muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10933, Karar No: 2012/13486, Tarih: 28.11.2012

2) Davacılar ... ve arkadaşlarının paya ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece tesbit ve tescile karar verilen çekişmeli taşınmazların davacıların tutunduğu 38, 39 ve 40 yazım numaralı vergi kayıtları kapsamında kaldığı ve tamamının ortak muris ... oğlu ...’den geldiği, ... oğlu ...'nin mirasının paylaşılmadığı kabul edilerek, taşınmazların tümünün ... oğlu ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir.

Ne var ki; yerel bilirkişi ve tanık beyanları, dosyadaki vergi kayıtları ve noter senetlerinden ve bu kayıtların uygulanmasına dayalı bilirkişi rapor ve krokilerinden, ... bilirkişi krokisine 16.11.2009 tarihli müşterek imzalı bilirkişi rapor ve krokilerinde (5-1) ile gösterilen 20.000,25 m2 ve (5 ve 2) ile gösterilen 6.250,11 m2 yüzölçümündeki bölümlerin 38 tahrir numaralı vergi kaydı, (1 /A, 1/B, 1/C, 1/D, 1/E ve 1/F) ile gösterilen sırasıyla 3.808,43 m2, 4.973,69 m2, 18.670,00 m2 , 697,00 m2, 10.658,43 m2 ve 835,39 m2 yüzölçümündeki bölümlerin 40 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında kaldığı, 38 ve 40 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında kalan bölümlerin ... Oğlu ... tarafından zilyet edilirken mirasçılarına kaldığı, halen mirasçılarının kullanımında olduğu, taksim edilmediği ancak, ... mirasçılarından ...'in payını 18.03.1988 tarihinde yine mirasçılardan ...'ın satın aldığı, aynı bilirkişi krokisinde (6) [bu bölüm A1, A2, B1, B2, C1 ve C2 ile gösterilen sırasıyla 4.529,25 m2, 30.061,97 m2, 390,77 m2, 201,36 m2, 5.309,35 m2 ve 4.312,94 m2 yüzölçümündeki bölümlerden oluşmaktadır] ve (8/1) ile gösterilen 29.201,62 m2 yüzölçümündeki bölümlerin 39 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında ... oğlu ... karısı ... zilyetliğindeyken 22.03.1943 tarih ve 767 yevmiye numaralı noter senedi ile ... oğlu ... mirasçıları ... ile ... 'e satıldığı ve halen ... mirasçıları ... ve arkadaşları ile ... mirasçıları ... ve arkadaşlarının zilyetliğinde olduğu, dava konusu taşınmazlar için vergi kaydı ile zilyet edenler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, bu taşınmazlardan bir bölümünün karayolu kamulaştırma sahasında kaldığı saptanmıştır.

Belirlenen bu duruma göre, tapuda kayıtlı olmayan gayrimenkullerin zilyetliğinin devrinde, menkul satışına ilişkin hükümlerin uygulanacağı, bu nedenle noter senedi ile satışın zilyetliği de devredilmek suretiyle mümkün olduğu, mirasçılar arasındaki pay satışlarına değer verileceği, karayolu kamulaştırma sahası içinde kalan taşınmazların, kamulaştırma ile karayolu olduğundan tapuya kayıt edilemeyeceği, bu bölümlerin mülkiyetinin yararına zilyetlik koşulları oluşanlara ait olduğunun tesbitine karar verilebileceği gözetilerek, 38 ve 40 yazım numaralı vergi kaydı ile zilyet edilen taşınmazlardaki, ... oğlu ... Mirasçısı ... payının, ... mirasçısı ... mirasçısı olan ... adına, 39 yazım numaralı vergi kaydı kapsamındaki yerlerin de ... oğlu ... eşi ... 'den satın alan ... oğlu ... mirasçısı 14.06.1974 tarihinde ölen ... mirasçıları ve ... oğlu ...'nin mirasçısı olup, 28.12.1985 tarihinde ölen ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, tüm taşınmazların ... oğlu ...’den geldiği ve paylaşılmadığı kabul edilerek, ... mirasçılarının tümü adına tesciline karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle Hazine ve Orman Yönetiminin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle ... mirasçıları ... ve arkadaşlarının temyiz itirazların kabulü ile hükmün BOZULMASINA, her ne kadar temyiz itirazları kabul edilen ... ve arkadaşları, Yargıtay'da kendini avukat ile temsil ettirmişlerse de, Hazine ve Orman Yönetimi kanunî hasım olduğundan, aleyhlerine avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 825,00.- TL avukatlık ücretinin ... Yeter, ... , ... , ... ve ... 'dan alınarak davacılar ... ve diğerlerine verilmesine 28.11.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26991, Karar No: 2016/26184, Tarih: 02.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/26991 E.  ,  2016/26184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine gerek görüldüğünden,

1-Davacının dava tarihine kadar olan süreyi gösterir şekilde hizmet döküm cetvelinin gönderilmesi;

2-Davacıya ait sigortalı hizmet döküm cetvelinde, davacının çalışmasının gözüktüğü işyeri ve işverenlere ait bilgileri içerir kayıtların eksiksiz şekilde davalı ile Sosyal Güvenlik Kurumundan, temini ile,

3-Davalı ... Belediyesi ile sigorta kayıtlarındaki işverenler arasında hizmet alım sözleşmesi imzalanıp imzalanmadığı; imzalanmış ise anılan eksiklikler giderildikten sonra eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16169, Karar No: 2016/7370, Tarih: 12.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/16169 E.  ,  2016/7370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri; bu kusurlu davranışların yanı sıra davalı erkeğin eşine seni sevmiyorum, senin gibi kadın istemiyorum dediği, evi terk ederek birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek, davacı kadına oranla daha ziyade kusurlu olup gerçekleşen kusurlu davranışlar kadının kişisel haklarına saldırı niteliği taşımaktadır. Davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Hal böyle iken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.04.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/10500, Karar No: 2025/3928, Tarih: 10.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/10500 E.  ,  2025/3928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali ile tedavi süresince kullanılan ilaç bedelinin Kurum tarafından karşılanması istemli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemece, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; uyuşmazlık konusu ilacın SUT kapsamına alınmamasına ilişkin bilgi ve belge dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu kapsamda, yeniden geri çevirmeye mahal bırakmaksızın;

1-Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumundan dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilaca ilişkin ilacın üretici firması/firmaları tarafından ruhsat başvurusunda bulunup bulunmadığı, ruhsat başvurusunda bulunmuş ise bu başvuruya ilişkin dayanak belgeler (faz çalışmaları, tıbbi araştırma ve görüşler ile vs. bilimsel veriler) ile Kurumunuzca ruhsat verilmesi veya verilmemesine ilişkin bilimsel görüş, itiraz ve çekincelere ilişkin bilgi, belge vs. tüm kayıtların celp edilip dosyaya eklenmesine, ayrıca ruhsat verilmiş ise hangi tür kanser hastalığına, ne zaman ruhsat verildiği ve ruhsatın devam edip-etmediğinin sorulmasına ve ayrıca endikasyon dışı ilacın kullanılmasının uygun görülmesine ilişkin tıbbi komisyon görüşlerinin celp edilip dosyaya eklenmesine,

2-Davalı SGK Başkanlığından dava konusu kanser hastalığının tedavisinde kullanıldığı belirtilen Pembrolizumab etken maddeli ... ilacın SUT kapsamına alınması veya alınmamasına ilişkin tüm dayanak belgelerin (bu konuda alınan bilimsel görüş, komisyonun SUT kapsamına alınması veya almamasına ilişkin gerekçe ve görüşlerini içeren itiraz vs. çekincelerine ilişkin görüş, bilgi ve belgeler vs. tüm kayıtlar) celp edilip eklenmesine,

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13905, Karar No: 2009/14572, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13905 E.  ,  2009/14572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 06.11.2003 ve 15.09.2004 ve 19.02.2007 gününde verilen dilekçeler ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; dava ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen 12.08.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, asıl dava ve birleştirilen davalar ile maliki oldukları 3503 ve 10083 sayılı parselleri yararına, davalıya ait 8577, 8578, 10082 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 3503 sayılı parsel yararına 8577 sayılı parselin bilirkişi raporunda (a1) harfi ile işaretli 138,42 metrekarelik kesimi üzerinden, 10083 sayılı parsel yararına 10082 sayılı parselin bilirkişi raporunda (a2) ile işaretli 124,71 metrekarelik kesimi üzerinden geçit hakkı kurulmasına dair hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce özetle “.... sair temyiz itirazlarının reddine, hükme esas alınan 3.12.2007 tarihli keşif raporu ile metrekare bedeli 750.00 YTL üzerinden hesaplamış ise de; 2006/340 Esas sayılı birleştirilen dosyanın bozma öncesi verilen 22.12.2005 tarihli kararda metrekare bedeli 900.00 YTL olarak belirlenmiştir. Davacı bu metrekare bedeline itiraz etmemiştir. Yerleşik içtihatlara göre geçit nedeni ile yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedelin karar tarihine yakın objektif kriterlere uygun olarak yeniden uzman bilirkişilere hesaplattırılması ve tespit edilecek bedelin hükümden önce depo ettirilmesi...” gerekçesi ile bozulmuştur.

Aleyhine geçit kurulan taşınmazların metrekaresinin 900.00 YTL olduğuna ilişkin 24.02.2009 günlü bilirkişi kurulu raporuna itibar edilerek belirlenen geçit bedeli depo ettirilmek suretiyle önceki kararda hüküm altına alınan güzergahtan geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yukarıda açıklanan bozma kararında özellikle, yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedelin karar tarihine yakın ve objektif kriterlere uygun olarak yeniden belirlenmesi gereğine değinilmiştir. 24.02.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda aleyhine geçit kurulan taşınmazların metrekare değerinin 900.00 YTL olduğu bildirilmiş ise de; 2006/340 Esas sayılı dosyanın bozma öncesi 27.05.2005 tarihli bilirkişi raporunda da aleyhine geçit kurulan taşınmazların metrekare değerinin 900.00 YTL olduğu bildirilmiştir. İlk bilirkişi raporunun verildiği tarihten dört yıla yakın bir süre geçtiği halde taşınmazın değerinin değişmediğinin kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır.

Hal böyle olunca mahkemece; aleyhine geçit kurulacak yere yakın ve emsal olabilecek taşınmazların karar tarihine yakın tarihteki alım satım değerleri araştırılıp, satışlarına ilişkin belgeler tapu sicil müdürlüğünden getirtilmeli, mahallinde yeniden keşif yapılmalı, mülk bilirkişilerinden emsal değerlerle aleyhine geçit kurulacak taşınmazlar karşılaştırmak suretiyle, aleyhine geçit kurulacak taşınmazların karar tarihine yakın tarihteki metrekare değerleri yeniden belirlenmeli, tespit edilecek bu yeni bedel hükümden önce depo ettirildikten sonra neticesine göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu yönler gözetilmeden geçit bedeline ilişkin yetersiz bilirkişi kurulu raporuna değer verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.12.2009 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10112, Karar No: 2014/16549, Tarih: 31.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10112 E.  ,  2014/16549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (...) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/03/2014 tarih ve 2013/35-2014/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 1987 yılında 10.000 Alman Markı'nın davalı banka nezdinde bulunan vadeli hesaba yatırıldığını, zaman zaman hesabını kontrol eden müvekkiline hesabın hareketli olduğu yönünde bilgi verildiğini, Mark'ın tedavülden kalkması ve Euro'ya geçilmesi ile işbu parayı Euro olarak mevduat bankada tutmaya devam ettiğini, davalı banka şubesine giderek mevduatını talep ettiğinde kendisine paranın zaman aşımı nedeni ile ...'ye devredildiğinin bildirildiğini, devir işleminin usul ve yasaya uygun olmadığını ileri sürerek, 11.498 Euro karşılığı olan 24.605 TL'nin ...'ye devir tarihi olan 31.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili bankanın tüm yasal prosedürleri yerine getirdiklerini, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı banka tarafından usuli işlemler kısmen yerine getirilmiş ise de; zaman aşımına uğrayan mevduatlara ilişkin söz konusu listelerin kendi internet sitesinde ilan edildiği hususunu, şubat ayının on beşinci gününe kadar ülke genelinde yayım yapan ve ilan talebi tarihinde Basın İlan Kurumu listelerindeki tirajı en yüksek ilk beş gazeteden ikisinde Basın İlan Kurumu aracılığıyla iki gün süreyle ilan etmesi gerekirken buna riayet etmeyerek ilan dönemindeki tiraj sıralamasında 6 ve 10. sıralarda yer alan gazetelerde ilan yapıldığı ve mevduatın ...'ye devrinin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 24.605,00 TL'nin ...'ye devir tarihi olan 31.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı banka vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.260,55 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 31/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5759, Karar No: 2011/7535, Tarih: 17.11.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da

cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13959, Karar No: 2019/461, Tarih: 05.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/13959 E.  ,  2019/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Kağıt Karton San. ve Tic. AŞ aleyhine 20/04/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/02/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 05/02/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı şirket vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı kurum vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer temyiz itirazlarına gelince,

Dava davalıya ödenen kısa çalışma ödeneği nedeniyle alacak istemini ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının başvurusu üzerine kendisine kısa çalışma ödeneğinin ödendiğini ancak kısa çalışma programına uyulmadığını beyan ederek yapılan ödemenin tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından ve gerekçeli karardan anlaşılacağı üzere davacı tarafından ödenen kısa çalışma ödeneğinin 04/10/2011 tarihli yazı ile istendiği, 15 günlük ödeme süresinin eklenmesi ile faiz başlangıç tarihinin 20/10/2011 olması gerekeceği belirtilmesine rağmen tarihte hata yapıldığı anlaşılmaktadır. Ne var ki, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca faiz başlangıç tarihi değiştirilerek kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıdaki (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün ikinci paragrafında yer alan “20/01/2011” tarihinin “20/10/2011” olarak değiştirilmesine ve davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve davalı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.