muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7918, Karar No: 2019/4133, Tarih: 11.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7918 E.  ,  2019/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu’na muhalefet suçundan sanık ...’ın, anılan Kanun’un 117/1 ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Mülga Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nin 28/01/2016 tarihli ve 2015/986 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararı aleyhine Milli Savunma Bakanlığı’nın 24/02/2017 gün ve ...YRD.: 51393309 - 9010-1406-17/ As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt.D.Rap.Tet. ve işi.Ş.(31-6-17) sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12/11/2018 gün ve 2018/23954 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

“Milli Savunma Bakanlığının 24.02.2017 tarihli, ...YRD.: 51393309 - 9010 - 1406-17/As. Adlt. ve Kan. Gn. Md. As. Adlt. Czev. ve Müt. D. Rap. Tet. ve işi. Ş. (31-6-17) sayılı “Kanun Yararına Bozma istemi” konulu yazısında aynen:

“1. Mülga Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin asta müessir fiil suçundan sanık Piyade Astsubay Kıdemli Başçavuş ... hakkındaki 2015/986 esas sayılı kovuşturma dosyası incelenmiştir.

2. Mülga Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 17.07.2013 tarihli ve 2013/466-354 Esas-Karar sayılı hükmü ile; sanığın, 28.07.2012 tarihinde işlemiş olduğu asta müessir fiil suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; işbu karara taraflarca itiraz olunmamak suretiyle kararın 18.09.2013 tarihinde kesinleştiği; ardından sanığın denetim süresi içinde kalacak şekilde 12.02.2014 tarihinde işlediği asta müessir fiil ve memuriyet nüfuzunu kötüye kullanmak suçlarından ötürü Genelkurmay Başkanlığı Askeri Mahkemesinin 21.01.2015 tarihli ve 2014/157 Esas, 2015/6 Karar sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verildiği ve işbu kararın taraflarca temyiz edilmemek suretiyle 18.03.2015 tarihinde kesinleştiği, bunun üzerine sanık hakkında mülga Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesince açılan duruşma sonucunda verilen 28.01.2016 tarihli ve 2015/986 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararla, sanık hakkındaki hüküm açıklanarak neticeten yirmi beş gün süreli hapis cezasıyla mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın taraflarca temyiz edilmemek suretiyle 19.07.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Mülga Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 03 Ocak 2017 tarihli ve 2012/1276-1276 (D-10) sayılı yazısıyla özetle; sanık hakkındaki karara karşı kanun yararına bozulması isteminde bulunulması maksadıyla yazı EK'inde kovuşturma dosyasının Milli Savunma Bakanlığına gönderildiği görülmüştür.

3. Mülga Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 03 Ocak 2017 tarihli ve 2012/1276-1276 (D-10) sayılı yazısıyla özetle; sanık hakkındaki karara karşı kanun yararına bozulması isteminde bulunulması maksadıyla yazı EK'inde kovuşturma dosyasının Milli Savunma Bakanlığına gönderildiği görülmüştür.

4. Dosyanın incelenmesi neticesinde; sanık hakkında asta müessir fiil suçundan verilen ve açıklanmasının geri bırakılmasına dair 17.07.2013 tarihli ve 2013/466-354 Esas-Karar sayılı hükmün, Askeri Mahkemenin 28.01.2016 tarihli ve 2015/986 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararıyla aynen açıklanması suretiyle sanık hakkında verilen 25 gün süreli hapis cezasının varlığı karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3'üncü maddesi uyarınca otuz günden kısa süreli hapis cezalarının daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olma koşuluyla seçenek yaptırımlara çevrilmesinin yasal zorunluluk oluşturduğu, sanığın 27.01.2016 tarihli adli sicil kaydı kapsamında da bu koşulun gerçekleştiğinin anlaşıldığı; bu durumda hapis cezasının aynen açıklanması şeklinde verilen kararın hukuka aykırı olduğu görülmüştür.

5. Bu nedenle, kovuşturma dosyası EK-A'da gönderilmiş olup Mülga Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 28.01.2016 tarihli ve 2015/986 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulması için, 353 sayılı Kanun’un 243’üncü maddesi gereğince Askeri Yargıtay Başkanlığına başvurulması ...” istenilmekle;

25.08.2017 tarihli 30165 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 36.maddesinde belirtilen "Kaldırılan Askeri Yargı mercilerinde görülmekte olan, dosyalardan Askeri Yargıtayda olanlar... Yargıtay'a gönderilir" hükmü uyarınca anılan Bakanlık istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ olunur.” gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

TCK’nun 50/3. maddesi gereği fiili işlediği tarihte daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında tayin olunan 25 günlük süreli hapis cezasının, seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin kanuni zorunluluk olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Mülga Jandarma Asayiş Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesi’nin 28/01/2016 tarihli ve 2015/986 Esas, 2016/78 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, sanık hakkında hükmolunan 25 gün hapis cezasının, TCK'nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca günlüğü 20,00 TL'den 500 TL adli para cezasına çevrilmesine, infazın hapisten çevrilen 500 TL üzerinden yapılmasına, 11/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1704, Karar No: 2013/6834, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1704 E.  ,  2013/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... 'nın "..." olan soyisminin "..." olarak değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar dava dilekçesinde, kızları ... 'nın soyadının arkadaşları arasında alay konusu olduğunu, bu nedenle soyadının annesinin kızlık soyadı olan "..." olarak değiştirilmesini, çevrede bu isimle tanınmaları ve işlemleri de bu isimle yaptırmaları nedeniyle kendi soyadlarını değiştirmek istemediklerini belirtmişler, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 321. maddesinin emredici hükmüne göre evlilik birliği içinde doğan çocuk ailenin soyadını taşır. Buna göre, evlilik içinde doğan ve bu nedenle ailenin soyadını alan çocuğun anne ve babası usulüne uygun olarak açacakları bir dava ile soyadlarını değiştirmedikçe, velayet yetkisine dayanarak çocuğun soyadını değiştiremezler. Ancak, çocuk reşit olduktan sonra açacağı dava ile kendi soyadını değiştirebilir. Somut olayda anne ve baba evli olduklarına, çocuk evlilik birliği içerisinde doğduğuna ve anne ile baba kendi soyadlarını değiştirmek istemediklerine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ergin olmayan ...'in soyadının değiştirilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25755, Karar No: 2015/11016, Tarih: 28.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/25755 E.  ,  2015/11016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanmaya ilişkin olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun, üçüncü kısmı hariç, ikinci kitabında yer almaktadır.

Görev, kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (m.118-395) kaynaklanan bütün davaların, aile mahkemeleri kurulan yerlerde bu mahkemelerce bakılacağını; aynı Yasanın 2. maddesi de, aile mahkemesi kurulmayan yerlerde bu kanun kapsamına giren dava ve işlerin asliye hukuk (aile) mahkemelerinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya “Aile Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.05.2015(Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/870, Karar No: 2018/911, Tarih: 01.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/870 E.  ,  2018/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tombala makinası ile kumar oynatan sanık hakkında 1072 sayılı Kanuna Muhalefet suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.02.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık hakkında tombala makinesi ile tombala oynattığı iddiasıyla TCK.nun 228. maddesi ile cezalandırılmasına ilişkin yapılan yargılamada,

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya çalıştırmak veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanmasıiçin

yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmaması karşısında, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ile tombala oynatılması eyleminde TCK.nun 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK.nun 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi yasaya aykırı olmakla, sayın çoğunluğun hükmün onanmasına dair kararına katılmıyoruz. 01.02.2018
Yargıtay — Esas No: 2018/11688, Karar No: 2019/5360, Tarih: 13.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/11688 E.  ,  2019/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ... ve müşteki sanık ...’ın temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz istemlerinin sanık sıfatıyla ve kendileri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu katılan ve müşteki sıfatıyla temyiz istemlerinin bulunmadığı anlaşılmakla, bu kapsamla sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında mağdur ...’e karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davası ile ilgili zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Gerekçeli karar başlığında ...’ın sıfatının “müşteki sanık” yerine “katılan sanık” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2)Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’ın müşteki ...’e karşı silahla gerçekleştirdiği eylemi neticesinde, müştekinin vücudunda kemik kırılmasına, organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve yüzünde sabit ize neden olacak nitelikte yaralandığının anlaşılması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık ... hakkında TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken kastının yoğunluğu, meydana gelen

zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesi ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve sanık ...’in, katılan ...’a karşı silahla gerçekleştirdiği eylemi neticesinde, katılanın yaşamsal tehlike geçirmesine ve yüzünde sabit ize neden olacak nitelikte yaralandığının anlaşılması karşısında, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık ... hakkında TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken kastının yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, TCK'nin 61. maddesi ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükümde katılanın yüzünde sabit ize neden olacak nitelikte yaralandığından cezanın artırılması sırasında uygulanan kanun maddesinin "TCK'nin 87/1-c" yerine "TCK'nin 87/1-a" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3262, Karar No: 2012/4346, Tarih: 24.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3262 E.  ,  2012/4346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7051, Karar No: 2023/537, Tarih: 25.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/7051 E.  ,  2023/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Mersin 17.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2020 tarihli ve 2020/57 Esas, 2020/98 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezanın ertelenmesine ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 12.03.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.02.2022 tarihli ve 2021/28776 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.04.2022 tarihli ve KYB-2022/25991 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I.İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2022 tarihli ve KYB-2022/25991 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I.İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2022 tarihli ve KYB-2022/25991 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Şüphelinin 23.03.2019 tarihli eylemi sebebiyle Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.07.2019 tarihli ve 2019/14933 soruşturma, 2019/779 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın şüphelinin mernis adresine doğrudan tebliğ edildiği, 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'a göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci ve sekizinci fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüphelinin mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi nedeniyle usule aykırı şekilde yapılmış olduğu, buna göre anılan kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edilmemesi sebebiyle kesinleşmediğinden erteleme süresinin işlemeye başlamayacağı ve ikinci eyleme konu suçun erteleme süresinde işlendiğinin kabul edilemeyeceği, dolayısıyla kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, Mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 23.03.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2019 tarihli ve 2019/14933 Soruşturma, 2019/779 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, kararın şüphelinin bilinen adresine tebliğe çıkarıldığı, tebligata MERNİS şerhi düşülmediği halde tebligatın 31.07.2019 tarihinde 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapıldığı, 02.10.2019 tarihinde infazı için Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin 25.11.2019 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2020 tarihli ve 2019/14933 Soruşturma, 2020/768 Esas, 2020/502 sayılı iddianamesi ile Mersin 17. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Mersin 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2020 tarihli ve 2020/57 Esas, 2020/98 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezanın ertelenmesine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.07.2019 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri

uygulanmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de; şüphelinin bilinen adresine ve MERNİS şerhi düşülmeden tebligat çıkarıldığı halde, tebligatın 31.07.2019 tarihinde 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapıldığı,