muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3922, Karar No: 2024/5983, Tarih: 04.09.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilince davalı ... Sicil Müdürlüğüne 17.06.2020 tarihli dilekçe ile adlarının sicilden silinmesi ve davacı ...'un şirket yetkilisi sıfatının sicilden terkin edilerek başvuruya konu devir işleminin sicile tescil edilmesinin talep edildiği, davalı tarafından 26.05.2021 tarihli yazı ile bahse konu hisse devir işleminin re'sen tescil ve ilan edilmesi söz konusu olmadığından dolayı şirket adresine ve şirket hisselerine devralan ...'a yazılan davet yazılarının bila tebliği olduğu ve bahse konu hisse devri için herhangi bir başvurunun bulunmadığının bildirildiği, böylelikle tescil işleminin tamamlanmadığı, dava ise 6102 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinde belirlenen 8 günlük hak düşürücü süre içerisinde 02.06.2021 tarihinde açıldığı,Ticaret sicil memurluğu kararlarına karşı ancak ilgililer itiraz edebileceği, Ticaret Sicil Yönetmeliği’nin 22 nci maddesinde ve 6102 sayılı Kanun'un 28 inci maddesi gereğince şirket ortağının ise ilgili sıfatı bulunmadığı, buna göre davacıların müdürlüğün sona erdiğinin tesciline ilişkin talep yönünden işbu davada aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığından mahkemece davacıların müdürlüğün sona erdiğini teciline ilişkin talep yönünden ilgili sıfatına sahip olmadıklarından işbu davayı açamayacaklarından aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gözetilerek davanın bu talep yönünden usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği, ancak davacıların pay devrinin tescil ve ilanına ilişkin talep yönünden yapılan değerlendirmede ise; Ticaret Sicil Yönetmeliği'nin 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasında esas sermaye paylarının geçişinin tescili için şirket müdürlerinin süresi içinde ilgili müdürlüğe başvuruda bulunmaması halinde ayrılan ortağın, esas sermaye payının devrine ilişkin noter onaylı devir sözleşmesini ibraz etmek kaydıyla, bu paylarla ilgili olarak adının sicilden silinmesini isteyebileceğinin düzenlendiği, her ne kadar davacılar vekili tarafından 17.06.2020 tarihli dilekçe ile davalıya pay devrinin tescili hususunda başvuruda bulunulduğu ve dilekçe ekinde limited şirket pay devri sözleşmesi ve ortaklar kurulu kararının yer aldığı yazılmış ise de söz konusu belgelerin asıllarının veya noter onaylı devir sözleşmelerinin davalı sicile ibraz edildiğine ilişkin dosyada delil bulunmadığından bu talep yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan davalının istinaf itirazlarının kabulüne ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, pay devrinin tescil ve ilanına ilişkin talebin esastan reddine, müdürlük yetkisinin bulunmadığına tescil ve ilanına ilişkin talebin usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi heyeti raporunda 19.01.2017'de pay sahibi olan üç davacının, paylarının tamamını davalı ...'a devretmek üzere devir sözleşmesi akdettikleri, böylelikle şirketin paylarının %100'ünün tek ortak davalı olacak şekilde ...'a devredilmesi sözleşme akdedildiği hususunda bir ihtilaf bulunmadığının tespit edildiğini, ilk derece mahkemesinin 16.02.2022 tarihli duruşmasında davalı ...'ın da şirketi devraldığını beyan ettiğini, gerek taraflar arasında gerek ise istinaf incelemesinde şirketin devrinin gerçekleştiğine ilişkin olarak herhangi bir muaraza bulunmadığını, hukuka uygun devir prosedürü mukabilinde müdürlük ve ortaklık sıfatından yoksun olduklarından ilgili sıfatının aranmasının bu dosya bakımından uygun olmadığını, kaldı ki hukuki anlamda zarara uğradıklarından ilgili olmadığından bahisle aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığına yönelik karar vermenin açıkça hukuka aykırı olduğunu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 10.03.2008 tarih, 2007/1265 E. ve 2008/2831 K. sayılı ilamı kapsamında pay devri yapılsa dahi müdürlük sıfatının devrine dair bir karar alınmadan müvekkillerin müdürlük sıfatlarının sona ermeyeceği ve kanunda belirtilen muhtelif sorumluluklara ilişkin yükümlülüklerinin devam edeceğinin de izahtan vareste olduğunu, pay devrinin yanında, şirket ortaklar kurulu kararında belirtilen müvekkillerin müdürlük sıfatının sona ererek şirket müdürünün ...'a ait olduğuna dair karar tescil edilmeden müvekkilin bu mesuliyetlerinin ortadan kalkmayacağını, halen ticaret sicil kayıtlarında müdürlük sıfatı devam eden ve birçok cezai ve idari müeyyide ile karşılaşan müvekkillerin müdürlük sıfatını ...'a devrettiklerinin tescilini istemekte hukuki yararlarının ve aktif dava ehliyetlerinin bulunduğunu, müdürlük sıfatı sona ... müvekkillerin müdürlük sıfatının sona erdiğine ve şirket müdürünün ortaklar kurulu kararında belirtildiği üzere ... olduğunun tespitine karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; limited şirket hisse devrinin ve müdürlük sıfatının sona erdiğinin tespitiyle ticaret siciline tescil ve ilanına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 28, 34, 38, 595 inci ve Ticaret Sicil Yönetmeliği’nin 22 ve 103 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Kanun'un 28, 34, 38, 595 inci ve Ticaret Sicil Yönetmeliği’nin 22 ve 103 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1779, Karar No: 2014/5635, Tarih: 15.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1779 E.  ,  2014/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2011/255-2013/210

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı yüklenici ile Ankara ili, ..... ilçesi, 26340 ada 6 parsel sayılı taşınmaz malikleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkillerinden E.. B.., S.. E.., F.. B.. ve A.. S..'ün arsa sahiplerinden olup sözleşmeye ve miras hükümlerine göre bağımsız bölüm sahibi olduklarını, diğer davacıların ise, arsa sahiplerinden veya yükleniciden bağımsız bölüm satın almak suretiyle temlik hükümleri uyarınca onların yasal halefleri durumunda olduklarını, anılan taşınmaz üzerinde bina yapıldığını, yüklenicinin bir kısım eksikliklerle birlikte 28.02.2007 tarihinde iskân ruhsatı aldığını, sözleşmenin 12/6. maddesince yüklenicinin çatı katı yalıtımı için, çatı iç kısmına izocam tatbik ettirmek zorunda olduğunu, yüklenici tarafından yaptırılan istinat duvarının projesine, fen ve sanat kurallarına uygun olmadığını, duvarın bombe yaptığını, duvar ile dolgunun arasının açıldığını, can ve mal güvenliği açısından tehlike yarattığının bilirkişi raporuyla sabit olduğunu, mevcut eksik ve ayıplardan yüklenicinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak kaydıyla İ. M., Z.T.A. ve İ.B. için ayrı ayrı 1.000,00 TL, E.. B.., S.. E.., F.. B.., Y.. S.., T.. E.. ve A.. S.. için ayrı ayrı 1.200,00 TL olmak üzere toplam 10.200,00 TL'nin yapı kullanım izin tarihi olan 28.02.2007 tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile arsa payları oranında davacılara ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili yükleniciden taşınmaz satın alanlar yönünden davanın Tüketici Mahkemesi'nde, eser sözleşmesine dayanan arsa sahipleri yönünden Ticaret Mahkemesi'nde bakılması gerektiğini, arsa sahiplerinden taşınmaz satın alanların ise müvekkili yükleniciye karşı dava ehliyeti bulunmadığını, dava konusu binanın iskân ruhsatı bulunduğunu, taşınmazda eksik ve ayıp bulunmadığını, işlerin tamamlanması için talep edilen bedelin fahiş olduğunu, tazminat davası için gerekli olan unsurların bulunmadığını, faiz talebi ve oranının yerinde olmadığını, müvekkilinin temerrüde düşürülmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; bir kısım davacı ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, davalı yüklenici tarafından 28.02.2007 tarihinde iskân ruhsatı alındığı, dava konusu bina ile sağ tarafındaki apartman arasındaki istinat duvarının fen ve sanat kurallarına göre inşa edilmediği, duvar imalatında gizli ayıp bulunduğu, davalının ağır kusurunun olduğu, gizli ayıbın giderilme giderinin 7.505,64 TL olduğu, davacılardan İ..M.., İ.. B.. ve Z. T. A.. taşınmazı yükleniciden almaları ve tüketici olmaları nedeniyle Tüketici Mahkemesi'ne talepte bulunmaları gerektiği, bu davacılar yönünden dosyanın önce tefrik edilip, sonra görevsizlik kararı verildiği, diğer davacıların ayıplı imalat nedeniyle hisselerine göre her biri için 870,22 TL olmak üzere toplam 5.221,22 TL'yi davalıdan talep etmekte haklı oldukları, davacıların davalıyı ihtarname ile temerrüde düşürmediğinden alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile 5.221,22 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp hisseleri oranında davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz istemi yönünden;

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.820,00 TL'dir.

Dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin talepler saklı tutularak davacılar İ.. M.., Z. T. A. ve İ. B. ayrı ayrı 1.000,00 TL, davalılar E.. B.., S.. E.., F.. B.., Y.. S.., T.. E.. ve A.. S..'den ayrı ayrı 1.200,00 TL olmak üzere toplam 10.200,00 TL'nin tahsili istenilmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5.221,22 TL'nin davalıdan tahsili ile hisseleri oranında davacılar E.. B.., Y.. S.., S.. E.., A.. S.., T.. E.., F.. B..'e verilmesine karar verilmiştir. Davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan ve objektif dava birleşmesinde her dava bağımsız olduğundan, kesinlik sınırının toplam miktara göre değil, anılan her bir davacı bakımından ayrı ayrı ele alınması gerekmektedir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin anılan davacıların her birine yönelik temyiz isteminin ayrı ayrı reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

YHGK'nın 16.03.2005 tarih ve 9-117 E, 151 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere; HUMK'nın 427/3. maddesine göre, alacağın bir kısmının dava edildiği durumlarda kesinlik sınırı, alacağın tamamına göre belirlenir. Kısmi davada verilen hükmün kesin olup olmadığı (temyizinin ya da karar düzeltme isteminin mümkün bulunup bulunmadığı) konusunda değerlendirme yapılabilmesi için, alacağın tamamının ne miktarda olduğunun ya doğrudan davacıdan sadır olmuş açık ve bağlayıcı bir beyana dayalı olarak bilinmesi ya da mahkemece bu yönde bir belirleme yapılmış olması gerekir. Davacı tarafça dava dilekçesinde alacağın, dayanılan tespit raporundaki 17.180,00 TL'nin çok üstünde olduğu belirtilerek kısmi dava açılmış ve 31.01.2013 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, eksik işin 34.220,00 TL'ye giderildiği beyan edilmiş olup, hükmedilen miktar temyize getirildiğinden, karar temyizi kabil olup, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

b)Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik ve ayıplı iş giderim bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Davacı tarafça ayıplı yapılan istinat duvarı dışında, davalı yüklenicinin sözleşme gereği yapması gereken çatı arası izocam imalat bedelinin de tahsili istenmiş olup, anılan imalatın dava tarihinden sonra davalı tarafça tamamlandığı anlaşıldığından, konusuz kalan bu talep yönünden, davanın açılmasına sebebiyet veren davalının, yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken, bu istemin, davanın reddi kapsamında değerlendirilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Öte yandan, davacılar vekilince bilirkişi raporuna teknik nitelikte itirazlar ileri sürülmüş ve mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınmış ise de, ek bilirkişi raporunda, davacılar vekilinin itirazlarının cevaplandırılmadığı, tespit raporundaki bulgulara yer verilerek, ilk raporda belirlenen değerlerin yazılmasıyla yetinildiği görülmüştür.

Öte yandan, davacılar vekilince bilirkişi raporuna teknik nitelikte itirazlar ileri sürülmüş ve mahkemece bilirkişi kurulundan ek rapor alınmış ise de, ek bilirkişi raporunda, davacılar vekilinin itirazlarının cevaplandırılmadığı, tespit raporundaki bulgulara yer verilerek, ilk raporda belirlenen değerlerin yazılmasıyla yetinildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK'nın 266/1. (1086 sayılı HUMK'nın m. 275. ) maddesi "Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü içermektedir. Aynı Kanun'un 282. (1086 Sayılı HUMK’nın m. 286.) maddesinde belirtilen bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı ve hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği hükmü, HMK'nın 281. (HUMK'nın m. 283.) madde hükmü uyarınca bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor ya da sözlü açıklama alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği şeklinde anlaşılmalıdır. Bu durumda mahkemece, davacılar vekilinin teknik nitelikteki itirazlarını karşılayan ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli bir ek ya da yeni bir bilirkişi raporu alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,(2-b)numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4081, Karar No: 2020/3051, Tarih: 24.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/4081 E.  ,  2020/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraflar arasında görülüp kesinleşen önceki davada tespit edilen bedelden fazla tespit edilen bedel düşülmek suretiyle ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4214, Karar No: 2018/283, Tarih: 11.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/4214 E.  ,  2018/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Temyiz talebinin reddine dair ek karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu davası açıldıktan sonra CMK’nun 237 ve devamı maddeleri hükümlerine göre katılma talebinde bulunmamış ve katılan sıfatını kazanıp temyiz yetkisini elde etmemiş olan Mağdur ... vekilinin temyiz isteminin reddine dair 09/02/2016 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olması nedeniyle Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2016 tarih ve 2015/160 - 2016/27 sayılı ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23923, Karar No: 2018/19396, Tarih: 25.10.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/23923 E.  ,  2018/19396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, 27/10/2000-14/04/2011 tarihleri arasında davalı nezdinde Genel Müdür Yardımcısı olarak çalıştığını, son ücretinin aylık brüt 12.500,00 TL. olduğunu, davalı tarafça haksız yere işten çıkartıldığını, bu sebeple davalı aleyhine işe iade davası açtığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının davalı şirketi en üst düzeyde temsil ettiğini, iddiaları kabul etmediklerini, davacının görevini gereği gibi yapmadığını, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dosya kapsamına uygun son bilirkişi raporunun hükme esas alındığı, ... 1. İş Mahkemesi'nin 2011/277 Esas sayılı dosyasının tetkikinde davacının davalı aleyhine açtığı işe iade davası sonucunda, 01/08/2012 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verildiği, davalının temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesi ilamında özetle; Genel Müdür Yardımcısı pozisyonunda çalışan işveren vekili olan davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı, davanın reddi gerektiğinden bahisle kararın bozularak ortadan kaldırılmasına ve davanın reddine karar verildiği, eldeki dosya kapsamında göre davacının davalı şirket nezdinde 10 yıl 5 ay 17 gün çalıştığı, iş akdinin feshinin tazminat gerektirmeyecek şekilde olduğunu ve işçililik alacaklarını ödediğini ispat yükünün davalı-işverene düştüğü ama dosyaya savunmayı destekler mahiyette delil dosyaya ibraz edilmediği, hak etmiş olduğu işçilik alacaklarının zamanında ve tam olarak ödenmediği, iş aktinin davalı-işveren tarafından feshedildiği, talep edilen fazla mesai ve genel tatil alacağına davacının hak kazandığı, ödemeyi ıspat yükü davalının yerine getiremediği, mücerret savunmaya itibar edilemeyeceği, bu itibarla (üst düzey yönetici olması itibari ile ... saatlerinin esnekliği de nazara alınarak, talep konusu fazla mesai, genel tatil ücreti alacağının 1/2 hakkaniyet indirimi yapılmak sureti ile) sübut bulan davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekti gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.