muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/32390, Karar No: 2016/2859, Tarih: 06.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/32390 E.  ,  2016/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin

bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/937, Karar No: 2006/2559, Tarih: 01.05.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/937 E.  ,  2006/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İl ... İdare Müdürlüğü (Köy Hizmetleri Genel Müd.) ile davalı ... Pompa Aksam ve İmalat Ltd.Şti.San.Tic.Müh.Müş.Hiz. Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı Malatya 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 22.03.2005 ... ve 19-143 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkeme kararı davalı adresine Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu maddeye göre tebligat yapılan adres dava dilekçesinde gösterilen ve daha önce tebligat yapılan adres olmadığı gibi imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmede belirtilen adres ile kamu kurumu ve kuruluşları, meslek kuruluşları, ticaret sicili ve esnaf ve sanatkârlar siciline verilen adres de olmadığından geçersizdir. Bu nedenle davalıya mahkeme kararının usulüne uygun şekilde tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3668, Karar No: 2024/1233, Tarih: 27.02.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/3668 E.  ,  2024/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/274 E., 2023/231 K.

DAVA TARİHİ : 09.08.2021

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/555 E., 2022/894 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; davalı- karşı davacının kendisine kötü davrandığını, evlilik birliğinin yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini, eşine tehdit ve hakaret ettiğini, fiziksel şiddet uyguladığını, tarla işlerinde zorla çalıştırıldığını, ilgisiz davrandığını, en son müşterek çocuğa ayakkabı alınmasını istediğinde çay bardağının fırlatarak fiziksel şiddet uyguladığını, bu olaydan sonra evi kendisinin terk ettiğini, evi terk ettikten sonra davalı- karşı davacının evi ve çocukları ile ilgilenmediğini, maddî ve manevî destek olmadığını, kızını çeyiz eşyalarının alımına katkıda bulunmadığını, evliliğin ilk günlerinden itibaren müvekkilinin hem ev içi işlerin hem de hayvanların bakımını tamamen üstlendiğini, tarafların evliliğin ilk aylarında düğünde takılan altınların tamamını müvekkilinden zorla alındığını, eşin psikolojik ve ekonomik şiddetine daha fazla dayanamayan müvekkilinin aynı köy içerisinde yaşayan anne babasının evine ortak çocuklarını alarak gittiğini, 2018 yılından itibaren ayrı yaşamaya başladıklarını, şehir merkezinde fabrikada kendisine iş bulduğunu ve ortak çocuklarıyla beraber şehir merkezine taşındığını, evden ayrılma sürecinden sonra davalının müvekkili ve ortak çocukları aramadığını, ilgilenmediğini, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin müvekkiline verilmesini, ortak çocuklar için aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, nafakaların her yıl ÜFE-TÜFE oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; kadının tam kusurlu olduğunu, tarafların yaklaşık 6 yıldır ayrı yaşadıklarını, eşinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediğini, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, çalışmadığını, sık sık şehir merkezine gittiğini, evdeki işleri yapmak istemediğini, sinir krizine girdiğinde erkeğe ve çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığını, kızının eğitimin tamamlanmadan evlenmesine müsade ettiğini, çocuklarla ilgilenmediğini, toplum içinde küçük düşürdüğünü, iki defa intihara kalkıştığını ileri sürerek asıl davanın tüm talepleriyle birlikte reddini, karşı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarını, ortak çocukların velâyetlerinin babaya verilmesini, erkek lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların 1998-2018 yılları arasında köyde yaşadıkları, ancak kadın köyde Kadir adında birisi ile ilişkisi olduğu yönünde dedikodu çıkınca Kayseri'ye taşındıkları, Kadir ile gönül ilişkisi olduğu yönünde somut deliller olduğu, ayrıca kadın köye gelin gelmesine rağmen köyü beğenmediği, kadının sadakatsiz olup, birlik görevlerini yerine getirmediği ve evi terk edip gittiği, kadının eşinin kendisini dövdüğünü ispat edemediği, erkeğin sadece elindeki bardağı sinir ile masaya vurduğu, bu vakadan sonra 4 çocuk doğduğu, kadının erkeğin şiddet uyguladığını ve erkeğin çocuklarıyla ilgilenmediği kusurlarını ispat edemediği, kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının asıl davasının reddine, erkeğin karşı davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, babayla ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk için aylık 400,00 TL tedbir ve 750,00 TL iştirak nafakasına, erkek lehine 20.