muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17124, Karar No: 2014/4366, Tarih: 17.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/17124 E.  ,  2014/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/375961

MAHKEMESİ : İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. maddesi ile görevli)

TARİHİ : 08/12/2009

NUMARASI : 2008/84 Esas, 2009/232 Karar

SUÇ : Senet gasbı, tefecilik, suç işlemek amacıyla teşekkül oluşturmak, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması, şartlı tehdit

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Şikayetçi H.. H.. vekilinin senet gasbı, suç işlemek amacıyla teşekkül oluşturmak, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması ve şartlı tehdit suçlarıyla ilgili olarak CMK'nın 237 ve 238. maddelerine göre usulüne uygun şekilde başvurarak katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle bu hükümleri temyiz etmeye hakkı bulunmadığından, sanık M.. K..’ya 18/10/2010 tarihinde tebliğ edilen hükmü sanık müdafiin 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 26/10/2010 havale günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşıldığından temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin H.. H.. vekilinin tefecilik suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemleri ve diğer sanıklar müdafiilerin temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

H.. H..nin atılı tefecilik suçunun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, şikayetçi H.. H.. vekilinin ve sanıklar Şerafettin, Mehmet , Ömer ve Yurdagül müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HSYK 1. Dairesinin 11/03/2014 gün ve (505-506) sayılı Kararları nazara alınarak dosyanın ilgili mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9253, Karar No: 2021/2896, Tarih: 24.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/9253 E.  ,  2021/2896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 28.06.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11.07.2016 tarihinde temyiz eden katılanın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15586, Karar No: 2019/13347, Tarih: 18.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15586 E.  ,  2019/13347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı işyerinde genel müdür olarak 31.05.2009 tarihine kadar çalıştığını, bir kısım işçilik alacaklarından kaynaklı 79.395,80 TL alacağının ödenmediğini, davalı tarafından düzenlenmiş Mayıs 2009 ayı bordrosunda brüt 99.725,88 TL ve net 65.395,80 TL alacağı olduğunun açıkça belli olduğunu, ayrıca 14.000 TL devreden alacağının olduğunu, buna göre alacağı toplamının 79.395,80 TL olduğunu, davalı borçlu aleyhine ... 1. İcra Müdürlüğünün 2013/773 esas sayılı dosyası ile 106.000,01TL takip çıkışlı icra takibi yapıldığını, davalının asıl alacağa ve ferilerine itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, borçlunun itirazının iptaline ve takibin devamına, %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf ise; zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının 31.08.2007 tarihinde iş akdini emeklilik nedeniyle kendisinin feshettiğini, davacının bu tarihte genel müdür olduğunu ve her türlü özlük haklarını düzenlemek ve ödemeleri yapmakla yükümlü olduğunu, bu tarih itibariyle düzenlenmiş ibranameyle ve tüm alacaklar kalem kalem sayılarak hak ettiği 77.708,42 TL’nı aldığını ve işten çıkış tarihi olan 31.08.2007 tarihi itibariyle şirketten alacağı kalmadığını, davacının talep ettiği icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için bir ilam ile hükme bağlı olması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile itirazın iptaline,asıl alacağın %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile itirazın iptaline,asıl alacağın %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davaya dayanak ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2013/773 esas sayılı 18.02.2013 tarihli ilamsız icra takibi içerisinde bulunan takip talebinde ‘79.395,80-TL asıl alacak,’ ‘26.605,21-TL diğer faiz’ olmak üzere 106.001,01-TL toplam alacağın Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı yıllık %9 oranından az olmayacak şekilde değişen oranlarda faiz ile tahsili istenmiştir. Borcun sebebi ‘’31.05.2009 tarihi itibariyle hak edilen maaş, ikramiye, yıllık izin, ücret farkı,prim ve tazminat alacağı vs. işçilik alacağı’’ şeklinde gösterilmiştir. Ödeme emri 27.02.2013 tarihinde davalı şirkete tebliğ edilmiş ve davalı şirketçe 04.03.2013 tarihinde herhangi bir borcun bulunmadığı gerekçesiyle itiraz edilmek suretiyle takip durdurulmuştur.İtirazın iptali davası ise 15/03/2013 tarihinde olmak üzere 1 yıllık yasal süresi içerisinde açılmıştır.

Mahkeme tarafından yaptırılan bilirkişi incelemesinde mali müşavir bilirkişi tarafından davalının defterleri üzerinde yapılmış olan incelemede; envanter defteri ve ekli listelerindeki 31.12.2009 tarihli kayıtta 335 personele borçlar hesapları üzerinde personele toplam 1.029.226,96-TL borç kaydı olduğu, tazminat alt hesabında 441.261,50-TL borç göründüğü, defterin kime ne kadar borcun olduğu bilgisini içermediği, ancak alt hesabın ekli listesinde ‘davacı ...’e 79.395,80-TL borç olduğuna dair kayıt olduğu’, buna göre Mayıs bordrosu haricinde davacının toplam 79.395,80-TL alacağının olduğunun davalının kayıtlarında göründüğü tespit edilmiştir.Bu tespite göre davacının asıl alacak iddiasının yerinde olduğu anlaşılmakla birlikte, davacı tarafça, icra takibinin başlatıldığı tarihe dek alacağın ödenmesi konusunda başvuruda bulunmak suretiyle davalı işverenin temerrüde düşürüldüğü ispat edilememiştir. Hal böyleyken;kıdem tazminatı haricindeki alacaklar bakımından iş akdinin feshedildiği tarihten itibaren faiz istenebilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeksizin, işlemiş faiz talebinin tamamı yönünden de itirazın iptaline karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmektedir.

3-Asıl alacağı oluşturan alacak kalemleri ‘’31.05.2009 tarihi itibariyle hak edilen maaş, ikramiye, yıllık izin, ücret farkı,prim ve tazminat alacağı vs. işçilik alacağı’’ şeklinde açıklanmış olup, işçilik alacağının türüne göre farklı isim ve oranda faizlerin işletilebilecek olması sebebiyle, takip tarihinden itibaren ‘’toplam alacağın Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı yıllık %9 oranından az olmayacak şekilde değişen oranlarda faiz ile tahsilinin’’ istenebilmesi mümkün değildir. Buna göre davacıya hangi alacak kaleminden ne tutarda talebi olduğu açıklattırılarak, söz konusu alacağa takip tarihinden itibaren hangi tür faiz işletilebileceğinin belirtilmiş olmaması da hatalı bulunup bir diğer bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19189, Karar No: 2014/2738, Tarih: 11.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/19189 E.  ,  2014/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2010/170-2013/220

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

HMK m.297/2 hükmüne göre, “Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Mahkemece tefhim edilen kısa kararda "Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine" denilmiş olup, bu durum yukarıda belirtilen HMK m.297/2 hükmüne aykırılık teşkil ettiğinden hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3022, Karar No: 2014/4322, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3022 E.  ,  2014/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/422, Karar No: 2024/6183, Tarih: 21.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/422 E.  ,  2024/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/322 Esas, 2023/349 Karar

DAVA TARİHİ: 20.01.2012

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar, davalı Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı ve ihbar olunan Deri Organize Sanayi Bölgesi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dava konusu dosyanın bozma öncesi oluşturulan temyiz formları incelendiğinde iki adet dosyadan ibaret olduğu anlaşılmış ise de; eldeki dava dosyasının Dairemize tek dosya olarak gönderildiği tespit edilmiştir.

Bu nedenle;

a) Dava konusu İstanbul ili, ...Mahallesi 515 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde (davacılar murisi hissesini de gösterir şekilde) tapu kaydının,

b) Dava konusu taşınmazın idare adına tesciline ilişkin Kartal 37. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1984/339 Esas, 1985/1062 Karar sayılı mahkeme ilamı ve dosyasının,

c) Hükme esas alınan bilirkişi raporunun,

Dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla dava dosyasının eki olan dosya ile sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4518, Karar No: 2007/5681, Tarih: 15.05.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/4518 E.  ,  2007/5681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 7.12.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.2.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, murislerinin tapu kaydında “... ...” olarak yazılan isminin “... ...” olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti yada tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik yada hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Böyle bir davayı tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanısıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren yeni Türk Medeni Kanununun 702.maddesinin son fıkrası ile ortaklardan herbirinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden, elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de, tek başına tapuda miras bırakanla ilgili düzeltme isteyebilir.

Ayrıca bu tür davanın, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde, yetkiye dayanılarak dava açan kişinin, aktif dava ehliyeti vardır.

Somut olaya gelince;

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yukarıda da açıklandığı üzere bu davayı tapu maliki veya mirasçıları açabileceğinden, davacıların tapu kayıt malikinin mirasçısı olduğuna dair veraset ilamı veya verasete esas nüfus aile kayıt tablosu getirtilerek davacıların aktif husumet ehliyetlerinin bulunup bulunmadığının belirlenmelidir. Mülkiyet nakline yol açmamak için de düzeltilmesi istenen kayıt malikinin ismini taşıyan bir başka kişinin bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğünden sorulmalı ve Cumhuriyet Savcılığı aracılığı ile taşınmaz maliki hakkında araştırma yapılmalıdır. Tüm bu hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmadığından bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.5.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3775, Karar No: 2020/4686, Tarih: 13.10.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3775 E.  ,  2020/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişki Kurulması-Nafakanın Artırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, nafaka artışı ve kişisel ilişki yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kişisel ilişki yönünden duruşmalı temyiz edilmişse de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa 31/03/2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 30. maddesiyle ilave edilen geçici 3. madde hükmü uyarınca, uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesinde; çocukla kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay’da duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığından duruşma isteğinin reddine karar verilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

l-Davacı-karşı davalı babanın iştirak nafakasının arttırılması davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b. bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde I. uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m.34/I,362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında arttırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibarıyla bu miktar "72.070,00 TL"olarak belirlenmiştir.

