muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9779, Karar No: 2021/13893, Tarih: 07.10.2021

MÖHUK m. 27(1) uyarınca iş sözleşmesinin tarafları, sözleşme ile irtibatlı olsun olmasın diledikleri bir ülkenin hukukunu seçebilirler. Ancak tarafların seçmiş oldukları bu hukuk düzeninin, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgarî korumanın altında kalması hâlinde mutad işyeri hukuku uygulanır. Bu durumda, seçilen hukuk ile mutad işyeri hukuku arasında bir yararlılık karşılaştırması yapılmalıdır (DOĞAN, Vahit, “5718 Sayılı Kanununa Göre İş Akdine Uygulanacak Hukukun Tespiti”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2007, C. XI, S. 1-2, s. 153; BÜYÜKALP SARIÖZ, A. İpek, “Mutad İşyeri Kavramı ve MÖHUK m.27/f.3’ün Uygulanması Sorunu”, Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 2018, C. 8, S. 2, s. 211-212; ELÇİN, s. 89-100). Mutad işyeri, işin zaman ve içerik olarak ağırlıklı ifa edildiği işyeridir. Başka bir anlatımla, mutad işyeri, işçinin işini fiilen yaptığı yerdir. İşçinin ücretinin ne şekilde ve hangi para biriminden ödendiği mutad işyerinin belirlenmesi açısından belirleyici değildir. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması, örneğin montaj için yurt dışında görevlendirilmesi durumunda, bu işyeri mutad işyeri sayılmayacaktır. Geçici çalışmanın ne kadar olacağı her olayın özelliğine göre hâkim tarafından belirlenmelidir. İşçi sadece yabancı ülkede çalışmak için işe alınmışsa ya da işveren çalışmak üzere yabancı ülkeye gönderdiği işçisini geri alma niyetinden veya işçi geri dönme niyetinden vazgeçerse, yabancı ülkeye gönderilen işçinin fiilen çalıştığı yer, mutad işyeri hâline gelir (AYGÜL, Musa/ÇOBAN, Nazlı, “Birden Fazla Ülkede İfa Edilen İş Sözleşmelerinde Mutad İşyerinin Tespiti”, Terazi Hukuk Dergisi, 2020, S. 169, s. 1822-1824;ELÇİN, s. 118-137; BÜYÜKALP SARIÖZ, s. 217).

Yabancılık unsuru taşıyan iş sözleşmelerinde taraflar uygulanacak hukuku seçmemişlerse veya yapmış oldukları hukuk seçimi anlaşması herhangi bir sebepten geçerli değilse, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz (MÖHUK m. 27(2)). İşin birden fazla ülkede ifa edilmesinde de, mutad işyerinin tespitine çalışılmalıdır. Bu hâlde mutad işyeri, Avrupa Birliği Adalet Divanı kararlarında ve doktrinde belirtildiği üzere, işçinin işini ifa faaliyetlerini veya ifa faaliyetlerinin çoğunluğunu gerçekleştirdiği yer, işçinin esas olarak işverene karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği yer, işçinin işini ifa etmek üzere hangi ülkede daha çok zaman geçirdiği, işin organize edildiği yer, işin esas kısmının ve ağırlıklı bölümünün yapıldığı yer gibi kriterlerden hareket edilebilir (Yargıtay 22. HD, E. 2016/9339 K. 2019/16564, T. 18.09.2019; AYGÜL/ÇOBAN, 1822-1824). Ancak işçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir (MÖHUK m. 27(3)). Esas işyeri ile kastedilen, işverenin işyeri merkezinin bulunduğu ülkedir. Örneğin açık denizlerde görev alan gemi adamları bakımından esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku önem taşır. Ancak hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye mutad işyeri hukuku ve işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku yerine bu hukuk uygulanabilir (MÖHUK m. 27(4)). Daha sıkı ilişkili hukukun uygulanmasındaki en önemli unsur, işçinin menfaatidir (ELÇİN, s. 147). Örneğin, işçinin sosyal çevresinin Türkiye’de bulunması, Türkiye’nin sosyal güvence sistemi içinde yer alması, ücretinin Türkiye’de ve Türk Lirası üzerinden ödenmesi, işverenin Türk olması, iş sözleşmesinin Türk hukukuna özgü kurumlar gözetilerek düzenlenmesi, Türk hukukuna tâbi daha önceki bir iş sözleşmesine gönderme yapılması, iş sözleşmesinin Türkçe kaleme alınması gibi unsurların tamamının ya da önemli bir bölümünün varlığı hâlinde, iş sözleşmesinin Türk hukuku ile sıkı ilişki içinde olduğu sonucuna varılabilir (ELÇİN, 152).

Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar MÖHUK m. 27 uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2016, C. 13, S. 50, s. 971-972).

Somut uyuşmazlıkta; davalı şirket, davacının taleplerine ilişkin uyuşmazlıkta 4857 sayılı İş Kanunu ile diğer yasal mevzuatın uygulanma olanağı bulunmadığını savunmuştur. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesince herhangi bir gerekçeye yer verilmeksizin, uyuşmazlık Türk Hukuku esas alınarak karara bağlanmıştır.

Davacı ile davalı işveren arasında imzalanan yurt dışı iş sözleşmesinde tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlüklerine ilişkin düzenlemelerin yer aldığı, sözleşmenin 14. maddesinde sözleşme şartlarının Gürcistan Yasalarına tabi olacağının ifade edildiği ve bu suretle tarafların bir hukuk seçimi anlaşması yaptıkları görülmektedir. Davacı, talep konusu yapılan alacakların ilişkin olduğu çalışma döneminde, iş sözleşmesi kapsamında sadece davalının Gürcistan’da bulunan işyerinde çalışmış olup, bu durumda mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı yer olan Gürcistan olduğu sabittir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, MÖHUK’un 27/1. hükmü kapsamında taraflar arasında bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan uyuşmazlık hakkında Gürcistan Hukuku’nun uygulanması gerekmektedir. Gürcistan Hukuku, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere aynı zamanda mutad işyeri hukukudur. Hal böyle olunca, gerekirse Gürcistan Hukuku’nda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle, dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1372, Karar No: 2021/2033, Tarih: 28.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/1372 E.  ,  2021/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin oluşturduğu adi ortaklık ile davalı arasında 29.02.2012 tarihli temizlik hizmet sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye istinaden yüklendiğini, sözleşme konusu taahhüt işini 520 personel ile 01.03.2012-30.09.2014 tarihleri arasında 31 ay süreyle tam ve eksiksiz bir şekilde yerine getirdiğini, sözleşmenin KDV hariç 36.156.155,20 TL bedel üzerinden akdedildiğini, 7.maddesi gereğince bu bedelin, 520 personelin işçilik ücretleri ile toplam 331.760 saatlik fazla çalışma bedeli ve kişi başı yemek gideri günlük brüt 16,76TL (aylık 26 gün üzerinden) ve kişi başı yol gideri günlük brüt 13,96 TL ( aylık 26 gün üzerinden ) ve personel kıyafet giderlerinden oluştuğunu, fiyat teklif cetvelinden görüleceği üzere, sözleşme kapsamında çalıştırılacak beher personel için teklif edilen birim fiyat ücretinin 2.060,00 TL olup, 1 personelin bir günlük maliyetinin 68,67 TL olduğunu, bu bedele, 13,96 TL yol ve 16,76 TL yemek bedelinin dahil olduğunu, davalı kurumun hakediş hesapları yaparken, eksik personel için yapacağı kesintilerde, günlük bedel kişi başı 68,67 TL kesmesinin yanı sıra, ayrıca kişi başı 13,96 TL yol ve 16,76 TL yemek bedelini de kestiğini, bu durumda zaten 68,67 TL içerisinde bulunan 13,96 TL yol ve 16,76 TL yemek bedelinin ayrıca tekrar kesilerek mükerrer kesinti yapıldığını, haksız kesintinin sözleşme süresinde her hakedişte tekrarlandığını, davalı kurumun hakediş ödemelerinden haksız olarak yaptığı kesintiler nedeniyle şimdilik 10.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 01.03.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 174.950,40 TL’ye çıkarmıştır.Davalı vekili, davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, hakedişlere ihtirazi kayıt koymadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında bahsi geçen sözleşmenin varlığı konusunda ihtilaf olmadığı, davacıların davalıdan 2012 yılında 59.381,76 TL, 2013 yılında 58.490,88 TL ve 2014 yılında 57.077,76 TL olmak

