muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11966, Karar No: 2015/8277, Tarih: 14.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/11966 E.  ,  2015/8277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zorla kaçırıp alıkoyma

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6271, Karar No: 2022/7680, Tarih: 02.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6271 E.  ,  2022/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.02.2020 tarih ve 2019/14 E. - 2020/155 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların şeftali ekimi yaptıkları taşınmazların TARSİM destekli bitkisel ürün sigorta poliçesi ile sigortalandığını, sigorta teminatı başladıktan sonra meydana gelen don sebebiyle ürünlerin zarar gördüğünü ve zararın tazmini için TARSİM'e müracaat edilmesine rağmen bir sonuç alınamadığını ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL tazminatın hasar tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların tarım sigortaları havuz işletmesi hesabına düzenlenmiş devlet destekli bitkisel ürün sigortası poliçesinin sigortalısı olduklarını, 01/05/2012 tarihinde gerçekleştiği iddia edilen don hadisesine ilişkin ihbar neticesindeki ekspertiz incelemesi sonucu teminat kapsamında bir don olayının söz konusu olmadığını, sigortalı ürünlerde Glok hastalığının tespit edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; iddia olunan zararın tespiti için bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilerek, davacı vekiline bilirkişi masrafını yatırması için kesin süre verildiği halde delil avansının yatırılmadığı, bu nedenle HMK nın 324. maddesi uyarınca bilirkişi delilinden vazgeçildiği ve kesin süreye uyulmadığından davalı taraf yönünden usuli kazanılmış hakkın doğduğu, dosya kapsamında alınan daha önceki bilirkişi raporu ve diğer deliller dikkate alınarak yapılan incelemede, davacılara ait şeftali bahçelerindeki hasara ilkbahar donlarının neden olmadığı, Glok hastalığına bağlı olduğu, bu hastalığından sigorta poliçesi kapsamında teminat altına alınmadığı gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 02/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1662, Karar No: 2017/18689, Tarih: 20.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/1662 E.  ,  2017/18689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 1- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 765 sayılı TCK’nın 342/1, 80,59/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 62/1, 52/2-4, 53/1-2-3.maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık ..., sanık ... müdafii, katılan Maliye Hazinesi, katılan ..., katılan ... ve katılan ... Hazır Giyim Taşımacılık ve Turizm Sanayi Ticaret A.Ş vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan maliye hazinesi vekilinin temyiz istemine yönelik temyiz incelemesinde,

Resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesi’nin, bu suçlar yönünden davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; katılan vekilinin temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak sanık ..., sanık ... müdafii, katılan ..., katılan ... ve katılan ... Hazır Giyim Taşımacılık A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 66/1-e, ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık olaganüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 12/07/2005 günü ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ..., sanık ... müdafii, katılan ..., katılan ... ve katılan ... Hazır Giyim Taşımacılık ve Turizm Sanayi Ticaret ve Anonim Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3- Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ..., sanık ... müdafii, katılan ..., katılan ... ve katılan ... Hazır Giyim Taşımacılık ve Turizm Sanayi Ticaret ve Anonim Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’ın katılan ...’a ait şirkette 1990 yılından itibaren muhasabeci olarak çalıştığı, 1993 yılında ise sanığın eşi olan diğer sanık ...’ın şirkette çalışmaya başladığı, katılanın işleri büyüyünce şirketin yüzde bir hissesini devrederek sanık ...'ı şirketine ortak ettiği, böylelikle şirket işlerinin bu kişi tarafından da takip olunmaya başlandığı, ayrıca katılan tarafından ...Noterliğinin 01.08.2002 tarihli ve ... sayılı vekaletnamesiyle sanık ...... (...)'a yetki verildiği, ancak sanık ...’ın diğer sanık ... ile iştirak halinde davranarak, kendisine verilen vekaletnamedeki yetki sınırlarını aştığı katılanın sahibi olduğu şirketin banka hesaplarından zimmetine para geçirdiği, katılanın TL ve Döviz türündeki şahsi hesaplarından da kendi el yazısıyla talimatlandırmak ve bazen de müştekinin imzasını taklit etmek suretiyle para çektiği ve çektirdiği, katılanın üyesi olduğu... isimli kooperatife ödenmesi gereken aidat borçlarına karşılık katılanın imzasını taklit etmek suretiyle yirmidört adet bono (on iki adeti renkli fotokopi veya bilgisayar ortamında renkli yazıcı yardımıyla elde edilmiş belge niteliğinde) düzenleyerek verdiği, bu senetlerin ödenmemesi üzerine 10000 TL bedelli 26/7/2005 vadeli ... şubesine ait çeki düzenleyerek verdiği, katılanın sahibi olduğu vergi borçlarına karşılık ...şubesine ait yedi adet lehdarı ... Vergi Dairesi Müdürlüğü olan çekleri sahte olarak düzenleyip verdiği, yine boş olarak ele geçirdiği... nolu çeki 20000 TL bedelli olarak düzenleyerek katılanın şirketini temsilen cirolamış gibi kendi imzasını atarak...Bankasından 20.000 YTL kredi limitli hesap açtırdığı, bu kredi limitinden 15.000 YTL’yi kullandığı ve bu işlerle de şirkete kredi alıyormuş gibi davrandığı ayrıca ...Şubesinde 30.000 YTL’lik kredi hesabı açtırarak para çektiği, sanıkların bu şekilde iştirak halinde davranarak 1.038.848 YTL parayı zimmetlerine geçirdikleri ve şirketin SSK prim borçları ve vergi borçlarını ödemeyerek 148.658 YTL vergi cezası ve 101.377 YTL sigorta prim cezası ödenmesine sebebiyet verdiklerinin iddia edildiği olayda;

Sanıkların savunmaları katılan beyanları, bilirkişi raporları ve dosya kapsamından sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların savunmaları katılan beyanları, bilirkişi raporları ve dosya kapsamından sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin eksik ceza verildiğine,sanık ... ve sanık ... müdafiinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve beraat hükmü verilmesi gerektiğine ve sanık ... müdafiinin zamanaşımına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12751, Karar No: 2023/19337, Tarih: 05.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12751 E.  ,  2023/19337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/541 E., 2016/6 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikâyetçi ...'nın 08.01.2016 tarihli duruşmada davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın söylediği sözlerin eleştiri sınırlarını aştığına ve bir mezhep grubunu katılan aleyhine kışkırtıcı nitelikte olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın Edremit Belediye Başkanlığı görevini fiilen icra ettiği, sanığın "..." isimli sosyal paylaşım sitesi üzerinden paylaşmış olduğu iletide katılanı kastederek "Şeyinde beyaz görünce kendisini mandıra zanneden bu zaata karşı hep birlikte bir mücadele vermeliyiz. Ya ... yada alevi toplumu..." şeklinde sözlerle hakarette bulunduğundan bahisle açılan davada Yerel Mahkemece suça konu sözlerin eleştiri mahiyetinde olduğu kabul edilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak, sanığın söylediği sözlerin mağdurun onur şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, kamu görevlisi olan katılanı eleştirel boyutta olduğu bu nedenle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı kabul edilmesine karşın uygulama maddesinin 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi yerine (e) bendi olarak gösterilmesi hukuka aykırı olarak görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1 numaralı bendi çıkarılarak yerine " Sanığın hakaret suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmamış olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19397, Karar No: 2015/6360, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19397 E.  ,  2015/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1-Davacı vekilinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım talebinin REDDİNE,

2-Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edene yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3094, Karar No: 2016/8666, Tarih: 21.12.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/3094 E.  ,  2016/8666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyizinin sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında 213 sayılı kanunun 359/a-2 maddesine muhalefet suçu nedeniyle kurulan beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, 21.01.2009 günlü iddianamede ...'ye karşı defter-belge ibraz etmeme eyleminden açılmış bir dava bulunmadığından bu suç yönünden verilen beraat kararı hukuki değerden yoksun olup temyizi kabil olmadığından katılan kurum vekilinin bu karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve ... hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

4- Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

4- Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Şirketin vergi dairesine bildirdiği adresinde faaliyet göstermediği tespit edilmesine rağmen diğer mükellef şirketlerin ba formlarına ve şirketin KDV beyanlarına göre çok yüksek miktarlı satışlar yapmış olduğu bu nedenle gerçek bir mal ve hizmet alımı yapıldığı hususunda kuvvetli şüphe bulunduğu ve sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için; her takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış olması halinde haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve fatura ile belgeler üzerindeki imza ve yazıların da sanığa ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesine başvurulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4352, Karar No: 2013/12603, Tarih: 19.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4352 E.  ,  2013/12603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 05.11.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 05.12.2012 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7762, Karar No: 2020/6620, Tarih: 01.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7762 E.  ,  2020/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 50/4, 50/1-a, 52, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü gündüz vakti, meskun mahal içi üç şeritli bölünmüş asfalt Devlet karayolunda sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile orta şeritte seyri sırasında, sol şeritte seyreden otomobilin geçişini beklemeden kavşakta sola dönüş yapmak için manevra yapması üzerine çarpışmaları neticesinde, otomobilde bulunan katılanlardan birinin hayati tehlike geçirerek kemik kırığı oluşacak şekilde, diğer katılanın ise kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmaları ile sonuçlanan ve sanığın tam kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, kusura, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeme gerekçesinin yasal olmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Koşulları oluşmadığı halde sanığın atılı suçu bilinçli taksirle işlediğinden bahisle TCK'nın 22/3. maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayini;

Kabule göre;

1-Bilinçli taksir hükümleri uygulanan sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının TCK’nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi;

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, kamyon şoförü olarak çalışan sanığın sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşmak suretiyle 1 yıl 4 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/12/2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.