muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1531, Karar No: 2022/12160, Tarih: 23.11.2022

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, 19/06/2014 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının durma kararı nedeniyle geçerliliği ortadan kalkmış olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesindeki şartın gerçekleşmediği ve sonraki eylemin tek başına dava konusu yapılmayıp her iki suça ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği,

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14/07/2017 tarihli ve 2017/2358 esas 2017/3525 karar sayılı ilâmı ile, " ...her iki mahkeme tarafından hüküm tarihinde bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durumun ilk kez kanun yararına bozma yolu ile incelenmesi mümkün olmayıp, yasaya aykırı olduğu iddia edilen mahkeme kararlarına karşı başvurulacak diğer kanun yolları tükenmediğinden, yargılama sona erdikten sonra ortaya çıkan bu durumun CMK’nın 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi kapsamında değerlendirilebileceği..." şeklinde belirtildiği üzere, sonradan ortaya çıkan bu durumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311 ve devamı maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesi yoluyla çözümlenebileceği cihetle, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yukarıda bahsedilen gerekçeyle yaptığı yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, merciince itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2020 tarihli ve 2020/846 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi :

C-) Konunun Değerlendirilmesi :

Sanık ...'nin, 19/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17/04/2017 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/6. maddesi gereğince doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/346 esas, 2017/446 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02/03/2018 tarihli ve 2017/2260 esas, 2018/231 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı ile kesinleştiği, TCK’nın 191/6. maddesine dayanak alınan İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2015 tarihli ve 2015/189 esas, 2015/314 sayılı mahkûmiyet kararının Dairemizin 30/12/2019 tarihli ve 2019/3852 esas, 2019/9378 sayılı kararı ile, bozulmasından sonra, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2020 tarihli ve 2020/101 esas, 2020/146 sayılı kararı ile, bozma ilamı doğrultusunda durma kararı verilerek, 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğu ihtarıyla tebligat yapılması için İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği, durma kararının 19/03/2020 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği gerekçesiyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/346

esas, 2017/446 sayılı kararına karşı yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/08/2020 tarihli ve 2017/346 esas, 2017/446 sayılı kararı ile yargılamnın yenilenmesi talebini reddine karar verildiği, bu karara karşı itiraz yoluna gidildiği, mercii İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2020 tarihli ve 2020/846 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, anlaşılmıştır.

esas, 2017/446 sayılı kararına karşı yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu, İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/08/2020 tarihli ve 2017/346 esas, 2017/446 sayılı kararı ile yargılamnın yenilenmesi talebini reddine karar verildiği, bu karara karşı itiraz yoluna gidildiği, mercii İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2020 tarihli ve 2020/846 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği, anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında daha önce 19/06/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 21/07/2014 tarihli ve 2014/60367 soruşturma, 2014/108 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, sanığın tekrar uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2015 tarihli ve 2014/60367 soruşturma, 2015/7981 esas, 2015/6618 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine dair İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2015 tarihli ve 2015/189 esas, 2015/314 sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine, kararın Dairemizin 30/12/2019 tarihli ve 2019/3852 esas, 2019/9378 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmesini takiben, yeniden yapılan yargılama sonucunda, İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2020 tarihli ve 2020/101 esas, 2020/146 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verildiği,

İncelemeye konu 19/02/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında yapılan soruşturma sonucunda ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17/04/2017 tarihli ve 2017/13428 esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/346 esas, 2017/446 sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, 19/06/2014 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının durma kararı nedeniyle geçerliliği ortadan kalkmış olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesindeki şartın gerçekleşmediği ve sonraki eylemin tek başına dava konusu yapılmayıp her iki suça ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerekeceği,

Her iki mahkeme tarafından hüküm tarihinde bilinmeyen ve sonradan ortaya çıkan bu durumun ilk kez kanun yararına bozma yolu ile incelenmesi mümkün olmayıp, yasaya aykırı

olduğu iddia edilen mahkeme kararlarına karşı başvurulacak diğer kanun yolları tükenmediğinden, yargılama sona erdikten sonra ortaya çıkan bu durumun CMK’nın 311. ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi kapsamında değerlendirilebileceği, sonradan ortaya çıkan bu durumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. ve devamı maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesi yoluyla çözümlenebileceği anlaşıldığından, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, merciince itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerindedir.

