muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5466, Karar No: 2024/4805, Tarih: 12.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5466 E.  ,  2024/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/45 E., 2023/206 K.

HÜKÜM : Ret

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; aşağıda ayrıntılı şekilde belirtilen kayıt ve belgelerin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1. Nizalı taşınmaz bölümlerinin bulunduğu yerin imar uygulaması öncesinde 1519 parsel numarasıyla idari yoldan Hazine adına tescil edildiği anlaşıldığından, 1519 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışmalarının hangi tarihte yapıldığı, kadastro çalışmaları sırasında bu parselin bulunduğu yerin ne sebeple tescil harici bırakıldığı hususları araştırılarak cevabi yazının dosya arasına alınması,

2. Nizalı taşınmaz bölümlerinin bulunduğu yerde oluşturulan 219 ada 152; 363 ada 1, 2; 606 ada 1; 611 ada 1, 2; 613 ada 1; 660 ada 1; 665 ada 1, 2; 821 ada 1; 822 ada 1 ve 823 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara ait güncel tapu kayıtları ile söz konusu taşınmazları bir arada gösterir krokinin getirtilerek dosya arasına alınması,

3. Müdahil davacıların davalarının, bozma öncesi yapılan yargılama sırasında 17.05.2016 tarihli duruşmada eldeki davadan tefrik edildiği anlaşıldığından, ilgili dava dosyaları araştırılarak karara çıkmış ve kesinleşmişse ise kesinleşme şerhini içerir gerekçeli karar örneklerinin, kesinleşmemişse gerekçeli karar örneğinin dosya arasına alınması,

4. Teknik bilirkişinin 23.09.2013 havale tarihli ek raporu yazılacak müzekkereye eklenmek suretiyle raporda (E5), (E7), (E8), (E9), (H1-1), (H1-3), (H2-1), (F), (G), (I), (J1) ve (J2) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin bulunduğu yerlerin ilk defa ne zaman hangi imar planı kapsamına alındığı, imar planının kesinleşme tarihinin ne olduğu Edremit Belediye Başkanlığı ile Van Büyükşehir Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorularak yazı cevabının ve buna ilişkin tüm plan ve haritaların getirtilerek dosya arasına alınması,

5. Davacılar adına Yenicami Köyü çalışma alanı içerisinde kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü ile Kadastro ve Tapu Müdürlükleri'nden ayrı ayrı sorularak mevcut ise adı geçen kişiler adına tespit edilen miktarı gösterir senetsiz defterinin onaylı örneği yazı cevabına eklenerek toplam miktarın açıkça bildirilmesi ve bu taşınmazlara ait kadastro tutanak örneklerinin (kesinleşip kesinleşmediklerini gösterir şekilde) getirtilerek dosya arasına alınması,

6. Mahkemenin 2007/425 Esas, 2010/596 Esas ve Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/427 Esas sayılı dava dosyalarının (bozma sonrası aldıkları yeni esas numaraları tespit edilerek) getirtilerek dosya arasına alınması,

Bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6. Mahkemenin 2007/425 Esas, 2010/596 Esas ve Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/427 Esas sayılı dava dosyalarının (bozma sonrası aldıkları yeni esas numaraları tespit edilerek) getirtilerek dosya arasına alınması,

Bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9402, Karar No: 2017/1128, Tarih: 02.05.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9402 E.  ,  2017/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12465, Karar No: 2017/4710, Tarih: 28.04.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12465 E.  ,  2017/4710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükümlülük ve dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve itiraz merciince de itirazın reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması sonucu kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Suça konu kredi kartı ile alınan cep telefonunun teslim edildiğine ilişkin belgede ve kart bilgilerinin alınmasında kullanılan .... numaralı hatta ilişkin sözleşmede yer alan yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı, teslim adresinde suç tarihi itibariyle sanığın oturup oturmadığı hususları araştırılıp, suç tarihi itibariyle suça konu telefonun İMEI nosunu kullanan hat sahibi CMK.nun 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12590, Karar No: 2015/10224, Tarih: 28.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12590 E.  ,  2015/10224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2009/349-2014/180

Davacı S.. B.. vekili Avukat Nalan tarafından, davalı E.. S.. aleyhine 06/11/2009 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 28/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/44196, Karar No: 2024/14230, Tarih: 06.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/44196 E.  ,  2024/14230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın, karar tarihinden sonra 10.09.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, sair hususlar incelenmeksizin hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5162, Karar No: 2023/8755, Tarih: 11.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5162 E.  ,  2023/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ :

EK KARAR SAYISI : 2021/786 E., 2021/1370 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.05.2021 tarihli ve 2021/786 Esas, 2021/1370 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 26.05.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7039, Karar No: 2011/5567, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7039 E.  ,  2011/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/335, Karar No: 2008/3445, Tarih: 04.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/335 E.  ,  2008/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, akdedilen protokolde alacağına uygulanması gereken faizin %15 oranında kararlaştırıldığını, buna göre alacağın hesap edilerek icra takibine giriştiğini, icra müdürlüğünün ise 3095 sayılı Kanun hükmü uyarınca yabancı para alacağına uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden alacak miktarını belirlediğini ve bu miktar üzerinden sıra cetvelinde yer aldığını, oysa; alacağının protokolde belirlenen faiz üzerinden takip yapılmasında bir usulsüzlük bulunmadığını, isteminin reddedildiğini belirterek icra müdürlüğü kararının şikâyet yoluyla iptalini istemiştir.

Yüksek 12’nci Hukuk Dairesi tarafından talebin sıra cetveline ilişkin olduğu belirtilerek dosya Dairemize gönderilmiştir. İcra ve İflâs Kanunu'nun 142’nci vd. maddeleri uyarınca, sıra cetveline itirazın konusu, alacaklının kendi alacağına ilişkin iddialar olmayıp, diğer alacaklıların alacaklarının esasına veya sırasına ya da kendi sırasına ilişkindir. Somut olayda şikâyet eden kendi alacağının miktarına yönelik olarak icra memurluğunca yapılan işlemin usul ve yasaya aykırı olduğunu iddia ettiğinden şikâyet edenin talebi İcra ve İflâs Kanunu'nun 16’ncı maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi gereken icra müdürlüğü işlemine şikâyet kapsamında olup, temyizen inceleme görevi Yüksek 12’nci Hukuk Dairesine aittir. Ne var ki Yüksek Dairece dosya işbölümü yönünden dairemize gönderilmekle, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa gönderilmesi gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına, 04.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27017, Karar No: 2017/23797, Tarih: 31.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/27017 E.  ,  2017/23797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki ... köyü 326 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.