muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5929, Karar No: 2016/23769, Tarih: 21.12.2016

2- Diğer hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz” (Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 07/07/2008 ve 18/03/2008 tarihinde yapılan aramalarda CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın mahkeme huzurunda alınan beyanları karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Temyiz davasına konu olayda her ne kadar 07/07/2008 ve 18/03/2008 tarihinde yapılan aramalarda CMK'nın 119/4. maddesi uyarınca o yer ihtiyar heyetinden veya komşulardan iki kişi hazır bulundurulmamış ise de; sanığın mahkeme huzurunda alınan beyanları karşısında suçun sübutuna ilişkin yerel mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19317, Karar No: 2019/33033, Tarih: 18.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/19317 E.  ,  2019/33033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, ihbar üzerine sanıkların işlettiği ... Ticaret isimli iş yerinde yapılan aramada madeni yağ ve gaz yağı ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların madeni yağ iş yeri ruhsatlarının olduğu, ele geçen yağların herhangi bir karışım içermediği, 07.10.2013 tarihli Petrol Mühendisi tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda dava konusu yağların akaryakıt tanımına uymadığı ve araçlarda yakıt olarak kullanılamayacağının tespit edilmesi karşısında sanıkların savunmalarının aksine mahkumiyetleri için kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10206, Karar No: 2024/6963, Tarih: 07.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10206 E.  ,  2024/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1515 E., 2023/1606 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölcük 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/345 E., 2022/389 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalının 16.11.1990 yılında görücü usulü ile evlendiklerini, bu evlilikten 1991 ve 1992 yılı doğumlu ... ve ... isimli ortak çocukları bulunduğunu, davacı ile davalı arasında, evlendikleri tarihten bu yana duygu ve düşünce birliğinin sağlanamadığını, sevgi ve saygı şöyle dursun bir gün bile mutlu bir an yaşanmadığını, tarafların 02.10.2019 tarihinden beri fiilen ayrı yaşadıklarını, en son ayrılık sürecinde davacının davalı eşin tehditleri ve şiddet eğilimi nedeniyle davalı hakkında Mahkememizin 2020/311 D. İş dosyası üzerinden uzaklaştırma kararı aldırıldığını, davalının tır şoförü olarak çalıştığını ve emekli olduğunu, davacının ise ev hanımı olduğunu, hayatı boyunca hiç çalışmadığını, davacının şu an oğlunun yanında kaldığını, davalının ise müşterek konutta yaşadığını, davalının öfke kontrolünün olmadığını, her kavgada ağza alınmayacak hakaretler ve aşağılamalar yaşandığını, bu kavgalarda müvekkilinin kadınlığından mezhebine kadar her türlü konuda müvekkilinin aşağılandığını, hakarete uğradığını, ayrılmalarına sebep olan son olayda davalının müvekkilin üzerine yürüdüğünü, oğulları ...' in araya girerek davalının şiddet içeren davranışlarını göğüslediğini, davalının evlilik birliği boyunca sadakatsiz tutum ve davranışlar içerisinde olduğunu, davalının müvekkiline psikolojik şiddet uyguladığını, ''saf alevi'' olmamasını hep sorun olarak gördüğünü, davalının müvekkiline ekonomik şiddet uyguladığını, son beş yıldır müvekkilinin ihtiyaçlarını karşılamadığını, kanser olan müvekkiline davalının destek olmadığını, bu halde dahi davalının müvekkiline türlü hakaretlerine ve şiddetlerine devam ettiğini, 02.10.2019 tarihinde yaşanan son olayda müvekkilinin evden kovulduğunu, müvekkilin kendisine oğlu ile bir hayat kurduğunu ve tedavisinin halen devam ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, davacı müvekkili için 100.000,00 TL manevî ve 100.000,00 TL maddî tazmınatın kararın kesinleşmesinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davalı tarafından davacıya aylık 1.500,00 TL tedbir nafakası bağlanmasına, boşanmanın kesinleşmesinden sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, her yıl ÜFE oranında arttırılmasına, yargılama masrafları ile karşı vekâlet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiştşir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen davaya cevap vermemiştşir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı kocanın davacı kadına ''sen hiçbir şey yapamazsın, mercimek beyinli, sen kadın mısın?'' demek suretiyle ve mezhebi dolayısıyla davacı kadını aşağılamak, ''kahpe'' demek suretiyle davacı kadına hakaret etmek, davacı kadına ''saf alevi'' olmamasından ötürü psikolojik şiddet uygulamak, davacı kadının ihtiyaçlarını karşılamamak, ekonomik şiddet uygulamak, kanser olan davacı kadına destek olmamak, 02.10.2019 tarihli yaşanan son olayda şiddet uygulamak maksadıyla davacı kadının üzerine yürümek ve onu evden kovmak suretiyle söz konusu yükümlülüklere aykırı davrandığı, ortak yaşamı davacı için çekilmez hale soktuğu, tam kusurlu davranışlarıyla birliğin temelinden sarsılmasına yol açtığı, evliliğin devamında eşler ve toplum için fayda kalmadığı anlaşıldığından açılan davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın için 500,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl TÜİK tarafından ilan edilecek ÜFE oranına göre attırılarak her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, kadın lehine 18.000,00 TL maddî, 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı, istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin tarafına usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, davalının anlaşmalı boşanmadaki beyanına güvenerek mahkemeye cevap dilekçesi sunmadığını, dava aşamasında kızının sunduğu beyanların ise hiçbir şekilde dikkate alınmadığını, kızını duruşmada hazır etmesine rağmen, tanık olarak ifadesinin alınmadığını, mezhep çatışması yaşadıkları iddiasının, dava aşamasında dile getirilmemesine rağmen, mahkemenin gerekçesinde bu hususun delil olarak kabul edildiğini, görgüye dayalı bir tanıklık anlatımı olmamasına rağmen, kendisine husumet besleyen oğlundan duyduklarını söylediklerini, bu nedenlerle boşanma, maddî-manevî tazminat, nafaka yönünden yeniden değerlendirme yapılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili, katılma yolu ile, istinaf dilekçesinde özetle; nafaka ve maddî-manevî tazminatların oldukça az takdir edildiğini, müvekkilinin emekli maaşı ile geçimini sağladığını, dava başında davalının gelirinin sorulduğunu ancak karar verilirken tekrar sorulmadığını, nafaka takdirinde eksik inceleme yapıldığını, verilen tazminat miktarının davalı için ödül olduğunu, yerel mahkeme kararının, karar tarihindeki ekonomik koşullarının oldukça gerisinde olduğunu, davalının usulüne uygun tebligata rağmen, süresi içerisinde cevap dilekçesini sunmadığını, ayrıca kendisinin dava açıp birleştirme talep edebilecekken etmediğini, davalının davaya cevap vermemesine rağmen, iddialarının tanıklarının anlatımı ile ispat ettiklerini, bu nedenlerle yerel mahkeme kararının nafaka, maddî-manevî tazminat bakımından kaldırılmasını, dava dilekçesindeki taleplerinin kabulünü talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü kişilik haklarına yapılan saldırı ve ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat, evlilikte geçen süre dikkate alındığında, davacı kadın lehine takdir edilen maddî ve manevî tazminat, yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğu sonucuna varılmakla hak ve nesafet kuralları gereğince davalı kadın lehine 40.000,00 TL maddî tazminata ve 40.000,00 TL manevî tazminata, aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına karar vermek gerekmiş, bu nedenle davalı erkeğin tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilirken, kadının katılma yolu ile istinaf talebinin kabulü yönünde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; takdir edilen nafaka ile maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşmadığı tutarlarının yüksek olduğunu, kusuru olmadığını belirterek temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174, 175 inci ve 176 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2738, Karar No: 2014/5182, Tarih: 10.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2738 E.  ,  2014/5182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 278 ve 718 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan ... oğlu ...'e ait olduğunu, tapu kaydında mirasbırakanın baba adının İsmail olarak yazıldığını, oysa ki taşınmazların mirasbırakanın annesinin babası ... oğlu ...'ten geldiğini, tapulama sırasında hataya düşülerek bu şekilde yazıldığını, ... oğlu ... isimli bir kimsenin bulunmadığını ileri sürerek tapu kaydının nufus kaydına uygun şekilde düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Kesin hüküm nedeniyle davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesi tarafından bu tür davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmeyeceğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda malikin baba adının yanlış yazıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1296, Karar No: 2018/1583, Tarih: 15.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/1296 E.  ,  2018/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK.nun 228/1 ve 62. maddesinin uygulanması sonucu hapisten çevrilme 500 TL, tam gün sayısından çevrilme 80 TL adli para cezası verildikten sonra sehven ''neticeten 100 TL doğrudan ve 3.000 TL. hapis cezasından çevrili adli para cezası ile cezalandırılmasına'' yazılmak suretiyle hükmün karıştırılması,

3- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 34. maddesine göre, adli emanete alınan yarısı olmayan 100,00 TL parayla ilgili karar verme yetkisinin mülki amirliğe ait olduğu gözetilmeksizin, yasal olmayan gerekçeyle müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 228/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 5 günün 4 güne indirilmesi, 5237 sayılı Kanunun 52. maddesi gereği bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL ile birim gün sayısının çarpılması suretiyle sonuç 100,00 TL adli para cezasının 80,00 TL'ye indirilmesi, hükmün 11. bendindeki ''neticeten 100,00 TL doğrudan adli para ve 3.000,00 TL hapis cezasından çevrili adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''neticeten 100,00 TL adli para cezası ve 500,00 TL hapis cezasından çevrili adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin

eklenmesi, hükmün paranın müsaderesine ilişkin bölümünün çıkarılarak yerine ''suçtan elde edilen yarısı olmayan 100,00 TL paranın 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 34. maddesine göre mülkiyeti kamuya geçirilmek üzere mülki amirliğe gönderilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13003, Karar No: 2021/12120, Tarih: 15.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13003 E.  ,  2021/12120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.04.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 01.02.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre ; suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti durakta bekleyen ve kilitli olmayan minübüslerden mp3 çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK’nın 142/1-c maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun belirlendiği; suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK’nın 142/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.04.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20572, Karar No: 2011/424, Tarih: 19.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/20572 E.  ,  2011/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tuzla Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.5.2009
Yargıtay — Esas No: 2016/17623, Karar No: 2018/33, Tarih: 08.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17623 E.  ,  2018/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları, nüfusa kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı, cilt, aile ve birey sıra numarası ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27. ve 7/1-b ile HMK m. 297/1-b). Mahkemece bu yasal zorunluluk yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.01.2018 (Pzt.)

....