muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10344, Karar No: 2018/2500, Tarih: 28.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2015/10344 E.  ,  2018/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Adli emanetin 2011/7923 sırasında kayıtlı 23 adet kitap sayfasının bir kısmı üzerinden parmak izi tespit edildiğinden dolayı dosyada delil olarak saklanması yerine, imhasına karar verilmesi,

3-... Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi,

2-Hüküm fıkrasındaki “emanetin 2011/7923 sırasında kayıtlı bulunan 23 adet kitap sayfasının imhasına” ibaresine ilişkin bölümün çıkartılmasına yerine “adli emanetin 2011/7923 sırasında kayıtlı bulunan 23 adet kitap sayfasının dosyada delil olarak saklanılmasına ” ibaresinin eklenmesi,

3-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan “ yuşturucu maddenin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin ” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4948, Karar No: 2012/8666, Tarih: 02.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4948 E.  ,  2012/8666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesi ile tarafların evli olduğunu, müşterek bir çocuklarının bulunduğunu, müvekkilinin bir anne ve eş olarak üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davalının başka bir kadınla ilişkisinin olduğunu, tarafların yaklaşık 1 yıldır ayrı yaşadıklarını, müvekkilinin çocuğuyla birlikte kirada oturduğunu, zor durumda olduğunu belirtip müvekkili... için aylık 200 TL müşterek çocuk ... için aylık 300 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece duruşma açılmasına karar verilmiş ancak davalı adına çıkarılan duruşma günü bilirden davetiyeye davalının adresinden ayrıldığı belirtilerek Tebliğat Kanunu’nun 21. maddesine göre evrakın mahalle muhtarına teslim edildiği haber kağıdının kapıya yapıştırıldığı ve durumun isim ve imzadan imtina eden komşusuna haber verildiği şerh verilmiş, yargılamaya davalı katılmamış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.6100 sayılı HMK’nun yargılamaya hakim olan ilkeler ile ilgili birinci kısım 2. bölümünde "Hukuki dinlenilme hakkı" başlıklı 27.maddesinde davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunması, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği açıklanmıştır.Davalı adına duruşma gününü bildiren davetiye usulüne uygun değildir. Bu halde mahkemece yapılan yargılama usul ve yasaya ve özellikle açıklanan HMK’nun 27. maddesine uygun değildir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24375, Karar No: 2011/5532, Tarih: 05.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24375 E.  ,  2011/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

442 Sayılı Köy Kanununun 8.maddesi ile kanunun karşısında devlet malı gibi korunacağı hükme bağlanmış olan köy orta malı, köy tüzel kişiliğinin taşınır ve taşınmaz tüm mallarını kapsayan bir kavramdır. Buna göre köye ait taşınır ve taşınmaz malların haczi mümkün değildir. 30.05.1940 tarih ve 21/36 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da köy orta mallarının haczedilemeyeceği kabul edilmiştir. Bu nedenle, mahkemece mahcuz taşınmazlara ilişkin şikayetin kabulü gerekirken reddi isabetsizdir.

Ancak, köyün malvarlığından kaynaklanan akar niteliğindeki özel gelirleri anılan madde kapsamına girmeyeceğinden haczi kabildir. O halde mahkemece, haciz konulan banka hesabına ilişkin hesap ekstresi getirtilerek, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle, hesaptaki paraların niteliği tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlu temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2092, Karar No: 2019/11850, Tarih: 01.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2092 E.  ,  2019/11850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hırsızlık amacıyla müştekinin evinin eklentisi niteliğinde olan apartman boşluğuna girmesi ile konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanık hakkında TCK'nın 35.maddesi uyarınca indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 01/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2644, Karar No: 2016/3058, Tarih: 30.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/2644 E.  ,  2016/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Nak. Taah. San. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26/02/2015 gün ve 2009/439-2015/95 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi kapsamında alacak istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı vekilince yapılan temyiz başvurusunda 03/02/2016 tarihli sayman mutemetlik alındısı ile temyiz karar harcı maktu olarak yatırılmış, Dairemizin 02/03/2016 tarihli geri çevirme kararında temyiz karar harcının nispi olarak yatırılması gerektiği belirtilerek eksik yatırılan 3.058,32 TL harcın ikmâl edilmesi için dosya mahalline geri çevrilmiş, mahkemece davalı şirkete muhtıra gönderilerek eksik harcın verilen süre içinde tamamlanması istenmiş, muhtıra davalı şirkete 05/04/2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı şirket vekili 27/04/2016 havale tarihli dilekçesi ile müvekkili şirketin ödeme gücü bulunmadığını belirterek adli yardım talebinde bulunmuştur.

