muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3730, Karar No: 2009/5409, Tarih: 30.04.2009

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Dosya içinde mevcut bilgi ve belgeler ile nüfus kayıt örneklerinden ... isimli iki kişinin bulunduğu, ... ve ... kızı ...'ın ölü olduğu, ... ve ... ... kızı 1949 doğumlu ...'ın ise sağ olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece halen sağ olan ...'ın çağrılıp dinlenmesi, taşınmaz başında yapılacak keşif sırasında tanık ve yerel bilirkişiler hazır bulundurularak taşınmazın hangi ...'a ait olduğu konusu açıklığa kavuşturulduktan sonra karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile karar verilmesi yanlış olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3995, Karar No: 2013/4743, Tarih: 27.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3995 E.  ,  2013/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, şirkette İnternet ve Mobil Bankacılık Bölümünde çalıştığını, davacının 01/07/2010 tarihinde, bölümünde göstermiş olduğu yüksek performans neticesinde İnternet ve Mobil Bankacılık Bölümü Müdürü olarak atandığını, bağlı bulunduğu Genel Müdür Yardımcısının davacı ile çalışmak istemediğini belirttiğini, yapılan baskı ile sinirleri bozulan davacının işten ayrılma beyanını imzaladığını, aynı gün imzaladığı belgenin fesih ihbarı değil istifa dilekçesi olduğunu farkederek istifa iradesi olmadığını bildirdiğini ertesi gün istifa dilekçesinin iadesini istediğini ancak yetkilerinin kaldırılması üzerine bankayı terketmek zorunda kaldığını, bu nedenlerle iş akdinin feshinin geçersizliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının istifa dilekçesi ile iş aktini kendisinin feshettiğini, daha sonra ibraname imzaladığını, davacı iddialarının doğru olmadığını, baskı ile istifa dilekçesi imzalatılmadığını daha sonra davacının istifadan vazgeçtiğini ancak işten çıkış bildiriminin SGK'ne verilmiş olduğu için tekrar işe kabul yapılmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının istifaya zorlandığı kabul edilmekle, geçerli bir fesih sebebi bildirilmediğinden işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğuna karar verilmiştir.

Taraflar arasında, iş ilişkisinin işçinin istifası ile sona erip ermediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

.../..

2013/3995-4743 S.2

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanununun 24'üncü maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı yasanın 17'nci maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Yasada işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde, kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

Şarta bağlı istifa ise kural olarak geçerli değildir. Uygulamada en çok karşılaşılan şekliyle, işçinin ihbar ve kıdem tazminatı haklarının ödenmesi şartıyla ayrılma talebi istifa olarak değil, ikale (bozma sözleşmesi) yapma yönünde bir icap olarak değerlendirilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverenin tazminatların derhal ödeneceği sözünü vermek ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması halinde, gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine değer verilemez. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, bununla birlikte işveren feshinin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

İşçinin haklı nedenle derhal fesih nedenleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada, iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu durumda işçinin haklı olarak sözleşmeyi feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte, işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş ../.

2013/3995-4743 S.3

Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır.

İş sözleşmesinin istifa ile sona ermesi halinde, işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığı gibi, ihbar ve kıdem tazminatlarına da hak kazanamaz. İstifa durumunda işçinin işverene ihbar tazminatı ödemesi yükümü ortaya çıkabileceğinden, istifa türündeki belgelerin titizlikle ele alınması gerekir. İmzaya itiraz ya da metin kısmına ilaveler yapıldığı itirazı mutlak olarak teknik yönden incelenmelidir.

İstifa halinde dahi işçiye kıdem tazminatı ödeneceğini öngören sözleşme hükümleri ile işyeri uygulamaları, 4857 sayılı Yasaya göre geçerli olup, bu halde kıdem tazminatı 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesine göre hesaplanmalı ve anılan maddedeki kıdem tazminatı tavanı gözetilmelidir. Belirtmek gerekir ki, sözü edilen Yasada düzenlenen kıdem tazminatı tavanı mutlak emredici niteliktedir.

İstifa halinde dahi işçiye kıdem tazminatı ödeneceğini öngören sözleşme hükümleri ile işyeri uygulamaları, 4857 sayılı Yasaya göre geçerli olup, bu halde kıdem tazminatı 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesine göre hesaplanmalı ve anılan maddedeki kıdem tazminatı tavanı gözetilmelidir. Belirtmek gerekir ki, sözü edilen Yasada düzenlenen kıdem tazminatı tavanı mutlak emredici niteliktedir.

Somut olayda dava dilekçesi ve davacının davanın devamı esnasında delil olarak dosyaya ibraz ettiği 30.01.2012 tarihli ihtarnamesinde tutarlı olarak 29.12.2011 tarihinde 31.01.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere istifa ettiğini ancak bu iradesini açıkladıktan bir gün sonra istifadan vazgeçmek istediğini ne var ki; bu yöndeki iradesinin işverence kabul edilmediğini açıkca beyan etmektedir. Bu yönüyle istifa beyanının baskı sonucu alındığı ya da irade fesadı sonucu gerçekleştiği ispat edilememişken yazılı gerekçe ile istifanın geçersiz kabul edilmesi ve davacının işe iadesine karar verilmesi hatalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca mahkemece verilen kararın bozularak ortadan kaldırılması ve Dairemizce aşağıdaki yazılı hükmün kurulması gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın tenzili ile bakiye 3,15 TL harç giderinin davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

.../..

2013/3995-4743 S.4

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 37,30 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının istek halinde ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9452, Karar No: 2012/20014, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9452 E.  ,  2012/20014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ... sürerek; feshin geçersizliğine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... ... Temizlik ve Sosyal Hizmetler Tic. ve San. A.Ş. vekili, davacının iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini kusurlu olarak ihlal ederek aynı zamanda sadakat yükümlülüğüne de aykırı davrandığını, davacının iş sözleşmesinin feshine neden olan olaylar incelendiğinde olayın hem geçerli hem de haklı feshe konu olacak nitelikte olduğunu, davacının alınan savunmasında bacağındaki yağı temizlemek için yetkililerden aldığı yağın yeterince temizlememesi üzerine benzinle yıkaması sonrasında benzinin sıcak suyla temas etmesi sonucu kendi hayatının yanı sıra işgüvenliğini de tehlikeye düşürdüğünün açıkça görüldüğünü, olay sonrasında davacının savunmasının alındığını ve fesih bildiriminin yapıldığını, davacıya gerekli eğitim verilmesine ve uyarılmasına karşın hem kendi sağlığını hemde işyeri güvenliğini kasten tehlikeye düşürdüğünü ve feshin hem geçerli hem de haklı nedene dayandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı .... vekili, davacının iş sözleşmesinin 03.08.2011 tarihinde değişik kişiler tarafından uyarılması ve ikaz edilmesine rağmen temin ettiği benzin ile üzerine bulaşan yağı soyunma odalarının bulunduğu yerde temizlerken pantolonunun yanmaya başlaması sonucu hem kendisinin yanarak yaralanması hem de davalı şirketin akaryakıt dolum ve depolama servisinin bulunduğu işyerini ve işi tehlikeye sokmuş olması nedeni ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-ı maddesine göre yazılı olarak feshedildiğini, iş akdinin feshinin haklı ve geçerli nedene dayandığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı işçinin ayaklarına fuil oil bulaşması neden ile meydana gelen olayda davacıya iş güvenliği açısından çalıştığı bölüm ile alakalı benzin motorin gibi yanıcı parlayıcı ve patlayıcı tehlikeli ürünler hakkında bir eğitim verilmemiş olması ve olayda kanal temizletilen davacıya işveren tarafından uygun boyda çizme de verilmemiş olması karşısında olayın işçinin kasıtlı bir davranışından kaynaklanmadığı, işyerini ve iş güvenliğini tehlikeye düşürecek boyutta olmadığı ve işveren tarafından yapılan feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara ... açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre işyerinde temizlik işçisi olarak çalışan davacının olay tarihinde kendisine verilen temizlik işini yaptıktan sonra pantolonuna bulaşan yağ lekesini çıkarmak için önce aldığı yağ çözücüyü kullandığı ancak üzerini yeterince temizlememesi nedeniyle bir bardak benzin ile duşta üzerini sildiği sırada benzinin alev alması neticesinde doktor raporunda belirtildiği şekilde yaralandığı anlaşılmaktadır. Yine dosya içeriğindeki belgelerle birlikte tanık beyanları dikkate alındığında işveren tarafından işçilere temizlik ve yangın ile ilgili eğitimlerin verildiği sabittir. Davacı işçinin verilen eğitimlere ve kendisine yapılan uyarılara rağmen temizlik sırasında benzin kullanmak suretiyle hem kendi sağlığına zarar vermiş hem de iş güvenliğini tehlikeye atacak davranışta bulunmuştur. Davacının çalıştığı petrol işinde, açıklanan davranışı iş güvenliği yönünden tehlike oluşturmakta olup iş akışını bozucu niteliktedir. Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez. Fesih geçerli nedene dayanmaktadır ve davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 145,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 145,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4690, Karar No: 2017/2046, Tarih: 02.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/4690 E.  ,  2017/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen hükmü 1412 Sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03.11.2014 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 02/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3078, Karar No: 2015/4497, Tarih: 19.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/3078 E.  ,  2015/4497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında boşluk olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12656, Karar No: 2024/6682, Tarih: 29.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12656 E.  ,  2024/6682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.02.2022

EK KARAR SAYISI : 2021/1146 E., 2021/3288 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.02.2022 tarihli ve 2021/1146 E., 2021/3288 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 03.02.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nazilli 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7650, Karar No: 2015/7358, Tarih: 14.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7650 E.  ,  2015/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELAZIĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2012/47-2014/19

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, kayden maliki olduğu 832 ada 13 parsel sayılı taşınmazı artezyen kuyusu açmak suretiyle davalı belediyenin işgal ettiğini, yerin kiralaması bakımından yaptığı başvurunun sonuçsuz kaldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine, yıkıma ve 5.000,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesi isteğiyle eldeki davayı açmış, yargılama sırasında, dava açıldıktan sonra davalının kuyunun etrafını çeviren yapıyı yıktığını ve kuyuyu da kapattığını bildirerek ıslah suretiyle 33.563,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, dava konusu taşınmazdaki derin kuyunun şehrin su ihtiyacını karşıladığını, yeni bir kuyu açılmadan anılan kuyunun devre dışı bırakılamadığını, dava açılır açılmaz yeni bir derin kuyu açarak dava konusu yeri terk ettiklerini, halen kullanılmayan yer için elatmanın önlenmesi talebinin yersiz olduğunu, ecrimisilin ise ancak idare tarafından Devlet İhale kanununun 75. maddesine göre istenebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayden davacıya ait çekişmeli taşınmazdaki kuyunun davalı tarafından yargılama sırasında iptal ve terk edilmekle elatmanın önlenmesi davasının konusuz kaldığı, davacının 22.07.2009 tarihinde taşınmazı satın almak suretiyle mülkiyet hakkını edindiği, ecrimisil isteminin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre; çekişme konusu 832 ada 13 parsel sayılı taşınmazda davacının kayden malik olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, taşınmazın öncesinin 832 ada 10 parsel iken davacı tarafından 22.07.2009 tarihinde satış suretiyle edinildiği, ardından 832 ada 11 parselle tevhit ile 834 ada 12 parsel olduğu, sonrasında ise ifraz ile dava konusu yerin davacı adına 22.04.2011 tarihinde tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre; çekişme konusu 832 ada 13 parsel sayılı taşınmazda davacının kayden malik olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, taşınmazın öncesinin 832 ada 10 parsel iken davacı tarafından 22.07.2009 tarihinde satış suretiyle edinildiği, ardından 832 ada 11 parselle tevhit ile 834 ada 12 parsel olduğu, sonrasında ise ifraz ile dava konusu yerin davacı adına 22.04.2011 tarihinde tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamı ile, kayden davacıya ait çekişme konusu taşınmaza davalı idarenin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın artezyen kuyusu açmak suretiyle müdahale ettiği, eldeki davanın açılması üzerine anılan kuyuyu çevreleyen yapıyı yıkmak ve kuyuyu kapatmak suretiyle müdahalesine son verdiği belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesi ve yıkım isteği bakımından davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle anılan istekler bakımından karar verilmesine yer olmadığına, haksız kullanım tazminatı olan ecrimisil isteğinin de kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalının öteki temyiz itirazlarına gelince; davacının iddiası bakımından mahkemece mahallinde yapılan uygulama sonucu elde edilen 22.07.2013 tarihli fen bilirkişi raporu ile, dava konusu 832 ada 13 parsel sayılı taşınmazda çekişmeye konu artezyen kuyusunun yeri parselin köşesinde gösterilmiş, fakat, anılan kuyunun ne kadarlık bir taşınmaz alanını işgal ettiği, kuyunun varlığının taşınmazın tamamının kullanımına engel olup olmadığı açıklığa kavuşturulmamıştır.

Öyleyse, davalının çekişme konusu taşınmazın ne kadarlık alanını işgal ettiği belirlenmediği halde, arsa nitelikli, 373,86 m2.lik yerin tamamı işgal edilmiş kabul edilerek rapor hazırlayan 09.09.2013 tarihli inşaat bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle ecrimisil bakımından yazılı şekilde karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; mahkemece, mahallinde yeniden uzman bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak ecrimisil istenen dönemlerde davalı idare tarafından müdahaleye konu edilen artezyen kuyusunun ne kadarlık bir yeri işgal ettiğinin metre kare olarak tespit edilmesi, anılan kuyunun davacının taşınmazın diğer kısımlarını kullanmasına engel olup olmadığının saptanması, uygulamayı gösterir ve denetime elverişli bilirkişiden kroki de tanzim edilerek rapor alınması, belirlenecek müdahale alanı bakımından usulüne uygun ecrimisil hesabı yapılması ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.