muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2529, Karar No: 2023/6603, Tarih: 03.05.2023

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararında, dava şartı olan arabuluculuk gideri bakımından hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır. Somut uyuşmazlıkta, tarafların dava şartı olan arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın sürece katıldığı ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davalı Kurum harçtan muaf olduğundan suçüstü ödeneğinden karşılanan arabuluculuk giderinin tahsiline yer olmadığına karar verilmiş ise de ilâmın İlgili Hukuk bölümünün (4) numaralı paragrafında yer verilen 6325 sayılı Kanun'un 18/A maddesinin on bir ila on dördüncü fıkraları uyarınca, arabuluculuk gideri yargılama gideri olup anlaşmaya varılamaması hâlinde ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır. 6100 sayılı Kanun'un yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafına dair yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı tarafın, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine; "Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek Hazineye gelir kaydına” ibaresinin (4) numaralı bent olarak yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2358, Karar No: 2024/7333, Tarih: 03.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2358 E.  ,  2024/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2824 E., 2022/2979 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme, yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının, 06 .05.2021 tarihli ve 2021/3696 Esas, 2021/6320 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2021/177 Esas, 2022/360 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2022/2824 Esas, 2022/2979 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın olay tarihinde tanık S.'ye uyuşturucu madde sattığına ve evinde ele geçen uyuşturucu maddeleri de ticaret kastı ile bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın olay tarihinde tanık S.'ye uyuşturucu madde sattığına ve evinde ele geçen uyuşturucu maddeleri de ticaret kastı ile bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2.12.03.2021 tarihli tutanak içeriğine göre; sanığın evinin civarında uyuşturucu madde sattığına ilişkin istihbari bilgilerin edinildiği ve olay tarihinde fiziki takibe başlandığı tanık S.'nin araçla sanığın evinin bulunduğu sokağa geldiği ve sanığın evine girdiği kısa bir süre sonra evden ayrılarak geldiği araçla olay yerinden uzaklaştığı, tanık B.'nin, S.'nin kullandığı araca bindiği ve kısa bir süre sonra araçtan indiği, durdurulan tanığın iki paket daralı ağırlığı 5,90 gram gelen sentetik uyuşturucuyu maddeyi kolluk kuvvetlerine teslim ettiği, devam eden fiziki takipte tanık S.'nin de durdurulduğu bir paket daralı ağırlığı 0,43 gram sentetik uyuşturucu maddeyi teslim ettiği, aynı gün Cumhuriyet savcılığından sanığın evinde arama yapılması için yazılı arama emri alındığı ve evde yapılan aramada farklı yerlerde paketler halinde sentetik uyuşturucu maddeler, daralı ağırlığı 1,48 gram metamfetamin ve hassas terazinin ele geçirildiği tespit edilmiştir.

3.İstanbul Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün rapor içeriklerine göre ele geçen maddelerin uyuşturucu olduğu tespit edilmiştir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın evinin civarında uyuşturucu madde sattığına ilişkin istihbari bilgilerin edinildiği ve olay tarihinde fiziki takibe başlandığı tanık S.'nin araçla sanığın evinin bulunduğu sokağa geldiği ve sanığın evine girdiği kısa bir süre sonra evden ayrılarak geldiği araçla olay yerinden uzaklaştığı, tanık B.'nin, S.'nin kullandığı araca bindiği ve kısa bir süre sonra araçtan indiği, durdurulan tanığın iki paket daralı ağırlığı 5,90 gram gelen sentetik uyuşturucuyu maddeyi kolluk kuvvetlerine teslim ettiği, devam eden fiziki takipte tanık S.'nin de durdurulduğu bir paket daralı ağırlığı 0,43 gram sentetik uyuşturucu maddeyi teslim ettiği, aynı gün Cumhuriyet savcılığından sanığın evinde arama yapılması için yazılı arama emri alındığı ve evde yapılan aramada farklı yerlerde paketler halinde sentetik uyuşturucu maddeler, daralı ağırlığı 1,48 gram metamfetamin ve hassas terazinin ele geçirildiği somut olayda; tanık S.'nin sanıktan uyuşturucu madde alarak tanık B.'ye verdiğine ilişkin beyanı, sanığın evinde ele geçen maddelerin niteliği, çeşitliliği ve hassas terazinin ele geçirilmiş olması gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, tanık S.'nin beyanları, sanığın evinde ele geçen maddelerin niteliği ve ele geçiriliş şekli gerekçesiyle suçun vasfına ve sübutuna, sanığın uyuşturucu maddeleri aldığını beyan ettiği ... A. hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilemesi sebebiyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla sanık ve müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2022/2824 Esas, 2022/2979 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii öne sürülen temyiz itirazları ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8354, Karar No: 2017/1478, Tarih: 21.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/8354 E.  ,  2017/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen Bolu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.07.2013 kesinleşme tarihli ve 2013/427 Esas, 2013/637 sayılı Kararına göre mağdurenin, annesi ... velayeti altında bırakılmasına karar verildiği anlaşıldığından, mağdurenin hali hazır veli yada vasisi tespit edilerek hükmü temyiz edebileceği şerhi ile gerekçeli kararın veli yada vasiye tebliğiyle alındı belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin dosya içerisine konulması ve hükmün ayrıca temyiz edilmesi halinde bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2666, Karar No: 2012/5831, Tarih: 09.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2666 E.  ,  2012/5831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.01.2012 gün ve 2012/269 Esas 2012/483 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçlulara ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde İcra ve İflas Kanunu'nun 101 inci maddesi uyarınca müvekkilinin ilk hacze iştirak hakkı ve aynı kanunun 206 ncı maddesine göre imtiyazı bulunmasına rağmen, bu hususun dikkate alınmadığını ileri sürerek 3. ve 4 üncü sıra dosyalarının 1. ve 2 nci sıraya yerleştirilmeleri için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikayet olunan banka vekili, şikayetçi alacağının muvazaalı olduğunu, müvekkili bankanın alacaklarının 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi uyarınca imtiyazlı bulunduğunu savunarak, şikayetin reddi istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, ilama dayalı nafaka alacaklarının dava tarihi ile karar tarihlerinin bankanın takip tarihinden önce olduğu, nafaka alacaklısının takipten geriye 1 yıllık nafaka alacağının kesinleşmiş olduğu, bu alacağın İİK 101 ve 206/1-e maddeleri uyarınca imtiyazlı olduğu ve satış bedeli ilk haczi koyduran alacaklı ile hacze takipsiz iştirak eden alacaklı arasında garamaten paylaştırma yapılamayacağı, satış bedelinden önce imtiyazlı alacak sahibi olan nafaka alacaklısının yararlanacağı, artan para olması durumunda ilk haczi koyduran alacaklıya verilmesinin gerekeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2000/2105 Esas sayılı dosyasındaki sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 30.01.2012 tarih 2012/269 Esas 2012/483 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366. Maddesi ve HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2282, Karar No: 2006/5138, Tarih: 13.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/2282 E.  ,  2006/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda ve ilgili belgede tahrifat yapılıp yapılmadığı hususunun incelenmesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir labaratuvar ortamında optik aletler ve bu incelemenin gerektiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafoemetrik yöntemlerle yapılması herhangi bir kuşkuya yer vermeyecek şekilde sonuçlandırılması gerekmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hangi ortamda ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı anlaşılmamış, sadece, grafolojik ve grafoemetrik metotların uygulandığının belirtilmesi ile yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli olarak ortaya konmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. Eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi isabetsizdir.(HGK.nun 30.05.2001 tarih, 2001/12-246 esas - 2001/467 karar sayılı kararı)

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8461, Karar No: 2020/66, Tarih: 13.01.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/8461 E.  ,  2020/66 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın, katılma yoluyla temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adlı yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtayca da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Dosyanın incelenmesinde davacı kadının konfeksiyonda çalıştığı, gelir sahibi olduğu ve temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olduğu anlaşıldığından adli yardım talebi uygun görülmemiştir.

