muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6929, Karar No: 2011/8205, Tarih: 22.06.2011

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; davacının dava konusu yapmış olduğu 240 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı ve tapulama tutanağı istenmemiştir. Oysa düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir. Ayrıca mahkemece nüfus araştırması da yapılmamış olup nüfus müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip başka bir kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir. İstem konusunda tek tanık dinlenmiştir. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir. O halde mahkemece dava konusu taşınmazın tapu kaydı ,tapulama tutanağı ve dayanağı belgeler getirtilerek tutanağın edinme sütunu incelenmeli, nüfus

müdürlüğünden tapu maliki ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalıdır. Gerekirse, taşınmaz başında keşif yapılarak tanıklar taşınmaz başında dinlenmelidir. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken taşınmaz malikinin değişmemesi diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir. Eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1448, Karar No: 2009/10853, Tarih: 18.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1448 E.  ,  2009/10853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye HukukMahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, davalının müvekkilleri aleyhine icra takibi yaptığını, takibe konu bonoların, müvekkilleri tarafından davalıdan alınan kitaplar nedeni ile verildiğini, fakat siparişlerinin tamamının teslim edilmediğini, toplam 920.437.485.-TL.lık mal gönderildiğini, senetlerin karşılığı olan malların tamamı gelmediği için 3.6.2004 tarihli fatura ile 585.340.000.-TL.lık malın iade olunduğunu, kalan kısmı da kargo ile iade edilerek borcun kapatıldığını, davalının buna rağmen senetleri haksız olarak icraya koyduğunu, ayrıca icra takibine uygulanan % 60 faizinde hukuka aykırı olduğunu iddia ederek müvekkillerinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, takibe konu üç adet bononun davacı tarafından davalıya olan borcuna karşılık düzenlendiğini, toplam 2.600.000.000.-TL. bedelli üç adet bono davacılardan ... tarafından işletilen ... Kitapevi’nin müvekkilinden satın aldığı kitapların satış bedeli mukabilinde imzalandığını, borcun ödendiğinin davacı tarafından ispatı gerektiğini, bonoların ödenmediğini, bu nedenle icra takibi yapıldığını, kitapların iade edildiği iddiasının asılsız olduğunu, davalı ... Müftüoğlu’nun ciranta olması sebebiyle bonodan kaynaklanan borcun, satış sözleşmesinden bağımsız olduğunu, faize yönelik itirazın geçersiz bulunduğunu savunarak davanın reddiyle lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davalının işlettiği ... Kitapevi tarafından davacılardan ... tarafından işletilen ... Kitapevine kitap satıldığı, bu nedenle davacılardan ...’ın imzaladığı ve cirantası ...’dan üç adet bononun davalıya verildiği, takip konusu borcun ödenmediği, davacılardan ...’nun bonolardaki cirosu nedeniyle sorumlu bulunduğu, davacıların dava açmakta haksız oldukları gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu alacağın % 40’ı oranında tazminatın davacılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İİK.nun 72/4. maddesine göre alacaklı lehine tazminata hükmedebilmek için borçlunun mahkemeden ihtiyati tedbir kararı almış ve bu yönden de alacaklının alacağını geç almasına sebebiyet vermiş olması gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İİK.nun 72/4. maddesine göre alacaklı lehine tazminata hükmedebilmek için borçlunun mahkemeden ihtiyati tedbir kararı almış ve bu yönden de alacaklının alacağını geç almasına sebebiyet vermiş olması gerekir.

Somut olayda alınmış bir tedbir kararı bulunmamaktadır. Diğer bir anlatımla alacağın tahsilinin geciktirilmesi söz konusu değildir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek davalı alacaklı yararına tazminata hükmolunması doğru değilse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ : Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yazılı “dava konusu alacağın % 40’ı oranında icra inkar tazminatının davacılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalıya verilmesine” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “davalının tazminat isteminin, koşulları bulunmadığından reddine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6042, Karar No: 2016/5355, Tarih: 27.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/6042 E.  ,  2016/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurumu zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'in... Mahallesinde inşaat işleriyle iştigal ettiği, diğer sanık ...'ın da anılan işyerinin muhasebe işleriyle ilgilendiği, sanıklardan ...'in oğlu olan sanık ... ile sanıklardan ...'in oğlu olan sanık ...'i işyerinde fiili hiç çalışmaları olmadığı halde, fiilen çalışıyormuş gibi sigortalı göstermek suretiyle katılan kurum zararına dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan olayda;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2.maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanık ... ’in savunmasının diğer sanıkların hukuki durumlarını da etkileyeceği nazara alınarak adı geçen sanığın sorgusu yapılmadan sanıkların beraatlerine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 27.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15317, Karar No: 2014/10010, Tarih: 16.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15317 E.  ,  2014/10010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15863, Karar No: 2007/19036, Tarih: 23.10.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/15863 E.  ,  2007/19036 K.**

**"İçtihat Metni"**

2006/15863    2007/19036

Mahkemesi              : Antalya 2. İcra Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki  davalı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne  karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Uyuşmazlık 3. kişinin İİK.'nun 96 ve devam maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Davacı haciz uygulanan işyerini  borçludan 7.000,00 YTL. karşılığında boş olarak 14.12.2005 tarihinde devraldığını açıklayarak işyerinde haczedilen malların mülkiyetinin kendisine ait olduğunu ileri sürerek  istihkak iddiasında bulunmuştur. Borçlu adına çıkarılan ödeme emri 19.12.2005 tarihinde haciz adresinde borçlunun eşi tarafından alınmıştır. Haciz sırasında borçluya ait çok sayıda evrakın yer aldığı görülerek bunlar haciz tutanağına yazılmıştır.Borçlu ödeme emrinin tebliğ edildiği gün olan 19.12.2005 tarihli tutanakla haciz adresindeki faaliyetine son verdiğini maliye yoklama fişi ile tesbit ettirmiştir. Tüm bu işlemler borcun doğumundan hatta takipten sonra gerçekleştirilmiş olup alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik devir olgusunu doğrulayan işlemlerdir. HUMK.'nun 299. maddesi uyarınca davacı yanca sunulan akdi kira sözleşmesindeki tarih alacaklının haklarını etkilemez.

Öte yandan borçlu ile davacı arasındaki ilişki ticari işletme devri niteliğinde bulunduğundan İİK.'nun 44 ve B.K.'nun 179.maddelerin uygulanması gerektiği açıkça ortadadır.

Gerçekten borçlunun devri kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirerek ilan ettiği ve mal beyanı verdiğine ilişkin dosyada herhangi bir kayıt  yoktur. Bu durumda devir alacaklıların haklarını etkilemeyeceği gibi devir alan davalıda B.K.'nun 179/1 maddesi gereği devredilen işletmenin borçlarından sorumlu bulunacağından davanın reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı alacaklının  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya (Alacaklıya)  iadesine, 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26041, Karar No: 2025/1788, Tarih: 11.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/26041 E.  ,  2025/1788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/139 E., 2016/19 K.

SUÇ : Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

... Aracılık ve Otomotiv ismi ile kurmuş olduğu şahıs şirketinin sahibi ve tek yetkilisi olan sanığın katılan şirket ile irtibat kurarak katılan şirketin ihtiyaç duymuş olduğu bir kısım yedek parçaların teminini sağlayacağını belirttiği, yapılan görüşmeler sırasında katılan şirket yetkililerine kendisini yedek parça üreticisi olarak tanıttığı, görüşmelerin mail üzerinden yapıldığı ve sanığın tüm aşamalarda şirketine ait kaşeyi kullandığı, ancak şirketle yazışmalarında imza olarak "... " şirketi yetkilisi olarak sözleşmeyi imzaladığı, 23.04.2012 tarihinde katılan şirketle yapılan sözleşmede sanığın kalıpları tasarlamak ve üretmekten tümüyle sorumlu olduğuna dair sözleşmeye imza attığı, sözleşmede yer aldığı şekilde kalıpların tasarımlarının onaylanması karşılığında suç tarihinde katılan şirket tarafından sanığa 159.593 Euro ödenmesine rağmen parçaların üretimi aşamasında sanığın katılan şirketle irtibatını kestiği iddia olunan olayda; sanığın savunması, katılan vekili beyanları, 23.04.2012 tarihli sözleşme ve tüm dosya kapsamından, sanığın 28.09.2012 tarihinde ticareti terk etmiş olduğu ve katılan şirketle yapmış olduğu sözleşmenin şartlarını yetire getiremeyeceğini bildiği halde katılan şirket yetkililerine ticareti terk ettiğini bildirmediği kaldı ki katılan şirkete yedek parça kalıplarının tasarımını 20.11.2012 tarihinde göndererek katılan şirketten 159.593 Euro aldığı ve sözleşmede bulunan yedek parçaların üretimi ile teslimini katılan şirkete sağlamadığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4196, Karar No: 2020/2400, Tarih: 03.06.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/4196 E.  ,  2020/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/176 esas, 2019/574 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 22/10/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 24/02/2017, 27/05/2017 ve 03/10/2017 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçlarından Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, her üç soruşturma evrakı birleştirilerek Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 26/01/2018 tarihli ve 2017/16356 soruşturma, 2018/197 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 09/02/2018 tarihinde posta yoluyla tebliğ edildiği, 12/02/2018 tarihinde savcılıkta elden tebliğ edilerek “kararın bir suretini aldım, karara itiraz etmiyorum,infaza başlamak istiyorum” şeklinde imzalı beyanı alınarak infazı için 12/02/2018 tarihinde Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 15/02/2018 tarihli ve 2018/567 DS sayılı ihtarlı çağrı yazısının şüpheliye 15/02/2018 tarihinde müdürlükte elden tebliğ edildiği, Denetimli Serbestlik Süreci Yükümlü Ön Bilgilendirme formu imzalatılarak denetim planı hazırlandığı, aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, Bursa Devlet Hastanesinin 22/03/2018 tarihli raporunda tedavisine gerek olmadığının bildirildiği, 14/05/2018 ve 04/06/2018 tarihli bireysel görüşmelerine ve vaka sorumlusu ile olan görüşmelerine katıldığı, 25/06/2018 tarihli 3.bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 28/06/2018 tarihli kararı ile uyarılmasına karar verildiği, 02/07/2018 tarihli uyarı yazısının 06/07/2018 tarihinde tebliğ edildiği, uyarılmasından sonra 13/07/2018, 10/08/2018, 07/09/2018, 05/10/2018, 02/11/2018 tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmelerine katıldığı, ancak 30/11/2018 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmadığı, şüphelinin 03/12/2018 tarihinde dilekçe vererek mazeret bildirdiği, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 04/12/2018 tarihli kararı ile mazeretin resmi ve belgelendirilebilir nitelikte olmadığı gerekçesiyle mazeretin reddine, yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden dosyanın kapatılmasına karar verilerek 06/12/2018 tarihinde dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, 31/01/2019 tarihli, 2017/16356 soruşturma, 2019/3743 esas ve 2019/2962 sayılı iddianame ile şüphelinin TCK’nın 191/1 ve 53.md. uyarınca cezalandırılması istemiyle Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

4- Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16/05/2019 tarihli, 2019/176 esas ve 2019/574 karar sayılı kararı ile; ısrara şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle “kamu davasının durmasına, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/01/2018 tarih ve 2017/16356 soruşturma, 2018/197 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sonucu verilen denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamı için dosyanın bir örneğinin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, kararın 24/05/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştirildiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine, erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/01/2018 tarihli ve 2017/16356 soruşturma, 2018/197 sayılı kararını müteakip, denetimli serbestlik müdürlüğünce ihtara rağmen yükümlülük ihlâlinde ısrar edildiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, hakkında açılan kamu davası sonucunda kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına dair Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/176 esas, 2019/574 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Her ne kadar Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesince, "... sanık hakkında 26/01/2018 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği, sanığın 25/06/2018 tarihinde Bireysel Görüşmeye gitmediği ve 06/07/2018 tebliğ tarihli uyarı yazısı ile sanığın uyarıldığı, sanığa uyarı yazısına rağmen denetime uymadığı ancak denetime uymamakta ısrar etmiş sayılması için en az 2 kere uymaması gerektiği halde sanığın tek ihlali ile dosyanın kapatılarak mahkememize gönderildiği ve sanığın üzerine atılı suçla ilgili olarak kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği ..." şeklindeki gerekçe ile durma kararı verildiği anlaşılmış ise de;

Somut olayda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/01/2018 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın 09/02/2018 tarihinde posta yolu ile 12/02/2018 tarihinde de elden adı geçen şüpheliye tebliğ edilmesini takiben, 15/02/2018 tarihi itibari ile tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazında uyulması gereken kuralların yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanıldığı, yükümlünün 25/06/2018 tarihindeki bireysel görüşmeye katılmayarak denetim planına uymadığı, 28/06/2018 tarihinde uyarılmasına ve uyarı yazısının 06/07/2018 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, yükümlünün belgelendirilebilir ve geçerli bir mazereti bulunmaksızın 30/11/2018 tarihli grup/seminer çalışmasına katılmaması üzerine dosyasının kapatılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, böylece yükümlünün denetimli serbestlik kapsamında belirlenen yükümlülüğü ikinci kez ihlâl ettiği ve bu hâlin ısrar niteliğinde olduğu anlaşılmakla, kamu davasına devamla esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/176 esas, 2019/574 sayılı sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada;

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sonucunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 26/01/2018 tarihli ve 2017/16356 soruşturma, 2018/197 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, erteleme süresi içinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, denetimli serbestlik müdürlüğünce ihtara rağmen yükümlülük ihlâlinde ısrar ettiği gerekçesiyle infaz kayıtlarının kapatılarak bildirimde bulunulması üzerine, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/176 esas, 2019/574 sayılı kararı ile kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının durmasına karar verildiği, anlaşılmaktadır.