muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5488, Karar No: 2012/8676, Tarih: 11.06.2012

Olayımıza gelince; davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 17.06.2003 başlangıç tarihli, 10 yıl süreli işletme protokolü konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede, kiralananda akaryakıt ve makine yağları pazarlama satışı işinin yapılacağı belirtilmiş ve işletmecinin, kiralayanın belirlediği tüm kurallara uyacağı hükmü öngörülmüştür. Sözleşmenin özünü oluşturan akaryakıt satışında, benzin ve mazotun birbirine karışarak, bu hali ile yapılan satış nedeni ile tekne ve botların arızalanmasına neden olunmak suretiyle, kiralananın kira süresi boyunca tam bir ihtimam içinde kullanma ilkesi ihlal edilmiştir. Akaryakıtın birbirine karıştırılarak satışının yapılması, açıktan fena kullanımı oluşturduğu kuşkusuzdur. Bu eylem sonucu kira sözleşmesi çekilmez hale geldiğinden, kiralayandan kira sözleşmesinin devamının beklenmesi mümkün değildir. Açıktan fena kullanım nedeni ile kiracıya akde aykırı hususun giderilmesi için süreli bir ihtar gönderilmesine gerek bulunmamaktadır. Bu durumda, davalının kiralananı açıktan fena kullandığı sabit olduğundan, mahkemece, kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12018, Karar No: 2017/7299, Tarih: 18.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/12018 E.  ,  2017/7299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacı ...'in gerçek babasının uzun yıllar annesi ... ile evlilik dışı birlikte yaşadığı ... olduğunu, annesinin daha sonra kayden babası olan ... ile evlenmesi ile onun çocuğu olarak nüfusa tescil edildiğini beyan ederek babasının ... olduğunun tespitine karar verilmesini istenmiş, mahkemece ilk önce babalık davası için öngörülen hakdüşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle dava reddedilmiş, temyiz üzerine karar (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince, babalığın tespiti davalarında çocuk yönünden hakdüşürücü sürenin AYM tarafından iptal edildiği, baba olduğu iddia olunan ...'nin mirasçılarının davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması, iddia hakkında DNA testi yaptırılması ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi yönünde bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu ...'in davacının babası olduğunun tespitine ve nüfusa kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, yasal mirasçı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere usul kuralları (görev konusu, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hata) kamu düzeni ile doğrudan bağlantılı olup, taraflar yararına usulü kazanılmış hak oluşturmamaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.03.1972 gün ve 1968/1-277-176, 01.03.1995 gün ve 1995/7-641-117, 23.01.2002 gün ve 2001/1-1010-2002/1, 12.07.2006 gün ve 2006/4-519-527 sayılı kararları, Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü-2001 Baskı, cilt 5, sayfa 4771 vd.).

04.06.1958 ve 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereğince, maddi olayları açıklamak taraflara ve ileri sürülen olayları hukuken nitelemek ve uygulanacak Kanun hükümlerini tesbit etmek ve uygulamak görevi hakime aittir.

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus; davanın soybağının reddi-babalığın tespiti veya nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davası olup olmadığıdır. Bilindiği üzere, soybağı birbirinin soyundan gelen kişiler arasındaki ilişkiyi ifade ettiğinden bu kavram içerisinde kan bağının yanında hukuki münasebetin de bulunması, diğer bir ifadeyle kan bağının hukuk düzeninin aradığı koşullar içerisinde oluşması zorunludur. Türk Medeni Kanunu'nun 282. maddesi uyarınca, çocuk ile ana arasında soybağı doğumla, baba ile arasında soybağı ise ana ile evlilik, tanıma veya hakim hükmüyle kurulur. Soybağı ayrıca evlat edinme yoluyla da kurulur, ayrıca, kısaca af kanunları olarak nitelendirilen bir evlenme aktine dayanmayan birleşmelerden doğan çocukların neseplerinin düzeltilmesine ilişkin kanunlara göre de soybağı düzeltilebilir (HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı kararı).

Öte yandan Türk Medeni Kanunu'nun 36/1. maddesine göre; kişisel durum, bu amaçla tutulan resmi sicille belirlenir. Aynı Kanunun 39. ve Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35/1. maddeleri uyarınca, kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiç bir kaydı düzeltilemez ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz, ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilir.

Kayıt düzeltilmesi, aile kütüğüne işlenmiş kaydın bir kısmının düzeltilmesi veya değiştirilmesidir. Nüfus kütüklerindeki doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi için mahkemeden karar alınması zorunludur. İşte bu noktada, nüfus kütüğünde yer alan doğru olmayan kayıtlar, ilgilileri veya Cumhuriyet savcısı tarafından açılacak olan kayıt düzeltme davası ile gerçek durumuna uygun hale getirilebilir ki, bu dava uygulamada nüfus kaydının düzeltilmesi davası olarak adlandırılmakta olup zamanaşımı ve hak düşürücü süreye bağlı olmayan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davalarda, her türlü kanıta başvurulabilir (YHGK, 11.02.1998, 2-87/77 sayılı kararı). Soybağının reddi davası ile kayıt düzeltme davası, sonuçları (hane dışına çıkarmak) bakımından benzerlik göstermekte ise de, içerik ve yargılama kuralları açısından kendi özel hükümlerine bağlıdır. Soybağının reddinde, kişisel duruma ilişkin nüfus kaydında yer alan bilgi doğru olarak meydana gelmiş ve kütüğe tescil edilmiştir. Ancak bu doğru daha sonra soybağının reddi davası ile teknik anlamda bir yanlışlığa dönüştürülmüştür. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında ise, nüfus kaydının gerçek durumu yansıtmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirildiği söz konusudur (HGK 30.01.2008 gün 2008/2-36-47 sayılı kararı).

Somut olayda; davacı ...'in 05.04.1966 doğumlu olarak anne Delal ile 22.10.1971 tarihinde evlenen ...'in çocukları olarak 12.11.1971 tarihinde nüfusa tescil edilmiştir.

Davada, esasında iki talep mevcut olup, mevcut baba ... yönünden soybağının reddi veya nüfus kayıtlarının düzeltilmesi, diğer talep ise müteveffa ...'in davacının babası olduğunun tespitine dair babalık davasıdır. Mevcut baba üzerindeki nüfus kaydına dair iddianın kabulü halinde, yukarıda da açıklandığı gibi; davacı ...'in kayden babası görünen davacı ... yönünden nüfus kaydının gerçek durumu yansıtmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe kaydedildiğinden ve tarafların bundan haberdar olduklarından söz edilmesi gereklidir. Bu yönden davanın soybağı ile bir ilgisi bulunmamaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden davacı ...'in anne ... ile ...'in birlikteliğinden doğduğu, ...'in daha sonra ... ile evlenmesiyle çocuğun ...'un çocuğu olarak nüfusa kaydettirildiği, davacı iddialarını bozma sonrası alınan DNA raporu da doğrulamış olup rapora göre, ...'in davacı ...'in % 99,99 ihtimalle biyolojik babası olduğu tespit edilmiştir. Tüm maddi gerçek bu şekilde ortada iken sadece anne ...'in davacı çocuğunu ... ile evlendikten sonra onun çocuğu gibi nüfusu kaydettirmesi, başlangıçtan itibaren tarafların bildiği ve baştan yanlış kütüğe geçirilen çocuk ile kayden baba olan davacı arasında soybağı tesis etmeyecektir.

Yukarıda açıklanan hususlar dikkate alındığında soybağı davaları ile nüfus düzeltim davaları arasında davanın tarafları dava açması süresi ve ispat kuralları bakımından ciddi ayrımlar bulunduğu açıktır. Bir davada olayları açıklamak taraflara, hukuki niteleme hakime aittir. Dava, kayden baba ... yönünden gerçeğe aykırı olarak nüfus kütüğünde gerçek babası yerine, ...'ün nüfusuna onun çocuğu olarak hatalı şekilde tescil edilen davacı ...'in, bu hatalı kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmi dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı hükme bağlandığından; mahkemece, iş bu dava yönünden tefrik kararı ile dosya ayrı bir esasa kaydedilerek davada asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi, biyolojik baba olduğu iddia olunan ... yönünden açılan babalığın tespiti davasında ise kayıt düzeltme davasının sonucu beklenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, kayıt düzeltme davası ile ilgili olumlu olumsuz bir hüküm kurulmadan babalığın tespitine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13383, Karar No: 2012/1754, Tarih: 22.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13383 E.  ,  2012/1754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, .. ada .. nolu imar parselinin müştereken maliki olduklarını, komşu .. nolu imar parselinin ise maliki olan davalı Banka tarafından diğer davalı Şirkete kiraya verildiğini, ..nolu imar parseli üzerindeki muhtesatların paydaşı oldukları 3 nolu imar parseline tecavüzlü olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemişlerdir.

Davalılar, tecavüzlü durumun imar uygulaması sonucu oluştuğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişitir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, imar parseline elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece,  davanın kabulüne  karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; kayden davacıların paydaşı oldukları ..ada . parsel sayılı taşınmaz ile davalı Bankanın maliki olduğu komşu .. ada . parsel sayılı  taşınmazın 3194 sayılı Yasanın 18.maddesi gereğince yapılan imar uygulama işlemi sonucu oluştuğu,  imar uygulamasından önce, davalı Şirket'in, diğer davalı Banka'nın maliki olduğu ..ada .. nolu kadastral parseli  kiralamak suretiyle kullandığı ve üzerine iki katlı betonarme bina yaptığı ve kantar koyduğu, yapılan imar uygulaması  sonucu iki katlı binanın ve kantarın çekişmeli 3 nolu imar parseli içerisinde kaldığı,  ayrıca, davalı Şirkete ait depo, ağaçlar, bahçe duvarı  ve tel örgününde  3 nolu  imar parseline tecavüzlü duruma geldiğinin belirlendiği,  anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, taraflar arasındaki çekişmenin 3194 sayılı Yasanın 18.maddesi hükmünün gözetilmek suretiyle çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Ne var ki, Mahkemece bu hususta bir değerlendirme yapılmış değildir.

Bilindiği üzere; yasal ayrıcalıkların dışında ayrılmaz parçanın (mütemmim cüz'ün) mülkiyeti ve buna bağlı olarak tasarruf hakkı üzerinde bulunduğu arza bağlıdır. Bu husus Medeni Kanun'un 684. maddesinde açıkca vurgulanmıştır. Ne varki, yürürlükten kalkmış olan 6785 sayılı Yasanın l605 sayılı Yasa ile değişik 42/c ve halen yürürlükte bulunan 3l94 sayılı İmar Yasasının l8. maddelerinde özel hükümler getirilmek suretiyle ayrılmaz parça (mütemmim cüz) olan yapı ile arz arasındaki hukuki ilişki kesilmiş bazı durumlarda yapı,  üzerinde bulunduğu yerin malikinden başkasına bırakılarak imar parsellerinin oluşturulabileceği öngörülmüştür. Böylece yapıların bedelleri ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmediği veya aralarında bu yönde bir anlaşma yapılmadığı yada ortaklığın giderilmesi davası açılmadığı sürece bu yapıların ömürlerini dolduruncaya kadar eski sahiplerine kullanma imkanı  sağlanmıştır.

Öte yandan, zeminin maliki olan kişinin taşınmazı bizzat kullanma yetkisi sınırlanmış, ayrılmaz parça (mütemmim cüz) durumunda olan yapı üzerinde tasarruf etme gücü özel yasa ile kısıtlanmıştır.

2981 sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik l0/c maddesi de aynı doğrultuda hüküm getirmiştir.

Gerçekten, bir kimse kendisine veya yasanın himaye ettiği bir hakka dayanarak üçüncü bir şahsa ait bir taşınmaz üzerine ayrılmaz parça (mütemmim cüz) niteliğinde yapı inşaa etmiş imar uygulaması sonucu bu yer davacıya ait imar parseli içerisinde kalmış ise, kendi arzu ve iradesi dışında idari kararla oluşan bir durum söz konusu olduğundan kusurlu sayılamaz. İşte bu nedenle yukarıda değinildiği gibi yasa koyucu imar parseli malikine karşı yapı sahibini koruma zorunluluğunu duymuştur.

Somut olaya gelince; davalı Şirket'in, davalı Banka'nın maliki olduğu .. ada .. nolu kadastral parseli  kiralamak suretiyle kullandığı,  üzerine inşa ettiği  iki katlı betonarme bina ve diğer muhtesatların yapılan imar uygulamasıyla   davacıların paydaşı olduğu 3 nolu imar parseli içerisinde kaldığı, inşaat bilirkişi raporunda, kantarın sökülüp götürülebileceğinin,  deponun inşaat değerinin bulunmadığının belirtildiği; öte yandan, davalı Banka tarafından imar uyulamasının iptali istekli olarak açılan davanın, Tekirdağ İdare Mahkemesinin 2007/956 esas, 2008/880 karar sayılı kararıyla süre yönünden  reddedildiği  ve kesinleştiği görülmektedir.

