muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4511, Karar No: 2016/21758, Tarih: 18.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4511 E.  ,  2016/21758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından 20.454,00 TL yediemin ücretinin tahsili için taşınır rehninin paraya çevrilmesi suretiyle başlatılan icra takibinde, şikayetçi vergi dairesinin icra mahkemesine başvurusunda; satışı yapılan aracın aynından kaynaklanan rüçhanlı alacak olan MTV'nin ödenmesinden önce yediemin ücret alacağının ödenmesine ilişkin icra müdürlüğü kararının iptalini istediği, mahkemece yediemin ve otopark ücretlerinin İİK'nun 115. maddesine göre öncelikle ödenmesi gerektiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yedieminlik ücreti takip masraflarından olup, İİK'nun 59. maddesi ile; "Takip masrafları borçluya aittir. Alacaklı, yapılmasını talep ettiği muamelenin masrafını ve ayrıca takip talebinde bulunurken borçlunun 62 nci maddeye göre yapabileceği itirazın kendisine tebliğ masrafını da avans olarak peşinen öder. Alacaklı ilk ödenen paradan masraflarını alabilir " şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

İcra ve İflas Kanun'undaki bütün bu düzenlemeler doğrultusunda yedieminlik ücretinin takip masraflarından olduğu ve satış tutarından öncelikle alınacağı anlaşılmaktadır. Bu sebeplerle yedieminlik ücreti ancak, takip masrafı olarak, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından talep edilebilir. Başka bir anlatımla yedieminlik ücretinin, muhafaza tedbirine konu takip dosyasından başka bir dosyada ayrı bir takip konusu yapılması halinde yukarıdaki hükümler uygulanmaz.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücreti, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından ayrı olarak başka bir takibe konu yapılmış, takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmeyeceğinin anlaşılması halinde, icra dairesince alacaklıların sıra cetvelinin yapılması gerekir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile İİK'nun 140. maddesi uyarınca, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile İİK'nun 140. maddesi uyarınca, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6620, Karar No: 2023/890, Tarih: 28.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6620 E.  ,  2023/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/123 E., 2022/228 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Perşembe Cumhuriyet Başsavcılığının 15.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli ve 2020/14195 Esas, 2021/10492 Karar sayılı kararı ile ''...basit yargılama usulünün Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması gerekliliği ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilâmına uyularak yapılan yargılamada; Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2021 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 27.05.2022 tarihli ve 2022/123 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, almış olduğu cezaya indirim uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın kesinleşmiş bir mahkeme kararı sonucu Ordu Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü iken nakil isteğinin kabul edildiği, sanık hakkında ... Açık Ceza İnfaz Kurumu'na 03.07.2015 tarih ve saat 04.18'de teslim olacağına dair Ordu Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından Hükümlü Nakil İzin Belgesi'nin düzenlendiği, ancak sanığın bahsedilen tarih ve saatte ... Açık Ceza İnfaz Kurumu'na teslim olmayarak firar ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Ordu Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından 06.07.2015 tarihli firar fişi ile sanığın firar ettiği tutanak altına alınmıştır.

3. Samsun E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 24.02.2016 tarihli müzekkere cevabına göre sanığın kaçtıktan sonra etkin pişmanlık göstererek kendiliğinden teslim olmadığı, kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın nakil izin belgesinde belirtilen tarih ve saatte ... Açık Ceza İnfaz Kurumu'na teslim olmadığına ilişkin tutanaklar, sanığın ikrarı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanık hakkında üzerine atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Sanığın cezada indirim uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz talebinde bulunmuş ise de sanığın kaçtıktan sonra etkin pişmanlık göstererek kendiliğinden teslim olmadığı, kolluk kuvvetleri tarafından yakalandığı tespit edilmiş olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Perşembe Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2022 tarihli ve 2022/123 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2165, Karar No: 2021/3332, Tarih: 21.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2165 E.  ,  2021/3332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 10/06/2019 tarih ve 2016/13779 Esas -2019/7201 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının bir miktar az olduğu ve manevi tazminat yönünden davanın reddedilen kısmı için, kendilerine husumet yöneltilmeyen davalılar Ak Sigorta A.Ş. ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu hususlarına değinilerek davacı yararına bozulmuştur. Mahkemece, anılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl davanın kabulüne, davacının maddi tazminat talepleri hususunda feragat beyanı nedeniyle davasının reddine; davacının manevi tazminat talebinin kabulü ile; 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine dair verilen karar, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen 25/05/2016 tarihli ilk kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 10/06/2019 tarih ve 2016/13779 Esas 2019/7201 Karar sayılı ilamı ile; davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının bir miktar az olduğu ve manevi tazminat yönünden davanın reddedilen kısmı için, kendilerine husumet yöneltilmeyen davalılar Ak Sigorta A.Ş. ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçeleriyle bozulduğu, mahkemece Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin anılan bozma ilamına uyulduğu ve davacı lehine açılan manevi tazminat davasının kabulüne dair hüküm tesis edildiği, diğer kesinleşen hususlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken bu yönde hüküm tesis edilmediği ve ilk karar ile kesinleşen hususlar gözetilmeden davalılar yararına yeniden yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edildiği ve bozma kararının gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Şu durumda mahkemece, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 10/06/2019 tarih ve 2016/13779 Esas-2019/7201 Karar sayılı bozma ilamı uyarınca davacının maddi tazminat talepleri hususunda mahkemece verilen 25/05/2016 tarihli ilk kararın bozma kapsamı dışında kaldığı ve kesinleştiği nazara alınarak kesinleşen istemler hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmesi gerekirken anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekmiştir.

Şu durumda mahkemece, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 10/06/2019 tarih ve 2016/13779 Esas-2019/7201 Karar sayılı bozma ilamı uyarınca davacının maddi tazminat talepleri hususunda mahkemece verilen 25/05/2016 tarihli ilk kararın bozma kapsamı dışında kaldığı ve kesinleştiği nazara alınarak kesinleşen istemler hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmesi gerekirken anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10274, Karar No: 2013/1985, Tarih: 19.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/10274 E.  ,  2013/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı Avrasya Oto'nun işleteni olduğu ve kaza tarihinde geçerli bir ZMSS poliçesi bulunmayan araç nedeniyle meydana gelen tek taraflı kazada araç içerisinde yolcu olarak bulunmakta iken yaralanan Cemal için yapılan tedavi giderlerinin davalı borçludan tahsili için başlatılan icra takibine borçlunun itiraz etiğini ve takibin durduğunu belirterek takibe yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 6111 s.Kanun uyarınca tedavi giderlerinin SGK.nun sorumluluğunda olduğu, işletenin sorumluluğu kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, 6111 s. Kanunun 59.maddesiyle değişen Karayolları Trafik Kanununun 98.maddesi uyarınca trafik kazaları nedeniyle yapılan tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılanacağının belirlendiği, işletenin tedavi giderinden sorumluluğu kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle ödenen tedavi giderinin rücuen tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı ... tarafından ZMSS poliçesi bulunmayan araçta yolcu olarak bulunan kişi için yapılan tedavi giderlerinin sorumlulardan rücuen tahsili istenmektedir. 6111 s. Kanunun 59.maddesi ile değişen 2918 s. Kanunun Sağlık hizmet bedellerinin ödenmesi ile ilgili 98.maddesinde 'Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır.' hükmü getirilmiştir. Anılan madde uyarınca resmî ve özel sağlık kuruluşlarında sunulan sağlık hizmet bedelleri yönünden zorunlu mali sorumluluk sigortacısının sorumluluğu SGK.ye geçmekte olup, yapılan değişiklik 6111 s. Kanunun yürürlüğe girmesinden önce ödenen tedavi giderlerinin rücuen tahsili açısından yeni bir düzenleme getirmemektedir. O halde, mahkemece esasa girilerek davalının sorumluluğunun değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13821, Karar No: 2019/6108, Tarih: 14.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/13821 E.  ,  2019/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabuüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile arasında ticari ilişkinin mevcut olduğunu, ... 2. Noterliğinin 03/01/2012 tarihli temliknamesi ile davalının, ... Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliğindeki Hak Edişlerinden 100.000,00 TL alacağının temlik aldığını, bu temlik işleminin davalının vekalet verdiği İsmail Demir tarafından gerçekleştirildiğini, temliknameye istinaden Köylere Hizmet Götürme Başkanlığı tarafından 33.461,55 TL ödeme yapıldığını ancak kalan 66.538,45 TL'nin ödenmediğini ve tahsili amacıyla başlatılan icra takibine de davalı tarafından itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ve takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2014/4306 Esas sayılı dosyasında, asıl alacak 66.538,45 TL faiz 12.830,07 TL yönünden yapılan itirazın iptali ve takibin devamına, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacaklının alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasını itiraz ile durduran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında kabul edilen alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca, davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5294, Karar No: 2017/9304, Tarih: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5294 E.  ,  2017/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine,, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1980, Karar No: 2025/2773, Tarih: 13.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1980 E.  ,  2025/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1116 E., 2024/118 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/517 E., 2023/95 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan Uludağ EDAŞ vekili tarafından duruşma talepli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 13.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacılar vekili Avukat ... ile davalılardan Uludağ EDAŞ vekili Avukat ....'nin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacılar ... ve ...'nin kızı ...'ın 19.08.2014 tarihinde davalı şirketin trafosunun koruması ve bakımsız olması nedeniyle elektrik çarpmasına maruz kaldığını ve vücudunda 3. derece yanıklar meydana geldiğini, kaza anında trafonun yan duvarında açıkta bulunan deliklerin kazadan hemen sonra davalı şirket tarafından kapatıldığını, trafodaki patlama nedeniyle deliklerden çıkan alevlerin ...'ın vücudunu kapladığını, ...'ın bir ay süre ile yoğun bakımda tedavi gördüğünü ve hayati tehlike yaşadığını, bir dizi ameliyat geçirdiğini ve 18 yaşından sonra da bir dizi cerrahi operasyona daha maruz kalacağını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılardan ... için 100,00 TL iş gücü kaybından kaynaklı, 100,00 TL sağlık giderlerine ilişkin olmak üzere 200,00 TL maddi tazminat ile 250.000,00 TL manevi tazminatın, ... ve ... için 500,00'er TL maddi tazminat ile 25.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiş; 08.06.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile davacı ... yönünden maddi tazminat taleplerini 377.271,32 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı şirket vekili; davacılardan ...'ın yaşı nedeniyle dava açma ehliyetinin bulunmadığını, olay tarihi üzerinden 3 yılı aşkın süre geçtiğinden davacıların taleplerinin zamanaşımına uğramış olduğunu, davalının olayda sorumluluğunun bulunmadığını, davacıların kusurlu olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalılar ... ve ... vekili; ceza yargılamasında alınan bilirkişi raporunda davalıların kusursuz bulunduğunu, kazanın meydana gelmesinde sorumluluğun işletme müdürü ve işletme mühendislerine ait olduğunu, davalıların ise diğer davalı şirketin taşeronunda çalıştıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI