muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/103, Karar No: 2012/1725, Tarih: 13.02.2012

4857 sayılı Kanun’un 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi, yeniden yapılanmadan dolayı işletmesel karar gerekçesi ile feshedilmiştir. Davalı tarafça alınan işletmesel karar ile tüm yapıdaki hipermarket ve süpermarketlerdeki takım lideri pozisyonun kaldırıldığı, alınan bilirkişi raporu ile hipermarketler organizasyonunda bulunan bakım, reseption ve dekorasyon takım liderliği pozisyonlarının iptal edilmeyip yönetici adayı pozisyonuna dönüştürüldüğü, fesihten sonra 5’i İstanbul’da bulunan 7 yeni mağazanın açıldığı, fesihten sonra işyerine yeni eleman alındığı, alınan bu elemanların “şef, takım lideri ve sorumlu “gibi bir ünvanlarının bulunmadığı belirtilmiş ise de, davalı tarafça alınan işletmesel karar ile davacının çalıştığı bölümdeki ekip şefliğinin kaldırıldığı, ancak örneğin, davacının çalışmış olduğu tekstil reyonu, balık reyonu gıda reyonu gibi birimlerin kapatılmadığı, esas itibariyle davacının bu bölümlerde satış elemanı olarak çalışıp konumu ve tecrübesi gereği bu bölümün şefi durumuna geldiği hizmetini aynı nitelikte devam ettiği işletmenin ve çalışılan reyonların varlığını sürdürdüğü sürece bu konumda çalışanlara ihtiyaç duyulacağı açıktır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında takım liderliği pozisyonun kapatılmasına rağmen işletmecilik ve mağazacılık organizasyonundan anlayan bilirkişinin de aralarında bulunduğu bilirkişi heyeti ile gerekirse işyerinde keşif yapılarak; davacının çalıştığı kadro ve görev tanımında organizasyon değişikliğine gidilip gidilmediği, şubesinde kadrosunun kaldırılıp kaldırılmadığı, organizasyon değişikliğine gidilmiş ve kadrosu kaldırılmış veya değiştirilmiş ise davalı işverenin Türkiye genelinde zincirleme mağazalara sahip olduğu ve yeni mağazalar açmaya devam ettiği gözetilerek davacının şubesinde veya İstanbul ilinde diğer şubelerde görev tanımına uygun bir kadroda iş şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olan yer değişikliği olmadan somut olarak değerlendirme olanağının bulunup bulunmadığı, salt takım liderliği pozisyonun kaldırılmasının davacının başka bir birimde değerlendirilmesine engel olup olmadığı kısaca feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı yönünden yeniden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30522, Karar No: 2015/20249, Tarih: 26.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/30522 E.  ,  2015/20249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazları rddine, ancak:

1- Sanık hakkında tayin olunan temel hapis ve adli para cezalarının TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesinden sonra 5 ay 25 gün hapis ve 25 gün adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken, 6 ay hapis ve 20 gün adli para cezası olarak hesaplanması suretiyle hapis cezasının fazla, adli para cezasının ise eksik tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimainin düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa hükmolunan hapis cezası ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı toplanarak, bir gün karşılığı belirlenen miktar ile çarpılmak suretiyle yazılı şekilde ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1, maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden, TCK.nun 62. maddesinin uygulandığı fıkradan ''6 ay hapis ve 20 gün adli para cezası" ifadesinin çıkarılarak, yerine ''5 ay 25 gün hapis ve 25 gün adli para cezası'', TCK.nun 50. maddesinin uygulandığı bölümden ''180 gün'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''175 gün'', TCK.nun 52/2. madde ve fıkrasının uygulandığı bölümden ''200 gün karşılığı toplam 4.000 TL'' ibarelerinin çıkarılarak yerlerine ''175 gün karşılığı 3.500 TL ve 25 gün karşılığı 500 TL'' ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3694, Karar No: 2012/8692, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3694 E.  ,  2012/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların temyiz itirazlarının reddine,

Davacı temyizine gelince;

