muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8455, Karar No: 2020/2430, Tarih: 04.03.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/8455 E.  ,  2020/2430 K.**

**"İçtihat Metni"**

4857 sayılı İş Kanunu'na aykırılık eyleminden dolayı Sinter Metal Teknolojik Araştırma ve Geliştirme Hizmetleri Anonim Şirketi hakkında Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 11/11/2016 tarihli ve 163866 sayılı kararı ile uygulanan 11.200,00 Türk Lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/03/2018 tarihli ve 2016/5232 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/04/2018 tarihli ve 2018/3654 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 10/12/2018 gün ve 11086 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/12/2018 gün ve KYB-2018-100967 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenleme karşısında, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08/10/2015 tarihli ve 2015/8532 Esas, 2015/5258 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, zamanaşımı süresi kabahat tarihinde başlayıp idarî para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği cihetle,

Dosya kapsamına göre, kabahatlinin eylem tarihi olan 30/12/2008 tarihinden itibaren İstanbul Anadolu 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin itirazı inceleme tarihi olan 29/03/2018 tarihine kadar, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/2-c maddesinde öngörülen üç yıllık soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin istikrar arz eden kararlarında, kabahatler bakımından soruşturma zamanaşımı süresinin, kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceğinin kabul edildiği ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c)Ellibin Türk lirasında az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır." şeklindeki düzenleme içerdiği, eyleme uyan kabahat bakımından uygulanacak idari para cezasının soruşturma zamanaşımı süresinin idari para cezasının niteliği ve miktarına göre 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesi uyarınca üç yıl olduğu, merci karar tarihi olan 20.04.2018 tarihinde soruşturma zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/04/2018 tarihli ve 2018/3654 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, kabahatli hakkında Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İstanbul Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 11/11/2016 tarihli ve 163866 sayılı kararı ile uygulanan 11.200,00 Türk Lirası idarî para cezasının kaldırılmasına, 04/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1369, Karar No: 2020/4947, Tarih: 11.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/1369 E.  ,  2020/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18.06.2019 tarih ve 2014/674-2019/900 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 10.11.2020 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar Axa Sigorta ve S-Sistem vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ilaç ve tibbi cihaz alım satım, ithalat, ihracat ve üretimi işi ile uğraştığını, dava dışı satıcı firmadan satın aldığı, 22.05.2006 tarihli konşimento, 19.05.2006 tarihli fatura muhteviyatı bir kap 26 kg ilacın alıcısı olduğunu, davalılardan S Sistem Lojistik Sistemleri A.Ş.'nin Atatürk Hava Limanında antrepo hizmeti verdiğini, diğer davalının ise bu davalının sigortacısı olduğunu ve yangın mali sorumluluk sigortası poliçesi kapsamında rizikoları teminat altına aldığını, konşimento muhteviyatı malın Avurturya'dan İstanbul Atatürk Hava Limanı'na geldiğini ve davalı S Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş.'nin antreposuna alındığını, 24.05.2006 tarihinde Hava Limanı'nın C Kargo terminalinde çıkan yangında antrepoda bulunan ilaçların yanarak zarar gördüğünü, uğranılan zararın 77.760 EURO olduğunu ileri sürerek, şimdilik 77.760 EURO tazminat, 5.437 EURO işlemiş faiz olmak üzere toplam 83.197 EURO'nun davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı S Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. vekili, dava konusu yangının müvekkilinin antreposu dışında DHMİ'nin kontrolündeki sundurma bölümünde başladığını, gerçekleşen yangında müvekkiline atfı kabil kusur bulunmadığını, müvekkilinin DHMİ'nin kiracısı olması sebebiyle bir kiracı olarak ne tür tedbir alırsa alsın, mücbir sebep teşkil eden büyüklükteki bir yangının sonuçlarını önleyemeyecek durumda olduğunu, müvekkilinin antrepo işleticisi olarak imkanları ölçüsünde eşyaların istifi, kurtarılması ve yangınla mücadeleye ilişkin yükümlülüklerini yerine getirdiğini savunarak, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, yangının sundurma bölümünden kaynaklanması nedeniyle sigortalı firmaya kusur izafe edilemeyeceğini, sigortalı şirketin kiracı olarak malların istifi, kurtarılması ve yangınla mücadele yönünden tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, bu sebeple zararın teminat dışında kaldığını belirterek davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, yangının sundurma bölümünden kaynaklanması nedeniyle sigortalı firmaya kusur izafe edilemeyeceğini, sigortalı şirketin kiracı olarak malların istifi, kurtarılması ve yangınla mücadele yönünden tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, bu sebeple zararın teminat dışında kaldığını belirterek davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davalı S.Sistem Lojistik Hizm. AŞ’nin, sorumluluğunun, mutlak ve kusursuz sorumluluk olduğu, ancak ardiyecilik görevinin gereği yükümlülüklerine aykırılık, ihmal ya da kusurunu gerektirecek bir durum tespit edilemediğinden, Varşova Sözleşmesi'nin 25/A/ fıkra 1 maddesinde belirtilen taşıyıcının tabi olduğu sınırlı sorumluluk şartlarına göre teknik bilirkişilerce hesaplanan tespit edilen 442 SDR’den sorumlu olacağı, davalı ... şirketinin, düzenlenen poliçe ve teminat kapsamında, sorumluğunun oluşmayacağı kanaatine varıldığından, davacının davasının davalı S. Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile 457,29-EUR’nun, 10.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek, fiili ödeme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 4/a maddesi gereğince EUR cinsinden 1 yıl vadeli mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte tahsiline, davalı S. Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. yönünden fazlaya ilişkin talebinin reddine ve davalı ...Ş. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi olan 18/06/2019 tarihi itibariyle 3.200.00 TL'dir. Somut olayda, davalı S Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. yönünden davanın kısmen kabulü ile 457,29 Euro’nun davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, kabul edilen tutar dava tarihindeki kurdan Türk Lirasına çevrildiğinde miktar itibariyle temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı S Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile davalı ...Ş. yönünden verilen hükmün onanması gerekmiştir.

3- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

4- Dava, uluslararası havayolu taşıması sırasında taşınan emtianın yangın sonucu zayi olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davalının Varşova Sözleşmesi’nin 25/A/1. bendi uyarınca sınırlı sorumluluğunun söz konusu olduğu, bilirkişi raporuna göre belirlenen 442 SDR’nin dava tarihindeki EURO kuru üzerinden 457,29 Euro’nun davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, olay tarihi itibariyle emtianın yüklendiği Avusturya’nın Montreal Sözleşmesine imza koymuş olması nedeniyle anılan sözleşmenin 1., 22., 23. ve 55. maddesi hükümleri ile yine olay tarihi itibariyle varış yeri olan ülkemizin taraf olduğu Lahey ve Montreal Protokolleri ile değişik Varşova Konvansiyonunun 22. maddesi hükmü gereğince, taşıyıcının sınırlı sorumlu olduğu hallerde ve dava açılması durumunda tazminata esas SDR biriminin karar tarihindeki kur dikkate alınmak suretiyle ilgili para birimine dönüştürüleceğinin öngörülmüş olması birlikte değerlendirildiğinde, davalının sorumlu olacağı tutarın belirlenen SDR birimi üzerinden karar tarihindeki Euro karşılığı olarak belirlenmesi gerekirken dava tarihindeki kur değerinin esas alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı S Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan davalı yönünden verilen hükmün ONANMASINA; (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı ... Oyak Sigorta A.Ş'den temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalı Sistem Lojistik Hizmetleri A.Ş ve davacıya iadesine, 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7835, Karar No: 2015/7646, Tarih: 23.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7835 E.  ,  2015/7646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yargılamanın tüm aşamalarında atılı suçu kabul etmeyip olaydan sonra suça konu telefonun kullanıldığı hattın kendisine ait olmadığını iddia ettiği, soruşturma aşamasında suça konu telefonun getirtilen HTS raporundan telefonun çalındığı iddia edilen saatten sonra kullanan numaraların tespit edildiği, ancak bu hususta herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmakla, öncelikle olaydan sonra suça konu telefonun kullanıldığı ve sanığa ait olduğu iddia edilen hatta ait abonelik sözleşmesine ilişkin belgelerin asıllarını ilgili telefon operatörü şirketinden istenerek sözleşmedeki imzanın sanığa ait olup olmadığının araştırılması, HTS raporundaki olaydan sonra telefonun kullanıldığı hat sahiplerinin araştırılarak beyanlarının alınması ve arama kayıtlarının karşılaştırılması sureti ile değerlendirilme yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9680, Karar No: 2016/2267, Tarih: 23.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9680 E.  ,  2016/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın 16.12.2010 tarihli dilekçesinde ve aşamalardaki savunmasında, mağdur, Salih Uçar, Veli Albat ve Emrah Aslan ile birlikte suç tarihinde alkol alıp eğlenmeyi kararlaştırdıklarını ve mağdurun kendisine bir adet koyunu alması için izin verdiğini belirtmesi karşısında, adı geçen kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmeleri ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre,

a-Sanığın, otlakta bulunan mağdura ait 1 adet koyunu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde, çalınan malın değeri az kabul edilerek yazılı biçimde indirim yapılması ve TCK'nın 61/5. maddesindeki sıra gözetildiğinde, aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapıldıktan sonra, 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmolunması nedeniyle, TCK'nın 53. ve 58. maddelerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

c-Adli emanette bulunan, suçun işlenmesinde kullanılan deri kemerin müsaderesi hususunda herhangi bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17693, Karar No: 2015/18675, Tarih: 17.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17693 E.  ,  2015/18675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/714-2014/985

Dava dilekçesinde, ortak gider borcunun ödenmemesi nedeni ile yapılan takibe itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır

Bu nedenle;

1-Yönetici sıfatıyla davayı açan davacı 'ın davanın açıldığı tarih itibariyle yönetici sıfatına sahip olup olmadığı ve yönetici sıfatı var ise yönetici seçildiğine dair kat malikleri kurul kararının, adı geçenin yönetici sıfatı yok ise dava tarihi itibariyle anataşınmazda yöneticinin kim olduğunun ve yönetici seçilmesine dair kat malikleri kurul kararının ve varsa Av.'e verdiği vekaletnamesinin yönetimden,

2-Takibe konu alacaklarla ilgili kararların alındığı ve aidatların belirlendiği kat malikleri kurulu kararları ile bu aidatların belirlendiği kat malikleri kurulu toplantılarına davalının katılıp katılmadığı, katılmamış ise bu kararların davalıya tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise buna ilişkin belgelerin varsa bu dönemlere ilişkin işletme projesinin aslı veya onaylı örneği ile işletme projesinin varsa davalıya tebliğine ilişkin belgelerin ve 03.01.2010, 23.01.2011, 22.01.2012 ve 17.02.2013 tarihli kat malikleri kurul kararlarına ait hazirun cetvelinin yönetimden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2023/12653, Karar No: 2024/3088, Tarih: 13.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/12653 E.  ,  2024/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/5 Esas, 2023/137 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilin ... Evleri Sitesinin bulunduğu İzmir ili, Kuşadası ilçesi, ... Mahallesi 1776 ada 1 parsel ve 1776 ada 2 parsel sayılı taşınmazlardan 1776 ada 2 parselde bulunan apartmanda bağımsız bölüm maliki olduğunu, 1776 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bir apartman halinde 9 bağımsız bölüm bulunduğunu, ... Evleri Sitesini oluşturan 1776 ada 1 parsel üzerinde 5 blok halinde 50 bağımsız bölüm bulunduğunu, site yönetiminin 1776 ada 1 parselde kat maliki olan ..., ..., ... oluştuğunu, ... Evleri Sitesinin iki parsel üzerine inşa edilmesine rağmen, müteahhitle yapılan inşaat sözleşmesinden başlayarak yollar, elektrik ve su sistemi, aydınlatma, çevre düzeni vs. tek bir site olarak düşünüldüğünü ve planlandığını, tek bütçe oluşturulduğunu, iki parseldeki tüm kat maliklerinden toplanan aidatların ortak bütçeye alındığını ve çevre düzeni, yol, elektrik, su vs. tüm harcamaların bu ortak bütçeden yapıldığını, yasal zorunluluk nedeni ile her bir parseldeki yönetim planının ayrı ayrı oluşturulduğunu, davalı sitenin hukuka aykırı muaraza yaratmaya çalıştığını, muaraza yaratılmasının sebebinin davacı müvekkilin, site yöneticisi ...'