muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8465, Karar No: 2023/5710, Tarih: 18.09.2023

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olmak suçundan mahkumiyetine esas alınan ... beyanlarının belirleyici delil satüsünde olması, kovuşturma aşamasında talimatla dinlendikleri ve duruşma ... ve saatlerinin de sanık ve müdafine bildirilmediği nazara alındığında; CMK'nın 210. maddesinin 1. fıkrasında olayın delilinin tanık açıklamalarından ibaret olması durumunda bu tanıkların duruşmada mutlaka dinlenmesi gerektiğinin, aynı Kanun'un 188. maddesinin 1. fıkrasında ise tanık dinlenmesi için belirlenen günün, sanık veya müdafine bildirileceğinin belirtilmesi karşısında; her aşamada suçlamayı reddeden sanığın beyanına karşılık, belirleyici delil statüsünde bulunan tanıkların, duruşmada ... aracılığıyla mutlaka dinlenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Temyiz kanun yolu aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan sanığın kullanımında olan telefon hatlarına ilişkin .... Tespit ve Analiz Tutanağı ile Ankesör Sorgu Raporunun 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak, diyecekleri sorulduktan sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/97 Esas, 2018/86 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4136, Karar No: 2024/1037, Tarih: 07.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4136 E.  ,  2024/1037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/646 E., 2023/334 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLAR : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. Sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarihli kararı ile ''sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden, olay tarihinde, aralarında boşanma kararı kesinleşmemiş sanık ile mağdurenin karşılaştıkları, sanığın ısrarla konuşmak istemesi sonucu mağdurenin araca bindiği ancak çıkan tartışma sonucunda, sanığın kasten yaralama suçunu işlemesinde mağdurenin haksız bir fiilinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde, yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ; ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden mağdurenin aşamarda değişmeyen samimi anlatımlarına, adli rapor içeriğine, kamera görüntülerine ve tanık beyanına göre, sanığın mağdure ile karşılaşması ve konuşmak istemesi nedeniyle mağdurenin sanığın aracına bindiği ancak çıkan tartışma neticesinde mağdurenin araçtan inmek istediği ancak sanığın ’’şimdi sopayı çıkartırım’’ diyerek inmesine izin vermediği ve aracın kısa süreli durması sonucu mağdurenin inip kaçmaya başlaması üzerine sanığın koşarak mağdureyi yakalayıp ele geçmeyen sopayla darp ederek yolun kenarındaki boş araziye doğru sürüklediği olayda, sanığın sabit olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemine uyan TCK'nın 109/2, TCK. 109/3-a,e maddeleri uyarınca mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi'' gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli kararı sanık hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği, sanığın yaralama kastı bulunmadığına, haksız tahrikten yararlandırılmadığına, eylemin tasarlayarak değil olayın akışı içerisinde meydana geldiğine, bozma sonrası yeniden yapılan yargılamada yaralanmanın niteliği nedeniyle yeniden bir rapor alınması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılmasının adil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği, sanığın yaralama kastı bulunmadığına, haksız tahrikten yararlandırılmadığına, eylemin tasarlayarak değil olayın akışı içerisinde meydana geldiğine, bozma sonrası yeniden yapılan yargılamada yaralanmanın niteliği nedeniyle yeniden bir rapor alınması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılmasının adil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde evli olduğu mağdure ile karşılaşması ve konuşmak istemesi nedeniyle, mağdurenin sanığın aracına bindiği ancak çıkan tartışma neticesinde mağdurenin araçtan inmek istediği, sanığın ise "şimdi sopayı çıkartırım" diyerek tehdit etmek suretiyle inmesine izin vermediği ve aracın kısa süreli yavaşlaması sonucu, mağdurenin hızla kaçmaya başladığı, ancak sanığın koşarak mağdureyi yakaladığı ve ele geçmeyen sopayla darp ederek yolun kenarındaki boş araziye doğru sürüklediği ve bu suretle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Sanık, olay günü eşiyle birlikte yola çıktıklarını ve çıkan tartışma nedeniyle aracı yol kenarına çektiğini, eşinin kendisini başkasıyla aldatmakla suçladığını, eşi ve kendisinin alkollü olduğunu, sinirlerine hakim olamayarak yol kenarında bulunan bir dal parçası ile eşini darp ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

3. Tanık A.D., kullandığı otobüs ile seyir halindeyken bir erkeğin bir bayanı dövdüğünü gördüğünü, erkeğin elinde siyah uzun bir cisim bulunduğunu ve bayanın kendisini "yardım edin" diyerek yola

attığını, erkeğin bayanı yolun kenarındaki alana çekmeye çalıştığını, kendisinin jandarmayı aradığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. 15.02.2016 tarihli kamera görüntüleri çözümleme raporunda, tanık A.D.'nin kullandığı aracın kamerasına ait olan ve çözümü yaptırılan olay görüntülerinde, sanığın elindeki cisimle katılanı darp ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesinde sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve e) bentleri gereğince cezalandırılmasına karar verdiği ve iki nitelikli halin varlığı nedeniyle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği anlaşılmakla, hüküm kısmında ayrıca 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin gösterilmemesi sonuca etkili olmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesinde sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a ve e) bentleri gereğince cezalandırılmasına karar verdiği ve iki nitelikli halin varlığı nedeniyle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği anlaşılmakla, hüküm kısmında ayrıca 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin gösterilmemesi sonuca etkili olmadığından, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay ve olgular bölümündeki hususlar, sanık savunmaları, katılan beyanlar, adli raporlar, kamera görüntüleri, tanık beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2023 tarihli kararında sanık ve müdafiinin temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafinin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1056, Karar No: 2021/471, Tarih: 29.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/1056 E.  ,  2021/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında,... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 224 ada 13 ve 14 parsel sayılı 2.530,00 ve 6.446,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, tapu kaydı ve ifraz nedeniyle 73/80 payla ... oğlu ..., 7/80 payla ... kızı ... adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacılar ..., ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tespitin iptali ile taşınmazın eşit paylarla adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 223 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının iptaline, taşınmazların davacılar ... mirasçıları ve ... mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Kadastro tespitine itiraz davalarında husumetin, tespit maliklerine, tespit maliklerinin ölü olması halinde ise mirasçılarına yöneltilmesi ve tüm mirasçıların davada yer alması zorunludur. Taraf teşkilinin sağlanması dava şartı olup, bu koşul yerine getirilmeden işin esasına girilerek hüküm kurulması hukuken mümkün bulunmamaktadır. Kamu düzenine ilişkin bu hususun, yargılamanın her safhasında Mahkemece re'sen dikkate alınması gerekir. Somut olayda çekişmeli taşınmazlar, ölü oldukları beyanlar hanesinde gösterilerek, tapu kaydı nedeniyle ... çocukları ... ve soyadı yazılmaksızın ... adına 23.11.1982 tarihinde tespit edilmişlerdir. Tespit maliki ... oğlu ... mirasçıları doğru şekilde davaya dahil edilmiş olup, kızkardeşi ...’nın mirasçıları olarak, bu şahsın kimliğinin tespitine ilişkin düzenlenen “Jandarma Araştırma Tutanağı” nda belirlenen ... mirasçıları davaya dahil edilmiş ise de, davaya dahil edilen bu kişilerin tespit maliki ...’nın mirasçıları olup olmadığı konusunda tereddüt hasıl olmuştur. Şöyle ki, mirasçıları davaya dahil edilen ...’un nüfus kayıt örneği incelendiğinde, tespit tarihinden sonra 06.11.1997 tarihinde öldüğü, baba adı ... olmakla birlikte ...’in baba adının ... olduğu görülmekte olup; oysa ki tespit maliki ... ve ...’nın baba isimlerinin de ... olduğu, ancak ...’in baba adının ... olduğu dosya arasındaki nüfus kayıt örneklerinden anlaşılmaktadır. Açıklanan bu durum karşısında, davaya tespit maliki ... mirasçıları olarak dahil edilen kişilerin, tespit malikinin gerçek mirasçıları olup olmadığının ve kamu düzenine ilişkin olan taraf teşkilinin doğru şekilde sağlanıp sağlanmadığının tereddütsüz olarak belirlenmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, doğru sonuca ulaşabilmek için davacı tarafa tespit maliki ... kızı ...’nın veraset ilamını Mahkemeye sunması için süre ve imkan tanınmalı ve böylelikle ...' nın mirasçıları kesin olarak belirlenmeli, belirlenen mirasçıların davaya dahil edilenlerden farklı kişiler olduklarının anlaşılması halinde usulünce taraf teşkili sağlanmalıdır. Öte yandan, keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişiler ile tanıklar, davacıların çekişmeli taşınmazları kullanım şekli olarak, salt taşınmazlar üzerindeki ağaçları kesmek suretiyle zilyet olduklarını bildirmişler, ziraat bilirkişi raporunda da, taşınmazların fiili olarak kullanılmadığı rapor edilmiştir. Davacılar tarafından bu şekilde yürütülen zilyetliğin ekonomik amaca uygun bir zilyetlik olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorunda olduğu kuralı da göz önünde bulundurulmak suretiyle, usulüne uygun taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3145, Karar No: 2025/7033, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/3145 E.  ,  2025/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2946 E., 2025/74 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/59 E., 2024/398 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu'ndan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Ribosiklib etken maddeli Valamor ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Ribosiklib etken maddeli Valamor ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9188, Karar No: 2013/18677, Tarih: 17.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/9188 E.  ,  2013/18677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, davacı işçiye sözleşmede düzenlenen ücret zammının uygulanmadığını ve bu nedenle ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının eksik ödendiğini belirterek, fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, belirlenen fark alacakların

davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, TİP 1 sözleşmesi kapsamında çalışan davacıya davalı işveren tarafından sözleşmenin 7. Maddesi uyarınca zam yapılmadığını, bu nedenle ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının eksik ödendiğini belirterek, fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davalı da dahil 1.Tip İş Sözleşmesi ile çalışanların sözleşmelerinde, ücretlere yapılacak artış oranının, enflasyon oranı ve şirket performansı dikkate alınarak İcra Kurulunca her yılın Ocak ayı başında kararlaştırılacağının hükme bağlandığını; ücret artışını belirleme yetkisinin tamamen İcra Kuruluna bırakıldığını; artış yapılacağına dair kesin bir ifadenin yer almadığını; 2007 yılında İcra kurulu tarafından yapılan değerlendirme sonucu ücretlere %5,57 oranında zam yapıldığını; ücretlerini alırken herhangi bir ihtirazı kayıt ileri sürmediğini; faiz taleplerinin yerinde olmadığını; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan hesap raporuna itibar edilerek, davacının davalı iş yerinde 22.02.2006 tarihinde bağıtlanan 1. Tip hizmet akdi ile çalışmasına devam ettiği, dava tarihi öncesinde iş akdinin 14.05.2008 tarihinde geçerli olmak üzere fesh edildiği, davacının 01.01.2007 ile 01.01.2008 tarihleri arasında sözleme gereği enflasyon farkı ile şirket performansı çerçevesinde maaşlarına zam yapılması gerektiği, davalı tarafın zaman aşımı itirazlarının yerinde olmadığı, davalı tarafından davacının taraf olduğu sözleşme gereği enflasyon farkı ve şirket performansı gözetilerek davacının maaş ve diğer ilave tediyelerine yansıtması gerektiği gerekçesi ile hesaplanan fark alacakların davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Ücret ve zamlarına ilişkin bireysel veya toplu iş sözleşmesi hükümlerinin zorunluluk taşıması, mutlak, kesin ve uygulanır olması gerekir. Bu hükümlerin belirtilen unsurları taşımaması, örneğin belirli olguların gerçekleşmesi ve işverenin yönetim hakkına bırakılması halinde uygulanması olanağı yoktur.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından cevap nedenleri ile temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Ücret ve zamlarına ilişkin bireysel veya toplu iş sözleşmesi hükümlerinin zorunluluk taşıması, mutlak, kesin ve uygulanır olması gerekir. Bu hükümlerin belirtilen unsurları taşımaması, örneğin belirli olguların gerçekleşmesi ve işverenin yönetim hakkına bırakılması halinde uygulanması olanağı yoktur.

Davalının ... adlı uluslararası bir firmaya iş değerlendirilmesi projesi yaptırdığı, 27.11.2007 günlü yönetim kurulu kararı ile bu projenin sonuçlarını nazara almak kaydı ile ücret skalasını nihai hale getirmek için Genel Müdüre yetki verildiği, 17.3.2008 tarihli karar ile 2008 yılı kapsam dışı ücret skalasının kabul edildiği görülmektedir. Tip 1 imzalayanlara bu değerlendirme ve piyasa şartları nedeni ile bir zam öngörülmediği davalı yazılarından anlaşılmaktadır.

İş sözleşmesinin 7/3 maddesi ve davalı genelgesi ücretlere zam yapılmasının zorunlu olduğuna ilişkin emredici bir hüküm taşımamaktadır. Davalının 1. Tip sözleşme imzalayanların bir kısmına zam yapıp, bir kısmına zam yapmadığı da iddia ve ispat edilmiş değildir, böyle olunca eşit işlem borcuna aykırılık ta söz konusu değildir.

... üyesi işçilere zam yapılması davacı için emsal olamaz, davacı ancak, kendi iş sözleşmesi ve tabi bulunduğu yönetmelik ya da skalada öngörülen zamları talep edebilir. Davacının talebi ise sadece hizmet akti ve genelgeye göre, enflasyon ve şirketin karlılık oranına dayanan zam isteğine ilişkin olduğu gibi mahkemenin kabulü de aynı doğrultudadır. Ancak sözleşmedeki ve genelgedeki hüküm zorunluluk taşımadığı gibi emredici, mutlak, kesin ve uygulanır nitelikte değildir. Nitekim Dairemizin 18.10.2010 gün ve 2010/39659 Esas, 2010/29321 Karar sayılı kararı bu yöndedir. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.