Hükmü temyiz eden davacıdan 218.50 TL temyiz başvuru harcı ve 44.40 TL temyiz maktu karar harcının alınmadığı görülmeketedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesinin yollaması ile HMK'nın 344. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.13.01.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/9185, Karar No: 2012/41621, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/9185 E.  ,  2012/41621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 29/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası, kasten yaralama suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 86/2, 86/3-e, 29/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500.00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 24/03/2009 tarihli ve 2009/58 esas, 2009/273 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 09.05.2012 gün ve 2012/8240/27662 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.05.2012 gün ve 2012/135978 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına, göre;

1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 120 gün adlî para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 29.maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında 90 gün, aynı Kanun'un 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapıldığında da 75 gün üzerinden, 1.500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç adlî para cezasının 100 gün olarak belirlenip, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 Türk lirası üzerinden 2.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında,

2-Sanık ... hakkında üzerine atılı kasten yaralama suçundan dolayı verilen 120 gün adlî para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 86/3-e maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldığında 180 gün, anılan Kanun'un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında 135 gün ve 62. maddeye göre 1/6 oranında indirim yapıldığında da 112 gün olarak belirlenecek cezanın, aynı Kanun'un 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 2.240.00 Türk lirası adlî para cezalarına hükmedilmesi gerekirken, sonuç adli para cezasının 1.500.00 Türk lirası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayininde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden; Bartın Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2009 gün ve 2009/58 esas 2009/273 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK’ın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA; aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, mala zarar verme suçundan verilen “2000.00 YTL. adli para cezasının” mahkemenin kabul ve takdirine bağlı kalınıp 5237 sayılı TCK.nın 151/1. 29/1. 62/1. ve 52/2. maddeleri uygulaması sonucu “1500.00.-TL. adli para cezasına” indirilmesine,

2-Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan dolayı verilen 120 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanunun 86/3-e maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapıldığında 180 gün anılan Kanunun 29. maddesi uyarınca ¼ oranında indirim yapıldığında 135 gün ve 62. maddeye göre 1/6 oranında indirim yapıldığında da 112 gün olarak belirlenecek cezanın aynı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL. üzerinden 2.240.00.- TL. adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken sonuç adli para cezasının 1500.00.-TL. olarak belirlenmesi nedeniyle hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, dosyanın adı geçen mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5488, Karar No: 2009/9079, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5488 E.  ,  2009/9079 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat .... ile ... (Denizcilik İşlt. Denizciler Kültür ve Yardımlaşma Der.) vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.5.2007 tarih ve 24-141 sayılı hükmün Dairenin 2.3.2009 tarih ve 2008/10310-2009/2654 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 440/III-1 maddesindeki karar düzeltme ile ilgili parasal sınır 6.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2009 tarihinden itibaren 8.510.00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Bu durumda 1.1.2009 tarihinden sonra verilen ve 8.510.00 YTL den az olan hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Karar düzeltme isteği dairemizin 2.3.2009 günlü kararına ilişkin olduğuna göre davalı tarafın 7.250,00 YTL asıl alacağa yönelik karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4463, Karar No: 2012/7564, Tarih: 15.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4463 E.  ,  2012/7564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ VE NO : 27.02.2012 2011/306-471

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Beraat, ek kararla temyiz talebinin reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin yüzüne karşı 28.12.2011 tarihinde tefhim olunan hükme karşı yasal süreden sonra 13.02.2012 tarihinde yapmış bulunduğu temyiz isteminin reddine dair Konya 3.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27.02.2012 tarihli 2011/306-471 sayılı ek kararda isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin ek karara yönelik yapmış bulunduğu ve yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle hükmün ONANMASINA, 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...