muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11314, Karar No: 2017/3969, Tarih: 13.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11314 E.  ,  2017/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... temsilcis tarafından, davalı ... aleyhine 04/08/2011 gününde verilen dilekçe ile orman yangını nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, orman yangını nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare, 26/07/2010 tarihinde davalıya ait biçer döver makinesinin alev alması sonucu yangın çıktığını, yangının ormanlık alana sıçrayarak orman yangınına neden olduğunu, bir gün sonra söndürülebilen yangın nedeniyle davalı hakkında taksirle orman yangınına sebebiyle verme suçundan kamu davası açıldığını belirterek, uğramış olduğu maddi zararın ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davalının meydana gelen yangında kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı hakkında yapılan ceza yargılaması sonucunda davalının beraatine karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının sayılı ilamıyla mahkumiyetine karar verildiği, tarafların temyizi sonucunda kararın Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, bozma üzerine yapılan ceza yargılaması sonucunda davalının beraatine karar verildiği, kararın henüz kesinleşmediği, dosyanın halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 74. maddesi ( 818 sayılı BK 53 ) uyarınca ceza mahkemesinin beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, somut olayın özelliği itibariyle maddi olgunun ve davalının sorumluluğunun tespiti açısından ceza dosyasının sonucu önem arz etmektedir. Şu durumda mahkemece, ceza davasının sonucunun beklenmesi ve ulaşılacak neticeye uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13475, Karar No: 2012/7345, Tarih: 13.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/13475 E.  ,  2012/7345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2010

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece verilen kısa kararda feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verildiği halde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında işe başlatmama tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok altı aylık ücret ve diğer haklarının belirlendiği yazılmıştır.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10/04/1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda, işe başlatmama tazminatının miktarı ile boşta geçen süre ücretinin miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan  sebepten  BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10326, Karar No: 2020/14525, Tarih: 26.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10326 E.  ,  2020/14525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ...’de meydana gelen kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğu anlaşılan olayda, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi nazara alınarak yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme nazara alınarak, sanığın TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezasının, TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında artırılması, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi”ne uygun bulunduğundan, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen TCK'nin 191. maddesinin 5. fıkrası ve 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 7. maddenin 2. fıkrası hükümlü lehine hükümler içermekte olup, öncelikle hükümlü lehine uyarlama yapılması gerektiğinden, anılan hükme ilişkin uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7931, Karar No: 2023/4060, Tarih: 17.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/7931 E.  ,  2023/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/529 E., 2016/16 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/529 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesi, 62 nci fıkrası gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.10.2020 tarihli ve 2016/84861 sayılı, hükmün düzeltilerek onanması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Sanığın kusuru bulunmadığına, ölenin asli kusurlu olduğuna, sanığın beraat etmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkeme gerekçesinde;

''..21/11/2014 tarihinde saat 16:30 sıralarında sanık ...'in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı gri renkli Proton marka ... ile Demiryolu Köyü istikametindeki Yeniçağ Caddesi Kavşağına geldiğinde aracın sol ön tampon kısmı ile yaya olarak ilerleyen müteveffa ...'e çarptığı, trafik kazası sonucu müteveffanın Batman Bölge Devlet Hastanesine kaldırıldığı ve yapılan müdahalelere rağmen kurtarılamayarak EX olduğu, olayın meydana gelişiyle ve kusur durumunun tespiti ile ilgili olarak kaza araştırma trafik bilirkişisi raporunda özetle sanık ...'in kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmaması ve hızını ve aracını yol,hava ve trafiğin gerektirdiği şartlara uydurmaması nedeni ile tali kusurlu olduğu, müteveffanın ise KTK'nın 138/b maddesi uyarınca yaya yolu bulunmayan yerlerde ilgili kurallara uymadığından asli kusurlu olduğunun tespit edildiği tüm ve dosya ve deliller kapsamından anlaşılmıştır.

...Bu kabuller karşısında sanığın taksirle ölüme neden olma suçundan tali kusurlu olması gözetilerek Yargıtay 12.Ceza Dairesi 2011/19280 esas 2012/10079 karar numaralı kararı ışığından alt hadden hüküm kurularak cezalandırılmasına, ayrıca sanığın daha önce hakkında verilmiş bir HAGB kararı bulunduğu ,sabıkalı geçmişi ve kişilik özellikleri nazara alındığında bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu bir kanaat oluşturmadığından 18.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı kanunun 72. Maddesi delaleti ile CMK 231/8 maddesi uyarınca CMK'nın 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.'' denmiştir.

2. Müşteki;

".. Maktul ... babam olur, olay iddianamede anlatıldığı gibidir, karşı tarafla uzlaşmadık, hiç bir şekilde görüşmek istemedik, ancak sanıktan şikayetçi değilim, kamu davasına katılmak istemiyorum, başka bir diyeceğim yoktur" şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Sanık savunmasında;

''.. Olay günü vefat eden şahıs başka bir araçtan kaçarken aniden benim önüme çıktı, çarpmaktan başka seçeneğim kalmamıştı , bilirkişi raporunda tali kusurlu olarak gösterilmemi kabul etmiyorum, ben gerekli dikkat ve özeni göstermiştim , suçsuzum beraatimi istiyorum, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını kabul ediyorum" demiştir.

4. Kaza tespit tutanağında havanın yağışlı olmasından dolayı fren izi tespiti yapılamadığı, çarpma noktasının tam olarak tespit edilemediği, aracın olay yerinden kaldırılmasından dolayı kusur dağılımı yapılamadığı belirtilmiştir.

5. Soruşturma aşamasından alınan trafik bilirkişisi raporuna göre;

'' ...... plakalı ... sürücüsü ...' ın, Karayolları Trafik Kanunu' nun 52/1-a maddesini (sürücüler, kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak, zorundadırlar.) ve Karayolları Trafik Kanunu' nun 52/1-b maddesini (hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak zorundadırlar.) ihlal ederek TALİ (HAFİF) kusurlu olduğu,

Yaya maktül ...' in ise, Karayolları Trafik Kanunu' nun 138. maddesinin b bendinin 3.maddesini (ışıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne alarak uygun zamanda geçmek zorundadırlar. Yollarda güvenli geçiş, önce sola sonra sağa bakılarak sakınca yoksa taşıt yoluna girmek, geçiş sırasında sola ve sağa bakılarak yürüyüşe devaö etmek, taşıt yoluna girmeden güvenle duramayacak kadar yaklaşmış taşıtlar varsa ilk geçiş hakkını onlara verip geçişlerini beklemek suretiyle yapılır.) ve yine aynı kanunun c) (Yaya yolu bulunmayan yollarda yürümek zorunda kalan yayalar, ... sürücülerine karşı görünürlüklerini sağlamak, can güvenliklerini daha olumlu yönde artırmaları için alaca karanlık ve gece karanlığında üzerlerinde reflektif aksesuar bulundurmak, uyarıcı açık renk elbise giymek veya ışık taşımak gibi tedbirleri almak zorundadırlar.) maddelerini ihlal ederek ASLİ kusurlu olduğu..'' kanaati bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü saat 16:20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, iki yönlü, iki şeritli, düz, eğimsiz, ıslak-nemli yolda yağıilı havada seyir halindeyken dört yönlü kavşağı düz seyirle geçtiği esnada istikametine göre solundan sağ tarafa geçmekte olan yayaya aracının sol ön kısmı ile çarptığı, kaza nedeniyle yayanın öldüğü olayda;

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin sair temyiz nedenleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında temel ceza belirlenirken TCK'nın 85/1. maddesi yerine 85. maddesi şeklinde eksik gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanunun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Batman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/529 Esas, 2016/ 16 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1. fıkrasından ''85'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''85/1.'' ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının hak yoksunluklarına ilişkin 6. fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle hükmün,Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19389, Karar No: 2010/2646, Tarih: 22.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19389 E.  ,  2010/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak ... karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak ... karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/204, Karar No: 2016/3749, Tarih: 07.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/204 E.  ,  2016/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/85831

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2014

NUMARASI : 2012/391 (E) ve 2014/26 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ... ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocukların, müştekinin işyerinden, müştekinin beyanına göre 100 TL, bilirkişinin raporuna göre ise 20 TL olduğu belirtilen hasta bezlerini çalmaları şeklindeki eylemleri karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp, uygulanmayacağının denetime imkan sağlayacak şekilde karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ... ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2232, Karar No: 2012/2774, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2232 E.  ,  2012/2774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.06.2006 gün ve 2006/45 Esas, 2006/123 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile mağdurenin hükümden sonra 17.09.2010 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus aile kayıt örneğinden anlaşıldığından, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 434. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3479, Karar No: 2015/1618, Tarih: 10.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/3479 E.  ,  2015/1618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2013/379-2013/127 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/02/2015 günü hazır bulunan davacı asıl ... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin .... firmasındaki 25 payını 250.000 TL karşılığında 21.12.2011 tarihinde davalıya devrettiğini, aynı gün yapılan protokolle 150.000 TL'nin peşin kalanın ise 4 taksitte ödenmesine karar verildiğini, bu kapsamda peşin olarak 30.000 TL, ayrıca davacının eşine 100.000 TL ödeme yapıldığını, bakiye 120.000 TL'nin ödenmediğini, yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hisse devir bedelini ödediklerini, 150.000 TL'nin peşin olarak verildiğini, kalan kısmında davacıya ödendiğini, 25.04.2012 tarihli belge ile ibra edildiklerini, noter devir senedinde hisse bedelinin nakden alındığının belirtildiğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 25.04.2012 tarihli ibranamenin dava konusu 21.12.2011 tarihli hisse devrine ilişkin olmadığı, hisse devir bedelinin tamamının ödenmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazın iptaline, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.597,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4978, Karar No: 2015/10236, Tarih: 14.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/4978 E.  ,  2015/10236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/1785

Dolandırıcılık suçundan sanıklar O.. D.. ve İ.. Ş..'in yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2014 gün ve 2014/79 E. 2014/244 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.