muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13453, Karar No: 2018/1621, Tarih: 26.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13453 E.  ,  2018/1621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ,ilgili adreste yer alan iki katlı binanın sahibi olduğunu, 09.07.2010 tarihinde gece saat 01:00 sularında davalı kurum tarafından işletilen trafoya bağlı şebeke dağıtım hattında gerilim kablosunun kopması sonucu kendisine ait konutta yangın çıktığını, yangının çıktığı ve etkisini gösterdiği alanın ailesi ile konut olarak kullandığı bağımsız bölümün ikinci katı olduğunu, bu bölümün kiler olarak kullanıldığını, ayrıca burasının arıcılıkla uğraşması nedeniyle bu faaliyetiyle ilgili malzemelerin de muhafaza edildiği bir yer olduğunu, yangın nedeniyle bu alanda yer alan ve ekonomik kıymete haiz bulunan malzemelerin telef olduğunu, ayrıca devam eden inşaata ait çatının ve duvarların zarar gördüğünü, yangından ötürü eşi ve çocuklarının da yaşadıkları korku ve endişe ile yangın sonrasında yaşadıkları olumsuz süreçten ötürü üzüldüklerini ileri sürerek, konutunda çıkan yangından ötürü uğradığı 1.000 TL manevi tazminat ile ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 7.500 TL (ıslahla 23.104,00 TL) maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya konu kazanın meydana geldiği 283721 referans numaralı abonenin şirketlerinin kayıtlarında Menderes Arık adına kayıtlı olduğunu, mevcut aboneliğin tek katlı müstakil çatısız ev için olduğundan şebeke bağlantılarının duvar konsolundan standartlara uygun şekilde tesis edilmiş iken, şirketlerinden habersiz olarak mevcut evin üzerine ikinci bir kat çıkıldığını ve ikinci kata elektrik tesisi çekilmek istenildiğini, yangının 2.kat için çekilen elektrik kablosunun çatı içerisinde yapılan kablo ekinden kaynaklanmış olması ve alevlere maruz kalan kablo izolesinin yanarak soyulması neticesinde soyulmanın şebeke bağlantısına kadar ilerlemesi, izolesi açık olan elektrik kablosunun şebekede kısa devre yaparak çıkmış olmasının kuvvetle muhtemel olduğunu, şebekeden kaynaklanan bir arızanın olmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizin 13.02.2014 tarih ve 2013/17835 E.-2014/2100 K.

Mahkemece; davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizin 13.02.2014 tarih ve 2013/17835 E.-2014/2100 K.

sayılı ilamı ile ‘’...mahkemece, öncelikle davacının meydana gelen yangın olayında müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı yönünde rapor alınması, daha sonra konusunda uzman bilirkişi heyetinden varsa müterafik kusuru da dikkate alınarak davacının zararına ilişkin rapor hazırlatılarak sonucu dairesinde hüküm tesisi gerekirken, karar vermeye elverişli olmayan yetersiz bilirkişi raporlarına dayanarak yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı ...’’ gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ise,davanın kabulü ile, 1.000 TL manevi tazminatın yangın tarihi 09/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine; toplam 23.104,00 TL maddi tazminatın 7.500 TL’ sinin yangın tarihi 09/07/2010 tarihinden, bakiye 15.604,00 TL'nin ise ıslah tarihi olan 10/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava;davacıya ait binada ,davalıya ait elektrik hattından çıktığı iddia edilen yangından kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Kural olarak, bozma kararına uyulmakla; orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda, lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan, bozma kararı dışında kalan yönler ise kesinleşir.

Belirtilmelidir ki; bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Y.İ.B.K.).

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakılacak olur ise;mahkemece Dairemizin 13.02.2014 tarih ve 2013/17835 E.-2014/2100 K. sayılı bozma ilamı uyulmuş ise de,bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu ilke kamu düzeni ile ilgili olup, Yargıtay'ca kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Hakimin değişmesi dahi açıklanan bu hukuki ilkeye etki yapamaz.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakılacak olur ise;mahkemece Dairemizin 13.02.2014 tarih ve 2013/17835 E.-2014/2100 K. sayılı bozma ilamı uyulmuş ise de,bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Nitekim,bozma ilamında açıkça vurgulandığı üzere,hükme esas alınan bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığı,zira,davalı kurum, söz konusu kazanın meydana gelmesine izinsiz olarak ve sonradan kat ilave etmek kaydıyla bizzat davacının sebebiyet verdiğini belirttiğinden ve alınan 15.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda ise, davacının evinin üzerine kat çıktığı ve yangında hasar gören yerin kaçak olup olmadığı, zararın meydana gelmesinde davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı incelenmediğinden ,bu raporun hükme esas alınamayacağı açık olarak belirtilmek suretiyle, mahkemece konusunda uzman üç kişiden oluşan bilirkişi heyetine yeniden inceleme yaptırılarak olayda davacının müterafik kusuru olup olmadığı hususunun araştırılması suretiyle ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak zarar miktarının tespiti gerektiği belirtilmiştir.Ancak,mahkemece,bozma ilamı sonrasında bozma ilam gereği dosyanın alanında üç kişilik bilirkişi heyetine tevdi edilmesi suretiyle, zararın meydana gelmesinde davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı yönünde rapor alınması gerekirken,dosya yeniden önceki 15.12.2011 tarihli bilirkişi heyetine tevdi edilerek ek rapor alınması suretiyle hüküm tesisi yoluna gidilmiştir.Ne var ki,alınan bu ek raporun bozma ilam

gereğini karşılar nitelik ve nicelikte olmadığı sabit olduğu gibi,bu ek raporun ayrı bir alanında uzman üçlü heyetten alınmadığı da açık olmakla,söz konusu 24.08.2015 tarihli ek rapora göre hüküm tesisi edilemeyeceği kuşkusuz olmakla,bu husus bozmayı gerektirmektedir.

2-Bundan ayrı olarak,mahkemenin bozma öncesinde tesis ettiği 19.03.2013 tarihli kararında davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı üzerinden ayrı bir vekalet ücretine hükmedilmediği ve bu kararın da davacı vekili tarafından bu noktadan temyiz edilmediği sabit olmakla,mahkemece bozma ilamı sonrası tesis edilen hükümde davacı vekili lehine belirlenen manevi tazminat bedeli üzerinden ayrı bir vekalet ücretine hükmedilmesi davalı lehine bu yönde oluşan usuli müktesep hakkın ihlali niteliğinde olduğundan bu husus da doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4760, Karar No: 2015/719, Tarih: 28.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4760 E.  ,  2015/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20010, Karar No: 2010/3990, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20010 E.  ,  2010/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28490, Karar No: 2018/5701, Tarih: 10.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/28490 E.  ,  2018/5701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-bir.dos.davacısı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2000 yılında geçirdiği trafik kazası sonucu sol kolunu kaybettiğinden yaklaşık 12 yıldır yaşamını sağ eli ile sürdürdüğünü, 05.11.2011 tarihinde davalının sahibi olduğu kuaför dükkanına saçını yaptırmak üzere gittiğini, dükkanda kırık ayna parçaları ile yapılmış olan dekora ayağa kalkarken elini sürtmesi sonucu sağ el işaret parmağından yaralandığını, Anakent hastanesinde yanlış tedavi edildiğini ve parmağında kalıcı hasar meydana geldiğini, davalının dekor olarak kullanılan kırık ayna parçalarının köşelerinin keskinliğini ortadan kaldıracak işlemi yapmadığından kusurlu olduğunu ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL maddi, 20,000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini dilemiş; birleşen davada ise davalı hastanede davalı doktorlar tarafından uygulanan yanlış tedavi nedeni ile parmağını hareket ettiremediğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin hakları haklı kalmak kaydı ile 2.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan ortaklaşa ve zincirleme olarak tahsilini istemiştir.

Asıl ve birleşen dava davalıları, kusurları bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl ve birleşen dava davalıları, kusurları bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, saçını yaptırmak üzere gittiği asıl davanın davalısına ait kuaför dükkanında bulunan kırık ayna parçaları ile yapılmış dekora ayağa kalktığı sırada elini sürtmesi sonucu sağ el işaret parmağının yaralandığı, bunun üzerine birleşen dava davalısı hastanede diğer davalı doktorlar tarafından hatalı olarak tedavi edildiğini ve bu nedenle parmağını hareket ettiremediğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. Davalılar, kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Asıl dava yönünden Mahkemece, delil tespiti dosyasında alınan bilirkişi raporuna dayanılmış ve duvara dekor olarak monte edilen aynaların yerden 1.30-1.50 metre yükseklikte duvara yapıştırılarak yapılan kırık aynalardan oluşan dekorun ancak dengesini kaybederek tutunmak için veya herhangi bir şeyi giyip çıkarmak için yapılacak hareketle elin çarpması nedeni ile müşterilere zarar verecek durumda olabileceğinin tespit edildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki; davacı kırık ayna parçalarının keskinliğini ortadan kaldırmak amacı ile işlem yapılmamış olması nedeniyle de davalının kusurlu olduğu ileri sürülmüş ve söz konusu raporda duvara dekor olarak yapıştırılan kırık ayna parçalarının bizote (kenarları traşlanmış cam/ayna) yapılmamış olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, davacının bu iddiası üzerinde durulmadığı gibi hükme esas alınan tespit bilirkişisi raporu da kusur durumunun tespiti bakımından yeterli olmayıp, hükme esas alınamaz. O halde Mahkemece, davalının meydana gelen olayda kusurlu olup olmadığının tespiti bakımından konusunda uzman bilirkişiden Yargıtay, Mahkeme ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak ve tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Birleşen dava yönünden, Mahkemece, alınan bilirkişi raporlarının birbirini teyit ettiği, yapılan tedavinin tıp kurallarına uygun olduğunun ve hekimlere kusur atfedilemeyeceğinin tespit edildiği gerekçesi ile ret kararı verilmiştir. Uludağ Üniversitesinden alınan bilirkişi heyet raporunda acilde görevli doktor davalı ... tarafından davacı yeterli muayene edilmiş olsa idi, hastadaki tendon kesisinin fark edileceği; hastanın 5 gün sonra aynı hastanedeki ortopedi polikliniğinde davalı doktor ... tarafından yeterli muayene yapılmadığı için tendon kesisinin tespit edilemediği, her iki doktorun da yeterli muayene yapmadığından tendon kesisini saptayamadıkları yönünde görüş bildirilmiştir. Buna karşın alınan Adli Tıp raporunda tedavi seyrinin tıp kurallarına uygun olduğu, hekimlere kusur atfedilemeyeceği bildirilmiş olup, dosyada mevcut iki rapor arasında çelişki oluşmuştur. Mahkemece, gerekçede hangi rapora üstünlük tanındığı açıklanmamış, raporlar birbirini teyit etmediği halde teyit ettiği kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Mahkemece, birleşen davada alınan bilirkişi raporları arasında çelişki oluştuğu gözetilerek ve çelişkinin gerilmesi amacı ile uzman bilirkişiden rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9700, Karar No: 2011/9878, Tarih: 15.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9700 E.  ,  2011/9878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının tarımsal faaliyeti nedeniyle sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından dava tarihine kadar 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 19.4.1996 tarihini takip eden aybaşı olan 1.5.1996 tarihinden itibaren 1.8.2003 tarihine kadarki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; davacının 2.8.2003 tarihinden itibaren ... sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, davalı Kurumca 1.8.2003-3.6.2011 tarihleri arasındaki dönemle ilgili ihtilaf çıkarılmadığı halde hukuki yarar bulunmayan bu döneme ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekirken tespite karar verilmesi, öte yandan davacının söz konusu sigortalılığı ile tespit edilen dönemde geçerli ve çakışan başkaca bir sigortalılığı olmadığı ve bu konuda uyuşmazlık da bulunmadığı halde yazılı olduğu şekilde “(zorunlu sigortalılık ve 2925 sayılı Yasaya tabi sigortalılık ile çakışmayan sürelerde) -çakışan süreler dışlanmak suretiyle” tespite karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 370/2. Maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine,

“1-Davanın kısmen kabulüne, davacının sattığı ürün bedelinden ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 19.4.1996 tarihini takip eden ay başı olan 1.5.1996 tarihi ile Kurumca tescilinin yapıldığı 2.8.2003 tarihleri arasında, 2926 sayılı Yasa'ya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine,1.8.2003-3.6.2011 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin hukuki yarar yokluğundan reddine,

2-A.A.Ü.T'ne göre 1.100.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya 1.100.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine

3-Davacı tarafından yapılan 33,90 TL yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranına göre taktiren 20,00 TL'nin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

2-A.A.Ü.T'ne göre 1.100.00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya 1.100.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine

3-Davacı tarafından yapılan 33,90 TL yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranına göre taktiren 20,00 TL'nin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Davacı tarafça peşin yatırılan 18,40 TL harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4828, Karar No: 2024/16025, Tarih: 15.02.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4828 E.  ,  2024/16025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/497 E., 2016/123 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/497 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, incelenerek bozulmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR