muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10850, Karar No: 2019/7246, Tarih: 21.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/10850 E.  ,  2019/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı usulüne uygun 14.05.2015 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 23.05.2015 tarihinde temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 21.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3390, Karar No: 2021/938, Tarih: 21.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/3390 E.  ,  2021/938 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ...5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01/07/2016 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 31/10/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından 21/01/2021 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Temyiz talebinin reddine dair ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın müvekkili tarafından 1988 yılında alınmasına rağmen eski eşi olan davacı adına tescil edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin istinaf talebi, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince eksik yatırılan nispi harcın yatırılması için davalı vekiline 11.01.2021 tarihinde tebliğ edilen muhtıra gönderilmiştir. Davalı vekili talep edilenden fazla iadeye tabi harç alacağı bulunduğunu belirterek bölge adliye mahkemesinin harç almasından vazgeçmesini ya da bu konuda karar verilmesi için dosyanın Yargıtay'a gönderilmesini talep etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 21.01.2021 tarihli ek kararında eksik harç tamamlanmadığından kararın davalı vekili tarafından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, davalı vekili ek kararı süresinde temyiz etmiştir.

Somut olayda; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin eksik harcın tamamlanmasına dair muhtırasının davalı vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, verilen kesin süreye rağmen eksik harcın tamamlanmaması üzerine 21.01.2021 tarihli ek karar ile eksik harç tamamlanmadığından kararın davalı vekili tarafından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz talebinin reddiyle 21.01.2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 21.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9526, Karar No: 2020/12608, Tarih: 12.10.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/9526 E.  ,  2020/12608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Çevre ve Şehircilik Bakanlığı

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanıklardan Bekir hakkında değişen suç vasfına göre ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet, diğer sanıklar hakkında zimmet suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela Hazineye davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1090, Karar No: 2013/1152, Tarih: 06.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/1090 E.  ,  2013/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlu Şahin'in davalı ...'ya ZMSS poliçesi ile sigortalı traktör nedeniyle meydana gelen kazada vefat ettiğini belirterek anne ve baba için 8.500 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile baba için olan talebini 16.650,01 TL.ye, anne için olan talebini 22.338,39 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kaza tarihinde geçerli poliçe limiti ve kusur oranında sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacı baba için 16.650,01 TL, anne için 22.338,39 TL.nin 21.05.2010 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece ceza dosyasında Adli Tıp Kurumundan alınan ve davalıya ait araç sürücüsünün tali kusurlu olduğunu belirleyen kusur raporu uyarınca karar verilmiş ve alınan tazminat raporunda sürücünün tali kusuru için %25 kusur indirimi yapılmıştır.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK.275.maddesinde 'Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez.' hükmü getirilmiştir. O halde mahkemece ceza dosyasındaki belgeler de incelenmek suretiyle uzman bilirkişiden tarafların kazanın meydana gelmesinde kusur oranlarını belirleyecek şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

3-Mahkemece hükme esas alınan tazminat raporunda ölenin ve sağ kalan anne-babanın muhtemel bakiye ömür süreleri CSO tablosuna göre belirlenmiş ve baba için bakiye 45 yıl, anne için 54 yıl üzerinden hesaplama yapılmış, ayrıca ölen küçük için gelir getirmeye başlayacağı döneme kadar davacı anne ve babası tarafından yapılacak olan yetiştirme ve bakım masrafları tazminattan düşülmemiştir. Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarına göre, muhtemel yaşam sürelerinin tespitinde PMF tablosu uygulanmakta ve küçük için anne-babası tarafından yapılacak yetiştirme giderleri tazminat miktarından düşülmekte olup, alınan rapor hükme esas alınamaz. O halde, mahkemece bakiye ömür sürelerinin PMF tablosuna göre belirlenmek ve yetiştirme giderleri düşülmek suretiyle bu hususta bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli olmamıştır.

