muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15469, Karar No: 2023/6317, Tarih: 19.10.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve...vekilinin temyiz isteği; Suç vasfının tasarlayarak kasten öldürme olarak belirlenmesi gerektiğine, haksız tahrikin varlığına ve derecesine, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın daha ağır bir ceza ile cezalandırılması gerektiğine vesaire ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, beraati gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ve maktul arasında, müştekisi sanık, sanığı maktul olan, hayvan hırsızlığı, silahla tehdit, hakaret suçlarından açılan dava ve alacak borç meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın olay tarihinde 00.00-01.00 saatleri arasında çalışanları tanıklar ... ve... ile birlikte iş yerinde iken, maktulün yanında tanık ... ile birlikte alkollü bir şekilde sanığın iş yerine gelerek para istediği ve 25 TL tutarında parayı alıp çıkarken sanığa sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğu, tehdit içeren sözler söylediği, yaklaşık bir saat sonra alkollü olarak ve elinde bira şişesi olduğu halde sanığın iş yerine yanında tanık ........ ile birlikte gelen maktulün, sanığa yönelik yine sinkaflı küfürler ettiği ve tehdit içeren sözler söylediği, elinde bulunan şişedeki birayı iş yerine döktüğü, sanığın bu sırada 155'i aradığı, maktulün iş yerini terk etmesini istediği, bunun üzerine maktulün bira şişesini sanığa fırlatarak sanığı sol elinden yaraladığı, yere düşen şişenin kırıldığı, sanığın maktulü ittirerek dükkandan çıkarmaya çalıştığı, maktulün de sanığın boynunu koltuğuna sıkıştırarak dükkandan çıkarmaya uğraştığı, tanık...'nin de sanığı ellerinden tutarak dükkandan çıkmasını engellemeye çalıştığı ve sanık ile tanık...'nin tekrar iş yerine girdikleri, maktulün oradan ayrıldığı, bir müddet sonra eline taş alarak olay yerine gelen maktulün elindeki taşı attığı, ardından yoldaki dubayı alarak sanığın iş yerinin camlarını kırdığı, iş yerinde beklemekte olan sanığın, elinde bulunan avcı bıçağını adli tıp raporuna göre müstakilen öldürücü etki yapacak şekilde maktulün sırtından sokarak yaraladığı, bıçağın akciğere kadar indiği, sol akciğerin söndüğü, sanığın bıçağı birden fazla defa da maktulün kafasına öldürücü etkisi olmayacak şekilde vurduğu, aldığı darbenin etkisiyle iş yerinden kaçarak karşı kaldırımdaki iş yerinin merdivenlerine oturan maktulün, fenalaşarak sırtüstü düştüğü, kaldırıldığı hastanede kesici delici alet yaralanmalarına bağlı iç organ (akciğer) kesilmelerinden gelişen pnömotoraks ve hemotoraks ile iç ve dış kanama sonucu öldüğü, olayda sanığın sol el işaret parmağı ile birleşim yerinde arka kısmında 1 cm'lik yüzeysel yara ve yüzde birkaç adet morluk ve çizik nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Maktulün kesin ölüm sebebinin tespitini içeren 19.08.2015 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi Otopsi Tutanağında; "...Kişinin ölümünün kesici delici alet yaralanmalarına bağlı iç organ (akciğer) kesilmelerinden gelişen pnömotoraks ve hemotoraks ile iç ve dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu..." bildirilmiştir.

