muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18436, Karar No: 2017/6926, Tarih: 28.09.2017

Söz konusu değişiklikle, ana ve babaya gelir bağlanabilmesi için birinci olarak hak sahibi eş ve çocuklara bağlanan gelirlerden artan hisse bulunması, ikinci olarak ana ve babanın her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirlerden asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklardan hak kazanılan gelir ve aylıklar dışında gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması koşulu ile toplam % 25 oranında gelir bağlanacağı kabul edilmiştir. Ayrıca ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunmasa bile ana ve babanın her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirlerden asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklardan hak kazanılan gelir ve aylıklar dışında gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması koşulu ile toplam % 25 oranında gelir bağlanacağı benimsenmiştir.

Somut olayda, zararlandırıcı olayın tahkikat sonucunda Sosyal Güvenlik Kurumunca iş kazası olarak kabul edildiği ve müteveffa sigortalının eşi ve çocuklarına iş kazası sigorta kolundan ölüm geliri bağlandığı, davacılar vekilinin 21.07.2015 tarihli celsede sigortalının eşi ve çocuklarına bağlanan gelirin azalacak olması nedeniyle davacı anne ve baba lehine gelir bağlanması talebinden vazgeçtiklerini beyan etmesi karşısında, davacı anne ve babaya sigortalının destek olduğunun kabul edilemeyecek olması nedeni ile, davacı anne ve baba lehine maddi tazminat isteminin reddi gerekirken; bu davacılar yönünden de maddi tazminatın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu ilkeler doğrultusunda Mahkemece yapılacak iş, davacı anne ve babanın maddi tazminat istemlerinin reddine karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacılara yükletilmesine, temyiz harcının istem halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2200, Karar No: 2018/7938, Tarih: 25.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2200 E.  ,  2018/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında, TCK'nın 165/1, 62. maddeleri uyarınca hapis cezasının yanında belirlenen 4 gün adli para cezasındaki tam gün sayısının aynı Kanun'un 52/1. maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle adli para cezasına ilişkin miktarın hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan; sanık hakkında hapis cezasının yanında tayin olunan 4 gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla 80 TL adli para cezasına çevrilmesine, sonuç olarak sanığın 3000 TL adli para cezası ile birlikte 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3144, Karar No: 2019/712, Tarih: 26.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3144 E.  ,  2019/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıların murisi ... aleyhinde açtığı sıra cetveline itiraz davasında, davanın kabulü ile ...'ye ayrılan paydan öncelikle müvekkili alacağının ödenmesine karar verildiğini, bu kararın kesinleşmesi sonucunda müvekkilinin 17.658,00 TL tutarındaki dosya alacağının 27.03.2008 tarihinde ödendiğini, ancak dosya alacağının aradan geçen zaman içerisinde faizi ile birlikte 48.511,00 TL'ye ulaştığını, bu nedenle müvekkilinin, aradaki 30,853,00 TL tutarındaki fark kadar faiz kaybı olduğunu, ayrıca bu parayı sıra cetvelinin düzenlendiği 2003 yılında tahsil edebilmiş olsa idi ticari faaliyetlerinde kullanacağını ve daha fazla kazanç elde edeceğini, öte yandan sıra cetveline itiraz davası duruşmalarına Bolu'dan ...'a kendi aracıyla gidip gelmesi nedeniyle de yaklaşık 1.000,00 TL masraf ettiğini, davalılar murisinin, sıra cetvelinin iptali sonucunu doğuran hileli işlemi nedeniyle müvekkilinin uğradığı bu zararların tazmini gerektiğini ileri sürerek, fazlaya dair talep ve dava hakkını saklı tuturak şimdilik 31.853,00 TL'nin davalılar murisinden tahsilini talep ve dava etmiş, 28.04.2010 tarihli oturumda, davalılardan ... yönünden taleplerini atiye bıraktığını bildirmiştir.

