muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2351, Karar No: 2012/6725, Tarih: 24.05.2012

Davalılar vekili bu rapora itiraz ederek raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesini talep etmişse de mahkemece KGM bilirkişi kurulundan alınan rapordaki kusur oranlarına ve hasar yönünden alınan yetersiz rapora göre dava kısmen kabul edilmiş, ikinci bilirkişi raporunun konunun uzmanı olan bilirkişi heyetinden alınması sebebiyle önceki raporlardan üstün tutulduğu belirtilmiştir. Ancak mahkemece tarafların keşif ve duruşmalarda dinlettiği tanıkların beyanları değerlendirilmediği gibi hangi tanığın beyanına neden itibar edilip edilmediği de açıklanmamıştır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece İTÜ gibi kurum veya kuruluşlardan seçilecek 3 kişilik bilirkişi kurulundan davacı taraf aracının geçiş üstünlüğünün bulunup bulunmadığı, sürücülerin olaydaki kusur durumları ve davacı aracında bu kaza nedeniyle meydana gelen hasar bedeli, aracın onarımının mı pertinin mi uygun ve ekonomik olduğu konularında tüm dosya kapsamı birlikte gözetilerek denetime elverişli gerekçeli, ayrıntılı, önceki bilirkişi raporlarının da irdelendiği, raporlar arasındaki çelişkinin giderildiği bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; davacı vekili dava dilekçesinde tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiş olmasına göre bu şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu gibi " 7.475 TL tazminatın davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine" biçiminde gerekçe gösterilmeden davalılardan 1/2 (eşit) tahsile sebep olacak şekilde tazminatın tahsiline karar verilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 24.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11603, Karar No: 2013/5299, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11603 E.  ,  2013/5299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.02.2009 gün ve 2007/695 Esas, 2009/77 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2329, Karar No: 2016/4155, Tarih: 12.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2016/2329 E.  ,  2016/4155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, Yağmaya kalkışma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların türü ve süresine göre sanıklar savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanıkların, kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

II- Yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- İhracat bedellerini toplayıp, Türkiye'ye getirmek maksadıyla Irak ülkesine giden katılanlar ..., ..., ... ve ...'ın topladıkları parayı resmi olarak ... Sınır Kapsı'ndan yurda soktukları, burada bekleyen başkaca bir zırhlı araca alınan parayı ... ve ...'ın teslim alıp ... ilçesine doğru yola çıktıkları, aradan 5-10 dakika geçtikten sonra katılanlar ..., ... ve ...'in boş olarak araçla ...'ye doğru yol almaya başladıkları, sanıklar ... ve ...'in ... ilçesi çıkışında araçlarını bankete çektikten sonra sanık ...'in elinde silahla aracın yanında beklediği, üzerinde polis yeleği bulunan diğer sanık ...'ın da elindeki fenerle katılanlara durmaları yönünde ikaz yaptığı, ancak katılanların rutin kontrol noktalarından biri olmadığı için şüphelenerek durmak istemedikleri ve durmayarak yola devam ettikleri, sanıkların da araçları ile katılanların aracını takip ederek araçlarını katılanların aracının önüne kırmak suretiyle durdurdukları, araçtan inen ve elinde kaleşnikof marka silah bulunan sanık ...'ın şoför mahalline yönelerek katılan ...'i araçtan indirdiği, diğer katılanların da araçtan indikleri, bu esnada sanık ...'in de elinde Uzi marka silahla geldiği ve sanıkların katılanlardan diz çökmelerini istedikleri, ... ve ...'in diz çöktüğü, ...'in ise itiraz ederek diz çökmek istemediği, sanıklar ... ve ...'in uyuşturucu aradıklarını ima ederek ne taşıdıklarını sordukları, sanık ...'ın aracın içerisine girerek paspasın altına, koltuk kenarlarına baktığı, koltuk üzerinde bulunan kamufle olması için taşındığı beyan edilen kaçak sigaraların bulunduğu poşeti yırtıp içine baktığı, ne iş yaptıklarının sorulmasıyla ...'in deklereci, yani para taşıyıcı olduklarını söylemesiyle "Neden daha önce söylemediniz?" denilerek belge istenildiği, ... tarafından kimlik ve vekaletname göstermesiyle "Para nerede o zaman?" denildiği, paranın öndeki araçla ...'ye ulaştığının söylenmesiyle sanıklar ... ve ...'in katılanların gitmelerine izin verdiklerinin anlaşılması karşısında; suç anında resmi görevli olmayan polis memuru sanık ...'ın ve sivil kişi olan arkadaşı sanık ...'in katılanlara yönelik eylemlerinin yağma suçuna vücut verecek aşamaya gelmediği, sanıkların yağma suçunu işlemek kastıyla hareket ettiklerine ilişkin kuşkudan uzak, kuvvetli ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu bağlamda sanıkların eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- TCK'nın 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

3- Kabul ve uygulamaya göre,

Sanıkların, katılanların araçları ile yolda seyir halindeyken, yol üzerinde geçişlerini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yollarını kesmek biçiminde bir hareketlerinin bulunmadığı ve bu bağlamda “yol kesmek”den söz edilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin uygulama koşulları oluşmayan (d) bendi ile de uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanı ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6935, Karar No: 2012/14104, Tarih: 14.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/6935 E.  ,  2012/14104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Aile hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bandırma Aile ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gayri resmi birlelikden doğan çocuğun babalık haklarının ve velayetinin verilmesi istemine ilişkindir.

Aile Mahkemesince, davanın, Türk Medeni Kanununun 295 ve 296/1 maddesi gereğince baba tarafından yapılacak tanımaya ilişkin olduğu ve Sulh Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise,4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev Ve Yargılama Usullerine Dair Kanu'nun; TMK’nun 2.Kitabından kaynaklanan ( madde 118-494)dava ve işlerin Aile Mahkemelerinin görevinde olduğu gerekçesiyle, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Küçük Busem Fatma 03.07.2008 doğumlu olup, evlilik haricinde doğmuş, babası tarafından 15.08.2008 tarihinde Türk Medeni Kanununun 295. maddesi uyarınca tanınmıştır. Baba ile soybağı “tanıma” yoluyla kurulmuştur. Evlilik haricinde doğan çocuğun velayeti kanunen annededir (TMK m. 337/1). Bu bakımdan Türk Medeni Kanununun 404. maddesi uyarınca küçüğün vesayet altına alınmasını gerektiren hukuki bir durum bulunmamaktadır. Vesayeti gerektiren bir hal bulunmadıkça da vesayet makamı (Sulh Hukuk Mahkemesi)'nin görevi söz konusu olmaz. Ne var ki, velayete ilişkin hususlar, kamu düzeniyle ilgisi nedeniyle hakimin re'sen harekete geçmesini gerektiren işlerdendir. Duruşmada baba; doğumdan sonra çocuğun babası olarak kendisinin yazıldığını ve davalı annede çocuğun babasının davacı olduğunu ve çocuğun babasının nüfusuna işlenmesini ifade etmişlerdir. Babanın velayetin kendisine verilmesi yönündeki isteği, hakimin bu hususta re'sen harekete geçmesi için yeterlidir. Velayetin, bu hakka sahip olandan alınması veya kaldırılması, çocuğun menfaatine göre velayetin babaya verilmesi ya da kaldırılan velayetin geri .../...

verilmesine ilişkin dava ile babanın aile mahkemesine yazılı başvurusu ile de yapılabilen(TMK. Md.295/1) tanıma ya ilişkin çocuğun babalık haklarının kendisine verilmesi istemi, 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMKm.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükmü karşısında, tanıma ve velayete ilişkin uyuşmazlığın, Bandırma Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.)maddeleri gereğince Bandırma Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3982, Karar No: 2019/5686, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3982 E.  ,  2019/5686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairenin 14/05/2019 gün ve 2019/1007 E. - 2019/3442 K. sayılı kararıyla temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay ilâmında usûl ve kanuna aykırı yön bulunmamakta olup, karar düzeltme dilekçesinde yazılı sebepler HUMK m. 440/I’de belirtilen dört hâlden hiçbirine uymamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin ve 5235 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin göndermesiyle uygulanmasına devam edilen HUMK’nın 440/I. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 389.00.-TL para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 92.50.-TL ret harcının düzeltme isteyenden alınmasına 08/10/2019 günü oy çokluğuyla karar verildi.

Temyiz incelemesinde 1086 sayılı HUMK’nın uygulanması gerektiği, sulh mahkemesi kararlarının temyiz süresinin tebliğden itibaren 8 gün olduğu açıktır.

Ne var ki; Sulh Hukuk Mahkemesi, kısa ve gerekçeli kararında, karara karşı temyiz yolu açık olmak üzere ve temyiz süresi "8 gün" olmasına rağmen istinaf yasa yolu açık olmak üzere "iki hafta" olarak belirlemiş, bu hüküm kararı temyiz eden davalı vekiline 24.10.2018 tarihinde tebliğ edilmiş, mahkemenin belirlediği iki haftalık sürede ancak yasal 8 günlük süreden sonra 07.11.2018 tarihinde karar temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, kanun yolu başvurusunda, mahkemece hatalı belirlenen sürenin mi, kanunda belirlenen sürenin mi uygulanması gerektiği, mahkeme kararında belirtilen sürenin kabul edilmemesi halinde adil yargılanma hakkı kapsamında yer alan mahkemeye erişim hakkının engellenip engellenmediğinin incelenmesi gerekir.

Anayasanın 36. maddesinin birinci fıkrasında, herkesin, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı ve davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş, yine taraf olduğumuz, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde de, herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmış olup, bu madde kapsamında, mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, adil yargılanma hakkı kapsamındadır.

Yasal düzenlemeler ve belirtilen olgular ışığında değerlendirildiğinde; davalılar, mahkemenin kısa ve gerekçeli kararında belirtilen süreye uyarak, bu süre içinde temyiz başvurusunda bulunmuştur. Hâkim, uyuşmazlıkta uygulanacak kanun hükmünü tespit edip uygulamakla yükümlüdür (1086 sayılı HUMK.m.76, 6100 sayılı HMK 33. maddesi). Mahkemenin, kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü gözönüne alındığında, mahkeme tarafından kanun yolunun ve süresinin hatalı gösterilmesi sonucu davanın taraflarının kanun yolu başvuru talebinin süreden reddedilmesi, hatanın tüm sonuçlarının davanın taraflarına yüklenmesi, adil yargılanma hakkı kapsamında adalete erişim hakkının sınırlandırılmasıdır.

Anayasanın 40. maddesinin ikinci fıkrası ve 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinin (ç) bendi uyarınca, hükümde, kanun yolları ve süresinin gösterilmesi bir zorunluluk olduğu gibi HMK'nın 297/2. fıkrasında “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” vurgusu yapılmıştır. Yargı kararlarına karşı başvurulacak kanun yolu ile süresinin hükümde açıkça ve doğru olarak gösterilmemiş olması bu hakkın etkin bir şekilde kullanılmasını doğrudan engelleyecek ve hak arama hürriyetinin ihlal edilmesine sebep olacaktır.

Her ne kadar kanun yolu ve süresi, ilgili kanun maddelerinde açıkça belirtilmiş ise de, yargı organlarının yanlış yönlendirmesi sonucunda ilgililerin hak kaybına uğramayacağının kabul edilmesi gereklidir.

Karardaki yanlış yönlendirmenin hak kaybına yol açacağı açıktır, kanun yolunun ve kanun yoluna başvurma süresinin yanlış gösterilmesi bozma sebebi olmalıdır. Hakimin lehe verdiği karar hak sahibinin hak kaybına yol açacak şekilde yorumlanamaz. Kararın hüküm kısmı bir bütün olarak temyize tâbidir.

Bu gibi hallerde, usul kurallarının mahkemeye erişim hakkını kısıtlayacak şekilde katı uygulanmaması, mahkemenin kanun yolu ve süresini hatalı belirlemesi halinde, kararda belirtilen süreye uyularak yapılan kanun yolu başvurusunun, adil yargılanma hakkı ve mahkemeye erişim hakkı kapsamında süresinde yapıldığının kabul edilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan, temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek, kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile temyiz incelemesinin yapılması gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/9944, Karar No: 2015/9181, Tarih: 12.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9944 E.  ,  2015/9181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1132, Karar No: 2011/1840, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1132 E.  ,  2011/1840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.07.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 04.03.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava ve birleşen dava, 06.11.2000, 29.11.2000, 01.12.2000 ve 23.01.2003 günlü satış vaadi sözleşmeleri uyarınca tapu iptali ve tescil istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davalılar adına kayıtlı 318 ada 21 numaralı parseldeki 1864 payın iptali ile 1564 payın davacılar adına 1/2'şer oranında (her davacının payı 782 pay kabul edildi) tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dairemizce celp edilen dava konusu 318 ada 21 parsel sayılı taşınmaza ait son tapu kaydına göre; hüküm sonucunda isimleri geçen davalılar , ..., ... ve ...'ün malik ya da paydaş olmadıkları, bununla beraber davada davalı sıfatı bulunmayan ... Damcı'nın hükümden sonra taşınmazda paydaş durumuna geldiği, halbuki hükme esas alınan 22.12.2008 günlü ek bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazdaki Mustafa Ertunç payları dışındaki (... satış vaadi sözleşmelerinin tarafı olmadığından) tüm payların iptali ve davacılar adına tescili öngörüldüğünden hükmün infazında tereddüt oluşacağı ve bu haliyle hükmün infaz edilemeyeceği sabittir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; getirtilen en son tapu kaydına göre; dosyanın bilirkişiye tevdi edilip, son pay durumu infazda tereddüt yaratmayacak biçimde yeniden hesaplattırılarak sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 16.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20535, Karar No: 2010/5326, Tarih: 01.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20535 E.  ,  2010/5326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...