muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9935, Karar No: 2016/14165, Tarih: 15.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/9935 E.  ,  2016/14165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 35, 29, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1860 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2015 tarihli ve 2014/669 esas, 2015/763 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28.03.2016 tarih ve 2016/1339 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.04.2016 tarih ve 2016/138062 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2 maddesi uyarınca tayin olunan 120 gün adli para cezasından, 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim ve 86/3-e maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılmak suretiyle belirlenen 135 gün adli para cezasından, aynı Kanun’un 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında ve 62.madde gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde 84 tam gün adli para cezasına işbu miktar üzerinden 52. madde uyarınca bir gün karşılığı 20 Türk lirasından hesap edilmek suretiyle sonuç ceza olarak 1680 Türk lirasına hükmedilmesi yerine hesap hatası yapılarak yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı belirlenen 120 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre yapılacak indirimin 86/3-e maddesinden sonra yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; .... Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2015 tarihli ve 2014/669 esas, 2015/763 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince cezasında ½ oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince cezasında ¼ indirim yapılarak 135 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddesi gereğince cezasında ¼ oranında indirim yapılarak 101 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 62.maddesi gereğince hükmedilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak 84 gün adli para cezası cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 1680 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30402, Karar No: 2020/11944, Tarih: 14.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30402 E.  ,  2020/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacının davalı işveren tarafından devir alınan... Çiftçi Malları Koruma Başkanlığına bağlı olarak 01/03/2000 - 15/05/2014 tarihleri arasında çalıştığını, 6360 sayılı Kanun ile Tekirdağ Belediye Başkanlığı'nın kapanarak mahalleye dönüşmesi nedeniyle Karacakılavuz beldesinde hizmet veren ve davacının çalıştığı ... Çiftçi Malları Koruma Başkanlığının tümüyle davalı ... Başkanlığına devredildiğini, iş akdinin devralan işveren tarafından haklı bir neden gösterilmeksizin 15/05/2014 tarihinden feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının tahsilini talep ile dava etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Tekirdağ'ın 6360 sayılı Kanun kapsamında büyükşehir statüsü kazanması sonrasında faaliyet göstermeye başladığını ve 22/04/2015 tarihinde... Çiftçi Malları Koruma Başkanlığının devir teslimi ile göreve başlandığını, sonrasında köyler ve belde belediye başkanlıklarına bağlı çiftçi malları koruma başkanlığının devir ve tesliminin süreç içinde gerçekleştiğini, belirtilen sürede davacının işine son verilmediğini, kendisinin işten ayrıldığını, günde 4-5 saat fazla mesaisinin gerçeğe aykırı olduğunu, talep edilen alacakların haksız beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2024/5286, Karar No: 2024/17465, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5286 E.  ,  2024/17465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.01.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/5966 E., 2023/3837 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.01.2024 tarihli ve 2022/5966 Esas, 2023/3837 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 24.01.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Niksar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5396, Karar No: 2025/382, Tarih: 05.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5396 E.  ,  2025/382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/423 E., 2020/236 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; Kocaali ilçesi, Açmabaşı köyünde bulunan 102 ada 8 parsel sayılı taşınmazın Hazineye ait tapu kaydı kapsamında kalmasına rağmen kadastro çalışmaları sonucunda davalı adına tescil edildiğini, taşınmazın metruk arazi niteliğinde olduğunu belirterek çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... davaya cevap vermemiş, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 21.01.2014 tarihli 2011/23 Esas, 2014/20 Karar sayılı ilamı ile; çekişmeli taşınmazın davacı Hazinenin dayanak tapu kaydı kapsamında kaldığı ve zilyetlikle mülkiyetinin kazanılamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline, üzerindeki fındık ağaçlarının ...’ya ait olduğunun beyanlar hanesine şerh yazılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 18.06.2018 tarihli ve 2017/5382 Esas, 2018/3934 Karar sayılı kararı ile; "Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulamanın hüküm için yeterli bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın tespitinin 25.03.1997 tarih ve 20 sıra numaralı tapu kaydına dayalı olarak davalı adına yapıldığı halde bu tapu kaydı tüm tedavülleri ile getirtilip tesis tarihi, oluşum nedeni ve çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı hususlarının belirlenmediği, aynı taşınmazı kapsayan birden fazla kayıt bulunması halinde önceki tarihli olup doğru temele dayanan tapu kaydına değer verilmesi gerektiği halde bu husus tartışılıp değerlendirilmeden karar verildiği" belirtilerek karar bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarihi ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının dayanak yaptığı 1938 tarihli tapu kaydı ile davalı tarafın tutunduğu 25.03.1997 tarihli tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı, önceki tarihli tapu kaydının geçerliğini devam ettireceği, geometrik şeklin farklı oluşunun sebebinin 1938 tarihli krokinin el ile çizilmesinden kaynaklı olduğu, sınırlarda belirtilen dere ve özün değişmeye müsait olmayan sınırlardan olduğu, 102 ada 50 parsel sayılı taşınmazın ise Mahkemenin 2017/29 Esas, 2017/705 Karar sayılı kararı ile kamulaştırma işlemi sonucunda DSİ adına tescil edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 102 ada 49 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne, tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline, 102 ada 50 parsel sayılı taşınmazın DSİ tarafından kamulaştırıldığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının taşınmaza uzun süredir zilyet olduğu, davalının murisinin taşınmazı tapu kaydı ile satın aldığını, Devletin tuttuğu tapu kaydına güvenerek işlem tesis edildiğini, davacı Hazinenin dayanak 1938 tarihli tapu kaydının sadece batı ve güney hududunun uyduğunun belirlendiğini, diğer iki sınırın uymadığını, hatta taşınmazın doğu ve kuzey sınırında dere bulunduğu ve bu derenin sabit bir dere olması nedeniyle davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydının taşınmazı kapsamadığını, tapu kaydının krokisinin elle çizilmiş dikdörtgen olduğunu, bu krokinin çekişmeli taşınmaza uymadığını, dava konusu taşınmazın mütegayyip eşhastan metruken Hazineye kalıp kalmadığı hususunun yeterince araştırılmadığını belirterek ve re'sen tespit edilecek nedenlerden dolayı kısmen kabul kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2.Değerlendirme

Kadastro sonucunda Sakarya ili, Kocaali ilçesi, Açmabaşı köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 8 parsel sayılı 14.225,13 m2 yüz ölçümlü taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiş, daha sonra aynı şahıs adına hükmen tescil edilmiştir. 28.03.2016 tarihinde kamulaştırma nedeni ile ifraz edilerek 102 ada 49 ve 50 parsel sayılı taşınmazlar oluşmuş, 102 ada 49 parsel sayılı taşınmaz ... adına, 102 ada 50 parsel sayılı taşınmaz DSİ Genel Müdürlüğü adına tapuda kayıtlanmıştır.

Mahkemece, çekişmeli 102 ada 8 parsel sayılı taşınmazın, davacı Hazinenin dayandığı Haziran 1938 tarih ve 46 sıra numaralı tarihli tapu kaydı ile davalı tarafın dayandığı 25.03.1997 tarih ve 20 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, önceki tarihli tapu kaydına değer verileceği gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, davalı tarafın tutunduğu ve kadastro tespiti esnasında çekişmeli taşınmaza uygulanan 25.03.1997 tarih ve 20 sıra numaralı tapu kaydının ilk geldisi Haziran 1938 tarih ve 43 sıra numaralı tapu kaydıdır. Bu tapu kaydı Hazine adına kayıtlı iken 1945 yılında açık artırma suretiyle ...’a satılması nedeni ile 11.06.1946 tarih 5 sıra nolu tapu kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Hazine tapusuna karşı hak talebinde bulunan, tapu kaydına dayanıyorsa hiç şüphe yok ki doğru temele dayalı eski tarihli tapu kaydına kıymet verilecektir. Ancak şahsa ait tapu kaydı sonraki tarihli olmakla birlikte Hazinenin temliki ile oluşmuşsa bu durumda Hazinenin temliki ile oluşan kişi tapusuna kıymet vermek gerekmektedir.

Somut olaya gelince; her iki tapu kaydının da ilk başta Hazine adına kayıtlı ve 1938 tarihli olduğu, sınırları itibarı ile her bir tapu kaydının 3 hududunun taşınmaza uyduğu, davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının batı hududu olarak okunan ... oğlu ... sınırının çekişmeli taşınmaza uymadığı, davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydının ise doğu hududu olarak okunan "... satılan fındıklık" sınırının çekişmeli taşınmaza uymadığı, miktar itibarı ile davalı tarafın dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uyduğu, davacı Hazinenin dayandığı tapu kaydıt miktarının ise uymadığı, Hazinenin dayanak tapu kaydı miktarının 17.500 m2 olması, doğu hududunun "... satılan fındıklık" olarak okuması, davalıların dayanak tapu kaydının ilk geldisinin Hazinenin taşınmazını açık artırma ile satın alan ... adına oluşması nedeni ile Hazinenin temliki ile oluşan tapu kaydına kıymet verilmesi ve açılan davanın reddi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcın talep halinde temyiz eden davalıya iadesine,

Dosyanın Kocaali Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

05.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7291, Karar No: 2024/8889, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7291 E.  ,  2024/8889 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1524 E., 2024/1807 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/303 E., 2024/265 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişki düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların Samsun 2. Aile Mahkemesinin 2019/194 Esas 2019/409 Karar sayılı ilam ile boşandıklarını, kararın 14.06.2019 tarihinde kesinleştiğini, çocuğun boşanmadan 3 ay sonra dünyaya geldiğini, müvekkilinin bu süreçte davalının hamile olduğunu bilmediğini, çocuk dünyaya geldikten 10 ay sonra haberdar olduğunu, davalının çocuğu göstermediğini, müvekkilinin çocukla görüşmesi gerektiğini, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın müvekkil adına davacıya karşı nafaka talebiyle açılan Samsun 2. Aile Mahkemesinin 2022/262 Esas 2023/221 Karar sayılı dosyası ile nafakaya hükmedilmesiyle bu davanın kötü niyetle açıldığını, çocuk 3,5 yaşında olduğunu, bu zamana kadar maddî ve manevî olarak hiç ilgilenmediğini, göstermediği iddiaların doğru olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın müvekkil adına davacıya karşı nafaka talebiyle açılan Samsun 2. Aile Mahkemesinin 2022/262 Esas 2023/221 Karar sayılı dosyası ile nafakaya hükmedilmesiyle bu davanın kötü niyetle açıldığını, çocuk 3,5 yaşında olduğunu, bu zamana kadar maddî ve manevî olarak hiç ilgilenmediğini, göstermediği iddiaların doğru olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller, dinlenen tanık beyanları ve alınan sosyal inceleme raporu sonucunda çocuk ile baba arasında ilk etapta kalma olmayacak ve gün içerisinde görüşmeyi içerecek şekilde kurulması; davacı ile dava konusu küçük arasında güven ilişkisi oluşması ve küçüğün kaygı durumunun davacıyla zaman geçirmesi, sonrasında azalması ve baba-çocuk bağının kurulması akabinde kişisel ilişkinin yatılı olacak şekilde düzenlenebileceği kanaati bildirilmiş olup, Mahkemenin 04.07.2023 tarihli celsede çocuk ile baba arasında tedbiren kişisel ilişkinin yatısız kurulduğu, bu süreç akabinde velâyet ilişkin hükümler gibi kişisel ilişki düzenlemesinde kamu düzeninden olup tarafların talep ve arzularının dışında önceliğin çocuğun menfaati olması gerektiği, taraflar arasında yaşanmış veya yaşanan sorunların çocukların ebeveynleri ile görüşmesinin engellenmesi şeklinde gerçekleştirilemeyeceği, asıl olanın ortak çocuğun menfaati olması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile, ortak çocuk ile baba arasında her ayın, birinci ve üçüncü Cumartesi günü saat 09.00’dan Pazar günü saat 17.00’a kadar, dini bayramların ikinci günü saat 09.00’dan üçüncü günü saat 17.00’a kadar, İlk ve orta öğretim okullarının birer hafta olarak iki kez uygulanan ara tatillerden birinci ara tatilin başladığı cumartesi sabah saat 09.00'dan takip eden cuma akşamı 17.00'ye kadar, ilk ve orta öğretim okullarının yarıyıl tatilinin başladığı birinci haftası Cumartesi günü saat 09.00'dan takip eden hafta cumartesi günü saat 17.00'a kadar, her yıl 1 Temmuz günü saat 09.00’dan 30 Temmuz günü saat 17.00’a kadar, çift yıllarda çocuğun doğum gününde saat 09.00'dan aynı gün saat 17.00'a kadar, her yıl babalar gününde saat 09.00 dan aynı gün saat 17.00'a kadar, tek yıllarda 31 Aralık saat 09.00' den 1 Ocak 17.00' a kadar, babanın çocuğu yanına almak sureti ile kişisel ilişki tesisine, anne velâyeti altında bulunan ortak çocuğun eğitim ve sağlığı hususunda bulundukları okul ya da sağlık kuruluşu binasında idarenin belirleyeceği uygun yer ve süre içerisinde bir görevli eşliğinde kişisel ilişki kurulması kapsamında babaya bilgi edinme ve ziyaret hakkı verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi tarafından 6 ay önce sunulan raporda "yatılı kalma" olmayacak ve gün içresinde görüşmeyi içerecek şekilde münasebet kurulması gerektiği şeklinde rapor düzenlendiği, ancak 6 ay kadar kısa bir süre sonra yatılı ilişki tesis edilebileceği şeklinde değerlendirmenin hatalı olduğunu, henüz 4 yaşında küçük bir çocuğun aradan geçen bu kadar kısa bir zaman zarfında, en fazla on kez görüştüğü babasıyla, yatılı olarak kalmasının çocuk açısından son derece mahsurlu olacağı, çocuğun sağlıklı bir iletişim kuramayacağı ve bu durumun çocuğu zorlayacağı, yaşı itibariyle kaygı durumunu arttıracağı ve psikolojisine zarar vereceği, 2022 yılı Kasım ayında davacı yan, müvekkilimize yanında çocuğu da olduğu halde şiddet uygulayarak darp ettiği, babanın öfke problemi olduğunu, kaldı ki sürelerin çok uzun olduğu gerekçeleri ile kabul edilen dava yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verimiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; önceki beyanlarını tekrarla kabul edilen dava yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba tarafından açılan kişisel ilişkinin düzenlenmesi davasında davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 287 nci, 323 üncü, 324 üncü, 335 inci vd. maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Dava, davacı baba tarafından açılan ortak çocukla kişisel ilişki kurulması davasıdır. Mahkemece davacı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı anne vekili tarafından temyiz edilmiştir.