muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1817, Karar No: 2008/2163, Tarih: 07.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1817 E.  ,  2008/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde talep eden banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, bir adet Genel Kredi Sözleşmesi ve iki adet Genel Kredi Sözleşmesi ile ihtarname uyarınca asıl borçlu Best Kitap ve Kırtasiye Ltd.Şti.ile kefiller ... ve ... aleyhine ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, talep kısmen uygun görülerek ... açısından 30.000.-YTL. ile sınırlı olarak diğer borçlu Best Kitap Pazarlama Ltd.Şti. için 186.848.11.-YTL., Hüsnü Karanfil için ise 204.504.00.-YTL. üzerinden ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati haciz isteyen vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, ihtiyati haciz isteyen vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 07.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11222, Karar No: 2022/13074, Tarih: 26.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/11222 E.  ,  2022/13074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bir önceki geri çevirme kararımızda adli yardım talebinin reddine karar verilerek gerekli temyiz harcının tamamlatılması belirtildiği halde, davacı vekili tarafından sunulan ... Barosu Adli yardım Bürosu’nun yazısı eklenerek dosyanın gönderildiği anlaşılmıştır.

Davacının adli yardım talebi reddedildiğinden, HMK’nın 344. maddesinde öngörülen prosedürün davacı yönünden işletilerek, temyiz yoluna başvuru harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırılmasının temini, şayet temyiz başvurusunun yapılmamış sayılması yoluna gidilirse bu yöndeki ek kararının hükmü temyiz eden davacı vekiline tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve tebligat parçası dosyaya eklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7691, Karar No: 2016/9494, Tarih: 09.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7691 E.  ,  2016/9494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında TCK’nın 157/1, 52/2, ve 53/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası, sanık ... hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’un sahibinden.com isimli internet sitesinde 35 KES 19 plakalı aracı için satılık ilanı verdiği, .. Otomotiv İnşaat Emlak Gümrük Müşavirliği” adı altında araç alım-satımı yapan sanık ...’in katılan ile irtibata geçip aracı almak istediğini söylediği ve katılanı işyerine davet ettiği, katılan sanık ...’un işyerine gittiğinde 47.000 TL nakit para karşılığında anlaştıkları, sanık ...’un katılana teminat olmak üzere üzerinde kendi işyerinin kaşesi bulunan senedi imzalayarak verdiği ve katılan ile birlikte işçisi olan diğer sanık ...’yi devir işlemleri için notere gönderdiği, noterde sanık ...’ın paranın EFT edilebilmesi için satış sözleşmesindeki numaranın gerekli olduğunu söylediği, katılanın almış olduğu teminat senedine güvenerek devir sözleşmesini imzaladığı, araç devir sözleşmesini alan sanık ...’ın bir işi çıktığını söyleyip ayrıldığı, katılanın sanık ...’un işyerine geldiği ve telefon ile bu sanığa ulaşmaya çalıştığı, ancak bir daha irtibat kuramadığı, aracın aynı gün içerisinde sanık ...’e, bir gün sonra da diğer katılan ...’a satıldığı, sanıkların üzerlerine atılı suçu bu şekilde işlediklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği TCK’nın 158/1-h maddesinde düzenlenen tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket edenlerin ticari faaliyetleri sırasında işlenmiş nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/11/2016 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1426, Karar No: 2023/1153, Tarih: 08.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1426 E.  ,  2023/1153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/39 (E) ve 2016/141 (K)

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Derik Cumhuriyet Başsavcılığının, 2016/26 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 ... maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Derik Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/39 E., 2016/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Başka kişiler hakkında da benzer asılsız şikayetlerde bulunan ve atılı suçu işlediği ... olan sanık hakkında eksik araştırma ile beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

l.Dava konusu olay, sanığın, köy korucusu olan kardeşi müşteki ... ...'ın, hakkında yakalama kararı bulunan ... ... ile birlikte dolaşmasına rağmen kişiyi ihbar etmeyerek koruculuk görevini ihmal ettiği iddiası ile şikayette bulunarak, müşteki hakkında görevi kötüye kullanma suçundan soruşturma açılmasını sağladığı iddiasına ilişkindir.

2.Sanık, müşteki şüpheli sıfatı ile verdiği 21.10.2015 tarihli kolluk ifadelerinde "... olan kardeşi ...'in yakalamalı şahıs ... ...'ı ihbar etmeyerek görevim ihmal ettiğini" beyan etmiştir 3.Sanığın şikayeti üzerine müşteki hakkında görevi kötüye kullanma suçundan soruşturma yapılmış ve Derik Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/1201 soruşturma sayılı kararı ile atılı suçu işlemediği belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir

4. Yakalaması olan şahıs ... ...'in gerek yol uygulaması gerek ise ikametine yapılan zamansız aramalar ile titizlikle arandığına ancak bulunamadığına, sanığın şikayeti üzerine yapılan araştırmalar ile de yakalamalı şahsı belirtilen tarih ve yerlerde gören olmadığına dair araştırma tutanağı dosyada mevcuttur

4. Yakalaması olan şahıs ... ...'in gerek yol uygulaması gerek ise ikametine yapılan zamansız aramalar ile titizlikle arandığına ancak bulunamadığına, sanığın şikayeti üzerine yapılan araştırmalar ile de yakalamalı şahsı belirtilen tarih ve yerlerde gören olmadığına dair araştırma tutanağı dosyada mevcuttur

5. Tanık P.D soruşturma aşamasında alınan beyanında " ... İlköğretim Okulunun müdür yardımcısı olduğunu, müştekiyi tanımadığını, yakalamalı bir şahıs ile gelerek müdür odasında oturma gibi bir durumun da söz konusu olmadığını" beyan etmiştir.

6. Sanık savunmasında "Kimseye iftira atmadığını, ... ... hakkında üç buçuk yıl boyunca yakalama emri olduğu halde ve aynı köyde ikamet etmelerine rağmen yakalanmadığını, kendisinin bunları kesinlikle birlikte gezerlerken gördüğünü ve vatandaşlık görevi olarak kendisinin bunu ihbar ettiğini" söyleyerek suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

A.Cumhurıyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden;

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayettibulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da/ıdari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gendir.

Sanığın, köy korucusu olan kardeşi müşteki ...'uyyakalamalı şahıs ... ... ile birlikte dolaşmasına rağmen kişiyi ihbar etmeyerek koruculuk görevini ihmal ettiğini iddia etmesi üzerine müşteki hakkında görevi kötüye kullanma suçundan soruşturma başlatıldığı olayda,

Sanığın iddialan bir kısım vakıalara dayandığı gibi beyanlarının aksine somut delil de bulunmadığı, bu bağlamda eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç isnadı biçiminde olmayıp Anayasanın 74 üncü maddesinde düzenlenen Anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, mahkemenin karannda hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Diğer Yönlerden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerin reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Derik Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/39 Esas 2016/141 sayılı Kararına yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alman sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9021, Karar No: 2015/9150, Tarih: 14.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9021 E.  ,  2015/9150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keles Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2015/25-2015/26

Nüfus kaydında düzeltim istemine ilişkin davada Bursa 1 Asliye Hukuk ve Keles Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalıların adresinin "Keles" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Keles Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesine göre yetkili mahkemenin talepte bulunanın yerleşim yeri adresinde bulunan asliye hukuk mahkemesi olduğu davacının yerleşim yeri adresinin de "Bursa" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından, ilgilinin yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; dosya kapsamından, talepte bulunan davacının “E. Mah. Yalım Sok. No:1 İç Kapı No:7 Nilüfer/BURSA” adresinde oturduğu anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20897, Karar No: 2014/17605, Tarih: 16.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20897 E.  ,  2014/17605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2010/368-2013/362

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum, Türkiye Vekıflar Bankası TAO ve Türkiye Halk Bankası A.Ş vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalılar P.. Sosyal Hizmetler Ltd. Şti., Vakıf Pazarlama ve Tic. AŞ., Türkiye Vakıflar Bankası TAO ve Türkiye Halk Bankası AŞ.'de 01.12.2006 – 05.11.2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davalılar Vakıf Pazarlama ve Tic. AŞ ile P.. Sosyal Hizmetler Ltd. Şti. hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, davacının dahili davalılar Türkiye Halk Bankası AŞ. ve Vakıflar Bankası TAO hakkındaki davasının kabulü ile; 01.12.2006 – 30.06.2007 tarihleri arasında 210 gün Vakıflar Bankası TAO, 01.07.2007 – 31.03.2008 tarihleri arasında 270 gün Vakıflar Bankası TAO-Türkiye Halk Bankası AŞ. ile 01.04.2008 – 04.11.2008 tarihleri arasında 214 gün Türkiye Halk Bankası AŞ. nezdinde hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; seramik fabrikasında gece bekçisi olarak çalıştığını beyan eden davacı adına 28.10.2006 – 31.12.2006 tarihleri arasında dava dışı E.. Çinicilik ve Porselen Tic. AŞ. tarafından davalı Kurum'a hizmet bildirildiği, talep edilen dönemden sonra olmak üzere 05.11.2008 – 30.11.2009 tarihleri arasında ise Vakıf Pazarlama AŞ.'nin taşeronu olduğu anlaşılan davalı P.. Sosyal Hizmetler Ltd. Şti. tarafından hizmet bildirildiği, davacının çalıştığı E.. Çinicilik ve Porselen Tic. AŞ. ile Vakıf Pazarlama AŞ. arasında mülkiyeti Vakıf Pazarlama AŞ.'ye ait mallar için 2000 yılında leasing sözleşmesi imzalandığı, E..Çinicilik ve P.. Tic. AŞ.'nin 13.12.2005 tarihinde iflasının açılmasına karar verildiği, böylece Vakıf Pazarlama AŞ.'nin mallarının da iflas idaresine geçtiği, Vakıf Pazarlama AŞ.'nin leasing sözleşmesine konu malları ancak 11.11.2009 tarihinde teslim aldığı, Edip Çinicilik ve Porselen Tic. AŞ. borçlarını ödeyemediği için alacaklılarının haciz yaptığı, bu alacaklılar arasında Vakıfbank ve Halk Bankası'nın da bulunduğu, Halk Bankası'nın 08.06.2007 tarihinde alacağına mahsuben fabrika binasını ve menkulleri satın aldığı, 22.06.2007 tarihinde tescil edildiği, 01.11.2006 tarihinde hacze gelen icra müdürü tarafından davacı ile bir kişinin daha yediemin olarak seçildikleri, davacının yedieminlik ücretinin 01.12.2006 – 01.06.2007 tarihleri ve 2007/7. ay ile 2008/3. ay arasında Vakıfbank tarafından ödendiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; taraflar arasında 506 sayılı Yasa kapsamında bir hizmet ilişkisinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Sigortalılığın oluşması yönünden ilk koşul, taraflar arasında hizmet akdinin varlığına ilişkindir. Hizmet akdi Borçlar Kanunu'nun 313. maddesinde belirlendiği üzere; iş sahibi ile işçi arasında yapılan belli veya belli olmayan bir süre için görülen iş karşılığı ücret ödenmesini gerektiren bir sözleşmedir. Bu sözleşmede ana unsur iş ve ücrettir. 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdini sadece bu unsurlara bağlı olarak kabul etmek mümkün değildir. Zaman ve bağımlılık unsurları hizmet akdinin ana koşulları olmak üzere 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü hizmet sözleşmesi; “ bir veya birden fazla işveren ile çalıştırılan arasında oluşturulan, süreli veya süresiz belli bir zaman dilimi içersinde, işveren emir ve gözetimi altında, iş görmeyi hüküm altına alan ” hukuksal ilişkidir. Sigortalılığın oluşumu yönünden ilk unsur iş görecek kişinin belli bir zaman dilimi içerisinde, hizmetini işverenin emrine hasretmesidir. Bu zaman dilimi günün tüm süresini kapsayabileceği gibi, günün veya haftanın belli saatlerine de hasredilebilir. Haftanın veya ayın belli gün ve saatlerinde dahi çalışma söz konusu olabilir.

Önemli olan düzenli bir çalışma ilişkisinin varlığıdır. Düzenli çalışma ilişkisinin varlığı iş akdinin zaman unsurunu ortaya koyar. Çalışanın, hizmetini belli zaman dilimi içerisinde, işveren emrinde ve onun vereceği direktif doğrultusunda gerçekleştirilmesi, hizmet akdinin ikinci unsuru olan bağımlılık unsurunu oluşturur. Hizmetin fiilen verilmesi her durumda, zorunlu değildir. İşverenin emir ve gözetim altında hazır beklemek durumunda dahi bağımlılık unsuru gerçekleşmiş sayılır. Öte yandan, işverence gösterilen işlerin, çalışan tarafından, işveren emir ve direktiflerine uygun olarak görülmesi gerekir. Belirtilen bu iki ana unsurun birlikte gerçekleşmesi durumunda 506 sayılı Yasa açısından hizmet akdinin dolayısıyla sigortalılığın ilk koşulunun oluştuğu sonucuna varılır.

Sigortalılığın ikinci koşulu, 506 sayılı Yasa'nın 5. ve 8. maddelerinde öngörülen işin görüldüğü bir işyerinin bulunmasıdır. Bir işyerinin varlığının saptanamaması durumunda sigortalılığın gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü koşul, eylemli çalışmanın varlığıdır. Yasal sigortalılıktan söz edebilmek için sigortalının işveren emir ve direktifleri altında, bir fiil, gösterilen işi yapması zorunludur. Çalışmanın, kimi durumlarda, görülen işin, nitelik ve kapsamına göre devamlı sürmesi mümkün olmayabilir. Sigortalının, işveren emir ve nezareti altında verilecek işi yapmaya hazır bir şekilde beklemesi dahi bu koşulun gerçekleşmesi için yeterlidir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinde gösterilen istisnalardan bulunmama bir diğer koşuldur. Bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için Yasa'nın 2. maddesinde sayılan koşulları taşıması yetmez, ayrıca 3. maddede gösterilen kişilerden bulunmaması gerekir.

Sigortalı sayılabilme yönünden gerek ücretin kendisi, gerekse ödenme biçim ve yöntemi zorunlu bulunmamaktadır. Parça başına ücret, götürü ücret, part-time çalışma karşılığı yapılan ödeme biçimleri sigortalılık koşullarını etkilemez.

Sigortalılık statüsünün oluşumu için herhangi bir şekil koşulu öngörülmemiştir. Resmi veya yazılı bir sözleşme biçimi şart değildir. Asıl olan sigortalının çalışmaya başlama durumudur. Eylemli olarak gerçekleşen bu durum sonucu sigortalılık statüsü kendiliğinden oluşur.

Somut olayda ise; davacı 01.11.2006 tarihinde fabrika binasında yapılan hacizde icra müdürü tarafından yediemin olarak seçilmiştir. İcra İflas Kanunun'da yediemin; haciz edilen bir malın satışı gerçekleştirilinceye yahut taşınır bir malın tahliyesi durumunda malın sahibi bulunana dek ya da sahibi teslim alana dek muhafaza edilmek üzere teslim edildiği kişiye denir. Yedieminlerin İcra İflas Kanunu ile Borçlar Kanunu kapsamındaki yükümlülükleri; kendisine resmen teslim edilen malı/malları saklamak, korumak ve olduğu gibi (aynen) bırakmak, resmen teslim işlemini gerçekleştiren yetkili organ istediğinde hacizli malı kendisine teslim edilen yerde geri vermek veya hazır etmektir. Bu itibarla; davacının talep ettiği dönemde fabrikada bulunması ve bekçilik yapması da yedieminlik görevinin gereğidir. Bunun yanısıra yediemine bu görevinden dolayı bir ücret ödenir ve alacaklı bu ücreti peşin ödemek zorundadır. Davacının yedieminlik ücreti de 01.12.2006 – 01.06.2007 tarihleri ve 2007/7. ay ile 2008/3. ay arasında davalı Türkiye Vakıflar Bankası TAO tarafından ödenmiştir. Ancak bu ödeme, İcra İflas Kanunu kapsamında bir ödeme olup hizmet aktinin oluşmasını sağlamamaktadır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; 31.12.2006 tarihinde E.. Çinicilik ve Porselen Tic. AŞ. İşyerindeki çalışmaları sona eren davacının 01.11.2006 tarihinde icra müdürü tarafından yediemin olarak atanmış olması nedeni ile hizmet aktine dayalı çalışmasının devam etmediği, yedieminlik ücretinin davalı Türkiye Vakıflar Bankası TAO tarafından ödenmesi ve davacının yedieminlik görevini ifa ettiği fabrikanın ve taşınır malların da davalı Türkiye Halk Bankası AŞ. tarafından satın alınmasının hizmet aktinin unsurlarını oluşturmayacağı, bu itibarla da davacı ile davalılar arasında hizmet akti bulunmadığı göz ardı edilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden T.Vakıflar Bankası TAO ile T.Halk Bankası AŞ'ye iadesine 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.