muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13749, Karar No: 2014/18951, Tarih: 30.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13749 E.  ,  2014/18951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2014/57-2014/84

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakim. .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklının, genel haciz yolu ile yaptığı ilamsız icra takibinde, borçlunun örnek 7 numaralı ödeme emri tebliği üzerine yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile borca itiraz etmesi ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Başvuru; İİK'nun 68.maddesine dayalı itirazın kesin olarak kaldırılması istemine ilişkin olup, İİK'nun 70.maddesi uyarınca icra mahkemesince incelemenin mutlaka duruşmalı olarak yapılması zorunludur.

O halde, Mahkemece, duruşma açılıp taraf teşkili sağlanarak tarafların iddia ve beyanları alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken İİK'nun 70.maddesi hükmüne aykırılık teşkil eder biçimde evrak üzerinde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: 1-)Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 2-) Bozma sebep ve şekline borçlunun diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2317, Karar No: 2011/2673, Tarih: 19.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2317 E.  ,  2011/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ksmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatifçe 16.06.1995 tarih ve 76 sayılı karar ile Yeşilbayır 170 nolu parselde iki adet hisse, 13.03.1997 tarih ve 80 sayılı karar ile Başköy 255 nolu parselde iki adet hisse verilmek suretiyle peşin bedelli ortak yapıldığını, her ikişer hisse için birer üyelik tanıtım kartı verildiğini, kooperatif sicil numaralarının 16.06.1995 tarihli "Ortaklık başvurusu ve kabul" belgesinde 434, 21.08.1995 tarihli karar defterinde 408 ve 13.03.1997 tarihli "Ortaklık başvurusu ve kabul" belgesinde 594 olduğunu, müvekkilinin tüm ödemelerini yaptığını, ortaklık kaydının yapılmasına rağmen kaç hissenin olduğunun kayda alınmadığını, gereken tescillerin yapılması için başvurulduğunda ortaklığı da reddettiğini, müvekkilinin dört hissesinden Nilüfer ve ...' e vermesiyle üç hissesinin kaldığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine, üye kaydının yapılmasına, müvekkilinin, Yeşilbayır 170 nolu ve Başköy 255 nolu parsellerde üç adet hissenin olduğunun tespitine ve müvekkili adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sunduğu üyelik kartları ve üyelik başvurusu altındaki belgelerin gerçekliğinin araştırılmasının zorunlu olduğunu, üyelik belgesi olarak sunulan belgelere tarihsiz ve imzasız eklemeler yapıldığını, kooperatif defterlerinde üyeliğe kabul ve üyelik aidatı ödendiğine dair kayıt bulunmadığını, ileri sürülen 76 nolu kararın davacı ile ilgisinin olmadığını, 2003 yılı öncesi faaliyetlerinden dolayı kooperatif yetkilileri hakkında ağır ceza mahkemesinde davanın derdest olduğunu, davacının bu ve sonrası dönem kooperatifte denetçilik yaptığını, davacının sunduğu ödeme makbuzlarının tek ortaklık için olduğunu, bu ortaklığı da dava dilekçesinde belirtildiği gibi devrettiğini, 434 nolu sicilde dava dışı Fadime Kaymak, 594 nolu sicilde dava dışı ortaklığı devralan ... ve ...' in kayıtlı olduğunu, ortak olduğu bir an için kabul edildiğinde kooperatife karşı sermaye taahhüdünün yerine getirilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı kooperatif yönetim kurulunun 21.08.1995 tarihli 38 nolu kararı ile davacının 408 numara ile kooperatif üyeliğine kabul edildiği, davacının üyelik aidatı olarak toplam 76,50 TL tutarında ödeme yaptığı, davacının 16.06.1995 tarihli 76 sayılı yönetim kurulu kararı ile ortaklığa kabul edildiği ve düzenlenen aynı tarihli ortaklık sözleşmesinde Yeşilbayır 170 nolu parselden iki adet hisse verildiğinin belirtildiği, yine davacının 13.03.1997 tarihli 80 sayılı yönetim kurulu kararı ile ortaklığa kabul edildiği, Başköy 255 nolu parselden iki adet hisse verildiğinin belirtildiği, bu belgelerin düzenlendiği dönemde davalı kooperatif yönetim kurulu başkanı olan ...' un beyanı ve grafoloji uzmanı bilirkişi raporuna göre iki üyelik ibaresinin başka bir el ve kalemle yazıldığı, önetim kurulu tarafından paraf edilerek bu kısmın imzalanmadığı, bu anlama gelen ibarelerin sonradan ilave edildiği, davacının dört üyeliği olduğuna ilişkin başka bir kayıt ve belgede sunulmadığı, böylece davacının Yeşilbayır 170 nolu parselde bir hisse, Başköy 255 nolu parselde bir hisse olmak üzere toplam iki adet hissesinin bulunduğu, davacının 12.08.1999 tarihli kooperatif hisse devri senedi ile 354 sıra nolu Yeşilbayır 170 parselde kayıtlı hissesini ...' e devrettiği, bu devrini 28.05.2005 tarihli 147 sayılı davalı kooperatif yönetim kurulu kararı ile kabul edildiği, bu devirle davacının Yeşilbayır parselinde üyeliğinin kalmadığı, ancak üyeliğe kabul tarihinde davalı kooperatifin yönetim kurulu başkanı tarafından kabul edilen ve 13.03.1997 tarihli ortaklık sözleşmesine göre davalı kooperatifin Başköy 255 nolu parselinde bir adet üyeliğinin devam ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalı kooperatifin Başköy 255 nolu parselinde bir hisse itibariyle üye olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin üyelik tespiti talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dava, kooperatif ortaklığının ve bu ortaklıktan kaynaklanan hisselerin, tespiti ve tescili istemine ilişkindir. Davacı tarafça davalı kooperatif ortaklığından kaynaklanan dört hissenin bulunduğu ve bu hisselerden bir tanesinin devrinin yapıldığı iddia edilmektedir. Mahkemece, 6100 sayılı HMK' nın 31.(HUMK 75.) maddesi gereğince devredilen hissenin parsel, numara ve varsa başkaca ayırıcı özellikleri, bu hissenin kime, ne zaman ve ne şekilde devredildiği, öte yandan, davacı tarafından dosyada mevcut Antalya 5. Noterliği'nin 12.08.1999 tarihli Kooperatif Hisse Devri Senedi ile 354 sıra nolu Yeşilbayır Köyünde bulunan 170 parseldeki hissenin ...'e ve Antalya 5. Noterliği'nin 11.08.1999 tarihli Kooperatif Hisse Devri Senedi ile 469-470 sıra numaralarında kayıtlı Yeşilbayır 170 parseldeki hissenin ...'e devredildiğinin belirtilmesi karşısında, bu hisselerin davaya konu hisselerden olup olmadığı, davaya konu hisselerden ise sıra numarası olarak belirtilen numaralarının ne şekilde oluştuğu hususları taraflardan sorulup, kooperatife ait karar defteri, üye defteri, genel kurul kararları, 16.06.1995 ve 13.03.1997 tarihli sözleşme asılları ve tüm kayıtlar getirildikten sonra kooperatif konusunda uzman bir bilirkişi kurulundan davacının ortaklığa girişinden itibaren talep ettiği hisseleri hangi tarihte, ne şekilde, hangi numaralarla edindiği, bu hisselerde herhangi bir devir olup olmadığı, devir varsa tarih, şekil ve numara ve başkaca ayırıcı unsurları da belirtilerek düzenlenecek, açıklamalı, denetime elverişli rapor aldıktan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1309, Karar No: 2016/5805, Tarih: 11.05.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/1309 E.  ,  2016/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete kasko poliçesi ile sigortalı bulunan araca, ..... dükkanı sahibi davalı ..... tarafından çeki demiri montajı esnasında kaynak yapıldığı ve bu esnada benzin yakıt hattının alev alması ile aracın içerisinde yangın çıkması neticesinde, hasar meydana geldiği, sigortalısına ödenen hasar bedelinin davalıdan tahsili amacıyla davalı borçlu aleyhine ..... Müdürlüğü'nün 2013/27958 E.sayılı icra dosyası ile icra takibi yapıldığını ve borçlunun yetki itirazında bulunduğunu, yetki itirazı üzerine, ....Müdürlüğü'nün 2014/1180 E.saylı icra dosyasına kaydedildiğini, belirterek icra dosyasına yapılan itirazın iptaline ve borçlunun %20'den az olmamak üzere icra ve inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın ispatlanamadığından reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10828, Karar No: 2011/11455, Tarih: 14.11.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10828 E.  ,  2011/11455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ-YIKIM-ESKİ HALE GETİRME

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu taşınmazın genel kadastro çalışmaları sırasında 151 ada, 1 parsel olarak tespit edilip, henüz tutanakların kesinleşmediğini, davalıların taşınmaza kuru dere yönünden inşaat yapmak üzere malzeme yığmak ve sondaj kuyusu kazmak, ambar yolu tarafından da tarım yapmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, çekişmeli yerin 50 yılı aşkın süredir zilyetliklerinde olduğunu, .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/262 Esasına kayıtlı dava ile 13 ada, 1 ve 113 ada, 2 parsel kapsamında tescil edilmesi gereken bir kısım yerin 151 ada 1 parsel içinde tespit ve tescil edildiği iddiasıyla iptal- tescil davası açıldığını, halen derdest olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; fen bilirkişinin krokili raporunda A, B, C harfleriyle gösterdiği alanın dava dışı 151 ada, 2 mer’a parseli içinde kaldığı, D harfi ile gösterilen alanın ise 151 ada 1 parsel içinde kaldığı saptanarak davanın kısmen kabül, kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1984, Karar No: 2019/11611, Tarih: 05.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/1984 E.  ,  2019/11611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacılardan ... ve ...'nin oğlu, ...' in ağabeyi, ... ve ...'nın da torunu olan ...'un davalı sürücü idaresindeki aracın çarpması sonucu vefat ettiğini belirterek ..., ... ve ... için müteveffanın desteğinden yoksun kalmış olmaları nedeniyle şimdilik 750,00-TL maddi tazminatın olay tarihi olan 30/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınmasına, baba ... anne ... için 100.000,00'er -TL kardeşi ..., babannesi ... ve dedesi ... için 50.000,00'şer TL olmak üzere toplam 350.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi 30/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne, ...'un Maddi tazminat taleplerinin reddine, Davacılar ..., ...'un maddi tazminat taleplerinin kabulüne, ... için 13.899,03-TL ... için 11.642,63-TL'nın olay tarihi 30/11/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan davacılara verilmesine, Manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne, davacı ... (baba) için 12.500,00-TL ... (anne) için 12.500,00-TL (baba-anne) davacı kardeş ... için 5.000,00-TL davacı ... (dede) 5.000,00-TL davacı ... için (babaanne) 5.000,00-TL'nın olay tarihi 30/11/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle manevi tazminatın takdirinde BK 47. maddesindeki (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.md) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 3.387,06 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 05.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5027, Karar No: 2022/3320, Tarih: 26.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/5027 E.  ,  2022/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in, olay tarihinde ... İtfaiye Araçları Ltd. Şti. isimli işyerinde Genel Müdür olarak görev yaptığı, sanık ...’ın da maliki olduğu Kemalpaşa Organize Sanayi Bölgesinde bulunan zemin ve birinci kattan oluşan iki ayrı yapının 01.05.2013 tarihli kira sözleşmesi ile ... şirketine kiraya verildiği, kiralanan yerin yapı kullanım ruhsatı bulunan (B) blokla hemen yanında bitişik olarak ruhsatsız inşa edilen ek binadan oluştuğu, ruhsatsız ek binanın çatısının sacla kaplı olduğu, mahallinde icra edilen keşif neticesinde çatının üzerinden 2.60 metre yükseklikten 34.5 kV lık orta gerilim hattının geçtiği, bu şirkette çalışan ölen işçi ...’in olay günü, çatı kısmının yağmur suları nedeni ile akması nedeni ile saat 11:30 sıralarında çatıya silikon çekmesi için sanık ... tarafından görevlendirildiği, çatıda yalnız olduğu sırada, çatının üzerinden geçen enerji nakil tellerinden etkilenerek elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda; Kemalpaşa Belediyesince düzenlenmiş ve imza altına alınmış 05.03.2014 tarihli yazıda, iş kazasının meydana geldiği sac levhalarla kaplanmış yapının kaçak yapı olduğu, 30.11.2000 Tarihli ve 24246 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 46. maddesine göre elektrik nakil hatlarının en küçük düşey uzaklığının yapıya 3 metre uzaklıkta olması gerektiği, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan tüm bilirkişi kurulu raporlarında; sanık ...’in, 6331 sayılı İş Sağlığı ve İşçi Güvenliği Kanunun İşverenin Genel Yükümlülüklerine ilişkin 4. maddesine göre, çatıya yakın geçen elektrik hattından enerji akışının kesilmesi yönünde önlem alması, bu hususta işçileri bilgilendirmesi, gerekli uyarıları yapması gerekir iken, çalışanının sağlık ve güvenliğini tehlikeye atarak, ölümüne neden olduğu için asli kusurlu; yapı sahibi sanık ...’ın ise kaçak yapının 2003 yıllarında yapıldığının tahmin edildiği, enerji nakil hattının kaçak yapılan yapıdan sonraki yıllarda yapıldığı, kaçak yapısını kiraya verirken yapının düşey yüksekliğinin orta gerilim hattına uzaklığı konusundaki tehlike konusunda kiracısını uyarmaması, ilgili kurumlardan enerji nakil hattının güvenli bir mesafeye çekilmesi için talepte bulunulmadığı anlaşıldığından meydana gelen ölüm olayına kusurunun tali derecede etkili olduğu şeklindeki mütalaaların, oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafinin, ölen işçinin eğimli çatıda en üst noktaya çıkması nedeni ile yapı sahibi diğer sanığın ise enerji nakil hattı konusunda uyarı yapmaması nedeni ile kusurlu olduklarına, sanığın bir ay önce kiraladığı yapıda bu hususları bilmesinin mümkün bulunmadığına; sanık ... müdafinin ise mülk sahibinin kiraya verdiği işyerinin işçileri üzerinde hiçbir sorumluluk ve yetkisi olmadığına, kazaya sebebiyet olan yapı üzerindeki sundurmaların sanığın izin ve iradesi dışında kiracılar tarafından yapıldığına, yapılan değişikliklerden haberdar olmadığına ayrıca bilirkişi raporunda düşey uzaklığın 2.60 cm olduğuna, mevzuatta mevcut durum arasında yaklaşık 40 cm.gibi bir eksikliğin sanık müvekkilce kendiliğinden anlaşılmasının ve bilinmesinin mümkün olmadığına; katılanlar vekilinin ise sanıkların pişman olmadığına, cezanın az ve caydırıcı özelliği bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık ... hakkında tayin edilen 2 yıl 1 ay hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu 15.200 TL yerine 15.100 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle; sanık ... hakkında ise tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu 12.100 TL yerine 12.000 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının Eyyup hakkındaki hükmün 1 numaralı bendinin dördüncü paragrafında yer alan “750 gün ” ibaresinin “760 gün adli para cezası” olarak, beşinci paragrafında yer alan “15.000” ibaresinin “15.200” olarak; sanık ... hakkındaki hükmün 2 numaralı bendinin dördüncü paragrafında yer alan “600 gün” ibaresinin ise “605 gün adli para cezası” olarak, beşinci paragrafındaki “12.000” ibaresinin “12.100” olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8854, Karar No: 2022/791, Tarih: 31.01.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/8854 E.  ,  2022/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydının İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde fiziki olarak dosya içerisinde bulunan gerekçeli karar başlığında hâkim adı, karar tarihi, esas ve karar numarası ile uyap ortamındaki elektronik imzalı kararda hâkim adı, sicili, esas ve karar numaraları farklı olduğu gibi, fiziki kararda karar altındaki imza sahibi hâkim adı ve sicili ile karar başlığındaki hâkim adı ve sicilinin farklı olduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı gibi dosyanın fiziken ve elektronik ortamda yapılan incelemesinde iki farklı gerekçeli karar olduğu, bu durumda ortada denetlenebilir bir mahkeme kararı bulunmadığı anlaşılmakla, bu haliyle dosyanın temyiz incelemesinin yapılması mümkün olmadığından hükmün açıklanan sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 31.01.2022(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/32960, Karar No: 2015/27001, Tarih: 15.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/32960 E.  ,  2015/27001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı... vekili avukat... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

1-Kararı temyiz eden davalı.... 11.7.2014 tarihli temyiz dilekçesinde, temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. 6100 sayılı HMK'nun 336 ve devamı maddeleri gereğince adli yardım talebi yargılamanın her aşamasında istenebildiğinden davalının adli yardım talebi Dairemizce incelenmiş ve kabulüne karar verilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 20.967,58 TL harcın davalı-....ndan alınmasına, peşin alınan 21,15 TL harcın davacı ...'e iadesine, 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.