muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14243, Karar No: 2016/243, Tarih: 13.01.2016

içerisindeki elektronik cihazların yapılarında bulunan kartların beslendikleri güç şebekesindeki gerilim dalgalanmaları, harmonikler, yetersiz topraklama çözümleri ve aynı hattan beslenen bir başka yükün neden olabileceği girişim akımlarına bağlı elektromanyetik girişim problemleri gibi temel etkenlerden dolayı hasar görebildiğinden, elektronik kartların üzerinde bulunan elektronik devre elemanlarının bazı durumlarda beslendikleri güç hattındaki anlık dalgalanmalar ile hasarlanabildiğinden ani gerilim dalganlanmalarının neden olduğu kart arızalarının daha çok bazı kart elemanlarının hasar görmesi şeklinde oluşup, bazı durumlarda da tesis içindeki gevşek kablo ve komponent irtibatları, ek noktaları, soğuk lehim vs. etmenlere bağlı olarak arızalar meydana gelebildiğinden bu tip hasarlarda kartlarda daha çok devre elemanlarında aşırı ısınma ve ark oluşması sonucu yanmaya bağlı hasarlar oluştuğundan tesislerde bir fazlı ve üç fazlı yüklerin dengelenmesi ve şebeke yüklerinin fazlara dengeli dağıtılmasının da gerilim dalgalanmaları bakımından önem arz ettiğinden müstakil trafolu bir tesiste orta gerilim şebekesindeki gerilim düşümlerinin özel trafolu bir tesisin alçak gerilim tesisat kısımlarında kısa devrelere bağlı olarak elektronik sistemlerde arızalara sebebiyet vermesinin teknik açıdan yetersiz olduğu, dava konusu fotoselli kayar kapı elektronik donanımında oluşan arızaların müstakil trafolu bir tesiste alçak gerilim elektrik tesisatına ve yukarıda belirtilen faktörlere bağlı olarak oluşan arıza karakterlerini yansıtmadığından 31/08/2011 tarihinde meydana gelen arızalarının müstakil trafolu tesiste orta gerilim şebekesi gerilim seviyesindeki değişimlerden kaynaklanmadığından davalının sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/169, Karar No: 2017/6050, Tarih: 29.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/169 E.  ,  2017/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyizi üzerine; mahkemece, 28.10.2014 tarihli ek karar ile süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine dair verilen kararın, davalı vekili tarafından süresinden sonra temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının idaresindeki araçla davacının idaresindeki aracın çarpışmasıyla oluşan kazada, davacının yaralanıp %13,1 maluliyete uğradığını, davacının bu kalıcı maluliyeti nedeniyle manevi olarak da zarar gördüğünü belirterek, 50.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu edilen kazada davalının kusuru bulunmadığını, davacının kişilik haklarına saldırı sözkonusu olmadığından manevi tazminat şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 6.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıda tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş; mahkemece, 28.10.2014 tarihli ek karar ile, davalı vekilinin temyiz süresini geçirmesi nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş; bu ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen 18.06.2014 tarihli kararın, davalı vekiline 29.08.2014 tarihinde tebliğ edildiği; davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 432. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 17.09.2014 tarihinde verildiği; mahkeme tarafından, 28.10.2014 tarihli ek karar ile davalı vekilinin süresinde yapılmayan temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği; bu ek kararın davalı vekiline 06.11.2014 tarihinde tebliği üzerine, davalı vekili tarafından, yasal 7 günlük süre geçirildikten sonra, 21.11.2014 tarihinde ek kararın temyiz edildiği görülmektedir.

Temyiz tarihi itibariyle uygulanmakta olan HUMK'nun 432. maddesi yollamasıyla 426/F maddesinin 1. fıkrasında "İstinaf dilekçesi, yasal süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir" düzenlemesine; aynı maddenin 2. fıkrasında ise "Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Temyiz tarihi itibariyle uygulanmakta olan HUMK'nun 432. maddesi yollamasıyla 426/F maddesinin 1. fıkrasında "İstinaf dilekçesi, yasal süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir" düzenlemesine; aynı maddenin 2. fıkrasında ise "Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Yine, HUMK'nun 159. maddesinde "Müddetleri kanun veya hakim tayin eder. Kanunda gösterilen müstesna hallerden başka hakim kanunen tayin edilen müddetleri tezyit veya tenkis edemez" şeklinde düzenleme yapılmış; paralel düzenleme, 6100 sayılı HMK'nun 90/1. maddesinde "Süreler, kanunda belirtilir veya hâkim tarafından tespit edilir. Kanunda belirtilen istisnai durumlar dışında, hâkim kanundaki süreleri artıramaz veya eksiltemez" denilmek suretiyle de aynen benimsenmiştir.

