muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10937, Karar No: 2014/15172, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10937 E.  ,  2014/15172 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 3. İş Mahkemesince verilen 05.11.2013 günlü ve 2012/309-2013/371 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; davalı Kurun vekiline tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25066, Karar No: 2017/19230, Tarih: 18.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/25066 E.  ,  2017/19230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili 08.09.2017 tarihli dilekçesi ile davadan feragat etmiştir.

Davacı vekilinin davadan feragati nedeniyle bu hususda karar verilmek üzere hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5839, Karar No: 2017/13070, Tarih: 02.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5839 E.  ,  2017/13070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat(haksız fiile dayalı) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 10/09/2009 tarihli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazı iki yıllığına 4000,00 TL karşılığı bedelle kiraladığını ve tarla niteliğindeki taşınmaza buğday ektiğini, komşu tarla malikleri olan davalıların maliyetini karşılayarak sınırlarına kadar elektrik hattı çektirdiklerini, tarla başına elektrik trafosu, pano, sayaç ve su pompası yaptırdıklarını, davalıların çektirdikleri hattan kıvılcım sıçraması nedeniyle 15.07.2011 tarihinde ekili tarlasının yandığını, davalıların çektirdikleri elektrik hattına kaliteli malzeme kullanmayarak olaya sebebiyet verdiklerini, 17.000,00 TL buğday bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken tahsilini, 2.000,00 TL yıllık kira bedelinin ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar; elektrik trafosundaki kullanılan malzemelerin kalitesinin, elektrik şirketinin sorumluluğunda olduğunu, davacının elektrik direğinin hemen bitişiğinde ekim ve dikim yaptığını, çıkan yangında kusurlarının olmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; davacının dava konusu taşınmazı iki yıl süre ve 4.000,00 TL karşılığı kiraladığı, buğday ektiği, komşu taşınmaz malikleri- davalıların çektikleri elektrik hattının kendiliğinden alev saçması nedeni ile çıkan yangında buğday ekili tarlanın bir kısmının yandığı, denetime elverişli bilirkişi raporları doğrultusunda davalıların meydana gelen olay sebebi ile %20 oranında kusurlu oldukları ve mahrum kalınan zirai gelirin kusura karşılık gelen 3.419,75TL'sinden birlikte sorumlu oldukları ,bu tutara olay tarihinden itibaren yasal

faize hükmedilmesi gerektiği; yıllık 2000,00 Tl kira bedeli istemi yönünden davalıların haksız eylemi ile davacının talep ettiği kira bedeli arasında bir illiyet olmadığı, ayrıca kira sözleşmesinin nispiliği de nazara alındığında talebin mesnetsiz olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yıllık kira bedeli istemine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Uyuşmazlık, tehlike sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davalılar yangına sebebiyet veren enerji nakil hattının geçtiği komşu taşınmaz malikleridir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yıllık kira bedeli istemine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Uyuşmazlık, tehlike sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davalılar yangına sebebiyet veren enerji nakil hattının geçtiği komşu taşınmaz malikleridir.

Borçlar Yasasının 58/1.maddesi ( TBK md. 61/1) gereğince imal olunan bir şeyin sahibi o şeyin korunmasındaki kusurundan dolayı oluşan zararlardan kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince sorumludur. Enerji nakil hatları da maddede belirtilen imal olunan şey ( yapı) kapsamında olduğundan enerji nakil hattının sahibi bu tesisin korunmasından, bu bağlamda bakım eksikliğinden ... zarardan kusursuz olarak sorumludur.

BK. m. 58'de öngörülen sorumluluğun söz konusu olması için, yapı eserinin yapım bozukluğu veya bakım eksikliğinden bir zarar doğması gerekir. Anılan maddedeki sorumluluk kusura dayanmayan kusursuz sorumluluk hallerinden olup, yapı eseri sahibi ancak davacının kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru ve mücbir sebebin varlığının ispatı halinde sorumluluktan kurtulabilir.

