muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5201, Karar No: 2019/6464, Tarih: 21.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5201 E.  ,  2019/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bitlis Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 31/05/2018 tarih ve 2015/26-2018/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı banka şubesinde cari ve yatırım sahibi olduğunu, davacının hesabından bilgisi dışında paralar çekildiğini, hesabındaki paraların çekilmesine ilişkin tediye makbuzlarındaki imzaların davacıya ait olmadığını, bankaca haksız çekilen paraların ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 10.978,00 TL alacağın paraların banka hesabından çekildiği tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, faiz isteminin yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, 07/03/2000 tarihli 37 numaralı fiş sıra numaralı ve 10.03.2000 tarihli 148 fiş sıra numaralı dekonttaki imzaların davacıya ait olmadığı, davacının hesabından 10.978,00 TL'nin bilgisi ve rızası dışında çekildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 1.500,00 TL'nin 05/08/1999 tarihinden, 3.000,00 TL'nin 31/08/1999 tarihinden 7,50 TL'nin 10/09/1999 tarihinden itibaren, 4.000,25 TL'nin 07/03/2000 tarihinden, 2.470,25 TL'nin 10/03/2000 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 562,01 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5685, Karar No: 2019/279, Tarih: 16.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/5685 E.  ,  2019/279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından inşa edilen "... Konutları" olarak tabir edilen toplu konutlardan bir adet konut satın aldığını, satın alınan konuta ilişkin site ortak alanlarında, bloklardaki ortak alanlarda ve kendisine ait bağımsız bölümde açık ve gizli ayıplar ile eksik imalat ve işçilik ve malzeme hataları ve eksiklikleri bulunduğunu tüm bu nedenlerle eksik ve ayıplı imalatların tespiti ile bu zararların giderilmesi için gerekli bedelin dava tarihi itibariyle tespiti ile gizli ayıplı imalat bedeli 2.901,00 TL ve eksik imalat bedeli 100,00 TL olmak üzere toplamda 3.001,00 TL'nin belirsiz bedelli alacak davası olarak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3.001,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede meydana gelen zararların tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece; dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişi raporuna da atıf yapılmak suretiyle davaya konu taşınmazda yer alan gizli ve eksik imalatın süresinde ihbar edildiği kabul edilmiş, açık ayıplar yönünden süresinde ihbar yapılmadığı kabul edilerek davanın kabulü yoluna gidilmiştir.

Mahkemece; dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişi raporuna da atıf yapılmak suretiyle davaya konu taşınmazda yer alan gizli ve eksik imalatın süresinde ihbar edildiği kabul edilmiş, açık ayıplar yönünden süresinde ihbar yapılmadığı kabul edilerek davanın kabulü yoluna gidilmiştir.

Mahkemece alınan ek bilirkişi raporunda; davacının dilekçesinde yer almayan imalat eksikliği ve gizli ayıplara ilişkin talepte bulunmadığını, bu taleplerin değerlendirmesinin mümkün bulunmadığını, davacının asansör ile ilgili talebinin makine mühendisliği görev alanına girmekte olduğu heyetin uzmanlık alanına içerisine girmediğini, davacının talepleri ve itirazlarının çok geniş kapsamlı tutulmuş olduğuna ilişkin kanaat bildirilmiş, davalının itirazlarını değerlendirirken de davalının dosyaya sunduğu fotoğraflarda havuzun tamirat işlerinin tamamlandığı ve kullanılabilir durumda olduğuna ilişkin itirazında bu fotoğrafların keşif tarihinden sonrasına ait olup olmadığının tespit edilemeyeceğini davanın açıldığı şartlara göre değerlendirme yapılacağı ve keşif tarihinde havuzun kullanılmadığı ve tamir için davalının sorumlu olduğuna ilişkin görüş bildirilmiştir. Davacı dava dilekçesinde açıkça belirtmiş olduğu imalat eksikliği ve gizli ayıplara ilişkin taleplerini bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde de tekrar etmiştir. Bu durumda her iki raporda tarafların itirazlarının karşılanmadığı, bu haliyle raporların yetersiz olduğu ancak mahkemenin 19.10.2015 tarihli bilirkişi raporunu hükme esas aldığı anlaşılmıştır. Tarafların itirazları karşılanmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulamaz. O halde, mahkemece tarafların iddia ve savunmaları, dosyada mevcut deliller, bilirkişi raporları ve bilirkişi raporlarına karşı yapılan itirazlar birlikte değerlendirilmek üzere bilirkişi veya bilirkişi heyetince taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor tanzim edilmesinin sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/997, Karar No: 2012/2219, Tarih: 20.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/997 E.  ,  2012/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/10/2011 tarih ve 2011/861-2011/861 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbire itiraz eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin %50 hissesine sahip olduğu limited şirketin diğer ortağı davalı ...’nin 10/05/1994 tarihli sahte vekaletnameyle 31/05/1994 tarihinde müvekkilinin hisselerini şirket hisse devir sözleşmesi ile diğer davalı ... B.V.’ye devrettiğini, bu şirketin de 18/05/1995 tarihli sözleşmeyle hisseleri ...’ye devrettiğini, vekalet görevinin kötüye kullanılması ile ilgili iptal ve tescil davalarının süreye bağlı olmadığını ileri sürerek, hisse devir işlemlerinin iptali ile hisselerin müvekkili adına tescilini, hisselerin 3. şahıslara devrinin önlenmesi için ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 26/09/2011 tarihli kararla ihtiyati tedbir talebinin kabulüne, 10.000 TL teminat alınmasına karar verilmiştir.

İtiraz eden davalı ... vekili 07/10/2011 tarihli dilekçe ile, devir işlemlerinin 1994 tarihli olduğunu, devrin ortaklar kurulu kararı ile kabul edildiğini, pay defterine işlenip ilan edildiğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, vekaletnamenin sahte olmadığını, sahtelik davası da açılmadığını savunarak, ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasını, dava konusunun değerinin en az 2.625.000 TL olması nedeniyle teminatın en az 500.000 TL’ye yükseltilmesini, haksız ihtiyati tedbir nedeniyle şimdilik 250.000 TL maddi ve manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Mahkemece, 11/01/2001 tarihli kararla ihtiyati tedbirin kaldırılması ve teminatın arttırılması taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Ret kararı, itiraz eden ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati tedbire itiraz eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati tedbire itiraz eden vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23005, Karar No: 2024/7042, Tarih: 06.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23005 E.  ,  2024/7042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.02.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/319 E., 2023/227 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.02.2023 tarihli ve 2022/319 Esas, 2023/227 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 14.02.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1095, Karar No: 2021/2588, Tarih: 03.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/1095 E.  ,  2021/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalı hakkında yapılan tedavi giderlerinin tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece,bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, davalının sorumluluğu kusur sorumluluğu ilkesine dayanmaktadır. 506 sayılı Yasanın 26/1. maddesinde, kastı, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi ya da suç sayılabilir bir eyleminin varlığı halinde işverenin rücu alacağından sorumluluğu olanağı tanınmıştır. Aynı Yasanın 26/2. maddesinde ise, 3. kişinin rücu alacağından sorumluluğu için, kasıt veya kusuruyla iş kazasının oluşumuna etkide bulunma koşulu öngörülmüştür. İşveren veya üçüncü kişiler ile üçüncü kişileri çalıştıranlara rücu olanağı anılan maddede öngörülen sayılı ve sınırlı durumların gerçekleşmesi halinde mümkün olup, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine dayalı dava kapsamında, maddedeki sorumluluk hallerinin genişletilmesi veya genel hükümler uyarınca kusursuz sorumluluk yoluna gidilmesine olanak bulunmamakta olduğundan davalıların rücu alacağından sorumluluğu ancak, maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür.

Anılan Yasal düzenleme çerçevesinde kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda alınacak raporda tartışılmalıdır. İşveren yada işverenlerin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri alması, uygun çalışma ortamı hazırlaması, araçları noksansız bulundurması, işçileri etkin bir biçimde denetlemesi, gözetlemesi, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmesi gerekir.

Sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında; tazminat davasında Kurumun taraf olmaması nedeniyle bağlayıcı nitelikte bulunmamakta, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi ve kesinleşmesi halinde güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir.

Sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında; tazminat davasında Kurumun taraf olmaması nedeniyle bağlayıcı nitelikte bulunmamakta, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi ve kesinleşmesi halinde güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir.

Bu tür iş kazalarında kusurun belirlenmesinde, kabul edilen maddi olgular doğrultusunda; tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak bilirkişi raporu uyarınca saptanmalıdır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 506 sayılı Kanun'un 26., 4857 sayılı Kanun'un 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi ile oluşa uygun kusur raporu alınması gerekir.

Eldeki davada, 17.12.2002 tarihinde davalı işverene ait işyerinde satış elemanı olarak çalışan davalı ... , işyerinin büro olarak kullanılan 2. katında kömür sobasını yakmak için sobaya benzin döktüğü, çakmakla tutuşturduğu kağıdı sobaya atmasıyla alevlenen sobanın kapağını kapatmak istediği, sol elinde bulunan ağzı açık benzin bidonu alev alınca elindeki bidonu odanın içine fırlattığı, o esnada sobanın 4m ilerisinde bulunan lavabonun kapısının yanması üzerine o esnada içeride bulunan sigortalı lavabonun kapısının yanması nedeniyle dışarı çıkamadığı, daha sonra dumandan etkilendiği için dışarı çıktığı ve belden aşağısı tutuşarak yandığı,yaralı olarak kaldırıldığı hastanede vefat ettiği anlaşılmaktadır. Olaya ilişkin ceza mahkemesinde yapılan yargılamada alınan kusur raporunda işyeri sahibi olarak ... ’ün 4/8 oranında, iş kazasının gerçekleşmesine hatalı eylemi ile sebep olan ...’ın 4/8 oranında kusurlu bulunduğu,Mahkemece alınan kusur raporunda ise,davalı işveren şirketin %60, davalı ...’ın %40 kusurlu olduğu,kazalının ise kusurunun olmadığı belirtilmek suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular ışığında mahkemece meydana gelen söz konusu olayla ilgili olarak hak sahipleri tarafından tazminat davasının açılıp açılmadığı, başkaca mevcut rücu dosyası olup olmadığı araştırılıp celp edilmeli, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden, ilgili dosyalar ve Dairemizin 18.01.2016 tarihli bozma kararı da gözetilerek, kusur oran ve durumlarını ayrıştırarak, somut ve net şekilde ortaya koyan, oluşa uygun nitelikte kusur raporu alınarak, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 03/03/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/30637, Karar No: 2022/409, Tarih: 03.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/30637 E.  ,  2022/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'in temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13386, Karar No: 2016/8615, Tarih: 06.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/13386 E.  ,  2016/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 27.03.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 16.04.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6519, Karar No: 2013/5355, Tarih: 09.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6519 E.  ,  2013/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1967, Karar No: 2011/846, Tarih: 31.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/1967 E.  ,  2011/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 09/03/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/07/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar, davalılardan ...'in, davacılardan ... ... ...'ın yaralanmasına yol açan ergin olmayan çocuğunun haksız eyleminden dolayı Medeni Yasa'nın 369. maddesi gereğince, ev başkanı sıfatıyla sorumlu tutulmasını istemişlerdir.

4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Yasa'nın 4/1. maddesi gereğince, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı'ndan ... dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Dava konusu olayda Medeni Yasa'nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.