muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22243, Karar No: 2014/3544, Tarih: 11.02.2014

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ilk beş ay 08.30-02.00, diğer beş ay ise günde 7,5 saat, ancak ayda 3 defa gece 02.00'ye kadar çalıştığının kabulüyle fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Somut olayda davacı tanıklarının davalıya karşı açılmış davaları ve dolayısıyla aralarında menfaat birliği söz konusudur. Menfaat birliği bulunması nedeniyle sadece davacı tanıklarının beyanlarının hükme esas alınması hatalıdır. Davalı tanığı K.. A.. ise beyanında davalının 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığını, haftada bir gün ise nöbetçi müdür olarak kaldığını, nöbetinin 18.00-02.00 saatleri arasında sürdüğünü bildirmiştir. Davalı tanıklarından Kemal’in beyanıyla davacı tanıklarının beyanı örtüştüğünden davalının ilk bey ay çalışma saatinin gece 02:00’a kadar devam ettiğinin ispatlanamadığı, ancak haftada bir gün gece 02.00'ye kadar nöbetçi müdür olarak çalıştığının ispatlandığı kabul edilerek fazla çalışma alacağının buna göre hesaplattırılması gerekirken hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilliş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3191, Karar No: 2022/9807, Tarih: 30.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/3191 E.  ,  2022/9807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av. ...’ın dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 22/04/2022 tarihli dilekçesi ile davalı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, 30/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2743, Karar No: 2009/5585, Tarih: 03.12.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/2743 E.  ,  2009/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 152 ada 28 ve 29 parsel sayılı 1560.20 ve 1826.01 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davada taraf olmayan... ve ...adına tespit edilmiş, aynı ada 53 parsel sayılı 18 H. 3361.80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise mera olarak sınırlandırılmıştır. Davacı ... 152 ada 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazlarda ... adının harf hatası ile... olarak yazıldığını ve 2600 m2 lik yerlerinin de 152 ada 53 parsel sayılı taşınmazda kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Dava sırasında da taşınmazların kendi adı yerine yanlışlıkla kardeşi... adına yazıldığını, ... ve ...adına tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece davanın reddine, 152 ada 28, 29 ve 53 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 152 ada 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazların tespit maliki... ...mirasçılarına yönelik dava bulunmadığı, 152 ada 53 parsel sayılı taşınmazın da kamu malı niteliğinde mera olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine, taşınmazların tespit gibi tescillerine dair hüküm kurulmuş ise de yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

1-Kural olarak, kadastro davaları, lehine tespit yada kadastro komisyonunca adlarına tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişiler arasında görülür. Bir başka deyişle kadastro davaları hakları çatışanlar arasında görülür. Dava ve temyize konu 152 ada 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazların Hazine ve Tepeler Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmediği

dava dışı... ve ...adına tespit edildiği kadastro tespit tutanağı ve dosya içeriği ile belirlenmiştir. Hal böyle olunca davanın açıldığı günde gerçek hasma yöneltilen bir dava bulunmamaktadır. Mahkemece davanın husumet yönünden reddine, tutanak ve eki belgelerin onaylı örnekleri dosyada alı konularak asıllarının kütüklerin devri halinde Tapu Sicil Müdürlüğüne aksi halde Kadastro Müdürlüğüne geri çevrilmesine karar verilmesi gerekirken taraflar hakkında kesin hüküm oluşacak biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

2-152 ada 53 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu bölümü hakkında da davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

2-152 ada 53 parsel sayılı taşınmazın dava ve temyize konu bölümü hakkında da davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye yeterli değildir.

Uyuşmazlık dava konusu taşınmaz bölümünün kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı yönünde toplanmıştır. Kural olarak, mahkemece bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesi yada taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. Dava ve temyize konu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisinin yapılıp yapılmadığı araştırılmamıştır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı Yasalar ile 4342 sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdareden ve Mülki Amirlikten sorulup, saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise mera tahsis haritası ve eki belgeler getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler yada belde halkından seçilecek yerel bilirkişi, tanıklar, uzman bilirkişi tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi ile tutanak bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, mera tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle her iki harita çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli,

taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tespitte saptanan hukuksal olgu dikkate alınarak taşınmazın mera olup olmadığı yolunda tutanak bilirkişilerinden de ayrıntılı, gerekçeli, olaylara dayalı bilgiler alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, dava konusu taşınmazın öncesinin kamu malı niteliğinde mera olduğu saptandığı takdirde bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımadığı gözönünde tutulmalı, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, zilyetliğin başlangıç günü, süresi, sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye uzman ziraatçı bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmadığı yargılama sırasında tarafların bir kayıt ve belgeye dayanmadığı dava konusu taşınmaz ile sınırlarını oluşturan kamu malı niteliğinde mera olarak tespit gören taşınmaz arasında ayırıcı unsur olarak doğal yada yapay bir sınır yerinin bulunmadığı çekişmeli taşınmazın sınırındaki eylemli meradan kazanılabileceği düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de 152 ada 53 parselle ilgili mera olarak sınırlandırılma kararı verilmesi gerekirken tespit gibi tesciline karar verilmesi dahi isabetsiz, davacı ...’in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 74,00 TL temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı tarafa iadesine, 03.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11640, Karar No: 2012/17835, Tarih: 12.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11640 E.  ,  2012/17835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.03.2011 tarih ve 2009/606-2011/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "antimikrobiyal tekstil mamulünün elde edilmesi için bir proses" isimli buluşu gerçekleştirerek ayak giysilerinde antimikrobiyal ürün üretimine başladığını, mail aracılığıyla ve sözlü olarak yapılan anlaşma uyarınca buluşun davalı taraf ile paylaşıldığını, davalı yanın üretimden sonra müvekkiline ödeme yapmadığını ileri sürerek, haksız rekabet ve patente tecavüzün tespiti ve men'ini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça deneme üretimi yapılması konusunda anlaşıldığını, üretime devam edilmesi halinde ödeme yapılacağının kararlaştırıldığını, deneme üretimi dışında herhangi bir üretim yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan anlaşmaya istinaden deneme üretimi yapılmasına karşın seri üretime geçilmediği, davacının patent hakkına bir tecavüzünün söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15892, Karar No: 2014/17128, Tarih: 27.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15892 E.  ,  2014/17128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...24. Asliye Hukuk Mahkemesi ve... 9. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R -

