muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13253, Karar No: 2024/20865, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/13253 E.  ,  2024/20865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.07.2024

EK KARAR SAYISI : 2021/2238 E., 2021/2586 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ...,...,...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 19.07.2024 tarihli ve 2021/2238 Esas, 2021/2586 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 19.07.2024 tarihli, 2021/2238 Esas ve 2021/2586 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Foça Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1324, Karar No: 2018/10492, Tarih: 28.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/1324 E.  ,  2018/10492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, incelenen emsal taşınmazların m2 birim değerlerinin aritmetik ortalamasının alınması suretiyle değer biçildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davalı ... harçtan muaf olduğu halde, aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13110, Karar No: 2018/11963, Tarih: 11.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/13110 E.  ,  2018/11963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 73/1 ve CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda suç tarihinin 06.09.2007 ile birlikte 19.09.2007 olarak yazılmaması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Oluş ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde Özel Sivas Tıp Merkezinde Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı olan sanığın, 06.09.2007 ve 19.09.2007 tarihlerinde katılana iki kez kürtaj işlemi yaptığı, akabinde rahatsızlanan katılanın başka bir hastanede 25.09.2007 tarihinde dış gebelik rüptürü nedeniyle ameliyat olduğu ve yanlış teşhis, tedavi ve yönlendirmede bulunduğu gerekçesiyle sanık hakkında Sivas İl Sağlık Müdürlüğüne 01.10.2007 tarihinde şikayet dilekçesi ile başvurduğu olayda,

Taksirle yaralama suçunun, TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu, şikayet süresinin TCK'nın 73/1. maddesi uyarınca fiil ve failin öğrenilmesinden itibaren 6 ay olduğu ve katılanın 6 aylık yasal süre geçtikten sonra şikayette bulunduğu belirtilerek, kamu davasının şikayet yokluğundan düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla, CMK’nın 158/4. maddesi gereğince, “bir kamu görevinin yürütülmesiyle bağlantılı olarak işlendiği iddia edilen bir suç nedeniyle, ilgili kurum ve kuruluş idaresine yapılan ihbar veya şikâyet, gecikmeksizin ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir” hükmü gereğince İl Sağlık Müdürlüğüne 01.10.2007 tarihinde yapılan şikayetin ilgili Savcılık makamına ihbar edilmesi gerekirken, hastane ve hekim hakkında uyarıda bulunularak, 6023 sayılı Türk Tabipleri Birliği Kanununa göre, şikayet konusunun yeniden incelenmesi ve değerlendirilmesi için Sivas - Erzincan Tabip Odası Başkanlığına bildirim yapılması ile yetinildiği, şikayet tarihinin savcılık başvuru tarihi olan 02.10.2009 yerine katılanın İl Sağlık Müdürlüğüne yaptığı şikayet başvuru tarihi olan 01.10.2007 olarak kabulü ile yargılama yapılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7457, Karar No: 2014/5065, Tarih: 24.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/7457 E.  ,  2014/5065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2013/91115

Yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından sanık İ. H.Ç.nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 106/1-1, 125/1, 43/1 (iki kez) ve 50/1. maddeleri gereğince 2 yıl 3 ay hapis, 740,00 yeni Türk lirası adlî para ve 2.240,00 yeni Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair, İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2007 tarihli ve 2007/202-309 sayılı kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05/10/2011 tarihli ve 2009/10205 esas, 2011/13569 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, anılan kararın infazı sırasında, adı geçen hükümlünün 05/07/2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un lehe hükümlerinden yararlandırılması yönündeki talebinin reddine ilişkin İzmir 1. İnfaz Hâkimliğince verilen 14/09/2012 tarihli ve 2012/1784-1735 sayılı karara yönelik hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulüne dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2012 tarihli ve 2012/1450 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.03.2013 gün ve 15264 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2013 gün ve KYB. 2013-91115 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 05/07/2012 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması’ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun’un geçici 2/3. maddesinde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan ve acık ceza infaz kurumunda bulunan iyi hallî hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir.",

11/04/2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen 105/A maddesinde,

1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla;

a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren,

b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâili hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlaman değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.

b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâili hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlaman değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.

2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi halli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları halinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler."

Şeklindeki düzenlemeler karşısında, yargılama sırasında 30/03/2007-02/05/2007 tarihleri arasında tutuklu kalan, İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2007 tarihli ve 2007/202-309 sayılı kararının Yargıtay onaması ile kesinleşmesini müteakip, cezasının infazına 12/04/2012 tarihinde başlanan 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 05/07/2012 tarihi itibarıyla koşullu salıverilmesine 1 yıldan fazla süre bulunan, ayrıca açık cezaevinde kesintisiz olarak 6 ay kalma şartını taşımadığı anlaşılan hükümlü İ. H.Ç.'nin talebinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İzmir 2. Asliye Ceza Mahkeme'sinin 12.10.2012 gün ve 2012/1450 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17410, Karar No: 2014/1936, Tarih: 13.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17410 E.  ,  2014/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin ...c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “zorunlu savunman giderinin” çıkarılarak, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6188, Karar No: 2019/12670, Tarih: 23.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/6188 E.  ,  2019/12670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kadının davasının kabulü ile kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve reddedilen tazminat talepleri ile kişisel ilişki süresi ile ihtiyati tedbir kararı yönünden; davacı-davalı kadın tarafından ise katılma yoluyla, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarları ile aleyhine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 05.06.2001 doğumlu ortak çocuk Zeynep'in inceleme tarihi itibarıyla ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların ortak çocukları...’ın her ayın 1. ve 3. haftasonu Cumartesi sabah saat: 08:00'den Pazar günü saaat:20:00'ye kadar, her yıl sömestr tatilinin 1. günü sabah saat 10:00’dan 7. günü akşam saat:17.00'ye kadar, her yıl Ağustos ayının 1. günü saat:10.00'dan 30. günü akşam saat:17.00'ye kadar olmak üzere baba tarafından bizzat annenin yanından alınıp süre sonunda bizzat baba tarafından çocukların anneye teslim edilmesi şeklinde tesis edilen kişisel ilişki yeterli olmayıp, babalık duygularını tatmine elverişli olmayıp, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesis edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “ Her yıl Ağustos ayının 1. günü saat:10.00’dan 30. günü akşam saat:17.00'ye kadar” cümlesinden sonra gelmek üzere “Dini bayramların 2. günü 10:00 ile 3. günü 17:00 saatleri arasında” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, diğer temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden Reyhan'a yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 218.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Mehmet'e geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.23.12.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/242, Karar No: 2019/3726, Tarih: 02.07.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/242 E.  ,  2019/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 04/06/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/06/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, harici araç satışının sahte vekaletnameyle yapılması nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacılar vekili, davacıların murisi ...’nin oto galerisi sahibi olduğunu, ikinci el araç alım-satım işiyle uğraştığını, 21/12/2005 tarihinde davalı ...ile aralarında harici oto alım – satım sözleşmesinin akdedildiğini, sözleşmeye göre dava dışı ...’ın vekili olarak hareket eden davalı ...’in davacıya ... plaka sayılı aracı devir edeceği, davacıların murisi ...’nin de araç bedeline mahsuben davalı ...’e mülkiyeti dava dışı ...’a ait ... plaka sayılı aracın devri ile birlikte 1.800 TL nakit para vereceği hususunda anlaştığı, taraflar arasında akdedilen sözleşme gereğince ... plaka sayılı aracın noter aracılığıyla devrinin dava dışı ... tarafından davalı ...’e yapıldığını, davacıların murisi ... tarafından ... plaka sayılı aracın dava dışı ...’e 13.050 TL bedelle harici olarak satıldığını, dava dışı ...’in araç ile ilgili resmi devir işlemlerini yaptığı esnada aracın çalıntı olduğunun tespit edildiğini, araca el konulduğunu belirterek uğradığı maddi zararın davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılar; davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.Mahkemece; trafikte tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devir işleminin noter tarafından yapılması gerektiği,noter tarafından yapılmayan işlemlerin geçersiz olduğu, davacının ... plaka sayılı aracın maliki olmadığı, söz konusu aracın devir işleminin dava dışı ... tarafından davalı ...’e resmi şekilde yapıldığı, davaya konu araç bedeli yönünden davacının dava hakkı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2009 gün ve 2007/479 E. - 2009/165 K. sayılı ilamıyla; davalı Gaziosmanpaşa 5. noteri ... aleyhinde sahte sürücü belgesinin iğfal kabiliyeti bulunmamasına rağmen kendisini ... olarak tanıtan kişiye vekaletname düzenlendiği gerekçesiyle görevi kötüye kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verildiği, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/03/2011 gün ve 2007/71 E. - 2011/67 K. sayılı dava dosyasıyla davalı ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verildiği, söz konusu mahkumiyet kararlarının kesinleştiği anlaşılmaktadır.Davacıların murisi ... tarafından delil olarak gösterilen ceza dosyaları ve ilgili ceza dosyaları içerisinde alınan ifadesinde 13.050 TL’yi uyuşmazlık konusu ... plaka sayılı araca karşılık olarak aldığını, 29/12/2005 tarihli harici satış senedinde de bu miktarın alındığı hususunun el yazısıyla sözleşmeye derç edildiğinin sabit olması karşısında davacıların murisinin uhdesinde görünen bu miktarın araç sahibine veya başka birisine iade edilip edilmediği hususunun araştırılarak varılacak sonuca göre değerlendirme yapılması gerekirken açıklanan yönler gözetilmeyerek karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3267, Karar No: 2012/4131, Tarih: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3267 E.  ,  2012/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.