muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3780, Karar No: 2012/10186, Tarih: 11.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3780 E.  ,  2012/10186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2010 tarih ve 2010/55-2010/267 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Ankara’da kurulu bulunan Armada isimli alışveriş merkezini işlettiği bu ibareyi içeren tescilli markalara sahip olduğunu, davalı şirketin ise “Armada City” ibaresini kullanmakta olduğunu öğrendiklerini, davalıya gönderdikleri ihtarnameye rağmen davalının bu duruma son vermediğini, davalının eylemini internet alan adı alarak da devam ettirdiğini ileri sürerek, davalının eylemlerinin müvekkilinin tescilli markasına tecavüz ve haksız bir rekabet yarattığının tespitine, bu durumun önlenmesine, www.armadacity.com ibareli alan adı tahsisinin iptaline, kullanımına son verilmesine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zaman aşımına uğradığını, davacı tarafından kullanılan Armada ibaresinin birçok firma adına tescilli olduğunu, müvekkilinin Tekirdağ ili Çorlu ilçesi sınırlarında konut projesi gerçekleştirdiğini, davacının marka ve logosu ile müvekkili tarafından kullanılan işaretin benzer olmadığını, müvekkilinin alışveriş merkezi işletmediğini, Ankara’daki bir alışveriş merkezi ile Çorlu’daki konut imalinin halk nezdinde karıştırılmasının mümkün olmadığını, davacının konut imali sektöründe yer alan hizmetleri içeren bir marka tescilinin bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının Tekirdağ ili Çorlu ilçesinde 2000 konutluk projeyi gerçekleştirdiği, projeye ve üretilen konutların satışında “Armada City” ibaresini ve bu yazının üstünde onu tam ortalayacak biçimde fıskiye görüntüsünü andıran ve yazıların üstünden yukarıya doğru uzanan, aşağıdan yukarıya doğru kalınlaşan tanıtıcı işareti kullandığı, bu kullanımını internet sitesi ve diğer tanıtım evrak ve materyallerini kapsayacak biçimde sürdürdüğü, bu kullanımın 37nci mal ve hizmet sınıfında yer alan “inşaat imal ve konut satış hizmetlerine” tekabül ettiği, davacının marka tescil belgeleri kapsamında davalı kullanımına tekabül eden 37 sınıf hizmetlerinin bulunmadığı, bu kapsamda bulunan 19 uncu sınıf ürünlerin konut imal ve satışına ilişkin aynı tür sayılmasının olanaksız olduğu, konutların alıcılarının her kesimden kişiler olduğu ancak alınacak konutun fiyatı, bulunduğu çevre, imal eden firmanın kimliği vb unsurların alıcılar için çok dikkatli ve uzun süreli araştırmayı gerektirdiği, dolayısıyla ortalama tüketicilerin konut alımı için gösterecekleri dikkat ve anılan konutların alım süresi dikkate alındığında ortalama düzeydeki alıcıların davalı hizmeti ile davacı markaları arasında bir irtibatlandırma kurmasının mümkün bulunmadığı, bunun doğal sonucu olarak da davalının iştigal mevzu içerisindeki komut imal ve satışının davacı markalarının kapsamında bulunan 19uncu sınıf ürünlerle de aynı tür sayılmasının mümkün bulunmadığı, davacının “Armada” ibareli markasının sadece alışveriş merkezi işletmeciliğinde kullanıldığı, kullanım konusu olan hizmetin “mağazacılık yapanlara yer sağlama ya da mağazacılık hizmeti sunma” biçiminde gerçekleştiği, bu hizmet türünün, tebliğin 35inci sınıfının 8inci alt grubunda bulunan “müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetlerine” tekabül ettiği ancak davacı markaları kapsamında bu hizmet türünün bulunmadığı, bir markanın kapsamında bulunmayan mal ve hizmetler için kullanılmasının bu markanın tescil kapsamındaki mal ve hizmetler için kullanılan tanınmışlık kazandığı sonucunu doğurmayacağı, bu sebeple davacının tanınmışlık iddiasının daha başlangıçta bu gerekçeyle reddedilmesinin gerektiği, ayrıca bir an için davacının markasının tanınmışlık vasfı taşıdığı kabul edildiğinde davacının “Armada” ibareli markasının piyasada tek bulunmaması, orijinal bir işaret olmaması, reklam değerinin yüksek ve gücünün kuvvetli bulunmaması, hafızalarda iyi bir yer edinmemiş bulunması, tanınmışlık derecesinin ilgili sektörün dışına taşmamış bulunması karşısında, davalının sunduğu hizmetlere karşı 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 9/1-c maddesi hükümlerine göre korunmasının mümkün olmadığı, davalı tarafından yapılan kullanımın davacının markalarının biçimlerinden genel intiba itibariyle farklı olduğu, davalının kullanımının davacı markalarına yönelik bir yanaşma veya kötüleme içermediği gibi onu

gücünün kuvvetli bulunmaması, hafızalarda iyi bir yer edinmemiş bulunması, tanınmışlık derecesinin ilgili sektörün dışına taşmamış bulunması karşısında, davalının sunduğu hizmetlere karşı 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 9/1-c maddesi hükümlerine göre korunmasının mümkün olmadığı, davalı tarafından yapılan kullanımın davacının markalarının biçimlerinden genel intiba itibariyle farklı olduğu, davalının kullanımının davacı markalarına yönelik bir yanaşma veya kötüleme içermediği gibi onu karartacak bir unsur ve algılama da yaratmadığı ayrıca davalının eyleminin marka hakkına tecavüz oluşturmaması sebebiyle bu durumun evleviyetle haksız rekabet de sayılamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11712, Karar No: 2007/1960, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11712 E.  ,  2007/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ödemiş İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde garameten paylaştıma yapıldığını, oysa öncelikle müvekkili kurum alacağının tam olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davacı alacağının imtiyazlı olmadığı ve haciz tarihlerine göre yapılan garameten paylaştırmada usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının 06.04.2004 tarihli haczinin, davalı yanca konulan 18.03.2004 günlü ilk hacze iştirak ettirilerek satış tutarının garameten taksiminin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesine uygun bulunmasına göre, davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 01.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15576, Karar No: 2012/20271, Tarih: 01.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15576 E.  ,  2012/20271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.921,22 TL tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü;Davada; 1.921,22 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talep edilmiş, mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz etmiştir.Mahkemece, kısa kararda; davanın kısmen kabulüne karar verilerek parantez içinde 1.864.590.000 yazıldığı halde, gerekçeli kararda davanın kısmen kabulüne, 1.083.900.000 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20935, Karar No: 2010/3113, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20935 E.  ,  2010/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12528, Karar No: 2014/6475, Tarih: 12.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12528 E.  ,  2014/6475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2452, Karar No: 2016/3174, Tarih: 25.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2452 E.  ,  2016/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.11.2014 gün ve 2014/6644 Esas, 7284 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçlu davalı .... Ltd. Şti. Hakkında başlatılan takipler sonucu borçlunun.... Büyükşehir Belediyesindeki hak ve alacaklarının haczedildiğini, ancak düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin haciz tarihlerinin önce olmasına rağmen pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçinin hacizlerinin pay ayrılan şikayet olunanlara ait hacizlerden sonra olduğu ve iştirak koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 17.11.2014 tarih ve 2014/6644 E., 7284 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 3,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10268, Karar No: 2018/4973, Tarih: 20.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10268 E.  ,  2018/4973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Balıkesir 3. Asliye Ceza Mahkemesi'ne ait 02/03/2011 Tarih, 2010/287 Esas ve 2011/102 Karar sayılı ilama konu, 5237 sayılı TCK'nin 151/1. maddesinde yer alan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nin 58/3. maddesi uyarınca 6136 sayılı Kanunun 15/son maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 Tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13593, Karar No: 2014/8598, Tarih: 26.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13593 E.  ,  2014/8598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karamürsel Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2012/355-2013/543

Davacı M.. H.. vekili Avukat ...tarafından, davalı Karamürsel Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği aleyhine 05/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/39160, Karar No: 2023/132, Tarih: 18.01.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/39160 E.  ,  2023/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/637 E., 2021/1276 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 29. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2020 tarihli ve 2018/991 Esas, 2020/91 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/637 Esas, 2021/1276 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafıinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.09.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, veri inceleme raporunda belirtilen bilgilerin araştırılmadan karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ/PDY ile irtibatlı olduğu noktasında kuvvetli şüphe bulunmakta ise de söz konusu delillerin; sanığın örgüt ile sempati ve iltisak boyutunu aşan şekilde, örgüt ile organik bağ kurduğunu, örgüt kapsamında çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik gerektiren eylemlerde bulunduğunu her türlü şüpheden uzak ve kesin bir şekilde ispat etmeye elverişli nitelikte olmadığı, yine sanığın FETÖ/PDY mensuplarınca kullanılan kriptolu iletişim ağı olan ByLock'u kullandığının tespit edilemediği, örgüt talimatı sonrası Bank ... isimli fınans kuruluşuna para yatırarak örgüte yardım ettiğine ilişkin bir delilin de bulunmadığı görülmekle, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan isnad edilen suçu işlediği konusunda, kesin, mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından, "şüpheden sanık yararlanır" evrensel hukuk ilkesi de dikkate alınarak sanığın beraatine karar karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; başka dosyadan haklarında adli tahkikat bulunduğu anlaşılan U.Ö. ve A.K. isimli kişilerin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar soruşturma bürosunun 18.04.2017 tarih ve 2017/68532 sayılı soruşturması kapsamında ele geçirilen FETÖ/PDY emniyet mahrem yapılanmasına ilişkin dijital verilerin incelenmesi sonucunda düzenlenen veri inceleme raporlarına göre, vekil kısımlarında sanığın isminin bulunduğu görülmekle, öncelikle bu kişilere ilişkin dosyaların eldeki dosya arasına alınması ve gerektiğinde bu kişilerin mahkemece tanık olarak dinlenilmesinden sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedeni yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 24.06.2021 tarihli ve 2020/637 Esas, 2021/1276 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca Ankara 29. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2009/20932, Karar No: 2010/3115, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20932 E.  ,  2010/3115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.