muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11271, Karar No: 2010/11710, Tarih: 12.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/11271 E.  ,  2010/11710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.04.2009 gün ve 2007/231-2009/93 sayılı kararı bozan Daire’nin 23.03.2010 gün ve 2009/8013-2010/3211 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 27.07.2000 günü davalı taşıma şirketine ait otobüs ile seyahatleri sırasında meydana gelen kaza sonucunda müvekkillerinin ağır yaralandıklarını ve davacı ...'in % 20.2, ...'in ise % 50 oranında meslekten kazanma gücünü kaybettiğini, maddi ve manevi zarar gördüklerini ileri sürerek, davacı ... için şimdilik 106.623.839.947 TL maddi ve 5.000.000.000 TL manevi, diğer davacı için şimdilik 9.002.180.026 TL maddi ve 2.000.00.000 TL manevi tazminat ile kaza nedeniyle çalıştıramadıkları işyeri kirası olarak ödemek zorunda kaldıkları şimdilik 9.900.000.000 TL kira bedelinin olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini istemiş; ıslah dilekçesi ile ... için daha önce istenen tazminatın tutarına ilaveten 39.043,43 YTL daha maddi tazminat istediklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, öncelikle derdestlik ve zamanaşımı nedeniyle davanın reddini istemiş, öte yandan iddia olunan sakatlık oranını kabul etmediklerini, istenen tazminatın fahiş olduğunu ileri sürmüştür.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalının derdestlik ve zamanaşımı itirazının reddi ile davacı ... için 142.667.43 YTL, davacı ... için ise 6.529,63 YTL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin reddine, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise aynen kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekili ile katılma suretiyle davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.03.2010 tarihli ilamında belirtilen nedenlerle davacıların temyiz istemlerinin reddine, davalının ise bir kısım temyiz itirazının kabulüyle, özetle, maddi tazminata esas hesaplamaya ilişkin davalı itirazlarının karşılanmamış olması, bilirkişi raporlarının çelişkili olup bunun giderilmemiş bulunması gerekçesiyle yerel mahkeme kararının davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi, Dairemizin 23.3.2010 tarihli ilamında 7.301,54 TL bakiye temyiz harcının kendilerinden tahsiline ilişkin hükme yöneliktir. Gerçekten de, yukarıda da kısaca açıklandığı üzere, yerel mahkeme kararı temyiz eden lehine bozulmuş olmakla 10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İBK uyarınca Yargıtayca hükmün bozulması halinde temyiz edenden harç alınmayacağından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 23.3.2010 tarih ve 2009/8013 Esas, 2010/3211 Karar sayılı ilamının sonuç bölümünün aşağıdaki şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin 23.3.2010 tarih ve 2009/8013 Esas, 2010/3211 Karar sayılı ilamının sonuç bölümünün 5. ve 6. satırlarında yer alan “aşağıda yazılı bakiye 7.301,54 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına,” ibaresinin tümüyle ilamdan çıkarılarak yerine “temyiz eden davalıdan tahsil edilen 2.043,70 TL temyiz harcının istemi halinde iadesine” ibaresi eklenmek suretiyle Dairemiz kararının düzeltilmesine, ödediği temyiz ilam, temyiz peşin ve karar düzeltme harcın isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, 12.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2519, Karar No: 2011/1075, Tarih: 31.01.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/2519 E.  ,  2011/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kitaplar, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı yasanın 71/1.maddesi gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, 31.01.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2526, Karar No: 2012/2785, Tarih: 27.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/2526 E.  ,  2012/2785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sırasında; Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/05/2011 gün ve 2011/397 E. 2011/180 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7354, Karar No: 2024/4405, Tarih: 10.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7354 E.  ,  2024/4405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/665 E., 2023/1078 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/34 E., 2022/1003 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın, davalı erkek vekili ve Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 66 ıncı maddesi uyarınca, fer'î müdahale talebi tahkikat tamamlanıncaya kadar mümkün olup, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın temyiz aşamasında müdahale dilekçesi vererek kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, yargılama aşamasında taraf sıfatını almadığından, temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda davacı kadın vekili ve davalının temyiz temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bu durumda davacı kadın vekili ve davalının temyiz temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin davalı erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle temelinden sarsıldığını iddia ederek, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata ve dilekçede belirtilen ziynet alacağına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkeğe dava dilekçesi tebliğ edilmesine rağmen davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkeğe dava dilekçesi tebliğ edilmesine rağmen davalı davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkek eşin, evin ihtiyaçları ile ilgilenmediği, ortak cocuklara ve eşine karşı sistematıik olarak uyguladığı fiziksel şiddet uyguladığı, şiddetin işkence boyutuna ulaşarak tüm aile üyelerini maddî ve manevî olarak etkilediği, kadına ise kusur izafe edilemediği evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkek eşin tam kusurlu olduğu, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocukların uzman raporundaki görüş doğrultusunda velâyetlerinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olduğu ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu; gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuklar'ın velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında " her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10.00 ile Pazar günü saat 18.00 arasında, dini bayramların 2. günü saat 10.00 ile 3. günü saat 18.00 arasında, sömestr tatilinin 1. günü saat 10.00’dan 7. günü saat 18.00’a kadar, her yıl babalar günü saat 10.00 ila 18.00 arası ve yaz döneminde her yılın Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan 31. günü saat 18.00'e kadar" kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri için aylık 350,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle her biri için aylık 400,00 TL'ye yükseltilmesine ve kararın kesinleşmesinden sonra aylık 400,00 TL iştirak nafakası olarak devamına, kadın yararına aylık 350,00 TL tedbir karar tarihi itibariyle aylık 400,00 TL'ye yükseltilmesine karar kesinleşmesinden sonra yoksulluk nafakası olarak devam ile 4.000,00 TL maddî, 5.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin tedbiren durdurulmasını istediklerini, baba ve çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının uyuşturucu madde bağımlısı olduğunu, uyuşturucu maddenin etkisindeyken hem müvekkiline hem de çocuklara kötü muamele ve işkence yaptığını, İnegöl 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/10 Esas sayılı dosyasının delil olarak celp edildiğini, bu dosyadaki beyanların yeterince incelenmediğini, ortak çocuklarla uyuşturucu kullanan, tedaviyi reddeden baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuklar için tehlike arz ettiğini beyan ederek, çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişki yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların ortak çocuklarının yaşlarının küçüklüğü, anneye olan ihtiyaçları ile davalının suça eğilimli kişiliği düşünüldüğünde, mahkemece yaşı küçükler ile baba arasında kurulan kişisel ilişki sürelerinin azaltılmasının yaşı küçüklerin menfaatlerine olacağı gerekçesi ile; istinaf başvurusunun çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişki yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle; ortak çocuklar ile baba arasında, "her ayın 1. hafta sonları Pazar günleri saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'e kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan aynı gün saat 17.00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına", kurulan kişisel ilişkinin karar kesinleşinceye kadar tedbiren devamına, sair istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek ve davacı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; erkeğin yüksek derecede uyuşturucu bağımlısı olduğunu, kullanmış olduğu kimyasal uyuşturucuların etkisinde iken sadece davacı anneye değil çocuklarına da işkence ve fena muamele yaptığını, uyuşturucu maddenin etkisinde iken gördüğü halüsinasyonların etkisi ile çocuklara işkence yaptığını beyan ederek; çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile çocukları ile arasında kurulan kişisel ilişkinin kısıtlanmasının hukuka aykırı olduğunu, davacı kadının velâyet görevini yerine getiremediğini beyan ederek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

2. Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile çocukları ile arasında kurulan kişisel ilişkinin kısıtlanmasının hukuka aykırı olduğunu, davacı kadının velâyet görevini yerine getiremediğini beyan ederek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ortak çocuklar ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin şekli ve süresinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 323 üncü, 324 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek ve davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

1.Fer'î müdahale talebinde bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz başvurusunun REDDİNE,

2. Davacı kadın vekili ve davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7769, Karar No: 2014/5906, Tarih: 30.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7769 E.  ,  2014/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/122133

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21.12.2010

NUMARASI : 2008/285 Esas, 2010/329 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 01.03.2012 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, açılan kamu davası hakkında sanığın ölümüyle ilgili gerekli araştırma yapılarak 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/39405, Karar No: 2012/44480, Tarih: 27.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/39405 E.  ,  2012/44480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Dosya içerisinde Sendikanın Bölge Müdürlüğüne başvurusu üzerine toplantı yer gün ve saatinin belirlenmesine ilişkin tebligatın şirkete hangi tarihte tebliğ edildiğine dair tebligat parçası aslına rastlanmamış olmakla, ( aynı konuya ilişkin dairemizin 13.09.2011 tarihli 2011/37240 E, 2011/29887 K sayılı ilamı ile geri çevirme yapılmasına karşın karar gergi usulünce yerine getirilmemesi sebebi ile tekrar geri çevirme yapılmasına mahal bırakmaksızın ) ... tarafından TİS görüşmelerini başlatabilmek amacıyla toplantı yer gün saatinin belirlenmesi yönünden ÇSGB’lığı İstanbul Bölge Müdürlüğü’ne başvurusu üzerine, görüşmelerin 21.06.2010 saat 10:30 da müdürlüklerinde başlatılmasına dair açıklama içeren, ÇSĞB’lığı İstanbul Bölge Müdürlüğü tarafından işverene gönderilen 9.6.2010 tarih ve 26476 sayılı yazının tebliğine ilişkin, TB2445280184 barkot numaralı tebligat parçası aslının şirketten ve ne zaman tebliğ edildiğine ilişkin bilginin ilgili PTT şubesi/müdürlüğünden sorularak alınan cevabi yazıların eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32928, Karar No: 2013/27308, Tarih: 21.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/32928 E.  ,  2013/27308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçundan sanığın yüzünde hükmolunan 09.05.2012 tarih ve 2012/67-81 sayılı hükmü, 1412 Sayılı CMUK.nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık yasal temyiz süresi geçtikten sonra 25/06/2012 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 21/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9499, Karar No: 2010/16294, Tarih: 04.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9499 E.  ,  2010/16294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal alınan satışlar eski tarihli olup, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Mahallesinde daha yakın tarihli satışların olması doğaldır.

Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapı; kat irtifaklı bina olmadığı halde, % 5 oranında objektif değer azaltıcı unsur oranı belirlenerek m² bedelinin eksik tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.