muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12031, Karar No: 2016/11098, Tarih: 26.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/12031 E.  ,  2016/11098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/2-4, 62, 53, 52. maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası, 2.500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ... ve temyiz dışı sanık... ile birlikte hareket ederek önce suçta kullanılmaya uygun depo niteliğinde bir dükkan kiraladıkları, daha sonra temyiz dışı sanık ....'ün kendisini ... olarak tanıtıp, yağ alım satım işini yapan şikayetçiyi aradığı ve 150 teneke yağı Tarsus'a göndermesini istediği, yağları teslim ettiği anda parasını ödeyeceğine inanan şikayetçinin yanında bulunan işçilerle birlikte 150 teneke yağı kamyonete yükleyerek Tarsus'a geldiği, temyiz dışı sanık ....'ün belirttiği depoya indirdiği,daha sonra şikayetçinin Tarsus çarşı merkezinde parası alacağı düşüncesiyle merkeze gittiği, ancak temyiz dışı sanık ....'ün katılana parasını vermediği gibi, depoda bulunan 150 adet yağı depodan götürdükleri , bu şekilde sanık ...'nun dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320. sayılı Kanun'un 6723. sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11264, Karar No: 2014/1339, Tarih: 22.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11264 E.  ,  2014/1339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/12/2012 tarih ve 2011/219-2012/700 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin bağlı olduğu holdingde avukatlık görevini yaptığını, davacıyla yapılan görüşmede davalı ...Ş. de yönetim kurulu üyeliğinin teklif edildiğini, teklife önce sıcak bakıldığını ancak daha sonra davacının teklifi kabul etmediğini, bununla birlikte davacının haberi ve bilgisi olmadan ... İnşaat A.Ş. nin 2006-2007 yılı genel kurul toplantısında yönetim kurulu üyesi seçilerek belge altına imzasının atıldığını, imzaların sahte olduğunu ileri sürerek, davacının yönetim kurulu üyeliğinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının istifa etmek ve sahte evrakları tanzim edenler aleyhine dava açmak yerine huzurdaki davayı açmakta korunmaya değer hukuki menfaatinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının hazır olmadığı genel kurul toplantısında yönetim kurulu üyesi seçildiği, davacının herhangi bir kabulü olmadığı gibi yapılan seçimlerde varmış gibi hazirun cetveli ile toplantı karar tutanağına imza atılmak sureti ile sorumlu hale getirildiği, davacının yönetim kurulu üyesi olduğuna yönelik imzası ile tevsik ettiği bir karar bulunmaması ve dolasıyla rızasının da olmaması sebebiyle baştan sakat doğan işlemin iptalinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, davacının davalı ...Ş. de beş ortaktan birisi olan.... İnşaat Taah. Ve Tic. Paz. A.Ş. nin yönetim kurulu üyeliğinin iptaline, karar kesinleştiğinde bir suretinin ... Ticaret Odası Başkanlığına bildirilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının davalı şirket ortaklarından.... İnşaat Taahhüt Tic. Ve Paz. A.Ş. yi temsilen seçildiği davalı ...Ş. yönetim kurulu üyeliğinin iptaline karar verildiğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 118,10 TL harcın temyiz edene iadesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13677, Karar No: 2021/4292, Tarih: 03.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/13677 E.  ,  2021/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüze karşı 08/12/2015 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 21/01/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 03/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3399, Karar No: 2024/808, Tarih: 24.01.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/3399 E.  ,  2024/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi-alacaklının icra dosyasına gelen paranın paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinin kesinleşmesi üzerine payına düşecek paranın neması ile birlikte ödenmesi talebinin, icra müdürlüğünce reddedildiğini ileri sürerek sıra cetveline konu paradan elde edilen nemanın Hazine’ye ödenmesine dair müdürlük işlemini şikayet ile dosyadaki paranın sıra cetveline göre nemalarıyla birlikte ödenmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, alacaklıya veya borçluya nemanın ödeneceğine dair yasal bir düzenleme bulunmadığından bahisle şikayetin reddine hükmedildiği, kararın şikayetçi alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 36. maddesinin birinci fıkrası, “ mahkemeler hakimler; C.Savcıları ve icra iflas daireleri tarafından adlî ve idari işlemlerle takip işlemlerinden dolayı herhangi bir sebeple alınmış olan paraların bankaya yatırılması halinde bu paralara ait faiz, ikramiye ve sair menfaatleri Devlete aittir.”, ikinci fıkrası ise, “ Şüyuun giderilmesi neticesinde hasıl olan para ve tereke paraları ile kısıtlı veya gaip adına bankaya yatırılan paralar yukarıdaki fıkra hükmünden müstesnadır.” hükmünü amir iken, söz konusu iki düzenleme de, Anayasa Mahkemesinin 04.5.2023 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 05.4.2023 tarih ve 2023/48 E. - 2023/72 K. sayılı kararı ile, anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptal edilmiştir.

