muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4859, Karar No: 2024/1230, Tarih: 19.02.2024

B. Temyiz Sebepleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesinin hangi gerekçe ile kaldırıldığının istinaf mahkemesince belirtilmediğini, dava tarihi itibariyle şirket pay defterinde ''elden ve aynen gerçekleşen miras taksimi neticesinde'' kendi miras payına düşen 2.317,5 adet hissenin zaten sahibi olarak gözüktüğünü, davalı şirketteki mirasa konu payların dava tarihi itibari ile mirasçılar arasında aynen ve elden taksim edilmiş durumda olduğunu, ancak o tarihlerde müvekkilinin ortak sıfatıyla genel kurul toplantısına kabul edilmediğini, oy kullanma hakkı başta olmak üzere ortaklık haklarının o tarihlerde kendisine kullandırılmadığını, diğer davacı ...'den 25.01.2016 tarihli miras payı devir sözleşmesi kapsamında devir almış olduğu şirket hisselerinin de o tarihte şirket yönetimi tarafından davacı adına kayıt edilmediğini, daha önceden zaten kendi adına şirket pay defterine kaydı yapılmış olan 2.317,5 adet şirket payına ilaveten diğer davacıdan aldığı 1.545 adet hisse ile birlikte toplamda 3.862,5 adet davalı hissesinin müvekkili adına aidiyetinin tespitini talep ettiklerini, ancak istinaf mahkemesince ''davalı şirket yönetimin kurulunun istinaf aşamasında 03.09.2019 tarih ve 3 no'lu kararıyla davacı ... adına kayıtlı dava konusu 1.545 adet hissenin davacı ... adına devir ve tescili hususunun pay defterine kaydedildiği, böylelikle eldeki davanın konusunu oluşturan 3.862,5 adet hissenin davacı ... adına davalı şirketin pay defterine kaydedildiği'' şeklinde başka hiçbir gerekçeye dayalı olmayan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bunun yanında davanın konusuz kalması halinde yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden dava açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumlarına ilişkin yapılan tespitin de hatalı olduğunu, gerekçe olarak davanın açıldığı tarihte ortaklığın giderilmesi davasının derdest olması ve henüz sonuçlanmamış olması nedeniyle mirasçıların hisselerinin belirli olmaması gözetildiğinde davalının dava açıldığı tarihte haklı olduğunun belirtildiği ancak mirasın mirasçılar arasında anlaşarak bölüşülmesinin sadece yazılı şekle tabi tutulan taksim sözleşmesi ya da mahkeme kararı ile değil bizzat ''aynen/elden'' paylaşma şeklinde de olabileceğini, 06.01.2017 tarihli Genel Kurul Kararının ''Paydaşların ve Pay durumlarının görüşülmesi başlıklı bölümünde ... tarafından sunulan mirasçılık belgesine göre bizzat talebi üzerine mirasçılar arasında taksim edildiğinin açıkça yazılı olduğunu, TTK 426 uyarınca ise tüm hakların pay defterinde kayıtlı olan kişiye geçtiğinin karine olarak kabul edildiğini, davanın derdest olması nedeniyle mirasçıların hisselerinin belirli olmadığı yönündeki kararın hatalı olduğunu, aynen elden taksim müessesinin var olduğunu, bu davanın varlığının hiçbir şekilde müvekkilinin haksız olduğu anlamına gelmeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muarazanın tespiti ve meni istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muarazanın tespiti ve meni istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci, 331 inci, 361 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlk derece mahkemesi tarafından 24.05.2022 tarihinde verilen ek karar ile istinaf kanun yolu için ödenmesi gereken nispi karar harcı ile gider avansı kendisine verilen kesin süre içerisinde ödenmediğinden fer müdahil vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanunun 344 üncü maddesi uyarınca yapılmamış sayılmasına karar verildiği, kararın feri müdahil vekiline tebliğ edildiği, bu kararın kesinleştiği görülmektedir. Anılan Kanunun 361 inci maddesi uyarınca kural olarak istinaf kanun yoluna başvurmayan tarafın temyiz yoluna başvurma hakkı da bulunmamaktadır. Bu nedenli, Fer'i müdahilin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Feri müdahil vekili temyizi yönünden:

Feri müdahil vekilinin temyiz dilekçesinin reddine,

B. Davacı vekilinin temyizi yönünden;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde feri müdahile iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9656, Karar No: 2012/12146, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/9656 E.  ,  2012/12146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin ... Avm mağazasından konuşan kitap olarak sunulan orijinal ambalaj içinde bir kitap satın aldığını, kitabın kullanımı için bir cihazın gerekli olduğuna ilişkin bir uyarı olmadığını, ürün açıldığında konuşması için ayrı bir cihaz alımının gerekli olduğunun yazılı olduğu ve bunun da 58 TL olduğunu, ürünün iade edilmek istenmesine rağmen, davalı tarafça kabul edilmediğini, bu aşamada zeka seviyesine hakaret edildiğini, hakem heyetince ürünün iadesine karar verildiğini ileri sürerek ürün bedelinin iadesi, toplatılması ve hakaret sebebiyle 10.000 TL manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ürünün ambalajı üzerinde ayrı bir cihazın alınması gerektiğine ilişkin bir açıklama bulunduğunu, orta zekalı bir müşterinin bunu anlayabileceğini, hakaret kastının bulunmadığını belirterek davanın savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, ürün bedeli olan 30 TL ile 1000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya iadesine karar verilmiş; hüküm davacı ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının temyizine gelince; 11.11.1010 tarihli ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı’na

gönderilen savunma yazısında, “orta düzey zeka seviyesindeki bir tüketici de bunu bilebilecek konumdadır” ifadelerinin bir kısım Yargıtay Dairelerince de kullanılan ifadeler mahiyetinde olup, davalının bu ifadeleri kullanmakta hakaret kastı bulunmadığı ve davalının şahsiyet haklarına tecavüz eder mahiyette bulunmadığı anlaşıldığından davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Davacının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 62.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19550, Karar No: 2015/3017, Tarih: 26.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19550 E.  ,  2015/3017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Çocukla Kişisel İlişkinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

davacının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Davalı baba ile çocuk arasındaki tesis edilen kişisel ilişkinin değiştirilebilmesi için mevcut kişisel ilişki nedeniyle çocuğun huzurunun ciddi olarak tehlikeye girmiş olması veya kendisine kişisel ilişki hakkı tanınan ebeveynin bu hakkını amacına ve yükümlülüklerine aykırı olarak kullanmış bulunması veya çocukla ciddi şekilde ilgilenmemiş olması gerekir. Dosyada çocukla baba arasında tesis edilen kişisel ilişkinin değiştirilmesini gerektirecek deliller mevcut değildir. Boşanmada düzenlenen kişisel ilişkinin çocuğun menfaatine aykırı olduğu da iddia ve ispat edilememiştir. O halde mevcut kişisel ilişkiye dokunulmaması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2015 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2007/3391, Karar No: 2007/5517, Tarih: 31.12.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3391 E.  ,  2007/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 9 ada 11 parsel sayılı 3197 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine üzerindeki (A) bölümündeki evin ... ve ...'e, (B) ile işaretli ahırın ...'e ait olduğu şerhi verilerek tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile tapu malikleri ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ..., yasal süresi içinde tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, davacı ..., ..., ... ise tespite dayanak 326 daimi ve 76 numarada murisleri ... adına kayıtlı iken davalılar adına intikal ile hisse yazıldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Hazine ve belediyeye karşı açılan davanın husumetten reddine, çekişme konusu 9 ada 11 sayılı parselin davacı ... mirasçıları ... mirasçıları ve ... adına hisseler oranında tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirascısı ..., davacı ... mirasçısı ... ve davalı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın ...’nin ve ölümü ile de mirasçılarının zilyet bulunduğu kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaz kadastro tespiti sırasında beyanlar hanesinde üzerindeki evin ... ve ...’e, ahırında ...’e ait olduğu şerhi verilerek tapu kayıtları ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacılar ..., ... ve davalılar adına hisseli olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., 312 Yoklama ve 8 sıra numaralı tapu kaydına, hisse satın almaya ve tapu kaydı kapsamında kalan yerlerin rizai taksime konu edildiği ve buna göre de diğer tapu maliki hissedarların ayrı ayrı yerleri kullandıkları, taşınmazı ise taksimen kendisinin kullandığı, 1937 tarihli vergi kaydı ile adına kayıtlı bulunduğu, yarı hissesini uhdesinde bırakarak yarı hissesini diğer davacılar oğlu ... ile damadı ...’e sattığı iddiasına dayanmıştır. ..., ... ve ... ise tespitte uygulanan 326 daimi ve 76 sıra numaralı tapu kaydının maliki kendi murisleri ... oğullarından ... oğlu ... olduğu halde, isim benzerliği nedeniyle, davalıların kendi murisleri ... olarak intikal yaptırdıklarını, bu nedenle tapu kaydındaki hissenin adlarına tescili gerektiğini iddia etmişlerdir. Her ne kadar davacı ...’nin dayanağı 1313 tasdiksiz yoklama ve 8 numaralı tapu kaydının kuzey hududu “... Köyü sınırı” okuduğu halde, tespitte uygulanan tapu kayıtlarının kuzey hududu “dere ve tarik” olarak okuması nedeniyle farklılık bulunmakta ise de; mevkisi, miktarı ve diğer hudutları itibariyle tespitte uygulanan tapu ile aynı olduğu gibi dosyaya getirtilen tapu kaydına göre davacı tapusunun K. Evvel 328 tarih ve 10 sıra numaralı tespit tapusuna gittiği, bu tapunun tespitte uygulandığı ve maliklerine hisse verildiği gibi davacı taraf diğer tespit tapu maliklerinin de hissesi bulunduğunu kabul etmektedir. Davacı taraf tapu kapsamında kalan yerlerin taksim edildiğini iddia ettiği halde mahkemece yapılan keşifte dayanılan tapu kayıtları hudutları uygulanarak kapsamları belirlenmemiş, taksim hususu araştırılmamıştır. Mahkemece 4.4.1972 tarihli keşifte mahalli bilirkişilerce taşınmaza ..., ... ve ...’in zilyet olduğu belirtildiği halde mahkemece hükme esas alınan 6.6.2002 tarihli keşifte taşınmazın ... ve ölümü ile mirasçılarının zilyet bulunduğu beyan edilmiş, her iki keşifteki beyanlar arasındaki çelişki giderilmediği gibi zilyetlik hususunda taşınmazın üzerindeki ahırın ...’e ait olduğu hususuda değerlendirilmemiştir. Diğer davacılar ... ve arkadaşlarının dayandığı Mayıs 1326 tarih ve 76 sıra numaralı tapu kaydında nısıf hissesi 5 hisse itibariyle 1 hissesinin nısfı ... oğlu ... bin ... adına kayıtlı olduğu ve Aralık 1954 tarih ve 36, Haziran 1955 tarih 9 sıra numaralı tapular ile 1337'de ölümü ile veraset ilamına göre mirasçıları tespit maliki ... ve arkadaşları ile hibe nedeniyle davalı ... adına kayıtlı bulunduğu, davacıların murisi ...’inde ... oğlu ..

...’e ait olduğu hususuda değerlendirilmemiştir. Diğer davacılar ... ve arkadaşlarının dayandığı Mayıs 1326 tarih ve 76 sıra numaralı tapu kaydında nısıf hissesi 5 hisse itibariyle 1 hissesinin nısfı ... oğlu ... bin ... adına kayıtlı olduğu ve Aralık 1954 tarih ve 36, Haziran 1955 tarih 9 sıra numaralı tapular ile 1337'de ölümü ile veraset ilamına göre mirasçıları tespit maliki ... ve arkadaşları ile hibe nedeniyle davalı ... adına kayıtlı bulunduğu, davacıların murisi ...’inde ... oğlu ... olduğu, tespitte uygulanan diğer 325 Daimi ve 266 sıra numaralı tapu kaydına göre ... oğlu kerimesi ...’nin oğlu olarak hisse verildiği tedavülü 29.1.1959 tarih ve 160 sıra numaralı tapu kaydında davacı murisi ...’in 1926 yılında ölümü ile mirasçıları davacılar üzerine intikalinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacılar tarafından Mayıs 326 tarih ve 76 sıra numaralı tapu maliki ... oğlu ...’in kendi murisleri olduğuna ilişkin iddiaları yönünden tapunun intikali sırasındaki dayanak belgeler getirtilip incelenerek kayıt sahibi ile intikal yapılan kişilerin tapu malikinin mirasçıları olup olmadığı saptanmamıştır. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davaya konu parseli dıştan çevreleyen tüm taşınmazların tutanak ve dayanakları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında davacı ..

. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davaya konu parseli dıştan çevreleyen tüm taşınmazların tutanak ve dayanakları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında davacı ... ve arkadaşlarının dayanağı ve tespitte uygulanan tüm hisseli tapu kayıtları ihdasından itibaren tedavülleri ile okunup hudutları yerel bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, aynı şekilde davacı dayanağı 1937 tarihli vergi kaydıda uygulanmalı, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklarca gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, dinlenecek bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri kullanıldığı, tapu kaydı kapsamında kalması halinde, tapu kapsamında kalan yerlerin tespit ve tapu maliki hissedarlarınca taksim edilip edilmediği, taşınmazın taksimde kime düştüğü, diğer tapu maliki hissedarlara taksimde düşen yerlerin bulunup bulunmadığı ve hangi taşınmazları kullandıkları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, yargılama sırasında toplanan delillerin tutanağın edinme sebebi sütunundaki yazılı beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatı ile dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, beraberde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, zilyetlik hususunda yapılacak araştırmada taşınmaz üzerindeki muhtesatların sahipleri de dikkate alınmalı, Mahkemece yapılan her iki keşifteki beyanlar arasındaki çelişki giderilmeli, belirlenecek duruma göre tespit tapularındaki tapu maliklerinin ölüm tarihleri ve intikal durumları nazara alınarak tapuların hukuki değerini yitirip yitirmediği araştırılmalı, keşifteki beyanlara göre aynı tapu kapsamında kalıp da diğer hissedar tapu maliki davalıların kullandıkları parseller var ise bunların kadastro tespit tutanakları ve dayanakları getirtilerek değerlendirilmeli, davacı ... ve arkadaşlarının dayanağı Mayıs 326 tarih ve 76 sıra numaralı tapunun intikali sırasındaki dayanağı olan tüm belgeler incelenerek kayıt sahibi ile intikal gören kişilerin tapu malikinin mirasçıları olup olmadığı araştırılmalı, bu husus araştırılırken davacılar ile murisinin hissedar olduğu 325 daimi ve 266 sıra numaralı ve tedavülü olan 29.1. 1959 tarih ve 160 sıra numaralı tapu kaydının intikalindeki bilgi ve belgelerdende yararlanılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmaması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA 31.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13027, Karar No: 2020/2231, Tarih: 05.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/13027 E.  ,  2020/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, tarafların 1995 yılında vefat eden ...’ın mirasçıları olduklarını, muris adına kayıtlı taşınmazlara ilişkin olarak tüm mirasçıların katılımı ile 06.08.2004 tarihinde miras taksim sözleşmesi imzalandığını öne sürerek bu sözleşmeye göre devir alanların hakları korunmak sureti ile tapu kayıtlarının oluşturularak tescile karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, İscehisar Noterliğinin 06.082004 tarihli ve 2054 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde miras taksim sözleşmesinde yer alan taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras taksim sözleşmesinde belirtilen hisse oranlarına göre malikler adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş,karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, miras taksim sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

HMK’nin 297/2. maddesi gereğince; mahkemece verilen hüküm ile taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu maddeye göre; hüküm fıkrasının açık olması, infazı sırasında tereddüt yaratmayacak şekilde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların tek tek belirtilmesi gerekir. Aksi halde, hükmün icrası sırasında şüphe ve tereddütlerin doğmasına ve ilamın infaz edilememesine neden olur.

Somut olayda, Mahkemece hüküm fıkrasında, hakkında karar verilen taşınmazların ada ve parsel numaraları ile her bir pay sahibinin kimliği ve pay oranları tereddüte meydan vermeyecek şekilde açık ve anlaşılır şekilde gösterilmemiştir. Bu nedenlerle Mahkemece kurulan hükmün infaza elverişli olmaması bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, miras taksim sözleşmesinden sonra yapılan pay satışlarına değer verilmeyerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/69, Karar No: 2006/76, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-69 E., 2006/76 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-69 E., 2006/76 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME SUÇUNDAN SANIK KİŞİNİN HUKUKİ DURUMU

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı" gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Öte yandan, uyuşmazlıkların merci tayini suretiyle çözümlenebilmesi için, uyuşmazlığa konu kararların kesinleşmiş olması gerekir. Bunun ıslahı ve uyuşmazlığı halli için bir başka kanun yolu mevcut bulunduğu takdirde, merci tayini usûlüne başvurulamayacaktır.

İncelenen olayda;