muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11194, Karar No: 2023/43, Tarih: 09.01.2023

2. Davacı vekili katılma yoluyla; çocuk ile baba arasında anne olmadan kişisel ilişki kurulması gerektiğini belirterek katılma yoluyla istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taraflar arasındaki boşanma davasının 29.09.2016 tarihli ön inceleme duruşmasında, müşterek çocuğun geçici velayetinin anneye verilerek baba ile tedbiren kişisel ilişki tesis edildiği, mevcut tedbiren kişisel ilişkinin boşanma davasının kesinleşmesine kadar devam edeceği, boşanma ve ferilerinin kesinleşmiş olmakla hükümde belirlenmiş olan kişisel ilişkinin 20.01.2022 tarihinden itibaren uygulanacağı, ilk derece mahkemesinin dava tarihi olan 30.09.2020 tarihinde mevcut bir tedbiren kişisel ilişki düzenlemesi, karar tarihi olan 16.03.2022 tarihinden önce kesinleşmiş bir kişisel ilişki tesisi mevcut olduğu gerekçesi ile davacının istinaf talebinin reddine, davalının istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen kaldırılmasına, davacının kişisel ilişki düzenlemesi talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili katılma yoluyla temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; kişisel ilişkinin değişen şartlara göre istek halinde her zaman yeniden düzenlenebileceğini, taleplerinin tedbiren karar verilmesi değil mevcut şartların değiştirilmesi yönünde olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve kararın yargılama giderleri ile vekalet ücreti bölümünün bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili katılma yoluyla; davacının dava dilekçesinin terditli olmadığını, davaların yığılması durumunun olduğunu, reddedilen tüm talepleri yönünden lehlerine vekalet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu uyarınca mahkeme aksi kanaatte ise 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun 195 inci ve 346 ncı maddeleri uyarınca hakimin müdahalesi yolu ile tarafların ortak çocuklarının okul kaydının durdurulup durdurulmayacağı ve baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulup kurulmayacağı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu`nun 5 inci ve devamı maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun 195 inci, 323 üncü ve 346 ncı maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu`nun 176 ıncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Davalı vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

Davacı vekili, dava dilekçesi ile tarafların ortak çocuklarının okul kaydının durdurulması için 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu uyarınca müdahale kararı verilmesini, mahkeme aksi kanaatte ise 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun 195 inci ve 346 ncı maddeleri uyarınca hakimin müdahalesini talep etmiş, daha sonra 07.04.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesindeki taleplerinin yanı sıra çocuk ile davacı baba arasında kişisel ilişki tesis edilmesini talep etmiş, mahkemenin verdiği süre içinde de harcını yatırmıştır. Davacı vekilinin talebi terditli değildir. Bu durumda reddedilen hakimin müdahalesi talebi yönünden de davalı yararına ayrıca vekalet ücreti hükmedilmesi gerekirken sadece reddedilen kişisel ilişki kurulması davası yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup kararın bu gerekçeyle bozulması gerekmiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişki kurulması talebinin reddi, davacı aleyhine hükmedilen vekalet ücreti ve yargılama gideri yönlerinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2.Yukarıda (3) numaralı paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı lehine hükmedilmesi gereken vekalet ücreti yönünden BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden taraflara yükletilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10909, Karar No: 2019/956, Tarih: 12.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/10909 E.  ,  2019/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 155 ada 10 parsel sayılı 4426.73 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20 Hukuk Dairesinin 2009/17734E. 2009/18605K. Sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilamında ‘‘Mahkemece 1980'li ve 1990 yıllara ait memleket haritası ile kadastro paftaları getirtilip uygulanmadığı gibi, komşu parsel tutanakları ile revizyon tapu yada vergi kayıtları getirtilip uygulanmak suretiyle taşınmaz yönünü ne olarak gösterdikleri araştırılmamış, taşınmaz başında zilyetlik tanıkları ve tutanak tespit bilirkişileri dinlenmemiş, jeoloji ve ziraat bilirkişilerden taşınmazın ... göre konumu, toprak yapısı, ... yatağına uzaklığı, kot farkı bulunup bulunmadığı konularında ayrıntılı rapor alınmamıştır.

Bu nedenle; çekişmeli parsele komşu parsellere ait tespit tutanak örnekleri ile bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının uygulanıp dava konusu yer belirlendikten sonra ve bilirkişi kurulu marifetiyle kadastro tesbit tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamana ait hava fotoğrafları incelenip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar-ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığının, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesinden sonra, dava konusu taşınmazın ... sayılmayan yerlerden olduğunun tespiti durumunda zilyetlikle kazanma koşullarının araştırılması yanı sıra, çekişmeli taşınmazın ...ın aktif ve pasif yatağında kalıp kalmadığı ve pasif yatakta olması halinde kot farkı bulunup bulunmadığı konularında ayrıntılı rapor alınması, taşınmazın çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğraflarının dava dosyası içine konulması, davanın açıldığı tarihten önce ya da sonra ... yetkilileri tarafından hazırlanan idari tahkikat ve haksız işgal (ecrimisil) tutanakları varsa bu tutanaklar da yerine uygulanıp tutanaklarda ismi yazılı kişiler tanık sıfatıyla dinlenilmesi, toprak uzmanı ziraat bilirkişiden taşınmazın toprak yapısı imar ve iskanın ne şekilde tanındığı, tarım alanına dönüşüp dönüşmediği, ne tür tarım uygulandığı konularında ayrıntılı rapor aldırtılması, 3402 sayılı Kanunun 14/.... maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gereğine’’ değinilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak, yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ve (B) harfleriyle gösterilen toplam 3002,43 m2'lik bölümünün tutanağın diğer hanelerindeki kayıt ve tespitler aynı kalmak üzere davalı ... adına kayıt ve tesciline, taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen 1778,93 m2'lik bölümü hakkında ... tarafından kamulaştırılmak üzere kamu yararı kararı alındığına dair takyidat şerhi verilmesine, krokide (C) harfiyle gösterilen 1424,30 m2'lik bölümünün sınırlandırılmasının iptali ile ... dere şevi olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce ...06.1949 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 28.12.2004 tarihinde yapılıp dava tarihinde dava nedeniyle kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce ...06.1949 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen ... kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 28.12.2004 tarihinde yapılıp dava tarihinde dava nedeniyle kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosya kapsamına, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve uzman ... bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) harfleriyle gösterilen bölümlerinin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı, (C) bölümünün dere yatağı kapsamında kaldığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince ... ve ... ile 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına

12/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28503, Karar No: 2014/18092, Tarih: 17.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28503 E.  ,  2014/18092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm Sanık ... hakkında Beraat

Sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nin mahkumiyetine, sanık...'ın beraatine ilişkin hükümler, sanık müdafii ile katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin 12.10.2011 tarihli dilekçe ile vekaletnamesindeki feragat yetkisine dayanarak sanıklar hakkındaki şikayetten vazgeçtiklerini bildirmesinden sonra suçtan zarar gören ...'ın vazgeçmeden haberi olmadığına, davaya katılmak istediğine ilişkin beyanına itibarla yeniden katılmasına karar verilmesi hukuki değerden yoksun olup hükmü temyize hak vermeyeceğinden temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince reddine

Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın idaresindeki kapalı kasa, kasasında oturma yerleri ve tutulma için korkuluk olmayan kamyon kasasına bindirdiği işçiler ile sağ kapısı açık halde seyri sırasında işçilerden ikisinin ayağa kalktıkları anda dengelerini kaybedip aracın kapalı olan sol kapısına yaslanmaları ve kapının açılıp kamyondan düşmeleri sonucunda bir işçinin ölümü ile diğer işçinin yaralanmasına neden olduğu olayda; sanığın idaresindeki aracın insan taşımaya elverişli olmadığı gibi içinde yolcu olmasına ve güvenli oturakları ve tutunacakları yer bulunmamasına rağmen açık kapı ile seyrini sürdürmesi nedeniyle suçun bilinçli taksirle işlediğinin anlaşılması karşısında cezasının bu nedenle arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5854, Karar No: 2022/2183, Tarih: 28.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/5854 E.  ,  2022/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 44. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma için sanığa gönderilen davetiyenin “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi nedeniyle, duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunması veya diyeceklerini duruşma gününe kadar yazılı olarak bildirmesi gerektiği, mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği ve diyeceklerini yazılı olarak bildirmediği takdirde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunabileceği” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebligatı yapılmadan ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre;

2-Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-Sanığın denetime başladığı, Bakırköy Prof. Dr. ... ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 31/12/2013 tarih ve 827 sayılı yazısı ile, sanığın tetkik ve muayeneleri sonucunda tedaviye uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine dosyanın kapatıldığı, bahsi geçen hastane yazısından uyumsuzluğun ne şekilde gerçekleştirildiği anlaşılmadığından; sanığın ne suretle tedaviye uyumsuzluk gösterdiğinin araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

4-Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4335, Karar No: 2013/4970, Tarih: 12.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/4335 E.  ,  2013/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Güveni kötüye kullanmak suçundan mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin, sanığın yüzüne karşı verilen 12.01.2012 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten 21.02.2012 havale tarihli dilekçesiyle temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 12/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9929, Karar No: 2017/5045, Tarih: 28.11.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/9929 E.  ,  2017/5045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : 1-Sanıklar ... ve ... hakkında zimmet suçundan mahkumiyet

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan beraat

3-Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu itibarla CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği ve ancak dosyada, Hazinenin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükümlerin temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.