muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/35947, Karar No: 2024/20456, Tarih: 25.12.2024

İncelenen dosya kapsamından;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2019 tarih ve 2019/6684 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2019 tarih ve 2019/77 Esas 2019/293 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında “örgüte üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme” suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu karara karşı süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 18.05.2021 tarih ve 2019/1510 Esas 2021/658 sayılı kararıyla “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair karar verildiği, sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlığı oluşturan tartışmanın konusunu; “sanığın dosya kapsamına yansıyan eyleminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturup oluşturmayacağı" hususu oluşturmaktadır.

Somut olay irdelendiğinde;

Oluş, mahkeme kabulü, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna yönelik tam olarak şüpheleri ortadan kaldıracak kanaat edinilemeyen ve dosya kapsamına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile sempati düzeyinde bağlantısı olduğu anlaşılan sanığın, Aralık 2013 ... mevduat hesabında 0 TL bulunmakta iken talimat zamanı ile örtüşen Ocak 2014'te bakiyesinin 27.236 TL olduğu, Nisan 2014 ...'daki bakiyesinin 26.750 TL, Mayıs 2014 bakiyesinin 47.872 TL olduğu, yine 29 Ocak 2014 tarihinde ... Bank'tan 11.000 TL bireysel ihtiyaç kredisi kullanmış olduğu, kullanılan kredinin aynı gün 10.800 TL kadar kısmını ...'da ki hesabına yatırmış olduğu, 29 Ocak 2014 ve 20 Mayıs 2014 tarihlerinde ...'da katılım hesapları açtığı görülen sanığın "örgüt liderinin talimatına uyar şekilde, örgütsel amaçla örgütle iltisaklı Asya Katılım Bankasına (...) para yatırma şeklindeki eyleminin bugüne kadar Yargıtay 16. Ceza Dairesi(kapatılan) ve 3. Ceza Dairesinin istikrarlı ve süreklilik gösteren kararlarından da görüleceği üzere "örgüte yardım suçunu" oluşturacağından sayın çoğunluğun “beraate yönelik” bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/226, Karar No: 2018/288, Tarih: 28.12.2018

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2018/226 E.  ,  2018/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 3 ve 18. Ceza

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 129-899

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesince 25.08.2015 tarihli ve 129-899 sayılı ek kararla sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında ise hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkındaki kasten yaralama suçuna yönelik temyiz talebi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesince 07.06.2016 tarih ve 31290-13498 sayı ile;

"Katılan ...'nin sanıklar Didar ve Şenay hakkında kasten yaralama ve hakaret, katılan ...'ın sanıklar Didar ve Şenay hakkında hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini ve sanık ...'ın hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin karara karşı temyiz isteminin reddine dair 25.08.2015 tarihli ek kararı temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dava konusu eylemlerin iddianamede ve hükümde belirlenen yasal niteliğine, uygulanması öngörülen ve uygulanan yasa maddelerine ve temyizin kapsamına göre; mahkemece kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay 18. Ceza Dairesi'ne ait bulunduğu ",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 18. Ceza Dairesince de 10.10.2018 tarih ve 14527-12685 sayı ile;

"Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin kesin nitelikte olduğu, sadece yaralama suçundan verilen bazı hükümlerin temyize tabi olması karşısında,

Tebliğname tarihine, temyizin kapsamına, 6572 sayılı Kanun’un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulu’nun hazırlamış olduğu işbölümü kararına göre, işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesi’nin görevine girdiği"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 3 ve 18. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 3 ve 18. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun ile değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen, 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır", (b) bendinde de; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre; sanık ...'in 06.08.2015 havale tarihli dilekçesi ile kendisi hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerini, sanık ...'in ise hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettikleri, sanıklar..... ve .....'nin temyiz taleplerini değerlendiren Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesince 25.08.2015 tarihli ve 129-899 sayılı ek karar ile sanıklar hakkında hakaret suçundan doğrudan verilen 2.620 TL adli para cezası ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 2.400 TL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında ise hakaret ve kasten yaralama suçları bakımından adı geçenlerin temyiz taleplerinin reddine karar verildiği, sanıklar..... ve .....'nin bu karara yönelik bir temyiz başvurusunun bulunmadığı ve sanık ...'ın 04.09.2015 havale tarihli ayrıntılı temyiz dilekçesinde sadece hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile ilgili açıklamalarda bulunması karşısında, sanık ... hakkında sadece kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesi yapılması gerektiği anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren ve 27.10.2015 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca, temyiz inceleme görevi kasten yaralama suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 3. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle

1- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 07.06.2016 tarihli ve 31290-13498 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Bu itibarla, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle

1- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 07.06.2016 tarihli ve 31290-13498 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 3. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 28.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1770, Karar No: 2015/6029, Tarih: 26.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1770 E.  ,  2015/6029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. K.. ile davalı B.. S.. Yöneticiliği Adına M.. M.. G.. arasındaki davadan dolayı Eskişehir 4. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 19.12.2013 gün ve 2012/589-2013/723 sayılı hükmü onayan Dairemizin 29.12.2014 gün ve 2014/1539-7627 sayılı ilâmı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilâmında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11131, Karar No: 2025/1385, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/11131 E.  ,  2025/1385 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.04.2024

EK KARAR SAYISI : 2022/2368 E., 2023/3648 K.

SUÇLAR : Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.04.2024 tarihli ve 2022/2368 Esas, 2023/3648 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümleri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 05.04.2024 tarihli, 2022/2368 Esas ve 2023/3648 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13660, Karar No: 2022/6611, Tarih: 07.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13660 E.  ,  2022/6611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar 20/09/2017 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı idare vekilince yapılan bireysel başvuru üzerine Anayasa Mahkemesince; Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi'nin hak ihlali kararı sonucunda yapılan yeniden yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi'nce ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesi'nin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, HMK'nın 341/1 maddesi kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 07/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5904, Karar No: 2023/16011, Tarih: 13.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/5904 E.  ,  2023/16011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yukarıda tarih ve numarası belirtilen hükümlerin, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre katılan ...'nin hüküm tarihinden sonra 29.01.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243 üncü maddesi uyarınca katılmanın hükümsüz kalması nedeniyle , nüfus aile kayıt tablosu dosyaya konularak, katılanın mirasçılarının olup olmadığı araştırılıp bulunduğu takdirde haklarını takip etmek üzere, 5271 Saylı Kanun'un 134 üncü maddesi gereğince davaya katılıp katılmayacakları sorulup, hükmün tebliği ile tebliğ- tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2851, Karar No: 2022/16820, Tarih: 16.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/2851 E.  ,  2022/16820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen ve 08.12.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim olunan hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 13.01.2022 tarihinde temyiz ettiği görülmekle, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.11.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3573, Karar No: 2015/434, Tarih: 23.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3573 E.  ,  2015/434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu Belediye'ye ait aracın satımı sonucunda düzenlenen sıra cetvelinde, satış parasının, birinci sırada müvekkili ile şikayet olunan arasında garameten paylaştırıldığını, oysa ilk haczin müvekkilinin icra dosyasından konulduğunu ve müvekkilinin alacağının, işçi alacağı olup öncelikli olduğunu, ayrıca şikayet olunanın alacağının hangi kalemleri kapsadığı ve ne kadarının kamu alacağı olduğu tespit edilmeden sıra cetveli düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda; bedeli paylaşıma konu araç üzerindeki ilk haczin, şikayetçi ...'ın alacaklı olduğu icra dosyasından 23.01.2013 tarihinde konulduğu, şikayet olunan ... tarafından ise 12.02.2013 tarihinde haciz konulduğu, 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre, 23.05.2013 tarihli satıştan önce haciz konulduğundan, şikayet olunan alacaklı kurumun ilk hacze iştirak etmesi ve satış tutarının bu iki alacaklı arasında garameten paylaştırılması gerektiği, düzenlenen sıra cetvelinde yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayetçi tarafça, müvekkilinin alacağının işçi alacağı olması nedeniyle öncelikli olduğu, aksi düşünülse dahi şikayet olunan tarafından, kendisine 406.224,98 TL borcu olan Belediye'ye karşı daha önce herhangi bir işlem yapılmaması, taşınır taşınmaz mallarına haciz konulmaması ve haciz tarihlerine de bakıldığında şikayet olunanın sanki borçlu belediye ile danışıklı gibi davrandığı ve müvekkilinin dosyasından araç satışı istenildikten sonra araç kaydına haciz koydurduğu ileri sürülmüştür.

6100 sayılı HMK'nın "Hâkimin Davayı Aydınlatma Ödevi" başlıklı 31/1. maddesi "Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir." şeklinde düzenlenmiş ve bunun hakimin görevi olduğu açıkça vurgulanmıştır. Maddede, hakimin maddi anlamda davayı sevk

6100 sayılı HMK'nın "Hâkimin Davayı Aydınlatma Ödevi" başlıklı 31/1. maddesi "Hâkim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir." şeklinde düzenlenmiş ve bunun hakimin görevi olduğu açıkça vurgulanmıştır. Maddede, hakimin maddi anlamda davayı sevk

Yetkisi düzenlenmektedir. Bu yetkisiyle hakim, olayın ve hukuki uyuşmazlığın olgusal ve hukuki boyutlarını gerekli olduğu ölçüde taraflarla birlikte ele alabilecek, tarafların zamanında uyuşmazlığın çözümü için önemli vakıaların tamamı hakkında açıklama yapmalarını, özellikle ileri sürülen vakıalardaki eksiklikleri tamamlamalarını, delilleri ikame etmelerini ve gerekli talepleri ileri sürmelerini sağlayabilecektir.

HMK'nın 194. maddesinde de somutlaştırma yüküne yer verilmiştir. Bir davada, ispat faaliyetinin tam olarak yürütülebilmesi, mahkemenin uyuşmazlığı doğru tespit ederek yargılama yapabilmesi, karşı tarafın ileri sürülen vakıalara karşı kendini savunabilmesi için, iddia edilen vakıaların açık ve somut olarak ortaya konulması gerekir. Genel geçer ifadelerle, somut bir şekilde ortaya koymadan iddia veya savunma amacıyla vakıaların ileri sürülmesi durumunda, yargılamanın sağlıklı bir şekilde yürütülmesi mümkün olmayacağı gibi, vakıaların anlaşılması için ayrıca bir araştırma yapılması ve zaman kaybedilmesi söz konusu olacaktır. Taraflar, haklarını dayandırdıkları hukuk kuralının aradığı koşul vakıalara uygun, somut vakıaları açıkça ortaya koymalıdırlar. Bu vakıaların somut olarak ileri sürülmesi, ilgili taraf için bir yüktür; bu yükü yerine getirmeyen sonuçlarına katlanacaktır.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da bununla birlikte sıraya yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'nde (İİK'nın m.142/son) ileri sürülmelidir.

Mahkemece öncelikle şikayetçiden, şikayetin dayanağının İİK'nın 142/son maddesi doğrultusunda sadece şikayet olunanın sırasına mı yoksa, İİK'nın 142/1 madde doğrultusunda şikayet olunanın alacağının muvazaaya dayalı olduğu iddiası ile esasına mı ilişkin olduğu hususunda açıklama alınıp şikayet somutlaştırılmalıdır.

Mahkemece öncelikle şikayetçiden, şikayetin dayanağının İİK'nın 142/son maddesi doğrultusunda sadece şikayet olunanın sırasına mı yoksa, İİK'nın 142/1 madde doğrultusunda şikayet olunanın alacağının muvazaaya dayalı olduğu iddiası ile esasına mı ilişkin olduğu hususunda açıklama alınıp şikayet somutlaştırılmalıdır.

Bu araştırma sonucunda, şikayetçi tarafça şikayet olunanın alacağının muvazaalı olduğu ileri sürülerek alacağın esasına ya da hem esasına, hem de sırasına itiraz edilmiş olduğunun belirlenmiş olması halinde; İİK'nın 142/1. maddesinde "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmü düzenlenmiştir. Bu hükümde belirtilen mahal mahkemesinin hangi mahkeme olduğu konusunda bir açıklık bulunmamakla birlikte İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından bu mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir. Dairemizin 04.06.2013 tarih ve 3440 E., 3763 K. sayılı ve 15.09.2014 tarih ve 2019 E., 5643 K. sayılı ilamları da bu yöndedir. 6100 sayılı HMK'nın 1. maddesindeki göreve ilişkin kuralların kamu düzenine ilişkin olduğu hükmü ile HUMK'nın 428/2. maddesinin mahkemenin görevli olmamasının mutlak bozma nedeni olduğuna ilişkin hükmü karşısında, görev hususu somut olayda olduğu gibi, açıkça temyize gelmese dahi temyiz mahkemesince re'sen gözetilmelidir. Bu durumda mahkemece, mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmelidir.

Şikayetin, sadece şikayet olunanın sırasına yönelik olduğunun belirlenmesi halinde ise; mahkemece İİK'nın 142/son madde hükmü uyarınca, şimdiki gibi görevli olduğu kabul edilmelidir. Haciz konusu bir malın satış tutarı kural olarak, İİK'nın 138. madde hükmü uyarınca haciz tarihindeki alacakla bu alacağa satışa kadar işleyen faiz miktarının toplamını