muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5785, Karar No: 2020/1017, Tarih: 24.02.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/5785 E.  ,  2020/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 83. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İstanbul 30. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.11.2012 tarih – 2012/39 esas ve 2012/1026 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik kararının sanığın direk mernis adresine çıkartılarak TK 21/2 maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olması nedeniyle temyiz süresinin öğrenmeden sonra başlayacağı, kararın infaz amacıyla denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği, sanık 15.04.2013 havale tarihli dilekçesinde özetle, hakkında verilen denetimli serbestlik kararlarına infazına ilişkin evrakların belirttiği adrese gelmesini talep ettiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik kararına uymaması üzerine yargılama devam edildiği ve sanığın mahkemedeki savunmasında, kasıtlı olarak ihlal etmediğini beyan etmesi ve tedbirin infazına başlaması ile kararı öğrenmesi karşısında, sanığın usulsüz tebliğ edilen karara karşı bir itirazda ileri sürmemesi dikkate alınarak tebliğnamenin bu hususa yönelik düşüncesi benimsenmemiştir.

1)Denetim dosyasının aslı veya onaylı örnekleri fiziki dosyaya getirtilmeden, hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 169. maddesine aykırı davranılması,

2)Sarıyer Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06.11.2009 tarih – 2009/3148 D.İş ve Sarıyer Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2009/3053 D.iş sayılı kararların aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla,

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi,

4)Uyap’tan alınan adli sicil kaydı incelendiğinde, sanığın 10.04.2010 tarihinde işlediği, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hakkında kamu davası açılarak İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2017 tarih 2016/504 esas ve 2017/102 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu ve sanığın temyiz incelemesine konu suçun iddianame tarihinin 05.09.2010 olması karşısında; her iki davanın birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerinin tek suç veya iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

