muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1203, Karar No: 2023/1087, Tarih: 15.03.2023

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/383 E. ve 2017/294 K. sayılı kararı ile, davacılar ... ve ... tarafından davalılar ..., Güneş Sert hakkında açılan nama ifaya izin ve tazminat davasının yapılan yargılaması neticesinde; "Davacı ile davalılar murisi arasında ... 4. Noterliğince tanzim 28/12/2010 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin, ... 4. Noterliğince tanzim 10/04/2012 tarihli ek sözleşmenin ve ... 7. Noterliğince tanzim 08/07/2015 tarihli ek sözleşmenin aynen ifasına, davalı müteahhidin inşaattan el çektirilmelerine, sözleşmenin ifası için davacıya nama ifaya izin verilmesine, taraflar arasında akdedilen sözleşme konusu işlerin eksik inşaat bedelinin 1.184.327,00-TL olduğunun tespitine, Davacılara sözleşmede müteahhide bırakılan dairelerden A Blok 1, F Blok 1, E Blok 2 ve 3, D Blok 4 ve 6 numaralı dairelerin satışına izin ve yetki verilmesine, hüküm altına alınan davacı alacakları, sözleşmenin ifa edilmemiş olmasından kaynaklanmış olması sebebiyle, satılmasına izin verilen daire bedellerinden öncelikle karşılanmasına, artan kısım olması halinde davalılar adına açılacak banka hesabında bloke edilmesine, geç teslim sebebi ile dava tarihine kadar işlemiş ve 94.600-TL rayiç kira bedelinin davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, 50.000-TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine" karar verildiği ve kararın 19/01/2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı, davalı ... Dostluk İnş. Taah. Tic. ile aralarında düzenlenen 30.04.2012 tarihli "Dostluk 15 Yuvacık Evleri Satış Sözleşmesi" başlıklı sözleşme uyarınca 858 adada yapılacak meskenlerden D Blok 4 no.lu bağımsız bölümü 165.000,00-TL bedelle 120.000 TL'si peşin olmak üzere satın alındığının belirtildiği, yine taraflar arasında düzenlenen 26.12.2013 tarihli "Dostluk 15 Yuvacık Evleri Satış Sözleşmesi" başlıklı sözleşme uyarınca 858 adada yapılacak meskenlerden D Blok, 1 no.lu bağımsız bölümün 125.000,00-TL bedelle peşin olarak satın alındığının belirtildiği, davalı ...'ın sözleşmelerde imzasının bulunduğu, davaya konu taşınmazın tapuda 25793/60144 payı davalı ..., 34351/60144 payı davalı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar yerel mahkemece, inşaatın iş sahibi tarafından reddedilemeyecek seviyeye getirilmediği, eksiklikleri giderme maliyetinin 1.184.327,00-TL olduğu, müteahhidin edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle açılan davada verilen kesinleşmiş ilamla arsa sahiplerinin nama ifaya izin talebinin kabulüne ve müteahhidin taşınmazdan el çektirilmesine karar verildiği, arsa sahiplerinin müteahhide karşı ileri sürebileceği def'ileri davacıya karşı da ileri sürebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve bölge adliye mahkemesince de kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilmişse de, davaya konu 1 numaralı bağımsız bölümün yüklenici ile arsa sahipleri arasındaki paylaşıma göre yükleniciye bırakılıp bırakılmadığının asıl sözleşme ve ek sözleşmeler değerlendirilerek belirlenmesi, yükleniciye bırakıldığının anlaşılması halinde ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/383 Esas ve 2017/294 Karar sayılı dosyasında arsa sahipleri tarafından ikame olunan davada nama ifaya izin talebi kabul edilerek dava konusu 4 numaralı bağımsız bölüm de dahil olmak üzere sözleşme ile yükleniciye bırakılan 6 adet (A blok 1, F blok 1, E Blok 2 ve 3, D blok 4 ve 6 numaralı) bağımsız bölümün yüklenici namına arsa sahiplerince satışına izin ve yetki verilmesi suretiyle sözleşmenin ifasına ve eksik işlerin tamamlanmasına karar verilmiş olması, hükmün infazı ile eksik işlerin tamamlanmış olduğunun kabulü ve dosya kapsamındaki delillere göre davacının 1 numaralı bağımsız bölüme hak kazanıp kazanmadığının belirlenmesi, kazanacağının anlaşılması halinde de bu taşınmaza ilişkin varsa eksik ödenen satış bedelinin mahkeme veznesine depo edilmesi suretiyle birlikte ifa kuralına göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik araştırma ve yanılgılı gerekçe ile hüküm tesisi hatalı olmuş, hükmün taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda 2 numaralı bentte açıklanan sebeplerle taraflar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15/03/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15767, Karar No: 2011/1126, Tarih: 25.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15767 E.  ,  2011/1126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20074, Karar No: 2012/32991, Tarih: 06.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/20074 E.  ,  2012/32991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 16.12.2010 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.04.2011 günü temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12131, Karar No: 2012/659, Tarih: 24.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/12131 E.  ,  2012/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 3 adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Mahkemece, kısa kararda 825 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine karar verildiği halde gerekçeli hükümde hatalı olarak 3 kere 825 TL vekalet ücretinin 3 ayrı davacı için paydaşlardan payları oranında ayrı ayrı tahsiline karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14395, Karar No: 2024/8528, Tarih: 11.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14395 E.  ,  2024/8528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/156 Esas, 2021/1208 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2021 tarihli ve 2021/156 Esas, 2021/1208 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 18.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB- 2023/35866

sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB- 2023/35866 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB- 2023/35866 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ilâmında "...somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edildiği, ancak erteleme kararında ve tebliğ evrakında erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun gösterilmediği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce uyarılı ilk başvuru davetiyesi tebliğ edildiği ancak bu aşamada da şüpheliye erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun hatırlatılmadığı ve TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğu gerekçesiyle dava açılarak yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmışsa da, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz mercii ve süresiyle birlikte itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ve denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiçbir aşamada itiraz hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı anlaşılmış olup, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüz olduğundan, bu kararın şüpheli tarafından öğrenilmiş olmasına rağmen, kesinleştiğinden söz edilemez. Bu durumda usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci de bulunmadığından, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kamu davası açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir." şeklinde belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının itiraza tabi olduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise; sanık hakkında Keşan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/02/2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının itiraza tabi olduğunun belirtilmediği gibi, söz konusu kararda itiraz süresi ve merciine ilişkin bir bilginin de yer almadığı, ne soruşturma ve denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiçbir aşamada sanığa itiraz hakkının bildirilmediği, sanık hakkında denetime başlanmasının ise sonucu değiştirmeyeceği, dolayısıyla şüpheliye itiraz hakkı tanınmadan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmeyeceği cihetle, mahkemesince kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 28.12.2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2015 tarihli ve 2014/4613 soruşturma, 2015/13 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterilmediği, kararın şüpheliye 04.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve evrakın tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yüklenen yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Keşan Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2015

tarihli ve 2015/3044 Soruşturma, 2015/963 Esas, 2015/942 sayılı iddianamesi ile Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

C. Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2015/566 Esas, 2016/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 25.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

D. Sanığın denetim süresi içerisinde 22.11.2020 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırıldığının ihbar edilmesi üzerine; Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2021 tarihli ve 2021/156 Esas, 2021/1208 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 18.10.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

E. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca, "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Keşan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilmediği gibi kararda itiraz kanun yolunun, itiraz süresi ve merciinin gösterilmediği, şüpheliye karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle tedbirin infazına başlanamayacağı, müdürlükçe yapılan infaza ilişkin işlemler hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendindeki kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkemesince açılan kamu davasında, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Keşan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2021 tarihli ve 2021/156 Esas, 2021/1208 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5791, Karar No: 2014/10078, Tarih: 17.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5791 E.  ,  2014/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SulhCeza Mahkemesi

SUÇ : Aralarında resmi evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma/yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından sanık ... ile davaya konu dini töreni yaptıran ... hükümden sonra 15.10.2012 tarihinde resmen evlendikleri ve 5237 sayılı TCK.nın 230/5. maddesinin 2. cümlesi gereğince de medeni nikah yapıldığında kamu davasının ve hükmedilen cezanın bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta karar verilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4661, Karar No: 2014/4839, Tarih: 13.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/4661 E.  ,  2014/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/305-2013/56

Davacı, basamak satın aldıktan sonra bağlanan emekli aylığının bağlandığı tarihten itibaren yeniden tespitiyle, maaş farklarının tahsiline, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1997 tarihinde 4181 sayılı yasadan faydalanarak 11.basamaktan 13. basamağa yükseltilmesinin emekli maaşına yansıtılması ve yaşlılık aylığının bağlandığı tarih olan 1.8.2007 tarihinden itibaren emekli maaşının tespiti ile eksik ödenen maaş farklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacıya 01.8.2007 tarihinden geçerli olmak üzere 22. basamaktan bağlanması gereken yaşlılık aylığının 844,06 TL olduğunun ve doğacak farkların ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacıya 1.8.2007 tarihinde 7745 gün Bağ-Kur, 666 gün SSK ve 602 gün Askerlik borçlanması hizmetleri birleştirilerek 22 basamak üzerinden maaş bağlandığı anlaşılmaştır. Ancak mahkemenin hükme esas aldığı bilirkişi raporunda davacının 01.08.2007 tarihinde maaşı 844,06 TL olarak hesaplanmış, bu hesaplamanın Kurum hesabı irdelenmeden yapıldığı anlaşılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bulunan sonuç ile Kurumca bağlanan yaşlılık aylığı arasındaki farkın neden kaynaklandığı açıkca anlaşılamamaktadır. Mahkemece hatanın kaynağı açıkca yazılmayan bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş; öncelikle davalı Kurumdan yeni hesap belgelerini getirterek, Kurum işleminin irdelenmesiyle hata olup olmadığı, hata varsa hatanın nereden kaynaklandığı açıkca izah edilmek suretiyle görüş bildirebilecek alanında uzman bilirkişiden rapor alarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23933, Karar No: 2016/415, Tarih: 21.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/23933 E.  ,  2016/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 05.10.2015

No : 2015/220-2015/289

Dava, yersiz ödendiği ileri sürülen ölüm aylığının yasal faiziyle birlikte toplamı olan 889,15 TL'nin geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilmiştir.

05.10.2015 tarihli kararın davacı S... B...... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 günü Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ve ayrıca 5236 sayılı Kanun, katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2015 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 2.080 TL. olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi, tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması 1086 sayılı Kanunun 427. maddesi gereğidir.

İnceleme konusu davada talep konusu tutar, değinilen kesinlik sınırını aşmadığından, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması olanaksız olup temyiz dilekçesinin reddi gerekmektedir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin, hükmün miktar itibarıyla kesinliği nedeniyle REDDİNE, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.