muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16359, Karar No: 2024/574, Tarih: 17.01.2024

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelere dayanarak ve resen dikkate alınacak nedenlerle davanın reddine karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 6360 ... Kanun ile davalı Belediyeye devredildiği 31.03.2014 tarihi ve sonrasında yararlanacağı toplu ... sözleşmesinin tespiti ve kapsamı, iddia ettiği şekilde fark alacaklarının bulunup bulunmadığı ile vekâlet ücreti hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 ... Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6360 ... Kanun'un geçici 1 inci maddesinin onuncu fıkrası, 6356 ... Kanun'un 36 ve 39 uncu maddeleri ile 6772 ... Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 ... Kanunla 6212 ... Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun'un 1 vd. maddeleri, 7036 ... ... Mahkemeleri Kanunu'nun 3 üncü maddesi.

3. Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut uyuşmazlıkta; davacı, Muratlı Belediyesinde 17.03.2009 tarihinden itibaren itfaiyeci olarak çalışmaktayken 30.03.2014 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesine devredildiğini, 15.08.2014 tarihinde Genel-... Sendikasına üye olduğunu ancak ... Büyükşehir Belediyesi ile Genel-... Sendikası arasında imzalanan ve 15.01.2014-14.01.2016 Toplu ... Sözleşmesi hükümleri uygulanmadığından toplu ... sözleşmesi farkı alacağının doğduğunu ileri sürerek ücret farkı, ilave tediye farkı, ikramiye farkı ve yıpranma, aile, çocuk, yemek yardımı ile sosyal yardım alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

3. Davacının Muratlı Belediyesinde itfaiyeci olarak çalıştığı ve 6360 ... Kanun uyarınca, 31.03.2014 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesine nakledildiği, dava tarihi itibarıyla da hâlen ... Büyükşehir Belediyesinde çalışmaya devam ettiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının ... Büyükşehir Belediyesine nakledildiği tarih itibarıyla Muratlı Belediyesi ile Belediye-... Sendikası arasında imzalanan 01.03.2013-28.02.2015 tarihleri arasında geçerli Toplu ... Sözleşmesi'nden yararlandığı davalının da kabulündedir.

4. Tüm dosya kapsamına göre davacının, Muratlı Belediyesi ile Belediye-... Sendikası arasında imzalanan 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük tarihli Toplu ... Sözleşmesi'nde yer alan ücret skalaları ve ücret zammı oranları esas alınarak belirtilen dönemde olması gereken ücretler ile fiilen uygulanan ücretler bakımından İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan tespitlerin yerinde olduğu anlaşılmıştır.

5. Ancak Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının 01.03.2015 tarihindeki ücreti tespit edilirken, 16.07.2014 tarihinde Genel-... Sendikasına üye olduğu ve üyeliğin işverene bildirildiği gerekçesiyle 2018 yılı 8. ayından itibaren devredildiği işyeri olan ... Büyükşehir Belediyesi ile Genel-... Sendikası arasında 11.02.2014 imza ve 15.01.2014-14.01.2016 yürürlük süreli Toplu ... Sözleşmesi'nden yararlanması gerektiğinin kabulü ile ilgili toplu ... sözleşmesinin 34 ve 35 inci maddelerine göre hesaplama yapılmıştır. Şöyle ki Genel-... Sendikası ile davalı işveren arasında o dönem 15.01.2014-14.01.2016 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu ... Sözleşmesi'nin 34 üncü maddesinde belirlenen taban ücretin davacının 14.01.2014 tarihinde fiilen aldığı ücretten daha yüksek olduğu, bu hâlde davacının 14.01.2014 tarihinde taban ücrete kıdem zammının eklenmesi, sonra 35 inci maddede öngörülen 2. yıl zammının uygulanması gerektiği benimsenerek hesaplama yapılmış ve Mahkemece bu şekilde belirlenen alacaklar hüküm altına alınmıştır.

6. Mahkemece, davacının fark alacakları hususunda 15.08.2014 tarihinden itibaren yapılan değerlendirme hatalı olmuştur. Her ne kadar davacının devirden sonra 16.07.2014 tarihinde Genel-... Sendikasına üye olduğu ve davalının da bu üyeliği dikkate alarak o dönem yürürlükte bulunan Genel-... Sendikası ile davalı ... Belediyesi arasındaki toplu ... sözleşmesi hükümlerinden davacıyı yararlandırdığı hususunda taraflar arasında ihtilaf yok ise de 6360 ... Kanun'un geçici 1 inci maddesinin onuncu fıkrasında "... Devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu ... sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre, ... belirlenir.” hükmü yer almaktadır. Buna göre kanun hükmü dikkate alındığında, davacının nakledildiği işyerinde toplu ... sözleşmesinin yenisi düzenleninceye kadar nakil işleminden önce tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinden yararlanması gerektiği kabul edilmelidir.

