muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11226, Karar No: 2013/14368, Tarih: 31.10.2013

2-Dava konusu taşınmazların Orhangazi ilçe merkezine ve Bursa-Yalova-İstanbul yoluna yakın olup, yakın çevresinde çok sayıda otel, motel, sosyal tesisler ve çeşitli fabrikalar bulunması, belediye hizmetlerinden kolayca yararlanabilecek konumda olması, çevresinde hızlı yapılaşma bulunması, Orhangazi ilçesinin ihracat merkezi özelliği taşıması, dünya ülkelerine ihracat yapan yaş meyve ve sebze firmaları, soğuk hava depolarının bu bölgede bulunması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %40 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden %60 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Doğru görülmemiştir. Mahkemece bilirkişi kurulundan bozma nedenleri doğrultusunda ek rapor alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14460, Karar No: 2011/25696, Tarih: 15.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2010/14460 E.  ,  2011/25696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüklerine, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kitapların 5846 sayılı kanunun 71. madesinin 1. fıkrasının 1. bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanun 71/1. maddesi delaletiyle, 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine, 15.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8968, Karar No: 2011/5396, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8968 E.  ,  2011/5396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3124, Karar No: 2015/6814, Tarih: 03.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3124 E.  ,  2015/6814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8658, Karar No: 2023/5759, Tarih: 29.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8658 E.  ,  2023/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1021 E., 2023/1194 K.

KARAR : Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen çocukla kişisel ilişki kurulması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile çocukla baba arasında yeniden kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 26.03.2021 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşandıktan sonra 10.07.2021 tarihinde müşterek kızlarının doğduğunu, davalının çocuğu müvekkiline göstermediğini belirterek davacı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin çocuğun babası ile görüşmesini asla engellemediğini, davalı tarafın ilgisiz olduğunu, bu sebeplerle davacının davasının tüm talepler yönüyle reddine, mahkeme aksi kanaatte ise ayda 1 defa davalı anne nezaretinde yarım saat görüşme sağlanılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin çocuğun babası ile görüşmesini asla engellemediğini, davalı tarafın ilgisiz olduğunu, bu sebeplerle davacının davasının tüm talepler yönüyle reddine, mahkeme aksi kanaatte ise ayda 1 defa davalı anne nezaretinde yarım saat görüşme sağlanılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 22.03.2022 tarih ve 2021/1000 Esas, 2022/268 Karar sayılı kararı ile ortak çocuk ile davacı babası arasında; çocuk iki yaşını dolduruncaya kadar her hafta Pazar günleri saat 10.00 dan aynı gün 13.00 arasında anne yanından alınıp anne yanına bırakılacak şekilde şahsi ilişki tesisine, çocuk iki yaşını doldurduktan sonra; her ayın 1 inci ve 3 üncü Pazar günleri saat 10.00 dan aynı gün 17.00 arasında anne yanından alınıp anne yanına bırakılacak şekilde şahsi ilişki tesisine, çocuk üç yaşını doldurduktan sonra; her ayın 1 inci ve 3 üncü hafta cumartesi günü saat 10.00'dan pazar günü akşamı 18.00'e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan 3 üncü günü akşam saat 18.00'a kadar, babalar gününde saat 10.00'dan akşam saat 18.00'e kadar, sonu tek sayıyla biten yılların milli bayram günlerinde sabah saat 10.30 dan akşam saat 17.30'a kadar, sonu çift sayıyla biten yılların çocuğun doğum günlerinde sabah saat 10.30'dan akşam saat 17.30 a kadar, sömestr tatillerinin 1 inci günü sabah saat 10.00'dan 7 nci günü akşam saat 18.00'a kadar, her yıl Temmuz ayının 1 inci günü saat 10.00'dan 30 uncu günü 18.00'a kadar şahsi ilişki tesis edilmesine, ortak çocukğun e-Nabız kayıtlarının babası tarafından da e-Devlet üzerinden görülebilmesi için gerekenin yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf dilekçesi ile; davanın kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf dilekçesi ile; davanın kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 22.06.2022 tarih ve 2022/629 Esas, 2022/1127 Karar sayılı kararı ile mahkemece davalının 26.01.2022 tarihli cevap dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü gerektiği, kaldı ki kişisel ilişki düzenlemesinin kamu düzeni ile ilgili olup, aslolan çocuğun yüksek yararına bedensel ve zihinsel gelişimini sağlamaya en uygun çözüme ulaşmak olduğu, hal böyle olunca taraflarca sunulan tüm delillerinin