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın 6102 Sayılı Yasa'nın 4/f maddesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, uyuşmazlığın bireysel kart sözleşmesinden kaynaklandığını belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda işin esası hakkındaki uyuşmazlık, kredi kartından kaynaklanan borcun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkin olup, taraflar arasındaki ilişkinin bankacılık işleminden kaynaklandığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6102 sayılı Kanunun 4/f maddesi gereğince davanın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu anlaşıldığından, itirazın iptali hakkındaki uyuşmazlığın TTK hükümleri çerçevesinde Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince...9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13345, Karar No: 2012/9013, Tarih: 18.09.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/13345 E.  ,  2012/9013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1718, Karar No: 2015/9419, Tarih: 24.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1718 E.  ,  2015/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇARDAK SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2013/129-2014/32

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . . . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, davacıların, dava konusu 67, 224, 234, 951, 952, 966, 1107, 1169, 1185, 1623, 1734, 2273, 2677, 3058, 3017, 3363, 3797, 4844, 4855 ve 4947 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında, davacılar Süleyman ve Aytekin ile mirasbırakan anneleri Rukiye'nin soyadları nüfusta''Gökcen'' olduğu halde, ''Gökçen'' olarak yanlış yazıldığını, ayrıca, muris Rukiye baba adı ''Yusuf Ali'' iken tapu kayıtlarında ''Mehmet Ali'' olarak yazılmış olduğunu; davacı S.. G..'in boşanmadan önceki soyadı ''Demirdaş''olduğu halde tapu kayıtlarında ''Demirtaş''olarak; davacı S.. A..'ın adının ''Selvihan'' yerine ''Selbihan'' olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek açtıkları davanın kabul edilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.Davalı vekilinin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak, tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine veya tespitine ilişkin taleplerdeki amaç, kayıt malikinin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydı ile uyumlu hale getirilmesi olduğundan, hükmün de aynı doğrultuda oluşturulması gerekir.

Öte yandan, "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 27. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir

./..

Ne varki, Mahkemece, hükmün 1. bendinde ".. parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında mal sahibi hanesinde Süleyman ve Aytekin'in ve muris annelerinin soyadının ''Gökcen'' olarak tashihine", 2 . bendinde "... parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında muris Rukiye Gökcen'in baba adı ''Yusuf Ali'' olarak tashihine, 3. bendinde "... parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında davacı S.. A..'ın mal sahibi hanesinde ''Selbihan''olarak tashihine, 4. bendinde "...parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında S.. G..'in boşanmadan önceki soyadının ''Demirdaş''olarak tashihine şeklinde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmazların tapuya kayıtlı olduğu yer ve parsel numaraları belirtilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, dosya kapsamından denetimi mümkün olmayan pafta numaralarıda yazılmak suretiyle hüküm oluşturulması da isabetsizdir.

Hâl böyle olunca, dava konusu taşınmazların tapuya kayıtlı olduğu yer ve parsel numaraları yazıldıktan sonra, düzeltilmesi talep edilen tapu kayıt malikine ilişkin bilgiler açıklanarak sonrasında nüfus kimlik bilgileri esas alınarak baba adı, isim ve soyisimi yer alacak şekilde kaydın düzeltilerek tesciline şeklinde hüküm oluşturulması gerekirken, infazda sorun yaratacak biçimde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32930, Karar No: 2020/8906, Tarih: 23.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/32930 E.  ,  2020/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1. Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden;TCK'nın 158/1-f-son,62,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2. Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden;TCK'nın 204/1,62,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, çek hesabı sahibi ....’ın rızası hilafına elinden çıkan 07/04/2009 keşide tarihli, 34.000,00 TL bedelli, 77736 numaralı çeki keşide ederek piyasaya sürdüğü, bu şekilde üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda; suça konu çekin, sanık tarafından keşide edilerek ticari alışverişinde kullanılmak suretiyle menfaat sağlanmış olması, sanığın, çekin kendisine hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ... tarafından verildiği yönündeki savunmasına karşın çekin ön yüzünde bulunan keşideci altındaki imza hariç diğer yazı ve rakamlar ile arka yüzündeki “...” ibareli ikinci ciranta yazısı ile altındaki imzanın sanık ... eli mahsulü olduğuna ilişkin ekspertiz raporu ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen "seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına" hükmünün iptal edilmesi karşısında, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçların subut bulmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına, sahtecilik suçundan alt sınırdan, dolandırıcılık suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin çelişkili olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12517, Karar No: 2013/9289, Tarih: 25.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/12517 E.  ,  2013/9289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2013 gün ve 2013/50 E. 2013/3 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.