muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/696, Karar No: 2005/760, Tarih: 21.12.2005

Maddenin 1.bendinde belirtilen*“Muhakeme esnasında esbabı mücbireye veya lehine hükmolunan tarafın fiiline binaen elde edilemiyen bir senet veya vesikanın hükmün itasından sonra ele geçirilmiş olması”* hükmü, yeni bir senet veya belgenin ele geçirilmiş olması halini ifade etmekte olup, yargılamanın iadesi sebebini oluşturabilmesi için bir takım koşulların birlikte gerçekleşmiş olması aranmaktadır. Buna göre;

a)Bu senet yada belgenin davaya bakıldığı sırada mevcut olması,

b)Yeni ele geçirilmiş olan senet veya belgenin, hükmü etkileyecek nitelikte olması,

c)Bu senet veya belgenin hükmün verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması,

d)Bu yeni senet veya belgenin yargılama sırasında bir zorlayıcı nedenden (mücbir sebep) veya lehine hüküm verilen tarafın eyleminden dolayı elde edilememiş olması,

e)Yargılamanın yenilenmesini isteyen tarafın bu senet veya belgeyi yargılama sırasında elde edememesinde kusurlu olmaması gereklidir.

Belirtilmelidir ki; kendi kusuru ile bu senet veya belgeyi yargılama sırasında elde edememiş ve mahkemeye vermemiş olan taraf yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunamaz.

Yargılamanın iadesi istemine konu somut olayda; SS. Yüksek Sağlık Kurulunca, hastalığın mesleki olmadığına ilişkin görüş, Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen 19.08.2003 günlü Sağlık Kurulu raporuna dayanmaktadır. Anılan bu rapor, gizli kaydıyla düzenlenen Yüksek Sağlık Kurulu kararına dayanak oluşturduğundan, taraflarının bilgisine sunulmadığı, 506 sayılı Kanunun 26.maddesi uyarınca işverenin sorumluluğunun; iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketine bağlanmış olması karşısında, yeni elde edilen belgenin hükmü etkileyecek nitelikte bulunduğunda kuşku yoktur.

HUMK. 445/1.Maddesinde ifade edilen yargılamanın iadesi için gerekli olan koşulların somut olayda bulunduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin, yargılamanın iadesi isteminin kabulüne ilişkin direnme gerekçesi isabetli bulunmaktadır.

HUMK. 450.Maddesinin *“İadei muhakeme talebi muvafıkı kanun ise kabul ve yeniden muhakeme icrasiyle tebeyyün edecek hale göre verilmiş olan karar tasdik veya kısmen veya tamamen tadil olunur.”* Hükmü uyarınca yerel mahkeme, doğru olduğunu kabul ettiği yargılamanın iadesi sebebi gereğince, yeniden yargılama yaparak, *“kesinleşen 09.12.2003 tarih 1997/252 Esas ve 2003/550 Karar sayılı hükmünün ortadan kaldırılmasına, Kurum tarafından davalı işveren hakkında açılan 1997/252 Esas sayılı davanın reddine...”* karar vermiştir. Özel Dairece, bu yön bozma nedenine göre incelenmemiş olup, dosyanın buna ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

**S O N U Ç :** Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın **10.HUKUK DAİRESİNE** gönderilmesine, 21.12.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13200, Karar No: 2023/3035, Tarih: 11.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13200 E.  ,  2023/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2013/261 Esas, 2014/31 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, takdiri indirim maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,

2. Hükmün Cumhuriyet savcısı (lehe) ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Ceza Dairesinin 27.04.2015 tarihli ve 2014/36341 Esas, 2015/14830 Karar sayılı kararı ile "orta (2.) derece kemik kırığı için 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/4) artırım yapılarak fazla ceza tayini, sanığın eşinin tanık olarak dinlenmesi gerektiği" belirtilerek bozulmasına karar verildiği,

3. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2015/249 Esas, 2016/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, takdirî indirim maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 04.04.2016 tarihinde kesinleştiği,

4. Sanığın denetim süresi içinde 29.01.2020 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği, bu suçtan 3000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 26.10.2020 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine yapılan yargılamada Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/468 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanması suretiyle sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, takdirî indirim maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; haksız tahrikin oranına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, ceza miktarına,

2. Katılanın temyiz istemi; haksız tahrik hükümlerinin uygulama alanı bulunmadığına, eksik incelemeye ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın eşi ...'ın çocuğunu okula bırakıp çıktıktan sonra akrabaları olan katılan ...'in iddiaya göre ...'ı eve bırakmak için ısrar ettiği, ...'ın ısrar sonrası oradan ayrıldığı, durumu eşi olan sanığa anlattığı, sanığın katılana olanları sorduğunda tartıştıkları, sanığın kafa atarak katılanı burunda orta (2.) derece kırık meydana gelecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan anlatımları, adli raporlar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin; haksız tahrikin oranına, lehe hükümlere, katılanın; haksız tahrike, eksik incelemeye yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, uygulamada isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin onbirinci fıkrası gereği hükmün aynen açıklandığı, lehe hükümlerin bu nedenle tekrar uygulanma imkanı bulunmadığı anlaşılmakla; anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık müdafinin temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşıldığına, vesaireye yönelen temyiz sebebi yönünden;

a. Sanık hakkında temel ceza belirlendiği sırada katılanın raporunda yer almayan "eylemin kalıcı sinir hasarına" neden olduğu belirtilerek dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile teşdit uygulanması,

2. Sanık müdafinin temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşıldığına, vesaireye yönelen temyiz sebebi yönünden;

a. Sanık hakkında temel ceza belirlendiği sırada katılanın raporunda yer almayan "eylemin kalıcı sinir hasarına" neden olduğu belirtilerek dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile teşdit uygulanması,

b. Katılanın raporunda kemik kırığının derecesinin orta (2.) derece olduğu belirtilmesine rağmen, uygulama sırasında 1. derece kırığa neden olduğu kabulüne yer verilmesi,

c. Uygulama sırasında takdirî indirim hükümlerine dair kanun maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, haksız tahrik hükümleri ile yapılan indirim sonrası bulunan 1 yıl 2 ay cezasından takdirî indirim hükümleri gereği (1/6) indirim yapılarak cezanın 11 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 2 ay hapis cezası olarak tayini ile fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2-a-b-c) numaralı bentlerinde açıklanan "uygulama hataları" nedeniyle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/185 Esas, 2021/468 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33177, Karar No: 2021/1582, Tarih: 18.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/33177 E.  ,  2021/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin ilgili dairenin 3. kişiye satış tarihi olan 27/12/2012 tarihi olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 27/02/2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Sanığın, Ankara ili Çankaya ilçesi Malazgirt mah. 27293 ada 4 parselde arsa sahipleri ... ve ... olan arsa üzerinde kat karşılığı inşaat işi yapan müteahhit olduğu, Ankara 57. Noterliğince düzenlenmiş Düzenlenme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi ile satmayı ve katılan adına devir ve tescil etmeyi kabul edip, katılandan daire bedelini 25.000 TL peşin, 25.000TL kat irtifakı kurulur kurulmaz, kalan 60.000 TL'yi de tapu devri sırasında ödenmek üzere anlaşmış iken, bilahare ödeme şart ve koşullarını revize ederek 60.000 TL nakit parayı önceden alıp dairenin devri hususunda anlaşmaya vardıkları, ancak sanığın suç tarihinde dairenin tapusunu İlker Yüce isimli şahsa satıp devretmek suretiyle atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; Katılanın sanığa önce 25.000 TL ödediği, akabinde sanığın acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek kendisine ulaşması neticesinde aralarında yaptıkları satış protokolü ile 60.000 TL daha ödeyerek aralarındaki alacak verecek ilişkisinin sona erdiğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, ilgili satış protokolünün aslı getirtilerek içeriği ile ilgili öncelikle sanık ve katılanın beyanlarının alınması, bu belgeye yönelik bir inkar vaki olduğunda sanığın yazı ve imza örnekleri temin, satış protokolündeki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, satış protokolünde yer alan ve dinlenmeyen tanık .... ve......'in beyanlarının alınması sonrasında toplanan tüm delillerin sonucuna göre eylemin uzlaştırma kapsamında kalan TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının da karar yerinde tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 18/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27295, Karar No: 2015/2858, Tarih: 19.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27295 E.  ,  2015/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/195-2013/807

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya değer biçilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsallerin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan değerlendirme tarihine yakın tarihli satış olması gerekir.

Dava konusu taşınmaz... ilçesi... mahallesinde; emsal ise ... ilçesi... mahallesinde olup, emsal satışı 15 yıl önceki satıştır.Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Ayrıca dava konusu taşınmaz ile kıyasi emsal alınan taşınmazın emlak vergi değerleri karşılaştırıldığında emsal taşınmazın dava konusu parselden 11,36 kat değerli olduğu belirtildiği halde bilirkişi kurulu raporunda gerekçesi gösterilmeden emsalin 4,29 kat değerli kabul edildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu aynı bölgeden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın emsal satışların bulunması doğaldır.Bu durumda taraflara yakın bölgelerden ve yakın satış tarihli, özel amaçlı olmayan emsaller bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal getirtilip, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. Maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılmadığından, Anayasa Mahkemesi'nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 09.06.2013 tarihinden yasal faiz işletilmesine karar verilmişse de dört aylık sürenin bitim tarihi olan 09.07.2013 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19735, Karar No: 2024/17022, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19735 E.  ,  2024/17022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.02.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/1589 E., 2023/481 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.02.2023 tarihli ve 2022/1589 Esas, 2023/481 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 14.02.2023 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

i
Yargıtay — Esas No: 2015/20904, Karar No: 2016/3691, Tarih: 17.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/20904 E.  ,  2016/3691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/374156

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/136 (E) ve 2013/67 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık, yüzüne karşı verilen hükmü, CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE; 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13178, Karar No: 2012/24760, Tarih: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13178 E.  ,  2012/24760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 89/243 sayılı kararında belirtildiği üzere; davaların gereksiz yere uzamasını engellemek amacıyla ihdas edilen ve toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gereken hallerde, sorgu yapılmadan davanın bitirilmesine imkan sağlayan, 5271 sayılı CMK’nın 193/2. maddesinin “Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir” hükmünün aynı Kanunun 223. maddesinin 9. fıkrasındaki, “derhal beraat kararı verilebilecek hallerde, durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez” hükmü ile bir bağlantısı bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki mahkemece sanığın savunması alınmaksızın beraat kararı verilmesi sebebiyle hükmün bozulmasını öneren düşünceye iştirak edilmemiştir; ancak,

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 210 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İncelenen dosyada; 210 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3558, Karar No: 2020/18780, Tarih: 16.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/3558 E.  ,  2020/18780 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ...Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesinde Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının harca ilişkin üçüncü paragrafında yer alan, "taraftan" sözcüğünün çıkarılarak yerine "...İnş. Taah. Eğt. Tur. Sağ. Tem. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nden" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.