muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8034, Karar No: 2012/7065, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/8034 E.  ,  2012/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Susurluk Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.06.2010 gün ve 2010/80 Esas, 2010/152 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in hükümden sonra 03.05.2012 tarihinde öldüğü, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davalarının sanığın ölümü nedeniyle DÜŞMESİNE, 21.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18884, Karar No: 2017/13196, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18884 E.  ,  2017/13196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1588, Karar No: 2012/19101, Tarih: 19.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1588 E.  ,  2012/19101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : TCK'nın 89/1, 3-b; 2918 sayılı Kanunun 119/1. maddesi uyarınca neticeten mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine,bozma sebepleri dışında, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın, katılana, yönetimindeki araçla asli ve tam kusurlu olarak ,yaya kaldırımında çarparak onun hayati tehlike geçirecek ve en ağır derecede kemik kırılması ve bir ayağının kaybıyla sonuçlanacak şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda, olayın oluş şekli, sanığın kusuru ve meydana gelen zararın ağırlığı ile bağdaşmayacak şekilde temel cezanın asgari hadden tayini,

2- 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca iddianamede yer almayan 5237 sayılı TCK'nın 89/3-b. maddesinin uygulanabilmesi için sanığa ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suç tarihi itibariyle sanığın sürücü belgesinin 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi yerine uygulanma imkanı kalmayan 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 119/1. maddesi gereğince geri alma kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince aynı Kanunun 326. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunması şartıyla BOZULMASINA, 19/9/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10443, Karar No: 2014/4163, Tarih: 12.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10443 E.  ,  2014/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücreti kısmının çıkarılmas,ı diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle çoğunluğun tenkit ve düzelterek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2008/21099, Karar No: 2010/4333, Tarih: 25.03.2010

10. Hukuk Dairesi 2008/21099 E., 2010/4333 K.

**10. Hukuk Dairesi 2008/21099 E., 2010/4333 K.**

**- PRİMLERİN ÖDENMESİ

- SİGORTALILARIN KAYIT VE TESCİL YAPTIRMA ZORUNLULUĞU**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 79 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 24 ]

- 1479 S. ESNAF VE SANATKARLAR VE DİĞER BAĞIMSIZ ÇALIŞANL... [ Madde 25 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 7 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 9 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 20 ]

- 2926 S. TARIMDA KENDİ ADINA VE HESABINA ÇALIŞANLAR SOSY... [ Madde 5 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava, ziraat odası kaydına istinaden Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, tarım ya da esnaf Bağ-Kur ayrımı yapılmaksızın, 2001 den beri devam eden ziraat odası kaydına istinaden davacının 23.07.2001 - 07.12.2007 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Alparslan Koçak tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

2926 sayılı Kanun yönünden; sigortalılık hak ve yükümlülüğü tescille başlar. Anılan kanunun 5. maddesi "2 nci madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yılbaşından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7 nci maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlar" hükmünü içermekte olup; davacının bu kanun kapsamında tescil başvurusu bulunmadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

2926 sayılı Kanunun re'sen tescil ile ilgili 9. maddesinde yer alan "Bu kanuna göre sigortalı sayılanlardan, sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren üç ay içinde Kuruma kayıt ve tescillerini yaptırmayanların tescil işlemleri kurumca re'sen yapılır" hükmünün açıkça 2. maddeye göre Kanun kapsamında sayılan sigortalıların Kurumca re'sen tescil edilmeleri zorunluluğunu öngördüğü anlaşılmaktadır. Kaldı ki 5. maddede Tarım Bağ-Kur sigortalılığının zorunlu olduğu, sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağı ifade edilmiştir.

2926 sayılı Kanuna tabi kişilerce 36. maddede sayılan kurum, şirket, işletme veya gerçek kişilere satılan ürün bedellerinden prim borcuna mahsuben %1 oranında kesinti yapılması ve bu kesintilerin anılan gerçek ve tüzel kişilerce ertesi ayın 20.

günü akşamına kadar Bağ-Kur'a intikal ettirilmesi gerekir. İşte bu bağlamda sigorta primlerinin, ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle, tahsili halinde kişinin yukarda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda tescil işleminin bu tevkifat tarihinde gerçekleştiğinin kabulü gerekir.

günü akşamına kadar Bağ-Kur'a intikal ettirilmesi gerekir. İşte bu bağlamda sigorta primlerinin, ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle, tahsili halinde kişinin yukarda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda tescil işleminin bu tevkifat tarihinde gerçekleştiğinin kabulü gerekir.

Bu kapsamda davacının ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsil edilmiş herhangi bir prim kaydı bulunup bulunmadığı araştırılmış değildir. Öncelikle, davacının davaya konu dönemde herhangi bir Kurum, şirket, işletme veya gerçek kişiye tarımsal ürün satıp bu ürün bedelinden Bağ-Kur'a prim tevkifatı yapılıp yapılmadığı, tevkifatı yapan özel şirket ya da gerçek kişi ise tevkifatın Bağ-Kur'a intikal edip etmediği usulünce araştırılmalıdır. Herhangi bir ürün teslim edilmediği veya teslim edilen ürün bedellerinden Bağ-kur prim tevkifatı yapılmamış olduğunun anlaşılması halinde tescilin gerçekleşmiş olduğundan söz edilemeyeceğinden, salt tarımsal faaliyetin süregeldiğinden bahisle geriye dönük olarak sigortalılık tescili yapılamaz. Zira 1479 sayılı Esnaf Bağ-Kur ve 2926 sayılı Tarım Bağ-Kur Kanunlarında 506 sayılı Kanunun 79 maddesine paralel herhangi bir düzenleme bulunmadığından anılan yasalar çevresinde geriye yönelik hizmet tespiti suretiyle sigortalılık kazanılmasına da yasal olanak yoktur.

1479 sayılı Kanun yönünden ise; uyuşmazlığa ve dolayısıyla hükme konu dönemde yürürlükte bulunan 1479 sayılı Kanunun, gerek bilahare Anayasa Mahkemesince tüm maddeleriyle iptal edilen 619 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve gerekse 02.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Kanunla değişik 24. maddesi ile 25. maddesinde, anılan kanun kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının koşulları ve bu sigortalılığa yasal karine sayılan olgular belirtilmiş olup, sigortalılığın temel ve ön koşulu "kendi nam ve hesabına bağımsız çalışma" olgusudur. Ancak, bu ana koşulun gerçekleşmesi tek başına yeterli olmayıp, "ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefiyeti, gelir vergisinden muaf ise Esnaf ve Sanatkâr Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun kaydı" bulunması gereklidir.

Bu bilgiler ışığı altında, bakkallıktan dolayı vergi kaydına istinaden 24.02.2003 tarihinde 1479 sayılı Kanun kapsamında Bağ-Kur tescili yapılan davacının, söz konusu sigortalılığı vergi kaydıyla uyumlu şekilde 13.07.2004 tarihinde sonlandırılmıştır. Davacının sigortalılık başlangıcı 23.07.2001, sonu 07.12.2007 tarihi olmak üzere kesintisiz sigortalı olduğunun tespitini istediği nazara alınarak; anılan dönemde kendi nam ve hesabına bağımsız çalışması ile ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefiyeti, gelir vergisinden muaf ise Esnaf ve Sanatkâr Sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluş kaydı olup olmadığı usulünce

araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu konuda araştırma yapmaksızın yazılı gerekçe ile davanın kabulü isabetsizdir.

araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu konuda araştırma yapmaksızın yazılı gerekçe ile davanın kabulü isabetsizdir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1173, Karar No: 2014/850, Tarih: 05.11.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1173 E.  ,  2014/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2013/13 E-2013/163 K.

Taraflar arasındaki “oda yönetim kurulu üyelerinin görevlerine son verilmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Osmaniye 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 16.04.2012 gün ve 2012/67 E-2012/262 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesi'nin 11.10.2012 gün ve 2012/5697 E-2012/11000 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, oda yönetim kurulu üyelerinin görevine son verilerek yerlerine yenilerinin seçilmelerine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davanın kabulüne dair verdiği karar davalılar vekilinin temyizi üzerine, Özel Daire’ce bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmü, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme kararı ve ekleri temyiz incelemesi için gönderilmiş ise de yapılan incelemede; oda meclisi eski başkanı olan M..K..’in elde görülmekte olan davaya ilişkin katılma (müdahale) isteğinin, yerel mahkemece ara kararı ile reddine karar verildiği, ilk karar ile direnmeye ilişkin gerekçeli kararın bu kişiye tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir bilgi veya belgeye rastlanamamıştır.

Öte yandan, dosyada davacı C.Başsavcılığı’na çıkartılan tebligatların kalem personeline (C.Başsavcılığı Yazı İşleri Müdür Vekiline) tebliğ edildiği görünmektedir.

Hukuk Genel Kurulu'nda yapılan görüşmede işin esasının incelenmesine geçilmeden önce; az yukarıda vurgulanan katılma istemi mahkemece ara kararı ile reddedilen kişiye tebliğ edilmesi gerekip gerekmediği; ayrıca davacı C.Başsavcılığı’na yapılan tebliğ işleminin geçerli olup olmadığı; varılacak sonuca göre, C.Başsavcılığı’na usulüne uygun tebliğ işleminin yapılabilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekip gerekmediği usulü önsorunlar olarak tartışılıp değerlendirilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, müdahale isteğinde bulunulması üzerine mahkemece bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi zorunludur. Müdahale isteğinin reddine ilişkin olarak verilen ara kararı aleyhine (bu karar nihaî kararlardan bulunmadığından) ancak hüküm verildikten sonra müdahale talebi reddedilen kimse, sırf ret kararına münhasır olmak üzere tek başına temyiz yoluna başvurabilir. Doktrinde ittifakla kabul edilen görüş budur. Bu görüşün uzun yıllardır uygulamada da paylaşıldığı gözlenmektedir (HGK’nun 16.11.1955 gün ve E:7/83, K:84; 11.11.1981 gün ve E:1980/11-2751, K:1981/737; 26.12.2012 gün ve E:2012/12-570, K:2012/1379; 11.09.2013 gün ve E:2013/6-85, K:2013/1076; 30.04.2014 gün ve E:2013/23-1012, K:2014/560 sayılı ilamları).

Öte yandan, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Cumhuriyet Başsavcılığına Tebligat” başlığını taşıyan 43.maddesi; “Cumhuriyet Başsavcılığına yapılacak tebligat, tebliğ olunacak varaka aslının kendisine gösterilmesiyle olur. Bu tebliğ bir mehile başlangıç olacaksa, Cumhuriyet Başsavcısı gösterildiği günü varakanın aslına işaret ve imza eder.” hükmünü içermektedir.

Bu hükme koşut olarak, Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 65.maddesinde ise; “Cumhuriyet başsavcılığına yapılacak tebligat, tebliğ olunacak evrak aslının gösterilmesi ya da elektronik ortamda gönderilmesi suretiyle yapılır. Tebligatın belgelendirilmesi için, elektronik ortamda güvenli elektronik imzalı olarak gönderilen evrak hariç olmak üzere Cumhuriyet savcısı tarafından evrak aslına "Görüldü" ibaresi yazılarak imzalanır.

(2) Şu kadar ki, bu Tebliğ bir sürenin başlangıcına esas olacaksa, Cumhuriyet savcısı evrakın gösterildiği günü de evrak aslına yazar ve imzalar.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince; dosyada davacı C.Başsavcılığı’na çıkartılan tebligatların (ilk karar ile direnme kararının) Cumhuriyet savcısına yasal mevzuat hükümleri doğrultusunda tebliğinin sağlanması gerekirken, kalem personeline (C.Başsavcılığı Yazı İşleri Müdür Vekiline) yapılan tebliğ işlemi geçersizdir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; öncelikle ilk karar ile direnme kararının, katılma (müdahale) istemi reddedilen oda meclisi eski başkanı M..K..le davacı Cumhuriyet Başsavcılığı’na yöntemine uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin geçmesinin beklenmesi; direnme kararının temyiz edilmemesi halinde bu şekliyle, temyizi halinde ise devamı işlemler de tamamlanarak ondan sonra dosyanın son kontrolünün muhakkak hakimince yapılmasından sonra eksiksiz olmak üzere temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmelidir.

Açıklanan nedenlerle; dosyanın, belirtilen eksiklikler giderilerek temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için, yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklandığı üzere işlem yapılarak, anılan eksikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi için Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16500, Karar No: 2018/2647, Tarih: 16.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/16500 E.  ,  2018/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacı tarafın dayandığı tapu kaydının çekişmeli 1400 ada 13 parsel sayılı taşınmazın temyize konu bölümünü sabit hudutlar ile kapsamına almadığı, tapu kaydı kapsamının miktarından fazla olarak temyize konu olmayan 1400 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde kırmızı ile taralı bölümünden bırakıldığı, davacı tarafın temyize konu taşınmaz üzerinde tapu kaydına dayalı bir haklarının olmadığı, tüm dosya kapsamı, 3 kişilik jeolog bilirkişiden oluşan kurul raporu ve Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 29.03.2010 tarihli cevabi yazısı ve eklerinden, çekişmeli taşınmazın 2006 yılının Eylül ayında yapılan taş tahkimat kaplı sedde sonrasında Salarha deresinin etkisinden korunduğu, taşınmaz üzerinde davacı taraf yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleşmesinin mümkün olmadığı, taşınmazın öncesinin aktif dere yatağı olduğu anlaşıldığından, taşınmazın temyize konu bölümü yönünden davanın reddine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 16.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.