muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10857, Karar No: 2024/19932, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10857 E.  ,  2024/19932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.03.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/93 E., 2024/348 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.03.2024 tarihli ve 2023/93 Esas, 2024/348 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 11.03.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5527, Karar No: 2019/3283, Tarih: 02.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/5527 E.  ,  2019/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Davacıların tapu ve vergi kayıtları ile zilyetliğe, müdahillerin ise davacıların dedelerinden yer satın aldıkları iddialarına dayandıkları, davacı tarafın dayandığı tapu kayıtlarından birinin 1288 tarih varak 117 numaralı 12 dönüm miktarlı tapu kaydı olup bu tapu kaydının sınırlarının 1339 tahrir numaralı ve 2 hektar miktarlı vergi kaydı ile aynı olduğu, sözü edilen vergi kaydının, miktarınca dava dışı 112 parsel sayılı taşınmaza revizyon görmüş olup vergi kaydı kuzeyde çekişmeli taşınmazlar yönünü “Tepe” olarak okumakla beraber dosya ekinde bulunan dava dosyaları içinde 1288 tarihli başka tapu kayıtları da mevcut olduğu halde davacılardan bu kayıtların tamamına dayanıp dayanmadıklarının sorulup saptanmadığı gibi; davacılardan ...'nın babası ...'in tarafı olduğu ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1953/90 Esas, 1953/214 Karar sayılı ilamında mahkemece 50.000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün mera olmayıp ... tarlası olduğu kabul edilerek davacı ... Köyü Muhtarlığı'nın men'i müdahale talebinin reddine; kalan kısımlar yönünden istemin kabulüne dair verilen kararın sadece ... tarafından temyiz edilerek dayandığı tapu kaydının yöntemince uygulanması gereğine değinilerek bozulmasından sonra takip edilmeyen dava işlemden kaldırılarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; 50.000 metrekarelik bölüm yönünden temyiz edilmediğinden kesinleşen davada Hazine taraf olmadığından aleyhine kesin hüküm söz konusu olmamakla beraber kuvvetli delil olarak değerlendirilme imkanı bulunduğuna göre mahkemece, sözü edilen ilamda yer alan 50.000 metrekarelik taşınmaz bölümünün çekişmeli taşınmazlar içinde kalıp kalmadığının belirlenmemesi, diğer taraftan davada mera iddiasına dayanılmış olması nedeniyle keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların davada yararı olmayan komşu köy ve mahalleler halkı yerine usule aykırı olarak aynı köyde oturan kişilerden dinlenmesi ve tek ziraatçiden ibaret bilirkişi tarafından tanzim edilen soyut içerikli rapora itibar edilerek hüküm kurulması nedeniyle yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek; öncelikle, davacılardan tutundukları tapu kayıtlarının açıkça sorulması, bundan sonra dayanılan tapu kayıtlarının mahalli Tapu Sicili Müdürlüğü ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Daire Başkanlığından getirtilerek bundan sonra mahallinde, davada yararı bulunmayan komşu köy ve mahalleler halkından seçilecek yaşlı ve ehil üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, tarafların gösterecekleri ve aynı usulle belirlenmiş tanıkları, üç kişilik uzman ziraatçi bilirkişi kurulu ve uzman fen bilirkişisinin katılımı ile yeniden keşif yapılması; keşifte davacı tarafın tutunduğu tüm tapu kayıtları 3402 sayılı Kanun'un 20

. maddesine göre yöntemine uygun şekilde zemine uygulanarak kapsamlarının fenni bilirkişi tarafından harita üzerinde işaretlenmesi, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden davacı ve müdahillere tanıkla kanıtlama olanağının sağlanması, keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın öncesinin mera olup olmadığı, taşınmaz üzerinde zilyetliğin hangi tarihte başladığı, ilk zilyetlerinin kimler olduğu, zilyetliğin kimden kime ve ne şekilde intikal ettiği, hali hazır kimler tarafından ne olarak kullanıldığı konularında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, uzman ziraatçi bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, evveliyatının ve hali hazır durumunun kamu orta malı niteliğinde mera vasfında bir taşınmaz olup olmadığı, taşınmazların toprak yapısı, bitki örtüsü, taşlılık oranı, eğimi vb. niteliğine etki edebilecek unsurları ve çevredeki mera parsellerinin eylemli mera olup olmadığı ve mera parselleri ile çekişmeli taşınmazlar arasında ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı hususlarında ayrıntılı rapor istenmesi” bundan sonra tüm deiller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesinin gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda müdahillerin davasının reddine, davacıların davasının kısmen kabulüne, çekişmeli 275 ada 113 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından düzenlenen 15.10.2015 havale tarihli rapor ve eki 1 nolu krokide (B) harfi ile gösterilen 17.013,47 metrekare yüzölçümündeki bölümü ile çekişmeli 275 ada 106 parsel sayılı taşınmazın aynı rapor ve eki krokide (C) harfi ile gösterilen 2.433,57 metrekare yüzölçümündeki bölümünün her biri ayrı ayrı tarla vasfı ile ve 672 pay kabul edilerek 168 payın ..., 84 payın ..., 84 payın ..., 84 payın ..., 84 payın ..., ... mirasçıları 28 payın ..., 28 payın ..., 28 payın ..., ... mirasçıları 21 payın ..., 9 payın ..., 9 payın ..., 9 payın ..., 9 payın ..., 9 payın ..., 9 payın ..., 9 payın ... adlarına tapuya tesciline; 275 ada 113 parsel sayılı taşınmazın geri kalan 120.130, 13 metrekare yüzölçümündeki bölümü ile çekişmeli 275 ada 107, 108, 109, 110 ve 111 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi mera olarak sınırlandırılmasına; çekişmeli 275 ada 106 parsel sayılı taşınmazın geri kalan 6.286,61 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise tespit gibi tapuya tesciline; 275 ada 112 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağının olağan şekilde kesinleştirilmek üzere ... Kadastro Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılardan ... ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve önceki dava açılmamış sayılmış olduğu gibi tarafı olmayan Hazine yönünden bağlayıcılığı olmadığına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4021, Karar No: 2024/2221, Tarih: 12.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4021 E.  ,  2024/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/179 E., 2023/15 K.

Taraflar arasında Mahkemece bedelin tenzili davasında yapılan yargılama üzerine verilen kararın temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda hüküm altına alınan miktarın 4.882,00 TL olup Mahkemenin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 12.950,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekillerinin temyiz dilekçelerinin reddine, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilip tetkik hakimince hazırlanan rapor dinlenildikten sonra gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; TOKİ’nin İstanbul Halkalı Konutları Projesinde satılan konutlardan (550 ada) C2-1 blok 3 numaralı daireyi 05.10.2007 tarihinde proje aşamasındayken kampanyalı gayrimenkul satın vaadi sözleşmesi ile satın alan dava dışı ...'in sözleşmeden doğan hak ve borçlarını 13.10.2010 tarihinde müvekkiline devrettiğini, konutun ve ortak alanların vaat edilen özelliklerde olmadığını, yapı tekniği ile yasal ve teknik düzenlemelere uygun imal edilmediğini gizli ayıpların ve eksik işlerin bulunduğunu, fark etmek için teknik ve profesyonel bilgi gerektiren ve çoğu kullanım sırasında ortaya çıkan gizli ayıpların ve eksik işlerin satıcıya 30.11.2010 tarihli noter ihtarnamesi ile derhal ihbar edildiğini ve semenin tenzilini talep ettiğini ancak olumsuz cevap verildiğini ileri sürerek, taşınmazın ayıplı ve ayıpsız değerleri belirlenerek ortaya çıkan oran üzerinden semenin tenziline, alacağa davalılar tacir olduğundan taşınmazın teslim tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kuzu vekili; davacının taşınmazın tesliminden 3 yıl sonra ihtar çektiğini, yasal süresi içinde ihbarda bulunmadığını, binanın yapı tekniğine göre üçüncü sınıf (B) grubuna girdiğini ve TSE standartlarına uygun olarak imal edildiğini, ayıp ve eksiz iş iddialarını kabul etmediklerini bildirerek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı TOKİ vekili; ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, taşınmazın eksiksiz ve ayıpsız olarak teslim edildiğini gizli ayıp olduğu iddia edilen konuların taşınmazın teslimi anında fark edilebilecek şeyler olduğunu, taşınmazın diğer davalı tarafından inşa edildiğini bu nedenle taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini, sözleşmenin dava dışı ... ile yapıldığını ve taşınmazın ona teslim edildiğini, teslim alma tutanağında taşınmazı eksiksiz aldığını bildirdiğini avans faizi istenilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 05.11.2013 tarihli ilk kararının Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 26.11.2015 tarihli kararıyla bilirkişi raporunda açık ayıp olarak belirtilen işler hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması sebebiyle bozulması üzerine Mahkemece bozmaya uyularak 02.07.2020 tarihli ve 2016/665 E., 2020/304 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile bilirkişi raporunda gizli ayıplar ve eksik işler için belirlenen değer azalması bedeli olan 29.293,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline açık ayıplara ilişkin talebin ayıp ihbarının süresinde yapılmamış olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairece, bilirkişi raporunda belirtilen interkom sistemi kurulmaması, sitede açık/kapalı kafeterya, yürüyüş ve bisiklet parkuru bulunmaması, balkonlara ve mutfağa priz konulması ve benzerlerinin yapılmaması eksik ifa olarak nitelendirilmiş ve buna göre davacının talebi kabul edilmiş ise de; bunların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu, malın teslim tarihinden itibaren 30 gün içinde davalıya ayıp ihbarında bulunmadığı belirtilerek bu kalemler yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına, davalı vekillerinin sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile; gizli ayıplar nedeniyle belirlenen değer kaybı miktarı olan 4.882,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek olan avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, diğer işlerin açık ayıp olduğu ve süresinde ihbar yapılmadığı gerekçesiyle fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bozma kararına gerekçe edilen Hukuk Genel Kurulu kararından sonra verilen Hukuk Genel Kurulu ve 3. Hukuk Dairesi kararlarında, reklam ve tanıtımlarda yapılacağı taahhüt edilen, sosyal donatı, sosyal tesisi gibi alanların yapılmamış olmasını açık ayıp değil eksik iş kabul edildiğini, bozmaya konu edilen karar ile daha yeni tarihli kararların birbiriyle çelişmesinin hukuki güvenilirliği zedelediğini belirtilerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satım konusu taşınmazda bulunduğu iddia edilen açık ve gizli ayıplar ile eksik işler nedeniyle satış bedelinin tenzili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2. Yargıtay Dairesince bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme, kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 439 uncu maddesi gereğince ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/626, Karar No: 2020/3146, Tarih: 22.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/626 E.  ,  2020/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1.Mahkûmiyet: Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/10/2018-2018/386 esas ve 2018/ 334 karar sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 10/12/2018 tarih 2018/3586 esas ve 2018/2040 karar sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvuru süreleri, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 22/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32509, Karar No: 2022/1584, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/32509 E.  ,  2022/1584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'un temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9761, Karar No: 2014/10911, Tarih: 08.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9761 E.  ,  2014/10911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı baba için 10.456,67 TL, anne için 14.574,52 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, taleple bağlı kalınarak davacı baba için 10.456,67 TL, anne için 14.574,52 TL destekten yoksun kalma tazminatının poliçe limiti dahilinde temerrüt tarihi 24.6.2008 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.282,38 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 8.7.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25904, Karar No: 2013/32670, Tarih: 21.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/25904 E.  ,  2013/32670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 24.06.2013 tarih ve 2013/16001 E. - 2013/ 23487 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Uyuşmazlık Mahkemesinin 2012/182 E 2013/321 K 11.3.2013 tarihli hukuk bölümü kararına göre; “213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Kanunun Şümulü” başlıklı 1. maddesinde, bu kanun hükümlerinin ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye giren vergi, resim ve harçlar ile il özel idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim ve harçlar hakkında uygulanacağı belirtilmiş, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun "Vergi Mahkemelerinin Görevleri" başlıklı 6. maddesinde, Vergi Mahkemelerinin genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalarla, bu konularla ilgili olarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği hükmüne yer verilmiş ise de; İcra Müdürlüğü tarafından yürütülen takip sonucu vergi alınması işleminin, kanuna aykırılığı iddiasının şikayet yolu ile İcra Mahkemesinde çözümleneceği; Mahkemenin incelemeyi, söz konusu icra dosyası üzerinden yaparak, anılan işlemin Kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar vereceği kuşkusuzdur. Adli yargılamanın bir parçasını oluşturan bu uyuşmazlığın, İcra Müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı gözetildiğinde, bu işlemin yasaya uygun olup olmadığının adli yargı yerince çözümlenmesinin gerektiği sonucuna varılmıştır.

Dairemizin 24.06.2013 tarih, 2013/16001 E 2013/23487 K sayılı onama kararının Uyuşmazlık Mahkemesi kararı uyarınca belirtilen nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde adli yargı yeri görevli olduğundan şikayetçinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 24.06.2013 tarih, 2013/16001 E. 2013/23487 K.sayılı ilamının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildikten sonra şikayetçinin karar düzeltme dilekçesinin incelenmesine geçildi;