muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8436, Karar No: 2013/2052, Tarih: 21.03.2013

Davalı işbu dava dosyasında 7.12.2011 tarihli duruşmada dosyanın kapanması için hazırlıkta o şekilde ifade verdiğini, alkollü olmadığını, bir başka aracın kendisine çarpması sonucu kazanın meydana geldiğini söylemişse de, ilgili hazırlık soruşturması sırasında kazanın oluş şekline ilişkin olarak verdiği ifadesi kendisini bağlamaktadır.

Davacı taraf, kazanın tesbit tutanağındaki gibi olmadığını, olaya bir başka aracın karışmadığını, davalının tek taraflı olarak trafiğe tescil edilmeyen motosikleti ile kaza yaptığını, davalı için yapılan tedavi giderinin teminat kapsamında bulunmadığını belirterek İvrindi İcra Müdürlüğü’nün 2011/76 sayılı dosyasında davalı ve ödeme yapılan hastane döner sermaye işletme müdürlüğü aleyhinde 19.217,29 TL alacağın takip tarihinden işleyecek yasal faizi, icra takip masrafları ve vekalet ücretinin tahsili için 8.4.2011 tarihinde icra takibi yapmış, davalı süresinde icra takibine itiraz etmiş; davalı hakkındaki icra takibi durdurulmuş, diğer takip borçlusu Uludağ Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü’ne ödeme emri 21.4.2011 tarihinde tebliğ edilmiş ve 14.10.2011 tarihinde 19.217,29 TL asıl alacak ilgili hastane yönetimince davacıya ödenmiştir.

Davacı vekili henüz asıl alacak miktarı ödenmeden önce 7.9.2011 tarihinde, davalı ... hakkında işbu itirazın iptali davasını açarak itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiş; 7.12.2011 tarihli dilekçesinde ve aynı tarihli oturumda, asıl alacağın dava dışı diğer takip borçlusu tarafından müvekkiline ödendiğini, asıl alacak yönünden davanın konusuz kaldığını ancak işlemiş faiz, harç ve yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden davaya devam ettiklerini bildirmiş, mahkemece asıl alacak yönünden dava konusuz kaldığından hüküm kurulmasına yer olmadığına, 6111 Sayılı Yasanın 59.maddesi ile geçici 1.maddesine göre tedavi giderinden SGK’nın sorumlu olması, davalının sorumluluğunun bulunmaması nedeniyle davacının faize yönelik isteminin de reddine karar verilmiştir.

Bu durumda mahkemece, dosya kapsamına göre davaya konu trafik kazasının 6111 sayılı yasanın yayım ve yürürlük tarihinden önce 1.8.2010 tarihinde meydana geldiği, davacının tedavi giderini dahi 9.12.2010 tarihinde yasanın yayım ve yürürlük tarihinden önce ödediği, SGK tarafından 7.2.2012 tarihinde yayınlanıp, yayımı tarihinde yürürlüğe giren “Trafik Kazalarına Bağlı Tedavi Giderlerine İlişkin Genelgenin 2.maddesinde verilen hizmetler başlığı altında “6 numaralı bentte getirilen düzenlemeye göre 6111 Sayılı Yasanın yayımı tarihinden önce meydana gelen trafik kazalarından kaynaklanan ve 13.2.2011 tarihi itibariyle ödenmemiş tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanacağı, bu tarihten önce meydana gelen trafik kazası nedeniyle ilgili sigorta şirketi yada güvence hesabından tahsil edilen tutarlar bakımından sigorta şirketi yada Güvence Hesabına iade yapılmayacağı hükmünün getirildiği, buna göre davacının 6111 Sayılı Yasanın yayımı tarihinden önce meydana gelen ve yine bu tarihten önce dava dışı hastaneye yaptığı tedavi gideri ödemesini SGK’dan talep edemeyeceği, ödemenin kaza tesbit tutanağına göre yapıldığı ve sonradan tesbit edilen duruma göre ... teminatı kapsamında olmadığı, davalının sebepsiz yere zenginleştiği, davacının ödediği tedavi gideri ve ferilerini tek taraflı trafik kazasında tamamen kusurlu olan, tescilsiz motosikletin sahibi ve sürücüsü olan davalıdan geri isteyebileceği, asıl alacak yargılama sırasında dava dışı takip borçlusu tarafından ödendiğinden, yargılamaya devam edilerek icra takip

tarihinden, dava dışı Uludağ Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğünce 19.217,29 TL tedavi giderinin davacıya ödendiği 14.10.2011 tarihine kadar asıl alacağa işlemiş yasal faiz, (talebe göre %9’u geçmeyecek şekilde) yargılama giderleri, harç ve vekalet ücreti yönünden karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8424, Karar No: 2014/13235, Tarih: 25.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/8424 E.  ,  2014/13235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22625, Karar No: 2021/9339, Tarih: 29.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/22625 E.  ,  2021/9339 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Uyarlama üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Kesinleşen hükme, bozmaya uyularak yapılan uyarlama yargılamasına, dosyadaki delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine; 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine uygun biçimde değerlendirme yapılarak, 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğunun belirlenmiş olmasına, incelenen dosya içeriğine ve gerekçeye göre, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Gerekçeli karar başlığında gözaltı ve tutuklama tarihinin yazılmayarak CMK’nın 232/2-d maddesine aykırı davranılması,

2- Gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, sonuç adli para cezası doğru hesaplanmış ise de, "250" gün olan gün para cezasının "125" gün olarak yanlış yazılması,

3- Adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesinin “52/4” yerine “52/2” olarak gösterilmesi ve "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalanın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" belirtilmesi gerekirken "taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tahsil edileceğine" karar verilip kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

4- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından hükümlünün durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

5- Mahsup hükümlerine ilişkin TCK'nın 63. maddesi uygulanırken, sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin de mahsubuna karar verilmesi gerekirken, sadece gözaltında geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Gerekçeli karar başlığına suç tarihinden sonra gelmek üzere “Gözaltı Tarihi: 10.10.2002, Tutuklama Tarihi: 14.10.2002” ibarelerinin eklenmesi,

2- Hüküm fıkrasının gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin altıncı paragrafında olan "125" ibaresinin çıkarılarak yerine "250" ibaresinin yazılması,

1- Gerekçeli karar başlığına suç tarihinden sonra gelmek üzere “Gözaltı Tarihi: 10.10.2002, Tutuklama Tarihi: 14.10.2002” ibarelerinin eklenmesi,

2- Hüküm fıkrasının gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin altıncı paragrafında olan "125" ibaresinin çıkarılarak yerine "250" ibaresinin yazılması,

3- Hüküm fıkrasından adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin yedinci paragrafının çıkarılarak yerine “TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer ay ara ile 10 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalanın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,

4- Hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararı ve 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile TCK’nın 53/3. fıkrasında yapılan değişiklikten sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

5- Hüküm fıkrasının TCK'nın 63. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "gözaltında" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve tutuklulukta" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15194, Karar No: 2016/11348, Tarih: 28.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15194 E.  ,  2016/11348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; borçlu olan davalı hakkında 26.03.2013 tarihli kaçak tespit tutanağının tanzim edildiğini, davalının apartman yöneticisi olduğunu, davacı tarafından davalı hakkında ilgili yönetmeliğe göre hesaplanan kaçak kullanım bedeline ilişkin olarak icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali, alacağın doğduğu tarihten itibaren faiz işletilmesini ve % 20 oranında kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının ilgili apartmanın yöneticisi olmadığını,yine ilgili apartmanda kat maliki de olmadığını,söz konusu apartmanda bir apartman yönetimi bulunmadığını, apartmana ait işlerin bina sahibi olan dava dışı ... tarafından yürütüldüğünü, bu nedenle husumetten davanın reddini talep ettiklerini, esas yönünden ise,bina sahibinin kanser hastası olması nedeniyle apartman işlerinin çocukları tarafından yerine getirildiğini, davalının sorumlu olduğu kabul edilse dahi söz konusu kaçak tespit tutanağı ve yapılan tahakkukun yasaya uygun olmadığını, davalının kayınpederinin tedavi gördüğünü davacı kurum görevlilerine söylemesi üzerine ''siz de adınızı yönetici olarak yazıp imzalayın, alırız'' demeleri nedeniyle söz konusu dilekçeyi verdiğini savunarak,davanın reddi ile davacı aleyhine % 20 oranında tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece; davalının ilgili apartmanın yöneticisi ve sahibi olmadığı, davalının ilgili apartmanda bağımsız bölüm oturanı olduğu, yönetici olmadığı, kaçak su kullanımı fiilinin davalı tarafından gerçekleştirilmediği, ortak yerler anlamındaki kullanım için davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu edilen uyuşmazlık; kaçak su kullanımından kaynaklı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu edilen uyuşmazlık; kaçak su kullanımından kaynaklı itirazın iptali istemine ilişkindir.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 35. maddesinde yöneticinin görevleri ayrı ayrı gösterilmiştir. Bu görevler ana gayrimenkulun yönetimi ile ilgili olup, yönetimin gerektirdiği ortak giderleri yapmak yetkisini de içermektedir. Yönetici, Yasadan aldığı temsil yetkisine dayanarak çeşitli sözleşmeler kurabilir. İşte bu sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda yönetici dava açabileceği gibi, yöneticiye karşı da dava açılabilir. Şu husus da belirtilmelidir ki yönetici, vekaletname ile tayin edilen bir vekil gibi değildir. Yasal bir temsilci olup yetkisini yasadan almaktadır. Bu sıfatla yaptığı sözleşmeden dolayı kendisine husumet yönetilebilir. Öte yandan kat malikinin veya kat malikleri kurulunun ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunmaması, yöneticinin özel kanundan doğan temsil yetkisini ortadan kaldırmaz. Sonuç olarak denilebilir ki, yöneticinin temsil yetkisine giren işlerden dolayı üçüncü kişilerle yaptığı sözleşmelerden doğan uyuşmazlıklarda, aktif ve pasif dava ehliyeti bulunmaktadır. Aksinin benimsenmesi durumunda ise, bu kez üçüncü kişilerin yönetici ile sözleşme yapmaktan kaçınacakları ve bundan kat maliklerinin zarar görecekleri kuşkusuzdur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında ise;dosyada yer alan bilgi ve belgelerden davaya konu edilen adreste davacı kurum görevlilerince yapılan kontrol neticesinde 26.03.2013 tarihli kaçak tespit tutanağının tanzim edildiği,tutanak incelendiğinde ise davalının apartman yöneticisi olarak belirtildiği ve tutanakta kaçak kullanım şeklinin ise ''kollektörden önce ayrı hat çekerek bina temizliği ve sulamada kullanılıyor'' olarak ifade edildiği ve kaçak su kullanan olarak belirtilen davalının imzadan imtina ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece her ne kadar mahallinde icra edilen keşif ve dinlenen tanık beyanları da nazara alınarak davalının ilgili apartmanın yöneticisi ve sahibi olmadığı, sadece ilgili apartmanda bağımsız bölüm oturanı olduğu, kaçak su kullanım fiilinin davalı tarafından gerçekleştirilmediği,ortak yerlerdeki kullanım için davalıya husumet yöneltilemeyeceği gerekçe gösterilerek husumetten davanın reddine karar verilmiş ise de,26.03.2013 tarihli kaçak tespit tutanağı ve kaçak su tahakkukunun davalı apartman yöneticiliği adına düzenlenmesi,yine dosya kapsamında yer alan tanık beyanları ile de sabit olduğu üzere söz konusu apartmanın aile apartmanı olması ve davalının davacı kuruma hitaben sunduğu ve yönetici sıfatı ile imzaladığı 09.04.2013 tarihli dilekçe de nazara alındığında davalının tevil yollu ikrarı olduğu da gözetilmek suretiyle davalının ilgili apartmanın yöneticisi olarak söz konusu kaçak kullanım fiilinden sorumlu olduğu ve davalı yönetime 634 sayılı yasanın 35. maddesine göre husumet yöneltilebileceğinin kabulü gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece;yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alınmak suretiyle dosyada yer alan davalının imzadan imtina ettiği 26.03.2013 tarihli kaçak tespit tutanağı, dosya kapsamında yer alan ve davacı kuruma sunulan ve davalı tarafça yönetici sıfatı ile imzalandığı tevil yollu ikrar edilen dilekçe ve yine söz konusu kaçak kullanım fiilinin gerçekleştirildiği apartmanın aile apartmanı olduğu hususları da gözetilmek suretiyle davalının söz konusu apartmanın yöneticisi olarak davaya konu edilen kaçak kullanım fiilinden sorumlu olduğu ve 634 sayılı yasanın 35. maddesine göre davalı yönetime husumet yöneltilebileceği kabul edilmek suretiyle alanında uzman bilirkişiden rapor alınarak

davalı yönetimin sorumlu olduğu borç miktarının belirlenmesi suretiyle sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken,eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile davanın husumetten reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9305, Karar No: 2020/11621, Tarih: 24.06.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/9305 E.  ,  2020/11621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve adı geçen Bakanlığın duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29206, Karar No: 2015/1819, Tarih: 28.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/29206 E.  ,  2015/1819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 13.01.2014 tarihinde tefhim olunan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftlalık yasal süreden sonra 10.02.2014 günü temyiz eden katılan vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13784, Karar No: 2019/2661, Tarih: 21.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/13784 E.  ,  2019/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak özellikle davaya konu kazayla ilgili maddi olgu doğru belirlenerek, olayın niteliği, davalı ve dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkileri araştırılarak davaya konu olayla ilgili tazminat dava dosyası, ceza dava dosyası ve bilhassa kurum müfettiş raporu arasındaki kusur oranları arasındaki çelişkilerin giderilmesi amacıyla uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir. Bunun yanında alınacak yeni kusur raporunda ceza davası sonucu mahkumiyeti kesinleşen dava dışı ... ’in de kusurlu olduğu gözetilmeli ve sigortalıya iş kazası sebebiyle yapılan tedavi giderlerine ait tüm kayıtların celbiyle belirlenecek kusur oranına göre davalının sorumlu olduğu miktar belirlenmelidir.

Açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.