muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2941, Karar No: 2025/1402, Tarih: 03.03.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2941 E.  ,  2025/1402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI :2020/1837 Esas, 2023/2132 Karar

HÜKÜM :Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2016/1078 E., 2020/235 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların müvekkili banka ve bankanın genel müdür, yönetim kurulu üyesi, genel müdür yardımcısı ve sair üst düzey görevlerde bulundukları dönemde bankaca gerçekleştirilen Mimaroba Batıköy projesinde, yasaların ve yönetmeliklerin kendilerine yükledikleri sorumlulukları yerine ettirmediklerini, basiretli bir tacir gibi davranmayarak bankanın zararına yol açtıklarını, dava konusu edilen projede davalılarca gerçekleştirilen zararlandırıcı işlemlerin müvekkili banka ile müteahhit firma arasında akdedilen sözleşme gereği götürü bedel üzerinden ödenmemesi gerektiği halde alan hesaplarına dahil edilen teraslar vs nedeniyle 12.643.327 m2 alan için firmaya usulsüz ödeme yaptırdıklarını, firmaya yapılan fazla ödeme tutarının 24.02.2000 tarihi itibariyle 155.020.699,00 TL'ye ulaştığını, yol açılan banka zararının çok büyük olduğunu ileri sürerek 155.020.699,00 TL zararın 24.02.2000 tarihinden itibaren T.C. Merkez Bankası reeskont faiz haddi oranı üzerinden faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını davacının iddia ettiği gibi dava konusu projede doğmuş bir zararın olmadığını, aksine projeden kâr edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2-Davalılar ... ve davalı ... vekili cevap dilekçesinde, talebin zamanaşımına uğradığını, usulsüz ödeme yaptıkları iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının dava dilekçesinde atıf yapmakla yetindiği müfettiş raporlarında yer alan bazı iddialar ve vakıaların gerçek dışı olduğunu, davaya konu edilen büyüklükteki geniş kapsamlı projelere ilişkin işlerin bu yönetmeliğin kapsamı dışında tutulduğunun açıkça ifade edildiğini, davacının uğradığı iddia edilen zararın varlığını ispatlamakla yükümlü olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3-Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3-Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile anonim şirketlerde yönetim ve denetim kurulu üyeleri görevleri sırasında sebep oldukları zararlardan dolayı şirkete, pay sahiplerine ve 3. kişilere karşı sorumlu olduğu, sorumluluğun doğması bakımından öncelikli koşulun zararın gerçekleşmiş olması ve zarar görenin zararın varlığını kanıtlamış olması gerektiği, zararın varlığı sabit ise yönetim ve denetim kurulu üyelerinin zarardan sorumlu olduğunun karine olarak kabul edileceği, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin ancak kendilerine bir kusur izafe edilemeyeceğini kanıtlayarak sorumluluktan kurtulabileceği, somut olayda teras alanlarına ilişkin olarak dava dışı müteahhite yapılan fazladan ödemenin 05.05.1997 tarih, 541 sayılı yönetim kurulu kararına dayandığı, bu tarih itibari ile davalıların görevde olmadıklarının, bu nedenle kendilerine bir kusur izafe edilemeyeceğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı bankanın önceki dönemlerde yönetim kurulu üyesi olan davalıların görevleri sırasında zarara neden oldukları iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5263, Karar No: 2019/10465, Tarih: 22.10.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5263 E.  ,  2019/10465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtayca da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde davacı erkeğin serbest çalıştığı, gelir sahibi olduğu ve temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hükmü temyiz eden davacıdan 218.50 TL. temyiz başvuru harcı ve 44,40 TL. temyiz maktu karar harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/3596, Karar No: 2019/1304, Tarih: 15.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3596 E.  ,  2019/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Bir kimseyi fuhşa teşvik etmek, fuhuş için aracılık etmek veya yer temin etmek suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227/2, 43/1 ve 52. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 3.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2016 tarihli ve 2014/983 esas, 2016/783 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30/04/2018 gün ve 35453 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında;

“Dosya kapsamına göre, mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 227/2. maddesine göre temel ceza 2 yıl hapis ve 6 gün adlî para cezası olarak belirlenip, aynı Kanun’un 43. maddesi gereğince ¼ oranında artırım yapılarak 2 yıl 6 ay hapis ve 7 gün adlî para cezasına hükmedildiği halde, 7 gün adlî para cezası karşılığı yerine, hükmün 4. bendinde, sanığa verilen 180 gün adlî para cezasının karşılığı olarak 3.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni hukuka aykırılık durumlarının incelenmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nın 61/8. maddesinde “Adlî para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adlî para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur. " hükmü yer almaktadır.

Gerekçeli kararda sanık hakkında fuhuş suçundan hüküm kurulurken, temel cezanın alt sınırdan belirlendiği belirtilmesine karşın, fuhuş suçu açısından adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden 6 gün adli para cezasına hükmedildiği görülmektedir.Bu itibarla, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında temel cezanın belirlenmesi hususunda çelişkiye düşülmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20216, Karar No: 2011/6561, Tarih: 13.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20216 E.  ,  2011/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9273, Karar No: 2017/13928, Tarih: 04.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9273 E.  ,  2017/13928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, mağdurun görev yaptığı özel hastaneye ait suça konu eşyaları çaldığından bahisle yürütülen soruşturma ve kovuşturma aşamalarında, suçun işlendiği yerin denetime olanak verecek şekilde belirlenmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, açıktan yada depodan hırsızlık olması halinde işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmayacağı, hırsızlık suçu bakımından ise bahsedilen eylemin açıktan gerçekleşmesi halinde suç vasfının TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilerek, öncelikle suçun işlendiği yerin mağdur beyanı veya gerekmesi halinde mahalinde keşif icra edilmek suretiyle tespit edilip, sonucuna göre sanığın hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından hukuki durumunun tartışılması gerektiği düşünülmeksizin eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

2- Eylemin açıktan hırsızlık suçunu oluşturduğunun belirlenmesi halinde hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nün temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11777, Karar No: 2013/13362, Tarih: 20.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/11777 E.  ,  2013/13362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davacı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten ,

Sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9680, Karar No: 2015/367, Tarih: 14.01.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/9680 E.  ,  2015/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Ayrılık

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından, manevi tazminat talebinin reddi, nafakaların miktarı, adli yardım talebi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 14.12.2012 tarihli ara kararla adli yardım talebinin reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı (kadın), cevap süresi geçtikten sonra ancak ön inceleme duruşmasından önce verdiği 14.12.2012 tarihli cevap dilekçesi ile manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece cevap dilekçesinin süresinde sunulmadığı ve bu yönde ıslah talebi bulunmadığı gerekçesi ile davalı- davacı kadının manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi “Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükümlerini düzenlemiştir. Bu durumda davalı-davacı (kadın)'ın manevi tazminat talebini, iddia ve savunmanın diğer tarafın muvafakati aranmaksızın, serbestçe değiştirilip genişletilebileceği yargılama kesitinde ileri sürdüğünün kabulü gerekir. Bu bakımdan davalının ön inceleme aşamasının tamamlanmasından önce verdiği dilekçe ile istediği usulen geçerli bir manevi tazminat talebi mevcuttur. O halde, boşanmanın fer'isi niteliğindeki manevi tazminat talebinin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, bu talebin süresinde olmadığı gerekçesi ile "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.01.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/1380, Karar No: 2018/1402, Tarih: 28.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1380 E.  ,  2018/1402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 26.06.2012 tarihli duruşma tutanağında hakim ve 11.12.2012 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzaları bulunmadığı gibi iş bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen Kumluca Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2012 gün ve 2012/342 Esas, 2012/708 Karar sayılı dosyasında yer alan iddianame ile kovuşturma evresine ilişkin evrakın da UYAP ortamına kaydedilmediği anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri giderilip gerekli aktarım işlemi de yapıldıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10271, Karar No: 2008/11256, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10271 E.  ,  2008/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 26/08/2008

No : 2008/161-2008/1013

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin ihtiyati haczi nedeniyle, müvekkilinin takip dosyasına 3. kişi tarafından yatırılan paraya, şikayet edilen vekili tarafından iştirak haczi uygulanarak sıra cetvelinde bu paranın garameten paylaştırıldığını belirterek, icra veznesindeki paraya iştirakin mümkün olmadığı gerekçesi ile sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, İİK.’nun 100. maddesindeki ilk haczin, ilk kesin haciz olduğu ihtiyati haczin ilk kesin haciz olarak kabul edilemeyeceği, ihtiyati haczin ilk kesin hacze iştiraki için 100. maddedeki koşulların bulunması gerektiği, bu durumda şikayet edenin söz konusu paraya garameten dahi iştirak hakkı bulunmadığı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4429, Karar No: 2007/4759, Tarih: 01.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4429 E.  ,  2007/4759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaytılarında malikin baba adı düzeltilmesi ve soyadı yazılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, tapu kaydında malikin baba adı düzeltilmesi ile soyadı eklenmesinin dışında anne adı ve doğum tarihi kütüğe yazılmak suretiyle tapu kaydının düzeltilmesine karar verilmiş, bu karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 20.06.2006 tarih ve 2006/5679-7096 sayılı ilamı ile doğum tarihi ve anne adının tapu sicil kütüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler arasında olmadığından bu bilgilerin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemeyeceğinden bozulmuş bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucu dava konusu taşınmazlardaki malikler "...'nın ... Kızı 1880 doğumlu ... ..., ...'nin ... kızı 1859 doğumlu ... (...) ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

İncelenen dosya kapsamından mahkemece 19.10.2006 günlü oturum ara kararında Dairemiz bozma ilamına uyulduğu görülmektedir. Uyulan bozma kararı gereğince mahkemenin yapması gereken iş, dava dilekçesindeki istek doğrultusunda tapu maliklerinin baba adı düzeltilmesi ve soyadı eklenmesi hususunu hüküm altına almaktan ibarettir.

Gerçekten, 04.02.1959 tarih 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gerekçesinde vurgulandığı üzere "bozma kararına mahkemece uyulmuş olması, taraflardan biri lehine usuli bir müktesep hak meydana getirir ki bu hakkı ne mahkeme ne de temyiz mahkemesi halele uğratabilir. Zira müktesep hakkın tanınması da amme nizamı düşüncesi ile kabul edilmiş bir esastır..." mahkemece davalı yararına bozmaya uyulmakla ortaya çıkan usuli kazanılmış hak bir yana bırakılarak, istemde aşılmak suretiyle tapu maliklerinin doğum tarihlerinin de düzeltilmesine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.