muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6799, Karar No: 2007/9102, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6799 E.  ,  2007/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın hizmet sözleşmesinden kaynaklanmasına, davacının tacir olmamasına ve yanlar arasında daha önce görülen menfi tesbit davasının temyiz incelenmesinin Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılmış olmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 22.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20998, Karar No: 2015/4786, Tarih: 10.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20998 E.  ,  2015/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nun 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nun 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davalılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacılar vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davalı tarafça sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılar vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17974, Karar No: 2024/652, Tarih: 23.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17974 E.  ,  2024/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/90 E., 2015/302 K.

Müştekinin, sanıklar hakkında şikayetçi olup, davaya katılmak istediğini belirtmesine rağmen, davaya katılma hususunda bir karar verilmediği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca müştekinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Kasten yaralama suçundan dava açılmış ise de, bu suçun, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru kabul edilerek bu suçtan hüküm kurulmadığı belirlenmiştir.

Katılan sanık ... hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, katılan sanık vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un (Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu) 317 inci maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 264 üncü maddesi gözetilerek isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahlı tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, ancak Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin süresinden sonra olup reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şereflikoçhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahlı tehdit suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet; silahlı tehdit suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istekleri, suçun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına, haklarında beraat kararları verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse etkin pişmanlık ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet; silahlı tehdit suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istekleri, suçun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına, haklarında beraat kararları verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse etkin pişmanlık ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin isteği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar hakkında üst sınırdan ceza verilmesi; silahlı tehdit suçundan, beraat yerine sanıklar hakkında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine, hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıkların, baraj göletinde, avlanmak için kullandıkları balıkçı ağlarının, katılan tarafından çalınması nedeniyle, evinden aldıkları katılanı, araca bindirip belediye tesisine götürdükten sonra silahla tehdit edip darp ettikleri, balıkçı ağlarının yerini söyledikten sonra katılanı serbest bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

2. Sarıyahşi İlçe Devlet Hastanesince düzenlenen 18.12.2012 tarihli adli muayene raporunda, katılanın mevcut yaralanmasının, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık ...'nin aracında yapılan aramada av tüfeği ele geçirilmiş, araçtan alınan kan örnekleri üzerinde yapılan moleküler incelemede ise, kan örneklerinin katılan ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

4. Sanıklar, tevil yollu ikrar içeren savunmalarda bulunmuşlardır.

IV. GEREKÇE

A. Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden

Ceza Genel Kurulu'nun 06.11.2007 gün, 2007/3-167 Esas, 2007/222; 10.06.2014 gün ve 2013/12-834 Esas, 2014/321 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6217 sayılı Kanun) uyarınca duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Kanu'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre, tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet savcısının 11.03.2015 günü verilen hükme karşı, yasal süre geçtikten sonra 01.06.2015 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yönünden;

1. Katılan vekilinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

B. Sanıklar ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yönünden;

1. Katılan vekilinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2. Katılan vekilinin, silahlı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığına yönelik Mahkemenin kabulü karşısında; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Katılan vekili ve sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde ise;

a. Katılanın, sanıklar tarafından araca bindirilerek belediye tesisine götürülüp darp edildiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıkların bu hususa ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

b. Kabul ve Uygulamaya göre de;

I. Sanıklara ait balıkçı ağlarını çaldığı gerekçesiyle darp edilen katılanın, ağların temyiz dışı ...'ın evinde olduğunu söylemesi üzerine, sanıklar tarafından ağların temyiz dışı sanık ...'ın evinden alındığının sanık beyanları ile dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hükümler kurulmasında hukuka uygunluk görülmemiştir.

II. Katılanın aşamalarda sopa ile darp edildiğini beyan etmesi, adli raporun da bu beyanı doğrulaması karşısında, eylemlerini, fikir ve eylem birliği içerisinde, ele geçirilemeyen ve silahtan sayılan sopa ile gerçekleştiren sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince ceza arttırımı yapılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

A. Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden;

Gerekçe bölümünün A numaralı bendinde açıklanan nedenle Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yönünden;

1. Katılan vekilinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz talebi yönünden;

IV. KARAR

A. Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden;

Gerekçe bölümünün A numaralı bendinde açıklanan nedenle Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ve katılan vekilinin temyiz sebepleri yönünden;

1. Katılan vekilinin hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz talebi yönünden;

Sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun'un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklinde düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2. Katılan vekilinin, silahlı tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde B/2 numaralı bentte açıklanan nedenle, Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.03.2015 tarihli kararında katılan vekilinin temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

