muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4052, Karar No: 2016/2420, Tarih: 09.05.2016

Yasaya aykırı ise de; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, yine hüküm fıkrasında yer alan zorunlu müdafii ücretinin çıkartılması suretiyle sanık ...'tan tahsil edilmesi gereken yargılama giderleri toplamının ise 1879,10.TL olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen re'sen de temyize tabi olan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkındaki beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 09/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

09/05/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 12/05/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/5059, Karar No: 2022/294, Tarih: 19.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5059 E.  ,  2022/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce 2018/114 E. - 2018/626 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararına karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Bursa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/114 Esas, 2018/626 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazda davacıların payına düşen ve bedeline hükmedilen 191,55 m² karşılığı 19155/801683 hisse olduğu halde, hükümde maddi hata sonucu 23161/801683 hisse olarak yazılması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 1 nolu bendinin 1. ve .... paragrafında yer alan (23161/801683 hisse) ibarelerinin çıkartılarak yerlerine ayrı ayrı (19155/801683 hisse) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/.... maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,

19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6082, Karar No: 2011/7118, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6082 E.  ,  2011/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 01.11.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydında isim düzeltilmesi istemine ilişkindir. Davacı, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının bir kısmında "..." bir kısmında ise "..." yazılan murisi babaannesinin isminin nüfus kayıtlarına uygun şekilde "..." olarak düzeltilmesini talep etmiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

HUMK’nun 388. maddesinde bir kararın kapsaması gereken hususlar belirtildikten sonra 389. madde ile de, kararda iki tarafa yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür.

Hüküm fıkrası, kararın esası olup kanunda “hüküm” kelimesi yalnız hüküm fıkrası için kullanılmıştır. Bu nedenle mahkemece, hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalıdır. Hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır.

Mahkemece HUMK’nun 388. ve 389 maddelerine uygun hüküm kurulmamış, hüküm fıkrasında hangi parselin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinde ne şekilde düzeltme yapılacağı ayrı ayrı yazılması gerekirken "265, 407,543, 1779,2090,2218,2220, 2275 sayılı parsellerde ... ve ... olarak geçen ismin "Yakup kızı Şerife Cihan olarak düzeltilmesine "şeklinde hüküm kurulmuştur. Bu durum infazda tereddüt oluşturacağından yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14708, Karar No: 2013/17541, Tarih: 11.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/14708 E.  ,  2013/17541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Antalya 5. Asliye Ticaret Mahkemesi ile Antalya 1. Asliye Ticaret (Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

5. Asliye Ticaret Mahkemesi, davanın ve takibin dayanağı olan faturanın navlun ücreti ve araç bekleme ücreti bedelinden oluştuğu ve uyuşmazlığın çözümünde deniz ticaretine ilişkin hükümlerinlerin uygulanacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Denizcilik İhtisas Mahkemesi sıfatıyla 1. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, dava konusu taşımanın kara taşımacılığı olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6762 sayılı TTK.’nun görev hususunu düzenleyen 4. maddesine 20.04.2004 tarih, 5136 sayılı Kanun ile eklenen son fıkrayla “İş durumunun gerekli kıldığı yerlerde HSYK.’nun olumlu görüşü ile Adalet Bakanlığı’nca bu Kanunun dördüncü kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin ihtilaflara bakmak ve asliye derecesinde olmak üzere Denizcilik İhtisas Mahkemeleri kurulacağı ve bu mahkemelerin yargı çevresinin HSYK tarafından belirleneceği” hükmü getirilmiştir.