5) 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazına başlanıldığı, Bakırköy Prof Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi 24.07.2013 tarihli yazısında, altı haftalık program süresince uyum düzeyinin düşük olduğu gözlemlenmiş olup bu haliyle tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine sanığın tedaviye uyumsuz olduğu gerekçesiyle İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından 20.11.2013 tarihli birinci uyarının TK 35 maddesine göre usulsüz olarak tebliğ edilerek ihtarda bulunulduğu; sonrasında Bakırköy Prof Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi 26.09.2014 tarihli yazısında tedavi programına uyumsuz olduğunun belirtilmesi nedeniyle sanığa ikinci bir ihtaratta bulunulmadan dosyanın kapatıldığı anlaşılmakla, uyumsuzluğun uyuşturucu madde kullanıma devam etmek haricinde başka bir eylemle ihlal edilmiş olması halinde sanığın bu aşamada yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinin kabulünün mümkün olmayacağı da nazara alınarak; bahsi geçen hastane yazısından uyumsuzluğun ne şekilde gerçekleştirildiği anlaşılmadığından; sanığın hastane randevularına gitmeyerek mi yoksa uyuşturucu madde kullanmaya devam etmek suretiyle mi tedaviye uyumsuzluk gösterdiğinin araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5413, Karar No: 2020/3580, Tarih: 28.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/5413 E.  ,  2020/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 09.07.2019 tarih ve 2018/171-2019/306 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından bestelenen Yanında Ben Varım, Dört Mevsim, Bir Erotik Şiir Üzerine Melodram, Pınar'ıma Şarkı, Hasret, Akşam Erken İner Mahpushaneye, Bebemize Ninniler, İlk Şarkılardan Seçmeler/Aşkın Elinden Aşk-I İlan, Bu Kekre Dünyada, Su'da adlı eserlerin mali haklarının 1.1.1995 tarihli yazılı devir beyanı uyarınca müvekkiline devredildiğini, bu sözleşme uyarınca hak sahibi olan müvekkilinin yazılı izni olmaksızın devredilen eserlerin çoğaltılması dağıtım ve temsilinin hukuka aykırı olduğunu, davalının devir sözleşmesine aykırı olarak müvekkilinin muvafakatini almaksızın dava konusu eserleri albümlerde kullanmaya devam ettiğini, ileri sürerek müvekkilinin mali haklarına yapılan tecavüzün men'ine ve ref'ine fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla FSEK 68. maddesi uyarınca 500,00 TL mali hak bedelinin üç katı olan 1.500,00 TL ile 1,00 TL manevi tazminatın tecavüz tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından sunulan belgenin 5846 sayılı Yasa'nın 52. maddesi uyarınca mali hakların devrine dair geçerli bir sözleşme olmadığını, zira söz konusu belgede hangi albümün, hangi eserin, hangi mali hakların devredildiğinin açıklanmadığını, böyle bir belgenin geçerli sayılması halinde dahi müvekkilince davacıya cayma bildiriminde bulunulduğunu, davacının yasal 4 haftalık süre zarfında caymaya itiraz davası açmadığını, müvekkilince dava konusu eserlerin kullanılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, her ne kadar dava konusu yapılan ve davalı tarafından bestelenen müzik eserlerinin nota ve sözlerinin yer aldığı nota albümünün kapağına eser sahibi davalı tarafından "Bu albümdeki bütün şarkıların yasal hakları 1.1.1995 tarihinde ...'e devredilmiştir. Sahibinin izni olmadan bu eserlerin basımı, yayını, kaydı ve seslendirilmesi yasaktır." yazılarak altı imzalanmış ve söz konusu yazılı belgenin bozma ilamında da belirtildiği üzere 5846 sayılı Yasa'nın 52. maddesine uygun bir mali hak devir sözleşmesi olduğu kabulü gerek ise de; bilirkişi raporunu hazırlayan heyette yer alan sektör bilirkişisi tarafından, sektörel uygulamada eseri meydana getirenin eser üzerindeki mali haklarını devretmesinin bir daha bu eserler üzerinde hiçbir hakka sahip olmayacağı veya o eserleri konserlerinde veya albümlerinde kullanamayacağı anlamına gelmeyeceğinin, somut olayda, davalının söz konusu eserleri albümlerimde veya konserlerimde kullanmayacağım şeklinde bir taahhüdünün de olmadığının, eser sahibinin eserini konserlerinde icra edebilmek veya albümlerinde kullanabilmesi için izin alması şeklinde bir sektörel işleyiş olmadığının mütala edildiği, sektör uygulamasından ziyade taraflar arasındaki mali hal devrine ilişkin sözleşmenin uyuşmazlıkta dikkate alınmasının gerektiğinin kabulü halinde dahi davalı tarafından imzalanan beyan irdelendiğinde esasen bu eserlerin 3. bir kişi tarafından basımı, yayını, kaydı ve seslendirilmesi halinde davacının hak sahipliğinin ileri sürülmesi gerektiği, eserlerin davalı tarafından kullanımını kısıtlayan herhangi bir ibarenin bulunmadığı, şu hale göre, davalı kullanımlarının gerek devir sözleşmesi gerek sektör uygulamaları dikkate alındığında davacının mali haklarına tecavüz olarak değerlendirilemeyeceği, ref talebi yönünden yine devre ilişkin imzalı beyan içeriği de dikkate alındığında eser sahibinin kullanımlarının ortadan kaldırılmasının mümkün olmadığı, aksi kabulün izah olunduğu üzere sektör uygulamaları ve sözleşme içeriği ile bağdaşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davaya konu eserlerin sahibi olan ...’ın devir olarak nitelendirilen beyanının basit ruhsat etkisinde olduğu nazara alındığında mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8633, Karar No: 2014/2601, Tarih: 10.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/8633 E.  ,  2014/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım, resmi belgede sahtecilik

Hüküm : 1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

a) TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/7-9, 63, 54, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

b) TCK'nın 204/1, 62/1, 53/1-2-3, 58/7-9, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında;

TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2, 62/1, 53/1-2-3, 58/7-9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında örgüte yardım bakımından suç tarihinin "24.05.2009" yerine "23.05.2009" yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- Sanıklar ..., hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

a) Sanıklar ..., hakkında yapılan incelemede;

Sanıklar müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların örgüt üyesi İkram Kabişen'e yakalanmasını engellemek amacıyla sahte nüfus cüzdanı düzenleyerek teslim ettiklerinin kabul edilip, işlenen bu suçtan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulduğu görülmekle; TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerinde düzenlenen silahlı örgüte yardım bakımından yardımın konusunun suç teşkil etmeyen bir fiilden ibaret olmasının gerektiği, yardımı oluşturan fiilin suç teşkil etmesi halinde ise artık örgüte yardım suçundan söz edilemeyip fiilin aynı Kanunun 220/6. maddesi kapsamında örgüt adına suç işleme olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı icabettirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6841, Karar No: 2021/617, Tarih: 16.02.2021

**5. Ceza Dairesi         2017/6841 E.  ,  2021/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs, kamu görevlisine alenen hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Atılı suçlardan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazineye bildirildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12373, Karar No: 2013/183, Tarih: 16.01.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/12373 E.  ,  2013/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.12.2011 gün ve 417-433 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

492 sayılı Harçlar Yasasına bağlı I sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı yasanın 16.maddesi düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.

Öte yandan, HUMK'nun 434. (6100 S.K. 366.maddeleri yollamasıyla 344.md.) maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi, 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; karar altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK'nun 434/III..(6100 S.K. 368, 344 md.) fıkrasında ise, harcın tamamının ödenmemesi halinde ne gibi işlem yapılacağı usul ve esasları gösterilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, temyiz eden davalı ...'tan temyize esas harcın tümü alınmadan dosyanın temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, HUMK'nun 434.( 6100 S.K. 368, 344. md.) maddesi hükmü gözetilmek suretiyle temyiz eden davalı ...'tan temyiz harcının tamamının tahsil edilmesi, ilgili makbuzun evraka eklendikten sonra dosyanın gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5537, Karar No: 2018/12535, Tarih: 06.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/5537 E.  ,  2018/12535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

28.06.2018 tarihli geri çevirme kararımız ve 08.10.2018 tarihli eksiklik talep yazımız ile incelenmesine gerek duyulan... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2016/886 E. sayılı dava dosyasının aslının ya da eksiksiz onaylı bir suretinin evraka eklenmesi istenmiştir.

Eksiklik talep yazımız üzerine, Mahkemece gönderilen ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2016/886 E. sayılı dosyasının, ilgisiz bir şahsa ait mirasçılık belgesi istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla; Davalı ...'ın davacısı, dava dışı ... ve ...'ın ise davalısı bulunduğu iddia edilen tazminat davasının tespiti ile evraka eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2345, Karar No: 2013/7172, Tarih: 05.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2345 E.  ,  2013/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ... 'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2011 gün ve 2011/425 Esas, 2011/700 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece verilen hükmü temyiz eden sanık müdafiin temyiz dilekçesine ekli sunduğu ... Hastanesinde görevli psikiyatri uzmanınca düzenlenmiş 05.04.2005 günlü, 762 sayılı yazıda sanıkta kronik psikoz akut alevlenme saptandığının bildirilmesi ve hakkında görülen başka bir davayla ilgili olarak ... Asliye Ceza Mahkemesince sevk edildiği ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulunca tanzim edilen ... günlü, ... sayılı raporda ise sanıkta hafif derecede mental retardasyon ile atipik mizaç bozukluğunun mevcut olup bu akıl hastalığı nedeniyle isnat edilen tehdit, hakaret suçlarıyla ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalması nedeniyle durumunun 5237 sayılı TCK.nın 32/2. maddesi kapsamında kaldığının belirtilmesi karşısında sanığın atılı suçla ilgili olarak olay tarihi itibarıyla cezai sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunda gerekli araştırmanın yapılarak sonucuna göre işlem yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18749, Karar No: 2014/4348, Tarih: 05.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18749 E.  ,  2014/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çiçekdağı(Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2010/118-2012/66

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı bankaya 15,000,00 TL üzerinden borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda ''davanın reddine'' karar verildiği halde, gerekçeli kararda ''davacının davalı bankaya 6.000.00 TL borçlu olduğunun tespitine'' karar verilmiş ve böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu durum, HUMK'nun 381/2 (HMK 294/2) maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1994/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurul Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak gerektiği gibi mahkemece belirtilen borç miktarı dışında kalan kısımdan davacının borçlu olmadığının tespitine şeklinde karar verilmesi gerekirken ''borçlu olduğunun tespitine'' biçiminde olumlu tespit hükmü kurulması da kabul şekli itibariyle doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.