muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17577, Karar No: 2018/663, Tarih: 06.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/17577 E.  ,  2018/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz ödenen aylıkların istirdadı istemine ilişkindir

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davalılar murisinin 2008 yılında 61 günlük çalışmasının fiili olmadığının tespit edilmesi üzerine 01.09.2009 tarihinden itibaren 2011/12 dönemine kadar yapılan ödemelerin faiziyle tahsili için işbu davanın açıldığı, mahkemece 12.551,21 TL'lik kısmın yargılama safhasında ödenmesi nedeniyle bu kısım yönünden karar verilmesine yer olmadığına, geri kalan 12.787,20 TL'lik kısım için ise her bir ödemenin 25.10.2009 tarihinden itibaren ödeme tarihlerine göre ayrı ayrı yasal faiz ile birlikte tahsiline karar verilmiş ise de, söz konusu hüküm eksik incelemeye dayalıdır. Zira, her ne kadar 25.10.2009 tarihinden itibaren bakiye 12.787,20 TL'lik kısım için her bir ödemenin ödeme tarihinden itibaren faiz işletilmiş ise de, yargılama sırasında ödemesi yapılan 12.551,21 TL'nin karşıladığı yersiz aylıkların faizi hakkında hüküm kurulmaması yerinde olmadığından, bu miktar yönünden faiz hesabı yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22369, Karar No: 2015/4547, Tarih: 09.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/22369 E.  ,  2015/4547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/112358

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2012/433 (E) ve 2013/162 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın gözaltında kaldığı sürenin mahkum olduğu hapis cezasından TCK'nin 63. maddesi gereğince mahsubuna karar verilmesi gerektiği gözetilmemişse de, bu husus infaz aşamasında gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nin 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen ek cümle uyarınca 14 TL olan yargılama giderinin 6183 sayılı Yasanın 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması karşısında hazine üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca  isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, sanık  hakkındaki hükümde bulunan yargılama giderine dair 7. paragraf hükümden çıkarılarak yerine “6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nin 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen ek cümle uyarınca 14 TL olan yargılama giderinin 6183 sayılı Yasanın 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması karşısında hazine üzerine yüklenmesine” ibaresinin eklenmesine ve  diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5108, Karar No: 2016/5763, Tarih: 02.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/5108 E.  ,  2016/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 225. maddesi hükmüne ve Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/02/2016 gün ve 2015/713 E. 2016/104 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8525, Karar No: 2016/9134, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8525 E.  ,  2016/9134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 6. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı ...'ın ... Hastalıkları Hastanesinde bulunduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 6. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının nüfus kayıt sistemindeki adresinin “... Mah. ... Sk. No: 6 Merkez/...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Kısıtlı adayının gözetim kararı ... Hastalıkları Hastanesinde bulunduğu, bu durum yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından ve kısıtlı adayının bakımevine konulmadan önceki yerleşim yeri adresi “... Mah. ... Sk. No: 6 Merkez/...” olduğundan uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/245, Karar No: 2011/259, Tarih: 04.05.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2011/245 E.  ,  2011/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki “Aile Konutu Şerhi Konulması” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 3. Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.01.2009 gün ve 2007/1130 E.-2009/67 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 19.11.2009 gün ve 2009/6998 E.- 2009/20165 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

492 sayılı Harçlar Kanunu’na ekli 1 sayılı tarifenin 04.06.2008 gün ve 5766 Sayılı Kanun’un 11.maddesiyle değişik “Temyiz ve itiraz harçları” başlıklı Ek Bölümü uyarınca, 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvuruları sırasında; temyiz eden taraftan, daha önce alınmakta olan temyiz karar peşin harcının yanı sıra ve buna ek olarak 60 YTL. (TL) tutarında başvuru harcının da alınması zorunlu olup, bu miktar yeniden değerlendirme oranlarının uygulanması ile 2010 yılı için 73,90 TL; 2011 yılı için 79,50 TL olarak belirlenmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından 28.6.2010 tarihinde temyiz edilmiş; temyiz peşin harcı ve Yargıtay temyiz başvuru harcının alındığına ilişkin bir belgeye dosya arasında rastlanmamıştır.

