muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/113, Karar No: 2012/5501, Tarih: 10.09.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/113 E.  ,  2012/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mermer üretim fabrikasının yapımı konusunda anlaşma uyarınca inşaat bedeli karşılığı verilen çekler nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalı usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermediği gibi duruşmalara katılmamış, yokluğunda yapılan yargılama sonucu mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davada 19.05.2008 tarihli haricen düzenlenen sözleşmedeki iş bedeli karşılığı 18.06.2008 tarihli tutanakla teslim edilen üç adet çek nedeniyle işi zamanında bitirmeyen ve eksik bırakan davalıya karşı borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesi istenmektedir. Mahkemece 19.05.2008 tarihli sözleşmedeki imza konusunda davalıya isticvap davetiyesi gönderilmiş, davalı duruşmada hazır bulunmadığı gibi davetiyeye cevap da vermediğinden taraflar arasında akdî ilişkinin varlığının kabulü yerindedir. Davacı iş sahibi, inşaat bedeli karşılığı verdiğini iddia ettiği çeklere ilişkin 18.06.2007 tarihli çek teslim tutanağı ibraz etmiştir. Mahkemece bu tutanak konusunda davalı isticvap olunmadan eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur. Oysa yapılması gereken iş; 18.06.2008 tarihli çek teslim tutanağı konusunda davalının HUMK'nın 230. maddesi (HMK 169. maddesi uyarınca isticvap olunması sonucuna göre isticvap olunan duruşmalara gelip cevap vermediği takdirde çeklerin iş bedeli karşılığı verildiği kabul edilerek uyuşmazlığın esasının incelenmesi, aksi takdirde tutanaktaki imza inkâr edildiğinde şimdiki gibi davanın reddine karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile verilen karar doğru olmadığından bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmadığından davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12577, Karar No: 2015/25743, Tarih: 15.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/12577 E.  ,  2015/25743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı Şirket'in güvenlik hizmeti verdiği ... nde iş aktinin davalı tarafından sona erdirildiği 31/03/2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, istifaya zorladığını, istifa etmeyince davalının bir gerekçe göstermeden ve bildirim yapmadan iş aktini sona erdirdiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir. Yargılama esnasındaki beyanında ise, hizmet alım ihalesinin sonlanması nedeniyle bir kısım çalışanların istifa etmek suretiyle işten ayrılmalarına rağmen ... ihalenin yine davalı Şirket tarafından kazanılması sonucu işçilerin tekrar aynı yerde davalı Şirket'te çalışmaya başladıklarını, halen çalışmaya devam ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, iş aktinin feshedildiği, yapılan feshin haklı ve geçerli bir sebebe istinaden yapıldığını davalı işverenin ispatlayamadığı, bu nedenle iş aktini davalı işverenin haksız feshettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesindeki beyanların yanı sıra, yargılama safahatında, davacının dava açılış tarihi itibari ile işten çıkarıldığını, ancak sonradan tekrar çalışmaya başladığını beyan etmiş ise de, ... 'nden gelen 04/02/2014 tarihli yazı cevabı ekindeki belgeye göre 2010 yılı Nisan ayından itibaren ihaleyi ... 3 aylık bir süre için kazanmıştır. Davacının hizmet döküm belgesinde 31/03/2010 tarihinde davalı işverenlikten çıkışının yapıldığı ve hemen ertesi gün 01/04/2010 tarihinde 1087088 sicil numaralı işyerinde girişinin yapıldığı görülmüştür. .... 'dan gönderilen belgelere göre 1087088 sicil numaralı işyeri Akdeniz Güvenlik Hizmetleri Ltd.Şti.'ne aittir. Davacının hizmet dökümünde davacının aralıksız olarak giriş çıkışlar yaparak dava tarihi olan 10/02/2011 tarihine kadar çalıştığı görülmektedir. Davalı da, davacının davalı işverenlikten ayrılışının hemen ardından asıl işverenden ihaleyi yeni alan diğer alt işverende çalışmaya devam ettiğini temyiz gerekçesi olarak da ileri sürmüştür.

Dava dilekçesinde iş aktinin sona erdirildiği tarih olarak ileri sürülen 31/03/2010 tarihinin hemen ertesi günü davacının asıl işverenden ihaleyi alan bir başka alt işverende çalışmaya başlayarak değişen alt işverenler nezdinde asıl işverenin işyerinde dava tarihinde de çalışmayı sürdürmesi halinde bir fesih olgusundan bahsedilemez ve bu nedenle feshe bağlı haklar da istenemez.

Dosyada mevcut ... 'nden gelen 04/02/2014 tarihli yazı cevabında davacının ...'nde bir çalışması olmadığı bildirilmiştir. Davacının hizmet döküm cetveli bilgileri ve ...'ndan gelen yazıya göre ise davacının 01/04/2010 tarihinden itibaren ... 'nde çalışması görünmektedir.

Dosyada mevcut ... 'nden gelen 04/02/2014 tarihli yazı cevabında davacının ...'nde bir çalışması olmadığı bildirilmiştir. Davacının hizmet döküm cetveli bilgileri ve ...'ndan gelen yazıya göre ise davacının 01/04/2010 tarihinden itibaren ... 'nde çalışması görünmektedir.

Mahkeme tarafından yapılacak iş, gelen yazı cevapları arasındaki bu çelişkiyi gidermektir. Mahkemece, bu konuda tarafların beyanları alınmalı, ... 'na yeniden yazı yazılarak davacının 01/04/2010 tarihinden dava tarihine kadar geçen sürede çalıştığı işyerlerinin, davacının 31/03/2010 tarihine kadar yaptığı çalışmasını sürdürdüğü asıl işverenin işyeri/işyerleri ile olan ilişkisini gösteren belgelerin celbi gerekmektedir. Diğer yandan, ... 'ne yeniden yazı yazılarak davacının 01/04/2010 tarihinde ve devamında güvenlik işini yürüten alt işverenler nezdinde çalışması olup olmadığı, 31/03/2010 tarihinden dava tarihi olan 22/02/2011 tarihine kadar güvenlik işinin ihalesini kazanan alt işverenlerin ünvanları, davacının eski ve yeni soyadları da Mahkeme yazısında belirtilerek sorulmalıdır. Zira davacının hizmet dökümünde ilk soy adı “...” iken sonradan “...” soyadını aldığı, 01/04/2010 tarihinden dava tarihine kadar olan çalışmalarının “...” soy adı ile hizmet dökümüne kaydedildiği görülmektedir. Bunlara ilaveten, 01/04/2010 tarihinden itibaren dava tarihine kadar olan işyerlerinde çalışması görünen işyerlerine gerekirse Mahkeme tarafından yazı yazılarak bu iş yerlerinin asıl işveren ile ilgisine ilişkin belgeler celbedilmelidir.

Davacının ileri sürdüğü iş aktinin sona erdiği tarih olan 31/03/2010 tarihinden itibaren kesintisiz şekilde asıl işverenlik nezdinde ihaleyi yeni alan alt işverenlerde dava tarihine kadar çalıştığının tespiti halinde, fesih olgusu gerçekleşmeyeceğinden feshe bağlı hakların reddedilmesi gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile feshe bağlı hakların kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8458, Karar No: 2013/3657, Tarih: 11.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/8458 E.  ,  2013/3657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 12.12.2004 günü itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, el konulan yabancı menşeli ve kaçak mazotun 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun Ek 5.maddesi gereğince müsaderesine, 30 AK 441 plakalı nakil aracı ve bu araç için yatırılan teminatın sahibine iadesine, araç kaydı üzerine konulan tedbirin kaldırılmasına, 11/02/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8691, Karar No: 2010/53, Tarih: 11.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8691 E.  ,  2010/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Aydın Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.04.2008 tarih ve 2005/201-2008/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların ve davalılardan İsmail’in diğer davalı şirketin ortaklarından olup, feshi için açtıkları davanın devam ettiğini, davalı ...’in tek başına vekalet verme ve para çekme yetkisi olmadığı halde verdiği vekalet ile şirket adına kamulaştırma davasına giren avukatın, şirketin arsasının kamulaştırma bedelini şirketi temsilen bankadan çektiğini, hisse devrinin iptali davasının da devam ettiğini ileri sürerek, çekilen 154.000 YTL’nın davacıların hisselerine düşen kısmından şimdilik 54.000 YTL’nın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, davaya yanıt vermemiştir.

Diğer davalı vekili, müvekkilinden vekalet alan avukatın tahsil ettiği kamulaştırma bedelinin şirket masraf ve borçları için bir kısmı alıkonulup, gerisi olan 53.047,20 YTL’nın ortaklara kâr payı olarak dağıtıldığını, müvekkiline yönetim kurulunca vekalet verme yetkisi verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kamulaştırma bedeline hükmeden mahkemenin yazısı üzerine, davalı şirket vekiline bedelin bankaca, ödendiği ve yönetim kurulu başkanı davalı nezdinde 41.529,89 YTL para bulunduğu, bu miktarın açılış bilançosunda da yer aldığı, davacıların davayı kanıtlayamadıkları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı şirketin kamulaştırılan arsası nedeniyle şirkete aktarılan kamulaştırma bedelinin davacılar hissesine düşen kısmından şimdilik bir bölümün tahsili istemine ilişkindir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı şirketin kamulaştırılan arsası nedeniyle şirkete aktarılan kamulaştırma bedelinin davacılar hissesine düşen kısmından şimdilik bir bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Davalılardan yönetim kurulu başkanı olan İsmail’in kamulaştırma bedelinden bir bölümünü giderlere ayırıp, gerisini kâr payı olarak her ortak için bankada bir hesap açıp yatırdığı, ortaklardan davacılara ayrılması gereken payın meblağ olarak eksik belirlendiği bilirkişi raporunda açıklanmıştır. Davacılar vekili rapora itirazında, bilirkişinin önerdiği kâr payı dağıtımın dahi doğru olmadığını, yapılan bazı hisse devirlerinin davacıların önalım hakları gözetilmeden yapıldığını ileri sürmüştür. Delil listesinde, kamulaştırma bedelinin 12.000 payda 4.000 paya karşılık gelen bölümünün davacılara ait olduğu, Aydın 2 Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/400 esas nolu dava dosyasının hisse devirlerinin iptali için açtıkları dava ile ilgili olduğu iddia edilmiştir. Bilirkişi raporunda, davacıların oluru alınmadan hisse devirlerinin yapıldığı tespitine de yer verilmiştir.

Mahkemece, davacıların kâr payının olması gereken paylara göre dağıtılmadığını da ileri sürdüğü de gözetilerek, iddianın bu yönü üzerinde durulması gerektiğinde, hisse devirlerinin iptali davasının sonucunun beklenilmesi, rapora itirazın bu kısmının tartışılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, iddianın açıklanan bu yönüne ilişkin bir gerekçe ve tartışma ortaya konulmaması suretiyle eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 11.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/862, Karar No: 2024/7044, Tarih: 06.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/862 E.  ,  2024/7044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 20.04.2021

EK KARAR SAYISI : 2018/284 E., 2018/831 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 20.04.2021 tarihli ve 2018/284 E., 2018/831 K. sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 20.04.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca .... Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24693, Karar No: 2013/11190, Tarih: 09.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/24693 E.  ,  2013/11190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece yapılan keşif sonrasında düzenlenen teknik bilirkişi rapo- runda, sanık tarafından yaptırılan beton duvarın, yol olarak kullanılan köy boşluğuna tecavüzlü olduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5121, Karar No: 2014/17079, Tarih: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5121 E.  ,  2014/17079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kilis 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/89-2013/139

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Kamulaştırmasız el atma davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, başka mahalleden ve eski tarihli satışlar emsal alındığı gibi, emsal taşınmazların satış değeri değerlendirme tarihine endekslendikten sonra dava konusu taşınmazın emsallere göre 26 ve 28 kat daha değerli olduğu öne sürülerek taşınmaza değer biçilmiştir.

Kilis gibi bir merkezde değerlendirme tarihine yakın zamanlarda ve yerlerde emsal satışların olacağı doğal olduğu gibi, dava konusu taşınmazdan 26 ve 28 kat daha az değerli olan taşınmazların emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacılar dava konusu 2225 ada 8 parselde (eski 620 ada 42 parsel) toplam 40533/58543 oranında pay sahibi olup bu payın bedeline hükmedildiği halde, tapu kaydının pay oranında iptaline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

2)Davacılar dava konusu 2225 ada 8 parselde (eski 620 ada 42 parsel) toplam 40533/58543 oranında pay sahibi olup bu payın bedeline hükmedildiği halde, tapu kaydının pay oranında iptaline karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/278, Karar No: 2023/4350, Tarih: 19.06.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/278 E.  ,  2023/4350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Derik Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.09.2013 tarihli ve 2009/89 Esas, 2013/207 Karar sayılı kararı ile

sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Derik Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 05.12.2016 tarihli ve 2016/5953 Esas, 2016/19988 Karar sayılı kararı ile Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinden alınmasına karar verilen rapor beklenilmeden, ara kararla raporun alınmasından vazgeçilmediği anlaşıldığından rapor beklenilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması kabule göre de temel ceza belirlenirken orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği, iddianamede bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin son fıkrası ile uygulama yapılırken ek savunma hakkı tanınmaması, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı kapsamında hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve sanığın kazanılmış hakkının korunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Derik Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2017/5 Esas, 2022/310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve son cümlesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, ancak 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereğince cezasının 3 yıl 9 ay üzerinden infaz edilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