Sorumlu kişi veya işletmenin kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, her türlü özen gösterilse, denetim ve gözetim görevi yerine getirilse, gerekli tüm tedbirler alınsa dahi, çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir.

Bu sebeple, sorumluluğun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk gerçekleşmiş olacağından bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır. .....r 1991 Baskı, Cilt 2 sy.14-15)

Birden çok kimsenin kusurları ile zarar vermeleri halinde B.K.nun 50, 51 ve 142. ( TBK md 162,163) maddelerine göre; zarara uğrayan, bu zararın tamamını müteselsil sorumluların hepsinden isteyebileceği gibi sadece bir veya birkaçından da isteyebilir.

Somut olayda; hükme esas alınan ve birbirini destekleyen teknik bilirkişi raporlarına göre, davacının elektrik aboneliğinin olmadığı, davalıların ...-..... enerji hattından ek aldıklarını, besleyen hattın başlangıç direği olan seksiyoner direğinin davacının parselinde bulunduğu, tarla yangınına bu direkte bulunan özel.....elektrik hattı seksiyoner sigorta buşonlarından dökülen kızgın kuart kumu parçalarının neden olduğu, davalıların yangın ihtimaline karşı kendilerine ait seksiyoner direğinin altını temiz tutmadıkları, teseslerinin yapımında kalitesiz malzeme kullanılmasına izin verdikleri ve tesisin bakım ve onarımından birinci derece sorumlu olmaları nedeniyle kusurlu oldukları, elektrik şirketi

...'ın da tüm tesis ve malzemelerinin hali hazır durumundan denetiminden, işletme personelinin eğitiminden manevra talimatından alınacak tedbirlerden bakım ve onarım kontrollerinden sorumlu olduğu buna göre, dava dışı ...'ın zararın %80 'ninden davalıların ise %20 'lik kısmından sorumlu oldukları, fen ve zirai bilirkişi raporlarına göre 46.494 m2 'lik buğday ekili alanda meydana gelen zararın 17.098,76 TL olduğu, mahkemece bilirkişi raporları doğrultusunda davalılar için belirlenen kusur oranı nispetinde tazminata karar verilmiştir.

Oysa, BK.'nun 141.maddesinde borçlular arasındaki teselsülün koşulları düzenlemiştir. Müteselsil borçluluk, bir irade beyanı veya kanun hükmü dolayısı ile bir edimin birden ziyade borçlularından her birinin tamamını ifa etmekle yükümlü bulunduğu, alacaklının ise tamamını ancak bir defa elde etmek üzere edimi borçlulardan dilediği birinden talep etmeye yetkili olduğu ve borçlulardan birinin ifası veya ifa yerini tutan fiiliyle diğerlerinin bu oranda alacaklıya karşı borçtan kurtulacakları bir birlikte borçluluk halidir, .... 1971). Buna göre borçlular arasındaki müteselsil sorumluluk halinde alacaklı taraf ( davacı ) zararın tamamını müteselsil sorumluların hepsinden isteyebileceği gibi sadece birisinden de dava yolu ile isteyebilir.

O halde; mahkemece, müteselsil sorumlulukta borçlulardan her birinin borcun tamamından sorumlu olduğu gözetilerek, anılan hükümler gereğince zarar miktarının tamamının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, müteselsil sorumluluk esasları gözardı edilerek sadece kusur oranı nispetinde tazminata karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının yıllık kira bedeline yönelik temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına, BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/188, Karar No: 2018/1681, Tarih: 05.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/188 E.  ,  2018/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 14.12.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır…” düzenlemesi getirilmiştir.

Eldeki davada, Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı işverenler ...'nin % 40, ... 'nin % 40, kazalı sigortalının % 20 kusurlu olduğunun kabulü ile karar verilmiş ancak olay hakkında ceza dosyası olup olmadığı araştırılmamıştır.

