muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3442, Karar No: 2015/5089, Tarih: 01.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3442 E.  ,  2015/5089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece, 28.02.2014 tarihli ek kararla süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, ek kararın süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalının üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini, dairesinin duvar ve tavanlarında meydana gelmiş olan küfün duvar ve çatı izolasyonundaki ayıplı imalattan kaynaklandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 9.000,00 TL'nin faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; eksik ve ayıplı iş bedelinin 9.000,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, 28.02.2014 tarihli ek kararla, ilamın davalıya 18.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekili tarafından 03.01.2014 tarihinde yeni vekaletname verilmek ve harcı yatırılmak suretiyle ön büro aracılığı ile temyiz edilip daha sonra eksik harcı ve masrafının da yatırıldığı, ancak, davalı tarafın temyiz süresinin 02.01.2014 tarihinde sona erdiği, davalı vekili tarafından temyizin 03.01.2014 tarihinde yapıldığı ve böylece temyiz süresinin geçtiği gerekçesiyle, süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili, ek kararı temyiz etmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 28.02.2014 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle 28.02.2014 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin 28.02.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8890, Karar No: 2015/1233, Tarih: 05.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8890 E.  ,  2015/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine ve ............ Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 02/12/2009 havale tarihli dava dilekçesi ile; ..... İli, ..... İlçesi, ...... Köyünde bulunan sınırlarını bildirdiği ve ekli krokide sınırları gösterilen (A) harfi ile işaretlenen 5.645 m² taşınmazın, 1956 yılında yapılan genel arazi kadrosu sonucu tapulama harici bırakıldığını, ancak, 15/05/1986 yılında kesinleşen orman tahdidi ile gayrimenkulün orman sınırı dışında bırakıldığını ve davacıların uzun süredir bu taşınmaz malik sıfatı ile zilyedi olduklarını iddia ederek, ..... Köyü 129 ada da mevcut tapulama harici bırakılmış taşınmazın ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 5.645 m²'lik kısmının TMK' m. 713/1. gereğince vekil edenler adına iştirak halinde mülkiyet hükümlerine göre tescil istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile ...... İli, ..... İlçesi, ...... Kasabasında yer alan ve dosya içerisindeki fen bilirkişi ..............'ün 16.08.2013 tarihli rapor ve ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 3.127,34 m² alan ile (B) harfiyle gösterilen 2.375,91 m²'lik alanın toplamda 5 hisse kabul edilmek suretiyle birer hisse oranında davacılar ..., ..., ... ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline,

Davalı ... yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve ............ Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK’nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescil istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 15/05/1987 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu 1956 yılında yapılmıştır.

Davalı ... yönünden açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve ............ Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK’nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescil istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 15/05/1987 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu 1956 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman tahdidinin 15.05.1987 tarihinde kesinleştiği ve bu tahditte taşınmazın orman sınırı dışında bırakıldığı, orman tahdidinin kesinleştiği tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık zilyetlik süresinin tamamlandığı, taşınmaz üzerinde yaşları 20-22 arasında olan çok sayıda zeytin ağaçları bulunduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ............ Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 05/03/2015 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacılar TMK’nun 713. maddesi gereğince tapusuz taşınmazların adlarına tapuya tescilini talep etmişler, mahkemece fen bilirkişinin düzenlendiği krokide (A) ve (B) harfleri ile gösterilen kısımların tescili yönünde hüküm kurulmuştur.

Yörede 1956 yılında arazi kadastrosu yapılırken 486 nolu parsel davacıların annesi .............. adına tespit edilmiş, bu tespite ............ Yönetimi itiraz edince, Gezici Kadastro Mahkemesinin 1956/357 E. – 1959/203 Karar sayılı dosyada yapılan yargılama sonucu taşınmazın orman olarak tescil harici bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

1987 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında kesinleşen bu mahkeme kararı nazara alınmaksızın taşınmaz tahdit dışında bırakılmıştır.

1987 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında kesinleşen bu mahkeme kararı nazara alınmaksızın taşınmaz tahdit dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, davacıların tescil talebinde bulundukları taşınmazın bir kısmı 486 nolu parsel içinde kalmasına rağmen, tahdit dışında bırakıldığı tarihten itibaren dava tarihine kadar aradan 20 yıllık süre geçtiği, imar ve ihya şartlarının gerçekleştiği, zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu belirlenerek taşınmazların tamamı hakkında tescil hükmünün kurulması yerinde görülmemiştir. Çünkü; hem kesin hüküm sözkonusudur, hem de mahkeme kararı ile orman sayılan yerlerden olduğu belirlenen taşınmazın zilyetlik yoluyla kazınılması mümkün değildir. Kadastro mahkemesinin 1956/357 E. – 1959/203 Karar sayılı dosyasında ............ Yönetimi ile davacıların annesi .............. arasında yargılama yapılmış ve orman olduğu yönünde verilen karar kesinleşmiştir. H.M.K.’nun 303/3f. göre kesin hüküm tarafların küllü halefleri hakkında da geçerlidir. Kadastro mahkemesinin kesinleşen bu kararı davacılar yönünde de bağlayıcıdır.

............ Kadastrosu yapılırken (1987 yılında) taşınmazın tahdit dışında bırakılması taşınmazın orman vasfını değiştirmeyecektir. ............ kadastro komisyonu çalışması sırasında kesinleşen mahkeme kararını nazara almamıştır. Kadastro komisyonu taşınmazın tesciline karar vermediği için tapuya tescil edilmemiştir, 486 nolu parsel tapuda bu nedenle kayıtlı değildir. Taşınmazın tahdit dışında bırakılması kesinleşen mahkeme kararının geçersizliğini veya hukukî kıymetini kaybettiğini göstermeyecektir. Kesinleşen mahkeme kararı tartışılamaz ve yerine getirilmesi zorunludur. Ayrıca, mahkemece re’sen dikkate alınması zorunludur. ............ olduğu mahkeme kararı ile belirlenen taşınmazlar zilyetlikle kazanılamazlar, özel mülkiyete de konu olamazlar. 486 nolu parselle aynı konumda olan, 485 nolu parsel hakkında orman olduğu yönünde kadastro mahkemesince karar verilmiş ve bu parselle ilgili tescil davası açılmamıştır.

Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre mahkeme kararı ile orman olan yerlerin zilyetlikle kazanılması ve özel mülkiyete konu olması mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacıların tescili talep ettikleri taşınmazların 486 nolu parsel içinde kalan bölümleri hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulmasının doğru olmadığı kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/3513, Karar No: 2012/4282, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/3513 E.  ,  2012/4282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Dava, kadastro harici boşluk olarak bırakılan ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın köyün zilyetliğinde bulunduğu iddiasına dayalı tescil isteğine ilişkindir. Tapu kaydına dayanılmamıştır. Davanın açıklanan bu niteliğine göre Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 8. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1470, Karar No: 2017/3482, Tarih: 17.10.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1470 E.  ,  2017/3482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemi ile başlatılan icra takibine vakî itirazın iptâli talebine ilişkin olup, mahkemece asıl alacak üzerinden davanın kabulü ile diğer istemlerin reddine dair verilen hüküm, taraf vekillerince yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, hukuksal nitelikçe 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 67. maddesine dayalı itirazın iptâli davasıdır. İtirazın iptâli davası İcra ve İflas Hukuku'nun kendine özgü kuralları içinde açılır ve özellikle icra hukuku ile sıkı sıkıya bağlıdır. İtirazın iptâli davaları takipteki talep ile bağlı olup, incelemenin takibe konu alacak üzerinden yapılması gerekir. Başka anlatımla borcun sebebine göre davanın sonuçlandırılması gerektiğinden takip dışı alacak ile ilgili olarak itirazın iptâli davası görülemez.

Davanın dayanağı bulunan ... 25. İcra Müdürlüğü’nün 2013/16178 Esas sayılı dosyasındaki takip talebinde 25.06.2013 tarihli ve 10556 sıra nolu fatura borcun sebebi olarak gösterilmek suretiyle 42.214,50 TL alacağın ödenmesi istenmiştir. Söz konusu fatura içeriğinin III nolu hakedişe ilişkin olduğu anlaşılmasına karşın, dava konusuna dayanak yapılan faturanın IV ve V nolu istihkak bedeli olan 11.07.2013 tarihli ve 10558 sıra nolu fatura olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece icra takibinin dayanağı fatura ile dava konusunun dayanağı faturanın hakediş dönemlerinin farklı olması sebebiyle takip ve dayanak olan belge dışında farklı bir faturaya dayanılarak işin esasının incelenmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin vermiş olduğu 05.11.2015 tarihli ve 2014/564 Esas, 2015/405 Karar sayılı kararın BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4379, Karar No: 2019/409, Tarih: 17.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4379 E.  ,  2019/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : .... Ticaret ve Sanayi A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8563, Karar No: 2015/2566, Tarih: 10.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8563 E.  ,  2015/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/4222, Karar No: 2025/7866, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/4222 E.  ,  2025/7866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1611 E., 2025/83 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 61. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/132 E., 2023/165 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilaçlara ilişkin SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu Akondroplazi ağır büyüme geriliği hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Vosoridite etkin maddeli Voxzogo ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu ağır büyüme geriliği (Akondroplazi) hastalığına yönelik SUT kapsamında karşılanan ilaç/ilaçların olup olmadığının sorularak, Akondroplazi ağır büyüme geriliği hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Vosoridite etkin maddeli Voxzogo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1691, Karar No: 2012/3983, Tarih: 13.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1691 E.  ,  2012/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... adına ... Muhakemat Müdürlüğü vekili Avukat Nadire Vural tarafından, davalı .... Eğitim ve Araştırma Hastanesini temsilen Vakıflar Bölge Müdürlüğü aleyhine 26/01/2009 gününde verilen dilekçe ile yanlış yeşil kart ödemelerden doğan kamu zararının tazmini istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yanlış ödenen yeşil kartların oluşturduğu kamu zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen yasa hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 13/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1147, Karar No: 2013/2940, Tarih: 28.02.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/1147 E.  ,  2013/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.07.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait 35 ada 208 ve 78 parsel sayılı taşınmazlar yararına, davalılara ait 35 ada 211 ve 65 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak

hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Geçit hakkı kurulması davalarında amaç, genel yola bağlantısı olmayan taşınmazların yolla bağlantısının sağlanmasıdır. Bundan dolayı, geçit kurulurken ihtiyaç içinde olan taşınmaz kesintisiz olarak genel yola bağlanmalıdır. Buna uygulamada “kesintisizlik ilkesi” denilir.

Mahkemece, davacıya ait 78 ve 208 parsel sayılı taşınmazlar lehine geçit hakkı tesis edilmiş olup bu taşınmazlar arasında akdi irtifak tesisi için süre verilerek dava konusu geçit hakkında bundan sonra bir hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, davacıya ait 78 ve 208 parsel sayılı taşınmazlar lehine geçit hakkı tesis edilmiş olup bu taşınmazlar arasında akdi irtifak tesisi için süre verilerek dava konusu geçit hakkında bundan sonra bir hüküm kurmak gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 28.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.