Daire içtihatları, İİK’nın 140 vd. maddelerinde sıra cetveline itiraz edilmesi halinde icra müdürlüğünce alacaklılara ödenmeyen paranın nemalandırılacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı ancak yine de sıra cetveline itiraz edilmesi nedeniyle alacaklıya ödenmeyen paranın icra müdürünce banka hesabına yatırılması sonucu elde edilen faiz geliri varsa, alacaklıya ödenmesinin yasal dayanağı olmayıp, nemalandırma sonucu elde edilen paranın Hazineye ait olduğu yönünde iken, kararın dayanağı olan Harçlar Kanunu’nun 36. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının Anayasaya aykırı olduğundan bahisle iptali nedeniyle, oluşan bir nema geliri varsa bunun hak sahiplerine ödeneceği yönünde görüş değişikliğine gidilmiştir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 15.02.2023 tarih ve 2022/303 E. 2023/86 K. sayılı kararında da işaret edildiği üzere; Anayasa'nın 153. maddesinin beşinci fıkrasına göre iptal kararları geriye yürümez. İptal kararlarının geriye yürümezliğine ilişkin hükmün temel amacı iptal edilen Kanuna veya Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi hükmüne dayanılarak daha önce yapılan işlemlerin geçerliliklerinin korunmasını sağlamaktır. Anayasa Mahkemesinin 12.12.1989 tarih ve 1989/11 E. 1989/48 K. sayılı kararında da iptal kararlarının geriye yürümezliği “Türk Anayasal sisteminde, "Devlete güven" ilkesini sarsmamak ve ayrıca devlet yaşamında bir karmaşaya neden olmamak için iptal kararlarının geriye yürümezliği kuralı kabul edilmiştir. Böylece hukuksal ve nesnel alanda etkilerini göstermiş, sonuçlarını doğurmuş bulunan durumların, iptal kararlarının yürürlüğe gireceği güne kadarki dönem için geçerli sayılması sağlanmıştır.” şeklinde açıklanmıştır.

Bununla birlikte, Anayasanın “Anayasanın bağlayıcılığı ve üstünlüğü” başlıklı 11. maddesinde “Anayasa hükümleri, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kurallarıdır. Kanunlar Anayasaya aykırı olamaz.” düzenlemesi; “Mahkemelerin bağımsızlığı” başlıklı 138. maddesinin birinci fıkrasında “Hakimler, görevlerinde bağımsızdırlar; Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler.” ve 153. maddesinin altıncı fıkrasında “Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazete'de hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar.” hükümleri ile 6100 sayılı HMK’nın 33. maddesinde ise “Hâkim, Türk hukukunu resen uygular.” şeklinde ifadesini bulan yasal ilke yer alır.

Yapılan bu açıklamalara göre; somut norm denetimi yoluyla Anayasa Mahkemesi tarafından verilen iptal kararlarının kesin hüküm hâlini almış yargı ve idare kararları saklı kalmak şartıyla geriye yürüdüğünü kabul etmek gerekir. İptal kararlarının geriye yürümemesi “hukuk güvenliğini sağlamak” amacı ile konmuş olduğuna göre, bu ilke yalnızca kesin hüküm hâllerinde ifade eder (Teziç, Erdoğan: Anayasa Hukuku (Genel Esaslar), 23. Bası, İstanbul 2019, s. 264, 265;).

Buna göre, her ne kadar İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinin karar tarihlerinde söz konusu kanun hükmü iptal edilmemiş olup yürürlükte olduğundan, kararlar Dairenin eski içtihatları gereğince yerinde ise de; şikayete konu müdürlük kararının dayanağı olan kanuni düzenlemenin, temyiz incelemesi aşamasında, 04.5.2023 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 05.4.2023 tarih ve 2023/48 E. - 2023/72 K. sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmesi nedeniyle, verilen iptal kararının henüz kesinleşmemiş eldeki şikayette uygulanması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile şikayete konu müdürlük kararındaki nema tutarının Hazineye irat kaydı yapılmak üzere bekletilmesine, nemaların ilgililere ödenmesi talebinin reddine dair kısmının iptaline karar verilmesi gerektiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

SONUÇ :

Şikayetçi-alacaklının temyiz isteminin, yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 28.03.2023 tarih ve 2023/506 E. 2023/498 K. sayılı kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Kayseri 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 02.03.2023 tarih ve 2023/101 E. - 2023/104 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2530, Karar No: 2012/8200, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2530 E.  ,  2012/8200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... tarafından davalılar aleyhine Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan men-i müdahale davası, yörede genel arazi kadastrosunun yapılması nedeniyle 3402 sayılı yasanın 27.maddesi gereğince kadastro mahkemesine devredilmiştir. Kadastro mahkemesince, davaya konu (B) ve (C) işaretli bölümlerin kadastro sırasında dere yatağı olarak paftasında gösterildiği ve bu bölümler hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili tarafından vekalet ücretine yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, men-i müdahele istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 3402 sayılı Yasanın 27. maddesinde; “Mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmaz mala ilişkin davalar hakkında o taşınmaz mal için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine resen devrolunur.” Hükmü gereğince işlem yapılarak dosyanın Kadastro Mahkemesine devredilmesine ve yapılan işlemin hukuk tekniği bakımından görevsizlik kararı olmayıp yasa gereği resen yapılan devir niteliğinde olduğu göz önünde bulundurularak yargılama giderleri ve vekalet ücretleri hakkında hüküm kurulmamasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 29/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27838, Karar No: 2022/1088, Tarih: 05.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/27838 E.  ,  2022/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33859, Karar No: 2014/35723, Tarih: 16.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/33859 E.  ,  2014/35723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/354-2014/1018

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisindeki belgelerden, davacının sendika üyelik kaydı ile toplu iş sözleşmesinden yararlanma talebinin alt işverene 16.05.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de; bu belge ekinde Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013- 31.12.2014 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin bir örneğinin de dava dışı alt işverene tebliğ edildiğini gösterir belge bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık konusu toplu iş sözleşmesinin geçici 2. maddesi “Toplu iş sözleşmesinin yürürlüğe girdiği tarih ile iş yerine tebliğ edildiği aya kadar geçen süre için ödenecek farkların tutarı iş bu kararın iş yerine tebliğ tarihinden itibaren iki ay içinde iki eşit taksitte ödenir ” yönünde düzenleme içermektedir. Bu durumda Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararı ile 01.01.2013-31.12.2014 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinin, dava dışı alt işveren olan M. Tıbbi Tek. Mak. ve Sağ. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. tebliğ edildiği tarihi gösterir evrakın denetlenmesi gerekmektedir.

2-Ayrıca, mahkeme seri nitelikte görülerek karara bağlanan ve temyiz incelemesi yönünden Dairemize gönderilmiş bulunan seri dosya davacılarından bir kısmının hastanenin çeşitli acil servislerinde görev yaptıkları görülmektedir.

Davacı tarafça dosya içerisine ibraz edilen ilgili Yüksek Hakem Kurulu kararı örneğinin incelenmesinde, toplu iş sözleşmesinin 30. maddesinin Bulaşıcı Hastalık ve Risk Primi başlığını taşıdığı ve “Röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara fiilen çalışılan günler için 2,00-(iki)TL/Gün bulaşıcı hastalıklar ve risk pirimi verilir." yönünde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisine ibraz edilen bu belge örneğinde; 30. madde de yer alan santral kelimesinden sonra el yazısı ile madde metnine acil servis eklemesi yapıldığı ancak eklemeye ilişkin imza ve paraf bulunmadığı tespit edilmiştir. Toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde, acil servis ibaresinin bulunup bulunmadığı hususun denetlenmesi açısından Yüksek Hakem Kurulunun 19.04.2013 tarih 2013/31 esas, 2013/33 sayılı kararının bir örneğinin de ilgili kuruldan temin edilerek dosyalara eklenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirlenen eksikliklere ilişkin belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14934, Karar No: 2013/21328, Tarih: 19.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14934 E.  ,  2013/21328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kocaeli 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.9.2012

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına kısmen onanmasına dair Dairemizin 26.4.2013 gün ve 25962-11752 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece iki tarafın boşanma davası kabul edilmiş, davalı-davacı kadının temyizi üzerine hüküm 26.4.2013 tarihinde davalı-davacı kadının yoksulluk nafakasına ilişkin talebi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar kurulmadığı gerekçesi ile bozulmuş, diğer yönlerden ise onama kararı verilmiştir. Davalı-davacı koca süresi içinde 10.6.2013 tarihinde karar düzeltme isteğinde bulunmuş; gerekçeli kararda yoksulluk nafakasının reddine karar verilmiş olduğundan bu yöndeki bozma hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür. Karar düzeltme talebi üzerine yapılan incelemede; mahkemece kısa kararda yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar verilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmış olduğu görülmüştür (6100 s.HMK.md.294/3, 298/2). Ancak bu husus ilk temyiz incelemesinde gözden kaçtığından hüküm yukarıda belirtildiği şekilde bozulmuştur. Bu itibarla davacı-davalı kocanın karar düzeltme isteği yerinde görüldüğünden kabulüne, Dairemizin 26.4.2013 tarih 2012/25962 esas, 2013/11752 karar sayılı ilamındaki 2 numaralı bozma sebebinin kaldırılmasına, hükmün açıklanan sebeple yoksulluk nafakası yönünden kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuş bulunması sebebiyle değişik gerekçeyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda gösterilen sebeple karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri uyarınca kabulüyle, Dairemizin 26.4.2013 tarih 2012/25962 esas, 2013/11752 karar sayılı ilamının 2. bendindeki bozma sebebinin kaldırılarak hükmün yukarıda gösterilen sebeple değişik gerekçeyle BOZULMASINA, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oyçokluğuyla karar verildi. 19.09.2013 (Pr

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki sadece çelişkili bölümü değil "hükmün tamamını" özürlü kılar.