muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15560, Karar No: 2015/7944, Tarih: 01.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/15560 E.  ,  2015/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/372484

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2013

NUMARASI : 2013/246 (E) ve 2013/659 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda kanuna uygun olarak verilen arama kararının yerine getirilmesi sırasında o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de, sanığın arama işleminin içeriğine herhangi bir itirazının bulunmaması,mahkeme huzurundaki beyanı ve hükmün münhasıran arama sonucu elde edilen delile dayanmaması karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3951, Karar No: 2013/24683, Tarih: 06.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3951 E.  ,  2013/24683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul ilinde semt pazarlarında çay demleyip satarak geçimlerini sağlayan katılanların, sanığın işlettiği... isimli tüp firmasının ... semtindeki bayiiliğinden çay demlemede kullandıkları piknik tüpünü aldıklarını, olay günü sabah saatlerinde ... ... semt pazarında çay demlemek için çadır içinde tüpleri yaktıklarını, bir tüpün anormal yanmakta olduğunu, bu nedenle başlığını değiştirmek istedikleri ancak tüpün başlık kısmındaki bilyenin içine kaçtığını ve tüpün gaz kaçırmaya başladığını, yan taraftaki diğer tüplerin yanmakta olması nedeniyle çıkan gazların alev aldığını, çıkan yangında yanıklı şekilde yaralandıklarını iddia ettikleri anlaşılmış ise de, yetişkin kişiler olan ve meslekleri gereği tüp kullanmayı iyi bilen müştekilerin, çadır içinde yanmakta olan tüpler olduğu halde arızalı tüpteki arızayı gidermeye çalışmamaları ve arızayı çadır dışında ve yanan tüplerden uzakta gidermeye çalışmaları gerekirken, özensiz ve dikkatsiz davranışları neticesinde olayın yaşandığı, bu nedenlerle sanığa atfı kabil kusurun bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçu sanığın işlediğinin delillerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; mahalli Cumhuriyet savcısının eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3113, Karar No: 2023/2205, Tarih: 13.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/3113 E.  ,  2023/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte

bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/201 Esas, 2021/51 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, TCK'nın 314/3 üncü ve 220/7 nci delaletiyle 314/2, 220/7-son cümle, 3713 sayılı Kanun'un 3-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1, 63 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2021/762 Esas, 2022/650 sayılı Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.02.2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının (aleyhe) temyiz istemi özetle;

-Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suçun unsurlarının oluştuğuna, esnaf sohbetlerine katıldığına, iltisaklı derneklere üye olduğuna ve parasal yardım yaptığına, dijital materyallerdeki sms içeriklerine, silahlı terör örgütüne üye olduğuna, -Sanık müdafinin temyiz istemi, faizsiz bankacılık nedeniyle Bank ... ile çalıştığına,

-TUSKON'a yoğun ısrarlar nedeniyle devletle iç içe geçtiği için üye olduğuna, yönetici olarak attığı imzaları sonradan şirketine gönderilerek imzalanması suretiyle olduğuna,

- Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının bozma talebinin hukuka aykırı olduğuna,

-Hukuka aykırı deliller ile hüküm kurulduğuna,

-Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

-Teşdidin derecesinde hataya düşülerek fazla ceza tayin edildiğine, hüküm ile gerekçenin çelişkili olduğuna,

-Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz ve eksik araştırma ile verildiğine,

- Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının bozma talebinin hukuka aykırı olduğuna,

-Hukuka aykırı deliller ile hüküm kurulduğuna,

-Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

-Teşdidin derecesinde hataya düşülerek fazla ceza tayin edildiğine, hüküm ile gerekçenin çelişkili olduğuna,

-Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz ve eksik araştırma ile verildiğine,

-Bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli derecede olmadığına ve yetersiz olduğuna,

-Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

-Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etmek iddiasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan iddianameler kapsamında mahkemece yapılan yargılama sonunda özetle; sanığın eylemlerinin bir bütün halinde değerlendirilmesi neticesinde sanığın eylemlerinin silahlı FETÖ/PDY terör örgütü üyeliğine vücut verecek yoğunluk ve süreklilikte olmadığı ancak sanığın dosyada mevcut raporlar doğrultusunda gerek şirket gerek şahsi Bank ... hesaplarının incelenmesinde, FETÖ/PDY örgüt liderinin çağrısından sonra yukarıda ayrıntıları anlatıldığı üzere örgüt talimatı doğrultusunda bankayı fonladığı, anlatılan sair eylemler ile sanığın Bank Asyaya destek verme eyleminin konusu suç oluşturmayan ancak örgüt liderinin talimatı doğrultusunda amaca hizmet ederek yardım suçunu oluşturacağı kanaatiyle sanığın silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılmasına dair hüküm tesis edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan UYAP sorgulamasında, sanık C.D.'nin eşi T. D. Hakkında Dairemizin 2022/29234 Esas sayılı dosyasında aynı ... takrir edilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanık hakkında tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabul, uygulama ve gerekçesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım ettiği kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken kısa kararda alt sınırdan uzaklaşıldığı halde mahkemenin gerekçeli kararında; “temel ceza asgari hadden belirlenmiş," denilerek hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçe arasında oluşan çelişki ile silahlı terör örgütüne yardım etme suçu mütemadi olmayıp yakalanma ile temadi kesilmeyeceğinden İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin sanığın yardım mahiyetindeki son eylem tarihi yerine "18.08.2016" yazılması mahallinde düzletilebilecek maddi hatalar oldukları anlaşılmıştır.

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanun'unun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilip, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği belirlenmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2020/201 Esas, 2021/51 sayılı Kararında sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca .... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/686, Karar No: 2013/2783, Tarih: 27.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/686 E.  ,  2013/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.12.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.08.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 219 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "... oğlu ..." şeklinde yer alan kimlik bilgilerinin "... oğlu ..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup; hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dosya arasındaki 219 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre; davacının murisi ...'in baba adı hanesinin boş olduğu anlaşılmıştır. Diğer yandan nüfus müdürlüğü aracılığıyla yapılan araştırma sonucunda 3 adet "..." isimli şahsın bulunduğu belirlenmiştir. Davacı murisi olduğu söylenen ... oğlu 1918 doğumlu, 1975'te vefat eden ... dışında, ... oğlu 1947 doğumlu, 1962'de vefat eden ... ile ... oğlu 1901 doğumlu, 1982'de vefat eden ...'in nüfus kayıtlarına ulaşılmıştır. Tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi davalarında en önemli husus mülkiyet aktarımına neden olunmamasıdır. Dosya arasındaki nüfus kayıtlarına göre, davacının murisi dışında 2 adet ... isimli kişinin kimlik bilgilerine ulaşılması hususu karşısında mülkiyet aktarımı konusunda oluşan tüm teredütlerin giderildiğini söylemek mümkün değildir.

Bu durumda; mahkemece yapılması gereken iş, davacının murisi dışındaki diğer "..." isimli şahısların mirasçılarına ulaşılarak dava konusu taşınmazla ilgileri bulunup bulunmadığını kendilerinden sorarak saptamak, tereddütler buna rağmen giderilmediği takdirde taşınmaz başında mahalli bilirkişi ve tanıkların katılımı ile keşif yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar vermek olmalıdır.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacının murisi ...'in tapu kaydında baba adı hanesinin boş olmasına karşın hükümde "... olarak yer alan baba adının ... olarak düzeltilmesi" şeklinde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28263, Karar No: 2020/9737, Tarih: 13.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/28263 E.  ,  2020/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve taktirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 esas, 2018/135 karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 esas, 2016/42 karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2007 tarihli kararı ile hükmedilen hapis cezasının TCK.nın 50/1-d maddesi uyarınca tedbire çevrildiği ve aleyhe temyiz olmadığı, CMUK.nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşması nedeniyle, son hükümde verilen hapis cezasının tedbire çevrilmesi gerektiği ancak, adli para cezasına çevrildiği, TCK.nun 50/1-d maddesi uyarınca başka bir tedbire karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

Suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddelerine göre hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanun'un 13/1. madde ve fıkrasına göre ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3376, Karar No: 2016/4972, Tarih: 23.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/3376 E.  ,  2016/4972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, sanık ...'in temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine 09.07.2014 tarihli Ek kararla vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesinin ardından sanık tarafından sunulan 17.07.2014 günlü dilekçe ile Ek kararın da temyiz edilmesine karşılık tebliğnamede bu temyizle ilgili görüş bildirilmediği anlaşıldığından, anılan hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2867, Karar No: 2017/13347, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2867 E.  ,  2017/13347 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.