muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25353, Karar No: 2014/15802, Tarih: 30.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25353 E.  ,  2014/15802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılanın, babası adına kayıtlı ancak kendisinin kullandığı ... plakalı aracını evinin önüne park ederek ikametine çıktığı, sonrasında sanık ...'in katılanın aracının etrafında dolaştığı, bir süre sonra katılanın aracının alev almaya başlaması üzerine sanığın aracın yanında kaçtığı, sanık kaçarken tanık polis memurları ... ve ... tarafından fark edildiği, sanığın polis tarafından takibe alınarak park halinde bulunan bir aracın altında saklanır vaziyette görülerek yakalandığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12601, Karar No: 2024/3988, Tarih: 29.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12601 E.  ,  2024/3988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/413 E., 2021/247 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2015 tarihli ve 2013/83 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-h, 35/2, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2015 tarihli ve 2013/83 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararının katılan ... vekili, sanık ... ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.03.2016 tarihli ve 2015/3834 Esas, 2016/1601 Karar sayılı kararı ile "sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçuna iştiraki hususunda suç duyurusunda bulunarak sanıkların hukuki durumlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiği" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2016 tarihli ve 2016/209 Esas, 2016/427 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-h, 35/2, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-h, 35/2, 39/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

a. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-h, 35/2, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-h, 35/2, 39/1, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2016 tarihli ve 2016/209 Esas, 2016/427 Karar sayılı kararının katılan ... vekili, sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25.06.2018 tarihli ve 2018/1032 Esas, 2018/2965 Karar sayılı kararı ile "yargılama aşamasında mağdur ...'ın öldüğü anlaşılmakla, mağdur ...'ın ölüm nedeni ile ölüm olayı ve sanıkların eylemleri arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması, illiyet bağı bulunması halinde nitelikli şekilde kasten öldürme suçlarından suç duyurusunda bulunularak yapılacak soruşturma sonucunda dava açıldığı takdirde hukuki ve fiili bağlantı nedeni ile davaların birleştirilmesinden sonra kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2018/413 Esas, 2021/247 Karar sayılı kararı ile sanıklar Murat ve Semih hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-h, 35/2, 62/1 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz nedenleri, takdiri indirim nedenlerine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, meşru savunma ve suç vasfına,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, suçu işlemediğine ve iştirak iradesi bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü sanıklar Murat, Semih ve mağdur ...'ın buluştuktan sonra Murat ile Can'ın önden, Semih'in ise arkalarından yürüdüğü sırada Murat'ın yumruk ile Semih'in göreceği şekilde işaret

yapmasıyla bıçağını çıkartıp Can'ın ense ve boyun kısmı başta olmak üzere vücudunun çeşitli yerlerine toplamda yedi kez bıçak sapladığı, Can'ın yere düşmesi üzerine Murat'ın, Semih'e üzerinde ne varsa almasını söylediği, Semih'in Can'ın cep telefonunu ve cüzdanını alarak sanıkların olay yerinden kaçtıkları, Can'ın bıçak darbeleri nedeniyle yaşamsal tehlikeye neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve sağ tarafındaki kuvvet kaybı, sinir hasarı ve sol göz kaybı nedenleriyle organ işlev yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, meşru savunmanın şartlarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.05.2021 tarihli ve 2018/413 Esas, 2021/247 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26967, Karar No: 2015/8447, Tarih: 20.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26967 E.  ,  2015/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20026, Karar No: 2011/20535, Tarih: 01.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/20026 E.  ,  2011/20535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dava; Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince açılmış, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı boşanma isteğinden ibarettir. Mahkemece davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği nedeniyle kusurlu olduğu ve velisinin de boşanmayı kabul ettiğinden bahisle boşanma talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden davalı kadının Türk Medeni Kanununun 405. maddesi gereğince akıl hastalığı nedeniyle kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Akıl hastası olan kadının davranışları iradi kabul edilemez ve bu nedenle de davalı kadına kusur yüklenemez. Boşanma davalarında kabulün de hukuki sonuç doğurmayacağı (TMK.md.184) ve Türk Medeni Kanununun 165. maddesi uyarınca akıl hastalığı hukuki nedenine dayalı bir davanın da bulunmadığı halde, yazılı şekilde boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; boşanma hükmü temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine yönelik olarak yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2011 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2014/26060, Karar No: 2014/24927, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/26060 E.  ,  2014/24927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/871-2014/445

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, davacı Hüseyin için 1.390,81 TL, çetin için 1.790,34 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 29.4.2014 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davalı, bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.390,81 ve 1.790,34 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/871 esas 2014/445 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalı arasında düzenlenen 24.1.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 29.4.2014 tarih ve 2013/871 esas 2014/445 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/311, Karar No: 2020/1168, Tarih: 04.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/311 E.  ,  2020/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu taşınmaza somut emsal olarak kabul edilen ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 1287 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, bilirkişi raporunda belirtilen 03.05.2011 tarihindeki satışına ilişkin alıcı, satıcı, satış tarihi, satış bedeli ve yüzölçümünü gösterir şekilde tapu kayıtlarının, resmi satış akit tablolarının ilgili tapu müdürlüğünden getirtildikten sonra alınacak cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 04/03/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11730, Karar No: 2012/6203, Tarih: 04.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/11730 E.  ,  2012/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8534, Karar No: 2023/12684, Tarih: 11.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8534 E.  ,  2023/12684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3459 E., 2022/2246 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/580 E., 2022/192 K.

Taraflar arasındaki kısa çalışma ödeneğinin yersiz olduğu gerekçesi ile iadesinin talep edilmesinden dolayı borçlu olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.İşverenin ilgili kuruma kısa çalışma ödeneğinden faydalanma istemi yönündeki başvuru dilekçesinin (kısa çalışma başvuru formu ve ekleri),

2. 2020/3 ila 6 ncı aylar arasına ait ücret bordrolarının ve yıllık ücretli izin belgelerinin dosyaya celbi gerekli görülmüştür.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1706, Karar No: 2011/2306, Tarih: 04.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1706 E.  ,  2011/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK' nın 459/2-son, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre mağdur vekilinin kusur oranına, sanığa hükmolunan hapis cezasının paraya çevrilip sonuç adli para cezasının ertelenmesinin isabetsiz olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1- Sanığa hükmolunan temel hapis cezasının 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi uyarınca ay olarak tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesinde öngörülen para cezasının alt ve üst sınırlarının suç tarihi itibariyle aynı Kanunun 19. maddesinde belirlenen 440 YTL’yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi uyarınca 12 ay hapis ve 440,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK'nın 459/son maddesi gereğince kusuruna göre 5/8 oranında indirim yapılarak 4 ay 15 gün hapis ve 165,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan cezadan 765 sayılı TCK' nın 59/2. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak 3 ay 22 gün hapis ve 137,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince

hükmolunan hapis cezası günlüğü 11 TL'den adli para cezasına çevrilerek 1.232,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca adli para cezaları içtima ettirilerek sanığın neticeten 1.369,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek ve hükümdeki diğer hususlar aynen bırakılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.