muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/806, Karar No: 2023/4081, Tarih: 05.07.2023

4.Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve davadan haberdar edilmeyen ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligattan sonra suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2021/21301 Esas, 2022/13596 Karar sayılı kararı ile; hükmün açıklanmasına esas alınan mahkumiyetin karar tarihinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığı, suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydına göre, 13.08.2013 tarihinde işlediği, TCK’nın 106/2-A maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçundan Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2015 tarihli ve 2014/422 Esas, 2015/831 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 23.12.2015 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle hükmün açıklanmasına esas alınabileceği belirlenerek yapılan incelemede; kamu malına zarar verme suçu yönünden şikâyetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, nedeniyle hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

5. Adana 3. Çocuk Mahkemesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2022/431 Esas, 2022/557 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 152/2-a, 168/1, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 4 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu hapis cezasının da 2.660, 00 TL adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, diğer suça sürüklenen çocukların savunmalarında da görüleceği üzere, suça sürüklenen çocuğun kibriti yakıp atan şahıs olmadığı, diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte olay günü okulun bahçesinde sanıklar ... ve ...’ı izlemekte oldukları, diğer çocukların beyanları ...’ın suçu işlemediği yönünde iken, sanıklar ... ve ...’ın beyanları ile hareket edilmesinin masumiyet karinesine uygun düşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi, diğer suça sürüklenen çocukların savunmalarında da görüleceği üzere, suça sürüklenen çocuğun kibriti yakıp atan şahıs olmadığı, diğer suça sürüklenen çocuklar ile birlikte olay günü okulun bahçesinde sanıklar ... ve ...’ı izlemekte oldukları, diğer çocukların beyanları ...’ın suçu işlemediği yönünde iken, sanıklar ... ve ...’ın beyanları ile hareket edilmesinin masumiyet karinesine uygun düşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suça sürüklenen çocukların savunması, müşteki beyanı, olay, görgü ve tespit tutanağı, 01.01.2010 tarihli tutanak, canlı teşhis tutanağı, olay yeri inceleme ve tespit tutanağı, Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/6 Esas ve 2011/329 Karar sayılı dosyası içerisinde bulunan beyanlar ve deliller, bozma ilamı ile tüm dosya kapsamından; suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde yaşı büyük sanıklar ... ve... ile birlikte 19 Mayıs Lisesine benzin dökerek yaktıkları, yangında camların kırıldığı, balkon, zemin duvar ve tavanın kirlendiği, perdelerin zarar gördüğü, şikâyetçinin beyanına göre yaklaşık 2.500,00 TL maddi zararın meydana geldiği, yaşı büyük sanıkların benzin dökmesinden sonra okulu yakma kastıyla kibriti ateşleyip benzinin üzerine atan kişinin suça sürüklenen çocuk ... olduğu, bu hususun teşhis tutanağında ve Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/6 Esas sayılı dosyasındaki beyanlardan anlaşıldığı, okulun zararının hazırlık aşamasında giderilmiş olması sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk savunmasında, olay gecesi arkadaşları ...,... ve ... ile birlikte parkta otururken olayın yaşları büyük sanıkları ... ... ve...'nın yanlarına geldiklerini, ...'nın bir yerden benzin getirdiğini ve okulu yakacağını söylediğini, kendilerine bıçak çıkarıp gösterdiğini, birlikte okulun yanına gittiklerini, kendisi ve arkadaşları okulun bahçesinde beklerken ... ve...'in arka tarafa doğru gittiklerini, bir süre sonra okuldan alevler çıktığını gördüğünü söylemiştir.

3.Yaşı büyük sanıklar... ve ... hakkındaki soruşturma ayrıca yürütülmüş, aşamalardaki istikrarlı beyanlarında suça sürüklenen çocuk ...'ın çakmağı çakarak benzini ateşlediğini söylemişlerdir.