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata, kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, müvekkilinin aldattığına dair herhangi bir maddî delilin bulunmadığını, yine sadakatsizlik iddiasını kabul etmemekle birlikte ayrı yaşanılmaya başlanıldığı süreçte erkeğin bir çok kez müvekkiline eve dön çağrısında bulunduğu, iş bu hususun dosyada dinlenen tanıklar ile ispat edildiğini, bu nedenle asıl davalarının kabulüne, karşı davanın reddine, erkek lehine hükmedilen tazminatların kaldırılmasını, müvekkili lehine tedbir, yoksulluk nafakası ile tazminata hükmedilmesi istemi ile reddedilen asıl davası, erkeğin kabul edilen karşı davası, erkek lehine hükmedilen tazminatlar ile reddedilen tazminatlar ve nafaka talepleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kusura göre erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların düşük olduğunu, evlilikte kadının tam kusurlu olduğunu, ortak çocuk Muhammed'in velâyetinin müvekkiline verilmesine, aksi takdirde iştirak nafakasının düşürülmesi gerektiğini ileri sürerek velâyet, iştirak nafakası ile tazminatların miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kusura göre erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların düşük olduğunu, evlilikte kadının tam kusurlu olduğunu, ortak çocuk Muhammed'in velâyetinin müvekkiline verilmesine, aksi takdirde iştirak nafakasının düşürülmesi gerektiğini ileri sürerek velâyet, iştirak nafakası ile tazminatların miktarları yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadın ile erkeğin kadın evi terk edip, Kayseri'ye yerleştikten sonra tanık beyanlarında da açıkça anlaşılacağı üzere barıştıkları, hafta içi Kayseri'de hafta sonları ise köyde kalınması ve köyde yeniden bir ev yapılması konusunda anlaştıkları, hatta kadının bir hafta sonu köye geldiği, daha sonra gelmeyince yine aracıların araya girdiği, kadının gelirim deyip gelmediği, dolayısıyla tarafların Kayseri'ye taşınıncaya kadar tüm olayları affettikleri ya da hoşgörü ile karşıladıkları, kadın Kayseri'ye taşındıktan sonra ise erkeğin, eşi ve çocukları ile yeteri kadar ilgilenmediği, ihtiyaçlarını karşılamadığı, kadın ameliyat olduğunda kendisi ile ilgilenmediği, bu durumda erkeğin tam kusurlu, kadın ise kusursuz olduğu, kadının açtığı asıl davanın reddine, erkeğin açtığı karşı davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olduğu, kadının Kayseri'ye taşındıktan sonra ispat edilen herhangi bir kusuru olmadığı, erkeğin kusurlu hareketleri sebebiyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, evlilikte kadının kusursuz, erkeğin tam kusurlu olduğu, sosyal inceleme raporunun alındığı, velâyetin anneye verilmesi gerektiği gerekçesiyle kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesi, reddedilen davası, iştirak nafakasının miktarı, reddedilen tazminat talepleri, erkek lehine hükmedilen tazminatlar yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, babayla ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, nafakanın her yıl TÜFE oranında arttırılmasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın için 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının ise yoksulluk nafakasına yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinin oldukça eksik ve hatalı olduğu, dosya kapsamında yer alan tüm delil ve belgeler ile tanık beyanları ışığında davalarının kabulüne karar verilmesi gerektiği, kadının tüm talepleriyle birlikte davasının reddi gerektiği, kadının sadakatsiz davranışlarına halen devam ettiğini, tarafların ayrı kalınan işbu süreç içerisinde hiçbir şekilde bir araya gelmedikleri, aralarında evlilik birliğinin devamı yönünde herhangi bir görüşme dahi gerçekleşmediği, açıkça görüldüğü üzere müvekkile karşı sadakatsiz olan, köyde adı geçen kişiyle aleni bir şekilde gezip dolaşan biriyle müvekkilin biraraya gelme ihtimalinin mümkün olmadığı, müvekkilin kız kardeşlerinin ortak çocuğun evleniyor olmasından mütevellit aileyi bir araya getirme çabasına girişse de müvekkilin ısrarla reddettiğini, kadının sadakatsiz davranışları yıllar boyu devam ettiği gibi halada yaşadığı yerde konuşulduğundan evliliğin devamının mümkün olmadığı, ancak müvekkil üzerinden uzun zaman geçtikten sonra kız kardeşlerinin kendisinden habersiz barıştırma girişiminde bulunduklarını öğrendiği, ancak tüm bu yaşanılanların Bölge Adliye Mahkemesince çok farklı değerlendirildiği, eşlerin yakınları tarafından yapılan barışma girişimi ve ziyaretlerinin eşin isteği ve yönlendirmesi ile yapılmadıkça “affetme” olarak nitelendirilemeyeceği, kadının tam kusurlu olduğunu, müvekkile zorla kusur yüklenmeye çalışıldığı, kadının, ortak çocuklarla yeterince ilgilenmediği, onlara düzenli bir hayat sunamadığı, çocuklara karşı yükümlülüklerini alenen ihlal ettiği ve özellikle velâyeti altında bulunan Muhammed yönünden görevini gereği gibi yerine getirmediği ileri sürülerek kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, reddedilen kendi davası, velâyet, iştirak nafakası, kadın için hükmedilen tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kusur belirlemesinin ve af değerlendirmesinin doğru yapılıp yapılmadığı, tarafların davalarının kabulünün gerekip gerekmediği, velâyet, iştirak nafakası, kadın için hükmedilen tazminatlar, erkeğin reddedilen tazminat talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 182, 327, 328 inci, 330 uncu, 335 inci vd. maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Karşılıklı olarak açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince "tarafların köyde yaşadıkları, ancak kadının köyde Kadir adında birisi ile ilişkisi olduğu yönünde dedikodu çıkınca Kayseri'ye taşındığı, Kadir ile gönül ilişkisi olduğu yönünde somut deliller olduğu, ayrıca kadının köye gelin gelmesine rağmen köyü beğenmediği, kadının sadakatsiz olup, birlik görevlerini yerine getirmediği ve evi terk edip gittiği, bu suretle boşanmaya sebep olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu" gerekçesi ile kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine hükmedilmiştir. Tarafların istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, " kadının evi terk edip, Kayseri'ye yerleştikten sonra barıştıkları, hafta içi Kayseri'de hafta sonları ise köyde kalınması ve köyde yeniden bir ev yapılması konusunda anlaştıkları, hatta kadının bir hafta sonu köye geldiği, daha sonra gelmeyince yine aracıların araya girdiği, kadının gelirim deyip gelmediği, dolayısıyla tarafların Kayseri'ye taşınıncaya kadar tüm olayları affettikleri ya da hoşgörü ile karşıladıkları, kadının Kayseri'ye taşındıktan sonra ise erkeğin kadın ve çocukları ile yeteri kadar ilgilenmediği, ihtiyaçlarını karşılamadığı, kadın ameliyat olduğunda kendisi ile ilgilenmediği, bu durumda boşanmaya sebep olan olaylarda erkeği tam kusurlu, kadının ise kusursuz olduğu" gerekçesi ile kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine hükmedilmiştir. Hüküm, davalı-karşı davacı erkek vekilince her iki dava ve fer'îler yönünden temyiz edilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince, her ne kadar "kadının evi terk edip, Kayseri'ye yerleştikten sonra barıştıkları, hafta içi Kayseri'de hafta sonları ise köyde kalınması ve köyde yeniden bir ev yapılması konusunda anlaştıkları, hatta kadının bir hafta sonu köye geldiği, daha sonra gelmeyince yine aracıların araya girdiği, kadının gelirim deyip gelmediği tarafların Kayseri'ye taşınıncaya kadar tüm olayları affettikleri ya da hoşgörü ile karşıladıkları" belirtilerek tam kusurlu erkeğin davasının reddine, kusuru bulunmayan kadının davasının ise kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, ne tarafların iddia ve savunmalarında, ne de istinaf dilekçelerinde bir araya geldikleri ve evliliği devam ettirdikleri beyan edilmediği gibi tanık beyanları ile anlaşılanın barışma değil, barışma girişimini yansıttığı sabittir. Bu durumda; kadının bir başka erkekle güven sarsıcı davranış içerisine girdiği, erkeğin yakınlarının tarafları barıştırma girişiminin somut olayda af olarak değerlendirilemeyeceği, kadının Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararı temyiz etmediği, erkek yönünden usuli kazanılmış hak oluştuğu, erkeğin ise Kayseri'ye taşındıktan sonra ayrı yaşanılan altı yıllık bir süreç içerisinde kadın ve okul çağında olan çocukları ile ne maddî ve ne de manevî olarak ilgilenmediği, ihtiyaçlarını karşılamadığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikle bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı erkek de dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, erkeğin davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile erkeğin davasının reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre her iki dava hakkında yeniden hüküm kurulması zorunlu hale geldiğinden, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1369, Karar No: 2023/2974, Tarih: 18.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/1369 E.  ,  2023/2974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/623 E., 2016/281 K.

SUÇLAR : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2015/623 Esas, 2016/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı,

Hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı,

Tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı,

Verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen, 18.06.2020 tarihli ve 12-2016/241994 sayılı hükümlerin onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde katılanın, sanığın kardeşinin boşanma aşamasındaki eşi olduğu, sanığın katılan hakkında internet üzerinden "yalan söyledi tek derdi evi koparmak" diyerek onur şeref ve saygınlığını rencide etttiği, katılanın ev adresininin sosyal medya üzerinden yaydığı ve katılana "yalan söylersen geleceğinin parçası olur" şeklinde paylaşımda bulunduğu iddiası ile sanık hakkında hakaret, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve tehdit suçlarında kamu davası açılmıştır.

2. Mahkemece; katılana karşı hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarına konu paylaşımların Türktime adlı internet sitesinde haber yapıldığı, sanık tarafından herhangi bir paylaşımın yapılmadığı, "yalan söylersen geleceğinin parçası olur" şeklindeki paylaşımda tehdit unsurunun bulunmadığı, bu sözün yasada suç olarak tanımlanmadığı gerekçeleri ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.