Davalılar murisi ... vekili, sıra cetveline itiraz davası sonucu verilen mahkeme hükmünün müvekkili tarafından yerine getirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... mirasçıları ... ve ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar Dairemizin 12.04.2013 tarihli, 2013/1886 Esas, 2013/2396 Karar sayılı ilamıyla davanın esasına girilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak davacı tarafça kendi durumuna özgü somut vakıalarla zararın ispatlanması gerektiği, ayrıca Borçlar Kanunu'na göre faizi aşan zararın ödenebilmesi için uğranılan zararın davacı tarafından genel ekonomik olumsuzluklar dışında kendine özgü somut vakıalarla ispatlanması gerektiği, davacının munzam zararını somut olgularla kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/488, Karar No: 2020/2952, Tarih: 23.06.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/488 E.  ,  2020/2952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi, 5237 sayılı TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5240, Karar No: 2022/1469, Tarih: 03.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/5240 E.  ,  2022/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.03.2018 tarih ve 2016/1007 E. - 2018/325 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.12.2019 tarih ve 2018/926 E- 2019/1936 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 01.03.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın ... Şubesi ile dava dışı Verona Deri Giy. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesini davalı ...'nun müşterek ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığını, bu sözleşmeye istinaden borçluya kredi kullandırıldığını, borçlunun kredi hesaplarının Beşiktaş 26. Noterliği’nin 29/08/2016 tarih ve 28040 yevmiye nolu ihtarnamesi ile kat edildiğini, borcun süresi içerisinde ödenmediğini, borçlular hakkında İstanbul 7. İcra Müdürlüğü'nün 2016/29778 Esas sayılı dosyası ile 04.10.2016 tarihinde ilamsız icra takibi başlatıldığını, bu tarih itibariyle 3.452.278,98 TL tutarındaki alacağın 28/09/2016 tarihinde tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla yine aynı risk için teminattaki gayrimenkullerin paraya çevrilmesi adına dava dışı Verona Deri Giy. San. ve Tic. Ltd. Şti. ve ipotek veren ... hakkında İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2016/4933 Esas sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatıldığını, davalıların borca, borcun faizine ve takibe itirazı neticesinde icra takibinin durduğundan bahisle borçlunun itirazının iptaline, hakkında başlatılan icra takibinin devamına, davalının inkar olunan alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı bankanın haksız ve hukuka aykırı olarak müvekkili hakkında İstanbul 7. İcra Müdürlüğü 2016/29778 Esas sayılı dosyası ile takip başlattığını, müvekkilinin takibe dayanak gösterilen borca ve kredilere kefil olmadığını, müvekkilinin davacı bankaya borcu bulunmadığını, 07/02/2013 tarihli genel kredi sözleşmesine o tarihte işbu şirketin ortağı olduğundan dolayı kefil sıfatıyla imza attığını, davacı bankanın bu krediden sonra çeşitli tarihlerde dava dışı Verona şirketine krediler kullandırıldığını, müvekkilinin 20/02/2013 tarihinde şirket ortaklığından ayrılmış olduğundan sonraki dönemlerde şirkete verilen krediler için kefil olmadığını, davacı bankanın müvekkili hakkında kötü niyetli olarak icra takibi başlattığından bahisle davada Bakırköy Mahkemeleri'nin yetkili olması nedeni ile yetkisizlik nedeni ile davanın reddine, müvekkilinin borçtan sorumluluğunun bulunmaması nedeni ile esas bakımından itirazların kabulü ile davanın esastan reddine, yine davacının tüm taleplerinin reddine, davacının %40 oranındaki icra inkar tazminatı talebinin reddine, davacı aleyhine reddedilen meblağın %20'sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine, müvekkili aleyhine verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile (tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile) davalının İstanbul 7. İcra Müdürlüğü'nün 2016/29778 Esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazın kısmen iptali ile 3.120.573,83 TL asıl alacak, 13.522,48 TL işlemiş akdi faiz, 84.515,54 TL işlemiş temerrüt faizi, 127.240,25 TL kat tarihine kadar işlemiş faiz, 11.263,88 TL BSMV üzerinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren yıllık %39 oranında temerrüt faizi ve faiz üzerinden %5 gider vergisi uygulanmak sureti ile takibin devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, hüküm altına alınan asıl alacak ve işlemiş faiz toplamı olan 3.345.852,10 TL'nin %20'si üzerinden hesaplanan 669.170,42 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş ve karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı bankanın Zeytinburnu Şubesi tarafından dava dışı Verona Deri Giyim Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketi'ne 2011 yılından itibaren imzalanan Kredi Genel Sözleşmeleri gereği yabancı para (USD) rotatif kredileri kullandırıldığı, davacı banka ile dava dışı şirket arasında davalınında müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığı 16/03/2011 tarihinde 1.500.000,00 USD, 16/04/2012 tarihinde 2.000.000,00 USD, 07/02/2013 tarihinde 2.000.000,00 USD'lik Genel Kredi Sözleşmeleri düzenlendiği, davalının 11/02/2013 tarihinde dava dışı borçlu şirketin ortaklığından ayrıldığı, davalının ortaklıktan ayrıldığı tarihten önceki ve sonrasında açılan kredilerin 31/12/2014 tarihi itibariyle tamamen tahsil ve tasfiye edildiği, takibe ve davaya konu banka alacağının 06/03/2014 tarihli davalının imzasının olmadığı sözleşmeden sonra kullandırılan kredilerden kaynaklı olduğunun belirtildiği, borcun kaynağının davalının imzasının olmadığı 06/03/2014 tarihli GKS'ne İstinaden kullandırılan kredilerden kaynaklı olduğu,bu kredilerden kaynaklı borçtan davalının sorumlu olmadığı, buna göre mahkemece davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde yukarıdaki şekilde karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılarak, yeniden hüküm kurulmak suretiyle; davanın reddine, koşulları bulunmayan davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin birinden alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacı banka harçtan muaf olduğundan ödediği temyiz ilam harcı ve temyiz başvuru harcının isteği halinde temyiz eden davacı bankaya iadesine, 03/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1628, Karar No: 2012/2225, Tarih: 19.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/1628 E.  ,  2012/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi ile Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/06/2011 gün ve 2011/112 E. 2011/187 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9151, Karar No: 2020/8112, Tarih: 30.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9151 E.  ,  2020/8112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanun'u Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ve 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, zorunlu vekil ücretinin yargılama giderinden sayılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hükümdeki yargılama giderlerine ilişkin kısmından 364 TL vekalet ücretinin çıkartılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3962, Karar No: 2015/16376, Tarih: 15.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/3962 E.  ,  2015/16376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2014

NUMARASI : 2013/10-2014/253

E.. G.. ile G.. S.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Şile Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.10.2014 gün ve 10/253 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.09.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı E.. G.. vekili Av. A.. Ç.. ve karşı taraftan davalılar G.. S.. ve müşterekleri vekili Av. K.. K.. geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu A blok 14 nolu dairenin bulunduğu taşınmazın Enver, Mustafa ve H.. S.. kardeşler tarafından tapu maliklerinden 1989 yılında satın alındığını, 2003 yılında imar gördüğünü, ailevi gelenek, terbiye, arsanın birlikte alınıp inşaatın da birlikte yapılacağı düşüncesi, diğer kardeşlerin başka işlerle uğraşması, tapu işleri ile H.. S..'in ilgilenmesi nedenleri ile tapunun Hasan adına yapıldığını, taşınmaz, üzerine inşa edilen iki adet binadaki dairelerden dava konusu dairenin kardeşlerden M.. S..'e, abisi Hasan'ın ölümü sonrası mirasçıları tarafından teslim edildiğini, Mustafa'nın da daireyi 19.10.2003 tarihinde harici anlaşma ile daireyi N.. Ö..’e, Nursen’in de 21.05.2010 tarihinde yine haricen davacıya satarak devrettiğini, dairede davacının oturduğunu, tüm ihtarlarına rağmen davalıların tapuyu vermediklerini açıklayarak davalıların dava konusu dairenin bulunduğu taşınmazın tapu kaydındaki arsa payı hisselerinin iptali ile dairenin arsa payına düşen miktarın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, iddiaların doğru olmadığını, ortada kendileri veya murisleri Hasan'ın taraf olduğu bir satış bulunmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu dairenin bulunduğu taşınmazın tapulu olduğu hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır. İddianın ileri sürülüş şekli ve dosya kapsamına göre dava tapulu taşınmazın haricen satın alınma iddiasına dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu dairenin bulunduğu taşınmazın tapulu olduğu hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır. İddianın ileri sürülüş şekli ve dosya kapsamına göre dava tapulu taşınmazın haricen satın alınma iddiasına dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, tapulu taşınmazların satışı TMK'nun 706, BK'nun 213 (6098 sayılı TBK'nun 237.), 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 26 ve Noterlik Kanuııu’nun 60 ve 89. maddeleri gereğince, resmi şekilde yapılmadıkça hukuken geçerli bir sonuç doğurmayacağına ve satın alana herhangi bir mülkiyet hakkı bahşetmeyeceğine, TMK’nun 706. maddesinde öngörülen resmi şekil şartının ispat şekli olmayıp geçerlilik şartı bulunduğuna, davacı tarafın haricen satın alma iddiasının dayanağı olarak sunulan gerek 19.10.2003 gerekse 21.05.2010 tarihli özel anlaşma başlıklı belgelerin düzenlendikleri tarihte taşınmaz satıcılar Mustafa ve Nursen dışında başka kişiler adına tapuda kayıtlı bulunduğuna, sözleşmelerde davalılar veya miras bırakanları H.. S.. taraf olmadığına, haricen satın alma sebebiyle ancak sözleşmenin tarafları lehine kişisel hak doğduğuna, bu kişisel hakkın sözleşmenin tarafı olmayan üçüncü kişilere karşı ileri sürülme imkanı da bulunmadığına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yazılı nedenlerle yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun bulunan yerel mahkeme kararının ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.100.00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacıdan alınıp Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalılara verilmesine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.