4.Sanıklar... ve ...'un, suça sürüklenen çocuk ...'ı, elindeki çakmakla benzini ateşleyen kişi olarak teşhis ettiklerine dair 01.01.2011 tarihli canlı teşhis tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

5.Hukuki süreç başlığı altında 4. maddede belirtilen bozma gereği Mahkemece yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

4.Sanıklar... ve ...'un, suça sürüklenen çocuk ...'ı, elindeki çakmakla benzini ateşleyen kişi olarak teşhis ettiklerine dair 01.01.2011 tarihli canlı teşhis tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

5.Hukuki süreç başlığı altında 4. maddede belirtilen bozma gereği Mahkemece yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Her ne kadar haklarında beraat kararı verilen ...,...,... , yaşları nedeniyle ayrıca yargılanan yaşı büyük sanıklar ... ve...'nın okulu yakmaya gideceğiz diyerek kendilerini de götürdükleri ancak olaya karışmayıp sadece orada bulunduklarını, suça sürüklenen çocuk ...'ın da kendi yanlarında bulunduğunu söylemiş iseler de, yaşı büyük sanıklar ... ve...'nın soruşturma aşamasında ve Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/6 Esas sayılı dosyasındaki beyanlarında, istikrarlı olarak, olay anında yanlarında bulunan ve benzini çakmakla ateşleyen şahsın suça sürüklenen çocuk ... olduğunu söyledikleri, canlı teşhis işleminde suça sürüklenen çocuk ...'ı kesin ve net olarak teşhis ettikleri, suça sürüklenen çocuğun olay anında olay yerinde bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun yaşı büyük sanıkların kendisine suç atmasına neden olabilecek herhangi bir husumet olduğu yönünde bir savunmasının bulunmadığı da nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 3. Çocuk Mahkemesinin, 04.11.2022 tarihli ve 2022/431 Esas, 2022/557 Karar sayılı kararında, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7158, Karar No: 2011/7746, Tarih: 22.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/7158 E.  ,  2011/7746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'nın İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye Gönderilmiş olmakla,inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin

nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki KURU, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu

tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1 - Sabıka kaydı getirtilip dosya içerisine konulmadan sanığın cezalandırılmasına hükmolunması,

2 - Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden TCK'nun 50 ve 51. maddelerinin uygulamasına yer olmadığına karar verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3694, Karar No: 2024/8591, Tarih: 11.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2024/3694 E.  ,  2024/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/636 Esas, 2022/123 Karar

SUÇ : Hakaret

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 1.300,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Osmaniye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2021 tarihli ve 2019/502 Esas, 2021/502 sayılı kararına karşı sanık tarafından yapılan itiraz üzerine, duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 1.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Osmaniye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2021/636 Esas, 2022/123 sayılı kararının ... Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2024 gün ve 2024/31802 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Kanun'un 125. maddesinde yer alan "(1) Bir kimseye ..., ... ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden (...) 46 veya sövmek suretiyle bir kimsenin ..., ... ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi gerekir. (2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi halinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur" şeklindeki,

Aynı Kanun'un 131. maddesinde yer alan, "Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikayetine bağlıdır. " şeklindeki,

Anılan Kanun'un 73/1. maddesinde yer alan, "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz." şeklindeki,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesinde yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesinde yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

1. Dosya kapsamına göre Osmaniye Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün 16/03/2018 tarihli ve 2018/59330 sayılı ihbar yazısı ile sosyal paylaşım sitelerinde devlet aleyhine ve devlet büyüklerine yapılan hakaret içerikli paylaşımların tespitine yönelik çalışmalarda sanığın facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde 09/03/2017 tarihinde yapmış olduğu "Taguta bak peygamber efendimiz olsaymış gurur duyarmış. Peygamber efendimiz olsa idi siz dini bozdunuz diye size savaş açardı. Millet vekili olmuşsun ama bir kez bile kuran okumadığın ortada" şeklinde paylaşım yaparak müşteki TBMM 24. Dönem Milletvekili ...'a hakaret edildiği iddiası ile Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 10/10/2019 tarihli ve 2018/4656 esas, 2019/3125 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de, müştekinin 2011-2015 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi 24. Dönem Milletvekilliği yaptığı, sanığa yüklenen suçun da 09/03/2017 tarihinde, müştekinin kamu görevinin bulunmadığı tarihte işlendiği anlaşılmakla, incelenen dosyada müşteki veya vekili tarafından da sunulmuş bir şikayet bulunmadığı cihetle, sanık hakkında soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı hakaret suçundan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2. Kabule göre de, sanığın, müştekiye sosyal medya hesabında paylaştığı sözler nedeniyle hakkında hakaret suçundan açılan dava üzerine yapılan yargılama sonunda, anılan suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, anılan cümlede kullanılan sözlerin niteliğinin müştekinin ..., ... ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanığın hakaret suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. (1) Numaralı İstem Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 131 nci maddesinin birinci fıkrasında “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikâyete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.