muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27459, Karar No: 2017/19602, Tarih: 21.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/27459 E.  ,  2017/19602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaz ile emsal zaruret olmadıkça yakın bölgelerde olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz ..., emsal ise ... Mahallesinde olup, emsalin ve dava konusu taşınmazın konumları, il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve emsalin dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi uygun değildir.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu ... mahallesinde veya yakınında benzer yüzölçümlü, değerlendirme tarihine yakın ve özel amacı olmayan satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın

zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12457, Karar No: 2024/6671, Tarih: 29.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12457 E.  ,  2024/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.11.2021

EK KARAR SAYISI : 2019/3833 E., 2021/2218 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.11.2021 tarihli ve 2019/3833 E., 2021/2218 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 26.11.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23368, Karar No: 2013/291, Tarih: 16.01.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23368 E.  ,  2013/291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH ... MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.03.2011 gününden başlayarak aylık brüt ....375,00 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davalı tarafın 01.03.1999 yılından itibaren dava konusu taşınmazda kiracı olarak bulunduğunu, halihazırda ödenen aylık ....812,50 TL kira bedelinin, rayiç kira bedellerinin çok altında kaldığını belirterek 01.03.2011 tarihinde başlayan dönemde kira parasının aylık brüt ....375,00 TL olarak tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı kurum tarafından, kira akdi 28.02.2011 tarihinde sona erdiğinden 01.03.2011-28.02.2012 tarihleri arasını kapsayan yeni dönem kira bedelinin net ....250,00 TL olarak ödenmesi hususunda kendilerine yazı gönderildiğini ve bu yazıya istinaden 01.03.2011 tarihinden itibaren aylık ....250,00 TL kira ödediklerini, davalı tarafından gönderilen bu yazı ile, dava konusu edilen yeni dönem için aralarında yeni bir anlaşma sağlandığını bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı tarafından davalıya gönderilen mektupta 01.03.2011-28.02.2012 tarihleri arasındaki yeni kira dönemi için aylık net ....200 TL talep edildiği, davalı tarafça bu rakam kabul edilerek davacının hesaplarına yatırıldığı, davacı tarafından yatırılan kira bedellerinin itirazsız olarak kabul edildiği, talep edilen miktarın davalı tarafından aynen ödendiği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında en son yapılan kira sözleşmesi 01.03.2005 başlangıç tarihli ve ... yıl süreli olup yıldan yıla yenilenerek süregelmiştir. Davacı tarafından kira parasının tespiti istenilen 01.03.2011- 01.03.2012 dönemi, ilk dönemi takip eden altıncı döneme ilişkindir.

Taraflar arasındaki kira ilişkisinin kurulmasından itibaren üç yıldan fazla bir zaman geçmiş ise, kural olarak yeni dönem kira parasının ........1964 gün ve .../... sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince hâkim tarafından hak ve nesafet kurallarına göre saptanması gerekir.

Bunun için öncelikle dava konusu yerin yeniden kiralanması halinde getirebileceği kira parası bilirkişiler tarafından belirlenmelidir. Böyle bir belirleme yapılırken, öncelikle benzer yerlerin kira sözleşmeleri getirtilmeli, dava konusu yer ile ayrı ayrı karşılaştırılmalı, davalı tarafın savunması dikkate alınarak ekonomik olumsuzlukların kira paraları üzerindeki etkileri karşılaştırmalı olarak incelenmelidir.

Bunun için öncelikle dava konusu yerin yeniden kiralanması halinde getirebileceği kira parası bilirkişiler tarafından belirlenmelidir. Böyle bir belirleme yapılırken, öncelikle benzer yerlerin kira sözleşmeleri getirtilmeli, dava konusu yer ile ayrı ayrı karşılaştırılmalı, davalı tarafın savunması dikkate alınarak ekonomik olumsuzlukların kira paraları üzerindeki etkileri karşılaştırmalı olarak incelenmelidir.

Dava konusu yerin yukarıda açıklandığı üzere getirebileceği kira parası usulünce saptandıktan sonra, bu husus dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafet kurallarına göre hâkimce bir kira parası takdir edilmelidir.

Ancak somut olayda, davalı tarafından dosyaya ibraz edilen ve davalı tarafa hitaben yazılan yazıda, kira akdinin 28.02.2011 tarihinde sona ermesi nedeniyle 01.03.2011-28.02.2012 tarihleri arasını kapsayan yeni dönem kira bedelinin net ....250,00 TL olarak ödenmesi, talebin kabul edilmediği takdirde mecurun yeni dönem kirasının tespiti için dava açmak zorunda kalacakları hususunun belirtildiği, söz konusu yazının kim tarafından imzalandığı anlaşılamamakla birlikte davacı tarafın, davacı vakıf kaşesi üzerine atılan imzanın yazı işlerinden sorumlu vakfın çalışanına ait olduğunu kabul ettiği ve davalı tarafın, kendilerine gönderilen söz konusu teklif mektubunda belirtilen miktar üzerinden dava konusu edilen döneme ilişkin ödeme yaptığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar mahkemece, davacı tarafından davalıya gönderilen yazıda belirtilen aylık kira bedelinin davalı tarafından ödendiği ve ödenen miktarın davacı tarafından itirazsız kabul edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı tarafından gönderilen yazının vakfı temsile ve imzaya yetkili vakıf yönetim kurulu üyeleri tarafından imzalanmadığı bu nedenle söz konusu yazının vakıf açısından bağlayacılığının bulunmadığı yönündeki davacı tarafın iddası doğrultusunda söz konusu yazıda imzası bulunan kişinin vakıf adına yetkili kişi olup olmadığının araştırılarak yetkili olmadığının anlaşılması üzerine yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda kira bedelinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, kira parasının miktarına ilişkin olarak bir uyuşmazlık bulunup mahkemeye mürcaat edildiğine ve kira parasının dava yoluyla tespiti istenildiğine göre; davalı taraf artırılması istenilen veya karar verilebilecek miktarı ödese bile dava red edilmeyip kira tespit kararı verilmelidir. Nitekim davalının artırarak ödediği kira parasını ödemekten vazgeçip önceki dönem kira parasını ödemeye başlaması halinde davacı, hükmen tespit edilmiş ya da sözleşme ile kararlaştırılmış bir kira parası olmadığı sürece davalı kiracıyı kira parasının arttırılmış halini ödemesi için zorlayamayacağı için yeni dönem kira parasının mahkemece hüküm altına alınmasında davacının hukuki yararı vardır.

Yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi doğru değildir.

Yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ....01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1711, Karar No: 2014/106, Tarih: 13.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/1711 E.  ,  2014/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2012

NUMARASI : 2011/427-2012/462

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili; davalı tarafa zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araç sürücüsünün kaza yapması neticesinde desteğin öldüğünü açıklayıp fazlaya dair haklarını saklı tutarak 4.000'er TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile bu talebini 44.573 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davacı A.. A.. adına açılan davanın konusuz kalması nedeni ile esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 44.573 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı A.. A.. yargılama devam ederken vefat etmiş, davacı vekili bu davacı ile ilgili davanın konusuz kaldığını bildirmiştir. Yargılama sırasında ölen kişinin mirasçılarının usulünce davaya davet edilmesi ve davaya devam edip etmeyecekleri hususunda beyanları alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ölümle vekalet ilişkisi sona eren vekilin beyanına dayanarak davacı hakkındaki davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi isabetli olmamıştır.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı annenin yargılama sırasında vefatı nedeni ile anneye ayrılan payın yarısı davacı babaya eklenerek desteğin, %25 oranında babasına pay ayırabileceği sonucuna varılmış olup, bu oran esasen dosya kapsamına göre fazla olup, annenin payının babaya eklenmesi de doğru görülmemiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı annenin yargılama sırasında vefatı nedeni ile anneye ayrılan payın yarısı davacı babaya eklenerek desteğin, %25 oranında babasına pay ayırabileceği sonucuna varılmış olup, bu oran esasen dosya kapsamına göre fazla olup, annenin payının babaya eklenmesi de doğru görülmemiştir.

3 Davacıların desteği olan Kevser Birsen Akdağ, kaza tarihinde 6 yaşında olup, MK’nun 185.madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327.maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir. Bu nedenle annesi ve babasının gelirlerinin bir kısmını desteğe yetiştirme gideri olarak ayıracaklarının kabulü gerekir. Hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından yetiştirme gideri indirilirken ilk raporda her iki davacı için de ayrı ayrı %5 oranında yetiştirme gideri indirilmiş, ikinci raporda ise annenin ölümü nedeni ile davacı baba için %7,5 oranında yetiştirme gideri indirilmiştir. Yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, bakım ve yetiştirme giderlerinin anne ve babanın destek tazminatından 1/2 oranında indirilmesi gerekmektedir. Annenin ölümünden sonra davacı babanın yetiştirme giderinin tümünden sorumlu olması gerekirken baba için %7,5 oranında yetiştirme gideri indirilmesi doğru görülmemiştir.

Tazminatın kapsamı ile ilgili olarak hazırlanan ve yerel mahkemece de benimsenen bilirkişi raporunda; 6 yaşında iken yaşamını yitiren Kevser Birsen'in 18 yaşından itibaren ailesine destek olabileceği varsayılmış, asgari ücret üzerinden destekten yoksun kalma tazminatı hesaplamıştır. Kız çocukları için 22 yaşından itibaren destek olacağının kabulü ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekmektedir.

O halde yukarıda açıklananlar doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetli değildir.

4-Bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: yukarıda 1,2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 4 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 13.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6239, Karar No: 2020/6225, Tarih: 23.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/6239 E.  ,  2020/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen kararla ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 23.10.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11330, Karar No: 2008/10746, Tarih: 17.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/11330 E.  ,  2008/10746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ-Saray Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.2.2007
Yargıtay — Esas No: 2015/6962, Karar No: 2015/8231, Tarih: 09.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/6962 E.  ,  2015/8231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğe dayalı

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol boşluğu ve mezarlık olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17213, Karar No: 2007/201, Tarih: 16.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/17213 E.  ,  2007/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptaline ilişkin davada ... 5. Asliye Hukuk, 3. Aile ile 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 21/09/1998 tarihli dilekçesinde evlenme anında davalıya bağışladığı taşınmazın davalı adına oluşan tapu kaydının iptalini, adına tescilini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince 4787 Sayılı Yasanın 4/1. maddesi ve geçici 1. maddesi uyarınca konunun Aile Mahkemesini ilgilendirdiğinden bahisle dosya Aile Mahkemesine gönderilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmadığı, dolayısıyla 4787 Sayılı Yasa ile Aile Mahkemesinin görevine giren işlerden olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda; davanın T.M.Y.nın yürürlük tarihinden önce açıldığı, tarafların evli oldukları, ayrı açılmış boşanma davası bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tespit edilen bu duruma göre; Medeni Yasanın yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden önce edinilen malların iadesinin ancak Borçlar Kanunu ve Genel Hükümlere göre istenebileceği, konunun Medeni Yasanın 2. kitabında yer almadığı anlaşıldığından, davanın ilk açıldığı 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/01/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/138, Karar No: 2016/6727, Tarih: 24.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/138 E.  ,  2016/6727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı 23.01.2014 tarihinde usulüne uygun tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 10.02.2014 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3874, Karar No: 2012/6012, Tarih: 15.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3874 E.  ,  2012/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin müflis şirketten alacaklı olduğunun mahkeme kararı ile sabit olduğunu, alacağın kaydı için yapılan başvurunun reddedildiğini ileri sürerek, iflas idaresinin red kararının iptali ile alacağın sıra cetveline kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın davacı tarafından ispat edilmesi gerektiğini, takibin kesinleşmiş olmasının alacağın varlığının kabulü için yeterli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının alacağının kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve 4.371,90TL alacağın 4. sırada kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, ilama dayalı davacı alacağının iflas masasına kabulü istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

.... 8.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 19.08.2008 tarih ve 2006/1815-2008/276 esas-karar sayılı ilamı ile davacının müflis şirketten toplam 4.371,90 TL alacağının olduğu hüküm altına alınmış ve karar 17.01.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı alacaklı, 04.06.2010 tarihli dilekçe ile anılan ilama dayalı olarak 3.455,15 TL'nin iflas masasına kaydına karar verilmesini talep etmiş, iflas idaresince alacak belirli olmadığından reddine karar verilmiştir. Davacı, dava dilekçesinde bir miktar belirtilmeksizin iflas idaresince taleple ilgili verilen ret kararının iptaline karar verilmesi talep etmiştir. Bu durumda; mahkemece iflas masasına müracaat edilen miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, talep aşılarak ilamdaki alacak toplamına karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davada reddedilen kısım bulunmamasına rağmen kısmen red kararı verilerek davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.