HMK’nın 336/3. maddesi uyarında kanun yollarına başvuru sırasında yapılan adli yardım taleplerinin Yargıtay’ca incelenip karara bağlanması gerektiğinden davalı vekilinin adli yardım talebi Dairemizce incelenmiştir.

Adli yardımdan yararlanacak kişiler 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde sayılmıştır. Anılan maddenin 1. bendine göre ancak gerçek kişiler, 2. bendine göre de ancak kamuya yararlı dernek ve vakıflar adli yardımdan yararlanabilir. Kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanmaları mümkün değildir. Davalı ticaret şirketi olup Yasa gereği adli yardımdan yararlanması mümkün bulunmadığından adli yardım talebi yerinde görülmeyerek reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Davalı ... Nak. Taah. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin adli yardım talebinin şartları oluşmadığından reddine,

2-Kararın davalı vekiline tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine,

5-Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nın 434/III. maddesi uyarınca mahkemece davalıya muhtıra gönderilerek gerekli işlemlerin yapılmasına,

Yukarıda 2, 4 ve 5. bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/484, Karar No: 2018/6299, Tarih: 16.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/484 E.  ,  2018/6299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Onsekiz yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında tüm oturumların ve kısa kararın açıklandığı 11/07/2014 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I- Şikayetçinin ifadelerinde marketin önünde açık bırakılan meyve ve sebzelerden hırsızlık yapıldığını beyan etmekle birlikte; dosya içerisinde olay yerine ilişkin herhangi bir görgü ve tespit tutanağı veya raporunun bulunmadığı, kolluk görevlilerince düzenlenen CD Çözümleme Tutanağındaki siyah beyaz renkli fotoğraftan olay yerinin mahiyetinin yeterince anlaşılamadığı ve mahkemece keşif de yapılmadığının anlaşılması karşısında, suça konu eşyaların çalındığı yerin, binanın eklentisi mahiyetinde bir yer olup olmadığının şikayetçiden sorularak ve gerekirse olay yerinde keşif yapılarak sonucuna göre, suç yerinin binanın eklentisi niteliğinde olduğunun tespiti halinde suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinin uygulanması, binanın eklentisi niteliğinde olmadığının tespiti halinde ise aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Suça sürüklenen çocuğun şikayetçinin zararını kovuşturma sırasında gidermesi nedeniyle etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 168/2-4 maddeleri yerine aynı Kanunun 168/1-4. maddesi olarak yanlış yazılması,

III- Suça sürüklenen çocuk ve sanıkların suç tarihinde gece vakti şikayetçinin marketinin önünde açıkta bırakılan ürünlerinin bulunduğu yerden 45-50 TL lik domates, soğan, soda ve şalgam suyunu çalmaları şeklindeki eylemlerinde, çalınan eşyaların değerinin az oluşu ve daha fazlasını alma imkanı varken sadece ihtiyaçları kadarını almaları hususları bir arada göz önüne alınarak suça sürüklenen çocuk ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden dosya içeriğine uygun olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2016, Karar No: 2010/11393, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2016 E.  ,  2010/11393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Kapama zeytin ve kiraz bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3559, Karar No: 2015/7143, Tarih: 25.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3559 E.  ,  2015/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 23.05.2013 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 31.05.2013 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20116, Karar No: 2014/19949, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/20116 E.  ,  2014/19949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2014

NUMARASI : 2013/500-2014/72

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 324,48 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 27.3.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 324,48 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2013/500 esas 2014/72 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 25.12.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve

bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.3.2014 tarih ve 2013/500 esas 2014/72 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/66, Karar No: 2006/63, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-66 E., 2006/63 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-66 E., 2006/63 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME SUÇU

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı" gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, Mersin Gümrük Yolcu Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını ve Asliye Ceza Mahkemesinin görevine giren suçu oluşturduğunu belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 235-811 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.