muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8826, Karar No: 2013/8221, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8826 E.  ,  2013/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunuda, kasten yaralama suçundan beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.11.2008 gün ve 2008/56 Esas, 2008/435 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, olay tarihinde arkadaşı ... ile birlikte mağdure ...'ın, yanlarında ... ve ...'da bulunduğu halde geç saatlere kadar birlikte eğlendikten sonra, sanığın ikametine geldikleri burada sanığın, mağdure ...la ilişkiye gireceğini söyleyip evin kapısını kilitlediği, cebir ve tehdit kullanarak mağdurenin ayrılmasına izin vermediği, tanıklar ... ve ...'nın araya girmesiyle sakinleşen sanığın uyuması üzerine, ...'ın evden ayrıldığı evin kapısının kilitli olması nedeniyle evden ayrılamayan mağdure ... ve arkadaşı ...'in evde bulunan perdeleri birbirine bağlayarak bulundukları odanın camından inmek isterken, mağdure ...'ın düşerek ayak parmaklarında kırık olacak şekilde yaralanması olayında, kendisine karşı işlenen hürriyetinden yoksun kılma suçu arasında illiyet bağı bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamede bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hürriyetten yoksun kılma suçu cebir ve tehditle gerçekleştirildiği halde sanık hakkında TCK.nın 109/2. maddesi yerine, 109/1 maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2013 tarihinde beraat kararının onanması yönünden oyçokluğu ile bozma kararı yönünden oybirliği ile karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2013 tarihinde beraat kararının onanması yönünden oyçokluğu ile bozma kararı yönünden oybirliği ile karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Sanık, mağdureye cinsel saldırıda bulunmak için bulundukları evin kapısını kilitleyerek hürriyetinden yoksun bırakmış, cinsel ilişkiye girmesi için de tehditlerle üzerine saldırmış, mağdure karşı çıkarak, pencereyi gösterip kendini pencereden atacağını söylemiş, sanığın arkadaşının mağdureyi getireceğini söyleyerek sanığı diğer odaya almasından sonra, mağdure evdeki battaniyeleri ekleyerek kaçmak üzere 1. kattan inerken yere düşmesi neticesi ayaklarında kırıklar oluşacak şekilde yaralanmıştır.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu temadi eden suç olduğu için işlenmeye devam etmektedir. Mağdurenin bulunduğu yer 1.kattır. Buradan atlayarak yoksun bırakılan hürriyetine kavuşabileceğini ve kendisine yapılacak cinsel saldırı eyleminden kaçabileceğini değerlendirmiştir. Mağdurenin içinde bulunduğu durumdan kurtulmak istemesi en doğal ... olduğu gibi, içinde bulunduğu yer itibariyle de bir insanın 1. kattan atlayarak kurtulabileceğini öngörerek atlaması olağan ve beklenen bir davranıştır. Aksi kabul, kurtulma ve kendini savunma imkanının olduğu yerde mağdureye bu hakkını kullandırmama,

Sanığın saldırı eylemine katlanma ve neticesi itibariyle de yaralanması durumunda kendinin sorumlu olacağı gibi bir sonuç ortaya çıkar. Mağdurun içinde bulunduğu duruma neden olan ve tekrar cinsel saldırı gerçekleştirecek olan sanıktır. Belki mağdure 10. kat gibi bir yerden atlasa kurtulamayacağını, sanığın da oradan atlamayacağını öngörmesi beklenerek sanığı sorumlu tutmak mümkün olmazdı. Ancak dosyamızda bu şekilde öngörülemeyecek bir durum yoktur. Mağdurun içinde bulunduğu durum ve maruz kalacağı tehlike itibariyle bulunduğu 1.kattan sarkarak kurtulmaya çalışacağı düşüncesi öngörülebilecek bir durumdur. Suç temadi ederken ve tekrarı muhakkak saldırı tehlikesi de varken sanık, mağdurenin hürriyetini kısıtlamaya devam etmekle mağdurenin kurtulmak ve kaçmak için bulunacağı olası davranışların sonuçlarını ve risklerini de kabullenmiş olmaktadır. Bu durumun sonuncu da TCK 21/2’de ifadesini bulan olası kastla sorumluluktur. Sanığın sebebiyet verdiği durumdan dolayı mağdure en tabi hakkını kullanırken düşmesi neticesi yaralanması ile sanığın temadi ettirdiği eylemleri arasında illiyet bağı vardır.

