muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2345, Karar No: 2016/2998, Tarih: 10.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2345 E.  ,  2016/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün değişik gerekçe ile onanmasına ilişkin Dairemizin 25.11.2014 gün ve 5043 Esas, 7569 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu ve davalı kooperatife üyeliğinin devri konusunda yetki verdiğini, bu yetkiye dayanılarak müvekkilinin üyelik hakkının üçüncü bir kişiye devredildiğini, devir bedelinin müvekkiline ödenmemesi üzerine davalı hakkında 56.000,00 TL'nin tahsili amacıyla icra takibi yapıldığını, icra takibine itiraz edilmesi nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, .... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2013/1920 E. sayılı takibine yönelik itirazın iptali ile icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının üyeliğini kendisinin tüm hak ve borçları ile birlikte üçüncü kişiye devrettiğini, üyeliğini devredenin ödediği aidatları isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının üyelik devri için davalıya yetki vermesi üzerine davalı kooperatif yönetim kurulunun davacının üyeliğini sona erdirip, yerine dava dışı ...'ı üye olarak kabul ettiği, davalının yeni üyeden tahsil ettiği devir bedelini davacıya ödememekle sebepsiz zenginleştiği, ancak yapılan ödemelerin tamamının değil, ortağın payına isabet eden genel kurul giderlerinin mahsup edilmesinden sonra bakiye kısımın iade edilebileceği, haksız itiraza uğrayan alacağın likit nitelikte olup, genel gider düşülmüş miktarın 53.744,76 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile itirazın iptaline ve alacağın %20 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.11.2014 tarih ve 5043 E., 7569 K. sayılı ilamıyla, davacının, davalı kooperatifte olan ortaklık payının devri konusunda kooperatife 04.04.2011 tarihli dilekçe ile başvurduğu ve devir bedelinin tarafına ödenmesini talep ettiği, kooperatifin de 16.05.2011 tarihinde davacının hissesini ...'a 77.000,00 TL bedel ile sattığı anlaşıldığına göre, satış bedelinin genel giderler düşülmeden davacı tarafa ödenmesi gerektiğinden, yanılgılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi doğru değil ise de, hükmün sonucu itibariyle doğru olduğu belirtilerek, HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dava, dava dışı üçüncü kişiye üyeliğin devri sebebiyle devir bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dava, dava dışı üçüncü kişiye üyeliğin devri sebebiyle devir bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükmün gerekçe bölümünün sondan bir önceki paragrafındaki dava dışı ...'dan tahsil edilen devir bedelinin davacıya ödenmemesi sebebiyle davalının sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle yetinilerek ve hüküm fıkrasına uygun olarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, bu gerekçe ve hüküm fıkrası ile çelişecek şekilde, gerekçe bölümünün son paragrafında, somut olayda Kooperatifler Kanunu'nun 17. maddesindeki çıkma ya da çıkarılmanın söz konusu olmadığı gözden kaçırılarak, genel giderlerin mahsubundan sonra iade edilecek tutarın 53.744,76 TL olduğu gerekçesine de dayanılması ve bu hatalı gerekçenin bu haliyle davanın kısmen kabulünü gerektirdiğinin gözden kaçırılması doğru olmamıştır.

Bu durumda, Dairemizce, kararın sonucu itibariyle doğru olduğu belirtilerek HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca somut olaya ve hüküm fıkrasına uygun düşmeyen gerekçe bölümünün son paragrafındaki gerekçenin çıkarılması suretiyle onanması gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen gerekçe bölümünün son paragrafındaki gerekçenin düzeltilmesi suretiyle onanması doğru olmadığından, hükmün gerekçe bölümünün son paragrafındaki gerekçenin çıkarılması suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Dairemizin 25.11.2014 tarih ve 5043 E., 7569 K. sayılı değişik gerekçeyle onama ilamının kaldırılarak, sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçeyle ONANMASINA, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20634, Karar No: 2012/16805, Tarih: 08.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/20634 E.  ,  2012/16805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43, 62/1, 53/1, 58/7-8, 51/7, 54/4. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, kısıtlama uygulanmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik rejiminin uygulanmasına, müsadere

Sanık müdafii tarafından temyiz aşamasında sunulan 11.10.2010 tarihli dilekçe ekindeki Manisa Ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kuruluna ait 10.08.2010 tarihli rapora göre "Bipolar Affektif bozukluk" hastalığı nedeniyle tedavi gördüğü ve 22.07.2009 tarihinde işlediği başka suçlar nedeniyle TCK'nun 32/1. maddesi kapsamında mütalaa edilmesi gerektiği anlaşılmakla, sanığın suç tarihi olan 10.01.2007 itibariyle de akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığının saptanarak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1852, Karar No: 2023/3872, Tarih: 21.12.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1852 E.  ,  2023/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının, ormana sınırı olan tarlasında bulunduğu esnada 03.08.2015 tarihinde yangın çıktığını, davalı hakkında görülen ceza davasında delil yetersizliğinden beraatine karar verildiğini, kararın henüz kesinleşmediğini, delil yetersizliği nedeniyle verilen beraat kararlarının hukuk hakimini bağlamayacağını, suç tutanağından ve ceza dosyasındaki delillerden davalının eylemi nedeniyle idarenin zarara uğradığını ileri sürerek; söz konusu orman yangını sebebiyle 80.088,00 TL ağaçlandırma gideri, 16.925,00 TL yanan ağaç bedeli, 5.681,00 TL iaşe gideri, 3.240,00 TL taşıt kira bedeli, 10.944,00 TL arazöz gideri, 1.338,00 TL dozer gideri, 55.262,00 TL uçak gideri, 38.818,00 TL helikopter gideri olmak üzere 212.296,00 TL idare zararının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili hakkında beraat kararı verildiğini, tespit tutanaklarında yangının çıkış sebebine dayalı hiçbir iz emare bulguya rastlanılmadığının yazıldığını, maddi olgunun tespitine ilişkin Ceza Mahkemesi kararının hukuk hakimini bağlayacağını, davayı kabul etmemekle birlikte zarar miktarının fahiş hesaplandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu orman yangınına ilişkin olarak davalı hakkında taksirle orman yangınına neden olma suçundan dolayı ceza davası açıldığı, ceza dosyasında zararın davalının eylemlerinden kaynaklandığına dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararının Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, ceza dosyasındaki Yargıtay bozma ilamında da belirtildiği üzere yangının çıkış nedeninin tam olarak tespit edilemediği, suç tarihinden uzun bir zaman sonra yapılacak keşifle de tespit edilemeyeceği, eldeki dava dosyasında bulunan bilgi ve belgelerden oluşan zararın davalının eylemlerinden kaynaklandığına dair yeterli delil olmadığı gibi davalının ihmalinin olduğuna dair somut bilgi ve belge de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; yangının davalı ve haklarında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilen diğer şüpheliler ... , ... ve ... tarafından çıkartıldığının tespit edildiğini, sadece davalı ... hakkında ceza davası açıldığı, davalı/sanık hakkında suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle delil yetersizliğinden beraat kararı verildiğini, adı geçen kişilerin ormana sınırı olan tarlada bulundukları sırada yangın çıktığı, hektarlarca devlet ormanının yandığını, mübrez delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğünü, suç tutanağından ve ceza dosyasındaki diğer delillerden de anlaşıldığı üzere davalının hukuka aykırı eylemi sebebiyle idarenin zararının doğduğunu, 6831 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suç tutanakları aksi ispat olununcaya kadar geçerli belgelerden olup aksinin ispatlanamadığını ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı sanık hakkında açılan ceza davasında atılı suçu işlediğine dair cezalandırmaya yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından beraatine karar verildiği, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiği, kesinleşen beraat kararı hukuk hakimi açısından bağlayıcı değil ise de ispat yükü üzerinde bulunan davacı tarafça söz konusu yangına davalının eyleminin sebebiyet verdiği hususu usulüne uygun delillerle ispat edilemediği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman yangını nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, orman yangını nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davacı aleyhinde taksirle yangına neden olma suçundan açılan ceza davası sonunda, sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle; sanığın (davalı) üzerine atılı suçtan beraatine karar verildiği, kararın Yargıtay incelemesinde onanarak kesinleştiği görülmüş ise de, davalının jandarmada verdiği ifadede; "....ben ve ... ikimiz birlikte çalışıyorduk ikimizin arasında 2-3 metre mesafe vardı yerler kuru otlarla kaplıydı ikimizin ortasından birden otlar yanmaya başladı ne olduğunu anlayamadım hemen ikimiz birden yanan yeri söndürmeye çalıştık ancak hava rüzgarlıydı alevler birden büyüdü ben bu arada ... ve ... abilere bağırdım ve hemen itfaiyeyi aramalarını söyledim bu arada yangını da söndürmeye çalışıyorduk ancak söndüremedik yangın büyüdü ve ormanlık alana sıçramak üzereydi itfaiyeyi aradık ben korktuğum için olay yerinden hemen aracımla uzaklaştım yangın nasıl çıktı bilmiyorum ancak bu olaydan dolayı çok üzgünüm bu olay tamamen dikkatsizliğimiz sonucu meydana gelmiştir." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Tanık ... Kula'nın Jandarma'da verdiği ifadede; "....10 metre aşağıda bulunan ... geziyordu. Bir anda ... çabuk buraya koş diye bağırdı. Arkamı döndüğümde 1 m² yer kadar otluk alanın alev aldığını gördüm. ... ve ... ... de ... yangın çıkardı koşun diye bağırdım ...bu yangını ... isimli şahıs sebebini bilmediğim bir şekilde çıkarmıştır. ..." şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

3. Bu durumda, İlk Derece Mahkemesince; Ceza Mahkemesince davalı hakkında delil yetersizliği nedeniyle verilen beraat kararının hukuk hakimliğini bağlamayacağı gözetilerek, yukarıda belirtilen delillerin tartışılması ve davalının olayda kusurunun bulunup bulunmadığı ve zarardan sorumlu olup olmadığına ilişkin olarak değerlendirme yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi Kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi Kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/331, Karar No: 2018/9790, Tarih: 16.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/331 E.  ,  2018/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nun 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-3, 63, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiileri ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında belirlenen 4 yıl 6 ay temel hapis cezasından, TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırak verilen 3 yıl 9 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, hesap hatası sonucu 27.300 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken 40.950 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

3-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nun 52/3.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine ‘‘Sanığa verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nun 50/4.maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nun 52/3.maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1.365 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nun 52/2.maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 27.300 TLadli para cezası ile cezalandırılmasına‘‘ ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4042, Karar No: 2014/4183, Tarih: 25.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4042 E.  ,  2014/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde kasten öldürme, kasten öldürmeye yardım

HÜKÜM : Sanık ...'ın, kasten öldürmeye yardım suçundan beraatine.

Sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK.nun 37/1, 81/1, 29, 62, 53/1-2-3, 63, 58/6-7, 54/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ...'ın, 5237 sayılı TCK.nun 37/1, 81/1, 29, 62, 53/1-2-3, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ...'in, 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 39/2-c, 39/1, 62, 53/1-2-3, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık... ve müdafiine 02.04.2013 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik, sanık müdafiinin yasal süresinden sonra 10.04.2013 tarihli temyiz isteminin CMUK'nun 310-317. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve...’un maktül ...'ı kasten öldürme suçları ile sanık ...'in maktül ...'ın

öldürülmesine yardım etme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliklerini tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, sanık ...'in maktül...'a yönelik suçunun sabit olmaması nedeniyle gerekçeleri gösterilerek beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzelterek onama nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...müdafiinin eksik incelemeye, meşru müdafaaya, sanık... müdafiinin sübuta, meşru müdafaaya, Cumhuriyet Savcısının sübuta, haksız tahrike, katılan ... vekilinin sübuta, haksız tahrike, takdirim indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık ...'in adli sicil kaydına göre,... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2001/263 Esas, 2002/474 Karar sayılı, 17.03.2004 tarihinde kesinleşen kararı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığı halde, hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümüne “.... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2001/263 Esas, 2002/474 Karar sayılı, 17.03.2004 tarihinde kesinleşen kararı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58.maddesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan sanıklar... ve ...'un maktül...'ı kasten öldürme suçları, sanık ...'in maktül ....'ın öldürülmesine yardım etme suçudan kurulan mahkumiyet, sanık ...'in maktüle yönelik kasten öldürmeye yardım etmek suçundan kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10329, Karar No: 2020/11823, Tarih: 07.07.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/10329 E.  ,  2020/11823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet, ihaleye fesat karıştırma, hizmet nedeniyle emniyeti suistimal, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemlerin hizmet nedeniyle emniyeti suistimal ve görevi kötüye kullanma suçlarını oluşturduğu kabulüyle kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ..., ...., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet ve ihaleye fesat karıştırma suçlarından da kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçların zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.