TTK.’na eklenen metinden de anlaşılacağı gibi, TTK.’nun 4. kitabında yer alan 816 ilâ 1262. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve Denizcilik İhtisas Mahkemesinde, yahut bu davalara bakmakla görevli asliye mahkemelerinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

Somut olayda davacı vekili, davalı ile aralarında düzenlenen kara taşımacılığı sözleşmesi uyarınca sözleşme konusu işin ifa edilmesine rağmen fatura bedelinin ödenmediği iddiasıyla icra takibi başlattıklarını, takibe itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu belirterek borçlunun itirazının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden ve davacı vekilinin beyanlarından taraflar arasındaki sözleşmenin kara taşımacılığına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Buna göre uyuşmazlıkta TTK.’nun dördüncü kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağının bulunmamasına göre, uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Antalya 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/230, Karar No: 2012/6531, Tarih: 03.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/230 E.  ,  2012/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık başlangıç tarihinin 15.02.1980 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 03.08.1964 doğumlu olup, üzerine “çırak” şerhi düşülen 15.02.1980 giriş bildirgesinin süresinde Kuruma intikal ettiği, kimlik bilgilerinin doğru olup sonraki çalışmaların aynı sicil numarası üzerinden devam ettiği, işe giriş bildirgesindeki imzanın davacıya aidiyetinin imza inceleme raporuyla teyit edildiği, 02.04.1979 tarihi itibariyle kapsam içinde bulunan davalı işyerinden düzenlenen 1980 yılına ait 1, 2, 3, 4. dönem bordrolarının çıraklar için düzenlendiği belirtilip ve davacı için giriş 15.02.1980 tarihi olmak üzere 1. dönemde 44 gün, 2. dönemde 86 gün, 3. dönemde 89 gün, 4. dönemde 90 gün bildirim yapıldığı, 20.05.1982 tarihli müfettiş tutanağında davacının Ocak 1980'de girdiğinin ve tornacı olup ücretinin 4.600 TL olduğunun belirtildiği, davacı tanıklarından iki bordro tanığı tarafından davacının mekanik atalyöde çeşitli bölümlerde çalıştığının beyan edildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 3. maddesinin II/B bendine göre, “Özel Kanunda tarifi ve nitelikleri belirtilen çıraklar hakkında çıraklık devresi sayılan süre içinde analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları...” uygulanmamaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan ve 05.07.1977 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 2089 sayılı Çırak Kalfa ve Ustalık Yasasının 4. maddesinde, bu kanuna tabı bir sanatı o sanat için düzenlenen tarih ve pratik öğrenim programına göre o işyerinde öğrenmek amacıyla bir çıraklık sözleşmesi ile bir işyeri sahibinin hizmetine giren kimsenin çırak olarak tanımlandığı; 16. Maddesinde ise, işyeri sahibi veya temsilcisinin çırak adayını çalıştırmağa başlamadan önce velisi veya kanuni mümessili ile üç örnek yazılı bir çıraklık sözleşmesi yapmağa mecbur olduğu; 20 maddesinde,sözleşmenin bir örneğinin Mahalli Çıraklık Eğitim Komitesine,derneğe kayıtlı ise ilgili derneğe veya odaya vermek ve sicil numarasını alarak sözleşmeye yazmak zorunda olduğu öngörülmüştür. Diğer taraftan bir kişiye çırak denilebilmesi için, o kimsenin durumunun bu özel kanunda çıraklar hakkında yapılan tarife ve nitelendirmeye uyması gerekir. Yani, taraflar arasındaki ilişkinin niteliği belirlenirken, başka bir ifade ile, davacının belirtilen tarihte çırak olup-olmadığına karar verilirken, çalışma ilişkisine bakılarak karar verilmelidir. Kişi işyerinde üretimle ilgili çalışmalara bilfiil katılıyor, meslek ve sanat eğitimi arka planda tutuluyorsa, bu durumda çıraklık ilişkisinden söz edilemeyecektir. Mahkemece, öncelikle yasada belirtilen biçimde bir çıraklık sözleşmesinin bulunup bulunmadığı araşıtırılmalı, öte yandan, sözleşme bulunsa dahi fiili çalışmanın üretim amacına mı, yoksa meslek ve sanat eğitimi amacına mı yönelik bulunduğu bordro tanıklarının tekrar beyanlarına başvurulmak suretiyle ve diğer delillerle birlikte değerlendirilip belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular birlikte gözetilerek, yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre davacının gerçek durumunun belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13547, Karar No: 2012/15243, Tarih: 21.11.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/13547 E.  ,  2012/15243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi amacıyla yapılan takibe vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kısmen kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalı ...'nın kiracı, davalı ...'nın müteselsil kefil olduğunu, davalıların 2011 yılı Eylül, Ekim, Kasım ve Aralık ayları kiralarını ödemediğini, sözleşme gereğince dönem sonuna kadar kiraların muaccel olması nedeniyle davalılar hakkında icra takibinde bulunduğunu, davalıların haksız olarak takibe itiraz ettiğini, ödeme emrinin tebliğinden sonra kısmi ödemede bulunduklarını ve buna göre takibe konu Eylül ayı kirasının tamamının, Kasım ve Aralık ayı kiralarının da kısmen ödendiğini belirterek, muaccel hale gelen 10 aylık (2012 yılı 25.10.2012 ye kadar) kira bedeli 8.470 TL, ödenmeyen 770 TL Ekim ayı kirası ve eksik ödenen 2011 yılı Kasım ve Aralık ayları farkı 195.50 TL olmak üzere toplam 9.435,50 üzerinden davalıların yapmış olduğu itirazın kaldırılmasına, davalıların %40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine ve temerrüt nedeniyle tahliyeye karar verilmesini istemiştir. Davalı borçlular Ümraniye 3.İcra Müdürlüğünün 2012/3366 esas sayılı dosyasında ödeme emrinin tebliği üzerine yasal süresi içerisinde kira borcunun olmadığını, takibe konu aylara ilişkin kira parasının ödendiğini belirterek borca itiraz ederek, ödeme dekontlarını dosyaya ibraz etmişlerdir.

