muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18103, Karar No: 2020/12415, Tarih: 19.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18103 E.  ,  2020/12415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekilleri, müvekkilinin ... merkez ... Kasabası Belediyesinde işçi olarak çalışmakta iken 6360 sayılı yasa nedeniyle belediyenin kapatılması üzerine davalı ...'ne işçi olarak devredildiğini, belediyede çalıştığı dönemde ... sendikası'na üye olduğunu, devir nedeni ile iş kolu değişikliği olmasından dolayı yeni çalıştığı davalı kurumda örgütlü Yol İş Sendikası'na 31/03/2014 tarihinde üye olduğunu, Yol iş sendikası ile davalı kurum arasında 01/03/2013 - 28/02/2015 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 4.dönem grup TİS imzalandığını, ancak müvekkilinin söz konusu sendikaya üye olmasına rağmen davalı işveren tarafından TİS deki hükümlerin müvekkilinin lehine uygulanmadığını, bunun üzerine TİS den kaynaklanan alacak ve fark alacaklarının ödenmesi için davalı işverene müracaat etmiş isede davalı işveren tarafından talebinin geri çevrildiğini, davalı işverenin 6356 sayılı sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununda " Toplu İş Sözleşmesinin Hükmü" 36.maddesi ile " TİS den yararlanma" 39.maddesi ve 01/03/2013-28/02/2015 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 4.dönem grup TİS'nin 4.maddesi hükümlerini hiçe sayarak TİS hükümlerini ekonomik yönlerinden müvekkiline mahrum ettiğini, TİS'nin 17.maddesinin 4.ve 5.fıkralarında " başka kurumlardan devredilen işçilerin almakta oldukları gündelikleri ile pozisyon başlangıç derecelerinin 1.kademesinden itibaren gündeliği aranarak en yakın lehte derece ve kademeye intibakı yapılacak" denilmesine rağmen 31/03/2014-10/14/2014 tarihleri arasında kapatılan belediyede almakta olduğu yevmiyesinin ödendiği, ancak TİS deki hükümlerin hiçe sayıldığı, TİS'nin 93.maddesinde en düşük yevmiyenin 61,67 TL olarak belirlenmesine rağmen müvekkiline 36,30 TL yevmiye ödendiğini, Çalıştığı pozisyon ve göreve göre TİS'nin 95. maddesindeki yıpranma ödeneğinin verilmediğini, ödenmesi gereken ilave tediye ve ikramiyelerin, eksik ödenen yevmiye üzerinden hesaplandığını, ilave tediye ile ikramiyelerin eksik ödendiğini, TİS'nin 106.maddesinde günlük yemek ücretinin 4,94 TL olarak belirlenmesine rağmen eksik ödendiğini iddia ederek; 100,00 TL eksik ödenen ücret, 100,00 TL eksik ödenen yıpranma, 100,00 TL eksik ödenen ikramiye, 100,00 TL eksik ödenen ilave tediye, 50,00 TL eksik ödenen yemek ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı cevap dilekçesi ile; davacının müvekkili idarede bulunan kayıtlara göre tabi olduğu TİS hükmü doğrultusunda ücret ve diğer haklardan faydalandırıldığını, davacı hakkında uygulanan ücret ile diğer mali ve sosyal hakların, tamamen kendisinin hür iradesi ile imzalanarak yürürlüğe giren ve geçmiş yıllarda kendisine uygulanan TİS hükümleri çerçevesinde yapıldığını, müvekkili idarenin tek taraflı olarak TİS hükümlerini değiştirme hak ve yetkisinin bulunmadığını, müvekkili idarede çalışanlar arasında ayrım yapılması veya çalışanların farklı işleme tabi tutulması gibi uygulamarla Anayasa ve İş Kanunu'nda yer alan eşit davranma ilkesine aykırı bir durumun söz konusu olmadığını, 6536 sayılı Sendilalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 25/2.maddesine göre ücret, ikramiye, prim ve paraya ilişkin sosyal yardım konularında TİS hükümlerini uygulamaya esas alınacağının açıkca ifade edildiğini, müvekkili idarenin de TİS'ne göre davalı ile diğer işçiler hakkında yapılan uygulamada hukuka aykırı bir durumun olmadığını, ÇSGB Çalışma Genel Müdürlüğü 06/05/2014 tarih 7406 sayılı yazısı ile; İl Özel İdaresi bünyesinde "inşaat" işkoluna tabii olunarak çalışıldığı sebebiyle, sendikadan istifa edilse dahi uygulanmakta olan TİS den yararlanılamayacağının belirtildiği, bu kapsamda davacıların Yol-İş Sendikası ile idare arasında imzalanan TİS den yararlanamayacaklarının açık olduğunu, 6360 sayılı Kanunun, geçici 1. maddesi, 10. fıkrasıyla "....Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları: TİS bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları TİS hükümlerine göre, TİS olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayından geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir." denildiğini, davacının ... Sendikası'nın imzalamış olduğu sözleşme ile bağlı olduğun, bu sözleşme hükümlerinin sona erdiği tarihten itibaren yeni bir sözleşmeye dahil olabileceğini, İdare ile Sendika arasında imzalanan sözleşme de 01/03/2013 tarihinde başlayıp 28/02/2015 tarihinde geçerlilik süresinin sona erdiğini, bu kapsamda, davacının iddia ettiği şekilde bir başka sözleşmeye dahil olabilmesi ve yararlanmasının mümkün olmadığını, davacıların ... Sendikası'na üye olduklarını, istifa etmiş olsalar dahi yeni TİS imzalanıncaya kadar 01/03/2015 tarihine kadar devir ve nakil işleminden önce tabi oldukları sözleşme hükümlerine göre işlem görmeleri gerektiğini, ücret bordroları ile tüm yasal ve sendikal ödemelerinin gerçekleştirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Toplu iş sözleşmesi, işçi sendikası ile işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren arasında, iş sözleşmesinin yapılması, muhtevası ve sona ermesi ile ilgili hükümleri düzenlemek için yapılan, tarafların karşılıklı hak ve borçlarını, toplu iş sözleşmesinin uygulanması ve denetimi ile uyuşmazlıkların çözüm yollarına ilişkin hükümleri de içerebilen yazılı bir sözleşmedir.

Bilindiği üzere, bireysel iş sözleşmeleri gibi toplu iş sözleşmeleri de, çalışma koşullarının belirlenmesi açısından başvurulması gereken en önemli kaynaklardandır. Kural olarak, bir iş sözleşmesinde yer alabilecek tüm konular toplu iş sözleşmesi ile de düzenlenebilir. Toplu iş sözleşmesi kollektif bir hukuki düzenleme niteliğinde bulunduğundan, iş sözleşmelerinin üzerinde ve maddi anlamda kanun gibi onları etkileyecek tarzda hükümler içerir. Toplu iş sözleşmelerinde; iş sözleşmelerinin yapılması, içeriği ve sona ermesine ilişkin hususları düzenleyen hükümler, toplu iş sözleşmelerinin zorunlu unsurlarındandır.

Dosya içeriğinden, davacı işçinin ... Belediyesi’nde çalışmakta iken 6360 sayılı Kanun hükümleri gereğince nihai olarak 31.03.2014 tarihinde ...’ne devredildiği anlaşılmaktadır. Davacının devirden önce Belediyede yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinden yararlandığı anlaşılmaktadır.

Davacının devirden sonra çalışmaya devam ettiği ... işyerinde ise 01.03.2013 ilâ 28.02.2015 tarihleri arasında geçerli toplu iş sözleşmesinin yürürlükte olduğu görülmektedir. Davacı da, nakilden sonra toplu iş sözleşmesinin tarafı Yol-İş Sendikasına üye olmuş ve üyeliği de işverene bildirilmiştir.

Ancak 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 10. fıkrasının son cümlesinde “Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı Eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir”.düzenlemesi bulunmaktadır.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular ile 6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 10. fıkrasındaki devredilen işçilerin yeni bir toplu iş sözleşmesi düzenleninceye kadar devirden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanacağına yönelik açık hükmü karşısında, davacının devirden sonra üye olduğu Yol-İş Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan 01.03.2013 ilâ 28.02.2015 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanamayacağı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8217, Karar No: 2016/221, Tarih: 13.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8217 E.  ,  2016/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/342771

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Kandıra Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2013/52, 2013/305

SANIK : M.. O..

