muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24, Karar No: 2022/593, Tarih: 29.09.2022

. Sanığa isnat olunan iddialarla ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ... C.Başsavcılığı'nın 17/12/2019 tarih ve 2019/14 soruşturma, 2019/14 esas 2019/14 iddianame sayılı iddianamesi ve mahkememizce verilen son soruşturma kararına göre kovuşturma yapılarak delillerin kovuşturma makamı tarafından değerlendirilmek üzere sanık ... hakkında son soruşturmanın açılması kararının verilmesine, sanığın birinci sınıf hakim ve savcı olması nedeniyle 2802 sayılı Yasa'nın 90. maddesi gereğince son soruşturmanın Yargıtay görevli ve yetkili Ceza Dairesi'nde açılmasına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' ifadelerine yer verilerek sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve görevi kötüye kullanma suçlarından son soruşturmanın açılmasına karar verilmiş, dosyanın gönderildiği Yargıtay 9. Ceza Dairesince 07.09.2020 tarihli tensip ile silahlı terör örgütünden açılan kamu davasının tefrikine karar verilmiştir.

... Cumhuriyet Başsavcılığının 17/12/2019 tarih ve 2019/14 soruşturma 2019/14 esas sayılı iddianamesi üzerine verilen ... 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2020 tarih, 2019/869 Esas 2020/143 karar sayılı son soruşturmanın açılması kararı ile, ... eski Cumhuriyet savcısı olup, Yargıtay Üyesi iken Yargıtay Tetkik Hakimliğine atanıp Hakimler ve Savcılar (Yüksek) Kurulu Genel Kurulunun 24/08/2016 tarihli kararıyla meslekten çıkarılmasına karar verilen ... (34960) hakkında, silahlı terör örgütüne üye olma ve görevi kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia edilerek, ...nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, ...nın 257/1 maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Yargıtay 9.Ceza Dairesinin 2020/36 esasına kayden açılan kamu davasıyla ilgili olarak, Dairenin 07/09/2020 tarihli tensip tutanağı ile sanık hakkındaki silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılmış kamu davasının dosyadan tefrikine karar verilerek 2020/42 esasına kaydedilip, 01/10/2020 tarih ve 2020/42 esas sayılı yazı ile dosya hakkında karar verileceği belirtilerek mütalaa bildirilmesi talep edilmiş olmakla dosya incelendi.Suç tarihlerinde Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan, ancak son olarak Yargıtay üyesi olan sanığa müsnet ...nın 314/2 maddesinde düzenlenen ve temadi eden suçlardan olan silahlı terör örgütüne üye olmak suçunun, sanığın Yargıtay üyesi olma sıfatından dolayı 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 46.maddesi kapsamında soruşturulması gereken ağır ceza mahkemelerinin görev alanına giren kişisel suçlardan olduğu, anılan kanun hükmünün son fıkrası hükmüne göre bu suçlarla ilgili soruşturmanın genel hükümlere göre yürütülmesinin ve soruşturma sonucunda dosyanın düzenlenen fezlekeyle birlikte Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca iddianame hazırlanması hâlinde kovuşturmanın Yargıtay ilgili ceza dairesince yapılmasının gerektiği; sanık hakkında kovuşturma izni verilmesine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu 2. Dairesinin 05/11/2019 tarih ve 2019/197 esas, 2019/949 karar sayılı kararının sanığın işlediği iddia olunan görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin olup, bu kararda silahlı terör örgütü üyeliği suçundan dolayı kovuşturma izni verildiğine dair bir ibarenin bulunmadığı, son soruşturmanın açılması kararını verecek mahkemelerin yetkisinin, Hakimler ve Savcılar Kurulunun kovuşturma izni verilmesine ilişkin kararında belirtilen suçlarla sınırlı olup, gerek ... Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ve gerekse ... 19. Ağır Ceza Mahkemesinin son soruşturmanın açılması kararında bu sınırlar dışına çıkılarak Hakimler ve Savcılar Kurulunun kovuşturma izni verilmesi kararına konu olmayan silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan da son soruşturmanın açılmasına karar verildiği, bu itibarla mahkemenin son soruşturmanın açılması kararının sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan cezalandırılması istemi açısından yerinde olmadığı değerlendirilmiştir

... 19. Ağır Ceza Mahkemesinin son soruşturmanın açılması kararında bu sınırlar dışına çıkılarak Hakimler ve Savcılar Kurulunun kovuşturma izni verilmesi kararına konu olmayan silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan da son soruşturmanın açılmasına karar verildiği, bu itibarla mahkemenin son soruşturmanın açılması kararının sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan cezalandırılması istemi açısından yerinde olmadığı değerlendirilmiştir. Bununla birlikte UYAP sistemindeki kayıtlardan sanık hakkında atılı FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan, anılan usule uygun olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca açılan kamu davası üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonucunda 27/03/2019 tarih ve 2017/92 esas 2019/44 karar sayılı kararla mahkumiyet hükmü tesis edildiği, kararın henüz kesinleşmeyip Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2019/479 esas sırasında temyiz incelemesi için sırasını beklemekte olduğu görülmüştür. Gerek son soruşturmanın açılması kararında ve gerekse de bu davada sanığın üyesi olduğu iddia edilen silahlı terör örgütünün FETÖ/PDY silahlı terör örgütü olup, atılı bu suçun temadi eden suçlardan olması da göz önüne alındığında, bu davada sanık açısından atılı suçun işlendiği iddia edilen tarihin, son soruşturmanın açılması kararına konu atılı eylemler ve olayların gerçekleştiği iddia edilen zaman dilimini de kapsamakta olduğu, bu nedenle sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan açılan kamu davasının, CMK.nın 223/7 maddesi kapsamında aynı fiiller nedeniyle, aynı sanık hakkında önceden açılmış dava ve verilmiş hüküm olarak kabul edilmesiyle reddine karar verilmesi gerektiği değerlendirilmiştir.

Yukarıda açıklanan gerekçelerle;Sanık hakkında atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan açılan kamu davasının CMK.nın 223/7 madde ve fıkrası hükmü gereğince REDDİNE karar verilmesi, dava dosyasının bir suretinin sanık hakkında atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27/03/2019 tarih ve 2017/92 esas 2019/44 karar sayılı dava dosyasında delil olarak değerlendirilmesi bakımından, bu dosyaya eklenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna (2019/479 esas) gönderilmesi

Mütalaa olunmuştur.Konu ile ilgili yasal düzenlemeler şöyledir;

5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu

Duruşmanın sona ermesi ve hüküm

Madde 223 – (1) Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.

(2) Beraat kararı;

a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,

b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması,

c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması,

d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması,

e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması,

Hallerinde verilir.

(3) Sanık hakkında;

a) Yüklenen suçla bağlantılı olarak yaş küçüklüğü, akıl hastalığı veya sağır ve dilsizlik hali ya da geçici nedenlerin bulunması,

b) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/30 md.) Yüklenen suçun hukuka aykırı fakat bağlayıcı emrin yerine getirilmesi suretiyle veya zorunluluk hali ya da cebir veya tehdit etkisiyle işlenmesi,

c) Meşru savunmada sınırın heyecan, korku ve telaş nedeniyle aşılması,

d) Kusurluluğu ortadan kaldıran hataya düşülmesi,

Hallerinde, kusurunun bulunmaması dolayısıyla ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.

(4) İşlenen fiilin suç olma özelliğini devam ettirmesine rağmen;

a) Etkin pişmanlık,

b) Şahsî cezasızlık sebebinin varlığı,

c) Karşılıklı hakaret,

d) İşlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı,

Dolayısıyla, faile ceza verilmemesi hallerinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.

(5) Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilir.

(6) Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, belli bir cezaya mahkûmiyet yerine veya mahkûmiyetin yanı sıra güvenlik tedbirine hükmolunur.

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.

(8) Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.

(9) Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.

(9) Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.

(10) Adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararı kanun yolu bakımından hüküm sayılır.

Karar ve hükümlerde gerekli oy sayısı

Madde 224 – (1) Mahkemece karar ve hükümler oybirliği veya oyçokluğuyla verilir.

(2) Karşı oya tutanakta yer verilir; gerekçesi de tutanakta gösterilir.

Hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi

Madde 225 – (1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.

(2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.

Bu yasal düzenlemeler dikkate alınarak Dairemizce yapılan değerlendirmede;

Sanık hakkında atılı silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 27/03/2019 gün ve ve 2017/92 esas 2019/44 karar sayılı kararla mahkumiyet hükmü tesis edildiği, kararın henüz kesinleşmeyip Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2019/479 esas sırasında temyiz incelemesi için sırasını beklemekte olduğu, son soruşturmanın açılması kararında ve bu davada sanığın üyesi olduğu iddia edilen FETÖ/PDY silahlı terör örgütü olup, atılı bu suçun temadi eden suçlardan olması da dikkate alındığında, bu davada sanık açısından atılı suçun işlendiği iddia edilen tarihin, son soruşturmanın açılması kararına konu atılı eylemler ve olayların gerçekleştiği iddia edilen zaman dilimini de kapsamakta olduğu, bu nedenle sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan açılan kamu davasının, CMK.nın 223/7 maddesi kapsamında aynı fiiller nedeniyle, aynı sanık hakkında önceden açılmış dava ve verilmiş hüküm olması nedeniyle açılan kamu davasının reddine karar verilmesi gerektiği kabul edilmiştir.'' şeklinde açıklanan gerekçeyle sanık hakkında açılan davanın CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

V) TEMYİZ:

Sanık temyizinde özetle; daha önce yargılandığı dosyada örgüt üyeliği suçu şahsi suç kabul edilirken bu dosyada görev suçu kabul edilmesinin çelişki olduğu, duruşma açılmaksızın karar verilmesinin CMK'nın 223/7 ve 224. maddelerine aykırı olduğu, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin kuruluşunun tabii hâkim ilkesine uygun olmadığı, soruşturma bakımından yetkili ve görevli mercinin Yargıtay 1. Başkanlık Kurulu olduğu, duruşmalı yargılama yapılmadığı için savunma hakkını kullanamadığı ve lehe delil ileri süremediği, 2017/92 esas sayılı dosyayla bu dosyanın birleştirilmesinin zorunlu olduğu,Sanık müdafisi temyizinde özetle; soruşturma ve kovuşturmanın usul hükümlerine aykırı şekilde yürütüldüğü, 2017/92 sayılı dosyada verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesinin beklenmesi gerektiği, soruşturmanın Yargıtay Kanunu'na göre yapılmasının gerektiği, Anayasa'ya aykırılığın söz konusu olduğu, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği,

Hususlarını beyan etmiştir.

VI) HÜKMÜN İSABETLİ OLUP OLMADIĞI HUSUSUNDA MADDİ HUKUKA İLİŞKİN YAPILAN TEMYİZ İNCELEMESİ:

Hususlarını beyan etmiştir.

VI) HÜKMÜN İSABETLİ OLUP OLMADIĞI HUSUSUNDA MADDİ HUKUKA İLİŞKİN YAPILAN TEMYİZ İNCELEMESİ:

Temyiz edenin sıfatı, başvuruların süresi ve temyiz nedenleri bu şekilde değerlendirildikten sonra sanık hakkındaki davanın reddine ilişkin kararın; dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılık iddiaları ile usul hükümlerine uygunluk bakımından ve 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yazılı bulunan hukuka kesin aykırılık hâllerinin mevcut olup olmadığı yönlerinden temyiz denetimine geçilmiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanık ... hakkında müşteki Hanefi Avcı'nın şikayeti üzerine yapılan soruşturmada silahlı terör örgütüne üye olma ve görevi kötüye kullanma suçlarından cezalandırılması amacıyla 2802 sayılı Kanun'un 89 ve devamı maddeleri gereğince son soruşturma açılmasına karar verildiği,

Özel Dairece görevi kötüye kullanma suçundan tefrik kararı verildiği ve dosyanın Özel Dairenin 2021/24 esas sırasına kaydedilerek evrak üzerinden yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında aynı suçtan, aynı dönemi ve eylemleri kapsar şekilde Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 2019/479 esas sayılı dosyasında dava açıldığı ve sanığın silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan cezalandırılmasına karar verildiğine işaret edilerek sanığın ve iddia konusu eylemlerin aynı olduğundan bahisle CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca kamu davasının reddine karar verildiği,

Anlaşılmıştır.Özel Dairenin işbu ret kararının temyiz edilmesini takip eden süreçte, yukarıda belirtilen dosyada yapılan yargılama neticesinde sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, kararın sanık ve müdafisince temyiz edildiği,

Yapılan UYAP sorgulamasında görülmüştür.Ceza muhakemesi yapılabilmesi için bir kısım "olmazsa olmaz" (sine qua non) şartlar aranır. Muhakeme yapılmasına engel olan bu şartlardan birisi "Non bis in idem" olarak ifade edilen, aynı sanık hakkında aynı suçtan verilmiş bir hüküm veya açılmış dava bulunmamasıdır. Kanunlarda açıkça yazılı olmadan da yaşayan bir hukuk normu olarak uygulanan, doktrinde de kabul olunan ve muhakeme hukukunun ana ilkelerinden olan "Non bis in idem" ilkesi 1412 sayılı CMUK'nın 253. maddesinin üçüncü fıkrasında "Aynı konuda, aynı sanık için evvelce verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava var ise davanın reddine karar verilir", 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesinin yedinci fıkrasında ise "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir" şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerden anlaşılacağı üzere, aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilecektir.

"Non bis in idem" ilkesine uluslararası sözleşmelerde de yer verilmiş olup konu AİHS'nin 7 numaralı Ek Protokolü'nün "Aynı suçtan iki kez yargılanmama ve cezalandırılmama hakkı" başlıklı 4. maddesinin ilk fıkrasında "Hiç kimse bir devletin ceza yargılaması usulüne ve yasaya uygun olarak kesin bir hükümle mahkûm edildiği ya da beraat ettiği bir suçtan dolayı aynı devletin yargısal yetkisi altındaki yargılama usulleri çerçevesinde yeniden yargılanamaz veya mahkum edilemez" şeklinde ifade edilmiştir.

Bir fiilinden dolayı yargılanan kişinin aynı fiil nedeniyle tekrar yargılanmayacağını bilmesi kişi için bir güvence olup bu güvence hukuk devleti olmanın bir gereğidir. Dolayısıyla, bu güvencenin hayata geçirilebilmesi için aynı fiil nedeniyle aynı sanık hakkında önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava bulunduğu takdirde mükerrer yargılama yapılmasının engellenmesi amacıyla davanın reddine karar verilmelidir.

Bu itibarla, aynı suçtan aynı dönemi ve eylemleri kapsar şekilde başka dosyada yargılanan ve mahkumiyetine karar verilen sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan işbu davanın 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi isabetli bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle;1)Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.11.2020 tarihli ve 42-44 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi gereğince verilen ret kararının ONANMASINA, 2)Dosyanın, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla baktığı terör suçlarından kaynaklanan davalara ilişkin dosyaların devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 29.09.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6762, Karar No: 2023/4253, Tarih: 14.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6762 E.  ,  2023/4253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.09.2013 tarihli ve 2013/183 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, altıncı fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2013/154 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararı ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek katılan mağdurenin 01.07.2013 günlü savcılık ifadesinde sanık hakkında şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.11.2018 tarihli ve 14-2015/212627 sayılı, her ne kadar mağdure sanık hakkındaki şikayetinden savcılık ifadesinden vazgeçmiş ise de; soruşturma aşamasında şikayetçi olunmaması, yargılama sırasında davaya katılmaya engel olmayacağı, kovuşturmada şikayetçi olup davaya katılmasına karar verilen mağdurenin sanık hakkındaki şikayetinin devam etmesi nedeniyle şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu düşüncesiyle hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdure ile sanığın sosyal medya üzerinden tanışıp arkadaş olduktan 5 gün sonra sanığın çiftliğine akşam yemeği yemek üzere gittiklerine, burada alkol alan sanığın mağdurenin rızası hilafına bir defa vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiğine, bu tarihten sonra kendisi ile evlenmez düşüncesiyle mağdurenin sanık ile rızası doğrultusunda birkaç defa ilişkiye girdiğine, her ne kadar sanık cinsel ilişkilerin tamamının rızaya dayalı olduğunu savunsa da mağdurenin olaydan sonraki ruhsal halini yansıtan ve mağdurenin anlatımları ile örtüşen tanık anlatımları, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin rapor, mağdurenin aşamalarda değişmeyen beyanları, ilk cinsel ilişkinin arkadaşlığın başladığı tarihten sonraki beşinci gün gerçekleşmesi, mağdurenin suç isnadında bulunmasını gerektirir herhangi bir durum olmaması nazara alındığında; sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde düşme hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın suçunu yoğun olarak ve kasti bir biçimde işlediğinin sabit olduğuna, bu nedenle davanın düşmesine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkeme, "...sanık ile suç tarihinde 16 yaşında olan mağdur ...'ın facebook isimli sosyal ağ vasıtasıyla tanıştıkları, birbirlerinden hoşlandıkları, tanışmalarından kısa bir süre sonra sevgili olarak yüzyüze de görüşmeye başladıkları, önce sanığın babasına ait araç ile mağdureyi gezdirdiği, araç içinde öpüştükleri, sanığın daha sonraki gün mağdureyi babasına ait çiftlik evine götürdüğü, burada mağdure ile mağdurenin rızasıyla mağdurenin vajinasına penisini sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdikleri, devam eden günlerde de sanık ile mağdurenin bu şekilde cinsel birliktelik yaşamaya devam ettikleri, sanık ile mağdure arasında yaşananların aile bireyleri tarafından da öğrenildiği, sanık ile mağdurenin evlenmesi için aile bireyleri tarafından girişimlerde bulunulduğu, ancak mağdurenin abisinin bu evliliğe karşı çıkması üzerine evliliğin gerçekleşmediği, mağdurenin suç tarihinde 15 yaşından büyük olduğu, mağdurenin sanık ile yaşadığı cinsel ilişkilerin rızası ile gerçekleştiği..." şeklindeki gerekçesiyle sanığın eylemininin soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturacağını kabul ederek mağdurenin sanık hakkındaki şikayetini 01.07.2013 günlü savcılık ifadesinde geri aldığı hususununu da nazara alıp kamu davasının düşmesine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE