muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4040, Karar No: 2022/7545, Tarih: 07.12.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/4040 E.  ,  2022/7545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.10.2021 tarihinde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.05.2017 tarihli hüküm Dairemizce incelenerek karar onanmış, mahkemece davalılardan ...’in karar düzeltme dilekçesi süresinde yapılmadığı gerekçesiyle ek kararla reddedilmiş, diğer davalı ... vekili tavzih talebinde bulunmuş, mahkemece 03.02.2022 tarihli ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiş, ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü :

K A R A R

Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Davacı vekili, 15.05.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici olarak kendisine bırakılan dava konusu 1183 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 1 numaralı meskenden davalıların tahliyesi ile ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Davalılar, dava konusu meskenin 24.01.2003 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile davacı tarafından dava dışı Nursel Keser'e satışının vaat edildiğini, 19.03.2007 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile de Nursel Keser tarafından davalı ...'ye satışının vaat edildiğini, davalıların taşınmazda taşınmazın malikinin davalı ... olduğu inancı ile karı-koca olarak birlikte ikamet ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece ilk kararda, davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı ... vekilince temyiz başvurusunda bulunulmuş, Yargıtay 14. Hukuk Dairesince karar bozulmuş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuş, Dairemizce hüküm onanmış, bilahare mahkemece davalılardan ...’in karar düzeltme dilekçesi süresinde yapılmadığı gerekçesiyle ek kararla reddedilmiş, diğer davalı ... vekili tavzih talebinde bulunmuş, mahkemece 03.02.2022 tarihli ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalılardan ... vekili, tavzih istemli dilekçesinde; her ne kadar davalı ... dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmiş ise de dosyada ...'nin eşi olması nedeniyle hukuken davalı olamayacağından karara açıklık getirilmesi talebinde bulunmuş, tavzih talebinin reddine dair verilen 03.02.2022 tarihli ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, HMK'nun 305. maddesinin koşullarını taşımayan tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle, 03.02.2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

Somut olayda; dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, HMK'nun 305. maddesinin koşullarını taşımayan tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle, 03.02.2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre tavzih talebinde bulunan davalı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun ek kararın ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 07.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12678, Karar No: 2022/3291, Tarih: 28.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12678 E.  ,  2022/3291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : 1) ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/11/2019 tarih ve 2017/11 (E), 2019/815 (K) sayılı kararı;

a)... hakkında katılan ...'a yönelik basit kasten yaralama ve hakaret suçlarından 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı,

b)... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli yaralamaya azmettirme suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı,

c)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yarama suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 12 ay 10 gün

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/06/2020 tarih ve 2020/1352 (E), 2020/1516 (K) sayılı kararı; "istinaf başvurularının esastan reddine" dair.

3)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/09/2020 tarihli ek kararı.

TEMYİZ EDENLER: Katılan sanık ... müdafii, katılan sanık ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/06/2020 tarih ve 2020/1352 (E), 2020/1516 (K) sayılı kararının katılan sanık ... müdafii ve katılan sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik basit kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen kararlara ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında verilen beraat kararlarının niteliği gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların temyizi mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/09/2020 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli yaralamaya azmettirme suçundan verilen beraat kararına ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...'a isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son maddelerinde düzenlenen nitelikli yaralama suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'a isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son maddelerinde düzenlenen nitelikli yaralama suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen "beraat" hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/06/2020 tarih ve 2020/1352 (E), 2020/1516 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan ... vekilinin; sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yarama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/06/2020 tarih ve 2020/1352 (E), 2020/1516 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünde bozma nedeni dışında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık ... müdafiinin; meşru savunmaya, suç kastı olmadığına, haksız tahrik indirim oranına, cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, cezanın fazla belirlendiğine, lehe kanun maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim hem ağır (5.) derecede kemik kırığı, hem hayati tehlike ve hem de organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanan katılanın olaydan sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildiği anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen yaranın nitelikleri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek sanığın eyleminin “kasten öldürmeye teşebbüs” suçunun unsurlarını oluşturması ihtimali nedeniyle, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/06/2020 tarih ve 2020/1352 (E), 2020/1516 (K) sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince “... 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3460, Karar No: 2023/3065, Tarih: 02.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3460 E.  ,  2023/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1927 E., 2022/862 K.

DAVA TARİHİ : 14.09.2020

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/341 E., 2021/607 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; borçludan olan alacağının tahsili amacıyla takip yaparak borçlunun taşınmazına haciz koyduğunu, kendi alacaklarına sıra cetvelinin 11.sırasında,şikayet olunan kurumun alacağına ise sıra cetvelinin ilk sırasında yer verildiğini, ancak şikayet olunan kurumun alacaklarının haciz tarihinden sonraki döneme ilişkin olduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; alacaklarının prim borcundan kaynakladığından bahisle devamlı artış gösterdiğini öne sürerek şikayetin reddini dilemiştir.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hükme esas aşınan bilirkişi raporuna göre; şikayet olunanın haciz tarihinden önce icra takibi başlatılan ve kesinleşen alacaklarının 22/11/2017 satış tarihi itibarıyla 6.510,08 TL asıl alacak, 4.085,92 TL Gecikme zammı ve 32,00 TL masraf olmak üzere toplam 10.628,00 TL olarak hesaplandığı, diğer bir kısım alacakların ise haciz ve satış tarihinden sonra kesinleştiği gerekçeleriyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vekili istinaf dilekçesinde; alacak miktarının işverenin prim borçlarını ödememesi nedeniyle sürekli arttığını bu nedenle işlemlerin aynı dosya üzerinden yürütüldüğünü, tüm borçların birleştirildiğini ana dosyadaki hacze eklendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vekili istinaf dilekçesinde; alacak miktarının işverenin prim borçlarını ödememesi nedeniyle sürekli arttığını bu nedenle işlemlerin aynı dosya üzerinden yürütüldüğünü, tüm borçların birleştirildiğini ana dosyadaki hacze eklendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile haciz tarihinden sonra oluşan yeni alacakların, önceki hacizden yararlanamayacağı, alacaklılara pay ayrılırken, bedeli paylaşıma konu malın satıldığı tarihteki ana para, fer'iler ve takip masrafından oluşan toplam alacak miktarı, satış tarihi itibariyle hesaplanıp kesin alacak miktarının belirleneceği ve bunu gözeten bir sıra cetvelinin düzenlenmesi gerektiği gerekçeleriyle şikayet olunanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunanlar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekilleri temyiz dilekçelerinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 83 ncü maddesi, 142 nci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayet olunan vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayet olunan harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4397, Karar No: 2014/6289, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4397 E.  ,  2014/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI : 2011/371-2012/516

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların oğlu M.T.D.’nin askerlik görevini yaptığı sırada davalıya ait araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, davacıların çocuklarının desteğinden mahrum kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı anne ve baba için ayrı ayrı 500 TL. maddi, 30.000 TL. manevi, desteğin kardeşi S. N.için 30.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini davacı baba için 118.637,08 TL., anne için 108.737,33 TL. olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, idarenin kusuru bulunmadığını, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğin, davacıların desteğinin araçta emniyet kemerini takmayarak kusurlu olduğunu, 2330 sayılı yasa gereğince davacılara ödeme yapıldığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı anne ve babaya 2330 sayılı yasa kapsamında maddi ve manevi tazminat ödendiği, yapılan mahsuplardan sonra davacı baba için 118.637,08 TL., anne için 108.737,33 TL.maddi tazminatın olay tarihinden faizi ile davalıdan tahsiline, davacı anne ve babanın manevi tazminata ilişkin fazla taleplerinin reddine, davacı Selin Nur için 7.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve davacılar tarafından davalı Milli Savunma bakanlığının 2918 sayılı karayolları Trafik Kanunu’nun 85. maddesi gereğince işleten olarak sorumluluğuna dayanılmış olduğundan davanın adli yargı yerinde görülmüş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı Milli Savunma Bakanlığı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar desteğin anne, baba ve kardeşidir. Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan her bir davacı için kabul edilen tazminat yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti belirlenmelidir.

2- Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar desteğin anne, baba ve kardeşidir. Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan her bir davacı için kabul edilen tazminat yönünden ayrı ayrı vekalet ücreti belirlenmelidir.

3-Davacı S.. D.. kazada vefat eden M. T. D.’nin kardeşi olup manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47.(TBK.56) maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacı S.. D.. için kardeşinin ölümü nedeniyle takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Milli Savunma Bakanlığı vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9920, Karar No: 2006/11779, Tarih: 27.11.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/9920 E.  ,  2006/11779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/05/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı kayden maliki olduğu ..ve .. parsel sayılı taşınmazlara, davalı tarafından gecekondu yapılmak suretiyle işgal edildiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi, yıkım  ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ’in raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı yere elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda ecrimisile ilişkin hüküm kurulmamış olmasına karşın buna çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  27.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.