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı, hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması ve ilgili 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Tüm dosya kapsamına göre, olay günü hakkında kesinleşmiş hapis cezası bulunan ve bu husus gereğince cezaevine sevki sağlanmak üzere 77 36 Kod Nolu Resmi Polis otosunun şüpheliler için ayrılan kafes kısmına konulan sanık Murat'ın ayak ve kafa darbeleri ile ekip otosuna maddi hasar verdiği ve 230 TL tutarında ekip aracında zarara neden olduğu hasar tespit tutanağı ile belirtildiği anlaşılmış olup,tutanak tanıklarının beyanları ve bu beyanlar ile uyumlu görgü tespit tutanağı ve hasar tespit tutanağı içeriği birlikte değerlendirilmekle sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesine dayanan mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sebep gösterilmeden yapılan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41311, Karar No: 2016/6408, Tarih: 16.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/41311 E.  ,  2016/6408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı 01.04.2014-14.02.2015 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde ayakkabı imalat ustası olarak çalıştığını, iş akdinin sözlü feshedildiğini, haklı feshi gerektirir davranışının bulunmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili ... isimli işçinin davacının kendisine küfrettiğinden bahisle dilekçe verdiğini, davacının savunması talep edilmişse de davacının savunma vermediğini, işsizlik sigortasından yararlama isteğini iletmesi üzerine de iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini, eylemin haklı neden ağırlığında olmasına rağmen aynı zamanda geçerli neden de teşkil ettiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının davalı işyerinde makineci olarak çalışmakta iken, aynı işyerinde çalışan bir diğer makineci arkadaşı ...'e karşı, sataşmada bulunarak, önce sözlü olarak “sana gıcık oluyorum karşıma çıkma sinirime dokunuyorsun” gibi sözler söylediği, ve zaman içinde bu söylemeye ek olarak küfür içeren sözler de söylediği, davacının bu eyleminin 4857 sayılı Yasanın 25/II- d bendi kapsamında haklı fesih nedeni oluşturmakla birlikte, davalı işveren tarafından davacı adına 1.328,39 TL ihbar tazminatı hesaplanıp bu tutarın davacının .... hesabına 11.05.2015 tarihinde havele edilmekle, iş sözleşmesinin işveren tarafından 4857 sayılı yasanın 17. maddesi kapsamında gerçekleştirildiği anlaşılmıştır. İşveren fesih belgeslerindeki fesih sebebi ile bağlı olup, ihbar tazminatı ödenmekle işçinin iş sözleşmesinin 4857 sayılı Yasanın 17. maddesi kapsamında gerçekleştirildiğinden, feshin 4857 sayılı Yasanın 19. maddesindeki şekli şartlara uygun gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Bu doğrultuda fesih olayı incelendiğinde, davalı yanca, mağdur işçinin yazılı şikayeti üzerine davacının savunmasının yazılı olarak talep edildiğine dair belge ve fesih bildirimi sunulmuş ise de, savunma talep yazısının davacıya tebliğ edildiğine ilişkin bir belge bulunmadığı gibi, davacının tebliğden imtina ettiğine dair şerh altında davalı işveren ve davalı işverenin işyerinde çalışmayan (devlet memuru) eşinin imzasının bulunduğu, bu belgenin her zaman düzenlenmesi mümkün olduğundan ve İş Kanunun 19. maddesindeki usule uyulmadığı gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesih sebebi, işçinin kusurlu bir davranışını şart koşar. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25'inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda işveren geçerli nedenle davacıya ihbar tazminatını ödeyerek fesih yapmıştır. İşveren davacıdan yazılı savunma talep etmiştir. Savunma talep yazısı 05.02.2015 tarihli olup davacıya 4 gün süre verildiği ve davacının savunma talep yazısını tebliğden imtina ettiğine dair tutanak tutulduğu anlaşılmaktadır. Tutanak ve fesih bildiriminde imzası bulunan Ayşe Aras davalının işçisidir. ... ise davalının devlet memuru olan eşidir. Davacının tanık beyanıyla doğruluğu ispatlanan eylemi nedeniyle geçerli fesih nedeni oluştuğu ve işakdinin usule uygun şekilde feshedildiği, davalının davacıyla iş ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca mahkeme kararı bozularak ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 29,20 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1,50 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davalı tarafından yapılan toplam 37,60 TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine; davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2090, Karar No: 2008/3771, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2090 E.  ,  2008/3771 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı ... halinde iken, İSKİ tahliye rögarından çıkarak yol üzerine akan su nedeniyle sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybederek kaldırıma çarpması sonucu hasara uğradığını, olayda davalıların asli kusurlu olduklarını belirterek, sigortalısına ödediği 9.220.00 YTL’den, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 3.457.00 YTL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri,idari eylemden kaynaklanan ve hizmet kusuruna dayalı davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini bildirerek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan davaya bakmakla idare mahkemeleri görevli olduğundan, davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik

bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi ile belediye hakkında verilen hükmün onanması gerekmiştir.

2- Dava, TTK.’nun 1301.maddesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

TTK.nun l8 nci maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın l2/ll.maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 2560 sayılı Kanuna tabi olan İSKİ'nin "gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK.nun l8/l nci maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.nun 3 ncü maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini YHGK.nun 2l.09.l983 gün ve Esas l980/ll - 272l Karar, l983/823 ve YHGK.nun 29.ll.l995 gün Esas l995/ll - 647 Karar l995/l043 sayılı kararlarında benimsenmiştir.

Bu durumda tacir olan İSKİ ile davacı ... arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu göz önünde bulundurularak, işin esasına girilmesi, taraf delillerinin toplanarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile davalı Belediye hakkında verilen hükmün onanmasına; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 7.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3280, Karar No: 2016/13871, Tarih: 15.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/3280 E.  ,  2016/13871 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile .... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... verilen 11.11.2014 günlü ve 2013/591 E. 2014/695 K. sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

.... verilmesine ilişkin 05.02.2013 tarih ve 2181804 sayılı Kurum yazsının davacıya tebliğine ilişkin evrak (ön ve arka yüzü ile birlikte) ile...09.07.2014 tarih .... sayılı dava dosyasının ikmal edilip gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...