muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14594, Karar No: 2014/18241, Tarih: 23.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14594 E.  ,  2014/18241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/681-2014/143

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçluların icra dairesine verdiği 12.04.2013 tarihli itiraz dilekçesinde, diğer itirazları ile birlikte icra takibinin mükerrer olduğunu, zira aynı alacak için alacaklı tarafından daha önce Bursa 11. İcra Dairesi'nin 2013/2960 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, Bursa 1. İcra Mahkemesi’nin 2013/223-179 E. K sayılı ilamıyla takibin iptaline karar verildiğini ancak bu kararın henüz kesinleşmeden ilamsız icra takibine başlandığını belirttikleri, alacaklının borçluların itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması isteğiyle icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Mahkeme, Bursa 1. İcra Mahkemesi’nin 2013/223-179 E. K. sayılı ilamıyla, Bursa 11. İcra Dairesi'nin 2013/2960 Esas sayılı dosyası ile yapılan icra takibinin iptali kararının ilamsız icra takibinden sonra kesinleştiğinden bahisle takibin mükerrer olduğundan itirazın kaldırılması isteminin reddine karar vermiştir.

Kural olarak icra mahkemesi kararlarının uygulanması için kesinleşmesi gerekmez.

Somut olayda, Bursa 1. İcra Mahkemesi’nin 2013/223-179 E. K. sayılı ilamıyla Bursa 11. İcra Dairesi'nin 2013/2960 Esas sayılı takibin iptaline karar verildiğinden, bu karar kesinleşmeden ilamsız icra takibi yapılması haline mükerrer takipten söz edilemez.

O halde mahkemece, borçluların diğer itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19279, Karar No: 2015/15447, Tarih: 08.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19279 E.  ,  2015/15447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUMLUCA 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2010/517-2013/93

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin tenfizi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkilinin babası muris A.. U..'nun 11/11/2004 tarihli vasiyetnamesi ile .......... köyü, 447,517,643 ve 644 parsel sayılı taşınmazlardaki mülkiyetinin mirasçılarına nakli konusunda vasiyette bulunduğunu, ancak vasiyetnamede taşınmazların sınırlarına göre değil, vasiyetnameye ekli krokideki gibi paylaşılmasını isteğini ileri sürerek; murisin vasiyetinin yerine getirilmesini ve vasiyetnameye göre dava konusu taşınmazların tapusunun iptalini ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporuna göre, murisin vasiyetinde kadastral parsel sınırlarını gözetmediği gibi yol ve dere olarak yerler ayırdığı, taşınmazların ifrazının mümkün olmadığı, bu nedenle vasiyetnamenin infaz edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili süresinde temyiz etmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun 13.02.1991 gün, 648-65 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, vasiyetnamenin tenfizi diye adlandırılan davalar bir ayni hakkın tesisi için değil, yalnızca Sulh Hukuk Mahkemesince açılan vasiyetnamenin TMK'nun 595. ve izleyen maddelerinde düzenlenen tebliğ işlemlerinin tamamlanmasından ve gerekli yasal sürelerin geçmesinden sonra herhangi bir itiraza uğramadığı ve iptalinin istenmediği, bu nedenle de kesinleşmiş olduğunun tesbiti içindir. Diğer bir anlatımla "Vasiyetnamenin tenfizi, vasiyetnamenin açılıp itiraza uğramadığı veya yapılan itirazların sonuçsuz kaldığının tesbitinden ibarettir. Bu tesbit başlı başına ayni bir hakkın geçirimini sağlamaz. MK. 599.md uyarınca mirasın açılmasıyla terekeye sahip olma hakkı sadece yasal mirasçılara tanınmıştır. Vasiyetname ile mirasçı seçilenlerin hakları, yasal mirasçılar veya öncelikle tasarruf ile yararlarına bağışlama yapılmış olanlar tarafından açıkça itiraza uğramamış ise, bu hususun tebliğinden itibaren bir ay geçtikten sonra bunlar mirasçılık sıfatları hakkında belge verilmesini, Sulh Hakiminden isteyebilirler.

Kendisine belirli bir mal vasiyet edilen kimsenin durumu ise daha farklıdır. TMK.600 md gereğince kendisine belirli bir mal vasiyet edilen kimse, bu vasiyeti yerine getirmekle yükümlü olan kimse varsa ona, yoksa yasal ve seçilmiş mirasçılara karşı açacağı istihkak davası ile malın kendisine teslimini isteyebilir.

Kendisine belirli bir mal vasiyet edilen kimsenin durumu ise daha farklıdır. TMK.600 md gereğince kendisine belirli bir mal vasiyet edilen kimse, bu vasiyeti yerine getirmekle yükümlü olan kimse varsa ona, yoksa yasal ve seçilmiş mirasçılara karşı açacağı istihkak davası ile malın kendisine teslimini isteyebilir.

Tarafların murisi 11.11.2004 tarihli vasiyetname ile; "Tapunun Antalya ili ......... ilçesi ........ Köyünde kain tapunun 447, 517, 643 ve 644 parsel numalarında kayıtlı olup, toplam 33505.29 m² yüzölçümündeki taşınmaz mallarını 1/2000 ölçekli krokide gösterildiği şekilde çocukları arasında taksim edilmesini isteyerek (c) harfi ile gösterilen 1422.00 m² ve (p) harfi ile gösterilen 2430.00 m² lik kısmın tamamını oğlu davacı V.. U..'ya vasiyet etmiştir.

Mahkemece 3402 sayılı Yasanın 22/a maddesine ilişkin çalışmalar nedeni ile 447 parsel sayılı taşınmazın 110 ada- 67 parsel, 517 parsel sayılı taşınmazın 106 ada- 57 parsel, 644 parsel sayılı taşınmazın 106 ada- 59 parsel numarasını aldığı, taşınmazların sınır ve yüzölçümünde değişiklikler olduğu, murisin vasiyetinde kadastro parsel sınırları gözetilmediği gibi yol ve dere olarak yerler ayırdığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

21.07.2001 tarihli bilirkişi raporunda ise; vasiyet edilen parsellerin 3194 sayılı İmar Kanunu ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanım Kanunu ve 5578 sayılı Kanunun değişik 2. maddesine göre ifrazın söz konusu olmadığı, bu hali ile vasiyetnamenin infazı ve eki krokinin uygulanması ile ifrazının mümkün olmadığı açıklanmıştır.

Oysa, vasiyetnamenin tenfizi talebi halinde hakim; murisin iradesini ayakta tutacak bir yol izlemeli, azami biçimde murisin iradesini yerine getirmeli, vasiyetnamenin tenfizine imkan sağlamalıdır. (HGK 07.06.1966 tarih ve 738 E.- 309 K. )

O halde, mahkemece; .......... Noterliğinin 11.11.2004 tarih ve 12568 sayılı vasiyetnamesi ile Antalya ili .......... ilçesi ............ Köyünde kain tapunun 447,517,643 ve 644 parsel numaralarında kayıtlı taşınmazların vasiyetnamede belirtildiği şekilde davacıya vasiyet edildiğinin tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh edilmesi ve böylece murisin iradesine uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11885, Karar No: 2017/7318, Tarih: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11885 E.  ,  2017/7318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5414, Karar No: 2011/7451, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5414 E.  ,  2011/7451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'un üç ay hapis cezasıyla mahkumiyetine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.
Yargıtay — Esas No: 2020/53, Karar No: 2020/376, Tarih: 10.06.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2020/53 E.  ,  2020/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki "tapu iptali ve tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen 23.05.2017 tarihli ve 2014/507 E., 2017/283 K. sayılı karara karşı taraf vekillerince istinaf talebinde bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 14.02.2018 tarihli ve 2018/31 E., 2/18/142 K. sayılı kararı ile davalı tarafın istinaf isteminin reddine, davacı tarafın isteminin ise kabulüne karar verilmiş, davalılar vekilinin temyiz yoluna başvurması sonucunda ise Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 29.05.2019 tarihli ve 2018/2988 E., 2019/3445 K. sayılı kararıyla temyiz istemi kabul edilerek, bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılmış ve ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur. İlk derece mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda önceki kararda direnilmiştir.

2. Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

3. Yukarıda esas ve karar numarası belirtilen bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince verilen direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4. Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

5. 6100 sayılı HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

6. Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

7. Nitekim, Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2019 tarihli ve 2019/13-113 E., 2019/248 K.; 10.12.2019 tarihli ve 2019/1-691 E., 2019/1319 K. sayılı kararları).

8. Somut olayda ise ilk derece mahkemesince yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış, hem direnmeye ilişkin kısa kararda hem de gerekçeli direnme kararının hüküm fıkrasında önceki karara atıf yapılarak sadece, "Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/507 E., 2017/283 K. sayılı kararda direnilmesine," denilmekle yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

9. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

10. O hâlde mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında belirtildiği, açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.

11. Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usule uygun karar değildir.

12. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 10.06.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13942, Karar No: 2010/9636, Tarih: 04.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13942 E.  ,  2010/9636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı-... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 21/05/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/12/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, usulsüz düzenlenen reçeteler nedeniyle haksız olarak ödendiği ileri sürülen ilaç bedellerinin ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

3533 Sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğince genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar, o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Yerel mahkemece tarafların durumu gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, sözü edilen Yasa'daki düzenleme uyarınca mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına 04/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4338, Karar No: 2014/1616, Tarih: 13.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4338 E.  ,  2014/1616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22660, Karar No: 2016/3275, Tarih: 25.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/22660 E.  ,  2016/3275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayetçi vekili, müvekkili aleyhine gönderilen borç muhtırasının iptali için İcra Müdürlüğü'ne başvurduklarını taleplerinin reddine karar verildiğini, ret kararının iptalini talep etmiştir. Mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda alacaklı vekili tarafından, Denizkızı İnş. Tic. Turizm Ltd. Şti. aleyhine icra takibi başlatılmış, 6360 sayılı Kanun çerçevesinde, ...’na 04/06/2014 tarihinde borç muhtırası gönderilmiştir.

6360 sayılı Kanun gereğince kurulan, Mersin Valilik Makamının Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nca, anılan Yasa'nın Geçici 1.maddesi 3.fıkrasının, "1'inci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları komisyon kararıyla ilgilisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredilir," hükmü doğrultusunda devir kararları alındığı, Komisyon'un 12/03/2014 gün 104 sayılı kararı ile ... Belediyesi ... İnş. Tic. Turizm Ltd. Şti.’nin, hak, alacak ve borçlarının ...’na devredilmiş sayılacağı, anılan şirkete ait hak ve borçların devredilen kuruma geçtiğinin karara bağlandığı anlaşılmaktadır.

... Valilik Makamının Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun, ... tarihli kararına göre, borçlu şirketin borçlarının, ...’na geçtiği anlaşıldığından, İcra Müdürlüğü'nce muhtıra gönderilmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp, Mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nın Geçiçi 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19161, Karar No: 2014/23118, Tarih: 11.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19161 E.  ,  2014/23118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı 11.07.2012 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 19.07.2012 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.