muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21708, Karar No: 2015/13763, Tarih: 17.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21708 E.  ,  2015/13763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/152189

Mahkemesi : Kars (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27/02/2014

Numarası : 2013/363 - 2014/159

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanık M.. Y..’ün beraatine, sanık E.. K..’in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık E.. K.. ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık E.. K.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık M.. Y.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın tüp bayii yetkilisi olduğu, olay günü, katılanın telefon ile evine piknik tüpü istediği, sanığın yanında çalışan diğer sanık .. ile tüpü katılanın evine gönderdiği, sanık ... tarafından tüpte conta değişimi yapıldığı ve vananın yeterince sıkılmadan ve kontrolü yapılmadan katılana teslim edildiği, tüpün gaz kaçırması üzerine katılanın tüp bayiini arayıp durumu ilettiği, sanık ... telefonda katılana, tüpün boğaz kısmına sıcak su dökmesini istediği, katılanın sanık ... yönlendirmesi üzerine evinin soba yanan mutfağında, tüpe sıcak su döktüğü ve ortama gaz yayıldığı, yayılan gazın alev alması üzerine, katılanın yaralandığı olayda; sanığa kusur yükleyen iş güvenliği uzmanınca düzenlenen 17.05.2013 tarihli bilirkişi raporunun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2579, Karar No: 2015/6563, Tarih: 04.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2579 E.  ,  2015/6563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, davalılar ile birlikte çekişme konusu 1, 2, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olduklarını, taşınmazların 35 yılı aşkın bir süredir davalılar tarafından kullanıldığını, kendilerinin taşınmazlarda kullandıkları alanın bulunmadığını, davalılar aleyhine açtıkları elatmanın önlenmesi davasının kabul edildiğini ve kararın derecattan geçerek kesinleştiğini ileri sürerek ecrimisil isteğinde bulunmuşlar, yargılama sırasında davacı ...'nın ölümü ile mirasçıları davaya devam etmiş, aşamada davacılar ile dahili davacılar davalarını miktar yönünden ıslah etmişlerdir.Bir kısım davalılar taşınmazlarda miras payları kadar yer kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar savunma getirmemişlerdir.Mahkemece, davalıların dava konusu taşınmazlarda miras paylarından fazla yer kullandıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi...ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalıların dava konusu taşınmazda haksız kullanımlarının mahkemece saptanarak bu döneme ilişkin bilirkişi tarafından tespit edilen ecrimisile hükmedilmesinde isabetsizlik olmadığına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.265.90.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7819, Karar No: 2008/334, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7819 E.  ,  2008/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkili şirketin borçluya ait etleri soğuk hava depolarında sakladığını, şikayet edilen şirket tarafından bu etlerin kendi soğuk hava deposunda haczedildiğini, ancak saklama ücretinin ödenmediğini, satılan etler üzerinde müvekkil şirketin hapis hakkı olduğu için sıra cetvelinde öncelikle müvekkil şirkete pay ayrılması, kalanının diğer alacaklara dağıtılması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayet eden vekilinin mahcuz mallar üzerinde istihkak iddiasında (hapis hakkı nedeniyle) bulunduğu, bunun reddine ilişkin icra mahkemesi kararının temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sıra cetvelinin düzenlendiği tarihte şikayet eden şirketin alacağının kesinleşmediği ve mahcuzlar üzerinde haczi bulunmadığı belirterek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/221, Karar No: 2019/3682, Tarih: 09.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/221 E.  ,  2019/3682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Anayasa'nın 141/3, ...... sayılı CMK'nin 34/1, 230, 232 ve 289. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması; Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekmesi karşısında; mağdurun bonolardaki imzaların kendisine ait olmadığını belirterek icra takibine itiraz ettiği, soruşturma evresinde; suça konu senetler üzerindeki imzaların kendisine ait olmadığını beyan etmesi, sanığın soruşturma evresinde; bonolardaki imzaların mağdura ait olduğunu savunması, yargılama aşamasında sanığın ve mağdurun, bonoların mağdur tarafından rıza gösterilmek suretiyle sanık tarafından imzalandığının belirtildiği, Mahkeme tarafından hangi sebeplerle bu beyanlara itibar edilmediğinin açıklanmadığı, mağdur tarafından önceden verilen rıza neticesinde bonoların sanık tarafından imzalandığının kabulü halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 tarihli ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında, önceden verilen rıza üzerine imza atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık ve zımni olabileceği dikkate alınarak, beyanlardan hangisine üstünlük tanındığı gerekçede tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken gerekçesiz mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

a) Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nin 62. Maddesi uyarınca indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay olması gereken sonuç cezanın 1 yıl 13 ay olarak tayin edilmesi,

b) TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ...... sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2222, Karar No: 2012/178, Tarih: 19.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/2222 E.  ,  2012/178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece davacı tarafa taraf koşulunun sağlanması için verilen kesin sürenin gereklerinin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve usül hükümlerine uygun düşmemiştir.

3402 sayılı Yasanın 28/1 madde hükmüne göre, hakim duruşma gününü taraflara Tebligat Kanunu hükümlerine göre re'sen tebliğ etmekle yükümlüdür. Aynı kanunun 36/1 madde hükmüne göre de re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderler ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konan ödenekten karşılanır. Kuşkusuz taraf teşkili davanın görülebilme koşullarından olup re'sen yapılması gereken işlemlerdendir.

Hal böyle olunca ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere suç üstü ödeneği kullanılarak dava dilekçesi ve duruşma günü ölü tespit maliki ...'nın mirasçılarına tebliğ edilerek taraf koşulunun sağlanması, bundan sonra tarafların gösterecekleri delillerin toplanması, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek davanın esası yönünden bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davacılar ..., ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 19.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22546, Karar No: 2022/21839, Tarih: 07.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/22546 E.  ,  2022/21839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I- 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu uzlaştırma kapsama alınmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

II- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19347, Karar No: 2019/4602, Tarih: 14.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/19347 E.  ,  2019/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun mülga 17. maddesi uyarınca tescil istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun mülga 17. maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece; dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre, mahkemece davalıların açık kimlik ve adreslerinin sunulması için HMK'nun 119/1-b maddesi gereğince iki haftalık kesin süre verildiği, davacı idarenin süresi içerisinde idare kayıtlarında davalıların açık kimlik bilgileri ile adreslerinin tespit edilemediğini bildirildiği, bunun üzerine mahkemece davacının dava dilekçesinde davalıların açık kimlik ve adreslerini göstermesi zorunlu olup, yasada re’sen araştırma yükümlülüğü getirilmediğinden bahisle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Dava açılması durumunda öncelikle taraf teşkilinin sağlanması gerektiğinden adı geçenlerin adresi, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7. maddesi ve Tebligat Kanununun 28. maddesinde yazılı ...... kayıtları üzerinden, resmi ve özel müessese ile dairelerden ve ayrıca zabıta marifetiyle araştırılarak tespit edilen adreslerine; mümkün olmaması durumunda Tebligat Kanununun 10/2 maddesi gereğince adres kayıt sisteminde bulunan adreslerine; bu şekilde adresleri tespit edilemediği taktirde ilanen tebligat yoluna gidilerek dava dilekçesi ve eklerinin davalılara tebliğ edilip taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Davalılar arasında 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 14/3 maddesi gereğince zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı gözetilerek, usulüne uygun tebligat yapılan davalılar yönünden işin esasına girilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/66, Karar No: 2024/3943, Tarih: 28.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2024/66 E.  ,  2024/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2038 E., 2023/1830 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu 2. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2019/173 E., 2021/284 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkil ...'in eşi 1977 doğumlu ...'nin hamilelik süresince bebeği ile birlikte sağlık durumlarının iyi olduğunu, 36. haftada gebelik ve doğum şikayetleri nedeni ile üniversite hastanesine yönlendirildiklerini, üniversite hastanesi tarafından küvezin bulunmadığı gerekçesiyle davalı hastaneye sevk edildiklerini, doğumun davalı hastanede gerçekleştirildiğini, doğum sonrasında müvekkili eşinin durumunun ciddiyeti nedeniyle üniversite hastanesinin yoğun bakımına sevkinin yapıldığını ve ertesi gün 07.08.2017 tarihinde üniversite hastanesinde vefat ettiğini, doğum esnasında müvekkili bebek ...'nin de bacağının kırıldığını, Manisa Tabip Odası Başkanlığının kararında davalı doktor ... tarafından ayrıntılı bakısı yapılmadan hızla ameliyata alınması ve operasyon sırasında plesanta invasyon anomalisinin saptanamaması sonucunda ölümün olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek, davalıların kusur oranının tespiti ile zarar miktarının bilirkişi tarafından hesaplanması neticesinde fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar için ayrı ayrı 500,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 1.000,00 TL maddi tazminat, davacılardan ... için 50.000,00 TL ve ... için 75.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 125.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; görev, yetki, zamanaşımı, hastane yönünden pasif husumet yokluğundan reddi kararı verilmesi gerektiğini, davacının dava ehliyetinin olmadığını, müvekkillerinin kusurlarının bulunmadığını, olayın komplikasyon olduğunu, tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu olay nedeniyle Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığınca Adli Tıp Kurumu 8. İhtisas Dairesinden alınan rapor doğrultusunda kamu adına kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, Manisa Tabipler Odası Başkanlığınca davalı doktor ... ile müteveffanın tedavisi ile ilgilenen dava dışı doktorlar hakkında "meslekte bilgi ve beceri yetersizliği, özen eksikliği, dikkatsizlik ve benzeri kusurlardan dolayı eksik ya da yanlış tanı ve tedavide bulunarak hastaya kalıca zarar vermek" eylemini gerçekleştirdikleri gerekçesi ile kusurlu bulundukları ancak davalı doktor ...'nın operasyon sırasında ortaya çıkan acil durumu uygun şekilde yöneterek deneyimli ve uzman kişileri operasyona dahil ettiği için hakkında 1.000,00 TL para cezası uygulanmasına ilişkin işlem yapıldığı, davalı ... tarafından yapılan itirazın reddi üzerine, işlemin iptali için idare mahkemesine açılan davanın reddi kararının istinafı üzerine Bölge İdare Mahkemesince olayda davacıya atfedilecek bir kusur veya dikkat, özen eksikliğinden söz edilemeyeceği gerekçesi ile İdare Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve esastan incelenen dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, Mahkemece Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanlarından alınan raporda, davalı doktorun herhangi bir ihmaline rastlanmadığı, taraf vekillerince yapılan itirazlar üzerine alınan ek raporda, müteveffanın sezeryan edildiği tarihte collum muayenesinde açıklığının 1 cm ve %50 efesmanda olduğu, kontraksiyon mevcudiyetinde kanamasının olmadığı, 15. gebelik haftasından itibaren bir profesör kadın doğum uzmanınca takip edildiği ve Üniversite Hastanesinde yapılan aynı tarihli muayene ve ultrasonografi raporları da değerlendirildiğinde müteveffada plasenta previa tanısının olmasının hayatın ve bilimin olağan akışına aykırı görüldüğü, plasenta previa ile ilgili bir tanı olmadığının tespit edildiği, servikal açıklığı olan, doğum sancısı başlayan ve sezaryen öyküsü olan müteveffanın tıbbi açıdan acil sezaryene alınması gerektiği, doğumu yaptıran hekimin dikkat etse de bebeği çıkartmak için yapılan manevralar sırasında 1000 canlı doğumda 0.13 oranında femur kırığı oluşabileceği, dolayısıyla femur kırığının doğum esnasında oluşmuş ise komplikasyon olarak değerlendirilebileceği, müteveffanın Özel Egeumut Hastanesine sezaryen doğum için kendi rızası ile geldiği, bu durumun zimni ya da örtülü onam olarak değerlendirildiği, davalı ..

.13 oranında femur kırığı oluşabileceği, dolayısıyla femur kırığının doğum esnasında oluşmuş ise komplikasyon olarak değerlendirilebileceği, müteveffanın Özel Egeumut Hastanesine sezaryen doğum için kendi rızası ile geldiği, bu durumun zimni ya da örtülü onam olarak değerlendirildiği, davalı ...'nın ameliyathaneye Turgutlu Devlet Hastanesinden nöbetçi Kadın Doğum hekimini yardıma çağırması, üroloji hekimini operasyona dahil etmesi ve Celal Bayar Üniversitesinden ek destek ekibinin operasyona dahil etmesinin tıp bilimine uygun ve etik bulunduğu, plasenta akreata spektrumu tanısı olan hastalarda sezaryen sırasında aşırı kanama, rahim alınma ameliyatı, mesane ve üreter yaralanmaları gibi komplikasyonların yüksek olduğu ve bilimsel olarak %7 ye kadar varan anne ölümlerinin görüldüğünün belirtildiği, böylece dosya içerisinde bulunan bütün raporların birbirini doğrular ve davalıların tıbben kusurlu olmadıklarını tespit eder nitelikte olduğu, alınan raporlar neticesinde davalıların uygulanan tedavide herhangi bir kusurlarının olmadığı, ispat yükünün davacılar üzerinde olup, davacıların iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.