İfade olunan bu yasal düzenlemeler karşısında; temyiz isteminin reddine ilişkin mahkeme ek kararının tebliğinden sonraki 15. günde ek karara ilişkin temyiz isteminde bulunulduğu; temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar ile bu kararın da 15 gün içinde temyiz edilebileceği yönünde verilen mahkeme kararının, kanunla belirlenen sürelerin hakim tarafından artırılıp azaltılamayacağı düzenlemesi gözönünde tutulduğunda, davalı taraf için kazanılmış hak oluşturmayacağı; davalı vekilinin, temyiz isteminin reddine ilişkin mahkeme ek kararını yasal 7 günlük süreden sonra temyiz ettiği ve istemin süresinde olmadığı gözetilerek; davalı vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin, temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 28.10.2014 tarihli mahkeme ek kararına yönelik temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13203, Karar No: 2016/18188, Tarih: 26.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/13203 E.  ,  2016/18188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14660, Karar No: 2017/1902, Tarih: 06.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14660 E.  ,  2017/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanık için atanan zorunlu savunman ücretlerinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15656, Karar No: 2016/534, Tarih: 20.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15656 E.  ,  2016/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.06.2015 tarih ve 2015/123-2015/319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi şirket tasfiye memuru ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'nin tasfiyesine karar verildiğini, ancak tasfiye aşamasında tüzel kişiliğin İş Mahkemesi'nin 2008/479 Esas ve Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/415 Esas sayılı dosyalarında kendisini borç altına sokacak edimleri olması nedeniyle, şirket tüzel kişiliğinin tasfiye kararının ortadan kaldırılarak yeniden ihyasına karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... yetkilisi, yasal hasım durumunda olduklarını, bu nedenle yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalarını talep etmiştir.

Dahili Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davanın kabulü ile ... şirketinin yeniden ihyasına, davalı ... bakımından açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen karar bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiğinden bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı şirketin ihyası için önceki tasfiye memuru ...'ın tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

Kararı şirket tasfiye memuru ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şirket tasfiye memuru ...'ın bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, şirket tasfiye memuru ...'ın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9298, Karar No: 2010/11733, Tarih: 20.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9298 E.  ,  2010/11733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 4. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, satışı ve sıra cetveli yapılan dosyada, şikayet edilenin haczinin düştüğünü ve taraf ehliyeti olmayan ... Vergi Dairesi’nin taraf olarak gösterilmesi suretiyle işlemler yapılmasından dolayı sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece 11.08.2009 tarihli celsede dosyanın işlemden kaldırıldığı belirtilerek 3 aylık süre içerisinde de dosyanın yenilenmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Şikayet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 18.III hükmüne göre, “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder, duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir …”. Bu hüküm uyarınca tarafların gelmemeleri halinde hakimin evrak üzerinden karar vermesi gerekirken, aksine gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19118, Karar No: 2016/22181, Tarih: 03.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19118 E.  ,  2016/22181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, su kesme ve bağlama işlerinin 14 sıra nolu enerji iş koluna girdiğine dair kısımların iptaline, tespite konu işyerlerinde yapılan işlerin iş kolları yönetmeliğinin 20 sıra nolu genel işler iş koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar ..., ... ile ..... Sendikası avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar ..., ... ile ..... Sendikası avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ... tarafından, davalılardan Yeter K... Ltd. Şti. tarafından faaliyet gösterilen U... Başkanlığı Veteriner İşleri Hayvan Barınağı Müdürlüğü işyerinde çalışan işçilerin yaptıkları işlerin 17 sıra numaralı “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkoluna girdiğinin ve U.... Başkanlığı işyerlerinde yapılan su kesme ve bağlama işlerinde çalışan işçilerin yaptığı işlerin 14 sıra numaralı “Enerji” işkoluna girdiğinin tespit edildiğini ve tespitin 24.12.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlandığını ancak tespitin yerinde olmadığını, İşkolları Yönetmeliğine göre belediye hizmetlerinin tamamının “Genel İşler” işkolu kapsamına girdiğini, alt işveren tarafından yapılan dava konusu işlerin salt belediye hizmeti niteliğinde olduğu ve “Genel işler” işkoluna girdiğini, 5393 sayılı Kanun gereğince belediyelerin hizmetlerini bizzat yerine getirebileceği gibi kuracakları şirketler yahut üçüncü kişiler eliyle yerine getirebileceğini, bu durumlarda belediyeye bağlı iş ve işyerlerinde yapılan işlerin işkolu tespitinde asıl işin nazara alınması gerektiğini, 5393 sayılı Kanun gereğince tüm belediyelerde sağlık, veteriner işleri müdürlükleri kurulduğunu, yerleşik Yargıtay kararları gereğince yürütülmesi bir hak ve görev olarak münhasıran belediyelere bırakılmış olan işlerin, doğrudan belediyeler ve belediyeler ile idari ve mali organizasyon bütünlüğü içerisinde yer alan özel hukuk tüzel kişileri tarafından veya tamamen bunların dışında üçüncü kişiler tarafından yapılmasının, bu işlerin belediye hizmeti olduğu gerçeğini değiştirmeyeceğini ve “Genel işler” işkoluna gireceğini, buna göre alt işverence yapılan dava konusu işlerin genel işler işkolunda yer aldığını, emsal Yargıtay kararlarının da aynı yönde olduğunu ileri sürerek 24.12.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2013/62 sayılı işkolu tespit kararının Yeter K... Ltd. Şti. tarafından işçi teminine yönelik hizmet alım ihaleleri yoluyla U...... Başkanlığı Veteriner İşleri Hayvan Barınağı Müdürlüğünde yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 17 sıra numaralı “Sağlık ve Sosyal Hizmetler” işkoluna, Uşak Belediye Başkanlığı işyerlerinde yapılan su kesme ve bağlama işlerinin 14 sıra numaralı “Enerji” işkoluna girdiğine dair kısımlar yönünden iptali ile anılan işlerin “Genel işler” işkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılardan ..., ... ile ....... Sendikası temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılardan ..., ... ile ....... Sendikası temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 ve 5. maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraza ilişkindir.

Türk toplu iş hukukundaki normatif düzenlemelerde işkolu kavramı önemli bir yer tutmaktadır. 6356 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre, sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunurlar. İşkolunun belirlenmesi konusunu düzenleyen 6356 sayılı Kanun'un 5. maddesine göre, işkolu tespiti Ç...... Bakanlığınca yapılacaktır. Ç.... Bakanlığınca yapılan tespit ile ilgili kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasını müteakip, bu tespite karşı ilgililer, onbeş gün içinde dava açabilir. Belirtilen süre hak düşürücüdür.

6356 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasına göre, işkolları, Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasına göre ise, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır. Yine aynı maddede, bir işkoluna giren işlerin neler olacağının, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak, yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

İşkolu kavramı sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak belirtilmiştir. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir.

İşyerinin özelliğini veren temel öğe teknik amaçtır. Mal ve hizmetin kazanç amacıyla yahut başka bir amaçla üretilmesi arasında bir fark bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla hizmet üretimi veya mal üretimi tek başına teknik bir amaç olabilir. Sonuç olarak işyeri, teknik bir amacı gerçekleştiren temelde örgütsel bir birlikteliktir. İşyeri sürelikli bir organizasyon içerisinde örgütlenmeyi gerektirir. Organizasyon, özünde maddi ve maddi olmayan öğelerin yanında emeğin varlığını da içinde barındırır. Aynı işverene ait iki üretim birimi aynı teknik amacı elde etmek için örgütlenmişse yahut bu yerlerde aynı teknik amacın farklı üretim amaçları gerçekleşiyorsa amaçta birlik sağlanmıştır. Farklı üretim birimlerinin tek bir işyeri sayılması için aynı arazi sınırları içinde bulunmaları gerekmemektedir. Fakat birimler arasındaki uzaklık işlerin tek elden yürütümünü engelleyecek boyutta olmamalı çünkü farklı birimler arasında amaçta birlik bulunsa dahi yönetimde birliğin sağlanmasının zorunluluğu tartışmasızdır.

İşkolu tespit davalarında, her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip, o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibarıyle işkolu tespiti gerekir. Alt işverenin işkolu tespiti asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespitinin, asıl işverenden ayrı olarak yapılması gerektiği gibi, alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de doğru olmaz. 6356 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinde öngörülen, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dâhil olduğu işkolundan sayılacağı kuralı, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa birbirinden ayrı işyerlerinde farklı işkoluna giren işler yapılıyorsa asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Alt işveren işçileri ise, alt işverene ait bağımsız işyeri çalışanları olduklarından, bağlı bulundukları işkolunun, asıl işverenden ayrı olarak belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, 24.12.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan işkolu tespit kararına göre, Yeter K...... Ltd. Şti. tarafından U... Belediyesi Veteriner İşleri Hayvan Barınağı Müdürlüğünde veterinerlik işlerinde vasıfsız işçi çalıştırıldığı, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 17 sıra numaralı “Sağlık ve sosyal hizmetler” işkolunda, Uşak Belediyesinde su kesme ve bağlama işlerinin yapıldığı, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 14 sıra numaralı “Enerji” işkolunda yer aldığı belirlenmiştir.

İnceleme konusu davada, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, tespite konu işler yönünden uzman olmayan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi, bilirkişi raporu da hükme esas alınabilecek nitelikte değildir.

İnceleme konusu davada, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, tespite konu işler yönünden uzman olmayan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi doğru olmadığı gibi, bilirkişi raporu da hükme esas alınabilecek nitelikte değildir.

Mahkemece, öncelikle tespit konusu işlere dair hizmet alım sözleşmeleri ekleri ve şartnameleri ile birlikte eksiksiz olarak dosya kapsamına dahil edilmeli, gerekirse mahallinde keşif yapılmak suretiyle uzman bilirkişi vasıtasıyla tespit konusu işlerin niteliği duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, bu suretler toplanacak tüm deliller nazara alınarak yukarıda belirtilen esaslar doğrultusunda oluşacak sonuca karar verilmelidir. Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.