muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13131, Karar No: 2016/18474, Tarih: 20.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/13131 E.  ,  2016/18474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, bakiye kıdem, bakiye ihbar, işe başlatmama tazminatı ile 4 aylık boşta geçen süre tazminatı ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya karşı açmış olduğu işe iade davasını kazandıktan sonra kanuni süresinde yaptığı işe başlatılma talebinin davalı şirket tarafından şeklen kabul edilmiş gibi gösterilerek bir aylık işe başlatılma ile ilgili sürenin bitim tarihi olan 27.03.2012 tarihinden bir gün önce ve işe başlanılması istenilen saate göre yedi-sekiz saatlik bir mesai saatinin kaldığı aşamada tebliğ edilen, çalışma koşullarında da müvekkil aleyhine tamamen değişiklikler içeren davet ihbarının hukuken ciddi, samimi ve gerçekçi bir davet olmaması, davetin sadece işe iade kararının maddi külfetlerini bertaraf etmek amaçlı olarak yapılmış olması sebebi ile 27.03.2012 tarihli tutanakta da belirtilen gerekçelere istinaden müvekilince bu davetin kabul edilmediğini belirterek işe başlatılmama tazminatı, dört aylık boşta geçen süre tazminatı ile bakiye kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili şirketin kanuni bir aylık süre içerisinde hem davacı asile hemde vekiline gerek sözlü, gerekse ... Noterliğinin 23.03.2012 tarih ve ... yevmiye nolu cevabi bildirimi ile davette bulunularak işe başlatılma talebinin kabul edildiğini, davacının ise 27.03.2012 tarihinde işe başlamayacağını bildirirek işyerini terk ettiğini, davacının bir başka işveren nezdinde çalışmakta iken, izin alarak işe başlama davetine icabet ettiğini, davacının işe başlamaması sebebiyle işverenin ilk feshinin geçerli olduğu sonucunun doğduğunu ve müvekkili şirket tarafından ilk fesihte davacının hak ettiği alacaklarının ödendiğini ve başka bir alacağının kalmadığını, işe başlatma yönünden müvekili şirketin tüm samimi çabalarına karşın, davacının gerçek iradesinin işe başlama olmadığını ve iyi niyetli davranmadığını, işe iade kararının maddi sonuçlarından faydalanmak amacıyla bu davayı açtığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının işe başlama hususundaki başvurusunun samimi olmadığına dair işverenlik savunmasının yerinde olmadığı, işe davet yazısının içeriği ve davacının fesih öncesi Elektronik Harp ve Algılıyıcıları Projeleri ile Ar-Ge ve Teknoloji Yönetimi Projeleri gibi proje sonunda ürünün ortaya çıkacağı projelerde çalışmasına rağmen daha farklı bir iş program, profil ve tanımı olan fizibilite çalışmalarında görevlendirilmesi sebebi ile davacının önceki çalışma şartlarına göre aleyhe olan bir görevle işe başlatılmak istendiği, bu sebeple de işverenin işe başlatma hususunda samimi olmadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğinden davacı işçinin, işe iade kararı sonrasında davalı şirket tarafından kanuni süresi içerisinde işe davet edildiği ve davacının da vekili ile birlikte işyerine giderek işe başlatılma şartları konusunda bilgi edindiklerinin kendi imzalarının da bulunduğu 27.03.2012 tarihli tutanaktan anlaşıldığı, söz konusu tutanakta davacı işçiye çalışma yerinin ...... binasındaki mühendislik destek hizmetleri ofisinde önceki kadrosu olan uzman sistem mühendisi sıfatıyla son aldığı ücrete artışlar yansıtılmak suretiyle ikramiye dahil 4.332,74 TL ödeneceği, boşta geçen süre ücretinin ödeneceği, ayrıca davacının başka bir işveren (Roketsan) bünyesinde halihazırda çalışmakta olması sebebiyle işe başlayabilmesi için bir-iki hafta arasında uygun bir süre verilebileceğinin belirtildiği görülmüştür.

Bu açıklamalar kapsamında, aynı mesleki sıfatla ve imkanlarla kanuni süresi içinde işe davet edildiği anlaşılan davacının zaman içerisinde daha önce çalıştığı proje benzeri işlerde çalıştırılmasının önünde herhangi bir engel bulunmazken, davalı şirket ve bilirkişi heyeti tarafından hassaslığı ile önemi hususunda hemfikir olunan fizibilite bölümünde başlatılmak suretiyle işe davet edilmesinin davacının işinde esaslı değişiklik olarak kabulü mümkün olmayıp, davacıya işine tekrar dönebilmesi için makul bir süre de tanındığından davalı tarafından yapılan davetin samimi olduğu ve davacının süresi içinde işe başlamaması sebebiyle feshin geçerli hal aldığının anlaşılması karşısında, talep konusu bakiye kıdem tazminatı, işe başlatmama tazminatı ve dört aylık boşta geçen süre tazminatına yönelik taleplerin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Feshin geçerli hal alması sebebiyle davacı işçiye iş sözleşmesinin feshinden sonra ödenen kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı hesaplamasında dört aylık boşta geçen sürenin hizmet süresine eklenmesi mümkün olamayacağından davacının iki yıl dört ay dokuz günlük hizmetine karşılık ödenen kıdem tazminatı tutarında yanlışlık olmadığından bu talebin yukarıdaki paragrafta belirtildiği üzere reddi gerekmekle birlikte, ihbar tazminatı hesaplamasının yanlış yapılması sebebiyle bakiye tutar olan brüt 997,50 TL'nin davacıya ödenmesi gerektiği anlaşıldığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17583, Karar No: 2008/3528, Tarih: 06.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17583 E.  ,  2008/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : HAZİNE

Taraflar arasındaki şerhin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... 330 parsel sayılı 88.800 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Mayıs 1954 tarih 63 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak zeytinlik ve kestanelik niteliği ile Nafia Haksever adına tespit ve tescil edilmiştir. Daha sonra 1090 ve dava dışı pek çok parsele ifraz edilmiştir. 1090 parsel sayılı 570,48 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, davacıların miras bırakanı ... Akyüz ve ortakları adlarına tapuda kayıtlıdır. Davacılar; 1090 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki apartmanın 2 nolu bağımsız bölümünü 26.07.1993 tarihinde müteahhit ... Hatipoğlu’ndan satın aldığı, taşınmazın orman sınırları içinde kaldığını, orman rejimi dışına çıkarılmadığını, tapu kaydına “orman sınırları içinde kalmıştır” şerhinin konulduğunu 6831 sayılı yasaya muhalefet suçundan Sulh Ceza Mahkemesinde dava açılmasıyla birlikte öğrendiklerini, taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması ve tapu kaydının beyanlar hanesindeki orman şerhinin silinmesi istemiyle dava açmıştır. Davanın devamı sırasında; çekişmeli taşınmazla ilgili orman kadastro komisyonunca yapılan orman sınırlarının, 2/B madde uygulamasının hatalı olduğunun , tapu kaydının beyanlar hanesindeki orman şerhinin kaldırılmasının gerekli olduğunun tespitine karar verilmesi istemiyle dava dilekçesini ıslah etmiştir. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığı, 2. ve 2/B madde uygulamalarına konu edilmediği, davacıların 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesinde düzenlenen 6 ay ve 10 yıllık süreler içinde orman kadastrosunun iptali istemiyle dava açmadıkları, ıslah dilekçelerindeki isteminde sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamından 1090 parsel sayılı taşınmazın müşterek maliklerinden Mukaddes ...’ün Orman Yönetimini taraf göstererek tapu kaydındaki şerhin silinmesi davası açtığı, Yalova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/254-2003/401 sayılı ilamıyla taşınmazın 1944 tahdit haritası içinde kaldığı, 1744 Sayılı Yasanın 2. madde ve 3302 sayılı yasanın 2/B madde uygulamalarıyla da orman rejimi dışına çıkarılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, 20. Hukuk Dairesince onanarak 15.10.2003 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1944 yılında 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 21.09.1982 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 25.07.1990 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır .

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1944 yılında 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, 21.09.1982 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 25.07.1990 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır .

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davacıların iddialarının ancak eda davası niteliğinde olan orman kadastrosuna itiraz davasında ileri sürülebileceğine, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesinde öngörülen orman kadastrosuna itiraz sürelerinin somut olayda çoktan geçirildiğine, eda davası açılacak yerde tesbit davası açılamayacağına, kaldıki uzman bilirkişi raporu ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Yalova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/254-2003/401 sayılı ilamı ile çekişmeli taşınmazın 1944 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı, daha sonra 25.07.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon sırasındada orman sınırlarında bir değişiklik yapılmayarak orman sınırları içinde bırakıldığı belirlendiğine, ...’de 5653 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayırma işlemi yapılmadığına, 4785 Sayılı Yasa karşısında orman sınırı içinde kalan taşınmaz hakkındaki tapu kayıtlarının hukuki değerini yitirdiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonuç itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 06/03/2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4953, Karar No: 2021/20248, Tarih: 30.06.2021

**(Kapatılan)19. Ceza Dairesi         2021/4953 E.  ,  2021/20248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12407, Karar No: 2023/2422, Tarih: 04.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12407 E.  ,  2023/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/3434 E., 2022/3061 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı

reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.11.2022 tarihli ve 2022/3434 Esas, 2022/3061 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve yine aynı Kanun’un 296-1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2022/3434 Esas, 2022/3061 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/332, Karar No: 2020/884, Tarih: 11.11.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/332 E.  ,  2020/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tapu iptali ve tescil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın davalı ... yönünden husumet nedeniyle reddine, davalı ... yönünden ise kabulüne dair verilen 06.12.2016 tarihli ve 2014/287 E., 2016/364 K. sayılı karara karşı davalı ... vekilinin istinaf talebinde bulunması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25.04.2017 tarihli ve 2017/289 E., 2017/329 K. sayılı kararı ile davalı vekilinin esasa ilişkin istinaf isteminin reddine, vekâlet ücretine ilişkin talebinin ise kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin anılan karara karşı temyiz yoluna başvurması sonucunda ise Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.11.2018 tarihli ve 2017/3436 E., 2018/14821 K. sayılı kararıyla temyiz istemi kabul edilerek, bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılmış ve ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur. İlk derece mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda ise önceki kararda direnilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince verilen direnme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

5. 6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

6. Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği aşikardır.

7. Nitekim, Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2019 tarihli ve 2019/13-113 E., 2019/248 K.; 10.12.2019 tarihli ve 2019/1-691 E., 2019/1319 K. sayılı kararları).

8. Somut olayda ise ilk derece mahkemesince yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış, direnmeye ilişkin kısa kararda önceki karara atıf yapılarak sadece, “Mahkememizin 2014/287 Esas 2016/364 Karar sayılı kararında direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

8. Somut olayda ise ilk derece mahkemesince yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış, direnmeye ilişkin kısa kararda önceki karara atıf yapılarak sadece, “Mahkememizin 2014/287 Esas 2016/364 Karar sayılı kararında direnilmesine" denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

9. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

10. O hâlde mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında belirtildiği, açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

11. Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usule uygun karar değildir.

12. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 11.11.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6384, Karar No: 2021/7852, Tarih: 27.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/6384 E.  ,  2021/7852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, müşterek çocuk ...'in velâyeti ve iştirak nafakası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, müşterek çocuk Ercan'ın velâyeti, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi, müşterek çocuk ... yararına hükmolunan iştirak nafakası, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı-karşı davacı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı-karşı davacının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta yatırılmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının Perihan'dan alınmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'ye yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 27.10.2021 (Çrş.)