muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2667, Karar No: 2022/6521, Tarih: 03.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2667 E.  ,  2022/6521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.02.2019 tarih ve 2017/309 E- 2019/144 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.01.2021 tarih ve 2019/861 E- 2021/21 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 5 yıl boyunca Güneydoğu'da görev yaptığını ve bu sürede yaşadıklarını yazdığı "Kovan" isimli kitabının 16/02/2015 tarihinde Yakın Plan Yayınevi tarafından basılarak piyasaya sürüldüğünü, bu eserin uzun süreli ciddi bir çalışma olduğunu, ancak Türkiye'de 04/11/2016 tarihinde vizyona giren ve davalı tarafından yapımcılığı üstlenilen Dağ 2 filminin müvekkilinin eserinden esinlenerek yazılıp, kurgulanıp, piyasaya sürüldüğünü, film ile kitap arasında bariz benzerliklerin olduğunu, bu nedenle davacının manevi değerlerinin yaralandığını, eser sahibi olan davacının mali haklarının da ihlal edildiğini, bu nedenle FSEK m.68 uyarınca fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, üç katı tazminat taleplerine karşılık şimdilik 1.000.-TL maddi tazminatın ve FSEK m. 70/1 uyarınca ihlal edilen manevi haklarına karşılık 50.000.-TL manevi tazminatın yayım tarihinden itibaren başlayacak reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, müvekkilinin ayrıca kişilik hakkının da ihlal edilmesi sebebiyle TBK m.58 hükmüne dayanılarak 30.000.-TL manevi tazminatın yayım tarihinden itibaren başlayacak reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kitabının 2015 yılı Şubat ayında basıldığını, halbuki Dağ II filmindeki başrollerinin tamamının 2011 yılında tasarlandığını ve 2012 yılında bu karakterlerin serinin ilk filmi "DAĞ" eserinde aleniyet kazandıklarını, senaryonun özgünlüğünün hiçbir ihtilafa konu olmadığını, "DAĞ II" eserinin kurgu ve karakterlerinin farklı olduğunu, kitap ve film arasında hiçbir benzerlik bulunmadığını, DAĞ II filminin davacının kitabından hiçbir şekilde esinlenmediğini, haksız kazanç elde etmiş olduğu iddiasının tamamen gerçeğe aykırı olduğunu, elde edilen menfaatlerin veya kârın davacı ile paylaşılmasının söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan karşılaştırmada öykülerin gelişi ve kurgulamanın farklı olduğu, intihal olmadığının sabit olduğu, alınan raporda aradaki farklılıkların neler olduğunun ayrıntılı olarak açıklandığı, var olan az sayıda benzerliğin ise operasyonların sınır dışında olması ve gizli görevler olarak icra edilmesi nedeniyle doğal olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ve tarafların eserlerinin kurgulaması, karakterleri, olayların akışı, öykülerinin gelişim biçimleri, bunların ifade ediliş şekilleri ve genel olarak kullanılan dillerdeki farklılıklar itibariyle birbirinden farklı bulunduklarının, dolayısıyla intihal veya iktibas olarak nitelendirilebilecek bir benzerliğin olmadığının, mahkemece görüşüne başvurulan uzman bilirkişi heyet incelemesi ile sabit olduğu, terörle mücadele eden ekip sayılarının aynı olmasının ve her iki eserde de vatan sevgisi ve yurt korunması temalarındaki var olan az sayıdaki benzerliğin de genel geçer anonim unsurlar olup, kamuya mal olmuş bu türden unsurların tek başına telif hakkının koruma kapsamında bulunmadığı, korumanın bu unsurların ifade ediliş biçimindeki hususiyete ilişkin olduğu gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2343, Karar No: 2023/734, Tarih: 20.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2343 E.  ,  2023/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından dava açılmıştır.

2. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2014 tarihli ve 2013/85 Esas, 2014/129 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi yollamasıyla birinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları uyarınca 4 yıl 2 ay, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan aynı kanunun 234 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis ceza ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.06.2017 tarihli ve 14-2014/345338 sayılı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçu yönünden onama, çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mağdure beyanı dışında delil olmaması nedeniyle her iki suç yönünden de beraat kararı verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Ailesi tarafından zorla istemediği bir kişi tarafından evlendirilmek istenen mağdurenin sanık eniştesi ve ablasının birlikte ikamet ettikleri eve ailesinin izni olmaksızın geldiği, yanında çalıştığı tanık ...'nın mağdurenin sürekli ağladığını farketmesi ve mağdureyi sorgulaması üzerine mağdurenin sanığın istismar eylemlerinden tanığa bahsettiği ve intikalin bu şekilde gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın kaçamaklı ikrarı ve beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, mağdurenin iddialarının oluşa uygun bulunduğu gerekçesiyle isnat olunan suçların sanık tarafından işlendiği sabit görülerek atılı suçlarından hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne İlişkin Temyiz isteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmüne İlişkin Temyiz isteği Yönünden

1. Sanık savunması, mağdurenin beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Mahkemenin kabulü ve uygulamasına göre, karar başlığında suç tarihinin 27.03.2012 ve sonrası yerine, 27.03.2012 ve öncesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

4. Onama sebebine uygun olarak Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.06.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Temel cezanın tayininde uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası yerine ikinci fıkrası olarak gösterilmesi birinci bentte açıklandığı üzere zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

3. Temel cezanın tayininde uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası yerine ikinci fıkrası olarak gösterilmesi birinci bentte açıklandığı üzere zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

4. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

1. Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2014 tarihli ve 2013/85 Esas, 2014/129 Karar sayılı kararına yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2014 tarihli ve 2013/85 Esas, 2014/129 Karar sayılı kararına yönelik çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hüküm yönünden sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19619, Karar No: 2014/21491, Tarih: 30.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/19619 E.  ,  2014/21491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2005/133-2012/536

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı M.. Ö.. avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı M.. Ö.. vekili avukat . .. ile davalı ... A.Ş. vekili avukat Ş. Y.geldi, davacı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 20/12/2003 tarihinde 12 kg lık Total Gaz marka mutfak tüpü bittiği için sürekli tüp aldığı.. Tüp Bayiine tüp siparişinde bulunduğunu,bir süre sonra davalı M.. Ö..'ın tüpü getirdiğini ve mutfak ocağına taktığını, davalı binayı terk etmeden tüpün büyük bir gürültü ile alev alarak patladığını , bu patlamada kendisinin ve yanında bulunan kardeşinin yaralandığını, tüpü takan M.. Ö.. hakkında ceza davası açıldığını, davalıların zararının giderilmesi için teklifte dahi bulunmadığını, geçimini gece kulüplerinde çalışarak kazandığını,olayın ardından yaşadığı psikolojik bunalım ve yüzündeki yanık izleri nedeniyle uzunca bir müddet çalışamadığını belirterek hatalı dolum ve montaj sonucu yaralanmasına sebebiyet veren davalıların müteselsil sorumluluk esasları çerçevesinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00 TL maddi tazminat ve 20.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile beraber tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne,davalı ... Oil Türkiye A.Ş aleyhine açılan davanın reddine,davalılar M.. Ö.. ve İ.. M.. aleyhine açılan davanın ıslah talebi de gözetilerek kabulü ile,22.771,59 TL maddi tazminat ile,5.000,00 TL manevi tazminatın davalılar M.. Ö.. ve İ.. M.. mirasçılarından alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm davalı M.. Ö.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalılar arasında tüp alımına ilişkin sözleşme bulunduğu,taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalılar arasında tüp alımına ilişkin sözleşme bulunduğu,taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, tüketici mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA,ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalı M.. Ö..'a iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14362, Karar No: 2011/685, Tarih: 26.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14362 E.  ,  2011/685 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet araçların satış bedelinden Motorlu Taşıtlar Vergisi alacaklarından önce rehinli alacakların ödenmesinin yasaya aykırı olduğu noktasındadır.

İcra Mahkemesi’nce Motorlu Taşıtlar Vergisi’nin araçların aynından doğmadığı ve rehinli alacakların öncelikle ödenmesine ilişkin sıra cetvelinin yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Sıra cetveline yönelik şikayetler kural olarak sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikâyet sonucunda hakları haleldar olabilecek kimselerin huzuru ile görülmelidir. Somut olayda satış bedeli ...adlı kişiye isabet ettirilmiş, adı geçen yargılamaya katılmış ancak mahkemece karar başlığında ...’ın adı gösterilmiştir. Bu husus Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388 inci maddesine aykırılık teşkil etmekte ise de, aynı Yasanın 459 uncu maddesi kapsamında olduğu anlaşılan ve maddi hata niteliğinde görülen bu yanlışlık bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Motorlu Taşıtlar Vergisi 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanunu’nun 1 inci maddesinde yer alan taşıtların aynından doğan bir vergidir. Cebri artırmaya konu olan aracın motorlu taşıtlar vergisi borcu ödenmeden ihale alıcısı adına tescili dahi mümkün değildir.

Gerek Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/II nci ve gerek İcra ve İflâs Kanunu'nun 206/I inci maddesinde eşya ve taşınmazın aynından doğan vergilerin rehinli alacaklardan da önce tahsil edileceklerini açıkça hükme bağlamıştır.

Bu durumda mahkemece şikâyetin kabulüne karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da kabul şekli itibariyle yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte gösterilen maddi hatanın mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olduğu gözetilerek bozma nedeni sayılmamasına, ancak 2 sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 26.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3335, Karar No: 2011/10370, Tarih: 13.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3335 E.  ,  2011/10370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Kamulaştırmasız el atılıp tesis edilen pilon yeri ve irtifak hakkının Hazine yerine idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Hüküm fıkrasının 3. bendindeki "..." kelimelerinin çıkartılmasına, yerine "Hazine" kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20281, Karar No: 2010/4505, Tarih: 22.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20281 E.  ,  2010/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın husumetten reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz, davalı ... ile İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasında 08.11.2004 tarihinde yapılan "Karayolları Genel Müdürlüğünün yol ağından çıkarılarak İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredilecek yollar ve kavşaklar” hakkındaki devir protokolü gereğince, 21.02.2005 tarihi itibariyle İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredilmiş olup, devir tarihinden sonra İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığının sorumlu olduğu gözetilip, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8024, Karar No: 2015/6984, Tarih: 29.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/8024 E.  ,  2015/6984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2-Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.