muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13571, Karar No: 2024/25772, Tarih: 09.12.2024

Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13.07.2021 tarihli ve 2021/260 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün,

06.09.2021 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/592 Esas, 2020/267 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 08.10.2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2019 tarihli ve 2019/6619 Soruşturma, 2019/2450 Esas, 2019/2149 sayılı iddianamesi ile Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.10.2020 tarihli ve 2019/592 Esas, 2020/267 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, 23.10.2020 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/260 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede:

Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2015 tarihli ve 2015/4632 Soruşturma, 2015/113 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararda itiraz süresinin "7 gün" olarak gösterildiği, kararın, şüphelinin doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak 25.12.2015 tarihinde 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği,

Karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru süresinin "15 gün" yerine "7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40. maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı TCK'nın 191/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 171, 172 ve 173. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresi şüpheliyi yanıltacak biçimde "7 gün" olarak gösterildiği gibi,

7201 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yer alan, ''(1) Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (2) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 10/2. maddesinde yer alan; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." düzenlemesi ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsendiği dikkate alındığında; tebligatın öncelikle bilinen en son adrese, MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata 7201 sayılı Kanun'un 23/1-8. maddeleri ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, somut olayda, şüpheli hakkında Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak şüpheliye 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olması nedeniyle de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, erteleme kararı usulûne uygun şekilde kesinleşmeden tedbirin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle ihlal kabul edilen eylemin erteleme süresi içerisinde işlendiğinin kabul edilemeyeceği, mahkemesince, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren, 5271 sayılı CMK'nın 173

. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren, 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/592 Esas, 2020/267 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede:

5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesinde yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bu suçtan yürütülen soruşturmalarda sadece bir kez verilebilecektir. Buna göre, usulüne uygun verilip kesinleşen herhangi bir erteleme kararı bulunmamasına rağmen aynı sanık hakkında birden fazla soruşturma bulunması halinde, soruşturmaların birleştirilmesi sonrası erteleme kararı verilmesi gerekmektedir. Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre, erteleme kararının kesinleşmesi tarihine kadar aynı şüpheli/sanık tarafından kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlenen tüm eylemler tek suç olarak kabul edilmekte ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilmektedir. Erteleme kararının kesinleşmesinden sonra işlenen ilk kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu ise, 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi kapsamında ihlal sebebi sayılmakta, bu ihlalden sonra işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarının soruşturma ve kovuşturma konusu olabileceği, ancak iddianame düzenlenmeden aynı suçtan işlenen eylemlerin ise 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suça esas alınması gerektiği kabul edilmektedir. İddianame düzenlendikten sonra aynı suçtan işlenen suçlar ise ayrı suçtur ve 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi kapsamında doğrudan dava konusu edilebilir.

Somut olayda, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararda itiraz süresinin 7 gün olarak belirtilmesi ve kararın tebliğinin usulüne uygun olmaması nedeniyle kesinleşmediği, Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesince (2021/260 Esas sayılı dosyası), kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren tebliğ tarihinden itibaren, 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği, bu nedenle Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/592 Esas sayılı davasında da kovuşturma şartının gerçekleşmediği, anlaşılmıştır.

Davaya konu 08.10.2019 tarihli eylem, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesinden önce işlendiğinden, erteleme kararı kesinleşinceye kadar işlenen tüm eylemler tek suç olarak ve cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni olarak kabul edileceğinden, artık bu dava yönünden kovuşturma şartının gerçekleşmesi mümkün olmayacaktır. Bu nedenle, Mahkemesince, Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/260 Esas sayılı dosyasının kanun yararına bozma sonrası alacağı yeni esas numarası tespit edilerek, davanın bu yeni esasa birleştirilmesine karar verilmesi, tüm eylemlerin birlikte değerlendirilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2021/260 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararı ile Bandırma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2019/592 Esas, 2020/267 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyalarının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1550, Karar No: 2024/9072, Tarih: 17.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1550 E.  ,  2024/9072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/846 E., 2023/1360 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle hükmün münhasıran vekâlet ücreti yönüyle bozulmasına ilişkindir.

2. Sanık müdafiin temyiz sebepleri; eksik inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı olarak kurulan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Sanığın işlettiği kitapevinde yapılan aramalarda, 08.02.2013 tarihinde 68 adet bandrolsüz ve 312 adet usulsüz bandrollü kitap, 04.11.2013 tarihinde 41 adet bandrolsüz kitap ve 13.01.2014 tarihinde 41 adet

bandrolsüz kitap ile 10 adet usulsüz bandrollü kitap ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında, suçlamaları kabul etmemiştir.

Ele geçirilen kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporunun dosya arasına alındığı ve Yayıncılar Meslek Birliği tarafından hak sahipliğini ispatlamaya elverişli hukuken geçerli belgelerin dosyada mevcut olduğu görülmüştür.