4-Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde hükmedilecek tazminatlara kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesi talep edilmiş, yargılamanın devamı sırasında dava tarihinden itibaren faiz istenmiştir. Mahkemece, dava açılırken ilk talep olan 8.500 TL yönünden dava tarihinden, ıslah ile artırılan kısım yönünden hükümde belirtildiği gibi temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken

talep aşılmak suretiyle tazminatın tamamı bakımından temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 06.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1232, Karar No: 2014/12059, Tarih: 03.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1232 E.  ,  2014/12059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1018, Karar No: 2024/2192, Tarih: 11.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/1018 E.  ,  2024/2192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1499 E., 2023/1664 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/247 E., 2023/864 K.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tazminat davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacılar vekilinin başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle, yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekili Avukat ...'a 24.12.2023 tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 29.01.2024 tarihinde verilmiştir. Bu itibarla, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacılar vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar vekili; davacılardan ...'in 05.11.2013 tarihinde mezrada hayvanları otlattığı sırada davalı şirkete ait elektrik nakil hattının bakım ve denetim eksikliğinden kaynaklı elektrik çarpması sonucu yaralandığını, davacı ...'in yaralanma nedeniyle okuluna devam edemeyerek sınıf tekrarı yapmak zorunda kaldığını, ebeveynlerinin çocuğun tedavi sürecinde zorluklar yaşadıklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılardan ... için 100,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi, ... ve ... için ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 27.09.2018 tarihli dilekçe ile dosyaya kazandırılan bilirkişi raporu doğrultusunda 6100 sayılı Kanun'un 107 nci maddesine göre talep 114.404,24 TL'ye artırılmış; dava değerini 177.250,29 TL üzerinden 15.03.2021 tarihli harç tamamlama dilekçesi sunulmuştur.

2. Birleşen davada davacı ... vekili; asıl davada düzenlenen 14.02.2022 tarihli bilirkişi ek raporunda müvekkilinin sürekli maluliyet tazminatının 257.341,85 TL, geçici iş göremezlik tazminatının ise 2.236,28 TL olarak hesaplandığı, asıl dosyada ıslah ile 177.250,29 TL talep edildiği, ikinci bir ıslah dilekçesi sunma imkanı bulunmadığından bakiye 80.091,56 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 14.04.2023 tarihli dilekçe ile dava değerini, 317.975,15 TL'ye ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu olayın dava dışı .... San. ve Tic. Ltd. Şti.nin sorumluluk alanında gerçekleştiğini, hatların bakım ve onarımından belirtilen şirketin sorumlu olduğunu, enerji nakil hattının kaçak olduğunu ve haksız fiilden kaçak hattı inşa eden şahıs veya şahısların sorumlu olduğunu, kaçak elektrik ile mücadele edilmeye çalışılsa da bu duruma engel olunamadığını, bakım ve onarım hizmeti ile kaza arasındaki illiyet bağının kesildiğini, davacı ...'in hayvanları otlattığı esnada değil bizzat kaçak hattı fidere aktarmaya çalışırken akıma kapıldığını, kaçak hattın varlığından olay sonrası haberdar olan ... şirketinin hattı hemen iptal ettiğini, hiç kimsenin kendi kusurundan kaynaklı tazminat talebinde bulunamayacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 18.12.2018 tarihli ve 2014/428 E., 2018/437 K. sayılı kararıyla; maddi tazminat isteminin kabulüne, 100,00 TL'nin olay tarihinden, 114.304,24 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ...'e verilmesine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacılardan ... için 10.000,00 TL, ... için 2.500,00 TL, ... için 2.500,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 24.09.2019 tarihli ve 2019/1049 E., 2019/1022 K. sayılı kararıyla; kusura ilişkin bilirkişi raporunun çelişkili olması, faiz başlangıcının haksız fiil tarihinden başlatılması gerektiği yönlerinden taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. Kaldırma kararı uyarınca yargılama yapan İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; asıl davanın kısmen kabulüne, 177.250,52 TL maddi ve davacılardan ... için 10.000,00 TL, ... için 2.500,00 TL ve ... için 2.500,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine; birleşen davanın kabulüne, 317.975,75 TL'nin olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ... 'e ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili; manevi tazminat miktarının yeterli olmadığını, maddi tazminatın karar tarihine en yakın asgari ücret üzerinden hesaplanmadığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; Mahkemenin tensiple davalı delillerini ve konuya ilişkin belgeleri istediğini, belgelerin çok kısa süre içinde sunulmaması sebebiyle davacıya davasını ıslah etmek için süre verildiğini, bundan sonra da davanın kabulüne karar verildiğini, davalı şirkette bulunan davacıya ait belgelerin istenmediğini, tahkikat için ayrı bir duruşma günü verilmesi ve davalıdan müzekkere ile belgelerin istenmesi gerektiğini, sadece kesin süre verilerek savunma hakkının kısıtlandığını, 6100 sayılı Kanun'da düzenlenen hükümlerin emredici olduğunu, tutanak mümzileri dinlenmeden kurulan hükümlerin eksik incelemeye dayandığını, hakimin davayı aydınlatma ödevi gereğini de yerine getirmediğini, birden fazla işletme mevcut olduğundan delillerin toplanmasının zaman aldığını, Mahkemece müzekkere ile istenmesinin ise mümkün olduğunu, tehlike sorumluluğunun şartlarının gerçekleşmediğini, trafolarda 3 aşamalı koruma sistemi bulunduğunu, davanın zamanaşımından reddi gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının meydana gelen zarardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumlu olduğu, davacı vekilince bedel artırımı dilekçesi adı altında ikinci ıslah dilekçesi verildiği, verilen bedel arttırım dilekçesi 2. ıslah niteliğinde olması nedeniyle dikkate alınamayacağı, İlk Derece Mahkemesinin 2. ıslah dilekçesini kabul edip maddi tazminat talebinin kabul edilmesinin doğru olmadığı, asıl dosyada davacının maddi tazminat talebinin 1. ıslah dilekçesine göre 114.304,24 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği, olayın meydana geliş şekli, tarafların kusur oranı, tarafların sosyal ekonomik durumu, paranın satın alma gücü birlikte değerlendirildiğinde, davacılar lehine takdir edilen manevi tazminatların çok az olduğu, tüm bu nedenlerle davacıların manevi tazminat taleplerinin tam kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacılar vekilinin sair istinaf taleplerinin reddine, manevi tazminata yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, asıl davada maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 114.304,24 TL'nin olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ... 'e ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, manevi tazminat isteminin kabulü ile davacılardan ... için 100.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL ve ... için 10.000,00 TL olmak üzere toplam 120.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline; birleşen davada maddi tazminat isteminin kabulüne, 317.975,75 TL'nin olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı ... 'e ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili: Bölge Adliye Mahkemesince bir dosyada iki kez ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verdiğini, belirsiz alacak davası olarak açılan davada bir bedel artırım dilekçesi ve bir de ıslah dilekçesi sunulduğunu, bedel artırım dilekçesi yanlış yorumlanarak hatalı karar verildiğini, bilirkişi raporunda hüküm tarihine en yakın asgari ücretin dikkate alınmadığını, bu hususun kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle Mahkemece resen dikkate alınması gerektiğini, PMF 1931 tablosunun hesaplanmasının hatalı olduğunu, TRH 2010 tablosunun dikkate alınması gerektiğini ileri sürerek, maddi tazminat miktarları, vekalet ücreti ve belirleme esasları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davada uyuşmazlık; elektrik çarpması sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davada uyuşmazlık; elektrik çarpması sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme ‘’ kenar başlıklı 71 inci maddesi.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin ‘’İkinci’’ bölümünün ‘’Genel Hükümler’’ başlığı altındaki ‘’Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği’’ alt başlığında yer alan 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, davacı vekilinin 18.12.2018 tarihli İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik sunduğu 07.01.2019 tarihli istinaf dilekçesi içeriği çerçevesinde maddi tazminat miktarı yönünden davalı lehine kazanılmış hak oluşmasına, bundan ayrı istinaf dilekçesinde ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesi halinde dinlenemeyecek bulunmasının, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinde mahkemenin adı ve dosya numarasının yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde temyiz eden davalıya iadesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4073, Karar No: 2014/7072, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/4073 E.  ,  2014/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün müdafisine tebliği gerekmediği halde sonradan tebliğ ile temyiz süresi yeniden başlamayacağından, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yapmış olduğu 22.06.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.