muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15874, Karar No: 2016/17583, Tarih: 10.10.2016

Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK. nun 388. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden sözedilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

1086 sayılı HUMK. nun 388/son maddesi uyarınca “hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmelidir “

Ayrıca alacak davalarında, davaya zorunlu dava arkadaşlığı dışında dahili dava yolu ile davalı ithali ( eklenmesi ) mümkün değildir.

Dava dosyası ve mahkeme kararı yukarıdaki yasal düzenlemeler ve açıklamalar kapsamında değerlendirildiğine;

Mahkemece davaya dahili dava yolu ile davalı ithaline izin verilip, hakkında usulüne uygun dava açılmayan dahili davalı aleyhine hüküm kurulması,

Hükmün esasını teşkil eden hüküm özetinin ( kısa kararın ) HUMK. nun 388/son maddesine aykırı biçimde “ Açılan davanın 12.08.2009 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda kabulüne dair davacı asilin yüzünde, davalının yokluğunda Yargıtay yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. “ şeklinde oluşturulması,

Gerekçeli kararda iddia ve savunmanın tartışılmaması, taleplerin hangi sebeplerle kabul edildiğinin fiili ve hukuki gerekçelerinin gösterilmemesi ve özellikle davacının hak ve alacaklarından davalı ile dahili davalının müştereken sorumlu tutulmalarının fiili ve hukuki gerekçelerinin yazılmaması, isabetsizdir.

Mahkemenin tefhim edilen kısa kararının karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK. nun 388. maddesindeki unsurları taşımaması, kararın gerekçesiz olması ve hakkında usulüne uygun dava açılmayan dahili davalı aleyhine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3166, Karar No: 2011/5824, Tarih: 17.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3166 E.  ,  2011/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Tcareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C. Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9979, Karar No: 2017/2902, Tarih: 29.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9979 E.  ,  2017/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın, kendi adına asalaten ve mağdur oğlu ... velayeten verdiği vekaletname sonrasında 23.08.2012 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta araştırma yapılıp ölümle vekalet ilişkisinin sona erdiği de nazara alınarak, mağdura daha önce vasi atanmışsa vasisine, aksi takdirde tayin edilecek yeni vasiye gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği taktirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi ve hükmün ayrıca temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11594, Karar No: 2011/17641, Tarih: 17.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/11594 E.  ,  2011/17641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

5237 sayılı Yasada nispi para cezalarının öngörülmediği dikkate alınarak 5083 sayılı Yasanın 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca sanığa verilen nispi para cezasının miktarı 1 TL'nin altında kaldığı gözetilmeden para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık, müdahil temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesi uyarınca içtima çözülerek neticeten tayin edilen adli para cezasının 2200 TL. adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20471, Karar No: 2013/4852, Tarih: 19.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/20471 E.  ,  2013/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 19.03.2013 günü temyiz eden davalı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davacılar vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, taşınmazın fiili taksim ile davacıların kullanımında olan bölümlerden dere koruma alanında kalıp, kullanımı yasaklanan kısımların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Fiili taksim sonucu davacılara düşen bölümlerden bedeline hükmedilen kısımların tamamının bedeline hükmedildiği gözetilerek, bu kısımların tamamının tescili yerine, bu kısımlardaki davacılar payının tesciline karar verilmesi,

2-Davacı ... tarafından açılan davanın atiye terk edilmesi nedeniyle H.M.K.’nın 150/1. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verildiği gözetilerek, kendisini vekil ile temsil ettiren davalı idare lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin 2. paragrafında geçen (El atılan kısımdaki davacılar payının) kelimelerinin çıkarılmasına, yerlerine (Fiili taksim sonucu davacılar payına düşen kısımlarda, fen bilirkişisi krokili raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen bölümlerinin) kelimelerinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalı idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 1.200,00.-TL. maktu vekalet ücretinin davacı ...’den alınarak davalı idareye verilmesine) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 990,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7662, Karar No: 2023/739, Tarih: 09.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/7662 E.  ,  2023/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarih ve 2019/172 Esas, 2019/269 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında beraat kararı verildiği, verilen hükme karşı o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmıştır.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarih ve 2019/1685 E., 2019/2505 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine, sanık ...'ın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.04.2019 tarih ve 2019/172 Esas, 2019/269 Karar sayılı kararına konu hükmün kaldırılmasına, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5327 sayılı Kanun) 179 uncu maddenin üçüncü ve ikinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddenin birinci ve üçüncü fıkraları gereğince 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.10.2021 tarihli ve 2019/121653 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın Temyiz İsteği;

1.Suç unsurlarının oluşmadığına, ... kullanmadığına,

2.Aracın arka koltuğunda arkadaşını beklediği sırada polislerin gelip işlem yaptığına,

3.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2018 tarih ve 2017/794 Esas 2018/238 K. sayılı kararında;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın Temyiz İsteği;

1.Suç unsurlarının oluşmadığına, ... kullanmadığına,

2.Aracın arka koltuğunda arkadaşını beklediği sırada polislerin gelip işlem yaptığına,

3.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2018 tarih ve 2017/794 Esas 2018/238 K. sayılı kararında;

"..Sanığın aşamalarda alınan savunmasında özetle olay günü alkol kullandığını lakin ... kullanamayacağını anladığı için arkadaşını arayıp kendisini bulunduğu yerden alması için telefon ettiğini, aracı kesinlikle kullanmadığını, polisler gelene kadar araçta beklediğini, polislerin kendisini ... kullanırken işlem yapmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, sanığın üzerine atılı suçun oluşması için alkolün etkisiyle ... sevk ve idare etmesinin gerektiği, sanık hakkında düzenlenen geçici olarak sürücü belgesi geri alma tutanağı, ... trafikten men tutanağı ve 18.03.2019 tarihli tutanakta sanığın alkollü olarak ... kullandığına yönelik bir bilgiye veya buna yönelik bir bulguya yer verilmeyip sadece sanığın alkollü olduğuna yönelik bulguya yer verildiği, dosya kapsamında sanığın savunmasının aksine ve sanığın cezalandırılmasına yeterli alkollü olarak ... kullandığına dair herhangi bir somut delilin bulunmadığı, sanığın ... kullanmadan sadece alkollü olarak araçta bulunmasının suçun oluşumu için yeterli olamayacağı, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığından..." gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verildiği, verilen hükme karşı o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunda bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın 3,76 promil alkollü ... kullanmaktan yakalandığına dair tutanak, sanığın 3,76 promil alkollü olduğuna dair 18.03.2019 tarihinde saat 18:53'te alınan, 001580 test numaralı alkolmetre çıktısı, trafik idari para cezasına dair tutanak dava dosyasında mevcuttur.

2. Sanığın 3,76 promil alkollü ... kullanmaktan yakalandığına dair tutanak, sanığın 3,76 promil alkollü olduğuna dair 18.03.2019 tarihinde saat 18:53'te alınan, 001580 test numaralı alkolmetre çıktısı, trafik idari para cezasına dair tutanak dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın üzerine atılı suçlamayı inkâr ettiği, ifadesinde, "... Her ne kadar sıklıkla alkol kullanan birisi değilsem de olay günü alkol kullandım. Ancak kesinlikle alkollü iken ... kullanmadım. Ben olay günü toki konutlarına yakın bir yerde bulunan bahçeme gittim. Orada alkol aldıktan bir müddet sonra evime gitmek için aracıma bindim. Aracı alkolün etkisi ile kullanamayacağımı anladım ve arkadaşım...'u aradım. Ben bahçe yolundayım, biraz alkollüyüm. Aracı kullanmak istemiyorum. Beni biriyle gel burdan al evime bırak dedim. Oda tamam dedi ve telefonu kapattım. Arkadaşımı bekleme esnasında iken polis ekibi geldi ve beni trafik ekip otosonun yanına götürdü. Orada alkol testi yapıldı ve ehliyetime el konulmakla birlikte aracıma da el konulup aracım yediemine çektirildi. Oysa ki ben alkollü vaziyette iken ne trafiğe çıktım. Ne de ... kullandım. Sadece alkollü vaziyette aracımın içinde beklemekte idim. Polisler beni aldığında kesinlikle ... kullanmıyordum. Üzerime atılan alkollü ... kullanmak sureti ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu asla kabul etmiyorum. Çünkü ben öyle bir şey yapmadım. Zira ben polisler benim otomobilime gelip beni sorguladıkları esnada ben arka koltukta oturmakta idim. Ben suçsuzum. Beraatimi talep ederim..." şeklinde savunma yaptığı belirlenmiştir.

4. Sanığın güncel adlî sicil kaydı ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarih ve 2019/1685 E., 2019/2505 K. sayılı kararında;

"...Sanığın suç tarihinde 3,76 promil alkollü olarak ... kullandığı, sanığın alkollü olarak ... kullandığının tutanak ve tanık beyanları ile tespit edildiği, trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine yerel mahkeme tarafından beraatine karar verilmesi yönüyle yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılmasına..." gerekçeleri ile sanık sanık ...'ın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine ilişkin ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarih ve 2019/172 Esas, 2019/269 Karar sayılı kararına konu hükmün kaldırılmasına ve sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2.Tanıklar İ.A. ve M.Y.'nin anlatımları dava dosyasında mevcuttur.

3. Sanığın üzerine atılı suçlamayı inkâr ettiği, ... Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan duruşmada alınan ifadesinde, "...Ben daha önce vermiş olduğum savunmamı aynen tekrar ediyorum. Ben olay günü alkollüydüm ancak kesinlikle ... kullanmadım. Beraatime karar verilmesini talep ediyorum dedi..." şeklinde savunma yaptığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE