muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10352, Karar No: 2022/10574, Tarih: 20.10.2022

(9) Bu maddede aksine düzenleme bulunmayan hâllerde, Ceza Muhakemesi Kanununun kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin 171 inci maddesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 231 inci maddesi hükümleri uygulanır.

(10) (Ek: 27/3/2015-6638/12 md.) Birinci fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askerî ve sosyal amaçla toplu bulunulan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgü veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki umumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi hâlinde verilecek ceza yarı oranında artırılır.

Şeklinde düzenlenmiştir.

TCK’nın 191. maddesi bütün haliyle değerlendirildiğinde, şüphelinin/sanığın kullanmak için uyuşturucu/uyarıcı madde bulundurması ya da kullanması halinde kendisine doğrudan ceza vermek olmadığı, şüphelinin yeniden uyuşturucu/uyarıcı madde kullanması ve bu amaçla bulundurmasının önüne geçilerek sağlıklı ve topluma yararlı birey olmasının sağlanması amaçlanmış olmakla birlikte,

TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılacağını belirtmiş olması,

ve yine TCK’nın 191/6. maddesinde;

Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez. (Kısaca, bu halde şüpheli hakkında daha önce işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etme

veya bulundurma suçundan usulüne uygun olarak verilip kesinleşmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı (KDAEK) varsa, şüpheli hakkında doğrudan dava açılacaktır

5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi olgusu, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklerin yerine getirilmesi için belirlenen bir süre olup, erteleme süresi zarfında şüpheliye asgari 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağı ve bu sürenin 2 yıla kadar uzatılabileceği; gerek görülmesi halinde denetimli serbestlik tedbiri süresi içinde tedaviye de tabi tutulabileceği belirtilmiştir.

Sanık kendisine yüklenen yükümlülükleri 5 yıldan az zamanda yerine getirse bile TCK’nın 191/2. maddesi ‘‘5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir’’ ifadesi ile 5 yıllık kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresini geçirmeyi zorunlu kılmaktadır. Zira 191.maddenin gerekçesinde bu suçu işleyenlerin hasta kabul edilen kişi oldukları ve bu süreninde bir anlamda nekahat süresi (iyileşme süresi) olduğu kabul edilmiştir.

Sanık kendisine yüklenen yükümlülükleri 5 yıldan az zamanda yerine getirse bile TCK’nın 191/2. maddesi ‘‘5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir’’ ifadesi ile 5 yıllık kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresini geçirmeyi zorunlu kılmaktadır. Zira 191.maddenin gerekçesinde bu suçu işleyenlerin hasta kabul edilen kişi oldukları ve bu süreninde bir anlamda nekahat süresi (iyileşme süresi) olduğu kabul edilmiştir.

Bu 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi, sanığın kendisi hakkında ceza davası açılmasının önüne geçmek için yapılmış lehine düzenlemedir, aksi halde ceza davası açılacaktır.

Kanun koyucunun, TCK’nın 191/2. maddesindeki düzenlemeye ilişkin amacı/muradı da 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin süre içinde sanığın denetim yükümlülüklerinin yerine getirilmesinin sağlanması, görevlilerce ifa edilecek işlemlerin kanuna uygun olarak yerine getirilmesi Cumhuriyet savcısının veya DSM görevlilerinin hataen usulüne uymayan işlemlerinin), ya da sanıktan kaynaklanan tedbir yükümlülerine uymama gibi tutumlarının usulüne göre yeniden yerine getirilmesinin, sağlanması; sanığın tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurmasının önlenmesine, kısaca kötü alışkanlıklarından kurtulmasına ilişkindir.

TCK’nın 191/2. maddesinde yer alan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı süresinin (KDAEK süresinin), uygulanması sırasında farklı uygulamalar /değerlendirmeler olabileceğinden sürenin niteliğininde tartışılması gereklidir.

Ceza Muhakemesinde süreler hak düşürücü, koruyucu, düzenleyici, kanuni süre ve takdiri süre olmak üzere beş gruba ayrılmaktadır.

Bu süreler:

- Hak düşürücü süre bir işlemin yapılması için tanınan süre olup bu süre içerisinde işlem yapılmaması halinde kişiye tanınan süre sona ermiş ve hakkı düşmüştür.

-Koruyucu sürelerle işlemin hangi zaman diliminde yapılamayacağı gösterilmektedir.

-Düzenleyici süre ile öngörülmemiş bir işlemin yapılabileceği zaman dilimini göstermektedir.

-Takdiri süre hakim tarafından belirlenen süredir.

-Kanuni süre ise, kanun koyucu tarafından belirlenen yasal sürelerdir. Bu süreler ancak yasal nedenler ile değiştirilebilir.

TCK’nın 191/2 fıkrasında belirtilen 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi süresi hak düşürücü süre olarak değerlendirilirse, ‘‘Hak düşürücü süre bir işlemin yapılması için tanınan süre olup, bu süre içerisinde işlem yapılmaması halinde kişiye tanınan süre sona ermiş ve hakkı düşmüş olacaktır.

Hak düşürücü süre, bir işlemin ya da işlemlerin yapılması, yerine getirilmesi için tanınan süre olduğuna göre, bu süre içerisinde (KDAEK süresi), görevlilerin hiçbir işlem yapmaması halinde kişiye tanınan süre sona ermiş ve hakkı düşmüş olacağından şüpheli hakkında; dava açılabileceği sonucuna varılmaktadır. Bu duruma göre;

Hak düşürücü süre, bir işlemin ya da işlemlerin yapılması, yerine getirilmesi için tanınan süre olduğuna göre, bu süre içerisinde (KDAEK süresi), görevlilerin hiçbir işlem yapmaması halinde kişiye tanınan süre sona ermiş ve hakkı düşmüş olacağından şüpheli hakkında; dava açılabileceği sonucuna varılmaktadır. Bu duruma göre;

a) Bu süre içerisinde yetkili resmi görevlilerin şüpheli hakkında öngörülen işlemleri hiç yapmaması ya da hatalı işlemler yapması nedeniyle 5 yıllık süre geçirilmiş ise şüpheli hakkında kamu davası açılacaktır. Oysa hatalı işlemler yapılmasaydı şüpheli / sanık hakkında soruştumaya/kovuşturmaya yer olmadığına karar verilecekti.

b) Yine şüphelinin TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi süresi zarfında TCK’nın 191. maddesinin 4-a bendinde belirtilen, kendisine yüklenen yükümlülüklerden biri olan uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmadığından bahisle ısrar koşulunun oluşmamasına rağmen, ısrar oluştuğu kabul edildiğinde de hakkında kamu davası açılacaktır. Oysa hatalı işlemler yapılmasaydı şüpheli / sanık hakkında Soruştumaya /Kovuşturmaya Yer Olmadığına karar verilecekti.

c) Örneğin; yine karşılaşılan dava dosyalarındaki olaylarda görüldüğü üzere, şüpheli/sanık, uyuşturucu/uyarıcı madde kullandığı anlaşılmaması için başkasının idrarını kendi idrarı olarak göstererek laboratuvar görevlilerine vermesi üzerine, yapılan tahlil de uyuşturucu/uyarıcı bulunmadığı tespitine varıldığında; görevlilerin görevlerini gerekli itina ile yapmaması ve hem de şüphelinin suçtan doğacak sonuçtan kaçmak için böyle kanunsuz bir eylem yapması üzerine 5 yıl süreyle Kamu Davasının Açılmasnın Ertelenmesi süresi sona ermiş olması nedeniyle Düşme kararı verilmiş fakat sonradan gerçek durum tespit edilmiş ise ne olacaktır..? TCK’nın 191. maddesinin metni içinde 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin süre geçirildiğinde, düşme kararı verileceğine ilişkin hiçbir hüküm veya atıf yoktur.

Kamu görevlilerinin veya şüphelinin, hata ya da kasten yaptığı işlemler/eylemler üzerine davanın düşmesine mi karar verilecektir.?

Eğer böyle bir uygulama kabul edilirse, denetim yükümlülüklerini yerine getirmeyene prim verilmiş olacaktır. Bu durum TCK’nın 191. maddesinin amacına, lafzına ve ruhuna uymaz. Kanun bu durumu himaye etmez. Madde gerekçesine göre de hasta olduğu kabul edilen kişilerin, tedavisi yapılmadan geçen süre nedeniyle yaptırımda uygulanamayacağı için bir anlamda ödüllendirilmesi sonucu doğar.

Aynı zamanda

CMK’nın 223/8. maddesine göre;

‘‘Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir’’. şeklindedir.

Aynı zamanda

CMK’nın 223/8. maddesine göre;

‘‘Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir’’. şeklindedir.

5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 8. fıkrasına göre, davanın düşmesine karar verilmesi için soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.

