muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6923, Karar No: 2015/16890, Tarih: 17.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/6923 E.  ,  2015/16890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2014

NUMARASI : 2009/411-2014/453

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde bile temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü ya da reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

1-Tebligat parçalarına sonradan ilave edilen temyiz dilekçesi ibaresinden kime ait temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği anlaşılamadığından,

2-Temyiz eden davacılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin davalılar vekillerine, davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin ise davacılar vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

1-Tebligat parçalarına sonradan ilave edilen temyiz dilekçesi ibaresinden kime ait temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği anlaşılamadığından,

2-Temyiz eden davacılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin davalılar vekillerine, davalılar vekillerince sunulan temyiz dilekçelerinin ise davacılar vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılardan N.. Ş.. ve E.. Y.. vekillerinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4285, Karar No: 2009/6161, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4285 E.  ,  2009/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlar ile ikinci bilirkişi kurulunun duruşmada alınan beyanı arasında taşınmazın kuru veya sulu tarım arazisi olduğu yönünde çelişki bulunmakta olup, düzenlenen raporlarda taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar açıklanmadan ve aynı köyde yer alan diğer taşınmazların kuru tarım arazisi kabul edildiği de gözetilmeden taşınmaz sulu tarım arazisi kabul edilerek değerlendirme yapılmış olması,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas alınır. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazların 2008 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verilerine göre değerlendirilmesi gerekirken, 2008 yılı resmi verilerinin henüz oluşmadığı gerekçesi ile 2007 yılı verilerinin dava tarihine endekslenmesi yoluyla değerlendirme yapılmış olması,

3-Aynı yöreden daireye intikal eden dava dosyalarında Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin (ı) bendi uyarınca en fazla % 20 oranında artırım yapılmış olduğu dikkate alınmadan ve davaya konu taşınmazın aynı köydeki diğer taşınmazlardan daha üstün olduğuna dair herhangi bir açıklama da yapılmadan % 40 oranında artırıma gidilmesi,

Kabule göre de;

3-Aynı yöreden daireye intikal eden dava dosyalarında Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin (ı) bendi uyarınca en fazla % 20 oranında artırım yapılmış olduğu dikkate alınmadan ve davaya konu taşınmazın aynı köydeki diğer taşınmazlardan daha üstün olduğuna dair herhangi bir açıklama da yapılmadan % 40 oranında artırıma gidilmesi,

Kabule göre de;

4-... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

5-Avukatlık ücretine doğrudan vekil yararına değil asil yararına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere aynı yerdeki birçok taşınmazın kuru tarım arazisi niteliğinde kabul edildiği de gözetilerek davaya konu taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, sulu tarım arazisi olduğunun (fiilen sulandığının) belirlenmesi durumunda sulu tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin, kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda ise kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İl Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2008 yılına ilişkin dekar başına verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak sulu tarım arazisi ise %5 kuru tarım arazisi ise %6 kapitalizasyon faizi uygulamak suretiyle değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurullarından ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1999, Karar No: 2019/6526, Tarih: 21.10.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1999 E.  ,  2019/6526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 02/05/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının reddine dair Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2018/659 esas, 2019/147 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 20/05/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 01/11/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, erteleme kararının tebliğ edildiği, sanığın hiçbir aşamada karara itiraz etmediği,

2- Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğ edildiği ve sanığın tedbirin infazına başlandığı, ancak sanığın tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini birinci kez ihlal etmesinden sonra uyarıya rağmen ikinci kez ihlal etmesi üzerine yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2018/659 esas, 2019/147 sayılı kararıyla "kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilip kesinleşmesi beklenmeden tedbirin infazına başlanıldığı ve dava şartının gerçekleşmediği" gerekçesiyle, “kamu davasının reddine” ve “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinden bu yönde gerekli yasal işlemlerin yapılması için dosyanın onaylı suretinin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 08/10/2018 tarihli ve 2018/3844 esas, 2018/6805 karar sayılı ilâmında "....Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının şüpheliye tebliğ edilmesi beklenmeden denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazına başlanmış olmasının “ısrar” koşulunun gerçekleşmesine bir etkisi olmayacağı, zira Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüpheliye gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğ edilmesini müteakip şüphelinin kuruma müracaat etmesi üzerine hakkında uygulanan tedbir ve tedaviden haberdar olduğu ve daha sonra kamu davasının ertelenmesi kararı tebliğ edildikten sonra da hiçbir aşamada itiraz etmeyerek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam ettiği anlaşılmış olup, dosya kapsamına göre yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği tespit edilen şüpheli hakkında TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kamu davası açılmasının yasal bir zorunluluk olduğu gözetilerek iddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın kabul edilmesi yerine, reddine karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür..." şeklinde belirtildiği üzere, yargılamaya konu olayda Kahramanmaraş Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 28/12/2017 tarihli çağrı kağıdının 15/0012/2018 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin 24/01/2018 tarihinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi üzerine ön bilgilendirme yapıldığı, şüphelinin 18/06/2018 tarihindeki grup seminer çalışmasına katılmaması akabinde infaz işlemleri değerlendirme komisyonu tarafından 28/06/2018 tarihli uyarılı yazısının 02/07/2018 tarihinde tebliğ edildiği, denetimin devamı sırasında şüphelinin ikinci kez 24/09/2018 tarihinde grup seminer çalışmasına gitmemesi üzerine ihlâl nedeniyle infaz işlemleri değerlendirme komisyonu tarafından 27/09/2018 tarihli ve 2018/4476 sayılı ısrar ve kaydın kapatılması kararının verildiği, sanık tarafından söz konusu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına hiçbir aşamada itiraz edilmediği, buna göre mahkemenin dava şartının gerçekleşmediğine ilişkin gerekçesinin yerinde olmadığı dikkate alındığında, mahkemesince sanık hakkındaki yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde,

