muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4711, Karar No: 2011/6484, Tarih: 25.10.2011

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11650, Karar No: 2016/8754, Tarih: 20.12.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/11650 E.  ,  2016/8754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : 1 -Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında da açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanun'la eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 267 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet savcısının isteğinin itiraz merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükme yönelik temyiz incelemesine gelince de;

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın diğer sanık ...'tan temin ettiği suça konu esrarı, birlikte dere kenarında içtikleri sırada görevlilerce yakalandıkları; sanığın bu esrarı sattığına ya da devrettiğine ilişkin delil bulunmadığı, sabit olan eyleminin bir bütün olarak "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9275, Karar No: 2010/18302, Tarih: 26.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9275 E.  ,  2010/18302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre, dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalılara ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmazlar baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinlerine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13698, Karar No: 2012/20826, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13698 E.  ,  2012/20826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile ortak murisleri olan ... ... 08.04.2009 tarihinde vefat ettiğini, ölmeden önce kanser hastası ve ağır durumda olduğunu, bu halde iken davalının, ... Şubesindeki müşterek hesaplarından, miras hakkını bertaraf etmek amacıyla, murise karşı özen borcunu da yerine getirmeden tüm paraları çektiğini ileri sürerek murisinin davalı ile olan müşterek hesabından davalı tarafından çekilen paradan, şimdilik 25.000,00 TL sinin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müşterek hesapta bulunan paranın 2/3'ünün müvekkiline ait kişisel mallarının satışı sonucu elde edildiğini ve daha önce müvekkili davalının başka bankalardaki hesabına yatırılmışken, murisin iradesine uygun olarak ... Şubesindeki müşterek hesaba aktarıldığını, hesaptaki paranın kalan 1/3 lük kısmının ise, edinilmiş mallar karşılığı hesaba yatırıldığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/11178, Karar No: 2010/13935, Tarih: 19.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/11178 E.  ,  2010/13935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, ortağı olduğu şirket borçları nedeniyle tebliğ edilen ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; 12.07.2010 günlü karar davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2010 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.430 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde alacağın tamamının gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Dava konusu takibe konu 536,48 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması dava konusu miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2009/5155, Karar No: 2010/119, Tarih: 19.01.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/5155 E.  ,  2010/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi

M.. M.. ile N.. O.. ve Y.. S.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ... 2.Asliye Hukuk Hâkimliğinden verilen 08.05.2009 gün ve 415/308 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.01.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı vekili Avukat İsmail Ağar karşı taraftan davalı Y.. S.. bizzat ve davalı N.. O.. vekili Avukat... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı M.. M.. vekili, dava konusu 5955 ada 33 parselin 3 numaralı bağımsız bölümünü 26.7.1999 tarihli sözleşme ile vekil edeninin yüklenici davalı Y.. S..’dan satın ve devraldığını, 3,5 yıldan beri içinde oturduğunu, ediminin tümünü yerine getirdiğini ileri sürerek diğer davalı N.. O.. adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Y.. S.., davacı yanın iddialarının doğru olduğunu belirtmiş, diğer davalı N.. O.. vekili, resmi şekilde yapılmayan satışın geçersiz olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davalı yüklenici Y.. S..’ın arsa maliki diğer davalı N.. O..’a karşı satış tarihi itibarıyla edimini tam olarak yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, arsa sahibi tarafından yükleniciye verilen 28.1.1997 gün 2754 yevmiyeli geniş yetkili vekaletnameye, yüklenici ile arsa sahibi arasında görülen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/439 Esas 2006/468 Karar sayılı dava dosyasına göre davalı Yüksel ile diğer davalı Nuriye arasında hukuki ilişkinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi olduğu sabittir. Temyize konu dosya arasındaki 15.4.2003 tarihli inşaatçı bilirkişi raporuna göre, satış tarihi itibarıyla yüklenici arsa sahibine karşı ediminin % 65’ini yerine getirmiştir. Ne var ki; rapora ekli fotoğrafa ve tanık anlatımlarına göre keşif tarihi itibarıyla inşaatın dükkan olarak değerlendirilen giriş katının kaba inşaatının bitirildiği, sıvalarının yapıldığı, normal 1, 2 ve 3. katların ise %100’ünün tamamlandığı, içinde oturulduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre, uzman bilirkişi ya da bilirkişiler aracılığıyla yeniden taşınmazın bulunduğu yerde keşif yapılıp tamamı 4 katlı olan inşaat bütün olarak değerlendirilerek inşaatın hangi oranda tamamlandığı, kararlılık kazanmış Yargıtay uygulamaları karşısında eksik kalan işlerin eseri teslim almaktan kaçınılamayacak seviyede olup olmadığı üzerinde durulup tartışılıp değerlendirilerek uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken inşaatın satış tarihindeki seviyesi gözönünde bulundurularak yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru değildir.

Tüm bu açıklamalar nedeniyle davacı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve kanuna aykırı görülen yerel mahkeme hükmünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 750 TL avukatlık ücretinin davalı N.. O..’dan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacıya verilmesine ve 15.60 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 19.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1295, Karar No: 2020/4316, Tarih: 16.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1295 E.  ,  2020/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 3. İflas Müdürlüğünün 2015/27 E. sayılı dosyasında hakkında iflas kararı verilmiş olan şikayet olunan müflis ... Gayrimenkul İnş Ltd Şti’nin sahibi bulunduğu 25 ve 27 no’lu bağımsız bölümlerin satışının yapılarak paraya çevrildiğini ve alacaklılar arasında paylaştırıldığını, bu taşınmaza ilişkin ihalenin yasaya ve usule aykırı olduğunu, müvekkilinin şikayet olunan müflis şirketin ortağının şahsi borcundan dolayı hakkında başlatmış olduğu icra takibinden sonra kendisine ait taşınmazlara ortağı olduğu müflis şirkete sermaye olarak koyarak mal kaçırdığı iddiası ile ... 30. Asliye Hukuk Mahkemesinde tasarrufun iptali davası açtıklarını, bu dava nedeniyle tedbir kararının kabul edilerek satışa konu taşınmazlar üzerinde ihtiyati tedbir mahiyetinde tapu kaydına şerh edildiğini, bu tescillerin iflas kararının kesinleşmesinden ve iflas masasının açılmasından önce tapuya şerh edildiğini, İİK’nın 186/1 maddesine göre iflas masasından önce açılmış takiplere ilişkin tescil edilmiş olan alacakların masaya kesin olarak girmesi kabul edildiğinden sıra cetvelinin yanlış ve yasaya aykırı yapılmış olduğunu, müvekkilinin tedbir kararı nedeniyle taşınmazlar üzerindeki banka ipotek alacağından sonra 2. sırada yer aldığını, paranın paylaştırılmasında müvekkilinin alacağının yok sayıldığını ileri sürerek, yasaya ve usule aykırı olması nedeniyle ihalenin feshine, satın alanlar adına yapılan tapu tescilinin iptaline, ihalenin feshinin kabul görmemesi halinde itirazın kabul edilerek iflas dosyasında yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, hacizlerdeki satış hakkındaki hükümlere yollama yapan İİK’nın 243 ve 244. maddelerde 127, 128 ve 128/a hükümlerine atıf yapılmadığından iflastaki satışlarda kıymet takdir raporu ve satış ilanının haciz alacaklılarına ve diğer ilgililere tebliğinin gerekmediği, bu nedenle tebliğ yapılmaması nedeniyle ihalenin fesih edilemeyeceği, sıra cetveline itiraz davasının sıra cetvelinin ilanından itibaren 15 gün içinde açılması gerektiği, ilanın 11.02.2016 tarihinde yapıldığı davanın ise 17.05.2016 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi tarafından, İİK'nın 243 maddesinin bu tür satışlarda aralarında satış ilanı tebliğinin de bulunduğu İİK’nın 127. maddesinin tatbik edilmeyeceğini zımni zikrettiği, maddede açıkça iflas idaresi tarafından taşınmaz malların ihalesinin 115 ve 129. maddelerin 185. maddeye muhalif olmayan hükümlerine göre yapılacağının hükme bağlandığı,

İİK'nın 234 ve devamı maddeleri gereğince sıra cetveline ilişkin itirazların ilandan itibaren 15 günlük süre ile sınırlandırıldığı, ilanın 11.02.2016 tarihide yapıldığı, davanın ise 17.05.2016 tarihinde açıldığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle tasarrufun iptali davası şikayetçinin lehine sonuçlansa bile bağımsız bölümlerin satış bedelinin ipotek alacaklısına ödenmesinden dolayı elde edeceği menfaat kalmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/771, Karar No: 2014/2783, Tarih: 30.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/771 E.  ,  2014/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2013/90327

MAHKEMESİ : Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 11/12/2012, 2011/109 (E) ve 2012/290 (K)

SUÇ : Kasten yaralama ve bu suça yardım, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık O.. B.. müdafii tarafından verilen 12.12.2012 tarihli temyiz dilekçesinin ardından sanığın 12.12.2012-18.12.2012 tarihli dilekçe ve beyanlarının temyizden vazgeçme mahiyetinde bulunduğu gerekçesiyle Mahkemece sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, verilen red kararına yönelik temyiz de bulunmadığı anlaşıldığından, bu sanık yönünden kurulan hüküm inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Sanık İsmail müdafiinin, sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan verilen beraat kararına ilişkin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde hukuki bir yararı bulunmadığından bu suçtan kurulan beraat kararının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

3- Sanık İ.. B.. hakkında mağdur Hüseyin'i kasten yaralama suçuna yardımdan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; olay tarihinden önce sanık İsmail ile mağdur Hüseyin'in yanında çalışan Serdar isimli şahıs arasında yaşanan tartışmalar nedeniyle İsmail'in ağabeyi olan sanık Onur'un mağdur Hüseyin ile konuşmak istediği, bu amaçla olay akşamı mağdur ile telefonda görüşen Onur'un yanında sanık İsmail ve tanık Gazi olduğu halde araç içerisinde mağduru beklemeye başladığı, mağdurun buluşma yerine gelmesi üzerine başlayan tartışma sırasında Onur'un İsmail'e "arabadaki tüfeği getir, patlat" diye talimat verdiği, araç içerisindeki tüfeği alan sanık İsmail'in tüfeği mağdura yöneltmesine rağmen ateş etmediği ancak bu sırada tüfeği alan Onur'un yakın mesafeden mağdurun bacaklarına iki el ateş ederek onu sol tibia ve fibula distalde hayati fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek mahiyette parçalı fraktüre yol açacak bu yaralanma sebebiyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak mahiyette yaraladığı olayda;

Sanık Onur'un hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri ve yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ile atış mesafesi birlikte dikkate alındığında; eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık İsmail'in Onur’un eylemlerine yardım etme mahiyetindeki suçunun vasfının da buna göre belirlenmesi gerektiği anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüse yardım etme yerine vasıfta yanılgıya düşülerek kasten yaralama suçuna yardım etmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla, 30.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12502, Karar No: 2024/5781, Tarih: 27.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/12502 E.  ,  2024/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/73 E., 2022/207 K.

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, hakkında verilen kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığa ait depoda, İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2015/1164 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada, 10.170 adet bandrolsüz kitap ele geçirilmiş olup, sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 71 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü ve onüçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçirilen kitaplar hakkında düzenlenen bilirkişi raporunun dosya arasında mevcut olduğu görülmüştür.

Sanık savunmasında, ele geçen ürünlerin satışını yaptığını kabul etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Tüm dosya kapsamına göre sanığa ait depoda suça konu kitapların ele geçirilmesi ve satış yapıldığının tespit edilmesi karşısında, atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 5846 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.