muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/116, Karar No: 2018/10671, Tarih: 22.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/116 E.  ,  2018/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/765, Karar No: 2018/13104, Tarih: 20.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/765 E.  ,  2018/13104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 28.10.2014 tarihinde açtığı dava ile ; davalıya kiralanan menkul malların bir kısmının iade edilmemesi nedeniyle ikinci el bedellerine karşılık düzenlenen satış fatura alacağının tahsiline yönelik başlatılan ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2014/13090 E. sayılı icra takibine davalının vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davalının itirazının kısmen iptali ile takibin 12.059,95 TL asıl alacak ve 85,40 TL işlemiş faiz üzerinden devamına, fazlaya ve icra inkar tazminatına ilişkin talebin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2014/13090 Esas sayılı icra takibi 14.05.2014 tarihli 404633 sıra numaralı 12.059,59 TL bedelli 1 adet faturaya dayalı olarak başlatılmış olup bu faturanın dava dışı ... İnşaat Proje Taahhüt Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti adına düzenlenen 14.11.2011 tarihli 300952 sıra numaralı sevk irsaliyesine dayalı olarak düzenlendiği ve faturanın davalının ticari defterlerine kayıtlı olmadığı gibi davalı tarafından iade olunduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla; takibe konu faturaya dayanak sevk irsaliyesinde ünvanı bulunan şirket ile davalı borçlu şirket arasında birleşme, devir , vs. işlem olmadığı sürece, tüzel kişiliklerinin farklı olacağı nazara alındığında davalının bilirkişi raporuna yapmış olduğu itirazlarının, ilgili sevk irsaliyesinde yer alan malları teslim alan ... isimli şahsın teslim esnasında hangi şirketin çalışanı olduğu da araştırılmak suretiyle değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir. Öte yandan, icra takibine dayanak faturaya konu malzemelerin, kullanılmışlık durumuna göre yıpranma bedeli nazara alınarak tespit edilecek gerçek değeri üzerinden sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile fatura bedelleri üzerinden karar verilmesi de doğru değildir. Hüküm , bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4030, Karar No: 2017/6233, Tarih: 15.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4030 E.  ,  2017/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/05/2015 tarih ve 2011/221-2015/375 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin elektrik üretimi ile iştigal eden kamu tüzel kişiliğine haiz bir iktisadi devlet teşekkülü olduğunu. teşekküllerine bağlı ... İşletme Müdürlüğünün ihtiyacı olan 4 adet gazlı kesici ile 12 adet akım trafosu temini, montajı işinin davalıya sipariş edildiğini, 18.10.2006 tarihinde sözleşme imzalandığını, belirtilen işin KDV hariç 1.195.700 Euro bedelle 11 ayda imal ve teslim edilmesinin gerektiğini, davalının üniteyi 16/09/2009 tarihinde bitirdiği ve dolayısı ile 23 aylık gecikme ile tamamlandığını, teknik şartname hükümleri çerçevesinde hesaplanan ve kesilmesi gereken cezanın 2.455.010,98 TL olduğu, bloke edilen KDV hariç 437.381,82 TL'den sonra kalan 2.017.629,19 TL gecikme cezasının fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydı ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sermayesinin tamamı devlete ait olan Enerji Bakanlığı'na bağlı kamu iktisadi teşebbüsü olduğunu müvekkilinin 12 adet akım trafosunun temini için yaptığı sözleşmede sözleşmenin imzalanmasına müteakip en geç 7 ayda malların teslim şartının hüküm altına alındığını, trafoların üretim yoğunluğu nedeni ile müvekkili firmaya geç teslim edildiğini, meydana gelen gecikmelerin müvekkili firmadan kaynaklanan bir gecikme olmadığını, bu durumun davacıya bildirildiğini, süre uzatım taleplerinin reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan sözleşmenin ifasının geciktiği, bu gecikmenin mücbir sebepten kaynaklanmadığı ve davacıya hasredilecek bir kusur olmadığı, gecikme cezasının 2.017.629,16 TL olduğu, BK 121. 181-182-525 ve TTK 22. maddeleri ile Yargıtay yerleşik içtihatları gereğince bu miktarda gecikme cezasının davalının mahvına sebep olacağı, %25 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 1.555.082,20 TL dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekilerlinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 79.670,67 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 26.525,52 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11676, Karar No: 2023/1271, Tarih: 23.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11676 E.  ,  2023/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : İhmali davranışla kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2021/266 Esas, 2022/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 83 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/2536 Esas, 2022/1962 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri ile sanık müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, sanığın nitelikli öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine,

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sübutun hatalı olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastı olmadığına, ceza miktarının fazla olduğuna, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sübutun hatalı olduğuna ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın öldürme kastı olmadığına, ceza miktarının fazla olduğuna, haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile maktul arasında gönül ilişkisi olduğu, sanığın zaman zaman maktule ait otelin önünde bulunan bungalov evde maktulle birlikte kaldığı, olay günü de akşam birlikte bungalov eve geldikleri, birlikte oturdukları sırada gece tanık ...'in kapıyı çaldığı, maktulün tanığı gönderdiği, tanık gittikten sonra sanık ile maktulün kavga ettikleri, bir süre sonra maktulün yatak odasına geçerek yatağa uzandığı, sanığın ise evin oturma odası bölümündeki koltukta sigara içerek sabah olmasını beklediği, sanığın uyku sersemiyle elinde sigara ile otururken bir anda gözlerini açtığında koltuğun ve yastığın yandığını gördüğü, yangını söndürmeye çalıştığı ancak yangının harlanarak koltuğu yaktığı, alevlerin büyümeye başladığı, panikleyerek ayakkabısını ve eşyalarını almadan sadece çantasını alarak dışarı çıktığı, maktule haber vermeden olay yerinden ayrıldığı, taksi ile otogara gittiği, otobüs bileti alarak ... il merkezine gittiği, maktulün yanan evden çıkamayarak öldüğü olayda, sanık hakkında ihmali davranışla kasten öldürme suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Sanık savunmalarında, maktulün kendisine kızacağından korkarak kaçtığını, maktulün yanan evden çıkabileceğini düşündüğünü beyan etmiştir.

3. Olay yeri inceleme tutanağı ve basit krokisi dava dosyası kapsamında bulunmaktadır.

4. Maktulün otopsi raporunda, vücudunda öldürücü nitelikte olmayan 12 adet kesici delici alet yarası olduğu, vücudunda %28,5 oranında 2 ... derece yanıkların olduğu, ölümünün yanık ve karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu meydana gelmiş olduğu, ölümü üzerine etkili başka bir nedenin tespit edilmediği belirtilmiştir.

5. Maktulün olay yerinde bulunduğu konum dikkate alınarak itfaiye ekiplerinin yangına müdahalesi sırasında camın patlaması sonucu maktuldeki yaraların oluşabileceği değerlendirilerek alınan Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 11.04.2022 tarihli raporunda, maktulün vücudunda meydana gelen tüm kesici özellikte yaraların küçüklü büyüklü cam parçaları ile oluşmasının mümkün olduğu gibi kesici delici bir alet ile de meydana gelmesinin mümkün olduğu belirtilmiştir.

5. Maktulün olay yerinde bulunduğu konum dikkate alınarak itfaiye ekiplerinin yangına müdahalesi sırasında camın patlaması sonucu maktuldeki yaraların oluşabileceği değerlendirilerek alınan Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 11.04.2022 tarihli raporunda, maktulün vücudunda meydana gelen tüm kesici özellikte yaraların küçüklü büyüklü cam parçaları ile oluşmasının mümkün olduğu gibi kesici delici bir alet ile de meydana gelmesinin mümkün olduğu belirtilmiştir.

6. Yangının çıkış nedeni ile ilgili düzenlenen 18.10.2021 tarihli bilirkişi raporunda, yangının elektrik ve teknik nedenlerden dolayı başladığına dair bir emare olmadığı, yangının çok kısa bir zamanda büyüdüğü, yanmayı hızlandırıcı bir etkenin varlığından şüphenildiği, 30.10.2021 tarihli bilirkişi raporunda, yangının buzdolabı kablosunun üzerindeki izolasyon malzemeyi eritmesi neticesinde yere düşen damlaların yangına neden olduğu, 16.02.2022 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ise yangının elektrik kısa devresinden kaynaklanmadığı, sanığın elinde yanık durumdaki sigara izmaritinin oturduğu koltuğa düşmesi sonucu koltuk yüzeyinin ve yastığın tutuşması ile meydana geldiği, sanığın etken derecede sorumlu ve kusurlu olduğu belirtilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Olay ve Olgular başlığı altında (6) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verildiği üzere, yangının çıkış nedeni ile ilgili düzenlenen bilirkişi raporları arasında çelişki olduğu, bu nedenle 16.02.2022 tarihli raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, yangının çıkış nedeninin tespiti amacıyla İtfaiye Grup Amirliğinden ilgili yangın raporunu içeren dosyası da eklenmek suretiyle İstanbul Teknik Üniversitesi Elektrik Anabilim Dalı mühendislerinden bir bilirkişi heyeti oluşturularak heyet raporu aldırılması ve anılan çelişkinin giderilmesi, yangının elektrik tesisatından çıktığının tespit edilmesi halinde, dikkat ve özen yükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi, yangının sanığın dikkatsiz şekilde davranarak elindeki yanık sigara izmariti sebebiyle çıktığının tespit edilmesi halinde ise, bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 85 ... maddesinin birinci fıkrası ve 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Sanığın neden olduğu yangın sonucunda, yatak odasında uyumakta olan maktulün hayatını kaybettiği şeklinde kabul edilen olayda, nitelikli öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (e) bentleri uygulandıktan sonra ihmali davranışla ölüme neden olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 83 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi ve üçüncü fıkrası uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/2536 Esas, 2022/1962 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5904, Karar No: 2013/27592, Tarih: 02.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5904 E.  ,  2013/27592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal etme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 50/1, 52/4. maddeleri gereğincemahkumiyet.

Özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, 5237 sayılı TCK'nın 134. maddesinde düzenlenmiştir. Özel hayata ilişkin görüntü ya da seslerin, resim çekme veya kaydetme özelliğine sahip aletle belli bir elektronik, dijital, manyetik yere sabitlenmesi, TCK'nın 134/1. maddesinin 2. cümlesinde; ifşa edilmesi, yani; yayılması, açığa vurulması, afişe edilmesi, ilan edilmesi, kamuoyuna duyurulması, aleniyet kazandırılması, özetle; içeriğini öğrenme yetkisi bulunmayan kişi veya kişilerin bilgisine sunulması, aynı maddenin 2. fıkrasında, özel hayatın gizliliğini ihlal başlığı altında, birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak düzenlenmiştir.

Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kavramı kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, sadece içinde bulunulan fiziki çevrenin özelliklerine bakılmamalı, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler de göz önüne alınmalıdır.

Kişiye bağlı ve onun kişisel gelişimiyle ilgili olan özel hayatın gizliliği hakkı, evlilikle tamamen ortadan kalkmaz. Tarafların evli olmaları ve aynı konutu paylaşmalarından dolayı birbirlerinin kişisel eşyalarına ve özel yaşam alanına giren hususlara kolayca ulaşabilme imkanına sahip bulunmaları, eşlerin hiçbir sınır olmaksızın birbirlerini sürekli gözetleyebileceği ve denetleyebileceği şeklinde yorumlanamaz.

Kişiye bağlı ve onun kişisel gelişimiyle ilgili olan özel hayatın gizliliği hakkı, evlilikle tamamen ortadan kalkmaz. Tarafların evli olmaları ve aynı konutu paylaşmalarından dolayı birbirlerinin kişisel eşyalarına ve özel yaşam alanına giren hususlara kolayca ulaşabilme imkanına sahip bulunmaları, eşlerin hiçbir sınır olmaksızın birbirlerini sürekli gözetleyebileceği ve denetleyebileceği şeklinde yorumlanamaz.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre; sanık ile katılanın resmi nikahlı eş olup aralarındaki boşanma davasının devam etmesi nedeniyle fiilen ayrı yaşadıkları, sanık ve katılanın anne babası arasında, başka suçlardan dolayı yürütülen soruşturmalar da bulunduğu, olay tarihinde katılanın annesi ile birlikte sokakta yürüdüğü sırada tanımadıkları bir şahsın gelerek, kendilerine kağıda sarılmış vaziyette, katılanın bir göğsü açık kalacak şekilde çekilmiş fotoğrafını verip, bunun kendilerinden düştüğünü söyleyip yanlarından uzaklaştığı, katılanın şikayeti üzerine başlatılan adli soruşturma kapsamında, katılanın, bu fotoğrafın evlilikleri sırasında sanık tarafından çekildiğini ve sadece sanığın bilgisayarında bulunduğunu beyan ettiği, sanığın da hazırlık aşamasında alınan ifadesinde, fotoğrafı kendisinin çektiğini kabul ederek kimseye vermediğini beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise, fotoğrafı kendisinin çekmediğini söyleyip kollukta alınan ifadesini kabul etmediğini beyan etmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin, sanığın atılı suçu işlemediğine, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, verilen cezada indirim yapılması ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. paragrafındaki, “günlüğü” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK'nın 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin ilave edilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.