muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10103, Karar No: 2024/12485, Tarih: 24.10.2024

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına uygun kabule göre,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, sanığın örgüt içerisindeki konumu itibariyle örgütün nihai amacını bilebilecek durumda olduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2019/968 Esas, 2020/319 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9292, Karar No: 2012/26544, Tarih: 18.10.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9292 E.  ,  2012/26544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, hak yoksunluğu, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın işyerinde Ağız ve Diş Sağlığı Şube Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 08.05.2007 tarihli tutanakta tespit edilen araç ve gereçlerin diş hekimliğinin meslek ve icrasında kullanılıp kullanılmadığı hususunda, konusunda uzman bilirkişiden rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4124, Karar No: 2025/2869, Tarih: 15.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4124 E.  ,  2025/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1880 E., 2024/1865 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2022/276 E., 2024/98 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vasisi; vasisi olduğu eşinin, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine 2016/53 E., 2017/36 K. sayılı dosyasında sanık olarak yargılanmakta iken müdafiliğini üstlenen davalı ...'in, dosyasını temyiz etmeyerek cezasının kesinleşmesine neden olduğunu, işbu dosyadan 15 yıl 7 ay 15 gün ceza aldığını, cezaevine girmek zorunda kaldığını, tahliye olduğunda beraat edeceğine duyduğu umut ve önünde en azından temyiz süreci olduğundan senetle borçlanarak araba aldığını, Finans Bankasından 3.500,00 TL kredi kullanarak bir ürün aldığını, en önemlisi ise dosyasının temyiz incelemesi sonucu lehine bozulacağından umutlu olduğunu, ancak kendisine düşen mesleki yükümlülüklerine aykırı davranarak kendisini maddi ve manevi zarara uğrattığını ileri sürerek, 500.000,00 TL manevi ve 10.000,00 TL maddi zararının tazminini ve ayrıca maddi gücü bulunmaması ile davacı eşinin de cezaevinde olması sebebiyle Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünden yardım aldığı gerekçesiyle adli yardım talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı tarafa dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğ olunduğu, süresi içinde cevap dilekçesi sunulmadığı görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı vasisi tarafından vekalet sözleşmesine dayalı olarak maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 462/8. maddesi uyarınca eldeki dava için vesayet makamından “husumete izin” kararı alınması ve anılan usuli işlemin tamamlaması için davacı vasisine süre verildiği ancak eksikliğin giderilmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı asil tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 4721 sayılı Kanun'un "a. Vasinin rızası" başlıklı 451. maddesinde "Ayırt etme gücüne sahip olan vesayet altındaki kişi, vasinin açık veya örtülü izni veya sonraki onamasıyla yükümlülük altına girebilir veya bir haktan vazgeçebilir. Yapılan işlem diğer tarafın belirlediği veya başvurusu üzerine hâkimin belirleyeceği uygun bir süre içinde onanmazsa, diğer taraf bununla bağlı olmaktan kurtulur" şeklinde düzenlenmiş ise de somut olayda davacının ayırt etme gücüne sahip vesayet altındaki kişi olup davacı tarafından yapılan istinaf istemine vasi tarafından onay (icazet) verilmesi yeterli bulunmayıp, kararın tebliğinden itibaren süresi içerisinde bizzat vasi tarafından istinaf edilmesi gerektiği, ancak, gerekçeli kararın davacının vasisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, vasi tarafından süresi içerisinde verilmiş bir istinaf dilekçesi bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf kanun yolu başvurusunun istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz yoluna başvurmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının dava esasına yönelik olarak hiçbir iddiasının gerçeklik taşımadığı, davacının usuli dava şartlarını yerine getirmediği gibi esasa ilişkin taleplerinin de hukuki karşılığının bulunmadığını, davanın esastan da reddedilmesi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan vekil aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve davacı vasisinin onayının dosyadaki usuli eksiklik olması ve bu eksiklik mevcutken davanın esasına ilişkin herhangi bir değerlendirme yapılamayacağının anlaşılmasına göre temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının mahallinde temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4678, Karar No: 2012/7990, Tarih: 05.06.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4678 E.  ,  2012/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.08.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile haciz şerhinin terkini istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne haciz şerhinin isteminin reddine dair verilen 02.10.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... ... vd. vekili ile duruşmasız olarak davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.06.2012 günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılar gelmedi. Duruşmasız temyiz eden Hazine vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların murisi ... ile 04.12.1998 tarihinde ... 1.Noterliği’nde düzenledikleri satış vaadi sözleşmesi uyarınca 50 parsel sayılı taşınmazdaki 3 numaralı bağımsız bölümün satışının vaat edildiğini, ...’in vefatını öğrenince sözleşmenin tapuya şerh verilmesi için gittiğinde davalı Hazine tarafından 26.09.2001 tarihinde kamu alacağı nedeniyle haciz konulduğunu öğrendiğini, borcun ...’e ait olup kendisi ile ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek, taşınmazın adına tescilini ve haciz şerhinin terkinini istemiştir.

Davalı Hazine, satış vaadinin tapuya şerh edilmediğini, şerhin kamu alacağı için konulduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuş; ... mirasçıları diğer davalılar, davaya cevap vermemiş duruşmalara da katılmamışlardır.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne; haciz şerhinin terkini isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ... ve ... ... vekili ile davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ile haciz şerhinin terkini istemlerine ilişkindir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir. Bu istem, mülkiyet devir borcu yüklenenin ölümü halinde mirasçılarına karşı da ileri sürülebilir. Mülkiyet devir borcu yüklenenin mirasçıların tamamı tarafından mirasın reddedilmesi halinde ise TMK’nun 612. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

Somut olayda, davacı ... 1.Noterliği’nde düzenlenen satış vaadi sözleşmesine dayanarak taşınmaz mülkiyetinin tarafına aktarılmasını istemiştir. Sözleşme ile mülkiyeti devir borcu yüklenen satıcı ... dava açılmadan önce 06.01.2002 tarihinde öldüğünden dava, davalı eşi ...’ya asaleten, murisin dava tarihinde reşit olmayan çocukları ... ile ...’e velayeten anneleri ...'ya yöneltilmiştir. Bütün mirasçılar davada yer almakla taraf oluşumu sağlanmıştır. Ancak, velayet altındaki ... 01.08.2004, ... ise 13.02.2007 tarihinde reşit olmuşlardır. Davalılar yargılama sırasında reşit olmalarına karşın kendilerine bozma kararı ve sonrasındaki yargılama işlemleri için herhangi bir tebligat yapılmamıştır. “Hukuki dinlenilme hakkı” başlığını taşıyan 6100 sayılı HMK’nun 27. maddesinde “Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler.

Bu hak; a)Yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, b)Açıklama ve ispat hakkını c)Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerir” hükmü yer almaktadır.

Eldeki davada, ...’nın mirasçıları olan yargılama sırasında reşit olan davalılar ... ... ve ... ...’ya bozma öncesi mahkeme kararı ile bozma ilamı ve sonrasında herhangi bir tebligat

yapılmadığından dava ile ilgili bilgi sahibi olmadıklarından açıklama ve ispat haklarını kullanamamışlardır. Dolasıyla, hukuki dinlenme haklarına aykırı biçimde yargılama yapılmıştır.

Mahkemece, mülkiyeti devir borcu yüklenen ...’nın mirasçılarından ... ... ve ... ... yargılama sırasında reşit olduğundan kendilerine dava dilekçesi tebliğ edilerek, varsa kanıtları toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken 6100 sayılı HMK’nun 27. maddesi hükmüne aykırı yargılama ile işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davalı Hazine'nin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ... ve ... ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tüm davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 900TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, 05.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/640, Karar No: 2018/7467, Tarih: 28.06.2018

**7. Ceza Dairesi         2017/640 E.  ,  2018/7467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının, 10 ay hapis ve gün karşılığı 20.000,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken; sanığın sonuç ceza olarak 10 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince; hükmün 1. numaralı bendinin 3. fıkrasından "sanığın 10 AY HAPİS VE 1000 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" bölümünün çıkartılarak yerine "cezanın 10 AY HAPİS VE 1000 gün adli para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi , sonraki fıkrada yer alan ''20.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' bölümünün çıkartılarak yerine ''cezasının 20.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI üzerinden infazına'' ifadesinin eklenmesi ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/ 06 /2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3241, Karar No: 2019/759, Tarih: 28.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3241 E.  ,  2019/759 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 10.10.2006 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmede bodrum kat hariç inşaatın % 45 inin müvekkili arsa sahibine, % 55 inin davalı yükleniciye ait olduğunun kararlaştırıldığını, ........sayılı dosyası ile tespit yaptırdıklarını, müvekkiline 6l,00 m²’lik eksik ifada bulunulduğunun tespit edildiğini ileri sürerek 25.000,00 TL. eksik ifa bedelinin tazminini talep ve etmiş 14.11.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 97.200,00 TL.ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacı arsa sahibine verilen bağımsız bölümlerin değerinin toplam değere oranının % 42 olduğu buna göre davalı yüklenicinin eksik ifada bulunduğu, % 3 lük değer farkı ve yüklenici tarafından davacıya yapılan 40.000,00 TL. ödeme nazara alınarak davanın kısmen kabulü ile 6.483,00 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınıp davacılara miras hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Taraflar arasında 17.02.2006 tarihli adi yazılı ön sözleşme 10.10.2006 tarihli asıl sözleşme imzalanmıştır. Mahkemece eksik işler nedeniyle verildiği kabul edilerek mahsubu yapılan 40.000 TL.nin ödenmesi ise 22.02.2006 tarihinde 2.000 TL. nakit ve 38.000 TL. çek ile yapıldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında başka bir ilişkinin bulunmadığı davalının kabulündedir. 40.000 TL.nin ödeme sebebinin davalı tarafından ispat edilmesi gerekmektedir. Tarihler nazara alındığında bu ödemenin eksik işler karşılığında yapıldığı iddiası dinlenebilir olmaktan uzaktır. Bu nedenle 40.000 TL. ödemenin sözleşmenin imzalanması karşılığı davacıya verildiğinin kabulünde zorunluluk vardır. Bu husus dikkat alınmadan yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

.../...

S.2

.../...

S.2

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31145, Karar No: 2017/10191, Tarih: 28.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31145 E.  ,  2017/10191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10141, Karar No: 2012/9364, Tarih: 12.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/10141 E.  ,  2012/9364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Birden fazla kişiyi asli faili belli olmayacak şekilde öldürme, kasten öldürme, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, toplu halde ayaklanma, silahsız ayaklanma, görevli memuru öldürme, silahlı isyan, intihara azmettirme.

HÜKÜM : Adam öldürme, asli faili belli olmayacak şekilde adam öldürmek ve kasten yaralama suçlarından açılan davalardan bütün sanıkların beraatlerine, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve silahlı isyan suçundan açılan davaların zamanaşımının dolması nedeniyle ortadan kaldırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Enver İsmail’in “maktuller ..., ... ve ...’i öldürme”, “mağdurlar ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’yu kasten yaralama” suçlarından açılan ve hüküm kurulmayan kamu davaları ile ilgili olarak mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.