muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1104, Karar No: 2021/4915, Tarih: 25.02.2021

SONUÇ: İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasındaki 2. bendin tamamen çıkartılarak, yerine;

“2-Davanın kısa çalışma prim alacağı açısından Brüt 2.172,68 TL' nin kabulü ile; brüt 1.500,00 TL’ nin dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, yasal kesintilerin infaz aşamasında gözetilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 25.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5436, Karar No: 2013/6368, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5436 E.  ,  2013/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ve bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi uyarınca; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespiti gerekir.

Bu esaslara göre, gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmazlara örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmazlar ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, dava konusu taşınmazların dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş imar parselleri olduğu ve %40 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş olduğu, emsal olarak alınan 6521 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli olduğu anlaşılmaktadır. Hatay gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmazlara daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlar ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan 6521 parselin satışının somut emsal alınmış olması,

2-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazların yola cephesi dikkate alınarak yola cepheli, yola ikinci taşınmazlar, yola üçüncü taşınmazlar ve yola dördüncü taşınmazlar olarak ayrılıp taşınmazların değeri belirlenmiş ise de bunların hangi parseller olduğu belirtilmeden toplam m² üzerinden değer belirlenmiş olması,

3-Dava konusu taşınmazlar Kamulaştırma Kanununun 18.maddesine göre değerlendirildiğine göre mahkemece tespit edilen bedelin her bir parsel açısından ayrı ayrı bankaya bloke edilerek 3'er aylık vadeli hesapta değerlendirilmesi ve ileride haklı çıkacak olana ödenmesine karar verilmesi gerekirken bu doğrultuda bir karar verilmemiş olması,

3-Dava konusu taşınmazlar Kamulaştırma Kanununun 18.maddesine göre değerlendirildiğine göre mahkemece tespit edilen bedelin her bir parsel açısından ayrı ayrı bankaya bloke edilerek 3'er aylık vadeli hesapta değerlendirilmesi ve ileride haklı çıkacak olana ödenmesine karar verilmesi gerekirken bu doğrultuda bir karar verilmemiş olması,

4-Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının son cümlesindeki tescil hükmü kesin olup tarafların bedele ilişkin temyiz hakları saklıdır hükmü uyarınca tescil hükmünün kesin olduğuna dair karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7182, Karar No: 2019/7917, Tarih: 24.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/7182 E.  ,  2019/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2014/231-2015/579

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kusur raporlarının, 506 sayılı Yasa, 4857 sayılı Yasanın 77 ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Yukarıdaki açıklanan hukuki olgular dikkate alınarak özellikle davaya konu kazayla ilgili maddi olgu doğru belirlenerek, olayın niteliği, davalıların ve dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkileri araştırılarak mevcut dosya sigortalısının davaya konu olayla ilgili ceza ve tazminat davaları celbedilmeli, ayrıca ceza davası sonucu mahkumiyeti kesinleşen dava dışı Muhammet bakımından sorumlu olduğu kusur oranı belirlenerek çelişkilerin giderilmesi amacıyla, uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Açıklanan sebeplerle davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye iadesine, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14230, Karar No: 2014/14780, Tarih: 12.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/14230 E.  ,  2014/14780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Sanıkların 28.02.2013 günlü oturumda yüzlerine karşı tefhim olunan hükmü, sanıklar müdafiinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddede öngörülen yasal süreden sonra 29.03.2013 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 12.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/9664, Karar No: 2015/4824, Tarih: 23.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9664 E.  ,  2015/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar ... ve ... vekilince duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar ... ve ... ile vekilleri avukat ...gelmiş, diğer taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı...'nın kardeşi olduğunu, diğer davalı ...'nında...'nın eşi olduğunu müvekkilinin, diğer davalı kooperatifdeki hissesini devir hususunda davalı ...'ya 15.07.2010 tarihli veklatname ile yetki verdiğini ancak daha sonra taraflar arasında ailevi ilişkilerinin bozulduğunu, karşılıklı davalar açıldığını, bunun üzerine davacı ile davalı ...'nın birlikte notere gidip satış yetkisi veren vekaletnamedeki yetkilerden azledilip sadece, taşınmazı kiraya vermek, elektrik, doğalgaz ve su bağlatmak üzere yeni bir vekaletnamenin verildiğini, azilname ve yeni vekaletname tarihlerinin 24.08.2011 olduğunu, azilnamenin davalı ...'ya tebliğ edildiğini ancak davalı ...'nın azilnameyi bile bile vekaletnamedeki yetkilerini kötüye kullanarak müvekkiline ait kooperatif hissesini bedelsiz olarak eşi diğer davalı ...'ya devrettiğini, davalı kooperatifin de devir işlemini esas alarak davalı ...'yı ortak olarak kaydettiğini, davalı ...'nın eşi ile müvekkili davacı arasındaki husumeti bildiği halde vekalet görevini kötüye kullandığını, müvekkilini zarara uğratmak amacı ile bu işlemi yaptığını, devir bedeli olarakta müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, davalı kooperatifteki hissenin müvekkiline ait olduğunun tespitine, davalı... adına yapılan devir işleminin iptaline, eğer tapu tescili yapılmış ise bunun iptali ile müvekkili adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 250.000,00 TL hisse bedelinin avans faizi ile tahsiline, ayrıca 25.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar... ve ... vekili, sözkonusu taşınmazın bedelinin müvekkili ... tarafından ödendiğini, yaklaşık 3 yıldan beri taşınmazın fiilen müvekkili tarafından kullanıldığını, tüm masraflarında müvekkili tarafından ödendiğini, davacı ile müvekkili kardeşi ... arasında sorunlar çıktığını, davalar açıldığını, bunun üzerine müvekkillerinin zaten kendilerine ait olan taşınmazın tapusunu kendi adlarına tescil ettirdiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar... ve ... vekili, sözkonusu taşınmazın bedelinin müvekkili ... tarafından ödendiğini, yaklaşık 3 yıldan beri taşınmazın fiilen müvekkili tarafından kullanıldığını, tüm masraflarında müvekkili tarafından ödendiğini, davacı ile müvekkili kardeşi ... arasında sorunlar çıktığını, davalar açıldığını, bunun üzerine müvekkillerinin zaten kendilerine ait olan taşınmazın tapusunu kendi adlarına tescil ettirdiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı kooperatif vekili, tapunun müvekkili kooperatif adına olduğunu, kat irtifak ve kat mülkiyeti tapularının henüz çıkarılmadığını, bu davada müvekkiline husumet düşmeyeceğini, müvekkili kooperatifin azilnameden 24.05.2011 tarihinde haberdar olduğunun, müvekkilinin davacı ile diğer davalılar arasındaki ailevi ilişkilerden haberdar olmadığını ifade ederek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya içeriğine göre, davacının sahibi olduğu davalı kooperatif hissesinin satışı için davalı kardeşi ...'nın eşi diğer davalı ...'ya vekaletname verdiği, daha sonra davacının bu vekaletnameden davalı ...'yı azlettiği, bu azilnamenin davalı ...'ya tebliğ edilmediği, davalı ...'nın ilk vekaletnameye dayalı olarak davacıya ait kooperatif hissesini, eşi diğer davalı ...'ya bedelsiz olarak devrettiği, davacı ile kardeşi davalı ... arasında husumet ve davalar bulunduğu, davalıların bu durumu bildiklerini, TBK'nın temsil ve vekalete ilişkin hükmüne göre, vekalet ilişkisinin güvene dayalı olduğu vekilin, vekil edenin yararına ve iradesine uygun davranış yükümlülüğünde bulunması gerektiği, vekil üçüncü şahıs ile çıkar ve işbirliği içerisinde ise veya kötüniyetli olup vekilin görevini kötüye kullandığını biliyor veya bilmesi gerekiyorsa vekil eden sözleşme ile bağlı değildir. Bu durumda davacının davalıya kooperatif hissesi devri hususunda bir irade taşımadığı, davalıların birlikte hareket ederek davacıyı aldattıkları, davalı ...'nın vekalet görevini kötüye kullandığı, kooperatif hissesinin, davalı ...'ya ait olduğu hususundaki savunmasının ispat edilemediği, azilnamenin davalı kooperatife devirden sonra gönderildiği için davalı kooperatifin bir sorumluluğunun bulunmadığı, davacının manevi olarakta bir zarara uğramadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile, davacıya ait davalı kooperatif hissesinin davalı ...'ya devrine ilişkin 09.09.2011 tarihli 620 nolu kararın iptaline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin tüm, davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davacı ... vekilinin temyizine gelince;

Kararı, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin tüm, davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davacı ... vekilinin temyizine gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalı kooperatifteki hissenin müvekkili adına tespitini talep etmiş olmasına rağmen mahkemece, olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmadığı gibi, talep; davalı kooperatifteki hissenin de aidiyetine ilişkin olup bu durum davalı kooperatifi ilgilendirdiğinden, kooperatif aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar ... ve ... vekilinin tüm, davacı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8328, Karar No: 2014/5815, Tarih: 29.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8328 E.  ,  2014/5815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1371, Karar No: 2018/4440, Tarih: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1371 E.  ,  2018/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31.12.2014 yerine 2015 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4747, Karar No: 2024/4304, Tarih: 05.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4747 E.  ,  2024/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/95 E., 2023/907 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Vezirköprü 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/136 E., 2022/272 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; iki tarafta babalarının istekleri sonucu görücü usulü ile tanıştıklarını, bu dönemde müvekkilinin davalı tarafa telefon açarak daha çok vakit geçirip birbirlerini tanıma girişiminde bulunduklarını, ancak ne zaman kadını arasa telefona kayınpederi yada kayın validesinin çıktığını, davalı-davacı kadın ile konuşmasının engellendiğini, müvekkilinin düğünden sonra iletişimlerinin düzeleceği mantığıyla 100.000,00 TL'lik düğün masrafı yaparak davalı-davacı kadın ile evlendiğini, davalı-davacı kadın evlendikleri gün müvekkili yanına yaklaştırmadığını, bunun üzerine müvekkilinin davalı-davacı kadının bir rahatsızlığı olup olmadığını öğrenmek için Vezirköprü Devlet Hastanesinden Kadın Hastalıkları Uzmanı bir doktora götürdüğünü, doktorun kendilerine bu duruma yapacak bir şeyi olmadığını söylediğini, müvekkilinin iki ay boyunca eşinin normale dönmesini beklediğini, davalı tarafın müvekkile "ben seni sevemiyorum, seni istemiyorum, beni babam senle zorla evlendirdi, bu saatten sonra beraber olmamız imkansız" şeklide söylediğini, müvekkilinin davalı tarafın evlenmeden önce kendi köyünden birisine kaçtığını, davalı-davacı kadının babasının onu kaçtığı yerden geri aldığını öğrendiğini, cinsel birliktelik yaşamak istememesi müvekkilinin evlilik birliği içerisinde eşine olan güvenini yitirmesine neden olduğunu, davalı-davacı kadının yaşanan olaylar sonucu evdeki odayı kendisine tahsis ederek odayı kitleyip yalnız başına yemek yiyip içtiğini ve müvekkile de odanın kapısını çalmadan içer girme, beni rahatsız etme dediğini, davalı-davacı kadının boşanmayı kabul ettiğini ancak babasının baskısından korktuğu için babasının evine gidemeyeceğini söylediğini, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına 50,000,00 TL manevî, 50.000,00 TL maddî tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak müvekkile verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili, cevap-birleşen dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmazlıklarının temel nedeninin, düğün tarihinin Ramazan ayının hemen başlangıcına denk gelmesi, tarafların bu nedenle cinsel ilişkiye girememeleri ve davalı-davacı kadının bu durumu başlangıçta kendisinin istemesine rağmen sonradan müvekkiline iftira atarak olayların farklı şekilde geliştiğini iddia etmesinden kaynaklandığı, tarafların düğün yaptıktan hemen sonra Ramazan ayı başladığı için cinsel birlikteliği ramazan ayı sonrasına erteleme konusunda ortak karar aldıkları ve ramazan ayı sonunda da birlikte oldukları, ancak bu süreçte davalı-davacı kadının başlangıçta kararlaştırdıkları gibi ramazan ayının bitmesini beklemek istemediği ve müvekkile bu konuda baskı ve tehditte bulunmaya başladığı, dinine bağlı ve muhafazakar yapıya sahip olan müvekkilinin ise bu durumu kabul etmediği, davalının annesinin tarafların evine yerleştiği ve davalı ile bir olup müvekkilin evi terk etmesi için kötü muamelelerde bulundukları, davalı tarafın Merzifon'da ikamet ettikleri evi müvekkilinden habersiz boşalttığı ve müvekkiline kendi özel eşyalarını dahi vermediğini tarafların, 4721 sayılı Kanun'nun 162 ve 166 ncı maddeleri uyarınca boşanmalarına, dava süresince aylık 750,00 TL tedbir nafakasına, tedbir nafakasının dava sonunda yoksulluk nafakası olarak devamına, müvekkili lehine 75.000,00 TL maddî tazminat ve 75.000,00 TL manevî tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ziynetin aynen iadesine mümkün değilse tespit edilecek bedelin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI