muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/13743, Karar No: 2020/11961, Tarih: 04.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13743 E.  ,  2020/11961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25/07/2008 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 08/04/2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-e, 35, 31/2. (3 kez) maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 25/06/2008 tarihinden itibaren, 15/02/2016 tarihli hüküm tarihine kadar geçtiği gözetilerek, davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8423, Karar No: 2006/15568, Tarih: 13.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8423 E.  ,  2006/15568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... 3. A.H.

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4/1 maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere ( MK. md. 118-395, 5133 S.K.md.2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını, geçici l. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. ...da aile mahkemesi kurulmuş ve faaliyete geçmiştir. Bu açıklama karşısında davanın aile mahkemesine devredilmesi gerekir. Hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.11.2006
Yargıtay — Esas No: 2020/13699, Karar No: 2024/17883, Tarih: 24.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2020/13699 E.  ,  2024/17883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/476 E., 2019/452 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. 5237 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesi uyarınca verilen gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, tanık beyanı ile hukuka aykırılığın giderilemeyeceğine,

3. Yeterli delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un "Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi" başlıklı 139 uncu maddesinin birinci fıkrasında; "Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi hâlinde, kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir. Bu madde uyarınca yapılacak görevlendirmeye hâkim tarafından karar verilir." denilmektedir.

İlgili yasa maddesi gereğince, gizli soruşturmacılar suç ve failini belirlemek ve suçla ilgili delil temin etmek için kişileri suça teşvik etmeden bilgi toplayabilecektir.

27.12.2011 tarihli tutanak içeriğine göre, ihbar ve istihbari bilgi sonucu sanık ile inceleme dışı ...'in, ikametlerinin penceresine gelen kullanıcı şahıslara uyuşturucu madde sattıkları bilgisinin alındığı, diğer bir ifadeyle sanığın kimliğinin ve uyuşturucu madde satma yönteminin kolluk görevlilerince bilindiği, nitekim adrese giderek alıcı rolünde davranan gizli soruşturmacının ikametin penceresini tıklatarak

pencereyi açan sanıktan uyuşturucu madde satın aldığı olayda;

27.12.2011 tarihli tutanak içeriğine göre, ihbar ve istihbari bilgi sonucu sanık ile inceleme dışı ...'in, ikametlerinin penceresine gelen kullanıcı şahıslara uyuşturucu madde sattıkları bilgisinin alındığı, diğer bir ifadeyle sanığın kimliğinin ve uyuşturucu madde satma yönteminin kolluk görevlilerince bilindiği, nitekim adrese giderek alıcı rolünde davranan gizli soruşturmacının ikametin penceresini tıklatarak

pencereyi açan sanıktan uyuşturucu madde satın aldığı olayda;

Kolluk görevlilerinin kimliği, adresi ve suçu işleme yöntemi belirlenen sanığı genel soruşturma usulleri ile takip ederek ya da 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi uyarınca iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması veya aynı Kanun'un 140 ıncı maddesinde yazılı teknik araçlarla izlenme koruma tedbirlerine başvurarak suça ilişkin delilleri elde etmeleri mümkün olduğu halde öncelikle şüphelisi belli olmayan suçun işlendiği hususunda delil toplamaya yönelik uygulanması gereken gizli soruşturmacı kararına dayanarak delil toplamaları hukuka uygun olmadığı gibi gizli soruşturmacı olarak görevlendirilen kamu görevlisinin adli kolluk görevlisi olduğu kabul edilse dahi, kolluk görevlisinin suç teşkil eden fiilleri yalnız pasif davranışlarla izleyip tespit etmek yerine, ikametin camını tıklatarak uyuşturucu madde satın alma iradesini ortaya koyduğu, yani kanıt toplamak amacıyla sanığın suç teşkil eden bir eylem hazırlığında olmadığı aşamada suça teşvik edecek nitelikte uyuşturucu madde isteyerek sanığın iradesi üzerinde etkili olduğu ve bu nedenle elde edilen delilin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu, Anayasa'nın 38 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hukuka aykırı delilin hükme esas alınamayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6355, Karar No: 2012/8420, Tarih: 31.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6355 E.  ,  2012/8420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 23.11.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 02.01.2012 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2012/0050 Esas, 2012/738 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 23.11.2011 tarih ve 2011/7204 Esas, 2011/7869 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 04.05.2010 tarih ve 19695 sayılı yazısı ve 18.01.2010 tarihli zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin anlaşılması karşısında, ticaret sicili memurluğunun 04.01.2010 tarihli yazısında, borçlu şirketi ... ve ...'in münferiden temsil ve ilzama yetkili oldukları anlaşılmakla, cezai sorumluluğun hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından şirket ana sözleşmesi de getirtilip, fiilin birlikte işlenmediğinin anlaşılması halinde temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da dikkate alınarak, eş anlatımla şirketi fiilen ve etkin olarak temsil ve ilzama yetkili temsilci belirlenip, suçun oluşumundaki rolü de belirlenerek, buna göre hukuki durumların tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/700, Karar No: 2010/4882, Tarih: 29.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/700 E.  ,  2010/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevli memura kimliği hakkında yalan beyanda bulunmak, nüfus cüzdanında sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın aleyhe düzenleme içerdiği anlaşıldığından uyarlama yapılmasına yer olmadığına

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan hükümlü hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediğinden 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 5 maddesi uyarınca önceki hükümde yer alan ve gerçekte hafif para cezası olması gereken "ağır para" cezasının, adli para cezasına ve 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı yasanın 22. maddesi ile değişik 5083 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2. maddesine eklenen 3. fıkrası gereğince de para cezalarında bir yeni Türk Lirasının küsurunun atılması suretiyle infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,hüküm fıkrasına “kesinleşen önceki hükümdeki 81.789.036 TL ağır para cezasının 81,00 TL’ye indirilip, sonuç ağır para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle infazına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1644, Karar No: 2023/1516, Tarih: 26.04.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1644 E.  ,  2023/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1561 E., 2022/304 K.

ŞİKAYETÇİ : ... vekili Avukat ...

ŞİKAYET OLUNANLAR : 1-... vekili Avukat ...

2-... vekili Avukat ... ve diğer 3 kişi

DAVA TARİHİ : 10.12.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 5. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/531 E., 2021/194 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; borçluya ait aracın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin 1.sırada olması gerekirken 6.sıraya konulduğunu, 1. sırada yer alana alacaklının satış isteminin haczettiği fabrika ve içindeki menkullere ilişkin olduğunu yatırılan avans sonrasında fabrika ve içindeki menkullerin ihale yoluyla satışa çıkarıldığını, aracın satışının istenmediğini, SGK haczinin müvekkili haczinden sonra olduğunu, diğer sıradaki alacaklıların haczinin ise 6 aylık süre içinde satış istenmediğinden düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Şikayet olunan ... Ltd. Şti vekili cevap dilekçesinde; satışa konu araç üzerindeki müvekkili haczinin geçerli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Şikayet olunan SGK vekili cevap dilekçesinde, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile takyidat listesi incelendiğinde SGK lehine 28.11.2019 tarihinde dava konusu araç üstüne haciz işlendiği, icra dosyası kapsamına giren cevabi yazı kapsamında borcun devam ettiği, Amme Alacakları Kanunu 21. maddesi gereğince sıranın usule uygun olduğu ilk sıradaki takip dosyasında haciz tarihinin 17.11.2018 olduğu, 6 aylık süre içinde satış talep edildiği, icra memurluğunca 10.000,00 TL şatış masrafının yatırılmasına dair verilen kararın 24.04.2019 tarihinde tebliğ olduğu, satış avansının 08.05.2019 tarihinde yatırıldığı, satış tarihi itibariyle 06.11.2018 tarihli ihtiyati haczin 17.11.2018 tarihinde kesin hacze dönüştüğü ve süresinde satış avansının yatırılması üzerine haczin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; sıra cetvelinde yer alan SGK haczinin müvekkili haczinden sonra olduğunu, diğer alacaklıların haczinin de 6 ay içinde satış istenmediğinden düştüğünü belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılıp davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki gerekçeyle sıra cetvelinin usul ve kanuna uygun olduğu belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, sıra cetvelinde ilk sırada pay ayrılan alacaklının satış avansının hangi taşınır ya da taşınmaz mallar için yatırıldığının davalı tarafça açıklanmadığını, mahkemece de araştırılmadığını, fabrika binası ve menkullerin satıldığını, ...şirketinin alacağının ihale sonucu infazen kapatılmış olabileceğini, diğer sıradaki hacizlerin de süresinde satış istenmediğinden düştüğünü, SGK haczinin müvekkili haczinden sonra olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK’nın 142 inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden şikayetçiye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30745, Karar No: 2014/27087, Tarih: 18.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30745 E.  ,  2014/27087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/53382

MAHKEMESİ : Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2011

NUMARASI : 2010/92 (E) ve 2011/360 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 12.02.2010 tarihli olay tutanağına göre sanıklar S.. E.. ve A.. G.. ile birlikte hırsızlık suçuna konu 34 AK 8433 plaka sayılı araçta kollukça yakalandığı ve yaşları nedeniyle aynı suçtan dolayı haklarındaki soruşturma evrakının tefrik olunduğu belirtilen E. G.. ve E. G..hakkındaki soruşturma ve kovuşturma dosyasının akıbeti araştırılarak, Erkan ve Erdoğan hakkındaki varsa soruşturma dava açılmış ise kovuşturma dosyası getirtilerek incelenip, E. G.. ve E. G.. hakkındaki dosyanın denetime olanaklı biçimde aslı ya da onaylı sureti dosya arasına konularak, sanıklar Semra ve Alev'in “yüklenen suçu kabul etmeyen, evlerine bırakmak üzere kendilerini düğün evinden sabah 08.00 sıralarında akrabaları olan Erkan ve Erdoğan'ın suça konu araç ile aldıklarına, aracı Doğan isminde başka bir şahsın kullandığına, aracın çalıntı olduğunu bilmediklerine, suça katılmadıklarına” dair savunmaları soruşturma ve dava evrakları birlikte değerlendirilip, deliller bir bütün halinde birlikte tartışılıp araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Yakınanın hükme esas alınan kovuşturma aşamasındaki beyanında suçun gece vakti 03.00 ile 03.30 sıralarında işlendiğini gördüğü belirtilen karşı binadaki komşusunun kimliği araştırılıp, tanık olarak dinlenilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve soruşturma ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.