muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4809, Karar No: 2014/3415, Tarih: 26.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/4809 E.  ,  2014/3415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2011

NUMARASI : 2009/268-2011/808

N.. Y.. ile A.. Y.. ve müşterekleri aralarındaki katkı payı alacağı davasının reddine dair Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 19.11.2011 gün ve 268/808 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K AR A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının eşi S.. Y..'ın 2008 yılında vefat ettiğini, geriye davacı ve davalıların mirasçı olarak kaldığını, Gölbaşı İlçesi, Şafak Mahallesi 50 ada nolu parselin birinci bloğunda yer alan nolu bağımsız bölümün davacının eşi ölen muris S.. Y.. adına kayıtlı olduğunu, konutun davacı ve eşinin yıllarca birlikte yaşadığı aile konutu olduğunu, söz konusu taşınmazın evlilik birliği içerisinde alınmış olduğunu açıklayarak TMK'nın 240. maddesi gereğince katılma alacağına mahsuben davalılara ait payın iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, muris S..'in 2008 yılında evli ve çocuksuz olarak vefat ettiğini, mirasçı olarak davacı ile davalıların kaldığını, menkul ve gayrimenkullerin intikali için miras hükümlerinin uygulanması gerektiğini, katılma alacağının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, katkı payı alacağının eşe karşı açılabileceği, eşe karşı açılmış bir dava ve tespit edilmiş herhangi bir katkı payının söz konusu olmadığı, bu nedenle mirasçılara karşı katkı payı alacağının talep edilemeyeceği, yargılama süresince TMK'nın 240. maddesinde belirtilen haklı sebeplerin varlığının da tespit edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından dilekçesinde belirtilen sebeplerle temyiz edilmiştir.

Dava; TMK'nın 240. maddesine dayalı katılma alacağına mahsuben aile konutu olarak kullanılan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, varılan sonuç dosyanın içeriği ve yasal düzenlemeye uygun değildir. Şöyle ki, dosya içerisinde mevcut veraset belgesine göre dava konusu 6 nolu bağımsız bölüm mirasbırakan S..'den davacı ile birlikte 8 mirasçıya kalmıştır. Öte yandan, 2008 yılında ölen eş S.. aleyhine katılma alacağının belirlenmesi için dava açılmamış olması; görülmekte olan davanın reddine gerekçe olamaz.

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş; öncelikle davacı eşin katılma alacağının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, bundan sonra TMK'nın 240. maddesindeki hususlar göz önünde bulundurularak istek hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucunda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş; öncelikle davacı eşin katılma alacağının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, bundan sonra TMK'nın 240. maddesindeki hususlar göz önünde bulundurularak istek hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucunda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Kabule göre de; iş bu dava 09.04.2009 havale tarihli dilekçeyle Aile Mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinde açılmıştır. Ne varki, yargılama oturumlarındaki ara kararlarında ve nihai kararın verildiği tarihte aile mahkemesi sıfatı yazılmadan asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla hüküm kurulması da isabetsizdir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4.(HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2778, Karar No: 2017/7735, Tarih: 23.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/2778 E.  ,  2017/7735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının, 01/07/2000 tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, aylık 1.500 USD kira bedelinin 8.000,00 TL olarak ödenmesi, aksi halde BK. 347 maddesinin 2. fıkrası anlamında akdin feshedileceği ve tahliye davası açılacağının 25/03/2014 tarihli ihtarname ile davalıya bildirildiğini, ancak davalının 4.000 TL kira bedeli yatırdığını belirterek Borçlar Kanununun 347/2 maddesi gereği kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile akdin feshine, davalının, kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347.maddesi hükmün göre, konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminde en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşemeye son verebilir.

Belirsiz süreli kira sözleşmelerinde, kiracı her zaman, kiraya veren ise kiranın başlangıcından on yıl geçtikten sonra, genel hükümlere göre fesih bildirimiyle sözleşmeyi sona erdirebilirler

6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçici 2.maddesi uyarınca, bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce TBK.nun 347.maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde öngörülen kira sözleşmelerinden 10 yıllık uzama süresi dolmamış olmakla birlikte geri kalan süre beş yıldan daha kısa olanlar hakkında yürürlüğe girdiği tarihten itibaren beş yıl, on yıllık uzama süresi dolmuş olanlar hakkında da yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 2 yıl sonra uygulanacağı öngörülmüştür.

Somut olayda, davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01/07/2000 başlangıç tarihli, üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, taraflar arasında imzalanan 01/07/2000 başlangıç tarihli üç yıl süreli kira sözleşmesine değer verilerek kira sözleşmesinin 01/07/2003 tarihinden itibaren kiracı tarafından sürenin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunulmadıkça, TBK.nun 347. maddesi uyarınca aynı koşullarla yıldan yıla yenilenerek ve bu şekildeki uzama süresinin on yıla ulaşması gerektiği kabul edilmelidir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinde 10 yıllık uzama süresi dolmamış olduğundan açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15513, Karar No: 2014/5956, Tarih: 02.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15513 E.  ,  2014/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen ... lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/765, Karar No: 2018/1777, Tarih: 13.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/765 E.  ,  2018/1777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesve Yardımlaşma Vakfı tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında Kozlu Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 129 ada 16 parsel sayılı 1.810,6 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 129 ada 16 parsel numarasıyla ve 836,63 metrekare yüzölçümlü olarak; davalılardan ... ve ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 129 ada 21 parsel sayılı 7.342,94 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 129 ada 21 parsel numarasıyla ve 7.383,42 metrekare yüzölçümlü olarak; davalılardan ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 129 ada 15 parsel sayılı 6.739,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 129 ada 15 parsel numarasıyla ve 6.912,47 metrekare yüzölçümlü olarak; davalılardan ... ve paydaşları adına tapuda kayıtlı bulunan eski 129 ada 23 parsel sayılı 8.851,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 129 ada 23 parsel numarasıyla ve 8.851,76 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ......, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalılara ait 129 ada 15, 21 ve 23 parsel sayılı taşınmazlardan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; davacı ...... vekili tarafından temyiz edilen hüküm Dairemizin 27.09.2017 tarih 2015/14910 Esas, 2017/5835 Karar sayılı ilamı ile onanmış olup davacı ...... vekili tarafından bu kez de karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir

. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece tesis kadastrosunda hatalı olarak sınır tespitinin yapıldığı, buna göre uygulama kadastrosu çalışmalarında bir hata bulunmadığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda tespit tarihine en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, ölçü cetveli, krokileri ve diğer belgelere göre tesis kadastro paftasının doğru çizilip çizilmediğinin denetlenmesi gerekirken tesis kadastrosu paftasının kapsamının belirlenmesi ve taşınmazın sınırlarının sabit olup olmadığının değerlendirilmesi ile yetinilmiş, yine hükme esas alınan teknik raporda bölgenin sık zeytin ağaçları ile kaplı olması nedeniyle havadan çekilen ve üretilen haritalar oluşturulurken sınırlarda hata yapıldığı kanaatine varıldığı bildirilmiş ise de ölçü krokisi, ölçü çizelgesi ve hesap cetveli değerlendirilerek kadastro paftasının bunlara uygun olarak tersim edilip edilmediği araştırılmamış, tersimat hatası var ise nedenleri ayrı ayrı denetime uygun şekilde gösterilmemiş, tersimat hatası yok ise tesis kadastrosu sırasında ölçü hatası yapılıp yapılmadığı teknik bilgiler, hava ve uydu fotoğrafları esas alınarak belirlenmemiştir. Hal böyle olunca; yukarıda belirtilen eksiklikler nedeniyle mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yine az yukarıda açıklanan ilkelere uygun olduğundan söz edilemez. O halde, mahkemece harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen ilkeler ışığında inceleme ve araştırma yapılarak bilirkişilerden rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerektiği halde sehven onandığı anlaşıldığından, davacı ...... vekilinin yerinde görülen karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 27.09.2017 tarih 2015/14910 Esas, 2017/5835 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı karar düzeltme ve temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4766, Karar No: 2019/2216, Tarih: 09.04.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4766 E.  ,  2019/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı’nın, 27.06.2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında "açılan kamu davasına konu eylemin, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu olabileceğinden bahisle TCK'nın 191/2. maddesi delaletiyle CMK'nın 223/8. maddesi gereğince davanın düşmesine, karar kesinleştiğinde sanığın 17/09/2016 tarihli olaya ilişkin eylemi temel alınarak hakkında TCK'nın 191/2 maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine" ilişkin İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.10.2017 tarihli, 2017/276 esas 2016/386 karar sayılı kararının kanun yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 05.07.2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Sanık hakkında 09.07.2015 tarihli eylem nedeni ile Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.07.2015 tarihli, 2015/21555 soruşturma ve 2015/497 karar sayılı soruşturma dosyası üzerinden (5) yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve (1) yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

2-Denetim süresi içinde gerçekleşen 30.10.2015 tarihli eylem nedeni ile Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18.11.2015 tarihli, 2015/34919 soruşturma ve 2015/10278 esas sayılı iddianamesiyle TCK’nın 191/1.f.2.c-4(a), 53 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

3-Yapılan yargılama sonucunda; Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02.06.2016 tarihli, 2015/883 esas 2016/489 karar sayılı kararı ile beraatine dair karar verildiği; sanığın yokluğunda verilen kararın 24.06.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

4-Sanık hakkında yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinden bahisle 17.09.2016 tarihli eylem nedeni ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.04.2017 tarihli, 2017/11124 soruşturma ve 2017/15860 esas sayılı iddianamesiyle TCK’nın 191/6 delaletiyle 191/1, 53 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

5-Yapılan yargılama sonucunda; İstanbul Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.10.2017 tarihli, 2017/276 esas 2016/386 karar sayılı kararı ile "açılan kamu davasına konu eylemin, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına konu olabileceğinden bahisle TCK'nın 191/2. maddesi delaletiyle CMK'nın 223/8. maddesi gereğince davanın düşmesine, karar kesinleştiğinde sanığın 17/09/2016 tarihli olaya ilişkin eylemi temel alınarak hakkında TCK'nın 191/2 maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine" karar verildiği, sanığın yokluğunda verilen kararın 15.11.2017 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.