muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7844, Karar No: 2021/291, Tarih: 20.01.2021

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile davalı kurum tarafından 20/05/2013 tarih ve 8.501,121 sayı yazı ile tahakkuk ettirilen 20.393,81 TL cezanın iptali ile cezai şarttan borçlu olmadığının tespitine, dair verilen hükmün, davalı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 28/01/2019 günlü ve 2016/13915 Esas, 2019/632 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, onama ilamına karşı davalı vekili süresi içinde kararın düzeltilmesini istemiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddi gerekir.

2- Dava; 2013 yılı "Sosyal Güvenlik Kurumu Görmeye Yardımcı Tıbbi Malzeme Sözleşmesi " çerçevesinde uygulanan cezai işlemin haksız olduğu iddiasına dayalı tespit ve cezai şartın iptali istemine ilişkindir. Somut olayda, yapılan inceleme sonucu davacının reçetede yazılı gözlükleri teslim etmediği halde etmiş gibi kuruma fatura ettiği davalı kurum

tarafından tespit edilerek cezai işlem uygulanmıştır.Bu soruşturma sırasında dinlenen iki hastadan biri olan ...’un, gözlükleri almadığına ilişkin beyanı bulunmaktadır. Mahkemece, sigortalı ...'ın yeminli alınan beyanında gözlüğünü aldığı, kendisinin yaşlı olması nedeniyle hatırlayamadığını belirttiği, sigortalı ...'un ise muayene olmadığını ve gözlük almadığını belirttiği ancak sigortalının protokol defterinde o tarihte göz doktoruna muayene olduğunun belirlendiği ve bu belge hakkında işlem yapılmadığına göre itibar edilmesi gerektiği dinlenen tanık ... tarafından gözlüğünün kendisine verildiğinin beyan edildiği, sigortalının bu tanığın yanına gittiğini kabul etmesi karşısında gözlüğü aldığı kabul edilerek SGK tarafından verilen cezanın yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davalı kurumun ve mahkemenin dinlediği cezai işlemin temelinde ismi bulunan reçete sahiplerinden ...'un; muayene sonucu verilen gözlüğü almak üzere gözlükçüye gittiğinde 6 ay önce gözlük aldığını bu nedenle hakkı olmadığını söylemeleri üzerine durumu SGK ya bildirdiğini, ...'in muayene olduğu hastanede çalıştığını, zaman zaman yanına gittiğini, ancak gözlük olayı ile ilgili kendisinden yardım almadığını, gösterilen 03/06/2010 tarihindeki reçetenin kendisine ait olmadığını, bu tarihte muayene olmadığını, reçetenin arkasındaki adres ve imzanın kendisine ait olmadığını söylemiş olması ve diğer tanık ...’in ise; davacıyı 15 yıldır hastanede çalışması nedeniyle tanıdığını, gözlükçünün hastaneye yakın olduğunu, hemşehrisi olması nedeniyle tanıdığı ...' un hastanede göz doktoruna muayene olduğunu, hazırlanan gözlüğü gözlükçüden alarak kendisine gönderdiğine ilişkin beyanları arasında çelişki vardır. Yargılama sırasında davacı optikçiden gözlük almadığını beyan eden reçete sahibi olan ... ile ... adına gözlüğü alıp ona aldığı gözlüğü teslim ettiğini söyleyen tanık ...’in beyanları arasındaki çelişkinin giderilemediği görülmüştür.

Sonuç olarak; tanık olarak dinlenilen ... ile ...’in çelişkili beyanları dikkate alındığında, reçete sahibi ...’un davacı optikçiden davalı kuruma fatura edilen reçeteye konu gözlüğü aldığı davacı tarafça ispat edilemediğinden, davalı kurum tarafından davacı optikçiye uygulanan cezai işlemin sigortalı ... yönünden yerinde olmadığı, ... yönünden ise yerinde olduğu kabul edilerek bu reçete sahibi yönünden davanın reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu gerekçe ile bozulması gerektiği bu defaki incelemeden anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 28/01/2019 günlü ve 2016/13915 Esas, 2019/632 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve belirtilen gerekçeyle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme taleplerinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan gerekçeye binaen davalı tarafın karar düzeltme isteminin kabulü ile; Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 28/01/2019 günlü ve 2016/13915 Esas, 2019/632 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile davalı yararına BOZULMASINA, 20/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17003, Karar No: 2012/33935, Tarih: 20.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17003 E.  ,  2012/33935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde;   "...Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir...." düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir; aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar, hükmün hedefine ulaşılmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2011/6-18 esas-2011/30 karar sayılı, 19.6.1991 gün 323/391 sayılı; 10.9.1991 gün 281-415  sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün ve 2007/3-981/936 sayılı; 23.01.2008 gün ve 2008/14-29/4 sayılı kararları).

Somut olayda, temyize konu Sarayköy İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21.03.2012 tarih ve 2010/80 Esas, 2012/14 Karar sayılı ilamının hüküm kısmında sadece "davanın kabulüne" ibaresi kullanılmış, hüküm altına alınan isteğin ne olduğu açık bir şekilde belirtilmemiştir. İlam, bu haliyle infazda şüphe ve tereddüt yaratacak nitelikte olduğu gibi, yukarıda anılan yasa maddesine de aykırı olarak tesis edilmiş olmakla kararın bozulması gerekmiştir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  :Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,  ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7161, Karar No: 2021/3389, Tarih: 16.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/7161 E.  ,  2021/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin ilâmda yazılı nedenlerle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edildiği, davalı avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/03/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile davacılar adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Taraflar arasında hesaba esas ücretin miktarı noktasında uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerek destek kaybından kaynaklı hak sahiplerinin, gerekse iş göremezlikten kaynaklı sigortalının maddi tazminat alacağının hesaplanmasında, gerçek ücretin esas alınması ön koşuldur. Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödemek amacıyla zaman zaman iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Gerçek ücretin ise; öncelikle toplu iş sözleşmesi ile imzalı bordrolara, bunların yokluğu halinde ise işçinin kıdemi ve yaptığı işin özelliği ve niteliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrete göre tespit edileceği, işyeri veya sigorta kayıtlarına geçmiş olan miktarın ücret olarak değerlendirilemeyeceği, Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir. Öte yandan taraflar arasında işçi alacağına ilişkin görülen davada tespit edilen ücretin tazminat davasında hesaba esas alınacak ücret açısından kuvvetli delil olduğu gözden kaçırılmamalıdır.

Eldeki davada hesap, sigortalının olay tarihinde yaptığı kepçe operatörlüğü işine göre Çevre ve Şehircilik rayiç ücreti dikkate alınmak suretiyle asgari ücretin 1,59 katı dikkate alınarak yapılmış ise de davalı taraf itirazlarına göre taraflar arasında daha önce karara bağlanmış olan (Kapatılan ve İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesine devredilen) Üsküdar 1. İş Mahkemesi’nin 2011/27 E - 2012/1170 K sayılı dosyada da sigortalının ücretin belirlenmiş olduğu iddia edilmiştir.

Eldeki davada hesap, sigortalının olay tarihinde yaptığı kepçe operatörlüğü işine göre Çevre ve Şehircilik rayiç ücreti dikkate alınmak suretiyle asgari ücretin 1,59 katı dikkate alınarak yapılmış ise de davalı taraf itirazlarına göre taraflar arasında daha önce karara bağlanmış olan (Kapatılan ve İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesine devredilen) Üsküdar 1. İş Mahkemesi’nin 2011/27 E - 2012/1170 K sayılı dosyada da sigortalının ücretin belirlenmiş olduğu iddia edilmiştir.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, davalının itirazını dikkate alarak taraflar arasında daha önce karara bağlanmış ve ücretin tespiti noktasında kuvvetli delil oluşturan işçi alacağı dosyasını dosya arasına getirtip, o dosyada tespit edilen ücretin sigortalının kaza tarihinde aldığı ücret olarak dikkate alınıp alınamayacağını değerlendirerek, o dosyadaki ücretin dikkate alınmasının kabulü halinde ücreti hükme esas alınan 07/01/2019 tarihli hesap raporuna uygulamak, rapordaki verileri dikkate alıp, işlemiş (bilinen) devre sonu tarihi dâhil bu veriler, değiştirmeden yapılacak hesabın hükme esas alınıp alınmayacağı konusunda bir karar vermekten ibarettir.

3- Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunun 118.maddesinde “İki şahıs karşılıklı bir miktar meblağı veya yekdiğerine mümasil başka malları birbirine borçlu oldukları takdirde, her iki borç muaccel ise iki taraftan her biri borcunu alacağı ile takas edebilir. Alacaklardan biri, münazaalı olsa bile takas dermeyan olunabilir. Müruru zamana uğramış bir alacak, takas dermeyan edebileceği zamanda müruru zaman ile sakıt olmuş değil ise onun da takası dermeyan olunabilir” düzenlemesi yer almaktadır. Takas doğrultusunda her iki borç da az olanı oranında sona erer (Eren, F. Borçlar Hukuku Genel Hükümler,7. Bası. Beta. İstanbul, s. 1261). Takas borcu sona erdiren nedenlerden biridir.

Takastan bahsedilmek için, her şeyden önce iki ayrı kimsenin karşılıklı olarak birbirlerinden alacaklı olmaları gerekir. Henüz doğmamış veya takas anında sone ermiş alacaklar takas edilemez. Takas edilecek alacaklar aynı nitelikte, aynı türden olmalıdır. Borçlar doğdukları anda aynı türden olabileceği gibi, sonradan da aynı türden olabilirler. Ancak takas hakkının kullanıldığı anda, mutlaka aynı türden olmaları zorunludur. Takası için gerekli olan bir diğer şart da alacağın muaccel olmasıdır. Alacaklı tarafından zaman itibarıyla ifası istenebilir bir borç olması gerekir. Takas edilecek alacağın muaccel olması, buna karşılık asıl alacağın (karşı taraf asıl alacağının) sadece ifa edilebilir bulunması yeterlidir.

Takas hakkını ileri sürenin alacağı, dava edilebilir bir alacak olmalıdır. Takası ileri süren tarafın alacağının tartışmalı olması, takas ileri sürülmesine engel değildir. Alacağı tartışmasız olan taraf bu takasa itiraz edebilir ve kendi alacağını dava edebilir. Takası ileri süren tarafın bunun için dayandığı alacak, talep ve dava edilebilir bir alacak olması gerekir. Bunu istisnası zaman aşımına uğramış borçlarda görülür. Zaman aşımına uğramış borç talep ve dava edilebilir olamamasına karşın, alacaklı buna takas için dayanabilir. Borçlar Kanununun 118/III maddesine göre, zaman aşımına uğrayan alacak, takas şartlarının tamamlandığı tarihte henüz zamanaşımına uğramamış idiyse, alacaklı takas talebinde bulunabilir. Adı geçen Yasanın 124 üncü maddesi gereğince, borçlu önceden takastan feragat edebilir. Başka bir anlatımla, daha borç ilişiği kurulurken ya da daha sonra, borçlu diğer tarafın alacak talebine karşı takas dermeyan etmeyeceğini taahhüt edebilir. Yasanın 123 üncü maddesinde takası kanunen önlenmiş bazı alacaklar sayılmıştır.