25.01.1985 günlü 1984/5 Esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B. Kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan, harca tabi olmasına rağmen temyiz peşin harcı da alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Bu nedenle, söz konusu harç eksikliklerinin tamamlanması için dosyanın Yerel Mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda yazılı noksanlıklarının tamamlanması için dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18454, Karar No: 2014/700, Tarih: 07.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18454 E.  ,  2014/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/124-2013/132

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekilinin davalıya bir klima ve 2 derin dondurucu sattığını, malların halen davalıya ait Cafe Keyf isimli işyerinde bulunduğunu, bedelin ödenmemesi üzerine yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil, mahkemenin görevsiz olduğunu, davaya Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerektiğini, iddia edilen işyeri ile ilgisinin olmadığını, dava konusu malları satın almadığını belirterek davanın reddine ve % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, değişik iş dosyasına göre fatura konusu malların davalı borçluya ait işyerine monte edildiği, montaj ve servis bilgilerinin faturayı doğruladığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve davalı aleyhine % 20 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Satım konusu malların davalı M.. G..'a satılıp teslim edildiğine dair ispat külfeti davacıda olup dosyaya sunulan belgelerde davalı M.. G..'un imzası bulunmamaktadır. Bu durumda malın teslimi kanıtlanamamış olup bu husus değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3840, Karar No: 2010/4345, Tarih: 14.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3840 E.  ,  2010/4345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.05.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, eski hale getirilmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 17.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Açılan dava ile davacı Bakanlığa tahsisli olan 31632 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalı ... tarafından yapılan müdahalenin önlenmesi, kal ve eski hale getirme istenmiştir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin bozma kararından sonra verilen ikinci kararda elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkin karar ile ilgili bozma olmadığından yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyize getirmiştir.

Bozma ilamında, bozma dışında bırakılan kısımlar yönünden hüküm kurulmaması doğru değildir. Bozma kararından sonra bozmaya uyularak verilen hüküm yeni bir hükümdür. HUMK.nun 388. ve 389. maddelerinde verilecek hükümde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında birer birer şüphe ve tereddüt oluşturmayacak şekilde yazılması öngörülmüştür.

Yargıtay tarafından bozulan hüküm infaz kabiliyetini kaybedeceğinden, bozmadan sonra önceki karara gönderme yapılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Bu durumda bozmaya uyularak tesis edilen hükmün tüm istemleri karşılar şekilde yeniden yazılması gerekir iken bozma dışı bırakılan istemleri hakkında "yeniden karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm tesis edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harıcının yatırana iadesine, 14.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4886, Karar No: 2019/789, Tarih: 06.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/4886 E.  ,  2019/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davaya konu taşınmazın 3. katının davalı şirkete 01/07/2011 tarihinde kiraya verildiğini, davalının kiralarını düzenli ödememesi dolayısıyla yürütülen icra takipleri ve tahliye davası ile taşınmazdan tahliyesine karar verildiğini, tahliye süreci işlerken davalı ile yapmış oldukları 10.07.2014 tarihli protokol uyarınca, davalı kiracıya, iş yerini aynı işi yapan başka bir şirkete devir hususunda yetki verildiğini, davalının ... 20.Noterliğinin 17/11/2014 tarih, 34483 yevmiye no ile düzenlenmiş devir sözleşmesi ile işletmesini ...Özel Eğitim Danışmanlık Ltd. Şti.ye devrettiğini, taşınmazın yeni kiracı olan ...Özel Eğitim Danışmanlık Ltd. Şti.ye 26.11.2014 tarihinde teslim edildiğini, davalının Kasım 2014 ayı dahil söz konusu iş yerini kullandığının devir sözleşmesi ile sabit olduğunu, davalının 2014 Mayıs, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim, Kasım dönemine ilişkin 16.000,00 TL olan kira bedelleri ile Kasım 2014 ayı sonuna kadar dönem içerisinde kullanılan 895,60 TL olan doğalgaz bedellerini ödemediğini, kira alacakları ve ödenmeyen doğalgaz bedeline ilişkin başlatılan takibe davalı tarafça yapılan haksız itirazın iptali ile davalının %20' den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının yeni kiracıyla yaptığı kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 01/09/2014 olduğunu, Mayıs ayına ait ödemelerin yapıldığına ilişkin belgenin olduğunu, ayrıca davacı ile 10.07.2014 tarihinde yapılan protokolde, 15.09.2014 tarihine kadar devir işlemlerinin uzaması halinde bir kira bedelinden feragat edeceğinin yazılı olduğunu, buna rağmen icra takibinin kötü niyetli ve mükerrer tahsilat gayesi ile başlatıldığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, ... 7 İcra Müdürlüğünün 2015/2581 esas sayılı dosyası ile davalı tarafından yapılan 12.895,40 TL asıl alacak ve 565,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam, 13.460,40 TL üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kira alacağından kaynaklı itirazın iptali talebine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Uyuşmazlık, kira alacağından kaynaklı itirazın iptali talebine ilişkindir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Somut olayda, davacı kiraya veren ile davalı kiracı arasında imzalanan 10.07.2014 tarihli protokol uyarınca, davalı kiracı davaya konu taşınmazın kullanım hakkını devretmeye yetkili kılınmış, davacı ile yeni kiracı arasında kira sözleşmesi 13.08.2014 tarihinde imzalanmış ve bu sözleşmede kiranın başlangıcı 01.09.2014 olarak kararlaştırılmıştır. Yeni kiracı ile imzalanan bu sözleşme uyarınca, davacının yeni kiracıdan kira bedeli talep hakkı doğmuştur. Bu nedenle eski kiracı olan davalının 01.09.2014 tarihinden sonra, davaya konu taşınmaza ilişkin kira bedelinden sorumlu olmayacağı kuşkusuzdur.

Bu durumda mahkemece, davacının davalıdan ancak 01.09.2014 tarihine kadar olan kira bedellerini talep edilebileceği hususu gözetilerek sonucu dairesinde karar verilmesi gerekirken, yeni kiracı ile yapılan sözleşme gözardı edilerek davalının, işletme devir tarihi olan 17.11.2014 tarihine kadar kira bedellerinden sorumlu olacağına ilişkin yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hüküm, bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK' ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'un 428.maddesi uyarınca hükmün davalı lehine BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'un 440 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5130, Karar No: 2020/9781, Tarih: 03.03.2020

**5. Ceza Dairesi         2016/5130 E.  ,  2020/9781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müteselsilen ihtilasen zimmet

HÜKÜM : Zincirleme nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ve ayrıca hükmün katılan vekili tarafından 08/12/2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmesine rağmen bu hususta tebliğnamede görüş bulunmadığı gözetilerek bu konuda da ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1182, Karar No: 2008/3271, Tarih: 16.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1182 E.  ,  2008/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, davalıya ait LPG tankından sızan gazın alev alması sonucu çıkan yangında hasara uğradığını belirterek, sigortalısına ödediği 12.500.85 YTL’den, davalının trafik sigorta şirketinden tahsil edilen 5.000.00 YTL’nin mahsubu ile bakiye 7.500.85 YTL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusura itiraz ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 1.875.20 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, TTK.’nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı ..., sigortalısına ödediği tazminatın tamamını davalıdan talep etmiştir. Mahkemece, kazanın oluşumunda araç maliki davalının %25 oranında, dava dışı sürücü ...’ın %15 oranında, oto gaz istasyonu sahibi dava dışı Gökhan ...’in ise %60 oranında kusurlu oldukları, sigorta şirketince yapılan ödeme düşüldükten sonra kalan 7.500.85 YTL’den, davalı tarafın %25 kusur oranına isabet eden miktarın istenebileceği gerekçesiyle, 1.875.20 YTL’nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. 2918 sayılı K.T.K.’nun 88. ve B.K.’nun 50. maddesi uyarınca bir haksız fiile karışanların her biri zararın tamamından müteselsilen sorumludur. Davacı vekili dilekçesinde, davalının olayda tam kusurlu olduğunu açıklayarak dava açmış ise de, bilirkişiden kusur raporu alındıktan sonra müteselsil sorumluluk esasına dayandıklarını açıklamıştır. Davalı tarafın da bu beyana karşı çıktığı anlaşılamamıştır. Bu durumda, davacı tarafın davasını müteselsil sorumluluk esasına dayandırdığının kabulü gerekir. Davalı ... yangının ilk çıktığı aracın malikidir. Bu araçtan gaz sızıntısı olduğu gerekçesiyle kendilerine kusur verilmiştir. Davalının maliki olduğu aracın sürücüsü de yangın esnasında aracını terk etmiş bulunduğundan kusur verilmiştir. Keza, yeterli önlem almayan yıkama istasyonu işletmecisine de kusur verilmiştir. Kusurlu kişilere yasadan doğan rücu hakkı söz konusudur. Bu durumda, zararın tamamına hükmedilmesi gerektiği halde, davalı tarafın kusuru oranında tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

2- Kabul şekline göre de, hükme esas tazminat belirlenirken önce kusura göre indirim yapılmalı, ondan sonra sigortaca yapılan ödeme indirilmelidir. Bu sıra uygulamadan hesap yapılması da doğru değildir.

2- Kabul şekline göre de, hükme esas tazminat belirlenirken önce kusura göre indirim yapılmalı, ondan sonra sigortaca yapılan ödeme indirilmelidir. Bu sıra uygulamadan hesap yapılması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.