muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5045, Karar No: 2011/12541, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5045 E.  ,  2011/12541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17718, Karar No: 2020/14984, Tarih: 20.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/17718 E.  ,  2020/14984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in işletmeciliğini yaptığı ... isimli iş yerinin önünde sanık ...'ün sevk ve idaresindeki ... plakalı çekicinin yakıt deposuna düzenek ile tenekede bulunan yağın aktarıldığının görülmesi üzerine usulüne uygun olarak alınan numunenin Tubitak MAM raporuna göre bitkisel yağ, madeni yağ ve organik çözücü karışımından oluştuğunun tespit edildiği olayda; sanık ...'in aşamalardaki savunmasında diğer sanık ... ile birlikte işlettikleri iş yerinde sattığı yağları yakıt deposuna koymaları için zaman zaman müşterilerine yardım ettiğini, olay günü de tır sürücüsünün deposuna koymak için yağ aldığını beyan etmesi, sanık ...'ün hazırlık aşamasındaki ifadesinde aracında bulunan yakıtına ilave etmek için 10 numara yağ aldığını ve sanık ...'ın elindeki düzenekle aracın yakıt deposuna tenekeden yağ koyarken jandarmanın geldiğini beyan etmesi, sanık ...'in ise aşamalardaki savunmasında olay günü bir kamyonun dükkanın önüne yanaşarak kendilerinden satın aldığı yağı mazot deposuna doldurmalarını isteyince yardım için kendi yaptıkları düzeneği verdiklerini beyan etmesi ve her ne kadar sanık ... irsaliyelerde görünen firmalardan madeni yağ satın almış olduğunu beyan etmiş ise de, ... isimli iş yerinin iş yeri açma ve çalışma ruhsatı olmaması nedeniyle mühürlenmesine ve faaliyetten men edilmesine rağmen mührü sökülerek faaliyetine devam ettiğinin anlaşılması karşısında, olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, akaryakıt yerine ikame edilen 10 numara yağ olarak tabir edilen karışımlı yağın ticari amaca yönelik bulundurulduğunun ve satıldığının kabulüyle eylemin sabit olduğu gözetilmeden, sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1770, Karar No: 2025/2404, Tarih: 06.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1770 E.  ,  2025/2404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1562 E., 2024/2137 K.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı davalıdan hizmet alım ihalesiyle iş alan alt işveren işçisi kaloriferci olarak çalışmaktayken 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, 02.04.2018 tarihinden itibaren davacının ücretinde ve yemek ücretinde rızasına aykırı şekilde indirim yapıldığını ve eksik ödendiğini, davacının geçiş öncesi ve geçiş aşamasında asgari ücretin %35 fazlası ölçütüne göre ücret almakta iken 01.01.2019 tarihinden itibaren işçiye sadece %4 oranında zam yapıldığını, alt işveren işçilerinin davalı İdareye nakledilmeleri işlemi işyeri devri niteliğinde olup işverenin değişmiş olmasının iş sözleşmesinin mahiyetini ve devamlılığını etkilemeyeceğini, işçilerin devirden önce gerçekleşmiş olan haklarının ve çalışma şartlarının güvence altına alınması gerektiğini, davalı İdare 2019 yılından itibaren davacının ücretini asgari ücretin %35 fazlası üzerinden belirlemediğinden davacının ücreti ve yemek ücreti alacaklarının eksik ödendiğini belirterek fark ücret ve fark yemek ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ücretinin, mali ve sosyal haklarının mevzuata uygun şekilde belirlendiğini, Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesinin ücret, mali ve sosyal haklara ilişkin hükümlerinde işçilerin çıplak ücretlerine %4 oranında zam yapılacağının belirtildiğini, davalı Üniversitede temizlik kadrosu dışında kaloriferci ve benzeri gibi kadro bulunmadığını, 2019 yılından sonra davacının ücretinde iddia edildiği gibi ücret düşüşünün söz konusu olmadığını, geçiş işlemi tamamlandıktan sonra davacı ile davalı Üniversite arasında belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığını, davacının yemek ücretinin toplu iş sözleşmesi uyarınca tespit edilmiş olup hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli kararı ile; hizmet alım sözleşmeleri ve şartnamede öngörülen asgari ücretin belli bir oranda fazlası dikkate alınarak belirlenen tutar davacının kadroya geçiş ücreti olarak belirlendikten sonra Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi zamlarının uygulandığı, davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul Anadolu 6. İş Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli kararı ile; hizmet alım sözleşmeleri ve şartnamede öngörülen asgari ücretin belli bir oranda fazlası dikkate alınarak belirlenen tutar davacının kadroya geçiş ücreti olarak belirlendikten sonra Yüksek Hakem Kurulu tarafından karara bağlanan toplu iş sözleşmesi zamlarının uygulandığı, davacının ücretinde herhangi bir azalma olmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli kararı ile; davacının sürekli işçi kadrosuna geçişteki ücretinin kadroya geçirildiği tarihte yürürlükte olan bireysel iş sözleşmesi hükümleri doğrultusunda belirlenmesi gerektiği, bu çerçevede aldırılan hesap bilirkişisi raporundaki hesaplama doğrultusunda davacının fark ücret ve yemek yardımı alacağı bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.12.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; yasal düzenlemeye göre davacının yemek ücreti alacağı talebinin reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, bozma kararı uyarınca yemek ücretinin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yemek ücretinin reddinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının ödenmemiş alacağı bulunmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının yemek ücreti alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1579, Karar No: 2019/72, Tarih: 16.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1579 E.  ,  2019/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hukuki dayanaktan yoksun bir menfaati yakınanlardan zorla elde etmek üzere gelişerek süregelen sanığın eyleminin, bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nin 149/1-h maddesi kapsamında kaldığı düşünülmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-TCK'nin 53. maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

3-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1702, Karar No: 2011/18191, Tarih: 01.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/1702 E.  ,  2011/18191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerel mahkemece karar verilen tarih olan 13.02.2007 tarihinde söz konusu suç zamanaşımına uğramadığı dikkate alındığında, yerel mahkemenin zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararının BOZULMASINA, ancak suç tarihi olan 06.12.2001 günü itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu adli emanete kayıtlı 136 adet kitabın hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1.fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu 136 adet kitabın 5846 sayılı kanun, 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5075, Karar No: 2014/10701, Tarih: 25.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5075 E.  ,  2014/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 222 ada 10 parsel sayılı 966,03 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle 28/56 payı davalı ..., 28/56 payı ise davacılar adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, çekişme konusu taşınmazın tespitine esas 15.04.1986 tarih ve 3 sıra numaralı tapu kaydının 16.04.1986 tarihinde ... tarafından davalı ...’a yapılan satışının yolsuz olduğunu ileri sürerek 222 ada 10 parsel sayılı taşınmaz hakkında tapu iptal ve tescil ile ecrimisil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 25.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11307, Karar No: 2010/561, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11307 E.  ,  2010/561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin kısmen kabulü ile Aralık 2008- Şubat 2009 arası aylar kirası 1.050 TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, takibin devamına, davalı borçlunun % 40 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine ve temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekili tarafından alacağa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili, dava dilekçesinde, davalı borçlunun kiralananda 5.4.2007 tarihli sözleşme ile kiracı olup aylık 350 TL’den Mart 2008-Şubat 2009 arası aylar kirasını zamanında ödememesi nedeniyle hakkında icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun kira bedellerini ödemediği gibi takibe de haksız ve kötü niyetle itiraz ettiğini, kira bedellerinin ödendiğine ilişkin bir belge ibraz edemediğini belirterek, itirazın kaldırılmasını, takibin devamını, davalı borçlunun temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesini ve % 40’dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir. Davalı borçlu, hakkında her ne kadar icra takibi yapılmış ise de davacı alacaklının kendi el yazısı ile hazırladığı alacak-borç çizelgesinde takip konusu aylar kirasının ödendiğinin göründüğünü,bu aylar içinde Aralık 2008-Şubat 2009 arası aylar kirasını davacı alacaklıya güvenmediğinden ödemediğini, zira ödediği aylar kirasını dahi takip konusu yaptığını, dava dilekçesinde sözü edilen borçları kabul etmediğini, son olarak davacı alacaklıya Kasım 2008 ayı kirasını ödediğini, bundan sonraki aylar kirasını ise ödemediğini belirterek istemin reddine karar verilmesini savunmuştur.

İcra takibinde dayanılan ve karara esas alınan 5.4.2007 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı sözleşme gereğince aylık 350 TL’den ödenmeyen Mart 2008-Şubat 2009 arası aylar kirasının tahsili için ... İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 840 sayılı dosyası ile davalı borçlu hakkında tahliye istemli icra takibi yapmış, takibe yasal süresi içinde itiraz eden davalı borçlu davacı alacaklıya belirtildiği şekilde borcunun olmadığını,ödenmediği ileri sürülen kira bedellerini ödediğini belirterek icra takibini durdurmuştur. İcra takibine konu edilen kira bedellerini ödediğini savunan davalı borçlunun bu savunmasını İcra ve İflas Kanunu’nun 269 / c maddesinde sayılan belgelerle kanıtlaması gerekir. İtiraz üzerine açılan işbu davada davalı borçlu adi yazılı şekilde bir alacak-borç çizelgesi sunmuştur. Buna göre 20.5.2008 tarihinde 900 TL, 23.7.2008 tarihinde 600 TL, 16.9.2008 tarihinde 600 TL ve 18.11.2008 tarihinde 750 TL ödenmiş gözükmesine karşın ödemelere ilişkin bir imzası bulunmadığından çizelge anılan madde gereği imzası alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge olarak kabul edilemez. Bu durumda mahkemece takip konusu yapılan alacaklar yönünden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken sunulan belgeye hukuki değer verilerek yazılı şekilde alacağın kısmen tahsiline karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı alacaklının vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın yukarda yazılı nedenlerle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1438, Karar No: 2020/5068, Tarih: 09.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1438 E.  ,  2020/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçiş hükümlerini düzenleyen Geçici 1. Maddesinin dördüncü bendine göre ilk derece mahkemeleri tarafından bu Kanunun yürürlüğe girdiği 25.10.2017 tarihinden önce verilen kararlar, karar tarihindeki kanun yoluna ilişkin hükümlere tabidir. 25.10.2017 tarihinden sonra verilen kararlar ise 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu hükümlerine tabidir. İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibari ile yürürlükte olan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7/3. maddesi uyarınca; 12/01/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366/1. maddesi gereğince temyiz kanun yoluna başvuruda kıyasen uygulanacak hükümler olan HMK’nın 343 ila 349. maddelerine göre temyiz kanun yoluna kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde başvurulur. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nın 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 Maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargılama harçları (temyiz harçları da dâhil) 492 sayılı Harçlar Kanunu'nda ve çeşitli özel yasalarda düzenlenmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede; davacı vekilinin 23.03.2020 tarihli dilekçe ile kararı temyiz ettiği ancak temyiz harcı alındığını gösteren harç makbuzunun dosya arasında bulunmadığı görülmüştür. Temyiz harçlarının alındığını gösteren harç makbuzunun dosyaya konulması, harç alınmamış ise Hukuk Muhakemeler Kanunu’nun 344-346 maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmalinden sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.