üzere toplam 174.950,40 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 10.000,00 TL’nin dava tarihinden, 164.950,40 TL‘nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, bu karara karşı davalı vekilinin yaptığı istinaf başvurusunu inceleyen ...Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, davacının sözleşme kapsamında eksik ödenen bu bedelleri talep hakkının bulunduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Dava, taraflar arasındaki temizlik hizmet sözleşmesinden kaynaklı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki sözleşmede Hizmet İşleri Genel Şartnamesinin sözleşme eki olarak sayıldığı, anılan şartnamenin 42.maddesinde, geçici hakedişlere ve eksik ödemelere itirazın ne şekilde yapılacağının düzenlendiği, belirtilen usule uygun itiraz edilmediği takdirde geçici hakedişlerin kabul edilmiş sayılacağının hüküm altına alındığı, söz konusu düzenlemenin HMK'nın 193/1. maddesi uyarınca taraflar arasındaki delil sözleşmesi mahiyetinde olduğu, yargılamaya konu olan hakedişlere ve ödemelere şartnamenin 42.maddesinde gösterilen şekilde davacılar tarafından yapılmış bir itirazın bulunmadığı ve davacıların hatalı olarak hesaplandığını iddia ettikleri hakedişleri ve ödemeleri olduğu gibi kabul etmiş sayılması gerektiği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak, hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi hükmünün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı bozulan ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine, kararın bir suretinin ...Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmesine, 28.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/309, Karar No: 2014/3892, Tarih: 25.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/309 E.  ,  2014/3892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayasızca hareketlerde bulunma

HÜKÜM : Akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanmasına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanmasına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/33204, Karar No: 2021/4462, Tarih: 15.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/33204 E.  ,  2021/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5911, Karar No: 2014/6367, Tarih: 09.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5911 E.  ,  2014/6367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7187, Karar No: 2012/9615, Tarih: 24.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/7187 E.  ,  2012/9615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :248-59

Davacı, doğduğunda ana-babasının evlilik kaydının bulunmadığını, zorunluluk nedeniyle amca-yengesinin aile nüfus kaydına tescil edildiğini, o dönemdeki resmî kimliği olan “... oğlu 01...1965 doğumlu ...” adıyla SSK sicil kaydı ve hizmetlerinin bulunduğunu, bilahare 1982 yılında ana-babasının nüfusa evlilik tescilini yaptırdıklarını, kendisinin de 1983’de ana-babasının aile nüfusuna kaydedilmek için Nüfus İdaresine müracaat ettiğini; nüfus memurunun hatalı bir işlemle amca-yenge aile kaydındaki ismine “ölüm” kaydı düşüldüğünü, ayrıca kendisini ana-babasının aile nüfus kaydına da tescil ettiklerini, fakat iki kayıt arasında ilişki kurulması gerekirken bu işlemlerle ilişkinin kesildiğini belirterek; 1987 öncesi 104... SSK sicil nosunda kayıtlı hizmetlerin kendisine ait olduğunun tespiti ile 14.01.2011 itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi isteğiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davacının amca-yenge hanesinde kayıtlı “...” ile ana-baba hanesinde kayıtlı “...’ın” aynı kişiler olup olmadığı araştırılmamış; fakat davacının isteminin mevcut nüfus kayıtlarına aykırı olduğu, bu kayıtlara aykırı olarak karar verilemeyeceği, davacının öncelikle Nüfus İdaresine hasım göstererek nüfus kayıtları arasında irtibatın sağlanması için bir dava açması gerektiği, burada olumlu karar aldıktan sonra eğer davalı idare kararı uygulamazsa bu takdirde bu davanın açılabileceği; mevcut durumda ise davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığı sebebiyle davayı reddetmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Temyiz isteğinin süresinde olduğu görülmüş düzenlenen rapor ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü, aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, hem amca-yenge aile nüfus kaydında; hem de ana-baba aile nüfus kaydında tescili bulunan “01.01.1965 doğumlu ...”ın gerçekte tek kişi olduğunu ve bu kişinin kendisi olduğunu, 1987 öncesi SSK sicil kaydındaki hizmetlerin kendisine ait olduğunu ileri sürmüştür. Amca-yenge aile nüfusundaki ...’a bilahare ölüm kaydı düşülmüş; ana-baba nüfus kaydındaki ... ise halen kayıtlı durumdadır. Davacı belirtilen kayıtlardaki kişilerin tek kişi olduğunu ve kendisi olduğunu ileri sürmektedir.

Davacı, hem amca-yenge aile nüfus kaydında; hem de ana-baba aile nüfus kaydında tescili bulunan “01.01.1965 doğumlu ...”ın gerçekte tek kişi olduğunu ve bu kişinin kendisi olduğunu, 1987 öncesi SSK sicil kaydındaki hizmetlerin kendisine ait olduğunu ileri sürmüştür. Amca-yenge aile nüfusundaki ...’a bilahare ölüm kaydı düşülmüş; ana-baba nüfus kaydındaki ... ise halen kayıtlı durumdadır. Davacı belirtilen kayıtlardaki kişilerin tek kişi olduğunu ve kendisi olduğunu ileri sürmektedir.

Mahkemece yapılacak iş belirtilen kayıtlardaki kişilerin aynı kişiler olup olmadığının yöntemince araştırılması ve ulaşılacak sonuca göre karar verilmesidir. Bu konuda işlemi yapan nüfus idare memurları, ana-baba, ölü amca-yenge'nin evlatları, işyeri tanıkları dinlenmeli; işe giriş bildirgelerindeki imzaların davacıya ait olup olmadığı denetlenmelidir. Bu şekilde her iki ...’in aynı kişiler olup olmadığı, amca-yengesinin aynı doğum tarihli ve aynı isimli, ölmüş çocuklarının bulunup bulunmadığı zabıta marifetiyle araştırılmalıdır. Davanın kamu düzenine ilişkin olduğu bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu, bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği göz önünde bulundurularak, iddia konusu husus hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenerek, hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile davacıyı öncelikle nüfus kaydının düzeltilmesi isteğiyle dava açmasına yöneltmek ve bu davayı da hukuki yarar yokluğundan reddetmek, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22307, Karar No: 2012/39817, Tarih: 25.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/22307 E.  ,  2012/39817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 170/a maddesinin ikinci fıkrasına göre icra mahkemesi müddetinde yapılan şikayet veya itiraz dolayısı ile usülü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını re'sen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir. Aynı maddenin son fıkrasında ise "Her ne suretle olursa olsun imza inkarı itirazı geri alınmış veya borç kısmen veya tamasen kabul edilmiş ise bu madde hükmü uygulanmaz".

Somut olayda şikayetçi borçlular takibe konu çek bedeli ödendiği halde çek aslının iade edilmeyip çek keşide tarihinde tahrifat yapılarak bankaya ibraz edildiğini ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda verilen 14.04.2011 tarihli raporda takibe konu çekin keşide tarihinin önce 22.09.2009 tarihinin sonu üzeri çizilerek üst tarafa 28.02.2010 tarihinin yazılıp kararın altındaki yere keşideci adına atılmış paraf imzanın keşideci H. G.e ait olup olmadığı tespit edilememiş, daha sonra yaptırılan Adli Tıp Kurumunun 26.12.2011 tarihli raporunda aynı sonuca varılmış mahkemece tahrifat öncesi keşide tarihine göre çek ibraz süresinin geçtiğinden bahisle takibi iptal etmiştir.

Şikayetçilerin şikayet dilekçesindeki takibe konu çeki ödedim beyanı borcu kabul sayılacağından İİK.nun 170/a,son maddesi uyarınca istemin reddi yerine, yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3456, Karar No: 2010/1803, Tarih: 31.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3456 E.  ,  2010/1803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 110 ada 92 parsel sayılı 13241,17 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... kendi adına tespit gören 110 ada 28 parselin yüzölçümünün eksik tespit edildiğini, bu eksikliğin ise 110 ada 92 parselde kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 17.09.2008 havale tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretlenen 9705,85 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı ... ile dahili davacı ... adına paylı olarak tapuya tesciline, geriye kalan bölümün tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyize konu 110 ada 92 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tesbit gününde adına tescile karar verilen zilyedi davacı ile dahili davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, taraflar yargılama sırasında bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Dava ve temyize konu taşınmaz tutanağında belirtilen hukuksal nedenlere dayanılarak davalı taraf adına tespit edilmiştir. Somut olayda kanıtlama yükümlülüğü davacı tarafa aittir.

Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapılmış, bir yerel bilirkişi dinlenilmiş, tespitte saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde taşınmaz başında tespit tutanağı bilirkişileri dinlenilmemiş, varsa nedenleri hüküm yerinde gerekçeleriyle açıkça gösterilmemiştir. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.