muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12653, Karar No: 2024/3088, Tarih: 13.03.2024

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Birinci Karar

Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/54 Esas, 2019/1225 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Kuşadası 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; Mahkemece, dava konusu uyuşmazlık yönünden parsellerin mimari projeleri ve vaziyet planı ile birlikte diğer tesislerin projeleri dosya içerisine alınarak konusunda uzman bilirkişi heyeti ile yerinde yapılacak gerekli teknik incelemeyle, dava dilekçesinde belirtilen artezyen suyu, aydınlatma, foseptik kuyusu gibi ortak kullanım tesisleri ve yola ulaşım yönünden plan ve projelerdeki durum ile fiili durum karşılaştırılarak krokiye de bağlanmak suretiyle alınacak raporla tarafların tüm delilleri birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile komşu hakkı kapsamını da aşacak şekilde hüküm kurulmasının doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının parseli ile aralarında birlikte yönetimi düzenleyen bir yönetim planı bulunmadığını, davacının bağımsız bölümünün bulunduğu parselin yan tarafında bulunan yoldan ulaşımı sağlama imkanının bulunduğunu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının bağımsız bölümünün bulunduğu parsele ilişkin geçit hakkı hususunda muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 737 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 737 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5879, Karar No: 2019/16227, Tarih: 12.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/5879 E.  ,  2019/16227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I<

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (îş Mahkemesi Sıfatıyla)’nin 21.08.2019 tarihli yazısında; mahkemece yapılan kontrolde dosyaya ait 2 adet ek klasörün gönderilmediği anlaşılıp söz konusu ek klasörlerin yazı ekinde UYAP sisteminde gönderildiğinin belirtildiği, klasörlerin fiziki olarak gönderileceği ibaresinin yer aldığı belirtilmiş olup, dosya kapsamında ekli klasörlerin mevcut olmadığı görülerek, mahkemesinden bahsi geçen 2 adet ek klasörün dairemize derhal gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12.09.2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10819, Karar No: 2011/13535, Tarih: 12.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10819 E.  ,  2011/13535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın baraj maksimum su seviyesinden itibaren 300 metrelik ‘baraj mutlak koruma alanı’ içerisinde kaldığı ve Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca taşınmazda hiçbir inşaat ve tarımsal faaliyetin yapılamayacağı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmıştır. Bu itibarla taşınmazdan yararlanma olanağı mevcut düzenlemeye göre ortadan kalkmış olduğundan bedeli hesaplanarak davacıya ödenmesine dair hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6040, Karar No: 2014/14014, Tarih: 23.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/6040 E.  ,  2014/14014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2011/548-2012/562

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; 24.12.2003 tarihinde Modern Çarşıda çıkan yangın neticesinde müvekkiline ait işyerindeki tüm ticari emtia, defter ve kayıtlarının yok olduğunu; işyerinin yanarak hasar gördüğünü belirterek, şimdilik 50.000 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, davalı idarenin % 40 kusuru oranında meydana gelen 50.000 TL zararın 20.000 TL'sinden sorumlu olduğu gerekçe gösterilerek bu bedelin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

Hükmü taraf vekilleri temyiz etmektedir.

Dosya kapsamından davalı İl Özel İdarenin mülkiyetinde olan Ulus Modern Çarşı binasında davacıya ait 58-79 nolu işyerinin, çarşıda kiracı bulunan dava dışı İbrahim Karateke'nin dükkanında çalışan işçisi M.. B..'ın elektriklerin kesilmesi nedeniyle çalıştırdığı küçük jeneratörden sızan benzinin alev alması sonucu yangının meydana geldiği, işhanında kiracı bulunan diğer esnafın dükkan önüne yanıcı madde koymaları sonucu yangının hızla büyüyerek bütün binanın yanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Davacının ve diğer dükkan sahiplerinin müşteki olduğu Ankara 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/152 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı İl Özel İdarenin %20, dava dışı esnafın %20, BEDAŞ'ın %20, Belediyenin %20, yangını çıkaran M.. B.. ve İ.. K..'nin %10'ar kusurlu oldukları açıklanmış, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davalı idarenin %40 kusurlu olduğu, davacının zararının 50.000 TL olduğu belirtilmiştir.

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idarenin malik ve işletmeci olduğu taşınmazda, günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ve yangın çıkması halinde devreye giren otomatik yangın kesici tertibatının bulunmaması nedeniyle genelde yanıcı maddelerin satıldığı dükkanların elektriklerin sık sık kesilmesi sırasında iç mekanda benzinle çalışan küçük jeneratör kullanılması ile 66-67 nolu dükkanda kiracı olan İ..K..'nin işçisi M.. B..'ın benzinle çalışan jeneratörü çalıştırmak istediği anda sızan benzinin alev alarak yanması sonucu oluşan zarardan 6098 sayılı TBK.nun 69.(818 sayılı BK.nun 58.) maddesi gereğince kusursuz sorumluluğu bulunmaktadır.

Ayrıca, 6098 sayılı TBK.nun 61. ve 62.(818 sayılı BK.nun 50 ve 51.) maddelerine göre bina maliki ve yöneticisi olan davalı idarenin müteselsil sorumluluk ilkesi gereği ileride diğer sorumlulara rücu etmek kaydıyla zararın tamamından sorumlu olması gerekir.

Ancak, yangının meydana gelmesinde davacının da aralarında bulunduğu esnafın kusurlu olduğu anlaşıldığına göre davalı idarenin müteselsilen sorumlu olduğu miktardan esnafın kusurlu olduğu oranda indirim yapılması gerekir.

Bu durumda, mahkemece; bilirkişiden ek rapor alınarak davacının da arasında bulunduğu esnafın kusur oranı belirlendikten sonra zarar bedelinin tamamından bu miktar indirim yapılmak suretiyle geri kalan miktara karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/6438, Karar No: 2019/9188, Tarih: 01.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6438 E.  ,  2019/9188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-f-son, 62/1, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın....com internet adresine takas bilgisayar ilanı verdiği, ilanı gören mağdurun sanığın babası ... adına kayıtlı olan ancak sanığın kullanımında olduğu tespit edilen... iletişim numarasından kendisini...olarak tanıtan sanıkla görüştüğü, birbirlerine bilgisayarlarını takas etme konusunda anlaştıkları, sanığın mağdura temyiz kapsamı dışındaki sanık ... adına bilgisayarı göndermesini istediği, kendisinin de ... Kargo'dan bilgisayarı göndereceğini söylediği, mağdurun kendisine ait bilgisayarı... adına gönderdiği ancak sanığın kendi yaptığı kargo gönderisini yaptıktan 10 dakika sonra iptal etmesi üzerine mağdura bilgisayar gönderilmediği, olay sonrasında sanığın telefonlara da çıkmayıp ortadan kaybolduğu bu suretle mağduru dolandırdığı iddia olunan olayda; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanık ...’nın, babası...ve annesi.... ile birlikte atılı suçu işlediği iddia olunması ile sanıkların eylemlerinin birbirleriyle ayrılamaz şekilde ilişkili olmasına rağmen baba...’ün dosyasının ayrılarak Karşıyaka 2.Ağır Ceza Mahkemesi 2013/538 Esasına kaydedilerek görülmesi dikkate alınarak, sanığın eylemlerin üvey amcası olan... tarafından gerçekleştirildiği, kendisinin konu ile ilgisinin olmadığını beyan etmesi karşısında ...’ün konu ile ilgili beyanının alınması, baba...’ün dosyasının ayrılarak Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi 2013/538 Esas sayılı dosyasına kaydedilmesine ve mağdurun zararının giderildiğine dair şikayetten vazgeçme dilekçesi vermiş olması karşısında, baba ...’un yargılamasına dair dosyanın getirilerek incelenmesi davaya konu dosya ile birleştirilme imkanı var ise eylemleri ayrılmaz olan sanıklardan birinin ödeme yapmış olması durumunda diğerine de sirayet edeceği göz önüne alınarak dosyalarının bir arada görülmesi, akabinde sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanığın eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6716, Karar No: 2017/13185, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6716 E.  ,  2017/13185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31316, Karar No: 2014/34494, Tarih: 27.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/31316 E.  ,  2014/34494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2014/31316

Karar No : 2014/34494

Tebliğname No : KD - 2014/216733

Hakaret suçundan sanıklar C.. K.. ve S.. A.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetlerine dair, Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 25/03/2009 tarih ve 2008/1395 esas, 2009/268 karar sayılı hükmün sanıklar tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 11/09/2013 tarih ve 2012/338 esas, 2013/21868 karar sayılı kararıyla;

"2-Sanıklar Cesim ve S.. A.. hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Sanıklar hakkında tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Uygulama maddesi yazım hatası sonucu, TCK'nın 125/3-a madde ve fıkrası yerine (2.a) fıkrası biçiminde yanlış gösterilmiş ise de, bu husus yerinde düzeltilebileceğinden bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanıklar C.. K.. ve S.. A..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA” oy birliği ile karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2014 gün ve 2014/216733 sayılı yazısı ile;

“Sanıklar C.. K.. ve S.. A..'ın görevli memurlara hakaret suçundan cezalandırılmasına dair hükmün onanmasına karar verilmiştir. Ancak görevli memurlara hakaret suçu yönünden sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a maddesi yerine, 125/2-a maddesi olarak yazılarak 1'er yıl hapis cezasına hükmedilmiş, alenen hakaret nedeniyle 125/4 maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım ile ceza miktarı 1'er yıl 2'şer ay hapis ve 43/1-2 maddesi uyarınca da 1/4 oranında artırım ile 1'er yıl 5'er ay 15'er gün hapis yerine hesap hatası sonucunda 1'er yıl 6'şar ay 15'er gün şeklinde fazla miktarda cezaya hükmolunmuştur. Bu nedenle hakaret suçu yönünden kurulan hükme dair, dairenin onama kararı kaldırılarak, bu suç yönünden kurulan hükmün düzeltilerek onanması gerekmektedir.

SONUÇ VE İSTEM: Sanıklar C.. K.. ve S.. A..'ın görevli memurlara hakaret suçuna dair Dairenin onama kararının KALDIRILARAK, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; sanıkların cezalandırıldığı Yasa maddesinin 125/3-a ve TCK'nın 43/1-2 maddesi uyarınca yapılan artırım sonunda bulunan cezanın 1'er yıl 5'er ay 15'er gün hapis cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmesi, itirazımızın Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi, itirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, hakaret suçundan, sanıklar C.. K.. ve S.. A.. hakkında verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair, Dairemizin 11/09/2013 tarihli kararına ilişkin olup, sanık M.. K..'nın yaralama suçundan verilen karar vermeye yer olmadığına dair karar inceleme dışı bırakılmıştır.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 11.09.2013 tarih ve 2012/338 esas, 2013/21868 karar sayılı, sanıklar C.. K.. ve S.. A.. hakkında hakaret suçundan mahkumiyetlerine ilişkin verilen onama kararının KALDIRILMASINA,

Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 25/03/2009 tarih ve 2008/1395 esas, 2009/268 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar C.. K.. ve S.. A..'a yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanıklar hakkında tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Uygulama maddesi yazım hatası sonucu, TCK'nın 125/3-a madde ve fıkrası yerine (2.a) fıkrası biçiminde yanlış gösterilmiş ise de, bu hususun yerinde düzeltilebileceği ve bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,