muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/971, Karar No: 2020/3625, Tarih: 27.02.2020

Temyiz:

Karar davacı ... davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteği ile davalıların aşağıdaki aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 20 nci maddesine göre “Kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça: a) Kapıcı, kaloriferci, bahçıvan ve bekçi giderlerine ve bunlar için toplanacak avansa eşit olarak; b) Anagayrimenkulün sigorta primlerine ve bütün ortak yerlerin bakım, koruma, güçlendirme ve onarım giderleri ile yönetici aylığı gibi diğer giderlere ve ortak tesislerin işletme giderlerine ve giderler için toplanacak avansa kendi arsa payı oranında; Katılmakla yükümlüdür. c) Kat malikleri ortak yer veya tesisler üzerindeki kullanma hakkından vazgeçmek veya kendi bağımsız bölümünün durumu dolayısıyla bunlardan faydalanmaya lüzum ve ihtiyaç bulunmadığını ileri sürmek suretiyle bu gider ve avans payını ödemekten kaçınamaz.”

Aynı Kanunun 22 nci maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre “Kat malikinin, 20 nci madde uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan ve gecikme tazminatından, bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma (sükna) hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludur. Ancak, kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü olduğu kira miktarı ile sınırlı olup, yaptığı ödeme kira borcundan düşülür.”

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Kat maliklerinin katılımının ne şekilde olacağına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı takdirde 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 20/a maddesi gereğince kapıcı giderlerine tüm malikler eşit olarak katılmalıdır. Bu katılım sorumluluğu borcun yasal olarak ödenmesi gereken tarihte malik olan kişiye aittir. Hesaplanan kıdem tazminatına esas alınan sürenin bir bölümünün önceki malik dönemine ait olması, borcun doğduğu tarihte malik olan davalıyı, bu sorumluluktan kurtarmaz. Şartları varsa, ödediği kıdem tazminatının önceki malik dönemine isabet eden miktarı için rücu hakkını kullanabilir.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 03/10/2001 tarih 2001/18-642 esas-2001/662 karar sayılı kararı )

Yukarıda değinilen Hukuk Genel Kurulu kararında da işaret edildiği üzere kat mülkiyetine konu olan taşınmazda bulunan bağımsız bölümleri devreden ve devralan kat maliklerinin kapıcı giderleri yönünden, işyeri devri hükümlerine göre devreden ve devralan işveren gibi sorumlu oldukları kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacı davalıların kat maliki olduğu apartmanda 20/10/1987 - 05/06/2010 tarihleri arası kapıcı olarak çalışmıştır. Dava konusu işçilik alacaklarının davalı kat maliklerinden tahsili talep edilmiş, Mahkemece bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Somut olayda, davacı davalıların kat maliki olduğu apartmanda 20/10/1987 - 05/06/2010 tarihleri arası kapıcı olarak çalışmıştır. Dava konusu işçilik alacaklarının davalı kat maliklerinden tahsili talep edilmiş, Mahkemece bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; davacının talebi ve Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 20/a maddesi dikkate alındığında davacının hüküm altına alınan alacaklarından davalı kat maliklerinin eşit olarak sorumlu olması gerektiği sabittir. Ancak 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 1 inci maddesinde kat malikinin; bağımsız bölümler üzerinde kurulan mülkiyet hakkına sahip olanlar şeklinde tanımlandığı ve kat mülkiyetine konu taşınmazdaki bağımsız bölümlerden her birinin ayrı ayrı el birliği ve paylı mülkiyete konu olabileceği düşünüldüğünde eşit sorumluluğun her bir bağımsız bölüm yönünden bulunduğunun değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle Mahkemece davacının çalıştığı kat mülkiyetine konu taşınmazda bulunan 8 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin paylı mülkiyet konusu olduğu gözetilmeksizin dava konusu alacaklardan davalı kat maliklerinin her bir bağımsız bölüm bakımından eşit olarak sorumluluğuna karar verilmesi gerekli iken davalı kat maliklarinin müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları hatalı olmuştur.

Ayrıca davacının kapıcı olarak çalıştığı taşınmazın tapu kayıtlarına göre 15 numaralı bağımsız bölüm üzerinde intifa hakkı tesis edildiği ve anılan bağımsız bölümün maliki ...ile intifa hakkı sahibi ...’in davalı olarak gösterildiği anlaşılmış olup mahkemece Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 22 nci maddesi uyarınca 15 numaralı bağımsız bölüme isabet eden alacak miktarından malik ve intifa hakkı sahibinin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilerek karar verilmemesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosya içinde bulunan tapu kayıtlarına göre davalı ... ve ...’ın fesih tarihinde kat maliki olmadıkları anlaşılmış olup öncelikle adı geçen davalıların 20/10/1987-05/06/2010 tarihleri arası dönemde kat maliki olup olmadıkları araştırılarak kat maliki oldukları anlaşıldığı takdirde yukarıda açıklanan şekilde işyeri devri hükümlerine göre sorumlu oldukları miktarlar belirlenmelidir.

4-Öte yandan davalı ...’in maliki olduğu 1 numaralı bağımsız bölümü, davacının iş sözleşmesini feshettiği 05/06/2010 tarihinden sonra 29/11/2010 tarihinde devraldığı ve işyeri devri hükümleri uyarınca devir tarihinde iş sözleşmesi mevcut olmadığından dava konusu alacaklardan sorumlu tutulamayacağı gözetilmeksizin davalı ... yönünden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13862, Karar No: 2022/7395, Tarih: 19.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13862 E.  ,  2022/7395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 31/03/2022 tarihli dilekçesi ile davacı taraf ile sulh olduklarını bildirdiğinden sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 19/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22579, Karar No: 2015/838, Tarih: 21.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22579 E.  ,  2015/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...’nın, anılan Kanun’un 65/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2011 tarihli ve 2009/519 esas, 2011/256 sayılı kararını müteakip, karardaki isim yanlışlığının düzeltilmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 23/05/2014 tarihli ve aynı sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/06/2014 tarihli ve 2014/917 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/11/2006 tarihli ve 227-228 sayılı kararında belirtilen “Esasen olağan bir dikkat ve özenin gösterilmesi halinde gerçekleşmeyecek olan isim, yaş ve hesap hataları, yargı kararlarında ‘maddi yanılgı’ veya ‘yazım hatası’ diye isimlendirilen beşeri hatalardır. Yargılama araçlarının belirli bir biçimde takdir edilmelerinden kaynaklanan değerlendirme hataları ise hukukî yanılgılardır. Hukukî yanılgılar, ancak başka bir merci tarafından ve yasa yolu başvurusuyla açılan bir talî muhakeme ile giderilebilir. Yargı ve kararlardaki maddî yanılgıların düzeltilmesi ise herhangi bir yöntem ve zamanla sınırlı değildir. Bu yanılgılar, bizzat bu hatayı yapan merci tarafından, kendiliğinden veya bir yasa yolu başvurusu üzerine verilen bir karardaki uyarı üzerine düzeltilebilir.” biçimindeki açıklamalar karşısında, kararın hüküm kısmında sanığın adı ve soyadı hususunda yapılan yazım hatasının mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle;

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27.10.2014 gün ve 94660652-105-48-8987-2014-18498/63631 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/06/2014 tarihli ve 2014/917 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2011 gün 2009/519-2011/256 sayılı kararının hüküm fıkrasının 1. bendindeki ...." ibaresinin "..." olarak düzeltilmesine müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4106, Karar No: 2012/1929, Tarih: 20.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4106 E.  ,  2012/1929 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Davalı ... ve miras bırakanını gösterir nüfus kayıtları Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek gerek davalı adına gerekse miras bırakanı ve dava dışı diğer mirasçılar adına ilgililerin açık kimlik bilgileri yazılacak yazılara derç edilmek suretiyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmüne göre dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediğinin Mahkemeler Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğü’nden sorularak cevabi yazının dosyaya konulması,

2- Dava konusu taşınmaza komşu 102 ada 230 ve 232 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirilerek dosyaya konulması, eksikliklerin bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1254, Karar No: 2010/6063, Tarih: 27.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1254 E.  ,  2010/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/10397

MAHKEMESİ :(SİNCAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :23/12/2008 - 24/254

SUÇ :Kasten öldürme ve izinsiz silah taşıma

S.. E..'ı kasten öldürmekten, R.. Ç..'nü yaralamaktan, konut dokunulmazlığını bozmaktan, hürriyetinden yoksun kılmaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık S.. B.., işbu suçlara yardımdan sanıklar Ö.. B.., Y.. B.., S.. B.., S.. B.., H.. B.., C.. Ç..'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, Reyhan, Ahmet, Beyhan ve Yeter'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, Seyit, Serkan, Ömer, Yeter'in öldürme ve yaralamadan Cumhur, Suat, Hikmet'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaktan beraatlerine ilişkin (SİNCAN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/12/2008 gün ve 24/254 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ve müdahil-sanıklar taraflarından istenilmiş, sanık Suat müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanık Suat hakkında duruşmalı, diğer sanıklar, müdahil-sanıklar ile C.Savcısının temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kararda yasa yolu ve şekli CMK.nun 291.maddesine uygun şekilde gösterilmediğinden sanık Hikmet müdafiinin temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1) Sanıklar Reyhan, Beyhan, Ahmet ve Yeter hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde itiraz merciince incelenmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

2-a) Sanıklar Ömer, Yeter ve Suat'ın kasten adam öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve mağdur Reyhan'ı kasten silahla yaralama suçları ile sanıklar Serkan ve Seyit'in kasten adam öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden;

Aynı olaydan yargılanıp haklarında kısmen mahkumiyet kısmen beraat kararı verilen sanıklar arasında savunma açısından çıkar çatışması

bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekillerle temsili usule aykırı olduğundan, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20/10/2009 gün ve 85/242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafii atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle, 1136 sayılı Avukatlık Kanunun 38 ve CMK.nun 152.maddelerine aykırı davranılması,

b) Sanıklar Ömer ve Suat'ın konut dokunulmazlığını ihlal ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçları yönünden;

08/02/2008 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanıklar Ömer ve Suat'ın konut dokunulmazlığını ihlal ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçları yönünden;

08/02/2008 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Suat, Serkan, Seyit ve Hikmet müdafiileri, katılan sanıklar Ömer ve Yeter müdafiileri, katılan Seher vekili ve katılanlar Burhan, Reyhan, Beyhan, Ahmet vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin öncelikle bu nedenlerle, sanık Cumhur hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün de irtibat nedeniyle sair yönleri incelenmeksizin kısmen tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 27/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

27.09.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ..'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. B.. müdafii Avukat U. E. D.’in yokluğunda 30.09.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2012/7904, Karar No: 2012/9221, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7904 E.  ,  2012/9221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... 'in ... ve ... üzerindeki kaydının iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ... n'in ... ve ...'in çocukları olduğu halde nüfusta ... ve ...'in üzerine yazdırıldığını, ...'in mevcut nüfus kaydının iptali ile gerçek anne ve baba hanesine kaydının yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Nüfus kayıtlarındaki düzeltme davaları kamu düzeni ile yakından ilgili olup, mahkemeler hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorundadır. Somut olayda salt taraf beyanları ve tanık anlatımı ile yetinilmeyip, iddia ile ilgili olarak DNA testi yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek ve gerçek anne ve baba olduğu iddia edilen ... ve ...'in de davaya katılımı sağlanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1563, Karar No: 2024/13990, Tarih: 04.11.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/1563 E.  ,  2024/13990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle; sanığın cezalandırılması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 6. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17169, Karar No: 2012/25571, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/17169 E.  ,  2012/25571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar hissedar oldukları taşınmazın kiraya verilmesi için davalı kardeşleri ...'a vekaletname verdiklerini, davalının taşınmazın kirası hakkında bilgi vermediğini, kira bedeli de ödenmediğini, diğer davalı ...’a kiraya verdiğini, en son 1.7.2008 tarihli 5 yıllık sözleşme düzenlendiğini,aylık 100 TL ye kiraya verildiğinin belirtildiğini,davalı kardeşlerinin vekaleti kötüye kullandığını, kira bedeli ödenmediği gibi emsallerinden çok düşük kira üzerinden kira sözleşmesi düzenlendiğini bildirerek,kira sözleşmesinin geçersiz olması nedeniyle feshine, müdahalenin meni ile fuzuli işgal nedeniyle kiracının tahliyesine, aylık 900 TL den 8.100 TL ecrimisil bedelinin ticari faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişler, bilahare ecrimisil talebini kira bedeline tahvil ederek tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar, taşınmaza yapılan zorunlu ve faydalı masraflar nedeniyle kira bedelinin düşük tutulduğunu, vekaleten yapılan kira sözleşmesinin geçerli olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, kira sözleşmesinin feshi talebinin ve ecrimisil talebinin reddine, müdahalenin meni talebinin kabulü ile davalının tahliyesine, kira bedeli taleplerinin kısmen kabulü ile 1.200 TL kira bedelinin davalılardan 1.7.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir