muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7411, Karar No: 2013/10440, Tarih: 05.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/7411 E.  ,  2013/10440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasında akdolunan distribütörlük sözleşmesi kapsamında müvekkilince davalıdan alınan ürünlere karşılık herbiri 12.800,00 TL tutarlı olan toplam 51.200 TL miktarındaki 4 adet bononun keşide edilerek davalıya verildiğini sonrasında bu senetlerden bir tanesi için davalı yanca müvekkili aleyhine takip başlatılması üzerine müvekkili işyerinde haciz işlemi yapılarak bir adet makinenin haczedilerek muhafaza altına alındığını, davalıyla varılan mutabakat üzerine beş adet iade faturası kapsamında davacıya 27.763,83 TL ürün teslimi yapıldığını, davalı tarafından müvekkiline gönderilen cari hesap ekstresine göre müvekkilinin 12.800 TL alacaklı görüldüğünü ve 12.800 TL tutarlı senet karşılıksız işlemi yapıldığında cari hesabın sıfırlanacağı bildirildiği halde davalının haciz işlemlerini sürdürdüğünü ve müvekkilini maddi ve manevi zarara uğrattığını belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitiyle haczedilen makinelerin kendisine teslimine, 40.000 TL maddi 10.000 TL manevi tazminatın ve %40 oranında tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuş ve %40 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanca keşide edilerek davalıya verilen dört adet senetten üç adedinin karşılıksız çıkmış olup bu senetlerin bedelinin davalıya ödediğinin kanıtlanması halinde davacının davalıya 12.800 TL borçlu olmayacağı belirlenmiş ise de davacı yanın anılan üç adet bonoya dair ödemelerde bulunduğunu kanıtlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun beşinci sahifesinin baş kısmındaki hesap hareketlerini gösteren tablonun hemen altında, “davalı şirketin cari hesap hareketlerine göre davacının davalı şirketten alacağının 12.800,00 TL olarak gözükdüğü görülmüştür.” şeklindeki açılamalara yer verilmiş, ancak raporun yedinci sayfasındaki değerlendirme başlıklı bölümün üçüncü paragrafında; “davalının ticari defter ve kayıtları incelendiğinde davacının vermiş bulunduğu senetlerden üç adedinin karşılığı çıkmadığı gibi davacının cari hesap bakiyesinde borç kaydı yapılmış olduğu, davacı tarafından öncelikli olarak toplamı 51.200 TL olan diğer senetlerin diğer üç adedinin bedelinin davalıya ödendiğinin kanıtlanması gerekmektedir.” şeklinde görüş bildirilmiştir.

Bu durumda anılan bilirkişi raporunun yukarıda belirtilen bu bölümleri arasında çelişki yaratılmıştır. Zira davacının davalıdan satın aldığı ancak daha sonra iade ettiği mallara ilişkin iade faturalarının davalı defterlerinde kayıtlı olduğu görülmektedir. Öte yandan davacının davalıya vermiş olduğu dört adet senetle ilgili olarak davalı defterlerine önce 14/05.2009 tarihinde senetle tahsilat kaydı konulmuş olmasına rağmen daha sonra her biri 12.800,00 TL'lik üç adet bonodan dolayı borç kaydı düşülmüş raporun davalının cari hesap hareketlerinin incelenmesi bölümünde yer alan cari hesap tablosunda iade faturalarının kaydedilmiş olduğu ve böylece davacının borcu kalmadığı belirtilmiştir.

Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülüp bilirkişi raporunun inceleme bölümüyle değerlendirme bölümü arasındaki çelişki de gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3926, Karar No: 2023/796, Tarih: 08.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/3926 E.  ,  2023/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.11.2014 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararı ile, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi 2 nci ve üçüncü fıkrası uyarınca, şüpheli hakkında beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası b bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/505 Esas, 2015/826 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası b bendi, 62 nci maddesi 1 inci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri

Sanık 16.02.2016 tarihli dilekçesi ile hapis cezasını temyiz etmek istediğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, şüphelinin ikametinde uyuşturucu madde kullandığı ve ailesine zarar verdiği iddiası üzerine yapılan soruşturmada, Kahramanmaraş 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 06.02.2015 gün ve 2015/199 d.iş sayılı kararı gereğince şüpheliden alınan kan ve idrar örnekleri üzerinde yapılan inceleme sonucunda, şüphelinin uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, sanığın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunun sabit olduğu anlaşılmakla mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 15.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin

kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli 2015/505 Esas ve 2015/826 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2936, Karar No: 2025/4672, Tarih: 12.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2936 E.  ,  2025/4672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/78 E., 2024/387 K.

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/320 Esas, 2023/496 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2024/78 Esas, 2024/387 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının, 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesinin tatbiki sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre 9-15 yıl arasında alt sınırdan makul oranda uzaklaşmak suretiyle bir ceza belirlenmesi gerekirken 10 yıl hapis cezası tayini nedeniyle eleştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; gerekçeye, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna, kasten öldürmeye teşebbüs suçunun yasal şartlarının oluşmadığına, sanığın öncelikle beraatine karar verilmesi aksi kabul halinde eyleminin kasten yaralama olarak değerlendirilmesi gerektiğine, meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğuna, haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesine, sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, inandırıcı ve kuvvetli delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi aksi halde eyleminin kasten yaralama olarak kabulü gerektiğine, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; teşebbüsün derecesine, sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, inandırıcı ve kuvvetli delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi aksi halde eyleminin kasten yaralama olarak kabulü gerektiğine, mahkemenin kabul ve delil değerlendirmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği, mağdurdaki darbe yerleri ve darbelerin şiddeti, mağdurun yaralanmasının nitelik ve ağırlığı, sanıkların eylemlerini olay yerinin kalabalık olması ve mağdurun olay yerinden kaçması ile sona erdirdikleri nazara alındığında suç vasıflarının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve yaptırımın buna göre gerekçesi gösterilerek belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ya da sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2024/78 Esas, 2024/387 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3307, Karar No: 2011/4105, Tarih: 23.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/3307 E.  ,  2011/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ... ve...’ın yargılanmaları sırasında; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesiyle, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2010 gün ve 2009/180 E. 2010/333 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6459, Karar No: 2013/6512, Tarih: 13.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/6459 E.  ,  2013/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik yapmak

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5148, Karar No: 2019/9276, Tarih: 26.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5148 E.  ,  2019/9276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde davalı erkeğin fırıncı olduğu ve temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hükmü temyiz eden davalıdan 218,50 TL Temyiz başvuru harcı ve 44,40 TL temyiz maktu karar harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesinin göndermesiyle 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 26.09.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/9539, Karar No: 2012/17035, Tarih: 20.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9539 E.  ,  2012/17035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

... İşleri Genel Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2) Dava konusu taşınmazların kadastro yenilemeleri çalışmaları sonunda, oluşmuş ise yeni tapu kayıtlarının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtildikten,

Sonra; birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.