muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5190, Karar No: 2016/437, Tarih: 20.01.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/5190 E.  ,  2016/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işçinin ihbar öneline uymadan iş akdini sonlandırdığını belirterek ihbar tazminatı alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacı işverenden maaşlarına zam talep etmeleri üzerine işyeri yetkilisi tarafından hakarete uğrayarak istifa dilekçesi yazmaya zorlandıklarını, iş akdinin bu nedenle işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini davanın reddini ve birleşen dava ile de aynı gerekçelerle kıdem ve ihbar tazminatı ile manevi tazminat alacaklarının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, asıl dosya davacısı işverenin ihbar tazminatı talebinin reddine, birleşen dava dosyası davacısı işçinin kıdem tazminatı talebinin kabulü ile ihbar tazminatı ve manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Davalı işçinin iş akdinin ne şekilde sona erdiği ve buna bağlı olarak asıl dosya davacısı işverenin ihbar tazminatına, birleşen dosya davacısı işçinin ise kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İş sözleşmesi taraflara sürekli olarak borç yükleyen bir özel hukuk sözleşmesi olsa da, taraflardan herhangi birinin iş sözleşmesini bozmak için karşı tarafa yönelttiği irade açıklamasıyla ilişkiyi sona erdirmesi mümkündür.

Fesih hakkı iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran ve karşı tarafa yöneltilmesi gereken bir haktır.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliğini taşıdığından ve karşı tarafın hukukî alanını etkilediğinden, açık ve belirgin biçimde yapılmalıdır. Yine aynı nedenle kural olarak şarta bağlı fesih bildirimi geçerli değildir.

Maddede düzenlenen bildirimli fesih, belirsiz süreli iş sözleşmeleri için söz konusudur. Başka bir anlatımla belirli süreli iş sözleşmelerinde fesheden tarafın karşı tarafa bildirimde bulunarak önel tanıması gerekmez.

Fesih bildirimi bir yenilik doğuran hak niteliğini taşıdığından ve karşı tarafın hukukî alanını etkilediğinden, açık ve belirgin biçimde yapılmalıdır. Yine aynı nedenle kural olarak şarta bağlı fesih bildirimi geçerli değildir.

Bildirim sürelerine ilişkin 4857 sayılı Yasanın 17 nci maddesindeki kurallar nispî emredici niteliktedir. Taraflarca bildirim süreleri ortadan kaldırılamaz ya da azaltılamaz. Ancak, sürelerin sözleşme ile arttırılabileceği Kanunda düzenlenmiştir. Ancak, bildirim önellerinin arttırılabileceği belirtilmiş olmakla birlikte, Yasada bir üst sınır öngörülmemiştir. Dairemiz tarafından, üst sınırın hâkim tarafından belirlenmesi ve en fazla ihbar ve kötüniyet tazminatlarının toplamı kadar olması gerektiği kabul edilmektedir.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir neden olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin Kanunun 24 ve 25 inci maddelerinde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17 nci maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedeni bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26 ncı maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

Somut olayda asıl dosya davalısı işçinin işverenden zam istemesi üzerine, zam verilmeyeceği yönünde cevap verilmesi üzerine istifa etmek üzere insan kaynakları bölümüne gittiği istifa dilekçesi yazacakken Genel Müdür Yardımcısı ... gelerek “Allah belanızı versin, yediğiniz kaba mı ediyorsunuz, defolun, Allah sizi kahretsin gibi” hakaretlerde bulunduğu, bunun üzerine istifa dilekçesine “yönetimden kaynaklanan nedenler” şeklinde ibare koyduğu; davalı işçi tarafından ... ... ve ..'ne yazılan şikayet dilekçeleri ile davalı işverene gönderilen ihtarname içeriğinden anlaşılmaktadır. Fakat davalı işçi tüm iddialarına rağmen Genel Müdür Yardımcısı ...'un kendilerine hakaret ettiğini ispatlayamamıştır. Hakaret olayına ilişkin doğrudan görgüye dayalı tanık beyanı da mevcut değildir. Diğer yandan zam talep edilip verilmemesi eylemi tek başına iş akdinin haklı nedenle fesih gerekçesi yapılamaz. Tüm dosya kapsamında mevcut delil durumuna göre davacı işçinin zam talebine işveren tarafından olumsuz şekilde karşılık verilmesi üzerine davalı işçinin istifa etmek suretiyle ihbar önellerine de riayet etmeksizin işten ayrıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre yapılacak iş davacı işverenin ihbar tazminatı talebinin kabulü ile, birleşen dosya davacısı işçinin kıdem tazminatı talebinin reddine karar vermektir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı-karşı davalı şirkete iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı-birleşen dava davacısına yükletilmesine, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4882, Karar No: 2017/11355, Tarih: 25.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/4882 E.  ,  2017/11355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde katılanın evinin eklentisi sayılan samanlığından 150 litre zeytinyağının çalındığı, samanlık duvarından başlayarak tarla istikametine doğru giden yolda ele geçen sigara paketi üzerinde sanığa ait parmak izlerinin tespit edildiği olayda; sanığın atılı suçu kabul etmediğini, katılana olay tarihinden bir hafta önce saman satıp, saman götürdüğünü, sigara paketinin bu sırada oraya düşmüş olabileceğini savunması; katılanın da, ''Altınözü ilçesinden olaydan bir hafta önce saman aldığını, satın aldığı samanı çiftlik evine taşıyanlardan birinin sanık olabileceğini, sanığın resmini görse tanıyabileceğini'' beyan etmesi karşısında; sanık ile katılanın mümkün olduğu takdirde duruşmada yüzyüze getirilerek teşhis yaptırılması, mümkün olmadığı taktirde sanığın önden, profilden ve boydan çekilmiş fotoğrafları temin edilerek tüm fotoğrafların katılana teşhis ettirilmesi ile olay yerinden elde edilen ve Adli Emanetin 2013/19 sırasına kayıtlı ayak izleri ile sanığın ayakkabı izlerinin karşılaştırmasının yapılarak, sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/403, Karar No: 2010/827, Tarih: 22.02.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/403 E.  ,  2010/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davacı ..., ... Köyü hudutlarında 16, 17, 18 ve 19 parsel sayılı taşınmazların babasından kaldığını öne sürerek davalı ... hakkında dava açmıştır.

Kadastro Müdürlüğü tarafından 115 ada 18 ve 140 ada 19 nolu parsellerin ... ve ... adına tespit edildiği bildirilmiştir. Mahkemece davacıya ada ve parsel numarasını bildirmek üzere kesin mehil verilmiş, mehile uyulmadığından bahisle davanın açılmamış sayılmasına, 115 ada 18 ve 140 ada 19 nolu parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Kadastro Müdürlüğü yazısı doğrultusunda ve kesin mehile uyulmadığından bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun gerçek amacı ve hükümleri özü ve sözü dikkate alındığında bir taşınmazın pafta, ada ve parsel sayısı bazında olağan yönteme göre kadastro tutanağının düzenlendiği kuşkusuzdur. Dava dilekçesi içeriğinde davaya konu yapılan taşınmazların ada numarası açıklanmamıştır. Mahkemece bu olgu gözardı edilmiştir.

Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için davaya konu yapıldığı öne sürülen taşınmazlar başında keşif yapılmalı, davacı tarafa dava konusu taşınmazlar zeminde kendisine ayrı, ayrı göstertilmeli, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerel bilirkişi aracılığı ile kadastro paftası arza ablike edilmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların ada, pafta ve parsel sayıları belirlenmeli, daha sonra tutanağın düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmiş ise tespit maliki yada maliklerinin kim yada kimler olduğu saptanmalı, dava dilekçesi eşliğinde davanın açıldığı günde gerçek hasma yöneltilen bir dava bulunup bulunmadığı, duraksamasız belirlenmeli, gerçekten davanın açıldığı günde gerçek hasma yöneltilen bir davanın bulunduğu saptandığı takdirde iddia ve savunma doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece yasal sonuç doğurmayan muhtıraya dayanarak ve bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 22.02.12010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5765, Karar No: 2022/107, Tarih: 17.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/5765 E.  ,  2022/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Evlat Edinmede Ana-Baba Rızasının Aranmaması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dilekçesinde, çocuk mahkemesinin bakım tedbiri kararı gereği Bakanlığın koruma ve bakımı altında olan küçüğün evlat edinilmesinde ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, evlat edinmede ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesi istenen küçüğün kuruma yerleştirilmiş olduğundan TMK'nın 312/1 hükmü gereği rızanın aranmaması kararının ancak evlat edinme işlemleri sırasında verilmesinin mümkün olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine, davacı kurum vekilince istinaf isteminin esastan ret kararı temyiz edilmiştir.