7. Davacının 31.03.2014 tarihinde davalıya ait işyerine nakledildiği, devir tarihinden önce devredildiği davalı ... Belediyesinde yürürlükte bulunan toplu ... sözleşmesinin imza tarihinin 11.02.2014 ve yürürlük tarihinin ise 15.01.2014-14.01.2016 tarihleri olarak belirlendiği; ancak devirden sonra 12.05.2016 tarihinde imzalanan Toplu ... Sözleşmesi'nin ise 15.01.2016-14.01.2018 tarihleri arasında yürürlükte olacağının kararlaştırıldığı hususları dikkate alındığında; davacının yukarıda ifade edilen 6360 ... Kanun hükmü gereği davalıya ait işyerinde Genel-... Sendikasının taraf olduğu yeni toplu ... sözleşmesinin düzenleme (imza) tarihi olan 12.05.2016 tarihine kadar devirle geldiği Kurumda yürürlükte bulunan Belediye-... Sendikasının taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam edeceği kabul edilmelidir.

8. Davacının nakilden önce tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinden nakil sonrasında yararlanmayı sürdürmesi 6360 ... Kanun'un açık hükmünün gereğidir. Bu itibarla söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam edebilmek için sendika üyeliğinin devamı şartı aranmaz. Aynı şekilde bir başka sendikaya üye olunması yahut işkolu değişikliği toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam etme bakımından herhangi bir etki yaratmayacağı gibi işbu dosyadaki gibi davacının nakil sonrasındaki işyerindeki toplu ... sözleşmesinin tarafı olan sendikaya üyeliği ve davalının da bu üyelik sebebiyle işçiyi söz konusu toplu ... sözleşmesinden yararlandırması, yani taraf iradelerinin ortak olması da sonuca etkili olmayacaktır. Esasen Kanun'da " ... nakledilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları ... toplu ... sözleşmesi hükümlerine göre, ... belirlenir." denilerek nakledilen işçilerin nakil olunan işyerinde yeni bir toplu ... sözleşmesi düzenleninceye kadar yaşayabilecekleri maddi kayıpların önüne geçilmek istenmiştir. Kanun'da nakledilen bir işçiye nakil öncesi tâbi olduğu toplu ... sözleşmesinin uygulanmasına devam olunacağı değil; işçinin ücret, mali ve sosyal haklarının nakil öncesi toplu ... sözleşmesine göre belirleneceği vurgulanmaktadır.

9. Açıklanan sebeplerle davacı, devirle geldiği kurumda yürürlükte bulunan Belediye-... Sendikasının taraf olduğu toplu ... sözleşmesinin bitiş tarihi olan 28.02.2015 tarihinden sonra da anılan toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam eder. Sözleşmeden yararlanma, nakledilen işyerinde yeni toplu ... sözleşmesinin düzenlendiği (imzalandığı) tarihe kadar devam eder. Kanun'da açıkça " ... yenileri düzenleninceye kadar ..." hükmüne yer verildiğinden, Genel-... Sendikasının taraf olduğu toplu ... sözleşmesinin yürürlük süresinin geriye etkili şekilde 15.01.2016 olarak belirlenmesi de sonuca etkili değildir. Genel-... Sendikası ile işveren arasındaki toplu ... sözleşmesinden, bu sözleşmenin yürürlük tarihinden itibaren değil, imza tarihinden itibaren yararlanılması Kanun hükmünün gereğidir. Böylece nakil olunan işyerinde yeni toplu ... sözleşmesi düzenleninceye kadar, mevcut sözleşmenin yürürlük süresi veya sendika üyeliği vb. şartlar ile bağlı kalınmaksızın önceki toplu ... sözleşmesinden yararlanmaya devam edilir.

10. Buna göre somut olayda davacının, Genel-... Sendikasının taraf olduğu toplu ... sözleşmesinden ancak sözleşmenin imza tarihi olan 12.05.2016 tarihinden itibaren yararlanabileceğinin kabul edilmesi ve toplu ... sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının buna göre hesaplanması gerekir. Ancak davacı dava dilekçesinde açıkça kendisine ... Büyükşehir Belediyesi ile Genel-... Sendikası arasında imzalanan ve 15.01.2014-14.01.2016 yürürlük süreli Toplu ... Sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasını talep etmiş olmakla; bir önceki paragrafta yer alan emredici hüküm nedeniyle bu toplu ... sözleşmesinden yararlanması mümkün olmadığından, davanın reddi gerekirken 2014 yılı 8. ayından itibaren Genel-... Sendikasının tarafı olduğu toplu ... sözleşmesinden yararlandırılması hatalı olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11673, Karar No: 2014/18432, Tarih: 25.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11673 E.  ,  2014/18432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.02.2014

NUMARASI :Esas no:2013/885 Karar no:2014/109

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlilik dışı doğan 2007 doğumlu Emirhan ile davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına ilişkindir.

Davacı babanın kişisel ilişki talebine ilişkin davasının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320. maddesi uyarınca basit yargılama usulüne göre incelenmesine karar verildikten sonra ilk celse tarafların bildirdiği tanıkların dinlenme talebi reddedilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/3. maddesinin uygulanmasında hataya düşülmüştür. Şöyle ki; çocukla davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yararına olup olmadığı yönünde ilgili uzmandan rapor alınmaması ve tarafların sunduğu delillerin toplanmaması suretiyle eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.09.2014(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/94, Karar No: 2006/73, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-94 E., 2006/73 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/YYB-94 E., 2006/73 K.**

**- BAZI İDARİ MAKAMLARA, YARGI MERCİİ OLMADIKLARI HALDE, YAPTIRIM UYGULAMA BAKIMINDAN KENDİLERİNE KISMEN KAZA YETKİSİ VERİLMİŞ MAKAMLAR OLMALARI

- KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNUNA MUHALEFET ETME SUÇUNDAN SANIK KİŞİ

- KOVUŞTURMA KONUSU FİİLİN KABAHAT OLUŞTURDUĞUNUN ANLAŞILMASI HALİNDE MAHKEME TARAFINDAN İDARÎ YAPTIRIM KARARI VERİLMESİ**- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

- 4926 S. KAÇAKÇILIKLA MÜCADELE KANUNU(MÜLGA) [ Madde 26 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçakçılık suçundan açılan kamu davası sonunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesi kapsamında kaldığı gerekçesiyle 4926 sayılı Yasanın 13/1-2 ve 26. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Mersin Gümrük Komisyonuna gönderilmesine karar vermiştir.

Mersin Gümrük Müdürlüğü Yolcu Komisyonu da; sanıkta yakalanan eşyaların Türkiye'ye ithalinde, ithalat rejimi gereğince belirlenen kurumların iznine tabi olması nedeniyle, eylemin 4926 sayılı Yasanın 13. maddesinin 3. fıkrasına temas ettiği ve aynı Yasanın 26. maddesine göre de Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş, dosya görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin mi yoksa Mersin Gümrük Yolcu Komisyonunun mu görevli olduğu hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında vurgulandığı üzere; Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri (Kunter-Yenisey, Ceza Muhakemesi Hukuku, I. Kitap, 12. Bası, 2003, s. 871 vd., Prof. Dr.Tahir Taner, Ceza Muhakemeleri Usulü Dersleri, 1944, s. 27 vd.) gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardır. Bu bakımdan, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesi eylemin idari yaptırım gerektiren 4926 sayılı Yasanın 13/1-2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, Mersin Gümrük Yolcu Komisyonu ise eylemin aynı Yasanın 13/3. madde ve fıkrası kapsamında kaldığını ve Asliye Ceza Mahkemesinin görevine giren suçu oluşturduğunu belirterek karşılıklı görevsizlik kararı vermiş iseler de, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası'nın 24. maddesinde; "Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir." hükmü uyarınca atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de kovuşturma konusu fiili değerlendirme ve takdir yetkisi görevli Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğundan, uyuşmazlığın Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi görevsizlik kararının kaldırılması suretiyle giderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Mersin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 gün ve 338-814 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 28.03.2006 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14649, Karar No: 2013/18282, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/14649 E.  ,  2013/18282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/08/1993-01/07/2002, 01/06/2003-01/11/2004 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak davacının davacı ...'in davalı işveren ... Aş 'ye ait şirkette 01/08/1993 tarihinden 01/11/2004 tarihine kadar aralıksız nidasız, geçen ve sigortalı hizmet süresi ile birleştirilmesi gereken çalışma süresinin bilirkişi Av. ...'ın raporunda belirtildiği üzere 1950 gün olduğunun tespitine, tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı talebini iki tarih aralığı ile sınırlandırmış ise de mahkemece tek tarih aralığı için bilirkişi raporuna atıfta bulunularak infaza elverişli olmayan şekilde hüküm kurulmuştur.

