muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/685, Karar No: 2012/795, Tarih: 14.02.2012

Başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, taraflar evlenme tarihinden 4721 sayılı TMK.nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı, bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise TMK.nun 202. maddesine göre yasal edinilmiş mallara katılma rejimine tabidirler. Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2.maddesine göre boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle son bulmuştur.

Davacı, dava dilekçesinde davalı adına açılan şahsi hesapta mevcut miktarı bilinmeyen mevduatta ¾ oranında katkısı olduğunu açıklayarak aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Yargılama safhasında ise talebini ıslahla; davalının şahsi hesabına 25.04.2000 tarihinde yatırıldığı iddia olunan 12.000 DM'nin tahsili ile müşterek hesapta bulunan 36.429 Euronun önce ¾’ünün, bilahare tümünün tahsiline karar verilmesini istemiştir. HUMK.nun 83. maddesi hükmüne göre ıslah yoluyla taraflar ileri sürdükleri vakıaları, davanın konusunu ve isteklerini değiştirebilirler. Önceden HUMK.nun 87. maddesinin son cümlesi hükmüne göre ıslah ile müddeabihin arttırılması yasaklanmış iken, anılan fıkranın Anayasa Mahkemesinin 20.07.1999 tarih ve 1/33 sayılı kararı ile iptal edilmesi karşısında ıslah ile müddeabihin arttırılması yolu açılmıştır. Buna göre ıslah ile müddeabihin arttırılması mümkündür. Anayasa Mahkemesi anılan kararında, davaların en az giderle ve olabildiğince hızlı biçimde sonuçlandırılmasının gerektiği, söz konusu kısıtlamanın Hukuk Devleti ilkesine aykırı olduğu, bir hakkın elde edilmesini zorlaştırdığı, sav ve savunma haklarını engellediği, bunun da adil yargılanmayı önlediği gerekçelerine dayanmıştır.

Somut olayda ise, davacı ıslah dilekçesinde dava konusu yapılan davalının şahsi hesabına ilişkin talep miktarını arttırmamış, dava dilekçesinde belirtilmeyen davacı ve davalı adına açılan başka bir müşterek hesabı da ilaveten davaya konu etmiştir. Başka bir anlatımla; davacı bağımsız dava konusu yapılması gereken müşterek hesabı ıslah yoluyla, davalının şahsi hesabına ilişkin olarak açılan davada, dava konusu yapmak istemiştir. Dava konusu dava dilekçesinde bildirilen şahsi hesap haricinde, bundan farklı müşterek hesabın da belirtildiği biçimde dava konusu yapılarak, çözüme kavuşturulmasını beklemek usul hükümlerine uygun olmadığı gibi, Anayasa Mahkemesinin iptal gerekçeleriyle de bağdaşmaz. Kaldı ki, davacı taraf yargılama aşamasında müşterek hesap için taleplerini ayrı bir davaya konu etmiş, temyiz incelemesine konu dosya ile birleştirilen bu dosyanın bilahare tefrik edilerek, halen Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/265 Esasına kaydedildiği bildirilmiştir. Tüm bu açıklamalara göre, davacı ıslah yoluyla müşterek hesabı da dava konusu yaparak hüküm kurulmasını isteyemez. Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerden REDDİ ile usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün kabule ilişkin bölümünün önceki bozma ilamındaki ve yukarıda yazılı bulunan gerekçelerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi uyarınca uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve 465,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden karar düzeltme isteyen davacıya iadesine 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14694, Karar No: 2011/1128, Tarih: 25.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14694 E.  ,  2011/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün ... incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4244, Karar No: 2011/3705, Tarih: 05.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/4244 E.  ,  2011/3705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık, şantaj ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanıklar ... ve arkadaşlarının yargılanmaları sırasında; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2010 gün ve 2010/435 E. 2010/209 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 5.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10666, Karar No: 2023/3303, Tarih: 26.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/10666 E.  ,  2023/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2013/418 Esas, 2015/606 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 22 kez erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; şartları oluşmadığı halde erteleme hükümleri verilmesi nedeniyle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Antakya belediye binasında temizlik hizmeti veren firmada çalışan sanık ...'ın 28.06.2011 ile 14.09.2012 tarihleri arasında düzenlenmiş suça konu 22 adet yapı ruhsatına şikayetçi ... yerine imza atmak suretiyle 22 kez resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki savunmalarında, arkadaşı olan şikayetçi ...'nun işsiz kaldığı bir dönemde kendisinden yardım istediğini, belediyede çalıştığı için birçok firmanın şantiye şefi aradığını bildiğini kendisine tanıdığın var mı diye soranlara şikayetçinin adını verdiğini, bu şekilde birçok firmanın şantiye şefliğini şikayetçinin üstlendiğini, işler devam ederken şikayetçinin yüksek lisans için Ankara'ya gidip geldiğini, imza eksikliği nedeniyle firmaların kendisini aramaya başladığını, şikayetçiyi arayıp gel imza at dediğinde, ben il dışındayım mümkün değil sen benim yerime imza at dediğini, bir süre bu şekilde işlerin yürüdüğünü daha sonra şikayetçinin şantiye şefliğinin üstlendiği bir inşaatta ölümlü iş kazası meydana gelince cezai ve hukuki sorumluluktan kaçmak için şikayetçi olduğunu, tüm imzaları şikayetçinin bilgisi ve talebiyle attığını ancak buna ilişkin yazılı ve sesli bir delili olmadığını sadece aralarındaki telefon kayıtlarını sunabileceğini beyan etmiştir.

2. Katılan ..., kendisinin şantiye şefi olmadığı binalara ilişkin yapı ruhsatlarına sanığın kendisi adına imza attığını, kendisinin sanığa yazılı veya sözlü böyle bir talimatının olmadığını, bu olay nedeniyle maddi zararı uğradığını, 22 tane inşaatın şantiye şefi göründüğünden kotasının dolmuş olduğunu ve yeni iş alamadığını beyan etmiştir.

3. Tanık L. Y. Belediye İmar ve Şehircilik Müdürlüğünde teknisyen olarak çalıştığını, sanık ...'nın temizlik kadrosunda çalışıyor olmasına rağmen inşaat teknikeri olması nedeniyle kendi bölümünde çalıştığını, inşaat ruhsatlarını doldurmanın kendisinin görevi olduğunu ancak idare tarafından verilen şifrenin sanık ile birlikte kullandıklarını, belgelerdeki imzaların aidiyetini araştırmak gibi görevleri olmadığını, sadece imzaların eksik olup olmadığını kontrol ettiklerini, sanığın şikayetçiyi arkadaşı olarak daha önce tanıttığını beyan etmiştir.

4. Tanık M. D., kendisinin belediyeye taşeron olarak iş yaptığını, aynı zamanda da A. K.'nin sahibi bulunduğu Koçay mühendislik şirketinin alt işlerini yaptığını, bu nedenle hafta sonları devamlı bu şirkete gittiğini, sanığın da bu büroya gelip gittiğini, şikayetçi ... ile görüştüklerini, kendisinin yanındayken sanığın para getirdiğini sosyal hayatta sürekli birlikte olduklarını bildiğini, kendisi bir gün bürodayken ...'yu telefonla arayan olduğunu, ...'nun abisine sorduğunu, onun da atsın yerine bir imza şeklinde beyanda bulunduğunu, arayanın sanık ... olduğunu söylediklerini beyan etmiştir.

5. Tanık C. K. sanığı belediyede ruhsat çıkarırken inşaat ruhsatlarını doldurduğu için tanıdığını, dosyayı tomar halinde onlara verdiğini, işleri kimin yaptığını bilmediğini, inşaatının şantiye şefinin ... olduğunu sonradan öğrendiğini, ...'!yu daha önce hiç görmediğini, yapı denetim firmaları denetime geldiğinde kendisinin muhatap olduğunu beyan etmiştir.

6. Adana Kriminal Polis Laboratuvarının 21.06.2013 tarihli uzmanlık raporunda 22 adet Yapı Ruhsatının "Şantiye Şefinin" başlıklı başlıklı kısmındaki ... adına atılı imzaların ... elinden çıkmadığı kanaatine varıldığı, ...'ın elinden çıktığını gösterir kaligrafik bulgular tespit edilmediği belirtilmiştir.

7. Mahkemece şikayetçinin rızasının bulunmasının sanığın eylemini suç olmaktan çıkarmayacağı kabul edilerek yirmi iki kere mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

8.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2019 tarihli ve 2015/372187 numaralı tebliğnamesi ile hükümlerin onanması talep edilmiştir.

IV. GEREKÇE

7. Mahkemece şikayetçinin rızasının bulunmasının sanığın eylemini suç olmaktan çıkarmayacağı kabul edilerek yirmi iki kere mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

8.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2019 tarihli ve 2015/372187 numaralı tebliğnamesi ile hükümlerin onanması talep edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'ın şikayetçi ...'nun bilgi ve rızası olmaksızın onun adına 22 adet yapı ruhsatını imzalamak suretiyle 22 kere resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği, şikayetçinin yakın arkadaşı olduğunu, belediyede çalıştığı için şikayetçinin iş almasına aracılık ettiğini, hatta görüşmelere birlikte gittiklerini, şikayetçinin il dışında olduğu zamanlarda ricası ile bu imzaları onun talimatı ile attığını savunduğu, dinlenen tanık beyanlarından şikayetçi ve sanığın arkadaş olduklarının anlaşıldığı ve tanık M. D.'nın kendisinin yanında şikayetçinin sanığa telefonda adına imza atması yönünde talimat verdiğini beyan ettiği dosya kapsamından anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 tarih ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen ... üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği gibi rızanın açık veya zımni olabileceği ve özellikle iki kişi arasındaki ilişkiler, böyle bir rızanın varlığını ciddi olarak kabule elverişli olduğu takdirde, bu rızaya dayanarak başkasının yerine imza atan kimsede sahtecilik kastının varlığının kabul olunamayacağı nazara alınarak suça konu yapı ruhsatlarında isimleri geçen yapı müteahhitleri tanık olarak dinlenilerek şantiye şefi olarak ... ile anlaşıp anlaşmadıkları, ödemeleri kime ve ne şekilde yaptıkları sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ve yanlış gerekçe ile mahkumiyet hükümleri kurulması

2. Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği; 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağı dikkate alınarak; sanığın şikayetçi adına yapı ruhsatlarına imza atmak suretiyle atılı suçları işlediğinin kabul edilmesi karşısında sanığın fiillerinin, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları kapsamında zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yirmi iki ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2013/418 Esas, 2015/606 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5565, Karar No: 2010/6369, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5565 E.  ,  2010/6369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile Davalı ... , ... Tic. Araç Kiralama Ser. AŞ ve Ak Sigorta A.Ş arasındaki dava hakkında Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.7.2008 gün ve 2005/205-2008/206 Karar sayılı hüküm dairemizin 14.4.2009 gün ve 2008/6132-2009/2358 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 172,00 TL para cezasının davalı ... 'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 3,20 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalı ... 'ten alınmasına 5.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36189, Karar No: 2019/3360, Tarih: 03.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/36189 E.  ,  2019/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararda suç tarihinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak kabul edilmiş,

Sanık hakkında Çorlu Havalimanı Terminali Motorlu Taşıtlar Kooperatifinde bir hissesi olmamasına rağmen "durak hakkı devir sözleşmesi" adı altında noterde sözleşme düzenlettirmesi ile ilgili olarak resmi belgede sahtecilik suçundan zamanaşımı süresinde her zaman işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığın adına her hangi bir taksi durağı hissesinin olmamasına rağmen Çorlu Havalimanı Terminalleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifinde hak ve hissesini varmış gibi 15.000 TL'ye noterde katılana satarak parasını nakden aldığı, ancak hisse devrini yapmadığı ve ayrıca söz konusu kooperatife ait sahte üyelik kartı çıkartıp katılana verdiği, bu suretle atılı dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1)Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen eylemin yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanığın savunması, katılan beyanları, kooperatif cevabi yazısı, noter devir sözleşmesi, suça konu kimlik kartı fotokopisi ile dosya kapsamından, sanığın gerçekte var olan bir kooperatifte hissesi olmamasına rağmen varmış gibi katılan ile noterde durak hakkı devir sözleşmesi düzenledikleri, katılanın da bu sözleşmeye güvenip nakden 15.000 TL verdiği, bu suretle sanığın hileli yöntemle haksız menfaat temin etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminden dolayı TCK'nun 157/1 maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15047, Karar No: 2021/13849, Tarih: 27.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/15047 E.  ,  2021/13849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaına yer verilmemiş olmasına göre, sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen para cezalarına ayrı ayrı hükmolunması gerektiği gözetilmeden, “sanığa hükmedilen adli para cezaları içtima edilerek sanığın neticeten 6080, 00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan,

Hüküm fıkrasından "sanığa hükmedilen adli para cezaları içtima edilerek sanığın neticeten 6080, 00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün isteme kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28295, Karar No: 2020/12129, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/28295 E.  ,  2020/12129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...’nun beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın 15/06/2010 tarihinde hibe sözleşmesi ile sanık ...’ın sahibi olduğu ve sanık ...’in çalışanı olduğu...Tarım Makineleri isimli iş yerinden dikey tip 5 metreküplük 026 seri numaralı makineyi satın aldığı, sanık ...’ın da aynı destekleme kapsamında 2011 yılında ayrı bir hibe sözleşmesi ile aynı iş yerinden dikey tip 5 metreküplük yem kırma makinesini satın aldığı, 13/10/2011 tarihinde Tekirdağ Tarım İl ve Hayvancılık müdürlüğünde çalışan görevlilerce sanık ...'a ait çiftlikte sanık ...'ın almış olduğu makinenin denetiminde sanık ...'ye ait proje numarasının makinede sabit kalemle yazılı olduğunun farkedildiği ve bu şekilde sanık ...'ın almış olduğu makinenin sanık ...'a satıldığının anlaşıldığı olayda; sanıklar savunmaları, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, katılan kurumun hibe desteği verilmeden önce ilgili belge ve bilgilerde her türlü inceleme ve denetleme imkanının olduğu, sanıkların kamu kurumunu dolandırmak kastı ile hareket ettiklerine ilişkin mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediği ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçlar yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 14/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.