2-Kabule göre de, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak müracat etmesi hâlinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2018/659 esas, 2019/147 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edildiği, sanığın hiçbir aşamada bu karara itiraz etmediği ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat edip tedbirin infazına başladığı, ancak tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini birinci kez ihlal etmesinden sonra uyarıya rağmen ikinci kez ihlal etmesi üzerine, erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı, bu haliyle sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını ve hakkında uygulanmasına karar verilen tedbiri öğrendikten sonra itiraz yoluna başvurmadan tedbirin infazına başladığı, ancak tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği anlaşılmakla, TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulları oluştuğundan, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenilmeden infazına başlanıldığı, dolayısıyla dava şartı gerçekleşmediği” şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle kamu davasının reddine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı”nın sanığa tebliğ edilmeden tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağına ilişkin herhangi bir yasa veya yönetmelik hükmü bulunmadığı gibi tam tersine CMK’nın 269/1. maddesinde “İtiraz, kararın yerine getirilmesinin geri bırakılması sonucunu doğurmaz.” şeklinde hüküm yer aldığı, kaldı ki sanığın kuruma müracaat ederek tedbirin infazına başladıktan sonra da hiçbir aşamada itiraz etmediği ve tedbirin infazına devam ettiği, bu nedenle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesi beklenmeden denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazına başlanmış olmasının dava şartının gerçekleşmesine bir etkisi olmayacağı, anlaşılmıştır.

Ayrıca, somut olayda, Mahkemece “kamu davasının reddine” karar verilerek, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “ret” kararıyla yargılamanın sonlandırıldığı ve "ret” kararının sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, davanın reddine karar verildikten sonra ayrıca “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiğinden bu yönde gerekli yasal işlemlerin yapılması için dosyanın onaylı suretinin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda tedbirin infazı sırasında yükümlülüklerini birinci kez ihlal etmesinden sonra uyarıya rağmen ikinci kez ihlal etmesi üzerine yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılan ve hakkında dava açılan sanık hakkında yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında bir hüküm verilmesi gerekirken;

Kamu davasının reddine karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine erteleme kararının devamına karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden, (1) numaralı kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle yerinde görülmüş, bu nedenle “kabule göre durma kararı verilmesi gerektiği” düşüncesine dayanan (2) numaralı kanun yararına bozma talebi konusuz kaldığından, bu hususta karar verilmesine gerek görülmemiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasının reddine dair Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/02/2019 tarihli ve 2018/659 esas, 2019/147 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12399, Karar No: 2016/1098, Tarih: 15.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/12399 E.  ,  2016/1098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında düşme, Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında beraat

...'in yargılamaya konu suçun şikayetçisi olmasına rağmen hakkında beraat kararı verilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

1) Sanıklar hakkında açılan kamu davasından 29.05.2012 günü usulüne uygun şekilde yapılan tebligat ile haberdar edilen şikayetçi ... Medikal Sistemleri San.ve Tic. Ltd. Şti. adına vekilinin, davaya katılma isteminde bulunup katılan sıfatı kazanmadığından hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından ölüm nedeni ile kamu davasının düşürülmesine ilişkin verilen kararlarının incelenmesinde;

Dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinden 24.06.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşılan sanık ... hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet Savcısı'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Dosyada mevcut nüfus kayıt örneğinden 24.06.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşılan sanık ... hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet Savcısı'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'ın babası ... ile birlikte Afyon ... ilçesinde ... Tarım isimli işyerini açtıkları, sanık ...'ı tanıyan sanık ... aracılığı ile söz konusu işyerine sanık ... adına sabit telefon abonelik sözleşmesi yapıldığı, söz konusu işyerine müşteki ...'den alınan mallar karşılığında verilen 11.250 TL bedelli çekin karşılıksız çıkması üzerine 18.750 TL bedelli çekin gönderildiği tespit edilerek her iki çekin sahteliği iddiası ile sanıklar hakkında yapılan yargılamada; müşteki ...'in çekleri ... Tarım isimli işyerinin yetkilisi ... ya da ... isimli kişi tarafından kendisine verildiğini beyan etmesi ve gönderdiği mallara ilişkin olarak 07.02.2009 tarihli sevk irsaliyesin dosyaya sunması; 18.750 TL bedelli çek arkasında ... yazı ve imzası ile altında ... nolu telefon numarasının bulunması, kolluk araştırmasına göre ... de bulunan suça konu işyeri sahibinin işyerini “...” isimli kişiye kiraladığının tespit edilmesi, 14.02.2011 tarihli yüzleştirme tutanağında müşteki İbrahim Yımazer'in sanıklar ..., ... ve ...'ı iş yaptığı kişi olarak teşhis edememesi, sanık ... bakımından ise herhangi bir teşhis işleminin yaptırılmamış olması karşısında; suça konu sahte çeklerin ön ve arka yüzlerindeki yazı ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı ve sahteciliğin ne şekilde yapıldığı hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılıp; sevk irsaliyesinde yer alan ... plakalı aracın suç tarihi itibari ile sahibi araştırılıp, tanık sıfatı ile dinlenerek, ...'den alınan malları nereye ve kime teslim edildiği sorulup; 18.750 TL bedelli çek arkasında yazılı ... nolu telefon numarasının kime ait olduğu tespit edilerek, bu kişinin sanıklar ile bağlantısının bulunup bulunmadığı araştırılması ve sanıklar ile ...'ın teşhise elverişli fotoğraflarının temin edilerek ...'e, ... plakalı araç sahibine ve ... Tarım isimli işyerinin sahibine teşhis işlemi yaptırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.