muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2387, Karar No: 2023/3659, Tarih: 12.12.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle uğranıldığı iddia edilen maddi zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2. Bundan başka, Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş olan bu kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

3. Elektrik enerjisinin taşındığı enerji nakil hattı ile gerçekleşen zarar arasında uygun illiyet bağının bulunması, sorumluluk için yeterlidir. Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır (Prof. Dr. ..., Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, Mahkemece bozma ilamı doğrultusunda yangın olayının saatine ilişkin çelişki ile itfaiye ve meteoroloji raporları arasındaki çelişkilerin giderildiği, olay gününe ait tutanakları düzenleyen mümzilerin ve köy muhtarlarının tanık olarak dinlendiği, yine bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporlarının birbirini destekler mahiyette, denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, davaya konu yangın nedeniyle gerçekleşen zarar ile enerji nakil hattı arasında uygun illiyet bağının ispatlanamadığı, hükmedilen vekalet ücretinin de tarifeye uygun olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi geregince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

12.12.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19411, Karar No: 2022/16447, Tarih: 07.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19411 E.  ,  2022/16447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK’nın 310. maddesi “(1) Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelemesinde; hükümden sonra davacı vekili Avukat ... 22/10/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat edildiğini bildirdiğinden, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince vaki feragat nedeniyle ek karar verilmek üzere dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, 07/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13689, Karar No: 2023/932, Tarih: 06.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13689 E.  ,  2023/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma davasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı idareler tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 24.08.2022 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, dava konusu ... ilçesi, ... Mahallesi 134 ada 3 parsel sayılı taşınmazın (3A) ile gösterilen 1.224,32 m²lik bölümünün, (C) harfi ile gösterilen 38,76 m²lik bölümünün yol, (3B) ile gösterilen 553,92 m²lik bölümünün dere olarak terkinine karar verildiği; ancak yüzölçümü farklılığı nedeniyle mahkemece verilen kararın infaz edilemediğinden, verilen kararın tavzihine karar verilmesinin talep edildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, kesinleşen kararın tavzihi isteminin reddine yönelik Mahkemenin 24.08.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve yasaya uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar vermek gerekir.

Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 24.08.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı ... Başkanlığından peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,06.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6319, Karar No: 2015/1531, Tarih: 16.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6319 E.  ,  2015/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/424-2014/17

Davacı S.. A.. vekili Avukat Emre tarafından, davalı S.. A.. aleyhine 11/02/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/01/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2065, Karar No: 2016/4743, Tarih: 19.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2065 E.  ,  2016/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Ankara 7. Aile ve Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, boşanma protokolünden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Ankara 7. Aile Mahkemesince, davanın mal rejimine ilişkin olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ise davanın anlaşmalı boşanma protokolünden kaynaklandığı, gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı vermiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usûllerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunda değişik 4/1. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun üçüncü kısmı hariç olmak üzere, ikinci kitabından kaynaklanan davalara aile mahkemelerinde bakılır.

Somut olayda, davacı vekilinin, tarafların anlaşmalı olarak boşandıkları, boşanma davasında tarafar arasında düzenlenen protokol gereğince çekişmeli taşınmazın 1/2 hissesinin davacıya devredileceğinin kararlaştırıldığı, ancak, halen tapunun devredilmediğini ileri sürerek taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, boşanma protokolüne dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, Türk Medenî Kanununun ikinci kitabından kaynaklanmaktadır. Buna göre davanın aile mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Ankara 7. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10971, Karar No: 2015/11400, Tarih: 09.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/10971 E.  ,  2015/11400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı konut kredisi nedeni ile haksız yere dosya masrafı vs. adı altında kendisinden kesintiler yapıldığını, bu kesintilerin tahsili amacıyla davalı hakkında başlattığı icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile takibin devamına, % 20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalı bankanın.... 4.İcra Dairesinin 2014/2213 sayılı icra takibine yaptığı itirazın iptaline, inkar tazminatının şartları bulunmadığından reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasını itiraz ile durduran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle mahkeme kararının hüküm bölümünün ikinci bendinde yer alan “İnkar tazminatının şartları bulunmadığından reddine” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "Davacı lehine hüküm altına alınan asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.04..2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16562, Karar No: 2020/10463, Tarih: 05.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16562 E.  ,  2020/10463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait otelde 19.06.2009 tarihinden beri çalıştığını, davalıya ait işyerinde tüm yıl çalışmanın devam ettiğini, çalışmayı yaz ve kış olarak ikiye ayırmak gerektiğini, buna göre yaz aylarının Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ayları olduğunu, kış döneminin ise Kasım, Aralık, Ocak, Şubat, Mart aylarını kapsadığını, müvekkilinin restoran bölümünde garson olarak görev yaptığını, yaz döneminde haftanın 2 günü 08:00-16:00 mesaisinde 16:00'ya kadar çalışıp 16:00-18:00 arası molaya ayrıldığını, 21:15'e kadar kesintisiz çalıştığını, 16:00-24:00 mesaisinde 13:00-24:00 arası çalıştığını, kış döneminde ise haftanın 2 günü 08:00-16:00 mesaisinde 16:00'ya kadar çalışıp 16:00-18:00 arası molaya ayrıldığını, 21:00'e kadar kesintisiz çalıştığını, 16:00-24:00 mesaisinde ise 13:00-24:00 arası çalışarak fazla mesai yaptığını, ayrıca yaz dönemlerinde haftada bir gün 16 saatlik çalışmalarının olduğunu, böyle günlerde 08:00-24:00 arası çalıştığını, 20.12.2012 tarihinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından davalı şirkette yapılan incelemeler sonucunda müvekkilinin fazla mesai yaptığının tespit edildiğini ve müvekkili lehine hesaplama yapıldığını, belirtilen çalışma şekillerinin halen iş yerinde devam ettiğini iddia ederek; fazla mesai alacak talebinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, fazla mesai alacaklarını eksiksiz aldığını, davacının azami sınır olan 270 saatten fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Her ne kadar davacının fazla mesai talebi, iş sözleşmesinde fazla mesai ücretinin ücrete dahil olduğu gerekçesiyle reddedilmişse de, o dönemdeki asgari ücretin 576,57 TL net, davacının ücretinin de 615,00 TL olduğu dikkate alındığında davacının ücretinin asgari ücretin çok az üstünde olduğu görülmektedir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Her ne kadar davacının fazla mesai talebi, iş sözleşmesinde fazla mesai ücretinin ücrete dahil olduğu gerekçesiyle reddedilmişse de, o dönemdeki asgari ücretin 576,57 TL net, davacının ücretinin de 615,00 TL olduğu dikkate alındığında davacının ücretinin asgari ücretin çok az üstünde olduğu görülmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının fazla mesai talebini hüküm altına alırken sözleşmede yer alan maddeyi nazara almadan sonuca gitmektir. Ücrete fazla mesai ücretinin de dahil olduğunu kabul ederek yılda 270 saati kapsadığı yönündeki kabul hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24185, Karar No: 2016/11523, Tarih: 08.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24185 E.  ,  2016/11523 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 07/05/2015

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13558, Karar No: 2024/5180, Tarih: 13.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13558 E.  ,  2024/5180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/28 E., 2016/593 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresinde yükümlülüklerini ihlal ettiğinin anlaşılması üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2016 tarihli ve 2016/28 Esas, 2016/593 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; süre tutum dilekçesi ile 1 yıl 8 ay hapis cezasını temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Dava konusu olay, sanıktan ele geçen uyuşturucu maddeyi kullandığı iddiasına ilişkindir.

B. Sanık soruşturma aşamasında uyuşturucu maddeyi kullandığını ikrar etmiştir.

İlk derece mahkemesinin kabulü:

Olay tarihinde, sanığın uyuşturucu madde ile yakalandığı, hakkında kamu davasının ertelenmesine karar verildiği, bu kararın sanığa 29/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın denetimli serbestlik yükümlülüğünü yerine getirmemekte ısrar ettiği böylece müsnet suçu işlediği sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Sanık soruşturma aşamasında uyuşturucu maddeyi kullandığını ikrar etmiştir.

İlk derece mahkemesinin kabulü:

Olay tarihinde, sanığın uyuşturucu madde ile yakalandığı, hakkında kamu davasının ertelenmesine karar verildiği, bu kararın sanığa 29/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın denetimli serbestlik yükümlülüğünü yerine getirmemekte ısrar ettiği böylece müsnet suçu işlediği sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,