muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1363, Karar No: 2021/2727, Tarih: 25.03.2021

Hal böyle olunca; Mahkemece, açıklanan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile kabul kararı verilmiş olması isabetsiz olup, davalı ... ve ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2- Dava konusu 204 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davacı ..., dava konusu taşınmazın kök muris Şemo oğlu ... adına kayıtlı iken ölümü ile yapılan taksimde tamamının babasına düştüğünü, onun ölümüyle de kendisine kaldığını, uzun yıllardır zilyetliğinde olduğunu ileri sürerek adına tescilini istemiştir. Davalılardan İskender ve ..., çekişmeli taşınmazın Mayıs 1314 tarih, 87 sıra numaralı tapu kaydı ile murisleri adına kayıtlı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece özetle, dava konusu taşınmazın tarafların dayanağı Mayıs 1314 tarih, 87 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, davalıların dedesi ... ile davacının büyük dedesi İsmail’in kardeş oldukları, mahalli bilirkişi beyanlarına göre davacının dedesi ... ile davalıların babası Elyas’ın yaptıkları taksimde dava konusu taşınmazın davacı tarafa düştüğü ve 50 yılı aşkın süredir eklemeli olarak davacı tarafından kullanıldığı, buna göre 3402 sayılı Yasa’nın 13/B-b maddesi gereğince davacının taşınmazı tapu dışı yolla iktisap ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. Şöyle ki; mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin beyanları ve dosya kapsamından, davacı ve davalı tarafın kök muris ... soyundan geldiği anlaşılmaktadır. Taraflar, dava konusu taşınmazı kapsadığı anlaşılan aynı tapu kaydına dayanmaktadır. Ne var ki, tarafların dayanağı Mayıs 1314 tarih, 87 sıra numaralı tapu kaydı davacının iddia ettiği gibi kök muris ... adına değil davalıların murisi ... oğlu ... adına kayıtlıdır. Mahkemece, davacı lehine 3402 sayılı Yasa’nın 13/B-b koşullarının oluştuğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş olup, çekişmeli taşınmazın, tapu malikinden satış, bağış ve benzeri tapu dışı hukuki bir yolla davacı tarafa devredildiğine dair her hangi bir bilgi belge bulunmadığı gibi, davacının da bu yönde bir iddiası bulunmamaktadır. Dolayısıyla, somut olayda Kadastro Kanunu’nun 13/B-b koşullarının oluştuğundan söz edilemez. Fakat, yerel bilirkişilerce çekişmeli taşınmazın 50 yılı aşkın süredir davacı ve murislerince kullanıldığı beyan edildiğine göre, davacı lehine Kadastro Kanunu’nun 13/B-c koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekir. Ne var ki, dosya içerisinde bulunan ... oğlu ...’e ait veraset ilamında ölüm tarihi yazılı değildir.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, tapu maliki ... oğlu ...’in ölüm tarihi araştırılmalı; bunun için öncelikle temin edilebiliyorsa nüfus kaydı, gerekli görüldüğü takdirde veraset dosyası getirtilerek dosya içerisine alınmalı, bu şekilde ölüm tarihi tespit edilemediği takdirde dava konusu taşınmazları iyi bilen, davada yararı bulunmayan, elverdiğince yaşlı yerel bilirkişiler, tespit bilirkişiler ve taraf tanıkları ile fen bilirkişinin katılımıyla mahallinde yeniden yapılacak keşifte, davalıların murisi ... oğlu ...’in ölüm tarihi ile çekişmeli taşınmazın ne zamandan beri, kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı, kendi murisinden davacıya ne şekilde intikal ettiği sorularak maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında çelişki bulunması halinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, çelişkinin giderilememesi halinde hangi beyana ne sebeple üstünlük tanındığı gerekçeli kararda tartışılıp açıklanmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte göz önünde bulundurulup davacı lehine Kadastro Kanunu’nun 13/B-c koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmadan karar verilmiş olması isabetsiz olup, davalı ... ve ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18770, Karar No: 2018/3621, Tarih: 10.04.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/18770 E.  ,  2018/3621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Mahkemesi

Davacı, ...... ...... ve işsizlik ...... ......lerinin kuruma yatırdığı tarihi takip eden ......ndan itibaren faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki ...... okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; 01.10.2008 tarihinden önce ödenen......... yardımlarının ...... ......ne esas kazaca dâhil edilmemesi gerektiğinin tespiti ile yersiz ödenen ......lerin yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de verilen kararın yanılgılı değerlendirmeye dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

İhtilaflı dönemde yürürlükte olan Mülga 506 sayılı Yasanın 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasanın 36. maddesi ile değişik 77/2. maddesinde “Şu kadar ki, ............ yardımları,............ tazminatları, ayni yardımlar ile ......... Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek ......, çocuk ve aile zamları, ...... ......lerinin hesabına esas tutulacak kazançların aylık tutarının tespitinde nazara alınmaz. Bunların dışında her ne ad altında ödeme yapılırsa yapılsın tüm ödemeler ......e tabi tutulur.” hükmü yer almaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 77. madde 1. fıkrasında ...... hesabı da göz önünde tutulacak kazançlar belirtilmiş, 2. fıkrasında ise bunun istisnaları gösterilmiştir. Fıkrada ifade edildiği biçimde sosyal amaçlı olarak veya işverenin yasa ve sözleşme dışında ......lısına yaptığı yardım ve ödemeler ...... hesabında nazara alınmazlar ve ......e tabi tutulmazlar. Bu ödeme veya yardımlar ücret ve benzeri ödemelerden tamamen farklı nedenlere dayanırlar. İşin karşılığı olmaktan ziyade insani değer yargıları sonucu verilirler. Yasa bunları sayarak belirtmiştir. Bu yardımlar ............ yardımları,............ tazminatları, ayni yardımlar, ......, çocuk ve aile zamlarıdır.

Buna göre, ......lılara yapılan ...... yardımları bakımından dava konusu dönemler yönünden, ......... Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek ...... yardımlarının ...... ......... dâhil olmadığı, bu miktarın üzerindeki ...... yardımının ...... ......... dahil edilmesi gerekeceği dikkate alınmaksızın, ödenen ...... paralarının tamamının dikkate alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Buna göre, ......lılara yapılan ...... yardımları bakımından dava konusu dönemler yönünden, ......... Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek ...... yardımlarının ...... ......... dâhil olmadığı, bu miktarın üzerindeki ...... yardımının ...... ......... dahil edilmesi gerekeceği dikkate alınmaksızın, ödenen ...... paralarının tamamının dikkate alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davalı Kurumdan davacı işyerlerinin, ihtilaflı döneme ilişkin ayrıntılı ...... icmallerini (...... ve ...... yardımlarının yer aldığı) getirtmek, ihale sözleşmesi ile diğer ihale belgelerini getirtmek, ...... matrahının hangi giderlerden oluştuğunu açıklattırmak suretiyle sair ödeme adı altında yapılan ödemelerin......... yardımı olup olmadığını tespit etmek, ...... yardımları için ......... Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek ...... yardımlarının ...... ......... dâhil olmadığını gözönünde bulundurmak, ...... yardımlarından ......... Bakanlığınca miktarları yıllar itibariyle belirlenecek miktarın üzerindeki miktarı ......e esas kazanca dahil etmek suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda belirtilen eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak, davanın esasına girerek, yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4549, Karar No: 2023/5760, Tarih: 20.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/4549 E.  ,  2023/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/982 E., 2016/82 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2020/21966 Esasında kayıtlı Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2015 tarihli ve 2015/517 Esas, 2015/616 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uyuşturucu madde kullanarak uymadığının bildirilmesi üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ila dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2016 tarihli ve 2015/982 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

3. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2016 tarihli ve 2015/982 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

Sanığın 15.12.2014 günü saat 16:30 sıralarında hareketlerinden kuşkulanılması üzerine görevlilerce GBT sorgulamasının yapılıp, üzerinde herhangi bir suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulduğunda, o an için kullanmak üzere temin ettiği pantolonunun sol cebinde bulunan 5 adet şeffaf bant ile bantlanmış daralı ağırlığı 2 gram gelen ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 07.01.2015 tarih, 2014/1946 sayılı uzmanlık raporuna göre 0,144 gram eroin içeriği olan uyuşturucu madde içeren uyuşturucuyu polislere teslim ettiği, 18.03.2015 tarih, 2015/1019 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve bu kararla birlikte sanığın bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, sanığa ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 09.06.2015 tarihli uyarılı davetnamesinin 26.06.2015 tarihinde tebliğ edildiği halde belirtilen süre içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne müracaat etmediği ve buna ilişkin kabul edilebilir bir mazeret de sunmadığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın 15.12.2014 tarihli eylemi nedeniyle 18.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmesi suretiyle usulüne uygun yasa yolu

bildirimi yapıldığı ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 29.04.2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, erteleme kararının 15.05.2015 tarihinde kesinleştiği, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 26.06.2015 tarihinde çağrı yazısını tebliğ alan sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmaması üzerine, "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılmadığından kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı anlaşılmakla;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla aynı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için sanık hakkında incelemeye konu 15.12.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 15.05.2015 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a) Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 26.02.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

B) Kabule göre de;

B) Kabule göre de;

1. 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip temel cezanın belirlenmesi gerekirken, “Sanık ...'ın üzerine atılı kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren 2 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” şeklinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasındaki kriterlere dayanmadan ceza tayin edilmesi,

2. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2016 tarihli ve 2015/982 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13930, Karar No: 2014/13072, Tarih: 22.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/13930 E.  ,  2014/13072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/1243-2013/990

DAVACI : Hülya Sevincek vekili avukat Pınar Yalçın Kürekçi

DAVALI : T.C Başbakanlık Toplu İdaresi Başkanlığı vekili avukat Gülten Koç

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 1.039,36 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün davalı tarafından temyizi üzerine mahkemenin 19.2.2006 tarihli ek kararı ile karar kesin olduğundan temyiz isteminin reddine karar verilmiş,davalı bu kez bu kararı temyiz etmiştir.

1-Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını,taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır.Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan 1.039,36 TL nin tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Bu nedenle mahkemenin 19.02.2014 tarih ve 2013/124 esas 2013/990 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine karar verilmiştir.

2-Davacı ile davalılar arasında düzenlenen 14.2.2006 tarihli sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış

oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı Toki taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dahil olarak MMAO'nı nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, MMAO'nın içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama %8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE yada ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır. Sonuç olarak davalı Toki'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacıların savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kısmen kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin 14.02.2014 tarih ve 2013/124 esas 2013/990 karar sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına, işin esasının incelenmesine geçilmesine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1866, Karar No: 2009/2799, Tarih: 05.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1866 E.  ,  2009/2799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.07.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı adına kayıtlı 448 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının yanlış yazıldığını belirterek tapu kaydındaki baba adının nüfus kaydına göre düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir. Davada, davalı ... vekil aracılığı ile davayı takip etmiştir. Davanın reddine karar verilmekle, davalı yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu yönün gözardı edilmesi doğru değil ise de, bu husus bozmayı ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle mahkeme hükmüne 4.fıkra olarak "Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından A.A.Ü.T.ne göre hesap edilen 400.00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" cümlesinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.