muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11650, Karar No: 2020/3039, Tarih: 25.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/11650 E.  ,  2020/3039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmak

Hüküm : Sanıkların TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3/1, 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince

mahkumiyetlerine ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı kararında, "... iletişim sisteminin ... silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı''nın kabul edildiği dikkate alınarak, somut dosyada sanık ...’in kullandığını kabul ettiği 168979 ID numaralı ...’ta sadece diğer sanık ...’ın ekli olması ve yazışma içeriklerinin örgütsel nitelikte olmadığının anlaşılmasına rağmen hatalı değerlendirmeyle sanığın, örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının kabul edilerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 25.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18138, Karar No: 2017/2822, Tarih: 06.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/18138 E.  ,  2017/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2. maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal” olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın 366.maddesi yollamasıyla temyiz incelemesinde uygulanan 347.maddesi hükmü gereğince temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ olunacağı, 348.maddesi hükmüne göre de katılma yoluyla temyizin mümkün olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Bu açıklamalara ışığında; Davalı ...'e ait temyiz dilekçesinin davacı vekili ile davalı ... ...Ltd. Şti.'ye usulünce tebliği, katılma yoluyla temyizin vaki olması halinde ise taraflarca verilen temyiz dilekçelerinin karşılıklı olarak tebliği ile tebligat parçalarının dosyaya eklenmesi amacıyla,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4388, Karar No: 2019/7332, Tarih: 19.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4388 E.  ,  2019/7332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17/11/2016 tarih ve 2014/44 E- 2016/200 K. sayılı kararın asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine , istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince verilen 05/12/2017 tarih ve 2017/1200 E- 2017/3701 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacılar vekili, davalı ile müvekkillerinin 2011 yılında “ABDAL” isimli müzik grubunu oluşturduklarını, eserlerini sosyal medyada paylaştıklarını, 2012 yılında "ABDAL Ervah-ı Ezelde" adlı albümü çıkardıklarını, konserler verdiklerini, “ABDAL” markasının müvekkilleri tarafından kullanıldığını, tanınmışlık düzeyine ulaştırıldığını, müzik grubunun adı olan “ABDAL” markasını, davalının tek başına tescil ettirme hakkı olmadığını, bu markanın 9 ve 41. sınıflarda müvekkilleri tarafından meşhur edildiğini, davalının tescilinin, müvekkilinin fikri mülkiyet haklarını ihlal ettiğini, ayrıca KHK'nın 7.maddesi gereğince bu kelimenin marka olarak tescil edilemeyeceğini ileri sürerek 2012/22607 no'lu “ABDAL” markasının 41 ve 9. sınıflarda hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin, “ABDAL” grubunun solisti ve 2 kurucusundan biri olduğunu, “ABDAL” ismiyle tanındığını, müvekkilinin adının da “ABDAL” ibaresini içerdiğini ve markanın müvekkilleriyle özdeşleştiğini, 2013/59127 no'lu “ABDAL” ibareli marka başvurusunun ise tescil süresinin devam ettiğini, anılan markayı davacıların tanınmış marka haline getirdikleri iddiasının doğru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müddahiller Kalan Ses Görüntü Film ve Z Ses Görüntü Film Şirketi davalının marka tescilinin kabul edilemez olduğunu beyanla davanın kabulünü istemişlerdir.

Fer'i müddahiller Kalan Ses Görüntü Film ve Z Ses Görüntü Film Şirketi davalının marka tescilinin kabul edilemez olduğunu beyanla davanın kabulünü istemişlerdir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkillerinin 2012/22607 ve 2013/59127 no'lu “ABDAL” ibareli markaları bulunduğunu, davalıların ise konser ve CD'lerinde, organizasyon, reklam ve tanıtımlarında “GRUP ABDAL” ibaresini kullandıklarını, bunun marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu iddiası ile markaya tecavüz ve haksız rekabetinin tespitini, men'ini, ref'ini, 5.000 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatı davalıdan tahsilini, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir. Yargılama sırasında davalılar ... ve...'na karşı açılan davadan feragat edilmiştir.

