muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/424, Karar No: 2014/5958, Tarih: 05.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/424 E.  ,  2014/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10690, Karar No: 2009/11578, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/10690 E.  ,  2009/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 06.07.2009 gün ve 2009/7410 - 8414 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 13.11.2006 tarihli dilekçesi ile davalı arsa sahipleri ve yüklenici arasındaki 22.01.2002 tarihli inşaat ve 30.01.2002 tarihli inşaat devir sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılan 4 sayılı parseldeki 4 nolu daireyi yüklenici şirketten 2003 yılındaki yazılı satış sözleşmesi ile 25.000 TL. bedel ile bedeli fayans işçiliği şeklinde ödenerek satım ve teslim alındığı, 3 yıldır malik sıfatı ile oturduğunu beyanla tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, binadaki noksan ve kusurlu işler SSK borcu, kira tazminatı alacağı ve iskan alınması için gerekli masrafları yüklenici adına karşılamak ve inşaatı tamamlamak üzere alacaklarının yükleniciden tahsili için 2006/261 sayılı dosyada dava açıldığını, 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin satış ve bedelini avans mahiyetinde harcamak üzere lehlerine karar verildiğini, henüz kesinleşmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici şirket, davaya cevap vermemiştir.

30.11.2007 tarihinde keşfen yapılan inceleme sonucu 18.01.2008 tarihli keşif raporunda binanın fiziki seviyesinin %93,75 olması nedeniyle hükmen tescil koşulunun gerçekleşmediği, ancak davalı taraflar arasındaki alacak davasının neticesinin beklenmesi gerektiği beyan edilmiştir. Taraf vekillerinin itirazı üzerine 02.02.2008 tarihli ek raporda inşaatın fiziki seviyesinin %96,25 olması gerektiği, ancak inşaat sözleşmesine göre yükleniciye ait olan 3-4 ve 5 nolu dairelerin tapuda arsa sahibi üzerinde bulunduğu, 3 ve 5 nolu dairelerin toplam bedelinin davalı arsa sahiplerinin alacak miktarını karşılayacağı, bu durumda 4 nolu dairenin hükmen tescilinin olanaklı olduğu beyan edilmiştir.

Mahkemece, binanın fiziki seviyesinin %93,75 olduğu, aynı taşınmaza yönelik 2006/261 Esas sayılı dava sonucunda 61.759,70 TL. eksik ve ayıplı işin mevcut olduğu tespit edilerek 4 nolu dairenin de satılıp ederi ile eksikliklerin giderilmesi hususunda arsa sahiplerine izin verildiği sabit olduğu, Borçlar Kanununun 162. maddesi gereğince temlik şartlarının oluşmadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizce 06.07.2009 tarihinde hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, karar düzeltme istemiştir.

Davacı ile davalı yüklenici arasındaki "Daire Satış Protokolü" başlıklı sözleşme alacağın temliki işlemine ilişkindir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizce 06.07.2009 tarihinde hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, karar düzeltme istemiştir.

Davacı ile davalı yüklenici arasındaki "Daire Satış Protokolü" başlıklı sözleşme alacağın temliki işlemine ilişkindir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının açılmasını zorunlu kılmıştır. Kısaca alacağın temliki hayatın ihtiyaçlarından ortaya çıkan bir hukuk kurumudur. Somut olayda olduğu gibi, arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici finans ihtiyacı içindedir. Bu ihtiyacın kısmen veya tamamen yükleniciye bırakılması, kararlaştırılan bağımsız bölümün daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunulması suretiyle karşılanması mümkündür. Aslında arsa sahibinin kural olarak Borçlar Kanununun 364. maddesince eserin tesliminde devri gereken arsa payını inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunu üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırmasıdır.

Bir tanımlama yapmak gerekirse, alacağın temliki alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıslar arasında borçlunun rızasına ihtiyaç olmaksızın yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Borçlar Kanununun 163. maddesi hükmünce de temlik sözleşmesi temlik edenle temlik alan arasındaki yazılı yapılan sözleşme ile kurulabilir. Davacıların dayandığı temlik işlemleri akdi (rızai) bir temlik işlemidir. Burada, arsa sahibinden alacaklı (yüklenici) ile üçüncü kişi arasında serbest iradeleri ile yapılan temlik sözleşmesi vardır. Genellikle de bu tür temlik sözleşmesi ile yüklenici şahsi hakkının bir kısmını olayımızda olduğu gibi bir bağımsız bölümün mülkiyetinin naklini taahhüt eder.

Davalılar arasında biçimine uygun düzenlenen 22.01.2002 ve 30.01.2002 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesindeki yüklenicinin borcu diğer davalının sağladığı arsa üzerine fen kurallarına, sözleşme ve amacına uygun bir bina yapıp arsa sahiplerine teslim etmek, arsa sahiplerinin borcu ise bir bakıma yapılan binanın bedeli olan bağımsız bölümlere özgülenmiş arsa payının mülkiyetini yükleniciye geçirmekten ibarettir. Sözleşmenin yüklenici tarafı sözleşmede yasaklanmamış ise teslim borcunu yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazanacağı kişisel hakkını (bağımsız bölüm tapusunun devrini) arsa sahibi ile mevcut sözleşmesine dayanarak doğrudan ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanununun 162. maddesi hükmünden yararlanarak arsa sahibinin rızası gerekmeden yukarıda sözü edilen yöntemle üçüncü kişilere devir ve temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı ileri sürebilir. Zira, alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer. Artık borçludan ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak onun hakkı olur. Fakat temlik alanın ifa talebine muhatap olan borçlu (arsa sahibi) bu talebe hemen uymak zorunda değildir. Devralan kimse temlik işlemini ve kendisinin yeni alacaklı sıfatını ispat etmiş olsa bile borçlu (arsa sahibi) ona karşı bir takım itiraz ve def’ilerde bulunmak hakkına sahiptir. Başka bir anlatımla, Borçlar Kanununun 167. maddesinden yararlanacak olan borçlu (arsa sahipleri) alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür def’iler ileri sürülebilecekse aynı def’ileri yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Bir bakıma denilebilir ki, temlik işleminin öğrenildiği ana kadar temlik sözleşmesinin dışında olan ve işlemin tarafı olmayan arsa sahibi temlik işleminden haberdar olunca işlemin tarafı olur ve arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan haklarını ona karşı (üçüncü kişiye) ileri sürer hale gelir ve ifa isteğine reddedebilir. Örneğin; karşılıklı borç yükleyen eser sözleşmesinden kaynaklanan borç kısmen veya tamamen yüklenici tarafından yerine getirilmeden yüklenici şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmiş ve üçüncü kişi ifa istemişse arsa sahibi yüklenicinin öncelikli borcunu bildirerek üçüncü kişinin temlik yoluyla kazandığı hakkını ifadan kaçınabilir.

Somut olaya gelince; öncelikle belirtilmelidir ki, az yukarıda sözü edildiği üzere Borçlar Kanununun 167. maddesinden yararlanacak olan arsa sahipleri yükleniciye karşı ne tür def’ileri ileri sürebilecekse aynı def’ileri yeni alacaklıya (temlik alan davacı üçüncü kişilere) karşı da ileri sürebilir. Bu hakkından ötürü de üçüncü kişinin (davacıların) ifa istemesi halinde arsa sahipleri yüklenicinin öncelikli borcunu bildirerek üçüncü kişinin temlik yoluyla kazandığı hakkı ifadan kaçınabilir. Dosyada, üzerine inşaat yapılan 36845 ada 4 parsel sayılı ve 29.08.2002 tarihinde kat irtifakı kurulan tapuda inşaat sözleşmesine göre halen arsa sahiplerinin elinde yükleniciye devri gereken 5 nolu bağımsız bölümün tapusunun kalıp kalmadığı denetlenememiştir. Öte yandan, Ankara 21.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/261 Esasında kayıtlı dava dosyasından kaynaklanan arsa sahipleri alacağının kesinleşip kesinleşmediği ve hangi miktara ulaştığı da incelenmemiştir. Gerçekten, 22.01.2002 ve 30.01.2002 günlü sözleşme konusu hakların parasal değerini arsa sahipleri dava konusu yapıp lehlerine hüküm aldıklarından, anılan sözleşme ifa ile sonuçlanmış sayılır. Ne var ki; davalı arsa sahipleri hükme bağlanmış olsa da ifa çıkarlarını yükleniciden tahsil edememiş ise bu alacaklarının yerine getirilmesini davacı üçüncü kişilerden isteyebileceğinden üçüncü kişinin temlik yoluyla kazandığı hakkı ifadan kaçınabilir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/261 Esasında arsa sahipleri yararına bağlanan hükmün kesinleşmesini beklemek, arsa sahiplerinin, yükleniciye vermeleri gerektiği halde vermedikleri tapu olup olmadığını saptamak, varsa bunların değeri ile arsa sahiplerinin alacaklı oldukları miktarı karşılaştırmak, kalan bir alacak bulunursa bu tutarı davacıya depo ettirmek, böylelikle birlikte ifa kuralı gereğince sonucuna uygun hüküm kurmak olmalıdır. Kararın bu yönde bozulması gerektiği bu defa yapılan yapılan incelemede anlaşılmakla mahkemenin 31.03.2009 tarihli ret kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.07.2009 tarih 2009/7410 Esas ve 2009/8414 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 26.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7605, Karar No: 2010/10269, Tarih: 12.07.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/7605 E.  ,  2010/10269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davaya konu yerin 25.3.2002 tarihli çorum Mera Komisyonu Başkanlığı'nın tespit ve tahdit askı ilan cetveline göre mera olarak ilan edildiği anlaşılmış olmakla, söz konusu ilan cetveli ile ilgili bir itiraz olup olmadığı ve kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 12.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13354, Karar No: 2010/14237, Tarih: 17.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13354 E.  ,  2010/14237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.10.2009 ve 04.05.2010 - 22.06.2010 gününde verilen dilekçeler ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1674 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait 1675 ve 1757 parsel sayılı taşınmazlardan; birleştirilen davalar ile de, 1676, 1678 ve 1677 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı ... fiilen kullanılan yoldan geçit kurulması gerektiğini savunmuş, davalılardan .... davayı kabul etmiş, davalı ... davayı kabul ederek geçit bedelinin ödenmesini istemiş, davalı ... ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 1674 sayılı parsel yararına 1675, 1676, 1677 ve 1678 parsel sayılı taşınmazlardan geçit kurulmuştur.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Somut olayda, dava konusu 1671 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu açıktır. Geçit hakkı taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından, leh ve aleyhinde geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması gerekir. Eldeki davada, geçit ile yükümlendirilen 1676 ve 1678 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları getirtilmediğinden, anılan taşınmaz malikine karşı husumet yöneltilip yöneltilmediği denetlenememektedir. Bu nedenle, mahkemece, 1676 ve 1678 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtları getirtilerek taraf sıfatı denetlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davacıya ait taşınmaz yararına hükme esas alınan 15.03.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen 1676, 1677, 1678, ve 1675 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmuştur. Ziraat ve mülk bilirkişilerinin ortak olarak düzenledikleri 01.04.2010 tarihli raporda, geçit kurulan taşınmaz bölümlerinin her birinin ayrı ayrı bedeli hesaplanarak toplam geçit bedelinin 4.650,40TL olduğu belirtilmiştir. Davacıya geçit bedeli olarak bu miktarın depo ettirilmesi gerekir. Mülkiyet hakkını kısıtlayan geçit hakkı nedeni ile geçit ile yükümlendirilen taşınmaz maliklerine taşınmazlarından kurulan geçit miktarının bedelinin tamamının ödenmesi gerekir. Eldeki davada, geçit kurulan taşınmazların her birinin ayrı bir geçit istemi varmışcasına bilirkişi raporunda farklı bir seçenek olarak hesaplanan 2.602,48TL bedelin depo ettirilmiştir. Mahkemece, geçit bedeli olarak 4.650,40TL’nin depo ettirilmesi yerine, 2.602,48TL bedelin depo ettirilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10909, Karar No: 2014/14155, Tarih: 01.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10909 E.  ,  2014/14155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı tarafın dayanağını oluşturan 08.09.1966 tarih ve ... sıra numaralı tapu kaydının dayanağı olan tescil ilamı ve krokisi ile kamulaştırma belgelerinin getirtilmesi, davacı tarafın dayanağı tapu kaydının tesisine esas tescil ve kamulaştırma haritaları ile çekişmeli taşınmazın kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek çakıştırılmak sureti ile tapu kaydının kapsamının belirlenmesi, fen bilirkişilerden denetime elverişli ve bilimsel verilere dayalı rapor ve harita düzenlemelerinin istenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 103 ada 614 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 01.....2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17961, Karar No: 2015/20542, Tarih: 22.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/17961 E.  ,  2015/20542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/66515

MAHKEMESİ : Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/908 (E) ve 2012/1040 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın incelemeye konu suçun işlenmesinden önce adli sicil kaydında sadece yabancı mahkeme ilamının bulunup, bu suçun kasıtlı bir suç olup olmadığının araştırılmaması nedeniyle tespit edilememiş ise de sanığın kamu zararını gidermemiş olması gerekçesine de dayanılması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Kısa kararda, sanık hakkında doğrudan verilen ve hapis cezasından çevrilen adli para cezalarının taksitle tahsiline karar verilip, devam eden fıkralarda adli para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, gerekçeli kararda da sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının taksitle tahsiline karar verildiğinin yazılı olması karşısında, taksitlendirme uygulanmamasına ilişkin fıkranın başka karardan kopyalama sırasında sehven yazıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

1-TCK.nun 62. md gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak hesaplanan 10 ay hapis cezasının TCK'nun 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi esnasında “.... 5 ay kısa süreli hapis cezasının....” yazılması,

2-5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesinde hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde “....belirli taksitler halinde ödenmesine....” şeklinde hükmolunacağı öngörülmüş olup, buna göre sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesinde infazda tereddüt oluşturmaması bakımından taksit aralıklarının da gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi temsilcisinin ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün hapis cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bendindeki “... 5 ay kısa süreli hapis cezasının....” ifadesindeki “5” ibaresinin çıkarılarak yerine “10” ibaresinin eklenmesi, hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendindeki “...20 eşit ...” ibaresinden önce gelmek üzere " birer ay ara ile" ibaresinin eklenmesine ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5967, Karar No: 2016/1189, Tarih: 22.02.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/5967 E.  ,  2016/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananda meydana gelen hasar bedeli, tamir süresi kirası, araçtaki değer kaybı, trafik cezalarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında 30.04.2013 başlangıç, 04.05.2013 bitiş tarihli araç kira sözleşmesi imzalandığını, davalının aracı sözleşme sonunda iade etmediğini, 09.05.2013 tarihinde davalının maddi hasarlı trafik kazası yaptığını, aracı bulunduğu yerde bırakıp gittiğini, aracın kiralandığı tarihler arasında 30.04.2013 tarihinde 166,00 TL radar cezası ve 58,10 TL faiziyle birlikte toplamda 224,10 TL ve 03.05.2013 tarihinde 77.00 TL park cezasının 23,10 TL faiziyle birlikte 100,10 TL tutarında 2 adet trafik cezası kesildiğini ve kendilerinin sonradan haber aldığını belirterek araçta meydana gelen hasar bedelini, tamir süresi kirasını, aracın değer kaybını ve trafik cezaları olmak üzere 5.500 TL tazminatın tahsilini istemiştir. Davalı usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir. Mahkemece makine mühendisi bilirkişiden rapor alınmış, bilirkişi raporunda araçta meydana gelen hasar bedelinin 2.113.00 TL, değer kaybının 3.300,00 TL, kazanç kaybının 1.638,00 TL, trafik cezasının 324,20 TL olduğunu bildirmiş, kusur konusunda değerlendirme yapmamıştır. Mahkemece aracın sözleşmede kaskolu olarak kiralandığının açıkça yazılı olduğu bu nedenle davacının hasar bedelini talep edemeyeceği ayrıca trafik cezalarının da davacı tarafından sunulan vergi dairesi alındı makbuzlarının incelenmesinde; söz konusu ödemelerin kiralanan araca ilişkin yapıldığı ancak davacı tarafından davalının kiralama dönemindeki trafik cezalarına ait olup olmadığının tespit edilemediği, kiralananın tüm borçlarının taksitlendirme suretiyle davacı tarafından ilgili vergi dairesine ödendiği kiralama süresinde yapıldığı ileri sürülen trafik cezalarının davalıya kiralanan araca ilişkin olduğunun ispatlanamadığı, ayrıca sözleşmede kira süresi içerisinde trafik cezası çıkması halinde ihbara gerek kalmaksızın kredi kartından tahsil edilmesine davalının rızası ile muvafakat ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.