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacı işçinin maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava hukuksal niteliği itibariyle Sosyal Sigortalar Kurumunca karşılanmayan zararın tazmini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hüküm tarihine en yakın tarihte belirlenecek maddi zarardan, en yakın tarihli sermaye değeri düşülmek suretiyle bulunacak miktarına göre hükmü kurulması gerekirken eski tarihli rapor ve sermaye degerine göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Yapılacak iş, hüküm tarihine en yakın tarihteki en son peşin sermaye değerini sormak, hüküm tarihine en yakın tarihteki veriler gözetilerek davacının maddi zararlarını yeniden hesaplatmak suretiyle ek rapor aldırmak, hesaplanan bu miktardan en son peşin sermaye değerini düşmek suretiyle karşılanmayan maddi zarar miktarını tespit ederek maddi tazminat  konusunda çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yeniden hesap yapılıp davacının bakiye maddi zararı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1401, Karar No: 2020/4587, Tarih: 02.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1401 E.  ,  2020/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; davacı vekilinin 19.02.2020 tarihli dilekçe ile kararı temyiz ettiği ancak temyiz harcı alındığını gösteren harç makbuzunun dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Temyiz harçlarının alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise Hukuk Muhakemeler Kanunu’nun 344-346 maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 02/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18807, Karar No: 2013/5624, Tarih: 22.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18807 E.  ,  2013/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.03.2010 gün ve 2008/37-2010/... sayılı kararı bozan Daire’nin ....09.2012 gün ve 2010/9569-2012/13208 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Romeo ve Juliet” ve “Spartacus” adlı eserlerine ilişkin mali hakların sahibi bulunduğunu, müvekkilinin bunların yanında bu eserlerin Türkiye’de temsil hakkının da sahibi olduğunu, davalının müvekkilinin tüm mali haklarına sahip olduğu dava konusu eserleri izin almaksızın kullandığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla FSEK m. 68 uyarınca müvekkili her bir eser için davalı yan ile ayrı ayrı sözleşmeler yapmış olsaydı her bir eserin ayrı ayrı kullanımları için isteyebileceği bedellerin tespitiyle toplam 136.500 Euro’nun ve beş temsil için oluşan nota kirası 7500 Euro’nun da ilavesi ile toplam 144.000 Euro’nun davalının izinsiz temsil tarihinden itibaren bankaların Euro için bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranının uygulanmasıyla hesaplanacak faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki TL karşılığının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/9569 E., 2012/13208 K. sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Her ne kadar mahkemece davalının husumet itirazı iç genelge ve mevzuat gerekçesiyle reddedilmiş ise de, 1309 sayılı Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü Kuruluş Kanunu'nun 1. maddesinde Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü'nün tüzel kişiliği haiz kamu kuruluşu olduğu ve aynı kanunun .... maddesine göre de lüzumu halinde illerde Devlet Opera ve Balesi Müdürlükleri kurulabileceği hüküm altına alınmıştır. 1309 sayılı Kanundaki düzenleme itibarıyle ... Devlet Opera ve Balesi Müdürlüğü'nün tüzel kişiliği bulunmamakla birlikte işbu davada adı geçen ... Devlet Opera ve Balesi Müdürlüğü'nce tayin edilen vekil aracılığıyla davaya cevap verilerek husumet itirazında bulunulduğuna göre, bu durumun esasen temsilcide hata niteliğinde olduğu kabul edilerek husumetin tüzel kişiliğe haiz ve Devlet Opera ve Balesi Müdürlüğü'nün de bağlı bulunduğu Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü'ne yöneltilmesi için anılan genel müdürlüğe dava dilekçesinin tebliğ ettirilmek suretiyle usulünce taraf teşkili sağlandıktan sonra yargılamaya

devamla işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ... Devlet Opera ve Balesi Müdürlüğü'nün pasif dava ehliyeti bulunduğundan bahisle husumet itirazının reddiyle uyuşmazlığın esasına girilmesi doğru görülmediğinden davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ....09.2012 gün ve 2010/9569 E., 2012/13208 K. sayılı ilamının (1) numaralı bendinin kaldırılarak yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2010/9569 E.,2012/13208 K. sayılı ilamının (1) numaralı bendinin kaldırılarak kararın açıklanan değişik gerekçe ile BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 22.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21689, Karar No: 2018/9669, Tarih: 20.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21689 E.  ,  2018/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun, 5133 sayılı Kanunla değişik 4/1. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun; üçüncü kısmı (TMK m.396-494) hariç olmak üzere ikinci kitabından (TMK m.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemelerinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemelerine devredileceğini hükme bağlamıştır. Dava Türk Medeni Kanunun ikinci kitabında yer almaktadır. Aile mahkemesi kurulmayan yerlerde, Aile Mahkemeleri sıfatıyla davaya bakmak görevi 4787 Sayılı Kanunun 2. maddesiyle o yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerine verilmiştir. Karardan sonra 02.03.2017 tarihinde mahkemenin yargı çevresinde aile mahkemesi kurulmuş, 27.03.2017 tarihinde faaliyete geçmiştir. Bu açıklama karşısında davanın görevli ve yetkili aile mahkemesine devredilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 20.09.2018(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/394, Karar No: 2007/2771, Tarih: 26.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/394 E.  ,  2007/2771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle sözleşmede ödemelerin bütçe imkânları ile yapılacağının kabul edilmiş ve davalının icra takibine kadar usulen temerrüde düşürülmemiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı, icra takibi ile temerrüde düştüğünden işlemiş faiz talebinin reddi yerinde ise de takip tarihi ile asıl alacağın ödendiği tarih arasında gerçekleşen süre için %60 oranını geçmemek üzere avans faizi oranında faiz alacağına hak kazanacağından, belirlenecek bu miktar için itirazın iptâline karar verilmesi yerine istemin tümü ile reddedilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan icra takibinde ve davada alınan toplam harç tutarı 1.078.888.666 TL.dan, 11.200.000 TL red harcının mahsubu ile kalan 1.067.688.666 TL. fazla harcın davacıya iadesi gerekirken harcın eksik iadesi de doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent gereğince hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/10899, Karar No: 2002/3256, Tarih: 08.04.2002

11. Hukuk Dairesi 2001/10899 E., 2002/3256 K.

**11. Hukuk Dairesi 2001/10899 E., 2002/3256 K.**

**- KABUL ŞERHİ

- POLİÇENİN İPTALİ

- POLİÇENİN ZAYİ OLMASI**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 585 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 669 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 670 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 671 ]

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul Asliye 7. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03.07.2001 tarih ve 2000/1373-2001/826 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin keşidecisi ve lehdarı olduğu, muhatabı F.... Plastik A.Ş. olan T. İş Bankası tarafından aval verilen iki adet poliçenin müvekkili şirket zilyetliğinde iken zayi olduğunu ileri sürerek, poliçelerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosyadaki belgelere göre, poliçenin iptali istemine ilişkin T.T.K.nun 669 vd. maddelere göre iptal davasını hamilin açması gerektiği, davalının keşideci olduğu gerekçesiyle, davanın REDDİNE karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının keşidecisi ve lehdarı olduğu iki adet poliçenin zayi olması nedeniyle poliçelerin iptali istemine ilişkindir.

İlke olarak T.T.K.nun 669 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan poliçenin zayi nedeniyle iptali davasının hasımsız ve hamil tarafından açılması gerekir. Keşidecinin böyle bir davayı açma hakkı bulunmamaktadır.

Ancak, poliçeler nitelikleri itibariyle farklılık arzetmekle iptali istenen poliçelerin incelenmesi suretiyle sonuca gidilmesi gerekmektedir. T.T.K.nun 585. maddesine göre, poliçenin bizzat keşidecinin emrine yazılı olması mümkündür. Nitekim somut olayda iptali istenen poliçelerde ayrı bir lehdar bulunmayıp, davacı keşideci kendi emrine poliçeleri keşide etmiştir. Dosyada bulunan poliçe fotokopi ve tercümeleri incelendiğinde, muhatap F.... Plastik A.Ş. tarafından poliçe davadan önce kabul edilmiş olmakla, artık davacı keşidecinin bu kabul şerhi ile borçlu sıfatı ortadan kalkmış olup, tamamen alacaklı hamil, lehdar sıfatını kazanmıştır.

O halde poliçeler lehdar olan davacının elinde iken zayi olmuş bulunduğundan T.T.K.nun 669 vd. maddelerine dayalı olarak bu davayı açmaya hakkı bulunmakla işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken aksi düşünceler ile davanın REDDİNE karar verilmesi doğru görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2002 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14402, Karar No: 2016/6999, Tarih: 27.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14402 E.  ,  2016/6999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/03/2015

NUMARASI : 2014/97-2015/236

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.03.2015 tarih ve 2014/97-2015/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ...Taş. ve Loj. A.Ş. arasında bu şirketin ...'dan Türkiye'ye taşınması işini üstlendiği otomobil yedek parçası cinsi emtiaların nakliyesini kapsamayacak şekilde ... Taşıyıcı Sorumluluk Poliçesi düzenlendiğini, emtiaların taşınması işinin davalı ... Uluslararası Taşımacılık Ltd. Şti. tarafından üstlenildiğini, diğer davalı tarafından taşınmak üzere 09.01.2009 tarihli CMR tahtında yola çıkan aracın ... Gümrüğü'nden çıkmadan seyir halinde iken akü tesisatı ve plastik aksamlarının alev alması sonucu yanmaya başladığını, yangının dorseye sıçramadan söndürüldüğünü, mallarda hasar meydana gelmediğini, ancak acil ulaştırılması gereken 182 adet 866 kg emtianın yanan TIR'dan alınarak ... uçak ile gönderilmek zorunda kalındığını, bu sefer için ekstra harcamalar yapıldığını, davalıların üstlenmiş oldukları nakliye işini zamanında gerçekleştirememeleri nedeniyle müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, 16.299,14 Euro'nun faizli ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taşımanın makul sürede gerçekleştirildiğini, ilk CMR belgesinin davacının sigortalısının talimatı ile iptal edilip yeni bir CMR belgesi düzenlendiğini, gecikme söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.