktadır. Bunlardan Hazineye ifraz edilen yer olduğu, mübadillerden kalan yerler bulunduğu sonucu çıkmaktadır. Bu nedenle; mahkemece, tespitte esas alınan dört adet tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren sıra izler biçimde asılları ile bu kayıtlara ait ifraz krokileri getirtilmeli, daha sonra bir fen elemanı ile yerel bilirkişi ve tespit bilirkişileri eşliğinde yapılacak keşifte tapu kayıtları yöntemince uygulanmalı, fen bilirkişisine keşfi izlemeye elverişli kroki düzenlettirilmeli, Hazineye ifrazen ayrılan yerler bu krokide gösterilip belirlenmeli, 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince mübadillerden kalan yerlerin tapuda kayıtlı olsun- olmasın zilyetlikle kazanılamayacağı düşünülmelidir. Değinilen yönler gözetilmeksizin kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır. ” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1979 yılında 1744 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan ve sonuçları 15/11/1979 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra, ... köyü mülki sınırları içinde bulunan ormanların 3402 sayılı Kadastro Kanunu uygulamalarına esas olmak üzere 6831 sayılı Kanuna göre orman sınırlarının tespiti ile 1979 yılında yapılan sınırlamanın aplikasyonu ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmış, bu çalışma temyize konu davanın varlığı nedeniyle kesinleşmemiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

19/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.