muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/827, Karar No: 2010/3323, Tarih: 12.04.2010

3- Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanun’unun 92. maddesinin (f) bendi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası Genel Şartlarının A.3.maddesinin (e) bendi gereği manevi tazminat talebinin poliçe kapsamı dışında olduğu dikkate alınmadan davalı ... şirketini de hükmedilen manevi tazminattan sorumlu tutacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Davalı ... ... Sigorta AŞ nin harç, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden maddi ve manevi tazminat miktarları için belirlenen tüm yargılama giderlerinden diğer davalılarla birlikte sorumlu tutulması da isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Tur. Ltd. Şti vekilinin temyiz isteminin feragat nedeni ile reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Ltd Şti vekilinin tüm, davalı ... vekilin ise sair temyiz itirazlarının reddine 3 ve 4 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itrazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.583,60 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... İnş. Nak. Turz. Pet. Ürn. San. Tic. Ltd.Şti.'nden alınmasına, peşin alınan harcın istekr halinde temyiz eden davalılar ... Turz. Tic. San. Taş. Ltd. Şti., Axa ... Sigorta AŞ'ye geri verilmesine 12.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11473, Karar No: 2023/2275, Tarih: 09.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11473 E.  ,  2023/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1210 E., 2022/1373 K.

DAVA TARİHİ : 18.05.2016

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/820 E., 2022/280 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin bir buçuk yıl kanser tedavisi gördüğünü, davalının müvekkilinden uzaklaştığını, davalının evi terk ederek ablasıyla yaşadığını, eve geri dönemediği belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2017 tarih ve 2016/411 Esas, 2017/461 Karar sayılı kararı ile davalının kusurunun ispatlanamadığı, davacının ise sadakat ilkesine aykırı davrandığı ve tamamen kusurlu olduğu, hiç kimsenin tamamen kendi kusuruna dayanarak hak elde edemeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2017 tarih ve 2016/411 Esas, 2017/461 Karar sayılı kararı ile davalının kusurunun ispatlanamadığı, davacının ise sadakat ilkesine aykırı davrandığı ve tamamen kusurlu olduğu, hiç kimsenin tamamen kendi kusuruna dayanarak hak elde edemeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili tarafından davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin 09.06.2021 tarih ve 2020/700 Esas, 2021/795 Karar sayılı kararı ile taraf tanıkları davalı kadının psikolojik sorunlarının bulunduğunu, sinir krizi geçirerek müşterek konutu terk ettiği ve psikolojik sorunlarının devam ettiğini beyan etiklerinden davalı kadının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve sonucuna göre yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesi kararının esası incelenmeden kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C.İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadının vesayet altına alınmasını gerektirecek bir rahatsızlığının bulunmadığı, davalının kusurunun ispatlanamadığı, davacının ise sadakat ilkesine aykırı davrandığı ve tamamen kusurlu olduğu, hiç kimsenin tamamen kendi kusuruna dayanarak hak elde edemeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince yapılan kusur belirlemesi ve tüm kusurun davacıya yüklenmiş olmasının hatalı olduğunu, hastalık döneminde kadın eşin erkek eş ile ilgilenmediğinin ve birlik görevlerini ihmal ederek evi terk ettiğinin sabit olduğunu, davalının boşanmaya karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince yapılan kusur belirlemesi ve tüm kusurun davacıya yüklenmiş olmasının hatalı olduğunu, hastalık döneminde kadın eşin erkek eş ile ilgilenmediğinin ve birlik görevlerini ihmal ederek evi terk ettiğinin sabit olduğunu, davalının boşanmaya karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının davaya cevap vermeyerek davacıya bir kusur atfetmediğinden davacıya kusur yüklenmesinin hatalı olduğu, davalının evi terk ettiği ve davacının ısrarlarına rağmen ... süredir eve dönmediği, davalının haklı bir neden olmaksızın ortak yaşamı terk etmiş olması nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, davalı kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin istinaf talebinin kabulüne, kararın kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkiline kusur yüklenmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, erkek tarafından açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında davalı kadına kusur yüklenmesinin ve davanın kabulüne karar verilmesinin dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince kadına evi terk ettiği ve davacının ısrarlarına rağmen ... süredir eve dönmediği, davalının haklı bir neden olmaksızın ortak yaşamı terk ettiği vakıası kusur olarak yüklenmişse de davalı kadına kusur olarak yüklenebilecek bir vakıanın varlığının ispatlanamadığı, terk hukuki sebebine dayalı olarak açılmış bir boşanma davasının da bulunmadığı, davanın evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı olduğu bu düzenlemeye göre boşanmaya karar vermek için davalının az da olsa kusurlu olduğunun kanıtlanması gerektiği, davalı kadının herhangi bir kusurunun kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, yukarıda açıklanan sebeple davacı erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken, kanun hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi ... olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7975, Karar No: 2007/9142, Tarih: 27.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7975 E.  ,  2007/9142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... 8. Asliye Hukuk ve 1. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 05.02.1998 tarihinde açılan evlilik birliği içinde edinilen mallar için katkı payı nedeniyle alacak ve tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince 4787 Sayılı Yasanın 4/1. maddesi ve geçici 1. maddesi uyarınca konunun Aile Mahkemesini ilgilendirdiğinden bahisle dosya Aile Mahkemesine gönderilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, bu tür davaların Türk Medeni Kanununun 2. kitabından kaynaklanmadığı, dolayısıyla 4787 Sayılı Yasa ile Aile Mahkemesinin görevine giren işlerden olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda, davanın 05.02.1998 tarihinde T.M.Y.sından önce açıldığı, dava tarihinde tarafların evli oldukları 09.06.2000 tarihinde 8. Asliye Hukuk Mahkemesi kararı ile boşandıkları, eldeki davanın katkı payına yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

Tespit edilen bu duruma göre; Medeni Yasanın yürürlüğe girdiği 1 Ocak 2002 tarihinden önce edinilen malların iadesinin ancak Borçlar Kanunu ve Genel Hükümlere göre istenebileceği, konunun Medeni Yasanın 2. kitabında yer almadığı anlaşıldığından, davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20414, Karar No: 2016/13866, Tarih: 20.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20414 E.  ,  2016/13866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi alacak talebi, reddedilen nafaka ve tazminat talepleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin usulune uygun olarak harcı yatırılarak açılmış boşanmanın feri niteliğinde olmayan maddi tazminat talebinin bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkeğe dava dilekçesinin tebliğinin 07.11.2013 tarihinde yapıldığı davalı tarafından cevap dilekçesinin ise 05.12.2013 tarihinde yasal süresinden sonra mahkemeye sunulduğu anlaşılmaktadır

İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi” başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 141. maddesi “(1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişlelilemez yahut değiştirilemez. (2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır.” şeklindedir.

Anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği üzere; tarafların karşılıklı dilekçelerini verdikleri aşamada, herhangi bir sınırlamaya bağlı olmadan uyuşmazlığın genel çerçevesi içinde iddia ve savunmalarını değiştirebilecekleri kabul edilmiştir ....şüphesiz bu imkan, sadece cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçesi için söz konusudur. İkişer dilekçeden sonra, hangi ad altında olursa olsun verilecek dilekçeler, sınırlama ve yasak kapsamında kabul edilmelidir. Ön inceleme aşamasında, ancak karşı tarafın açık muvafakati (veya ön inceleme duruşmasına taraflardan birisinin mazeretsiz gelmemesi) durumunda iddia veya savunmaların genişletilmesi yahut değiştirilmesi kabul edilmiştir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 20.04.2016 tarih, 2014/2-695 Esas 2016/522 karar sayılı ilamı) Bu durumda; dava dilekçesinin davalıya 14.07.2014 tarihinde usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinden sonra süresi içerisinde cevap dilekçesi verilmediğinden savunmanın dayanağı olarak süresinde ileri sürülen bir delil (HMK m. 129/1-e) bulunmadığından yerel mahkemenin davalıya delil göstermesi için süre vermesine yasal olarak imkan bulunmadığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; süresinde cevap dilekçesi vermeyerek delillerini bildirmeyen davalı tarafın iddia ve savunmaları dikkate alınarak davacı kadına kusur yüklenmesi doğru görülmemiştir.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda ailesinin müdahalesine sessiz kalan davalı erkek tam kusurlu olup, davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi koşulları oluşmuştur. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi tazminat talebinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'a yükletilmesine, temyiz peşin harcını yatıran ...'ye geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.10.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/5801, Karar No: 2018/8284, Tarih: 04.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/5801 E.  ,  2018/8284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yüzüne karşı 18.05.2017 tarihinde tefhim edilen hükmü, 29.05.2017 tarihinde, CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık ...'ün temyiz isteminin reddine dair 30.05.2017 tarihli ek kararın ONANMASINA, 04.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9327, Karar No: 2018/212, Tarih: 10.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9327 E.  ,  2018/212 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; tazminatlar, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı tarafından açılan boşanma davasında...tarafından yetkisizlik kararı verilmiş,..... 10.06.2014 tarihli yetkisizlik kararında yapılan yargılama giderlerinin davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkemece değerlendirilmesi hüküm altına alınmıştır. Mahkemece yetkisizlik kararı verilip, yargılamaya yetkili mahkemede devam edilmiş, yapılan yargılama sonucunda boşanma davasının kabulü yönünden hüküm kurulmuştur. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 331/2. maddesi "görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder" hükmünü taşımaktadır. Bu durumda davalı erkek yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca yetkisizlik kararına bağlı olarak vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu yönde hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacı kadın tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesine dayalı olarak 26.07.2013 tarihinde açılan boşanma davasına ilişkin dava dilekçesinde; boşanma, 1.000.00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ve davalı erkeğin, davacı kadının borçlandırması ve borçlarını ödememesi nedeniyle 200.000.00 TL maddi tazminat, 200.000.00 TL manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Ön inceleme duruşmasında, davacı kadına maddi tazminat talebinin boşanmanın fer'i niteliğinde olan TMK 174/1. maddesi kapsamında olmaması

sebebiyle harçlandırması için süre verilmiş ancak davacı vekili tarafından sunulan 31/03/2014 havale tarihli dilekçeyle, davalı erkeğin, davacı kadına karşı maddi ve manevi yükümlülüklerini yerine getirmediğinden dolayı ayrıca evlilik birliği süresince davacı kadını borç altına soktuğu ve borçlarını ödememesinden dolayı talep etmiş oldukları 200.000.00 TL maddi tazminat talepleri ile ilgili dava açma haklarını saklı tutmak kaydıyla, boşanmanın feri niteliğinde olan (TMK m.174/1) 150.000.00 maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m.141). Davacı kadın vekili 31/03/2014 havale tarihli dilekçesiyle 150.000.00 TL maddi tazminat talebinde bulunmuş, davalı erkek ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Davacı kadın tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. Durum böyleyken davacı kadının talep ettiği maddi tazminat talebi ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.01.2018(Çrş.)

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/8470, Karar No: 2012/15708, Tarih: 10.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/8470 E.  ,  2012/15708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/01/2011 tarih ve 2008/730-2011/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin eski ortakları ile şimdiki ortakları arasında yapılan hisse devir sözleşmesinin 10. maddesi uyarınca, vergi borçlarının ve SSK borçlarının aftan yararlanılarak taksitlendirildiğini ve bu taksitlerin müvekkili şirketin eski ortağı olan davalı tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, buna rağmen davalının borcu ödemediğini, müvekkilinin borcu ödediğini, davalı aleyhine müvekkilince ödenen miktarın tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu meblağın hisseleri devralanların mali müşaviri olan dava dışı ...'ya ödendiğini, buna ilişkin banka dekontunun olduğunu, bu şekilde borcun sona erdiğini savunarak davanın redini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin SSK borçlarının hisse devrinden önce taksitlendirildiği ve ödemelerin davacı şirket tarafından yapıldığı, ancak bu ödemelerin hisse devir sözleşmesine göre davalı tarafından yapılması gerektiği, davalı her ne kadar borcu dava dışı ...'ya ödediğini savunmuşsa da, ödemeye ilişkin dekontta ödemenin bu borçlara ilişkin olduğuna dair herhangi bir açıklamanın bulunmadığı, ayrıca hisse devir sözleşmesi ile dava dışı ...'nın ahzu kabza yetkili olduğu hususunun düzenlenmediği, bu nedenlerle davalının bu savunmasına itibar edilemeyeceği gerekçeleriyle davanın kabulü ile itirazın iptaline, takibin takip talebindeki koşullarla devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.340,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.