muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2685, Karar No: 2025/887, Tarih: 22.01.2025

2-Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan ilk derece yargılaması sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/1 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Iğdır 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 29/02/2016 tarihli ve 2015/49 E - 2016/370 K sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 10/05/2023 tarihli, 2020/11857 E. 2023/1566 K. sayılı kararı ile, "Sanık müdafiinin, 29.02.2016 tarihli duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesini dosyaya ibraz ettiği ve mazeretini belgelediği halde mahkeme tarafından mazeret hakkında bir karar verilmeksizin sanık hakkında hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 5237 sayılı Kanun'un 53 üçüncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığının ve dosyada bulunan adli sicil kaydına göre, engel sabıkası bulunmayan, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanan sanık hakkında, kişilik ve sosyal ekonomik durumu ve ölenin ailesinin, sanık ile 03.01.2013 tarihinde imzaladığı sulhname ile 06.01.2014 tarihli savcı tarafından havaleli dilekçe ile sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri de dikkate alınarak, tayin edilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," nedenleri ile esastan bozulmasına karar verilmiştir.

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Iğdır 1.Asliye Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52/3, 52/2-4 maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak hapis cezasından çevrilen 36.450,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile beraat yerine mahkumiyet verilmesinin ve sanık hakkında fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile beraat yerine mahkumiyet verilmesinin ve sanık hakkında fazla ceza tayininin hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Ölenin Iğdır ili Karakoyunlu ilçesinde faaliyet gösteren Hürgaz isimli dolum tesisinde işçi olarak çalıştığı, olay tarihinde tesise tankerlerden LPG gazı boşaltıldığı esnada patlama meydana geldiği, patlama neticesinde müteveffanın ağır şekilde yaralandığı ve tedavi amacıyla Iğdır Devlet Hastanesine sevk edildiği, yine Iğdır Devlet Hastanesi tarafından Van Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesine sevkinin sağlandığı ancak yapılan tüm tedavilere; rağmen müteveffanın 13/11/2013 tarihinde öldüğü, dosya kapsamından dinlenen tanık beyanlarından tanker boşaltım işleminin akşam saatlerinde müteveffanın tek başına gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı, olayla ilgili fotograflardan da havanın kararmış olduğu bir zamanda bir patlamanın olduğu, patlamanın akabinde yangın çıktığı, bir süre sonra müteveffanın alevlerin içinden alev topu şeklinde yuvarlanarak çıktığının görüldüğü, tehlikeli bir işinin akşam saatlerinde ve yeterli personel olmadan yapıldığının anlaşıldığı, Sosyal Güvenlik Kurumu Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı tarafından düzenlenen 29.09.2014 tarihli inceleme raporunda işveren konumunda olan sanık ...'nin % 90 oranında birinci dereceden ağır kusurlu olduğunun ve 09.07.2014 tarihli ek bilirkişi raporunda, sanığın, işyerinde gerekli önlemleri almamış, izleme, denetleme ve uygunsuzlukların giderilmesi sağlamamış olması nedeniyle asli kusur olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

1- Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden,

IV. GEREKÇE ve KARAR

1- Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden,

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, Suçtan doğrudan zarar gören sıfatına ölenin eşi ve çocuklarının 03.01.2013 tarihinde sanık ile imzalanan ''sulhname'' ve 06.01.2014 tarihinde savcı tarafından havale edilen dilekçe ile sanıktan şikayetçi olmadıklarının, maddi manevi zararlarının karşılandığının belirtilmesi karşısında, 22.08.2014 tarihinde Iğdır 1. Noterliği'nin 10353 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile vekil tayin edip, sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmiş ve Mahkemece davaya katılmasına karar verilmiş ise de şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmaması karşısında, ... ..., ... ..., ... ...,... ...,... ... ve ...'ün katılma kararları hukuki dayanaktan yoksun olup adı sayılan kişiler açısında katılanlar vekilinin hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı gibi 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesinde '' Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.'' denilmekle ve mağdur eylemden ilk etkilenen olup suçtan zarar gören ise, ... nedeniyle hakkı zedelenen ve hak ileri sürebilecek kimse olması nedeniyle ölenin uzaktan akrabası olan ..., ..., ..., ... ve ... ...'ün katılma kararları hukuki dayanaktan yoksun olup adı sayılan kişiler açısından katılanlar vekilinin hükmü temyiz yetkisinin bulunmadığı bu cihetle;

5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan vekili sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, katılanlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak,oy birliğiyle REDDİNE ,

2- Sanık Müdafinin Temyiz İsteği Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Iğdır 1.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2555, Karar No: 2018/8405, Tarih: 19.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2555 E.  ,  2018/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 50/3, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Suç tarihinde 48 yaşında olan sanık hakkında hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 50/3. maddesi atfına yer verilmesi ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. madde ve fıkrasına, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle de CMK'nın 232/6. madde ve fıkrasına aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 3.bendinin çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler ve hapis cezasının süresine göre sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak 1 gün karşılığı 20 TL belirlenerek sonuç olarak 6,000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10332, Karar No: 2024/9641, Tarih: 06.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/10332 E.  ,  2024/9641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/398 E., 2022/274 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan sanıklar ..., ... ve ...'ın savunmalarının alındığı 16.09.2014, sanık ...'ın savunmasının alındığı 25.11.2014 ve sanık ...'un savunmasının alındığı 25.09.2014 tarihinden temyiz inceleme gününe kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklardan ...'un yetkilisi olduğu Tüm-Soy Madeni Yağ isimli firmada yapılan aramada ele geçen 5609 litre ürünle ilgili olarak 02.01.2013 tarihli Tübitak Mam raporunda özetle: “… Numunenin TUBİTAK-Ulusal Metroloji Enstitüsü (UME)’de yapılan marker ölçümünde marker seviyesi “geçersiz” olduğu, söz konusu numunenin, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun (5015 sayılı Kanun) 2. maddesi 5 numaralı bendinde verilen “akaryakıt” tanımına girmediği, 5015 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 21/c bendinde belirtilen akaryakıt haricinde kaldığı, numuneye ait analiz sonuçlarının değerlendirilmesi ve Gaz Kromatografisi-Kütle Spektrometresi cihazında yapılan karşılaştırma sonucunda numunenin yağ özelliği gösterdiği tespit edilmiş, 16.01.2015 tarihli Tübitak Mam raporunda özetle, “... sonuç olarak, söz konusu numunelerin belirlenen fiziksel ve kimyasal özelliklerinin TS 13369 (Ocak 2012) standardında Sınıf 1 ve Sınıf 2 için tanımlanan Grup 1 Baz Yağların fiziksel ve kimyasal özellikleri ile uyumlu olduğunun, söz konusu numunelerin mineral yağ esaslı olduğu, organik çözücü içermediği ve TS 13369 (Ocak 2012) “Yağlama yağları, endüstriyel yağlar ve ilgili ürünler (Sınıf L) baz yağlar standardında Sınıf 1 ve Sınıf 2 için tanımlanan Grup 1 Baz Yağların fiziksel ve kimyasal özellikleri ile uyumlu olduğunun belirlendiği", bozma sonrasında ilgili kurumlardan söz konusu yağın bu haliyle motorlu taşıtlarda yağ olarak (hidrolik, fren yağı vs. olarak) kullanılıp kullanılmayacağı hususunda ek rapor istenmiş ancak Tübitak Mam'ın 19.09.2019 tarihli yazısında özetle, “... Söz konusu yağların bu hali ile motorlu taşıtlarda yağ olarak (hidrolik, fren yağı vs olarak) kullanılıp kullanılmayacağı konusunda yorum yapmanın uzmanlık alanlarına girmediği belirtilmiş, Petro-Kimya Yüksek Mühendisi tarafından hazırlanan 18.05.2021 tarihli raporda da mumunelerin akaryakıt vasfı taşımadığı, (Sınıf L) baz yağlar standardında Sınıf 1 ve Sınıf 2 için tanımlanan Grup 1 Baz Yağların fiziksel ve kimyasal özellikleri ile uyumlu oldukları, motorlu taşıtlarda yağ olarak kullanılıp kullanılmayacağına karar vermenin mümkün olmadığının belirtilmesi karşısında, 5015 sayılı Kanun'un 2 nci maddesine eklenen 21/c bendinde “Bu kanunun uygulanmasında ... Kaçak petrol ... c) Kurumdan izin alınmadan; akaryakıt haricinde kalan solvent, madenî ve baz yağ, asfalt, solvent nafta ve benzeri petrol ürünlerinden elde edilen akaryakıtı ya da akaryakıta dönüştürmek maksadıyla kullanılan veya bulundurulan akaryakıt haricinde kalan solvent, madenî ve baz yağ, asfalt, solvent nafta ve benzeri petrol ürünlerini, ... ifade eder.” hükmünün düzenlendiği gözetilmekle, olay tarihinde sanığın işyerinde organik çözücü içermeyen mineral yağ esaslı petrol ürünü ele geçirildiği cihetle; dava konusu eşyanın anılan yasa maddesi gereğince akaryakıta dönüştürmek maksadıyla kullanıldığı ve bulundurulduğu yönünde delil de bulunmaması karşısında suça konu ürünün iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin, sanık ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konusu eşyanın sahibine iadesine, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin İADESİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6607, Karar No: 2016/83, Tarih: 13.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6607 E.  ,  2016/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu...... A.Ş. yetkilisi......aleyhine tahakkuk eden borçlarından dolayı 6183 sayılı Yasa hükümleri gereği icra takibine başlandığını, hacizlerinin devam ettiğini, 17.12.2013 tarihi itibariyle 350.000,00 TL alacaklarının olduğunu, müdürlüklerince alacaklarına karşılık....adına 1/2 hisseli olan .....Mah. 5327 ada, 4 parsel sayılı taşınmaza 22.06.2007 tarihinde haciz uygulandığını, ... İcra Müdürlüğü'nün yazıları uyarınca satışın yapıldığının anlaşıldığını, ilk sırada bulunan ipotekli alacak ödendikten sonra geriye kalan .....payına düşen 170.611,00 TL'nin C.. D.., ..... Sosyal Güvenlik Kurumu ve ..... Vergi Dairesi arasında garameten dağıtımının yapılması gerektiğini, bu hususlara aykırı olarak yapılan icra müdürlüğü işleminin yasaya aykırı olduğunu, 6183 sayılı Yasanın 21. maddesine göre paylaştırmanın yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 6183 sayılı Yasa'nın 69. maddesine göre kamu alacakları için konulan birden çok haczin varlığı halinde, önce ilk haczi koyan alacaklının alacağının ödeneceği, şikayetçinin haciz tarihinin 28.06.2007, şikayet olunan C.. D..'nin haciz tarihinin ise 27.06.2007 olduğu, düzenlenen sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu, .... Şti. ....., Z.. D.. ve M.. D..'a sıra cetvelinde pay verilmediği, bu şikayet olunanlar yönünden pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7294, Karar No: 2022/9581, Tarih: 28.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/7294 E.  ,  2022/9581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 26.03.2021 tarih ve 2021/33 E. - 2021/220 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 27.12.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinden yüksek faiz getireceği ve istendiği an geri ödeneceği garantisi ile “Yimpaş Mobilya Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi” başlıklı belge karşılığında 191.625 Euro tahsil edildiğini, daha sonra müvekkiline bu paranın geri ödenmesinin mümkün olmadığının bildirildiğini, davalıların Bankacılık Kanunu'na muhalefet edip mevduat topladığını, Sermaye Piyasası Kanununa aykırı olarak aracılık faaliyetinde bulunup hisse senetlerini halka arz ettiklerini, bu konuda SPK raporları bulunduğu gibi davalı yöneticiler hakkında verilen mahkumiyet kararının kesinleştiğini, şirket defterlerinin de usulüne uygun tutulmadığını ve bu konuda da yöneticiler hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleştiğini, davalı yönetim kurulu başkanı ...’ın TTK’nın 336. maddesi uyarınca sorumlu olduğunu, ileri sürerek müvekkilinin davalı şirketlerle geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitini, mevzuata aykırı yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğünü, 191.625 Euro karşılığı 451.645,36 TL'nin en yüksek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketlerden Yimpaş Mobilya San. ve Tic. A.Ş.’nin 7.665 adet hisse ile geçerli ortağı olduğunu, bu hisseleri önceki ortaktan devraldığını, Yimpaş Holding A.Ş. ile ortaklığı ve ilgisinin bulunmadığını, müvekkilinin kimseye iade ve kâr vaat etmediğini, anonim şirket ortaklarının koyduğu sermayeyi geri isteyemeyecekleri gibi şirketlerin de kendi hissesini temellük sonucunu doğuracak işlem yapamayacağını, iradeyi bozan sebeplere dayanılarak açılan davaların engelin kalkmasından itibaren derhal ve en geç işlem tarihinden itibaren bir yıl açılması gerekirken bu sürenin geçtiğini, TBK’nın 147/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımı süresinden sonra davanın açıldığını, müvekkili ...’a husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında akdedilen ve davalı şirketin unvanının da antette basılı olduğu sözleşme gereği davacıya hisse devredildiği, davacının 7.665 adet hisse senedini sözleşmeden kaynaklı olarak şeklen iktisap ettiği, toplamda ise davalı şirkete 191.625 DM ödeme yaptığı, yapılan ödeme meblağı ile alakalı olarak davalı tarafın herhangi bir itirazının bulunmadığı, davalı şirket ve yetkililerinin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın, nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden “hisse devir kabul sözleşmesi” ve “hisse senedi talep formu” adlı belgeler ile yüksek kâr ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile gerçek kişilerin iradesini fesada uğrattığı, bu gerçek kişiler kendilerini davalı şirkete ortak zannetseler de taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalıların para toplama eyleminin hukuka aykırılık taşıdığı, haksız fiil kapsamında değerlendirildiği, davalılardan ...’ın davalı şirketin, davalı şirketin belirtilen faaliyeti kapsamında para toplama eylemini esasen yönlendiren kişilerin başında geldiği, vaki haksız fiilden kaynaklı olarak davalı şirket ile müşterek ve müteselsilen sorumlu olduğu, zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi olarak taraflar arasındaki sözleşmenin tarihinin esas alınması halinde hakkaniyet olgusundan uzaklaşılacağı, işbu dosya ile beraber emsal mahiyetteki dosyalarda, davacıların davanın açıldığı tarihe kadar taraflar arasındaki ortaklık ilişkisinin sahih bir ilişki olduğu kanaatinde oldukları, zamanaşımı itirazının kabul görmediği, 7194 sayılı Kanunla eklenen geçici 4. maddede belirtilen “pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar” ibaresi dikkate alındığından SPK yazı cevabından davalı şirketlerin pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan halka açık ortaklık statüsünde olmakla birlikte söz konusu şirketlerin paylarının borsada işlem görmediği, davalı şirketlerin kanunun kapsamına girmediği, yasa hükmünün dava konusu uyuşmazlıkta uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 191.635 Euro karşılığı 451.645,36 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdatı istemine ilişkindir.