Sanığın 08.02.2013 tarihli eylemi nedeniyle 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81/4. maddesi uyarınca hapis cezası yanında belirlenen 5 gün karşılığı adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği günlüğü 20,00 TL üzerinden paraya çevrilirken hesap hatası sonucu 100,00 TL yerine 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ile sanığın birleşen dava dosyası yönünden cezada kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 6.000,00 TL ve 100,00 TL adlî para cezası ile 6.000,00 TL ve 100,00 adlî para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususları aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1- Sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek asıl dava dosyası yönünden cezasının 7.600 TL ve 100,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına ve birleşen dava dosyası yönünden 6.000,00 TL ve 100,00 TL adlî para cezası ile 6.000,00 TL ve 80,00 adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Yayıncılar Meslek Birliği lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ile sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği sanığın 08.02.2013 tarihli eylemi hakkında kurulan 1 numaralı hüküm fıkrasından 7 numaralı paragrafının çıkartılarak yerine ''1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği kazanılmış hak nedeniyle cezanın 7.600,00 ve 100,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi, sanığın 04.11.2013 ve 13.01.2014 tarihli eylemleri hakkında kurulan 2

numaralı hüküm fıkrasının 7 numaralı paragrafının çıkartılarak yerine ''1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği kazanılmış hak nedeniyle kararın 6.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası ile 6.000,00 TL ve 100,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi ve ayrıca hüküm fıkrasına "Katılan Yayıncılar Meslek Birliği kendini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu 25.500,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13739, Karar No: 2013/11220, Tarih: 29.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13739 E.  ,  2013/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.06.2012 tarih ve 2012/96-2012/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vasisi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin % 50 hissesine sahip ortağı olduğunu, Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 20.04.2012 tarihli ilamı ile davalı ...'ün vesayet altına alındığını, şirketin faaliyetinin durduğunu, TTK'nın 187. maddesi uyarınca bir ortağın sürekli bir hastalığa düçar olması halinde üstüne aldığı şirket işlerini yapmak için gerekli olan yeteneği ve ehliyeti kaybetmesi halinde diğer ortak bakımından şirketin feshinin istenebileceğini ileri sürerek; şirketin haklı nedenle feshi ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, sürekli hastalık nedeniyle vasi tayini halinin haklı nedenle fesih hallerinden biri olmadığını, haklı nedenin şirketin kuruluşuna neden olan fiili ve kişisel mülahazaların şirketin amacını gerçekleştirmeyi imkansız kılacak veya güçleştirecek sürekte ortadan kalkmış olmasına bağlı olduğunu, müvekkilinin 10 yıldır hasta olduğunu, davacının kötüniyetli bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı ile birlikte % 50'şer oranında şirkette ortak olduğu anlaşılan ...'ün beyin dokusu hasarına bağlı bunama denilen akıl zayıflığı ve sol hemiporezi (felç) ileri derecede fiziki kısıtlılık saptanması, ayırt etme gücünden yoksun olması ve sürekli bakıma muhtaç olması nedeniyle Küçükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 20.04.2012 tarihli ilamı ile vesayet altına alındığı, TTK'nın 549. maddesinin TTK'nın 187. maddesine yapmış olduğu atıf nedeniyle bu maddenin 4. bendi uyarınca uğradığı daimi bir hastalık nedeniyle şirket işlerini yapmak için lüzumlu olan kabiliyet ve ehliyeti kaybettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, Şentürk Ayakkkabı Tekstil Dış Tic. Ltd. Şti'nin TTK'nın 549. maddesi maddesi uyarınca haklı nedenle fesih ve tasfiyesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vasisi vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vasisi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı ... vasisi vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vasisi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vasisi vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... vasisinden alınmasına, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9131, Karar No: 2016/16835, Tarih: 01.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/9131 E.  ,  2016/16835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

Terkin yönünden eski hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (Tekirdağ ili, Süleymanpaşa ilçesi, Naip Mahallesi, 1857 parsel sayılı taşınmazın tamamının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14730, Karar No: 2015/31008, Tarih: 04.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14730 E.  ,  2015/31008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/350287

MAHKEMESİ : Taşlıçay Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/146 (E) ve 2013/136 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki Döne'nin yaralanması ile ilgili Taşlıçay Devlet Hastanesi'nden verilen 11.09.2012 tarihli adli geçici raporda " sol el serçe parmak el eklemi hizasında 4 cm uzunluğunda 0,5 cm genişliğinde kas veya tendona inmeyen derin kesi, occipitalda 10X10 cm şişlik, sütür atıldı pansuman yapıldı " dendiği, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Ağrı Şubesi'nin 20.09.2012 tarihli raporunda ise geçiçi rapor yanlış okunarak "tendon ve kas seyirli kesi" olduğundan bahsedilerek yaralanmanın basit tıbbi tedavi ile giderilemeyeceğinin bildirildiği görülmekle;

Geçici raporu düzenleyen hekimden düzenlediği raporun içeriği gösterilerek kas veya tendon kesisi olup olmadığının sorulması, Ağrı Devlet Hastanesi'nden tedavi evrakları varsa celp edilip bunlara göre Adli Tıp Kurumu'ndan yeniden rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Tanık Musa'nın, sanığın yokluğunda alınan ifadesi okunup sanıktan diyeceğinin sorulmaması suretiyle CMK'nin 215. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanık, 27.03.2012 tarihli duruşmada lehe yasaların uygulanmasını talep ettiği halde tehdit suçundan verilen hükümde TCK'nin 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.