muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5046, Karar No: 2024/5960, Tarih: 04.11.2024

6. Hal böyle olunca; yukarıda değinildiği üzere tapu iptali-tescile karar verilmesi ve bu kapsamda yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmektedir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekili ile davalılar .... ve .... vekilinin değinilen yönden yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/19837, Karar No: 2010/6157, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19837 E.  ,  2010/6157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dva, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/9736, Karar No: 2016/13393, Tarih: 04.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/9736 E.  ,  2016/13393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ile icra, inkar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının değişen alt işverenler nezdinde güvenlik görevlisi olarak davalı kurumda çalıştığını iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının aynı işyerinde kesintisiz çalışmaya devam ettiği ve işyeri devri nedeniyle iş sözleşmesinin devam ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş sözleşmesinin sona erip ermediği ve davacının işyeri devri kapsamında olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

İşyeri devri halinde işyerinde mevcut iş sözleşmeleri de devir kapsamında yer alıp yeni işverenle devam etmektedir. Ancak bunun için öncelikle işyerinde devam eden iş sözleşmesi ya da sözleşmelerinin bulunması gereklidir. Haliyle devirden önce sona erdirilen iş sözleşmeleri devir kapsamında yer almamaktadır.

Somut olayda davacının iş sözleşmesinin dava dışı alt işverence bildirim süresi verilip 4857 sayılı İş Kanunu’nun 17. maddesi uyarınca feshedilmiştir. Fesihten sonra artık yeni alt işveren nezdinde çalışmaya başlama, yeni bir iş sözleşmesine dayalıdır. Mahkemece sözleşmenin devam ettiği kabul edilerek davanın reddi hatalıdır. Davacının iş sözleşmesinin sona ermesine bağlı taleplerinin hüküm altına alınması gereklidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18689, Karar No: 2017/7125, Tarih: 22.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18689 E.  ,  2017/7125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirket tarafından ... nolu işyeri paket sigortası poliçesi ile sigortalanan .... Oto İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye ait işyerinin bitişiğinde faaliyet gösteren marangozhanenin üstündeki teras katında 26.04.2010 tarihinde spiral makinesi ile demir kesme işlemlerinin yapılması sırasında çıkan kıvılcımlardan dolayı teras katta bulunan brandanın alev almasıyla başlayan yangının çevreye yayılması sonucunda sigortalı işyerine de sıçradığını, söz konusu yangından dolayı sigortalı işyerinde bulunan emtianın bir kısmının tamamen kullanılamaz hale geldiğini, bir kısmının ise ambalajları bozulduğundan paslandığını, sigortalı emtiada meydana gelen 20.828,72 TL'lik hasar bedelinin müvekkili şirket tarafından sigortalı .... Oto İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti'ye 19.07.2010 tarihinde ödendiğini, T.T.K. 1301. maddesinde "Sigortacı sigorta bedelini ödedikten sonra hukuken sigorta ettiren kimse yerine geçer. Sigorta ettiren kimsenin vâki zarardan dolayı üçüncü şahıslara karşı dava hakkı varsa bu hak, tazmin ettiği bedel nispetinde sigortacıya intikal eder." Dendiğini, müvekkili şirketin sigortalısına ödediği tazminat tutarını, yangına sebebiyet verenlerden tahsil etmek amacıyla ... l. İcra Müdürlüğünün 2010/3991 Esas sayılı dosyası ile davalılar aleyhine icra takibi başlattığını, davalılardan ...’nin 22.12.2010 tarihinde, ...’nun ise 07.01.2010 tarihinde borca itirazda bulunduğunu,

