muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3897, Karar No: 2016/6534, Tarih: 11.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/3897 E.  ,  2016/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü (...) ve diğeri aleyhine 06/05/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ön şart yokluğundan davanın reddine dair verilen 13/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı belediyenin su ve kanalizasyon çalışmaları sırasında, müvekkillerine ait taşınmazda meydana gelen zararın tazminini talep etmiştir.

Davalılardan ... dava konusu su ve kanalizasyon hizmetlerine ilişkin işlemlerin yeni kurulan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının alt birimi olan ... Su ve Kanalizasyon İdaresi tarafından gerçekleştirildiğini belirterek davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın hizmet kusuruna dayalı olarak açılmış olması nedeniyle yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davaya konu olayın 24/12/2011 tarihinde ... ili merkez ilçesi Ortacami mahallesi Yurdagül sokak 23 numaralı adreste bulunan davacılara ait evde kanalizasyon çalışmaları sırasında su baskını şeklinde gerçekleştiği, ... 1. İcra Dairesi 2013/11293 esas sayılı dosyası ile davacıların alacaklı sıfatıyla, borçlu ... Belediye Başkanlığı aleyhine 6/12/2013 tarihinde ilamsız icra takibinde bulundukları, ödeme emrinin 16/12/2013 tarihinde borçlu ... Belediyesine tebliğ edildiği, adı geçen Belediye tarafından 19/12/2013 tarihinde itiraz edilmesi sonucu takibin durdurulmasına karar verildiği, takip dayanağının ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/83 değişik iş sayılı tespit dosyası olduğu, adı geçen tespit dosyasında, davacılardan ... tarafından ... Belediye Başkanlığı aleyhine tespit istenildiği, 27/12/2011 tarihinde inşaat mühendisi eşliğinde yapılan tespitte, tespit isteyenin oğlunun ve gelinin oturmakta olduğu yapının kazı çalışmaları sırasında zarar gördüğünün belirlendiği, ... Valiliğinin 04/05/2015 günlü yazısına göre bahse konu tazminat davasına esas kanalizasyon çalışmalarının 6360 sayılı Kanun gereği mahalli seçimler sonrasında ...'nin sorumluluğuna devredildiği, dava dosyasının ... tarafından takip edilmekte olduğu anlaşılmaktadır.

2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun gereğince İSKİ Genel Müdürlüğünün genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği; denetçileri aracılığı ile denetleneceği yıllık çalışma ve yatırımlarının bilançolarda belirlenerek genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği belirtilmiş; 2560 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesinde ise, kanun hükümlerinin diğer büyükşehir belediyelerinde de uygulanacağı düzenlenmiştir. Şu durumda, davalı ... Genel Müdürlüğünün 2560 sayılı Kanun kapsamında bir kamu kurumu olduğu ve kamu hizmeti yaptığı; ancak, çalışmalarının özel hukuk hükümlerine bağlı bulunduğu ve tacir sıfatını taşıdığı kabul edilmelidir.

Eldeki davada 6360 sayılı Kanun ile ... ilinde Büyükşehir Belediyesi kurulmasından sonra davalı ... Genel Müdürlüğü kent genelinde su ve kanalizasyon şebekesinin işletim, bakım ve onarımı ile sorumludur. Davalı ... hakkındaki davanın adli yargıda görülmesi gerekir. Özel hukuk tüzel kişisi olan ... Genel Müdürlüğü hakkında davanın esası incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yargı yolu bakımından dava dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10619, Karar No: 2015/12615, Tarih: 09.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/10619 E.  ,  2015/12615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2014/326-2014/675

Davacı M.. H.. vekili Avukat A..A.. tarafından, davalılar S.. G.. ve diğerleri aleyhine 03/03/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı M.. D.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine 09/11/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; davalılardan S.. G.. ve N.. G.. aleyhine açılan davanın reddine, davalı M.. D.. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davacı vekili ile davalı M.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacılar; B.. M.. 2004/40 esas, 2006/80 karar sayılı dosyasında "Resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık" suçlarından yargılanmışlar ve sonuçta davacılardan M.. D.. resmi evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından, davalılar N.. G.. ve S.. G.. ise nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkum olmuşlar ve mahkumiyet kararı kesinleşmiştir.

Ağır ceza mahkemesi kararının gerekçesinde davalı (sanık) M.. D..'in eylemi değerlendirilirken, bu fiilleri görev yaptığı okula kaynak sağlamak amacıyla yaptığı ve bir kısmını okula harcadığı yolundaki savunmasına itibar edilmeyerek, Devlet dolandırılarak okula kaynak sağlanamayacağı ve bu amaçla yapılmasının bile, eylemi meşrulaştıramayacağı belirtilmiştir.

BK'nın 53. (TBK 79) maddesinde belirtildiği ve Yargıtay uygulamaları ile istikrar kazandığı üzere bu mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcıdır. Bu nedenle de davalı M.. D..'in yukarıda anılan suçları işleyerek elde ettiği paranın bir kısmını okulun ihtiyaçları için harcamış olması nedeniyle hükmedilecek tazminattan indirim yapılması yerinde olmamıştır. Adı geçen davalı yönünden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerektiği görüşündeyim.

2- Davacının; diğer davalılar N.. G.. ve S.. G..'e yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava önce iş mahkemesinde görülmüş ve mahkemece anılan davalılar yönünden davanın reddine, diğer davalı M.. D.. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar davacı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2- Davacının; diğer davalılar N.. G.. ve S.. G..'e yönelik temyiz itirazlarına gelince; dava önce iş mahkemesinde görülmüş ve mahkemece anılan davalılar yönünden davanın reddine, diğer davalı M.. D.. aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar davacı hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı M.. D..'in temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince asliye hukuk mahkemesi görevli olduğundan bahisle (karar düzeltme aşamasında) bozulması üzerine bozma kararına uyularak davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılmıştır.

Görevli mahkemede bakılan dava, görevsiz mahkemede açılan davanın devamı niteliğinde olduğundan, görevsiz mahkemede yapılan taraf işlemleri (örneğin; feragat, kabul, sulh, iddia ve savunmanın genişletilmesi yasağı gibi) geçerli olmaya devam eder. Temyiz de bir taraf işlemidir. Davacı vekili davalılar N.. G.. ve S.. G.. ile ilgili ilk verilen (görevsiz mahkemede) ret kararını temyiz etmediğine göre bu davalılar hakkındaki istemin reddine ilişkin karar yerinde olup, davacının anılan davalılara yönelik temyiz itirazlarının reddine ilişkin çoğunluk kararına katılıyorum.

Açıklanan nedenlerle davalı M.. D..'le ilgili olarak Dairemizin çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum. 09/11/2015
Yargıtay — Esas No: 2008/146, Karar No: 2008/1849, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/146 E.  ,  2008/1849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki boşandığı eşin soyadının kullanılmasına izin istemine ilişkin davada Ankara 2. Asliye Hukuk ile 11. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, boşanılan eşin soyadının kullanılmasına izin istemine ilişkindir.

T.M.Y.nın 173/2. madde "kadının, boşandığı kocasının soyadını kullanmakta menfaat bulunduğu ve bunun kocaya bir zarar vermeyeceği ispatlanırsa, istemi üzerine hakim kocasının soyadını taşımasına izin verir" hükmü yer almaktadır.

4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin kuruluş yasasının 4. maddesine göre, T.M.Y.nın 3 kısmı hariç olmak üzere 2. kitabında yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların Aile Mahkemesi görevi kapsamında bulunduğu yasa hükmü kapsamında T.M.Y.nın 2. kitabında yer alan uyuşmazlığın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 11. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1453, Karar No: 2021/4231, Tarih: 06.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/1453 E.  ,  2021/4231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; Davacı ... ile davalı ...’ın müşterek çocuğu ...'ın dava dışı ...'in sevk ve idaresindeki kamyonetin 03/02/2013 tarihinde çarpması nedeni ile hayatını kaybettiğini, çocuğun velayetinin annede olmasına rağmen davalı eski eşin çocuğu annenin yanından alıp dedesinin yanına bıraktığını, daha sonra 12 yaşındaki küçüğe dolmuşa binip yanına gelmesini söylediğini, davalının ilgisiz, ihmali hareketleri, gerekli dikkat ve özeni göstermemesi, bakım ve gözetim yükümlülüğünü ihmal etmesi nedeni ile çocuğun vefat ettiğini belirterek; 100.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller, kusur raporlar ve tüm dosya kapsamına göre; davacının müteveffanın annesi davalının müteveffanın babası olduğu, her ikisinin de öz çocuğu olan müteveffa ...'ın geçirdiği trafik kazası sonucu hayatını kaybetmesi sonucu manevi açıdan zarara uğradıkları, hali hazırda kazanın oluşumunda davalı ...'a atfı kabil bir kusurun bulunmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekilince istinaf yasa yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararı dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve davacının adli yardım talebi Dairemizce kabul edilmiş ise de HMK 339. maddesi gereğince temyizde haksız çıktığından 59,30 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına 06/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15861, Karar No: 2021/7818, Tarih: 21.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/15861 E.  ,  2021/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :İSKENDERUN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Uyuşturucu veye uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm :Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dairemizin 02/01/2020 tarih, 2019/6255 esas ve 2020/10 karar sayılı bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonrası kurulan hükmün incelenmesinde:

1- Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nin 22.04.2014 tarih ve 24784 sayılı yazısı ile sanığın tedavi programına uymadığı bildirilmiş olup söz konusu tedavi programının sanığa tebliğine ilişkin evrakın fiziki olarak aslı ya da onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanunun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanunun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4-Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Sanık hakkında hapis cezasına hükmedildiği halde TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmemesi,

6-Adana Kriminal Polis Laboratuvarı’nca suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4196, Karar No: 2010/6685, Tarih: 09.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4196 E.  ,  2010/6685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKYAZI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 11/06/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanı Ş.A.E.'in, çekişme konusu taşınmazlarını ölünceye kadar bakma aktiyle davalı çocukları Y.l ve A.'e devrettiğini, temliki işlemin, mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak gerçekleştirildiğini, taşınmazları sonradan edinen davalı H.nın ise iyiniyetli olmadığını ileri sürerek, tapu iptali ve tüm mirasçılar adına tescil isteğinde bulunmuş, dava dışı mirasçılar, davaya muvafakat ettiklerini bildirmişlerdir.

Davalı Y.davacının, davasında haklı olduğunu beyan etmiş, diğer davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılar A.-C. ve H. vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.2.2010 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden H. Ö. vs. vekili Avukat M.S. G.geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen E. E. vekili Avukat A.A.gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece,  davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu 45 ve 46 parsel sayılı taşınmazların miras bırakanla bir ilgisinin bulunmadığı  Mahkemece tespit edilerek davanın bu parseller yönünden  reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, miras bırakan Ş.A. E.in, çekişme konusu 9, 28, 34 ve 54 parsel sayılı taşınmazlarını,  davalılardan  oğlu A.'e,  ölünceye kadar bakma aktiyle tapu kaydı üzerinden devrettiği, çekişmeli bu taşınmazların tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesiyle  anılan parseller yönünden davanın kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Davacı ile davalılardan A.ve Y.'in miras bırakanı olan Ş.A.'nin    6.1.1943 tarih, 6 sıra nolu ve 5.3.1943 tarih, 22 sıra nolu tapu kaydıyla  iki parça taşınmazın 1/2 payının maliki iken, bu taşınmazlardaki 1/2 payını  7.11.1963 tarihinde,   tapuda  ölünceye kadar bakma aktiyle davalılardan  oğlu A.e temlik ettiği; sözü edilen tapulu taşınmazlardaki 1/2 payın ölünceye kadar bakma akti nedeniyle 7.11.1963 tarih, 7 ve 8 sıra numarasında  davalı A.adına tapuya tescil edildiği kayden sabittir.Yapılan araştırma neticesinde ve özellikle eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, anılan tapu kayıtlarının, genel kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görmediği ve açıkta bırakıldığı anlaşılmaktadır.