muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9400, Karar No: 2022/14944, Tarih: 28.11.2022

Aynı şekilde katılım payı alınması kenar başlıklı 68. maddesinde, 63 üncü maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınacak olanlar şunlardır: Ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi, Vücut dışı protez ve ortezler, ayakta tedavide sağlanan ilaçlar, kurumca belirlenecek hastalık gruplarına göre yatarak tedavide finansmanı sağlanan sağlık hizmetleri olduğu, katılım paylarının hesaplanmasında 72 nci maddeye göre tespit edilen sağlık hizmeti tutarları esas alınacağı, katılım paylarının ödenme usûlleri ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği, 69.maddesinde ise, 68 inci maddede sayılan sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmayacak haller, sağlık hizmetleri ve kişilerinin Sağlık raporu ile belgelendirilmek şartıyla; Kurumca belirlenen kronik hastalıklar ve hayati önemi haiz 68 inci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sağlık hizmetleri ile organ, doku ve kök hücre; nakli şeklinde belirtilmiştir.

Somut olayda, öncelikle davacıya ait tüm tedavi evrakları celp edilerek ve yukarıda açıklanan mevzuat kapsamında irdeleme yapılmak suretiyle; davaya konu ilacın söz konusu kanser hastalığının tedavisinde hayati öneme haiz ve kullanılmasının zorunlu olup olmadığının, dolayısıyla kullanılmasının tıbben ve fennen sigortalının iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağının, ilacın hangi tür kanser hastalarında hangi evrede ve hangi dozda kullanılacağının ve bu hususların nasıl belirleneceğinin, davaya konu ilaçla yapılacak tedavinin bilinen mevcut tedavi yöntemlerine göre daha etkin ve daha yararlı olup olmadığının üniversitelerin tıbbi onkoloji bilim dalından alınacak sağlık kurulu raporu ile saptanmalı, bu saptama yapılırken dosya içinde mevcut görüş, karar ve raporlarda irdelenip varsa çelişkiler giderilmeli, ayrıca bu belirleme yapılırken iyileştirme kavramından anlaşılması gerekenin sigortalı hastanın sağlığına kavuşması ve hastalığın iyileşmesi hususu olduğu göz önünde tutulmalıdır.

Bu kapsamda yapılacak araştırmalar sonucunda; davaya konu ilacın anılan hastalığın iyileşmesi için tedavisinde kullanılmasının hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varıldığı taktirde ise ilaç bedelinin uygunluğu yönünden ve katkı payını da irdeleyecek biçimde denetime elverişli hesap raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak, temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, oybirliğiyle, 28.11.2022 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4152, Karar No: 2017/6907, Tarih: 07.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/4152 E.  ,  2017/6907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 20/08/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen 09/03/2016 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334'de ''(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.'' hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336'da ise ''(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.'' şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarı belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 07/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15870, Karar No: 2014/10359, Tarih: 23.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/15870 E.  ,  2014/10359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/700-2013/232

Davacı M.. G.. vekili tarafından, davalı S.. Müt. Müş. Müh. Ltd. Şti vdl aleyhine 25/10/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılardan S.. Müt. Müş. Müh. Ltd.. Şti vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı S.. Müş. Müt. Müh. Ltd. Şti'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava, manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/2 maddesinde “Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur .” hükmünü içermektedir. Mahkemece, davalılar M.. K.. ve A.. K.. yönünden davanın husumetten reddine karar verildiği halde yanılgıya düşülerek anılan hükme aykırı olarak manevi tazminat isteminin esastan reddi halinde uygulanması gerekir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/3 md nazara alınarak davalı lehine fazla avukatlık ücreti tayin edilmesi doğru değil ise de anılan yanılgının giderilmesi için yeniden yargılama yapılması gerekmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan “...Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/3..” sözcük ve rakam dizisi silinerek yerine “.... Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2...” sözcük ve rakam dizisinin yazılmasına, yine aynı bentteki “ …1.320,00…” rakamının silinerek yerine “…1.200,00…” rakamının yazılmasına, davalı S.. Müş . Müt. Müh. Ltd. Şti'nin tüm, davacının öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı şirkete yükletilmesine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20391, Karar No: 2010/5475, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20391 E.  ,  2010/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/2164, Karar No: 2025/473, Tarih: 03.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2164 E.  ,  2025/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1890 Esas, 2024/96 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

