muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2836, Karar No: 2023/3447, Tarih: 21.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2836 E.  ,  2023/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1406 E., 2023/277 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/614 E., 2022/142 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ...'de faaliyet gösteren ve babasının işlettiği bir restaurantta çalıştığını, davalının da evlenmeden önce özel bir hastane hemşire olarak çalışmakta iken kendi isteği ile işten ayrıldığını, evlendikten sonra da bir aile hekiminin yanında çalışmaya başladığını, tarafların düğününün pandemi nedeni ile yapılamadığını, davacı müvekkilinin düğün merasimi yapılana kadar beklemeyi teklif ettiğini ancak davalı ve annesinin beklemeyelim demesi üzerine gelin alma merasimi ile tarafların fiili evliliklerinin başladığını, ancak davalının bu durumu sürekli olarak davacıya iğnelediğini ve psikolojik baskı oluşturduğunu, davalının sürekli kıskanç bir tavır sergilediğini, telefonunu izinsiz inceleyip bir kısım kayıtlı numaraları arayarak sesleri dinlediğini, müvekkilini arkadaşları ile görüşmesine karşı çıktığını, arkadaşı yanında "millete ne yılışıp duruyorsun" dediği, davalının evlilik birlikteliği içerisinde sürekli huzursuzluk çıkartığını, psikolojik şiddet uyguladığı, tartışmalara yol açtığını, müvekkilinin ailesinin baskısı ile bu duruma sabrettiğini, davalının sürekli baş ağrısı şikayetinden dolayı müvekkilinin davalıyı doktora götürdüğünü, yapılan tetkikler sonucunda davalıya MS hastalığı teşhisi konulduğunu, davalının bu duruma inanmak istemediğini, ancak doktorun kayıtlardan bu hastalık teşhisinin daha önce konulduğunu söylediğini, böylelikle davacının böyle bir hastalığın evlilik tarihinden önce de olduğunu ama kendisinden gizlendiğini öğrendiğini, davalının hastalığını bilmesine rağmen tedavisine başlamadığını, davalının davacının ailesinin eve gelmesini dahi istemediğini, ancak kendi ailesinin sürekli gelip gittiğini, bu durumunda taraflar arasında huzursuzluğa neden olduğunu, davalının normal aile hayatına uyum sağlayamadığını, evlilik süresince bulunmuş olduğu tutum ve davranışlarla ortak yaşamı çekilmez duruma getirdiğini, müvekkilinin davalının bu dengesiz tutumları nedeni ile mutsuz olarak bugüne kadar evliliği sürdürdüğünü belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, davacı lehine 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; iddiaların doğru olmadığını, tarafların düğünlerinin covid 19 olaylarının meydana gelmesinden dolayı iptal edindiğini, ancak davacının babasının her iki tarafın da ailesinin bulunduğu ortamda düğün yerleri açılır açılmaz düğünü ilk ben yapacağına söz verdiğini, fakat sözlerini tutmadığını, müvekkilinin hayallerinin yarım kaldığını, davacının müvekkili ile aynı ortamda bulunmak istemediğini, arkadaşları ile istediği vakitte, istediği yerde görüştüğünü, müvekkilinin hiçbir zaman arkadaşlarını eve davet etmesine karışmadığını ancak davacının adeta müvekkilinden utandığından arkadaşları ile aynı ortama sokmamaya çalıştığını, müvekkilinin geçmeyen baş ağrısı nedeniyle ... Devlet Hastanesine gittiğini, çıkan sonuçlar doğrultusunda doktorların ...'da donanımlı hastaneye yönlendirdiklerini, Selçuklu Tıp Fakültesine yatış yapıldığını ve muhtıpl skleroz (MS) teşhisi konulduğunu, daha öncesinde bu şekilde konulan hiçbir teşhisin söz konusu olmadığını, bu hastalığa ilişkin ilk teşhisin 15.04.2021 tarihinde konulduğunu, anılan hastalığın teşhisinden sonra davacının müvekkilini her daim yalnız bıraktığını, aşağıladığı, hakaret ettiği, yüzüğünü saklayarak ortamdaki kadınlarla ilgilendiği, son olayda kardeşinin düğününden sonra davacının kadının babasına telefonda uygunsuz konuştuğunu, konutlarına gelen ailesine davacının bıçak çektiğini, silah ile tehdit ettiğini, babasının aracına zarar verdiğini, müvekkilinin ailesinin yaz aylarında ...'de kış aylarında ...'de ikamet ettiğini, davacı tarafın dava dilekçesinde belirttiği gibi tarafların evine sık sık geldikleri iddiasının da gerçekle örtüşmediğini, müvekkilinin evlilik birlikteliği içerisinde vazifelerini kusursuz bir şekilde yerine getirdiğini, yaşadığı tüm sıkıntılara rağmen eşine güler yüzünü eksik etmediğini, herhangi bir kusurlu davranışının da olmadığını belirterek davacı tarafın açmış olduğu haksız ve hukuki dayanaktan yoksun boşanma davasının reddine, mahkemece dava kabul edilecek olursa müvekkili yararına 200.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarının bir kısmının somut, görgüye dayalı olmadığı, somut ve görgüye dayalı tanık beyanları dikkate alındığında ise, davalının davacıya yönelik olarak "aptal, salak, gerizekalı, salak mısın sen" şeklinde hakaret içerikli, aşağılayıcı sözler söylediği, davalının davacıya yüksek sesle seslenerek bağırıp çağırdığı, davalının davacıya ait telefonu davacının rızası olmaksızın açtığı ve incelediği, davacının ve davalının MS hastalığının taraflar evlendikten sonra öğrenildiği, tarafların evliliği öncesi davalının MS hastalığının bilinmediği, MS hastalığı evlilik birlikteliği içerisinde öğrenildikten sonra taraflar arasında geçimsizliklerin ve huzursuzlukların başladığı, davalının MS hastalığı öğrenildikten sonra davacının hal, hareket, tutum ve davranışlarının davalıya yönelik olarak olumsuz yönde değiştiği, davalı tarafından düğün yapılmasının istenildiği, tarafların düğününün pandemi sürecinde ertelendiği ve davacı ile davacının annesi, babası tarafından birçok defa düğün yapılmasına söz verilmesine karşılık dava tarihine kadar düğünün gerçekleştirilmediği, davacının çalıştığı iş yerinde başka kadınlara yüzüğünü saklayarak baktığı, davacının, davalının babasına sinkaflı küfürler ettiği ve tarafların fiilen son ayrılma olaylarında davacının bıçakla davalının babasına saldırmaya çalıştığı, davacının annesinin, davalının MS hastalığı nedeniyle tarafların boşanmasını istediğini beyan ettiği, mezkur tanık beyanları doğrultusunda davalının davacıya yönelik olarak sözlü ve psikolojik şiddetinin mevcut olduğu, davacının ise davalıya ve davalının ailesine yönelik olarak sözlü ve psikolojik şiddet ile bıçakla fiili saldırı niteliğindeki davranışının mevcut olduğu, davacının fiil ve hareketlerinin evlilik birlikteliğinin temelinden sarsılmasına ilişkin olaylarda ağır kusur teşkil ettiği, davalının ise davacıya nazaran daha az kusurlu olduğu, davacının ise ağır kusurlu olması nedeniyle daha fazla kusurlu olan tarafın boşanma davasının kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanları ile kadının kusurlarının ispatlandığını, kadının tanıklarının kadının yakınları olup beyanlarının çelişkili olduğu, erkeğe yüklenen kusurların sabit olmadığı, davacının ağır kusurlu olduğu kabul edilse dahi boşanmaya karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddi yönünde istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık beyanları ile kadının kusurlarının ispatlandığını, kadının tanıklarının kadının yakınları olup beyanlarının çelişkili olduğu, erkeğe yüklenen kusurların sabit olmadığı, davacının ağır kusurlu olduğu kabul edilse dahi boşanmaya karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddi yönünde istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davalı kadına verilen kusurların istinaf edilmeksizin kesinleştiği, verilecek başkaca bir kusur bulunmadığı, davacı erkeğin annesinin, kadının MS hastalığı nedeniyle tarafların boşanmasını istediği yönüyle verilen kusurun bu yöndeki tanık anlatımlarının üçüncü kişiden duyuma dayalı olması sebebiyle kusur olmaktan çıkartılması gerektiği, erkeğe verilen diğer kusurların isabetli olduğu, gerçekleşen kusur durumuna göre kadının az erkeğin ağır kusurlu olduğu yönündeki mahkemenin kusur dağılımı isabetli olmakla; davalının davaya itiraz hakkının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, evliliğin devamında taraflar bakımından korunmaya değere bir yarar kalmadığı gözetilerek davanın kabulü yerine reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesi ile; davacı erkek vekilinin, kusur belirlemesine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, davanın reddedilmiş olmasına yönelik istinaf talebinin kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, yeniden hüküm tesisine, davanın kabulü ile; tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir nafakasının davacı erkekten alınıp davalı kadına ödenmesine, kadının yoksulluk nafakası talebi olmadığından yoksulluk nafakası hususunda karar verilmesine yer olmadığına, yasal koşulları oluştuğundan kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusurunun ispat edilemediği, davacının davasının kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu, davacının tanık beyanların duyum yada aktarım olduğu, az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkması halinde boşanmaya karar verilmemesi gerektiği, hakkın kötüye kullanılmasının oluşmadığı, kendisinin açılmış bir boşanma davalarının bulunmadığı, müvekkil lehine tazminata hükmedilince vekâlet ücretine de hükmedilmesi gerektiği, hükmedilen tazminat ve tedbir nafakası miktarının cüzi olduğu, yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmak istemediği eşini sevdiği dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın tümü yönünden temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulü, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat ve tedbir nafakası miktarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı, kadın yararına yoksuluk nafakası şartlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu ve 175 inci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11057, Karar No: 2014/8708, Tarih: 25.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11057 E.  ,  2014/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13063, Karar No: 2014/818, Tarih: 09.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/13063 E.  ,  2014/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2013