Dava, küçüğün gelecekte evlat edindirme hizmetlerinden yararlandırılacağı ileri sürülerek TMK’nın 311. maddesindeki sebepler ile anne ve babanın evlat edinmede rızasının aranmamasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 312. maddesinde “Küçük, gelecekte evlât edinilmek amacıyla bir kuruma yerleştirilir, ana ve babadan birinin rızası eksik olursa, evlât edinenin veya evlât edinmede aracılık yapan kurumun istemi üzerine ve kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce, onun oturduğu yer mahkemesi bu rızanın aranıp aranmamasına karar verir. Diğer hallerde, bu konudaki karar evlat edinme işlemleri sırasında verilir.” hükmü getirilmiştir.

Üzerinde durulması gereken husus; TMK'nın 312. maddesinde çocuğun evlat edinilmesinde eksik olan ana ve/veya babanın rızasının aranmaması için davanın ne zaman açılabileceği ve bu kapsamda madde metninde ifade edilen "kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce" ibaresinden ne anlaşılması gerektiğidir.

Üzerinde durulması gereken husus; TMK'nın 312. maddesinde çocuğun evlat edinilmesinde eksik olan ana ve/veya babanın rızasının aranmaması için davanın ne zaman açılabileceği ve bu kapsamda madde metninde ifade edilen "kural olarak küçüğün yerleştirilmesinden önce" ibaresinden ne anlaşılması gerektiğidir.

Nitekim bu husus; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.12.2020 tarihli ve 2017/1926 Esas, 2020/1057 Karar sayılı ilamında tartışılmıştır. Dairemizce de benimsenen görüşe göre; "...madde metninde geçen ikinci “yerleştirilme” ifadesinin küçüğün evlât edinecek kişi veya ailenin yanına yerleştirilmesi olarak anlamak gereklidir. Diğer bir deyişle, bu fıkra kapsamında düzenlenen ana ve/veya babanın rızasının aranıp aranmayacağına yönelik karar, aracı kuruma yerleştirilen küçüğün evlât edinecek kişi veya ailenin yanına yerleştirilmesinden önce verilmelidir. Nitekim burada amaç, devletin koruması altına alınmış olan küçüğün, evlât edinilmek üzere aile yanına yerleştirilmesinden önce, rızanın aranıp aranmaması sorununun çözülmüş olması, küçüğün evlât edinme amacıyla yerleşmesinden sonra olumsuz bir karar verilmesi hâlinde doğacak zararların önlenmesidir. Küçük, Tüzük hükümleri gereğince, evlât edinme amacıyla yerleştirilmiş ise, rızanın aranıp aranmaması kararı artık TMK'nın 312/2 maddesi gereğince evlât edinme işlemleri sırasında verilecektir. Zira bu kararın evlat edinme işlemleri başlamadan önce yani kurumdaki evlât edinilecek küçük evlât edinecek kişi veya ailenin yanına yerleştirilmeden önce verilmesi, evlât edinme sürecini hızlandıracak ve bu durum da küçüğün yararına olacaktır (Er, s. 73)."

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 2017 doğumlu küçük Mehmetcan’ın 04.07.2017 tarihinde aile yanına yerleştirilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Küçüğün kurum yurtlarına yerleştirilmesi evlat edinme davasından önce rıza aranmaması davasının açılmasına engel değil ise de aile yanına yerleştirilmesi evlat edinme davasında önce ayrı bir dava olarak evlat edinmede ana/baba rızasının aranmaması davasına engeldir. İş bu husus 6100 sayılı HMK'nın 114/2. maddesi gereği dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hâkim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmesi gerekir(HMK m.114/1-h, 115). Somut olayda, küçüğün aile yanına yerleştirilmiş olmasına göre, ana ve baba rızasının aranmaması konusunun evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğinden, açılan davanın açıklanan gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden ve hükmün redde ilişkin bölümü sonucu itibari ile doğru görüldüğünden, 6100 sayılı HMK'nın 370/4. maddesi uyarınca hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesi düzeltilerek ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 17.01.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/2750, Karar No: 2012/8827, Tarih: 24.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/2750 E.  ,  2012/8827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

HMK'nun 297/2.maddesinde düzenlenen hükme göre, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Mahkemece kısa kararda toplam borcun 7.140,60.TL olduğu bununla birlikte %40 oranında tazminata hükmedildiği belirtilmiş ise de gerekçeli kararın hüküm kısmında %40 tazminat oranının açıkça yazılmaması yukarıda belirtilen HMK m.297/2 hükmüne aykırılık teşkil ettiğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1276, Karar No: 2013/5862, Tarih: 01.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1276 E.  ,  2013/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşımaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın yapılan dere ıslahı nedeniyle kamulaştırmasız el atılan bölümlerinden arta kalan kısmında %3 oranında değer artışı olacağı kabul edildiğine göre, arta kalan 13271 m2'lik bölümdeki değer artışı hesaplanıp, Kamulaştırma Kanununun 12/c maddesi de gözetilerek, kamulaştırmasız el atılan bölüm bedelinden düşülerek hesaplama yapılması gerekirken, bu yönteme uymadan hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporuna göre fazla bedele hükmedilmesi,

2-Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında taşınmazın ada numarasının hatalı yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/2792, Karar No: 2011/2403, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2792 E.  ,  2011/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, 05.12.2009 tarihli olağan genel kurulun sekizinci maddesinin görüşülmesi esnasında üyeler arasında kavga çıkması nedeni ile ertelenerek toplantının yarım kaldığını, 17.01.2010 tarihinde yapılmış olan genel kurula aralarında bir kısım müvekkillerin de bulunduğu üyelerin çağrılmadığını, mahkemeden alınmış olan ihtiyati tedbir kararı ile o genel kurulun da yapılmadığını ileri sürerek 05.12.2009 tarihinde yarım kalan genel kurulun kaldığı yerden devamına, toplantıya müvekkillerinin katılımının sağlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiş, bir kısım taleplerini atiye bıraktığını belirtmiştir. Birleşen davada da davacılar vekili 05.12.2009 tarihli olağan genel kurulun yukarıda belirtilen şekilde tamamlanamadığını ve sürecin geliştiğini, davalı kooperatif yöneticilerinin halen genel kurul için çağrıda bulunmadığını, bu nedenle kooperatif yönetim ve denetim kuruluna sekiz üyenin toplantı çağrısı için ihtarname gönderildiğini, çağrı için bakanlığa başvurduklarını ancak bakanlık tarafından mahkemeye dava açmalarının gerektiğinin belirtildiğini ileri sürerek yarım kalan genel kurula ait gündem, üye ve hazirun cetvelleri ile görüşülmeyen gündem maddelerini görüşmek üzere davacılar tarafından toplantıya çağrı izni verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl davada davacılardan ...’nun 08.10.2007 tarihli genel kurul kararı ile başkanlık görevinden ayrıldığını, 09.09.2007 tarihli yönetim kurulu toplantısında 31.12.2007 tarihine kadar on dokuz üyesi bulunan kooperatife üye alınmayacağının kararlaştırıldığını, buna rağmen adı geçen davacının defterleri teslim etmeyerek söz konusu tarihi kendi parafıyla 31.12.2008 olarak değiştirdiğini, kendi yandaşlarını üye olarak kaydettiğini, bu işlemle üye olan davacıların üyelik sıfatlarının bulunmadığını, bir kısım davacıların da yönetim kurulu kararı ile üyelikten çıkarılarak kendilerine tebligat yapıldığını, ancak hiç birinin ihraç kararına karşı itiraz etmediğini, bu şahısların genel kurula bilgi için çağrıldığından bu hususun o şahıslara üyelik hakkı vermeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı vekili, birleşen davada da asıl davadaki benzer beyanlarda bulunarak davacıların üye olmadıklarını, bu nedenle kooperatif üyeliğinin tespiti davasının sonucunun beklenmesini ve davanın reddini istemiştir.