Takibin ve davanın dayanağı durumundaki 25.10.2009 başlangıç tarihli ve belirsiz süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Böyle bir sözleşmeye konulan kefaletin, dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı B.K.nun 484.maddesine göre geçerli olup olmadığının tesbiti gerekmektedir. Anılan maddeye göre kefalet sözleşmesinin geçerli olabilmesi için yazılı şekilde olması ve muayyen bir miktarı içermesi zorunludur. Taraflar arasındaki kira sözleşmesinde kararlaştırılan aylık kira miktarı muayyen ise de kira sözleşmesinin belirsiz süreli olması nedeniyle, kefilin sorumlu olduğu miktar ve süre belirli olmadığından kefaletin belirli bir miktarı içerdiği kabul edilemez. Bu nedenle geçerli bir kefalet sözleşmesi bulunmadığından, kefil yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davalı kiracının temyiz itirazlarına gelince, taraflar arasındaki kira sözleşmesinde her ne kadar kira parasının süresinde ödenmemesi halinde dönem sonuna kadar kira paralarının muaccel olacağı kararlaştırılmış ise de, kira sözleşmesinin belirsiz süreli olması nedeniyle muacceliyet şartı geçerli olmadığından takip tarihi itibariyle muaccel hale gelmeyen kira paraları yönünden de itirazın kaldırılmasına karar verilmesi, davalı kira paralarını ödediğini belirterek borca itiraz etmiş olmasına ve ödeme dekontlarını sunmasına göre banka kayıtlarının getirtilip ödeme iddiasının değerlendirilerek vadesinde ödenmeyen aylara ilişkin olarak temerrüdün gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; davacı tarafından bir kısım ödemeler dava dilekçesinde kabul edilerek, takipte talep edilen miktarın bir kısmı üzerinden itirazın kaldırılması talep edilmiş olmasına rağmen, talep aşarak takibin asıl alacak üzerinden devamına karar verilmesi de isabetli görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17710, Karar No: 2012/14268, Tarih: 17.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/17710 E.  ,  2012/14268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 23.03.2010 tarihinde verilen hükme karşı sanık müdafii tarafından temyiz başvurusunda bulunulmadığı,sanığın da 1412 sayılı CMUK’nın 310.maddesinde öngörülen yasal 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 28.05.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından , sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,17/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6053, Karar No: 2015/1378, Tarih: 05.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6053 E.  ,  2015/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, avukatlık ücret sözleşmesinden kaynaklanan vekalet ücreti alacağının rüçhanlı olduğunu, bu nedenle birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, Iğdır İcra Müdürlüğü'nün 2010/2851 esas sayılı dosyasında düzenlenen 19.02.2013 tarihli sıra cetvelinin iptali ile alacağına birinci sırada yer verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, duruşmaya katılmamıştır.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar, Dairemizin 11.07.2013 tarih ve 3893 E., 4893 K. sayılı ilamıyla; Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesine göre avukatın sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretinden dolayı, kendi çalışması sonucunda müvekkilinin muhafaza ettiği veya kazandığı mallar ve davadaki diğer taraftan ilam gereğince tahsil edilecek para yahut alınacak mallar üzerinde diğer alacaklılara nazaran rüçhan hakkına sahip olduğu, rüçhan hakkının, vekaletnamenin düzenlenme tarihine göre, vekaletname umumi ise iş sahibi adına ücret konusu işten dolayı ilk yapılan resmi başvurma tarihine göre sıra alacağı, şikayetçinin, ilama dayanan dava dosyasında vekil olarak davayı takip ettiği ve lehine yasal sınırlar içinde ücreti vekalet takdir edildiği, şikayetçinin müvekkili ile yaptığı ücreti vekalet sözleşmesinin 4.11.2010 tarihli olduğu, şikayetçinin takibinin ise 04.11.2012 tarihli olduğu,... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2851 E. sayılı dosyasında alacaklı vekili olduğu gözetildiğinde ve şikayetçinin iş sahibi adına ücret konusu işten dolayı ilk yapılan resmi başvuru tarihinin, davalının haczinden önce olduğu, Avukatlık Kanunu 164/2. maddesi kapsamında kalmak kaydıyla, şikayetçinin alacağının rüçhanlı olduğu belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda,... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2654 E. sayılı dosyasındaki alacağın Avukatlık Kanun'un 164/2. maddesi kapsamında olması nedeniyle şikayetçi alacağının rüçhanlı olduğu gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptali ile... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2654 E. sayılı dosyasındaki alacağın sıra cetvelinin birinci sırasına alınmasına karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar, şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23189, Karar No: 2014/6448, Tarih: 20.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23189 E.  ,  2014/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.05.2013

NUMARASI :Esas no:2012/466 Karar no:2013/513

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının, davaya cevabında, layihalar ve ön inceleme aşamasında maddi tazminata ilişkin bir talebi bulunmamaktadır. Tahkikat aşamasında 17.01.2013 tarihinde verdiği dilekçe ile maddi tazminat istemiştir. Bu dilekçede yer alan maddi tazminat talebi, savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. İddia ve savunma ön inceleme aşamasına kadar serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile genişletilebilir yahut değiştirilebilir. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmez ise, diğer tarafın muvafakati aranmaksızın genişletme yahut değiştirme mümkündür. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise iddia veya savunma, diğer tarafın açık muvafakati veya ıslahla genişletilebilir yahut değiştirilebilir (HMK.md.141). Aksi halde, bu genişletme yahut değiştirme dikkate alınamaz. Davalının ön inceleme aşamasından sonra ileri sürdüğü maddi tazminata davacının bir muvafakati yoktur. Bu yönde bir ıslah da mevcut değildir. O halde, davalının maddi tazminata ilişkin talebinin nazara alınmaması gerekirken, bu yön gözetilmeksizin davalı yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davalının yoksulluk nafakası talebi bulunmamaktadır. Bu yön nazara alınmadan istek dışına çıkılarak davalı yararına yoksulluk nafakası tayin ve takdiri usul ve yasaya aykırıdır (HMK.md.26/1).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.03.2014 (Prş.)