muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7843, Karar No: 2013/5023, Tarih: 04.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/7843 E.  ,  2013/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ve vekili avukat ... ile davalılardan ... vekili avukat ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ...'in hamile kalması neticesinde hamilelik sürecinde periyodik tıbbi tetkiklerin yapılması için davalıların doktor olarak çalıştığı Fatih Üniversitesi Hastanesine başvurduğunu, 14./02/2007 tarihinden itibaren bu sürecin davalılar tarafından izlenmeye başlandığını, hamileliğin devamının normal seyirde olduğu ve bebeğin gelişiminde herhangi bir anormal duruma rastlanmadığı, herhangi bir sorun olmadı bebeğin fiziksel olarak tam olduğunun kendisine söylendiğini, 22.11.2007 tarihinde doğum yaptığını ve bebeğin sol ön kolunun dirsekten aşağısının olmadığının görüldüğünü, bu durumun kendilerinde derin bir manevi elem, acı hissedilmesine neden olduğunu ve müvekkillerini psikolojik olarak çöküntüye uğrattığını, bebeğin (... ) psikolojik ortopedik ve diğer tedavi giderleri ile engelli doğumun hayatı boyunca neden olacağı diğer maddi zararlarının karşılanması için şimdilik10.000,00 TL maddi tazminat, 150.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve mütesilsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulü ile, 10.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... ve ... 'den müştereken ve müteselsilen alınıp, davacıya ödenmesine, davacıların maddi tazminat konusundaki fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına, manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ... için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 45.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp, davacılara ödenmesine, manevi tazminata yönelik fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm,taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacılar hamilelik sürecinde davalıların kontrolünde olduğu halde bebeğinin sol ön kolunun dirsekten aşağısının olmadığı şekilde doğduğundan bahis ile tazminat talebi ile eldeki davayı açmıştır. Bu haliyle davanın temeli vekalet sözleşmesine ve özen borcuna aykırılığa dayanılmıştır.

1-Davacılar hamilelik sürecinde davalıların kontrolünde olduğu halde bebeğinin sol ön kolunun dirsekten aşağısının olmadığı şekilde doğduğundan bahis ile tazminat talebi ile eldeki davayı açmıştır. Bu haliyle davanın temeli vekalet sözleşmesine ve özen borcuna aykırılığa dayanılmıştır.

Vekil vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. Doktor hastasının zarar görmemesi için mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa tereddüt doğuran durumlarda da bu tereddütünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören doktor olan vekilden, tedavinin bütün aşamalarına titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil (doktor) Kanunun 394/1. maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Ayrıca vekilin eylemi kusur sorumluluğuna dayandığından, oluşan zarar ile kusur arasında uygun illiyet bağınında bulunması gerekmektedir.

Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp İhtisas Kurulu‘nun 23.03.2009 tarih ve 2776 Karar nolu rapor alınmış, alınan Raporda özetle ; "22.11.2007 doğumlu ... kızı ...'in tıbbi belgelerinin incelendiğinde, runit USG ve 2. düzey USG'de her iki ekstremitenin görülmesi gerektiği, anne ...'in gebeliği süresinde 23-23 haftalarda gören Dr. ... ve 20. haftada 2. düzey USG yapan Radyoloğ Dr. ... ve 29 haftalarda gören Dr. ...'nin eylemlerinden tıp kurallarına uygun olmadığı, ileri gebelik haftalarında muayene amacının farklı olması nedeni ile bahesedilen anomalinin görülemeyebileceğinden 38 haftada gören Dr. ... 'nın eyleminin tıp kurallarına uygun olduğu, mevcut anomalinin hekimin eylemi ile ortaya çıkmadığı, hekimlerin eksik incelemesinin sadece ailenin bu sakatlıkla ilgili bilgilendirilmemesine yol açtığının" belirtildiği, bu rapora itiraz edilmesi üzerine maluliyet oranının belirlenmesi yönünden dosya Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas kurulu‘na gönderilmiş ve 30/04/2010 tarih ve 4187 Karar sayılı rapor dosyaya alınmıştır. Alınan Adli Tıp raporunda özetle; "...'in sol ön kol 1/3 proksimalden itibaren yokluğu arızası : 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar ... İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak ve ilerde ihraz edeceği meslek ve mevkii bilinmemekle meslek grup numarası 1(bir) kabul olunarak; Gr1 VII (7Ba----49) A % 53 x 4/5=%42.4 E cetveline göre % 35.2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağı, Maluliyetin hekimin eylemi ile ortaya çıkmadığı, kongenital olan bu eksikliğin tespit edilerek ailenin bilgilendirilmesi gerektiği hekimin mevcut anomaliyi tespitte eksikliğinin olduğunun" rapor edildiği anlaşılmıştır. Davalı doktorlar tarafından muayene edilip ultrasonagrafik tetkiklerin yapıldığı tarihlerdeki gebelik süresi dikkate alındığında, çocukta var olan anomalinin görülmesi gerekmesine rağmen davalı doktorun bu anomaliyi tesbit edemediği ve bu haliyle tıp kurallarına aykırı davranıldığı dosya kapsamından ve alınan Adli Tıp Kurumu raporundan anlaşılmaktadır. Hal böyle olmakla beraber durumun tesbit edilmesi gereken tarih ve bebekte var olan fiziksel eksikliklerin 2857 sayılı Nüfus planlaması Hakkında Kanun’un 5. Maddesiyle hükme bağlanan gebeliğin sona erdirilmesi (kürtaj-tahliye) için gerekli koşullara sahip olup olmadığının kesin bir şekilde tesbit edilmesi gerekir. Anılan kanun gebeliğin onuncu haftasına kadar istek üzerine kürtaj(tahliye) yapılabileceği, gebelik süresinin on haftadan fazla olması halinde ise gebeliğin annenin hayatını tehdit etmesi veya edeceği veya doğacak çocuk ile onu takip edecek nesiller için ağır maluliyete neden olacağı hallerde doğum ve kadın hastalıkları uzmanı ve ilgili daldan bir uzmanın objektif bulgulara dayanan gerekli raporları ile kürtaj yapılabileceği hükme bağlanmış olup, bu hususun tesbiti ise tamamen teknik bir konu olduğundan, hekimlik mesleğinin gerektirdiği bilgi ve birikim ile tesbiti mümkün olmadığından bu hususta konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması zorunludur.

Dava konusu olayda, davalı Dr. ... dışındaki davalıların bebekte var olan sakatlığı belirleyemediği ve bu haliyle olayda kusurlu bulunduğu sabittir. Davalıların kusuru çocukta var olan fiziksel sakatlığın ortaya çıkmasında ve oluşmasında olmayıp kürtaj imkanın olması halinde özen borcuna aykırı davranmaları nedeniyle davacı anne ve babanın kürtaj hakkının elinden alınıp alınmamasına ilişkindir. Bu durumda, davacı küçüğün var olan fiziksel sorunlarının 2857 sayılı yasanın 5. maddesinde yer bulan tahliye koşullarına uygun olup olmadığı hususunda rapor alınması gerekir. Hamileliğin süresi ve küçükteki var olan fiziksel noksanlığın 2857 sayılı yasanın 5. maddesi uyarınca gebeliğin sonlanmasına olanak verdiğinin tesbiti halinde, davacı küçük çocuğun kürtaj yoluyla tahliye edilmesine kusurları ile engel olan davalıların bu eylemleri ile kürtaj olunmaması arasında uygun illiyet bağı bulunduğundan davalıların talebinin değerlendirilerek sonuca ulaşılması, tahliyenin mümkün olmadığının tespiti halinde ise mevcut sakatlık ile davalıların eylemi arasında illiyet bağı olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekir, bu husustada taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın bozulmasına, (2) numaralı bent uyarınca tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11689, Karar No: 2016/9551, Tarih: 14.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11689 E.  ,  2016/9551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30/06/2015 tarih ve 2015/180-2015/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin mülkiyeti dava dışı ... Tar. Kalk. Koop’ne ait taşınmazda süt ürünleri fabrikası işlettiğini, davacı ...’in müvekkili şirketi temsile yetkili müdür olduğunu, davalı şirket adına hareket eden kişilerin baskı ve tehdidi sonucu 30.03.2011 tarihli protokolün müvekkili şirket adına müdür ... ve davalı şirket adına şirket müdürü ... tarafından imzalandığını, sözleşmede zikredilen bedelin ödenmediğini, sözleşmeye istinaden davalı şirketin fabrikaya fiilen el koyarak faaliyete devam ettiğini, şirket müdürü ...'ın bu devri gerçekleştirmeye yetkisinin olmadığını, ortaklar kurul kararı gerektiğini ve söz konusu protokolün baskı ve tehdit altında imzalandığını ileri sürerek, 30.03.2011 tarihli protokolün iptaline, fabrikaya fiili müdahale devam ettiğinden müdahalenin menine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu sözleşme davacı şirket adına imzalandığından davacı gerçek kişilerin taraf sıfatı bulunmadığını, sözleşmenin baskı ve tehdit altında imzalandığı iddiasının yerinde olmadığını, şirket adına sözleşme imzalayan davacı ...’ın münferiden şirketi temsile yetkili olduğunu, sözleşmede devir bedelinin peşin ödendiği yazılı olup aksinin davacı tarafından ispatı gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, davacı ...'ın açmış olduğu davanın aktif husumet yokluğundan reddine, ... Süt Ürünleri Limited Şirketi ve ...'ın açmış oldukları sözleşmenin iptali davasının kabulüne, ... Süt Ürünleri Limited Şirketi ile .... Dayanıklı Tüketim Üretim Elektrik İletişim Sanayi Ticaret Limited Şirketi arasında imzalanan 30/03/2011 tarihli 2.000.000,00 TL bedelli sözleşmenin iptaline, ...t Ürünleri Limited Şirketi ve ...'ın açmış oldukları meni müdahale davası yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ancak 2.000.000,00 TL bedel davalı şirkete iade edilene kadar davalı şirketin hapis hakkı bulunduğu dikkate alınarak davanın açıldığı esnada davacının haklı olduğunun saptanmasına karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak; mahkemece verilen ilk kararda sözleşme geçersiz olsa dahi 2 milyon TL iade edilene kadar davalı şirketin hapis hakkının söz konusu olacağının belirtildiği, bu karara yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddedildiği davacıların haklı oldukları hususunun hapis hakkının varlığıyla birlikte kabul edildiği gerekçesiyle davalı şirketin hapis hakkının bulunduğuna karar verilmiştir. Oysa yerel mahkemece bozmadan önce verilen ilk karar davanın reddine ilişkin olup, davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizce karar bozulmuş, tüm hüküm ve sonuçlarıyla birlikte ortadan kalkmıştır. Bu durumda, yerel mahkeme kararının gerekçesinde yer alan davalı lehine hapis hakkının mevcudiyetine dair usuli müktesep hak oluşmayacağı dikkate alınmaksızın mahkemece kararın hüküm fıkrasında “meni müdahale davasında karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği halde ayrıca “hapis hakkının tanınmasına” dair karar verilmesi isabetli değildir. Öte yandan, mahkemece hüküm fıkrasında meni müdahale davasında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmiş olup, uyuşmazlığa konu fabrika binası ve müştemilatının teslimine dair bir icrai hüküm de tesis edilmediği halde yazılı olduğu şekilde bedel ödeninceye kadar davalı tarafın hapis hakkı tanınmasına karar verilmesi dahi doğru görülmemiş kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.561,63 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5911, Karar No: 2013/14351, Tarih: 13.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5911 E.  ,  2013/14351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce iki kez “İncelenmesine gerek görülen ve davalı ... şirketi ile dava dışı ... şirketi arasında rödevans sözleşmesine konu edilen kömür ocağı ile ilgili Maden Kanunu’na göre verilen işletme ruhsatının ilk tesisinden itibaren ilgili kurumdan temin edilerek gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Ancak her iki geri çevirme kararına rağmen, davalılar arasında herhangi bir sözleşme olmadığı, ancak davalılar ile dava dışı olan tüzel kişiler arasında sözleşmeler olduğu belirtilerek, sözleşme örnekleri gönderilmiştir.

3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca “Madenler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, içinde bulundukları arzın mülkiyetine tabi değildir. Maden ruhsatları ve buluculuk hakkı, devredilebilir. İşletme izni devredilemez. İşletme ruhsatı bir bütün olarak ve yönetmelikte belirtilecek esaslar çerçevesinde devredilebilir. Bütün maden hakları ve faaliyetleri ile ilgili teknik ve mali konuları havi maden sicili, yönetmelikte belirtildiği şekilde Genel Müdürlük tarafından tutulur. Maden haklarının devir, intikal, haciz, rehin ve ipotek veya sona erme durumları bu sicile işlenir.  Maden sicili alenidir. İlgililer sicil kayıtlarının maden sicil memurlarından biri huzurunda gösterilmesini isteyebilir. Maden sicilindeki kayıtların bilinmediği iddia edilemez. Madenler üzerine iktisap edilecek haklar tescil edilmedikçe hüküm ifade etmez”.

Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliği’ne göre ise “Maden ruhsatları ve sertifikaları talep halinde, hukuki bir sakınca bulunmadığı takdirde, Kanunun 6 ncı maddesindeki maden haklarını kullanma ile ilgili şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilere Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü’nce devredilebilir. Buluculuk hakkı sahibi, bu hakkını ruhsat ile birlikte devredebilir. Devir, icra ile satış veya mahkeme kararına dayalı yapılıyor ise, ruhsatı devralması gereken kişi veya şirket, devri gerektiren belgelerin aslı veya noter onaylı örneği, harç ve teminatların yatırıldığını gösteren belgeler ile Genel Müdürlüğe müracaat eder”.

Belitilen mevzuat kapsamında, davacının çalıştığı ocak ve ocak saha numarası belirtilerek, ilgili genel müdürlükten bu ocak ve saha ile ilgili tüm ruhsatlar, varsa buluculuk hakkı, sicil kayıtları, devir işlemleri ve kayıtlarının ilgili genel müdürlükten temin edilerek gönderilmesi için dosyanın bir kez daha yerel mahkemesini GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14517, Karar No: 2010/21763, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14517 E.  ,  2010/21763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3927, Karar No: 2021/603, Tarih: 28.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/3927 E.  ,  2021/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya incelendiğinde,davalı ...’e avukatı tutuklanmış olduğundan davacının temyiz başvuru dilekçesi tebliği davalı ...’e Tebligat Kanun'un 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligat evrakında " Muhatap tevziat saatlerinde adresinde bulunamadığı tebliğe caiz kimsesi olmadığından evrakı mahalle muhtarı aza ... ’ya teslim edildiği, kapısına ihtarname yapıştırıldığı, evrakı alabilmesi için komşusuna haber verildiğinin " yazıldığı anlaşılmıştır.

Tebligat Kanun'un 21/1. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 30/1. maddeleri uyarınca; yapılacak tebliğ işleminde muhatap adreste bulunmaz ise, adreste bulunmama nedeninin yönetmelikte belirtilen kişilerden beyanının alınması, beyanda bulunan kişinin mutlaka adı ve soyadının ve sıfatının tebligat parçasına yazılması, beyanda bulunanın imzasının alınması gerekir. Aksi halde yapılan tebliğ işlemi geçersiz olur.

Somut olayda tebligat evrakında,davalı ...’in tevziat saatinde nerede olduğunu içermeyen ve davalının komşusuna haber verildiğine dair ibare taşısada komşusunun ismine ve imzasına yer verilmeyen tebligat TK'nin 21/1. maddesine aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, dosyanın davacının temyiz başvuru dilekçesinin davalıya usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp, temyiz süresi beklendikten sonra dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4281, Karar No: 2011/4428, Tarih: 20.04.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/4281 E.  ,  2011/4428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5846 sayılı yasanın 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 143.maddesi ile değişik 81/4.maddesinde "Bandrol yükümlülüğüne aykırı yada bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticari amaçla satın alan yada kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır." hükmüne yer verilmiş ise de, maddenin içtimayı düzenleyen 13.fıkrasında yer alan "Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71.maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde, fail hakkında sadece 71.maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır." hükmü ve 5728 sayılı yasanın 138.maddesiyle değişik 71/1.maddesindeki "Bu kanunda koruma altına alınan fikir ve sanat eserleriyle ilgili manevi, mali veya bağlantılı hakları ihlal ederek: Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret ve ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan yada hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle yada sair şekilde yayan, ticari amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran yada depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." şeklindeki hüküm ve aynı yasanın soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75.maddesindeki "71 ve 72.maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." ve "Bu kanunda yer alan soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suçlar dolayısıyla başta Milli Eğitim Bakanlığı, Kültür ve Turizm Bakanlığı yetkilileri olmak üzere ilgili gerçek ve tüzel kişiler tarafından, eser üzerinde manevi ve mali hak sahibi kişiler şikayet haklarını kullanabilmelerini sağlamak amacıyla durumdan haberdar edilirler." hükümleri dikkate alınarak 5271 sayılı yasanın 234/2.maddesi ve 5846 sayılı yasanın 5728 sayılı yasanın 140.maddesi ile değişik 75.maddesi gereğince, eserler üzerinde hak sahipleri olan suçun mağdurları davadan haberdar edildikten sonra yasal sürede şikayet hakkı bulunanlardan biri yada bir kısmı tarafından şikayette bulunulması ve hak sahibi olunduğunun ispatlanması halinde lehe yasanın belirlenmesi bakımından 5846 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte bulunan 5101 sayılı yasa ile değişik 81.maddesinin 9.fıkrasının 1/b alt bendi ile 5728 sayılı yasa ile değişik 81/13 maddesi ve aynı yasanın 71/1