muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2375, Karar No: 2023/9882, Tarih: 21.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2375 E.  ,  2023/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/785 E., 2016/246 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2015/785 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 51 inci maddesi ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğunun ertelenmesine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Suç tarihinde sanığın cadde üzerinde yürürken polisleri görmesi üzerine kullanmak için satın aldığı esrar maddesini yere attığı, alınan uzmanlık raporuna göre net ağırlığı 3,9 gr gelen maddenin hint keneviri bitki parçaları olduğunun belirlenmesi üzerine sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın tebligata rağmen başvuruda bulunmaması üzerine hakkında kamu davası açıldığı, sanığın kaçamaklı savunmasının itibara değer görülmediği

gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında 28.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun yasa yolu bildirimi yapıldığı ve kamu

davasının açılmasının ertelenmesi kararının 17.03.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 02.04.2015 tarihinde kesinleştiği, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 28.04.2015 tarihinde çağrı yazısını tebliğ alan sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmaması üzerine, "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılmadığından kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı anlaşılmakla;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla aynı Kanunun 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 24.08.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 26.02.2015 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

aa) Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

aa) Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

bb) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibarıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 05.02.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin

anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

B. Kabule göre de;

anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

B. Kabule göre de;

1. Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Hükmedilen kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi,

2. Hükmedilen kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi,

3. Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesi,

4. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce şahit numune olarak alınan uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2015/785 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8806, Karar No: 2024/5079, Tarih: 08.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8806 E.  ,  2024/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/118 E. 2021/1231 K.

KATILANLAR:..., ... Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER: Mahkumiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması.

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/1691 Esas, 2022/7710 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.11.2023 tarihli ve KD-2023/97041 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu;

"Başsavcılığımızın itirazına konu olan sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın durumunun ise farklılık gösterdiği değerlendirilmiştir. Olay yerini farklı açılardan ve kısmen tespit eden güvenlik kameraları kayıtlarına göre, sanık ...'ın hemen yanında bulunan sanıklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuk ... ... olduğu halde maktul ile temas sağlayıp bıçaklama fiilini gerçekleştirmesi toplam 24 saniye sürmektedir. Bu sırada suça sürüklenen çocuk ...'ın maktule yönelik takip ve fiili müdahale halkasının dışında ve ikincil pozisyonda olduğu, çarşı içerisinde maktul ve arkadaşlarını arayan diğer grupta bulunan sanıklar ..., ..., ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'ın ise saldırının devamı sırasında olay yerine geldikleri anlaşılmaktadır. Sanık ...'ın kuzeni Güney'in yaralandığı ilk olayın karşı tarafı olan grubun dört kişi olması nedeniyle sanıklar ve suça sürüklenen çocukların; bunların dördü ile de kavga edebilecekleri düşüncesiyle on kişilik kalabalık bir grup oluşturmaları, olayda kullanılmamış olmakla birlikte sanıklardan ...'ın üzerinde de bıçak bulunması, maktul ve arkadaşlarını aradıkları çarşıda iki gruba ayrılarak etkili takip sağlamaları karşısında, ilk olayın hesabını sormak amacıyla karşı gruptan bulabildikleri kişi veya kişilere yönelik etkili bir yaralama amacını taşıdıklarının, bir başka deyişle yardım düzeyinde kalan iştirak iradelerinin kasten yaralama suçuna yönelik olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Buna rağmen itirazımıza konu sanıklar ve suça sürüklenen çocukların sanık ... ile buluşmaları ve ilk kavgayı öğrenmeleri sonrasında başından itibaren alınmış bir öldürme kararı ve kastı ile hareket ederek olay yerine geldiklerine veya olay yerinde gelişen öldürme kastına iştirak iradesiyle sanık Mert'in gerçekleştirmekte olduğu saldırı mahalline geldiklerine ilişkin delil bulunmamaktadır. Bu halde ortaya çıkan şüpheli hususlar lehe yorumlanarak; sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın maktule yönelik olarak nitelikli yaralama kastıyla hareket ettikleri ancak olay içindeki diğer sanıklar ..., ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... ... tarafından gerçekleştirilen neticenin kastlarını aşarak maktulün ölümü ile sonuçlandığı dikkate alınarak, "TCK'nın 87/4-İkinci cümlesi ve 39/1-2-a-c maddeleri" uyarınca "kasten yaralama sonucu ölüme neden olmaya yardım" suçundan cezalandırılmaları gerektiği düşünüldüğünden; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında çocuğa karşı kasten öldürmeye yardım suçundan verilen hükümlerin onanmasına karar verilmesi yasaya aykırılık oluşturmaktadır." bahisle kararın sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında maktule yönelik eylemleri nedeniyle kurulan hükümlerin, fiillerin "kasten yaralama sonucu ölüme neden olmaya yardım" suçlarını oluşturduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ile sanıklar ..., ... ve ...'ın, itiraz dışı sanık ...'ın maktule yönelik öldürme suçuna iştirak ettikleri, maktulü itiraz dışı diğer sanık ve suça sürüklenen çocuklar ile birlikte aradıkları, tespit ettiklerinde birbirlerini yönlendirerek hep beraber kovaladıkları,

toplam 10 kişi tarafından kovalanan maktulün kaçışını engelleyerek direncini kırdıkları, maktul yere düştüğünde çevreledikleri, sanık Mert Zülfikar'ın bıçakla öldürme fiilini gerçekleştirdiği sırada, bu sanığın eylemine taraftar olmadıklarını gösterecek şekilde engelleyici bir söz ya da davranışta bulunmadıkları, maktulün yardım çağrısına duyarsız kaldıkları, suçun işlenmesinden önce ve işlenmesi sırasında suçun icrasını kolaylaştırarak, asıl faile destek ve cesaret verdikleri anlaşılmakla suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında maktule yönelik yardım eden sıfatıyla nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde isabetsizlik görülmediğinden, Dairemizce verilen temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına ilişkin kararının usul ve yasaya uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/1691 Esas, 2022/7710 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7493, Karar No: 2019/2598, Tarih: 12.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/7493 E.  ,  2019/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.02.2018 gün ve 2017/169 Esas, 2018/44 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adiye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesini gerçekleştiren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 04.05.2018 günlü kararda üye hakimler... ile ...'ın ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3702, Karar No: 2012/13173, Tarih: 03.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3702 E.  ,  2012/13173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 540-885

Dava, davalı işyerindeki çalışmaların 506 sayılı Yasanın Ek-5, 6, 7 ve 39. maddeleri kapsamında geçtiğinin tespiti ile fark primlerin geçmişe etkili olarak gecikme tazminatı ile birlikte tahsili, ayrıca tespit edilen sürelerin Yasada belirtilen yaş hadlerinden indirilerek, emeklilik işlemleri sırasında dikkate alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın kabulüne dair ilk hüküm, Dairemizin 14.04.2009 gün 2009/3197-7257 sayılı ilamıyla; “Basım ve gazetecilik işyerindeki çalışma koşulları nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için, yasada öngörülen iki koşulun birlikte gerçekleştiğinin belirlenmesi gereklidir. Bunlardan birinci koşul, sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışmış olmasıdır. Ancak bu koşulun araştırılıp saptanmasında; işyeri, dar anlamda muhakkak ve sadece gazete basımıyla uğraşan bir basımevi olarak düşünülmeyip, yasanın açık amacı göz önünde bulundurularak söze değil öze üstünlük tanıyan bir yaklaşımla basım işinin nitelikleri yönünden gerekli inceleme yapılarak sonuca varılmalıdır. İkinci koşul ise, yine aynı maddenin II. Alt Bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin çalışma koşulları kapsamında ayrıca gerçekleşmiş bulunmasıdır.

Davacının, davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçip geçmediğinin tespiti amacıyla bilirkişi kurulunun katılımıyla yapılan keşifte, işyerine ilişkin gözlemler keşif tutanağına yansıtılmadığı gibi; hükme dayanak alınan bilirkişi raporu da, konuya ilişkin mevzuatın irdelenmesi ve işyeri ortamında bulunduğu belirtilen sağlığa zararlı maddelere ilişkin soyut bilgilere yer veren içerikle düzenlenmiştir. Anılan rapor, yukarıda sayılan iki koşulun varlığını ortaya koyabilmek açısından, işyerinin kapsamı, çalışma düzeni ve koşulları; bölümleri ve bu bölümlerin taşıdıkları özellikler, hangi bölümlerdeki çalışmalarda anılan yasada sayılan fiziksel dış etkenlere maruz kalındığı ve buna bağlı olarak itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işlerden olup olmadığı yönlerini, işyeri üretim planına dayalı şekilde ayrı ayrı inceleyip bireyselleştirme işlemini içermediği gibi; davacının çalışma koşulları ile yasanın aradığı etkenlere maruziyeti konusunda da somut irdeleme içermemektedir.

İşyeri bildirgesinin, işyerinde yapılan işin mahiyeti hanesinde, “çeşitli plastik filmler, alüminyum, selofan, opp, kağıt vb malzeme üzerine tifdruk baskı işleri, laminasyon-parafin işleri-tifdruk mürekkebi imali-pvc film imali” olarak belirtilmiş; TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen analiz raporunda ise, “200.000 M2’lik tesis alanında, gıda sektörü için film, baskılı malzeme üretimi ve laminasyon işleminin 18.000 ton/yıl üretim kapasitesi ile” yapıldığı belirtilmiştir. İşyeri, baskı öncesi hazırlık, baskı, rotosel, laminasyon parafin metalize, kesme, boyahane, alış depo, kazan dairesi, bakım ve sevkiyat bölümlerinden oluşmaktadır. Sıralanan bilgiler gözetildiğinde, öncelikle, işyerinin tümüyle mi yoksa belirli bölümleri itibariyle mi basım ve gazeticilik işyeri olarak niteleneceği; maruz kalınan etkenlerin oluşturduğu hastalıklar anlamında uzman tıp doktoru, matbaacılık işinden anlayan kimya yüksek mühendisi ve makine yüksek mühendisi iş güvenliği uzmanlarından oluşacak bilirkişi kurulu marifetiyle, işyerindeki keşiften elde edilen bulgulara dayalı olarak ortaya konulmalıdır.

Baskı bölümünde çalışan davacının işyeri özlük dosyasında yer alan bilgiler tüm içeriği ile dosyaya katıldıktan sonra; hazırlık, baskı, depo gibi tüm bölümleri gözetilerek; işyeri ve yapılan işin niteliği, özellikleri ve buna bağlı olarak hangi olumsuz dış etkenlere maruz kalındığı, çalışmanın itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir işyerinde geçip geçmediği; gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerdeki çalışma düzeni ile, çalışmanın gerçekleştiği saatler, gürültü düzeyi ve kullanılan maddelerin insan sağlığı için tehlike sınırı ve ölçümleme yönteminin yargısal denetime elverir biçimde, dosyaya sunulan analiz raporuyla varılan sonuçlardan ayrılma gerekçeleriyle birlikte ortaya konulması gereği üzerinde durulmaksızın; basım ve gazeticilik işyerinde çalışma nedeniyle itibari hizmet süresinden yararlanmaya ilişkin koşullar konusunda yeterli irdeleme içermeyen bilirkişi raporu dayanak alınarak hüküm kurulması; ayrıca, yararlanılacak gün sayısının tespitinde ise, primi ödenmiş sigortalılık süresinin esas alınması gerekirken, davacının işyerine giriş ve çıkış tarihleri arasındaki dönem üzerinden yapılan hesaplamayla sonuca varılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.