Kanun takas için bir irade açıklaması aramaktadır. Takası gerçekleştirmek için irade açıklamasına takas beyanı denir. Bu beyan bir taraflı bir hukuksal işlemdir. Bu işlem bir yenilik doğuran hakka dayanır. Tarafların biri, borcu ile alacağını takas ettiğini karşı tarafa bildirerek, bu hakkını kullanmış olacaktır (BK. m. 122/I). Takas hukuki niteliği itibariyle bozucu yenilik doğuran bir haktır. Borçlunun takas hakkını kullanma isteğini, alacaklıya bildirmesi gerekir. Takas bir sözleşme olmadığı içi karşı tarafın kabulüne bağlı değildir. Takas aynı zamanda borcu sona erdirdiği için bir tasarruf işlemidir. Bu nedenle, borçlu takas edilecek alacak üzerinde tasarruf yetkisine sahip olmalıdır.

Borçlar Kanununun 122/II maddesi uyarınca, takas halinde her iki borç, takas edilebilecekleri andan itibaren en az olan borç oranında düşer. Beyan yapılınca, bunun hükmü, takas şartları tamamlandığı ana kadar geriye etkili sayılmıştır. Böylece borçlar takas beyanının yapıldığı zaman değil, takas şartlarının gerçekleşeceği an düşmüş olacaktır. İki borç miktarca farklı ise, takas sonucunda az olan borç tamamen, diğeri ise kısmen sona erer. Mahsup alacaktan indirilme yapılması söz konusudur. Fakat indirilen miktar mukabil bir alacak değildir.

Dava dayanağı hukuki olay inkâr edilmemekle birlikte, talep sonucunu reddeden, bir hakkın doğumuna engel olan veya hakkı sona erdiren yeni olayların ileri sürülmesine "itiraz" denir. Davalının açıkça itiraz ettiğini belirtmesine gerek kalmadan, dava dosyasındaki bilgilerden bir itiraz sebebinin varlığı anlaşılıyorsa, hâkimin bunu re'sen (kendiliğinden) dikkate alması gerekir. Dava konusu borcun ödendiğini gösteren ücret bordroları, ibranameler, feragatnameler itiraz niteliğindedir. Her zaman dikkate alınmalıdır.

Davalının, dava dayanağı olayı ve borcun varlığını inkâr etmeden, borçlu bulunduğu edimi, özel bir sebebe dayanarak yerine getirmekten kaçınmasına imkân veren hakka defi denir. En tipik örneği, zamanaşımı def'idir. Defiler, dava dilekçesine cevap verilirken ileri sürülmelidir. Aksi halde, davalı "savunmanın genişletilmesi yasağı" ile karşılaşabilir. Defiler, davada ileri sürülmedikçe hâkim tarafından kendiliğinden dikkate alınmazlar. Takas ve mahsup bir defidir. Bu itibarla, ileri sürülmedikçe kendiliğinden dikkate alınamaz.

Takas, karşılık dava olarak ileri sürülebileceği gibi, defi olarak da ileri sürülebilir. Takasın defi olarak ileri sürüldüğü davada, takas ve mahsup sonucu kalan ve hüküm altına alınan miktar üzerinden yargılama harcı alınacak, takas ve mahsup defi nedeni ile reddedilen miktar üzerinden ileri süren yararına vekâlet ücreti ve yargılama giderine karar verilecektir.

Eldeki davada, davalının cevap dilekçesinde iş kazasında sigortalının eylemi ile zarar uğrayan iş makinesi nedeniyle faturaya bağlı 30.000,00 TL, faturasız 10.000,00 TL ve iş makinesinin 6 ay boyunca çalışamamasından kaynaklı aylık 6.000,00 TL olmak üzere 36.000 TL’nin toplamı olan 76.000 TL lik zarar için takas/mahsup talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, davalının takas defi hakkında davalının ibraz ettiği delilleri de dikkate alarak bir değerlendirme yapmak suretiyle karar vermekten ibarettir.

4- Islah kurumu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun ise 176’ncı ve devamı maddelerinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

Islah, davacı veya davalının, iddianın ve savunmanın değiştirilmesi yasağı kapsamındaki usul işlemlerini, karşı tarafın iznine ve hâkimin onayına bağlı olmaksızın belli kurallar çerçevesinde bir defaya mahsus olmak üzere düzeltmesini sağlayan bir usul hukuku kurumudur.

Bilindiği üzere, usul hukuku alanında geçerli olan temel ilke, yargılamaya ilişkin kanun hükümlerinin derhal yürürlüğe girmesidir. Bu ilkenin benimsenmesinin nedeni ise usul hükümlerinin kamu düzeni ile yakından ilgili olmasıdır. Nitekim 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nin “zaman bakımından uygulanma” başlığını taşıyan 448. maddesi; “Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” hükmünü içermektedir. Mahkeme karar tarihi (26.03.2019) itibari ile 04.02.1948 tarihli ve 1944/10 Esas, 1948/3 Karar ve 06.05.2016 tarihli ve 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararlarında da belirtildiği üzere bozmadan sonra ıslah yapılmasının mümkün olmadığı ve bu içtihadın değiştirilmesine gerek bulunmadığı kabul edilmiş olduğundan, bozma ilamından sonra yapılan ıslah geçerli olmayacaktır.

Diğer taraftan, dosya temyiz incelemesi aşamasında iken 6100 sayılı HMK'nin 177. maddesine 22.07.2020 tarihinde 7251 sayılı Kanun'un 18. maddesi ile eklenen fıkra ile bozmadan sonra da ıslah yapılabilmesinin önü açılmıştır. Buna göre; "Yargıtayın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması hâlinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz."

Yapılan değişiklik ile kural olarak bozma ilamından sonra ilk derece mahkemesinde tahkikat ile ilgili bir işlem yapılması halinde iş bu tahkikat bitinceye kadar ıslah yapılması mümkün hale getirilirken iş bu kuralın istinası ise yapılacak ıslah ile bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durumun ortadan kaldırılamayacağıdır.

Eldeki davada, mahkemece verilen 19.03.2015 tarihli ilk kararın 19.02.2016 tarihli Daire kararıyla bozulduğu, davacı vekilinin maddi tazminat istemini 24.09.2018 tarihinde ıslah ettiği dikkate alınarak ıslahın yasal değişikliğin yürürlüğe girdiği, 28.07.2020 tarihinden önce yapıldığı, kanun değişikliğinin yürürlüğe girdiği tarihten önce tamamlanmış işlere uygulanma imkânının bulunmaması nedenleri ile davacının ıslah istemi dikkate alınmaksızın karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar tesisi de usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacılardan alınmasına, davalı avukatı yararına takdir edilen 3.050,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, 16/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15112, Karar No: 2014/16300, Tarih: 19.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15112 E.  ,  2014/16300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Nevşehir Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının nüfus kaydında anne ve baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Aile Mahkemesi ise, anne ve baba adının düzeltilmesi talebinin soybağına ilişkin olmadığı, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda; davacının gerçekte ...,... den olduğu halde nüfus kaydında amca ve yengeleri ...,... 'den olma şeklinde kaydedildiği iddiasıyla nüfus kaydının düzeltilmesi talep edilmektedir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. Maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medeni Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7452, Karar No: 2019/10612, Tarih: 12.11.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/7452 E.  ,  2019/10612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine, köy tüzel kişiliği ve İçişleri Bakanlığının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü, köy tüzel kişiliği ve ilgili Bakanlığın dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine ve İçişleri Bakanlığı ile ... ilçesi... köyü tüzel kişiliğine haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 12/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18894, Karar No: 2021/21983, Tarih: 21.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/18894 E.  ,  2021/21983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararının kaldırılması ile sanığın mahkuiyetine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 12/06/2018 tarihinde yüze karşı açıklanan hükme ilişkin, CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra yapmış olduğu 28/06/2018 tarihli temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 21.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.