muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8480, Karar No: 2022/3481, Tarih: 07.04.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8480 E.  ,  2022/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları vekili, ... ili Kandıra ilçesi Duraçalı Köyü ... Mevkii 102 ada 5 parsel sayılı 4.092,88 m2 yüzölçümündeki taşınmazın yörede yapılan 2B uygulamaları sırasında, davalıların kullanımında olduğu belirtilmek suretiyle Hazine adına tescil edildiğini ve daha sonra davalılar tarafından Hazine'den satın alındığını, bu işlemler sırasında davacının kullanımında olan 102 ada 22 parsel sayılı taşınmazın devamı niteliğindeki 650 m2'lik kısmında 102 ada 5 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle davalılara satıldığını açıklayarak, dava konusu 102 ada 5 parsel sayılı taşınmaza eklenen kısmın tapu kaydının iptal edilerek davacılar adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, satışa ilişkin idari işlem ayakta olduğu sürece tapu iptali ve tescil isteğinde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince ... ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 51.50 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/543, Karar No: 2023/7455, Tarih: 22.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/543 E.  ,  2023/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/245 E., 2016/299 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, suç eşyasının satın alınması

veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosyadaki CD izleme tutanağına göre suçun saat 22.21 sıralarında işlendiği, bu durumun 12.10.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği, sanığın Tekirdağ 2. Sulh Ceza Mahkemesindeki 12.09.2015 tarihli sorgusunda, olay saatini tam hatırlamadığını ancak gece yarısını geçtiğini söylediğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'un hüküm tarihinden sonra 25.04.2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 64/1. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca ölüm nedeniyle düşme kararı verilip verilmeyeceğinin Yerel Mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası sanık ... hakkında kurulacak hükümlerde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5146, Karar No: 2019/3449, Tarih: 06.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5146 E.  ,  2019/3449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırı, karar tarihi itibariyle 47.530,00T’dir.

Davacılar vekili, %47,20 iş kazası maluliyeti nedeniyle kazalı Hatice için 194.306,37TL maddi tazminat, 95.000,00TL manevi tazminat, 14.332,00TL protez bedeli; anne için 15.000,00TL manevi tazminat, baba için 10.000,00TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, kazalı işçi lehine 194.306,37TL maddi, 80.000,00TL manevi, anne ve babadan her biri lehine 8.000,00TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, protez bedeline ilişkin talebin ise husumetten reddine karar verilmiştir. ...... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen 07/06/2018 tarihli kararda 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-1. maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararını, davalı vekili temyize getirmiştir. Bu kapsamda;

1-Manevi tazminat miktarının, aleyhine hüküm verilen anne ve baba yönünden temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davacılardan anne ve baba lehine hükmedilen manevi tazminat miktarları yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı vekiline ait temyiz itirazlarının bu kapsamda ve 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE karar verilmiştir.

2- Davacı eş lehine hüküm altına alınan maddi tazminat ve manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise temyiz kapsamına ve nedenlerine, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçelere, maddi delillere ve özellikle Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1309, Karar No: 2012/15728, Tarih: 05.07.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/1309 E.  ,  2012/15728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

İş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, işyerinde 30'dan az işçi çalıştığını, 01.03.2011 tarihinde ... ile 275 gün çalışma süresi olmak üzere ihale yapıldığını, fesih tarihinde ihale yapılsa idi dahi alt işverenin işçilerinin asıl işverenin işçi sayısına dahil edilemeyeceğini, 26.02.2011 tarihli torba yasa gereği davalının alacak kalemlerinin yapılandırılması sebebiyle bütçe dengesinin bozulduğunu, bu sebeple iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek, davanın reddini  savunmuştur.

Mahkemece, davalı iş yerinin fesih tarihinde Sosyal Sigortalar Kurumunda kayıtlı 16 adet işçisi bulunmakta ise de, davalı kurumun her yıl hizmet alım sözleşmesi adı altında imzaladığı sözleşmelerle 30'un çok üzerinde işçi çalıştırdığı, yüklenici veya alt işveren olarak anılan işverenin işçileri ile davalı işverenin işçilerinin aynı işi yapıyor olması nedeniyle bu ilişkilerin muvazaalı olduğu ve alt işverenin işçilerinin asıl işverenin işçileri sayılması gerekmesi sebibiyle fesih tarihinde 30 işçi çalışması koşulunun bulunduğu, davacının kıdeminin altı  aydan fazla olduğu ayrıca davalı işverenin feshi yazılı yapmakla birlikte fesih sebebini açık ve kesin olarak belirtmediği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin   bulunması   halinde,   işyerinde   çalışan   sayısı  bu işyerlerinde çalışan toplam işçi                                                                              sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam kısmi süreli, daimi mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam kısmi süreli, daimi mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Alt işverenin işçileri otuz işçi kıstasının belirlenmesinde dikkate alınmazlar; fakat, iş güvencesi hükümlerinden kaçmak amacıyla, işçilerin bir kısmının muvazaalı olarak taşeron işçisi olarak gösterilmesi halinde, bu işçilerin de işçi sayısına dahil edilmesi gerekir. Daha açık bir anlatımla, alt işverenlik ilişkisinin geçersiz sayılması gereken hallerde taraflarca alt işveren sayılan kişiye bağlı olarak çalışanlar otuz işçi sayısının tespitinde hesaba katılmalıdır.

Somut olayda, davalı işyerinde inşaat ustası olarak çalışan davacı işçinin iş akdinin herhangi bir neden belirtilmeden feshedildiği anlaşılmaktadır.  Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak davalının asıl işini taşerona verdiği, alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğu, dava dışı ...ile yapılan sözleşmeden 30'un altında hiç işçi çalıştırılmadığının anlaşıldığı , fesih tarihinde işçi sayısı 30'un altında olsa da sözleşme dönemindeki işçi sayısının 30'un üzerinde olduğu ve dolayısıyla  30 işçi koşulunun oluştuğu, fesih bildirimi yazılı yapılmadığı için geçersiz olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır. Ancak gerek bilirkişi, gerekse mahkeme dava dışı ... ile yapılan sözleşmeyi incelememiş, davalının gerçekten asıl işini taşerona yaptırıp yaptırmadığını, dava dışı ........ şirketi ile yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olup olmadığını, fesih tarihinde yürürlükte olan bir hizmet alımı sözleşmesi olmadığını göre davalının işinin mevsimlik iş olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğini yöntemince tespit etmemiştir. Mahkemece yapılacak iş, öncelikle davalı ile dava dışı ... şirketi arasındaki hizmet alım sözleşmelerini getirterek, gerektiğinde teknik bilirkişi görüşüne başvurmak suretiyle muvazaa olup olmadığını ve davalının işinin mevsimlik iş olup olmadığını tespit ettikten sonra 30 işçi koşulunun sağlanıp sağlanmadığını değerlendirmek, ardından feshin geçerli olup olmadığı hususunda karar vermektir. Bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesien, 05.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1261, Karar No: 2025/1167, Tarih: 05.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/1261 E.  ,  2025/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1103 Esas., 2016/801 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 60.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, sanığa üst hadden ceza verilmesinin ve sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasının hatalı olduğına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur raporuna itiraz edildiğine, sanığa üst hadden ceza verilmesinin ve sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasının hatalı olduğına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 20.06.2015 günü saat 01:15 sıralarında gece vakti, aydınlatmanın mevcut olduğu, 11,70 metre genişliğinde refüjle bölünöüş tek yönlü eğimsiz ıslak asfalt kaplama yolda, sürücü ...'nun yönetimindeki 34 ... 38 plaka sayılı kamyonet ile İstanbul Caddesi üzerinde Akköprü istiakmetinden Ulus istikametine seyrederek olay yeri No:82 karşısına geldiğinde, yolun sağında park halinde olan 06 ... 3192 plaka sayılı otomobilin bagajından bir şeyler almakta olan yaya ...'e söz konusu otomobile çarpıp sürüklemesi sonucu ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde kaza tespit tutanağı ile mahkemece keşfe binaen alınan bilirkişi raporunda: 34 ... 38 plakalı araç sürücü ...'nun 2918 sayılı KTK'nın 52/1-b. maddesi uyarınca, sürücülerin hızlarını kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 17/03/2016 tarihli adli raporunda: kamyonet sürücüsü ...'nun yönetimindeki araç ile yerleşim yeri içindeki aydınlatması mevcut mahalde seyri sırasında yola gereken dikkatini vermemiş, aracının hızını mahal şartlarına göre ayarlamamış, olay yerine geldiğinde yolun sağında park halinde olan otomobile tehlikeli biçimde yaklaşıp aracının bagajından bir şeyler almakta olan yaya ...'e ve 06 ... 3192 plaka sayılı otomobile çarpıp sürüklemesi sonucu meydana gelen olayda; dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı hareketleri nedeniyle asli kusurlu olduğunun yaya konumundaki ölen ...'ın kusursuz olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, sanığın, idaresindeki araç ile yerleşim yeri içindeki aydınlatması mevcut mahalde seyri sırasınd yola dikkatini vermemiş olması, aracının hızını mahal şartlarına göre ayarlamamış olması ve olay yerine geldiğinde yolun sağında park halinde olan otomobile tehlikeli biçimde yaklaşıp aracının bagajından birşeyler almakta olan ölene çarpıp, sürüklemesi şeklinde meydana gelen olayda dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı davranışları nedeniyle asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

5237 sayılı Kanun'un 61. maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak asli ve tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece sanığın sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak hapis cezasının adli para cezası seçenek yaptırımına çevrildiği anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmayarak Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 4 yıl 2 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1520 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 40 TL olarak hesabıyla 60.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15290, Karar No: 2016/6844, Tarih: 05.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15290 E.  ,  2016/6844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından 06.05.2015 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 06.05.2015 tarihli ek kararı cezaevinde hükümlü bulunan davalı erkeğe 20.05.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, erkek tarafından 22.05.2015 tarihli dilekçesiyle ek karar temyiz edilmiş ise de; hükümlü olan davalı kısıtlı olduğundan ve vasisi bulunduğundan ek kararın vasiye tebliğ edilerek, temyiz süresinin dolmasının beklenilmesinden sonra gösterilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.05.04.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2017/34083, Karar No: 2017/11834, Tarih: 22.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/34083 E.  ,  2017/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı alınması gerekmektedir.

Somut olayda, mahkemece verilen karar ... ... Dağıtım A.Ş. ile... ... Dağıtım ve Perakende Satış Hiz. A.Ş. tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek nisbi temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, davalılar vekiline eksik temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla temyiz kanun yolunda da uygulama alanı bulan 6100 sayılı Kanun'un 344. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklenildikten sonra gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25070, Karar No: 2017/9964, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25070 E.  ,  2017/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.