ın 4 köpeği ile apartmanının önüne geldiğini ve rahatsızlık verdiğini, buna da tepki gösterildiğini, muarazaya neden olan tarihsiz yazı ile ... Evleri Sitesinin ayrı bir site olduğu, 1776 ada 2 parsel ile bir bağlantısının olmadığı, bu nedenle yolun kapatılacağı ve aidat ödenmesini istediklerini, tüm bu nedenlerle davalı site yönetiminin müşterek kullanılan site artezyen suyu, sokak ve çevre aydınlatması, foseptik kuyusu, şehir suyu isale hattı ve kamera mevzuları gibi bilumum hususlara son verileceğini bildirmek sureti ile yarattığı muarazanın menine, müvekkilin ana caddeye geçmek için kullandığı ve zilyet bulunduğu yolun kapatılmak sureti ile yapılacak tecavüzün menine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ...'ın bilerek ve isteyerek kendi bloğunun bulunduğu 1776 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki bloğunu ... Evleri Sitesinden ayırdığını, mezkur işlerin müteahhitçe yapıldığını, ortak bütçeden yapılmadığını, tapuda her iki parselin ayrı ayrı yönetim planının mevcut olduğunu, 12 sayılı site yönetim kurulunca alınan kararda ortak alanlardan birlikte yararlanmaya ilişkin sözleşmeye son verileceği şeklinde bir kararın alınmadığını, ... Evleri Sitesi sınırları dahilinde hiçbir şekilde ne belediye geçişinin, ne de herhangi bir yolun bulunmadığını, ön kısımda bulunan arazinin ... Evleri Sitesi kat maliklerine ait park yerleri olduğunu, tarihsiz yazının ise davacı ...'a geçen sene içinde site yönetiminin gerçek ve tapuya tescil edilmiş yönetim planın tapu sicil müdürlüğünden alınmasından ve gerçeklerin tamamen su yüzüne çıkmasından önce ellerinde bulunan sahte ve geçersiz yönetim planının 40 ıncı maddesinin (e) fıkrası gereğince kendisine yazıldığını, tüm bu nedenlerle davacı ...'ın tüm taleplerinin ve davanın reddi ile yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin davacı tarafından alınarak taraflarına ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.05.2014 tarihli ve 2012/289 Esas, 2014/186 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Birinci Bozma Kararı

1. Kuşadası 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi soncunda; Tarafların ihtilaflı oldukları parsellerin "... Evleri Sitesi" adı altında bir bütün olarak faaliyet gösterdikleri, iki ayrı parselde yer alan taşınmazların birlikte yönetilmelerinin bir site olarak kuruluşlarından bu yana devam ettiği, yönetim planlarının aynı hükümleri ihtiva ettiği, toplu yaşama konusunda birlikte yönetilmeye yönelik kararların mevcut olduğu ve kat malikleri kurulu toplantılarının da "... Evleri Sitesi" adı altında yapıldığı anlaşılmakla; mahkemece her iki parselin de mimari projeleri getirtilip, davacının muarazanın önlenmesi konusundaki talepleri hakkında ehil ve yeterli bilirkişiler de refakate alınmak suretiyle yerinde uygulama yapılarak, tarafların tanıkları dinlenip, tüm delilleri toplanarak, komşuluk hukuku hükümleri yönünden de inceleme yapıldıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, izah edildiği şekilde ihtilaflı taşınmazların iki ayrı parselde kurulu oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Birinci Karar

Kuşadası 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/54 Esas, 2019/1225 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı