muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1288, Karar No: 2020/2486, Tarih: 07.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1288 E.  ,  2020/2486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Beykoz İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu aleyhine tasarrufun iptali davası açarak ihtiyati tedbir niteliğinde ihtiyati haciz kararı aldığını, davalı bankanın da borçlu aleyhine tasarrufun iptali davası açarak ihtiyati tedbir niteliğinde ihtiyati haciz kararı aldığını, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinde davalının alacağına öncelik tanındığını ancak kendi alacakları bakımından hacze iştirak hakları bulunduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin ihtiyati haczinin kendilerinin ihtiyati haczinden sonra olduğunu ve ayrıca kesin hacze dönüşmediğini bildirerek, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; halen ihtiyati haciz alacaklısı konumunda olan davacının davalı bankanın haczine iştirak edebilmesi için sıra cetveline konu alacak üzerine davalı bankadan daha önce ihtiyati haciz uygulamış olması gerektiği ancak böyle bir haczi bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar üzerine şikayetçi vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.07.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6463, Karar No: 2022/9553, Tarih: 26.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/6463 E.  ,  2022/9553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADIYAMAN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle, Dairemizin 2020/10669 sırasında kayıtlı bulanan Malatya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25/06/2015 gün - 2014/881 esas ve 2015/546 karar, 2020/9826 sırasında kayıtlı bulunan Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21/04/2015 gün - 2015/119 esas ve 2015/166 karar ve 2020/9621 sırasında kayıtlı bulunan Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21/04/2015 gün - 2015/120 esas ve 2015/167 karar sayılı dosyaları ile birlikte incelendi.

1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; sanığın Malatya ilinden uyuşturucu madde getireceği bilgisinin alınması üzerine sanığın da içinde bulunduğu araçta yapılan aramada net 0,7 gram esrar, 14 adet AMFETAMİN içeren ve 2 adet MDMA içeren hapın ele geçirildiği olayda, CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığının araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında sadece “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kamu davası açıldığı, “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuyla ilgili fiil, suç adı ve sevk maddesinin yer almaması nedeniyle bu suçtan açılmış kamu davası bulunmadığı, CMK'nın 225. maddesinin 1. fıkrasına göre hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin

fiil ve fail hakkında verilebileceğinden; iddianamede sanığın “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunu işlediği iddiasıyla dava açıldığı halde, tek olan eylemin ikiye bölünerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmesi,

fiil ve fail hakkında verilebileceğinden; iddianamede sanığın “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunu işlediği iddiasıyla dava açıldığı halde, tek olan eylemin ikiye bölünerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmesi,

4- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının erteleme süresi zarfında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, bu kapsamda UYAP'ta görülen Malatya (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.02.2014 gün - 2013/429 esas ve 2014/200 karar ve Malatya(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.02.2014 gün - 2013/237 esas ve 2014/98 karar sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının erteleme süresi zarfında işlemişse; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5- 4 nolu bozma sebebine göre yapılacak araştırma sonucunda sanığın bu suçu "başka bir kullanma suçu" nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemediğinin tespit edilmesi durumunda ise;

5237 sayılı TCK’nın 191/8. maddesinin;

‘‘Bu Kanunun;

a) 188 inci maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti,

b) 190 ıncı maddesinde tanımlanan uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanılmasını kolaylaştırma, suçundan dolayı yapılan kovuşturma evresinde,

suçun münhasıran bu madde kapsamına girdiğinin anlaşılması hâlinde, sanık hakkında bu madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.’’ hükmü karşısında sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6- TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma için sanığa gönderilen davetiyenin “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi nedeniyle, duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunması veya diyeceklerini duruşma gününe kadar yazılı olarak bildirmesi gerektiği, mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği ve diyeceklerini yazılı olarak bildirmediği takdirde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunabileceği” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebligatı yapılmadan ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

7- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda sanığın denetime başladığı, 04.12.2015 tarihli görüşmeye katılmaması üzerine, sanığa Adıyaman Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından 10.12.2015 tarihli uyarının tebliğ edilerek ihtarda bulunulduğu; uyarıdan sonra 08.01.2016 tarihli görüşmeye gelmeyen sanığa ikinci uyarı yapılmadığıdan ve ısrar şartı gerçekleşmediğinden kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere CMK'nın 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyasının Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

8- Suç tarihi olan 13/07/2014 tarihinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği gözetilmeden suç tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 26.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6806, Karar No: 2016/4423, Tarih: 12.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6806 E.  ,  2016/4423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 52 ve 53 maddeleri gereğince sanığın 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 2400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın işyerinden 150 teneke ayçiçek yağının gönderilmesi ve satış bedelinin ürünün tesliminde ödenmesi konusunda sanıkla hakkında ayrı bir soruşturma yürütülen ....isimli kişi anlaşarak sözleşmede kararlaştırılan yağları çalışanı ile sanığın belirttiği adrese gönderdiği, ürünlerin sanığa teslim edilmesine rağmen sanığın ödeme konusunda katılanın çalışanını oyalayarak parayı ödemeden yağları da araca yükleyip ortadan kaybolduğu anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2378, Karar No: 2015/44044, Tarih: 22.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/2378 E.  ,  2015/44044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234, ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yaşı küçük olan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm çakartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29968, Karar No: 2017/3044, Tarih: 15.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/29968 E.  ,  2017/3044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

UYAP'tan yapılan incelemede, sanığın hüküm tarihinde başka yargı çevresinde bulunan Silivri 1 No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu, sanığın duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair herhangi bir talebi olmadığı gibi bu hususta bir karar da alınmadığı anlaşılmakla birlikte; 5271 sayılı CMK'nın 196/5. maddesi gereğince, sorgusu yapılmış olan ve hazır bulundurulmasına gerek görülmeyen sanığın getirilmemesine mahkemece zımnen karar verildiği kabul edilerek, tebliğnamedeki 1. no'lu görüşe iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Temyiz incelemesine konu kararda sanık ...'ın temyiz dışı sanık ...'tan kiraladığı ... plakalı araç ile Edirne iline geldiğini kabul ettiği belirtilmiş ise de, dosya içeriğindeki sanığın 06/03/2013 tarihli istinabe mahkemesinde alınan ifadesinde, suçta kullanıldığı iddia edilen araç ile Tekirdağ cezaevine gittiğine dair anlatımı olup, Edirne iline gittiğine dair herhangi bir beyanına rastlanmadığı ve atılı suçu inkar ettiği, müşteki ...'a ait araç içinden işlenen hırsızlık suçuna ilişkin olay mahallini gösterir kamera kayıtlarında görülen ve suçta kullanıldığı kabul edilen plakası belli olmayan beyaz renkli Fiat Linea marka araca ilişkin görüntüler ile ... plakalı aracın olay günü Edirne iline giriş ve çıkışını gösterir otoban gişeleri kamera kayıtlarındaki görüntülerde görülen aracı kullanan sürücünün sanık olup olmadığına dair denetime elverişli ve yeterli herhangi bir teşhis ve araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında; sanığın olayı gerçekleştiren fail olup olmadığının kesin olarak tespiti bakımından, dosya içeriğindeki olay yerinde bulunan beyaz renkli Fiat Linea marka aracın plakası ve araç ile gelen kişilere ait kamera görüntüleri ile Edirne ili girişindeki otoban kamera kayıtlarındaki ... plakalı beyaz renkli Fiat Linea marka aracın sürücü koltuğundaki kişiye ait kamera görüntülerinin çözümünün ve görüntü iyileştirmesinin yaptırılıp, olay yerindeki beyaz renkli plakası okunamayan aracın ... plakalı araç olup olmadığının tespitine ve kamera kayıtlarındaki failin görüntüsünün netleştirilmeye çalışılması, gerekirse failin kamera görüntü kayıtlarından tespiti bakımından bilirkişi marifeti ile rapor hazırlatılıp, elde edilecek görünteki failin, sanık olup olmadığının usulünce araştırılması ve sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçu yönünden hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Temyiz incelemesine konu kararda, sanık ...'ın temyiz dışı sanık ...'tan kiraladığı ... plakalı araç ile Edirne iline geldiğini kabul ettiği belirtilmiş ise de, dosya içeriğindeki sanığın 06/03/2013 tarihli istinabe mahkemesinde alınan ifadesinde, suçta kullanıldığı iddia edilen araç ile Tekirdağ cezaevine gittiğine dair anlatımı olup, Edirne iline gittiğine dair herhangi bir beyanına rastlanmadığı ve atılı suçu inkar ettiği, müşteki ...'a karşı işlenen hırsızlık suçu yönünden olay mahallini gösterir herhangi bir kamera görüntüsünün de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

3- Kabule göre de;

Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçu gece işlediğinden bahisle artırım yapılırken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca ceza en fazla üçte bire kadar artırılabilir olmakla birlikte, sanığın cezasının anılan madde uyarınca üst had olan 1/3 oranında arttırılmasına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13973, Karar No: 2012/25246, Tarih: 26.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/13973 E.  ,  2012/25246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar ... ve ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafi ve sanık ...'nın sübuta, şirketin sorumluluğunun bulunmadığına, kusur durumuna, eksik araştırma yapıldığına ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelemesine gelince;

Suç tarihinde yüzmek amacıyla dereye giren maktülün çevresinde uyarı levhası bulunmayan 20-25 metre çapındaki 4-5 metre derinliğindeki gölette boğulması ile sonuçlanan olayda sanığın, ihale ile köy yollarına stabilize malzeme nakli ve figüre yapım işini yüklenip malzeme için dere yatağından kum ve çakıl çekerek kazanın gerçekleşmesine neden olan ... İnşaat Taahhüt Madencilik Petrol Turizm İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketi ortaklarından olup, şirket yetkilisinin sanık ... olduğu, sanığın şirketin işleyiş ve yönetiminde yetki ve sorumluluğunun bulunmadığı anlaşılmakla, olay nedeniyle sanığa kusur yüklenemeyeceğinden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.