muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/546, Karar No: 2022/1124, Tarih: 26.01.2022

Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar MÖHUK m. 27 uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî ... günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren ... ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir ... ilişkisinde, dinî ve millî ... günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, ... Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, 2016, C. 13, S. 50, s. 971-972).

Somut uyuşmazlıkta; davalı işveren, davacı işçinin sadece yurt dışı inşaat projelerinde görev almak üzere istihdam ettirildiğini ve bu kapsamda ... sözleşmesi imzalandığını, uyuşmazlığın mutad işyeri hukukuna göre çözüme kavuşturulması gerektiğini savunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davacının Türk vatandaşı olup, davalının ise Türkiye’de faaliyette bulunan, Türk Ticaret Siciline kayıtlı bir şirket olması karşısında taraflar açısından sıkı ilişki içinde bulundukları hukukun Türk Hukuku olduğu, keza MÖHUK’un 27/1. maddesi gereğince işçinin asgari koruma haklarının saklı kalması gerektiği, yabancı ülke hukukunun olayda uygulanmasının mümkün olmadığı belirtilmiştir.

Davacı işçi ile davalı işveren arasında imzalanan 29.05.2013 tarihli ... Federasyonu belirsiz süreli yurt dışı ... sözleşmesinin tarafların ... ilişkisindeki hak ve yükümlüklerine ilişkin fesih, çalışma süresi, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının belirtildiği, yine sözleşmenin 16. maddesinde de sözleşme maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının geçerli olduğunun belirtildiği hususlardaki ihtilafların çözümünde öncelikle çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının ifade edildiği ve bu suretle tarafların bir hukuk seçimi anlaşması yaptıkları görülmüştür. Davacı, talep konusu yapılan alacakların ilişkin olduğu çalışma döneminde, ... sözleşmesi kapsamında ...’da bulunan davalıya ait işyerinde çalışmış olup, bu durumda mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı yer olan ... olduğu sabittir.

Tüm bu hususlar dikkate alındığında, MÖHUK’un 27/1. hükmü kapsamında taraflar arasında bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan uyuşmazlık hakkında ... Hukuku’nun uygulanması gerekmektedir. ... Hukuku, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşıldığı üzere aynı zamanda mutad işyeri hukukudur. Hal böyle olunca, gerekirse ... Hukuku’nda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle, dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24135, Karar No: 2017/9976, Tarih: 25.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/24135 E.  ,  2017/9976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraate ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın sahibi olduğu firmada satış elemanı olarak çalıştığı, suç tarihinde müşterilerden tahsil etmiş olduğu 5079,92 meblağı kendi uhdesinde tutarak ortadan kaybolduğu, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, katılanın dosyaya ibraz ettiği belgelerdeki malların sanığa teslim edildiğine dair, sanığın imzasının bulunduğu herhangi bir belge olmadığı, bu nedenle sanığın iddia edilen miktarda, malları teslim aldığına ve tahsil ettiği paraları iade etmediğine dair katılanın iddiası dışında cezalandırmaya yeterli, şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, sonuca etkili olmayan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29514, Karar No: 2015/15173, Tarih: 16.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/29514 E.  ,  2015/15173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili davacının kendi işçileri olmadığını, alt işveren işçisi olup alt işverenlik sözleşmesinin muvazaalı olmadığını belirterek ve diğer davalı ... ise davacının asıl işverenin işçisi olduğunu, ... Bakanlığı iş müfettişlerince yapılan incelemede davalılar arasındaki hizmet alımına dair sözleşmenin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; dosya kapsamından ... çalışmakta iken emeklilik nedeniyle daha önce işten ayrılan ... eski işçileri olan ... ve ... tarafından 18/12/2008 tarihinde kurulan ...'nin "... ... Bölge Müdürlüğü'ne bağlı Üretim sahalarının işletilmesi hizmetlerinin yürütülmesi işi"ni hizmet alım sözleşmesiyle üstlenmiş olup, üstlenilen işin asli işe yardımcı işlerden olmadığı gibi asli işin bir bölüm veya eklentisi de olmayıp, aksine ... asli işlerinden olduğu, hizmet alım sözleşmesiyle yüklenici firma işçilerinin istihdamının ... kontrol organının denetim ve talimatına bağlı kılındığı, ... Bakanlığı İş Teftiş Kurulu'nun 15/07/2014-... no'lu inceleme raporunda da davalı ... ile diğer davalı arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanununun 2. ve 3. maddelerine aykırı ve muvazaalı olduğu sonucuna varıldığının belirtildiği, açıklanan nedenlerle davalılar arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu, davacının baştan beri davalı ... işçisi sayılması gerektiği ve feshin İş Kanunu 19. maddedeki usule uygun olmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacının ...' daki işine iadesine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre,işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütünü sevk ve idare edenlerin 18'nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisine haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu'nun 18'nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Dosya içeriğine göre somut uyuşmazlıkta, ... T.C. Kimlik nolu davacı ...'in ...'nın 23.01.2015 tarihli ... ve yine 27.01.2015 tarihli ... sicil nolu işyeri sicil kaydından ve Dairemizde aynı tarihte incelemesi yapılan seri dosyalardan diğer davalı ...'nin yönetici ortağı olduğunun anlaşıldığı, Mahkeme gerekçesinde de davacının emekli olduktan sonra şirket kurarak ... iş aldığı şeklinde gerekçeye yer verildiği de gözetildiğinde davacının diğer davalı şirketin yöneticisi olup işveren vekili konumunda bulunduğu anlaşılmakla davanın reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup davalı ... temyizi yerindedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 27,70 TL harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı ... tarafından yapılan 19.60 TL ve davalı ... tarafından yapılan 28.60 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

6-Kalan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının istem halinde davalı ... iadesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14060, Karar No: 2013/13510, Tarih: 18.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/14060 E.  ,  2013/13510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, arkadaşının kahvehanesinde iken ayağını cam kesmesi nedeniyle yaralanması üzerine Turgutlu Devlet Hastanesine gittiği, burada hastanenin ön kapısından alınmaması nedeniyle güvenlik görevlisi ile tartıştığı, daha sonra nöbetçi doktor olan tanık ...'ın olaya müdahale ederek sanığın travma odasına aldığı, sanığın burada da sakinleşmeyerek etrafa bağırıp çağırdığı ve daha sonra da travma odasının kapısındaki camı tekmeleyerek kırdığının iddia edildiği olayda; 22.02.2009 tarihli tespit tutağı içeriği ve tanıklar ..., ... ve ...'in aşamalarda, sanığın alkolün de verdiği etkiyle kendisiyle ilgilenilmediğini söyleyerek saldırgan tavırlar sergileyip travma odasının camına vurmak suretiyle kırdığını ifade etmeleri karşısında, sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği dosya kapsamından anlaşıldığı halde mahkumiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3441, Karar No: 2013/4221, Tarih: 19.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3441 E.  ,  2013/4221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ... no'lu üyesi olup, uzun yıllar dolmuş işlettiğini, bir dönem işleri bozulan müvekkilinin dolmuş işletemediğini, yeniden dolmuş işletmek istediğinde, davalı kooperatif yöneticileri tarafından müvekkilinin üye olmadığı gerekçesiyle engellendiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kooperatif üyesi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının üyeliğini dava dışı ...a devretmiş olduğu, bu nedenle kooperatif üyesi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, 04.06.1997 tarihli kooperatif üyelik devir sözleşmesi ile kooperatifin ... no’lu üyesi olduğunu ileri sürerek, koperatife üye olduğunun tespitini istemiştir. Dosyanın incelenmesinde, davacının dava konusu hisseyi noterden düzenlenen hisse devri ile aldıktan sonra yine noterde düzenlenen 03.02.2003 tarihli sözleşme ile...'e devrettiği anlaşıldığından bu hisse nedeniyle kooperatife üye olduğunun tespiti için dava açma hakkı bulunmadığından davanın reddine karar verilmek gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddinde isabet görülmemiştir. Ne var ki bu yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçeyle onanması uygun bulunmuştur

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12985, Karar No: 2013/10598, Tarih: 22.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12985 E.  ,  2013/10598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.02.2012 tarih ve 2011/31-2012/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, dava dışı limited şirketteki hisselerinin kendisinin onayı olmadan ve vekillikten azlettiği yetkisiz temsilci tarafından üçüncü bir şahsa devredildiğini, devre ilişkin işlemler konusunda ortaklar arasında karar alındığını ve söz konusu devre ilişkin işlemlerin davalı nezdinde tescil edildiğini ileri sürerek, hisse devir sözleşmesinin tescil ve ilanının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yetkili temsilcisini vekaletten azlettiği gün temsilcinin şirketteki hisseleri dava dışı ... isimli kişiye devrettiği, ardından aynı gün şirket defterine kaydedilen karar ile devrin ticaret siciline tescil edildiği, davacı tarafça yapılan azil işleminin 23/12/2010 tarihinde tebliğ edildiğinin ifade edildiği, davacı, azli telefon ile bildirdiğini beyan etse de bunun ispatının mümkün olmadığı, dava dışı şirket hisselerinin satışının yapılarak işlem tesis edildiği ve yapılan devir sözleşmesinin usulüne uygun şekilde gerçekleştirildiği, davalının geçerli şekilde yapılan hisse devir sözleşmesini kendisine yapılan başvuru üzerine gerekli işlemleri yaparak tescil ve ilan ettiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/858, Karar No: 2011/5262, Tarih: 20.10.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/858 E.  ,  2011/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mülkiyetin tespiti

..., dahili davacılar ... ve müşterekleri ile Hazine, ... ve Arslanlar Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki mülkiyetin tespiti davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.06.2010 gün ve 22/93 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Hazine ve ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına, Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki 25.06.2010 tarih ve 6001 sayılı Kanunun 43.maddesi ile 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan ... bu cetvelden çıkarılmış ve anılan kanuna ekli (II) sayılı cetvelin “B) Özel Bütçeli Diğer İdareler” bölümüne eklenmiş olup harca tabi hale geldiğinden aşağıda yazılı 540,00 TL onama harcının temyiz eden Karayolları Genel Müdürlüğünden alınarak Hazineye irad kaydına 20.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26199, Karar No: 2017/29029, Tarih: 25.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/26199 E.  ,  2017/29029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 35, 62. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 157/1,35,62. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca denetim süresine tabi tutulmasına dair Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19.12.2012 tarih, 2011/427 E., 2012/693 K. sayılı kararından sonra, denetim süresi içinde, sanık hakkında 06.11.2013 tarihinde yeniden işlediği ikinci suçtan dolayı mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine CMK'nın 231/11. maddesi gereğince; hükmün açıklanmasına ilişkin Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03.03.2015 tarih, 2014/392. 2015/233 K. sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Hastanesi'nde muhasebeci olan şikayetçiyi telefon ile arayan sanığın kendisini SGK iş müfettişi olarak tanıtıp, göndereceği şahsın kendilerine yayınlanan genelgelerden oluşan bir kitap getireceğini, bu kitap karşılığında 675,00 TL para ödemesini, Ankara'da bir işleri olursa yardım edeceğini söylediği, şikayetçinin yanına gelen şahsın kitabı getirip 675,00 TL'lik fatura kestiğinin iddia edildiği eylemin, TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 25/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4033, Karar No: 2016/16324, Tarih: 22.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4033 E.  ,  2016/16324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 27/10/2015 gün ve 2015/4567 Esas - 2015/18798 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı idarece dava konusu taşınmaza 1977 yılında el alındığı bildirildiğinden, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (yıl, ay, gün olarak) el atıldığı taraflaradan sorularak, davaya konu enerji nakil hattı için geciçi ve kesin kabule ilişkin belgelerin davalı idareden istendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.