muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17380, Karar No: 2015/5490, Tarih: 16.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/17380 E.  ,  2015/5490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin ... isimli işyeri sahibi olduğunu, işletmesinin kapandığını, müvekkilinin imzası taklit edilmek suretiyle düzenlenen bonoya dayalı olarak davalı tarafından müvekkili aleyhine icra takibi yapıldığını belirterek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, senedin lehtarı tarafından kendisine ciro edildiğini ve sahte çıktığını, davanın ihbarı gerektiğini bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, senet aslının davalıda olup verilen kesin süreye rağmen imza incelemesi için senedi dosyaya sunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davacının 4.875 TL bedelli senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11135, Karar No: 2023/4826, Tarih: 29.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/11135 E.  ,  2023/4826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/228 E., 2016/605 K.

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Aydın 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2016 tarihli ve 2016/228 Esas, 2016/605 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 21.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.05.2022 tarihli ve 2021/23891 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/75634 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/75634 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03.06.2015 tarihli ve 2015/2439 soruşturma, 2015/189 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin şüphelinin yokluğunda verilen kararın şüpheliye tebliğ edilmediği, bu hâliyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve söz konusu kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin 15 gün olduğu hususunun da kararda belirtilmediği, usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında 21.02.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2015 tarihli ve 2015/2439 soruşturma, 2015/189 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, ancak 15 günlük itiraz süresinin gösterilmediği, kararın tebliğine ilişkin dosyada bir bilgi ve belge bulunmadığı, ancak dosyanın UYAP üzerinden incelenmesinde kararın şüpheliye 25.06.2015 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 17.02.2016 tarihli ve 2015/1187 DS sayılı yazısı ile yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiğinin bildirilmesi üzerine, erteleme kararının

kaldırılarak Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 03.03.2016 tarihli ve 2015/2439 Soruşturma, 2016/1371 Esas, 2016/1156 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2016 tarihli ve 2016/228 Esas, 2016/605 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 21.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve dördüncü fıkrasında, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır " şeklinde,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür." ve aynı maddenin sekizinci fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde yer alan düzenlemeler dikkate alındığında;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar

konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, kararda karara karşı itiraz kanun yolunun gösterildiği, ancak 15 günlük itiraz süresinin gösterilmediği,

Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40 ıncı maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 171, 172 ve 173 üncü maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin gösterilmeyerek şüphelinin yanıltıldığı, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, mahkemesince açılan kamu davasında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2016 tarihli ve 2016/228 Esas, 2016/605 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3388, Karar No: 2024/6115, Tarih: 12.06.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/3388 E.  ,  2024/6115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/199 E., 2021/502 K.

HÜKÜM/KARAR : Reddine

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın ön koşul yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ve tüm davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacının alacağının dayanağı olan Bursa 4. İcra Müdürlüğü'nün 2015/12349 E sayılı icra dosyasının, bahsi geçen Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/620 E sayılı ve Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/937 E. sayılı itirazın iptali dava dosyasının dosya içerisinde olmadığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; incelenmesine ihtiyaç duyulan Bursa 4. İcra Müdürlüğü'nün 2015/12349 E. sayılı icra dosyasının, Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/620 E. sayılı ve Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/937 E. sayılı itirazın iptali dava dosyasının kesinleşme şerhli gerekçeli kararlarının dosya arasına alınarak temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/16744, Karar No: 2012/16070, Tarih: 28.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/16744 E.  ,  2012/16070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 18.10.2012 gün ve 102-205 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Dava, el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmü temyiz eden davalı temyiz harcı yatırmamış ve dilekçesinde adli yardım istediğini de belirtmiştir.

Bilindiği üzere adli yardım, taraflardan birinin davanın gerektirdiği harç ve masrafları karşılayacak maddi gücünün bulunmaması durumunda, bu mali külfetlerden geçici olarak muaf tutulmasıdır(HUMK. md. 465-472 - HMK. md. 334-340). 1086 sayılı HUMK.'nun anılan maddelerinde adli yardımın yargılamanın hangi aşamalarında yapılacağı hususunda bir açıklık yok ise de, 6100 sayılı HMK.'nun ilgili maddelerinde temyiz aşamasında dahi adli yardımdan yararlanma olanağı kabul edilmiştir. Bu kabulün, yargı mercileri önünde hak arama özgürlüğünü düzenleyen...'nın 36. ve adil yargılanma hakkını düzenleyen ... Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddelerine uygun bulunduğu da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, öncelikle mahkemece davalının adli yardım isteği hakkında bir karar verilmesi; kararın olumlu olması halinde mevcut haliyle, olumsuz olması halinde ise temyiz harcının tahsiline yönelik işlem yapılıp harç tahsil edildikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8724, Karar No: 2010/1541, Tarih: 11.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8724 E.  ,  2010/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.03.2008 tarih ve 2006/153 - 2008/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının yapımcısı olduğu tüm filmlerin mali hak ve selahiyetlerinin üçüncü şahıs ve kuruluşlara eski tarihlerde ve süresiz olarak satılarak devredilmiş bulunduğunu, yasal değişiklikler sonucu söz konusu filmlere ilişkin hakların döneceği inancıyla müvekkili ile davalı arasında 04.09.2001 tarihli devir sözleşmesi ve aynı tarihli protokol yapıldığını, ancak davalının usulsüz ve kötüniyetli olarak 02.09.2004 tarihinde cayma ihtarnamesi gönderdiğini, olayda FSEK'nun 58. maddesinde öngörülen cayma hakkının oluşması koşullarının bulunmadığını ileri sürerek, davalının keşide ettiği cayma ihtarnamesinin usul ve yasaya uygun olmadığından bu ihtar nedeniyle yapılan devir sözleşmesi ve protokolün hükümden düşmeyeceğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İ.Özdemir Birsel vekili, sözleşmeden cayma koşullarının oluşmuş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre somut olayda cayma koşullarının gerçekleşmediği sonucuna varılarak, cayma beyanının 5846 sayılı Kanun'un 58. maddesine uygun olmadığından hüküm doğurmayacağının ve bu nedenle 04.09.2001 tarihli devir sözleşmesi ve aynı tarihli protokolün bu cayma beyanı nedeniyle hükümden düşmeyeceğinin tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/104, Karar No: 2018/3265, Tarih: 22.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/104 E.  ,  2018/3265 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin davalı firmaya ait satış destek ekibinin bir kısmını bünyesine alarak davalı firma için satış destek hizmeti sağladığını, taraflar arasında yapılan satış destek hizmeti anlaşması gereği davalı firmanın en az 25 kişilik personelini Pozitif Danışmanlık bünyesine devredeceğini taahhüt ettiğini, bu sebeple müvekkilince destek ekibi başına bir adet personel şefi istihdam edildiğini, taraflar arasında yapılan görüşmeler neticesi taahhüt edilen satış destek personeli maliyetinin davacı yanca şef maliyetinin ise davalı yanca karşılanmasının ve davalı firma adına her ay sonunda yapılan işle ilgili hizmet faturası kesilmesinin kararlaştırıldığını, davalı yanın taahhüdünü yerine getirmemesi nedeni ile fatura dayanak yapılarak davalı aleyhine Ankara 10. İcra Müdürlüğünün 2009/14947 sayılı takip dosyası üzerinden haciz yolu ile ilamsız icra takibine geçildiğini, borca itiraz üzerine takibin durdurulduğunu belirterek itirazın iptali ile alacağın %40’ı üzerinden icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili şirket tarafından verilmiş bir taahhüt bulunmadığını, taraflar arasında imzalanmış herhangi bir sözleşme olmadığını, davacı tarafla bir süre deneme çalışması yapıldığını, davacının bu süreçte destek ekibini kuramadığını ve gerekli hizmeti veremediğini, verilen hizmette sürekli aksama yaşandığını, elemanların işi gerektiği şekilde yapamadıklarından müvekkili şirketin zarar gördüğünü savunarak, davanın reddi ile %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; takibe dayanak faturanın davalı defterlerinde yer almadığı, davacı defterlerinin ise incelenemediği, dosyadaki mevcut bilgi ve belgelere göre davacının davasını ispatlayamaması üzerine davacıya yemin deliline dayanıp dayanmayacağının hatırlatıldığı, davacının yemin deliline dayanması üzerine, davalıya yemin metni ihtarı çıkarıldığı, tebligatın bilâ tebliğ dönmesi ve davacının talebi üzerine ..... Asliye Hukuk Mahkemesine talimat yazılarak, talimat mahkemesince çıkartılan yemin davetiyesine 10.12.2013 tarihli dilekçe ile mazeret bildirildiği, sonrasında şirket yetkilisinin duruşmaya katılmaması üzerine mahkemeye iade edildiği, davalı tarafa çıkartılan ve HMK 229. madde ihtarını taşıyan yemin metnine göre, davacının davasını yemin ile ispat ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

../..

S.2.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

../..

S.2.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22849, Karar No: 2012/32210, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/22849 E.  ,  2012/32210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada birden fazla davalı olup, hükmün esasını teşkil eden tefhim edilen kısa kararda hükmedilen hak ve alacaklardan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına rağmen infaza konu gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hak ve alacakların “ davalıdan “ tahsiline şeklinde hüküm kurularak kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur.

Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki bu aykırılık 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

Bu husus 6100 sayılı HMK. nun 298/2. maddesinde de özellikle düzenlenmiştir.

Verildiği tarih itibarı ile göre 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.