muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24112, Karar No: 2024/3218, Tarih: 28.03.2024

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından davaya dayanak yapılan rapor kapsamında geçen ve kamu zararı olduğu iddia edilen alım ve harcamalar açısından yasa gereğince müvekkilinin savunmasının alınarak bir değerlendirme yapılması gerekirken müvekkilinden savunma alınmaksızın raporda geçen alım ve harcamaların kamu zararı oluşturduğu yönünde rapor düzenlenmesi ve bu rapor doğrultusunda davalı müvekkilinden talepte bulunulmasının açıkça hukuka aykırı olduğunu, tazmin raporunda belirtilenin aksine davalının herhangi bir kamu zararından sorumlu olması veya davalı tarafından herhangi bir kamu zararına sebebiyet verilmesinin söz konusu olmadığını, meydana geldiği iddia edilen kamu zararından sorumlu olabilecek kişilerin 5018 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinde tanımlanmış olmakla madde metnine göre sorumluluğu bulunan kişilerin Bakanlar, Üst Yöneticiler ve Harcama Yetkilileri olarak tanımlandığını, öncelikle müvekkilinin üst yönetici veya harcama yetkilisi olmadığını, davacı tarafından da bilindiği üzere müvekkilinin 20.07.2015 tarihinde Basın-Yayın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğüne vekaleten atandığını, vekaleten hizmet yapmış olduğu dönem kapsamında davalıya verilmiş bir harcama yetkisi bulunmadığı gibi bu nitelikte yapılmış olan bir görevlendirmenin de tebliğ edilmediğini, bu nedenle davalı müvekkilinin oluştuğu iddia edilen bir kamu zararından üst yönetici veya harcama yetkilisi olarak sorumlu tutulabilmesinin hukuken mümkün olmadığını, alım yapılan dergilerin tamamında Belediye Başkanlığınca yapılan hizmetlerin anlatımının bulunduğu bölümler bulunmakla birlikte alımların bu kapsamda yapıldığını ve alımı yapılan dergilerin tamamının kamuyu aydınlatma ve hesap verme yükümlülüğü kapsamında kamu kurumlarına ve Ünye ahalisine bedelsiz olarak dağıtıldığını, 5393 sayılı Belediye Kanunun Belediyenin Giderleri Başlıklı 60/n maddesinde “Sosyal-Kültürel, sanatsal ve bilimsel etkinlikler kapsamında yapılan giderler”in belediyenin giderleri arasında sayıldığını, gazete ve dergi alımı ve okunmasının sosyal ve kültürel bir olay olduğunu, bu durumda alımı yapılan dergilerin hizmetin bir gereği olduğu ve yasal olarak alımlarında hukuki bir engel bulunmadığını, harcama aşamasında ise harcamayı tevsik eden yasal belgelerin bulunduğunu ve muhasebe tekniğine uygun olarak kaydının yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; kamu zararlarından sorumlu olan kişilerin 5018 sayılı Kanunun 10 uncu ve devamı maddelerinde tanımlanmış olmakla madde metnine göre sorumluluğu bulunan kişilerin Bakanlar, Üst Yöneticiler ve Harcama Yetkilileri olarak tanımlandığını, dava dilekçesi kapsamında kalan hususlardaki tüm harcama yetkilerinin, mevzuat kapsamında müvekkili tarafından birim amirlerine devredildiğini, bu anlamda harcama yetkilisi konumunda olmayan müvekkilinin olabilecek bir kamu zararından sorumlu tutulabilmesinin de mümkün olmadığını, dava açılmasına dayanak yapılan raporda müvekkilinin sorumluluğuna gidilmesinin temel noktasının dergiler ve gazeteler açısından dergilerin ve gazetelerin ne şekilde, hangi amaçla, nerelere dağıtıldığının açık bir şekilde belli olmaması ile Mahalli İdareler Harcama Belgeleri Yönetmeliğine göre düzenlenmesi gereken belgelerde eksiklik olduğu hususu olmakla müvekkilinin kanunun kendisine yüklemiş olduğu görevler arasında harcama belgelerinin düzenlenmesi veya alımı yapılan dergi ve gazetelerin dağıtımının denetlenmesi gibi yükümlülüğü olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; hükme esas alınan usul ve yasaya uygun, denetime elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun Belediyenin Giderleri ile ilgili 60 ıncı maddesinde; ''Sosyo-Kültürel Etkinlikler için gider yapılmasının'' ve Mahalli İdareler Harcama Belgeleri Yönetmeliğinin Tarifeye Bağlı Ödemeler ile ilgili 27 nci Maddesinde; ''özel hukuk tüzel kişilerince sunulan tekel niteliğindeki (...) gazete, dergi, radyo, televizyon ve benzeri araçların abone giderlerinin ödenmesinin'' ön görüldüğü, meri mevzuat hükümlerine göre alımı ön görülen ve Medya Ajans...firmasından satın alınan dergiler hususunda ve Vizyon Day. Yük. Mal. Tic. Ltd. Şti. ve Alp Medya Ajans... ünvanlı firmalardan satın alınan gazeteler hususunda ilgililerin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı ve bu alacak kalemleri yönünden davacının davasının sübuta ermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; İçişleri Bakanlığı Mülkiye Başmüfettişleri tarafından düzenlenen raporda açıkça 4734 Sayılı Kamu İhale Kanununun 22/d maddesi gereği alımı yapılan yerel bir derginin Periyodik Yayın Alımları kaleminden hangi amaçla alındığı, dergi alım miktarının hangi kritere göre tespit edildiği ve dağıtımlarının nerelere olacağı bilgilerine ulaşılamadığını, yıllara göre dergi alım tutarının arttığını, Mahalli İdareler Harcama Belgeleri Yönetmeliğine göre düzenlenmesi gereken belgelerde ciddi eksiklikler olduğunun tespit edildiğini, Mülkiye Başmüfettişi tarafından düzenlenen 28.12.2018 tarihli tazmin raporunda da açıkça belirtildiği üzere derginin hangi amaçla, nerelerde kullanılacağı veya alım nedeni konusunda bilgiye yer verilmediğini, alım tercihi olarak düzenli aralıklarla alım yapıldığının harcama onay belgesinde bilgi olarak belirtildiğini, bu alım yöntemine ve Mahalli İdareler Harcama Belgeleri Yönetmeliğine göre düzenlenmesi gereken teklif mektubunun, buna istinaden piyasa fiyat araştırma tutanağının, yasaklılık teyidi belgesinin bulunmadığını, ayrıca Muayene Kabul Belgesinde alımı yapıldığı anlaşılan 590 adet derginin nerelere ve kaçar adet dağıtıldığı hususunda dosyada herhangi bir belgenin bulunmadığının tespit edildiğini, kamu kaynağının harcanmasında görevli ve yetkili olan kamu görevlilerinin, bütçelerinde kendilerine tahsis edilmiş olan kaynakları etkili, ekonomik, verimli ve hukuka uygun olarak kullanılmasından sorumlu olduklarını, kurumların gazete ve dergilere abone olabileceğini fakat gereğinden fazla alınmasının ve kurum içi her bir birim ile kurum dışı yerlere dağıtılmasının, kaynakların verimli ve ekonomik kullanılması ilkesine uygun düşmediğini ve abone olunan gazetelerin hangi objektif ve somut kritere göre seçildiğinin de açıkça belirtilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...'nda Belediye Başkanı ve Belediye Basın-Yayın ve Halkla İlişkiler Müdürü olan davalıların görev yaptıkları dönemde, gazete ve dergi alımı sureti ile belediye bütçesinden harcamalar yapıldığı, tanık beyanları ile de sabit olduğu üzere alınan bu gazete ve dergilerin, belediyeye ait kuruluşlara, esnafa ve vatandaşlara dağıtıldığı, dosya kapsamından davaya konu gazete ve dergilerin fiilen satın alınmadığı yönünde bir bulguya rastlanmadığı, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 38 inci maddesinin "o" bendinde; temsil ve ağırlama giderleri için ayrılan ödeneği kullanmanın Belediye Başkanının görev ve yetkileri arasında sayıldığı, 60 ıncı maddesinin "k" bendinde; temsil, tören, ağırlama ve tanıtım giderlerinin belediyenin giderleri arasında gösterildiği, aynı maddenin "n" bendinde ise sosyo-külterel etkinlikler için yapılacak ödemelerin, belediye giderleri arasında zikredildiği, yine Belediye Bütçesinden Yapılacak Temsil, Ağırlama ve Tören Giderleri Yönergesi'nin 3 üncü maddesinde; temsil, ağırlama ve tören giderlerinin konu, kapsam ve miktarının tayininin Belediye Başkanı'nın takdirine tabi olduğunun düzenlendiği, öte yandan Mahalli İdareler Harcama Belgeleri Yönetmeliği'nin 27 nci maddesinde; gazete, dergi, radyo, televizyon ve benzeri araçların abone giderlerinin ödenmesinde aranacak ödeme belgeleri zikredilirken, dolaylı yoldan, belediyelerce gazete ve dergi aboneliği sağlanmasının mümkün olduğunun vurgulandığı, tüm bu yasal düzenlemeler uyarınca; davacı ... Belediyesi'nin davaya konu ettiği gazete ve dergi aboneliğine ilişkin harcamaların, Belediye'yi temsilen yapılan, amirin takdir yetkisi içerisinde mütalaa edilebilecek, temsil, tören, ağırlama ve tanıtım giderleri nevinden harcamalar olduğu kanaatine ulaşıldığı, bu sebeple yapılan harcamaların hiç birinin belediye bütçesinden karşılanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, bu itibarla davanın esastan reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, ancak AAÜT'nin 13/4 maddesi uyarınca, maddi tazminat istemli davaların tamamen reddi durumunda avukatlık ücretinin maktu nitelikte belirlenmesi gerekirken, nisbi avukatlık ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, bu yanılgılı uygulamanın giderilmesinin yargılamanın yenilenmesini gerektirmediği, 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca hüküm fıkrasındaki bu eksikliğin istinaf aşamasında yeniden esas hakkında karar verilerek giderilebileceği anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddi ile hükmün vekalet ücreti yönünden düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunda bildirdiği sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalılardan ...'ın davacı ... Belediyesinde Belediye Başkanı ve davalı ...'ın Basın-Yayın ve Halkla İlişkiler Müdürü olarak görev yaptığı dönemde dergi alımı ve günlük gazete alımı gideri kapsamında yapılmış olan harcamalardan kaynaklı kurum zararının tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 11 inci ve 71 inci maddesi, 5393 Sayılı Belediyeler Kanunu’nun 37 nci maddesi, 38 inci maddesinin (a) ve (o) bendi, 60 ıncı maddesinin (k) ve (n) bendi, Mahalli İdareler Harcama Belgeleri Yönetmeliği'nin 27 nci maddesinin (d) bendi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile özellikle hükme esas alınan Sayıştay Uzman Denetçileri tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda dava konusu 286.900,00 TL'lik dergi alımına ilişkin olarak dergi alımlarının, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 22/d maddesi kapsamında doğrudan temin usulü ile yapıldığı, alımların gerekçesinde genellikle ''Ünye Belediyesinin Faaliyetlerinin Tanıtımını vb.'' amaçlandığının belirtildiği, alımların 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 22/d maddesine uygun olarak yapıldığı ve dergilerin fiilen teslim alındığına dair teslim-tesellüm makbuzlarının tanzim edildiği, alımı yapılan dergilerin nerelerde kimlere dağıtılacağına dair belgeye/karara ulaşılamasa da bilgilerine başvurulan tanıkların dergilerin dağıtıldığını beyan ettiği, 88.836,00 TL’lik günlük gazete alımına ilişkin olarak ise, alımların 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 22/d maddesi kapsamında doğrudan temin usulü ile gerçekleştirildiği, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 22/d maddesine uygun olarak yapıldığı ve gazetelerin fiilen teslim alındığına dair teslim-tesellüm makbuzlarının tanzim edildiği, alımı yapılan gazetelerin nerelerde kimlere dağıtılacağına dair belgeye/karara ulaşılamasa da bilgilerine başvurulan tanıkların gazetelerin dağıtıldığını beyan ettiği, 5393 sayılı Belediye Kanununun Belediyenin Giderleri ile ilgili 60 ıncı maddesinde; ''Sosyo-Kültürel Etkinlikler için gider yapılmasının'' ve Mahalli İdareler Harcama Belgeleri Yönetmeliğinin Tarifeye Bağlı Ödemeler ile ilgili 27 nci maddesinde; ''özel hukuk tüzel kişilerince sunulan tekel niteliğindeki (...) gazete, dergi, radyo, televizyon ve benzeri araçların abone giderlerinin ödenmesinin'' ön görüldüğü, meri mevzuat hükümlerine göre alımı ön görülen ve satın alınan dergiler ve gazeteler hususunda ilgililerin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığının belirlenmiş olmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6599, Karar No: 2012/8794, Tarih: 06.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/6599 E.  ,  2012/8794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya gönderilmekle Dairemizce yapılan inceleme sonunda 17.10.2011 tarihli karar ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş, bu karara karşı Yargıtay C.Başsavcılığının 29.12.2011 tarihli itirazı üzerine, Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 tarih ve 2011/894 Esas, 2012/684 sayılı kararı ile 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazın Dairemizce değerlendirilmesi için dosya yeniden gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple anonim şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığına değinilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2012 tarih ve 2012/16.HD - 505, 509 ve 513 Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda anonim şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden kabulü ile Dairemizin 17.10.2011 tarih ve 2011/3778 Esas, 2011/5846 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu on beş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmekte olup, somut olayda, fiili durumun belirlenmesi amacıyla borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği, ediyorsa hangi adreste faaliyette bulunduğu sorulmadan ve ticareti terk ettiğinin anlaşılması halinde hangi tarihte terk ettiği, buna göre de şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de, ticareti terk suçu aynı iş yeri ile ilgili olarak aynı yetkilisi/yetkilileri tarafından ancak bir kez işlenebilen bir suç olup, temyiz sebebi ile öğrenilen mahkemenin 2009/1693 Esas, 2010/830 sayılı kararı ile beraatine karar verilen sanıklar hakkında aynı müşteki tarafından farklı icra takip dosyasına dayalı olarak yapılan şikayet nedeni ile açılan dava dosyasının bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının veya davanın reddinin gerekip gerekmediği hususlarının tartışılması için anılan dava dosyasının bu dava dosyası birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13143, Karar No: 2017/10069, Tarih: 06.07.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/13143 E.  ,  2017/10069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalıların murisi ...'ın davacı ...'in babası olduğunun tespiti istenmiştir. Mahkemece babalığın tespitine karar verilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 301. maddesi kapsamında evlilik dışı birliktelikten doğup annenin kızlık hanesine kayıtlı çocuğun ölü baba mirasçıları aleyhine açtığı babalığın tespiti istemine ilişkindir.

1-Kamu düzeni ile yakından ilgili olan soybağının tespiti davalarında, Mahkemece, kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın soybağının doğru olarak tespit edilmesi zorunludur. Öncelikle baba olduğu iddia edilen ...'ın mezarının tespit edilip fethi kabir yapılarak ... incelemesine esas doku ve kemik örnekleri alınması, bu imkanın kullanılamaması halinde davacı ile kardeş olduğu iddia edilen davalılar arasında kardeşlik bağının olduğunu (aynı soydan geldiklerini) kanıtlar nitelikte.... incelemesi yaptırılması ve alınacak rapor ile tarafların diğer delilleri birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken,...testi yaptırılmadan sadece davacı beyanları, bir kısım davalıların kabul beyanı ve tanık ifadeleri yeterli bulunarak davanın kabulüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Baba olduğu iddia edilen ...'ın mirasçısı olmayan ... ile dava dilekçesinde davalı gösterilmesine rağmen karar başlığında davalı olarak yer verilmeyen nüfus müdürlüğü yönünden davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- ... mirasçı olmayıp, ...'ın vasisi olduğu anlaşılmakla bu kişinin davalı olarak karar başlığında gösterilmesi,

4- Mirasçı ...'ın dava açılmadan önce 19.04.2013 tarihinde öldüğü ve mirasçılarının taraf sıfatıyla davada yer aldıkları anlaşılmakla, kararın başlık kısmında Fatma'nın davalı olarak adının yazılması,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine gününde oybirliğiyle karar verildi.