muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15568, Karar No: 2012/41270, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15568 E.  ,  2012/41270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilelinin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK.nun 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Somut olayda; dış görünüşü, giyim-kuşam tarzı ve genel davranışları itibariyle bir derviş edasında şikayetciye yaklaşıp uzun pardesüsünü onun yüzüne aniden kapatıp, niteliği tespit olunmamış bir koku sıkan sanığın, muhtelif duaları okuyup-üfleyerek şikayetlerini manevi açısından etkisi altına aldığı ve ona "Allah dostuyum, peygamber efendimiz gönderdi, yetimlere yardım etmek gerekiyor" dediği, esasen başkaları tarafından bilinmesi muhtemel olmayan para ve altınları bulunduğunu, bunları kendisine vermesi gerektiğinide söyleyerek müştekiyi iyiden iyiye şaşırttığı, bu hileli söz ve davranışların neticesinde haksız yarar, sağlamaktan ibaret eylemin TCK'nın 158/1-a.maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğunu kabul eden mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1047, Karar No: 2015/28483, Tarih: 10.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/1047 E.  ,  2015/28483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Katılan sanık H.. A.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık S.. S.. hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Tehdit,bir kimsenin başkasını,kendisinin veya yakınının hayatına,vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğini veya malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağını veya sair bir kötülük edeceğini bildirmesidir. Bu suçta fail, ağır ve haksız bir zarara uğratılacağını mağdura bildirmektedir. Gerçekleşmesi failin iradesine bağlı olan ve gelecekte vuku bulacak bir kötülüğün, gerçekleşecek gibi gösterilmesidir. Tehdit mağdurun karar verme ve serbest hareket etme özgürlüğünü kısıtlamalı iç huzurunu bozmalı ve onu endişeye düşürmelidir. Mağdura yapılan tehdidin,onun iç huzurunu bozmaya,onda korku ve endişe yaratmaya elverişli olması gerekir. Failin tehdit fiilini bilerek ve isteyerek işlemesi,verileceği söylenen zararın haksız olması yeterlidir. Fiilde korkutuculuk, ürkütücülük, ciddiyet yoksa tehdit kastının varlığından bahsedilemez. Mağdur haksız bir zarara uğrayacağı endişesine kapılmamışsa, korkutuculuk oluşmamıştır.

Tehdit suçunun, bahsedilen yasal unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği olaysal olarak değerlendirilmeli, fail ile mağdurun içinde bulundukları ortam, söylenen sözler, söylenme nedeni ve söylendiği koşullar nazara alınmalıdır.

