muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4178, Karar No: 2023/3666, Tarih: 05.07.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-karşı davacı erkeğin davacı-karşı davalı kadına ilgisiz davranıp ayrı odalarda kalarak "seni istemiyorum, sevmiyorum, çakma doktorsun" diyerek, yine davacı-karşı davalı kadının ailesini istemeyerek onlara soğuk ve ilgisiz davranarak, davacı-karşı davalının doğumunda ve sonrasında üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmeyerek psikolojik ve duygusal şiddet uyguladığı, davacı-karşı davalı kadını darp ederek fiziksel şiddet uyguladığı, davacı-karşı davalı kadının ise üçüncü kişilerin önünde "şerefsiz, iktidarsız" şeklinde bağırdığı, elindeki suyu ve bardağı fırlatarak duygusal şiddet uyguladığı boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin ağır, davacı-karşı davalı kadının ise az kusurlu olduğu tarafların ayrı yaşadıkları süreçte ortak çocuk Nevra'nın davacı-karşı davalı anne yanında kaldığı, müşterek çocuğun anne yanında kalmasının bedeni, fikri, ahlaki gelişimine engel olacağı yönünde de bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, çocuğun üstün yararı da gözetilerek velayetinin anneye verilmesine, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, çocuğun yaşı ve hakkaniyet ilkesi de gözetilerek çocuk için uygun bir miktarda tedbir ve iştirak nafakası verilmesi gerektiği gerekçesi ile taraflarca karşılıklı olarak açılan her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk Nevra için takdir edilen aylık 2.000,00 TL tedbir nafakasının bugün itibariyle aylık 1.000,00 TL'ye düşürülmesi ile bu miktar nafakanın karar kesinleşinceye kadar devamına, karar kesinleştikten sonra ise aynı miktar nafakanın (1.000,00 TL) iştirak nafakası olarak olarak devamına, kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminat, davacı-karşı davalının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, davalı-karşı davacı erkeğin tazminat taleplerinin reddine,

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, iştirak nafakası miktarı, yoksulluk nafakasının reddi, tazminat miktarı yönünden, Mahkeme kararının kaldırılması istemi ile istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, velâyet, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve müvekkilinin tazminat taleplerinin reddi yönünden, Mahkeme kararının kaldırılarak, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, velâyet, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve müvekkilinin tazminat taleplerinin reddi yönünden, Mahkeme kararının kaldırılarak, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre küçüğün ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası miktarı az olduğu, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve beklenen menfaatlerin kapsamı ve kişilik haklarına yapılan saldırının niteliği ile birlikte değerlendirildiğinde, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile; davalı-karşı davacı erkeğin istinaf isteminin esastan reddine, davacı-karşı davalı kadının iştirak nafakası nafakası miktarı ile maddî/manevî tazminat miktarına ilişkin istinaf isteminin kabulüne, sair yönlere ilişkin istinaf taleplerinin ise esastan reddine, ilgili bentlerin kaldırılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen muhafazasına, çocuk yararına aylık 2.500,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 125.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadın yararına tazminatların fahiş olduğunu tazminatların karşı tarafın zenginleşmesine yol açmaması gerektiği, çocuğun okul masrafları baba tarafından karşılandığı halde iştirak nafakasının arttırılmasının da haksız olduğu, erkeğe yüklenen kusurların ispatlanamadığı, asıl ve tek kusurlu olanın kadın olduğu ve davasının reddi gerektiği, annenin yoğun iş hayatının bulunması sebebi ile velâyetin kadına verilmesinin hatalı olduğunu belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, kadın yararına hükmolunan tazminatlar ve iştirak nafakası miktarı yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü, kadın yararına hükmedilen tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, velâyet ve iştirak nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü, kadın yararına hükmedilen tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, velâyet ve iştirak nafakası noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 330 uncu maddesi, 336 ncı maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10186, Karar No: 2010/1576, Tarih: 11.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10186 E.  ,  2010/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.05.2008 tarih ve 2008/300-2008/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı murisi ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1992 yılında kurulan dava dışı Tama Mutfak Ltd. Şti.’nin davalılardan ... ile birlikte % 50 hisseli ortağı olduğunu, bu şirkete davalılardan ...r’in müdür olarak atandığını, davalıların aralarında dava dışı Tam Servis Ltd. Şti’ni 1995 yılında kurduklarını ve bu şirketin temsile yetkili müdürlerinin davalılar olduğunu, şirketlerin aynı adreste ve aynı alanda faaliyet gösterdiğini, davacının ortağı olduğu Tama Mutfak Ltd.Şti.’nin işlerinin Tam Servis Ltd. Şti.’ne yaptırıldığını, TTK’nun 547. maddesinde belirtilen rekabet yasağına aykırı davranıldığını, davacının 31.12.2001 tarihi itibariyle hisselerini davalılar devrettiğini, ancak 2001 yılı karının ödenmeyerek ve Tama Mutfak Ltd.Şti.’nin yapacağı işler Tam Servis Ltd. Şti.’ne aktarılmak suretiyle davacının zarara uğradığını ileri sürerek, Tam Servis Ltd. Şti.’ne aktarılan işler nedeniyle davacı zararının tespitine, 01.01.2001-31.12.2001 tarihleri arasında oluşan davacı alacağının tespitine, şimdilik 100.000,00 TL zararın tahsiline karar verilmesini,ıslah dilekçesi ile alacağa avans faizi uygulanmasını istemiş, 18.07.2006 tarihinde vefat eden davacının çocukları mirası reddettiğinden davaya eşi ... devam etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, sonradan kurulan Tam Servis Ltd. Şti.’nin Tama Mutfak Ltd. Şti.’nin alt yapısını kullandığı, bu kullanımdan doğan bedellerin 30.09.1999-30.10.2001 tarihleri arasında faturalandırıldığı, ilk faturanın düzenlendiği tarihten şirketten ayrıldığı tarihe kadar geçen zaman dilimi nazara alındığında basiretli tacir gibi davranması gereken davacının ortağı olduğu şirketin alt yapısının kullanıldığından haberdar olması gerektiği, dava tarihine kadar davacının müdahale etmediği, bu durumun da davacının Tam Servis Ltd. Şti.’nin faaliyetine zımnen muvafakat ettiğini gösterdiği, 31.12.2001 tarihinde adi şekilde düzenlenen hisse devir sözleşmesi ve 23.01.2002 tarihli hisse devir senedi ile davacının hisselerini tüm aktif ve pasifiyle davalılara devrettiği, devir bedelini aldığı, devir ile ilgili olarak tarafların birbirlerini ibra ettikleri, esasen kar payına ilişkin istemin şirket adına istenmesi gerektiği, diğer yandan davacının hissesinin tamamını davalılara devretmekle ortaklığa ilişkin tüm hak ve yükümlülüklerinin sona erdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı murisi ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve ... ile birlikte ...r aleyhine dava açılmış olmasına rağmen, davalılardan ...r'in karar başlığına yazılmamasının mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata olmasına göre, davacı murisi ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı murisi ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5608, Karar No: 2013/9249, Tarih: 07.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5608 E.  ,  2013/9249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.09.2011 gün ve 2008/168-2011/337 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.12.2012 gün ve 2011/13630-2012/20466 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ...'in asıl borçlu sıfatıyla, dava dışı Laloğlu Otomotiv Ltd. Şti. ve davalı ...'un ise müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla müvekkil bankayla genel ticari kredi sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşme kapsamında 30.000 TL meblağlı kredi kullandıklarını, noter kanalıyla gönderdikleri ihtarnameye rağmen borçluların kredi borcunu ödemediklerini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.000 TL'nin kredi tarihinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini, ıslah dilekçesiyle de 42.045,26 TL'nin kredi tarihinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Erzurum'da galericilik yapan dava dışı Laloğlu Otomotiv Ltd. Şti'nden minibüs satın aldığını, bankadan kredi kullanmak için bu şirket çalışanı ile bankaya gittiğini, şirket sahibinin oğlunun banka memuru gibi çalıştığını, kendisine imzayı bu kişinin attırdığını, iki sözleşmeyi alt alta koydurup ayrı ayrı imza attırmış olduğunu, bu şekilde önceden hiç tanımadığı ...'e kefil olarak gösterildiğini, işlemin tamamen sahtecilik ve hile ile yapıldığını, bu şekildeki organize işlerle pek çok kişinin mağdur edildiğini, savcılığa şikayette bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6379, Karar No: 2016/6939, Tarih: 10.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/6379 E.  ,  2016/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükmü kanuni süresi içerisinde sunduğu 27.01.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiin, daha sonra dosyaya ibraz ettiği 06.03.2015 havale tarihli dilekçe ile vaki temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine İADESİNE, 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2234, Karar No: 2016/7654, Tarih: 08.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/2234 E.  ,  2016/7654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silahla tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Bozmadan önce verilen 2005/172 esas, 2006/375 karar sayılı kararında sanığın müştekinin sırtına tabancanın kabzesi ile vurması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; iddianamede sanığın müştekinin sırtına vurmak suretiyle müştekiyi yaraladığına dair bir anlatımın olmadığı, iddianamede anlatılmayan bir olaydan dolayı hüküm kurulamayacağı, iddianamede sanığın ele geçirilemeyen tabanca ile müştekinin ayaklarına doğru ateş etmek suretiyle yaralamaya teşebbüs ettiğinden bahsedildiği, sanığın bu şekildeki eyleminin ise kabul edildiği üzere silahla tehdit suçunu oluşturacağından silahla tehdit suçundan hüküm kurulduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle

hükümlerin (ONANMASINA), 08.06.2016 gününde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan oybirliğiyle, silahla tehdit suçundan oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki hukuki uyuşmazlık silahla tehdit suçundan açılmış bir dava bulunup bulunmadığına ilişkindir. 11.08.2005 tarihli iddianamede suç kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet; sevk maddesi, TCK.nun 86/Ek-2 fıkra, 86/e, 35/2, 6136 sayılı Yasanın 13/1 olarak gösterilmiş; eylem ise “... müşteki ile şüphelinin maddi hasarlı trafik kazası nedeniyle tartıştıkları, tartışma esnasında şüphelinin elinde bulunan ve ele geçirilemeyen tabanca ile müştekinin ayaklarına doğru 1 el ateş ettiği ancak kurşunun müştekiye isabet etmediği, bu nedenle yaralamaya yönelik eyleminin teşebbüs derecesinde kaldığı, şüphelinin bu şekilde ruhsatsız tabanca ile kasten yaralama suçuna teşebbüs etmek suretiyle müsnet suçu işlediği...” şeklinde anlatılmıştır.

Yerel mahkeme ise, müşteki ile sanığın tartışma sırasında “senin bacaklarını kırarım” demek suretiyle ele geçirilemeyen 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan tabanca ile yakın mesafeden bir el ateş ettiği, sanığın yakın mesafeden ateş etmesi, isteseydi vurabilme imkanı gözönünde bulundurulduğunda eylemin yaralamaya teşebbüs suçunu değil silahla tehdit suçunu oluşturacağı gerekçesiyle silahla tehdit suçundan hüküm kurmuş, silahın kabzesi ile mağdurun sırtına vurarak yaralamaktan suç ihbarında bulunulmasına karar vermiştir.

CMK.nun 225. maddesine göre: “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.” Bu düzenlemeden hangi fiil hakkında dava açılmış ise ancak o fiil hakkında hüküm kurulabileceği sonucu çıkmaktadır. Davasız yargılama olmaz ilkesi olarak bilinen bu ilkeye göre, dava açılmayan fiilden dolayı hüküm kurulması açıkça kanuna aykırıdır. Dava açılmayan suçtan veya fiilden dolayı ek savunma verilerek de hüküm kurulamaz.

YCGK'nun CMK.nun 225. maddesinin uygulamasında benimsediği ölçütler şunlardır:

- İddianamede yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiillerin nelerden ibaret olduğunun tereddüde yer verilmeyecek şekilde açıklanması ve böylelikle sanığın iddianameden suçun ne olduğunu anlayıp buna göre savunmasını yapabilmesi ve delillerini sunabilmesi,

- Dava açılan suçun adının ve sevk maddesinin yazılması,

- İddianamede yer alan suçun unsurlarının tarif edilmesi,

- Bir olay anlatılırken başka bir olaydan bahsedilmeden dava konusu eylemin bir başka olaya dayalı olmadan bağımsız olarak açıklanması,

11.08.2005 tarihli iddianamede, suçun adı kasten yaralamaya teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet olarak gösterilmiş, tehdit suçundan bahsedilmemiştir. Sevk maddesi olarak silahla tehdit suçuna ilişkin TCK.nun 106/2-a maddesi gösterilmemiştir. Fiilin anlatımında da tehdit suçuna ilişkin bir anlatıma yer verilmediği gibi tehdit suçunun unsurlarının tarif edilmediği de aşikardır. Yerel mahkemede gerekçesinde “senin bacaklarını kırarım” şeklindeki söz iddianamede eylem olarak anlatılmadığı halde iddianame ile dava açılmayan eylemi sübut kabul ederek hem kendisi ile çelişkiye düşmüş, hem de CMK.nun 225. maddesine aykırı davranmıştır. Bu nedenle yerel mahkeme hükmünün dava açılmayan tehdit suçundan CMK.nun 225. maddesine aykırı davranılarak hüküm kurulduğundan dolayı bozulması gerekmektedir. Sayın çoğunluğun hükmün onanmasına ilişkin kararına bu nedenle katılamamaktayım. 08.06.2016
Yargıtay — Esas No: 2017/7959, Karar No: 2018/17301, Tarih: 15.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7959 E.  ,  2018/17301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlenme Yoluyla Kurulan Soybağına İtiraz Davasıdır.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 2013/14 sayılı, 11/11/2013 tarihli davanamede; davalı ... ......l'in,......l'i ...... uyruklu eşi ...... Mamyrbaeva'nın ile müşterek çocuklarıymış gibi nüfus hanesine kaydettirdiği iddia edilerek, ......'in nüfus kaydının iptali istenmiş; Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

1-Bilindiği üzere, çocukla ana arasındaki soybağı doğumla; baba arasındaki soybağı ise, ana ile evlilik, tanıma ve hakim hükmü ile kurulur. (TMK'nin 282/1-2 md.) Evlilik dışında doğan çocuk, ana ve babasının birbiriyle evlenmesi halinde kendiliğinden evlilik içinde doğan çocuklara ilişkin hükümlere tabi olur. (TMK'nin 292. md.) Eşler, evlilik dışında doğmuş olan ortak çocuklarını, evlenme sırasında veya evlenmeden sonra, yerleşim yerlerindeki veya evlenmenin yapıldığı yerdeki nüfus memuruna bildirmek zorundadırlar. (TMK'nin 293. md.) Ana ve babanın yasal mirasçıları ile çocuk ve Cumhuriyet Savcısı sonradan evlenme yoluyla soybağının kurulmasına itiraz edebilirler. İtiraz eden, kocanın baba olmadığını ispatla yükümlüdür. Çocuğun altsoyu da, çocuğun ölmüş veya ayırt etme gücünü sürekli olarak kaybetmiş olması halinde itiraz hakkına sahiptir. Bu tür davalarda tanımanın iptaline ilişkin hükümler kıyas yoluyla uygulanır. (TMK'nin 294. md.)

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden, Davalı ... ile diğer davalı ......'nın 26.08.2009 tarihinde evlendiği, ......Cumhuriyetince evli olmayan annelere sosyal güvenlik kurumlarına göstermeleri için verilen, içeriğinde ana adı belli, baba adı belli olmayan, 1837 sayılı, 15/07/2009 tarihli doğum belgesinin ...... Konsolosluk şubesince onaylı 03.08.2009 tarihli suretinin, ... 49. Noterliğince 13.10.2010 tarihli onaylı örneğine istinaden, baba olmadığı iddia edilen ...'in özel yetki ile yetkilendirdiği vekilinin talebi üzerine 14.10.2010 tarihinde nüfusa kaydedildiği anlaşıldığına göre, dava Cumhuriyet savcısı tarafından açılan sonradan evlenme yoluyla kurulan soybağına itiraz davasıdır.

Buna göre, TMK 294/1 hükmü uyarınca yasal hasım durumunda olan Kamile Sindel'in davalı sıfatı ile davaya dahil edilmesi gerekirken, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bu durum nazara alınmadan ve taraf teşkili de sağlanmadan davanın esası hakkında karar verilmesi,