muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16530, Karar No: 2025/1800, Tarih: 25.02.2025

B. Şüphelinin, erteleme süresi zarfında 01.09.2020 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, soruşturma dosyası birleştirilip erteleme kararının kaldırılarak Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2020 tarihli ve 2018/12664 Soruşturma, 2020/11090 Esas, 2020/426 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Şüphelinin, 27.09.2020 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Acıpayam Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2021 tarihli ve 2021/545 Soruşturma, 2021/240 Esas, 2021/186 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının, Acıpayam 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2021 tarihli ve 2021/177 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararı ile, Denizli Çocuk Mahkemesinin 2020/546 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

D. Denizli Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.03.2022 tarihli ve 2020/546 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 31/3. ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve hükmün, 01.02.2023 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

D. Denizli Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.03.2022 tarihli ve 2020/546 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararı ile, suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 31/3. ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve hükmün, 01.02.2023 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

1. 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye ve zorunlu müdafiine tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında 16.09.2017 ve 10.12.2017 tarihli eylemleri nedeniyle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16.05.2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, şüphelinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan MERNİS adresine çıkarılarak tebliğ edilmesi nedeniyle usûlüne uygun olmadığı ayrıca müdafiine de tebliğ yapılmadığı, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karara yaşı küçük şüphelinin ve dolayısıyla şüpheliye soruşturma aşamasında 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin de itiraz hakkının bulunduğu, itiraz hakkının kullanılabilmesi için yaşı küçük şüpheliyi "temsilen" zorunlu müdafiine de ilgili kararın tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheli ve müdafiine usûlüne uygun tebliğ yapılmadığı için erteleme kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği, dolayısıyla ihlâl kabul edilen 01.09.2020 tarihli eylemin erteleme süresi içinde işlendiğinden söz edilemeyeceği gibi 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan açılan ve birleştirilen 27.09.2020 tarihli eylem yönünden de kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından; Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre erteleme kararının kesinleşmesine kadar işlenen tüm eylemlerin tek suç olarak ve TCK'nın 61. maddesi kapsamında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edileceği hususu da gözetilerek mahkemesince, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı, tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173.

maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde şüpheli ve müdafiine tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devam olunarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. Acıpayam 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/177 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararı ile birleştirilmesine karar verilen 27.09.2020 tarihli eyleme ilişkin açılan kamu davası ile ilgili olarak herhangi bir karar verilmemesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Denizli Çocuk Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli ve 2020/546 Esas, 2022/293 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5779, Karar No: 2014/12426, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5779 E.  ,  2014/12426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bilecik 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2011/344-2013/491

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Ö.İnşaat Mad.Taah.Tur.San.Tic.A.Ş vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tebligat noksanı ile duruşma isteminde bulunan davacı vekiline duruşma pul noksanı giderildikten sonra anılan davalının duruşma isteminin değerlendirilmesine, duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 03/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/225, Karar No: 2010/7024, Tarih: 26.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/225 E.  ,  2010/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/11274, Karar No: 2022/14358, Tarih: 10.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11274 E.  ,  2022/14358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK’nın 310.maddesi “ (1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; davacı vekili tarafından uyap üzerinden gönderilen 26/08/2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiği bildirildiğinden, İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahalline (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 10.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7968, Karar No: 2015/12708, Tarih: 17.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/7968 E.  ,  2015/12708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/216468

MAHKEMESİ : Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/197 (E) ve 2013/856 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kaçak elektrik tespit tutunağına konu eylemin, tutanağa konu yerde sanık ile birlikte oturan sanığın oğlu tanık S. E.tarafından gerçekleştirildiğine ilişkin sanığın savunması ve bu savunmayı doğrulayan tanık S. E.'ın ifadesi karşısında; tanık S.E. hakkındaki suç duyurusunun sonucu beklenerek dava açılması halinde her iki dava birleştirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA,17/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12941, Karar No: 2013/14963, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12941 E.  ,  2013/14963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı Şirket vekili, davalı borçlu Emre aleyhine yapılan icra takibini temlik aldıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu araçları diğer davalılara satışına ilişkin tasarrufları iptalini talep etmiştir.

Davalı ... ve Umut vekili ile davalı ... ve Sebahattin davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının ve 3. kişilerin kötüniyetli olduklarının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Borçlunun aciz ya da iflasından önce yaptığı iptale tabi tasarrufları üç grup altında ve İİK.nin 278, 279 ve 280. maddelerinde düzenlenmiştir. Ancak bu maddelerde iptal edilebilecek bütün tasarruflar sınırlı olarak sayılmış değildir. Kanun, iptale tabi bazı tasarruflar için genel bir tanımlama yaparak hangi tasarrufların iptale tabi olduğu hususunun tayinini hakimin takdirine bırakmıştır (İİK.m.281).

Bu yasal nedenle de davacı tarafından İİK.nin 278, 279 ve 280. maddelerden birine dayanılmış olsa dahi mahkeme bununla bağlı olmayıp diğer maddelerden birine göre iptal kararı verebilir (Y.H.G.K. 25.11.1987 Tarih, 1987/15-380 Esas ve 1987/872 Karar sayılı ilamı). Somut olayda borçlu kişinin ... olduğu ve onun tarafından yapılan tasarrufların iptalinin istendiği, tasarrufların iptale tabi olup olmadıklarının yukarıda gösterilen ilkeler ışığında araştırılması gerektiği, davanın dayanağı takibin ayakta olduğu nazara alınmadan yazılı ve yetersiz gerekçe ile hüküm tesisi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu açık olmak üzere 4.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14201, Karar No: 2016/5213, Tarih: 17.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/14201 E.  ,  2016/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK m. 118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde ... ca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2016 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2018/10870, Karar No: 2019/5514, Tarih: 14.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10870 E.  ,  2019/5514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ... ve müşteki sanık ...’ın temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz istemlerinin sanık sıfatıyla ve kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu katılan ve müşteki sıfatıyla temyiz istemlerinin bulunmadığı anlaşılmakla, bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davası ile ilgili zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında ...’ın sıfatının “müşteki sanık” yerine “katılan sanık” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’ın müşteki ...’e karşı silahla gerçekleştirdiği eylemi neticesinde, müştekinin vücudunda kemik kırılmasına, organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve yüzünde sabit ize neden olacak nitelikte yaralandığının anlaşılması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık ... hakkında TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken kastının yoğunluğu, meydana gelen

zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesi ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ...’in, katılan ...’a karşı silahla gerçekleştirdiği eylemi neticesinde, katılanın yaşamsal tehlike geçirmesine ve yüzünde sabit ize neden olacak nitelikte yaralandığının anlaşılması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık ... hakkında TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken kastının yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesi ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde katılanın yüzünde sabit ize neden olacak nitelikte yaralandığından cezanın artırılması sırasında uygulanan kanun maddesinin "TCK'nin 87/1-c" yerine "TCK'nin 87/1-a" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16156, Karar No: 2023/26370, Tarih: 26.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/16156 E.  ,  2023/26370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/477 E., 2020/507 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.11.2023 tarihli ve KYB-2023/109779 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129/1. maddesinde yer alan, “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” şeklinde belirtildiği üzere, hakaret suçlarına özel tahrik düzenlemesi yapıldığı, somut olayda Mahkemece sanığın, müşteki ile arasında yaşanan tartışma sonucu atılı suçu işlediğinden bahisle hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un 29. maddesinin uygulanmasında,

2- Sanığın mahkumiyetine esas hakaret suçundan hüküm kurulurken temel ceza olarak 5237 sayılı Kanun'un 125/1. maddesi gereğince belirlenen 90 gün adli para cezası üzerinden anılan Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak 67 gün adli para cezasına, sonrasında aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılırken, hesap hatası yapılarak 55 gün adli para cezası yerine, 56 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu rakam üzerinden aynı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında 41 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 42 gün adli para cezasına hükmedilmesine müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesince gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmesi sonucunda ise 820,00 Türk lirası adli para cezası yerine 840,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

3- Basit yargılama usulü uygulanan dosyada, atılı suç için ceza tayin edilirken temel cezaya haksız tahrik ve takdiri indirim sebebi uygulanarak elde edilen sonuç cezadan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken tekrar haksız tahrik sebebiyle 5237 sayılı Kanun’un 29/1. maddesi gereğince indirim yapılmasında,

İsabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Bir nolu isteme yönelik incelemede;

Hakaret suçlarında özel tahrik hükümleri içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası: “Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi hâlinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” hükmünü içermektedir.