muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19251, Karar No: 2019/9557, Tarih: 17.10.2019

6502 sayılı TKHK'nın 73. maddesi uyarınca tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğacak uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemesi görevli kılınmıştır. Bunun yanında Kanun'un 83. maddesinde de taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenlenme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir.

Ancak somut olayda; dava tarihi olan 21/04/2014 tarihinde 28.11.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un ilgili maddeleri yürürlükte değildir. Taraflar arasında sigorta sözleşmesi vardır, sigorta sözleşmeleri de TTK’da düzenlenmiş olup mutlak ticari dava söz konusudur. Davacılar murisinin dava dışı Banka’dan tüketici kredisi kullanması bu davanın konusu değildir.

O halde dava tarihi itibari ile yürürlükte olmayan kanun maddesinin uygulanmasının söz konusu olamayacağı, davanın mutlak ticari dava olması gözetildiğinde somut olayda davanın görülmesinde ticaret mahkemeleri görevlidir. Mahkemenin işin esasına girerek ihtilafı çözümlemesi kanunun yürürlük tarihinin 28/05/2014 olduğu gözetildiğinde yerinde değildir. Bu durumda mahkemece işin esasına girmeksizin ticaret mahkemelerinin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle esasa girilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalılar vekilleri ile davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilleri ile davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara ve davalıya geri verilmesine, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23337, Karar No: 2014/16965, Tarih: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23337 E.  ,  2014/16965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın, ... Konut Yapı Kooperatifinin başkanı olduğu, kooperatife ait inşaatın mutfak tezgahı mermerlerini yapıp, monte etmek işini hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ve ölen ...’ın kardeşi olan sanık ... adına kayıtlı ... isimli işyerine verildiği, ölenin bu işyerinde işçi olarak çalıştığı ve olay günü saat 08.45 de inşaat alanına takılacak mermerlerin getirildiği ve ölenin mermerleri 11.kata çıkardığı, aşağıya inerken 4.kat asansör boşluğundan düşerek öldüğü olayda; hükme esas alınan 05.12.2012 tarihli bilirkişi raporunda, asansör boşluğu etrafında yalnızca güvenlik şeridinin olduğu, düşmeyi önleyici bariyerlerin olmadığı, sanığın iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli önlemleri almadığından asli kusurlu olduğu yönündeki rapor oluş ve dosya kapsamına uygun olmakla, asli kusurlu sanık hakkında temel cezanın asgari haddin bir miktar üzerinde tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında bir yılın 365 gün yerine 360 gün kabulü nedeniyle 12.100 TL. yerine 12.000 TL adli para cezası olarak eksik tayini,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 5 nolu bendinde yer alan “12000” ibaresi çıkartılıp yerine “12100” ibaresi yazılmak ve sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5423, Karar No: 2014/6515, Tarih: 22.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5423 E.  ,  2014/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2009/201-2013/614

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı kooperatif vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici Y.. K.. arasında imzalanan 20.08.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, sözleşmelerden itibaren en geç 6 ay içerisinde inşaat ruhsatının alınacağı, teslimin inşaat ruhsatından itibaren en geç 40 ay içerisinde gerçekleşeceği ve teslimin gecikmesi halinde arsa sahiplerine ait olacak her bir bağımsız bölüm için 100 Alman Markı gecikme bedeli ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeyi 13.07.1998 tarihinde diğer davalı kooperatife devrettiğini, aradan çok uzun zaman geçmiş olmasına rağmen henüz bağımsız bölümlerin teslim edilmediğini, sözleşmede kararlaştırılan gecikme bedelinin de zararlarını tümüyle karşılamaktan uzak olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, geç teslim nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan kira bedeli üzerinden 50.000,00 TL'nin, sözleşme ile karşılanamayan kira kaybı için 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla, sözleşmede kararlaştırılan bedel üzerinden kira kaybına ilişkin talebini 138.923,05 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı Y.. K.. vekili, müvekkilinin 13.07.1998 tarihinde sözleşmeyi tüm hak ve yükümlülükleri ile birlikte diğer davalı kooperatife devrettiğini, arsa sahiplerinin de bu devre onay verdiklerini, bu itibarla müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, öte yandan, davalı kooperatif, inşaatları bitirip teslime hazır hale getirmiş olmasına rağmen, daire seçimi konusunda anlaşmaya yanaşmadıklarından teslimin gecikmesinde arsa sahiplerinin de kusuru bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi vekili, 17 Ağostos 1999 Marmara Depremi nedeniyle inşaat süresinin uzadığını, 2006 yılı sonunda bağımsız bölümleri teslime hazır hale getirdiklerini, ancak arsa sahiplerinin teslimden imtina ettiğini, 20.06.2001 tarihinden 09.06.2006 tarihine kadar 63,6 aylık kira bedeli ödemeye hazır olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen 20.08.1997 tarihli sözleşmede, inşaat süresinin ruhsattan itibaren 40 ay olduğu ve sözleşmeden itibaren 6 ay içerisinde ruhsat alınmaz ise sürenin kendiliğinden işlemeye başlayacağının kararlaştırıldığı, bu durumda, 10 gün deprem nedeniyle oluşan gecikme de dikkate alındığında, teslimin en geç 30.06.2001 tarihinde gerçekleşmesi gerektiği, ancak dava tarihi itibariyle teslimin henüz gerçekleşmediği, 2014/6515

