muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/85, Karar No: 2011/6320, Tarih: 24.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10413, Karar No: 2014/10438, Tarih: 01.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10413 E.  ,  2014/10438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili; 11.03.2010 tarihinde ... plakalı aracın kabin kısmının aniden alev alması sonucu araçta maddi hasar meydana geldiğini, aracın davalı ... şirketine kasko poliçesi ile sigortalı olduğunu, davalı ... şirketinin müracaata rağmen hasar bedelini ödemediğini belirterek 42.000 TL hasar bedelinin temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava etmiştir.

Davalı vekili; davaya konu ... plakalı aracın gerçek plakasının ... plakalı çalıntı kamyon olduğu, aracın ... ilinden çalınıp motor ve şase numaraları değiştirilerek change yapıldığı ve bu şekilde sahte evrak düzenlenerek trafiğe tescil edildiğini ve bilerek istenerek araçtaki motor ve şase numarasının yakıldığının tespit edildiğini, müvekkili şirkete ... İl Emniyet Müdürlüğü'nün 04.06.2010 tarihinde söz konusu aracın çalıntı ve change oto konulu yazı gönderdiklerini, bu nedenle müvekkili şirket nezdindeki kasko sigorta poliçesinin geçersiz olduğunu, davacı şirketin kasko sigorta akdinin kurulması aşamasında doğru beyan mükellefiyetine aykırı davrandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dosyadaki araç satış sözleşmesinden aracın ... tarafından satıldığı, daha sonra plaka değişikliğinin olduğu, davacı şirket temsilcisinin kasko sigorta poliçesine konu aracın çalınması, resmi belgede sahtecilik gibi suçlardan dolayı yargılandığı ancak üzerine atılı suçlardan dolayı cezalandırılmasını gerektirecek kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beratine dair kararın kesinleşmesi nedeniyle aracın yanmasının sigortacının poliçesi ile verdiği teminata dahil olduğu, davacının söz konusu aracın hırsızlık malı olduğunu bilerek aldığına dair hiç bir delil ve belge olmadığı, ayrıca ... Asliye Ceza Mahkemesince aracı satan kişi hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, davalı ... şirketinin aracın hurda bedelinin mahsubu sonrası kalan hasar bedeli olan 38.000 TL'den sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 38.000 TL'nin 28.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.946,83 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10203, Karar No: 2022/792, Tarih: 21.02.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10203 E.  ,  2022/792 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarih ve 2018/290 - 2019/179 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm: TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Oluş, iddia, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre silahlı terör örgütü üyesi olduğu anlaşılan sanık hakkında suç vasfında yanılgıya düşülerek silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 220/7. ve 314/3. maddelerindeki atfın niteliği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı dersaneye göndermesinin,

Kimse Yok Mu Derneğine bağışta bulunmasının ve Zaman Gazetesi aboneliğinin örgütsel faaliyet ya da delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinin sanığın silahlı terör örgütüne yardım ettiği tarih olacağı gözetilmeden, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan “10.02.2015” yerine "22.06.2018" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Kimse Yok Mu Derneğine bağışta bulunmasının ve Zaman Gazetesi aboneliğinin örgütsel faaliyet ya da delil olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinin sanığın silahlı terör örgütüne yardım ettiği tarih olacağı gözetilmeden, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında yardım mahiyetindeki son eylem tarihi olan “10.02.2015” yerine "22.06.2018" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4512, Karar No: 2021/2599, Tarih: 11.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/4512 E.  ,  2021/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra tarafların sulh olduğuna dair 29.01.2021 tarihli beyan dilekçesini dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirildiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 11/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13964, Karar No: 2013/1741, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/13964 E.  ,  2013/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2012 gün ve 2010/68 Esas, 2012/7 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdura ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi aracılığıyla temin edilip dosyadaki bilgilerle uyumlu olduğu görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2201, Karar No: 2014/3273, Tarih: 24.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2201 E.  ,  2014/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-d, f-son maddesi gereğince 4 yıl hapis ve 100 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52. maddesi gereğince bir gün için takdiren 20,00 Türk lirası hesabı ile sanığın 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 15 8/1-d-f-son maddesi gereğince sanık hakkında verilen para cezasının suçtan elde edilen menfaatin iki katma yükseltilerek sanığın 65.418,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2011 tarihli ve 2009/309 esas, 2011/201 sayılı kararının infazı sırasında, Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının ödenmeyen para cezasına göre hükümlünün kaç gün hapsedileceği hususundaki duraksamanın giderilmesi istemine yönelik Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 04/10/2012 tarih ve 2012/1-1071 ilamat sayılı hapse çevirme kararı ile hesaplandığı gibi hapis cezasının 1095 gün olarak tespitine ilişkin İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/03/2013 tarihli, ve 2009/309 esas, 2011/201 sayılı ek kararma yönelik itirazın keza reddine dair İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/03/2013 tarihli ve 2013/221 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/01/2014 gün ve 2013/4/4 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/01/2014 gün ve 2014/11446 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; hükümlü tarafından tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde yükümlü bulunduğu adlî para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarına ilişkin uyuşmazlık bulunması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1. fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hâzinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün

Karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasını, mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

Karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasını, mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; tespit olunacak temel gün, belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken hapis cezası gün olarak belirlenmeksizin adli para cezasının, doğrudan haksız menfaat miktarının iki katına yükseltilmesine ve ödenmeyen kısma karşılık gelen hapis gün sayısının infaz aşamasında belirlenmesine yönelik verilen kararlarda isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2011 tarih ve 2009/309 esas, 2011/201 sayılı kararıyla TCK'nın 158/1-d, f-son, 52/2. maddeleri uyarınca tayin olunan sonuç 4 yıl hapis ve 65.418 TL adli para cezasına dair kararın temyiz olunmadığından kesinleştirilerek infazı sırasında, adli para cezasının 28/08/2012 tarihli tebliğe rağmen ödenmemesi üzerine Cumhuriyet savcısının talebi üzerine İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/03/2013 tarihli kararında ödenmeyen 65.418 TL'nin Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/7. maddesinin 'adli para cezası yerine çektirilen hapis süresi 3 yılı geçemez' hükmünü dikkate alarak 3 yıl karşılığı 1095 gün olarak belirlenmesi kararına itiraz üzerine İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/03/2013 tarihli itirazın reddine ilişkin kararın, kanun yaranına bozulması istenilmiş ise de, hükümlü hakkındaki kararın infaza başlanmasından sonra 05/11/2012 tarihli dilekçesinin temyiz istemi mahiyetinde kabulü ile temyizin reddine dair aynı mahkemenin 09/11/2012 tarihli kararın kaldırılarak dairemizce 15/09/2011

tarih ve 2009/309 esas, 2011/201 karar sayılı asıl hükmün temyiz incelenmesi sonucunda, 2013/20999 esas, 2013/15346 karar sayı ve 10/10/2013 tarihinde dolandırıcılık suçu yönünden onanmasına karar verildiği, bu durumda, kanun yararına bozmaya konu edilen infaz işleminin, kararın onanarak kesinleşmesinden önceye ait ve adli para cezasının ödenmesine dair yapılan tebligat ve infaz işlemlerine dayanması, kesinleşmeyen hükmün infazı ve adli para cezasının da hapse çevrilmesi ile tebligat işlemleri bu aşamada hukuken geçersiz ve yok hükmünde olacağından ve Yargıtay onama kararından sonra işlemlerin yenilenmesinin gerekeceğinin anlaşılması karşısında konusu bulunmayan Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin CMK 309. maddesi gereğince REDDİNE, 24/02/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5489, Karar No: 2019/13077, Tarih: 18.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/5489 E.  ,  2019/13077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 20.07.2012 tarihli raporunda, ''sol ön kolun orta kısmında 20 cm. ebatında derin tendon kesisi yaralanmasının şahsın hayatını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğunun'' belirtildiği, Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalının 12.11.2012 tarihli raporunda ise söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahale giderilemeyecek nitelikte olduğu, ancak hayati tehlikeye yol açmadığının belirtilmiş olması karşısında, raporlar arasında mevcut çelişkinin giderilmesi amacıyla, mağdura ait tüm tedavi belgeleri ve geçici ve kesin raporların en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, öncelikle mağdurun olay nedeniyle hayati tehlike geçirip geçirmediği hususunda olmak üzere, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz ve çelişkili raporlara dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/15928, Karar No: 2013/11726, Tarih: 04.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2013/15928 E.  ,  2013/11726 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 gün ve 2013/95 E. 2013/59 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/8664, Karar No: 2006/7795, Tarih: 10.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/8664 E.  ,  2006/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Zonguldak 3.İş Mahkemesi

Tarih               : 28.3.2006

Davacı meslek hastalığı  sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, nitelikçe meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma güç kaybı oranının %  17 den %  30’a çıkması nedeniyle % 13  fark malüliyet için manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı tarafından meslek hastalığı nedeniyle % 30 oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiğini belirleyen SSK Zonguldak Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin  2.12.2005 tarihli raporlarına itiraz edildiğine göre, davacının malüliyet nedeniyle  29.9.1997 tarihinde % 17 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranının 8 yıl içerisinde % 13 artışla % 30 oranına ulaşmasının tıbben mümkün bulunup bulunmadığı da dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 109. maddesi çerçevesinde Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması, ilgililerce buna itiraz olunması halinde, Adli Tıp Kurumundan  rapor alınarak hiçbir kuşku ve duraksamaya yol açmayacak biçimde meslekte güç kayıp oranının saptanmasından sonra davacının tazminatının belirlenmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde ve özellikle davalı vekilinin sürekli iş göremezlik oranına ilişkin itirazları usulünce araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının  incelenmesine şimdilik yer olmadığına 10.7.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.