muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27039, Karar No: 2025/2696, Tarih: 08.04.2025

CMK'nın 210. maddesi gereğince eğer olayın delili bir tanığın açıklamalarından ibaret ise bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez. Bu hükümden de anlaşılacağı gibi olayın tek tanığı durumundaki mağdurun bizzat duruşmada dinlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

CMK'nın 236. maddesinde mağdurun beyanının alınmasına yönelik özel bir düzenleme yapılmıştır. Bu düzenlemeye göre mağdur ifadesi sadece mağdurun psikolojisinin bozulmuş olması hali dışında mutlaka alınmalı ve bizzat mahkemece alınmalıdır. Eğer mağdurun psikolojisi bozulmuşsa, eğer zorunluluk yoksa mağdurun daha önce alınan ifadesinin CD'sinin seyredilmesinde zorunluluk vardır ki kanun koyucu yargılama yapan makamın bir şekilde mağdurla temas etmesini yüz yüzelik ilkesini gerçekleştirmesini ve buna göre bir karar verilmesini önemsemiş ve zorunlu saymıştır.

Tüm bu hükümlerden anlaşılacağı üzere;

1- Her mahkemenin kendi yargı çevresi vardır, bu yargı çevresi içerisinde meydana gelmiş olaylarla ilgili açılmış davalara mutlaka o mahkemenin bakması gerekir. İstinabe yoluna başvurulamaz. Bu durumda mahkeme ancak yukarıda belirtildiği gibi zaruret hallerinde naip hakim görevlendirebilir. Kanun koyucu Büyükşelir Belediye sınırları içerisinde dahi istinabe yolunu yasaklamışken kendi yetki alanı içerisinde bulunan bir davada istinabe suretiyle görevsiz bir mahkemenin aldığı ifadenin geçerli olması kabul edilemez.

2- Görev kamu düzenine ilişkin ve insan haklarıyla ilgili bir husustur. Görevsiz mahkemece yargılama yapılamaz ve hüküm kurulamaz. Göreviz mahkemenin yaptığı işlemler de geçersiz işlemlerdir ve herhangi bir hüküm ifade etmez. Ağır Ceza Mahkemesi Asliye Ceza Mahkemesine göre üst dereceli bir mahkemedir ve daha güvenceli bir mahkemedir. Dolayısıyla bir davanın görevli mahkemede görülmemesi hele daha güvencesiz bir mahkemede görülmesi ya da daha güvencesiz bir mahkeme hakimine işlemin havale edilmesi o işlemi hükümsüz kılacağı gibi adil yargılanma ilkesine de aykırılık oluşturur. Ağır Ceza Mahkemesi ancak bir başka yerdeki Ağır Ceza Mahkemesinden yardım isteyebilir. Yani kendi işlemini yine aynı işlere bakmakla görevli bir başka mahkemeye tevdii edebilir. Ağır cezalık işlere bakamayacak bir mahkemeye tevdii edemez. Tevdii ettiği takdirde bu hem CMK madde 7 kapsamında hükümsüzdür, hem de yukarıda belirttiğim gibi adil yargılama ilkesine aykırılık oluşturur çünkü güvenceli bir mahkeme yerine daha güvencesiz bir mahkemece işlem yapılmıştır. Yukarıda da belirtildiği gibi tüm Türkiye'de istinabe yapılacak Ağır Ceza Mahkemeleri vardır ve işlem bu Ağır Ceza Mahkemelerince yapılmalıdır.

3- İstinabe yoluyla ifade alma ya da işlem yaptırma istisnai bir yoldur, zorunluluk halinde bu yola başvurulmalıdır, yine eğer delil tek tanıktan ibaretse ya da elde mağdur beyanı dışında herhangi bir delil yoksa artık istinabe yoluyla ifade alma kabul edilemez. Eğer istinabe yoluyla ifade alınıyorsa zorunluluk hali belirlenmeli ve bu açıkca ara kararına yazılmalıdır ve denetlenebilir olmalıdır. Aksi takdirde her zaman, istisnayı kural haline getirecek şekilde istinabe yoluna başvurulması kabul edilemez. Olayda mağdur tek tanık konumundadır ve istinabe suretiyle ifade alınması mümkün değildir.

Yine ifadenin SEGBİS yoluyla alınma imkanı bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Yukarıda da belirtildiği gibi eğer ifadenin SEGBİS yoluyla alınması mümkünse istinabe yoluna başvurulamaz. Bunun yanında mağdur olayın tek tanığıdır ve bu nedenle yukarıda belirttiğimiz CMK'nın 210 ve 236. maddelerinde de belirlendiği gibi mağdurun mutlaka mahkemece dinlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

Tüm bu hususlar kapsamında mağdurun istinabe yoluyla Ortaca 2. Asliye Ceza Mahkemesince ifadesinin alınması ve bunun hükme esas alınması, kamu düzenini bozar, adil yargılanma ilkesine dolayısıyla hukuka aykırıdır ve kararın bu nedenlerle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun kararın beraate bozulmasına yönelik görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/11, Karar No: 2015/6217, Tarih: 30.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/11 E.  ,  2015/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 19.951,00 TL. hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalıya ait binanın çatısından ve yıkılan duvarından düşen tuğla parçalarının, aracın içinde olduğu garaj çatısına düşerek çatının çökmesine ve aracın hasarlanmasına sebebiyet verdiğini belirterek şimdilik 19.951,00 TL.'nin ödeme tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, kendisine ait binanın çatısından rüzgar nedeniyle düşen bir parçanın davacının sigortalısına ait garaj çatısının üzerine düşmesi sonucu çöken garaj çatısının altında kalan aracın hasarlandığını, garaj parçalarının da aracı hasarladığını, garajın üstünün gelişigüzel kapatıldığını, kusuru bulunmadığını, belirterek davanın reddini savunmuş, davalı vekili de olay tarihinde afet şeklinde kuvvetli rüzgar olduğunu, bu nedenle kazanın meydana geldiğini, çatıda imalat ve işçilik hatası olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı

dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesine ve halefiyete dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Olay ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı BK'nun 58. maddesi hükmüne göre "Bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." İlliyet bağı sorumluluğun temel şartıdır. İlliyet bağının olmadığı bir olayın failinin, meydana gelen zarardan sorumlu tutulması düşünülemez. İlliyet bağı; mağdurun zararının, zarar doğurucu eylemi yapan failin eyleminin sonucu olarak meydana gelmesini ifade eder. İlliyet bağını kesen eylemler, mücbir sebepler, zarar görenin ve 3. kişinin kusurudur. Çok istisnai de olsa mücbir sebep kabul edilen bir kısım olayların illiyet bağını kestiği kabul edilmektedir. Mücbir sebep, önceden öngörülemeyen, kaçınılmaz, karşı konulamayan, harici ve olağanüstü bir olaydır. Bu nedenle umulmayan haller mücbir sebep sayılmaz.

Somut olayda, davalıya ait arsada bulunan 5 katlı binanın çatı ve duvarından kopan parçalar, davacının sigortalısına ait garaj çatısına düşerek, garaj çatısının çökmesine ve garajda bulunan kasko sigortalı aracın hasarlanmasına sebebiyet vermiştir. Olay 25.03.2008 tarihinde saat 02.00 sıralarında gerçekleşmiş olup, meteoroloji cevabına göre rüzgar hızı saniyede 19.3 metredir ve fırtına olarak nitelendirilmiştir. İlgili belediyece olay tarihinde başka hasar kaydına rastlanmadığı bildirilmiştir. Keşif sonucu alınan bilirkişi kurulu raporunda davacının sigortalısına ait garajın inşaat tekniğine uygun olmadığı ancak bu durumun zararın artmasına sebebiyet vermediği, araç garajda değil sokakta da olsa davalıya ait binanın çatısından düşen parçaların aracı hasarlayacağı belirtilmiştir. Davalıya ait bina yönünden yeterli inceleme yapılmamış, bu binanın yapı ve inşaat tekniğine uygun şekilde yapılıp yapılmadığı, muhafazasında davalının kusurlu olup olmadığı, bakım, onarım noksanlığı olup olmadığı hususları yeterince incelenip değerlendirilmemiştir. Araç garaj içinde olduğundan, bu duruma göre, garajın inşaat tekniğine uygun olarak yapılmaması nedeniyle zararın artmasına sebebiyet verilip verilmediği de irdelenmemiştir. Somut duruma göre değerlendirme yapılmalıdır. Bilirkişi kurulu raporunda davalının sorumluluğunun BK. 58. maddesine göre tespit edilmesi gerektiği, bina maliki davalının, zarar görenin kusuru veya 3.kişinin kusuru veya mücbir sebep varsa bunları kanıtlaması halinde sorumluluktan kurtulabileceği ifade

edilmiş, rapor hazırlandıktan sonra meteorolojiden olay tarihi ve saatindeki rüzgar durumu sorulmuştur.

Mahkemece, meteoroloji cevabına göre hasarın doğal afet sonucu olduğu, davalının bunu engelleyecek konumu olmadığı, hasarın mücbir sebep nedeniyle meydana geldiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak dosya kapsamına göre, olay tarihinde davalıya ait taşınmazın bulunduğu belediye sınırlarında bir başka hasar kaydı olmadığı gibi, saniyedeki hızı 19.3 metre olan, fırtına olarak nitelendirilen rüzgar sebebiyle davalıya ait binanın çatısı ve balkonundan parçaların düşmesi ve davacı tarafa ait aracın hasarlanmasına yol açması mücbir sebep olarak kabul edilemez. Olsa olsa umulmayan hal olarak görülebilir. Bu halde dahi davalı kusuru oranında, davacı aracında oluşan gerçek zarardan sorumludur.

Bu durumda mahkemece, önceki raporu hazırlayan aynı bilirkişi kurulundan; davalı tarafa ait binada incelenerek, tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait binanın inşaat ve yapım tekniğine uygun şekilde yapılıp yapılmadığı, binanın bakım, onarımının zamanında ve gereğince yapılıp yapılmadığı, davalının binanın yapılmasında ve muhafazasında kusuru olup olmadığı ayrıca davacıya ait araç garajda olduğundan, bu durumun araçta meydana gelen zararın artmasına sebebiyet verip vermediği tarafların kusur durumunun tespiti hususlarında ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı .... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1364, Karar No: 2025/5749, Tarih: 14.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/1364 E.  ,  2025/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/90 E., 2024/100 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan davaya konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına, ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen nivolumab etken maddeli Opdivo ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6920, Karar No: 2013/28698, Tarih: 11.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6920 E.  ,  2013/28698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 63. maddeleri gereğincemahumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

10.08.2010 günü gündüz saat 19:30 sıralarında, sanığın, yönetimindeki arkası görüş alanını yeterince görmeyi engelleyecek boş kasa yüklü kamyonet ile, meskun mahaldeki, genişliği 4,9 metre olan, çift yönlü, ileride çıkışı olmayan sokak içerisine arkadaşlarını bırakmak amacıyla girdiği, arkadaşlarını indirdikten sonra sokağın içerisine doğru hareket ettiği, ancak sokağın çıkmaz sokak olmasından dolayı direksiyonu kırarak dönüşünü yapamaması nedeniyle aracını geri manevra ile çıkartmaya çalıştığı sırada, her iki tarafında evler bulunan dar yolda bulunan kişilere dikkat etmeden kontrolsüzce geri manevra yaparken, aracın sol arka köşe ve teker kısmı ile, yol içerisindeki geri manevra yapan araçtan korunma tedbiri almayan 5 yaşındaki ölen yayaya yol içinde çarpıp başının üzerinden geçerek ölümüne neden olduğu olayda, asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı, sanığın asli kusurlu oluşu nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek asgari hadden daha fazla uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusur durumuna ve bilirkişi raporlarının oluşa uygun düşmediğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 4. bendinin başına "TCK'nun 53/6.maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/504, Karar No: 2014/3242, Tarih: 19.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/504 E.  ,  2014/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sinop 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :05.11.2013

NUMARASI :Esas no:2013/154 Karar no:2013/84

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (baba) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı tarafından kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebiyle açılan dava mahkemece kabul edilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine hüküm Dairemizce davacı annenin, kişişel ilişkinin değiştirilmesini gerektirir bir neden ve maddi olgunun varlığını kanıtlayamadığı gibi, çocuğun menfaatini gerektirir bir olgu da ortaya koyamadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulduğu ve bozma sonrasında davacı anne tarafından kişisel ilişkinin değiştirilmesini gerektirir yeni bir neden ve maddi olgunun varlığı da kanıtlanamadığı halde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de; kişisel ilişkinin düzenlenmesine ilişkin kararda davalı baba ile müşterek çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin yerinin sınırlandırılmaması gerekir. Bu yön gözetilmeden kişisel ilişkinin Sinop ili ile sınırlandırılması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.02.2014 (Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2014/16255, Karar No: 2015/6324, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16255 E.  ,  2015/6324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14390, Karar No: 2014/10938, Tarih: 12.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/14390 E.  ,  2014/10938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2012/61-2013/309

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. S.O.. ile davalı vek.Av. A.. U..' ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili bankanın dava dışı N. D..' ye, davalı R.. D..' nin kefaleti ile kredi kullandırdığını, davalının borçtan sorumlu olduğunu, girişilen icra takibine itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalıya sadece ipotek belgesi imzalatıldığını, kredi sözleşmesi imzalatıldığını bilmediğini, kaldı ki, ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile aleyhine takip yapılan borçlu hakkında aynı zamanda ilamsız icra takibi yapılamayacağını, sözleşmenin geçersiz olduğu gibi gabin, hile, hata nedeniyle de davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, banka kayıtları, Adli Tıp Kurumu' nun ''belgelerdeki davalıya atfen atılı imzaların davalının eli ürünü olduğu'' na dair raporu, toplanan delillere göre, davalının itirazının iptaline, icra dosyasındaki asıl alacağın % 20' si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak, davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davacı bankanın kredi asıl borçlusu N. D..' ye 07.12.2010 tarihli genel kredi sözleşmesine istinaden kullandırdığı kredi borcunun ödenmemesi üzerine sözleşmenin müteselsil kefili olduğu iddia edilen davalı aleyhine genel haciz yolu ile (7 nolu ödeme emri gönderilerek) girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dava, davacı bankanın kredi asıl borçlusu N. D..' ye 07.12.2010 tarihli genel kredi sözleşmesine istinaden kullandırdığı kredi borcunun ödenmemesi üzerine sözleşmenin müteselsil kefili olduğu iddia edilen davalı aleyhine genel haciz yolu ile (7 nolu ödeme emri gönderilerek) girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığa konu genel kredi sözleşmesi 07.12.2010 tarihli olup, bu sözleşmede davalının müteselsil kefil olarak yer aldığı görüldüğü halde, davalı sözleşmedeki imzaya itiraz ettiğinden, uyuşmazlık konusu 07.12.2010 tarihli sözleşmedeki imzanın davalıya ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekirken, uyuşmazlık konusu olmayan sözleşmeler üzerinde Adli Tıp Kurumu marifetiyle imza incelemesi yaptırılarak, alınan rapor doğrultusunda karar verilmesi doğru olmadığı gibi 07.12.2010 tarihli ipotek resmi senedinin ''Şartlar'' bölümünün (1.) maddesi içeriğinden söz konusu ipoteğin davalının asli borcu ve kefaletinden kaynaklanan borçlarının da teminatını teşkil eder şekilde banka lehine davalı taşınmazına ipotek tesis edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, ihtilafa konu 07.12.2010 tarihli kredi genel sözleşmesindeki davalıya atfen atılı müteselsil kefil imzasının davalıya ait olup olmadığının tespiti, davalının anılı sözleşmenin kefili olduğunun tespiti halinde davalının tesis ettiği ipoteğin kefaletinden kaynaklanan borçlarını da teminat altına aldığı, davacı yanın davalı aleyhine Bolvadin İcra Müdürlüğü' nün 2012/61 sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yaptığı, bu takibe itiraz üzerine Bolvadin Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 2012/96 Esas sayılı dosyası ile itirazın iptali davası açıldığı da anlaşılmakla, İİK' nın 45. maddesi hükmü de gözetilerek bir karar verilmesi ve karar yerinde bu yönlerin değerlendirilerek, gerçeklendirilmesinin gerektiğinin düşünülerek bir karar vermekten ibaret olup, anılan hususların göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, Anayasa' nın 141/III. maddesi hükmüne göre; ''Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.'' HMK' nın 297. maddesinde de mahkeme kararının içeriğinde bulunması gereken öğeler açıklanmıştır.

Gerekçe, kararın denetiminin yapılabilmesi ve tarafların kararın doğruluğu veya yanlışlığı konusunda fikir sahibi olmasını sağlayarak kanun yollarına başvurma konusundaki tutumlarının belirlenebilmesi açısından önemli bir işlev görür. Bu Anayasal ve Yasal zorunluluklara rağmen, mahkemece verilen kararda HMK'nın 297. maddesine aykırı davranılarak yetersiz gerekçeyle kararın yazılmış olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.