muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1988, Karar No: 2019/5543, Tarih: 16.09.2019

../..

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre,

1- Tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infaz işlemleri, infazın yapıldığı tarihteki kurallara göre yapılacağından, 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde yapılan ve ısrar teriminin de içinde yer aldığı değişikliklerin yürürlüğe girdiği, 28/06/2014 tarihinden sonra yapılan infaz işlemlerinde, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; sanığa tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için tebligat yapılması, uymaması halinde, "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerektiği, somut olayda ise, Mahkemece tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verildikten sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin 15/04/2015 tarihinde sanığın mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak sanığın kuruma müracaat etmemesi üzerine, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyetine karar verilmesinde,

2- Sanığın cezalandırılmasına konu eylemin suç tarihinin 10/04/2010 olduğu, fiilin işlendiği tarihte yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesinde bu eylem için öngörülen cezanın alt sınırının 1 yıl hapis cezası olması karşısında, suç tarihinden sonra 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl temel ceza belirlenerek, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunmasında, isabet görülmemiştir." denilerek,...59. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarihli ve 2017/403 esas, 2018/99 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- Tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infaz işlemleri, infazın yapıldığı tarihteki kurallara göre yapılacağından, 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan ve ısrar teriminin de içinde yer aldığı değişikliklerin yürürlüğe girdiği, 28/06/2014 tarihinden sonra yapılan infaz işlemlerinde, sanığın, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; bir yıl içinde yükümlülüklerini uyarıya rağmen iki kez ihlal etmesi gerektiğinden, somut olayda Mahkemece tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına karar verildikten sonra Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığa gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin 15/04/2015 tarihinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesinin yasaya aykırı olduğu, zira MERNİS adresi bulunan sanığa 21. maddeye göre tebliğ yapılması gerektiği, bu nedenle ortada geçerli bir davetiye tebliği bulunmadığından sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahsedilemeyeceği anlaşıldığından, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, bu nedenle, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı olup (1) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2- Suç tarihi olan 10/04/2010 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanması gerektiği cihetle, Mahkemece ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve ceza miktarı itibarıyla sanık lehine olan 5560 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince belirlenmesi, teşdiden üst sınırdan ceza takdir edildiyse gerekçesinin gösterilmesi gerekirken, herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince ceza takdir edildiği izlenimini verecek şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı olup, kabule göre ileri sürüldüğü anlaşılan (2) numaralı kanun yararına bozma talebi de yerinde görülmüştür.

D) Karar :

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; sanığın mahkûmiyetine dair...59. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2018 tarihli ve 2017/403 esas, 2018/99 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 16.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6094, Karar No: 2022/11086, Tarih: 28.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/6094 E.  ,  2022/11086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, tarafların sulh olduğuna dair 19/06/2022 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, var ise sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE 28/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10115, Karar No: 2012/6360, Tarih: 06.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10115 E.  ,  2012/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13601, Karar No: 2016/979, Tarih: 27.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/13601 E.  ,  2016/979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

İncelemenin sanık ve müdafiin her iki suça yönelik, müşteki ... vekilinin ise tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Sanığın ciro ettiği senetlerdeki imzaların katılanlara ait olmadığı iddia edilen olayda, soruşturma aşamasında ...Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 21/01/2011 tarih ve 2010/2877 sayılı ekspertiz raporu ile hükme esas alınan ... Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Dairesince düzenlenen 08/10/2008 tarihli rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu veya Kriminal Laboratuvarından suça konu çek üzerindeki tüm yazı ve imzaların aidiyetiyle ilgili yeni bir rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve çelişkili raporlara dayanılarak resmi belgede sahtecilik suçundan yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, suça konu belgelerin aynı anda ele geçirilmesi ve farklı tarihlerde düzenlendiğine dair delil bulunmaması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, resmi belgede sahtecilik suçunun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafii ile müşteki ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin resmi belgede sahtecilik suçu yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1594, Karar No: 2015/3286, Tarih: 21.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1594 E.  ,  2015/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme, silahlı terör

örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 1- Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan;

davanın reddi,

2- Silahlı terör örgütünün propangadasını yapma

suçundan; kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin karar, anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında, durma kararı niteliğinde itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan hükmün temyiz istemine gelince;

Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında aynı fiile ilişkin önceden açılmış bir dava nedeniyle CMK'nın 223/7. maddesi gereğince verilen davanın reddine ilişkin karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14275, Karar No: 2015/4220, Tarih: 17.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14275 E.  ,  2015/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinden önce katılan ...’nin eşi ...’ye karşı gerçekleştirmiş olduğu cinsel saldırı eyleminden dolayı Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/75 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılandığı, suç tarihinden bir gün önce söz konusu davanın duruşmasının bulunduğu ve bu duruşmada Cumhuriyet savcısının sanığın cezalandırılması yönünde esas hakkında mütalaada bulunduğu, bunun üzerine sanığın akşam saatlerinde tanık ...'la birlikte bir süre içki içtiği, daha sonra sarhoşluğunun da etkisiyle gece saat 03:00 sularında katılanın evinin bulunduğu yere geldiği, katılana ait müstakil eski yapı evin çatısına, evin yanında bulunan hayvan damının duvarından tırmanarak çıktığı, daha sonra katılan taraflar arasındaki husumetten dolayı, tehdit ve mala zarar verme kastıyla benzin dökerek evin çatısını tutuşturduğu, yanan kiremitlerin evin içine düşmesi üzerine uyanan katılanın kendi çabalarıyla alevleri söndürdüğü, bu şekilde sanığın üzerine atılı nitelikli mala zarar verme ve tehdit suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçları kabul etmediğini beyan ettiği, tanık olarak dinlenen ...’ın sanığın savunmalarını kısmen doğrular mahiyette beyanda bulunduğu, katılanın da söz konusu tehdit amaçlı yakarak mala zarar verme eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair zan dışında herhangi bir görgü ve bilgisinin olmadığı, bu suçların sanık tarafından işlendiğine dair maddi bir delilin de bulunmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanık hakkında bu suçlardan dolayı beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına ve oluşa uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16390, Karar No: 2017/829, Tarih: 31.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/16390 E.  ,  2017/829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, davalı ... hakkında takip yapıldığını, alacağı karşılayacak mal varlığı olmadığı ve hakkındaki takibi sonuçsuz bırakmak için dava konusu taşınmazlarını diğer davalılara devrettiğinden bu devirlere ilişkin tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davasının tasarrufun iptali davası niteliğinde olduğu ve mahkemenin görev alanına girmediğinden HMK’nun 114/1-c maddesi göndermesi ile HMK’nun 115/2 maddesine gereğince davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 6100 sayılı HMK’nin ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun yürürlüğe girmesi ile tasarrufun iptali davaları mutlak ticari dava niteliğinde olmayıp şahsi nitelikte ve borçlunun tasarruflarına yönelik bulunmasına bundan dolayı asliye hukuk mahkemelerinin görevine girdiği

ve öte yandan 01/07/2012 tarihinden itibaren açılan davalarda artık asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki işbölümü değil görev ilişkisi olup, somut olayda da dava bu tarihten sonra 02.10.2015 tarihinde İİK.nin 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış bulunmasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 31.1.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4569, Karar No: 2012/2287, Tarih: 26.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4569 E.  ,  2012/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün davalılardan ..., ..., ..., ... ve ... vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı temsilcileri ..., ... ve Vekilleri Av. ..... ile davalı ... ve vek. Av. ..., davalılar ... ve ... vekilleri Av. ... gelmiş diğer davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı kooperatif vekili, müvekkilinin eski yönetim kurulu üyesi olan ... ve ... ile denetim kurulu üyeleri olan ... ve ...’in, kooperatif müdürü olarak atanan diğer davalı ...’ın topladığı aidat, elektrik, su paralarını kooperatif kasasına yansıtmaması ve kooperatif çeklerini sahte imza ile keşide ederek kullanması nedeniyle doğan zarara gerekli denetimleri yapmamak suretiyle neden olduklarını ileri sürerek, 49.695,78 TL’nın dava tarihinde itibaren temerrüt faiziyle tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... ve ... vekili, zararın doğmasında müvekkillerinin kusurunun bulunmadığını ve ibra edildiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... ve ... vekili, müvekkillerinin kusurlarının bulunmadığını, diğer davalı ...’ın eylemlerine dair hazırladıkları denetim raporunun davacı genel kurulunda okunarak ibra edildiklerini savunarak, davanın reddini istemiş, diğer davalı ... ise davaya yanıt vermemiştir.

Birleşen davada davacılar ... ve ... vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin yöneticisi oldukları dönemde dava dışı müteahhide olan borcunun 2.000,00 TL’lık kısmını ödediklerini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle tahsilini istemiş, yargılamada davayı takip etmemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, doğan zarardan davalı ...’ın sorumluluğunun kuşkusuz olduğu, davalı müdür ...’ın eylemlerinin davacı kooperatif bilançosuna tam yansıtılmaması nedeniyle ... dışındaki davalılar hakkındaki ibranın geçerli olmadığı, davalı yönetim ve denetim kurulu üyelerinin diğer davalı ...’ın eylem ve işlemlerini yeterince kontrol etmedikleri, bu nedenle de 48.866,02 TL zararın doğduğu gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile 48.866,02 TL’nın dava tarihinden itibaren temerrüt faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleşen davanın ise açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... ve ... vekili ile ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1)Asıl dava, kooperatif yöneticileri, denetçileri ve müdürünün görev dönemlerinde doğmasına neden oldukları zararın tazmini istemine ilişkindir.

Kararı, davalılardan ... ve ... vekili ile ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1)Asıl dava, kooperatif yöneticileri, denetçileri ve müdürünün görev dönemlerinde doğmasına neden oldukları zararın tazmini istemine ilişkindir.

Davalılardan ... ve ... 28.06.2003-27.07.2004 tarihleri arasında davalı kooperatifin denetim kurulu üyeleridir. Bu davalılar 25.05.2004 tarihli denetim raporlarında; 10 adet çek yaprağının bulunmadığını, davalılardan yönetim kurulu üyelerinin imzaladığı 10 adet çekin davalı kooperatif müdürüne teslim edildiğini, tahsil edilen elektrik, su paraları ile aidat toplamından 19.396,89 TL’lık açığın bulunduğunu belirtmişler, 25.06.2004 tarihli denetim raporlarında; davalılardan kooperatif müdürü ...’ın yönetim boşluğu nedeniyle kooperatifi dolandırdığını belirtmişler, bu raporların okunduğu 28.06.2004 tarihli genel kurulda ibra edilmişlerdir. Bu davalılar hakkındaki ibranın soyut olmadığı ise, denetim kurulu raporları ile sabittir. Yine alınan tüm bilirkişi raporlarında davalı denetçilerin kusur ve sorumluluklarının bulunmadığı yönünde kanaat belirtilmiştir.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak, davalılardan ... ve ... aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu davalılar bakımından da davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

2) Davalılardan yönetim kurulu üyeleri olan ..., ... ve ... yönünden denetim kurulu raporu 28.06.2004 tarihli genel kurulda okunarak bu davalılar da ibra edilmişlerdir.

Ancak, davalı yönetim kurulu üyelerinin davacı kooperatifin çeklerinin bir kısmını imzalayarak, bir kısmını da boş olarak davalı müdür ...’a verdikleri, bu çekler nedeni ile doğabilecek zararın denetim kurulu raporları tarihi itibariyle belirli olmadığı, bu nedenle de bu davalılar hakkında verilen ibra kararının somut olmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, davaya konu edilen çekler bedelinin davacı kooperatif kasasından çıkıp çıkmadığı, kooperatif kasasından çıkmış ise, davacı kooperatifin harcamaları nedeniyle ödeme yapılıp yapılmadığı, çeklerin boş hali ile imzalanarak davalı kooperatif müdürü ...’a teslim edilip edilmediği hususları araştırılarak sonucuna göre davalı yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bozma nedenine göre, davalı yönetim kurulu üyeleri ..., ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bozma nedenine göre, davalı yönetim kurulu üyeleri ..., ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar ..., ... ve ... yararına BOZULMASINA. Davalılardan ..., ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 900,00 TL duruşma vekalet ücretin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18218, Karar No: 2013/20480, Tarih: 07.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/18218 E.  ,  2013/20480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçun sübutuna, vasfa ve uygulamaya yönelik sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Sanık lehine hükümler içermesi nedeniyle uygulanan 5411 sayılı Kanun uyarınca tayin edilen gün adli para cezasının suç tarihinde yürürlükte bulunan 647 sayılı Kanun'un 4/1.maddesi gereğince para cezasına çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan banka vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri de nazara alınıp;

5411 sayılı Kanun'un 160/1 madde fıkrası uyarınca sanığa verilen 1200 gün adli para cezasının eylemi zincirleme olarak işlendiğinden 765 sayılı TCK.nun 80.maddesi gereğince 1/4 oranında artırılarak 1500 gün adli para cezası ile cezalandırılması, zimmetine geçirdiği miktarı soruşturma başlamadan önce tamamen iade ettiği anlaşıldığından verilen cezanın 5411 sayılı Yasanın 160/4.maddesi uyarınca 2/3 oranında indirilerek 500 gün adli para cezası ile cezalandırılması, cezasının 765 sayılı TCK.nun 59/2.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek sonuçta 416 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılması, hükmolunan gün adli para cezasının 647 sayılı Kanun'un 4/1 maddesi uyarınca günlüğü 12 TL'den, 4.992 TL. adli para cezası olarak tayini ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.