muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15636, Karar No: 2014/10099, Tarih: 17.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15636 E.  ,  2014/10099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun soybağını değiştirme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11593, Karar No: 2014/13959, Tarih: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11593 E.  ,  2014/13959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2011/463-2012/313

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı SS. Y.B.Konut Yapı Koop. Başkanlığının müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazı diğer davalıya devrettiğini öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK.nın 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. Mahkemece borçlu davalı kooperatifin aciz halinde olmadığı, alacaklılardan mal kaçırma kastının bulunmadığı ve yapılan kat irtifakı tesisi işleminin mal kaçırma amacı ile yapılan bir tasarruf olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de verilen karar dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacı vekili tarafından iptali talep edilen tasarruf 29.12.2009 tarihinde borçlu davalı kooperatif tarafından ferdileşme nedeniyle diğer davalı Salih'e yapılan devir işlemi olup, ferdileşme yolu ile dahi olsa borçlu kooperatifin üyesi olan diğer davalıya yapılan devir işlemi İİK.nın 277 ve devamı maddelerine dayalı bir tasarruf olduğunun kabulü gerekir.

Ayrıca icra takip dosyasında tutulan haciz tutanaklarına göre borçlu davalının haczi kabil malının bulunmadığı anlaşıldığından borçlunun aciz halinin de kabulü gerekmektedir. Bu durumda mahkemece dava konusu taşınmazı devir alan Salih'in kooperatif üyesi olması nedeniyle borçlu davalı kooperatifin içinde bulunduğu mali durumu ve alacaklılardan mal kaçırma kastını bilebilecek kişilerden olduğundan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11095, Karar No: 2006/2342, Tarih: 03.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11095 E.  ,  2006/2342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 26.9.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu kayıt tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 7.6.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin işin niteliği gereği reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan baba ve anne isminin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili ... ilçesi ... Mahallesinde kain 1260 ada 76 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan B-blok 9 nolu bağımsız bölüm maliki davacıların miras bırakanı ...’ın tapu kaydına yanlış yazılan baba ve anne adının nüfus kaydındaki gibi ... ve ... olarak düzeltilmesini istemiş, davalı idare vekili davanın reddini dilemiş, yerel mahkemece dava red edilmiş hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır. Ayrıca davacı tarafından işlem yapılan nüfus cüzdanı temin edilmeli, yanlışlık varsa neden kaynaklandığı araştırılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki bunların arasında malikin ana adı yer almamıştır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyor ki bunların arasında malikin ana adı yer almamıştır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltileceği dikkate alınmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; yerel mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler ışığında araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yeterli araştırma yapılmaksızın değişik bir kısım gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 3.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1969, Karar No: 2020/6231, Tarih: 22.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/1969 E.  ,  2020/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet: Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesi, 16.05.2019 tarih, 2018/148 esas ve 2019/222 karar

İstinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi, 17.09.2019 tarih, 2019/3404 esas ve 2019/1478 karar

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, vekaletnamesinde kanun yollarından feragat yetkisi bulunan sanık müdafii Av. ...'in 07.10.2020 tarihli dilekçesi ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9494, Karar No: 2018/5914, Tarih: 25.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9494 E.  ,  2018/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında atılı suçtan TCK'nın 155/2, 62, 51, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyete ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılan şirkette satış temsilcisi olduğu ve çalıştığı projede kullanması için kendisine verilen şirkete ait kredi kartını şahsi ihtiyacı için kullanarak, 4000 TL para çekip ortadan kaybolduğu iddia edilen olayda; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 245/1 maddesine göre banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle atılı suçtan mahkumiyet hükmü verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 6 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29566, Karar No: 2013/27667, Tarih: 02.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/29566 E.  ,  2013/27667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ücretin düzenli ve zamanında ödenmemesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, vergi iadesi, fazla çalışma ve asgari geçim indirimi alacaklarını  istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,  davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı  olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı   hususu taraflar arasında uyuşmazlık  konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı   hususu taraflar arasında uyuşmazlık  konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup  olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut olayda; davacının fazla çalışma alacağı cumartesi çalışmasına dayanmakta olup, davalı tanıkları işyerinde Cumartesi günleri çalışılmadığını, bir davacı tanığı da Cumartesi çalışmanın mecburi olmadığını ancak davacının ara sıra Cumartesi günleri geldiğini gördüğünü beyan etmiştir. Dosya içerisindeki 22.02.2010 tarihli işe gelmeme sebebi ile davacıdan alınan savunma yazısında davacının; 2009 yılı başına kadar Cumartesileri dönüşümlü çalışıldığını, 2009 başından bu yana da Cumartesi çalışmalarının kaldırıldığını, çalışma ile ilgili kendisine kesin bilgi verilmediğinden gelmediğini belirttiği anlaşılmaktadır. Davacının bu açık beyanı karşısında,  davacının fazla çalışma alacağının  2009 yılı başına kadar Cumartesi günleri dönüşümlü olarak çalışıldığının kabulü ile hesaplanması ve 2009 yılı başından itibaren Cumartesi çalışması yapılmadığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir. Bu yön gözetilmeden eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.12.2013  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26889, Karar No: 2018/23481, Tarih: 18.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/26889 E.  ,  2018/23481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkette 09.01.2012 tarihinden iş akdini haklı nedenle feshettiği 21.10.2013 tarihine kadar genel müdür yardımcısı olarak çalıştığını, asıl ücret alacağının 5 ay 20 gün boyunca ödenmediğini, Kadıköy 16. Noterliği’nin 21.10.2013 günlü ihtarnamesi ile iş akdini feshettiğini ve ücret alacağını da talep ettiğini, şirket vekili tarafından 31.10.2013 tarihinde düzenlenen ihtarnamede de genel müdür yardımcısı olmasına herhangi bir itirazda bulunulmazken asgari maaşla çalıştığı yönünde iddiada bulunulduğunu, aylık 7.000.00.USD maaş aldığını ve şirket tarafından hesabına her ay yatırılan tutarın da bu beyanı çekişmesiz kıldığını, son 5 ay 20 gün hariç her aya tekabül edecek şekilde banka hesabına 7.000.00. USD ücret yatırıldığını, her ne kadar primleri asgari oranda yatırılmış olsa da maaşı dikkate alındığında brüt aylık ücretinin 17.822.32. TL olduğunu, yıllık izinlerinin sadece 7 gün karşılığını kullandığı, 22 ay boyunca çalıştığını ve 20 günlük ödenmeyen ücretli izin alacağı olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Deniz İnşaat ve Özel Taşımacılık Tic. Ltd. Şti. vekilinin cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkili şirkette 10.01.2013 tarihinde çalışmaya başladığını, 2013 yılı maaşının brüt 1.100.00. TL olduğunu ve bu maaşın banka hesabına yatırıldığını, şirketin maddi zorluk yaşaması üzerine maaş bedellerinin ödenmesinde aksaklıklar olduğunu, bunun üzerine davacının 21.10.2013 tarihinde keşide ettiği ihtarname ile önel vermeksizin iş akdini feshettiğini ve alacaklarının ödenmesini ihtar ettiğini, davacının her türlü işçilik alacağını almak ve haklarını kullanmak suretiyle çalıştığını, izin ve tatillerini kullandığını, son zamanlarda müvekkili şirketin borçları nedeniyle davacının çalıştığı geminin haczedilerek bağlanması nedeniyle hiçbir çalışma gerçekleştirmediğini beyanla, haksız davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Müdürlüğü vekilinin cevap dilekçesinde özetle; davacı ile kurum arasında hizmet ilişkisi bulunmadığından alacak taleplerinin kuruma yöneltilmesinin yasal olmadığını ve husumet itirazında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı ... Müdürlüğü vekilinin cevap dilekçesinde özetle; davacı ile kurum arasında hizmet ilişkisi bulunmadığından alacak taleplerinin kuruma yöneltilmesinin yasal olmadığını ve husumet itirazında bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle; SGK kayıtları, toplanan delillerin değerlendirilmesinde; toplam hizmet süresinin 9 ay 11 gün olduğu, bu nedenle kıdem tazminatı almaya hak kazanmadığının anlaşıldığı, hizmet süresi bakımından her ne kadar ... A.Ş. hesap ekstrelerinde 24/02/2012 tarihinden sonra davalı şirket çalışanı olduğu anlaşılan kimselerce davacı adına havaleler yapılmış olduğu görülmekte ise de; bu hususun ayrıca tanık beyanları ile desteklenemediği, davacının bilirkişi raporunda belirtilen döneme ait ücret alacağının ödendiğinin davalı tarafından kanıtlanamadığı ve ücretinin ödendiğine ilişkin davalı tarafından belge ibraz edilmediği anlaşılarak bu talebin kabulüne ve her ne kadar ücretli izin alacağı talebinde bulunmuş ise de; bu alacağın varlığı kanıtlanmadığından talebin reddine, davalı şirket aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta davacının davalı iş yerinde işe başladığı tarih uyuşmazlık konusudur. Davacı 09.01.2012 tarihinde işe başladığını iddia etmekte, davalı ise 10.01.2013 tarihinde davacının işe başladığını savunmaktadır.

Dosyadaki mevcut davacıya ait Akbank Hesap ekstresi incelendiğinde, davacı hesabına 24.02.2012 tarihinden itibaren davalının çalışanları ... tarafından yatırılan paraların varlığı görülmektedir.

Bu durum davacının kayıt dışı çalışma iddiasını doğrular mahiyette olup, davacının davalı iş yerinde iddia ettiği gibi 09.01.2012 tarihinden itibaren çalıştığının kabulü gerekirken, çalışma süresinin kayıtlarda görüldüğü üzere başlangıç tarihinin 10.01.2013 tarihi kabul edilerek işçilik alacaklarının hesap edilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, davacının taleplerinin bu hizmet süresine göre yeniden değerlendirmek suretiyle karar vermek olup, kararın bu gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30381, Karar No: 2014/22560, Tarih: 12.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30381 E.  ,  2014/22560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 53/1, 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay anında aşırı alkollü ve ayakta duramayacak halde olduğunun tespit edildiği dikkate alındığında, temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin 3. nolu bendinin, 6. paragrafının hükümden çıkarılarak, yerine “TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.