muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1310, Karar No: 2018/2537, Tarih: 05.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1310 E.  ,  2018/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME:Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

SUÇ : Hırsızlık

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14/02/2018 tarih ve 2018/7175 sayılı yazısında; Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/04/2013 gün ve 2010/683 Esas ve 2013/222 Karar sayılı kararının temyiz süresi sonrasında sanık ... tarafından temyizi üzerine mahkemenin 20/05/2015 tarihli ek kararı ile süre yönünden temyiz isteminin reddine kararı verdiği, sanığın ek kararı temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızın 2016/324307 Tebliğname numaralı tebliğnamemizle "Sanığın CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, hükmü temyiz ettiğinden ve mahkemenin isteminin reddine ilişkin kararı yasaya uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan itirazın CMUK'nun 315/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi talep edilmiş olup;

Yüksek Dairenizin 12/12/2016 gün, 2016/18026 Esas ve 2016/13056 Karar sayılı ilamının ilk paragrafında "20.05.2015 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın cezaevinde olan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesi nedeniyle usulüne uygun olmadığı ve bu nedenle sanığın bu kararı süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;" denilerek esasa ilişkin temyiz incelemesi yapıldığı belirtilmişse de;

İlamınızın ikinci paragrafında "Dosya içeriğine ve gerekçeye göre, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 20/05/2015 tarih ve 2010/683- 2013/222 ek karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi." denilerek çelişki yaratılmış olup;

Gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiği 30/04/2013 tarihinde UYAP kayıtlarında yapılan incelemede sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde olmadığının anlaşılması karşısında ilamın birinci paragrafının sehven ilamda yer aldığı anlaşılmakla, ilk paragrafın ilamdan çıkarılarak maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiştir.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiği 30/04/2013 tarihinde UYAP kayıtlarında yapılan incelemede sanığın tebliğ tarihinde cezaevinde olmadığının anlaşılması karşısında ilamın birinci paragrafının sehven ilamda yer aldığı anlaşılmakla, ilk paragrafın ilamdan çıkarılarak maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiştir.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın yokluğunda verilen 09/04/2013 tarihli gerekçeli kararın 30/04/2013 tarihinde cezaevinde olmadığı anlaşılan sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın 04/05/2015 tarihinde yasal süresinden sonra kararı temyiz etmesi nedeniyle mahkemenin 20/05/2015 tarihli ek kararıyla red kararı verdiği, bu kararın UYAP'tan ve dosyadan yapılan inceleme ile ... Cezaevi'nde olan sanığa 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan usulsüz bir şekilde tebliğ edildiği ve sanığın bu red kararına karşı 12/06/2015 tarihinde dilekçe verdiği, aslında tebliğden itibaren yasal süreden sonra sanığın mahkemenin ek kararını temyiz ettiği, ancak 20.05.2015 tarihli ek kararın sanığa usulsüz olarak tebliğ edilmesi nedeniyle süresinde temyiz ettiğinin kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle mahkemenin 20/05/2015 tarihli temyizin reddine ilişkin ek kararının yasal süresinde temyiz edilmesi nedeniyle mahkemenin 09/04/2013 tarihli kararın tebliğine bakıldığında herhangi bir usulsüzlük olmadığı ve sanığın kararı süresinde temyiz etmemesi nedeniyle mahkemece verilen 20.05.2015 tarihli red kararının doğru olduğunun anlaşıldığı, Dairemizin 12/12/2016 tarihli ilamıyla da ek kararın sanığa usulsüz tebliğ edilmesi nedeniyle sanık tarafından ek kararın yasal süresinde temyiz edildiği ve temyizin reddi kararının doğru olması sebebiyle mahkemenin 20/05/2015 tarihli ek kararının onanmasına karar verildiği, dosyanın esas açısından incelenmediği ve bu nedenle ilamda çelişki olmadığı anlaşılmıştır.

Dairemizin 12/12/2016 tarih, 2016/18026 Esas ve 2016/13056 Karar sayılı kararında herhangi bir maddi hata olmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin son cümlesi uyarınca yazıma ilişkin maddi hatanın düzeltilmesine dair talebinin REDDİNE, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12283, Karar No: 2016/5405, Tarih: 03.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/12283 E.  ,  2016/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacılar vekili ve davalılar.......ile davalı..... vekillerince temyiz edilmiş, davalılar ...... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03.05.2016 Salı günü davacılar vekili Av. ... ve davalılar ...... vekili Av. ... geldiler. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; LPG yüklü kamyonun patlaması sonucu alevlerin çevredeki araçlara sirayeti ile davacıların desteği ......'nun içerisinde yolcu olarak bulunduğu aracın yandığını ve desteğin hayatını kaybettiğini belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak, davacı eş Şeyha için 10.000 TL destek, 20.000 TL manevi, davacı ... için 5.000 TL destek, 10.000 TL manevi tazminatın, diğer davacılar için

ayrı ayrı 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (sigorta limit dahilinde) tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 16.12.2013 tarihinde maddi tazminat taleplerini davacı ... için 44.264,59 TL, Mustafa için 4.070,71 TL'ye yükseltmiş ve kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı...... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile; davacı eş ... için 44.264,59 TL (davalı ........diğer davalılar ile birlikte garame hesabına göre 4.426,46 TL ile sınırlı sorumlu olmak üzere), .....için 4.070,71 TL (davalı ... ..... diğer davalılar ile birlikte 407,07 TL ile sınırlı sorumlu olmak üzere) destek tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı eş için 20.000 TL, davacı ... için 10.000 TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 5.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalılar.....vekili, davalı ....... vekili ile davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında belirtilen kusur oranı ile maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava; davacılar murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK.'nun 53. ve 56. maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Dava; davacılar murisinin ölümü nedeni ile 6098 sayılı TBK.'nun 53. ve 56. maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde; kazaya neden olan araç kamyon olup, ticari nitelikte olduğundan, araç işleteni ve ticari eylemleri nedeni ile diğer davalıların, davacıya karşı tazminat sebebiyle oluşan temerrüt faizi sorumluluğu ticari temerrüt faizidir. Bu

itibarla, 3095 sayılı yasanın 2/2 nci maddesi hükmü uyarınca avans faizine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde tahsiline karar verilen tazminata yasal faiz yürütülmesi yerinde görülmemiştir.

3-Davalı...... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunanların usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açtıkları durumda esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak her bir davacı yönünden reddedilen tazminat miktarına göre kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücreti taktir edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda her bir davacının maddi tazminat istemleri tümden reddedilmiş olması bakımından kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine, davacılar sayısınca vekalet ücreti taktiri gerekirken yazılı şekilde maddi tazminatların toplamı üzerinden tek vekalet ücreti takdiri de doğru olmamıştır.

Yukarıda belirtilen hususlar doğru değil ayrı ayrı bozma nedeni iseler de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar .....vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 2,3 ve 4 numaralı bentlerindeki "yasal" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "avans" ibaresinin hüküm fıkrasına yazılmasına; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ....... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının son bendindeki “takdir edilen 1.500,00 TL” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “davacı ...'nın reddedilen maddi tazminat istemi üzerinden hesaplanan 5.169,10 TL, davacı ...'nın reddedilen maddi tazminat istemi üzerinden hesaplanan 1.500,00 TL” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalıla....'dan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı....... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 03/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21915, Karar No: 2007/16568, Tarih: 28.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21915 E.  ,  2007/16568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :20.04.2005
Yargıtay — Esas No: 2011/6602, Karar No: 2012/7154, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6602 E.  ,  2012/7154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Dikili Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.03.2008 gün ve 2008/87 Esas, 2008/83 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından sanığın nüfus kaydının getirtilmemesi, bu kayıt Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3943, Karar No: 2014/22325, Tarih: 11.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3943 E.  ,  2014/22325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/203 Karar no:2013/886

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davası ile, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.11.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı A.. Y.. ile vekili Av. S A..ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı S.. Y.. vekili Av. C.. Ç..Ç..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın kadın tarafından bağımsız olarak açılan ve birleştirilen nafaka davasının kabulü suretiyle tayin edilen nafakaya yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların boşanma davalarına ilişkin temyiz itirazları ile kocanın dava süresince kadına tahsis edilen konutun kira bedelinin 1/2'sinden sorumlu tutulmasına ilişkin temyizine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların karşılıklı olarak başkalarının yanında birbirlerini küçük düşürücü söz ve davranışlarda bulundukları ve karşılıklı olarak birlikte yaşamaktan kaçındıkları anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikde bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında taraflar dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanma ve karşı boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanma davalarının reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre kocanın dava süresince kadına tahsis edilen konutun kira bedelinin 1/2'sinden sorumlu olacağına ilişkin Türk Medeni Kanununun 169. maddesi çerçevesinde alınan tedbir kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan ve incelenmeyen bölümü haricindeki kısımlarının yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin Serkan'dan alınıp Aybike'ye verilmesine ve 1.100,00 TL. vekalet ücretinin de Aybike'den alınıp Serkan'a verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/14070, Karar No: 2012/2451, Tarih: 28.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14070 E.  ,  2012/2451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (kredi kartının kötüye kullanılması)

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 504/3, 80, 522. maddeleri gereğince 9 ay 10 gün hapis ve 161 YTL adli para cezası ile cezalandırılması

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

765 sayılı TCK.nun 504/3 maddesi uyarınca tayin olunan temel adli para cezasının aynı yasanın 19. maddesi uyarınca 440 liradan az olamayacağının ve teselsül nedeniyle yapılan uygulamada nisbi nitelikte olan adli para cezasının arttırılamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki hapis cezası yanında tayin olunan adli nisbi para cezasına ilişkin olarak TCK.nun 504/3, 80 ile 522. maddelerinin adli para cezalarına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “TCK.nun 504/3. maddesi uyarınca 440 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına 80. maddesi uyarınca adli para cezasının arttırılmasına yer olmadığına, aynı Yasanın 522. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılarak 146 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12414, Karar No: 2021/16765, Tarih: 22.12.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/12414 E.  ,  2021/16765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, alacak istemine istemine ilişkin olup, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hükmün istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün, Dairemizin 03.02.2021 tarihli, 2020/3639 esas ve 2021/3432 karar sayılı kararı ile bozulduğu anlaşılmıştır.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7/3. maddesi gereğince 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/5. maddesi gereğince ise, ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

Dairemizin 03.02.2021 tarihli, 2020/3639 esas ve 2021/3432 karar sayılı bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğü vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle 6100 sayılı Kanun’un 373/5. maddesi gereğince Dairemizce yapılan incelemede; öncelikle Dairemiz bozma kararının 3 numaralı bendi yönünden İlk Derece Mahkemesince herhangi bir direnme gerekçesi yazılmadığı ve Dairemiz kararına neden katılınmadığının açıklanmadığı belirlenmekle birlikte hususta değerlendirme yapma yetkisinin Hukuk Genel Kuruluna ait olduğu anlaşılmıştır. Esasa gelince; dosya kapsamındaki muvazaa araştırmasının yeterli olmadığı ve özellikle davacının yaptığı işin yardımcı iş kapsamında olup olmadığı hususunda araştırma yapılması gerektiği, ayrıca işyeri devri kurallarına göre davalı EÜAŞ Genel Müdürlüğünün sorumluluğunun devir tarihine kadar olan dönem ve devir tarihindeki ücretle sınırlı olduğu, devirden sonra gerçekleşen feshe bağlı olan ihbar tazminatı ile izin alacakları yönünden ise sorumluluğunun bulunmadığı, belirtilen sebeplerle Dairemizin anılan kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 22.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13296, Karar No: 2025/10923, Tarih: 08.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/13296 E.  ,  2025/10923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/10 E., 2020/346 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/298 E., 2019/395 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Her ne kadar Tebliğname'de 7226 sayılı Kanun ile 30.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2480 sayılı Cumhurbaşkanlığı kararı ile Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle 13.03.2020 (bu tarih dahil) ile 15.06.2020 (bu tarih dahil) tarihleri arasında sürelerin durmasına, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere sürelerin on beş gün uzamış sayılmasına karar verildiği, bu itibarla temyiz süresinin son gününün 30.06.2020 olduğu, sanık müdafiinin ise yasal süreden sonra 06.07.2020 tarihinde temyiz isteminde bulunduğundan bahisle istemin reddine karar verilmesi yönünde görüş belirtilmiş ise de; UYAP kayıtlarında yapılan incelemede; temyiz dilekçesinin e imza tarihinin 28.06.2020 olduğu ve 29.06.2020 tarihinde İlk Derece Mahkemesince de UYAP sistemine kayıt işlemi yapıldığı nazara alınarak sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenmiştir.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 26.10.2017 tarih ve 2017/1809 Esas, 2017/5155 sayılı Kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.