muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3980, Karar No: 2012/6826, Tarih: 19.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/3980 E.  ,  2012/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 04/03/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... Kurumunun 1.kanalında ... adlı belgeselin yayınlanmaya başlandığını, belgeselin ... olaylarını da kapsadığını, 19-25 Aralık 1978 tarihinde meydana gelen olaylar akabinde sol basın tarafından yayınlanan yayınlar nedeniyle müvekkilinin tutuklandığını, Askeri Savcılık tarafından müvekkili hakkında kamu davası açıldığını, bu dava sonunda müvekkilinin beraatine karar verildiğini ve onanarak kesinleştiğini, yayınlanan belgesel ile ilgili olarak davada yargılanması sebebiyle müvekkili ile de röportaj yapıldığını, ... Dergisi Genel Yayın Yönetmeni olan davalı ...'in, müvekkilinin kişilik haklarını hedef aldığını, 26.12.2008 tarihinde ... 19:00 ana haber bülteninde yer alan yayın ile 28/12/2008 tarihli ... Gazetesinde yayınlanan yazıda "böyle bir adam", "bu ağır insanlık suçunu işlemiş adam", "alevi mahallelerine saldıran onlardı" gibi sözlerin eleştiri niteliğinde olmadığını, müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını talep etmiştir.

Davalılardan ... Yayın Grubu A.Ş. vekili; ... kanalının yayın ve lisans sahibinin ... Radyo ve Televizyon Yayıncılığı A.Ş. olması nedeniyle husumet yönünden ve yayının davacının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olmadığını ileri sürerek davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili; davacının dava dilekçesinin ikinci sayfasında ...'in ismini bu katliama karıştırdığını açıkça beyan ettiğini, ... katliamıyla ilgili bir başka raporun da dönemin İçişleri Bakanı ...'ya verilen bir devlet raporu olduğunu, bu raporda davacının da adının geçtiğini, ileri sürerek haksız ve mesnetsiz davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. vekili açılan davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, ileri sürerek davanın reddini savunmuştur

Davalılardan ... Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş. vekili açılan davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, ileri sürerek davanın reddini savunmuştur

Yerel mahkemece,dava konusu yayınlarda yer alan ve dava konusu edilen davalı ...'e ait beyanların, davalının ... kanalında 24.12.2008 günü yayınlanan ve ... olaylarının konu edildiği "..." adlı belgesel programındaki konuşması üzerine ifade edildiğini, davacının beyanlarının eleştiri niteliğinde ve eleştiri sınırları dahilinde olup, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesi ile,5187 sayılı Basın Kanununun 13. maddesi gereği,davalı ... Gurubu A.Ş. yönünden husumet nedeniyle olmak üzere tüm davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu yayında ve gazetede yer alan davalı ...'in beyanının "... nin böyle bir adamı, delil yetersizliğinden veya başka nedenlerden, bu ağır insanlık suçunu işlemiş adamdan kendisini temize çıkartıcı biçimde , başkalarını itham edici biçimde beyanat alınmasını, bunun yayınlanmasını şiddetle kınıyorum. Bu insan hesap vermekten bir şekilde kurtulmuştur.Alevi mahallelerine saldıran onlardı. Şimdi burada o olayları onlar başlattı diyor, peki orada Alevilerin mahallelerine saldıranlar kimlerdi" şeklinde olduğu görülmüştür.

Davacının, ...'ta 19-25 Aralık 1978 tarihleri arasında meydana gelen olaylarda 1 nolu sanık olarak yargılandığı ve ... Sıkıyönetim Komutanlığı 1 Numaralı Askeri Mahkemesinin 1980/92 esas ve 1980/520 karar sayılı kararı ile beraatine karar verildiği,bu kararın, Askeri Yargıtay tarafından 11 Temmuz 1983 tarih 1982/530-1983/1 esas ve 1983/351 sayılı ilamıyla onandığı görülmüştür.

Bu kapsamda, davacının, ...'ta 19-25 Aralık 1978 tarihleri arasında meydana gelen olaylarda kendisine isnat edilen suçlardan mahkeme kararı ile bereat etmesine ve bu kararın Askeri Yargıtay tarafından onanarak kesinleşmesine rağmen dava konusu yayında davalı ... tarafından suç isnadı ile itham edici sözler kullandığından eleştiri sınırı aşılmıştır, bu durum davacının kişilik haklarına saldırı oluşturur, davanın tümden reddi doğru değildir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, uygun bir miktarda tazminata hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davanın esastan reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22515, Karar No: 2013/6271, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22515 E.  ,  2013/6271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun arkadaşı olan ...'a ait cep telefonunu kullanmak için ödünç alıp kendi SİM kartını taktıktan sonra olay yerinden uzaklaştığı şeklinde gerçekleşen eylemde hırsızlık suçunun oluştuğu gözetilmeden suçun hukuki vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 20 tam gün olarak tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 04.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/713, Karar No: 2022/4002, Tarih: 19.04.2022

**5. Ceza Dairesi         2019/713 E.  ,  2022/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Eylemin zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 17/06/2021 tarihli ve 2021/5-43 Esas, 2021/287 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; sanık ile şikayetçi arasındaki vekalet ilişkisinde kamu otoritesi ve kamu gücünün kullanılmadığı, söz konusu paranın teslim edilmesinin sanığın avukat olmasının doğal sonucu değil şikayetçi tarafından şahsına duyulan güven ilişkisi nedeniyle verilen ahzu kabz yetkisi kapsamında gerçekleştirildiği ve buna bağlı olarak da aralarındaki ilişkinin hizmet ilişkisi kapsamında kaldığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesinin ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nin 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Suçu 5237 sayılı Yasa'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA 19/04/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA 19/04/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 1. maddesindeki avukatlığın kamu hizmeti ve yargının kurucu unsurlarından olduğuna ilişkin belirleme, 2. maddesinde yazılı amacı, 76/1 ve 109/1-2. maddelerindeki baroların ve Türkiye Barolar Birliğinin kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları olduğuna ilişkin hükümler ile 5237 sayılı TCK’nın 6/1-c maddesindeki tanım ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde; avukatların, 1136 sayılı Kanun'un 35/1 ve 35/A maddelerinde yazılı ve münhasıran avukatlar tarafından yapılabilecek iş ve işlemler ile uzlaştırma işlemi ve barolar ile Türkiye Barolar Birliğinin organlarında ifa ettikleri görevleri yönünden kamu görevlisi oldukları kabul edilmelidir (Gökcan, Hasan Tahsin/Artuç, Mustafa. Ceza Hukukunda Kamu Görevlisi ve Özel Soruşturma Usulleri, 4. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2016, s.57). Öğretide de kabul edildiği üzere; TCK’nın 6. maddesi kapsamında, kamusal faaliyet yaptıkları, dolayısıyla kamu görevlisi oldukları konusunda, anılan maddenin gerekçesi karşısında bir kuşku bulunmayan avukatın, görevi sebebiyle kendisine teslim edilen müvekkiline ait parayı veya başka bir eşyayı müvekkiline vermemesi durumunda, zimmet suçunun oluşacağı ifade edilmektedir (Akçin, İhsan. Kamu İdaresinin Güvenirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar, 2. Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2019), s.50-51; Artuk, Mehmet Emin/Gökcen, Ahmet/Alşahin, M.Emin/Çakır, Kerim. Ceza Hukuku Özel Hükümler, 18. Baskı, Ankara, (2019), s. 976-977; Artuç, Mustafa. Malvarlığına Karşı Suçlar, 3. Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2018), s.732; Mahmutoğlu, Fatih Selami. Türk Ceza Kanunu Genel Hükümler Şerhi. Beta İstanbul (2017), s. 66 (Dipnot 14); Aldemir, Hüsnü. Uygulamada Avukatlık Hukuku, Adalet Yayınevi Ankara (2018), s.700; Gökcan, Hasan Tahsin. Açıklamalı Avukatlık Yasası, 3. Baskı, Adalet Yayınevi Ankara (2012), s.181). Bu nedenle öğreti ve uygulamada kabul edildiği, TCK'nın 247. maddesinin gerekçesinde de ifade edildiği üzere, zimmete geçirilen malın Devlete veya özel kişilere ait olmasının suçun oluşması bakımından öneminin bulunmadığı, kamu görevlisi olan avukatların 01/01/2009 tarihinden sonra görevleri nedeniyle zilyetliği kendilerine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü oldukları malları uhdelerinde tutmaları halinde 5237 sayılı TCK’nın 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunun faili olabilecekleri kabul edilmelidir. Bu itibarla işin esası incelenerek bir karar verilmesi görüşünde olduğumuzdan aksi yöndeki çoğunluk kabulüne iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/15173, Karar No: 2014/3319, Tarih: 24.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15173 E.  ,  2014/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/06/2013 tarih ve 2013/65-2013/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin yazar ... ...’nun mirasçısı olarak FSEK'nın 19. maddesi uyarınca mali hak sahibi olduklarını, davalının geçerli hiçbir sözleşme veya hukuksal dayanak olmadan müvekkillerinin murisinin yazdığı kitapların basım ve satımını yaptığını, basım ve dağıtımı yapılan eserlerin 50 adet olduğunu, davalıya çekilen ihtara verilen cevapta ileri sürülen sözleşmelerin karşı tarafa mali hak veren sözleşmeler olmadığını, muris ile sözleşme imzalayan şirketin ... Yayınevi ... ... ve Ortağı Koll. Şti. iken dava konusu basım ve dağıtımı yapan şirketin ... Yayınevi Ltd. Şti. olduğunu, yapılan sözleşmelerin FSEK'nın 52. maddesine uygun olmadığını, kaldı ki sözleşmelerde basım adedinin belirtilmediğini, neşir sözleşmelerinin BK hükümleri uyarınca 10 yıllık zamanaşımına uğradığını, davalının müvekkillerinin çoğaltma ve yayma mali haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla FSEK'nın 68. maddesi uyarınca hesap edilen 57.000 TL mali hak bedelinin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... Yayınevi ... Doğru ve Ortağı Koll. Şti.'nin devamı olduğunu, davacıların murisi ile 1974 ile 1983 yılları arasında muhtelif neşir sözleşmelerinin yapıldığını, sözleşmelerin kaç baskıyı içerdiğinin de düzenlendiğini, sözleşmelerin 55 kitap yönünden FSEK'nın 52. maddesine uygun olduğunu, sözleşmelerin zamanaşımına uğramadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın davanın reddine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiş, bu bozma ilamına yerel mahkemece direnilmiş ancak Hukuk Genel Kurulu tarafından direnme kararının bozulması üzerine bu bozma ilamına uyularak, ihtarname tarihine kadar dava konusu kitapların davalı yayıncı .../...

