muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13933, Karar No: 2014/2972, Tarih: 05.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13933 E.  ,  2014/2972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/133797

MAHKEMESİ : Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2012

NUMARASI : 2010/496 (E) ve 2012/107 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Suça konu motorsiklet açıkta bırakılmakla birlikte direksiyon kilidi ile kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olduğundan suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden nitelendirmede yanılgıya düşülerek aynı yasanın 141/1 maddesiyle uygulama yapılması,

2-) 5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında, hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 5 ay 25 gün hapis cezasının, aynı Yasanın 50/1. maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA,5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 05.02.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY :

Hırsızlık; başkasına ait taşınır bir malın, elmeninin (zilyedinin) rızası olmadan, kendisine ya da başkasına yarar sağlamak amacıyla, bulunduğu yerden alınmasıdır.

Hırsızlık suçunun temel şeklini oluşturan bu tanım, hırsızlık suçu yönünden genel hükümdür. Aynı zamanda bu tanımın yer aldığı, yeni 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 141/1.maddesi, eski 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 491/1.(ilk) maddesi gibi açıktan hırsızlık, basit hırsızlık da denilen

hırsızlık suçunun temel şeklini açıklamaktadır. Bu suçun nitelikli hallerini oluşturan, diğer hırsızlık suçları, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın (TCY) 142. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir.

Hırsızlık suçunun nitelikli hallerini düzenleyen TCY'nın 142. ve devamı maddeleri, bu suçun temel şeklini tanımlayan genel hüküm niteliğinde olan aynı Yasa'nın 141/1.maddesine göre, özel hüküm oluştururlar.

Suçun nitelikli halini oluşturan öğe ve koşullar tam olarak gerçekleşmedikçe, özel hükümler (TCY'nın 142. ve devamı maddeleri) değil, genel hüküm olan TCY'nın 141/1.maddesi uygulanır.

Somut olayda; yakınan tarafından bina ya da eklentisinde koruma (muhafaza) altına alınmadan sokağa park edilen suça konu motosiklet, sanık tarafından bulunduğu yerden alınıp götürülmüştür.

Suçun nitelikli halini oluşturan öğe ve koşullar tam olarak gerçekleşmedikçe, özel hükümler (TCY'nın 142. ve devamı maddeleri) değil, genel hüküm olan TCY'nın 141/1.maddesi uygulanır.

Somut olayda; yakınan tarafından bina ya da eklentisinde koruma (muhafaza) altına alınmadan sokağa park edilen suça konu motosiklet, sanık tarafından bulunduğu yerden alınıp götürülmüştür.

Yakınan, hırsızlık suçuna konu mal olan motosikleti, herkesin girebileceği bir yer olan sokağa açığa bırakmıştır. Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle koruma (muhafaza) altına alınmış malın/eşyanın alınması şeklinde suçun işlenmesi durumunda, sanığın eylemi, TCY'nın 142/1-b.maddesinde düzenlenen, hırsızlık suçunun nitelikli halini oluşturur. Kilitlenmeden bırakılmışsa ya da kilitleme malın/eşyanın koruma (muhafaza) altına alınmasını sağlayacak şekilde değilse, ya da kilitlenmek suretiyle koruma (muhafaza) altına alma olanağı olmayan malın/eşyanın herkesin girebileceği bir yere bırakılma durumu söz konusu ise, bu durumlarda eylem TCY'nın 141/1.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, basit/açıktan /temel şeklini oluşturur.

Kapalı kilide el atmadan ve (örneğin; kapıları kilitli, camları kapalı otomobili çekici aracılığıyla taşımak gibi) özel düzenek kullanılmadan taşınır malı kaldırmak, sürüklemek, itmek suretiyle götürülme olanağı bulunmayan durumlarda, Yasa'nın öngördüğü koruma (muhafaza) altına almak koşulu ve hırsızlık suçunun, TCY'nın 142/1-b maddesindeki nitelikli durumu gerçekleşmiş olur.

Diğer yönden; kilide el atmadan, örneğin motosikleti sağlam zincir, kablo tel ve kilitle demir parmaklık, direk, sağlam köklü ağaca bağlaması gibi önlemlerin alınmaması nedeniyle taşınır mal olan motosiklet; kaldırmak, sürüklemek ve itmek suretiyle ya da ön tekerleği yerden biraz kaldırılıp arka

tekerleği üzerinde kaydırılarak götürülebiliyorsa, kontağı kilitli olsa da koruma (muhafaza) altına alma koşulu ve suçun nitelikli durumu meydana gelmemiştir. Bu durumlarda hırsızlık suçunun nitelikli halini oluşturan öğe ve koşullar tam olarak gerçekleşmediği için, eylem TCY'nın 141/1.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun basit/açıktan/temel şeklini oluşturur.

Açıklanan bu ilkeler ışığında; her somut olayda nitelikli durumun gerçekleşip gerçekleşmediğini saptamak için, herkesin girebileceği yerde bırakılan taşınır malın hem kilitlenmiş ve hem de gerekli ek önlemlerle koruma (muhafaza) altına alınmış olup olmadığı; diğer bir anlatımla kilitleme ve/veya ek önlemler koruma (muhafaza) altına alma (koruma, saklama, bir yerde tutma) işlevini sağlamış bulunup bulunmadığının araştırılıp saptanması gerekmektedir.

Açıklanan bu ilkeler ışığında; her somut olayda nitelikli durumun gerçekleşip gerçekleşmediğini saptamak için, herkesin girebileceği yerde bırakılan taşınır malın hem kilitlenmiş ve hem de gerekli ek önlemlerle koruma (muhafaza) altına alınmış olup olmadığı; diğer bir anlatımla kilitleme ve/veya ek önlemler koruma (muhafaza) altına alma (koruma, saklama, bir yerde tutma) işlevini sağlamış bulunup bulunmadığının araştırılıp saptanması gerekmektedir.

Herkesin girebileceği yerde bırakılan taşınır malın hem kilitlenmiş ve hem de gerekli ek önlemlerle koruma (muhafaza) altına alınmış olup olmadığının saptanması konusu, salt olaysal/olgusal değil, olaya/olguya bağlı hukuksal bir sorundur. Bu yüzden, duruşma yargıcı ya da olay/ilk derece mahkemesi, keşif yoluyla gözlemlerini saptamak ve bir bilirkişiye çizdirdiği taslakla/krokiyle, herkesin girebileceği yerde bırakılan taşınır malın hem kilitlenmiş ve hem de gerekli ek önlemlerde koruma (muhafaza) altına alma işlevinin yerine getirilip getirilmediğinin, bölgedeki gelenek ve yerleşik inançları da gözeterek, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde saptamalıdır.

Bunun sonucuna göre de ilk derece/olay mahkemesince sanığın eylemi değerlendirilerek hüküm kurulmalıdır.

Bu nedenle yukarıdaki ilkelere uyulmadan hiç bir araştırma yapılmadan, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile Olay/İlk derece mahkemesince kurulan hükmün, temyiz incelemesi sonucu;

"Suça konu motorsiklet açıkta bırakılmakla birlikte direksiyon kilidi ile kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olduğundan suça sürüklenen çocukların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden nitelendirmede yanılgıya düşülerek aynı yasanın 141/1 maddesiyle uygulama yapılması" gerekçesi ile BOZULMASINA ilişkin çoğunluk görüşüne katılmamaktayız.
Yargıtay — Esas No: 2016/10220, Karar No: 2018/4989, Tarih: 21.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/10220 E.  ,  2018/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ..., ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ..., ... ve ... aleyhine 26/02/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 13/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; olay tarihinde yaşı küçük olan davalılardan ...’ün diğer davalı olan babası ...’e ait köpeği sokağa çıkardığını, gereği gibi kontrol edilemeyen köpeğin davacı ...'i göz bölgesinden ısırarak yaralanmasına sebebiyet verdiğini, bu nedenle; davalı ...’ün haksız fiil faili olarak, davalılardan anne ... ve baba ...’ün ise çocukları...’un haksız fiilinin oluşumunda üzerilerine düşen dikkat ve özen sorumluluğunu yerine getirmemiş olmaları nedeniyle sorumlu olduklarını belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalılar ... ve ...’ün reşit olmayan davalı ...’ün ebeveynleri olmaları nedeniyle Medeni Kanunun 369. maddesi gereğince ev başkanı olarak sorumlu oldukları belirtilerek ve yine Borçlar Kanunun 67. maddesi gereğince hayvan tutucunun kusursuz sorumluluğu ilkesine dayanılarak davanın kısmen kabulü ile maddi ve manevi tazminatın müştereken müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevidir. Davacıların dava dilekçesindeki anlatımları ile mahkemenin gerekçeli kararında uyuşmazlığı kabul şekli birlikte nazara alındığında; Dava, davalı ...’ün haksız fiil tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle diğer davalılar ... ve ...’ün aile başkanı olarak sorumlu olduklarına ilişkin olup, buna göre davanın yasal dayanağının Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesi olduğu, anılan maddenin de, yasanın düzenleniş şekli itibariyle, Medeni Kanun'un ikinci kitabında yer aldığı görülmektedir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4/1. maddesi; 4721 sayılı Medeni Kanun’un İkinci Kitabı’ndan doğan dava ve işlere aile mahkemesinde bakılır. Somut olayda Medeni Yasa’nın İkinci Kitabı içerisinde yer alan 369. Maddenin uygulanması gerektiğinden eldeki davaya aile mahkemesinde bakılması gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir. Şu durumda yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek, mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11023, Karar No: 2015/22858, Tarih: 02.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11023 E.  ,  2015/22858 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2014/7-2015/101

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen kamulaştırmasız el atma davalarına da uygulanır.

Söz konusu Kanunun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazdan 3,6 kat daha değerli olduğu belirtilmesine karşın, emsal alınan taşınmazın emlak vergi değeri dava konusu taşınmazın emlak vergi değerine oranlandığında, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığından, ayrıca emsal olarak esas alınan satış 29.09.2003 tarihli olup değerlendirme tarihi olan 2014 yılına kadar yaklaşık 10 yıl geçtiğinden eski tarihli bu satışın esas alınması nedeniyle de rapor inandırıcı görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Tilmis Köyü Bayındır Mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Tilmis Köyü Bayındır Mahallesinde benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, dava konusu taşınmaz ve emsal alınacak taşınmazların şehir halihazır haritasında birbirlerine ve resmi kurumlara mesafeleri de gösterilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle ve emsal taşınmazların bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parseli mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parseli mi olduğu ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, değerlendirmenin yapıldığı yıl itibari ile dava konusu taşınmaz ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların. Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılıp, bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4850, Karar No: 2014/2826, Tarih: 06.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4850 E.  ,  2014/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2006/6359, Karar No: 2006/8574, Tarih: 21.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6359 E.  ,  2006/8574 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Beyoğlu 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Fon vekili davalı müflis şirketten Sermaye Piyasası Kanunu’nun 46/A maddesinin beşinci fıkrası uyarınca alacaklı olduklarını ve aynı yasanın 47/A maddesi uyarınca alacaklarının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri çerçevesinde takip ve tahsil olunacağını, bu itibarla alacaklarının amme alacağı hükmünde bulunduğunu oysa düzenlenen iflas sıra cetvelinde alacaklarının dördüncü sıraya alındığını bildirerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini ve alacaklarının üçüncü sıraya yazılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce gerek 6183 sayılı yasada ve gerek İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinde kamu alacaklarına imtiyaz tanıyan bir hüküm bulunmadığı, öte yandan davacı alacağının anılan yasa hükümleri uyarınca takip ve tahsil edileceğine dair hükmün alacağa imtiyaz tanındığı şeklinde yorumlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Fon vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Mercii kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5138, Karar No: 2023/676, Tarih: 21.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5138 E.  ,  2023/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ortaca Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2019/15436 Esas, 2021/9153 Karar sayılı kararı ile ''...Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 ... ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin '...01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda basit yargılama usulü uygulanmaz...' bölümündeki hükme bağlanmış ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu....'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlü uygulanmaksızın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 58 ... maddesinin üçüncü fıkrasının atfı ve 97 nci maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; Kütahya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta iken Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakline karar verilen sanığın, kendisine tanınan 48 saatlik yol nakil izin süresi bitiminde teslim olmayarak firar ettiğine ilişkindir.

2. Nakil nedeniyle başka açık ceza infaz kurumuna gönderme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3. Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve sanığın 48 saatlik yol nakil izin süresi bitiminde teslim olmadığına ilişkin 06.02.2013 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.

4. Sanık savunmasında, eşinin rahatsızlığı nedeniyle kendisi ile ilgilenebilmek için teslim olmadığını, bu nedenle firar ettiğini ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Kütahya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta iken, Dalaman Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakline karar verilen ve 5275 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kendisine 48 saatlik yol nakil izin süresi verilen sanığın, bu sürede teslim olmaması üzerine, ilgili maddenin atfı ile hakkında aynı Kanun'un 97 nci maddesi delaletiyle atılı sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, Mahkemece bu husus gözetilerek 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesi yollamasıyla hüküm kurulduğu görülmekle, Tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Sanığın başka yer ceza evine nakline karar verildiğine ve kendisine tanınan sürede teslim olmadığına ilişkin tutanaklar, sanığın kabulü ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ortaca 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2022 tarihli kararında, sanık tarafından ileri sürülen temyiz itirazı ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.