Suç tarihinde, katılan sanık H.. A..'ın arkadaşı Raif'in kullandığı araç içinde seyir halinde olduğu esnada daha önceden aralarında husumet bulunan sanık S.. S.. ile karşılaştığı, akabinde taraflar arasında çıkan kavga kapsamında sanık Soner'in katılan sanık Hamdi'ye itibaren “sana soracağım“ dediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık H.. A..'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10801, Karar No: 2011/3824, Tarih: 04.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10801 E.  ,  2011/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.05.2009 tarih ve 2005/294-2009/212 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ...’nin 21.02.2005 tarihinde Kayaş tren istasyonunda trenden inişi sırasında, peronla vagon arasındaki boşluğa düşerek sol bacağı diz altından, sağ bacağı ise ayak topuğundan itibaren koparak ağır bir biçim yaralandığını ve sakat kaldığını, davalı kurumun işletme altyapısının olması gereken düzey ve nitelikte bulunmadığı gibi bakımını gerektiği biçimde yerine getirmediği için kusurlu ve sorumlu olduğunu, tren ve peron arasındaki mesafenin bir insan gövdesinin rahatça sığabileceği bir boşlukta olup, kot farkının da bulunduğunu, duruş, kalkış ve iniş-binişlerde gereken önlemin alınmadığını, ...’nin süper lise hazırlık sınıfı öğrencisi olup kaza gününe kadar eğitimini başarılı bir şekilde sürdürdüğünü, ömür boyu sürecek sakatlığı sebebiyle çalışma gücünü yitirip kazanç düzeyinin düştüğünü, hayatı boyunca bakıcı yardımına muhtaç hale geldiğini, müvekkilleri ... ve ...’in ise okuyup iyi bir duruma gelebilmesi için her türlü fedakarlığı yapan anne ve baba olup, bu durumdan yıkıldıklarını, ileriki yıllarda çocuklarından gelebilecek maddi desteklerini kaybettikleri gibi kazadan sonra da çok fazla masraf yaptıklarını, müvekkillerinini acı ve ıstırap yaşadıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla ... için 5.000-TL, ...için 100 TL, ... için 100 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 5.200 TL maddi tazminatın 21.02.2005 tarihinden itibaren ticari faiz ile, ... için 100.000 TL, ... için 20.000 TL ve ...için 20.000-TL olmak üzere toplam 140.000 TL manevi tazminatın 21.02.2005 tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile ... için maddi tazminatı 58.833,18 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacı ...’nin, 21.02.2005 tarihinde trenin Kayaş istasyonuna girmesi esnasında ve tren henüz hareket halinde iken trenden inmek istemesi üzerine kazanın meydana geldiğini, davacının kendi kusurlu hareketiyle bu sonuca sebebiyet verdiğini, davalının kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, uygulanacak faizin yasal faiz olduğunu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ...’nin, 21.02.2005 tarihinde trenin Kayaş istasyonuna girmesi esnasında ve tren henüz hareket halinde iken trenden inmek istemesi üzerine kazanın meydana geldiğini, davacının kendi kusurlu hareketiyle bu sonuca sebebiyet verdiğini, davalının kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, uygulanacak faizin yasal faiz olduğunu, manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ...’nin 21.02.2005 tarihinde bindiği banliyö treninin Kayaş istasyonuna yaklaşması esnasında kendi güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde tren tam olarak istasyonda durmadan inmeye çalıştığı sırada tren ile peron arasındaki boşluğa düşerek yaralandığı, kaza neticesinde %59,51 oranında işgücü kaybına uğradığı, davacının kazanın meydana gelmesinde %70 oranında kusurlu bulunduğu, davalının tren ve peron arasındaki açıklığın insan ayağı girmeyecek boyutta olması ve her ne suretle olursa olsun hareket halindeki trenin kapılarının yolcular tarafından açılamaması için tüm önlemleri alması, gerekli anonsları yapması gerektiği halde, bu önlemleri almayarak kazanın oluşumunda %30 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı ... için 58.833,18 TL. maddi tazminatın 21.02.2005 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline, davacılar ... ve ...için maddi tazminat taleplerinden feragat edilmesi nedeniyle davanın reddine, olayın oluş şekli, tarafların karşılıklı kusur oranları, sosyal ve ekonomik durumları ile davacıların kaza sebebiyle duydukları elem ve ıstırabın derecesi de nazara alınarak davacı ... için 10.000 TL, davacılar ... ve ...için 5000'er TL'nin 21.02.2005 tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacılar ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, taşıma sırasında meydana gelen kaza neticesinde uğranılan zararların tazmini istemine ilişkindir. Davacı ... 1989 doğumlu olup, haksız fiil sonucu yaralanmış, ameliyat olmuş ve çalışma gücünü % 59,51 oranında kaybetmiştir. Manevi zarar, kişinin psikolojik durumunda meydana gelen elem, acı ve ızdıraptır. Manevi tazminatın amacı, duyulan manevi acıyı yumuşatmak, bozulan dengeyi onarmak, teselli etmektir. Olayın oluş biçimi, tarafların kusur oranları, zararın niteliği, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre daha makul bir manevi tazminata hükmetmek gerekirken anılan ilkelere uyulmadan davacı ... yararına yetersiz tazminat takdiri doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.887,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacı ...'a iadesine, 04.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11303, Karar No: 2017/5149, Tarih: 19.06.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11303 E.  ,  2017/5149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-İdil ... Deri San.ve Tic. Ltd. Şti. arasında görülen dava hakkında ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 02/07/2015 gün ve 2011/848 E. - 2015/564 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 29/02/2016 gün ve 2015/14874 E. - 2016/3319 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’un 440/3-I maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 12.690 TL’dir.

Davacı vekili, toplam 13.142,62 TL alacağın tahsili için yapılan takibe vaki itirazın iptali isteminde bulunmuş, mahkemece 02.07.2015 gününde 6.690,00 TL üzerinden itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmiş, hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen bozma kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

HUMK’un değişik 440/III-1.maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınırın altında olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz.

Bu nedenlerle davacı vekilince reddedilen 6.452,62 TL’ye yönelik ilâm ile ilgili karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin REDDİNE, 4,60 -TL harç ve takdiren 275,00 -TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 19/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31742, Karar No: 2016/3188, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31742 E.  ,  2016/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... işçisi olarak çalıştığını, emekli olduğunu belirterek çalışma döneminde ödenmeyen bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumet yönünden davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin .... fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk yerel seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “...Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile ... olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içerisinde bulunan komisyon kararına göre tüzel kişiliği sona eren ... işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda husumetin ... yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ... dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyizlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11922, Karar No: 2016/9422, Tarih: 26.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/11922 E.  ,  2016/9422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasıdaki istirdat davasının yapılan açık yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Davaci vekili, müvekkilinin 03.05.2012 tarihli sözleşme kapsamında davalıdan satın aldığı ses sisteminin ayıplı çıktığını, davalının 4 kez eleman göndermesine rağmen sorunun giderilmediğini, bunun üzerine 25.07.2012 tarihli ihtarname ile sözleşmeden dönme ve bedel iadesi hakkını kullandıklarının davalıya bildirildiğinin, davalının olumsuz cevap vermesi üzerine mahkeme aracılığıyla tespit işlemi yaptırdıklarını malın ayıplı olduğunu belirterek satış bedeli olarak davalıya ödenen 64.900 TL'nin 27.07.2012 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ses siteminin 25.05.2012 tarihinde montaj ve kurulumunun yapılarak davacıya teslim edildiğini, davacının 59 gün sonra ayıp iharında bulunduğunu, satılan ürünün ayıplı olmadığını, tespit raporunu kabul etmediklerini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu ses sistemlerinin sözleşmenin 3.1.4 maddelerinde yer alan ürünün açık mekanlarda kullanılması halinde ... Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği kapsamında belirtilen sınır değerleri sağlayamadığı bu durumun ses sistemini ayıplı hale getirdiği, davacının süresinde ayıp ihbarında bulunduğu, ses sitemindeki bu ayıbın davacının üründen beklediği faydaları ortadan kaldırdığı, davacının sözleşmeden haklı olarak döndüğü gerekleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık yerel mahkemenin de kabulünde olduğu gibi ticari satıştan kaynaklanmakta olup satılanın ayıplı olduğu iddiasına dayanmaktadır.

Taraflar arasındaki sözleşme 03.05.2012 tarihinde yapılmış, sözleşme gereğince satılan ses cihazı 25.05.2012 tarihinde davacıya teslim edilmiş ve davacının iddiasına göre düğün tarihi olan 31.05.2012 tarihinde verimli şekilde çalışmadığı ve bu nedenle ayıplı olduğu saptanmıştır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 23/1-c maddesi yarınca ticari satışlarda " Malın ayıplı olduğu teslim sırasında açıkca belli ise alıcı 2 gün içinde durumu satıcıya ihbar etmelidir. Açıkca belli değilse alıcı malı teslim aldıktan sonra 8 gün içinde incelemek veya incelettirmekle ve bu inceleme sonucunda malın ayıplı olduğu ortaya çıkarsa, haklarını korumak için durumu bu süre içinde satıcıya ihbarla yükümlüdür. Diğer durumlarda, Türk Borçlar Kanunun 223.maddesinin 2. fıkrası uygulanır."

Somut olayda satılanın ayıplı olduğu 31.5.2012 tarihinde yapılan düğün sırasında öğrenildiğine göre 6098 sayılı TBK'nun 223. maddesi uyarınca alıcı sonradan anlaşılan bu ayıbı hemen satıcıya bildirmelidir. Bildirmez ise satılan bu ayıpla birlikte kabul edilmiş sayılır. Tacirler arasındaki satışlarda ayıp ihbarının 6102 sayılı TTK'nın 18/3 maddesindeki usullerle yapılması gerekir. Dairemizin istikrarlı uygulaması da bu yöndedir. Davacı ayıp ihbarını 25.07.2012 tarihli noter ihtarıyla bildirmiştir. Davalı tarafından davacıya gönderilen elektonik posta mesajında şikayetin alındığına yönelik bir açıklama mevcut ise de elektronik posta mesajının Temmuz 2012 tarihli olduğu gözetildiğinde süresinde usulüne uygun bir ayıp ihbarı bulunmadığının kabulü gerekir. Mahkemece açıklanan bu yönler gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 26/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/8963, Karar No: 2016/4114, Tarih: 12.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/8963 E.  ,  2016/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... çalışma alanında bulunan 102 ada 150 ve 151 parsel sayılı taşınmazlar Sulh Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek sırasıyla ... ve ... adlarına, sınırı Mahkemece takdir edilmek üzere yüzölçümleri boş bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalılar ... ve müşterekleri aleyhine Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi ve kal davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanağı ile aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda 102 ada 150 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tespitin iptali ile, ...'ın mirasçıları adına payları oranında, 102 ada 151 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro hakimi açık, anlaşılır ve hükmün infazı sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde tescil hükmü kurmakla yükümlüdür. Mahkemece kısa kararda çekişmeli taşınmazlar arasındaki sınırın nereden geçeceği konusunda bir karar verilmemiş, sadece fen bilirkişileri raporunun kararın eki sayılmasına hükmedilmiş, gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise “ iki taşınmaz arasındaki sınırın 22.10.2009 tarihli fen bilirkişileri ... ve ...'in raporlarına ekli krokide gösterildiği üzere kırmızıya boyalı (A) ve (B) harfleri ile gösterilen dava konusu kısımların 102 ada 150 parselde kaldığı, sınırın 2 numaralı nokta 1764, 1768 olarak gösterilen noktalar olduğu anlaşıldığından bu şekilde tesciline” karar verildiği belirtilmiş, hüküm kısmında ise, kısa kararda olduğu gibi "fen bilirkişileri ... ve ...'in 22.10.2009 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokinin kararın eki sayılmasına" şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir. Ayrıca Mahkemece dava konusu taşınmazlar metrekareleri belirlenmeksizin tespit edilmiş olmalarına karşın Mahkemece bu yönde bir hüküm kurulmadan 102 ada 150 parsel sayılı taşınmazın ... mirasçıları adına, 102 ada 151 parsel sayılı taşınmazın ise tespit gibi tesciline karar verilmesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.