muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11509, Karar No: 2023/7307, Tarih: 18.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/11509 E.  ,  2023/7307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/510 E., 2015/652 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli ve 2013/818 Esas, 2014/154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 21.03.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın, ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2015 tarihli ve 2015/156 Esas, 2015/807 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 12.12.2014 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 03.07.2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/510 Esas, 2015/652 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, kararı temyiz ettiğine dair dilekçe vermiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ... şikayetinde, hakkında ... 5. İcra Mdüürlüğü'nün 2013/2957 sayılı dosya ile suça konu senetle ilgili takip yapıldığını, takip yapan Artun Taşan isimli kişiyi tanımadığını, kendisinin 2006 yılında bir araç kiraladığını, ancak aracın bedelini ödediğini ve hasarsız teslim ettiğini, senetteki imzanın tam emin olmamakla beraber kendisine ait olmadığını beyan etmesi ile sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ... şikayetinde, hakkında ... 5. İcra Mdüürlüğü'nün 2013/2957 sayılı dosya ile suça konu senetle ilgili takip yapıldığını, takip yapan Artun Taşan isimli kişiyi tanımadığını, kendisinin 2006 yılında bir araç kiraladığını, ancak aracın bedelini ödediğini ve hasarsız teslim ettiğini, senetteki imzanın tam emin olmamakla beraber kendisine ait olmadığını beyan etmesi ile sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmalarında; suçlamaları kabul etmediğini, mağdurun araç kiraladığını, kiraladığı aracın...a ait olduğunu, araç kiralarken sözleşme ekinde bulunan senedin de mağdur tarafından imzalandığını, araçla kaza yapılması nedeniyle senedin doldurulduğunu ve araç sahibi olması nedeniyle...a verdiğini, sözleşme ve kazaya ilişkin belgeleri temin edemediği için ibraz edemediğini beyan etmiştir.

3. Mağdur mahkemedeki ifadesinde; araçla kesinlikle kaza yapmadığını, ayrıca bir senet de imzaladığını hatırlamadığını, hatır çerçevesinde aracı kiraladığı için bir belgeye imza atmadığını söylemiştir.

4. Dosya arasında bulunan kriminal rapora göre; senet üzerindeki imzaların mağdur ...'nın mukayese imzaları ile kısmi benzerlik göstermesine karşın, imzalar içerisindeki el hareketlerinin yapılışı, harf unsuruna benzer şekillerin tersimi, işleklik ve meyil durumu gibi kaligrafik ve grafolojik hususiyetler yönünden müşahede edilen farklılıklara atfen, anılan imzaların ... eli ürünü olmayıp, adı geçen şahsın hakiki imzaları model alınmak suretiyle takliden atılmış olduğu kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

5. Mahkemece, sanık savunması, mağdurun araçla kaza yapmadığına dair beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/510 Esas, 2015/652 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2015/510 Esas, 2015/652 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9275, Karar No: 2011/5452, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9275 E.  ,  2011/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5316, Karar No: 2012/28486, Tarih: 26.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5316 E.  ,  2012/28486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'nun müdürlüğünü, ...'ın preshane sorumluluğunu, ...'in ise makine bakım sorumluluğunu yaptığı fabrikada, işçi statüsünde yaklaşık iki yıldır pres makinesi operatörü olarak görev yapan müştekinin, olay günü, makinesinde çalıştığı esnada presin ayak pedalına yanlışlıkla basılması veya presin bilmeyen bir nedenle kendiliğinden çalışması sonucunda ve fotosel tertibatının devreye girmemesi sebebiyle, sol elini pres makinesine kaptırarak, yaralandığı olayda, soruşturma safhasında mahallinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen 19/02/2008 tarihli raporda, pres makinesinde açık kalıpla çalışma yapılmasına rağmen operasyon sırasında her iki eli de meşgul edecek çift el kumanda tertibatı bulunmayan makinede çalışma yaptıran tesis müdürü sanık ...'nun, pres makinesinde fotosel tertibatının arızasını tespit etmeyen ve fotosel tertibatı çalışmayan presi olay günü kazalı ...'a teslim eden, pres ve kalıp bakımcısı ... ile preshane sorumlusu sanık ...'ın olayın vukuunda kusurlarının bulunduğu belirtilmiş olması da dikkate alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanıkların olayda kusurlu olup olmadıklarının kesin olarak tespiti bakımından, teknik üniversitelerin konu ile ilgili kürsülerinden seçilecek öğretim üyeleri ya da iş güvenlik uzmanlarından oluşacak bilirkişi heyetinden alınacak rapor sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/31892, Karar No: 2014/35514, Tarih: 05.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/31892 E.  ,  2014/35514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, yüzüne karşı 28.11.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 09.12.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11324, Karar No: 2021/409, Tarih: 19.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/11324 E.  ,  2021/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Suça konu senedin ... tarafından cirolanarak ... ...’a verildiği, ... ...’ın da senedin borçlusu ...’na karşı icra takibinde bulunduğu, sanığın senedin alacağına karşılık müşteki tarafından verildiğini savunması, müştekinin ise sanığın akaryakıt istasyonundan akaryakıt aldığını, karşılığında veresiye fişi düzenlendiğini, normalde aslını kendilerinin aldığını ancak aslının sanıkta kalmış olabileceğini, sanığın da imzasını kullanarak adına senet düzenlediğini beyan ettiği; suça konu senette yapılan imza incelemesinde imzanın müştekiye ait olduğunun belirlendiği, imzanın dosyaya sunulan karbon nüshayla birebir örtüştüğünün tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması ve suçun vasfının tespit edilmesi amacı ile senedin karbon nüshasının üst bölümünde yazan malın cinsine ilişkin miktar, değer ve toplam borç hanelerinin neye istinaden doldurulduğunun sanığa açıklattırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Değişen suç vasfına göre TCK’nin 209/1. maddesinde düzenlenen “açığa atılan imzanın kötüye kullanılması” suçunun uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması yasaya aykırı;

b) Sanığa isnat edilen ve üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçundan dolayı kurulan hükümden sonra 19.08.2020 tarihinde 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16-2020/33 sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarihli 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” ibaresi bakımından Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması nedeniyle, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5746, Karar No: 2015/6986, Tarih: 06.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/5746 E.  ,  2015/6986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............. Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında yer alan Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/429 sayılı 30/04/2009 tarihinde kesinleşen ilamı nedeniyle,10 ay, 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı; anılan mahkeme kararında suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olduğu ve kısa süreli hapis cezası nedeniyle seçenek yaptırıma çevrilme zorunluluğuna aykırı olarak belirlenen hapis cezalarının ertelenmesine karar verildiği gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuk hakkında usul ve yasaya aykırı olarak seçenek yaptırıma çevrilme zorunluluğuna riayet edilmemesi nedeniyle bu ilamda belirtilen kısa süreli hapis cezasının suça sürüklenen çocuk aleyhine yorumlanamayacağından ve suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında suç tarihinden önce kesinleşen başkaca kasıtlı suçtan hapis cezası ile cezalandırıldığına dair ilamın yer almadığının anlaşılması karşısında, suç tarihinde 18 yaşından küçük olup daha önce anılan ilamdan ayrı olarak başkaca hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.