muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9491, Karar No: 2014/19283, Tarih: 01.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9491 E.  ,  2014/19283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Dargeçit Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2013

NUMARASI : 2011/398-2013/31

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezi hudutlarında olmasına karşın, emsal taşınmazların kılavuz beldesinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3667, Karar No: 2022/4105, Tarih: 26.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2019/3667 E.  ,  2022/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın husumet yönünden reddine dair verilen 12.06.2019 tarih ve 2019/928 E. - 2019/819 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi tarafından nakliyat abonman sigorta sözleşmesi ile sigortalanan Arasta Gıda ve Tekstil Ltd. Şti’ne ait akrilik boyalı iplik emtiasının Türkiye’den Moskova/RUSYA'ya taşınması işini davalının ana taşıyıcı olarak üstlendiğini, emtiaların taşınması sırasında Romanya DN2E85 karayolu üzerinde kamyona bağlı römorkun tekerleklerinin alev alması sonucunda römork ve içindeki emtianın yandığını, hasarın oluş şekli ve niteliği ile miktarı konusunun tespiti için eksper raporu düzenlendiğini, fatura ve yapılan tespitlere göre 42.321,41USD (95.405,17 TL) sigortalı zararının sigortalısına ödendiğini, poliçe hükümleri ve alınan ibraname gereğince müvekkilinin sigortalısının halefi olarak ödediği bedelin rücuen tahsili için davalı aleyhine icra takibine giriştiğini, takibin davalının itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, nakliyat abonman sigorta poliçesinde davacının taşıyıcıya rücu etmemesinin taahhüt edildiğini, bu sebeple davacının aktif husumetinin bulunmadığını, davanın zamanaşımı süresinde açılmadığını, önlenmesine olanak bulunmayan durumlarda taşıyıcının sorumluluğunun bulunmadığını, meydana gelen zararın müvekkkili taşıyıcı tarafından önlenmesinin mümkün olmadığını, talep edilen zararın fahiş olduğunu, CMR konvansiyonu hükümleri gereğince sınırlı sorumluluk hükümlerinin uygulanması gerektiğini, davacının yasal faiz talebinin uygun olmadığını, konvansiyonun 27. maddesi gereğince yabancı para cinsinden yapılan takiplerde %5 gecikme faizi istenebileceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesi, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından sunulan nakliyat abonman sigorta poliçesinin 1. sayfası sonundan başlayıp 2. sayfasında devam eden “Karayolu Tüzel Kişilik Şartı” başlığı altında yeralan düzenlemede “bu poliçe kapsamında yapılacak Karayolu taşımalarında nakliyeci firmanın tüzel kişilik olması şartı aranmayacak olup, gerçekleşecek hasarlarda sigortacı taşıyana karşı rücu hakkını kullanmayacaktır. Ancak Denizyolu Havayolu, demiryolu taşımalarında sigortacının rücu hakkı saklıdır.” şeklindeki düzenlemede davacı ... şirketinin karayolu taşımaları ile sınırlı olarak rücu hakkından vazgeçtiği, buna ilişkin prim tahakkuk ettirildiği, bu sebeple davacının aktif husumetinin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalı Arasta Gıda ve Tekstil Ltd. Şti.’ye ait emtia davalı taşıyıcı tarafından Türkiye’den Moskova/RUSYA'ya karayolu ile taşınması sırasında hasara uğradığı, davacı ... şirketinin sigortalısına yaptığı ödeme poliçe kapsamında olup, ödeme ve alınan ibraname ile sigortalısının haklarına halef olduğu, ne var ki, Nakliyat Abonman Sigorta Poliçesinin 1. sayfası sonunda başlayıp 2. sayfasında devam eden “KARAYOLU TÜZEL KİŞİLİK ŞARTI” başlığı altında yeralan düzenlemede “Bu poliçe kapsamında yapılacak karayolu taşımalarında nakliyeci firmanın tüzel kişilik olması şartı aranmayacak olup, gerçekleşecek hasarlarda sigortacı taşıyana karşı rücu hakkını kullanmayacaktır. Ancak Denizyolu Havayolu, demiryolu taşımalarında sigortacının rücu hakkı saklıdır.” şeklindeki düzenleme karşısında davacı ... karayolu taşımaları ile sınırlı olarak rücu hakkından vazgeçtiği ve bunun karşılığında sigortalı şirketten ek prim aldığı, ayrıca davacı takip alacaklısı takip talebine konu alacağın dayanağı olarak "...Talebimiz 3430/72127059 nolu poliçe ile ilgili olarak sigortalımızdan alınan ibraname mutabakat name ve tazminat makbuzu uyarınca zararın rücusudur." açıklamasında bulunduğu, davacının sunmuş olduğu bu ibranamenin ise sigorta hukuku kapsamında düzenlenmiş bir ibraname olup Borçlar Kanununda tanımlanan anlamıyla alacağın temliki iradesini içermediği, gerçek bir temlik iradesinin bulunmadığı, halefiyet ilkesine dayalı olarak talepte bulunulduğu, dava konusu taşımanın karayolu taşıması olması nedeniyle poliçe özel şartı gereğince davacı şirketin rücu hakkının bulunmadığı, davanın, davacının aktif dava ehliyetinin (davacı sıfatının) bulunmaması nedeniyle reddi kararı sonucu itibariyle isabetli olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin ileri sürdüğü istinaf başvuru nedenleri yerinde görülmediğinden, istinaf başvurusunun esastan reddine; ancak, uyulan Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda İlk Derece Mahkemesi Kararının HMK'nın 33 ve 355. maddeleri uyarınca resen düzeltilmesi gerektiğinden, Ilk Derece Mahkemesi Kararının kaldırılmasına, davacının aktif husumet ehliyeti (davacı sıfatı) bulunmadığından, davanın husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 36,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/954, Karar No: 2025/2935, Tarih: 15.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/954 E.  ,  2025/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/369 E., 2022/360 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 06.06.2024 tarihli ve 2023/1-582 Esas, 2024/179 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen direnme kararına konu hükmün yeni hüküm niteliğinde olması ve uyma kararı verilen kısım itibariyle temyiz incelemesinin yapılması için dosyanın Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum Bölge Adliyesi Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının, katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/2735 Esas, 2022/7072

Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29/1. maddesi uyarınca makul oranda haksız tahrik indirimi yapılması ve katılan Kurum lehine vekâlet ücreti tayin edilmesi gerektiği gerekçeleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/369 Esas, 2022/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 15 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, vekâlet ücreti yönünden ise direnilmesine karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın eylemi tasarlayarak işlediğinden bahisle suç vasfına, vekâlet ücretine,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, haksız tahrikin derecesine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle, sanık hakkında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanığın eylemi tasarlayarak işlediğinden bahisle suç vasfına, vekâlet ücretine,

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, haksız tahrikin derecesine,

ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yaklaşık 4 yıl önce Facebook üzerinden maktul ... ile tanıştığı, maktul ile 27.12.2015 tarihinde resmî nikâh ile evlendiği, sanığın ekmek fırınında işçi olarak çalıştığı, iş durumu nedeniyle geceleri genelde evde olmadığı, olaydan 28 gün önce arkadaşı olan Hasan isimli şahsın kendisini aradığı, sanığın ikametine hırsız girdiğini söylemesi üzerine sanığın ikametine gittiği, bahçede kimsenin olmadığı ancak ikametinin içerisine girdiğinde kapının arkasında ...'ı gördüğü, bunun üzerine maktulü ve ...'ı dövdüğü, yaşananların akabinde eşi maktul ...'nin kadın sığınma evine gittiği, maktulün kendisini bir iki defa arayıp müşterek çocukların durumunu ve boşanma konusunu konuştukları, sanığın boşanmak amacı ile kendisini ... İlçesine davet ettiği, maktulün münibüsten indiği, sanığın da söz konusu adreste maktulü beklediği, sanık ... maktulün bir müddet yolun kenarında kaldırımda birlikte oturdukları, sanık ile maktulün konuşmaya başladığı, sanığın adliyeye boşanma işlemleri için gideceklerini söylediği, ardından sanığın maktule böyle bir olay yaşadığı için pişman olup olmadığını sorduğu, maktulün mutlu olduğunu, pişman olmadığını söylediği, bunu duyan sanığın sinir ile üzerinde bulunan ruhsatsız silahını çıkardığı, önce maktulün kalbine doğru nişan aldığı, ancak eğilmesi üzerine kurşunun boğazına geldiği ve yere yığılmasının üzerine bir el de kafasına ateş etmek suretiyle öldürdüğü anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması mahkeme takdirinde olup dosya kapsamı ile uyumlu şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulandığı anlaşıldığından

katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dairemiz bozma ilâmında ifade edildiği üzere maktulden sanığa yönelen haksız hareketin ulaştığı boyut göz önüne alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca makul düzeyde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği hususu gözetilmeksizin azami düzeye yakın şekilde indirim yapılarak 18 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilerek sanığa eksik ceza tayin edilmek suretiyle yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

3. Dairemiz bozma ilâmında ifade edildiği üzere maktulden sanığa yönelen haksız hareketin ulaştığı boyut göz önüne alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca makul düzeyde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği hususu gözetilmeksizin azami düzeye yakın şekilde indirim yapılarak 18 yıl 6 ay hapis cezası tayin edilerek sanığa eksik ceza tayin edilmek suretiyle yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

4. Dairemiz bozma ilâmında katılan Kurum lehine vekâlet ücreti tayin edilmesi gerektiği ifade edilmesine rağmen, Mahkemece kararda direnilmesine karar verilmiş ise de verilen karar yeni hüküm niteliğinde kabul edilerek, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin birinci fıkrasındaki "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yönünden hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle katılan Kurum vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri haksız tahrikin derecesi ve vekalet ücreti yönünden yerinde görüldüğünden Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/369 Esas, 2022/360 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Patnos Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/847, Karar No: 2020/8188, Tarih: 14.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/847 E.  ,  2020/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vakıf Yöneticilerinin Görevden Alınması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde; ... mütevellisi ...'nun, vakıf adına imzaladığı 22.06.2010 tarihli danışmanlık sözleşmesi nedeniyle, vakfı gereksiz yere yükümlülük altına soktuğu, ihmal ve basiretsiz işlemleri nedeniyle vakfı zarara uğrattığı açıklanarak, Vakıflar Kanunu 10. maddesi gereği vakıf yönetiminden azledilmesini istenmiş, davalı mütevelli vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen ilk karar; Dairemizce hükme esas alınan bilirkişi raporunda çelişkili ifadeler bulunduğu gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı mütevelli ... vekilince temyiz edilmiştir.

1. TMK'nin 405. maddesine göre, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır. Aynı Kanun'un 448. maddesine göre de, vesayet dairelerinin yetkilerine ilişkin hükümler saklı kalmak kaydıyla vasi, vesayet altındaki kişiyi bütün hukukî işlemlerinde temsil eder.

Re'sen UYAP ortamında temin edilen nüfus kayıtlarının incelenmesinden, azli istenen davalı ...'nun Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/257-2018/604 sayılı, 12.06.2018 kesinleşme tarihli kararı ile kısıtlanmasına karar verildiğine anlaşıldığına göre, davalıya atanan vasi davaya dahil edildikten sonra yargılamaya devam edilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru değildir.

2. 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 10. maddesinde, vakıf yöneticilerinin vakfın amacına ve yürürlükteki mevzuata uymak zorunda olduğu, bu zorunluluğa uymayanlar ile; vakfın amacı doğrultusunda faaliyette bulunmayan, vakfın mallarını ve gelirlerini amaçlarına uygun olarak kullanmayan, ağır ihmal ve kasıtlı fiilleriyle vakfı zarara uğratan, denetim makamınca tespit edilen noksanlık ve yanlışlıkları verilen süre içerisinde tamamlamayan, düzeltmeyen veya aykırı işlemlere devam eden, medeni hakları kullanma ehliyetini kaybeden veya görevini sürekli olarak yapmasına engel teşkil edecek hastalığa veya maluliyete yakalanan, vakıf yöneticilerinin, meclisin vereceği karara dayalı olarak denetim makamının başvurusu üzerine vakfın yerleşim yeri asliye hukuk mahkemesince görevlerinden alınabileceği, hüküm altına alınmıştır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, 10.02.2005 tarihi itibariyle ...'nın mütevellilik görevini yürüten davalı ...'nun 22.06.2010 tarihinde dava dışı ... Mücevherat Turizm İnşaat Taahhüt A.Ş. ile vakfın taşınmazlarının tespiti konulu, 135.000,00 TL masraf ve ayrıca vakfa kayden veya nakden dönecek taşınmazlardan elde edilecek gelirden %25 pay bedelli danışmanlık sözleşmesi imzaladığı, vakfın 2000-2010 dönemine ilişkin yapılan idari denetim sonucunda düzenlenen teftiş raporunda, 22.06.2010 tarihli sözleşmenin imzalanması nedeniyle vakfın zarara uğratıldığının bildirildiği, sözkonusu teftiş raporuna istinaden Vakıflar Meclisi'nin 20.6.2012 tarihli kararı ile davalı mütevellinin görevden alınmasına karar verildiği ve akabinde eldeki davanın açıldığı, davalı mütevellinin cevap dilekçesinde sözleşme imzalanan şirketin vakfa ait 275 adet taşınmaz tespit ettiğini savunarak taşınmazların listesini ibraz ettiği, mahkemece bozma öncesi aldırılan bilirkişi kurulu raporunda, "22.06.2010 tarihli sözleşmede aksaklık bulunduğu, mütevellinin kusurlu olduğu, tenkit edilecek durumda olduğu fakat ağır bir kusurunun bulunmadığının" bildirildiği, rapora istinaden davanın reddine dair verilen kararın Dairemizce yeni bir rapor alınması gereği ile bozulduğu, mahkemece bozma sonrası aldırılan 25.06.2019 tarihli bilirkişi kurulu raporunda, "vakfı yükümlülük altına sokan sözleşmenin denetim makamının görüşü alınmadan düzenlendiği gerekçesiyle mütevellinin ağır kusurlu olduğunun kabulünün gerektiğinin" bildirildiği, Mahkemece bu son rapor hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki, davalı mütevellinin dava konusu vakıf adına sözleşme düzenlemesi için denetim makamının görüşünü alması gerekmediği gibi, sözkonusu raporda sözleşme nedeniyle vakfın zarara uğratılıp uğratılmadığı somut olarak tespit edilmiş değildir. Buna göre, mahkemece cevap dilekçesinde dökümü bildirilen 275 adet taşınmazdan dolayı vakfın gelir elde edip etmediği, bu taşınmazlara ilişkin açılan dava bulunup bulunmadığı araştırılmadan, neticede davalı mütevellinin dava konusu vakıf adına imzaladığı 22.06.2010 tarihli danışmanlık sözleşmesi nedeniyle vakfın zarara uğratılıp uğratılmadığı net olarak ortaya konulmadan, davanın kabulü doğru olmamıştır.

Buna göre mahkemece yapılacak iş, yukarıda belirtilen esaslar doğrultusunda rapor hazırlamak üzere Vakıflar hukuku alanında uzman yeni bir heyeti bilirkişi heyeti oluşturmak, aldırılacak rapor ile birlikte davalı mütevellinin davaya sebep 22.06.2010 tarihli sözleşmenin imzalanmasında ağır kast ve ihmalinin bulunup bulunmadığı hususları birlikte değerlendirmek, oluşacak sonucuna göre karar vermektir.

Buna göre mahkemece yapılacak iş, yukarıda belirtilen esaslar doğrultusunda rapor hazırlamak üzere Vakıflar hukuku alanında uzman yeni bir heyeti bilirkişi heyeti oluşturmak, aldırılacak rapor ile birlikte davalı mütevellinin davaya sebep 22.06.2010 tarihli sözleşmenin imzalanmasında ağır kast ve ihmalinin bulunup bulunmadığı hususları birlikte değerlendirmek, oluşacak sonucuna göre karar vermektir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı mütevelli ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, sair yönleri incelenmeksizin, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.