Mahkemece, davanın davanın reddine karar verilmiş, kararın temyizi üzerine Dairemizce hükmün bozulmasına karar verilmiş, bu bozma ilamına yerel mahkemece direnilmiş ancak Hukuk Genel Kurulu tarafından direnme kararının bozulması üzerine bu bozma ilamına uyularak, ihtarname tarihine kadar dava konusu kitapların davalı yayıncı .../...

tarafından gerçekleştirilmiş olan basılarına eser sahibi davacıların murisi ve daha sonra da davacılar tarafından uzun bir süre ses çıkarılmadığından söz konusu basılara muvafakat edilmiş sayılması gerektiği, davacı tarafın ihtarname tarihine kadar ki baskıları dava konusu ettiği için ihtarname ve dava tarihi itibariyle gerçekleşmiş bir tecavüz bulunmadığı, buna bağlı olarak tecavüzün ref' i talebinin reddi gerektiği, ayrıca davacıların FSEK 68. madde uyarınca telif tazminatı istemelerinin de mümkün bulunmadığı, ancak davacıların, dava konusu kitapların gelecekteki baskıları ile ilgili olarak koruma süresi içinde engelleme yetkisinin bulunduğu, her ne kadar dava tarihinden önce gerçekleşmiş olan baskılar ile ilgili olarak davacıların uzun süre sessiz kalmaları nedeniyle bu tarihe kadarki baskılar yönünden talep ve dava hakları söz konusu değil ise de, ihtarname ve dava tarihinden itibaren yeni baskıları önleme haklarının mevcut olduğu, davacıların bu tarihten sonra davalı tarafın hukuka uygun olmayan davranışını önlemek üzere talepte bulunmalarının Medeni Kanun'un 2. maddesine aykırılık oluşturmayacağı, bu bakımdan davacıların ihtarname sonrasındaki dönem için FSEK 69. maddesi çerçevesinde olası tecavüzün önlenmesini istemeleri mümkün bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacıların miras bırakanı ...'ya ait 50 adet kitabın davalı tarafından yeni baskılarının yapılmasının önlenmesine, böylece davalının muhtemel tecavüzünün men'ine, ref ve telif tazminatı talepleri ile koşulları oluşmayan ilan talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2018/663, Karar No: 2019/6771, Tarih: 04.04.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/663 E.  ,  2019/6771 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında İstanbul Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 18/06/2015 tarihli ve HS-839601 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 189,00 Türk lirası idari para cezası ve kabahatli ... hakkında Bursa Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 29/06/2013 tarihli ve MA-02954446 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 343,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun kabulüne, idari yaptırım kararlarının iptaline ilişkin İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/11/2016 tarihli ve 2016/3768 Değişik İş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 02/01/2018 gün ve 7022 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/01/2018 gün ve KYB-2018-1207 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; muteriz ...'in 19/10/2016 tarihli başvuru dilekçesi ile kendi adına kesilen idari para cezası ve o dönemde ... plakalı araç maliki olarak gözüken ... hakkında kesilen idari para cezalarının iptalini talep etmesi üzerine, İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğince itirazın kabulü ile anılan idari para cezalarının iptaline karar verilmiş ise de; 18/06/2015 tarihli ve HS-839601 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanağının kabahatli ...'e 22/06/2015 tarihinde tebliğ edildiği halde, kabahatlinin anılan cezaya 15 günlük itiraz süresi geçtikten sonra 19/10/2016 tarihinde itiraz ettiği, yine 29/06/2013 tarihli ve MA-02954446 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanağı ile uygulanan 343,00 Türk lirası idari para cezasının da o tarihte araç maliki olarak gözüken ... isimli şahıs adına tanzim edilmesine rağmen bu cezayada itiraz hakkı bulunmayan ... tarafından itiraz edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan nedenlerle itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 25/11/2016 tarihli ve 2016/3768 Değişik İş sayılı kararının CMK'nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılamayı gerektirmemek üzere BOZULMASINA 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/866, Karar No: 2018/583, Tarih: 24.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/866 E.  ,  2018/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret

HÜKÜM : Basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet, hakaret suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 04.10.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3680, Karar No: 2018/11433, Tarih: 18.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/3680 E.  ,  2018/11433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, ipoteğin kaldırılması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu, davacının ipotek işlemine açık rızasının bulunmadığı ve taşınmazın dava tarihinden sonra kesinleşen ihale ile davalı banka adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu sebeplerle dava tarihinde işbu davayı açmakta haklı olan davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.10.2018 (Prş.)