muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10813, Karar No: 2023/540, Tarih: 21.02.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ...'ın, ....,'ın babası, mağdur ...'ın ise dedesi olduğu, sanık ...'in, mağdur ...'ın eşi olan....'ün, ....., Mahallesindeki evinde kiracı olarak oturduğu, sanığın 1 Eylül 2015'te ödemesi gereken kira bedelini ödemediği,.....,'e beş gün kadar geç ödeyeceğini söylediği, bu durumdan rahatsız olduğu, sanıkla telefonla görüştüğünde sanığın parayı geç ödemekte ısrar ettiği, ...'ün de bu durumu Kubilay ile mağdur ...'a anlattığı, bunun üzerine Kubilay ile mağdur ...'ın sanığı arayarak buluşup görüşmek istediklerini söyledikleri, bunun üzerine sanık ...'in bir sıkıntı çıkacağını varsayarak arkadaşı tanık ... İhsan'ı arayarak yanına gelmesini istediği, tanık ile sanık arabanın içerisinde beklemekteyken, olay yerine Kubilay ve mağdurlar ... ve ...'in geldikleri, sanık ...'in araçtan indiği tanığın ise beklemeye devam ettiği, bir müddet münakaşa ettikleri, ....,'ın, sanığa yumruk attığı, sanık ...'in de yumruk atarak karşılık verdiği, bunun üzerine sanığın üzerinden çıkardığı bıçağı savurmaya başladığı, özellikle ...... ve mağdur ...'ın olay yerinde ağır şekilde yaralandığı, mağdur ...'ın ise bıçağı elinden almaya çalışırken sanık ... tarafından yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamaya yönelik tevil yoluyla kısmî ikrarı bulunmaktadır.

3. Mağdurlar ... ve ile tanık ....'nin beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

4. ... Eğitim Araştırma Hastanesi Adlî Tıp Birimince tanzim olunan, 03.11.2015 tarihli rapora göre mağdur ...'ın yaralanmasının; "Sol el parmağından Basit tıbbî müdahele ile giderilemez şekilde yaralandığı," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

5. ... Eğitim Araştırma Hastanesi Adlî Tıp Birimince tanzim olunan, 03.11.2015 tarihli rapora göre mağdur ...'ın yaralanmasının; "Sol arkus kostarum üzeri ön aksiller hatta 4 cm çaplı kesici delici alet yarası olduğu, operasyonda batın içi 400 cc hematom, epigasrik lateralde 2 arter ve 1 ven kesmiş 5 cm kesici delici alet yarası saptandığının belirtildiği, mağdurun yaralanmasının yaşamına tehlikeye soktuğu" şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

6. ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 04.09.2015 tarihli rapora göre sanık ...'in yaralanmasının; "Sol kaş üstü, burun sırtında, sağ zigomatik bölgede, sağ tragus ön hizada sıyrık tarzı yaralar, göğüs sol yan arka kısımda subjektif ... şikeyitinin olduğu tespit edilmiş olup, Kişide tarif ve tespit edilen travmatik değişimlerin, şahsın hayatını tehlikeye maruz kılmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu, vücut kemiklerinde kırık tarif edilmediği," şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'in mağdur ...'ın eşi ...'e ait evde kiracı olarak oturduğu, kira bedelini geç ödeyecek olması nedeniyle tanık ... ile arasında tartışma yaşandığı, ...'ün bu durumu mağdurlar ... ve Oğuzhan'a bildirmesi üzerine sanık ve yanında tanık ... İhsan olduğu halde mağdurlar ile buluşmaya gittiği, sanık ...'in araçtan indiği tanığın ise araçta beklemeye devam ettiği, tartışmaya başladıkları, Kubilay'ın, sanığa yumruk attığı, sanık ...'in de yumruk atarak karşılık verdiği, bunun üzerine sanığın üzerinden çıkardığı bıçağı savurmaya başladığı, bu esnada mağdurların yaralandığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında mağdur ...'a karşı eyleminden dolayı, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/833 Esas ve 2012/525 Karar sayılı ilamı ile cezasının 5237 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, tekerrüre esas alınan mahkumiyette tekerrür hükümlerinin uygulandığı Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/526 Esas ve 2010/368 Karar sayılı ilamı ile verilen Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma suçunun uzlaşmaya tabi suçlardan olduğu, UYAP Bilişim Sistemi vasıtasıyla yapılan sorgulamada mahkemece uyarlama işlemi yapıldığına dair ek karar bulunmamış ise de, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceğinin değerlendirildiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/258 Esas, 2021/509 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4163, Karar No: 2011/7162, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4163 E.  ,  2011/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8204, Karar No: 2016/3810, Tarih: 08.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8204 E.  ,  2016/3810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.....2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin ...fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (. .) ....03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/...maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Temyiz eden davacılar vekilince suunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince hükme temyiz etmeyen davalılara, hükmü temyiz eden davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçesinin davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2- Davacılar vekilinin ....02.2015 tarihinde hükmü temyiz ettiği, ancak temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz harcı yatırdığına dair makbuza dosyada rastlanmadığından, harçların yatırılmaması halinde temyiz edene gerekli harç ve giderlerin yatırılması için mahkemece çıkarılmış bir muhtıranın da bulunamaması karşısında, mahkemece varsa yatırılmış temyiz harçlarına dair makbuzların dosyaya eklenmek suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmek üzere,

3- Birleşen davada, davacılar ... ve ... adına sunulmuş vekaletnamelere dosyada rastlanmadığından, bu davacılar yönünden vekaletname eksikliğinin tamamlanmak üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21832, Karar No: 2022/17499, Tarih: 21.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21832 E.  ,  2022/17499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

... İtiraz Hakem Heyetinin 07.07.2021 tarih 2021/İHK 18464 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 11.12.2018 tarihinde davacıya ait aracın Hatay ili istikametini takiben Samsun ile istikametine seyir durumunda olduğu sırada aracın motor bölümünden duman ve alev çıktığını, yangının büyümeden itfaiye ekiplerinin müdahalesi sonucu söndürüldüğünü, söz konusu yangın sebebiyle davalı ... tarafından yapılan ekspertiz incelemesi sonucunda 205.506,51 TL hasar bedeli belirlendiğini ancak sigorta şirketinden talep edilmesine rağmen hasar bedelinin ödenmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 242.497,68 TL hasar bedelinin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

... tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın reddine karar verilmiş; bu karara davacı vekili, ... nezdinde itiraz etmiştir.

Sigorta ... tarafından; davacının itirazlarının kabulüne, Uyuşmazlık Hakemliği tarafından verilen 20.04.2020 tarihli ve K-2021/46143 sayılı kararın kaldırılmasına, talebin kısmen kabulü ile 205.506,51 TL tazminat bedelinin 04.12.2020 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile sigorta kuruluşundan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Başvuru konusu hasara ilişkin düzenlenen 10.01.2019 tarihli ekspertiz raporunda; riziko konusu araç üzerinde oluşan hasarın ekte yer alan tutanak kayıtlarıyla şekil itibariyle uyumlu olduğu kanaatine varıldığı, araçta ortaya çıkan yangının sebebine ilişkin gerekli incelemenin ve tetkiklerin yapılabilmesi için düzenlenen 15.12.2018 tarihli ön raporun dosyaya sunulduğu, sigorta şirketince sürdürülen inceleme, araştırma ve teknik kontrollerde yangının aracın bakımsızlığı nedeni ile başladığı, aracın periyodik bakımlarının düzenli yapılması halinde böyle bir yangın vakasının yaşanmayacağı sonucuna varıldığı, hasarın reddedilmesi kanaatinin hasıl olması üzerine bu raporun araç sökülmeden dışarıdan gözlenebilen net hasarların yanı sıra motor iç elemanlarında yangın sırasında zarar görme olasılığı mevcut olan yedek parçaların da ikinci hasar şeklinde değerlendirilerek tanzim edildiği

belirtilerek hasarın KDV hariç 205.506,51 TL olduğu belirlenmiş, bilirkişiden alınan 20.02.2021 tarihli kök raporda; aracın fiziken görülmediği, iletilen resimler üzerinden inceleme yapıldığı belirtilerek motorun hasarlı olduğu, resimlere göre kablo demetlerinin yandığı, marş motorunda hasar olduğu, motor sökümü olmadığından motor içindeki hasar hakkında kanaat sahibi olunamadığı, resim üzerinden hasarlı görülen parçaların raporda belirtildiği, aracın resimleri ve ifade tutanakları incelendiğinde herhangi bir dış etki olmadan yanmış olduğunun anlaşıldığı, aracın 3.650.000 kilometrede olduğu, aracın yangından 70.000 km önce bakım yapılmış olduğu, oysa bu tarz bir aracın motor bakım aralığının maksimum 30.000 km olduğu, periyodik bakım süresinin geçmiş olduğunun anlaşıldığı, kasko sigortası genel şartları A 3 maddesinde ek sözleşme ile teminat altına alınabilecek olan yağsızlık, susuzluk, donma, bozukluk, eskime, çürüme, paslanma ve bakımsızlık nedeniyle meydana gelen zararlar şeklinde belirtildiği, poliçe incelendiğinde böyle bir ek teminatın bulunmadığı, bu nedenle hasarın teminat dışı olduğu belirtilmiş, hasara göre toplam parça ve işçilik bedelinin KDV dahil 48.467,07 TL olduğu belirlenmiştir. Davacının itirazları üzerine alınan ek raporda ise; davacı vekili tarafından paylaşılan fatura ve bakım geçmiş ekran görüntüleri incelendiğinde makul aralıklı servis geçmişi olduğunun görüldüğü ve itirazın haklı bulunduğu, buna göre hasarın teminat altında olduğu, değişmesi gereken parçaların kök raporunda belirtildiği, bunlar dışında değişmesi gereken herhangi bir parçanın tespit edilemediği belirtilmiştir.

Bu durumda ekspertiz raporu ve bilirkişi ek raporu arasında hasarın miktarı ve poliçe teminatı kapsamında olup olmadığı hususlarında çelişki mevcut olup eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

O halde, Hakem Heyetince yapılması gereken, İTÜ Karayolları Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek ve ayrıca içlerinde sigorta hukukçusu olan 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan kasko sigortası yeni genel şartlarının da değerlendirildiği, hasarın teminat dışı olup olmadığı hususunda ve gerçek zararın hesaplanması yönünde yukarıdaki açıklamalar uyarınca denetime elverişli, ayrıntılı, çelişkiyi giderici gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

2. 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17. md. ve 19.01.2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasına "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir" hükmü eklenmiştir.