Bu belirlemelere göre, 3194 sayılı Yasanın 18.maddesi gereğince davalıların iradesi dışında  idari işleme dayalı olarak  tecavüzlü durumun oluştuğu gözetilerek iki katlı  yapının kaim bedelinin davalılara ödenmesi suretiyle elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesi gerektiğinde kuşku yoktur. Ayrıca, tecavüzlü durum idari işlemden kaynaklandığına göre, davalıların kusurlarının bulunduğundan söz edilemez. Yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden de davalıların sorumlu tutulmayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; tecavüzlü durumun imar uygulaması sonucunda oluştuğu gözetilerek, iki katlı yapının kaim değerinin keşfen saptanması, davacılara depo ettirilmesi, ondan sonra elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kabulüne, karar verilmesi gerekirken,  yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden  ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.02.2012  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5772, Karar No: 2016/7024, Tarih: 30.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/5772 E.  ,  2016/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2016/123986

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 15/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/1-a. maddeleri uyarınca 180 gün ve 25 gün adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 52/2. maddesi gereğince cezaların toplanarak 205 gün karşılığı cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından 4.100,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 tarihli ve 2014/64 esas, 2015/186 sayılı kararı ile anılan kararın kesinleş- mesini müteakip, ... Cumhuriyet Başsavcılınca yapılan hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanarak infazının ne şekilde yapılacağına ilişkin tereddüdün giderilmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 01/12/2015 tarihli ve 2014/64 esas, 2015/186 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi

... Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2015 tarihli ve 2014/64 esas, 2015/186 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98. ve 101. maddeleri gereğince cezaların infaz aşamasında oluşan duraksamanın hükmü veren Mahkemece verilecek ek karar ile giderilebileceği gözetilmeden ... Cumhuriyet Başsavcılının 27/11/2015 tarihli talebinin kabul edilerek infazda oluşan duraksamanın giderilmesi konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesinde,

... Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2015 tarihli ve 2014/64 esas, 2015/186 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gibi doğrudan verilen adli para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden hapisten çevrilen 180 gün karşılığı adli para cezası ile doğrudan verilen 25 gün karşılığı adli para cezasının toplanarak yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23.03.2016 gün ve 15471 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2016 gün ve KYB/2016-123986 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İsabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23.03.2016 gün ve 15471 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2016 gün ve KYB/2016-123986 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

07.06.2012 tarihli karar ile sanığın 6136 sayılı Yasanın 15/1 ve TCK.nun 62 maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 20 gün adli para cezası karşılığı 3400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, verilen bu kararın sadece sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine bozulmasının ardından yeniden kurulan hükümde CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi hususuna yönelik olarak Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na (TEVDİİNE), sonucuna göre diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 30.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2670, Karar No: 2019/13474, Tarih: 03.07.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/2670 E.  ,  2019/13474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 1879 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4192, Karar No: 2013/449, Tarih: 23.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4192 E.  ,  2013/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, bu suça azmettirme, olası kastla öldürme, tasarlayarak olası kastla öldürmeye azmettirme, tasarlayarak öldürmeye yardım

HÜKÜM : ..., Çerkes ..., ...; Tasarlayarak öldürmeye yardım suçlarından ...,

..., ...;

1- TCK 82/1-a, 53/1 maddelerince Ağırlaştırılmış müebbet hapis-...'ya yönelik eylem nedeniyle-,

2- TCK 81/1, 21/2, 53/1 maddelerince 25 sene hapis-...'e yönelik eylem nedeniyle-,

...;

TCK 38/1, 82/1-a, 21/2, 53/1 maddelerince Müebbet hapis-...'ya yönelik eylem nedeniyle-,

... Baba;

TCK 38/1, 82/1-a, 21/2, 53/1, 58/6 maddelerince Müebbet hapis-...'ya yönelik eylem nedeniyle-,

...,tasarlayarak öldürmeye azmettirme suçundann ..., ... Baba; tasarlayarak öldürmeye yardım suçundan ...-

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Yetkisi bulunmadığından, müdahil Yüksel vekilinin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

.../...

s-2-

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ... maktül ...'i tasarlayarak öldürme ve maktül ...'yi olası kastla öldürme sanıklar ... ve ...'in maktül ...'i tasarlayarak öldürmeye sanıklar ... ve ... azmettirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in maktül ...'yi tasarlayarak öldürmeye azmettirme, sanık ...'in maktül ...'yi tasarlayarak öldürmeye yardım, sanıklar ..., Çerkes ve ... maktüller ... ve ... tasarlayarak öldürmeye yardım suçları yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede yasak delilin varlığına, gerekçenin yetersiz ve çelişkili olduğuna, eksik incelemeye, sübuta, vasfa vesaireye, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine, gerekçenin çelişkili ve hatalı olduğuna, delillerin takdirinde hata yapıldığına, tanık ...'un beyanına itibar edilemeyeceğine, yasak delilin varlığına, sübuta, sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede savunma hakkının kısıtlandığına, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, eksik incelemeye, sübuta, tanık ifadelerinin çelişkili olduğuna ilişen, müdahil Efrayim vekilinin ... eden sanıklar yönünden sübuta, müdahil Yüksel vekilinin ... eden sanıklar yönünden sübuta, müdahiller ... ve İkramiye vekillerinin ... eden sanıklar yönünden sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,