Somut olayda mahkemece karar verilen iştirak nafakası miktarındaki artış yıllık 12.000 TL olup, bölge adliye mahkemesince iştirak nafakası davası ve ferilerine yönelik verilen karar kesindir. Bu nedenle, davacı-karşı davalı babanın iştirak nafakasının arttırılması davasına ve ferilerine yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların kişisel ilişki yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Davacı-karşı davalı babanın kişisel ilişki yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

b-Davalı-karşı davacı annenin kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

2- Tarafların kişisel ilişki yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Davacı-karşı davalı babanın kişisel ilişki yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

b-Davalı-karşı davacı annenin kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Bölge adliye mahkemesince kişisel ilişki baba ve ortak çocuk arasında; "Her ayın birinci ve üçüncü haftaları Cumartesi günü saat 10:00 dan Pazar günü saat 18:00'e kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00’dan 18:00'e kadar, her yıl 1 Temmuz saat 10:00'dan 31 Temmuz saat 18. 00'e, her yıl sömestr tatilinin ilk Pazartesi günü saat 10:00'dan takip eden Pazar günü saat 18:00'e kadar, her yıl 1 Ağustos saat 10:00'dan 31 Ağustos saat 18:00'e kadar, her ayın birinci ve üçüncü haftaları Cumartesi günü saat 10:00 dan Pazar günü saat 18:00 'e kadar baba ile uygulanacak görüş günlerinin uygulanmaması suretiyle kişisel ilişki tesisine" şeklinde kurulmuştur. Velayeti anneye bırakılan 2004 doğumlu ortak çocuk Lara ile baba arasında kurulan kişisel ilişki çocuğun yaşı, baba ile görüşmek istemediği yönündeki

beyanı ve çocuğun üstün yararı da gözetilerek müşterek çocuğun ayın belli hafta sonları yatılı olmaksızın kişisel ilişki kurulmasına olanak sağlayacak şekilde olması gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi uygun görülmemiştir. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmü bu yönden düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının hüküm fıkrasından kişisel ilişkinin düzenlenmesine yönelik 1. bent, dördüncü paragrafının kaldırılmasına, yerine dördüncü paragraf olarak "Kadıköy 5. Aile Mahkemesinin (kapatılan) 24.09.2008 tarih, 2008/583-91 esas-karar saylı kararı ile düzenlenen kişisel ilişkinin kaldırılmasına, "Velayeti anneye verilen ortak çocuk Lara ile davacı-karşı davalı baba arasında her ayın birinci ve üçüncü hafta sonları Cumartesi günü saat 10:00'dan 18:00'e kadar görüşmek suretiyle kişisel ilişki düzenlenmesine" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davacı-karşı davalının iştirak nafakasının arttırılması davasına yönelik temyiz dilekçesinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Özgür'e yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Aslı'ya geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/13841, Karar No: 2020/10127, Tarih: 20.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/13841 E.  ,  2020/10127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1, 109/3-f, 109/5, 39/1-2, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2014 tarihli ve 2012/44 esas, 2014/98 sayılı kararına karşı suça sürüklenen çocuk müdafiileri tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin İSKENDERUN 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/12/2014 tarihli ve 2014/1104 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ...'nın çocuğun nitelikli cinsel istismarına yardım etme suçundan mahkumiyetine ilişkin verilen kararın, suça sürüklenen çocuk ...'ın, diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın olay günü mağdureyle birlikte olacağını bildiği ve onun eylemine evini tahsis etmek suretiyle katıldığına ilişkin cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesinden bahisle Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 15/12/2016 tarihli ve 2016/9502 esas, 2016/8559 karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun, çocuğun nitelikli cinsel istismarına yardım etme suçundan beraatine dair verilen İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/04/2017 tarihli ve 2017/38 esas, 2017/91 sayılı kararının, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 03/10/2018 tarihli ve 2017/6796 esas, 2018/5740 karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında, aynı gerekçelerle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etme suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği dikkate alındığında, merciince suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.05.2019 gün ve 2822 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2019 gün ve KYB/2019-62302 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü: