muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10355, Karar No: 2008/10065, Tarih: 07.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/10355 E.  ,  2008/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :29.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2018/2766, Karar No: 2018/3927, Tarih: 08.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2766 E.  ,  2018/3927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Eşi kasten öldürmek

HÜKÜM : Huriye Balasara karşı fiilinden dolayı TCK'nun 81/1-d, 62, 53, 63, 58, 54. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

İstinaf kararı: İstinaf başvurusunun ESASTAN REDDİ.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, ... vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gerekçeli kararda üye hakim .... ’a (40777) ait elektronik veya fiziki imzalarının bulunmadığı,

Sanık ... hakkında maktul ...’ye karşı kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK’nun 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMUK’nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1706, Karar No: 2017/21200, Tarih: 24.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1706 E.  ,  2017/21200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5 kez TCK'nın 158/2, 62, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

1 kez TCK'nın 158/2, 168/3-1.cümle, 62, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK'nın 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendisini gümrük müşaviri olarak tanıtıp şikayetçi ... ile katılanlar ..., ve ...'den gümrükten araç, içki, cep telefonu vs, şeyler çıkaracağını söyleyerek paralar aldığı, inandırıclığı sağlamak adına sonraki aşamalarda ... Gümrük Müdürlüğünde müdür yardımcısı olan katılan ...'nun kaşe ve imzasını içeren sahte gümrük beyannamesi verdiği, ayrıca katılanlar ... ve ...'ü ... olarak tanıttığı kişi ile tanıştırdığı, ayrıca katılan ...'tan aldığı paraya karşılık borçlusu ... kefili ... olan 36.000 TL lik sahte senet verdiği, senedin ödenmemesi üzerine katılan ... hakkında icra takibi başlatıldığı, bu suretle sanığın şikayetçi ... ile katılanlar ..., ..., ..., ... ve ...'ya karşı ayrı ayrı resmi belgede sahtecilik ve kamu görevlileriyle ilişkisinin olduğundan, onlar nezdinde hatırı sayıldığından bahisle ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 6 kez resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talep edilmiş olmasına rağmen, hükümde gerekçesi açıklanmadan sadece katılan ...'nun kefil olarak gözüktüğü, 25.05.2006 vade tarihli, 36.000 TL bedelli, borçlusu ..., kefili ... olan senet hakkında karar verilmiş ise de; diğer açılan kamu davalarından zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a- Sanığın şikayetçi ... ile katılanlar ..., ..., ... ve ...'ye karşı kendisini gümrük müdürlüğünde gümrük müşaviri olarak tanıttığı ve mal çıkarabileceğini söyleyerek dolandırıcılık suçunu işlediği somut olayda; sanığın belli bir kamu görevlisi yanında hatrının sayıldığından söz etmeksizin, kendisini gümrük müşaviri olarak tanıtmak suretiyle gümrükten eşya çıkaracağını söyleyip şikayetçi ile katılanlardan para aldığı, inandırıcılığı sağlamak amacıyla sonraki aşamalarda gümrükte müdür yardımcısı olarak tanıttığı ...'yla tanıştırdığı ya da sahte gümrük beyannamesi ya da senet sunmak suretiyle olayın devamını getirmek şeklindeki eylemlerinde; eylemlerinin şikayetçi ... ile katılanlar ..., ..., ... ve ...'ye karşı 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı kanunun 158/2 madde ve fıkrası ile ceza tayini,

b-Sanığın katılan ...'nun kefil olarak gözüktüğü senet tanzim ederek katılan ...'a verdiği, katılan ...'in de senedi cirolayarak verdiği kişinin katılan ... hakkında icra takibi yapması şeklinde gelişen olayda ; sanığın katılan ...'yu yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı kanunun 158/2 madde ve fıkrası ile ceza tayini,

c- Sanığın katılanlar ... ve ...'e yönelik eylemlerinde menfaatin baştan belli olduğu, sanıkla iletişim kuranın katılan ... olduğu, parayı katılan ...'den istediği şeklinde gelişen olayda; sanığın her iki katılana yönelik eyleminin tek suç kabul edilerek bir kez cezalandırılması yoluna gidilmesi gerekirken her bir katılana karşı ayrı ayrı cezalandırılması suretiyle ceza tayin edilmesi,

d- Şikayetçi ...'in alınan beyanında sanığın aldığı parayı olaydan 2-3 ay sonra ödediğini beyan etmesi karşısında; iddianame tarihinin 09/03/2011 olduğu gözönüne alındığında sanığın zararı kovuşturma başlamadan giderdiği anlaşıldığından; mahkemenin kabulünde sanığın zararı kovuşturma aşamasında giderdiği belirtilerek fazla ceza tayin edilmiş olması,

Kabule göre de;

e- Sanığın şikayetçi ...'e yönelik eyleminden kurulan hükümde; sanığın zararı kovuşturma aşamasında giderdiği kabul edilmesi karşısında; uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 168/2 maddesi yazılması yerine TCK'nın 168/3-1.cümlesi yazılması suretiyle hataya düşülmesi,

Kabule göre de;

e- Sanığın şikayetçi ...'e yönelik eyleminden kurulan hükümde; sanığın zararı kovuşturma aşamasında giderdiği kabul edilmesi karşısında; uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 168/2 maddesi yazılması yerine TCK'nın 168/3-1.cümlesi yazılması suretiyle hataya düşülmesi,

f- Dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerde; hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanıklara fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18714, Karar No: 2015/22198, Tarih: 15.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/18714 E.  ,  2015/22198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

Tarihi :11.06.2014

No :2010/694-2014/482

Dava ve birleşen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir, sosyal yardım zammı ve tedavi giderinden oluşan kurum zararının rücuan tahsilini istemiştir. Mahkemece, sosyal yardım zammı yönünden geçici iş göremezlik ödemesi olduğu belirtilmek ve tahsis onay tarihinden itibaren faize hükmetmek gerekirken ödeme tarihinden itibaren faizle sorumluluğa karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının tamamen birinci bendindeki "geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihindeh itibaren" ibaresinin silinerek yerine,"sosyal yardım zammının tahsis onay tarihinden itibaren" yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4201, Karar No: 2017/6276, Tarih: 08.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/4201 E.  ,  2017/6276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; mirasbırakan babaları Kazım İnce’nin maliki olduğu 892 parsel sayılı taşınmazını satış yolu ile davalı oğlu ...’ye, 1503 ve 1504 parsel sayılı taşınmazlarını satış yolu ile davalı oğlu ...’ye, 1293 parsel sayılı taşınmazını da satış yolu ile davalı oğlu ...’ye temlik ettiğini, ayrıca murisin ... Minibüs Motorlu Taşıyıcılar Kooperatif hissesini de bedelsiz olarak satış gösterilmek suretiyle davalı oğlu ...'a devrettiğini,davalılara yapılan temlik ve devirlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının, kooperatif hissesinin de devir işleminin iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline olmadığı taktirde tenkise karar verilmesini istemişler, davacılar vekili 26/12/2014 tarihli duruşmadaki beyanında kooperatif hissesinin devir işleminin iptaline ilişkin istekten feragat ettiklerini beyan etmiştir.

Davalılar, mirasbırakanın dava konusu edilen taşınmazları 10.02.1984 tarihli düzenleme şeklindeki vasiyetname ile davacı ve davalı oğullarına vasiyet ettiğini, bu vasiyetle murisin davalılara olduğu gibi davacılara ve eşine de bağışlamada bulunduğunu, çekişme konusu 1293 parsel sayılı taşınmazın ½ payını davalı ...’ın dava dışı amcası Nazım İnce’den satın aldığını, kooperatif hissesini davalı ...’un dava dışı ...'den devraldığını, mirasbırakanın çekişme konusu taşınmazlar dışında başkaca taşınmazlarının da bulunduğunu, yapılan temliklerin muvazaalı olmadığı gibi davacıların saklı payınında ihlal edilmediğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesiyle çekişme konusu 4 parça taşınmaz yönünden davanın kabulü ile davacıların miras payları oranında iptal ve tescile, kooperatif hissesinin devrine ilişkin isteğin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.844.37.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1961, Karar No: 2021/5996, Tarih: 24.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/1961 E.  ,  2021/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/07/2019 tarih, 2018/402 esas ve 2019/290 sayılı kararı

2- İstinaf başvurusunun esastan reddi: Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 03/10/2019 tarih, 2019/3933 esas ve 2019/1605 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınıp, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönlerine ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 24/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1143, Karar No: 2007/1085, Tarih: 03.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1143 E.  ,  2007/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda hukuka uygunluk sebebiyle sanığa ceza tertibine yer olmadığına dair İstanbul 11. İcra Mahkemesinin 29.03.2006 tarihli ve 2005/3557 esas ve 2006/1558 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İcra Mahkemesi kararının kaldırılmasına, duruşma açılmak suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca karar verilmek üzere dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine ilişkin, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 9.5.2006 tarihli ve 2006/378 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince verilmiş bulunan karara karşı yapılan itirazın kabul edilerek kaldırılmasına karar verilmiş olunmasına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2.maddesi hükmü doğrultusunda itirazın konusu hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden duruşma açılmak suretiyle karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine dair, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemekle kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 16.2.2007 gün ve 7907 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 9.3.2007 gün ve K.Y.B.2007/37006 sayılı tebliğnamesiyle istenilmiş olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre; İstanbul 11. İcra Mahkemesince borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkartılmadan gıyabında, borçlunun kredi almadan önce kişisel bilgileri ve özellikle mali tablosu hakkında detaylı tüm bilgiyi alacaklı bankaya aktardığı, alacaklı tarafından da bu bilgi ve belgelerin icra dosyasına aktarıldığı, sonuç olarak İİK.nun 337. ve 74. maddeleri birlikte yorumlandığında hukuka uygunluk sebepleri oluştuğu gerekçesiyle ceza tertibine yer olmadığına dair verilen karara yönelik itiraza bakan İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, İstanbul 11. İcra Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı CMK.nun 271/2. maddesi gereği soruşturma, araştırma ya da duruşma yapılmasının zorunlu olduğu takdirde asıl mahkemesince yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle dosyanın İstanbul 11. İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

./..

2007/1143-1085 SH.2

./..

2007/1143-1085 SH.2

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.11.2006 tarih ve 2006/220-231 sayılı kararında da açıklandığı üzere "1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK.nun “Tanımlar” başlıklı 2. maddesinin 1. fıkrasının (L) bendinde disiplin hapsinin tanımı; “kısmi bir düzeni korumak amacıyla yaptırım altına alınmış olan fiil dolayısıyla verilen, seçenek yaptırımlara çevrilemeyen, ön ödeme uygulanamayan, tekerrüre esas olmayan, şartlı salıverilme hükümleri uygulanamayan, ertelenemeyen ve adli sicil kayıtlarına geçirilemeyen hapsi ifade eder.” olarak yapılmıştır...“disiplin hapsi ve hapsen tazyik yaptırımı 5237 sayılı TCK.nunda düzenlenen yaptırımlardan farklı niteliktedir. Bu nedenle de, duruşma açılarak yapılan bir yargılama sonunda verilmelerine karşılık, 2004 sayılı İİK.nun 353/1. maddesinde yasa yolu olarak itiraz yasa yolu öngörülmüştür. Anılan hükümler gözetildiğinde, gerek disiplin hapsi gerekse hapsen tazyik yaptırımı tayin edilen kararlar, CMK.nun 223. maddesinde belirtilen “hüküm” niteliğinde değildirler ve bunlar hakkında hükümler için öngörülen yargılama kuralları uygulanamaz.” şeklinde yapılan değerlendirmeden de anlaşılacağı üzere, İcra ve İflas Kanunu'nda müeyyidesi disiplin hapsi ve tazyik hapsi olarak saptanan eylemlerin kabahat olduğu belirtilmiştir.

Ceza Muhakemesi Kanunu anlamında itirazın, kural olarak itiraz olunan kararı veren mahkemeye yapılacağı ve ilk inceleme kararı veren mahkemece gerçekleştirilip, kararın düzeltilebileceği, yerinde görmezse en çok üç gün içinde itirazı inceleyecek mercie göndermesi gerektiği (CMK.md.268/1-2), buna karşılık İcra ve İflas Kanununda İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği kararlara itirazın 5358 sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca yedi gün içerisinde yargı çevresinde bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerekmekte olup, bu anlamda Ceza Muhakemesi Kanunundaki sistemden ayrıldığı, Ceza Muhakemesi Kanunu'ndaki itiraz kanun yolu bir suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu, nitekim anılan kanunun “İtiraz usulü ve inceleme merciileri” başlıklı 268. maddesinde kararına itiraz edilecek ve itirazı inceleyecek mahkemeler Sulh Ceza, Asliye Ceza, Ağır Ceza ve Bölge Adliye Mahkemesi olarak belirlendiği, buna karşılık İcra ve İflas Kanununda, İcra Mahkemesinin itiraza tabi verdiği disiplin hapsi ve tazyik hapsine ilişkin kararlar, dar ve teknik anlamda “suç” karşılığı verilen kararlar olmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 268. maddesinde kararına itiraz edilecek mahkemeler arasında icra mahkemesinin gösterilmediği cihetle, İcra ve İflas Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca icra mahkemesince verilen itiraza tabi kararlara itirazın yedi gün içerisinde doğrudan Ağır Ceza Mahkemesine yapılması gerektiği, anılan maddede ilk incelemenin icra mahkemesince yerine getirileceğine dair bir düzenlemenin de bulunmadığı gözetildiğinde, itiraz hakkında Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekte ise de, bu durum yargılaması tamamlanmış, herhangi bir delil ya da sair araştırma ihtiyacı bulunmayan haller içindir. Oysa ki somut olayda icra mahkemesince sanığa İİK.nun 349. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye çıkartılmadan gıyapta verilen bir ceza tertibine yer olmadığı kararı söz konusudur. Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulünün gerektiğinin düşünülmesi halinde aynı zamanda borçlu sanığın mal beyanında bulunmama suçundan dolayı İİK.nun 337/1. maddesi gereğince on gün disiplin hapsi cezası ile cezalandırılmasına da karar vermesi zorunluluğu nedeniyle borçlu sanığa meşruhatlı duruşma davetiye göndermesi, geldiğinde savunmasını almasını takiben, davetiye tebliğine rağmen gelmediği takdirde ise gıyabında anılan cezayı verebilecektir. Bu durum ancak suç muhakemesi sonucunda verilen yargı kararları için olduğu ve 5271 sayılı CMK.nun 270. maddenin 1. fıkra 1. cümlesinde dayanak bulduğu, oysa ki yukarıda da açıklandığı üzere, icra mahkemesince itiraza tabi olarak verilen disiplin hapsi ve tazyik hapsi kararları “suç” karşılığı verilen kararlar olarak kabul görmemektedir.

./..

2007/1143-1085 SH.3

./..

2007/1143-1085 SH.3

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir. (3) Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanununda da itirazı inceleyecek ağır ceza mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemenin kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 9.5.2006 tarih ve 2006/378 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...