muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15765, Karar No: 2013/9198, Tarih: 03.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/15765 E.  ,  2013/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, davalılardan işverene ait işyerinde geçen sigortalı çalışma sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 30.07.2004 – 02.04.2009 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece, kararın gerekçesinde talep gibi 30.07.2004 tarihinden itibaren çalıştığı belirtildiği halde, hüküm fıkrasında 02.04.2004 tarihinden itibaren çalıştığının yazılmasının maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmıştır.

2- Davacının, 2004 yılı 11. ayında talep edip, çalışmadığı anlaşılan 15 gün ücretsiz izin süresinin dışlanması gerekir.

3- Diğer dönemlere ilişkin olarak, davacı için davalılardan işverene ait işyerinden, 30.07.2004, 02.09.2005, 01.08.2006 ve 18.01.2008 tarihli işe giriş bildirgeleri ile, 30.07.2004 – 15.01.2005, 02.09.2005 – 15.05.2007 ve 18.01.2008 – 02.04.2009 tarihleri arasında kısmi bildirimlerin bulunduğu; işveren tarafından çalışmaların mevsimlik olduğu ileri sürülmüştür. Davacının, belediyeye ait araçlarla ilgili, bildirilen dönemler dışında da makbuzlarda imzasının bulunduğu gözetildiğinde, Kurum’a bildirilen süreler dışında da çalıştığı anlaşılmakta ise de; çalışmaların, uyuşmazlık konusu dönemin tamamında kesintisiz devam edip-etmediği yönündeki kabulün eksik incelemeye dayalı olduğu görülmüştür.

Mahkemece, kamu kuruluşu olan davalının, davacı için bildirilen dönem dışındaki sürelere ilişkin ücret ödemelerinin nasıl yapıldığı araştırılmalı; Yine, birden fazla işe giriş bildirgesinin varlığı da gözetilerek, imzaların davacıya aidiyeti üzerinde durulmalı; çalışmalarla ilgili olarak, davalı yerde memur veya işçi olarak çalışıp, bordrolara geçmiş kişiler ile, çalışmalara ilişkin bilgi sahibi tanıklar araştırılarak, beyanlarına başvurulmalı; gerektiğinde resen toplanacak deliller ile, davacının çalışmasının uyuşmazlık konusu dönemin tamamında kesintisiz olarak devam edip-etmediği kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip, sonucuna göre karar verilidir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15445, Karar No: 2018/5813, Tarih: 09.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15445 E.  ,  2018/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15247, Karar No: 2015/68, Tarih: 12.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15247 E.  ,  2015/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2011/1134-2013/952

Davacı S.. B.. vekili Avukat Saniye tarafından, davalı Sağlık Bakanlığı aleyhine 04/05/2011 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının ödetilmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesine göre; genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 12/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1277, Karar No: 2017/2786, Tarih: 18.09.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1277 E.  ,  2017/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, yağma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında;

- Kasten öldürmeye teşebbüs ve yağma suçlarından beraat.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında;

- Yağma suçundan beraat

- TCK'nun 81, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkemece verilen 11.02.2016 tarih, 2015/412 esas ve 2016/83 karar sayılı hüküm süresi içerisinde suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, suça sürüklenen çocuğun cezaevinden göndermiş olduğu 07.08.2017 ve 14.08.2017 tarihli dilekçeleri ile hükmün onanmasını beyan ettiği ve dilekçe tarihi itibariyle de suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmuş olduğu anlaşılmakla; dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, hükümler ceza miktarları itibariyle re'sen de temyize tabi olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’in mağdur ...’e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından 5271 sayılı CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca elde edilen delillerin mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin; sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, suça sürüklenen çocuk hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’in olay günü tanık ... ... ile birlikte olay yerinde bulunan mağdur ...’in yanına gelerek mağdur ve tanığa paraları olup olmadığını sordukları, mağdur ve tanığın paralarının olmadığını söylemeleri üzerine suça sürüklenen çocuk ...’in ‘’Nasıl paranız olmaz, ne ayaksınız ulan?’’ diyerek yanında bulunan bıçakla mağdur ...’i batına nafiz omentum dışarda kalacak şekilde ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde tek darbeyle yaraladığı olayda;

Darbe sayısının tek oluşu, engel bir durum bulunmamasına rağmen suça sürüklenen çocuğun eylemine kendiliğinden son vermesi gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuğun mağdura yönelik kastının öldürmeye yönelik olmadığı, eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu ve bu nedenle 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca neticeye etkili olacak şekilde temel ceza belirlenmesi suretiyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Dosyadaki ifade tutanakları ve belgelerde mağdur ...’in 1999 doğumlu olduğu yazılı olmasına göre, mağdurun suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu belirlendiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 82/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...’e yönelik yağma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’in olay günü tanık ... ... ile birlikte olay yerinde bulunan mağdur ...’in yanına gelerek mağdur ve tanığa paraları olup olmadığını sordukları, mağdur ve tanığın paralarının olmadığını söylemeleri üzerine suça sürüklenen çocuk ...’in "Nasıl paranız olmaz, ne ayaksınız ulan?" diyerek mağdur ...’i hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda;

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’in eylemlerinin iştirak iradesiyle yağmaya teşebbüs suçunun unsurlarını oluşturduğu gözetilmeden, yağmaya teşebbüsten cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA, 18/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11812, Karar No: 2015/17982, Tarih: 30.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/11812 E.  ,  2015/17982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/349695

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek ve yaymak suçlarından sanık O.. K..'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, CMK'nın 6. maddesi hükmüne ve Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2015/285 E. 2015/274 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19143, Karar No: 2010/4666, Tarih: 07.04.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19143 E.  ,  2010/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetmi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 116 ada 1 parsel sayılı 2.996,90 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Şubat 1962 tarih 50 ve Haziran 1974 tarih 53 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak paylı olarak ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

116 ada 77 parsel sayılı 16.689,92 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Şubat 1962 tarih 52 ve Haziran 1974 tarih 53 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak paylı olarak ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

116 ada 80 parsel sayılı 1.628,62 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Şubat 1962 tarih 52 ve Haziran 1974 tarih 55 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak paylı olarak ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

117 ada 44 parsel sayılı 11.648,66 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Şubat 1962 tarih 47 ve Haziran 1974 tarih 50 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak paylı olarak ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

117 ada 45 parsel sayılı 9.933,31 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Şubat 1962 tarih 44 ve Haziran 1974 tarih 47 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak paylı olarak ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

117 ada 53 ve 54 parsel sayılı sırasıyla 12.756,03 m2 - 622,68 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar Şubat 1962 tarih 42 ve Haziran 1974 tarih 45 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak paylı olarak ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

117 ada 56 parsel sayılı 1.074,49 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile paylı olarak ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

120 ada 44 parsel sayılı 2.818,76 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile paylı olarak ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

120 ada 7 parsel sayılı 13.213,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile paylı olarak ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirildikten sonra davanın kısmen kabulüne, dava konusu 116 ada 1, 77 ve 80 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına, 117 ada 44, 45, 53 , 54 ve 56, 120 ada 7 ve 44 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 117 ada 44, 45, 53, 54, 56, 120 ada 7 ve 44 sayılı parseller yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada temyize konu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6145, Karar No: 2014/2048, Tarih: 20.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/6145 E.  ,  2014/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1522, Karar No: 2022/4660, Tarih: 18.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1522 E.  ,  2022/4660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tedbir Nafakası - Boşanma - Kişisel İlişkinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından eksik inceleme, bağımsız tedbir nafakası miktarları, kusur belirlemesi, iştirak nafakası miktarı ile kişisel ilişkinin kaldırılması davasının reddine yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise bağımsız tedbir nafakası davasının kısmen kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların bağımsız tedbir nafakası davasına yönelik temyiz dilekçelerinin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK’nın 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca "Miktar veya değeri Kırk Bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "78.630,00 TL" olarak belirlenmiştir.

Davacı- davalı kadın tarafından açılan bağımsız tedbir nafakası davasında talep edilen toplam yıllık nafaka miktarı 18.000 TL olup, bölge adliye mahkemesince bağımsız tedbir nafakasına yönelik verilen karar miktar bakımından kesindir. Bu nedenle tarafların bağımsız tedbir nafakası davasına yönelik temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Velâyeti anneye bırakılan 27.11.2017 doğumlu ortak çocuk ... ile baba arasında kurulan kişisel ilişki yetersizdir. Ortak çocuk ile baba arasında babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir(HMK m. 370/2).

b-Velâyeti anneye bırakılan 27.11.2017 doğumlu ortak çocuk ... ile baba arasında kurulan kişisel ilişki yetersizdir. Ortak çocuk ile baba arasında babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir(HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple tarafların bağımsız tedbir nafakası davasına yönelik temyiz dilekçelerinin REDDİNE, yukarıda 2-b. bendinde gösterilen sebeple, ilk derece mahkemesi gerekçeli kararının hüküm fıkrasının kişisel ilişkiyi düzenleyen 4. bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine “Velayeti anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında, her ayın l. ve 3. haftasonu Cumartesi günü 10:00 ile takip eden Pazar günü 17:00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günü 10.00 ile 3. günü 17.00 saatleri arasında, yarıyıl tatilinin başlangıcını izleyen ilk Pazartesi günü saat 10.00’dan takip eden Cuma günü saat 17.00 arasında, her yıl 1 Temmuz saat 10:00 ile 30 Temmuz saat 17:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Fatma'ya yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Halil'e geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.18.05.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4418, Karar No: 2014/9565, Tarih: 02.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/4418 E.  ,  2014/9565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2011/427-2013/166

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 89.203,65 TL asıl alacak ve 86.692,87 TL işlemiş faiz olmak üzere 175.944,45 TL alacağın, asıl alacağa dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili, karşı dava dilekçesinde ise, haksız olarak tahsil edilen 20.831,00 TL'nin davalı Üniversiteden, karşı dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Asıl dava yönünden;

Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan H.. D..'un davacı üniversitede araştırma görevlisi iken 2547 sayılı Kanun’un 35. maddesi uyarınca doktora eğitimi görmek üzere Yıldız Teknik Üniversitesi'nde görevlendirildiğini, davalıların imzalamış olduğu yüklenme ve kefalet senetlerine göre sorumlu olduklarını, davalı H. S.'in 03/09/2010 tarihli dilekçesi ile istifa etmesi nedeniyle Yıldız Teknik Üniversitesi tarafından istifası kabul edilerek 03/09/2010 tarihi itibariyle görevine son verildiğini belirterek, davalıya yapılan ödemeler toplamı olan 89.203,65 TL asıl alacak ve 86.692,87 TL işlemiş faizi ile birlikte toplam 175.944,45 TL alacağın, asıl alacağa dava tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte davalı H.S.'den tahsiline, kefalet senedi hükümlerince kefillerin sorumlu oldukları 10.000,00 TL’nın ve bu meblağa senedin düzenlenme tarihi olan 20/02/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müşterek borçlu ve müteselsil kefil olan N.. Ç.. ve İ.. A..’dan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.