muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17895, Karar No: 2017/25648, Tarih: 22.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17895 E.  ,  2017/25648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 147 ada 11 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6413, Karar No: 2019/19776, Tarih: 05.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/6413 E.  ,  2019/19776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin ret kararı kaldırılarak arsa niteliğindeki Ankara ili, Sincan ilçesi, Sincan mahallesi, 306 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11212, Karar No: 2022/1483, Tarih: 22.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11212 E.  ,  2022/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 19.04.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8558, Karar No: 2014/2678, Tarih: 13.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8558 E.  ,  2014/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın ağabeyi adına kayıtlı olduğunu söylediği ve sürücülüğünü yaptığı .../...plakalı araçla, nakliyesi şikayetçi firma tarafından üstlenilen ve gümrük işlemleri İncirlik Gümrük Müdürlüğünce yapılıp mühür tatbik olunarak teslim edilen net 24.700 kg JP-8 akaryakıtını Irak'a götürmek üzere Habur Gümrük sahasına geldiğinde yapılan deyatlı inceleme ve aktarma işlemi neticesinde 03.12.2008 tarihli tutanakta da belirlendiği üzere; tankta 1. vidalı havalandırma (neft) kapağında yer alan "tankın içine hortum sokulabilecek boyutta delikten" yaralanıp 400 kg (mevzuat gereği fireler düşüldüğünde 251 kg.) yükü zilyedliğin devri amacı dışında kendi yararına sarfetmesi eyleminin "nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında aşağıda yazılı bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini bir vekille temsil ettiren şikayetçi şirketin kamu davasında "müdahilliğine" karar verilmediği halde yazılı şekilde sanık aleyhine makfu vekâlet ücretine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğudan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2-nolu ana paragrafının (vekalet ücreti verilmesine ilişkin) hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6989, Karar No: 2006/9167, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6989 E.  ,  2006/9167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesi’nce yapılan yargılamaya ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı .... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine konulan ilk haciz 13.05.1999 tarihli vergi dairesi haczi olup, adı geçenin sıra cetveline yönelik bir itirazı bulunmamaktadır. Daha sonra davacı yanca 06.08.1999 tarihli haciz va’zedilmiştir. Davalı alacaklıların hacizleri bu tarihten sonra olmakla birlikte, İcra ve İflas Kanunu’nun 100 ncü ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21 nci maddesi uyarınca davalıların takip dosyalarından konulan hacizlerin kamu alacağı için konulmuş hacizlere iştirak ettirilmesine yasal imkan bulunmamaktadır. Açıklanan durum karşısında davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/518, Karar No: 2022/901, Tarih: 09.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/518 E.  ,  2022/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

..

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Bölge adliye mahkemesi kararını temyiz eden davalı vekili müvekkilinin maddi durumu elverişli olmadığından, gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceğini ileri sürerek adli yardım talebinde bulunmuştur.

Bilindiği üzere, adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nın 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup, 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabileceği belirtilmiş, 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olaya gelince;

1-Temyiz dilekçesine herhangi bir belge eklemeyen davalının temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK'nn 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığından, davalının adli yardım talebinin reddine,

2-Nispi temyiz harcının tamamlanması bakımından HUMK'nun 434/III. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 09/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4226, Karar No: 2019/857, Tarih: 15.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4226 E.  ,  2019/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 22.06.2011 ile 07.12.2012 arasında davalı işverenlikte işletme müdürü olarak çalıştığını, aylığının ödenmemesi nedeni ile işten ayrılmak zorunda kaldığını, SGK primlerinin asgari ücret üzerinden ödendiğini, ödenmeyen 28.800,00 TL. ücret alacağına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı işçinin çalıştığı dönemlere ilişkin aldığı ücret konusunda net bir iddiada bulunmadığı, davacının hangi dönemlerde ne kadar ücret alacağının eksik olduğunu açıkça belirtmemiş olmasının TMK 'nın 2 maddesine ye aykırılık teşkil ettiğini, davacının alacak iddiasının haksız olduğunu beyanla, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 194. maddesinde, somutlaştırma yükü düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrası uyarınca, taraflar dayandıkları vakıaları, ispata elverişli bir şekilde somutlaştırmakla yükümlüdür. Madde gerekçesinde, maddenin ihdas amacının, uygulamada genel geçer ifadelerle somut vakıalara dayanmadan davaların açılıp yürütülmesinin önüne geçmek olduğu belirtilmiştir. Gerekçenin devamında, "Bir davada, ispat faaliyetinin tam olarak yürütülebilmesi, mahkemenin uyuşmazlığı doğru tespit ederek yargılama yapabilmesi, karşı tarafın ileri sürülen vakıalara karşı kendini savunabilmesi için, iddia edilen vakıaların açık ve somut olarak ortaya konulması gerekir. Genel geçer ifadelerle, somut bir şekilde ortaya koymadan iddia veya savunma amacıyla vakıaların ileri sürülmesi durumunda, yargılamanın sağlıklı bir şekilde yürütülmesi mümkün olmayacağı gibi, vakıaların anlaşılması için ayrıca bir araştırma yapılması ve zaman kaybedilmesi söz konusu olacaktır. Taraflar, haklarını dayandırdıkları hukuk kuralının aradığı koşul vakıalara uygun, somut vakıaları açıkça ortaya koymalıdırlar. Bu vakıaların somut olarak ileri sürülmesi, ilgili taraf için bir yüktür; bu yükü yerine getirmeyen sonuçlarına katlanacaktır." şeklindeki ifadelere yer verilerek somutlaştırma yükünün anlam ve önemi vurgulanmıştır.

Davacının dilekçesinde talebine dayanak yaptığı bazı iddialar (vakıalar) olmakla birlikte, bunlar somut ve açık değilse, o zaman somutlaştırma yükünün yerine getirilmemesinden söz edilmelidir. Somutlaştırma yükü yerine getirilmeden ne karşı tarafın sağlıklı savunma yapması ne de sağlıklı bir hüküm verilmesi mümkündür. Çünkü, karşı tarafın hukukî dinlenilme hakkının gereği olarak açıklama ve ispat hakkını kullanabilmesi için, öncelikle kendisine yöneltilen iddialar hakkında tam olarak bilgilenmesi zorunludur (m. 27). Keza, hükümde nelerin yer alması gerektiğini belirten Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 297 gereğince, tarafların iddia ve savunmalarının, uyuşmazlık noktalarının, hükmün dayandığı ve sabit görülen vakıların, tam olarak gösterilmesi aranmaktadır (m. 297/1-c). Somut vakıalar olmadan, hâkimin sağlıklı ve somut bir karar vermesi de mümkün değildir.

Davanın dayanağı olan vakıaların soyut olarak gösterilmesi yetmez, bu vakıaların ispata elverişli şekilde zaman, mekan ve içerik olarak somutlaştırılması zorunludur. Somutlaştırmak, bir iddiayı, zaman, mekân, kişi, oluş şekli gibi unsurlarıyla algılamaya, anlamaya, tartışmaya, ispata elverişli şekilde ortaya koymaktır. Vakıaların somutlaştırılmasından sonra, karşı tarafça savunma yapılabilir ve mahkemece bir vakıa tam olarak algılanabilir, ispat faaliyeti yürütülebilir ve vakıa üzerinde inceleme ve tartışma yapılarak karar verilevilir (..., s. 31 vd.; .../.../..., s. 665). Soyut ve genel ifadelerle dilekçe yazmak, tarafın kendi bilmediği bir şeyi karşı tarafın bilmesini ve mahkemenin de talepte dahi bulunanın bilmediği, somut olarak ileri sürmediği, belirsiz bir şeyden sonuç çıkarmasını beklemek anlamına gelir ki, bu durum hukuk kuralları bir yana mantık kurallarıyla da bağdaşan bir durum değildir. Yargıtay’ın yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere, dava malzemesini getirmek tarafların, hukuku uygulamak mahkemenin işidir. Taraflar dava malzemesini eksik değil, tam olarak getirmek durumundadırlar. Unutmamak gerekir ki, talebin tam tespit edilemediği belirsiz alacak davasında dahi, talep konusu belirsiz olsa dahi, Kanun hukuki ilişkinin belirtilmesini zorunlu kılmıştır (HMK m. 107). Çünkü, kişi, belirsiz ve bilinmeyen bir hukukî ilişki ve vakıadan hareketle bir talepte bulunamaz.

Somutlaştırma yükü de iddia yükü gibi usûlî bir yük olmakla birlikte (..., s. 36), sonucu iddia yükünden farklıdır. İddia yükünde ortada bir vakıa yokken, somutlaştırma yükünde bir vakıa mevcut, ancak kanunun aradığı şekilde açık ve somut değildir. Bu durumda, özellikle hâkimin davayı aydınlatma ödevi (HMK m. 31) ile ön inceleme hükümleri (HMK m. 320, 137, 140) dikkate alınmalıdır. Çünkü, "maddi ve hukuk açıdan belirsiz yahut çelişkili" hususlarda hâkim davayı aydınlatmak durumundadır (V. ..., Medenî Usûl Hukukunda Hâkimin Davayı Aydınlatma Ödevi, ... 2013). Somut olmayan vakıalarda, maddi ve belirli ölçüde hukuki belirsizlik mevcuttur, bu belirsizliğin giderilmesi gerekir. Bu belirsizlik dilekçelerin verildiği aşamada giderilebileceği gibi, özellikle gerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 320 gerekse m. 137 ve 140 hükümleri gereğince, hâkim tarafından bu konuda çaba gösterilmesi gerekir. Çünkü, ön incelemede tarafların iddia ve savunmalarının tespit edilmesi, anlaştıkları ve anlaşamadıkları noktaların tek tek belirlenmesi gerekli ve zorunlu olup bu aynı zamanda hâkimin ödevidir. Bu çerçevede hâkimin ön incelemede mutlaka somutlaştırmayı sağlaması gerekir. Bu sebeple, sadece tarafların dilekçelerini tekrar ettikleri yönündeki beyanların tutanağa geçirilmesi veya soyut ifadelerle tespit yapılması yeterli değildir. Bu, mahkemenin yargılamayı yürütmesi bakımından sağlıklı olmayacağı ve Kanuna aykırı olacağı gibi, Yargıtay denetimine elverişli bir durum da oluşturmayacaktır. Bunun gibi, tarafların üzerinde bulunan yükleri (iddia, somutlaştırma ve ispat yükü) ve hâkimin görevi ve ödevini bilirkişinin üzerine yıkarak, bilirkişinin bu tespitleri yapması da beklenemez ve bu tespitlere göre de dava yürütülemez. Zira, tarafın iddiası olmayan veya somutlaştırmadığı bir hususu, bilirkişi incelemez, değerlendiremez; bilirkişi hâkimin yerine de geçerek davayı aydınlatamaz, uyuşmazlık ve vakıa belirlemesinde bulunamaz. Bilirkişi ancak, varolanı inceleyebilir, açıklayabilir, teknik bilgisiyle istenen hususu tespit edebilir. Başlangıçta taraflarca ve hâkim tarafından gerçekleştirilmeyen bu işlemlerin sonradan bilirkişi marifetiyle giderilmesi usûlen mümkün değildir.

Eğer somutlaştırma yükü, hâkimin davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevine rağmen, davacı tarafından yerine getirilmemişse, o zaman bu yüke bağlanan yaptırım ortaya çıkacaktır. Somutlaştırma yükünün yerine getirmemenin yaptırımı, ispat yükünü yerine getirmemektir. Bu ise, aslında vakıanın ispata elverişli kabul edilememesi ve bunun sonucu olarak da belirsizlik rizikosuna katlanma şeklinde gerçekleşecektir. Böyle bir durumda, somutlaştırma yükü ve dolayısıyla ispat yükü yerine getirmediğinden, ispat edilemeyen davanın reddi sonucu doğacaktır ki, bu da davanın esastan reddi olup işin esası bakımından kesin hüküm oluşturacaktır. (..., s. 36; .../.../..., s. 666; Umar, s. 144).

Sonuç olarak dava dilekçesinde, gerek Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 119/1-e gerekse m. 194 gereğince somutlaştırma yükünün yerine getirilmemiş olması halinde, önce hâkim davayı aydınlatma ödevi ve ön incelemedeki görevi gereği, somut olmayan hususların belirlenmesini (yeni bir vakıa meydana getirmeden, sadece mevcut vakıa kapsamında) davacıdan istemeli, bu eksiklik tamamlanırsa yargılamaya devam edilerek karar verilmeli, bu eksiklik tamamlanmaz, somutlaştırma gerçekleşmezse, ispatsız kalan davanın reddine karar verilmesi gereklidir.

Somut olayda; dava dilekçesinde, davacı aylık ücret alacakları bulunduğunu iddia ederek ödenmeyen ücretlerinin davalıdan tahsili talep edilmiştir. Dava dilekçesi, soyut ve genel anlatımlar içermektedir. Öncelikle davacıdan aylık ücret tutarı, ödenmeyen ücretlerinin hangi aylardan ve ne miktarda olduğu hususlarının yukarıdaki ilkeler doğrultusunda açıklattırılarak, dosyaya davalı tarafça sunulan bilgi ve belgeler ile bu talepler karşılaştırılmak suretiyle değerlendirilerek oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurulmalıdır.

Yazılı gerekçe ile hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/828, Karar No: 2022/6430, Tarih: 13.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/828 E.  ,  2022/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTANBUL 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalılar tarafından yapılan istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine yönelik olarak verilen karar, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı duruşmalı olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 13/09/2022 tarihinde davacılar vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... ... ve davalı ... Tic. Ltd. Şti. temsilcisi ... ve vekili ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar Beyaz ve ..., müşterek çocukları ve diğer davacı ...'ın 21/12/2004 tarihinde davalı hastanede doğduğunu, doğumdan sonra takibin çocuk doktoru davalı ... tarafından yapıldığını, bebeğin 6 aylıkken oturamamasının doktoru tarafından normal olduğunun beyan edildiğini, 9 aylık olmasına rağmen şikayetlerinin devam ettiğini, 2 yaşına kadar takibe devam eden davalı doktorun herhangi bir teşhis koyamadığından, ... Eğitim Araştırma, Marmara ve İstanbul üniversite hastanelerine yapılan başvurular neticesinde fenilketonüri teşhisi konulduğunu, söz konusu hastalığın topuktan alınacak kanla çok kolay bir şekilde tespit edilebilen, beslenmenin düzenlenmesi ile tedavi edilebilen ve önlenebilen bir hastalık olmasına karşın, anılan basit prosüdürü uygulamayan davalıların doğan zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek anne ve baba için ayrı ayrı 20.000,00TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak kaydıyla çocuk için 20.000,00TL maddi ve yine ek giderler karşılığı 4.000,00TL maddi tazminatın 21/12/2004 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş bilahare vermiş oldukları ıslah dilekçesi ile taleplerini 818.815,00TL ye yükseltmişlerdir.

./..

-2-

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

./..

-2-

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile 806.001,89 TL maddi tazminatın 29.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Özel ... Hastanesi'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a velayeten diğer davacılara verilmesine, 2.297,84 TL SGK'ya ödenen tedavi masrafının 13/07/2009 tarihine kadarki süreç açısından ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Özel ... Hastanesi'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ... dışındaki diğer davacılara verilmesine, 20,000 TL manevi tazminatın 29.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ... ve Özel ... Hastanesi'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, 20,000 TL manevi tazminatın 29.12.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ... ve Özel ... Hastanesi'nden müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine karar verilmiş, hükme karşı davalılar istinaf yoluna başvurmuşlardır.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesince davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.