Mahkemece, olay hakkında ceza dosyası olup olmadığı araştırılarak, mevcut ise ceza dosyası gözetilip kesinleşmişse mahkum olanlara kusur verilmesi gerektiği gözetilmeli, hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verilmiş olması halinde, çelişki nedeniyle konusunda uzman bilirkişi heyetinden yeniden kusur raporu alınmalı davalıların işverenlik sıfatı ve kusurları yönünden Kurum lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/636, Karar No: 2015/16600, Tarih: 03.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/636 E.  ,  2015/16600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesindeki zorunluluğa rağmen mahkemece barodan kendisine vekil atanmamış olması nedeniyle davaya katılma hakkını kullanamayan mağdur ..., aynı Kanunun 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yerel mahkemece barodan atanan vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Oluşa ve dosya içinde bulunan olay anını gösterir kamera görüntüsüne göre; meskun mahalde gündüz vakti sanığın idaresindeki motosiklet ile yolun sağ tarafına yakın mesafede yavaş bir hız ile ilerlediği sırada kendisine göre yolun sağındaki dere yatağı üzerinde bulunan beton köprü üzerinden birden yola koşarak çıkan mağdur çocuğa çarpmamak için fren yapıp direksiyonu sola çevirerek ayaklarını yere koymasına rağmen kısa mesafede aniden yola çıkan çocuğa motosikletin ön tekerleğinin hafifçe sürtünmesine engel olamayan sanığın kısa bir zaman aralığında ve kısa bir mesafede kendi seyir şeridi olan sağ şeride giriş yapan yayanın varlığını tedbir alabileceği kadar yeterli bir mesafeden öngörmesi ve bu kadar kısa bir mesafede gelişen zararlı sonucu önlemesi mümkün olmadığı anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması,

Kabule görede;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle cezasının TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, hangi mahkeme ilamının tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/956, Karar No: 2017/1953, Tarih: 18.05.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/956 E.  ,  2017/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Zincirleme olarak uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar hakkında, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 16/06/2014 tarihinde 2014/273 esas ve 2014/223 karar sayı ile sanıkların zincirleme suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmiş, hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce 01/12/2014 tarihinde 2014/9523 esas ve 2014/13214 karar sayı ile hükümlerin onanmasına karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Dairemizin bu kararına itiraz edilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında; “5271 Sayılı CMK'nın 139/1.maddesine göre, "soruşturma konusu suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi halinde hakim ve gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı' nın kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir."

Turgutlu 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 10.10.2013 tarih ve 2013/899 değişik iş sayılı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilmişlerdir.

Gizli soruşturmacılar, sanıklardan 24.10.2013 ile 26.10.2013 tarihleri arasında müteaddit defalar uyuşturucu madde satın almışlardır.

Manisa 1. inci Ağır Ceza Mahkemesi, 16.06.2014 gün ve 2014/273-2014/223 sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, sanıklar ... ve ...'in; 5237 sayılı TCK'.nın 188/3, 43/1, 62, 52/2, 52/4, 53,58/6-7, 63.maddeleri uyarınca, ayrı ayrı 6' şar yıl 8' er ay hapis ve 1.320 .'şer TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, karar vermiştir.

Gizli soruşturmacı tarafından yapılan ilk alım ile, sanıkların satmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu belirlenmiş ve delili elde edilmiştir. Buna rağmen gizli soruşturmacının sanıklardan sonraki alımların 5237 sayılı TCK 'nın 43/1.maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği düşünülmektedir.

Bu nedenle, 5237 sayılı TCK'nın 43 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin yerel mahkemenin kabulü yerinde değildir.

Çünkü, gizli soruşturmacı olan görevli, bir suç işlendiğini tespit ettiğinde suç işleyeni yakalayıp yargı önüne çıkarması gerekir. Gizli soruşturmacı tarafından sanıklardan yeniden uyuşturucu madde alınması, ayrıca suç oluşturmamalıdır. Bu sebeple, zincirleme suç hükmü uygulanarak sanıklara fazla ceza verilmemesi gerektiği düşünülmektedir.” denilerek Dairemizin onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükümlerinin bu sebeplerle bozulması istenilmiştir.

C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