muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4458, Karar No: 2018/12162, Tarih: 21.11.2018

Kovuşturma aşamasında, sanığın iş yerinde ele geçirilen birer adet Bitkisel Sağlık Rehberi ve Tıbbi Bilgiler Rehberi adlı kitaplara ilişkin hak sahipliğini ispatlar nitelikte belgeler sunulmuş olmasına dayalı olarak katılma talebinde bulunan şikayetçi ...’nun kamu davasına katılmasına karar verilmiştir.

Uyuşmazlığa konu 5846 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri incelendiğinde, “Haklara Tecavüzün Önlenmesi” başlıklı 81/4. maddesi “Bandrol yükümlülüğüne aykırı ya da bandrolsüz olarak bir eseri çoğaltıp satışa arz eden, satan, dağıtan veya ticarî amaçla satın alan ya da kabul eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır” şeklinde olup aynı Kanun’un 81/13. maddesinde ise “Bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71 inci maddenin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi hâlinde, fail hakkında sadece 71 inci maddeye göre cezaya hükmolunur. Ancak, verilecek ceza üçte biri oranında artırılır” şeklinde özel içtima hükmüne yer verilmiştir. “Manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz” başlıklı 71/1. maddesi ise “Bir eseri, icrayı, fonogramı veya yapımı hak sahibi kişilerin yazılı izni olmaksızın işleyen, temsil eden, çoğaltan, değiştiren, dağıtan, her türlü işaret, ses veya görüntü nakline yarayan araçlarla umuma ileten, yayımlayan ya da hukuka aykırı olarak işlenen veya çoğaltılan eserleri satışa arz eden, satan, kiralamak veya ödünç vermek suretiyle ya da sair şekilde yayan, ticarî amaçla satın alan, ithal veya ihraç eden, kişisel kullanım amacı dışında elinde bulunduran ya da depolayan kişi hakkında bir yıldan beş yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.” şeklinde düzenlenmiştir. Anılan Kanun maddeleri incelendiğinde, 71/1. ve 81/4 maddelerinde sayılan suçların seçimlik hareketli suçlar olduğu ve gerek 81/4. maddesi ve gerekse de 71/1. maddesinde suçun faili bakımından herhangi bir sınırlandırmaya yer verilmediği görülecektir. Dolayısıyla her iki kanun maddesinin uygulanmasında suçun failinin herkes olabileceğinin kabulü gerekmektedir. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun benzer bir hüküm nedeniyle 16.01.2018 tarih, 2017/19-153 Esas, 2018/1 Karar sayılı ilamında da suçun özgü suç mahiyetinde olmadığı, herkes tarafından işlenebilecek bir suç olduğu ve anılan Kanun’un 81/13. maddesinde bahsi geçen "Bandrol yükümlülüğüne aykırı" ibaresinin "Bandrolsüz" ifadesini de kapsayıcı nitelikte bulunduğu kabul edilmiştir.

5846 sayılı Kanun'un 75. maddesine göre ise 71. ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikâyete bağlıdır ve hak sahibinin şikayetçi olması durumunda bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçuna konu eserin aynı zamanda şikâyete konu edilen eser ile aynı eser olması hâlinde anılan Kanun’un 81/13. maddesinde düzenleme altına alınan bu özel içtima hükmünün uygulanması gerekmektedir. Nitekim bu husus öğretide de kabul edilmektedir.

5846 sayılı Kanun'un 75. maddesine göre ise 71. ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikâyete bağlıdır ve hak sahibinin şikayetçi olması durumunda bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçuna konu eserin aynı zamanda şikâyete konu edilen eser ile aynı eser olması hâlinde anılan Kanun’un 81/13. maddesinde düzenleme altına alınan bu özel içtima hükmünün uygulanması gerekmektedir. Nitekim bu husus öğretide de kabul edilmektedir.

Yapılan açıklamalar ışığında uyuşmazlığa konu somut olayda; hak sahibi olan katılanın dava konusu kitaplarla ilgili olarak hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmesi ve sanıktan şikayetçi olması, 5846 sayılı Kanun’un 81/13. fıkrasında düzenlenen özel içtima hükmü ve aynı Kanun’un 71/1. maddesinde düzenlenen manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçu ile 81/4. maddesinde düzenlenen suçun herkes tarafından işlenebilen bir suç niteliğinde olması ve özgü suç olarak kabulünün mümkün bulunmaması karşısında, sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 81/13 maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 71/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken hukuki nitelendirmede hataya düşülerek, bandrolsüz kitapları iş yerinde satan sanığın bandrol yükümlüsü olmadığından bahisle yerinde görülmeyen ve yasal olmayan gerekçeyle 5846 sayılı Kanun’un 81/4. maddesi ile ceza tayini

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yeniden yapılacak yargılamada CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3806, Karar No: 2019/5959, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3806 E.  ,  2019/5959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14264, Karar No: 2014/665, Tarih: 22.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/14264 E.  ,  2014/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma, göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17612, Karar No: 2012/954, Tarih: 24.01.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/17612 E.  ,  2012/954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın idaresindeki otomobil ile Mezitli Vipol ışıklı kavşağına yaklaştığında gidişine göre yolun sol tarafından sağ tarafına üç kızı ile birlikte karşıdan karşıya geçmekte olan şikayetçi ...'a çarpması şeklinde gelişen olayda, keşif sonucu trafik polisi tarafından düzenlenen 06.03.2008 tarihli bilirkişi raporunda sanığın kavşağa ve yaya geçitlerine yaklaşırken hızını azaltmamakla kazanın oluşumunda tam kusurlu olduğu belirtilmiş ise de; anılan bilirkişi raporunun olay mahallinde yaya geçidi bulunup bulunmadığı, çarpma noktasının yaya geçidi üzerinde, kavşak başında, kavşak içersinde, kavşağı geçtikten sonra mı olduğu, çarpma noktasının yaya kaldırımına ve ışıklı kavşağa uzaklığı, çarpma anında trafik ışıklarının konumu, çarpmadan sonra aracın kaç metre mesafede durduğu hususlarında açıklık içermemesi ve sanığın trafik ışıklarının yeşile döndüğünü görmesi üzerine hız kesmeksizin seyrine devam ettiği sırada hareket halindeki araçların arasından aniden yola çıkan mağduru korna ile uyardığı ve fren yaptığı halde mesafe kısa olduğundan çarpmak zorunda kaldığını beyan etmesi karşısında, sanık, mağdur ve bildirecekleri tanıklar hazır olacak şekilde, mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle yeniden keşif yapılıp olayın meydana geliş şekli ve çarpma noktası kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlendikten ve tarafların kusur durumu tereddütsüz şekilde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, salt dosyada mevcut sanık ve mağdur beyanları nazara alınarak, herhangi bir ölçüm yapılmaksızın çarpma noktasının gösterildiği ve yayanın kazanın oluşumunda kusurlu olup olmadığının 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 68 ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 138. maddelerine göre değerlendirmeye tabi tutulmadığı yetersiz bilirkişi raporuna itibarla sanık tam kusurlu kabul edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kararın gerekçesinde dosyada mevcut olduğu belirtilmesine karşın, mağdura ait kesin doktor raporunun dosya içersinde bulunmaması karşısında, mağdurun kesin doktor raporu mevcutsa aslı ya da onaylı örneğinin dosyaya konulması gerektiğinin gözetilmemesi, mağdurun kesin doktor raporu mevcut değilse; mağdurun soruşturma aşamasında alınan 01.08.2007 tarihli beyanında kaza sonucu iki kaburgasında kırık olduğunu ifade ettiği halde, mağdur hakkında Mersin Devlet Hastenesi Acil Servisi tarafından düzenlenen 12/07/2007 tarihli raporda mağdurun ../.

hayati tehlike geçirmeksizin kafasının arka kısmında 2\*3cm'lik ödemli saha oluşacak şekilde yaralandığı ve kesin raporunun 24 saat sonra verileceğinin belirtilmiş bulunması karşısında, mağdurun kesin raporu temin edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, sanığın mağduru vücudunda kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği kabul edilerek sanığa hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca arttırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10322, Karar No: 2015/11216, Tarih: 05.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/10322 E.  ,  2015/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/346922

MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2012

NUMARASI : 2008/452 Esas, 2012/483 Karar

SUÇ : Tefecilik, tehdit ve açığa imzanın kötüye kullanılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan açılan dava yönünden, şikayetçi Hazine'nin suçtan zarar gören sıfatını taşımaması, aynı suçtan hakkında düşme kararı verilen sanık A.. D..'ın müdafiin vekalet ücreti açısından bu hükmü temyiz hakkının olmaması ve bu sanık hakkında tehdit suçundan açılan bir dava ve kurulan bir hüküm bulunmaması karşısında, her iki suça yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi nazara alınarak 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin, tefecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık A.. D.. müdafii ve şikayetçi Hazine vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazine'nin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraet eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme karşısında, beraatine karar verilen ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık A.. D.. lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık A.. D.. müdafii ve şikayetçi Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1057, Karar No: 2011/6484, Tarih: 31.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1057 E.  ,  2011/6484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,2256 ada 6 sayılı imar parselindeki miras bırakanlarına ait payların önce bedele dönüştürüldüğünü, sonrasında da davalıya maledildiğini ileri sürerek 1/2 pay yönünden tapu iptali-tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının ediniminin yasaya aykırılık taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 31.05.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ... geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişme konusu taşınmazın dayanağını teşkil eden idari işlem halen ayakta bulunduğuna ve davacının bedele yönelik isteğini davalı belediyeye karşı ayrıca ileri sürülebileceğine göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden davacı vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının karşı taraftan alınmasına ve aşağıda yazılı 1,25.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan 1.25 TL.bakiye onama harcının da davalıdan alınmasına, 31.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3805, Karar No: 2019/5958, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3805 E.  ,  2019/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yargılamanın yenilenmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 374 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. İBK 23.05.1956 gün ve 8/9 sayılı Kararında da yargılamanın yenilenmesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

İlk derece mahkemesince yargılamanın iadesi talebinin reddine ilişkin kararının, bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Dava dosyasında 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3. maddesinin ve bu meyanda anılan maddenin 2. fıkrasının uygulanmasını gerektirir nitelikte bir kararın temyiz incelemesinin yapıldığını gösterir bilgi-belgeye rastlanılmadığı, diğer bir ifadeyle, söz konusu hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı anlaşılmakla, iş bu karara karşı yapılacak kanun yolu başvurusu, istinaf yoludur.

Bu nedenle karar tarihi itibarı ile temyize tabi olmayıp, istinaf denetimine tabi olan karara karşı yapılan kanun yolu başvurusunun değerlendirilmesi için dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere, ilk derece mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12822, Karar No: 2015/15182, Tarih: 28.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/12822 E.  ,  2015/15182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, inşaat ustası olduğunu, 2009 yılının ekim ayında daha önceden tanıdığı ... ...'ün gireceği inşaat ihalesi için teminat olarak gösterilmek ve ihaleyi kazandıktan sonra iade edilmek üzere kayden maliki olduğu 3624 ada 21 parsel sayılı taşınmazdaki 15 no'lu bağımsız bölümü 22/10/2009 tarihinde ... Ltd. Şti.'ne devir ettiğini, ... ... ve ... ...'ın yönlendirmesi nedeniyle muhasebe işlemlerinde sorun çıkmaması için satış nedeniyle makbuz imzalayarak taraflara verdiğini, taşınmaz devir işlemine rağmen inşaat işine başlanılmadığını, en son 2010 yılı ocak ayında ... ... isimli şahsın yanına gelerek dava konusu bağımsız bölümü satın aldığını ve meskeni boşaltmasını istediğinde hile ile kendisinden alınan bağımsız bölümün muvazaa ile ... ...'e devir edildiğini ileri sürerek dava konusu 15 no'lu bağımsız bölümün davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile kendi adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., iddiaların aksine ... ... ve ... ... ile davacı arasındaki ilişkiyi bilmediğini ve bilebilecek durumda olmadığını, dava konusu bağımsız bölümün satış ilanını gördüğünde davacı ve ailesinin de dava konusu meskende bulunduğu bir sırada meskeni gezip gördükten sonra bedelini ödeyerek satın aldığını, ayrıca kötü niyetli olduğunu davacının ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Metal şirketi, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı ...'in tapu kayıtlarına güvenen iyi niyetli 3. kişi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .......... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle son kayıt malikinin iyi niyetli olması, ilk kayıt malikinden de tazminat talep edilmemiş olması gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.00 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20135, Karar No: 2017/15623, Tarih: 08.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20135 E.  ,  2017/15623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ..... Mahalle 260 ada 8 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11387, Karar No: 2014/18277, Tarih: 29.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/11387 E.  ,  2014/18277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, hüküm fıkrasının harca ilişkin (2) numaralı bendinde, davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine karar verildiği halde, (3) numaralı bendinde, davacının bu dosya için yaptığı 24.30 TL başvuru harcının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Harçlar Kanunu uyarınca davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı Bakanlığın harçla sorumlu tutulmuş olması hatalıdır. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenle, hüküm fıkrasının (3) numralı harca ilişkin bendin silinmesine ve hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 29/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.