Bu duruma ilişkin örnekler vermek gerekirse;

a) Yasama dokunulmazlığı, Cumhuriyet Savcılıklarının bazı suçlar hakkında ceza davası açabilmesini sınırlayan sürenin geçmiş olması, izin, şikayet, yeni delil bulunması, açık dava bulunmaması, suçun işlenmesinden sonra ortaya çıkan akıl hastalığı, ön ödemenin yerine getirilmemesi, uzlaşmanın bulunmaması gibi durumlar soruşturma ve kovuşturma şartı olarak gösterilebilir. Yine şikayete bağlı bir suçta şikayetten vazgeçilmesi ya da şikayet süresinin kaçırılmış olması, soruşturma izni alınmadan memur hakkında işlem yapılamayacağı durumunda, soruşturma izni verilmemesi, düşme kararı verilmesini gerektirir.

b) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunumuza göre öngörülen düşme sebeplerinin varlığı hallerinde de davanın düşmesine karar verilir. Bu hallerde TCK’nın 64. maddesine göre sanığın ölümü, TCK’nın 65. maddesinde yer alan, genel af (özel af halinde kamu davası hakkında düşme kararı verilemez) ve TCK’nın 66. maddesine göre zamanaşımıdır.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle CMK’nın ve TCK’nın bu hükümleri dışında, düşme kararı verilemez.

Uygulama yeri olmadığı halde, düşme kararı verilmesi nedeniyle, TCK’nın 191. maddesindeki suça ilişkin dava zamanaşımı süresi düzenlemesinin önüne geçilerek zamanaşımı kararı uygulanamaz hale gelir.

Açıkladığım tüm bu nedenlerle; Dairemizin 2022/10074 sayılı kararının (2-b) bendinde yer alan Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi süresinin sona ermiş olması nedeniyle, Düşme kararı verilmemesi gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun bu bozma gerekçesine katılmıyorum. 20.10.2022
Yargıtay — Esas No: 2015/4427, Karar No: 2016/5444, Tarih: 27.06.2016

**6. Ceza Dairesi         2015/4427 E.  ,  2016/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21.05.2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, savunman ücretinin sanıktan tahsiline ilişkin bölüm çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2561, Karar No: 2019/4947, Tarih: 10.09.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/2561 E.  ,  2019/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A)Davacı İstemi :

Davacı, davalı işverene ait ...Evi ünvalı işyerinde 01/02/1993- 14/08/2000 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı :

Davalı işveren mirasçılarının bir kısmı cevap dilekçesinde özetle; davacının devamlı değil kısmi süreli çalıştığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; bu tür hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle çalışma olgusunun Yargıtay'ın belirlediği kıstaslar çerçevesinde kesin delillerle ispat edilmesi gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı :

Mahkemece; davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde davacının , davalılar murisi ...'a ait 38660 iş yeri sicil nolu iş yerinde 01/02/1993 - 14/08/2000 tarihleri arasında toplam 2714 gün devamlı suretle hizmet akdi ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

Davalı işveren mirasçıları ..., ... ve feri müdahil SGK vekili davanın reddi gerektiğinden bahisle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

D)Bölge Adliye Mahkemesi Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme neticesinde; " I) 6100 sayılı HMK'nın 346/1 maddesine göre davalılardan ... ve ...'ın istinaf dilekçelerinin süre yönünden REDDİNE,

II) Tekirdağ İş Mahkemesi'nin 06/12/2017 tarihli, 2016/603 Esas - 2017/675 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasa'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE," karar verilmiştir.

E)Temyiz :

Feri Müdahil Kurum vekili özetle; 5 yıllık hakdüşürücü süre geçtiğini, tanık beyanlarının yeterli olmadığı, eksik inceleme yapıldığı ve resen dikkate alınacak nedenlerle verilen kararı temyiz etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Hizmet tespiti davalarında, davacının tespitini istediği çalışmanın geçtiği işyerinin sahibi olan gerçek ya da tüzel kişi işverene husumet yöneltilmelidir, işveren dışındaki gerçek ya da tüzel kişilere bu davada husumet yöneltilemez.

506 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde; bu Yasa'nın uygulanmasında 2. maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişilerin “işveren” olduğu bildirilmiştir.

“Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir.

506 sayılı Yasa'nın 4. maddesinde; bu Yasa'nın uygulanmasında 2. maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişilerin “işveren” olduğu bildirilmiştir.

“Çalıştıran” olgusu, tespiti istenen sürelere ilişkin hizmet akdinin tarafı konumunda olan ve hizmet akdini düzenleyen “işvereni” ifade etmektedir.

Somut olayda; davacının 01/02/1993 tarihli işe giriş bildirgesinde ve davalı işyerinin 1993/1. dönem ila 1996/3. dönem ( dahil) bordrolarında işveren ünvanı olarak Erdoğan İlter yazılı olduğu, 1997/1. dönemden itibaren ise davalı muris ... ad ve soyadının yazılı olduğu halde ihtilaflı dönemdeki davalı işveren/işverenler tespit edilip bu kişi/kişilere davayı yöneltmeden, yine davacının ihtilaflı dönemdeki vergi kaydının neden kaynaklandığı tespit edilmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş; davacının ihtilaflı dönemdeki vergi kaydının neden kaynaklandığını ilgili vergi dairesine sormak, işe giriş bildirgesi ve bir kısım dönem bordrolarında işveren ünvanı Erdoğan İlter olarak yazılı olduğundan, davalı işyerinin işyeri sicil dosyasını davalı kurumdan istemek, ihtilaflı dönemin bir kısmında işverenin Erdoğan İlter olduğunun tespiti halinde bu kişinin de usulüne uygun şekilde davaya dahil etmesi için davacıya süre vermek, gerçek işveren tespit edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra göstereceği tüm delilleri toplayıp birlikte değerlendirmek, davacının çalıştığının tespiti halinde hangi dönemde hangi işveren nezdinde çalıştığı açıkça belirtilerek infaza elverişli şekilde karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, feri müdahil kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi hükmü bozulmasına karar verilmiştir.

G)SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5656, Karar No: 2013/10642, Tarih: 22.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5656 E.  ,  2013/10642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.12.2011 tarih ve 2009/31-2011/247 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin profesyonel bir fotoğraf sanatçısı olduğunu müvekkiline ait bir fotoğrafın davalılardan Alfa Basın Yayın Şirketi ve davalı ... Yayın evi tarafından yayınlanan FALCININ ÖPÜCÜĞÜ isimli kitapta kullanıldığını kapak tasarımın ise davalı ... tarafından yapıldığını buna rağmen müvekkilinden izin alınmadığını davalıların bu eyleminin müvekkilinin eser sahipliğinden kaynaklanan mali haklarının ve manevi haklarının ihlali niteliğinde olduğunu ileri sürerek kitabın satışının durdurulmasını, davalıların müvekkili ile lisans sözleşmesi düzenlemeleri halinde sözleşme bedelinin 3 katı hesabı ile şimdilik 1.000 TL maddi tazminatın ve 5.000 TL manevi tazminatın ilk basım tarihinden itibaren hesaplanacak ticari faiziyle birlikte tahsilini, hükmün gazetede ilanını talep ve dava etmiş, yargılama sırasına maddi tazminat talebini 3000 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili dava konusu fotoğrafın davacıya ait olduğunun ispatlanamadığını, dava konusu olayla ilgili Cumhuriyet Savcılığı tarafından takipsizlik kararının verildiğini, fotoğrafın internet ortamından anonim olarak indirildiğini istenen tazminatın fahiş olduğunu, faiz başlangıcı talebile gazetede ilan talebinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak, davalı olarak gösterilen ...'nin, ayrı bir tüzel kişiliğin bulunmadığını, bu ibarenin müvekkilinin tescilli bir markası olduğunu davacının daha önce İstanbul 3 no' lu FSHM deki 2008/12 D.İş dosyasında dava konusu fotoğraf yönünden eser sahipliği iddiasını ispatlayamadığını, dava konusu fotoğrafın anonim internet sitelerinde bulunduğunu, talep edilen maddi ve manevi tazminatın fahiş olduğunu, uygulanacak ise faizin dava tarihinden itibaren hesaplanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı olarak gösterilen ...'nin tüzel kişiliği olmadığından bu davalı yönünden açılmış dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dava konusu fotoğrafın FSEK 2. maddesi anlamında bir eser olduğu ve eser sahibinin de davacı olduğu, dava konusu fotoğrafın davacıdan izin alınmaksızın davalılar tarafından kullanıldığını, davanın 5864 sayılı Yasa'nın 68/1 maddesine dayalı olarak rayiç bedelin 3 katı telif tazminatı talebiyle açıldığı, bu yasa hükmünün uygulanması durumunda taraflar arasında farazi bir sözleşme ilişkisi kurulmuş olacağı, dolayısıyla zaman aşımı süresinin, Borçlar Kanunu' nun 125. maddesi gereğince 10 yıl olduğu, bu nedenle zamanaşımı itirazının yerinde olmadığı, dava konusu fotoğrafın dava konusu kitap kapağında kullanılması için davacıdan izin alınsa idi istenebilecek rayiç bedelin 1.000 TL olduğu, FSEK'nın 68. maddesine göre 3 kat telif tazminatı talep edebileceği, FSEK 15. madde ve FSEK 16. maddede yazılı manevi hakların ihlali nedeniyle de, manevi tazminat talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3000 TL maddi tazminatın ve dava konusu fotoğrafın kullanım biçimi, alınan bandrol sayısı ile tarafların ekonomik ve sosyal konumları dikkate alınarak 3.000 TL manevi tazminatının kitap kapağındaki yayın tarihi olan 31/10/2007 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar Alfa Basım Yayım Dağıtım Tic. ve San. Ltd. Şti. ve ... vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilleri ve katılma yolu ile davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 320,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Alfa Basım Yay. Dağ. Tic. ve San. Ltd. Şti. ve ...'dan ayrı ayrı alınmasına, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.