muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10889, Karar No: 2010/17680, Tarih: 19.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10889 E.  ,  2010/17680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.10.2010 günü aleyhine temyiz olunan davalı ... Belediye Başkanlığı Vek.Av.... ile ihbar olunan davalı idare Vek.Av. ...'in yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davalı idare ve ihbar olunan vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakamından doğrudur. Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi gereğince arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken yakın bölgelerden, değerlendirme tarihine yakın zamanlarda satışı yapılan ve benzer yüzölçümlü taşınmazların emsal alınması gerekir. Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmaz dava konusu taşınmazlardan farklı bir mahallede, küçük yüzölçümlü ve değerlendirme tarihinden 15 yıl öncesine ait bir satış olup, değerlendirmede esas alınması doğru değildir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmazlara yakın yerlerden ve yakın tarihte satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsalleri bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve getirtilen bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak rapor alınması, dava konusu taşınmaz ve emsallerin Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip dava konusu taşınmazların emsallere göre üstünlük oranı yönünden raporun da denetlenip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10047, Karar No: 2022/3576, Tarih: 27.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10047 E.  ,  2022/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - HACİZ ŞERHLERİNİN TERKİNİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil ile haciz şerhlerinin terkini istekli dava sonunda, Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen 08/05/2013 tarihli 2012/652 Esas, 2013/536 Karar sayılı karar davacı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., dava konusu 108 ada 1-2-8 parsel sayılı taşınmazların 65/1520’şer pay ile ... oğlu 1933 doğumlu ... adına kayıtlı iken; ... oğlu 1942 doğumlu ... isimli kişinin ölümü üzerine intikal işlemleri yapılırken dava konusu taşınmazların sehven ... oğlu 1942 doğumlu ...’ın mirasçıları olan davalılar adına intikalinin yapıldığını, mirasçılardan davalı ...’in hissesi üzerine haciz şerhleri işlendiğini ileri sürerek, 24/09/2008 tarih 1458 yevmiye no.su ile yapılan intikal işleminin iptal edilerek, dava konusu taşınmazların önceki maliki ... oğlu 1933 doğumlu ... adına tesciline, haciz şerhlerinin de terkinine karar verilmesini istemiştir.

Asıl kayıt maliki olduğu iddia edilen ... oğlu 1933 doğumlu ... davaya dahil edilmiş; ancak davaya karşı herhangi bir beyanda bulunmamıştır.

II. CEVAP

Davalılardan ... duruşmadaki beyanında, davaya bir diyeceğinin olmadığını belirterek gereğinin yapılmasını istemiş; diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

III. MAHKEMENİN KARARI

Trabzon 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08/05/2013 tarihli 2012/652 Esas, 2013/536 Karar sayılı kararıyla; iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu 108 ada 1-2-8 parsel sayılı taşınmazların 24/09/2008 tarih 1458 yevmiye no.lu intikal işlemiyle davalılar adına sehven tescil edilmiş olduğu anlaşılmakla, anılan kayıtların iptali ile iptal edilen bu taşınmazların Trabzon ili, Arsin ilçesi, Çiçekli köyü cilt 7, hane 21’ de ... T.C. Kimlik no.su ile kayıtlı ... ve ... oğlu Sürmene 25.11.1933 doğumlu ... adına tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen kararı süresi içinde davacı ... vekili temyiz etmiştir.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı ... vekili temyiz itirazlarında; hacizlerin terkini ile ilgili talep yönünden bir karar verilmediğini, davacının vekille temsil olunduğu halde davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini belirterek ve re’sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

3.Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil ile haciz şerhlerinin terkini istemlerine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeler uyarınca, ayni haklar tapu siciline tescil ile doğar ve tescilin hukuki netice doğurabilmesi için de geçerli bir hukuki sebebinin bulunması zorunludur. Bu hususun tapunun illilik prensibinden kaynaklandığı açıktır. Oysa, oluşan sicilin hukuken geçerli bir sebebi bulunmadığı takdirde, tescilin yolsuz tescil niteliğini taşıyacağı ve sicilin iptali gerekeceğinde kuşku yoktur.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Somut olaya gelince; dava konusu 108 ada 1-2-8 parsel sayılı taşınmazların 17/10/1995 tarihli kadastro tespitine göre, 65/1520’şer payının, 1965 yılında ölen ... Kızı ... ...’in (evlenmekle ...) eşi olan ve 1972 yılında ölen ...’in ilk eşi ...’den olma 1933 doğumlu ... adına tescil edildiği, ...’in ilk eşi ...’den olma dava dışı ... ile ikinci eşi ...’den olma dava dışı ...’in de paydaş oldukları,

Tapu Müdürlüğünün 24/09/2008 tarihli 1458 yevmiye no.lu tescil istem belgesine göre; dava konusu 108 ada 1-2-8 parsel sayılı taşınmazların 65/1520’şer payı ... oğlu ... adına kayıtlı iken, ... oğlu ...’ın 26/01/2008 tarihinde ölümü üzerine Arsin Sulh Hukuk Mahkemesinin 07/04/2008 tarih 2008/76 Esas 78 Karar sayılı veraset ilamı uyarınca mirasçıları ..., ... adına elbirliği mülkiyet şeklinde intikallerinin yapıldığı, intikal talebinde bulunanın mirasçılardan Zeki olduğu, intikalden sonra mirasçılardan ...’in hissesi üzerine çeşitli icra dosyalarından haciz şerhlerinin işlendiği,

İntikale dayanak Arsin Sulh Hukuk Mahkemesinin 07/04/2008 tarihli 2008/76 Esas 2008/78 Karar sayılı veraset ilamı incelendiğinde, ... ve ...’dan olma 1942 doğumlu ...’ın 26/01/2008 tarihinde ölümü ile eşi ... ile çocukları ...’nın mirasçı kaldıklarının anlaşıldığı,

Dosya müdreracatındaki nüfus kayıtlarına göre, davacı tarafça asıl hak sahibi olduğu iddia edilen ... ve ... oğlu 1933 doğumlu ...’ın sağ olup, eşi ...’nın bulunduğu, çocuksuz olduğu, kardeşlerinin ise ... olduğu; mirasçıları adına hatalı intikal yapıldığı iddia edilen ... ve ... oğlu 1942 doğumlu ...’ın ise 26/01/2008 tarihinde öldüğü, eşi ... ile çocukları ...’nın bulunduğu,

Eldeki davanın davacı ... tarafından, hatalı intikal işleminden kaynaklı yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptali ve tescil istemiyle ... oğlu 1942 doğumlu ... ... mirasçıları olan davalılar ..., ... aleyhine 6100 sayılı HMK’nın yürürlük tarihinden önce 24/08/2011 tarihinde, 6.700 TL dava değeri gösterilmek suretiyle Sulh Hukuk Mahkemesinde açıldığı ve davanın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

Eldeki davanın davacı ... tarafından, hatalı intikal işleminden kaynaklı yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olarak tapu iptali ve tescil istemiyle ... oğlu 1942 doğumlu ... ... mirasçıları olan davalılar ..., ... aleyhine 6100 sayılı HMK’nın yürürlük tarihinden önce 24/08/2011 tarihinde, 6.700 TL dava değeri gösterilmek suretiyle Sulh Hukuk Mahkemesinde açıldığı ve davanın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

3.3.2. Ne var ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. maddesinin birinci fkrasına göre, HMK’nın göreve ilişkin hükümlerinin Kanunun 01.10.2011 tarihli yürürlüğünden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanamayacağı öngörüldüğünden, eldeki davada 1086 sayılı HUMK'un gözetilmesi gerekeceği, bu durumda müddeabihin değeri gözetilmek suretiyle mahkemenin görevinin belirleneceği açık olup; mahallinde keşif yapılarak çekişmeli taşınmazların dava tarihi itibarıyla değerlerinin bilirkişi marifetiyle tespit edilmesi, görevli mahkemenin belirlenerek, ondan sonra bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere işin esası yönünden hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Kabule göre ise; davacı ... tarafından tapu iptali ve tescilin yanı sıra haciz şerhlerinin terkini talebinde de bulunulduğu halde, HMK’nın 297/2. maddesine aykırı şekilde Mahkemece bu hususta olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmadığı gibi; Tapu Sicili Tüzüğünün 74/4. maddesi uyarınca hatalı işlemin düzeltilmesi için Tapu Müdürlüğünce, ilgililerin ve bu kapsamda davalıların çağrılarak hatalı işlemin düzeltilmesinin istenilip istenilmediğinin araştırılması, davanın açılmasına davalıların sebebiyet verip vermediklerinin açıklığa kavuşturulması, davanın açılmasına davalıların sebebiyet verdiklerinin anlaşılması halinde davacı ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususta inceleme yapılmaksızın karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi de doğru değildir.

V. SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının değinilen yönlerden kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasa'nın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 Sayılı HUMK.'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince harçtan muaf olan davacı ... tarafından yatırılan bir temyiz harcı bulunmadığından harç iadesine yer olmadığına, 27/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7577, Karar No: 2011/5895, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/7577 E.  ,  2011/5895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İCRA CEZA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'un beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından

temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler

okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki

düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1382, Karar No: 2006/3299, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1382 E.  ,  2006/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tire İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu .... Süt Ürünleri Tic. Ltd. Şti.ne ait....plakalı aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde bir yıllık takip süreleri dolan üç dosyanın ilk üç sıraya alındığını, bu takiplerin düştüğünü; bu dosyalardan fiili haciz ve kıymet takdiri yapılmadığını ayrıca satış yapılan takip dosyasındaki vekalet ücretinin de ayrılması gerekirken bu ödemenin yapılmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce dosya üzerinde yapılan incelemeye göre, ilk üç sırada yer alan alacaklıların 6183 sayılı yasaya tabi olduğu ve İcra ve İflas Kanunu’nun 110 ncu maddesinde öngörülen bir yıllık sürenin bu alacaklılar bakımından uygulanma yeri bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3269, Karar No: 2024/4471, Tarih: 28.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3269 E.  ,  2024/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1072 E., 2024/1249 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nazilli İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/331 E., 2022/78 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; sıra cetveline şikayette, şikayetçinin amme takip dosyasında 20.07.2020 tarihinde ödeme emrinin tebliğine müteakip ödeme emrindeki on beş günlük yasal sürenin geçirilmesi karşısında ihtiyati haczin ancak bu sürenin sonunda kesin hacze dönüştüğü gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca, kamu haczinin ilk hacze iştirak edebilmesi için haczedilen mallar paraya çevrilmeden önce o mal üzerine amme alacağı için de haciz konulmuş olması gerektiği, şikayet olunan ...'in haciz tarihinin 03.12.2019 olduğu, şikayetçi Tarım ve Kırsal Kalkınmayı Destekleme Kurumu Başkanlığı Aydın İl Koordinatörlüğünün ihtiyati haczinin 03.01.2020, haczin kesinleşme tarihinin 06.08.2020 tarihi olduğu ve şikayet olunan Nazilli Vergi Dairesinin haczinin 31.01.2020 tarihi olduğu, satış tarihi olan 13.10.2021 tarihinden önce şikayetçinin haczinin bulunduğu, 6183 sayılı Yasanın 21. maddesi gereğince şikayet olunan ... ve Nazilli Vergi Dairesi alacakları ile garameye girmesi gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde şikayet olunanlar vekillerince ayrı ayrı temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gözetilerek, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunanlar vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, şikayet olunan ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından şikayet olunan ...'den yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.