muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9011, Karar No: 2024/8669, Tarih: 18.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/9011 E.  ,  2024/8669 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2104 E., 2024/1332 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/914 E., 2023/246 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen 16.10.2023 tarihli ek karar ile, istinaf harç ve giderlerinin muhtıra süresi içinde yatırılmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davacı kadın vekili 02.10.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz yoluna başvurmayacağını, başvuru hakkından feragat ettiğini bildirmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.10.2024 tarihli ek karar ile, temyiz harç ve giderlerinin muhtıra süresi içinde yatırılmadığı gerekçesiyle, temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı erkeğe 09.10.2024 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş ve davalı erkek ek karara karşı temyiz kanun yoluna başvurmamıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karara karşı taraflarca temyiz kanun yoluna başvurulmamış olması nedeniyle dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE,

18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12836, Karar No: 2021/10160, Tarih: 10.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/12836 E.  ,  2021/10160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme, anlaşmalı matbaa dışında basılan belgeleri kullanma

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda beyan ettiği adresi ile aynı olan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edildiği; ancak dosya arasında mevcut tebligat parçasında muhatabın işte olduğu bilgisini veren komşunun ismine ve imzasına veya imzadan imtina ettiğine dair şerhe yer verilmediği gibi haber kağıdının kapıya yapıştırıldığına dair şerh düşülmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A)"2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında defter, kayıt ve belgeleri gizleme" ile "2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında anlaşmalı matbaa dışında basılan belgeleri kullanma" suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; "2006 takvim yılında defter, kayıt ve belgeleri gizleme" ile "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ve katılan vekilinin; "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik ise sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında defter, kayıt ve belgeleri gizleme" ile "2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında anlaşmalı matbaa dışında basılan belgeleri kullanma” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 26/09/2012 tarihinden; sanığa yüklenen “2006 takvim yılında defter, kayıt ve belgeleri gizleme" ile "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)"2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

B)"2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suçlamaları kabul etmediği, ... isimli arkadaşının maliye ile sorunları olduğundan işyeri açamadığını, bu nedenle senin adına iş yeri açmak istiyorum dediğini ve kendisinin bunu kabul ettiğini, adına sahte faturalar düzenlendiğini sonradan öğrendiğini ancak ...'ın ortağı olan ... ve oğlu ... tarafından tehdit edildiği için şikayetçi olamadığını beyan ettiği dosya kapsamından anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Vergi raporlarında, 2009 takvim yılında BA formuyla mükellef şirketten mal aldığını bildiren bir mükellef bulunduğu belirtilmesine rağmen, rapor içeriklerinde mükellef şirket tarafından düzenlenen fatura tarihlerinin bulunmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen en son faturaya göre tespit edilmesinin gerekmesi karşısında; suça konu faturalar vergi dairesinden, mümkün olmaması halinde faturaları kullanan mükelleften temin edilerek suç tarihi tespit edilip, suç tarihinden itibaren zamanaşımı süresinin dolmadığının anlaşılması halinde, suça konu iki fatura sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ... veya ortağı ...'e ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2)Tanıkların da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ve tanıklardan temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

4)Kabule göre de;5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/5168, Karar No: 2025/7923, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/5168 E.  ,  2025/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/171 E., 2025/137 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/304 E., 2024/72 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin sut kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu'ndan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1971, Karar No: 2021/4749, Tarih: 21.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/1971 E.  ,  2021/4749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri gereğince 48.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 4. İcra Ceza Mahkemesinin 05/02/2019 tarihli ve 2018/294 esas, 2019/42 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 27.02.2020 gün ve 1565 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/03/2020 gün ve KYB. 2020/29451 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, açılan duruşmaya sanığı davet için çıkarılan ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebligatın Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19/09/2018 tarihli ve 2016/12791 esas, 2018/8413 karar sayılı ve 3. Hukuk Dairesinin 11/02/2019 tarihli ve 2017/5224 esas, 2019/901 karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere, beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden, söz konusu olayda tebligatı sanığa haber verecek komşu, yönetici ya da kapıcı bilgisini barındırmadığı, bu haliyle sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık savunması alınmadan mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın ikametgah adresine çıkartılan İİK 349. maddesi şerhli duruşma günü davetiyesinin, mazbatadan anlaşıldığı üzere; isim ve imzadan imtina eden 30-35 yaşlarında 1,65 boyundaki bayan komşusundan alınan bilgiye göre adreste geçici olarak bulunmadığı / işe gittiği anlaşılmakla 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edildiği, aynı komşuya bilgi verildiğinin mazbataya yazıldığı, gerekçeli kararın ise UYAP üzerinden yapılan araştırmaya göre sanığın halen evli olduğu ve birlikte oturduğu eşi Büşra Yemiş'e tebliğ edilmesine rağmen istinaf yoluna başvurulmadığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden REDDİNE, 21.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6669, Karar No: 2020/6238, Tarih: 18.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6669 E.  ,  2020/6238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin konut dokunulmazlığını bozma suçuna yönelik aleyhe olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın müştekinin konutunun eklentisi niteliğindeki apartman boşluğu ile merdivenlerine girmesi suretiyle konut dokunulmazlığı bozma suçunun tamamlandığı gözetilmeden, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6548, Karar No: 2024/787, Tarih: 24.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/6548 E.  ,  2024/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, borçlunun örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine yasal süresi içerisinde icra mahkemesine başvurusunda; sair şikayetlerinin yanında, bononun vade kısmında hem “90 gün” ibaresinin hem de “24.12.2022” tarihinin olduğunu, bonoda çift vade olduğunu ve bononun batıl olduğunu ileri sürerek takibin iptalinin talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince, şikayetin reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, takip dayanağı bononun keşide gününün 10.09.2022 olduğu, TTK’nun 703. maddesi kapsamında düzenlenme tarihinden sonra 90 gün ibaresinin belirli bir vade olarak kabulünün mümkün olduğu, senedin hem metninde hem de ödeme günü bölümünde 24.12.2022 tarihinin belirtildiğini, dayanak bonoda çift vade olduğundan kambiyo vasfını kaybettiği gerekçesi ile borçlunun istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, takibin İİK’nun 170/a maddesi gereği iptaline karar verildiği, alacaklı tarafından temyiz yoluna başvurulduğu görülmüştür.

TTK’nun 778. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 703. maddesinde, "poliçe; görüldüğünde, görüldükten belirli bir süre sonra veya düzenlenme gününden belirli bir süre sonra ya da belirli bir günde ödenmek üzere düzenlenebilir. Vadesi başka şekilde yazılan veya birbirini takip eden vadeleri gösteren poliçeler batıldır." hükmü yer almaktadır. Bu düzenlemeye göre dört farklı vade vardır. Buna göre görüldükten belirli bir süre sonra ödenecek bonolar için vade kısmında açıkça “görüldükten on gün sonra” gibi bir ibarenin olması gerekir. Yine düzenlenme gününden belirli bir süre sonra ödenecek bonolar için vade kısmında “üç ay sonra veya keşide tarihinden itibaren üç ay sonra” gibi bir ibarenin olması gerekir. (Fırat Öztan, Kıymetli Evrak Hukuku, Ankara 2007, s.130-131; Hasan Pulaşlı, Kıymetli Evrak Hukukunun Esasları, Ankara 2012, s.130-131)

Somut olayda; bonoda ödeme günü başlığı altında ve metin kısmında 24.12.2022 tarihi yazılı iken, vade başlığı altında "90 gün" ibaresi yazılıdır. Ancak “90 gün” ibaresinin hangi tarihten itibaren başlayacağı belirlenebilir olmadığından, bu ibarenin geçerli bir vade olduğunu belirtmek mümkün değildir. Geçerli bir vadeyi oluşturmayan bu gibi kayıtlar yazılmamış sayılacağından takip dayanağı bonoda çift vadeden söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi’nin yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar vermesi yerinde değildir.

Ancak, borçlu vekili tarafından istinaf incelemesinden önce sunulan Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 03.04.2023 tarih ve 849 sayılı sağlık kurulu raporu uyarınca borçlunun şizofreni tanısı aldığı ve fiil ehliyetinin olmadığı görülmüştür.

Hukuki işlemlerde tarafların fiil ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, bu hususun mahkemece re'sen dikkate alınması zorunlu olduğu gibi, taraflarca da süresiz şikayet konusu yapılabilir.

6102 sayılı TTK'nun, "Borçlanma Ehliyeti" kenar başlığını taşıyan 670. maddesine göre, sözleşme ile borçlanmaya ehil olan kişi, kambiyo senetleri ile borçlanmaya da ehildir. Aynı Kanunun 1. maddesi gereğince, bu Kanunun ayrılmaz bir parçası olduğu açıklanan TMK'nun 9. maddesine göre, fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir; 10. maddeye göre, ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan her ergin kişinin fiil ehliyeti vardır; 13. maddeye göre, yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes, bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir; 14. madde hükmüne göre, ayırt etme gücü bulunmayanların, küçüklerin ve kısıtlıların fiil ehliyeti yoktur; 15. madde hükmüne göre, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, ayırt etme gücü bulunmayan kimsenin fiilleri hukuki sonuç doğurmaz; 16. maddeye göre ise, ayırt etme gücüne sahip küçükler ve kısıtlılar, yasal temsilcilerinin rızası olmadıkça, kendi işlemleriyle borç altına giremezler.

Akıl hastalığı yahut akıl zayıflığı gibi sebeplerden biri ile makul surette hareket etmek iktidarından mahrum bulunanlar, başka bir deyimle tam ehliyetsiz olanların yaptıkları hukuki işlemler kanuni mümessilleri tarafından onaylanmadıkça geçersizdir. 11/06/1941 gün ve 1941/4-21 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının sonuç bölümünde; " ... Mümeyyiz olmayan bir kimse ile hukuki muamelede bulunan diğer âkidin bunu bilmeyerek hüsnüniyetle hareket etmiş olması, zikri geçen 15. maddenin mutlak ve kat'i sarahati karşısında, öyle bir kimsenin tasarrufu üzerine hukuki hükmün terettüp etmesi için kafi değildir. Kanun o gibi temyiz kudretinden mahrum kimselerin esasen hüküm ifade etmeyen tasarrufları hususunda o tasarruftan dolayı hak iddia edenlerin hüsnüniyetlerini himaye etmemektedir ...Medeni Kanunumuzun metin ve ruhundan başka türlü bir netice çıkarılmasına imkan yoktur..." hükmü yer almakta olup, anılan hükümle, ayırt etme gücünden yoksun olan kişilerin tasarruflarının geçersiz olduğu açıkça vurgulanmıştır.

Somut olayda, borçlunun vekili, senedin düzenlendiği tarih itibari ile borçlunun ehliyetsiz olduğunu ileri sürdüğü görülmektedir.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, keşideci borçlunun bononun düzenlenme tarihi itibariyle fiil ehliyetine engel bir akıl hastalığının olup olmadığı araştırılmalı, bu kapsamda tarafların delilleri toplanarak varsa sunulan sağlık kurulu raporu ya da tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'na veya tam teşekküllü bir devlet hastanesine gönderilerek, borçlunun bononun tanzim tarihi ve takip tarihi itibariyle fiil ehliyetinin bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 16.05.2023 tarih ve 2023/547 E. - 2023/1112 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re’sen (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.