muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12511, Karar No: 2025/7650, Tarih: 07.05.2025

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu kazanın 10.08.2018 tarihinde davalı iş yerinde çalışan davacının iş paydosu nedeniyle ambara gitmek için merdivenlerden inmeye başladığı sırada ayağı takılarak dengesini kaybederek yüksekten düşmesi sonucu sol ayak topuk kısmından yaralanması şeklinde meydana geldiği, Kurum Sağlık Kurulunun 11.06.2919 karar tarihli kararına göre davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %6,1 olduğunun kontrol muayenesi gerekmediğinin, Yüksek Sağlık Kurulunun 14.10.2019 tarih 2019/17835 K. sayılı kararı ile davacının iş kazasına bağlı maluliyet oranının %6,1 olduğunun kontrol muayenesi gerekmediğinin tespit edildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 28.12.2022/26971 K. no.lu kararı ile %6,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının belirlendiği, Mahkemece aldırılan 31.01.2022 tarihli kusur bilirkişi raporunda asıl işveren ile alt işverenin olayın meydana gelmesinde müştereken etkili olduğunun, asıl işveren ... Havalimanı İşletmesi A.Ş. ile kazalının hizmet akdiyle bağlı çalıştığı alt işverenin müştereken birinci derecede kusurlu olduklarının, alt işveren uygulamacı olduğundan önlemleri doğrudan almakla, asıl işverenin de kontrolle önlemlerin alınmasını temin etmekle yükümlü olduğunun, kazalının da can emniyetini gözetmemiş olduğundan, olayın meydana gelmesinde etkili olduğunun, davalı asıl işveren ... Havalimanı İşletmesi A.Ş. ile kazalının hizmet akdiyle bağlı çalıştığı alt işveren şirketlerin (... End. Dağ. Org. Müh. Elektrik Elektronik Temizlik ve Tic. Ltd. Şti. - ... Adi Ortaklığı) müştereken toplam % 80 oranında kusurlu olduklarının (bu kusurun % 30'unun davalı asıl işveren ... Havalimanı İşletmesi A.Ş.’den, geriye kalan % 50 kusurun ise alt işveren ... End. Dağ. Org. Müh. Elektrik Elektronik Temizlik ve Tic. Ltd. Şti. - ... Adi Ortaklığından kaynaklandığı veya bunların ayrı ayrı direkt kusurları olduğu), kazalının % 20 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, davacının ... ... Teknisyeni (... ...) olarak net 6.000 TL maaşla çalışmasına rağmen SGK kayıtlarında asgari ücretten prim yatırmak için beden işçisi olarak gösterilmek suretiyle çalıştığını beyan ettiği, davacı asilin davalı iş yerinde günlük 300,00 TL yevmiye ile çalıştığını, bir kısmını elden aldığını, bir kısmının bankadan yatırıldığını beyan ettiği, SGK hizmet cetvelinde davacının kaza tarihinde prime esas kazancının 2.797,56 olarak bildirildiği, İnşaat ve Yapı İşleri Sendikası tarafından gönderilen ... ... Teknisyeni olarak çalışan kişilerin 2018 yılı net ücretinin 4.600,00 TL- 5.000,00 TL arasında olacağının bildirildiği, bilirkişi tarafından anılan sendika tarafından bildirilen ücretin ortalaması olan 4

.797,56 olarak bildirildiği, İnşaat ve Yapı İşleri Sendikası tarafından gönderilen ... ... Teknisyeni olarak çalışan kişilerin 2018 yılı net ücretinin 4.600,00 TL- 5.000,00 TL arasında olacağının bildirildiği, bilirkişi tarafından anılan sendika tarafından bildirilen ücretin ortalaması olan 4.800 TL net ücrete göre hesaplamanın yapıldığı, bu ücretin de kaza tarihindeki ücretinin asgari ücretin 3,31 katına tekabül ettiği, manevi tazminata ilişkin olarak da manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran miktarda olduğu kanaatine ulaşılarak ve tarafların kusur oranları dikkate alınarak gerekçesiyle

"Davanın kısmen kabulü ile

Maddi tazminat açısından;

A-) Net 8.979,20-TL Geçici İş Göremezlik Ödeneği,

B-) Net 441.740,41-TL Sürekli İş Göremezlik tazminatı toplamı olarak: Net 450.719,61‬-TL'nin 10.08.2018 kaza tarihinden yasal faiziyle davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,

Manevi tazminat açısından net 37.500,00-TL'nin 10.08.2018 kaza tarihinden yasal faiziyle davalılardan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan .... A.Ş., ... Enerji....A.Ş. ile ... Elektrik....A.Ş. vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan .... A.Ş., ... Enerji ... A.Ş. ile ... Elektrik ... A.Ş. temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan .... A.Ş., ... Enerji ... A.Ş. ile ... Elektrik ... A.Ş. temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı ... ... A.Ş., ... Enerji ... A.Ş. ile ... Elektrik ... A.Ş. vekilinin verdiği ortak dilekçe ile davacının merdivenlerde bulunan malzemelere ayağı takılarak düşmesi neticesinde meydana gelen kazada müvekkili şirketlerin herhangi bir kusuru bulunmadığını, davacının kusuru nedeniyle meydana gelen kaza ile müvekkili şirketlerin illiyet bağının kesildiğini, müvekkili şirketlerin iş yerinde gerekli her türlü iş güvenliği önleminin alındığı hususunun dosyaya sunulan belgeler ile sabit olduğunu, müvekkillerine ait iş yerinde çalışan tüm işçilere gerekli eğitimler de verilmiş olup iş sahasına malzeme istiflenmemesi, çalışanların yürüyüş alanlarına malzeme bırakılmaması hususunda ayrıca işçilere uyarılarda bulunulduğunu, dolayısıyla davacının kendisine verilen iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri kapsamında öğrendiği ve alması gereken tedbirleri almayarak, gerekli özeni göstermeyerek iş bu kazanın meydana gelmesinde ağır kusurlu davrandığını, davacı kazada yüzde yüz kusurlu iken davacıya yüzde yirmi kusur izafe edilmesinin hatalı olduğunu, kaldı ki davacı işçinin kusurunun raporlarda da açıkça belirtildiğini, müvekkili şirketlerin, gerekli eğitimleri vererek ve denetim yaparak Kanun'un 4/1-a ve 17. maddelerinde anılan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacı işçiye çalışma esnasında kullanması için iş ayakkabısı, iş elbisesi, gözlük, baret, kulaklık ve maske gibi malzemelerin de temin edildiğini, ayrıca İş Sağlığı ve Güvenliği Risk Değerlendirmesi Yönetmeliğinin 16. maddesi uyarınca çalışanlarını bilgilendirme yükümlülüğünü verdiği eksiksiz eğitimler sırasında yerine getirdiğini, kusura ilişkin raporlara itirazları dikkate alınmadan hesap bilirkişisinden rapor alınmasının hatalı olduğunu, söz konusu kusur raporları gerçeklikten uzak değerlendirmeler içerdiği için buna nazaran hazırlanan hesap raporunu kabul etmediklerini, kabul anlamına gelmemekle müvekkili şirketler ile ... End. Dağ. Org. Müh. Elektrik Elektronik Tem. ve Tic. Ltd. Şti.'nin kusur oranı ayrı ayrı hesaplanması gerekirken birlikte hesaplandığını, söz konusu şirketler ayrı tüzel kişiliğa sahip olup birbirlerine bağlı olmadıklarını, tazminat hesaplamalarında işçinin asgari ücret aldığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken asgari ücretin 3.31 katı ücret aldığı kabul edilerek hesaplama yapılmasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının SGK kayıtları ile sabit olduğu üzere asgari ücret aldığını, kabul anlamına gelmemekle hesaplamaların kaza tarihi asgari ücreti olan aylık 1.450,91 TL üzerinden yapılması gerektiğini, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının % 6 olarak tespit edilmesi nedeniyle gelir bağlanması şartının yerine gelmediğini, bu oranın en az yüzde 10 olması gerektiğini beyanla kararı temyiz etmiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile maddi tazminat hesabına esas davacının ücreti hususundaki temyiz itirazlarının ise yapılan işin niteliği dikkate alındığında ücretin uygun olduğu da değerlendirilerek, kararda belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenleri ile göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tüm temyiz itirazlarının reddiyle 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililerine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/1070, Karar No: 2003/2946, Tarih: -

1. Ceza Dairesi 2003/1070 E., 2003/2946 K.

**1. Ceza Dairesi 2003/1070 E., 2003/2946 K.**

**- HEDEFTE SAPMA**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 52 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 62 ]

**"İçtihat Metni"**

Muhlis, Erkan ile Zakir'i av tüfeğiyle yaralamaya tam derecede teşebbüsten ve ayrıca Evren'i de av tüfeğiyle yaralamaktan sanık Ziyaddin'in yapılan yargılaması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Bursa Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 3.12.2002 gün ve 557/225 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı ile sanık taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C. Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur Evren'in yaralanması ile ilgili suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdiri cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebepleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık vekilinin 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddelerinin tatbiki gerektiğine, mağdur Erkan'ın yaralanması olayında sübuta, Cumhuriyet Savcısının Erkan dışındaki mağdurlara karşı eyleminden dolayı TCK.nun 448 ve 61'. maddeleri ile uygulama yapılması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanığın, alacak-borç ilişkisinden dolayı anlaşmazlık ve husumet içinde bulunduğu müşteki Zakir'in aracı ile geçmekte olduğunu görünce, aracın arkasından direksiyonda bulunan Zakir'i hedef alarak, saçmaların bir kısmının oto kaportasını delip geçmesinden de anlaşıldığı üzere etkili mesafeden ve öldürmeye elverişli av tüfeği ve mermi ile peşpeşe birden ziyade ateş ettiği bir kısım saçmaların da arka camı parçaladığı, bu arada hedefte hata sonucu kastolunan Zakir yerine, oto içinde bulunan mağdur Evren'in saçma isabetiyle başından yaralandığı cihetle, olayın sebebi, cereyan şekli ve kullanılan silahın vasfı dikkate alındığında sanığın hareketinin yaşama yönelik olduğunun kabulü ile TCK.nun 52. maddesi delaletiyle 448, 62 ve 59. maddeleri ile tecziyesi gerekirken, bu oluş karşısında geçerli olmayan bazı düşüncelerle suça yaralama vasfı verilmesi,

b) Sanığın, kastı ve hedefi bulunmayan kişileri yaralaması halinde ve ancak bu şartla eyleminin sonucundan sorumlu tutulabileceği gözetilmeden olayda yaralanmayan diğer müştekiler Erkan ve Muhlis ile ilgili olarak beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması keza hedefte hata sonucu Evren'in vurulmasından dolayı TCK.nun 52. maddesi uyarınca ceza tertip edileceği nedeniyle Zakir'e yönelik eylemden ayrıca ceza verilemiyeceğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ve Cumhuriyet Savcısı ile sanık vekilinin sair temyiz itirazları bu itibarla yerinde bulunduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 2.12.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21528, Karar No: 2017/8339, Tarih: 18.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21528 E.  ,  2017/8339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/786, Karar No: 2015/8590, Tarih: 12.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/786 E.  ,  2015/8590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Korgan Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 30/10/2014

Numarası : 2014/81-2014/102

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 12.5.2015 gününde oyçokluğuyla KESİN olarak karar verildi.

KARŞI OY

Davacının ..... Belediye Başkanlığından K.. B..na devredilecek işçiler arasında isminin yer almadığı 6360 sayılı Kanun gereğince yapılacak devir ve tasfiye işlemleri ile ilgili olarak anılan Kanunun geçici 1.maddesi gereğince oluşturulan "Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu"nun 11.3.2014 tarihli 62 sayılı kararı bir idari işlem olup uyuşmazlık bu idari işlemin yerindeliği ile ilgili olduğundan bu idari işlemin yerindeliği adli yargı tarafından tartışılamayacağından davanın bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olması hatalı olup mahkeme kararının gerekçesi düzeltilerek onanması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun davanın husumetten ve süreden reddine ilişkin mahkeme kararının onanması yönündeki gerekçesine katılmıyorum.

KARŞI OY

1-Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının SGK.'na bildirilen 06.04.2013-20.5.2014 tarihleri arasında su ve kanalizasyon işinde .... Belediye Başkanlığında geçici işçi statüsünde ancak her yıl 360 gün süre ile kesintisiz olarak çalıştığı, 6360 sayılı Yasa ile belde belediyelerinin kapatılması nedeniyle 11.03.2014 tarihinde Çiftlik Belediye Başkanlığının K.. B..na, su ve Kanalizasyon hizmetlerinin ise ...... Belediye Başkanlığına bağlı .... Su ve Kanalizasyon İdaresine devredildiği, 6360 sayılı Kanun gereğince yapılacak devir ve tasfiye işlemleri ile ilgili olarak anılan kanunun geçici 1.maddesine istinaden oluşturulan Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun aldığı 11.3.2014 tarihli 62 sayılı kararı gereğince ... Belediyesinde daimi kadroda çalışan tüm işçilerin K.. B..na devrine karar verildiği, bu listede geçici işçi statüsünde çalışması nedeniyle davacının isminin yer almaması üzerine .... Belediye Başkanlığınca verilen 30.3.2014 tarihli çıkış bildirgesi ile 16.3.2014 tarihi itibariyle çıkışının 17 kodu ile (iş yerinin kapanması) bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacı 19.6.2014 tarihinde .. ve .... Belediye Başkanlıklarına karşı açtığı işe iade davası ile işyerinde geçici işçi statüsü adı altında çalıştırılmasına rağmen gerçekte kesintisiz çalıştığından "daimi işçi" kadrosunda sayılması ve anılan komisyonca hazırlanan listede yer alması gerektiğini, su ve kanalizasyon işinde fiilen 20.5.2014 tarihine kadar çalıştığını, ... Belediye yetkililerince sürekli olarak resmi işe giriş işlemlerinin yapılacağı şeklinde oyalandığını, 20.5.2014 tarihinde sözlü olarak iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini ileri sürerek işe iadesine karar verilmesini istemiş, delil olarakta üç tanığın isim ve adresini bildirmiştir.

Kapanan .... Belediyesinin su ve kanalizasyona vs.ilişkin taşınır veya taşınmaz, hak ve borçları ile .... Belediyesine, bunların dışında kalanların .... Belediyesine devredilmesi nedeniyle davalılardan hangisine husumet yöneltilebileceği mahkemece davacının yaptığı iş belirlendikten sonra ortaya çıkacak olup davacının yaptığı işe göre kapatılan belediyenin tüm hak ve alacakları, taşınır ve taşınmazlarını devralan davalıya karşı kapatılan belediyenin halefi sıfatıyla dava açılmış olması doğrudur.

2-Davanın süresinde açılıp açılmadığı konusuna gelince; Davacının kapanan belediye tarafından 30.3.2014 tarihli çıkış bildirgesi ile Mart ayındaki 16 günlük çalışmasıda gösterilerek işten çıkışı "işyerinin kapanması" kodu ile bildirilmiş isede K.. B..nın 9.7.2014 tarihli yazısı ile davacının 30.3.2014 tarihine kadar çalıştığını bildirmesi karşısında davacının 16.3.2014 tarihine kadar çalıştığı belirtilerek verilen çıkış bildirgesinin fiili çalışma yönünden gerçeği yansıtmadığı görülmektedir.

Davacı fiilen 20.5.2014 tarihine kadar çalıştığını ileri sürdüğüne ve .... Belediyesine çektiği 30.5.2014 tarihli ihtarnamede iş akdinin feshedildiğinin 20.5.2014 tarihinde sözlü olarak söylendiğinden söz ettiğine göre HMK'nun 31.maddesinde düzenlenen hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında davacının bildirdiği tanıklar gerekirse .... Belediyesinin daimi kadrolu işçilerinin isimleri ve adresleri belirlenerek resen tanık olarak dinlenerek davacının .... Belediyesindeki su ve kanaliyazson işinde fiilen hangi tarihe kadar çalıştığı, davacı çalışmadı ise bu işin fiilen kim tarafından yapıldığı belirlenmeli, ayrıca Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Karar Tutanağı ve eki işçi listesinin ilan edilip edilmediği, davacının bu tutanak ve eki işçi listesinde haberdar olma imkanının bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturularak işe iade davasının 1 aylık hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığı tespit edilip çıkacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkeme kararının eksik inceleme ve araştırma nedeniyle bozulması görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun davanın husumet yokluğu ve bir aylık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin mahkeme kararının yerinde olduğuna ilişkin ONAMA kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/24245, Karar No: 2017/8407, Tarih: 28.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/24245 E.  ,  2017/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 14.06.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan diğer yardımlardan oluşan Kurum zararının davalıdan 5510 sayılı Yasa gereğince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-14.06.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. Maddesidir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21/1. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Gerçek zarar hesabı tazminat hukukuna ilişkin genel

ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmiş ise bedensel zarar hesabı, ölümü halinde destekten yoksun kalma tazminatı (Borçlar Kanununun 45–46, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 54–55. maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.