muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21603, Karar No: 2015/844, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21603 E.  ,  2015/844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4965, Karar No: 2011/9036, Tarih: 11.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4965 E.  ,  2011/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 3.kişi ... ile davalı alacaklı ..., borçlu ... aralarındaki dava hakkında Kayseri 3.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 15.6.2010 gün ve 2009/64-2010/534 sayılı hükmün Dairenin 8.3.2011 gün ve 2010/8654-2046 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı 3.kişi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve işyeri devrinin danışıklı olmadığı düşünülse dahi devrin İİK’nun 44.madde koşullarına uygun yapıldığı iddia ve ispat edilmemiş ve işyerini devir alan davacı BK’nun 179. maddesine göre devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağına göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 saylı HUMK’nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 185,00 TL para cezasının davacı 3.kişiden alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 11.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/642, Karar No: 2010/3855, Tarih: 09.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/642 E.  ,  2010/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 1.558,12 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1560 Esas sayılı dava dosyası da ... bu dosya ile birleştirilmiştir. Mahkemece davanın ve birleştirilen davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı (idare) vekili dilekçesinde; davalıya sözleşmeli personel olmasına rağmen Kasım 2005- 2007 tarihleri arasında denetim tazminatı ödendiğini, Maliye Bakanlığının 20.04.2009 tarihli yazısı ile bu ödemenin yersiz olduğu belirtildiğinden; 1.558,12 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/1560 Esas sayılı dava dosyası da işbu dosya ile birleştirilmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; “Davalının ... Başkanlığında uzman ve uzman yardımcısı kadrosuna karşılık sözleşmeli olarak çalıştığı hususunda ve çalıştığı süre içinde kendisine E. denetim tazminatı ödendiği hususunda ihtilafın bulunmadığı, davalının bu çalışmasının yokluk veya açık hataya dayalı işlem sonucu olmadığı gibi davalıya yapılan ödemelerin davalının gerçek dışı beyanı ve hilesinden kaynaklanmadığı, davacının ilgili ödemelerin yapılmasından sonra 20.04.2009 tarihli Maliye Bakanlığı Bütçe Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün yazısına istinaden; yapılan ödemelerin idarenin yanlış tasarrufu sonucu yapılan ödeme olduğunun kabulü ile iadesi istemine ilişkin olan talebin Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.12.1973 tarihli 1968/E. 1973/14 sayılı kararı gereği ödemenin yapıldığı tarihten itibaren 60 günlük idari dava açma süresi içerisinde istenmesi gerektiği, davalıya yapılan son ödemenin 2007 yılı Mayıs ayında olması nedeniyle 60 günlük idari dava açma süresi geçtikten sonra yapılmış olan talebin yerinde olmadığı, gerekçesiyle” davanın ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davacı idarenin; (sözleşmeli personel olmasına rağmen) hataen E. Denetim tazminatı adı altında ödemede bulunduğu ... sürülerek; yersiz ödenen 1.558.12 TL'nin faiziyle tahsili istenilmektedir. Birleştirilen davada da ; 15.....2997-14.01.2009 tarihleri arasında ödenen 1.796,80 TL'nin tahsili talep edilmektedir. Dosya kapsamından, davalıya yapılan ödemenin daha önce bu yolda alınmış bir karara dayanmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.

Borçlar Kanununun 62. maddesi gereğince, borç olmayanı rızası ile ödeyen kimse yanlışlığa düştüğünü ispat ettiği takdirde ödediğini geri isteyebilir.

Yine, HGK.nun 2005.12.1984 tarih, 1982/13-387 E.-1984/997 K. sayılı kararında; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemelerin idare tarafından BK.nun sebepsiz zenginleşme kurallarına göre geri istenebileceği açıklanmıştır.

Mahkeme gerekçesiyle belirtilen, Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 22.12.1973 gün ve 1968/8-1973/14 sayılı kararı; idarenin “şart tasarrufuna” ilişkindir. Somut olayda ise; davacı idarenin davalıya mevzuata aykırı olarak yaptığı hatalı ödemeden sözedilmektedir.

O halde, mahkemece; herhangi bir şart tasarrufa dayanmayan salt hatalı ödemenin, Borçlar hukukunun haksız iktisap kuralları çerçevesinde istenip istenemeyeceği tartışılmadan, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA , 9.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4010, Karar No: 2020/4926, Tarih: 08.09.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4010 E.  ,  2020/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine ilişkin kararın ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce yapılan istinaf incelemesi sonucunda; istinaf isteminin esastan reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların eşi/babası olan ...ın Teb Finansman A.Ş.'den araç kredisi kullandığını, davalı tarafından hayat sigortası poliçesi tanzim edildiğini, ...'ın 05.04.2014 tarihinde vefat ettiğini, murisin hastalığını beyan formunda belirtmediği gerekçesiyle davalının ödemede bulunmadığını, ... A.Ş. tarafından haklarında icra takibi yapıldığını, ihtirazi kayıtla ödemede bulunduklarını, hayat sigortasının kredi için zorunlu olarak yapıldığını, matbu evrakların imzalattırıldığını, tip sözleşmelerin tüketici bakımından haksız şart niteliği taşıdığını beyanla, şimdilik 29.445,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ...'ın kredi bilgilendirme formu imzaladığını, 2010 yılında müteveffanın hastaneye yattığını, epikriz kaydında alkolik pankreatit tanısı konulduğunu, 25 yıldır alkolik olduğunun açıklandığını, yine 2012 yılında

Gastroenteroloji servisine yatış yapıldığını, hastane raporunda alkolik pankreatit karaciger sirozu teşhisi yapıldığını, hastalığın sigortalı tarafından bildirilmediğini, beyan edilmeyen hastalık ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nun 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 54,40 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 08/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4226, Karar No: 2014/2899, Tarih: 06.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4226 E.  ,  2014/2899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18009, Karar No: 2010/10, Tarih: 25.01.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/18009 E.  ,  2010/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Sanık ... ile ilgili kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK.nın 231/5,14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, Katılan sanık ... ve sanık ... ve Katılan ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle BOZULMASINA,

Sanıklar ... ve ...’ın Katılan ...’ya ve Katılan sanık ...’e yönelik yaralama eylemleri nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

Katılan ... ve Katılan sanık ...’in yargılama aşamalarında ısrarlı ve istikrarlı bir şekilde av tüfeği ile yaralanmaya sebebiyet verenin sanık ... olduğunu, kardeşleri sanık ...’un sanık ...’ın sabıkalı olması nedeniyle başından beri suçu üstlendiğini beyan etmeleri; duruşma savcısı tarafından 13.02.2009 tarihli oturumda tanıklar Pınar Kurtulmuş ve Necla Kurtulmuş’un da ifadelerinin alınması yönünde talepte bulunduğunun anlaşılması karşısında, mahkemenin bu hususta olumlu yada olumsuz bir karar almadan eksik incelemeyle hüküm kurması,

Bozmayı gerektirmiş, Katılan sanık ... ve sanık ... ve Katılan ...’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3446, Karar No: 2013/6861, Tarih: 09.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/3446 E.  ,  2013/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Yargılama sırasında dosyaya celbedilen ... 4. İcra Mahkemesi'nin 2010/515 E, 2011/4671 sayılı dosyasına gönderilen ... 1. Aile Hukuk Mahkemesi'nin 19.11.2009 tarihli der kenarında 03.06.2009 tarihli boşanma kararının temyiz edilmediği, kararın tazminat yönünden temyiz edildiği belirtilmiş olduğu halde, İcra Mahkemesince aynı ilamın 04.04.2011 tarihinde boşanma yönünden kesinleştiğine dair şerhin esas alındığı görülmektedir. Anılan cevapların birbiri ile çeliştiği anlaşıldığından İcra Mahkemesi'nce Aile Mahkemesi'nden 03.06.2009 tarihli boşanma ilamının borçluya tebliğ tarihi ve boşanma yönünden temyiz edilmemişse bu tebliğ tarihine göre kararın boşanma yönünden kesinleşme tarihi, boşanma yönünden temyiz edilmiş ise kesinleşme tarihi istenerek, yukarıda esas ve karar numarası belirtilen ... 4.İcra Mahkemesi'nin kararında belirlenen kesinleşme tarihi ile örtüşüp örtüşmediği denetlenmelidir. Şikayetin bu doğrultuda çözümü gerekirken çelişki giderilmeden ve dayanak ilamın kesinleşme tarihinin 04.04.2011 olarak kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz talebinin kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 3. maddesi gereğince HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3123, Karar No: 2020/8146, Tarih: 07.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3123 E.  ,  2020/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310 “(1)Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 23.11.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca karar veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25093, Karar No: 2014/1940, Tarih: 28.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25093 E.  ,  2014/1940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/461-2013/227

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezine uzak mesafede Belde Belediyesi hudutlarında olmasına karşın, ilçe merkezinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Sağmalı Beldesi ve civarında benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Ayrıca; Özalp Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012-381,2013/201 karar sayılı dosyasında dava konusu taşınmazla aynı belde de bulunan taşınmaza yapılan inceleme sonucu Mart 2012 tarihinde 17,29-TL ve 5,12-TL değer biçilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) El atılan ve yol haline dönüşen kısmın davacıların payı oranında tapusunun iptali ile terkinine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, tesciline de karar verilmiş olması,

3) Davalı idare harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5504, Karar No: 2012/7234, Tarih: 07.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5504 E.  ,  2012/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNAN : ..

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu hakkında başlattıkları kambiyo senedine dayalı icra takibinde, borçluya ait taşınmazlara müvekkili lehine 18.10.2007 tarihinde ihtiyati haciz uygulandığını ve takibin 09.01.2008 tarihinde kesinleştiğini, şikayet olunanın aynı borçlu hakkında başlattığı icra takibinde ise taşınmazlara 07.11.2007 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu ve takibin 09.01.2008 tarihinde kesinleştiğini, takiplerin kesinleşme tarihleri aynı olduğundan ihtiyati haciz tarihleri esas alınarak müvekkiline sıra cetvelinden birinci sırada yer verilmesi ve satıştan elde edilen gelirden öncelikle müvekkiline ödeme yapılması gerekirken, Siverek İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunan ile müvekkiline garameten paylaştırma yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile satıştan elde edilen gelirin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, takiplerin kesinleşme tarihleri aynı olduğundan, icra müdürlüğünce satıştan elde edilen paranın garameten paylaştırılmasına karar verildiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin başlattığı icra takibinde ihtiyati haciz tarihinin 07.11.2007, şikayet olunanın başlattığı takipte ise 18.10.2007 tarihi olduğu, her iki takibin de 09.01.2008 tarihinde kesinleştiği, bu durumda satış bedelinin garameten paylaştırılmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18575, Karar No: 2014/4246, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18575 E.  ,  2014/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir. Bu kavramlar Türk Ticaret Kanununun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir.

Türk Ticaret Kanunu Madde 14'te, Tacir;

"(1) Kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir.

Ticaret şirketleri,aynı yasanın Madde 124'te;

”(1)Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir.

(2) Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır.

Kooperatif yöneticilerinin,kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl, kabul edilmiştir.Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir.

Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler Kanununun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır. Madde 55 - Yönetim Kurulu, kanun ve anasözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır.Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır.Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir.