muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/33661, Karar No: 2020/17798, Tarih: 08.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/33661 E.  ,  2020/17798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Lojistik Depdağ ve Taş. Hizm. Ltd. Şti. davalı ... ve davalı ... Ortaklığına istinaden... İnş. Tem. Nak. Gıda Tarım San. ve Tic. Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 18 Mart Termik Santrali bünyesinde birden fazla işverenle sırasıyla 30.11.2006-11.06.2007, 12.06.2007-11.08.2008- 12.08.2008-11.09.2009 ve 12.09.2009-11.09.2010 dönemlerinde aralıksız çalıştığını,son alt işveren ... Loj...limited şirketinin 12.09.2009-11.09.2010 dönemini kapsayan süre için davacıya 840,02 TL kıdem tazminatı ödediğini, son aylık ücretinin brüt 760,50 TL olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, davacının kurumlarının işçisi olmadığını,davacının kendilerinden sözleşme ile hizmet alımı yapılmış olan şirketlerde çalıştığını, bu firmaların alt işveren olduklarını, üst işveren sıfatı ile işçilik haklarından müşterek sorumlu olmakla birlikte anılan hakların nihai sorumlusunun alt işveren firmalar olduğunu, diğer davalı şirket işçilerine fazla mesai ve bayram çalışması yaptırılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı... Bilişim Oto Kir. Tur. Med. Sağ. Tem. Hiz. San ve Tic. Ltd. Şti. vekili,davacının müvekkil şirketin diğer davalı ihale makamı ile imzalanan hizmet alım sözleşmesi uyarınca, davalı 18 Mart Çan Termik Santralinde istihdam edildiğini,müvekkil şirketin sözleşmesinin 12.08.2008 tarihinde başlayıp 11.09.2009 tarihinde sona erdiğini, müvekkil şirketin kendinden önceki alt işverenlerin hiçbiri ile ne hukuki ne de fiili bir ilişkisinin mevcut olmadığını,davacı tarafın müvekkil şirket yönünden kendi dönemi ile sınırlı olmak üzere sözleşmenin bitiminde iş sözleşmesinin feshedilerek sonIandırıldığını, ihale süresi ile sınırlı işin tamamlanması nedeni ile kendiliğinden sona erdiğini, bu nedenle müvekkil şirket davacının talep ettiği bilcümle işçilik alacaklarından özellikle kıdem tazminatı talebinden sorumlu olmadığını, bu dönem itibariyle ücret ve sözleşme ile belirlenen diğer alacakları eksiksiz ödendiğini, işin niteliği gereği çalışılan resmi dini bayram ve hafta sonu günlerine ait mesaileri de eksiksiz olarak ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Lojistik Dep. Dağ. ve Taş. Hizm. Ltd. Şti.,iş sözleşmesinin haksız sona ermesi hususunun asıl işveren EÜAŞ'nin ilgilendirdiğini, kendilerinin tüm yükümlülüklerini eksiksiz ve tam olarak yerine getirdiklerini, davacının da bu durumun varlığını açıkça dile getirdiğini, ihbar önellerine uyma yükümlülüğünün de EÜAŞ ile ilgili bir husus olduğunu, bahsedilen tüm alacak ve yükümlülüklerin asıl işverene ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... İnş. Tem. Nak. Gıda Tarım San. Tic.Ltd. Şirketi,davacının uhdelerinde 30.11.2006 ve 11.06.2007 tarihleri arasında çalıştığını, çalıştığı süre boyunca kazandığı bütün işçilik hakları ihbar tazminatını, dini bayramlar, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacağının ödendiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... Lojistik Depdağ ve Taş. Hizm. Ltd. Şti. davalı ... ve davalı ... Ortaklığına istinaden... İnş. Tem. Nak. Gıda Tarım San. ve Tic. Ltd. Şti. Vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının işçilik alacaklarından davalıların sorumlulukları noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Ancak asıl işverenin müteselsil sorumluluğu alt işverenin işçisinin asıl işverenin işyerinde özgülenmiş olarak çalıştığı süre ile sınırlıdır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Devir hükümlerine göre ise; feshe bağlı diğer haklardan olan kullanılmayan izin ücretlerinden ve ihbar tazminatından son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Devir hükümlerine göre ise; feshe bağlı diğer haklardan olan kullanılmayan izin ücretlerinden ve ihbar tazminatından son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi, işyeri veya iş yerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda, davacı 30.11.2006-11.09.2010 tarihleri arasında Elektrik Üretim A.Ş ’nin asıl işveren olduğunu ve değişen alt işverenlerde çalıştığı,son alt işvereninin ... Lojistik Depdağ... limited şirketi olduğu anlaşılmaktadır.Davacı tarafından asıl işverenle birlikte tüm alt işverenlere karşı dava açılmıştır.Her ne kadar mahkemece tüm dönem üzerinden hesaplanan alacakların tamamından davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş ise de;davacının yıllık izin, ihbar tazminatı ve devir üzerinden iki yıllık süre geçtiğinden ulusal bayram genel tatil alacaklarından davalı asıl işveren ile son alt işverenin sorumlu olduğu,kıdem tazminatı bakımından ise diğer alt işveren şirketlerin kendi dönemlerindeki ücret ve süre üzerinden sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile hüküm altına alınan alacakların tamamından tüm davalıların birlikte müteselsilen sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15777, Karar No: 2010/11834, Tarih: 30.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15777 E.  ,  2010/11834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1977-1987 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 1977-1987 yılları arasında her yıl 7,5 ay olmak üzere (Mart 15 ila Ekim sonu) hizmet aktiyle geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davalıya ait (6137.19) sigorta nolu işyerinde 1979 yılında 77 gün, 1980 yılında 226 gün, 1981 yılında 226 gün, 1982 yılında 226 gün, 1983 yılında 226 gün, 1984 yılında 226 gün, 1985 yılında 226 gün olmak üzere toplam 1.433 gün (3 yıl 11 ay 23 gün) hizmet aktiyle çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Gerçekten mahkemece kabul edilen hizmetin geçtiği tarih aralıkları açıkça belli olmayıp infazda tereddüde yol açacak niteliktedir. Oysa H.U.M.K.’nun 388/son maddesi gereğince, hüküm kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Öte yandan aynı kanunun 389. maddesinde de verilen karar ile iki tarafa yükletilen yükümlülüklerin kuşku ve duraksamaya gerektirmeyecek surette çok açık olarak yazılması gerektiği bildirilmiştir.

Yapılacak iş; davacının davalı işyerinde geçen çalışmalarının yıl yıl hangi tarihler arasında olduğunun açık ve net bir şekilde belirlenip çıkacak sonuca göre hüküm kurmaktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yerolmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ilgiliye iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3856, Karar No: 2021/2763, Tarih: 23.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3856 E.  ,  2021/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.07.2019 tarih ve 2019/193- 2019/303 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği

anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketten 65 adet traktör satın ve teslim alan davalının, fatura bedellerini ödemediği gibi alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip ve dava konusu alacağın dayanağı belgeleri düzenleyenin dava dışı Zetor Trade S.R.O. unvanlı şirket olması nedeniyle davacının dava ve taraf ehliyeti olmadığını, taraflar arasında hukuki ilişki olmadığını, Zetor Trade S.R.O.'nun muhatabının distribütörlük sözleşmesi gereği Federal Motorlu Taşıtlar, İş ve Tarım Makineleri San. Tic. A.Ş. olduğunu, davalı şirket tarafından imzalandığı ileri sürülen proforma faturanın hukuki bir bağlayıcılığı bulunmadığını, davalı şirket ile Federal Motorlu Taşıtlar A.Ş.'nin aynı grup çatısı altında bulunmasına yönelik beyanların tek başına perdenin aralanması müessesesinin uygulanabilmesine olanak sağlamayacağını, temerrüt koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta tüzel kişilik perdesinin kaldırılması teorisinin uygulanmasını gerektirir bilgi ve belgeye rastlanmadığı, davalının ayrı tüzel kişilik olduğu, dava konusu alacak ile ilgisi bulunmadığı yönündeki savunmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde değrelendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine, davacı yanın kötü niyetli olduğu ispat edilemediğinden davalı yanın kötüniyet tazminatı talebinin de reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 23.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12430, Karar No: 2012/12379, Tarih: 03.12.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/12430 E.  ,  2012/12379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'un yapılan yargılanması sırasında; Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/01/2012 gün ve 2012/44 E. 2012/26 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/958, Karar No: 2015/14955, Tarih: 07.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/958 E.  ,  2015/14955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, velayetler ve kendisi tarafından istenen tazminatların reddine karar verilmesi yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 20.02.2014 tarihinde açılmış, davalı dilekçeler teatisi sırasında tazminat isteminde bulunmamış, tahkikat aşamasında 18.11.2014 tarihli dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunmuştur. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK md. 141/1). Davalının, ilk defa ön İnceleme duruşmasından sonra ileri sürülen maddi ve manevi tazminat istekleri, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Aynı oturumda hazır bulunan davacı, bu isteğe açıkça muvafakat vermemiştir. Bu durumda ıslah da söz konusu olmadığına göre, davalının tazminat talepleri artık incelenemez. Bu husus nazara alınmadan, tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken ret hükmü tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın giderilmesi tek başına yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HUMK md 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle gerekçeli kararın hüküm bölümünün 7 numaralı bendinde yer alan "koşulları bulunmadığından reddine" sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, yerine "süresi içinde usulüne uygun talep bulunmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına" sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.09.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/16482, Karar No: 2009/15075, Tarih: 17.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/16482 E.  ,  2009/15075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, tedavi bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacılar murisi ...'nin hastalığı sırasında özel sağlık tesisinde yapılan 22.251,24 TL tedavi giderinin davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece 21.391,69 TL tedavi alacağının davalı Kurumdan tahsiline karar verilmiştir.

Hastalık sigortası yardımlarından yararlanacak olanların Kurumca tesbit edilen belgelerle Kuruma bağlı sağlık müesseselerince veya Kurum hekimlerine başvurarak muayene olmaları Sosyal Sigortalar Kanununun ll8. maddesi hükmü gereği olduğu gibi özel sağlık tesislerinde muayene ve tedaviye imkan veren Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56 ve 57. maddelerinde öngörülen " Kurum sağlık yardımlarından yararlandırılanların, ani ve acil hastalıkları nedeniyle Kurum Sağlık Tesisleri dışında bir sağlık müesseselerine yatırılmalarına" imkan tanınmıştır.

Somut olayda davacı ...'nin İzmir Tepecik Suat Eren Hastanesinde ve Ege Tıp Fakültesinde yatarak Kanser tedavisi gördüğü,yeni tekniklerin uygulandığı,Maltepe Üniversitesi Tıp Fakültesinde de Lazer cihazı ile ameliyat olduğu, hastaya yapılan tedavi giderlerinin davalı Kurumca davacılara ödenmediği, 22.251,24 TL İzmir İl Sağlık Müdürlüğünün 30.11.2007 tarihli yazılarında "Teropatik Yağ Lazer" tedavisinin Resmi Sağlık Kurumlarında uygulanmayacağını belirtildiği, Ege Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim dalı öğretim üyelerinin bilirkişi olarak verdikleri raporda "yapılan tıbbi işlemlerin Resmi Fiat Tarifesi karşılığının 2005 Bütçe Uygulama Talimatının Ek 9.maddesinin 657. sırasında yer aldığı, hastalığın acil ve hayati tehlike arz ettiği yapılan tıbbi işlemin Resmi Fiat Tarifesi Karşılığının (Bronkoskopi, eksizyondışı bir metodla tm.destrüksiyona stenozun açılması) l.l52,37 TL olduğunun" bildirildiği görülmüştür.

Mahkemece davacı murise uygulanan yukarıda açıklanan Akciğer Kanseri tedavisinin tedavi şeklinin Sağlık Bakanlığına ait hastanelerde uygulanıp uygulanmadığının, uygulanıyor ise bu tedavi şeklinin tedavinin yapıldığı tarihteki birim fiyat üzerinden kaç TL olacağı sorularak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve noksan araştırma ile hükmün kurulması usul ve yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇU: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4104, Karar No: 2024/4805, Tarih: 28.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4104 E.  ,  2024/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/22 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 tarihli ve 2017/975 Esas, 2018/464 Karar sayılı kararı ile 10 ay hapis cezasına hükümlü Muhammad (Abdulrahman) Abdgrrahman'ın, bu cezasının infazı sırasında, koşullu salıverilme tarihine kadar kalan süresinin denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Kahramanmaraş İnfaz Hâkimliğinin 12.12.2023 tarihli ve 2023/7752 Esas, 2023/7770 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Kahramanmaraş İnfaz Hâkimliğinin 04.01.2024 tarihli ve 2023/8061 Esas, 2024/96 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2024 tarihli ve 2024/22 değişik sayılı kararın ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.03.2024 tarihli ve 94660652-105-46-6393-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2024 tarihli ve 2024/39726 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2024 tarihli ve 2024/39726 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Kahramanmaraş İnfaz Hâkimliğinin 04.01.2024 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,