NUMARASI : 2011/6-2013/8

Taraflar arasındaki menfi tespit-çek iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan C. W. F. Hizm.A.Ş.vek.Av.H. H. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda "davanın reddine, 112.500 TL.nin % 40'ı oranında tazminatın davacıdan alınarak davalı C. F. Hizm.A.Ş.ye verilmesine"denildiği halde, gerekçeli kararda "davanın reddine, 75.000 TL.nin % 40'ı oranında tazminatın davacıdan alınarak davalı C. F. Hizm.A.Ş.ne verilmesine"denilmiştir. Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu hal, HUMK.nun 381/2. (HMK m.298/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/310, Karar No: 2012/931, Tarih: 13.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/310 E.  ,  2012/931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 28.06.2011 tarih, 2009/4469 E. 2011/7785 K. sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin önceki ortağı ...’dan iki ortaklığı devir aldığını, bu kapsamda davalı kooperatif ile 16.06.2003 tarihli protokol imzalanarak devrin hüküm altına alındığını, ortaklık senetlerinin tanzim edildiğini, genel kurullara çağrıldığını, inşaatların tamamlanarak tasfiye sürecine girdiğini, müvekkiline tahsis edilen konutların tapularının başkalarına verildiğini, en son diğer davalılar adına tapuda tescil edildiklerini, konutların verilmesi isteminin kabul edilmediğini, yöneticiler hakkında suç duyurusunda bulunduklarını, müvekkilinin hak sahibi olduğunu ileri sürerek, tapuların iptaline, müvekkili adına tesciline, olmadığı takdirde hüküm tarihindeki değerlerinin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili ve diğer davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı ile davalı kooperatif yönetimi arasındaki protokolün peşin ödemeli ortaklık statüsü tanıdığı, ancak bu yönde genel kurul kararının olmadığı, davacı ve onun devir aldığı kişinin aidat yükümlülüğünün devam ettiği, davacının bir ödemesinin olduğunun iddia edilerek kanıtlanmadığı, bu ortaklığın öncesinin Barter sözleşmesine dayandığı, ortaklık bakımından bu sözleşmenin geçerli olmadığı, sözleşmeye göre kesinleşmiş alacağının bulunmadığı, davacının ve devir aldığı kişinin ödemesi olmadığından tazminat da talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 28.06.2011 tarih, 2009/4469 E. 2011/7785 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,70 TL harç ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2398, Karar No: 2013/2257, Tarih: 25.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/2398 E.  ,  2013/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2012 gün ve 2012/789 E, 2012/1115 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4865, Karar No: 2011/4438, Tarih: 12.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4865 E.  ,  2011/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/85073

Mahkemesi : Erzurum Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi Esas Karar No : 15.05.2007 351-172

Suç : Yaralama ve hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlüler F.. K.. ve M.. K.. hakkında mağdur Yahya’ya hakaret suçundan 765 sayılı TCK.nun 482/3, 59/2, 647 sayılı C.İ.K.nun 4, 72, mağdur Sırrı’yı kasten yaralama suçundan 456/2, 463, 51/1, 59/2, 71, 75 ve M.. K.. hakkında ayrıca mağdur Lokman’ı kasten yaralama suçundan 765 Sayılı TCK.nun 456/2, 457/1, 51/1, 59. Maddelerince kurulup, Yargıtay 1.Ceza Dairesince 04.06.2008 tarihinde ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra, yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlüler müdafiinin ceza miktarlarına, CMK.231. Madde hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

A) 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden ve 5271 sayılı CMK.nun 231. Maddesinde 08.02.2008 tarihinde yapılan değişiklikten sonra verilen 04.06.2008 tarih ve 2008/1378-4704 sayılı Dairemizin ilamında, “mahkemenin gerekçeli kararında, CMK.nun 231.maddesinin uygulama yeri olmadığına karar verildiği” gözetilerek hükümlerin onanmasına karar verildiği ve CMK.nun 231. Maddesinden yapılan son değişiklikten sonra kararın kesinleştiği anlaşıldığından, uyarlama isteminin reddine karar vermek yerine, yeniden yapılmasını gerektiren bir durum bulunmadığı halde, uyarlama yargılaması yapılması;

B) Kabule göre de;

765 sayılı TCK. uyarınca verilmiş olan kesinleşmiş hükümlerin lehe olduğunun kabul edilmesi durumunda, uyarlama talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde infazda tereddüt oluşturacak şekilde 765 sayılı TCK. uyarınca yeniden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi, BOZULMASINA, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2344, Karar No: 2015/6488, Tarih: 12.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2344 E.  ,  2015/6488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2015

NUMARASI : 2014/798-2015/74

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlu H..... hakkında İzmir 8. İcra Müdürlüğü'nün 2014/7233 Esas sayılı dosyası üzerinden başlatılan takip nedeniyle borçlu adına kayıtlı ipotekli taşınmazın, alacağa mahsuben 10.12.2014 tarihinde üçüncü şahıs G..... satıldığını, ihalenin kesinleşmesi üzerine satış bedelinden gerekli yasal kesintiler yapıldıktan sonra kalan miktarın dağıtılması için İzmir 8. İcra Müdürlüğü'nce 25.12.2014 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, bu sıra cetvelinde 1. sıra ipotek alacaklısı olmaları nedeniyle taraflarına takibe konu alacak miktarı kadar pay ayrıldığını, oysaki borçlunun takibe konu konut finansman kredisi dışında ve fakat ipotek limiti dahilinde 56.183,00 TL daha borcu bulunduğunu, icra müdürlüğünce limit ipoteği dahilindeki bu alacak için takip yapılmadığı gerekçesi ile taraflarına pay ayrılmadığını, alacağını ipotek limiti dahilinde olması nedeniyle satış bedelinden pay ayrılması için ayrıca takip yapılmasına gerek olmadığını, taşınmaz üzerinde müvekkil banka lehine 1. derece limit ipoteği bulunduğunu, bu nedenle 25.12.2014 günlü sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin, alacaklarının sıra cetvelinde hiç yer almadığı iddiasıyla sıra cetvelinin iptalini talep ettiğini, bu nedenle genel mahkemelerin görevli olduğunu, kredi kartlarından ve bireysel kredilerden doğan bu alacakları için icra takibi yapılmadığından bu alacakların sıra cetvelinde yer almamasının yasalara uygun olduğunu, şikayetin haksız olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.