muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16264, Karar No: 2011/5468, Tarih: 28.03.2011

Mirasbırakanın kardeşi ve davalı SGK. Borçlusu olan davacının; açıklandığı gibi, en yakın mirasçı kavramına dahil olmadığı ve bu nedenle Türk Medeni Kanununun 605/1.maddesi gereğince mirasın gerçek reddi işlemini yapma veya Türk Medeni Kanununun 605/2.maddesi gereğince "terekenin borca batıklığının tespiti" davası açmasına gerek bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacı mirasçı sıfatıyla SGK borçlusu olan mirasbırakanın borçlarından sorumlu olmadığından; incelenen davayı açmasında hukuksal yararı yoktur. Davacı, dava açmadaki beklediği sonucu, SGK tarafından kendi aleyhine açılan rücu davasında savunma yoluyla ileri sürebileceği gibi; taraf sıfatı da dava koşulu olduğundan mahkemece de kendiliğinden gözetilecektir. Bu nedenle, hukuksal yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur. Hükmün açıkladığım bu değişik gerekçeyle bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/4994, Karar No: 2023/3389, Tarih: 19.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4994 E.  ,  2023/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/462 E., 2022/1532 K.

DAVA TARİHİ : 22.05.2017

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/228 E., 2021/844 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçlunun Kars İl Özel İdaresinde bulunan alacaklılarının İİK 89 haciz ihbarnameleri ile haczedildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde ilk yedi sırada yer verilen alacaklıların hepsi tarafından gönderilen İİK 89 haciz ihbarnameleri 3. kişi Kars İl Özel İdaresine ulaştığı tarihte borçlunun ilgili kurumda bir alacağının bulunmadığını, dolayısıyla İİK 89 ihbarnamesi ile haciz konulmasının hukuka aykırı olduğunu, ilk yedi sırada yer verilen alacaklılarca haciz tarihinden itibaren 6 ay içerisinde paranın icra dosyasına gönderilmesinin talep edilmediğini, hacizlerinin düştüğünü, müvekkilinin haczinin 23.6.2016 tarihinde olduğunu, süresi içinde paranın icra dosyasına gönderilmesinin talep edildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasının birinci sıraya alınmasına talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; şikayetin süresinde olmadığını, sıra cetvelinin kesinleştiğini ve ödemenin kasaya girdiğini, borçlunun takibe itiraz ettiğini, itirazın iptali davası açıldığını, bu dava kesinleşmeden paranın ödenmesinin mümkün olmadığını, haczin düşmediğini, kendisine haciz ihbarnamesi tebliğ edilen 3. kişinin dosya borcunu 1. haciz ihbarnamesi ile ödeyebileceğini, dosyaya ödenen ve kasaya giren paraya karşı ayrıca haciz talebine gerek olmadığını, müvekkilince gönderilen haciz ihbarnamesi tarihinin şikayetçinin gönderdiği haciz ihbarnamesi tarihinden önce olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi incelemesi sonucunda şikayetçi alacaklının 23.06.2016 tarihli haczinin şikayet olunanın haczinden sonraki tarihli olduğu, şikayetçinin, şikayet olunanın haczine 100 madde şartları ile iştirak hakkının da bulunmadığı, itiraza konu sıra cetvelinin şikayetçi ve şikayet olunan yönünden doğru yapılmış olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi incelemesi sonucunda şikayetçi alacaklının 23.06.2016 tarihli haczinin şikayet olunanın haczinden sonraki tarihli olduğu, şikayetçinin, şikayet olunanın haczine 100 madde şartları ile iştirak hakkının da bulunmadığı, itiraza konu sıra cetvelinin şikayetçi ve şikayet olunan yönünden doğru yapılmış olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; şikayet dilekçesindeki iddialarını tekrar ederek, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatlarına göre 89/1 ihbarnamesinin üçüncü kişiye ulaştığı anda üçüncü kişide doğmuş alacağa haciz konulabileceği, 89/1 ihbarnamesinin ulaşmasından sonra doğan alacağa bu ihbarname ile haciz konulamayacağını, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasında gönderilen 89/1 haciz ihbarnamesine Kars İl Özel İdaresince borçlunun idare nezdinde alacağı bulunmadığını, ileride doğması halinde kesileceği cevabının verildiğini, aksi düşünce ile haciz konulduğu kabul edilse bile, paranın haciz tarihinden itibaren altı ay içinde dosyaya istenmemiş olduğu için ilk yedi sırada olan hacizlerin düştüğünü, Kars İl özel idaresince oluşturulmuş olan not listesinin haciz sıra cetveli olamayacağını, haciz koymaya yetkili makamın icra dairesi olduğunu, ilk yedi sırada bulunan alacakların her biri için gönderilmiş olan 89/1 ihbarnamesinin 3. kişi Kars İl Özel İdaresine ulaşmış olduğu tarihlerde borçlu şirketin 3. kişiden bir alacağı doğmadığını, sıra cetvelinde ilk yedi sıraya alınmış olan alacakların bu cetvelde olmaması gerektiğini, müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasında borçlunun 3. kişiden alacağı doğduktan sonra İİK 89 ve 85 maddeleri uyarınca haciz konulduğunu, yine 23.01.2017 tarihinde paranın icra dosyasına celbinin istendiğini, sıra cetvelinin hatalı olduğunu istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayet olunan tarafından borçlu aleyhine alınan ihtiyati haciz kararına dayalı olarak, kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibine başlandığı, alacaklı vekilinin talebi üzerine üçüncü kişi Kars İl Özel İdaresine İİK'nın 89/1. maddesi uyarınca birinci haciz ihbarnamesi gönderildiği, borçlunun ödeme emri tebliğ tarihine yönelik şikayetinin İcra Hakimliğince reddedilmesi ile icra takibinin kesinleştiği, Kars İl Özel İdaresi tarafından, borçlu şirketin şimdilik İdarede alacağı bulunmadığı, ileride alacağının doğması halinde kesileceğinin bildirildiği, bu cevabın İİK'nın 89/2. maddesinde tanımlanan, borçlu olmadığına yönelik bir itiraz niteliğinde olmadığı, tam aksine doğmuş bir alacağı bulunmadığına, doğacak alacağın ise doğduğunda gönderileceğine ilişkin olduğu, borçlunun hak edişi doğduğunda paranın ilk haczin konulduğu icra dosyasına gönderildiği, haczin İİK'nın 88. maddesi uyarınca yapılmış, yani, üçüncü kişinin elindeki paranın haczine yönelik olmadığı, bu nedenle İİK'nın 110. maddesindeki satış talebinin (paranın icra dosyasına istenmesi) söz konusu olmadığı, İlk derece Mahkemesinin kabulünün de bu yönde olduğu, İlk derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 89/1, 140 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12045, Karar No: 2013/11104, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12045 E.  ,  2013/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Beraat,mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin yüzüne karşı 31/03/2011 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 13.04.2011 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz talebinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24641, Karar No: 2013/40585, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/24641 E.  ,  2013/40585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20105, Karar No: 2014/6112, Tarih: 20.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20105 E.  ,  2014/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... ili, ... İlçesi, ... Köyünde yer alan 151 parsel sayılı taşınmazın annesi ... adına kayıtlı olduğunu, kadastro tespit çalışmaları sırasında baba adı ve doğum tarihinin hatalı yazıldığını ileri sürerek tapu kaydındaki “1341 doğumlu, ... kızı, ...” kaydının nüfus kaydındaki kimlik bilgilerine uygun olarak “15.03.1929 doğumlu, ... kızı, ...” olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., iddianın kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle taşınmaz tapu kayıt malikinin baba adı düzeltilmiş, ancak Tapu Sicil Tüzüğü 25. maddesi gereğince tapu kayıt malikinin doğum tarihinin düzeltilmesi talebi reddedilmiştir.

Karar, Tapu Müdürlüğü tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; Tapu Müdürlüğü'nün temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4646, Karar No: 2018/397, Tarih: 17.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4646 E.  ,  2018/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ve müdafiinin suçlamayı kabul etmeyerek asıl sorumlunun sanığın amiri durumunda olan tanık ... olduğunu savunmaları ve suça konu belgedeki diğer imzanın da adı geçen kişiye ait olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti açısından, muayene işlemine tabi tutulmadan hakkında sahte belge düzenlenen ... plakalı aracın sahibi olan ...'nun olay hakkında tanık sıfatıyla dinlenmesi, ayrıca kendisinden sanık veya sahte belgede imzası bulunan tanık ... ile aralarında bir yakınlık olup olmadığının sorulması; dinlenmesinden vazgeçilen tanıklar ... ve ...'ın sanığın savunmasının doğru olup olmadığı yönünden dinlenmeleri; gerektiğinde araç sahibi ... ve ... hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi; sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın kamu görevlisi sıfatı bulunmadığı halde; TCK' nın 204. maddesinin 1. fıkrası yerine, 2. fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Sahtecilik suçlarının mağduru, suçun maddi unsurunun hedef aldığı kişi olup, sanığın üzerine atılı “resmi belgede sahtecilik” suçunda, TÜVTÜRK A.Ş.'nin doğrudan zarar görmediği halde kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden, davaya katılmasına ve lehine avukatlık ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5427, Karar No: 2022/12527, Tarih: 22.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5427 E.  ,  2022/12527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın kayıt maliki ... kızı ...'ya ait Isparta Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.03.2004 tarih, 2004/517 Esas - 2004/891 Karar sayılı veraset ilamı ile Isparta Sulh Hukuk Mahkemesinin 1974/527 Esas - 1974/542 Karar sayılı veraset ilamları arasında çelişki bulunmaktadır.

Her iki veraset ilamı arasındaki çelişki giderilip, tapu malikinin mirasçıları tespit edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun taraf teşkili sağlanmadan eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün sair hususlar incelenmeksizin açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 22.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29056, Karar No: 2013/40572, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/29056 E.  ,  2013/40572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1212, Karar No: 2008/3249, Tarih: 14.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1212 E.  ,  2008/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.11.2007 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin silinmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ifrazen 58 parsel sayılı taşınmazdan gelen 2432 parsel sayılı taşınmaz kaydındaki “Sultan ... Vakfı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayıtlardaki vakıf şerhi tek taraflı işlemle konulduğundan dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

58 parsel sayılı taşınmazın tapulama tespitinin 23.01.1959 tarihinde kesinleştiği, kaydına vakıf şerhinin işlenmediği, “Sultan ... Vakfı” şerhinin 03.02.2006 tarihinde 58 parsel sayılı taşınmazın ifrazından oluşan 2432 parsel sayılı taşınmaz kaydına yazıldığı anlaşılmaktadır.

5737 Sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zaman aşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin dolayısı ile 02.04.2004 tarih ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen ve 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığının çözümü için, kayda işlenen “Sultan ... Vakfı”nın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir. Ancak;

2432 parselin geldi kaydı olan 58 parsel sayılı taşınmazın tapulama tespiti sırasında tutanağına vakıf şerhinin işlenmediği, bu şerhin 2432 parsel kaydına 03.02.2006 tarihinde işlendiği ve işlemin mahkeme hükmüne değil idarenin tek taraflı istemesi, bu isteğin yetkili tapu sicil müdürlüğünce kabul edilmemesi üzerine idari işlemin İdare Mahkemesi kararıyla iptali üzerine işlendiği görülmektedir. Kısaca söylemek gerekirse, 2432 parsel kaydındaki düzeltme, ilgililerin rızaları dışında Mahkeme hükmü olmaksızın yapılmıştır. Kayda işlenen şerh Türk Medeni Kanununun 1027.maddesindeki yönteme uygun düşmediğinden, şerhin açıklanan olgu gözetilmek suretiyle kaldırılmasında yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı idarenin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temiz edene yükletilmesine, 14.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.