Mağdurenin, sanığın sebebiyet verdiği ve vermeye devam ettiği durumdan kurtulmak gibi en doğal hakkını kullanırken ortaya çıkan neticelerin sorumluluğu mağdureye değil sanığa ait olmalıdır. Bu sorumluluğun öngörülebilirlik ve buna rağmen fiilen kabullenme, yine ayrıca netice ile eylem arasında illiyet bağı şartları mevcuttur.

Mağdurenin, sanığın sebebiyet verdiği ve vermeye devam ettiği durumdan kurtulmak gibi en doğal hakkını kullanırken ortaya çıkan neticelerin sorumluluğu mağdureye değil sanığa ait olmalıdır. Bu sorumluluğun öngörülebilirlik ve buna rağmen fiilen kabullenme, yine ayrıca netice ile eylem arasında illiyet bağı şartları mevcuttur.

Açıklanan nedenlerle sanığın, mağdurenin kurtulmak isterken maruz kaldığı yaralanma eyleminden dolayı olası kastla sorumlu tutulması gerektiği ve TCK 21/2 kapsamında TCK 109/6 yollaması ile 87. madde uyarınca cezalandırılması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun, sanığın eylemi ile mağdurun1. kattan atlayıp yaralanması sonucu arasında illiyet bağının bulunmadığına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/13438, Karar No: 2020/6403, Tarih: 04.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/13438 E.  ,  2020/6403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, Defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

I- Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin, sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme ile defter ve belge gizleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonucu, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında defter ve belge gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ;

Sanığın adli sicil kaydında, her ne kadar tekerrür uygulama koşulları oluşmamış ise de, silinme koşullarının da bulunmaması karşısında, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak;

TCK'nin 51/3. maddesine göre, cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin alt sınırının hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeden, ceza miktarından daha az denetim süresi belirlenmesi ve uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. bendinin son paragrafında bulunan “TCK 51/3 maddesi gereğince takdiren 1 yıl süre ile denetim altında tutulmasına” cümlesi ile TCK’nin 53. maddesinin uygulaması ile ilgili bölüm çıkarılarak yerlerine sırasıyla “TCK 51/3 maddesi gereğince takdiren 15 ay süre ile denetim altında tutulmasına” cümlesi ile ''Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, TCK'nin 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde

III- Sanık ... hakkında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde

Sanık hakkında “2008-2009-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında şirket faaliyetine 2006 yılının ağustos ayında son verdiğini, bu tarihten sonra iş yerini devrettiği ve herhangi bir faaliyetinin bulunmadığı ancak muhasebeciye olan borcu sebebiyle belgelerini muhasebeciden geri alamadığını, düzenlenen faturaların muhasebeci ... ve yakınları tarafından düzenlenmiş olabileceğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

1- Sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından düzenlenen faturaları kullanan mükelleflerden temin edilmesi, bu faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’a veya yakınlarına ait olduğunu söylemesi halinde ..., ... ve ...’in açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2- ..., ... ve ...’in de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ..., ... ve ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise,

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneğinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile mahkumiyet hükmü kurulması,

4- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin321. Maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 04.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3794, Karar No: 2024/4574, Tarih: 01.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3794 E.  ,  2024/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1008 Değişik iş

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 10.10.2022 tarihli ve 2022/26431 Soruşturma, 2022/15591 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/393 İddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/1008 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 31.10.2022'de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2022/31382 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60897 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60897 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/10/2022 tarihli kararı ile, "şüphelinin ifadesinde yer alan, "o dönemde psikolojik tedavi görmekteydim, halen devam ediyorum" şeklindeki beyanı karşısında tedavi gördüğü hastaneden tıbbi evraklarının temin edilerek işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda TCK 32. maddesi kapsamında heyet raporu alınmadan suçun sübutuna mutlak surette etki edecek delil toplanmaksızın açılan iddianamenin CMK 174/1b maddesi gereğince iddianamenin iadesine.." gerekçesi ile iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Akıl Hastalığı" başlıklı 32. maddesinin ; " (1) Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur. (2) Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir." şeklinde olduğu,

Benzer bir olay nedeni ile Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20/10/2021 tarihli ve 2021/22308 esas, 2021/16062 karar sayılı ilâmında yer alan " ... Şüpheli hakkında soruşturma evresinde, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu yönünde rapor alınsa dahi, bu durumda olan şüpheli hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerekeceği, bu yöndeki araştırma ve değerlendirmenin ise mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır. Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden KABULÜ ile İstanbul Anadolu 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/03/2021 tarihli ve 2021/501 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA ... " şeklindeki açıklamalar karşısında,

Şüpheli hakkında soruşturma evresinde, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu yönünde rapor alınsa dahi, bu durumda olan şüpheli hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerekeceği, bu yöndeki araştırma ve değerlendirmenin ise mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 170 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği ve soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturması halinde Cumhuriyet savcısının iddianame düzenlemekle yükümlü olduğu; aynı maddenin üçüncü fıkrasında iddianamede nelerin gösterilmesinin gerektiği, dördüncü fıkrasında ise; iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı ve yüklenen suçu oluşturan olaylar ve suçun delilleriyle ilgisi bulunmayan bilgilere yer verilmeyeceği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinin birinci fıkrası;

"...

a) 170 inci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Suçun sübûtuna doğrudan etki edecek mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

c) (Değişik:17/10/2019-7188/20 md.) Önödemeye veya uzlaştırmaya ya da seri muhakeme usulüne tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaştırma ya da seri muhakeme usulü uygulanmaksızın düzenlenen,

d) (Ek:17/10/2019-7188/20 md.) Soruşturma veya kovuşturma yapılması izne veya talebe bağlı olan suçlarda izin alınmaksızın veya talep olmaksızın düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

...

(4) Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez.

..."

Şeklinde düzenlenmiştir.

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

...

(4) Cumhuriyet savcısı, iddianamenin iadesi üzerine, kararda gösterilen eksiklikleri tamamladıktan ve hatalı noktaları düzelttikten sonra, kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmesini gerektiren bir durumun bulunmaması halinde, yeniden iddianame düzenleyerek dosyayı mahkemeye gönderir. İlk kararda belirtilmeyen sebeplere dayanılarak yeniden iddianamenin iadesi yoluna gidilemez.

..."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) "Akıl hastalığı" başlıklı 32 nci maddesinde, "(1) Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur. (2) Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hallerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir." hükmü yer almakta olup; maddenin gerekçesinde de, "Kusur yeteneğini etkileyen bir neden olan akıl hastalığının varlığı durumunda, kişi işlemiş bulunduğu fiilin anlam ve sonuçlarını algılayamamakta veya işlediği fiille ilgili olarak irade yeteneği önemli ölçüde etkilenmektedir. Kişi bu durumda kusurlu olamayacağından, hakkında cezaya hükmedilemeyecektir. Ancak, fiili hukuka aykırı niteliğe sahip olduğundan, kişi hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine başvurulacaktır." denilmektedir.

4. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 10.10.2022 tarihli ve 2022/26431 Soruşturma, 2022/15591 Esas sayılı iddianame ile şüpheli hakkında 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi ile 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, Konya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.10.2022 tarihli ve 2022/393 İddianame değerlendirme sayılı kararı ile "..şüphelinin ifadesinde "o dönemde psikolojik tedavi görmekteydim, halen de devam ediyorum." şeklindeki beyanı karşısında, şüphelinin tedavi gördüğü/görmekte olduğu hastanelerden tıbbi evraklarının temin edilerek işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunda (TCK'nın 32. Maddesi kapsamında) heyet raporu alınmadan eksik soruşturma ile iddianame düzenlenmesi karşısında, suçun sübutuna mutlak surette etki edecek delilin toplanmadığı..." gerekçesiyle iddianamenin iadesine müteakip, Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine merci Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2022 tarihli ve 2022/1008 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.