muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3752, Karar No: 2010/11824, Tarih: 21.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3752 E.  ,  2010/11824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “davacının davasının kabulü ile 16.475.46.-TL.tazminatın takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp, davacıya verilmesine” denildiği halde, gerekçeli kararda “davacının davasının kabulü ile 16.475.46.-TL.alacağın takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp, davacıya verilmesine, davalının itirazının iptali ile 16.475.46.-TL.alacak üzerinden takibin devamına” denilmiştir. Bu durumda tefhim edilen kısa kararda alacağın tahsili yönünde hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda itirazın iptali ve takibin devamı biçiminde hüküm kurularak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal HUMK.nun 381/2.maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurul Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33863, Karar No: 2013/3975, Tarih: 01.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33863 E.  ,  2013/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 09.07.2012 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 12.09.2012 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 01.02.2013 günün- de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5147, Karar No: 2007/6107, Tarih: 22.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/5147 E.  ,  2007/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 5.7.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve muaraazanın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı köy muhtarlığı, köylerinin kadim kullanımında olan... mevkiindeki merayı kullanmalarını engellemek şeklindeki davalı köy müdahalesinin önlenmesini istemiştir.

Davada taraf olan köy muhtarları aralarında düzenleyerek imzaladıkları 23.05.2006 tarihli belge ile sulh olmuşlar ve 25.05.2006 tarihli oturumda da taraflar sulh olduklarını, karşılıklı olarak vekalet ücreti ve yargılama gideri istemediklerini beyan etmişler, beyanlarını imzaları ile onaylamışlardır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve sulh anlaşması doğrultusunda taraf köylerin dava konusu merayı ortak kullanım şekli belirlemiştir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli yargıda kural olarak tasarruf ilkesi geçerli olup, taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu ilkenin gereği olarak dava konusu üzerinde tasarruf yetkisini kullanacak olanın tam tasarruf yetkisine sahip olması gerekir. Meralar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup, yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ile köy yada

belediye halkı tasarruf yetkisine sahip değildir. Bunun sonucu olarak da davayı açan köy muhtarının veya Belediye Başkanının davayı kabule, vazgeçmeye ya da sulhe yetkisi yoktur. Kaldı ki, 442 Sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca köy muhtarı, köy tüzel kişiliğine ilişkin davalarda köyü temsil ile yetkili olup davayı kabul, sulh ve davadan feragate mezun bulunmamaktadır.

Mahkemece işin esası yöntemine uygun incelenip bir karar verilecek yerde açıklanan hususlar gözardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 22.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8991, Karar No: 2017/14870, Tarih: 19.12.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/8991 E.  ,  2017/14870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya evliliğin iptaline ilişkin kararlarda; tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur. (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m.27 HMK m.297/1-b). Mahkemece; hükümde tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi ile baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerine yer verilmemiştir. İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde, Nüfus Hizmetleri Kanununun 27. maddesi hükmüne aykırı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer bölümlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2008/1214, Karar No: 2008/2929, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1214 E.  ,  2008/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... idaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 2431 parsel sayılı davacı adına kayıtlı taşınmazın, taşınmaz kaydındaki “Sultan ... Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıtlardaki vakıf şerhi tek taraflı işlemle konulduğundan dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

2431 sayılı parselin geldisi olan 58 sayılı parselin 23.01.1959 tarihinde tapulama tutanağının kesinleştiği kaydına vakıf şerhinin işlenmediği “Sultan ... Vakfı” şerhinin 03.02.2006 tarihinde 58 sayılı parselden ifrazen oluşan 2431 parsel sayılı taşınmazın kaydına yazıldığı anlaşılmaktadır.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “Sultan ... Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir. Ancak;

