muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2612, Karar No: 2019/5074, Tarih: 03.10.2019

1-) Dosya içerisinde, CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Suçun sübutunun tespiti için sanıklardan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Dosya kapsamından, gizli soruşturmacıların, sanık ...'dan 02/12/2013, 23/12/2013, 09/01/2014 ve 10/01/2014 tarihlerinde uyuşturucu madde satın aldıklarının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; kolluk görevlilerinin gerçek iradesinin uyuşturucu madde satın alma değil, suçu ve failini belirleyecek suç delilini elde etme olduğu, sanık ...'dan ikinci kez uyuşturucu madde alınmasının ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım - satım" söz konusu olmadığı, sanığın hareketlerinin bütünüyle “uyuşturucu maddeyi satışa arzetme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın birden fazla uyuşturucu madde sattığı kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321'inci maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18889, Karar No: 2010/1205, Tarih: 25.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18889 E.  ,  2010/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16687, Karar No: 2012/24507, Tarih: 13.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/16687 E.  ,  2012/24507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 86/3-e, 29, 62 ve 52/2-3. maddeleri gereğince 1500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2011 tarihli ve 2010/120 Esas, 2011/811 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 03.04.2012 tarih ve 2012/5480-19752 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2012 tarih ve 2012/110017 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Sanığın kasten yaralama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilme suretiyle 120 ... adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuçta sanığın 1500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılması şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade bulunmaması karşısında, suç tarihi dikkate alındığında 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca temel ceza olarak tespit edilecek 5 ... tam sayısı üzerinden öncelikle aynı kanunun 61/8. maddesi gereğince indirim ve artırımların yapılması ve belirlenen sonuç ... ile kişinin bir ... karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında,

2) Kayden 12.01.1988 doğumlu olup, suçun işlendiği 12.10.2005 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden cezalandırma yoluna gidildiğinin belirtilmesi karşısında, suçun işlendiği 14.10.2005 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediğinden, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2. maddesi uyarınca beş ... adli para cezası üzerinden hüküm kurulması yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 31/3. maddesinin uygulanması gerekmektedir. Bu nedenle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden cezalandırma yoluna gidildiğinin belirtilmesi karşısında, suçun işlendiği 14.10.2005 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediğinden, para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2. maddesi uyarınca beş ... adli para cezası üzerinden hüküm kurulması yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 31/3. maddesinin uygulanması gerekmektedir. Bu nedenle;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen hususlar yerinde görüldüğünden, Menemen 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2011 tarih ve 2010/120 Esas, 2011/811 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince takdiren 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 86/3-e. maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 7 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 29. maddesine göre cezası 2/4 oranında indirilerek 3 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yaşı suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olduğundan cezası aynı kanunun 31/3. maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında indirilerek 2 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan kanunun 62/1. maddesi gereğince cezası 1/6 oranında indirilerek 1 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından hesaplanarak toplam 20 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına; infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3942, Karar No: 2017/13437, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3942 E.  ,  2017/13437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8716, Karar No: 2014/10653, Tarih: 09.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8716 E.  ,  2014/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... AŞ. Vek. Av. ... ile davalılar 1) ... 2) ... 3) ... 4) ... vek. Av. ... 5) ... aralarındaki alacak davası hakkında bozma kararına uyularak ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.07.2013 gün ve 2011/460 E. - 2013/205 K. Sayılı hükmün davalılar ..., ..., ..., ... vekili ve diğer davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

6100 sayılı HMK 336/2. maddesinde “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” denilmiştir. Somut olayda adli yardım talebinde bulunan ve temyiz harcı ve giderlerini yatırmayan davalı ...'nın bu isteminin dayanağını oluşturan belgelerini dosyaya sunmadığı görüldüğünden adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

a)Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'nın adli yardım talebinin Reddine,

b)Hükmü temyiz eden davalı ... tarafından verilen temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının yatırıldığına dair bilgi ve belge bulunmadığından temyiz harcının yatırılması için muhtıra çıkartılarak HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25022, Karar No: 2014/6963, Tarih: 13.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25022 E.  ,  2014/6963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/201-2013/446

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmış ise de alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Mahkeme gözleminde ve dosyada mevcut fotograf dikkate alındığında; dava konusu taşınmazın kısmen taşlık ve dere yatağına bitişik olduğu anlaşıldığından, objektif değer artırıcı unsur oranının ilave edilemeyeceği düşünülmeden, fazla bedel tesbit edilmesi,

2) Davalı, vekil ile temsil edilmediği halde yararına vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28474, Karar No: 2013/25051, Tarih: 03.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/28474 E.  ,  2013/25051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 13/08/2007 tarihinde müdür yardımcısı olarak işe başladığını, vardiyalı olarak çalıştığını, prim aldığını, işyerinde iki ürünün eksik çıkması sebebiyle müdürün eksik ürünleri dışarıdan alarak stokları tamamladığını, sayım ve kontrolünün mağaza müdürüne ait olduğunu, bu olayda müvekkilinin bir etkisi olmadığını, olay anlaşılınca istifalarının istendiğini, mağaza müdürünün de tüm olayda kendisinin sorumlu olduğunu beyan edip istifa ettiğini, müvekkilinin ise kusuru olmadığından istifa etmeyeceğini beyan ettiğini, 04/01/2010 tarihinde savunmasının alınarak iş akdine son verildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 13/08/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, sorumlu bulunduğu mağaza ürünlerindeki açığı kapatmak için mağazada bulunmayan ürünleri başka bir mağazaya transfer edilmiş gibi göstererek güveni kötüye kullandığını, mağaza müdürünün dışarıdan tamamlanan ürünün parasını davacının kartından ödediklerini beyan ettiğini, iş akdine haklı nedenle son verildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 1.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K).Somut olayda davalıya ait mağazanın müdür yardımcısı olarak çalışan davacının iş sözleşmesi stokta olmayan ürünlerin eksikliklerini gizlemek için, söz konusu ürünleri transfer edilmediği halde başka mağazaya transfer edilmiş gibi gösterilmesi olayına iştirak ettiği için feshedilmiştir. Her ne kadar söz konusu eksik ürünler daha sonra mağaza müdürü tarafından satın alınıp stoklara konulmuşsa da, davacının diğer mağazanın müdürüne 17.12.2009 tarihinde gönderdiği elektronik posta ve savunması dikkate alındığında stokta bulunmayan ürünü varmış gibi gösterme olayına iştirak ettiği, bu şekilde davranışın doğruluk ve bağlılığa aykırı davranış niteliğinde olduğu anlaşıldığından davacının iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayandığının kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.Somut olayda davacının iş sözleşmesinin “IV. Ücret ve Diğer Menfaatler” başlıklı bölümün birinci maddesinde fazla çalışma ücretinin ücret içerisinde olduğu kararlaştırılmıştır. Yine aynı sözleşmenin “VI. Fazla Çalışma” başlıklı bölümün ikinci maddesinde yasal sınırlar içerisinde yapılacak fazla çalışmalara ilişkin ücretin asıl ücretin içerisinde olduğu belirtilmiştir. Buna göre davacının fazla çalışma ücreti alacağının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.