muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10988, Karar No: 2012/17912, Tarih: 01.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10988 E.  ,  2012/17912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3921, Karar No: 2020/4309, Tarih: 29.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3921 E.  ,  2020/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı kadın, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun'un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Feragat ve kabul, 6100 sayılı Kanun'un 307 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. 22/7/2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanunla değişen 310/2-3. maddesiyle; feragat veya kabulün, hükmün verilmesinden sonra yapılması halinde, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmeyeceği ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verileceği; feragat veya kabulün, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması halinde ise, Yargıtayca temyiz incelemesi yapılmaksızın dosyanın feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderileceği hüküm altına alınmıştır. Somut olayda, davacı erkeğin 17.12.2019 tarihli dilekçesi ile yargılama giderlerinden feragat ettiği anlaşılmaktadır. Bu dilekçede kimlik tespiti yapılmadığı da gözetilerek, öncelikle feragat dilekçesinin davacı erkeğe ait olup olmadığı hususu araştırıldıktan sonra feragat konusunda ek karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 29.09.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/10936, Karar No: 2014/15171, Tarih: 18.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10936 E.  ,  2014/15171 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 3. İş Mahkemesince verilen 12.11.2013 günlü ve 415 - 395 sayılı hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Hükmün tefhiminin, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3'üncü maddesi uyarınca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 489'uncu maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388'inci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi gerekçeli kararın da tebliğ edilmediği anlaşıldığından, Anayasa Mahkemesi'nin 2012/1034 bireysel başvuru numaralı talep konusunda verdiği, 10 Mayıs 2014 tarihli ve 28996 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 20.03.2014 tarihli kararında yer alan “...başvurucuya ilk derece mahkemesi kararının gerekçesini bilerek ve bu gerekçeye karşı iddialarını sunacak şekilde temyiz başvurusu yapma imkânı verilmesinde hukuki yarar bulunduğu...” şeklindeki gerekçe de dikkate alınmak suretiyle;

Gerekçeli kararın; taraf vekillerine vekiline tebliğ edildiğine dair tebliğ mazbatalarının dosyada bulunmadığı anlaşıldığında; taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432'inci maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 445'înci maddesinde dava ve diğer yargılama işlemlerinin elektronik ortamda gerçekleştirildiği hâllerde UYAP kullanılarak verilerin kaydedileceği ve saklanacağı ifade edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 02.04.2014 gün 2-290-486 sayılı ilamında da belirtildiği üzere; sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemeye geliş sırasına göre ve okunabilecek şekilde taranarak UYAP sistemine aktarılması ve aktarılan evrakların dizi pusulasının da eklenmesi suretiyle mümkündür. Dizi pusulası hazırlanıp UYAP ortamına atılmadığı takdirde fizik dosya içinde bulunan evrakların tamamının dijital dosya içine atılıp atılmadığının denetlenmesi imkanı da bulunmamaktadır. Temyize konu dosyada bulunan evrakın elektronik ortamda bulunmaması, geliş sırasına ve türüne uygun okunaklı şekilde taranmaması halinde sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılamaz.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği’nin “yazı işleri hizmetlerinin yürütülmesi” başlıklı 6'ncı maddesinde dizi pusulası düzenleme görevi zabıt katipleri görevi arasında sayılmış, aynı maddenin 3'üncü fıkrasında da mahkeme yazı işlerini denetlemek, hukukî başvuru veya kanun yolları incelemesi için dosyayla ilgili gerekli işlemleri yapmak ya da yaptırmak mahkeme yazı işleri müdürünün görevleri arasında sayılmış, aynı maddenin 2'nci fıkrasında ise yazı işleri hizmetlerinin hakimin denetimi altına yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda dava dosyası UYAP sistemi üzerinden gönderilmiş olup, hükme esas alınanlar da dahil olmak üzere bir kısım belgelerin ters, bir kısmının yarım taranarak UYAP sistemine aktarıldığı, belgelerin geliş sırasına göre taranıp isimlendirilerek okunaklı şekilde elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle; dava dosyasının tümünün anılan belgeler dahil olmak üzere tam ve okunaklı şekilde taranması sağlandıktan ve tüm belgeler adlandırılıp geliş sırasına göre elektronik ortama aktarılarak dizi pusulasına bağlandıktan sonra dosya UYAP ortamında; bunun teknik ya da fiili olarak mümkün olmaması durumunda ise dava dosyası aslı söz konusu belgeler de eklenerek fiziki olarak; gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8, Karar No: 2020/3469, Tarih: 07.07.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/8 E.  ,  2020/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/01/2016 tarih ve 2013/168-2016/4 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... adıyla diğer davalı şirket tarafından 2010 ve 2012 yıllarında bir ve ikinci bası şeklinde çoğaltıp yayımı yapılan “SMT ANATOMİ SLAYT ATLASI” isimli kitabın, müvekkilinin mâli haklarına sahip olduğu ve 2005 yılından bu yana basılıp dağıtılan ...'ın Anatomi Ders Notlarından yararlanılarak oluşturulmuş “ANATOMİ ŞEKİL KİTAPÇIĞI” isimli eserden kopyalandığını davalıların müvekkilinin eserden doğan haklarına tecavüzde bulunulduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla FSEK'in 68. maddesi uyarınca her bir basım için 5.000,00.-TL olmak üzere şimdilik 10.000,00.-TL telif tazminatının haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...'ın eser sahibi, diğer davalı müvekkili şirketin de eser ile ilgili telif hakkının sahibi olduğunu, içeriğin bilimsel nitelikte ve çoğunlukla yurtdışında hazırlanan yabancı eserlerden alınarak oluşturulduğunu, bu hususun taraflar arasında görülüp sonuçlanan İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin E.2010/367, K.2012/358 sayılı karar içeriğinde de ifade edildiğini, davalı ...'ın halen davacı şirketin ortaklarından olduğunu, davacı şirketin dershanelerinde beş yıl anotomi yayınlarının editörlüğünü gerçekleştirdiğini, müvekkili şirketin basıp dağıttığı eser içeriğindeki şekillerin yabancı anatomi eserlerinden alındığını, bir kısmının da bizzat müvekkili yazar tarafından çizimlerinin yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının “ANATOMİ ŞEKİL KİTAPÇIĞI”nın iki bölümden oluştuğu, birinci bölümün 60 sayfa, ikinci bölümün ise 180 sayfa olduğu, üzerinde herhangi bir yazar ismi ve içeriğinin öğretimde kullanılan slaytlardan ibaret bulunduğu, anatomi atlaslarından yapılan alıntılarla oluşturulduğu, herhangi bir hususiyet taşımadığından eser sayılmasının mümkün olmadığı, davalıların yayımını gerçekleştirdiği “SMT ANATOMİ SLAYT ATLASI” ürününün 2010 ve 2012 yıllarında iki baskısının yapıldığı, içeriğinin öğretimde kullanılan slaytların basılı hale getirilmesinden oluşturulduğu, herhangi bir hususiyet taşımadığından eser sayılmasının mümkün olmadığı, davacı ve davalı ürünlerinin içeriğindeki slaytların 533'ünün aynı nitelikte olduğu, her birinin genel anatomi kitap ve atlasları ile internetten alınmış bulundukları, bunların doğrudan davalı kitabından alındığının kesin olarak tespitinin yapılamadığı, ortak olan 533 slayttaki resimlerin herhangi bir özgünlük taşımadığı, dünyadaki hemen her anatomi öğretim üyesinin derslerinde yararlandığı ve yaygın kullanımı olan anatomi kaynaklarından alındıkları, ortak unsurların birinin diğerinden alındığını göstermeye elverişli olmadığı, davanın FSEK kapsamında olan eserden kaynaklanan haklara tecavüze dayalı telif tazminatı istemini içerdiği, oysa davacının dayandığı ürünün eser vasfının olmadığı, telif tazminatının sadece eserden doğan hakların ihlali halinde hüküm altına alınabileceği, diğer taraftan bunların doğrudan davalı kitabından alındığının kesin olarak tespitinin yapılamadığı, bu sebeple haksız rekabet hükümlerinin de olayda uygulanma yerinin olmadığı, İstanbul 3.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin E.2010/367, K.2012/358 sayılı kararının davacının hak sahipliğini ispat edemediği vakıasına dayalı olduğu ve bu yargılamada varılan sonuçları etkileme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2063, Karar No: 2013/21777, Tarih: 27.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2063 E.  ,  2013/21777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK.'nın 89/1-2-c-e, 62, 52/4, 53/6. maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, olayın öngörülemez olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Özel OSM Ortadoğu Hastanesinin hasta durum değerlendirme raporunda, yüzde sabit iz açısından 6 ay sonra plastik cerrahi uzmanı tarafından değerlendirilmesi gerektiği, iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine, duyu veya organlarından birinin işlevini yitirmesine, konuşma veya çocuk yapma yeteneklerinin kaybolmasına neden olabilecek bir durumun mevcut olduğu, onsekiz ay sonra göz muayenesi ile kontrol değerlendirmesinin uygun olacağı ibarelerinin yer aldığı da dikkate alındığında, kati ve ayrıntılı olmayan ayrıca içerik olarak da yetersiz olan rapor ile yetinilerek katılanın yaralanmasının niteliğine ilişkin olarak Adli Tıp Şube Müdürlüğü ya da tam teşekküllü bir üniversite hastanesinden kati rapor alınmadan yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi yerine 52/4. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak ceza miktarı itibarı ile kazanılmış hakkının gözetilmesi koşuluyla BOZULMASINA, 27.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/122, Karar No: 2012/54, Tarih: 08.02.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/5-122 E.  ,  2012/54 K.**

* KAMULAŞTIRMASIZ EL ATMA, KAL, ECRİMİSİL DAVASI

* TARAF SIFATI

* DERE YATAĞININ GENİŞLETİLMESİ

* KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Geçici Madde 6

* TÜRK MEDENİ KANUNU (4721) Madde 683

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “Kamulaştırmasız Elatma, Kal, Ecrimisil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 18.03.2010 gün ve 2008/175 Esas ve 2010/55 Karar sayılı kararın incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin 18.10.2010 gün ve 2010/13395 Esas ve 2010/17579 Karar sayılı ilamı ile;

(...Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmaza, İncesu Köprüsü Mevkii Taşkın Koruma İnşaatı Projesi çalışmaları sırasında Değirmendere dere yatağının genişletilmesi ve istifli tahkimat duvarı yapılması suretiyle taşınmazın aynına kamulaştırmasız el atıldığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle davanın kabulü yerine, yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN : Davacılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaza vaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemece, davanın reddine dair verilen hüküm, davacılar vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçeyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece önceki kararda direnilmiş; hükmü, davacılar vekili temyize getirmiştir.

1-Davacı Şadıman Yönünden yapılan incelemede;

Öncelikle, taraf sıfatının irdelenmesinde yarar vardır:

Bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin (davacının) veya o hakka uymakla yükümlü olan borçlunun (davalının); bir başka deyişle o davada davacı ve davalı sıfatının kime ait olacağı tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın taraflarının, o dava yönünden davacı veya davalı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder: Medeni Usul Hukuku, Yetkin Yayınları, Ankara 1995, 7.baskı, s.231).

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Kuru, Baki-Arslan, Ramazan-Yılmaz, Ejder: Medeni Usul Hukuku, Yetkin Yayınları, Ankara 1995, 7.baskı, s.231).

Görüldüğü üzere, taraf sıfatı sadece usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu sübjektif hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olduğundan; taraf sıfatının yokluğu, davada taraf olarak gözüken kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel teşkil etmekle def'i değil, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülmesi mümkün ve mahkemece de kendiliğinden nazara alınması zorunlu bir itiraz niteliğindedir.

Nitekim aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulu’nun 23.06.2004 gün ve 2004/4-371 E. 2004/375 K.; 18.04.2007 gün ve 2007/5-233 E., 2007/221 K.; 04.03.2009 gün ve 2009/10-34 E. 2009/104 K.; 04.11.2009 gün ve 2009/2-402 E., 2009/484 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

O halde, dava konusu şey üzerinde kim veya kimler hak sahibi ise, dava da bu hakka sahip kişilerce açılabilir.

Somut olaya gelince;

Her ne kadar davacılar vekilince, davacılardan Şadıman  adına da vekaleten dava açılmış ise de; Davacı Ş’nin eşi Osman , babası muris Murat’den, önce ölmüş olması nedeniyle, bu davacı mirasçı olmayıp; davada taraf sıfatı da bulunmamaktadır.

Mahkemece, davada taraf sıfatının bulunmadığı ve davanın salt bu nedenle reddi gerektiği gözetilmeden, davacı Şadıman’ın da mirasçı imiş gibi kabulü ile bu davacı hakkında da davanın esastan reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın, adı geçen davacı yönünden bu değişik gerekçeyle bozulması gerekir.

2-Diğer davacılar vekilinin temyizine gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki karekarda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :

1- Davacı Şadıman’ın, davada taraf sıfatı bulunmadığından, kararın yukarıda (1) .maddede yer alan değişik gerekçeyle BOZULMASINA,

2- Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının, diğer davacılar yönünden Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/984, Karar No: 2008/735, Tarih: 15.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/984 E.  ,  2008/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 126 ada 7 parsel sayılı 40,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle . Köyü Tüzel Kişiliği adına su deposu vasfı ile tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 126 ada 7 parselin ve kendisi adına tespit edilen 126 ada 2 parselin doğusunda yol olarak bırakılan kısmın adına tescili için Köy Tüzel Kişiliğini davalı göstermeden Hazineye karşı dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve Fen Bilirkişisi raporunda "A" ile gösterilen ve yol olarak bırakılan kısmın davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kısa kararda çekişmeli 126 ada 7 sayılı parselin fen bilirkişisi raporunda 7/B ile gösterilen kısmının ve davacı adına tespit edilen 126 ada 2 parselin doğusunda “A” ile gösterilen yolun kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı adına tesciline karar verilmiş; gerekçeli kararda ise, 126 ada 7 parselin 7/B ile gösterilen kısmına ilişkin hüküm kurulmamıştır. Bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar hakkında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. 10.04.1992 gün, 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Kabule göre yol olarak bırakılan taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmediğinden bu tür davalara bakmak görevi kadastro Mahkemesine ait değildir. Tutanak düzenlenmeyen taşınmazlara ilişkin davalara bakmak görevi genel mahkemelere ait olup, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 7.maddesi gereğince Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkindir ve bu hususun re’sen gözetilmesi gerekir. Bu taşınmaz yönünden Mahkemenin görevsizliğine dosyanın Genel Mahkemelere gönderilmesine karar verilmek gerekirken, bu husus gözardı edilerek işin esasına girilerek karar verilmesi de isabetsizdir. Davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

S/KŞ.