muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4061, Karar No: 2024/4196, Tarih: 26.03.2024

. Diğer bir husus ise; vergi suçlarından kamu davası ikamesi vergi dairesi veya defterdarlık mütalaasına bağlı kılındığından ve fiille ilgili mütalaa verilmesine karşın, mütalaanın suçun seçimlik hareketlerinden olan sahte fatura kullanma mı, yoksa düzenleme suçundan mı verildiği hususuna öylesine bir ehemmiyet atfedilmiş ki kullanma ve düzenlemede ayrı ayrı mütalaa bulunmadığı gerekçesiyle, kullanmanın düzenleme, düzenlenmenin kullanma suçuna dönüşmeyeceği değerlendirmesiyle yüzlerce bozmalar yapılmış, yeni ceza kanunu sisteminde mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre zamanaşımı süreleri uzatılmış olmasına rağmen hükümran bir devletin suçun zamanaşımı süresince failleri cezalandırması ve adaleti zamanında tecelli ettirmesi neredeyse vergi suçları yönünden imkansız hale gelmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesinde hüküm altına alınan “Adil yargılanma hakkı” hukukun üstünlüğü ile adalete erişimi koruyan ve kişilerin ceza muhakemesinin ilk aşaması olan soruşturmanın başından itibaren açık ve adil bir şekilde yargılanmalarını teminat altına alan mutlak bir hak olup kişilerin hukuk devleti kuralları içinde makul sürede yargılanmasını öngörür. Adil yargılama hakkı hukuk devlet ilkesinin bir gereği olup bireyler için bir hak, devlet için ise bir görevdir. Adil yargılama hakkının amacı yargılamanın kanuna uygun ve doğru, hakkaniyetli ve adil bir biçimde yerine getirilmesini sağlamaktır. Ülkemizde vergi suçları açısından ahval bu kapsamda can sıkıcı boyuttadır. Zira yıllık 60.000 den fazla vergi suçu işlenmesine rağmen mahkûmiyet hükmü kesinleşemez olmuştur. Tek maddelik vergi kaçakçılığı suçunda on binlerce fail cezalandırılmadığı gibi, yargılama sürecinin uzaması ve zamanaşımından düşme kararları verilmesinin sonucu olarak da on binlerce bireysel başvuruya konu edilmiş, vergi kaçakçılığı suçu işleyenler hak ettikleri yaptırımla karşılaşmadıkları gibi, lehine tazminatlara da hükmedilmek suretiyle failler ödüllendirilmiştir. Yukarıda yorum tekniklerinde izah edildiği üzere yasadan beklenen fonksiyonun yerine getirilmesine engel ve adaletsizliğe sebep olunmuştur.

Hülasa; aynı maddenin aynı fıkrasında seçimlik hareket olarak düzenlendiği tartışmasız netlikte olan fiillerin her birinin ayrı ayrı suç kabul edilmesini maddi ceza hukukuna dair hiç bir teknikle izah etmek mümkün değildir. Örneğin; sahtecilik suçlarında uzmanlaşmış olan fail (A)' nın pasaport, sürücü belgesi, nüfus cüzdanı ve diplomaları para karşılığı sahteleştirdiğini düşünelim. Fail (B)' nin de (A)' dan sahte bir belgeyi alarak kullandığını ya da fail (B)' nin kendi düzenlediği sahte belgeyi kullandığını düşünelim. Her iki ahvalde de (B) için tek bir sahtecilik suçu vardır. Vergi suçlarında sahte fatura kullanılması veya düzenlenmesi eylemlerinde vergi dairelerinin her iki suç için ayrı ayrı idari işlem tesis etmediği, tek bir vergi cezası uyguladığı, idari mercilerce dahi eylem böyle nitelendirilirken, ceza yargılamasında birbirine dönüşmez iki ayrı suç olarak nitelendirildiği, oysa 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinde bu seçimlik hareketler için tek bir etkin pişmanlık hali düzenlendiği, Yüksek Dairenin suçu yaptırıma bağlayan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin düzenleniş şekli ve içeriğinden farklı sonuç doğuracak kişi hak ve özgürlüklerini fazladan sınırlayacak şekilde yorumladığı, hiç kimseye kanunda yazılı cezadan daha fazla bir ceza verilemeyeceği, gerek sahte belge düzenleyerek, gerekse bu belgeyi kullanarak aynı maddenin seçimlik hareketini ihlal eden sanığa birden fazla seçimlik hareketi ihlal etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi de gözetilerek ceza tertip edilmesi gerekirken eylemin iki ayrı suç olarak nitelendirilerek sanığa fazla ceza tayin edilmesi sebebiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmemiz mümkün olmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/25326, Karar No: 2018/6394, Tarih: 04.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25326 E.  ,  2018/6394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... mahallesi 167 ada 17 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10580, Karar No: 2021/1129, Tarih: 10.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/10580 E.  ,  2021/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında itiraz hakem heyetinin 13/11/2017 tarih ve 2017/İ.3969 Esas, 2017/İHK-3989 Karar sayılı kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av. ... – Av. ....'in 12.05.2020 tarihli dilekçe ile karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek davalı vekilinin vekaletnamesinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın itiraz hakem heyetine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3153, Karar No: 2017/7238, Tarih: 04.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/3153 E.  ,  2017/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.02.2012 gününde verilen dilekçe ile birleştirilen dava dilekçesi ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 19.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1-426 ada 20 parsel sayılı taşınmazın şuyulandırma işlemine tabi tutularak kütük sayfasının kapatıldığı, ve 1427 ada 1 parsele gittiği, yeni 1193 sayfa numarası belirtilerek 1427 ada 1 parseli oluşturan parsellere ilişkin olarak da eski sayfa numarası kısmında 426 ada 20 sayılı parselin 58 sayfa numarasının belirtildiği, ne var ki dayanak şuyulandırma cetvellerinin temini yönünde verilen mahalline iade kararımızın gereğinin yerine getirilmediği, 426 ada 20 parselin şuyulandırma cetvellerinin okunaklı bir şekilde, gelen belgeler içerisinde yer almadığı ve imar uygulaması yapılmasına ilişkin belediye encümen kararlarının temin edilmediği anlaşılmakla, 426 ada 20 parsele ilişkin şuyulandırma cetvellerinin ve bu parselin imar uygulamasına tabi tutulmasına dair belediye encümen kararları ile dayanak tüm bilgi ve belgelerin noksansız şekilde getirtilerek evraka eklenmesi, mahkeme hakimince titizlikle denetlenerek yeniden geri çevirmeye mahal vermeyecek şekilde, mahalline iade kararının gereğinin yerine getirilmesinden sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17156, Karar No: 2013/18375, Tarih: 19.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/17156 E.  ,  2013/18375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... vek. Av. ... ile davalılar 1) ... Assan Oto. San. ve Tic. AŞ. vek. Av. ... 2) ... Akaryakıt Oto. Turz. İnş. ve Taş. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki ayıplı mal davası hakkında bozma kararına uyularak ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.03.2013 gün ve 2012/366 E. - 2013/164 K. Sayılı hükmün davalı ... Assan Oto vekili tarafından duruşmalı, davalı ... vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından Harçlar Kanununa göre nisbi temyiz harcı yatırılması gerekirken, maktu temyiz harcı yatırılması nedeniyle eksik harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılarak HUMK’un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7632, Karar No: 2023/910, Tarih: 13.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/7632 E.  ,  2023/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İstanbul Anadolu 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/149 Karar sayılı kararı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 26.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.02.2022 tarihli ve 2021/14491 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2022 tarihli ve KYB-2022/27726 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.04.2022 tarihli ve KYB-2022/27726 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1- Sanığın 09.02.2016 tarihli ilk eylemi nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle kaldırılarak 30.06.2016 tarihli iddianameyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda sanığın mahkûmiyetine ilişkin Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2016/607 Esas, 2017/512 Karar sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.01.2018 tarihli ve 2017/2589 Esas, 2018/65 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, incelemeye konu 20.03.2020 tarihli ikinci suç bakımından 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden dava açılmasının kanuna uygun olduğu cihetle, dava şartı bulunduğu gözetilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, beraatine karar verilmesinde ve “sanığın beraatine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “Sanık dava konusu 20.03.2020 tarihinde işlediği iddia edilen uyuşturucu madde kullanmak amacıyla bulundurma suç fiili ilk defa işlenmiş olduğundan hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi işlemi yapılabilmesi için karar kesinleştiğinde dava dosyasının bir örneğinin kararla birlikte uyap üzerinden Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” şeklinde karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunmasında;

2- Kabule göre de; kamu davası açılmasının şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması halinde, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesinde; isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

2- Kabule göre de; kamu davası açılmasının şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması halinde, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesinde; isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanığın 20.03.2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2021 tarihli ve 2020/195603 soruşturma, 2021/3078 esas, 2021/2328 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede, şüpheli hakkında daha önce 2017/2068 soruşturma sayılı dosyasında 13.04.2017 tarihli iddianame ile İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesine 2017/191 esas sayılı kamu davasının açıldığı, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

B. İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/149 Karar sayılı kararı ile İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/191 esas sayılı dosyasında beraat kararı verildiği gerekçesiyle, sanığın beraatine, dava konusu 20.03.2020 tarihli eylem nedeniyle hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi işlemi yapılabilmesi için karar kesinleştiğinde bir örneğinin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,

C. İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/191 Esas, 2018/206 Karar sayılı kararının incelenmesinde; sanığın 04.01.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2017 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/191 Esas, 2018/206 Karar sayılı kararı ile suçun daha önce verilen denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında ve erteleme süresi zarfında işlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verildiği, düşme kararının 27.04.2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

D. Şüphelinin 09.02.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ise, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2016 tarihli ve 2016/2934 soruşturma, 2016/73 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak 30.06.2016 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2016/607 Esas, 2017/512 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın kararı istinaf ettiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.01.2018 tarihli ve 2017/2589 Esas, 2018/65 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği,

E. Her ne kadar Mahkemece, "ilk davanın yapılan yargılaması sonunda beraat kararı verildiği" gerekçesiyle, "sanığın beraatine" karar verilmiş ise de;

1. Sanığın 09.02.2016 tarihli ilk eylemi nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle kaldırılarak 30.06.2016 tarihli iddianameyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda sanığın mahkûmiyetine ilişkin Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2017 tarihli ve 2016/607 Esas, 2017/512 Karar sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.01.2018 tarihli ve 2017/2589 Esas, 2018/65 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek

suretiyle kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, incelemeye konu 20.03.2020 tarihli suç bakımından 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca erteleme kararı verilmeden doğrudan kamu davası açılmasının kanuna uygun olduğu, kovuşturma şartının gerçekleştiği gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi ve davanın esasını çözen beraat kararıyla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine "Sanık dava konusu 20.03.2020 tarihli suçu ilk defa işlediğinden hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi işlemi yapılması için karar kesinleştiğinde Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine" şeklinde karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2. Kabule göre de;

2. Kabule göre de;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında, "Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin sekizinci fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında; mahkemece kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile "beraat" kararı verilemeyeceği, beraat kararı verilmesi halinde bu suçtan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde mahkemece kovuşturma şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davası hakkında "durma" kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı verilmek üzere Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın "beraatine" karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2021/48 Esas, 2021/149 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1407, Karar No: 2012/1686, Tarih: 12.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/1407 E.  ,  2012/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bozkurt (Kastamonu) Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.11.2010 gün ve 104/101 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava konusu 129 ada 5, 130 ada 11 ve 13 parsellerin ortak miras bırakan ...’ten kaldığını, mirasçılar arasında taksimin yapılmadığını ileri sürerek davalıların yakın miras bırakanları ... adına kayıtlı tapuların iptaliyle ...’in tüm mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, dava konusu taşınmazların öncesinin ortak miras bırakan ...’e ait olduğunun doğru olduğunu, ancak, sağlığında yaptığı taksimle yakın miras bırakanları ...’e verdiğini, 130 ada 11 parsel üzerindeki binanın yakın miras bırakanları tarafından esaslı tamirattan geçirildiğini ileri sürerek davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir. Diğer davalı Mürüvet Mert ise yargılama oturumlarına katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine, dava konusu parsellerin tapu kayıtlarının iptaliyle ortak miras bırakan ...’in mirasçılık belgesine göre tüm mirasçıları adına miras payları oranında tesciline, 130 ada 11 parselin üzerindeki iki katlı kargir evin davalıların yakın miras bırakanı ...’e ait olduğunun tapunun beyanlar hanesine yazılmasına karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 129 ada 5, 130 ada 11 ve 13 parseller tapu ve vergi kaydına rastlanılmadığı, 20 yılı aşkın süreden beri zilyet ve tasarrufunda olduğu belirtilerek kadastro yoluyla 31.12.2007 tarihinde davalıların yakın miras bırakanı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Nüfus kayıtları ve mirasçılık belgelesine göre, taraflar, ortak kök miras bırakan ...’in mirasçılarıdırlar. Çekişme konusu taşınmazların tarafların ortak kök miras bırakanları ...’ten kaldığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dosya içeriğine, toplanan delillere, yerel bilirkişi ve tanık ifadelerine göre, öncesi ...’e ait olduğu sabit olan taşınmazların adı geçen miras bırakan tarafından sağlığında ya da ölümünden sonra tüm mirasçıların katıldığı geçerli bir taksimin varlığı kanıtlanamamıştır.

Bu belirlemeye göre uyuşmazlık konusu taşınmazlar üzerinde mirasçılık belgesine göre davacının miras hakkı mevcuttur. Dava, mirasçılar arasında görülen miras payının iptaliyle tescili isteğine ilişkin olduğundan, tüm mirasçıların oybirliği aranmaz. Başka bir anlatımla, bir mirasçı, diğer mirasçıların olurlarını almadan veya terekeye temsilci atanmadan, diğer mirasçı aleyhine kendi miras payının iptaliyle tescilini isteyebilir. Bu tür davalarda, diğer mirasçıların da adlarına miras paylarının tescil kararının verilebilmesi için her bir mirasçının harcını yatırmak suretiyle usulüne uygun olarak bağımsız dava açmaları gerekir. Dava açmış olan mirasçılardan bir ya da birkaçının davasına sadece dava dilekçesinin tebliği yoluyla katılmak suretiyle haklarında tescil kararı verilemez.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında, ortak miras bırakan ...’in dosya arasında bulunan mirasçılık belgesi gözönünde bulundurularak, mahkemece, sadece davacı ... Ellialtın’ın miras payı oranında iptal ve tescile karar verilmesi gerekirken, usulüne uygun dava açmayan diğer mirasçılar lehine de iptal ve tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır. Açıklanan bozma nedenlerine göre, davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları incelenmemiştir.

Diğer yandan, 6100 sayılı TMK.nun 24/1. maddesinde, “hakim, iki taraftan birinin talebi olmaksızın, kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre, bir kısım davalılar vekilince cevap dilekçesinde, bu yönde istekte bulunulmuş ise de, usulüne uygun olarak harcını yatırmak suretiyle dava ya da karşı dava açılmamıştır. Mahkemece usulünce açılmış bir davanın bulunmamasına rağmen, 130 ada 11 parsel üzerinde bulunan iki katlı kargir evin davalıların yakın miras bırakanları ...’e ait olduğuna ilişkin tapunun beyanlar hanesine şerh vermesine ilişkin kararı da usul ve yasaya aykırıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları tüm bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 268,85 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 12.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.