muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/312, Karar No: 2023/564, Tarih: 14.02.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı TBK ,470-486. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.1.Taraf sıfatı, bir başka deyişle husumet ehliyeti,dava konusu hak ile kişiler arasında ki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise dava konusu hakkın yükümlüsünü belirler. Uygulamada davacı sıfatı, aktif husumeti, davalı sıfatı ise pasif husumeti karşılayacak şekilde değerlendirilmektedir. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise, davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukuki koruma isteniyor ise o kişi veya kişilere davanın yöneltilmesi gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatının bu anlamda önemli özelliği ise, def'i değil itiraz niteliğinde olması nedeniyle taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve taraflar ileri sürmemiş olsalar bile mahkemece re'sen nazara alınmasıdır.

2.2. Bu anlatımlar ışığında somut olaya geldiğimizde; 01.11.2012 tarihli tutanak başlıklı belgenin davalı Abdulsamet tarafından şirketi temsilen imzalandığı anlaşılmakta olup istinaf dairesince bu davalı ile davacı arasında sözleşme ilişkisi olmadığının kabul edilmesi yerindedir. Bu nedenle davalı gerçek kişi

4

Abdulsamet’e husumet yöneltilemeyeceği değerlendirilerek davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi uygun bulunmuştur.

2.3. Davalı şirket yönünden değerlendirme yapıldığında ise, davacının davalı şirket hakkında verilen karara karşı istinafı bulunmadığı gözetilerek, bu davalı yönünden de temyiz isteminin reddi gerekmektedir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/24582, Karar No: 2016/8966, Tarih: 04.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24582 E.  ,  2016/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3736, Karar No: 2012/7928, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3736 E.  ,  2012/7928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda %40 tazminatın davacıdan alınarak davalı ... Aslan’a verilmesine denildiği halde hükmün sonuç kısmında %40 tazminat yönünden olumlu ya da olumsuz bir hüküm oluşturulmamıştır. HMK.'nın m. 297/2 hükmüne göre, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar etmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Mahkemece kısa kararda davalı ... Aslan lehine %40 tazminata karar verilmiş olup, gerekçeli kararda bu hususun yer almaması HMK.'nın md. 297/2 hükmüne aykırılık teşkil ettiğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12387, Karar No: 2013/13567, Tarih: 03.10.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/12387 E.  ,  2013/13567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalğ tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, davaya ve takibe dayanak yazılı kira sözleşmesinin davalı ile imzalanmış olmasına göre davalı vekilinin kiralananın tahliyesine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin itirazın kaldırılmasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir.

Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 18 maddesinde "bir kira ödenmediği takdirde gelecek kiralar muacceliyet kesbeder, gelecek kiraların tahsiline gidilir" koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya içeriğinden kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346.maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin takip tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak (itirazın kaldırılması) isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle kiralananın tahliyesine ilişkin kararın ONANMASINA, 2. bentte yazılı nedenlerle itirazın kaldırılmasına ilişkin kararın BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28132, Karar No: 2013/19816, Tarih: 20.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/28132 E.  ,  2013/19816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla tehdit suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda kamu davasının düşmesine dair, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19/03/2007 gün ve 2006/1081 esas, 2007/375 karar sayılı hükmün katılan ... Bankası A.Ş. vekili tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 06.02.2012 gün ve 2009/25869 esas, 2012/1935 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tehdit suçunda mağdurun sadece gerçek kişiler olabileceği ve bir tüzel kişilik olan ... Bankası A.Ş.'nin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği, bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca şikayetçi ... Bankası A.Ş. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE," karar verilmiştir.

I-İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2012 gün ve 2007/244998 sayılı yazısı ile;

"…….Somut Olay İrdelendiğinde:

I-İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2012 gün ve 2007/244998 sayılı yazısı ile;

"…….Somut Olay İrdelendiğinde:

Sanık, ... Bankası ... Şubesi'ne 06/02/2006 günü saat 14:45'de giderek, banka şubesinde güvenlik görevlisi olarak görev yapan ... 'tan banka müdürünün yerini sormuş, müdüriyet katına çıkarak müdür ... 'a 3.500.00 TL kredi kullanacağını söylemiş, mağdur ...'ten kredi için kredi servisine başvurması gerektiği cevabını almış, şube müdürü ...'in yanından ayrılarak, kredilerden sorumlu ...,... 'ın yanına gitmiştir. ... sanığa kredi alma koşulları konusunda açıklamada bulunmuştur; yapılan açıklamalardan memnun olmayan sanık Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2006/218 sırasında kayıtlı halk arasında kuru sıkı olarak adlandırılan tabancayı oturduğu yerden ayağa kalkarak, belinden çıkarıp namlu yatağına mermi sürme hareketini yaparak, mağdur Zeyni'ye ve diğer mağdurlara doğrultarak : "müdür bey ben 3.500.00 TL borç istiyorum!" demiştir. Müdür ..., sanığa yardımcı olacağını, üst katta paranın olmadığını, vezne için aşağıya inilmesi gerektiğini söyleyerek, sanıkla birlikte birlikte bankanın alt katına inmişlerdir. Bankanın alt katına inme sırasında da sanık elinden tabancayı bırakmamıştır. Mağdur ...'le sanık birlikte vezneye yönelmişlerdir. Mağdur ... sanığa "para sayım ,işleminin uzayacağını" söylemiştir. Bekleme sırasında sanığa çay ikram ederek, onu oyalamaya zaman kazanmaya başlamıştır. Mağdur ... tarafından oyalanma sürecinde, sanık mağdur ...'e " ev sahibine, mobilyacıya, başka yerlere borcum var, 30 günlük bebeğim var, iki gündür eşimi ve çocuklarımı görmedim, mutlaka 3,5 milyar lira para bulmam gerekiyor, bunun için her şeyi göze aldım, çok zor durumdayım ! " demiştir. [...] Sanık, banka görevlileri tarafından yapılan ihbar üzerine, banka şubesine gelen güvenlik görevlileri tarafından etkisizleştirilerek yakalanmıştır.

3.500.00 TL bireysel krediyi almak için başvuruda bulunan, kredi şartları kendisine anlatılan ancak kredi şartlarını yerine getiremeyeceğini anlayınca gerçek bir silahın görünüm itibarıyla tüm özelliklerini taşıyan, kuru sıkı tabaca olarak nitelendirilen gaz tabancasını belinden çıkarıp, mağdurlara doğrultarak 3.500.00 TL'ye gereksimi olduğunu, bu paranın kendisine borç olarak ödenmesi dayatmasında bulunan sanığın eyleminin hedefinin ... Bankası A.Ş. tüzel kişiliğinin mal varlığı olduğu konusunda herhangi bir şüphe bulunmamaktadır.

./..

-2-

./..

-2-

Somut olay bağlamında ... Bankası A.Ş. tüzel kişiliğinin, 5271 Sayılı CMK Madde 237 - "(1) Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar, ilk derece mahkemesindeki kovuşturma evresinin her aşamasında hüküm verilinceye kadar şikâyetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler." madde ve fıkrası bağlamında suçtan doğrudan zarar gören tüzel kişi konumunda bulunmaktadır. Yerel mahkemece CMK'nın 237 ve 238. maddeleri çerçevesinde ... Bankası A.Ş. tüzel kişiliğinin suçtan doğrudan zarar gören konumuyla davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Zira katılan vekili 29/05/2007 havale tarihli temyiz dilekçesinde: "sanık elindeki silahı doğrultarak banka personelini tehdit etmiş ve talep ettiği kredi tutarı kadar paranın hemen kendisine verilmesini talep etmiştir." anlatımına yer vererek; sanığın eyleminin kanıtlanması durumunda 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,d, 35 maddelerine yaptırım altına alınmış nitelikli yağma suçunu oluşturabileceğini, bu suça ilişkin kanıtları toplamanın, toplanan kanıtların tartışılması ve değerlendirilmesinin madde bakımından yüksek dereceli ağır ceza mahkemesinin görevinde olduğunu; bu bağlamda 5271 sayılı CMK'nın 3,5; 5235 sayılı Kanunun 12. maddeleri çerçevesinde mahkemenin görev durumunun da tartışılması gerektiğini ima yollu ifade etmek istemiştir.

Kamu davasına konu fiil ve bu fiil neticesinde meydana gelen somut olay çerçevesinde, Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından icra edilen 19/03/2007 tarihli duruşmada ... Bankası A.Ş. tüzel kişiliğinin kamu davasına katılan olarak kabulüne ilişkin olarak verilen ara kararında CMK'nın 234, 237 ve 238. maddelerine bir aykırılık teşkil edecek bir durum söz konusu değildir.

Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 14/02/2012 Tarih ve 2010/1306-2012/2704 Esas ve Karar sayılı kararında belirtilen :" Tehdit suçunda mağdurun yalnızca gerçek kişiler olabileceği, ve bir tüzel kişilik olan ... Bankası A.Ş.'nin suçtan doğrudan zarar görmediği, bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün şikayetçiye, Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı, anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317. Maddesi uyarınca ... Bankası A.Ş: vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE [...]" ilişkin gerekçeyle verdiği karar "Kamu Davasına Katılma" başlığını taşıyan 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesine aykırılık teşkil ettiği düşünülerek, Yüksek Daire kararına karşı itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

a - Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 06/02/2012 gün ve 2009/25869 Esas, 2012/1935 Karar sayılı karanın KALDIRILMASINA,

a - Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 06/02/2012 gün ve 2009/25869 Esas, 2012/1935 Karar sayılı karanın KALDIRILMASINA,

b- Gereğinin takdir ve ifası bakımından Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/1081-2007/375 Esas ve Karar sayılı dava dosyasının Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine karar verilmesi, itirazen arz ve talep olunur. ” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

5237 sayılı TCK’nın “Hürriyete karşı suçlar” başlıklı 7. bölümünde düzenlenen tehdit suçunda korunan hukuki yarar, kişilerin huzur ve sükunu ile karar verme ve hareket etme hürriyetidir. Tüzel kişilere yönelik zarar verme amaçlı eylemler mala zarar verme veya çalışanlarını cebir ve tehditle tüzel kişinin mal varlığının elde edilmesi halinde gasp gibi suçları oluşturabilir ise de, incelenen dosyada banka personelinin, kredi işleminin kefalet prosedürünü uygulamamaları ve kredi prosedürünü kolaylaştırmaları amacıyla tehdit edilmiş olmaları göz önünde bulundurulduğunda, suçun mağdurunun gerçek kişi olması gerektiği anlaşıldığından,

./..

-3-

Dairemizin 06.02.2012 gün ve 2009/25869 esas, 2012/1935 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/20689, Karar No: 2005/27697, Tarih: 01.12.2005

2. Ceza Dairesi 2004/20689 E., 2005/27697 K.

**2. Ceza Dairesi 2004/20689 E., 2005/27697 K.**

**- KASTEN YARALAMA

- UZLAŞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 73 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

**"İçtihat Metni"**

Müessir fiil suçundan sanık Kadir'in yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair (Ihsangazi Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2003 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 08.11.2004 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda eyleminin 765 sayılı TCK.nun 456/4 maddesine uygun gerçekleştiğinin kabulü ile kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesinde:

1. 4616 sayılı Kanunun 4758 sayılı Yasa ile değişik 1. maddesinin 4. bendi gereğince ertelenen mahkumiyetin cürüm, sonradan işlenen suçun kabahat nevinden olması sebebiyle 4616 sayılı Yasa gereğince ertelenen davaya devam olunamayacağının gözetilmemesi,

2. Kabule göre de,

12.10.2004 gün ve 25611 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinin 2. fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" şeklinde düzenleme yapılmış, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, lehe olan hükümlerin uygulanması usulleri belirlenmiş, bu kanunun 12. maddesi ile de 765 sayılı Türk Ceza Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır. Ayrıca 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile yargılamanın nasıl yapılacağına ilişkin kurallar yeniden düzenlenmiş, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 18. maddesi ile de, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu yürürlükten kaldırılmıştır.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 5328 sayılı Kanunla değişik 86. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen ve sanığın eylemine uyan kasten yaralama suçunun aynı maddenin 3. fıkrasında açıklanan hallerde işlenmesi durumu hariç olmak üzere, soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması ve mağdurun şikayetçi olması karşısında aynı kanunun 73. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Açıklanan tüm bu düzenlemelerin hüküm tarihinden sonra yürürlüğe girmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi ile 5252 sayılı Kanunun 9. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Açıklanan tüm bu düzenlemelerin hüküm tarihinden sonra yürürlüğe girmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi ile 5252 sayılı Kanunun 9. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 01.12.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/992, Karar No: 2015/2262, Tarih: 04.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/992 E.  ,  2015/2262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahte çeki kömür alışverişi esnasında katılana vermek suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suça konu çekin keşidecisi şirket yöneticisi ile çekteki ilk ciranta ... temin edilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi, çekteki keşideci ve ilk ciranta imza ve yazılarının kendilerine ait olup olmadığı tespitiyle gerekirse bu kişilerin yazı ve imza örnekleri alınarak çekteki yazı ve keşideci imzasının aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15989, Karar No: 2012/15980, Tarih: 08.05.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/15989 E.  ,  2012/15980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İCRA HUKUK MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 09.02.2012 günlü kararı ile 2004 sayılı İ.İ.K.nun 142. maddesi uyarınca İcra Mahkemeleri ve Genel Mahkemelerde görülen, haciz yoluyla takiplerde düzenlenen sıra cetveline ilişkin şikayet ve davalar sonunda verilen hüküm ve dosyaların temyiz incelemesi Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'ne verilmiştir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın sıra cetveline itirazdan kaynaklanması ve Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun anılan kararına göre dosyanın Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 08.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.