muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/28182, Karar No: 2022/3819, Tarih: 08.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28182 E.  ,  2022/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-... tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-1 nolu bozma sebebinin sonucuna göre uzlaşma sağlanamaması halinde;

...gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin ... tarihli ve ...Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3776, Karar No: 2018/12900, Tarih: 27.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/3776 E.  ,  2018/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, trafik sigortası bulunmayan dava dışı aracın davacıların desteği olan yayaya çarpması sonucunda davacıların desteği ... ’in vefat ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydı ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 2.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili, ıslah dilekçesi ile davacı anne ... için 10.681,21 TL, baba ... için ise 7.828,38 TL destek tazminatı talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 947,39 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Hesabından alınmasına, 27/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11060, Karar No: 2022/19081, Tarih: 16.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/11060 E.  ,  2022/19081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Mala zarar verme suçu kasten veya olası kast ile işlenebilecek suçlardandır. Bu suçun taksirle işlenmesi mümkün değildir. Olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerekmektedir. Taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olan sanığın neticeyi istememesine karşın neticenin gerçekleşmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; sanığın, mağdur ...’in suratına yumruk atması üzerine mağdur ...’in elinde bulunan seyyar yazar kasanın yere düşerek zarar görmesi şeklinde gerçekleşen olayda; tüm dosya kapsamından sanığın kastının mağdur ...’i yaralamaya yönelik olduğu, sanığın suça konu seyyar yazar kasaya zarar verme kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmadığı gibi, seyyar yazar kasanın zarar görmesini de öngörememesi karşısında sanığın eyleminin taksir düzeyinde kaldığı ve mala zarar verme suçunun taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yasal unsurları oluşmayan atılı mala zarar verme suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde düşme kararı verilmesi hükmolunması,

2) Sanığın, Konya Büyükşehir Belediyesinde otopark görevlisi olarak görev yapan mağdur ...’i, mağdurun otopark ücreti istemesi nedeniyle suratına yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile yaralaması, sinkaflı küfür ederek mağdur ...’e hakaret etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, mağdur ...’in aşamalarda “Konya Büyükşehir Belediyesinde otopark görevlisi olarak görev yaptığını” ifade ettiği, 10.08.2015 tarihli dilekçesinde ve 12.01.2016 tarihli celsede şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği, sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği; ancak mağdur ...’in suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 6/1-c kapsamında “kamu görevlisi” olup olmadığına ilişkin araştırmanın yapılmadığı, mağdurun suç tarihi itibariyle kamu görevlisi olması halinde, sanığın eylemlerinin kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, kamu görevlisini yerine getirdiği görev nedeniyle kasten yaralama suçlarını oluşturacağı ve bu durumda şikayetten vazgeçeme nedeniyle hakaret ve kasten yaralama suçlarından düşme kararları verilemeyeceği gözetilmeden, yeterli olmayan yazılı gerekçeyle sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7519, Karar No: 2012/247, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7519 E.  ,  2012/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacılar murisi ...'ın davalı ... İşletmeciliği Nakliyat Hafriyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait işyerinde 7.12.2007 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası sonucu ölümüyle ilgili olarak, S.G.K'ca ve Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı'nca yapılmış müfettiş soruşturması olup olmadığı sorulup, varsa asıl veya tastikli rapor suretlerinin celbi ile eklenerek gönderilmesi, için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1238, Karar No: 2023/3099, Tarih: 01.06.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/1238 E.  ,  2023/3099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Mahkemesinden 20/01/2021 tarihli ve 2020/264 Esas, 2021/48 Karar sayılı kararının Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davalılar vekili Avukat ... tarafından yargılama aşamasında sunulan 10.02.1973 tarihli dava konusu taşınmazlardaki kök mirasbırakan ....'nin miras paylarının satışına ilişkin düzenlenen belgenin Mahkemece Yazı İşleri Müdürlüğü kasasında saklamak üzere muhafaza altına alındığı, buna ilişkin 28.01.2015 de tutanak düzenlendiği, temyiz incelemesine esas olmak üzere yapılan incelemede 10.02.1973 tarihli satış sözleşmesinin dosya içerisinde bulunmadığı belirlenmiştir.

10.02.1973 tarihli satış sözleşmesinin Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğünden onaylı örneğinin temini ile dosya arasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13212, Karar No: 2006/16357, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13212 E.  ,  2006/16357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.05.2005 ... ve 2005/185-5981 sayılı bozma kararında özetle; "Uzman bilirkişi raporunda; çekişmeli 302 ada 12 parsel sayılı taşınmazın 1962 çekimi ... fotoğraflarına göre düzenlenen 1963 baskılı memleket haritasında, batısında dar bir şeridin yeşil orman alanı, doğusunun ormansız açık alan olarak nitelendirildiği bildirilmiş ve memleket haritasında yeri kısmen orman alanı kısmen açık alanda işaretlenmiştir. Davacı ... Yönetimi tarafından dosyaya ibraz edilen ve memleket haritası ile kadastro paftasının bilgisayar ortamında çakıştırıldığı, haritalarda çekişmeli 302 ada 12 parselin doğusunun yeşil orman alanı içinde doğusunun açık alan içinde kaldığı görülmektedir. Bilirkişi raporunda taşınmazın orman olan ve olmayan kısımlarının miktarları hesaplanırken; memleket haritasındaki konumları değil, 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman kadastro haritasında konumları dikkate alınarak miktarlar belirlenmiştir. Bilirkişi raporu ile bilgisayar ortamında çakıştırılan haritalar arasında çelişki bulunmakta olup, bilirkişi bu çelişkinin nedenini de raporunda açıklamamıştır. Bu husus, uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazın en eski tarihli memleket haritasındaki yerini gerçeğe uygun belirleyip belirlemediği hususunda tereddüt yarattığı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (A) ile gösterilen 8326.80 m2'lik bölümünün tespit gibi davalı adına, (B) ile gösterilen 3707.73 m2'lik bölümünün ise, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 27/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1772, Karar No: 2017/5061, Tarih: 10.10.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1772 E.  ,  2017/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddesi delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 62/1, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğincemahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmayan duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan tayin olunan temel cezada 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi gereğince artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezasını azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “27.09.2008” yerine “11.10.2008” olarak gösterilmesi ve suç adı kısmında “Silahlı terör örgütüne yardım etme” yerine “silahlı terör örgütüne üye olma” yazılması,

2-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

3-Silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkumiyetine hükmolunan sanığın cezasının 3713 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107'nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 108'inci maddesi hükümlerine göre infaz edileceği gözetilmeden, sadece örgüt mensubu suçlular hakkında uygulama imkanı bulunan TCK'nın 58/9. maddesinin örgüt mensubu olmayan sanık bakımından tatbikine karar verilmesi,

3-Silahlı terör örgütüne yardım suçundan mahkumiyetine hükmolunan sanığın cezasının 3713 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107'nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 108'inci maddesi hükümlerine göre infaz edileceği gözetilmeden, sadece örgüt mensubu suçlular hakkında uygulama imkanı bulunan TCK'nın 58/9. maddesinin örgüt mensubu olmayan sanık bakımından tatbikine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihi kısınma “27.09.2008” ibaresinin eklenmesi, suç adı kısmından “silahlı terör örgütüne üye olma” ibaresinin çıkarılarak yerine “Silahlı terör örgütüne yardım etme” ibaresinin eklenmesi, hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılarak "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi ve TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın bütünüyle çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1300, Karar No: 2020/2231, Tarih: 12.05.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/1300 E.  ,  2020/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a) Mahkûmiyet; Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 01/11/2018 tarihli, 2018/108 esas ve 2018/372 sayılı kararı

b) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 17/01/2019

tarihli, 2018/4010 esas ve 2019/82 sayılı kararı

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 17/01/2019 tarihli, 2018/4010 esas ve 2019/82 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 286/1. maddesinde belirtilen kararlardan olduğu, kararın sanık müdafiince aynı Kanun’un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşıldığından;

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

Hükümden önce 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin düzenlendiği ve sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/934 esas, 2016/569 karar sayılı ilamına konu kasten yaralama suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık müdafiinin salıverilme isteğinin reddine; dosyanın Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine 12/05/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8299, Karar No: 2012/3034, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/8299 E.  ,  2012/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10/10/2005-24/02/2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 24/02/2006-10/10/2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 24/02/2006-10/10/2006 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiş ise de varılan bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri olan bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Kanun'un kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de çalışmasının konusu, sürekli kesintili mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenmeli, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar kontrol edilmeli, mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve posta başı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmelidir. Bu davalarda işverenin kabulünün tek başına hukuki bir sonuç doğurmayacağı göz önünde tutulmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Yukarıda açıklanan hususlar, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek aydınlığa kavuşturulduktan sonra o çalışmanın sigortalı çalışma niteliğinde olup olmadığı, ya da ne zaman bu niteliğe kavuştuğu yönü üzerinde durulmalı ve çalışmayı kapsama alan yasanın yürürlük tarihinden sonraki dönem için hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,