3. Katılan vekili ve sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik yaptığı temyiz talebi yönünden;

Gerekçe bölümünde B/3-a ve B/3-b numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli kararında, katılan vekili ve sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4817, Karar No: 2015/6575, Tarih: 21.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4817 E.  ,  2015/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğeri aleyhine 16/03/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca adli yardım talepli olarak incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5483, Karar No: 2012/6605, Tarih: 12.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5483 E.  ,  2012/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyalarındaki hacizlerin düşmüş olmasına rağmen sıra cetvelinde birinci ve ikinci sırada yer verildiğini, buna rağmen müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasının üçüncü sırada bulunduğunu ileri sürerek, şikayete konu sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçiler vekilinin iddialarının doğru olmadığını, asıl şikayetçilerin haczinin süresinde satış talep edilmediğinden düşmüş olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyalarındaki hacizlerin satış tarihi itibariyle geçerli olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4663, Karar No: 2009/215, Tarih: 27.01.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4663 E.  ,  2009/215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasararrufun iptaline davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı borçlu ... ...'ın alacaklısından mal kaçırmak amacıyla SS ... ve Emsali Sanatkarlar Toplu İşyeri Kooperatifindeki dükkan hissesini 2.7.2003 tarihinde dava dışı takip borçlusu ... ...'dan devralarak 25.9.2004 tarihinde ... ...'ın kardeşi davalı ...'a devrettiğini belirterek, davalılar arasındaki hile ve muvazaaya dayanan kooperatif hisse devrinin iptali ile kooperatif üyesi olarak davalı ...'ın tesbit edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçeleriyle, davanın reddini savunmulardır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre dava konusu kooperatif hissesinin dava dışı takip borçlusu ... tarafından diğer borçlu davalı ...'e onun tarafında da borçlu ...'in kardeşi davalı ...'e devir edildiği, davalı ...'in devir tarihinde ekonomik gücünün bulunmadığı taraflar arasındaki yakınlık, devirlerin, takip konusu bonodaki vade ve takip tarihlerine yakınlığı gözönüne alındığında devirlerin borçlarının ödenmemesi amacıyla ve muvazaalı yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, SS ... ve Emsali Sanayi Toplu İşyeri Kooperatifindeki ... ...'ın 25.9.2004 tarih ve 45 sayılı kararla ...'a yaptığı hisse devrinin iptaline, bu hisse malikinin borçlu davalı ... olduğunun tesbitine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 21.10.2005 tarihli haciz tutanağının gecici aciz belgesi niteliğinde olup dava konusu 25.9.2004 tarihli tasarrufun borçlu ile dava dışı takip borçlusu ... ...'ın oğlu ... arasında gerçekleşmiş olması nedeniyle İİK.280/1 madde gereğince iptale tabi olmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İİK.nun 283.madde gereğince, davacı iptal davası sabit olduğu takdirde bu davaya konu teşkil eden mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder. Dava konusu gayrimenkul ise davalı 3. şahıs üzerindeki kaydın tashihine mahal olmadan, o gayrimenkulun haciz ve satışını isteyebilir. İptal davası, 3. şahsın elinden çıkarmış olduğu mallar yerine geçen değere taalluk ediyorsa, bu değerler hisbetinde 3. şahıs nakten tazmine mahkum edilir.

2-İİK.nun 283.madde gereğince, davacı iptal davası sabit olduğu takdirde bu davaya konu teşkil eden mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder. Dava konusu gayrimenkul ise davalı 3. şahıs üzerindeki kaydın tashihine mahal olmadan, o gayrimenkulun haciz ve satışını isteyebilir. İptal davası, 3. şahsın elinden çıkarmış olduğu mallar yerine geçen değere taalluk ediyorsa, bu değerler hisbetinde 3. şahıs nakten tazmine mahkum edilir.

Somut olayda, dava konusu kooperatif hissesi davadan önce 27.3.2006 tarihli dilekçe ve 8.4.2006 tarihli Kooperatif Yönetim Kurulu Kararıyla davalı ... tarafından, dava dışı ...'e satılmıştır. O halde davacı vekiline İİK.nun 282. madde gereğince ...'i davaya dahil etmesi veya davasını İİK.nun 283/2 madde gereğince bedele dönüştürmesi konusunda seçimlik hakkını kullanması için süre verilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

3-Kabule göre de; İİK.nun 283/1 madde hükmüne aykırı olarak, ayni hak doğuracak şekilde dava konusu kooperatif hissesinin malikinin davalı borçlu ... olduğunun tesbitine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılardan alınmasına 27.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.