muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4859, Karar No: 2024/16030, Tarih: 15.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4859 E.  ,  2024/16030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/842 E., 2016/152 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi zarfında 07.07.2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine,

Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/842 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, savunma hakkı tanınmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, savunma hakkı tanınmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine, kararın bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Yargıtay'ın denetim işlevini yerine getirebilmesi için temyiz incelemesine konu hükmün gerekçe bölümünde, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken,

açıklanan ilkelere uyulmadan hüküm kurulması, 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında Kanuna muhalefet hâli olarak saptanmıştır.

Kabul ve uygulamaya göre de;

2. Sanık hakkında, 24.02.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde kesin olarak verildiğinin belirtildiği, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 09.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, ihlal sayılan eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237

sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4. 28.06.2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, somut olayda suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ile temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesine karşın, sanık hakkında ceza tayin edilirken temel ceza 1 yıl olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/842 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2465, Karar No: 2014/1178, Tarih: 21.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/2465 E.  ,  2014/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, sanık ... hakkında oybirliğiyle, diğer sanıklar yönünden Başkan vekili ...'nın karşı oyu ve oyçokluğuyla 21.02.2014 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Sanıklar... ve... hakkında)

5237 sayılı TCK'nın birinci kitabının ikinci kısmının dördüncü bölümünde "suça iştirak" düzenlenmiş; "fail, azmettirme ve yardım etme" olmak üzere üç iştirak biçimi kabul edilmiştir.

TCK'nın 37. maddesinin 1. fıkrasında "suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur" denilerek "fail" tanımlanmıştır.

Aynı Kanunun 39. maddesinde ise, suçun işlenmesine yardım edenin cezasından indirim yapılması öngörülmüş ve "suçun işlenmesine yardım etme" kapsamındaki hareketler "suç işlemeye teşvik etmek veya suç işleme kararını kuvvetlendirmek veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etmek, suçun nasıl işleneceği hususunda yol göstermek veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak" şeklinde sayılmıştır.

Somut olayda sanıklar... ve ...'ın, TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasında seçimlik olarak sayılan hareketlerden herhangi birini gerçekleştirdiklerine; bu bağlamda suç konusu uyuşturucu maddenin temini, yüklenmesi, paketlenmesi, taşınması gibi bir fiile katıldıklarına ya da uyuşturucu maddeye ortak olduklarına ilişkin hiçbir delil bulunmamaktadır. Sabit olan fiilleri, diğer sanık ... tarafından suç konusu esrarın nakledilmesi sırasında, başka bir araçla önden giderek yol kontrolü yapmaktan ibarettir.

Böylece, uyuşturucu madde nakletme suçunun işlenmesine yardım eden sanıkların cezasından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılmamış olması yasaya aykırıdır.

Sanıklar Bekir, Sadık ve Yılmaz hakkındaki hükümlerin bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 21.02.2014
Yargıtay — Esas No: 2008/662, Karar No: 2011/17518, Tarih: 18.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/662 E.  ,  2011/17518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yetersiz ehliyet ile araç kullanmak suçundan ...'a, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2006 tarihli ve 2006/102 kabahat sayılı idari yaptırım kararı ile verilen 658.80 Yeni Türk lirası idari para cezasına itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının iptaline ilişkin, Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.11.2006 tarihli ve 2006/44-52 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.11.2007 gün ve 59236 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2007 gün ve KYB. 2007-267798 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mahkemece, idari para cezasının hukuka aykırı olduğuna dair herhangi bir hüküm verilmeksizin idari para cezasının hesaplanmasında 1 YTL. altında kalan miktarın nazara alınması nedeniyle idari yaptırım kararının iptaline karar verildiği, ancak verilen idari yaptırım kararının usulüne uygun olduğu, hesaplama miktarındaki artışın eklenmesinde bir hatanın oluştuğu,

5560 sayılı Kanunla eklenen 5326 sayılı kanunun 28/9.maddesindeki "İdari para cezasının alt ve üst sınırının kanunda gösterildiği kabahatler dolayısıyla verilmiş idari para cezasına karşı başvuruda bulunulması halinde, mahkeme idari para cezasının miktarında değişiklik yaparak da başvurunun kabulüne karar verilebilir." hükmüne göre Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca tayin olunan idari para cezasındaki hesap hatası düzeltilerek söz konusu para cezası verebileceği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.11.2006 gün ve 2006/44 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-c.maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 18.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/678, Karar No: 2019/2472, Tarih: 01.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/678 E.  ,  2019/2472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16/03/2017 tarih ve 2016/270-2017/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerin dava dışı kişilerle birlikte "AMATÖR DENİZCİ EL KİTABI" isimli eseri vücuda getirdiklerini, eserdeki çizimlerin ve grafiklerin müvekkili ...'a ait olduğunu, müvekkili ...'nın ise diğer eser sahiplerinden eser ile ilgili işleme, çoğaltma, yayma, umuma iletim gibi mali hakları devir aldığını, anılan eserin ilk olarak 2005 yılında kamuya sunulduğunu, davalı kurumun "DENİZCİNİN EL KİTABI" isimli eserin yayımcısı olduğunu, davalının kamuya sunduğu kitapta yer alan bir kısım grafik ve çizimlerin, anlatımların müvekkillerine ait kitaptan alındığını, bu şekilde müvekkillerinin çoğaltma, yayma ve işleme gibi mali ile umuma arz, adın gösterilmesi ve eserin bütünlüğünün korunmasına ilişkin manevi haklarına tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek, 5846 sayılı FSEK'nın 68. maddesi uyarınca mali hakların ihlali karşılığı şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın ve FSEK'nın 70. maddesi uyarınca manevi hakların ihlali karşılığı 5.000,00 TL manevi tazminatın, tecavüz tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini ve davalının eserin yeni baskılarını yapmak suretiyle muhtemel tecavüzünün önlenmesini talep etmiş, akabinde 17.01.2016 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 5.382,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından hazırlatılan ve kamuya sunulan eserin eğitici, öğretici, temel denizcilik kavramlarını içeren bir eser olduğunu, tamamen mevzuatın gereği bilgiler içerdiğini, bağımsız ve özgün bir çalışma olduğunu, konuların benzer olmasının usulsüz alıntı olarak değerlendirilemeyeceğini, görsellerdeki teknik kesitleri ve gövde biçimleri gibi konuların zaten standart olduğunu ve değiştirilmesinin mümkün olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından hazırlatılan ve kamuya sunulan eserin eğitici, öğretici, temel denizcilik kavramlarını içeren bir eser olduğunu, tamamen mevzuatın gereği bilgiler içerdiğini, bağımsız ve özgün bir çalışma olduğunu, konuların benzer olmasının usulsüz alıntı olarak değerlendirilemeyeceğini, görsellerdeki teknik kesitleri ve gövde biçimleri gibi konuların zaten standart olduğunu ve değiştirilmesinin mümkün olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve bilirkişi raporuna göre, davalı yan eylemlerinin FSEK’in 84. maddesi hükmüne göre haksız rekabet teşkil ettiği, bilirkişi raporuyla belirlenen 5.382,00 TL maddi tazminatın somut olayın özellikleri ve hak be nesafe uygun görüldüğü ancak, davacının 1086 sayılı HUMK yürürlükte iken açtığı davada fazlaya ilişkin hakları saklı tutmak kaydıyla 1.000,00. TL maddi tazminat isteminde bulunduğu, akabinde 18.01.2017 tarihinde verdiği talep artırım dilekçesiyle maddi tazminat talebi bakımından talebini artırdığı ancak, davanın mülga 1086 sayılı HUMK yürürlükte iken açıldığı, belirsiz alacak davası niteliğinde olmadığı, bu nedenle de talep artırım dilekçesi ile bedelin artırılması yoluna gidilemeyeceği, davanın reddine ilişkin mahkememizin ilk kararının bozulmasından sonra tazminat hesabı belirlenmesine gidildiği, yerleşik yargı içtihadına göre bozmadan sonra ıslah da yapılamayacağı anlaşıldığından, davacı vekilinin talep artırım veya ıslah niteliğindeki yeni isteminin davaya katılması yönündeki talebinin reddine karar verildiği, davalının eylemleri sebebiyle her bir bası için 2.500,00. TL, toplam 5.000,00. TL manevi tazminata hükmedilmesinin hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, tecavüzünün önlenmesine, 1.000,00. TL maddi ve 5.000,00.TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, maddi tazminata 01.07.2010 tarihinden, manevi tazminatın 2.500,00.-TL'sine 01.07.2010 tarihinden; 2.500,00.TL'sine de 01.02.2011 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5903, Karar No: 2012/13063, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/5903 E.  ,  2012/13063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; faturadan kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, yetki ve işbölümü itirazında bulunmuş ve taraflar arasında alım satım ilişkisi kabul edilmediğinden BK'nun 73. maddesinin uygulanamayacağını, davalının müvekkile mal teslim ettiği iddiasını yazılı delille ispatlaması gerektiğini, davacının alım satım ile ilgili yazılı bir sözleşme ibraz etmediğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; davalının mahkemenin yetkisine ve işbölümüne itirazının cevap süresinde olmadığından reddedildiği belirtilmiş ve davacının ticari defterlerinin kapanış tasdiklerinin mevcut olmaması nedeniyle sahibi lehine delil olma özelliklerinin olmadığı, davacının verilen kesin süre içerisinde dava konusu faturaların tebliğine ilişkin herhangi bir delil sunmadığı, malın teslimine ilişkin sevk irsaliyeleri örneklerinde teslim alan kısımlarının boş olduğu, davacının teslim olgusunu ispatlayamadığı, bu durumda davalının icra dairesine yaptığı yetki itirazının değerlendirilmesi gerektiği, akdi ilişkinin çekişmesiz olduğu durumlarda 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 73/b-1 maddesine göre alacaklının ikametgahı mahkemesinde de itirazın iptali davası açılabileceği, somut olayda akdi ilişkinin çekişmeli olması nedeniyle BK'nun 73/b-1 maddesinin uygulanamayacağı, davalının ikametgahı icra dairesinin yetkili icra dairesi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlamsız icra takibi üzerine davalı icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz etmiştir. Sözleşmeden kaynaklanan alacak taleplerinde yetkili icra dairesi ve mahkeme 1086 sayılı HUMK.nun 10.(6100 sayılı HMK.m.10) maddesine göre belirlenir. Sözleşmenin ifa yeri kararlaştırılmadığına göre yetkili icra dairesi ve mahkeme 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 73.(6098 sayılı TBK.m.89) maddesine göre tespit edilir. Sözleşme ilişkisinin varlığı davalı tarafça inkar edilmişse de takip konusu 645510 sıra nolu ve 355190 sıra nolu sevk irsaliyelerinin fotokopileri dosyaya sunulmuştur.

Mahkemece sevk irsaliyelerindeki teslim alan imzası yönünden davalı isticvap edilip, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılarak akdi ilişkinin mevcut olup olmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra davalının icra dairesinin yetkisine ilişkin itirazı karara bağlanmalıdır.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece sevk irsaliyelerindeki teslim alan imzası yönünden davalı isticvap edilip, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılarak akdi ilişkinin mevcut olup olmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra davalının icra dairesinin yetkisine ilişkin itirazı karara bağlanmalıdır.

Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.