2431 sayılı parselin kaydına taşınmazın olan tapulama tespiti sırasında tutanağına vakıf şerhinin işlenmediği, bu şerhin 2431 sayılı parsel kaydına 03.02.2006 tarihinde işlendiği ve işlemin mahkeme hükmüne değil idarenin tek taraflı istemesi, bu isteğin yetkili tapu sicil müdürlüğünce kabul edilmemesi üzerine idari işlemin İdare Mahkemesi kararıyla iptali üzerine işlendiği görülmektedir. Kısaca söylemek gerekirse, 2431 sayılı parsel kaydındaki düzeltme, ilgililerin rızaları dışında Mahkeme hükmü olmaksızın yapılmıştır. Kayda işlenen şerh Türk Medeni Kanununun 1027.maddesindeki yönteme uygun düşmediğinden, şerhin açıklanan olgu gözetilmek suretiyle kaldırılmasında yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idarenin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 5737 sayılı ... Kanununun 77. maddesi uyarınca ... Genel Müdürlüğünün her türlü harçtan muaf olduğundan yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1753, Karar No: 2021/4158, Tarih: 31.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1753 E.  ,  2021/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince boşanma ve ferilerine yönelik olarak tesis edilen hüküm taraflarca istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince kadın yararına hükmolunan tazminatların az olduğu gerekçesiyle hüküm fıkrasında “ Hükmün bu şekilde düzeltilmesine” ifadesi kullanılmak suretiyle kadının tazminat talepleri yönünden yeniden esas hakkında hüküm tesis edilmiştir. Gerçekleşen hale göre bu konuda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK m. 353-f.l/b-2). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasından 4. bendinde yer alan “Yerine” ve “Hükmün bu şekilde düzeltilmesine” sözcüklerinin çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 31.05.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/2842, Karar No: 2006/5769, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2842 E.  ,  2006/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-5263 sayılı Yasa ile yapılan değişikliğe bağlı kalınarak vakıf senedinin mütevelli heyet başlığını taşıyan 9.maddesi “Mülki idare amirleri vakfın tabii başkanı olup, belediye başkanı, mal müdürü, ilçe milli eğitim müdürü, sağlık bakanlığının ilçe üst görevlisi, varsa ilçe tarım müdürü ve ilçe müftüsü vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar.” şeklinde düzenlenmesi gerekirken; bu hususa dikkat edilmeden ve vakfın ilçede kurulduğu il kapsamında olmadığı gözetilmeden senedin 9.maddesinin ildeki mütevelli heyeti de kapsayacak biçimde ve 5263 Sayılı Kanunun 19.maddesinin aynen yazılmak suretiyle düzenlenmesi,

3-5263 sayılı Yasa vakıf senedinin 10. maddesinde bir değişikliği öngörmediği halde bu maddede yapılan değişikliğin de tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24614, Karar No: 2013/40599, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/24614 E.  ,  2013/40599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26256, Karar No: 2017/17637, Tarih: 07.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/26256 E.  ,  2017/17637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı, uğradığı zararın tazmini ile işçie verilen avans, borç ve usulsüz yaptığı harcamaların ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak asıl dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı-karşı davacı ... vekiline " 8.502,00 TL. nispi temyiz harcı ile 31.156,30 TL. bakiye karar harcını " yatırması için muhtıra tebliğ edilmiş,

Davalı-karşı davacı ... vekili 23.06.2017 tarihli dilekçesi ile muhtıraya cevaben "...müvekkilinin emekli olup, başkaca geliri olmadığından belirtilen harç bedellerini ödeme imkanı yoktur. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

Mahkemece 13.07.2017 tarihli ek karar ile " Davalı-karşı davacı ... vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına " karar verilmiştir.

Davalı-karşı davacı ... vekili 13.07.2017 tarihli " temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına " ilişkin kararı süresinde temyiz etmiş, ancak ek kararın temyizinde de harç yatırmamıştır.

6100 sayılı HMK. nun 334 vd. maddelerinde " Adli Yardım " kurumu düzenlenmiştir.

Adli yardımdan amaçlanan Türk yargı sistemine tabi olup, mali güçsüzlüğü nedeni ile yargılama sırasında gerekli harçlar dahil giderleri karşılayamayacak durumda olanların adil yargılanmalarını sağlamak için harçlar dahil giderlerden belli bir zaman muaf tutulmasıdır.

Bu amaç 334. maddenin gerekçesinde " Anayasada düzenlenen hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için, gerekli yargılama giderlerini hiç veya sıkıntıya düşmeksizin ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü malî ve hukukî korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devleti ilkesinin gereklerindendir. Bu gereğin yerine getirilebilmesi ise adli yardım ile mümkün olacaktır. " şeklinde açıklanmıştır.

Kararı temyiz eden davalı-karşı davacının yatırması gereken nispi temyiz harcı "8.502,00 TL." olup, davalı-karşı davacı emekli olduğunun ve başka gelirinin bulunmadığını belirtmiştir.

Davalı-karşı davacı ... vekilinin muhtıraya cevaben verdiği "...müvekkilinin emekli olup, başkaca geliri olmadığından belirtilen harç bedellerini ödeme imkanı yoktur. " şeklindeki 23.06.2017 tarihli dilekçesi adli yardım talebini içermektedir.

Mahkemece adli yardım konusu değerlendirilmeden davalı-karşı davacı ...' nün " temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına " karar verilmesi hatalıdır.

Dosya temyiz incelemesinde bulunduğundan adli yardım talebi Dairemizce değerlendirilecektir.

Davalı-karşı davacı ... vekilinin muhtıraya cevaben verdiği "...müvekkilinin emekli olup, başkaca geliri olmadığından belirtilen harç bedellerini ödeme imkanı yoktur. " şeklindeki 23.06.2017 tarihli dilekçesi adli yardım talebini içermektedir.

Mahkemece adli yardım konusu değerlendirilmeden davalı-karşı davacı ...' nün " temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına " karar verilmesi hatalıdır.

Dosya temyiz incelemesinde bulunduğundan adli yardım talebi Dairemizce değerlendirilecektir.

Bu nedenle davalı-karşı davacı ...' nün adli yardıma müstehak olup, olmadığının tespiti için gerekli zabıta tahkikatının ivedi yaptırılarak, tahkikat evraklarının eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/645, Karar No: 2013/17141, Tarih: 04.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/645 E.  ,  2013/17141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, dosya kapsamına ve 10.10.2008 tarihli keşifte dinlenilen mahalli bilirkişinin anlatımına göre, köy boşluğuna ev yapmak suretiyle gerçekleşen eylemi nede- niyle sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16264, Karar No: 2011/5468, Tarih: 28.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/16264 E.  ,  2011/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fethiye 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :24.03.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasbırakan 25.05.2008 tarihinde ölmüş, en yakın yasal mirasçıları olan eşi ve çocukları üç ay içinde mirası kayıtsız ve şartsız reddetmişlerdir. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir (TMK.md.612). Mirasçılar, mirası reddederken, kendilerinden sonra gelen mirasçılardan mirası kabul edip etmeyeceklerinin sorulmasını tasfiyeden önce isteyebilirler. Bu takdirde ret, Sulh hakimi tarafından sonra gelen mirasçılara bildirilir, bunlar bir ay içinde mirası kabul etmezlerse, reddetmiş sayılırlar (TMK.md.614/1-2). Olayda miras en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunmuş, bunlar kendilerinden sonra gelen mirasçılardan mirası kabul edip etmediklerinin sorulması yönünde bir talepte bulunmamışlardır. Bu halde miras iflas hükümlerine tasfiyeye tabidir. Miras, mirasbırakanın kardeşine geçmemiştir, bu kişinin ret hakkı bulunmamaktadır. Bu husus gözetilmeden davacının ret beyanının tespit ve tesciline karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oyçokluğuyla karar verildi.28.03.2011 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı, SGK borçları olan mirasbırakanın yasal mirasçısı değildir. Türk Medeni Kanununun 612.madde gereğince en yakın mirasçıların tamamı tarafından reddolonan miras Sulh hakimince iflas hükümlerince tasfiye edilecektir. Eş ve çocukların mirasçı olarak kaldığı durumda, eş ve çocukların tamamı tarafından Türk Medeni Kanununun 605/1, 609. maddeleri gereğince mirasın gerçek reddi yoluyla miras reddolunmuşsa; Türk Medeni Kanununun 612.maddesindeki en yakın mirasçı kavramı içine, mirasbırakanın kardeşleri girmez. Böyle bir davada mirasın iflas hükümleri gereğince resmen tasfiye edilmesi gerekir.