muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8149, Karar No: 2019/3985, Tarih: 02.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8149 E.  ,  2019/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinden temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...'in kusuru ile meydana gelen kazada İbrahim'in yaralandığını belirterek, ibrahim için 5.000,00 TL geçici, 10.000,00 TL sürekli iş göremezlik, 1.000,00 TL araç hasar bedeli, 2.000,00 TL tedavi gideri ve 100.000,00 TL manevi tazminat, Fatma için 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama esnasında talebini ıslahla 29.344,28 TL olarak arttırmıştır.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Fatma'nın manevi tazminat talebi ile SGK aleyhine açılan davanın reddi, ibrahim'in maddi tazminat talebinini kabulü ile 29.344,28 TL, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 12.500,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, yargılama esnasında ödenen 10.000,00 TL geçici ödemenin infaz aşamasında dikkate alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesinde düzenlenen “Hakim, hususi halleri nazara alarak cismani zarara düçar olan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölünün ailesine manevi zarar namiyle adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir” hükmünden de anlaşılacağı üzere cismani zarara uğrayan kimseye manevi tazminat verilebilecektir. BK'nın 47. maddesinin anlatım ve amacı itibariyle zarar görenin ancak ölümü halinde yakınlarına manevi tazminat ödenmesi öngörülmektedir.
Yargıtay — Esas No: 2014/3956, Karar No: 2014/6151, Tarih: 18.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3956 E.  ,  2014/6151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan ... takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7177, Karar No: 2015/898, Tarih: 21.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/7177 E.  ,  2015/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda; sanığın, şikayetçinin yanına gelerek "...’da çalıştığını beyan ederek camiye zekat, fitre vereceğini, yanında Türk Lirasının bulunmadığını söylediği, cebinden çıkarttığı euroların 800 TL ettiğini, müştekinin kendisinde Türk Lirası parasının olup olmadığını sorduğu, müştekinin de evinde bulunan sandıktaki 2.400 TL değerindeki paraları getirdiği, paraları sayarken ellerinin titremesi üzerine şahsın kendisinden paraları alarak saydığı, bu sırada amca arabadaki arkadaş da para verecek ona da söyleyeyim diyerek yanından ayrıldığı, araca biner binmez kaçtığı olayda; sanığın sadece camiye zekat, fitre vereceğini söylemek olan hileli hareketinin 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tarif edilen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9836, Karar No: 2011/8409, Tarih: 05.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9836 E.  ,  2011/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 193.maddesinde; "…görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur. Her iki halde kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır" hükmü yer almaktadır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Somut olayda, alacaklı, borçlu aleyhinde, yetkisiz Ankara 7. İcra Dairesinde takip  başlatmış, borçlunun süresi içerisinde yetki itirazı  üzerine, Ankara 12. İcra Mahkemesinin 26.02.2009 tarih ve 2009/37-211 sayılı kararı ile Ankara 7. İcra Müdürlüğü’nün yetkisizliğine, talep halinde dosyanın yetkili Batman İcra Müdürlüğüne  gönderilmesine  karar  verilmiş ve iş bu karar  10.03.2009 tarihinde  temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Alacaklı vekili 21.5.2009 tarihinde (10 günlük yasal süreden sonra) Ankara 7.İcra Müdürlüğü’ne müracaat ederek dosyanın Batman İcra Müdürlüğü’ne gönderilmesini  talep etmiştir. Batman İcra Müdürlüğünce yeniden harç alınmadan, borçluya ödeme  emri  gönderilmiş, borçlu vekili süresi içinde icra mahkemesine başvurarak borca itirazda bulunmuştur.

Batman İcra Mahkemesince, HUMK.nun 193.maddesi re’sen nazara alınarak, 10 günlük yasal süre içerisinde dosyanın yetkili icra dairesine gönderilmesi talep edilmediğinden, takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4663, Karar No: 2018/9731, Tarih: 15.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/4663 E.  ,  2018/9731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 21/10/2015

Numarasi : 2015/27 - 2015/83

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Dava Tarihi : 27/04/2015

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 1.675,00 TL maddi,

4.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak

davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat verilmesi" ibaresine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, "27/04/2015" olan dava tarihinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak, ONANMASINA, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14929, Karar No: 2023/2440, Tarih: 13.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14929 E.  ,  2023/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

KARAR : Tavzih talebinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma davasında yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 14 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı idare vekili 12.09.2022 tarihli dilekçesi ile işbu dava Spor Genel Müdürlüğünün tüzel kişiliği bulunduğu dönemde açılmış olup 02.07.2018 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (Kararnamenin 12 nci maddesi ile 3289 sayılı Kanun da değişiklik yapılmıştır.) ve 10.07.2018 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi (Gençlik ve Spor Bakanlığını düzenleyen 6. Bölüm-184-216. maddeler arası) uyarınca ... teşkilat yapısında meydana gelen değişikler sonucu Spor Genel Müdürlüğü tüzel kişiliğini kaybetmiş, Gençlik ve Spor Bakanlığının bünyesinde tüzel kişilik taşımayan Spor Hizmetleri Genel Müdürlüğü olarak yer aldığını, bu sebeple değişen mevzuat gereği davacı adı ... olduğu ve Bakanlığın, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunun da genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin belirtildiği (I) sayılı cetvelde yer aldığını, Bakanlık mevzuatı incelendiğinde taşra teşkilatında yer alan taşınmazların İl Müdürlüğü adına tescilinin yapılmasının kanun gereği olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından özel kanun hükmü göz ardı edilerek 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 45 inci maddesi ile genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tescil olunacağının düzenlenmiş olması gerekçesiyle dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline ilişkin verilen hükmün tavzihi ile taşınmazın İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 20.09.2022 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince 20.09.2022 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, dava konusu taşınmazın İstanbul Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerekirken Hazine adına tesciline karar verilen ve kesinleşen kararın tavzihi isteminin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve yasaya uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.09.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10789, Karar No: 2015/20413, Tarih: 12.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10789 E.  ,  2015/20413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2015

NUMARASI : 2014/156-2015/64

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, Taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkamece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edelmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki,

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esasları belirten 11/1-g bendi uyarınca arsa niteliğindeki taşınmazlar değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bilgilerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Üsküdar Abdullahağa Mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışların bulunması doğaldır.

Bilirkişi kurulunca emsal alınan satış; üsküdar Rumi Mehmet Paşa Mahallesinde 66,11 m² yüzölçümlü taşınmazın 20/100 hissesi olduğundan emsal alınamaz.

Bu durumda, taraflara dava konusu taşınmza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü özel satış olmayan emsalleri bildirmeleri içini mkan tanınması, lüzum halinde re'sen emsal celbi yoluna giderilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17017, Karar No: 2015/22237, Tarih: 10.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/17017 E.  ,  2015/22237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı Kurumdan, Dosya içerisinde yer alan Kuruma ait belgelerin bır kısmında davacının sigorta başlangıç tarihinin 1972 olarak kabul edildiği, başka bir hizmet cetvelinde davacının 1970 yılında da 65 gün çalışmasının gözükmesi nedeniyle bu farklılığın hangi nedenden kaynaklandığı ve davacının tahsis talep tarihi olan 03.01.2008 itibariyle 506 sayılı Yasa'ya tabi prim gün sayısının tereddüte yer bırakmayacak biçimde Kurumdan sorularak, davacının tüm hizmet cetvellerinin getirtilmek suretiyle alınacak belgeler ve cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10778, Karar No: 2024/13649, Tarih: 24.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/10778 E.  ,  2024/13649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/850 E., 2024/1865 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/282 E., 2023/397 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin iş yerinin niteliği ve kapasitesi itibariyle işçi alımına ve sigortalı işçi çalıştırılmasına gerek duyulmadığını, davalı ...'nın ailesinin müvekkili ile aile dostu olduğunu, davacının babasının aniden rahatsızlanarak 19.09.2019 günü Kastamonu Anadolu Hastanesine götürülmesi ve burada beyin tümörü teşhisi konulması nedeniyle, alelacele Kastamonu Anadolu Hastanesine, oradan da Sinop ili Boyabat ilçesine geçtiğini, aynı gün akşamı tekrar Ankara'ya dönüş yaptığını, işyerine gelen bireysel abonelere, işyeri sahibinin şehir dışında olduğunu bildirmek ve yeni gelebilecek bireysel abone olması halinde de bir gün sonra gelmeleri için bilgilendirme yapmak amacıyla, işyerinin çalışma şekline aşina olan aile dostu ... isimli kişinin işyerinde oturmasını rica ettiğini, davalının bir günlüğüne dükkanda durduğunu, davalı kurum memurları tarafından, 19.06.2019 gün ve 2019/8265 sayılı görev emri yazısı gereği, davacı müvekkilinin işyerinde 20.09.2019 günlü denetim gerçekleştirildiğini, denetime gelen görevli tarafından işyerinin sahibi sorulduğunu, orada bulunan davalı ..., "işyeri sahibinin babasının rahatsızlığı nedeniyle şehir dışına gittiğini, bu nedenle kendisine yardımcı olmak amacıyla işyerinde bulunduğunu, işyerinde çalışmadığını" beyan etmesine ve işyeri sahibiyle de telefonda görüşmelerine rağmen sigortasız işçi çalıştırıldığı iddiasıyla 20.09.2019 gün ve 13824 sıra numaralı tutanak tutulduğunu, tutanağa ve Kurum denetmenleri tarafından hazırlanan 15.10.2019 tarih 2019/409105/036 sayılı rapora istinaden bir günlük çalışma karşılığında toplam 10.489,44 TL'lik idari para cezası verildiğini, müvekkilinin adı geçen işlemlere karşı itirazının reddedildiğini, beyanla ... memurlarınca düzenlenen 20.09.2019 gün ve 13824 sıra sayılı tutanağa göre Kurum denetmenleri tarafından hazırlanan 15.10.2019 gün, 2019/409105/036 sayılı işleme konu davalı Kurum raporunun ve 27.11.2019/148 karar sayılı onama kararının geçersizliğine/iptaline, davalının 20.09.2019-20.09.2019 tarihleri arasında davacıya ait işyerinde sigortalı olarak çalışmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP