muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12920, Karar No: 2024/9984, Tarih: 17.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/12920 E.  ,  2024/9984 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2312 Esas, 2024/2435 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/337 Esas, 2023/335 Karar

Taraflar arasındaki tapu sicilinin hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre her bir davacı paydaş yönünden hüküm altına alınan ve reddedilen temyize konu miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,Davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine.17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/414, Karar No: 2020/8845, Tarih: 14.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/414 E.  ,  2020/8845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 607 ada 274 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10447, Karar No: 2018/4797, Tarih: 21.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/10447 E.  ,  2018/4797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında işlenen suçtan: Beraat

2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında işlenen suçtan: Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında işlenen suçtan: Beraat

2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında işlenen suçtan: Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın; sanık ... hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık ...‘nın savunmasında, ... isimli kişinin yanında çalıştığını, 2006 yılında bu şahsın kendisinin vergi borçları olduğu için üzerine şirket kurmayı teklif ettiğini, noter ve vergi dairesine giderek birtakım belgelere imza attığını, 2008 yılında ...‘in bulduğu diğer sanık ...‘a hisselerini devrettiğini, şirket yetkilisi olduğu dönemde şirket işleriyle ilgilenmediğini, muhasebe ve fatura işlerini ...‘in takip ettiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesine karşın, tanık olarak beyanına başvurulan ...‘in 2006 yılından sonra sağlık problemleri nedeniyle İzmir ilinde yaşamaya başladığını, olayların sanığın iddia ettiği şekilde gerçekleşmediğini bildirerek sanığın savunmasını doğrulamadığı; sanık ...‘ın savunmasında, sanık ...‘yı piyasadan tanıdığını ve sanığın kendisine şirket müdürlüğü teklif ettiğini, sanıkla birlikte notere giderek şirket hisselerini devraldığını, şirket belgelerinin kendisine teslim edilmediğini, sahte fatura düzenlemediğini, 28.04.2014 tarihli temyiz dilekçesinde de, vergi dairesinin şirketin devrinden sonra vergi borçları nedeniyle faaliyete izin vermediğini, şirket işlerinin sanık ... tarafından yürütüldüğünü bildirmesi karşısında, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması, sanıkların farklı dönemlerde yetkilisi oldukları şirket tarafından düzenlenen herhangi bir faturanın dosya içerisinde mevcut bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenledikleri iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediklerinin tespit edilmesi,

2-Suça konu faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a)Faturalar sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, başka kişilere ait olduğunu beyan etmeleri halinde; bu şahısların CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları bulunduğu hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmeleri ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b)Sanıkların bildirdikleri kişi yada kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya bu şahıslara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların, sanıkların bildirdikleri kişi yada kişilerden herhangi birisine ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya sanıkların bildirdikleri kişi yada kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştiraklerinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle, aynı takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediği kabul edilen sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

b)Sanık ... yönünden; hükmolunan erteli hapis cezalarının uzun süreli olduğu gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

c)Tüm sanıklar yönünden; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23255, Karar No: 2014/24899, Tarih: 03.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/23255 E.  ,  2014/24899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile iş kazaları ve meslek hastalığından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın meslek hastalığından kaynaklanması ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4279, Karar No: 2024/7427, Tarih: 21.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4279 E.  ,  2024/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI:2021/484 Esas, 2023/580 Karar

HÜKÜM:Yeniden esas hakkında kurulan hüküm ile;

1-Davalı ... Marka Pazarlama Tic. Ltd. Şti yönünden davanınpasif husumet yokluğu nedeni ile reddine

2-Diğer davalılar yönünden davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ :Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI:2020/110 E., 2020/424 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "cacharel classic" markasıyla 1997 yılından beri faaliyette bulunduğunu, ilk marka tescilinin de bu tarihte gerçekleştirildiğini, 182698 sayılı markasının 30.06.1998'de, 2014/82278 sayılı markasının 02.07.2015'te, 2017/75680 sayılı markasının ise 18.01.2018 tarihinde tescil edildiğini, davacının 1997 yılından beri 14. sınıfta, birkaç sene sonra da 26. sınıfta faaliyet gösterilen "cacharel classic" markasının TURKPATENT tarafından herhangi bir problem yaşanmaksızın tescil edildiğini, yine saat sektöründe önceden beri faaliyet göstermesi nedeniyle 14. ve 26. sınıflarda “... CLASSİC+şekil” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, tescil başvurusuna davalılar tarafından yapılan itirazlar neticesinde marka başvurusunun reddedildiğini, taraf markaları arasında benzerliğin bulunmadığını, Yeniden İnceleme ve Denetleme Kurulu (YİDK) tarafından davalının tanınmışlığından haksız yarar sağlanma ihtimalinin bugünkü şartlara göre 14. ve 26. sınıflarda değerlendirilmesinin mümkün olmadığını, ancak davacının bu sınıflar dışında farklı sınıfta bu markanın tescil başvurusunu gerçekleştirmesi halinde davalının bugünkü şartlara göre tanınmışlık iddiasının dikkate alınarak bu markadan haksız yarar sağlama durumunun mevcut olup olmadığını incelemesinin mümkün olacağını, davalı markası ile müvekkili markasının kavramsal, görsel, işitsel ve bütünsel olarak birbirinden farklı olduğunu, müvekkilinin söz konusu markayı ilgili mal ve hizmet sınıfında kullanmakta hukuki yararının bulunduğunu ileri sürerek, YİDK'in anılan kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, kurum kararının doğru olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde, kurum kararının doğru olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin uluslararası alanda hazır giyim, çanta, ayakkabı, parfüm, kozmetik ve aksesuar gibi geniş ürün çeşitliliğine sahip alanda lider firmalardan biri olduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında karıştırılma ihtimalinin mevcut bulunduğunu, taraf markalarının esas unsurlarının aynı olduğunu, müvekkili markasının tanınmış bulunduğunu, davacıya ait eski tarihli markaların dayanak teşkil edebilmesi için her şeyden önce esas unsurunun "..." şeklinde vurgulu bir biçimde öne çıkarılan markalar olması ve işbu dava kapsamına konu olan markanın aynısı olması gerektiğini, davacı marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, taraf markalarının benzer olduğu ve kapsamlarındaki malların aynı aynı türve benzer nitelikte bulunduğu, davalının ... esas unsurlu markasının tanınımış marka olduğu ve somut olayda tanınmışlığın iltibası arttıran bir unsur teşkil ettiği, davacının önceki tarihli markalarının müktesep hak karinesine dayanak teşkil edemeyeceği, dava konusu YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının marka başvurusuna yalnızca davalı ... tarafından itiraz edildiği, diğer davalı şirketince herhangi bir itirazın yapılmadığı, dolayısıyla itiraz etmeyen ... Marka...Ltd. şirketine karşı husumet yöneltilmesi doğru olmadığından ve bu husus kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece adı geçen davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken bu davalı yönünden de esasa ilişkin nedenlerle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı; dava konusu marka başvurusuna davalı ... tarafından 2005/05906, 191469, 2014/74964, 2014/63022, 2013/22543, 2012/30597 ve 2004/56579 sayılı markalara dayalı olarak itiraz edildiği, ancak bu markalardan 2014/74964, 2014/63022, 2013/22543, 2012/30597 ve 2004/56579 sayılı markaların dava konusu marka başvurusuna itirazı olmayan ve ayrı tüzel kişiliği bulunan diğer davalı şirkete ait olduğu, taraf markalar arasında işaret anlamında benzerlik bulunsa da kapsamlarındaki mal ve hizmetler yönünden benzerliğin olmadığı, dosya kapsamındaki bilirkişi raporunda, davalı ...'e ait olan markaların değil, dava konusu marka başvurusuna itirazı olmayan diğer davalı ... şirketine ait markanın tekstil sektörü bakımından tanınmış olduğu açıklandığından ve dosyadaki deliller ile davalı ... markalarının tanınmışlığı ispat edilemediğinden, dava konusu başvurunun reddine ilişkin YİDK kararının yerinde olmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davalı ... Marka Pazarlama Ticaret Ltd. Şti. yönünden pasif husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile YİDK'in 18.03.2020 tarih ve 2020-M-2022 sayılı kararının iptaline karar verilmiş, karar davalı TÜRKPATENT vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, başvuru markası ... clasic+şekil ibaresi ile davalı ...'e ait 2005/05906 ve 191469 sayılı "..." "... " marka işaretleri benzerliğin bulunup bulunmadığı, adı geçen davalının markalarının tanınmış olup olmadığı ve farklı mal/hizmetler yönünden de korunmalarının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

2.6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Uyuşmazlık, başvuru markası ... clasic+şekil ibaresi ile davalı ...'e ait 2005/05906 ve 191469 sayılı "..." "... " marka işaretleri benzerliğin bulunup bulunmadığı, adı geçen davalının markalarının tanınmış olup olmadığı ve farklı mal/hizmetler yönünden de korunmalarının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

Davalılardan ... Marka Pazarlama Ticaret Limited şirketinin ayrı bir tüzel kişiliği olup, başvuru markasına itirazı bulunmadığından 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığına ilişkin değerlendirme yapılırken, yalnızca itiraz eden davalı ...'e ait markalarla davacının başvuru markası arasında karşılaştırma yapılması ile ... Marka Pazarlama Ticaret Limited şirketine husumet yönetilemeyeceği konusunda Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacının önceki markaları nedeni ile müktesep hak karinesinin şartlarının oluşmadığı yönündeki gerekçe de yerindedir.

Yine "..." asıl unsurlu taraf marka işaretleri arasında ortalama tüketiciler nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu konusunda da tereddüt bulunmamaktadır. Kaldı ki aşağıda tanınmışlık ile ilgili değerlendirmede bulunurken de bahsedileceği üzere önceki markanın tanınmış olması da işaretler arasında karıştırılma ihtimâlini artıran bir unsurdur. Gerçekten de bir işaretle karşılaşan tüketici, bu işaretin tanınmış markanın sadece bir unsurunu içermesi hâlinde dahi bunlar arasında bir bağlantı kurabilmektedir.

Davacının başvuru markasının kapsamında 14. ve 26. sınıftaki mallar yer almakta iken davalı ...'in 2005/05906 sayılı markasının 3, 6, 9, 20, 21, 24; 191469 sayılı markasının ise 3. sınıf malları kapsadığı, dolayısıyla emtialarının aynı ya da benzer olmadığı anlaşılmıştır. Bu doğrultuda, davalı ...'in tanınmışlığının zarar göreceğine ilişkin savunması bakımından, 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası gereğince adı geçen davalıya ait markaların tanınmışlıktan faydalanıp faydalanmayacağı hususuna değinmekte yarar bulunmaktadır. Nitekim, tanınmış markanın tescil edildiği mal ve hizmetlerden farklı mal ve hizmetlerde korunup korunamayacağına 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında değil, aynı Kanun'un beşinci fıkrası kapsamında yapılan değerlendirmeden sonra karar verilmelidir.