muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11106, Karar No: 2016/8087, Tarih: 13.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11106 E.  ,  2016/8087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08/04/2014 gün ve 2013/453 - 2014/121 sayılı kararı onayan Daire'nin 07/05/2015 gün ve 2014/9844 - 2015/6561 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki hisselerinin tamamını 10.03.1995 tarihli sözleşme ile diğer davalıya devrettiğini, hisse devir sözleşmesinin 3. maddesinde, devredilen hisseler karşılığında şirket anasözleşmesinde gerekli değişiklikler yapılarak müvekkilinin adına %2 kar payı düşecek şekilde intifa senedi tesis edileceğinin ve şirketin tasfiyesi halinde şirket taşınmazından 2000 m²'sinin müvekkiline ivazsız tahsis edileceğinin düzenlendiğini, aynı maddede hisse devir bedeli olarak 15 yıl boyunca 7.500 DM ödeneceğinin de öngörüldüğünü, bu ödemenin 2012 yılına kadar yapıldığını, diğer yükümlülüklerin ise yerine getirilmediğini, oysa yeni imar planı ile sözleşmede belirtilen taşınmazın aynı şirket tasfiye edilmiş gibi bağımsız satılabilir hale geldiğini, dolayısıyla müvekkilinin, sözleşme gereğince bu arsanın 2000 m²'sini talep hakkının doğduğunu ileri sürerek, şirket hisse devir tarihinden itibaren her yıl için % 2'lik kar payının davalılardan tahsiline, sözleşmede belirtilen taşınmazın müvekkili adına tapuya tesciline, tescilin mümkün olmaması durumunda arazinin rayiç değerinin faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8278, Karar No: 2011/5381, Tarih: 10.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8278 E.  ,  2011/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nın İİK'nun 337/a maddesi uyarınca üç ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur. Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık

ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Hal böyle olunca sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de; sanığın nüfus ve sabıka kaydı getirtilip dosya içerisine konulmadan mahkumiyetine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1542, Karar No: 2007/3716, Tarih: 12.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1542 E.  ,  2007/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı banka alacağının kamu alacağı niteliğinde bulunduğu ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 69 ncu maddesine aykırı biçimde garameten dağıtımı sağlayan sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce davacı bankanın 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 ncü maddesinin atfıyla, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 69 ncu maddesinin uygulanmasının ancak davalı ... dairesinin hakları aleyhine sonuç doğurmamak şartına bağlandığı ve anılan hükmün uygulanması durumunda sıra cetvelinin, davalı ... dairesinin hakları aleyhine sonuç doğuracağının tartışmasız bulunmasına göre, davacı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7278, Karar No: 2012/6938, Tarih: 27.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7278 E.  ,  2012/6938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, bu suça azmettirme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

HÜKÜM : 1) Sanık ... için;

5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/1-2, 29, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3. maddeleri uyarınca (3 kez) 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 35/1-2, 29, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası; 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 50/1-a, 52/4, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.360.TL adli para cezası.

2) Sanık ... için;

5237 sayılı TCK'nun 38, 81/1, 35/1-2, 29, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3. maddeleri uyarınca (3 kez) 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası; 5237 sayılı TCK'nun 38, 81/1, 35/1-2, 29, 62, 53/1-a-b-c-d-e, 53/3. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A-) Sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nin mağdurlar ... ve Mehmet'e yönelik eylemleri ile sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin eksik soruşturmaya, mağdurlar ... ve Mehmet'e yönelik suçların sübutuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

1-) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-) Sanık ...'ın mağdurlar ..., Mehmet, Muhyettin ve Fikriye'ye yönelik eylemleri ile ilgili olarak ve sanık ... hakkında bu eylemlere azmettirmekten kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nin mağdur ...'in amcasından alacaklı olduğu ve bu şahsın yerini öğrenmeye çalıştığı, olay günü sanık ... ve oğlu sanık ...'ın mağdur ...'i apartman girişinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettikleri bu sırada olayı gören diğer mağdurların olaya müdahale etmek istedikleri, mağdur ...'in elinde sopayla sanıkların üzerine yürüdüğü esnada sanık ...'nin oğlu sanık ...'a "vurun bunları" şeklinde azmettirici sözler söylediği, sanık ...'ın da belindeki tabancayı çıkararak mağdur ...'in ayaklarına doğru 4 el ateş etmesi sonucu mağdur ...'in bacak ve ayak bölgesinden yaşamsal tehlike geçirmeksizin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde ve vücuttaki kemik kırıklarının yaşam fonksiyonlarına etkisi orta (3) derece olacak şekilde yaralandığı, diğer mağdurların isabet almadığı olayda;

A-) Sanıklar ile mağdurlar arasında olay öncesine dayalı öldürmeyi gerektirir bir husumetin bulunmaması, sanık ...'ın özellikle mağdur ...'in hayati bölgelerini hedef almadan ateş etmesi, sanıkların fiillerine kendiliğinden son vererek oradan uzaklaşması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığının anlaşılması karşısında sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik eyleminin silahla kasten yaralama ve sanık ...'nin eylemininde bu suça azmettirmek, sanıkların mağdur

Mehmet'e yönelik eylemlerinin ise TCK.nun 86/2.maddesi kapsamında kasten yaralama suçu vasfında olduğu halde sanıkların, mağdurlar ... ve Mehmet'e yönelik eylemlerinin kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça azmettirmek olarak kabul edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b-) Olay sırasında sanık ...'ın mağdurlar ... ve Fikriye'yi hedef alarak ateş ettiğine, sanık ...'nin de bu eylemlere azmettirdiğine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmamasına rağmen sanıkların atılı suçlardan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

c-) Mağdurlardan gelen ve sanıklara yönelik haksız hareket teşkil eden bir söz ve davranış bulunmadığı halde sanıklar lehine haksız tahrik hükmünün uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma sebepleri ve tutuklu kalınan süre nazara alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, 27/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/852, Karar No: 2021/5225, Tarih: 15.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/852 E.  ,  2021/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.01.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.02.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 125/3-a maddelerinde belirtilen kamu malına zarar verme ve hakaret suçları için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, sanık hakkında ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 19.10.2006 tarihi ile ikinci mahkumiyet hükmünün verildiği 12.11.2015 tarihi arasında geçmiş bulunması nazara alınarak sanık hakkında kamu malına zarar verme ve hakaret suçlarından açılan kamu davalarının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında kamu malına zarar verme ve hakaret suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1400, Karar No: 2017/4222, Tarih: 30.11.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/1400 E.  ,  2017/4222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...P.A. (... S.P.A.) ile davalı ...Ş., birleşen 1997/629 Esas sayılı davada davacı ...P.A. (... S.P.A.) ile davalı ...Ş., birleşen 1999/673 Esas sayılı davada davacı ...P.A. (... S.P.A.) ile davalı ...Ş., birleşen 1998/503 Esas sayılı davada davacı ...Ş. ile davalı ...P.A. (... S.P.A.), birleşen 2002/1372 Esas sayılı davada davacı ...Ş. ile davalı ...P.A. (... S.P.A.) arasındaki davadan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30.03.2016 (ek karar:09.03.2017) gün ve 2012/319-2016/619 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yerel mahkemece asıl ve birleşen 1997/629, 1999/673, 1998/503, 2002/1372 Esas sayılı dosyalarında verilen 30.03.2016 gün 2012/319 Esas, 2016/619 Karar sayılı ilâmına karşı davacı bir kısım birleşen dosyalar davalısı İtalstrade S.P.A. (... S.P.A.) vekilince temyiz isteminde bulunulmuş ve davalı-birleşen bir kısım davacılar vekili tarafından da noksan harcın tamamlanmaması sebebiyle mahkemece verilen 09.03.2017 gün 2012/319 Esas 2016/619 Karar sayılı temyiz talebinin reddine dair karar temyiz edilmiş ise de, İtalstrade S.P.A. (... S.P.A.) vekili Avukat ... Dairemize verdiği 27.11.2017 tarihli dilekçesi ile Çukurova Elektrik A.Ş. vekilleri Avukat ... ve Avukat ... da Dairemize verdikleri 27.11.2017 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden ve temyiz dilekçesinin reddinin temyizi talebinden feragat ettiklerini bildirdikleri, Avukat ...'ın ekli vekâletname tercümesinden her türlü kanun yolundan feragate yetkili olduğu, Avukat ... ve Avukat ...'un Adana 7. Noterliği'nin 01.06.1999 günlü ve Adana 7. Noterliği'nin 27.10.2011 gün 21340 yevmiye nolu vekâletnamelerinde davadan ve temyizden feragate yetkilerinin bulunduğu anlaşıldığından davacı-birleşen bir kısım dosyalar davalısı İtalstrade S.P.A. (... S.P.A.)'nın verilen karara yönelik temyiz istemlerinin feragat nedeniyle REDDİNE, davalı-birleşen bir kısım dosyalar davacısı ... Elektrik A.Ş.'nin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının feragat nedeniyle REDDİNE, ödedikleri temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.