3. Sanık savunması, katılanların ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, 20.08.2015 tarihli CD inceleme tutanağı, sanığın yaralanması hakkında düzenlenen adli rapor, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanlar ... ve...vekilinin; Suç vasfının tasarlayarak kasten öldürme olarak belirlenmesi gerektiğine, haksız tahrikin varlığına ve derecesine, takdirî indirim hükümlerinin uygulanmasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın daha ağır bir ceza ile cezalandırılması gerektiğine vesaire, sanık müdafiinin; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, beraati gerektiğine vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşulları bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek meşru savunma hükümlerinin

uygulanmamasının ve sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca azami oranda haksız tahrik indirimi yapılmasının isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış, katılanlar ... ile...vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

uygulanmamasının ve sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca azami oranda haksız tahrik indirimi yapılmasının isabetli olduğu, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış, katılanlar ... ile...vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/228 Esas, 2022/22 Karar sayılı kararında katılanlar ... ile...vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ... ile...vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1427, Karar No: 2008/3774, Tarih: 11.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1427 E.  ,  2008/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şikâyet eden ... vekili Av. ... ile şikâyet edilen ... vekili Av.... ve Tasfiye Hâlinde Emlâk Bankası vekili Av. ... arasındaki sıra cetveline şikâyet istemi hakkında Bandırma İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 28.11.2007 gün ve 2007/357-431 E.K. sayılı kararın şikâyet eden vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Heyetçe incelenmesine gerek görülen sıra cetvelinin düzenlendiği Bandırma 2. İcra Müdürlüğünün 1999/1890 E. sayılı takip dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21766, Karar No: 2011/5190, Tarih: 23.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21766 E.  ,  2011/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Somut emsal değerlendirme tarihine göre 12 yıl önce satış gördüğünden emsal alınacak nitelikte değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Kurttepe Mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23808, Karar No: 2017/20470, Tarih: 28.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/23808 E.  ,  2017/20470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş bu karara karşı davalı idare vekilince temyiz yoluna başvurulmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi Köprü Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile; 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8037, Karar No: 2021/1166, Tarih: 10.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/8037 E.  ,  2021/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314.maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh,dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğunu bildiren 25.12.2020 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 10/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28593, Karar No: 2015/40046, Tarih: 15.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/28593 E.  ,  2015/40046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/362231

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2010

NUMARASI : 2009/223 (E) ve 2010/272 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın silahla tehdit eylemini birden fazla müştekiye karşı tek bir eylemle gerçekleştirmesi nedeniyle, tehdit suçundan belirlenen cezanın TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılması gerekirken, yerinde ve yasal olmayan gerekçeyle, iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2-TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık M.. M..'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1089, Karar No: 2017/2818, Tarih: 02.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1089 E.  ,  2017/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hasimsiz görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün talep eden vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, ...." hastalığı teşhisi konulan ve tedaviyi reddeden ...'ün tedavisi için vasi tayini ve bir kuruma yerleştirilmesi istenmiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 432. maddesi uyarınca bulaşıcı hastalığın tedavisi için, hastanın kuruma yerleştirilmesi ve vasi atanması istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.nun 33. maddesi uyarınca, olayları açıklamak taraflara, hukuki niteleme hakime aittir.

Vesayete ilişkin hükümler kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece sadece vasi atanması yönünden değerlendirme yapılmış, alınan sağlık kurulu raporu doğrultusunda vasi atanması talebi reddedilmiştir. Ancak dava dilekçesi incelendiğinde asıl talebin, bulaşıcı olan .... hastalığına yakalanan ve tedaviyi kabul etmeyen hastanın tedavisi için bir kuruma yerleştirilmesi yönünde tedavi amaçlı kişisel koruma kararı talep edildiği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 432. maddesinde; "akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, ağır tehlike arz eden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişinin kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması halinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirileceği veya alıkonulabileceği" hükme bağlanmış, aynı hükmün devamında "Görevlerini yaparlarken, bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlilerinin, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorunda oldukları" belirtilmiştir. Aynı Kanunun 436. maddesinde, koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanmasında uygulanacak usul kuralları, 437. maddesinde de yargılama usulü gösterilmiştir.

Bu kanuni düzenlemelere göre; ergin bir kişinin korunması amacıyla özgürlüğünün kısıtlanabilmesi için; akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, ağır tehlike arz eden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturması, kişisel korunmasının da başka şekilde sağlanamamasının gerçekleşmesi gerekir....kişinin bu madde gereğince, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilebilmesi veya kurumda alıkonulabilmesi için, kısıtlı olması veya olmaması önem taşımaz. Kısıtlı olmamasına rağmen, maddede sayılan sebeplerden biri varsa, toplum için tehlike oluşturan bu kişiler, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için bir kuruma yerleştirilebilir veya kurumda alıkonulabilir. Şu halde, ergin kişi kısıtlanmamış olsa bile, şartların varlığı halinde korunması amacıyla özgürlüğünün kısıtlanması yoluna gidilebilir. Bu yola gidilebilmesi için Kanunda iki temel şart öngörülmüştür. Bunlardan birincisi; maddede sayılan hallerin varlığına bağlı olarak ergin kişinin toplum için tehlike oluşturması; diğeri ise, kişisel korunmasının başka türlü sağlanamamasıdır. Maddede sayılan hallerin varlığına rağmen ergin kişinin korunması için yasal başka imkanlar varsa, özgürlüğünün kısıtlanmasına karar verilemez. Böyle bir durumda vesayet makamı, kişisel korunmasını sağlayacak diğer imkanları kararında gösterir ve özgürlüğün kısıtlanması isteğini bu sebeple reddeder. Aksi durumda, kişinin korunması amacıyla, ne için (tedavisi, eğitimi veya ıslahı) olduğunu da belirtmek suretiyle, kuruma yerleştirilmesine veya alıkonulmasına, eş değiyişle özgürlüğünün kısıtlanmasına karar verecektir. O halde, sayılan hallerin mevcut olup olmadığı, toplum için tehlike oluşturup oluşturmadığı, oluşturuyor ise, kişinin korunmasının başka türlü sağlanıp sağlanamayacağı, ayrıntılı bir araştırma ve inceleme yapılmasını ve ilgili kişilerin dinlenmesini (TMK. m. 437/3) gerektirir.

Öyleyse mahkemece yapılacak iş; tarafları duruşmaya davet etmek, delillerini sunmalarını sağlamak, gerekirse resen araştırma yapmak ve hasıl olacak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 02.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1970, Karar No: 2018/5027, Tarih: 07.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/1970 E.  ,  2018/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeni ile tazminat

Dava Tarihi : 28/04/2014

Hüküm : Davanın reddi

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "yakalama veya tutuklama sonrası kyo veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat", "suç, suç tarihi, suç yeri" ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, "28/04/2014" olan dava tarihinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahkemece davacı lehine tazminat isteme şartlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak, ONANMASINA, 07/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28536, Karar No: 2020/4711, Tarih: 10.03.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/28536 E.  ,  2020/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haksız ve gerekçesiz olarak davalı işveren tarafından feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının şirket ortağı olduğunu, işyeri çalışanı olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. Aynı Kanun'un 2. maddesinde, bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişi işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar işveren olarak tanımlanmıştır. İşçi ve işveren sıfatları aynı kişide birleşemez.

4857 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrasına göre, iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini eser ve vekâlet sözleşmelerinden ayıran en önemli ölçüt bağımlılık ilişkisidir. Her üç sözleşmede, iş görme edimini yerine getirenin iş görülen kişiye (işveren-eser sahibi veya temsil edilen) karşı ekonomik bağımlılığı vardır.

Tüzel kişilerde yönetim hakkı ile emir ve talimat verme yetkisi organlarını oluşturan kişiler aracılığıyla kullanılır. Tüzel kişiler yönünden tüzel kişinin kendisi soyut işveren, tüzel kişinin organını oluşturan kişiler ise somut işveren sıfatını haizdir.

Ticaret şirketleriyle tüzel kişilerde somut işveren sıfatını taşıyan organ bir kurul olabileceği gibi tek başına bir kişiye verilen yetki çerçevesinde gerçek kişinin de organ sıfatını kazanması mümkündür.