sözleşmede 100 Alman Markı maktu kira bedeli belirlendiği gerekçesiyle, kira tazminatına ilişkin davanın kabulü ile davacı N.. K.. ve A.. Ş.. için 46.307,68'er TL'nin, diğer davalılar için 9.261,53'er TL'nin davalılardan tahsiline, sözleşme ile karşılanmayan kira kaybına ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ve davalı kooperatif vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı kooperatifçe, cevap dilekçesinde 20.06.2001 tarihi ile 09.09.2006 tarihleri arasındaki dönem için kira bedeli ödemeye hazır olunduğunun savunulmuş olmasına göre davalı kooperatif vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 19.08.1997 tarihli sözleşmenin 3. maddesinde inşaat süresinin ruhsattan itibaren 40 ay olduğu ve sözleşmeden itibaren 6 ay içerisinde ruhsat alınmaz ise sürenin kendiliğinden başlayacağı, il bayındırlık müdürlüğünün belirleyeceği süreler ile mücbir sebeplerin bu sürelere ekleneceği, 14. maddesinde de, yüklenicinin bağımsız bölümleri zamanında teslim etmemesi halinde her bir bağımsız bölüm için arsa sahiplerine aylık 100 DM kira bedeli ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Bu tazminat, dava tarihinde yürürlükte olan 818 Sayılı BK’nın 106/II. maddesinde (TBK 125/1.) ifadesini bulan gecikme tazminatı olup maktu olarak kararlaştırılmıştır. Davacı taraf, sözleşme ile belirlenen DM cinsinden maktu gecikme tazminatı yanında, gecikme nedeniyle sözleşmede belirlenen bedel ile karşılanmayan zararları için de rayiç kira bedelleri üzerinden gecikme tazminatı talep etmektedir.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri karşılıklı taahhütleri ihtiva eden, iki tarafa da borç yükleyen eser yapımı ile satış vaadinden oluşan karma bir sözleşmedir. Bu sözleşmelerde yüklenicinin asli edimi finansmanı kendisi tarafından sağlanarak arsa sahibinin arsası üzerinde sözleşme ve ekleri, tasdikli projesi, ruhsatı ve imara uygun olmak üzere inşaat yapıp teslim etmek, arsa sahibinin borcu da bedel olarak kararlaştırılan bağımsız bölüm-bölümler ya da arsa payının mülkiyetini yükleniciye devretmektir.

Bütün sözleşmelerde olduğu gibi arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde de taraflar sözleşmenin kendilerine yüklediği borçları belirlenen zaman ve biçimde ifa etmek zorundadır. Buna göre borçlunun edimini süresinde yerine getirmemesi halinde gecikmede kusuru bulunmadığını kanıtlamadıkça ve alacaklının seçimlik hakkını 818 Sayılı BK’nın 106/II. maddesinde belirtildiği gibi ifayı beklemek ve gecikmeden doğan zararlarını istemek şeklinde kullanması durumunda sözleşmede kararlaştırılan gecikme tazminatından sorumludur ve aksine düzenleme yoksa bu miktarın değiştirilmeksizin uygulanması gerekir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin edimini süresinde yerine getirmemesi halinde arsa sahibinin gecikmeden doğan tazminatı talep hakkı Kanundan doğan bir haktır (818 Sayılı BK. madde 106/II). İstenebilecek gecikme tazminatı ise gecikme sebebiyle arsa sahibinin uğradığı tüm zararlar olup uygulamada asgari olarak gecikilen her ay için mahrum kalınan rayiç kira geliri karşılığı bir miktar para olarak kabul edilmektedir. Sözleşmede gecikme tazminatı belirlenmemiş olsa dahi en az aylık rayiç kira seviyesinde gecikme tazminatının istenmesi mümkündür.

Sözleşmeye konulan maktu gecikme tazminatının amaçlarından birisi de (genellikle sözleşme yapılırken tatmin edici görülen) tazminat tehdidiyle yüklenicinin edimini süresinde ifaya zorlamaktır. Gecikme tazminatı sözleşmede hiç kararlaştırılmamış olsa bile teslimde gecikme halinde arsa sahibi en az piyasa rayiçlerine göre belirlenecek kirayı gecikme tazminatı olarak isteyebileceğinden, bu halde arsa sahibi daha iyi konumda olacaksa şartın amacına ulaştığından söz edilemez. Gecikme süresine bakılmaksızın arsa sahibinin maktu gecikme tazminatı ile bağlı tutulması hakkaniyete uygun olmadığı gibi yüklenicinin bu yöndeki savunmaları iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz, hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir ve hukuk tarafından korunmaz (TMK’nın 2. maddesi).

Bu halde maktu olarak kararlaştırılan gecikme tazminatı miktarının uzun süreli gecikmelerde dahi taraflar için bağlayıcı olacağının kabul edilmesi sözleşmeyle beklenen yarara, tazminatın konuluş amacıyla iyiniyet kuralları ve hakkaniyete aykırı olacaktır.

Bu halde maktu olarak kararlaştırılan gecikme tazminatı miktarının uzun süreli gecikmelerde dahi taraflar için bağlayıcı olacağının kabul edilmesi sözleşmeyle beklenen yarara, tazminatın konuluş amacıyla iyiniyet kuralları ve hakkaniyete aykırı olacaktır.

Kararlaştırılan tazminatın süresiz uygulanamayacağı bu şekilde kabul edildikten sonra maktu tazminatın ne kadar süreyle tarafları bağlayacağı ve bu süreden sonra miktarın hangi yönteme göre hesaplanacağı hususuna gelince, gecikilen sürenin uzunluğu, öngörülen tazminat miktarı, geçen süre içinde gerçekleşen enflasyon, fiyat artışları, döviz fiyatları ve faiz oranlarındaki artış ve eksilişler ve rayiçlere göre istenebilecek miktar ile maktu tazminatın ödenmeye devam edilmesi halinde arsa sahibinin elde edeceği miktarlar da gözönünde tutulmak suretiyle bu hususta bilirkişi görüşünden de yararlanılarak, sözleşmedeki düzenleme ve miktarın en az 1 yıl süreyle mutlak bağlayıcı olacağı ve maktuen belirlenen miktar ile rayiçlere göre saptanacak miktar arasında en az bir misli fark bulunması gerektiği de dikkate alınarak hakkaniyete uygun biçimde hakim tarafından takdir edilmelidir. Hakim tarafından belirlenen makul süreden sonraki gecikme tazminatı miktarının da; her bir bağımsız bölüm için taşınmazın mevkii, konumu, ülkenin ve inşaatın yapıldığı yerin sosyo ekonomik koşulları da gözönünde tutulmak suretiyle ve sözleşmede kararlaştırılmış gecikme tazminatı yokmuş gibi gecikme tazminatının en az mahalli piyasa rayiçlerine göre mahrum kalınan kira bedeli kadar olacağı ilkesine göre bilirkişiye hesaplattırılması gerekir.

Bu durumda, mahkemece, arsa sahiplerinden O.. Ş.. mirasçılık belgesi istenip, yukarıda açıklanan ilkeler ve davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde, 5. yıldan sonra rayiç değerler üzerinden kira tazminatı verilmesi gerektiği yolundaki beyanı da gözetilerek, bilirkişi kurulundan rapor alınması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

3)Bozma nedenine ve mahkemece sözleşmede belirlenen maktu bedel ile karşılanmayan kira kaybı isteminin reddine karar verilmiş olmasına göre davalı kooperatif vekilinin rayiç değerlere yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12905, Karar No: 2018/3977, Tarih: 28.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12905 E.  ,  2018/3977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2016 tarih ve 2012/285-2016/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan ... tarafından ....'nun ...isimli romanının 1969 yılında Türkçe'ye çevrildiğini, müvekkillerinin murisinin 2011 yılında vefat ettiğini, söz konusu kitap ... tarafından çevrilerek davalı yayınevi tarafından 2006 yılında yayımlandığını, ancak davalı tarafından yayınlanan kitapta müvekkillerinin murisinin çevirisinden intihal yapıldığının tespit edildiğini ileri sürerek ....'nun ...adlı romanının çevirisinin haksız kullanımı nedeniyle FSEK’in 68. maddesi kapsamında hesaplanacak üç katı bedel ve FSEK’in 70/3 maddesi gereğince hesaplanacak elde edilen kardan şimdilik 3.300,00 TL'nin yayın tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların iddialarının gerçeği yansıtmadığını, söz konusu eserin 2004-2006 yılları arasında ... tarafından yasalara uygun şekilde fransızca aslından çevrildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacılar murisinin çevirisinde öz Türkçe sözcüklerin daha çok benimsendiği, davalının yayınlandığı kitaptaki çeviride ise gündelik ve sıklıkla kullanılan sözcüklerin benimsenmiş olduğu, iki çevirinin söz dizimi ve dil bilgisi açısından ortaya çıkan farklılıkları, tümcelerdeki vurgu farklılıklarını da belirginleştirdiğinden, dil bilgisi açısından da fiil, kip ve zamanlarında çok yerde önemli farklılıklar saptandığı, davacı yanın hak sahibi olduğu çeviri ile davalının yayınladığı çevirinin özgün metnin çevirisi olmasıyla açıklanabilecek düzeydeki bazı benzerliklerin dışında önemli farklılıkların olması sebebiyle davalının yayınladığı çevirinin davacı yanın hak sahibi olduğu çeviriden intihal suretiyle oluşturulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5860, Karar No: 2015/27973, Tarih: 06.07.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/5860 E.  ,  2015/27973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/193291

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2010

NUMARASI : 2010/138 (E) ve 2010/505 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Dosya içerisindeki suça konu çek aslı üzerinde heyetimizce yapılan incelemede; çekin tüm yasal şekil unsurlarını taşıdığı üzerinde tahrifat yapıldığına ilişkin bir emarenin bulunmadığı kağıt ve baskı kalitesi itibariyle iğfal kabiliyetine haiz olduğu gözlemlendiğinden

tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmeyen bu hususların aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine, ''sanığın 5237 sayılı TCK. nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle eleştiri haricinde sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22067, Karar No: 2011/6022, Tarih: 05.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22067 E.  ,  2011/6022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/9388, Karar No: 2003/5752, Tarih: 29.05.2003

19. Hukuk Dairesi 2002/9388 E., 2003/5752 K.

**19. Hukuk Dairesi 2002/9388 E., 2003/5752 K.**

**- İFLAS

- MAL TESLİMİNE İLİŞKİN İLAM**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 177 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 24 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 32 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 37 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait inşaatın altyapı işlerini üstlendiğini, davalının sözleşmeyi iptal etmesinden sonra inşaat alanına getirilen malzemenin iade edilmediğini, malzemenin iadesi ile ilgili ilamın icraya konulduğunu, davalının ödeme yapmaktan kaçındığını ileri sürerek davalının iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, malzemelerin depoda mevcut bulunduğunu, 39.000.000.000.-TL. alacak iddiasının gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre para ve teminat alacakları için borçlunun iflasının istenebileceği menkul eşya teslimine ilişkin ilamın icrasında iflas istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

ilamlı icra takibine konu ilamda "inşaat ve tesisat malzemelerinin davacıya aynen iadesine, mümkün olmadığı takdirde takiple bağlı kalınarak 4.000.000.000.-TL.'nın davalıdan reeskont faiziyle birlikte tahsiline" karar verilmiş ve bu karar Yargıtay Onbeşinci Hukuk Dairesince onandıktan sonra kesinleşmiştir. Davacı bu itama dayanarak davalıya icra emri göndermiş, icra emrinde belirtilen matların teslim edilmediğini ve alacağın ödenmediğini iteri sürerek İİK.nun 177/4. maddesi uyarınca ilam borçlusunun iflasını istemiştir.

İİK.nun 177/4. maddesinde ilama müstenit alacağın icra emriyle istenmesine rağmen ödenmemesi doğrudan iflas sebebi olarak gösterilmiştir. Görüldüğü gibi hükmünde iflas isteyebilmek için ilama dayanak bir alacağın istenmesi ve ödenmemesi gerekir. Mal teslimine ilişkin ilamlar yönünden anılan hükümde bir açıklık bulunmamaktadır, ilamların icrası İİK.nun 24 vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Alacaklıya iflas isteme yetkisi veren 37. madde ve 32. madde ile başlayan "II. Para ve Teminat Verilmesi Hakkındaki ilamların icrası" başlığı altında düzenlenmiştir. Kanun koyucu para ve teminattan başka borçlar hakkındaki ilamların icrasından alacaklıya iflas isteme hak ve yetkisi vermemiştir. Mahkemece bu yönler gözetilerek iflas davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün (ONANMASINA), onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.5.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.