muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10008, Karar No: 2012/17379, Tarih: 24.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10008 E.  ,  2012/17379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9476, Karar No: 2017/5063, Tarih: 27.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/9476 E.  ,  2017/5063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının, sanık ... hakkında infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "savunman ücretine ilişkin" bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12193, Karar No: 2012/452, Tarih: 23.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12193 E.  ,  2012/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan 1242 ada 24 parselin satışının somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33097, Karar No: 2021/4473, Tarih: 04.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33097 E.  ,  2021/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.05.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 02.06.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti müştekinin sokak üzerine park edilmiş olan motosikletini çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihi itibariyla 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 31/3. maddelerinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. ve 67/4 maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7385, Karar No: 2019/19103, Tarih: 05.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7385 E.  ,  2019/19103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir.

İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir. 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen, temyiz defterine kaydı yapılmayan veya verilen kesin süre içinde temyiz harç ve gideri yatırılmayan kararlar kesinleşmiş olur.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; mahkemece verilen kararın davalı T.C. ... tarafından temyiz edildiği, ancak nispi olarak yatırılan temyiz karar ve ilam harcının yatırıldığına ilişkin belgelerin dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Buna göre; nispi temyiz harcının davalı T.C. ...’ndan alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise HMK’nın 344. ve 346. maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11021, Karar No: 2013/15143, Tarih: 05.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11021 E.  ,  2013/15143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar bir kısım davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, eski hale iade, olmadığı takdirede tazminat veya bedeli karşılığında taşkın bölümün mülkiyetinin karşı tarafa devri isteğine ilişkin olup, mahkemece temliken tescil isteğinin kabulüne dair verilen karar Dairece, yıkım davasında taşınmazın tüm maliklerinin davada yer alması gerekliliğinden söz edilerek bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 12 m²'lik taşkın kısımla ilgili olarak temliken tescil isteğinin kabulüne, (B) harfi ile gösterilen 189 m²'lik alanda belirtilen 18 m²'lik  merdivenle ilgili olarak elatmanın önlenmesi ve yıkıma, kalan 171 m²'lik sergi bölümü ve bahçe düzenlemesi olarak kullanılan alanla ilgili olarak da müdahalenin sonlandırıldığı gerekçesi ile  bu yer bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanununun 725.maddesi hükmünden, taşkın yapı sahibinin yararlanabilmesi, yapının işgal ettiği zemin mülkiyetinin yapı sahibi adına tescili yasada öngörülen öteki koşullar yanında, zeminin ana taşınmazdan ayrılmasının (ifrazının) imar mevzuat ve düzenlemeleri bakımından olanaklı bulunmasına bağlıdır. Söz konusu koşul kamu düzeninden olan imar düzenlemelerinin zorunlu kıldığı bir gerekliliktir.

Ne var ki, davalılar adına tesciline karar verilen bölümün ifrazının mümkün olup olmadığı araştırılmış değildir.

Hal böyle olunca, krokide (A) harfi ile gösterilen kısmın 24 parselden ifrazının mümkün olup olmadığının Belediye Encümen Kararına dayalı olarak soruşturulup araştırılması sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.

Bir kısım davalılar  vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  05.11.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12444, Karar No: 2019/13762, Tarih: 13.11.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12444 E.  ,  2019/13762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suçu

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın banka hesabıyla ilişkili internet bankacılığı şifresi kırılmak suretiyle yapılan para transferi sırasında kullanılan IP adresinin sanığın ait olması nedeniyle hakkında dava açılan sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, para tranferinin sağlandığı hesap sahipleri ... ile ...hakkındaki soruşturmalarında faili meçhul olarak devam ettiğinin ve yine aynı şekilde 26.06.2006 tarihinde katılanın hesabından fon satışı suretiyle hesaba aktarılan 4.995.00 liranın... adına hesaba EFT yapıldığı ayrıca 27.06.2006 tarihinde de aynı şekilde yapılan işlem sonucu aynı kişinin hesabına 2.230.00 lira EFT yapılmak istenirken farkedilip bankaca engellendiği, dosya içinde bulunan...Asliye 5. Ticaret Mahkemesi’nin .... Karar sayılı ilamından anlaşılması karşısında, öncelikle... hakkında katılan, tarafından yapılmış şikayet, soruşturma ve kovuşturma yapılıp yapılmadığının araştırılması, varsa ilgili belgelerin aslı veya onaylı suretlerin istenmesine, IP adresinin bağlı bulunduğu sanığa ait internet hattının servis sağlayıcısından, suç tarihinde internet hattının kablosuz olup olmadığının, şifresi bulunup bulunmadığının, internet hattına başkaları tarafından giriş yapılıp yapılmadığının sorulması, ...’a ait hesaptan internet aracılığıyla...’ün hesabına para transferi yapılırken kullanılan IP nin de ilgili bankadan araştırılarak, kime ait olduğu ve hatta ilişkin belgelerin asılları getirtilip suça konu paranın aktarıldığı hesaplara ilişkin tüm belgelerin asılları da dosyaya getirtilerek, sanığa gösterilmesi kabul etmediği takdirde söz konusu belgeler üzerindeki resim, imza-yazı ve rakam örnekleri ile sanığa ait resim, imza-yazı ve rakam örneklerinin bilirkişi marifetiyle karşılaştırmasının yaptırılması, faili meçhul olarak takip edilen soruşturma evrakının akibetinin sorulması, sanığın bu kişilerle bağlantısı olup olmadığı belirlenip işlemi gerçekleştiren kişi kesin bir biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre, sübutu halinde eylemin TCK.nın 142/2-e. maddesi kapsamında kalacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16646, Karar No: 2019/6398, Tarih: 21.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/16646 E.  ,  2019/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı tıp merkezi hiperbarik oksijen tedavisi sunan sağlık hizmet merkezi olduğunu, davalı Kurum ile aralarında 06.02.2012 tarihinden 31.12.2012 tarihine kadar geçerli sağlık hizmeti sunum sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 11.1.8 maddesi uyarınca, merkezlerinin 21 hastadan pansuman ücreti adı altında ilave ücret aldığı gerekçesiyle aleyhlerine 15.147,60 TL cezai şart uygulandığını, ancak hastadan kesilen miktarın sunulan hizmetin bedeliyle orantılı olarak alınan ilave ücret olmadığını, sunulan hizmetten bağımsız olarak sunulan pansuman hizmetinin bedeli olduğunu,pansuman deyiminin hatalı bir kullanım olduğunu, uygulanan işlemin yara bakımı olarak adlandırılmasının gerektiğini, yani sunulan hizmetin salt hiperbarik tıp hizmeti olduğunu, yara bakım ücretinin alınmasının sosyal güvenlik mevzuatına aykırı olmadığını, bu hizmetin sunulmaması halinde ise hastaların hiperbarik tıp hizmetinden de gereği gibi yararlanamayacaklarını belirterek; davalı Kurumca uygulanan 15.147,60 TL cezai şartın iptali ile tahsil edilen bu bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı kurum vekili, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 15.147,60 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı kurum vekili, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 15.147,60 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, yargılama aşamasında iki ayrı bilirkişi raporu alınmıştır. 24.01.2015 tarihli raporda; pansuman tedavinin bir parçasıysa ücretsiz olarak yapılması gerektiği eğer paket dışında ayrıca fatura edilebilecekse bunun hasta için düzenlenen sağlık raporunda ayrıca belirtilmesi gerektiğini dolayısıyla uygulanan cezai işlemin yerinde olduğunu belirttikleri görülmüş,ancak bilirkişi heyetinde bulunan Prof. Tbp. Kd. Alb. ... (... Hekimliği ve ... Tıp Uzmanı)’ın çoğunluğa katılmayıp, hiperbarik oksijen tedavisinin özellik arz ettiğini, hastalardan iyileşmeyen yarası olanlarda asıl tedavinin yara bakımı olduğunu ve bunun yapılan tedaviden farklı bir tedavi metodu olduğunu, bunun ek ücret olarak değerlendirilemeyeceğini bildirerek diğer bilirkişilerin tam tersi bir görüşü mütalaa ettiği görülmüştür. 04.12.2015 tarihli diğer bilirkişi raporunda ise; hiperbarik oksijen tedavisinin kronik yara iyileşmesini konu alan endikasyonlarında yara bakımı yapılmadan yalnızca hiperbarik oksijen tedavisi uygulamasının tıbbi olarak kabul edilemeyeceğini, bu endeksiyonlarda yara bakımı tedavisinin hiperbarik oksijen tedavisinin bir parçası olmayıp bunun yanı sıra uygulanması gereken ayrı bir işlem ve tedavi olduğunu, ...'nın bu işlem için tedavi bedelini ödeme konusunda bir düzenleme getirmediğini, bu nedenle hizmet sunucusunun yaptığı işlem bedelini hastadan almasından başka çaresinin bulunmadığı ve bu nedenle cezai işlemin haksız olduğu mütalaa edilmiştir. Böylelikle söz konusu iki rapor arasında çelişki doğmuştur. O halde, mahkemece yapılacak iş, dosyadaki mevcut deliller bir bütün olarak değerlendirilip, taraf iddia ve itirazlarını karşılayacak şekilde, uzman bilirkişi heyetinden, raporlar arası çelişkiyi giderici taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek eksik incelemeye dayalı ve yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.