davalıların itirazının haksız olduğunu bu nedenle davanın kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... l. İcra Müdürlüğünün 2010/3991 Esas sayılı dosyasına davalılar tarafından yapılan bütün itirazlarının iptaline, takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile davalıların, ... 1. İcra Müdürlüğüne ait 2010/3991 Esas sayılı takip dosyasına yaptıkları itirazın 20.828,72 TL asıl alacak ve 1.305,65 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 22.134,37 TL üzerinden iptali ile asıl alacağa takip tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi uygulanmak sureti ile takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine dayalı itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda; Mahkemece; tüm dosya kapsamına göre; davacının sigortalısına ait işyerinde meydana gelen zararın 17.651,46 TL, 3.177,26 TL, KDV dahil toplam 20.828,72 TL olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak Mahkmece; ödeme tarihinden takip tarihine kadar işlemiş faiz hususunda ayrıca rapor alınıp hesaplama yaptırmadan, davaya konu ... 1. İcra Müdürlüğünün, 2010/3991 sayılı takip dosyasında belirlenen 1.305,65 TL faize aynen hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, davalı taraf, tacir olmayıp esnaf olduğu anlaşılmakla; ödeme taraihinden takip tarihine kadar işleyecek faiz ve takip taraihinden itibaren işleyecek faizin yasal faiz olması gerekirken; ayrıca hesap yaptılmadan takip dosyasındaki 1.305,65 TL'lik (ödeme tarihinden takip tarihine kadar) ticari faize hükmedilmesi ve takip tarihinden itibaren de ticari faiz işletilmesine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Bu halde; Mahkemece yapılacak iş; ödeme tarihinden takip tarihine kadar asıl alacağa işleyecek yasal faizin hesaplattırılarak hükümde belitilmesi ve takip tarihinden itibaren de yasal faize hükmedilmesidirç. Açıklanan nedenlerle kararın bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15193, Karar No: 2012/14116, Tarih: 16.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/15193 E.  ,  2012/14116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü yasal süresi içinde temyiz etmeyen sanığın temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 16.05.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Askerlik görevini ifa etmekte olan sanık hakkında verilen gıyabi kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunun 14/1 uyarınca en yakın üste tebliğ tarihinden itibaren yasal temyiz süresinin başladığına dair sayın çoğunluğun kararına aşağıdaki gerekçelerle katılmıyorum.

I-KONU HAKKINDA YASAL DÜZENLEMELER:

1–7201 sayılı Tebligat Kanununun;

a) “Askeri şahıslara tebligat” başlıklı 14. maddesinde;

“Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır.

Yukarı ki fıkrada yazılı olanların haricindeki askeri şahıslara birlik veya müessesede tebligat yapılması icap eden ahvalde, tebliğin yapılmasını nöbetçi amiri veya subayı temin eder.”

Bunlar tarafından muhatabın derhal bulundurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ kendilerine yapılır.

b) “Tebliğ evrakının muhatabına verilmemesi ve tebligatı kabulden kaçınma” başlıklı 23/1/2008–5728/253 md. ile değişik 54.maddesinde;

“Muhatap namına kendilerine tebligat yapılan kimseler tebliğ evrakını muhataplarına en kısa zamanda vermedikleri ve bundan gecikme veya zarar vukua geldiği takdirde bir yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılır.”

2- 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun;

“Tebliğ usulleri” başlıklı 52.maddesinde;

“Asker kişilere yapılacak tebliğler üst makam aracılığı ile ve ilgiliden alınacak bir belge karşılığı yapılır. Bu belgede tebliğ ve tebellüğ edenin imzaları ile tebliğin yer ve zamanının gösterilmesi lazımdır.”

Nezdinde askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirine gösterilecek evrak kendisine gönderilir. Bu gösterilme bir mehil başlangıcı olursa, gösterilen evrakın konusu ile yer ve zamanını belirten bir belge imzalanır.

Asker kişilerden başkasına yapılması gereken tebliğler, bir alındı karşılığında asker kişiler tarafından yapılabilir.

Tebligat Kanunu hükümleri askeri mahkemelerde de uygulanır.

(Değişik: 11/8/1983 - 2875/2 md.) Savaş halinde tebligat; işin ivediliğine göre basın veya radyo vasıtası ile yapılabilir.”

3- 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun;

“Askeri şahısları” başlıklı 3. maddesinde;

“Askerî şahıslar; Mareşalden asteğmene kadar subaylar, astsubaylar, Millî Savunma Bakanlığı ile Türk Silahlı Kuvvetleri kadro ve kuruluşunda çalışan sivil personel, uzman jandarma, uzman erbaş, sözleşmeli erbaş ve er, erbaş ve erler ile askerî öğrencilerdir.

(Değişik: 11/8/1983 - 2875/2 md.) Savaş halinde tebligat; işin ivediliğine göre basın veya radyo vasıtası ile yapılabilir.”

3- 1632 sayılı Askeri Ceza Kanununun;

“Askeri şahısları” başlıklı 3. maddesinde;

“Askerî şahıslar; Mareşalden asteğmene kadar subaylar, astsubaylar, Millî Savunma Bakanlığı ile Türk Silahlı Kuvvetleri kadro ve kuruluşunda çalışan sivil personel, uzman jandarma, uzman erbaş, sözleşmeli erbaş ve er, erbaş ve erler ile askerî öğrencilerdir.

Milli Savunma Bakanlığı ile Türk Silahlı Kuvvetleri kadro ve kuruluşunda çalışan Devlet memurlarının asker kişi sıfatları, 4.1.1961 tarihli ve 211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun 115 inci maddesinde belirtilen yükümlülükleri ile sınırlıdır.”

Hükümleri yer almaktadır.

II- DEĞERLENDİRME:

1- Tebligat Kanununun 14/1. maddesine göre asker kişi olan sanık hakkındaki gıyabi karar, kıta komutanı ve müessese amiri gibi en yakın üstüne yapılması gerekmektedir.”En yakın üst” ifadesinin “en yakın amir” olarak kabulü gerekir. Er olarak askerlik görevini yapmakta olan bir kişinin “en yakın amiri” bölük komutanıdır. Aksinin kabulü halinde bir er’e yapılacak tebligatın, en yakın üstü olan onbaşıya yapılmasının mümkün olduğu anlamına gelir ki bu durum maddede belirtilen “kıta kumandanı ve müessese amiri” ifadeleriyle bağdaşmaz. (Kiraz - Yaman, Asker Kişilere Tebligat - TBB Dergisi 2006 sayı 65). Yargıtay 8.Ceza Dairesi 16.09.1997 gün ve 11809/11797 sayılı kararında nöbetçi ast subayın en yakın üst olmadığı için kendisine yapılan tebligatı geçerli saymamıştır.(Kiraz - Yaman, Asker Kişilere Tebligat - TBB Dergisi 2006 sayı 65).

Olayımızda sanık ... adına tebligat bölük ast subay vekili Kd. Üçvş. İsmail Durak imzasına 06.04.2011 tarihinde yapılmıştır. Adı geçen Kd. Üçvs., sanığın bölük komutanı değildir. Tebligat geçersizdir. Bu nedenle sanığın 14.04.2011 tarihli temyiz başvurusu süresindedir.

Olayımızda sanık ... adına tebligat bölük ast subay vekili Kd. Üçvş. İsmail Durak imzasına 06.04.2011 tarihinde yapılmıştır. Adı geçen Kd. Üçvs., sanığın bölük komutanı değildir. Tebligat geçersizdir. Bu nedenle sanığın 14.04.2011 tarihli temyiz başvurusu süresindedir.

2- 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun 52. maddesine göre (bkz yukarıda parag. I-2) üst makam (en yakın üst-amir) “asker kişiler” adına aldığı tebligatı bir belge alarak ilgili muhataba vermek zorundadır. Askerlik görevini yapan sanık da 1632 sayılı Kanunun 3. maddesi (Bknz yukarıda parag. I-3) maddede sözü edilen asker kişiler kapsamındadır. 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun 52. maddesine göre en yakın yetkili üst makamın (üst amirin-bölük komutanının) aldığı tebligatı ilgili muhataba (olayımızda askere) bir belge imzalatarak teslim etmesi gerekmektedir. Böylece de muhataba hakkındaki gıyabi karar tebliğ edilmiş olacak ve tebliğ konusu işleme karşı başvuru süresi de bu belgenin alındığı (imzalandığı) tarihten itibaren başlayacaktır. Askeri Yargıtay’ın uygulamalarının da bu yönde olduğu bilinmektedir. Sanığa atılı 1632 sayılı Kanuna muhalefet suçuna ilişkin davalara önceden askeri yargıda bakıldığı malumdur. Anılan bu yargı yerinde tebligat 353 sayılı Kanunun 52. maddesine göre sanığa imza karşılığı kendisine verildikten sonra temyiz süresinin başladığı kabul edilirken, yargı yerinin değişmesi sonucu adli yargıda temyiz süresinin tebligatın yetkili komutana yapıldığı tarihten itibaren başlatılması düşünülemez. Zira asker kişi bakımından yargı yerinin değişmesi yapılacak tebligatın usul ve süresini değiştiremez. Anılan yasa hükmünün adli yargı sürecinde de uygulanması gerekir.

