muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14928, Karar No: 2012/17320, Tarih: 25.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/14928 E.  ,  2012/17320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacı ile tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemenin istemin kesin olarak reddine dair verdiği kararın davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkeme 26.7.2011 gün 2012 / 122 esas 2012 / 170 karar sayılı kararı ile verilen kararın kesin olması nedeniyle davacı alacaklı vekilinin temyiz istemini ret etmiştir. Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararı davacı alacaklı vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 363. maddesinde icra mahkemelerinden verilen hangi kararların temyizlerinin kabil olduğu sayılırken maddenin üçüncü bendinde ödeme emirlerine vaki itirazların kabul veya reddine ilişkin kararların da temyiz edilebileceği belirtilmiştir. Her ne kadar yapılan icra takibinde takip konusu edilen 1.180 TL İcra ve İflas Kanunu’nun 363. maddesinin onsekizinci bendinde gösterilen parasal sınırların altında ise de, davadaki istem alacağa yönelik itirazın kaldırılmasının yanı sıra, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine de yönelik olduğundan mahkemece verilen kararın temyiz kabiliyeti bulunmaktadır. Bu nedenle mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 26.7.2011 gün 2012 / 122 esas 2012 / 170 karar sayılı kararının bozularak kaldırılmasına oybirliği ile karar verilip davacı alacaklı vekilinin temyiz istemi yönünden dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı, taraflar arasında düzenlenen sözlü kira sözleşmesine dayanarak Mayıs- Kasım 2011 arası eksik yatan aylar kirası ve aylık 200 TL’den Aralık 2011-Mart 2012 arası aylar kirasının faizi ile birlikte tahsili için Akhisar 3. İcra Müdürlüğü’nün 2012 / 619 sayılı dosyası ile tahliye istekli icra takibi yapmış, takibe itiraz eden davalı borçlu, 2012 yılı aylık kirasının ne kadar olduğunun belli olmadığını, eski kiralayan ile aralarında yazılı bir kira sözleşmesi bulunmadığını, mahkeme aracılığı ile tayin ettirdiği tevdi mahalline de 1.200 TL yatırdığını, bu bedellerin davacı alacaklı tarafından çekincesiz tahsil edildiğini belirtmiştir. Davalı borçlu, her ne kadar gerek icra takibine itirazında, gerek yargılamadaki savunmasında talep ve takip konusu edilen döneme ilişkin aylık kira parası konusunda bir açıklamada bulunmammış ise de, tevdi mahalline Nisan 2012 ayına kadar aylık 150 TL'den ödemede bulunmuştur. Davalı borçlu itirazında kira miktarına açıkça karşı çıktığına göre davacı alacaklı ancak İcra ve İflas Kanunu’nun 269/b maddesi

gereğince noterlikçe re’sen düzenlenen veya imzası tasdik edilmiş bir sözleşmeye dayanarak icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Davacı alacaklı böyle bir belge sunamadığına göre, davalı borçlunun kabul ve tediyede bulunduğu 150 TL’nin aylık kira bedeli olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece davalı borçlunun kabul ettiği aylık 150 TL üzerinden işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden söz edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2035, Karar No: 2023/9259, Tarih: 31.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/2035 E.  ,  2023/9259 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, 08.10.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 25.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/716 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; hukuk ve ceza kanunlarına aykırı karar verildiğine, ifadesini samimi bir şekilde vermesine rağmen hapis cezası verildiğine, kararın bozulmasını talep ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; hukuk ve ceza kanunlarına aykırı karar verildiğine, ifadesini samimi bir şekilde vermesine rağmen hapis cezası verildiğine, kararın bozulmasını talep ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın uyuşturucu madde olarak kabul edilen esrar maddesi ile yakalandığı ve hakkında tutanak düzenlendiği bulunan madde ile ilgili ekspertiz raporunda uyuşturucu madde kapsamında kaldığının belirlendiği, bu eylemle ilgili sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın usulüne uygun olarak sanığa tebliğ edildiği, bir yıl denetim süresi belirlendiği, hakkında verilen denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması amacıyla İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığa usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı halde görüşmelerden bir tanesine gelmediği, bu konuda sanığa yeniden uyarı yapıldığı, sanığın ikinci kez randevuya uymadığı, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a. Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b. Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının

ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında, 08.10.2014 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 25.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmama şeklinde gerçekleştirdiği eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/716 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, diğer yönleri incelenmeksizin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14226, Karar No: 2014/2098, Tarih: 27.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/14226 E.  ,  2014/2098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/55048

Mahkeme : İSTANBUL 10. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 15.04.2010- 2005/184 esas ve 2010/188 karar

Suç : Teşekkül halinde uyuşturucu madde ihraç etme

Temyiz incelemesi, müdafilerinin süresindeki istekleri nedeniyle sanıklar H. L.ve Nazif hakkında duruşmalı, müdafiinin duruşmaya gelerek talepte bulunması üzerine sanık Fatih hakkında re'sen duruşmalı; diğer sanıklar hakkında ise duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Fransa'da ele geçirilen suç konusu eroinin Türkiye'den ihraç edildiğine ve her sanığın ihraç suçuna ne şekilde katıldığına ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilip değerlendirilmeden, sanık S.. Y..'nun görgüye dayalı olmayan soyut ifadesine dayanılarak sanıklar hakkında ihraç suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

a) Sanık O.. A..'ın "sorgusu yapılmadan" mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle CMK'nın 191. maddesine aykırı davranılması,

b) İsnat olunan suç için öngörülen hapis cezasının alt sınırının 5 yıldan fazla olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 150. maddesinin 3. fıkrası gereğince sanık O.. A..'a "zorunlu olarak bir müdafi görevlendirilmesi" gerektiği gözetilmeden hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

c) Fransa'da ele geçirilen suç konusu uyuşturucu maddeye ilişkin bu ülkede alınmış olan "ekspertiz raporunun" aslı veya onaylı örneğinin getirtilmemesi,

d) Fransa'da suç konusu madde ile birlikte yakalanan sanık S.. Y..'nun, ihraçla ilgili delil bulunmadığı aşamada, suç konusu eroinin Türkiye'den getirildiğini söyleyerek "uyuşturucu madde ihraç etme suçunun ortaya çıkmasına hizmet ettiği" dikkate alınarak, bu sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 405. maddesinin 1 veya 2. fıkrasının ya da sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 192. maddesinin 2 veya 3. fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları ile sanıklar H. L., Nazif ve Fatih müdafilerinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenlerle yerinde olduğundan, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin BOZULMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI: 27.03.2014 tarihinde saat: 15.15'de verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı Z. S.’nın katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık H.. K.. müdafii Avukat S. Ş.'in, sanık N.. E..'nin müdafii Avukat A. T., sanık F.. D.. müdafii Avukat M. T.'un yokluklarında 27.03.2014 tarihinde yöntemine uygun biçimde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/7457, Karar No: 2014/13709, Tarih: 15.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7457 E.  ,  2014/13709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/04/2014

NUMARASI : 2014/14-2014/71

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/04/2014 tarih ve 2014/14-2014/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyanın incelenmesinde duruşma için gerekli tebligat giderinin yatırılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait “A.K.” isimli ticari yatın Kuruçeşme/Beşiktaş İstanbul Limanı'ndan hareket ederek Gemlik/Bursa Tersanesi'ne seyri sırasında makine dairesinden alev aldığını, yardım çağrılmasına ve kıyı emniyetinin müdahalesine rağmen yatın yanarak battığını, davalının yatı sigorta eden şirket olduğunu ve davalının düzenlediği poliçede dava konusu ticari yatın değerinin 1.000.000 TL olarak kararlaştırıldığını, yatın yanarak batması nedeniyle hurda bedelinin de bulunmadığını, bedelinin tamamen karşılanması gerektiğini ileri sürerek 1.000.000 TL'nin 24.03.2010 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yangında sigortalının kusurunun bulunduğunu, yatın sürekli ve kadrolu kaptan ve personelinin bulunmadığını, yatta bulunan kişiler tarafından yangının yayılmasını önleyecek tedbirler alınmadığını, zararın poliçe değeri üzerinden değil gerçek değer üzerinden tazmin edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait ticari teknenin davalı tarafından geçerli şekilde sigorta örtüsüne alındığı, makine dairesinde çıkan yangın sonucu denizde batarak tamamen zayi olduğu, belirlenen 900.000 TL piyasa değerinin teminat kapsamında bulunduğu gerekçesiyle 900.000 TL'nin 06.08.2010 dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa uyarınca değişen oranlarda yasal faiz yürütülmek suretiyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, yargılamadan önce bağımsız eksper şirketleri tarafından yapılan incelemelerde davacının yatının değeri 275.000 TL - 450.000 TL arası belirlenmişken, yargılama sırasında görüşüne başvurulan bilirkişi kurulu aynı yatın değerini 900.000 TL olarak belirlemiştir. Her ne kadar, bilirkişi kurulu değerin belirlenmesine yönelik olarak, bu tip yatların alım satımlarının

istikrarlı olmadığı, acil ihtiyaçta çok düşük bedelle satılabileceği, 2007'de teknenin 737.000 TL'den satışa çıktığı, bunun acil ihtiyaca yönelik bir ilan olduğu yönünde belirlemelerde bulunmuşsa da, eksperlerin belirlediği değerin bu kadar üstünde bir değer bulunmasının nedeni somut emsallere dayalı bir şekilde açıklanmamıştır. Ayrıca, bilirkişi raporunda 275.000 TL ile 450.000 TL arasında belirlenen değerlerin neden çok düşük olduğu hususunda bir değerlendirme de yapılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece davalının ciddi nitelikteki itirazlarını da karşılayacak şekilde sigortalı yatın gerçek değerinin belirlenmesine yönelik araştırma yapılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu belirlenen bedele göre hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 15/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22343, Karar No: 2011/7044, Tarih: 20.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22343 E.  ,  2011/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.