muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18849, Karar No: 2013/11736, Tarih: 21.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18849 E.  ,  2013/11736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... Üniversitesine ait Konukevinde çalıştığını, konukevinde 08.00-16.00, 16.00-24.00, 24.00-08.00 şeklinde üç vardiya bulunduğunu haftalık nöbet çizelgelerinden görüleceği üzere dönem dönem bu vardiyalarda haftanın 6 günü çalıştığını bu çalışmanın haftalık TİS ile belirlenen 40 saatlik çalışma süresini aştığını, yine ulusal bayram ve genel tatil günlerinde iş yoğunluğu dolayısıyla hafta tatiline denk gelen günlerde de çalışmasını sürdürdüğünü ancak TİS gereği ödenmesi gereken ücretlerin ödenmediğini belirterek 2007-2010 yılları arasındaki fazla çalışmalarının, ulusal bayram-genel tatil ücreti ve hafta tatiline denk gelen çalışmalarının karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının davalı kurumdaki çalışmasının 08.00-16.00, 16.00-24.00 saatleri arasında iki vardiya usulüne göre yapıldığını imza çizelgelerinden çalışma saatlerinin net bir şekilde belirlendiğini, gece 24.00'de konaklama dışındaki hizmetleri sona erdiğinden bu saatten sonraki çalışmanın kesinlikle yapılmadığını, ancak bazı zamanlarda konukevinin balo salonunda düğün ve benzeri etkinlikler yapıldığında personelin bu organizasyonun sahibinden de ücret aldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücreti alacağının olup noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davalı tarafça ibraz edilen deliller arasında "uygundur görüşü" bulunan ve davacı tarafça imzaya itiraz edilmeyen fazla çalışma karşılığı izin talep dilekçeleri bulunmakta ise de mahkemece bu dilekçeler incelenmeksizin ve davacıya dilekçelere karşı diyecekleri sorulmaksızın davacının fazla mesai ücret alacağının hesaplanması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; dilekçelere karşı davacıdan diyecekleri sorularak, denetlemeye elverişli bilirkişi raporu da aldırılarak davacının fazla mesai ücret alacağının bulunup bulunmadığının belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. Eksik inceleme ve araştırma hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4378, Karar No: 2012/5074, Tarih: 07.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4378 E.  ,  2012/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sonucu alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için ana amaç; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. İzmir gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ve satış tarihinin 1993 olması nedeniyle aradan geçen uzun sürenin yanıltıcı sonuçlara götürebileceği de dikkate alınmadan ... ada ... parselin satışının somut emsal alınmış olması doğru görülmemiştir.

2012/4378-5074

Mahkemece tarafların vereceği ya da re'sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6028, Karar No: 2013/15050, Tarih: 20.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6028 E.  ,  2013/15050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali takibin devamı ile % 40 icra inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, ... aylık ücretinin ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı olarak feshettiğini, bu sebeple ücret ve kıdem tazminatı alacakları için ... 4. İcra Müdürlüğünün 2009/7278 esas sayılı takip dosyası ile davalı işveren aleyhine icra takibi başlattığını, bu icra takibine davalı işveren tarafından haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren davanın reddinin istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davacı işçi tarafından haklı olarak feshedildiği gerekçesi ile ... 4. İcra Müdürlüğünün 2009/7278 Esas sayılı takip dosyası ile davacı tarafından davalı aleyhine başlatılan takibe davalı tarafça yapılan itirazın 691,37 TL kıdem tazminatı ve 6.544,79 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 7.236,16 TL ’lik kısmı üzerinden iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına,icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinde, “Toplu sözleşmelerle ve hizmet akitleriyle belirlenen kıdem tazminatlarının yıllık miktarı, Devlet Memurları Kanununa tabi en yüksek Devlet memuruna 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre bir hizmet yılı için ödenecek azami emeklilik ikramiyesini geçemez” şeklinde kurala yer verilmiştir. Belirtilen üst sınır, “genel tavan” olarak adlandırılabilir. En yüksek devlet memuru da Başbakanlık Müsteşarı olduğundan genel tavan, bu görevdeki kişinin emekliliği halinde Emekli Sandığınca ödenecek olan bir yıllık ikramiye oranını geçemeyecektir.

Genel tavan, iş sözleşmesinin feshedildiği andaki tavandır.

Kıdem tazminatının tabanını 1475 sayılı yasanın 14 üncü maddesinde öngörülen her yıl için otuz günlük ücret oluşturur. Aynı maddede otuz günlük sürenin hizmet akitleri veya toplu iş sözleşmeleri ile işçi lehine olarak arttırılabileceği öngörülmüştür.

Genel tavan, iş sözleşmesinin feshedildiği andaki tavandır.

Kıdem tazminatının tabanını 1475 sayılı yasanın 14 üncü maddesinde öngörülen her yıl için otuz günlük ücret oluşturur. Aynı maddede otuz günlük sürenin hizmet akitleri veya toplu iş sözleşmeleri ile işçi lehine olarak arttırılabileceği öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununun yürürlülüğü öncesinde, 1475 sayılı Yasanın 98/D maddesi uyarınca, kıdem tazminatının yasaya aykırı olarak ödenmesi cezai yaptırıma bağlanmıştı. Sözü edilen hüküm 4857 sayılı İş Kanunu döneminde yürürlükten kaldırılmış olsa da, tavanı öngören 14 üncü madde halen yürürlüktedir. Buna göre kıdem tazminatı tavanını öngören kuralın mutlak emredici olduğu kabul edilmelidir. Öğretide kıdem tazminatı tavanını bertaraf eden sözleşme hükmünün batıl olduğu görüşü ileri sürülmüştür (Akyiğit, Ercan: İş Kanunu Şerhi, 2. Baskı ... 2006 s. 2486; Mollamahmutoğlu, Hamdi: İş Hukuku, 3. bası, ... 2008, s. 838; Çelik, Nuri: İş Hukuku Dersleri, 21.bası, s. 316. ; Şahlanan, Fevzi: Kıdem Tazminatı Tavanının Mutlak Emrediciliği, Sicil, Sayı 12, s. 44).

Dairemizce de kıdem tazminatı tavanının yasada emredici şekilde düzenlendiği ve işçi yararına olsa da tavanı arttıran ya da tümüyle ortadan kaldıran sözleşme hükümlerinin geçerli olmadığı sonucuna varılmıştır. Ancak yasayla aksine imkan veren hallerde tavanın aşılması, geçersizlik sonucunu doğurmaz.

Somut olayda,iş akdinin fesih tarihi olan 31.5.2009 tarihinde geçerli olan kıdem tazminatı tavanı 2.260,05TL brüt olmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu tavanın aşılarak 3988,36TL brüt üzerinden kıdem tazminatının hesaplanması ve sonuca gidilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/153, Karar No: 2015/486, Tarih: 09.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/153 E.  ,  2015/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..r'in kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin teşdide, tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret 498,00 TL'lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının “246,40 TL” olarak

değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13359, Karar No: 2014/2067, Tarih: 06.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/13359 E.  ,  2014/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/239382

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/307 (E) ve 2011/84 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, ele geçmeyen çakı ile şikayetçiler Y.. E.. (....-Leyla K....) ve R.. T..'un (........-Ali E..... kullanımlarında olan ve park halindeki otomobillerin sağ arka ve sol ön lastiklerini kesmesi eylemlerinin "mala zarar verme" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

11.05.2011 havale tarihli temyiz dilekçesine eklenen aynı tarihli belgede şikayetçilerin; hüküm tarihinde önce 2010 yılı Aralık ayı içinde, mahkemenin sanığa verdiği süre çerçevesinde, zararlarının giderilmiş olduğu beyanları nazara alınıp, değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28862, Karar No: 2022/1696, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28862 E.  ,  2022/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/143, Karar No: 2023/319, Tarih: 30.01.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/143 E.  ,  2023/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

NCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2014/988 E., 2014/415 K.

DAVA TARİHİ : 10.12.2013

HÜKÜM/KARAR : Davanın hak düşürücü süre yönünden reddi

Taraflar arasında kooperatif yönetim kurulunca alınan ihraç kararının mutlak butlanla batıl olduğunun ve kooperatif üyeliğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalı kooperatif yönetim kurulu kararıyla Kooperatifler Kanunu gereği tüzel kişilerin kooperatiflere üye olamayacağından bahisle müvekkili şirketin kooperatif üyeliğinin sona erdirildiğini, kanunda açıkça gerçek ve tüzel kişilerin kooperatiflere üye olabileceğinin öngörüldüğünü ileri sürerek müvekkil şirketin üyelikten ihracına ilişkin kooperatif yönetim kurulu kararının butlan nedeniyle geçersizliğinin ve kooperatif üyeliğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın üç aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığından ihraç kararın kesinleştiğini, kooperatif ana sözleşmesinin 10. maddesinin Kooperatifler Kanunu'nun 9.

1

maddesi hükmünün eski düzenlemesine atıf yaptığını, bu hükmün eski düzenlemesinde özel hukuk tüzel kişilerinin yer almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, ihraç kararının somut bir olaya ve kişiye özgü olarak alınmış olması dikkate alınarak iptal edilebilir kararlardan olduğu, ihraç kararının davacı tarafa 19.10.2004 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, dava konusu yönetim kurulu ihraç kararı usul ve yasaya aykırı olarak alındığından butlanla malul olduğunu, batıl kararların başlangıçtan itibaren hiçbir hüküm ifade etmediğini, batıl işlemin geçersizliğiyle müvekkil şirketin davalı kooperatif nezdindeki üyeliğinin tespiti talebi yönünden herhangi bir hak düşürücü süreye tabi olmadığını ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kooperatif yönetim kurulu ihraç kararının mutlak butlanla batıl olduğunun ve kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kooperatif yönetim kurulu ihraç kararının mutlak butlanla batıl olduğunun ve kooperatif üyeliğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16 ncı maddesi, Ana Sözleşmenin 14 ncü maddesi, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 ncı ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16 ncı maddesi 3 üncü fıkrası (aynı yönde kooperatif ana sözleşmesinin 14 üncü maddesi 2 nci fıkrası) gereğince çıkarma kararının, ortağa tebliğinden itibaren üç ay içinde iptali için dava açılmaması halinde bu kararın kesinleşeceği hükme bağlanmıştır. Dava açmaya ilişkin bu süre hak düşürücü nitelikte olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Ancak sürenin başlayabilmesi için kararın tebliği zorunludur.

Somut olayda, yönetim kurulu ihraç kararına ilişkin noter ihtarnamesinin davacıya 19.10.2004 tarihinde tebliğ edildiği, davacı tarafın tebligat usulsüzlüğü yönünde herhangi bir iddiasının bulunmadığı, ihraç kararının iptaline ilişkin eldeki davanın üç aylık hak düşürücü süre geçtikten yaklaşık 9 yıl sonra 10.12.2013 tarihinde açıldığı anlaşılmakla mahkemece verilen kararda isabetsizlik görülmemiştir.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

30.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.