Olayımızda usulsüz olarak tebligat yapılan Kd. Üçvş. tarafından sanığa 13.04.2011 tarihinde imza karşılığı verilmiştir. Sanık tarafından da 14.04 2011 tarihinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur. Bu durumda 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun 52. maddesine göre temyiz başvurusu süresindedir.

3–7201 sayılı Tebligat Kanunun 14/1 maddesinin anlam ve kapsamının sayın çoğunluk tarafından kabul edildiği gibi anlaşılıp uygulandığı takdirde anılan madde AİHS nin 13. maddesiyle bağlantılı olarak adil yargılanmayı isteme hakkını düzenleyen 6. maddesini ihlal edecek, aynı zamanda Anayasanın 36. ve 40. maddelerine aykırılık oluşturacaktır. Anılan maddeler şöyledir:

— AİHM nin ”Etkili başvuru hakkı” başlıklı 13. maddesi;

“Bu Sözleşme’de tanınmış olan hak ve özgürlükleri ihlal edilen herkes, ihlal fiili resmi görev yapan kimseler tarafından bu sıfatlarına dayanılarak yapılmış da olsa, ulusal bir makama etkili bir başvuru yapabilme hakkına sahiptir.”

— Anayasanın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi;

“Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”

“Bu Sözleşme’de tanınmış olan hak ve özgürlükleri ihlal edilen herkes, ihlal fiili resmi görev yapan kimseler tarafından bu sıfatlarına dayanılarak yapılmış da olsa, ulusal bir makama etkili bir başvuru yapabilme hakkına sahiptir.”

— Anayasanın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi;

“Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”

—Anayasanın “Temel Hak Ve Hürriyetlerin Korunması” başlıklı 40. maddesi;

“Anayasa ile tanınmış hak ve hürriyetleri ihlal edilen herkes, yetkili makama geciktirilmeden başvurma imkanının sağlanmasını isteme hakkına sahiptir.

Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.

Kişinin, resmi görevliler tarafından vaki haksız işlemler sonucu uğradığı zarar da, kanuna göre, Devletçe tazmin edilir. Devletin sorumlu olan ilgili görevliye rücu hakkı saklıdır.”

Tebligat Kanununun 14/1. maddesine göre en yakın üste yapılacaktır. Bu en yakın üst (amir) sanık askerin iradesiyle seçtiği, kendisini temsile yetkili değildir. Bunun yanında Ordu içersinde uygulanması gereken ve uygulanan disiplin, sivil hayatın sağladığı özgürlüklerle tam olarak bağdaşmaz. Bu durum askeri disiplinin doğal bir sonucudur. Bu nedenle erat olarak askerlik görevi yapan kişiler sahip oldukları özgürlükleri sivil hayattaki gibi tam olarak kullanamazlar. Asker bir kişinin kendisine gelen tebligatı bölük komutanından istemesi, askeri disiplinin ve ast - üst amirlik ilişkisinin mahiyeti gereği mümkün değildir. Bölük komutanı kendiliğinden tebligatı verinceye kadar asker kişi beklemek zorundadır. Bölük komutanı tebligatı verdiği tarihte sanık asker açısından temyiz süresi geçmiş olabilir. Öte yandan en yakın üstün tebligatı aldığı tarihte muhatap asker, özellikle terör bölgelerinde araziye çıkmış veya tatbikata gitmiş ya da herhangi bir görevle birliğinden birkaç günlüğüne ayrılmış olabilir. Görevden birliğine döndüğünde ve tebligatı alan en yakın üstün kendisine tebligatı verdiği tarihte temyiz süresi geçmiş olabilir. Olasılığı çok yüksek olan bu durumların hak arama özgürlüğünü ve adil yargılama hakkını ihlal edeceği açıktır.

Olayımızda sanık tarafından yapılan 14.04.2011 günlü temyiz başvurusunun 353 sayılı Kanunun 52. maddesine göre süresinde olduğu halde, 7201 sayılı Kanunun 14/1.maddesine göre süresinde kabul edilmemesi hak arama özgürlüğünü kısıtlayacaktır. Temyiz başvurusu hakkı, AİHS nin 6. maddesi ve Anayasanın 36. maddesi kapsamında adil yargılanma hakkının bir gereğidir. Bu durum karşısında ya Anayasanın 90. maddesi hükmüne göre söz konusu yasa hükmü gözetilmeksizin doğrudan Sözleşme hükümleri uygulanarak sanık askerin temyiz tarihinin öğrenme tarihi olarak kabul edilip temyizin süresinde yapılmış olduğu benimsenmelidir. Ya da 7201 sayılı Tebligat Kanunun 14/1 maddesinin Anayasanın 36. ve 40. maddesine aykırılığı ileri sürülerek Anayasa Mahkemesine başvuruda bulunulmalıdır.

III-SONUÇ:

Yukarıda açıkladığım üç ayrı nedenlerle sayın çoğunluğun tebligatın usulüne uygun yapıldığını ve tebligatın yapıldığı tarihe göre temyiz süresinin geçtiği gerekçesiyle verdiği temyiz başvurusunun reddi kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/12441, Karar No: 2014/15976, Tarih: 26.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12441 E.  ,  2014/15976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Denizli 3. İş Mahkemesi

Tarihi :12.04.2013

No :2010/194-2013/248

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, kararında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalılardan .. K.. San.Tic.A.Ş. avukatları ve Z.. S.. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava 20.05.2005 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerli gelir ile yapılan ödeme ve tedavi masraflarının davalılardan müşterek müteselsilen tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davalı K.. San.Tic.A.Ş. % 70, davalı Z.. S.. %5, davalı F.. G.. %5 vefat eden sigortalı Muhammet %20 kusurlu bulunarak hüküm kurulmuştur.

Dava konusu somut olay, 2004 yılından beri davalı kablo imalat işyerinde çalışmakta olan sigortalı Muhammet'in, kablo kontrol işlemleri yaparken kablolardan birinde arıza olduğunu tespit etmesi üzerine arızayı gidermek isterken elektrik akımına kapılması sonucu meydana gelmiştir.

Zararlandırıcı olay nedeniyle alınan 28.09.2011 tarihli kusur raporunda; işveren şirket %60 (%5’i Zihni,%5'i Ferhant'a ait olmak üzere), Muhammet %40 kusurlu bulunmuş iken, hükme esas alınan 01.01.2013 tarihli kusur raporunda işveren şirket %70, Zihni %5, Ferhat %5 oranında kusurlu bulunmuştur. Zararlandırıcı olayda tarafların kusur oran ve aidiyetleri konusunda alınan raporlar arasında açık çelişki mevcuttur.

Yapılması gereken iş, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi

güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, kusur raporları arasındaki mevcut çelişki giderilmeksizin, yetersiz kusur raporu hükme esas alınarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Bozma sonrası yapılacak yargılama sonucuna göre; davalı F. G..ün hükmü temyiz etmemiş olması nedeniyle, davacı Kurum lehine oluşabilecek usulü kazanılmış hak durumunun dikkate alınması gerekeceği muhakkaktır

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan .. San. Tic. A.Ş. avukatları ve Z.. S..'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan A.. K.. San. Tic. A.Ş. ve Z.. S..'a iadesine, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.