Ancak;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada yapılan değerlendirmede;

Sanığın UYAP üzerinden alınan adli sicil kaydına göre; İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2020 tarihli ve 2020/101 esas, 2020/146 sayılı durma kararından sonra İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 19/06/2014 tarihli eylem nedeniyle 24/03/2020 tarihinde yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği anlaşıldığından;

Ancak;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada yapılan değerlendirmede;

Sanığın UYAP üzerinden alınan adli sicil kaydına göre; İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2020 tarihli ve 2020/101 esas, 2020/146 sayılı durma kararından sonra İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 19/06/2014 tarihli eylem nedeniyle 24/03/2020 tarihinde yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği anlaşıldığından;

Bu durumda, incelemeye konu suç tarihinin 19/02/2017 olması ve 24/03/2020 tarihli ikinci erteleme kararından önce işlenmiş olması karşısında; mahkemece 24/03/2020 tarihli erteleme kararı sonrasında ihlal nedeniyle erteleme kararı kaldırılarak açılmış bir kamu davası olup olmadığının araştırılması, açılmış bir kamu davası var ise, inceleme konusu dosyada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşılmakla CMK’nın 223/8. maddesi gereğince “kamu davasının düşmesine” karar verilerek TCK’nın 61. maddesi gereğince cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesinde dikkate alınmak üzere mahkemesine ihbarda bulunulması, şayet 24/03/2020 tarihli erteleme kararı sonrasında ihlal nedeniyle kamu davası açılmamış ise erteleme kararı hukuki varlığını sürdüreceğinden yine inceleme konusu dosyada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşılmakla CMK’nın 223/8.maddesi gereğince “kamu davasının düşmesine” karar verilerek sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde dikkate alınmak üzere kararın bir örneğinin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin kanuna aykırı olduğu anlaşıldığından; mercii İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın bu yönden “kabulü” yerine “reddine” karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle, mercii İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/08/2020 tarihli ve 2020/846 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 23/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1310, Karar No: 2021/5620, Tarih: 20.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/1310 E.  ,  2021/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 03/10/2018 tarih ve 2017/412 - 2018/245 sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan; TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca sanığın 2 yıl hapis ve 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği, atılı suçtan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi'nin infazın durdurulması talebinin ve temyiz isteminin reddine dair verdiği ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun'un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 23/06/2020 tarih ve 2018/3760 Esas, 2019/1023 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 20/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/643, Karar No: 2017/876, Tarih: 16.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/643 E.  ,  2017/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2015 tarih ve 2013/576-2015/515 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... A.Ş. vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17/01/2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen (2013/178 Esas) davala davacı .... vekili Av. ... ile asıl ve birleşen (2013/178 Esas) davada davalı ... A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, tekne sigorta poliçesi ile davacı şirkete sigortalı olan... isimli yatın sezon sonu bakım ve onarım amacıyla davalı ... ait çekek yerinde karaya çekildiğini, teknenin çekek yerinde bulunmakta iken yine aynı amaçla çekek yerinde ve yan tarafında bulunan davalı ... 'e ait ... isimli teknede 31/03/2012 tarihinde meydana gelen yangın sonucu oluşan alevlerin sirayet etmesi sonucu hasara uğradığını, (117,255 TL)'nin 27/04/2012 tarihinde, 105.500 EURO (239.271,30 TL)'nun 08/05/2012 tarihinde (toplam 153.500 EURO (356.526,30 TL) sigortalıya ödendiğini, ... isimli tekne sigortalı tekneye daha güvenli bir mesafeye çekilmiş olsaydı oluşan yangın nedeniyle... ve diğer teknelerde hasar meydana gelmeyeceğini, davalı... Sigorta A.Ş'nin ... isimli yatı sigortaladığını, poliçede 3. şahısların uğrayacağı zararların da teminat kapsamına alındığını, davalı ... şirketinin poliçedeki limit tutarı ile sınırlı olmak kaydı ile oluşan hasardan davacıya karşı davalı ... ile birlikte müştereken ve müteselsil sorumlu bulunduğunu ileri sürerek; toplam ödenen 153.500 EURO mukabili 356.526,30 TL tazminatın, 117.255,00 TL'lik kısmının ödeme tarihi 27/04/2014, 239.271,30 TL'lik kısmının 08/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/178 Esas sayılı dosyasında davacı vekili, tekne sigorta poliçesi ile davacı şirkete sigortalı ... isimli yatın davalı ...'a ait çekek yerinde bulunduğu sırada davalı ... 'e ait ... isimli teknede meydana gelen yangın sonucu hasara uğradığını, eksper raporuna göre teknede 6.861,04 EURO hasar meydana geldiğinin tespit edildiğini, belirlenen bu tutarın 20/04/2012 tarihinde sigortalının hesabına ödendiğini, davalı ... ...'in yangınının başladığı ... isimli yatın maliki olması nedeniyle kusursuz sorumluluk esasına göre sorumlu olduğunu, diğer davalı ... A.Ş'nin marina ve çekek hizmeti sunması nedeniyle olay nedeniyle sorumlu olduğunu, davalı ... şirketinin ise ... isimli yatı sigortaladığından poliçede yazılı limitle sınırlı olmak üzere müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek; davacı tarafından sigortalıya ödenen bedelin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen mahkemenin 2014/367 esas sayılı dosyasında davacı vekili, davalı Allianz Sigorta Şirketi'ne sigortalı olan mülkiyeti davalı ... Tarkan Karayiğit'e ait olan ... isimli gezi teknesinin Albatros Marina'da 31/03/2012 tarihinde yanması neticesinde müvekkili sigorta şirketine sigortalı bulunan Seheryeli Nur isimli teknenin hasarlanmasına sebep olduğunu, müvekkili şirketin sigortalısına 11.951,00 TL hasar tazminatı ödediğini, hasar tazminatını davalılardan talep etmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek, ödenen hasar tazminatının faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilleri, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılardan Albatros Turizm Yat Marina A.Ş'nin işleticiliğini yaptığı çekek yerinde davalı ...'e ait ... adlı gezi teknesinde bakım sırasında 31/03/2012 tarihinde yangın meydana geldiği, bu yangın sonucunda davacı ...tarafından ... ve ..., adlı tekneler ile birleşen dava davacısı ... Sigorta A.Ş tarafından sigortalı olan ... adlı teknelerde hasar meydana geldiği, bu hasar nedeniyle davacıların sigortalılarına tazminat ödemek zorunda kaldıkları, olay nedeniyle davalılar ... ve ... A.Ş'nin %50'şer oranda kusurlu oldukları gerekçesiyle, davalı ...A.Ş'nin sigorta poliçesi ile sorumlu olduğu miktar gözetilmek suretiyle bu sorumlu olduğu miktar davacıların ödemiş olduğu tazminat miktarları baz alınmak suretiyle garameten dağıtılarak hesaplama yapılmak suretiyle, asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... A.Ş. vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş. vekili ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... A.Ş. vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş. vekili ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... A.Ş. vekili ile davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan ....480,00 TL duruşma vekalet ücretinin asıl davada davalılar ...A.Ş. ile davalı ...'ten alınarak davacı ...ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 12.079,21 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... A.Ş. ile ...'ten müştereken ve müteselsilen alınmasına, 16/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3832, Karar No: 2012/10368, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3832 E.  ,  2012/10368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dava menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Hizm. A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilince davalıdan satın alınacak mallara karşılık 6.345 TL tutarlı bir adet çekin avans olarak keşide edilmek suretiyle davalıya teslim edilmiş ise de, davalının edimini ifa etmediğini belirterek, çek nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında bir ilişki olmadığı gibi çek üzerindeki ciroya dair kaşe ve imzanın da müvekkiline ait bulunmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yargılama sürerken, bu kez davalı vekili tarafından aynı gerekçelerle dava konusu çekde ciranta ve hamil olarak yer alan davalılar aleyhine ... Asliye Ticaret Mahkemesinde menfi tespit davası açılmış, %40 oranında tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı ... Faktoring AŞ. vekili, müvekkilinin yasal mevzuata uygun olarak gerçekleştirilen faktoring işlemi sonucu çekde meşru hamil sıfatına sahip bulunduğunu bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, açılan bu dava ile ana dava arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle birleştirme kararı verilmiştir.

Mahkemece, ana dava yönünden davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine, birleşen dava bakımından ise benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davaya konu çekteki ciranta imzasının davacı ...'a ait olmadığının kanıtlandığı gerekçesiyle davacı yanca ispatlanan davanın kabulüne, takibe dayanak oluşturan 6.345 TL tutarlı çekten dolayı birleşen davanın davacısı ...'ın davalılara borçlu olmadığının tespitine ve koşulları oluşmadığından davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı .... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... Hizm. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.