6100 sayılı HMK'nun 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Mahkemece yukarıdaki olgular dikkate alınmaksızın ve hüküm fıkrasının açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmayıp, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı H.M.K.'nın 370/2 maddesi hükmü uyarınca hüküm bozulmayarak düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek yerine “Davacı ...'in davalı işveren ... Aş 'ye ait şirkette 01/08/1993-01/07/2002, 01/06/2003-01/11/2004 tarihleri arasında Kurum’a bildirilen süreler hariç sigortalı çalıştığının tespitine”rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalı ... San. A.Ş'ye yükletilmesine,

08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7306, Karar No: 2015/6128, Tarih: 05.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7306 E.  ,  2015/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3631, Karar No: 2019/1829, Tarih: 20.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3631 E.  ,  2019/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davacı şirketin eski sahibi ve müdürü olan ...'ın, elinde kalmış olan çekleri iade etmeyerek, sahibi olduğu başka bir şirketin borcuna karşılık davalıya verdiğini, yetkili temsilci tarafından düzenlenmemiş olan çeklerin müvekkili şirketi bağlamadığını ileri sürerek çeke dayalı yapılan takip nedeniyle davacının davalıya borçlu olunmadığının tespitini ve kötü niyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirket tarafından davacı şirkete çelik konstruksiyon işi yapıldığını, iş bedeli karşılığında yetkili temsilci ... tarafından dava konusu çeklerin verildiğini, adı geçen temsilcinin yetkisinin çeklerin verilmesinden sonra sona ermesinin davalı şirketi bağlamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece verilen davanın kabulü kararı, Dairemiz 20/04/2016 gün; 2015/17347 - 2016/6860 K. sayılı ilamı ile “Davacı kambiyo senedindeki imzanın keşide tarihi itibariyle şirket yetkili temsilcisine ait olmadığını ileri sürerek menfi tespit isteminde bulunmuştur. Davalı savunmasında çekin keşide tarihinin ileri tarihli düzenlendiğini, imzaların ise ...'a ait olduğunu savunmuştur. Çeklerin ileri tarihli düzenlendiğini iddia eden davalı bu iddiasını kanıtlamak zorundadır . Somut olayda davalı cevap dilekçesinde karşı tarafın ticari defterlerine dayandığını bildirmiştir. Mahkemece, tarafların defterleri de incelenmek suretiyle, davalının delilleri değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamından sonraki duruşmada, dava konusu uyuşmazlığın Ticaret Kanunu’ndan kaynaklandığı, bu tür uyuşmazlıkların çözüm yerinin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu, somut olayda dava açıldıktan sonra Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 23.07.2015 tarihli kararnamesi ile ...’de müstakil Asliye Ticaret Mahkemesi kurulduğu, görev hususunun kamu düzenine ilişkin olup davaya bakmaya ... Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava yetkisiz temsilcinin keşide ettiği çek nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

Dava tarihinden sonra HSYK'nın 23/07/2015 gün ve 1157 sayılı kararı ile ...'de Asliye Ticaret Mahkemesi kurulması nedeniyle mahkemece görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava yetkisiz temsilcinin keşide ettiği çek nedeniyle menfi tespit istemine ilişkindir.

Dava tarihinden sonra HSYK'nın 23/07/2015 gün ve 1157 sayılı kararı ile ...'de Asliye Ticaret Mahkemesi kurulması nedeniyle mahkemece görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Geçici 9. maddesinde "Bu kanunun göreve ilişkin hükümleri bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tabidir." hükmüne yer verilmiştir.

13.11.2014 dava tarihi itibariyle Asliye Hukuk Mahkemesi davaya bakmakla görevlidir. HSYK'nın da dosyaların yeni kurulan Ticaret Mahkemelerine devri konusunda herhangi bir kararı da bulunmamaktadır.

Dava tarihinden sonra yeni kurulan ihtisas mahkemelerine daha önce açılan davaların devrine ilişkin özel bir hüküm bulunmaması nedeniyle mahkemece açılan davanın yargılamasına devam edilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.