muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6023, Karar No: 2021/4229, Tarih: 29.04.2021

Diğer davalı/ihbar olunan Güneş Sigorta vekili, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı ... AŞ'nin sigortalısı olan Doğu Isıtma Soğ. San. Tic Ltd Şti'ne ait işyerinde çıkan yangın sonucunda ana ve birleşen davalara konu hasarların meydana geldiği, yangının işyerinin bodrum katında bulunan üç adet Bizimgaz marka LPG sanayi tüpünün gaz kaçırması ve sızan gazın belli bir yoğunluğa erişerek ve bodrumda bulunan kompresörün çalışmasından dolayı alev almasından kaynaklandığı, patlamanın meydana gelmesinde sigortalı Doğu Isıtma Soğ. San. Tic Ltd Şti'nin yetkililerinin asli olarak %75 oranında, Bizimgaz Tic San AŞ'nin ise tali olarak %25 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 2.467,75-TL’nin faiziyle birlikte davalı Bizimgaz Tic. ve San. A.Ş.'den tahsiline, birleşen İzmir 12. ATM 'nin 2012/257 Esas sayılı davasının kısmen kabulü ile 15.050,00-TL maddi tazminatın faizi ile davalılardan (davalı Güneş Sigorta A.Ş.’nin teminat tutarı olan 8.000,00-TL'sinden faizi ile birlikte diğer davalı ile birlikte sorumlu olması kaydı ile) tahsiline, birleşen İzmir 11. ATM'nin 2012/13 Esas sayılı davasının kısmen kabulüne, 1.751,00-TL maddi tazminatın faizi ile davalı Bizimgaz Tic ve San. A.Ş.'den tahsiline, birleşen İzmir 1. ATM'nin 2009/573 Esas sayılı davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK Geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 3.200 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Davacı vekili, asıl davada 9.907,00 TL, birleşen İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/13 Esas sayılı davada 7.004.886.513 TL (eski TL)'nin tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece asıl davada 2.467,75 TL, birleşen İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/13 Esas sayılı davada 1.751,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Asıl ve birleşen İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/13 sayılı davalarında mahkemece kabul edilen miktar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmakta olup, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı Bizimgaz şirket vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

Asıl ve birleşen İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/13 sayılı davalarında mahkemece kabul edilen miktar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmakta olup, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davalı Bizimgaz şirket vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı Bizimgaz şirketinin asıl ve birleşen İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/13 sayılı davalar yönünden temyiz isteminin kesinlik sınırı nedeniyle reddine karar verilmiş olmakla, reddedilen temyiz istemine katılma yoluyla temyiz isteminde bulunulamayacağından davacı vekilinin anılan davalar yönünden katılma yoluyla temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Birleşen İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2009/573 Esas sayılı davada, davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş olmakla, davalının bu dosya yönünden temyiz istemi bulunmadığından, davacı taraf anılan davaya katılma yoluyla temyiz isteminde bulunamayacağı gibi, davacı temyizinin müstakil bir temyiz istemi olarak değerlendirilmesi halinde de davacı vekiline temyize konu gerekçeli karar 19.05.2020 tarihinde tebliğ edilmiş olup, temyiz istemi 13.07.2020 tarihinde yapılmakla süresinde olmadığından anılan dava yönünden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

4-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, birleşen İzmir 12. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/257 Esas sayılı davaya yönelik davalı Bizimgaz şirketi vekili ve davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Bizimgaz şirketi vekilinin asıl ve birleşen İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/13 sayılı davalarına yönelik temyiz isteminin ayrı ayrı reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin asıl ve birleşen İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/13 sayılı davalarına yönelik temyiz isteminin ayrı ayrı reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2009/573 Esas sayılı davaya yönelik davacı vekilinin temyiz isteminin reddine, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen İzmir 12. Asliye Ticaret Mahkemesi 2012/257 Esas sayılı davaya yönelik davalı Bizimgaz şirketi vekili ile davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının ayrı ayrı reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan anılan davaya yönelik hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 698,06 TL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen 2012/257 Esas sayılı dava yönünden davalı ...Ş.'den alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 158,30 TL harcın temyiz eden birleşen 2012/257 Esas sayılı dava yönünden davacı'ya iadesine, 29.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1525, Karar No: 2024/4475, Tarih: 28.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1525 E.  ,  2024/4475 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/577 E., 2023/2320 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/270 E., 2021/49 K.

1- İlk Derece Mahkemesince; sıra cetveline şikayette, şikayetçinin ihtiyati haczinin icrai hacze dönüştüğü tarihin takibe itirazın mahkemece iptaline karar verdiği tarih olduğu, şikayetçinin ihtiyati haczinin İİK'nın madde 264 uyarına itirazın iptali davasının karar tarihi olup, bu tarih itibariyle kesin hacze dönüştüğü, şikayet olunanın icra takibinin kesinleşme tarihinin ise 11.01.2019 tarihi olup, şikayetçinin ihtiyati haczinin herhalükarda karar tarihi itibariyle kesin hacze dönüşeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde şikayetçi vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı sıra cetveli düzenlenirken kesin hacizlerin konuluş tarihine, ihtiyati hacizlerin ise kesinleşme tarihlerine bakılır. İhtiyati haciz kararından sonra takibe geçildiği takdirde ödeme süresinin dolması ile ihtiyati haciz kesin hacze dönüşür. İhtiyati hacizden sonra takibe geçilmiş ve yapılan takibe itiraz edilmişse, açılan itirazın iptali davası süresince ihtiyati haciz geçerliliğini korumakla beraber, itirazın iptali davasının alacaklı lehine sonuçlandığı bir başka deyişle itirazın iptali ile takibin devamına karar verildiği tarihte kesinleşeceğinden şikayet olunanın hem ihtiyati haciz tarihinin hemde ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü tarihin, şikayetçinin ihtiyati haczinin kesin hacze dönüştüğü tarihlerden önce olduğu, bu durumda İİK'nın 268 inci maddesi gereğince kendinden önceki kesin hacze iştirak etmesinin de mümkün olmadığı anlaşıldığından şikayetin reddine karar verildiği gözetilerek, şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.11.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30513, Karar No: 2017/9291, Tarih: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30513 E.  ,  2017/9291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10072, Karar No: 2017/683, Tarih: 06.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/10072 E.  ,  2017/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.04.2015 gün ve 2014/4603 Esas, 2015/2213 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı ...ve ... Siteleri Yapı Kooperatifi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin, 10.08.2009 tarihinde noterde düzenlenen hisse devir sözleşmesiyle davalı ...'ın, diğer davalı ...ve ... Sanayi Siteleri Yapı Kooperatifi'ndeki 714 ada, 1 parsel, 15. Blok, zemin kat, 31 numaralı taşınmazdaki üyelik hak ve hisselerini aktif ve pasifi ile birlikte devraldığını, davalı kooperatifin talebi üzerine tescil talepnamesi tanzim ettiğini, tescil işleminin ve oda kaydının yapılması için ilgili yerlere müracaatta bulunduğunu, tescilin 17.08.2009 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesi'nde ilan edildiğini, müvekkilinin resmi prosedürü tamamlamasına rağmen, üyelik tescilinin kooperatif tarafından gerçekleştirilmediğini, harici girişimlerden sonuç alınmaması üzerine davalı ...'ın üyelik devri hususunda davalı kooperatife 25.08.2009 tarihli ihtarname gönderdiğini, müvekkilinin üyeliğin kendi adına kayıt ve tescilinin yapılmasını beklerken, davalı kooperatifin 23.12.2009 tarihi itibariyle ferdileşme işlemini yolsuz olarak davalı ... adına gerçekleştirildiğini, tapunun davalı ... adına çıkarıldığını ve üçüncü kişi tarafından taşınmaz üzerine haciz konulduğunu, mevcut durumun bugüne kadar müvekkilinden gizlendiğini, kooperatif yönetim kurulunun müvekkilini ortaklığa kabul etmek zorunda iken yasanın emredici hükmüne aykırı olarak uyuşmazlık çıkarmasının doğru olmadığını ileri sürerek, müvekkilinin üyeliğinin tespitini, davalı ... adına kayıtlı 15. Blok, zemin kat 31 numaralı taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, müvekkili kooperatifin davada taraf olarak gösterilmesinin usule aykırı olduğunu, hisse devir senedinin devre ilişkin yönetim kurulu kararı ile hüküm ifade edeceğini, devir sözleşmesi ile kooperatif ortağı sıfatı kazanılamayacağını, devralan kişinin anasözleşmede öngörülen ortaklarda aranacak şartlara dair hükümlerde belirtilen şartları taşıması gerektiğini, yönetim kurulunun ortaklık niteliklerini taşımayan kişiyi ortaklığa kabul etmeme yetkisinin bulunduğunu, devir şartlarının tamamlanmaması nedeniyle de hissenin davacı adına işlenmediğini, ayrıca hisse üzerinde daha önceki tarihli hacizlerin bulunması nedeniyle de talebin reddedildiğini, bu durumun karşı tarafa bildirildiğini ve tapunun davalı ... adına çıkarıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'ın 10.08.2009 tarihli kooperatif hisse devir sözleşmesiyle üyesi olduğu davalı Kooperatifteki hak ve hissesinin davacıya devredildiği ancak, kooperatif tarafından payın hacizli olduğu belirtilerek devrin engellendiği, oysa, bunun devre engel olmadığı, devrin geçerli olduğu, taşınmaz tapusunun davalı ... adına oluşturulduğu Kooperatifler Kanunu uyarınca, koşulların bulunması halinde yönetimin bu devri reddetme hakkı olmadığı, taraflar arasında hisse devrinin imzalanmasının kooperatif payının devri için yeterli olduğu, bu nedenle devrin geçerli olduğu ve davacının ferdileşmeye geçilmeden önce davalı kooperatifin üyesi olduğunun kabulü gerekeceği, davacının üyeliğinin tespiti kararının geçmişe etkili inşai dava olup, mahkemece verilen kararın geçmişe etkili olarak koperatifçe alınan kararı ortadan kaldıracağı, davalı kooperatif yönetim kurulunun Kooperatifler Kanunu'nun 14/3. maddesi gereğince davacıyı kooperatif ortaklığına kabul etmek zorunda iken emredici yasa kuralına aykırı olarak uyuşmazlık çıkarılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile ..., 714 ada, 1 numaralı parsel, 15 Blok, zemin bağımsız bölüm, 31 numaralı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline dair verilen karar, davalı Kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 30.04.2015 tarih ve 2014/10895 E., 2015/3074 K. sayılı ilamı ile, mahkemece, üyelik sıfatının devamına bağlı olan tapu iptali ve tescil istemiyle ilgili davanın üyelik tespiti istemi davası ile birlikte görülemeyeceği gözetilerek, üyelik tespitine ilişkin davanın ayrılmasına ve ayrı bir esasa kaydına karar verilip, tapu iptali ve tescil davasındaki hukuki yararın belirlenmesi yönünden üyeliğin tespiti davasının bekletici mesele yapılması gerekirken, mahkemece, her iki istemin birlikte görülmesi ve hüküm fıkrasında üyeliğin tespiti istemi ile ilgili ayrıca hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ise de, davalı tarafça, davacının üyelik koşullarını taşımadığı cevap dilekçesinde belirtilmesine rağmen, temyiz dilekçesinde bu hususta bir temyiz itirazı ileri sürülmemiş olduğu, üyeliğin tespitine ilişkin gerekçenin kesinleşmiş olduğu kabul edilerek bozma nedeni yapılmayarak, onanmıştır.

Bu kez, davalı Kooperatif vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ...ve ... San. Siteleri Yapı Kooperatifi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30551, Karar No: 2015/36486, Tarih: 23.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/30551 E.  ,  2015/36486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini, feshin gerçek nedeninin sendikal tercihlerini ortadan kaldırarak cezalandırmak olduğunu ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesi ile sendikal tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işyerinde ekonomik kriz olması nedeniyle feshedildiğini, feshin sendikal nedene dayalı olduğu iddiasının gerçek olmadığı savunularak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme yapılan yargılama sonunda, fesih ilan yoluyla usulüne uygun şekilde işyerinde tüm işçilere duyurulduğunu, bu haliyle feshin usulen geçerli olduğu, önce davacı dahil 35 çalışanın daha sonra da 7 çalışanın ekonomik kriz sebebiyle ilan yoluyla davalı işveren tarafından işten çıkartıldığı, işyerinde gerçek anlamda bir ekonomik daralma yaşandığı, maliyetleri işletmenin faaliyet kârına göre çok yüksek olduğu, işten çıkartılan işçilerin yerine daha sonradan işçi alınmadığı, davacının çalıştığı bölüm dahi hemen hemen bütün bölümlerde işçi azaltma yoluna gidildiği, işçi çıkartılmadan önce ekonomik krizin aşılması için gereken tüm önlemlerin alındığı, son çare olarak fesih yoluna başvurulduğu anlaşıldığından feshin geçerli olduğu, her ne kadar davacı feshin sendikal nedene dayandığını iddia etmiş ise de, bu iddiasını ispat yükümlü olan davacının dinlettiği tanıkları ve diğer tüm delilleri ile bunu ispatlayamadığı ve feshin gerçek nedeninin ekonomik kriz olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır. “Geçerli bir sebep” yazılı fesih bildirimi ile belirtme zorunluluğu, “iş güvencesi kapsamı içindeki işçiler için zorunludur. (Dairemizin 23.06.2008 gün ve 2007/41025 Esas, 2008/17104 Karar sayılı ilamı).

Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur. (Dairemizin 15.09.2008 gün ve 2008/1011 Esas, 2008/23499 Karar sayılı ilamı).

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Yukarıda belirtilen normatif düzenleme ve yapılan açıklamalara göre; fesih bildiriminin yazılı yapılması ve toplu çıkarımlarda dahi kişiye özgü ve yazılı olması zorunludur. Haklı fesih halleri hariç fesih bildiriminin yazılı yapılmaması feshi başlı başına geçersiz kılar. Somut uyuşmazlıkta, işveren tarafından işçiye doğrudan bir fesih bildirimi yapılmamış, toplu işçi çıkarılacağı ilanen belirtilmiştir. Bu şekilde feish bildirimi yasal olmadığı gibi usulüne uygun değildir. Mahkemenin ilanen tebligatı usule uygun kabul etmesi 4857 sayılı Kanun’un 19. maddesine göre yerinde değildir. İşveren feshi salt bu nedenle geçersizdir.

Diğer taraftan davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedilişini iddia etmiş ise de dosyadaki delillere ve özellikle Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişine göre sendikal nedeni kanıtlayamamıştır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Hüküm: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın KABULÜ ile, Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yapmış olduğu 362.20 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.500 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.