SAYISI : 2016/159 E., 2017/199 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "Abiyenial" ibareli marka başvurusu ile ilgili TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının gerekçesiz olduğunu, red sebebi olarak gösterilen mülga 556 sayılı Markaların korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 7/1-(a) ve (c) hükmü ile dava konusu marka arasındaki bağın açıklanmadığını, müvekkili markasının mülga 556 sayılı KHK'nın 5. maddesinde aranan şartları taşıdığını, marka başvuru kapsamındaki bir kısım sınıf yönünden aynı KHK'nın 7/1-(c) hükmüne göre verilen red kararının hukuka aykırı olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 7/2 hükmündeki şartların somut olayda gerçekleştiğini, www.abiyenial.com alan adlı internet sayfasının 2011 tarihinde satın alındığını, milyondan fazla kullanıcısının olduğunu, markanın tescil başvurundan önce de yoğun kullanıldığını, müvekkilinin dava konusu marka başvurusu ile aynı hizmet sınıfında tescilli "Abiyenia" markasının bulunduğunu ileri sürerek 2015/07196 numaralı 35. sınıfta tescil edilmek istenen "Abiyenial" ibareli marka başvurusu ile ilgili 2016-M-286 sayılı YİDK kararının iptaline, marka tescil işlemlerinin devamına, markanın tescil tarihinden önce kullanılmış ve tescile konu hizmetlerle ilgili olarak bu kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazanmış olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; "Abiyenial" ibareli işaretin başvuru kapsamında reddedilen mallar bakımından ayırt edici olmadığını, 35/6. sınıf hizmetler açısından vasıf bildirdiğini, davacının, tescilden önce markasının tanınmışlıkla ayırt edicilik kazandığı hususunun itiraz aşamasında ispatlanamadığını, YİDK'e sunulan evraktan da bu sonuca ulaşılamayacağını, davacının "Abiyenia" markasındaki kelimenin bilinen bir anlamı olmadığından tescil engeli bulunmadığını, işaretin markasal olarak kullanıldığını gösterir kanıt sunulmadığından kullanımla ayırt edicilik vakıasının gerçekleşmediğini, 556 sayılı KHK’nın 7. maddesinin a ve c bendi hükümleri uyarınca kararın hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı itiraz aşamasında kullanımla ayırt edicilik vakıasına dayanmadığından YİDK kararının iptali talebiyle açılan davada bu vakıaya dayanamayacağından bu yöndeki tespit talebi hakkında müstakil bir karar tesis edilemeyeceği, bir markanın ayırt edici niteliğe sahip olduğundan bahsedebilmek için, bu markanın tescili talep edilen malların veya hizmetlerin belirli bir işletmeden kaynaklandığını göstermesi ve bu şekilde malların diğer işletmelerin mallarından ayırt edilmesini sağlaması gerektiği, işaretin ayırt edici olup olmadığı konusunda ortalama tüketicilerin nazara alınacağı, başvuru kapsamında yer alan 35. sınıftaki; müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" açısından işaretin kamunun ilgili kesiminin anılan mal ve hizmetlerle doğrudan bir bağlantı kurmasını engelleyecek anlamsal bir derinlik içermediği, tescil kapsamına alınmak istenilen anılan malların/hizmetlerin ayrılmaz bir parçası olması karşısında, fonksiyonel açıdan bu malların/hizmetlerin serbest bir unsuru olarak değerlendirilememesi sebebiyle işaretin malları/hizmetleri piyasada ferdileştirerek, teşhis edilebilir kılmaktan ve bu bağlamda malları/hizmetleri talep edenlerce başka işletmelerin ürünlerinden ve hizmetlerinden ayırt edilebilmesini sağlayamayacağı, işaretin sunulan ürün ve hizmetlerin niteliğini bildirdiği yönünde bir algıyı değil de köken işlevi bağlamında bir işletmeye ait ürünü getirdiği şeklinde bir bağımsızlaşmanın ispatına elverişli bir delil bulunmadığı, buna karşın başvuru konusu işaretin, kapsamındaki diğer hizmetler için, münferit unsurlardan ziyade, işaretin bir bütün olarak bıraktığı genel intibâı nazara alındığında, kullanılacağı ürün ve hizmetler için marka olarak tescilinin mümkün olduğu

gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT YİDK'in 2016/M-286 sayılı kararının 25. sınıf ürünler için 35/6. sınıf hizmetler "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri. mallarının bir araya getirilmesi hizmetlerinin (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" haricinde kalan hizmetler bakımından davacı itirazının reddi yönünden iptaline, sair yönden (25. sınıf ürünler için 35/6. sınıf hizmetler bakımından) iptal isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının itiraz aşamasında kullanımla ayırt edicilik vakıasına dayanmadığı, YİDK kararının iptali talebiyle açılan davada da bu nedenle bu vakıaya dayanamayacağı, davacının bu yöndeki tespit istemi hakkında müstakil bir karar verilemeyeceği, başvuruyu oluşturan kelimelerin genel niteliği ve başvuru kapsamında yer alan 35. sınıftaki; müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar. Ayak giysileri. Baş giysileri. mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri dikkate alındığında, bu ibarenin anlamının ilgili kesim tarafından kolaylıkla anlaşılacağı, "Abiyenial" ibaresinin ortalama tüketicilerde, belirtilen hizmetler bakımından 556 sayılı KHK'nın 7/1-(c) hükmü anlamında somut ayırt ediciliğinin olmadığı, buna karşın başvuru konusu işaretin, kapsamındaki diğer hizmetler için marka olarak tescil edilebileceği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacı ... başvurusunun 556 sayılı KHK'nın 7/1 (a) ve (c) hükümlerinden dolayı nihai olarak reddine dair YİDK kararının iptali talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine, 03.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7567, Karar No: 2016/4994, Tarih: 22.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/7567 E.  ,  2016/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesi gereğince 2 yıl 4 ay olarak tayin edilen cezadan TCK'nın 35. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığı sırada 9 ay 10 gün yerine hesap hatası sonucu 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, TCK’nın 31/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapıldığı sırada 4 ay 20 gün yerine hesap hatası sonucu 5 ay hapis cezasına, TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada 3 ay 26 gün yerine hesap hatası sonucu 4 ay 5 gün hapis cezasına, bu ceza üzerinden de TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 2.320 TL adli para cezası yerine, 2.500 TL adli para cezası hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “10 ay” ibaresinin çıkarılarak, yerine “9 ay 10 gün”; TCK'nın 31/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “5 ay” ibaresinin çıkarılarak, yerine “4 ay 20 gün”; TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “4 ay 5 gün” ibaresinin çıkarılarak, yerine “3 ay 26 gün” ve 50/1-a ve 52/2. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “2.500 TL adli para cezası” ibaresinin çıkarılarak, yerine “2.320 TL adli para cezası” ibarelerinin yazılması ile sonuç cezanın “2.320 TL adli para cezası” olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9731, Karar No: 2013/3663, Tarih: 08.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/9731 E.  ,  2013/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : Her iki sanık için ayrı ayrı TCK'nun 150/1, delaleti ile 86/1-3-e, 87/1-d-son, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ... hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar Akın ve Mehmet hakkında ayrı ayrı mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Mağdur ... hakkında düzenlenen 11/08/2008 tarihli kesin adli raporda; "2. İCA'da yaralanma, sol uyluk lateralden mediale uzanan kesici delici alet giriş ve çıkış deliği mevcut olduğu, A. profunda femoris ve musküler dalların (bacaktaki atardamar kolları) onarıldığı, kardiak yaralanmanın bulunmadığı, söz konusu yaralanmanın yaşamsal tehlikeye yol açtığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu"; mağdur hakkında 12/04/2008 tarihinde düzenlenen geçici adli raporda ise "stemum üzerinde 3 cmlik göğüse nafiz olmayan kesi mevcut." Tespitlerine yer verildiği; dolayısı ile mağdurun sol uyluk bölgesinden aldığı kesici delici alet yarası neticesinde gelişen atardamar yaralanması nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği anlaşılmakla; tebliğnamedeki bu hususa yönelen ve eksik inceleme nedeniyle bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 10/02/2004 tarih ve 4-296/27 sayılı kararı gereğince kısa kararda yargılama giderinin miktarı gösterilmemiş ise de; sanıklardan alınmasına karar verildiği ve gerekçeli karar da

.../...

da denetime imkan verecek şekilde yargılama giderleri ayrıntılı olarak gösterildiğinden kısa karardaki eksiklik, mahallinde düzeltilebilir nitelikte görülerek bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Akın ve Mehmet hakkında mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim nedeninin niteliği ve haksız tahrik nedeninin bulunmadığı takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin vasfa, yasal savunmaya, haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine; sanık ... müdafiinin yasal savunmaya, haksız tahrik indirim uygulanması gerektiğine vesair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile,

Hükmün yargılama giderlerine ilişkin fıkrasında, CMK.nun 326. maddesi uyarınca iştirak halinde işlenen suçlarda yargılama giderinin her bir sanık yönünden ayrı ayrı belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanıklar hakkında "müteselsilen" yargılama giderlerine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,