toplanıp, birlikte değerlendirilerek kişisel ilişki konusunda karar verilmesi gerektiği halde eksik inceleme ile hüküm kurulmasının doğru görülmediği, kabule göre de ortak çocuk ile davalı baba arasında düzenlenen kişisel ilişki çocuk iki yaşını dolduruncaya kadar, iki yaşını doldurduktan sonra ve 3 yaşını doldurduktan sonra ayrı ayrı düzenlenerek kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapıldığı, değişen koşullara göre, çocuğun yaşı gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebileceği, kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden çocuk ile baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olmasının isabetsiz olduğu gerekçesi ile davalının istinaf talebinin kabulü ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahal mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile düzenlenen sosyal inceleme raporunda davacının çocuk ile şahsi ilişki kurmasında herhangi bir sakınca olmadığı gibi, şahsi ilişki kurulmasının çocuğun üstün menfaatine uygun olacağı gerekçesi ile davanın kabulüne ortak çocuk ile davacı babası arasında; her ayın 1 inci ve 3 üncü hafta Cumartesi günü saat 10.00'dan Pazar günü akşamı 20.00'e kadar, dini bayramların ikinci günü saat 10.00'dan 2 nci günü akşam saat 20.00'a kadar, babalar gününde saat 10.00'dan akşam saat 20.00'e kadar, sonu tek sayıyla biten yılların milli bayram günlerinde sabah saat 10.00 dan akşam saat 20.00'a kadar, sonu çift sayıyla biten yılların çocuğun doğum günlerinde sabah saat 10.00'dan akşam saat 20.00 a kadar şahsi ilişki tesis edilmesine, ortak çocuk...'un e-Nabız Kayıtlarının babası tarafından da e- Devlet üzerinden görülebilmesi için gerekenin yapılmasına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile ; velâyeti davalı annede bulunan ortak çocuk 10.07.2021 doğumlu olup, anne bakım ve şefkatine muhtaç olduğu, çocuğun yaşı dikkate alındığında, davacı baba ile kurulan kişisel ilişki süresi çok fazla olduğu, yatılı kalmayacak şekilde ve daha uygun süreli bir kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığı gerekçesi ile davalının kişisel ilişki süresine yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, kararın ilgili bendinin kaldırılmasına, ortak çocuk ile davacı baba arasında her ayın 1 ve 3. haftası Cumartesi günleri saat 12:00’den akşam saat 17.00'ye kadar görüştürülmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına, davalının sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek vekili kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.07.2023 tarihli ilamı ile; hüküm, davacı baba ve ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin babalık duygularının tatmini bakımından yetersiz olduğu, baba ile çocuk arasında yatılı olacak şekilde ve daha uygun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken bu yönün gözetilmemesinin doğru olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda davacı baba ile anne yanında bulunan ortak çocuk arasında yatılı da olacak şekilde kişisel ilişki tesisine karar vermek gerektiği gerekçesi ile; anne yanında bulunan ortak çocuk ile davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. cumartesi günü sabah saat 10.00'dan pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan 3. günü akşam saat 17.00'ye kadar, her yıl babalar günü saat 10.00'dan saat 17.00'ye kadar, çift sayı ile biten yıllarda ortak çocuğun doğum günlerinde saat 10.00 'dan saat 17.00'ye kadar, yılbaşlarında çift sayı ile biten yıllarda 31 Aralık saat 17.00'den 1 Ocak saat 15.00'e kadar görüştürülmek suretiyle kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; söz konusu kararın çocuğun üstün menfaati ve yararı göz önüne alınmadan verildiğini, davacının taleplerinde samimi olduğunu ispat edemediğini, tanık dinletmekten vazgeçtiğini, çocuğun 2 yaşını dahi henüz doldurmadığını, yatılı ilişki kurulmasının yararına olmayacağını, babanın çocuğun doğumunu dahi istemediğini, bir kez dahi kişisel ilişki kurmadığını, çocuğu sevgi ve şevkat beslemediğini, davalının çocuğun üstün yararına aykırı bir yaşam sürdüğünü, aile yaşantısına uygun olmayan davranışları olduğu alkol kullandığı, kişisel ilişki kurulmamasının kabul edilmemesi halinde yatılı olmayacak şekilde ilişki kurulmasını talep etmiştir. Davalı vekili 07.11.2023 tarihli ek beyan dilekçesi ile; nafakanın artırılması istemli davada boşanmadan 300 gün içinde doğan ortak çocuğun velâyetinin askıda olduğu belirtildiğinden bu davanın da konusuz kaldığını bu nedenle kararın kaldırılarak davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan ortak çocukla kişisel ilişki kurulması davasında, bozma ilamı gereğinin yerine getirilip getirilmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası, Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 4 üncü maddesinin 1 inci ve 2 nci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.