muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2660, Karar No: 2024/2669, Tarih: 18.04.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli 2020/196 Esas 2020/552 Karar sayılı kararı ile; tarafların beraber oldukları dönemde davacının hamile kaldığı, bu süreçte beraber yaşamaya başladıkları, tarafların evlilik dışı çocuklarının dünyaya geldiği, ortak çocuk doğduktan sonra tarafların aralarının iyice açılmaya başladığı, davacının çocuğuna bakmayıp babanın bütün sorumluluğu üstüne aldığı, taraflar arasında yaşanılan gerginliklerin daha da artarak evleri ayırdıklarını ve davacının ortak çocuğu da alarak başka bir yerde yaşamaya başladığı, bunun üzerine Floransa Olağan mahkemesinde velâyet hakkında dava açıldığı, mahkemenin verdiği karar neticesinde velâyet konusunda ortak velâyet kararının alındığı fakat ikametinin kendisini bir ana okuluna yazdırma kabiliyetini haiz olan annesinin Novellara 'de mukim konutu olarak belirlenmesi ve çocuğun babası ile kişisel ilişki temin etmesi ve babanın çocuk için nafaka ödemesi hakkında karar verildiği, bu karara rağmen babanın ortak çocuğu alıp Türkiye'ye getirdiği ve burada ikamet etmeye başladıkları, davalının ortak çocuğu Türkiye'de bir ana okuluna gönderdiği, davalı cevap dilekçesinde ortak çocuğun Türkiye'ye ayak uydurduğunu, burada arkadaşları ile mutlu olduğunu beyan etmiş ise de, ortak çocuğun babası ile yaşaması sebebiyle babasına olan bağının güçlendiği, küçük çocuğun birlikte yaşamadığı diğer ebeveynine yönelik olarak ebeveyne yabancılaşma sendromu yaşayabileceği, küçük çocuğun psikolojik ve sosyolojik sıkıntılar yaşamaması adına bir uzman desteği alarak yaşam alanının değiştirilmesinin çocuğun yararına olacağı, davalı tarafından da küçük çocuğun İtalya'ya geri dönmesinin çocuğu fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde müsamaha edilemeyecek duruma düşüreceği yolunda ciddi risk bulunduğunu gösteren o ülke yetkili makamlarından elde edilmiş hiç bir belge ve bilgi sunulmadığı, davaname ekinde sunulan belgelerden küçük çocuğun doğumundan Türkiye'ye getirilme tarihine kadar yaşamını sürdürdüğü, maddî ve kişisel ilişkileri ile en sıkı şekilde bağlılık kurduğu yaşam merkezi olarak belirlenen mutad meskeninin İtalya olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile çocuğun mutat meskeni olan İtalya`ya iadesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili davanın kabulü kararı yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili davanın kabulü kararı yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.06.2021 tarih ve 2021/499 Esas 2021/936 Karar sayılı kararı ile; dosya içerisinde usulüne uygun olarak düzenlenmiş bir davanamenin bulunmadığı, Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Genel Müdürlüğü (Çocuk Hukuku Bürosu'nun) 17.04.2020 tarih ve 70475631-3-12-24-2020-E.761/40702 sayılı yazısına istinaden dosyanın esasa kaydedilerek davanın görülmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu, eldeki dosyada usulüne uygun bir davaname hazırlanarak taraflara tebliğ edilmediği gibi Mahalli Cumhuriyet Savcısına usule uyularak duruşma günü tebliği edilmediği, Cumhuriyet Savcısının katılımı ve huzuru olmadan davanın görüldüğü, kabule göre de inceleme ve araştırma yapılmadan, davalı tarafından bildirilen deliller toplanmadan, psikolog, pedagog ve sosyal hizmet uzmanından oluşturulacak heyet tarafından taraflar ve çocukla görüşülmek davalının çocukla beraber yaşadığı ortam da sosyal inceleme yapılmadan ve davacı annenin yaşadığı İtalya'da araştırma yapılarak iade edildiğinde çocuğun yaşam koşulları belirlenmeden eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verilmesinin de hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun, yukarıda gösterilen sebeplerle  kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, gerekçede açıklandığı şekilde işlem yapılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2021 tarihli 2021/456 Esas 2021/733 Karar sayılı kararı ile; tarafların beraber oldukları dönemde davacının hamile kaldığı, bu süreçte beraber yaşamaya başladıkları, tarafların evlilik dışı çocuklarının dünyaya geldiği, ortak çocuk doğduktan sonra tarafların aralarının iyice açılmaya başladığı, davacının çocuğuna bakmayıp babanın bütün sorumluluğu üstüne aldığı, taraflar arasında yaşanılan gerginliklerin daha da artarak evleri ayırdıklarını ve davacının ortak çocuğu da alarak başka bir yerde yaşamaya başladığı, bunun üzerine Floransa Olağan mahkemesinde velâyet hakkında dava açıldığı, mahkemenin verdiği karar neticesinde velâyet konusunda ortak velâyet kararının alındığı fakat ikametinin kendisini bir ana okuluna yazdırma kabiliyetini haiz olan annesinin Novellara 'de mukim konutu olarak belirlenmesi ve çocuğun babası ile kişisel ilişki temin etmesi ve babanın çocuk için nafaka ödemesi hakkında karar verildiği, bu karara rağmen babanın ortak çocuğu alıp Türkiye'ye getirdiği ve burada ikamet etmeye başladıkları, davalının ortak çocuğu Türkiye'de bir ana okuluna gönderdiği, davalı cevap dilekçesinde ortak çocuğun Türkiye'ye ayak uydurduğunu, burada arkadaşları ile mutlu olduğunu beyan etmiş ise de, ortak çocuğun babası ile yaşaması sebebiyle babasına olan bağının güçlendiği, küçük çocuğun birlikte yaşamadığı diğer ebeveynine yönelik olarak ebeveyne yabancılaşma sendromu yaşayabileceği, küçük çocuğun psikolojik ve sosyolojik sıkıntılar yaşamaması adına bir uzman desteği alarak yaşam alanının değiştirilmesinin çocuğun yararına olacağı, davalı tarafından da küçük çocuğun İtalya'ya geri dönmesinin çocuğu fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı veya başka bir şekilde müsamaha edilemeyecek duruma düşüreceği yolunda ciddi risk bulunduğunu gösteren o ülke yetkili makamlarından elde edilmiş hiç bir belge ve bilgi sunulmadığı, davaname ekinde sunulan belgelerden küçük çocuğun doğumundan Türkiye'ye getirilme tarihine kadar yaşamını sürdürdüğü, maddî ve kişisel ilişkileri ile en sıkı şekilde bağlılık kurduğu yaşam merkezi olarak belirlenen mutad meskeninin İtalya olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile çocuğun mutat meskeni olan İtalya`ya iadesine karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili davanın kabulü kararı yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili davanın kabulü kararı yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli 2022/735 Esas 2022/1010 Karar sayılı kararı ile inceleme ve araştırma yapılmadan, davalı tarafından bildirilen deliller toplanmadan, iade halinde çocuğun fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz kalıp kalmayacağı ya da başka bir şekilde müsamaha edilemeyecek bir duruma düşeceği yolunda ciddi bir riskin bulunup bulunmadığı konusunda sosyal çalışmacı, psikolog veya pedagog gibi uzmanlardan oluşan heyetten rapor alınarak sonucu uyarınca çocuğun iadesi hususunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun, yukarıda gösterilen sebeplerle kabulü ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, gerekçede açıklandığı şekilde işlem yapılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve numarası belirtilen kararı ile; iade isteğinin reddini gerektirecek vahim bir tehlikenin varlığı veya geri dönmesinin çocuğun fiziksel ve psikolojik bir tehlikeye maruz bırakacağı ya da başka bir şekilde müsamaha edilemeyecek bir duruma düşüreceğine dair ciddi bir riskin ve sözleşmede kabul edilen diğer iadeden kaçınma sebeplerinin varlığının kanıtlanmadığı, ortak çocuğun yaşadığı ortama alışmış olması halinin ise iadeden kaçınma sebebi olarak kabul edilebilmesi için, çocuğun yer değiştirme veya alıkonulmasından itibaren bir yıl geçtikten sonra iade başvurusunda bulunulmuş olması gerekeceği, iade talep eden anne tarafından 1 yıl geçmeden iade başvurusunda bulunulması sebebiyle yaşadığı ortama alışmış olmaya dayanılarak iadeden kaçınılamayacağı, ayrıca ortak çocuğun yaşı itibari ile sözleşme kapsamında bulunan çocuğun beyanları da davanın reddi için tek başına gerekçe oluşturmadığı gözetilerek; süresinde başvurulduğu ve yasanın aradığı diğer şartların bulunduğu, sözleşmede istisna olarak belirtilen iadeden kaçınma halinin bulunmadığı bu haliyle küçüğün mutad meskeni olan İtalya'ya iadesine karar vermek gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile çocuğun mutat meskeni olan İtalya`ya iadesine karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesi kararının davalı baba vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesi`nin 01.11.2023 tarihli ek kararı ile istinaf posta giderlerinin tamamlatılması konusunda 18.10.2023 tarihinde tebliğ olunan muhtıraya rağmen yasal süre içerisinde eksikliğin tamamlanmadığı gerekçesi ile davalının istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl kararına ve ek kararına karşı davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl kararına ve ek kararına karşı davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili; ek kararın hatalı olduğunu, eksiklikler giderilmeden karar verildiğini, çocuğun Türkiye`ye geldiği dönemde ikameti belirleme yetkisinin babaya ait olduğunu, bu nedenle çocuk kaçırma fiilinin gerçekleşmediğini, çocuğun Türkiye`de anaokuluna başladığını, çevresinin burada oluştuğunu, alınan raporun hükme esas alınmasının mümkün olmadığının, taraflarla yeterince görüşülmediğini, ek raporun da yetersiz olduğunu, iade kararı verilirse babanın çocukla görüşemeyeceğini belirterek davanın kabul kararının bozulmasını talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2024 tarihli 2023/3061 Esas 2024/165 Karar sayılı kararıyla, davalıya usule uygun bir muhtıra düzenlenmediğinden davalının ek karara ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile, İlk Derece Mahkemesinin 01.11.2023 tarihli ek kararının kaldırılmasına, ortak çocuğun doğumundan 03.02.2020 tarihine kadar İtalya'da yaşadığı, tarafların gayri resmi beraberliğinden doğan çocuğun Floransa Olağan Mahkemesi’nin 1799/2020 K. 06.02.2020 tarih, 7142/2017 dava no ile "...çocuğun velâyetinin ebeveynlere müşterek olarak verilmesine, çocuğun ana ikametinin kendisini bir ana okuluna yazdırma kabiliyetini haiz olan annesinin Novellara (RE) 'de mukim konutu olarak belirlenmesine" karar verildiği, tüm dosya içeriği, bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde; çocuğun annenin rızası olmaksızın baba tarafından kanuni olmayan yollardan Türkiye'ye getirilerek Türkiye'de alıkonulduğu, çocuğun mutad meskeninin İtalya olduğu, çocuğun iadesi yararına olup mutad meskene iadesi halinde fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz kalacağının ispatlanamadığı, başvuran anne yönünden 5717 sayılı Kanunun şartlarının varlığının ispatlandığı, süresinde başvurulduğu ve yasanın aradığı diğer şartların bulunduğu gerekçesi ile asıl karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili; çocuğun evlilik dışı dünyaya geldiğini, babanın çocuğu tanıdığını, annenin çocukla hiçbir zaman ilgilenmediğini, bebekken dahi davalı babanın baktığını, ayrıldıklarında baba ile çocuğu görüştürmediğini, yabancı mahkeme kararlarının bağlayıcılığı olmadığını, bu kararların tanınmadığını, eksiklikler giderilmeden karar verildiğini, çocuğun Türkiye`ye geldiği dönemde ikameti belirleme yetkisinin babaya ait olduğunu, bu nedenle çocuk kaçırma fiilinin gerçekleşmediğini, çocuğun Türkiye`de anaokuluna başladığını, çevresinin burada oluştuğunu, alınan raporun hükme esas alınmasının mümkün olmadığının, taraflarla yeterince görüşülmediğini, ek raporun da yetersiz olduğunu, iade kararı verilirse babanın çocukla görüşemeyeceğini belirterek davanın kabul kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, çocuğun mutat meskeni olduğu ileri sürülen İtalya ülkesine iadesi koşullarının oluşup oluşmadığı, bu kapsamda davanın kabul kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5717 sayılı Kanun`un 4 üncü, 5 inci ve 9 uncu maddeleri, 1980 tarihli Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair Sözleşmenin 4 üncü, 12 nci ve 13 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7197, Karar No: 2018/6646, Tarih: 06.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/7197 E.  ,  2018/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 29.08.2007 tarihinde “... ... Toplu Konut Projesinden bir daireyi davalı TOKİ'den satın aldığını, dairenin eksik ve ayıplı olarak teslim edildiğini,teslimden sonrada daire,site ve ortak alanda eksik ve ayıplı imalatlar olduğunun anlaşıldığını bildirerek eksik ve ayıplı işlerin taşınmazda sebep olduğu değer kaybı hesaplanarak kıymet noksanı mukabilinde semen tenziline karar verilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 5.000,00 TL'nin, ıslah dilekçesi ile de toplam 25.000,00 TL'nin faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 19.360,40 TL'nin 5.000,00 TL'sinin dava kalanın ıslah tarihinden itibaren işleyecek değişken yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 29.08.2007 tarihinde satın alıp teslim tutanağı ile teslim aldığı daire, blok ve ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler nedeniyle semen tenzili için eldeki davayı 10.11.2008 (Yetkisizlik kararını veren mahkemedeki dava tarihi) tarihinde açmıştır. Davalılar, taşınmazda eksik ve ayıplı işler bulunmadığını, olsa bile süresinde ihbar edilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak, raporda açık ayıp olarak geçen hususlar için süresinde ihbar olmadığından reddine, gizli ayıplı işler nedeniyle nisbi metod uygulanarak 19.360,40 TL nin tahsiline karar verilmiştir.

Dava tarihi olan 10.11.2008 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 sayılı yasanın 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya uygun süre içinde ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra hemen (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı TBK.’ nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. .Hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda ve mahkemece “gizli ayıp”lı olarak belirtilen imalatlar ile ilgili olarak; bu ayıpların “açık” yada “gizli” olup olmadığı ve “gizli ayıp” olarak nitelendirilen izolasyona bağlı su sızıntı izleri, ıslak zeminlerde hatalı eğim verilmesi ve diğer ayıplar yönünden kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile bağımsız bölümün teslim tarihi de göz önünde bulundurularak, yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 818 sayılı TBK.’nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır

. 818 sayılı TBK.’nun 198. maddesi hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “hemen ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin veya diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetinden “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, “açık” yada “gizli” ayıplı olup olmadığı ayrıca bu ayıpların ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususunda ayıpların niteliği ve ortaya çıktıkları (kullanım ve mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi ile davacının kesin kabul heyetinin duyurusu üzerine taşınmaz ve ortak alandaki bir kısım ayıp ve eksiklikleri bildiren 17.9.2008 tarihli başvurusu da değerlendirilerek (bilirkişi raporunda gizli ayıp olarak kabul edilen ayıplardan bir kısmının duyuru üzerine verilen başvuru dilekçesinde yer almadığı da gözetilerek) tarafların delilleri dikkate alınarak taraf ve yargı denetimine esas gerekçeli ek rapor tanzimi sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebeplerine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 338,00 TL harcın istek halinde davalı... Toplu Konut A.Ş.'ye, 330,70 TL harcın davalı Toki'ye iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/35947, Karar No: 2024/20456, Tarih: 25.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/35947 E.  ,  2024/20456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1510 E., 2021/658 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/77 E., 2019/293 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanun'a aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun “Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etme kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi” gerekçesine tarafımızdan iştirak edilmemiştir.

İncelenen dosya kapsamından;