muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5442, Karar No: 2015/23112, Tarih: 14.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/5442 E.  ,  2015/23112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/127139

MAHKEMESİ : Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/02/2012

NUMARASI : 2011/525 (E) ve 2012/119 (K)

SANIK : M.. A..

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

TEMYİZ EDEN : Sanık

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Düzeltilerek onama

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında kısa süreli olmayan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de bu hususun infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edildiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nin 51/3 fıkrasına aykırı olarak denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, ertelemeye ilişkin hükmün 7. fıkrasında denetim süresi belirlenmesine ilişkin kısımda yer alan “...1 yıl...” ibaresinin “1 yıl 8 ay” olarak değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6929, Karar No: 2014/9171, Tarih: 06.11.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6929 E.  ,  2014/9171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi Tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Küçüklü Köyünde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan kadastro çalışmalarında 108 ada 1 nolu orman parselinin güney doğusunda bulunan bölümün orman sayılan yerlerden olduğu halde, orman sınırları dışında bırakıldığını ileri sürerek, bu bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Dava konusu taşınmazlar kadastro müdürlüğünce davalı olarak tesbit edilerek tutanakları mahkemeye gönderilmiştir. Orman Yönetimi tarafından genel arazi kadastrosunun askı ilânı süresi içinde 293 ada 59, 60, 61, 62, 64, 50, 56, 57, 58, 63 ve 66 nolu parsellerin orman sayılan yerlerden olduğunu iddia edilerek, kadastro tesbitlerinin iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Dava konusu taşınmazlar kadastro müdürlüğünce davalı olarak tesbit edilerek tutanakları mahkemeye gönderilmiştir. Orman Yönetimi tarafından genel arazi kadastrosunun askı ilânı süresi içinde 293 ada 59, 60, 61, 62, 64, 50, 56, 57, 58, 63 ve 66 nolu parsellerin orman sayılan yerlerden olduğunu iddia edilerek, kadastro tesbitlerinin iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; çekişmeli 299 ada 1, 2 ve 3, 300 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 13, 14, 17, 18 ve 19, 298 ada 39, 41, 42, 43, 44, 45, 46 ve 50 nolu parseller ile 300 ada 9, 10, 11 ve 12 nolu parsellerin (A) ile gösterilen bölümlerinin ve 298 ada 49 nolu parselin (A) ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle orman niteliği ile Hazine adına tesciline, 300 ada 9, 10, 11 ve 12 nolu parsellerin (B) ile gösterilen bölümlerinin ve 298 ada 49 nolu parselin (B) ile gösterilen bölümünün, orman sayılan yerlerden olmadığı, ham toprak olduğu gerçek kişiler yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle ham toprak niteliği ile Hazine adına tesciline, Orman Yönetimince kadastro tespitine itiraz edilen 293 ada 48, 49, 50, 56, 57, 59, 62 ve 64 nolu parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu gerekçesiyle orman niteliği ile Hazine adına tesciline, 293 ada 66 nolu parselin, orman sayılan yerlerden olmadığı, ham toprak olduğu tesbit maliki yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle ham toprak niteliği ile Hazine adına tesciline, 293 ada 58, 60, 61 ve 63 nolu parsellerin dere yatağı vasfında oldukları gerekçesiyle dere yatağı olarak sınırlandırılmalarına karar verilmiş; Hazine tarafından, orman niteliği ile Hazine adına tescil edilen taşınmaz ve taşınmaz bölümlerine; davalı ... tarafından 299 ada 1, 293 ada 66 nolu parsellere; davalı ... tarafından 299 ada 2, 293 ada 61 ve 62 nolu parsellere; davalı Salih Kara tarafından 299 ada 3, 300 ada 2 nolu parsellere yönelik olarak temyizi üzerine, temyize konu 293 ada 62, 299 ada 1, 2 ve 3, 300 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 13, 14, 17, 18 ve 19, 298 ada 39, 41, 42, 43 ,44, 45, 46 ve 50 nolu parseller ile 300 ada 9, 10, 11 ve 12, 298 ada 49 nolu parsellerin (A) ile gösterilen bölümlerinin orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığıdan, bu taşınmaz ve taşınmaz bölümleri hakkında verilen hüküm onanmış; davalı ...'ın 293 ada 66 nolu parsele; davalı ...'ın 293 ada 61 nolu parsele yönelik temyiz itirazları yönünden ise hüküm bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/03/2013 tarih ve 2012/12950 - 2013/2250 sayılı bozma kararında özetle; “Çekişmeli parsellere Orman Yönetimi tarafından kısmî ilân süresi içinde itiraz edilmediği, daha sonra taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmesi -2-

2014/6929 - 9171

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/03/2013 tarih ve 2012/12950 - 2013/2250 sayılı bozma kararında özetle; “Çekişmeli parsellere Orman Yönetimi tarafından kısmî ilân süresi içinde itiraz edilmediği, daha sonra taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmesi -2-

2014/6929 - 9171

üzerine 3402 sayılı Kanunun 11. maddesi gereğince yapılan ilân süresi içinde Orman Yönetimi tarafından orman savı ile dava açıldığı, Hazinenin bu parsellere yönelik olarak davası ve katılımı bulunmadığı gibi, 3402 sayılı Kanunun 30/2. maddesi koşullarının da bulunmadığına ve Orman Yönetiminin bu parsellere yönelik davası reddolunduğuna göre, taşınmazların tesbit gibi tesciline karar verilmesi gerekirken, 293 ada 66 nolu parselin ham toprak niteliği ile Hazine adına tesciline ve 293 ada 61 nolu parselin dere yatağı olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş olması isabetsizdir. Kabule göre de, 298 ada 41 nolu taşınmaza yönelik açılmış bir dava bulunmadığından, tutanağının olağan yollardan kesinleştirilmesi için kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi yerine işin esasına girilerek hüküm kurulmuş olması doğru değildir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuş; Küçüklü Köyü 293 ada 62, 299 ada 1, 2 ve 3, 300 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 13, 14, 17, 18 ve 19, 298 ada 39, 41, 42, 43, 44, 45, 46 ve 50 nolu parseller ile 300 ada 9, 10, 11 ve 12, 298 ada 49 nolu parselleri (A) harfi ile gösterilen bölümlerinin yönünden Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05/03/2013 tarih ve 2012/12950 E.- 2013/2250 K. sayılı onama kararı ile kesinleşmiş olduğundan bu parseller yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... Yönetimi vekilinin ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 293 ada 66 parsel ile aynı köy 293 ada 61 nolu parsellere yönelik davasının reddi ile taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmış, çekişmeli parseller orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılmış, çekişmeli parseller orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararına göre işlem yapılarak çekişmeli Küçüklü Köyü 293 ada 66 parsel ile aynı köy 293 ada 61 nolu parsellere yönelik davasının reddi ile bu parsellerin tesbit gibi tapuya tescilleri yolunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; hakkında açılmış bir dava bulunmayan 298 ada 41 nolu taşınmaz tutanağının, olağan yollardan kesinleştirilmesi için kadastro müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi gereğine değinildiği halde, bu yolda bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasına “298 ada 41 nolu taşınmaza yönelik açılmış bir dava bulunmadığından, tutanağının olağan yollardan kesinleştirilmesi için kadastro müdürlüğüne gönderilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20783, Karar No: 2018/1971, Tarih: 26.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/20783 E.  ,  2018/1971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı usulüne uygun 28.03.2017 tarihinde tefhim edilen hükümleri, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 23.05.2017 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1757, Karar No: 2023/2050, Tarih: 07.06.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/1757 E.  ,  2023/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2016 tarihli ve 2015/420 Esas, 2016/923 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dairemizin 06.10.2021 tarihli ve 2020/874 Esas, 2022/6601 Karar sayılı kararı ile gerekçeli kararın yokluğunda karar verilen katılan ...'a tebliği ile kendilerini vekil ile temsil ettiren yaşı küçük mağdurlardan ... ve ...'e gerekçeli kararın bizzat tebliğ edilmesinin usulsüz olması karşısında; gerekçeli kararın mağdurlar vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip, mağdurlar vekilinin temyiz istemi ile ilgili düzenlenecek ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla dosyanın tevdiine kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.03.2020 tarihli ve 2017/18263 sayılı, uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerekçesiyle bozma görüşünü bildiren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve cezanın teşdiden tayininin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi gerekçesi; "İddia, sanık savunması, müştekilerin beyanları, doktor raporu, ilam sureti, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamından; suç tarihinde Başakşehir İlçesi Güvercintepe Mahallesi 31. Sokakta evlerinde müşteki ... ile tartışan sanığın müşteki ...'ın tartışma sonrasında evden ayrılması üzerine sanığın müşteki ...'a ait olan ve müşteki ...'ın bilgisi ve rızası dışında sanığın kullandığı suça konu av tüfeği ile sanığın tartışmanın verdiği asabiyet ile yıkılmış duvara 3 el ateş ettiği, bu duvardan seken saçma tanelerinin sanığın göremediği, onların da sanığı göremediği mağdurlar ..., Yasin Taha ve ...'e isabet edip basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmayacak şekilde yaralanmalarına neden olduğu sabit olup sanığın mağdurları ya da müşteki ...'ı kasten yaralaması için herhangi bir neden olmadığı, müşteki ...'ı kasten yaralamak amacıyla hareket etmiş olsaydı mutlaka isabet kaydedebileceği bir mesafede olan müşteki ...'a doğru ateş etmediğinin bu müştekinin beyanı ve sanığın beyanı ile de sabit olduğu, yine sanığın yaşı küçük mağdurları göremediği gibi yaşı küçük mağdurların da sanığı göremediği müşteki ...'in beyanları ile sabit olup sanığın kasten yaralama veya iddianamede iddia edildiği gibi olası kasıt ile silahla yaralamada bulunmaya kastetmediği olayın oluş şekli ve sanığın ısrarlı ve tutarlı savunmalarıyla sabit olup bu haliyle sanığın eylemi tedbirsiz ve dikkatsiz davranması sonucunda ön görmediği yaşı küçük mağdurların yaralanmasına taksirle sebep olduğu, bu haliyle sanığın eyleminin taksirle birden fazla kişinin yaralanmasına neden olmak suçunu oluşturduğu sabit olduğundan sanığın yukarıda anlatılan suçunu işleyiş biçimine, suçunu meskul mahalde işlemesine yani suçu işlediği yere ve bu suçunu işlemekte kullandığı ateşli silahın av tüfeği olmasına yani suçunu işlemekte kullandığı araca nazaran alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verilmesinin adalete ve hakkaniyete uygun olacağı vicdani kanısı mahkememizde oluştuğundan alt sınırdan uzaklaşılarak hapis cezası ile sanığın cezalandırılmasına, sanığın suçunu işleyiş biçimine nazaran takdiren TCK'nın 62. maddesi uygulanmak suretiyle lehine takdiri indirim uygulanmasına takdiren yer olmadığına, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmuş olması, mahkememizce, sanığın kişilik özellikleri, geçmişi ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulduğunda yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılamadığından hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanması suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yasal olarak ve takdiren yer olmadığına, sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, suçunu işlemesindeki özelliklere nazaran ve suç tanımında hapis ve adli para cezaları seçenek yaptırım olarak ön görülmüş olmasına rağmen sanığa hapis cezası verilmiş olması nedenleriyle TCK’nın 50/1, 2

. maddesinin uygulanması suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yasal olarak ve takdiren yer olmadığına, sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, suçunu işlemesindeki özelliklere nazaran ve suç tanımında hapis ve adli para cezaları seçenek yaptırım olarak ön görülmüş olmasına rağmen sanığa hapis cezası verilmiş olması nedenleriyle TCK’nın 50/1, 2. maddeleri gereğince sanığın cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine takdiren ve yasal olarak yer olmadığına, sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, sanığın daha önceden 3 aydan fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum edilmiş olması nedeniyle sanığın cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde bir kanaat oluşmadığından TCK’nın 51. maddesine göre sanığın cezasının ertelenmesine takdiren ve yasal olarak yer olmadığına, Küçükçekmece C. Başsavcılığı Adli Emanetinin 2014/4389 sırasında kayıtlı bulunan tüm emanet eşyalarının sanığa ait olmadığı, sahibinin bilgisi ve rısazı dışında suçta kullanıldıkları sabit olduğundan müsadereleri talebinin reddine, karar kesinleştiğinde sahibine iadesine karar vermek gerekip aşağıda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. " şeklindedir.

2. Sanık, alınan savunmasında "...ben yıkık duvara ateş etmiştim, mağdurları veya sanık ...'ı yaralamak kastı ile hedef alıp ateş etmedim, ben çocukların orada oynadıklarını bilmiyordum ve görmedim, görüp bilseydim kesinlikle ateş etmezdim, benim gerek çocukları gerekse oğlum olan müşteki ...'ı kasten yaralamam için herhangi bir husumet ya da neden yoktur, ben mağdur ...'ı yaralama kastı ile haraket etseydim yakın olan mesafeden kesinlikle vururdum, ancak benim amacım serkanı ya da bir başkasını yaralamak değildi, olayın verdiği asabiyetle yıkılmış olan duvara ateş ettim, anladığım kadarıyla buradan seken saçma taneleri çocuklara isabet etmiş, pişmanım, olası hakkımdaki şikayetten vazgeçmeleri kabul ederim, davaya konu olaylar nedeni ile müştekilerle barıştık, olay nedeni ile müştekilerin herahangi bir maddi zararlarını gidermedim, onlar da benden herhangi bir zararlarını tazmin etmemi istemediler..." şeklinde savunmada bulunmuştur.

3. Kaza sebebiyle 24.04.2011 doğumlu ...; 09.12.2008 doğumlu ... ve 12.09.2011 doğumlu ...'ın, 15.08.2014 tarihli Küçükçekmece Adli Tıp Müdürlüğü doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandıkları, ... ve ...'in annesi katılan ... Çağlar ile ...'ın babası ...'ın sanıktan şikayetçi olduğu ve katılma talebinde bulundukları, aşamalarda tarafların uzlaşmaya ilişkin beyanlarının alınmadığı anlaşılmıştır.

4. 14.08.2014 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporuna göre, 52 nolu bina önünde bulunan bahçe duvarının yıkık durumda olduğu, bahçe içerisinde 3 adet patlamış halde av tüfeği kapsülü olduğunun görüldüğü, Rızaen Teslim Tutanağına göre sanığın konuyu kendisinin gerçekleştirdiğini beyan ettiği, konuya karışan uzun namlulu silah tabir edilen 'AV-KAR Europa Magnum' ibareleri yazılı namlu uzunluğu takriben 50 cm toplam uzunluğu 100 cm olan siyah renkli uzun namlulu silahın alındığını, uzun namlulu silah kontrol edildiğinde içerisinde kurulu halde dört adet 2,25 mm çapında üzerinde 12 cal 32 gr 70 mm ibareleri bulunan kırmızı altın sarısı renklerle dolu fişek olduğunun anlaşıldığı, şahıstan rızasıyla teslim alındığı belirtilmiştir.

5. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 23.08.2014 tarihli Uzmanlık Raporuna göre; "S.10565" numaralı silah; 12 numara av fişeği patlatır, yerli yapım, AV-KAR marka, Terminatör S.300 model, siyah renkli pastik kundak ve el kundaklı, tek namlulu, namlusu yiv-set ihtiva etmeyen, fişek hazneli yarı otomatik doldurmalı bir av tüfeği olduğu, muayenesinde ateş etmeye engel arızasının bulunmadığı, deneme ve mukayese atışlarında numarasına uygun av fişeği patlattığını, birlikte gönderilen dört adet; 12 numara av fişeklerinin deneme ve mukayese atışlarında av fişeklerinin patladığı, söz konusu av tüfeği ve av fişeklerinin, münhasıran avda ve sporda kullanılmak üzere imal edildiği, 6136 sayılı Yasaya göre yasak olarak mütalaa edilmeyeceği, ancak taşınması ve bulundurulmasının 2521 sayılı Yasaya göre düzenleneceği, incelemeye gönderilen üç adet av fişeği kovanının incelemeye konu ayrı otomatik av tüfeğinden atılmış oldukları tespit edilmiştir.

6. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

II. GEREKÇE

1. Sanığın ikametlerinin altında bulunan ve oğulları tarafından işletilen dükkanın önüne kendi imkanları ile tuğla duvar ördüğü, amacının iş yerleri nedeniyle mahalleli ile sürekli tartışmalarından dolayı iş yapmalarını engellemek olduğu, olay günü eve gelen oğlu ...'ın duvarı görünce tekme vurup yıktığı, bunun üzerine sanığın ile aralarında tartışma çıktığı, ...'ın olay yerinden kaçtığı, sanığın adli emanetin 2014/4389 sırasında kayıtlı Avkar marka yarı otomatik av tüfeğini alarak sinirle balkona çıktığı ve ördüğü duvara üç el ateş ettiği, bu sırada yaklaşık 4-5 metre mesafedeki yan komşusunun evinin bahçesinde oynamakta olan yaşı küçük mağdurların seken fişek saçmaları sebebiyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

"Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/12-779 Esas - 2016/136 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; kural olarak suçlar, ancak kasten işlenebilir. Ancak, Kanunda açıkça gösterilen hallerde suçlar taksirle de işlenebilir. 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde taksir, “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir” şeklinde tanımlanmıştır. Aynen kast gibi, taksir de bir haksızlık biçimidir. Taksirli suçlarda gerçekleştirilen haksızlıklarda da fail iradi davranmaktadır. Ancak, fail hukuken önem taşımayan bir neticeyi öngörürken, hukuken önem taşıyan bir netice meydana gelmekte, buna da failin objektif özen yükümlülüğüne aykırı davranışı neden olmaktadır. Buna göre, taksirli suçun haksızlık unsurunu, dikkat ve özen yükümlüğünün ihlali oluşturmaktadır. Bu çoğu kez mevzuattan kaynaklanan bir yükümlülüktür. Taksirde sorumluluk belirlenirken kişi değil, sadece davranış göz önünde bulundurulur. Ancak, sadece objektif özen yükümlülüğüne aykırı bir davranışın varlığı cezalandırılmaz, buna bağlı olarak bir sonucun da ortaya çıkması gerekecektir. Taksirli haksızlıktan dolayı sorumluluk için; fail kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında, objektif olarak varolan dikkat, özen yükümlüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olmasına rağmen, objektif özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle öngörmediği bir neticenin meydana gelmesine neden olmalıdır. Bu konuda ortalama bir insan veya başka ölçülerin değil, failin kendi içinde bulunduğu durum ve kişisel özellikleri dikkate alınmalıdır. Dolayısıyla; taksirli haksızlıkta, “fail suçun kanuni tanımındaki neticenin gerçekleşeceğini öngörememiştir ancak, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmemiş olsaydı, bu neticeyi öngörebilirdi” şeklinde bir yargıya varılabiliyorsa, failin kusurlu olduğu, aksi halde kusurunun bulunmadığı sonucuna ulaşılabilecektir.

Yasanın 22. maddesinin 3. fıkrasında ise bilinçli taksir düzenlenmiştir. Buna göre; “Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır; bu halde taksirli suça ilişkin ceza üçte birden yarısına kadar artırılır” Basit taksirde, failin neticeyi bir dikkat ve özen yükümlülüğünün ihlali nedeniyle öngörememesi söz konusu iken, bilinçli taksirde fail neticeyi öngörebilmesine ve olası kasttan farklı olarak bu neticeyi kabullenmemesine rağmen, yanlış bir öngörü ile neticenin meydana gelmesini engelleyebileceğini ya da neticenin gerçekleşmeyeceğini zannetmektedir. Başka bir deyişle neticeyi öngörmekle birlikte, neticenin meydana gelmeyeceği yönünde yanlış bir öngörüye sahiptir. Objektif özen yükümlülüklerine aykırı davranmasından ortaya çıkabilecek neticeyi kendi yetenekleriyle engelleyebileceğini zannetmekte veya neticenin meydana gelmemesi yönünden şansına güvenmektedir."