Davalı..., ..., ..., ... vekili, yetki itirazında bulunmuş, davacının dayandığı markanın hükümsüzlüğü için İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde 2014/44 Esas sayılı davayı açtıkları, dava konusu ibarenin davacıdan önce kendilerince kullanıldığını, davacının marka tescilinin haksız ve kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, yetki, derdestlik, husumet itirazlarında bulunmuş, davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada, dava konusu olan “ABDAL” ibaresinin bir müzik grubu adı olarak ayırt edici olduğu, 556 sayılı KHK 7/l/a,c,d’ye dayalı hükümsüzlük şartlarının mevcut olmadığı, “ABDAL” ibaresinin markasal kullanımı ile gerçek hak sahibinin davacı grup üyeleri olduğu ve KHK m.8/3’e dayalı hükümsüzlük şartlarının mevcut olduğu, ancak 8/5’e dayalı hükümsüzlük şartlarının mevcut olmadığı, birleşen davada; taraflarca kullanılan markaların esas unsurun “ABDAL” ibaresi olduğu, bu ibarenin ilk olarak 2011 yılı sonlarında davanın taraflarınca kurulan grubun adı olarak kullanıldığı, ... 2012 yılında gruptan ayrılmış ise de, grubun aynı ibareyi kullanmak suretiyle ve yeni grup üyelerinin de katılımıyla faaliyetlerine devam ettiği, birleşen davanın davalısı gerçek kişilerden oluşan müzik grubunda “ABDAL” ibaresinin kullanılmasının, KHK m.8/3 uyarınca hukuka uygun olduğu, marka hakkına tecavüz olmadığı gerekçesiyle birleşen davada hakkında feragat edilen davalı ... ve ...hakkındaki davanın vaki feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkında ise davanın esastan reddine, asıl davanın kabulü ile “ABDAL” markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine, davacı hukuki menfaati bulunmadığından hükmün ilanına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar karşı, asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilleri ayrı ayrı istinaf isteminde bulunmuşlardır.

Karar karşı, asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilleri ayrı ayrı istinaf isteminde bulunmuşlardır.

Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak asıl davada yargılama giderleri, birleşen davada karar başlık kısmı düzeltilmiş, asıl davanın kabulü ile “ABDAL” markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinine, davacı hukuki menfaati bulunmadığından hükmün ilanına ilişkin talebin reddine, birleşen davada hakkında feragat edilen davalı ... ve... hakkındaki davanın vaki feragat nedeniyle reddine; diğer davalılar hakkında ise davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilleri temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 353/b-2 maddesi uyarınca verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından asıl davada davalı, birleşen dosyada davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Olaya uygulanacak mülga 556 sayılı Marka KHK’nın 7/1-d maddesi uyarınca, “Ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markalar” mutlak ret nedenleri arasında sayılmıştır.

2- Olaya uygulanacak mülga 556 sayılı Marka KHK’nın 7/1-d maddesi uyarınca, “Ticaret alanında herkes tarafından kullanılan veya belirli bir meslek sanat veya ticaret grubuna mensup olanları ayırt etmeye yarayan işaret ve adları münhasıran veya esas unsur olarak içeren markalar” mutlak ret nedenleri arasında sayılmıştır.

Somut olayda asıl davada “ABDAL” ibareli davalı adına tescilli markanın KHK’nın 7/1-d maddesi uyarınca da hükümsüzlüğü talep edilmiştir. Davalı adına tescilli 2012/22607 sayılı ve “ABDAL” ibareli marka TPMK Mal ve Hizmetler Sınıflandırma Listesinde 9.sınıfta “Kaset CD olarak veya internet aracılığı ile kendi icra ettiği şarkıları içeren albüm” malları ile 41.sınıfta “Müzik Konseri ve Dinleti Düzenleme, Konserlerde Şarkı İcra Etme, Müzik Dinletisi Gerçekleştirme, Sanat Gösterisi Düzenleme, Sanat Gösterilerinde Şarkı icra Etme, Eğlence Düzenleme” hizmetlerini kapsamaktadır. Mahkemece, “ABDAL” ibaresi üzerinde tarafların birlikte hak sahibi oldukları ve davacının tek başına markayı kendi adına tescil ettiremeyeceği gerekçesiyle davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiş ise de, Anadolu’da Abdalların, tarih boyunca Alevi-Bektaşi geleneğine bağlı, göçebe-gezgin bir yaşam tarzını benimsemeleri ve bu yaşam tarzının müzikle olan sıkı bağlantısı, ortak bir tarihsel ve kültürel mirasa sahip olan Abdalların, farklı bölgelerde yaşıyor olsalar da müzik icraları açısından ortak bir hafızaya sahip olmaları nedeniyle (Ezgi Tekin Arıcı/Cenk Güray, “Ege ve Orta Anadoluda Abdallık Geleneğinin Tarihsel Ve Kültürel Özelliklerinin Müzik Gelenekleri ve Müzikal Analiz Üzerinden Değerlendirilmesi”, Akdeniz Üniversitesi Uluslararası Müzik ve Sahne Sanatları Dergisi UMSSD SAYI:2, ARALIK/2018), “ABDAL” ibaresinin müzik sektöründe çalışan, bu sanat ve mesleği icra eden herkesin kullanımına açık ve kimsenin tekeline verilemeyecek ibarelerden olması nedeniyle markanın KHK'nın 8/3. maddesi yerine KHK’nın 7/1-d maddesi uyarınca hükümsüz kılınması gerekir ise de, yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda sonuç itibariyle bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) no’lu bentte asıl davada davalı, birleşen dosyada davacı vekilinin vekilinin temyiz istemlerinin reddine, (2) no’lu bentte yer alan gerekçelerle sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl davada davalı-birleşen davada davacıdan alınmasına, 19/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6335, Karar No: 2015/3465, Tarih: 08.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6335 E.  ,  2015/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait paranın paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde üst sırada yer alan davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin başlattığı takipten 8 ay sonra davacının borçlu aleyhine takip başlattığını, muvazaalı bir işlemin mevcut olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalılardan ... yönünden pasif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine, diğer davalı yönünden ise alacağın muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7950, Karar No: 2021/9488, Tarih: 13.10.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/7950 E.  ,  2021/9488 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi : 01.07.2021

İtiraz Edilen Daire Kararı : Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 18.03.2021 gün ve 2019/10203 - 2021/2199 sayılı kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04.04.2018 tarih ve 2018/578 - 2018/579 sayılı kararı

İtiraza Konu Olan Sanık : ...

İtirazla İlgili Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 01.07.2021 tarihli 16-2018/50428 sayılı yazısında;

''İlk Derece Mahkemesi Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesi olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 04.04.2018 gün ve 2018/578 Esas, 2018/579 Karar sayılı istinaf isteminin esastan reddine dair kararının yapılan temyiz incelemesi sonunda hükmün teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi sonucu fazla ceza tayini gibi dosyanın İlk Derece Mahkemesine tevdiini gerektiren nedenlerden bozulması yanında, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi başkan ve üyelerinin isim ve soy isimlerinin karar başlığında gösterilmemesi nedeniyle de hükmün bozulduğu, 1 nolu bozma nedeni hakkında İlk Derece Mahkemesince işlem yapılması mümkün olduğu halde 2 nolu bozma nedeni hakkında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin işlem yapmaya yetkili olduğu, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 1 nolu bozma nedeni hakkında da işlem yapabileceği gözetildiğinde dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi yerine maddi hataya istinaden İlk Derece Mahkemesi olan Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesine tevdiine karar verildiği kanaati ile anılan maddi hatanın düzletilmesini'' gerektiği belirtilerek kararın düzeltilmesi için itirazda bulunduğu anlaşılmakla;

İtiraz ve ekli dosya 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK'nın 308/2, 3. madde ve fıkralarınca Dairemizce incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla; itirazın kabulüne karar verilmiştir.

KARAR:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar düzeltme talebinin KABULÜNE,

2-UYAP'tan yapılan kontrolde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin başkan ve üyelerinin imzasının ilamda yer aldığı anlaşıldığından bu hususun bozma nedeni yapılmayarak Dairemizin 18.03.2021 gün ve 2019/10203 Esas, 2021/2199 Karar sayılı ilamının diğer yönleri aynı kalmak kaydıyla, "2- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin başkan ve üyelerinin isim ve soyisimleri karar başlığında gösterilmeyerek CMK'nın 232. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması" ibaresinin çıkartılarak ilamın bu şekilde DÜZELTİLMESİNE 13.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5341, Karar No: 2016/12, Tarih: 11.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5341 E.  ,  2016/12 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2938 Esas sayılı dosyasında borçluya ait aracın satıldığını ve satış sonucu alacaklılar arasında sıra yapıldığını, müvekkilinin alacağının ilama dayalı ve ilam tarihinin diğer hacizlerden önce olduğunu, alacaklarının işçi alacağı olması nedeniyle imtiyazlı olduğunu, yapılan sıra cetvelinin usulüne uygun olmadığını belirterek, iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ..., ... Başkanlığı ve ... Belediye Başkanlığı vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Diğer şikayet olunanlar cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin ... İş Mahkemesinin 2006/479-2010/469 E-K sayılı ve 29/06/2009 tarihli ilamını dayanak yaparak toplam 14.462,05 TL alacak talebinde bulunduğu, 6183 sayılı Yasanın 21. maddesinin 3. fıkrasının, "borçlunun iflası, mirasın reddi ve terekenin resmi tasfiyeye uyması halinde amme alacakları imtiyazlı alacak olarak 2004 sayılı İİK 206.maddesinin 3.fıkrasında bu sıranın önceliği olan alacaklar da dahil olmak üzere tüm imtiyazlı alacaklar ile birlikte işleme tabi tutulur." hükmünü içerdiği, haciz konusunun aynından kaynaklanan alacaklarda kamu alacağının 1.sırada olacağı, bu nedenle icra müdürlüğünün düzenlemiş olduğu sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.