muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20115, Karar No: 2010/1927, Tarih: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20115 E.  ,  2010/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı İstanbul ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... hakkındaki davanın husumetten reddine, İstanbul ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı İstanbul ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçerli değildir. Şöyleki;

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilir. Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden anonim şirkete yapılan özel amaçlı satışlar esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı İstanbul ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6106, Karar No: 2019/960, Tarih: 13.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6106 E.  ,  2019/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Hükme esas alınan 02.12.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunun bir örneği Kadastro Müdürlüğü’ne gönderilerek, raporda (A) harfi ile gösterilen bölümün tespit harici bırakılma tarih ve nedeninin ne olduğunun sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Çekişmeli taşınmaz bölümüne komşu 214 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağı, kadastro sonucu oluşan tapu kaydı ve varsa tespite dayanak belgelerin onaylı örneklerinin,

3- Davacı adına aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit ve/veya tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının ve miktarının Tapu, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak; varsa söz konusu taşınmazların kesinleşme durumlarını gösterir şekilde kadastro tutanak örneklerinin ve tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6592, Karar No: 2012/13729, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6592 E.  ,  2012/13729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yanca müvekkili aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus yolla icra takibine girişildiğini, takibe konu çeklerdeki müvekkili keşideci imzasının sahte olduğunu ileri sürerek takibe konu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin iyi niyetli hamil olduğunu, davacının yanında dava dışı ... ile birlikte müvekkilinin dükkanına gelerek oto lastiği alıp, karşılığında dava konusu çekleri verdiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/808 esas 2008/200 karar sayılı dosyasından alınan Adli Tıp Raporuna göre dava ve takibe konu çeklerdeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı, sahtelik definin mutlak defi olup herkese karşı ileri sürülebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne takibe konu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve şartları oluşmadığından davacı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10854, Karar No: 2010/9872, Tarih: 08.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10854 E.  ,  2010/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi davalı ... hakkında açtığı davada, daha dava dışı işverende çalıştığı süreye ilişkin tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, istek doğrultusunda karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir

uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esası hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

SU
Yargıtay — Esas No: 2009/6322, Karar No: 2010/4578, Tarih: 15.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6322 E.  ,  2010/4578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 102 ada 15, 106 ada 10, 113 ada 49 ve 51, 114 ada 7, 11, 12, 28 ve 130 ada 7 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar tutanaklarında yazılı hukuksal nedenlere dayanılarak 106 ada 10 parsel sayılı taşınmaz ölü olduğu belirtilmek suretiyle ...adına, 102 ada 15, 113 ada 49 ve 51, 114 ada 7, 11 ve 28 parsel sayılı taşınmaz ölü olduğu belirtilmek suretiyle ... adına, 114 ada 12 ve 130 ada 7 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava konusu taşınmazların ...mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında hazine 102 ada 15 ve 114 ada 28 parsel sayılı taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek davaya katılmıştır. Mahkemece davacı ...'nın davasının reddine, 102 ada 15, 113 ada 49 ve 51, 114 ada 7, 11, 12, 28 ve 106 ada 10 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline, katılan davacı hazinenin davasının kabulüne, 102 ada 15 ve 114 ada 28 parsel sayılı taşınmazların katılan davacı hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere göre dava konusu 102 ada 15, 113 ada 49 ve 51, 114 ada 7, 11, 12, 28 ve 106 ada 10 parsel sayılı taşınmazların hazine dışındaki tarafların ortak miras bırakanı Yusuf’tan kaldığı yönünde yanlar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ortak miras bırakanın, ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun şekilde bir paylaşmanın yapılıp yapılmadığı yönünde toplanmıştır.

Muris ...1915 (1331) tarihinde ölmüş ise de mirasçıları... ve ...’ın M.K.nun yürürlük gününden sonra öldükleri, bu nedenle adı geçenlerin terekesinin elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazların paylaşılıp paylaşılmadığının tespiti gerekir.

Muris ...1915 (1331) tarihinde ölmüş ise de mirasçıları... ve ...’ın M.K.nun yürürlük gününden sonra öldükleri, bu nedenle adı geçenlerin terekesinin elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazların paylaşılıp paylaşılmadığının tespiti gerekir.

Kural olarak ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, tüm mirasçılarının bir araya gelerek terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının, kendi payına düşeni aldıktan sonra, terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi koşuluna bağlıdır. Saptanan dava niteliği ile az yukarıda vurgulanan hukuksal olgular da dikkate alındığında, yerel mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri, olaylara dayanmayan soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibarettir. O halde, sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, öncelikle ortak miras bırakanın terekesine dahil dava dışı, başka taşınmaz mallar bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa sözü edilen taşınmazların kadastro tespit tutanakları ve dayanakları belgeler, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, bundan başka ortak miras bırakanın terekesine dahil menkul mallar varsa menkul malların niteliği, adedi ve değerleri belirlenmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ile tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde, taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazın hangi mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet ettiği yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, diğer mirasçı yada mirasçıların, miras payına karşılık kendilerine terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, bu konularda da yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, mirasçılar arasında, aynı nitelikte kadastro mahkemesinde görülmekte olan dava ya da davalar varsa, usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca davalar arasında, fiili ve hukuki irtibatın varlığı, davalardan biri hakkında verilecek hükmün, aynı nitelikteki diğer davanın sonucunu etkileyeceği gözönüne

alınarak dava dosyalarının, birleştirileceği düşünülmeli, sonuçlanan ve kesin hükme bağlanan, davalar varsa, deliller değerlendirilirken, sözü edilen taşınmazlarla ilgili olarak, yerel mahkemesinden verilen ve kesinleşen hükümler de gözönüne alınmalı, özellikle sözü edilen taşınmaz ya da taşınmazların, tespit tutanakları içeriğinde, paylaşma olgusuna, yer verilip verilmediği yönü üzerinde durulmalı, uyuşmazlığın niteliğine göre, deliller değerlendirilirken paylaşmada her bir mirasçıya eşit yüzölçümde ve eşit verimlilikte taşınmaz ya da ekonomik yönden aynı parasal değerde menkul mal, isabet etmesinin paylaşmanın koşulu olmadığı gözönünde tutulmalı, terekeye dahil bir yada birden fazla taşınmaz mal üzerinde bir yada bir bölüm mirasçının bir insan ömrünü aşacak biçimde zilyet olmalarının başlı başına paylaşmanın geçerli ve yeterli koşulu olmadığı bu olgunun az yukarıda belirlenen maddi ve hukuki olgularla desteklenip güçlendirilmiş olması gerektiği yönü üzerinde de durulmalı, bir ya da bir bölüm mirasçıya miras payına karşılık menkul mal verilmiş ise niteliği ve adedi belirlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de davaya konu olduğu saptanan 130 ada 7 parsel sayılı taşınmaz hakkında mahkemece karar yerinde olumlu olumsuz hüküm kurulmadığı, ayrıca 102 ada 15 ve 114 ada 28 parsel sayılı taşınmazlar hakkında hükmün (2). bendinde tespit gibi tapuya tesciline, (3). bendinde ise katılan davacı hazine adına tapuya tesciline karar verildiği anlaşılmakla infazda kuşku yaratacak şekilde hüküm oluşturulması dahi isabetsiz olup, davacı ...’nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 15.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10971, Karar No: 2015/5755, Tarih: 10.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10971 E.  ,  2015/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/579-2013/578

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin Dairemizin 19.09.2014 gün ve 2014/814 Esas, 2014/5757 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, takibe konu alacakların müvekkili tarafından temlik alındığını, alacakların kaynağının TMSF'ye devredilen S. A.Ş. ve İ. A.Ş.'den muflis şirkete kredi sözleşmesine istinaden kullandırılan krediler olduğunu, bu alacakların kamu alacağına dönüştüğünü ve bunlara tanınan imtiyazın müvekkillerine de tanınması gerektiğini müvekkili alacağının 3. sıra yerine 4. sıraya kaydedildiğini ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir.

Şikayet olunan vekilli, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 19.09.2014 gün ve 2014/814 Esas, 2014/5757 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Şikayet olunan vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366. maddesi ve HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27852, Karar No: 2022/12910, Tarih: 24.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/27852 E.  ,  2022/12910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastası olduğu belirlenen sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi gereği zorunlu müdafi tayin edilmesine karşın, tayin edilen müdafi huzurunda savunması alınmadan hüküm kurulması, suretiyle savunma hakkının kısıtlanması;

2-Akıl hastalığı nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilen sanığa, 5271 sayılı CMK'nin 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılması,

3-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.