muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/62, Karar No: 2010/48, Tarih: 03.02.2010

Yerel Mahkemece verilen ilk kararda, “

“taraflar arasındaki temel ilişkinin 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/d maddesinde tanımlanan "Hizmet" ilişkisi niteliğinde olduğu, bu itibarla aynı Kanunun 23.maddesi uyarınca davanın Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği”

” gerekçesiyle, “

“Mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine”

” hükmedilmiştir.

Özel Daire’ce bu karar, “

“uyuşmazlığın Türk Ticaret Kanunu’nun 688.maddesinde öngörülen zorunlu unsurları taşıyan bonodan kaynaklandığı ve aynı Kanunun 4/1.maddesi uyarınca tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu’nda tanzim olunan hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayıldığı, dolayısıyla davanın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gereğine”

” işaretle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece direnme kararında, bu kez önceki gerekçeden farklı olarak, “

“dava konusu senedin Türk Ticaret Kanunu’nun 688/6 ve 689/4.maddelerinde yazılı tanzim yerine ilişkin zorunlu unsuru bulunmayan adi bir senet niteliğinde olduğu ve bono vasfının bulunmadığı”

” gerekçesine dayanılarak “

“Mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine”

” karar verilmiştir.

Bu durumda; Yerel Mahkemenin verdiği direnme kararı, gerçekte Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429/3.maddesi anlamında bir direnme kararı niteliğinde olmayıp, öncekinden tamamen farklı bir gerekçeye dayalı, yeni bir hükümdür.

O nedenle, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay 19.Hukuk Dairesine ait olup; davacı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 19.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 03.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11734, Karar No: 2021/17604, Tarih: 04.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11734 E.  ,  2021/17604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılan ...’un 21.03.2015 tarihli kolluktaki beyanında, evinin karşısındaki ikametin güvenlik kamera görüntülerini izlediğinde, sanığın elindeki şişeyi yakarak kiracısı mağdur ...’ın penceresine attığını, elindeki diğer şişeyi de yakarak cama atmak isterken, yanmakta olan şişenin yere düşerek patladığını ve alevlerin aracına sıçradığını ve aracının da yanmaya başladığını beyan ettiği, 21/03/2015 tarihli CD inceleme tutanağı içeriğine göre ise, sanığın katılan ...’un kiracısı olan mağdur ...’ın yaşadığı ikamete ve ikametin önünde park halinde bulunan katılan ...'a ait aracın üzerine kasten yanıcı madde döküp yakmak suretiyle zarar verdiğinin belirtildiği anlaşılmakla; katılanın beyanları ile CD inceleme tutanağı arasındaki çelişki giderilerek, sonucuna göre sanığın eylemlerinin ayrı ayrı mala zarar verme ya da tek bir mala zarar verme suçu oluşturup oluşturmayacağı ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın 19.10.2015 tarihli duruşmada katılan ...’in zararını karşılamak amacıyla 1.000 TL para gönderdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, bu hususun araştırılarak, ödeme yapılmış ise katılana kısmi iadeye muvafakat edip etmediğinin sorulup, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulaması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kabule göre de;

3- Hükmün gerekçesinde katılan ...’a ait aracın kasten yakılmadığının kabul edilmesine rağmen, hüküm fıkrasında kasten mala zarar verme suçundan uygulama yapılması suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/421, Karar No: 2006/867, Tarih: 06.02.2006

**5. Hukuk Dairesi         2006/421 E.  ,  2006/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Mahallesine benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, 06.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi. karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9777, Karar No: 2013/8035, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9777 E.  ,  2013/8035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2011 gün ve 2010/520 Esas, 2011/494 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 10.06.2013 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece mahallinde gerekli araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi göz önüne alınarak bir değerlendirme yapılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK.nın 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/521, Karar No: 2018/2610, Tarih: 04.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/521 E.  ,  2018/2610 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.12.2017 gün ve 2017/2380 Esas, 2017/3646 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkili kurumun alacağının gümrük vergi ve resmine ilişkin olduğunu, alacağın müflis şirketin yatırım teşvik belgesinin iptali üzerine söz konusu mallardan kaynaklandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin 1306 ve 1307 numarasında 3. sırada kayıtlı 8.143.162,96 TL ve 253.933,56 TL gümrük alacağının rüçhanlı alacaklardan önce ödenmek üzere sıra cetveline kaydedilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, alacağın gerçek bir alacak olmadığını, iflas idaresince sehven kabul edilerek sıra cetveline kaydedildiğini, müflis şirkete ait malların İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2001/194 Esas sayılı ipoteğin paraya çevrilmesi takibi sonucu satılarak paraya çevrildiğini, anılan dosyadan düzenlenen sıra cetveli üzerine bedelin teminat mektubu karşılığı ipotekli alacaklılara dağıtıldığını, şikayetçinin öncelikle alacağını kanıtlaması gerektiğini, rüçhan iddiasının kabul edilemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece şikayetin kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 2014/447 esas, 2014/2430 karar sayılı 31.03.2014 tarihli ilamıyla; dava konusu makinelerin, ihale edilen mallar arasında bulunduğu kesin olarak belirlenmediği, yatırım teşvik belgelerine ait tamamlama vizelerinin bulunup bulunmadığı, kapanış vizelerinin bulunup bulunmadığı ve ihracat taahhütlerinin kapatılıp kapatılmadığının .....sorulup, uzman bilirkişi kurulundan gümrüğe tabi eşyaların ya da bu eşyaların satışından elde edilen bedelin iflas masasında olup olmadığı hususunda rapor alınması gerektiğinden bozulduğu, şikayetçi vekilinin ise karar düzeltme talebinin Dairemizin 2014/9879 esas, 2015/6169 karar sayılı ilamı ile 01.10.2015 tarihinde reddine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, müflis şirkete ait taşınır ve taşınmazların iflas idaresince 43.800.00 TL bedelle satılan taşınmaz dışında yer alan tüm makine ve teçhizatları içerisinde müflis şirketin yatırım teşvik belgesi ile getirdiği 111 kalem eşyanın yer aldığı hususunun kesin olarak tespit edilemediği gerekçesiyle, şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 07.12.2017 tarih ve 2017/2380 E., 2017/3646 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Şikayetçi vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

S.2

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Şikayetçi vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

S.2

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ..... gelir kaydedilmesine, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5538, Karar No: 2019/133, Tarih: 22.01.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5538 E.  ,  2019/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım etme

HÜKÜM : 1) Sanıklar ... ve ... haklarında;

...'yi kasten yaralama suçundan ayrı ayrı beraat.

2) Sanık ... hakkında;

a-...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b- ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası.

3) Sanık ... hakkında;

a- ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

b- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası.

4) Sanık ... hakkında;

a- ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

b- ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım etme suçundan, TCK'nin 81/1, 35/2, 39/2-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan sanık ...’ın gerekçeli temyiz dilekçesinde, mağdurluk sıfatına yönelik olarak temyiz isteminin yasal süresi geçtikten sonra yapılmış olduğundan CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Temyizin kapsamına göre, sanık ...’ın, mağdurlar ... ve...’yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...’in mağdurlar ... ve...’yi kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, mağdurlar ... ve...’yi kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve ...’in, mağdurlar ... ve ...’yi kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sübuta, eksik incelemeye, sanık ... müdafiinin; sübuta, sanık ... müdafiinin; sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve...’yi kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Anayasa

A- Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve...’yi kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;

Anayasa

Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanıklar ... ve ...'in, mağdurlar ... ve ...’u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü sanık ... ile mağdurlar ... ve ... arasında olaydan önce taraflar arasında yapılan telefon görüşmelerinden dolayı tartışma çıktığı bu tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanıklar ... ve ...'in mağdurların kendilerine yönelik hakarette bulunduklarını ve yaraladıklarına dair beyanlarda bulunmaları ve alınan raporlara göre sanıklar ... ve ...'da basit tıbbi bir müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralamaların bulunduğunun anlaşılması karşısında sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Sanık ... hakkında hüküm kurulurken, tekerrüre esas alınan ilamın uzlaştırmaya tabii olması, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 35. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 254. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "uzlaştırma işlemleri" ibaresi, "kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin" şeklinde ve "göre, mahkeme tarafından yapılır" ibaresi, "göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir" şeklinde değiştirilmiş bulunması karşısında, söz konusu kanun değişikliğine göre, lehe kanunun tespiti için mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ...ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye gibi BOZULMASINA, sanık ... müdafiinin tayin edilen cezaya ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye isteminin REDDİNE, 22/01/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7854, Karar No: 2014/2686, Tarih: 27.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/7854 E.  ,  2014/2686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ve müdafinin yüzüne 27.12.2010 tarihinde verilen karara karşı sanık müdafi tarafından 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 04.01.2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunulduğu anlaşıldığından 1412 sayılı CMUK' nın 317. maddesi hükmünce temyiz isteminin REDDİNE, 27.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2807, Karar No: 2025/4729, Tarih: 21.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/2807 E.  ,  2025/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2016/145 Esas., 2017/980 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddine

TEMYİZ EDENLER : Katılan sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, katılan sanık ... müdafi, katılanlar vekilinin ve katılan sanık ... müdafiinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; sanığın kusursuz olduğuna, dosya kapsamında alınan raporda sanığın savunmaları dikkate alınmadan sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilmesinin hatalı olduğuna, diğer araç sürücüsü ve yolcularının alkollü olup kusurlu olduklarına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, aksi kanaatte olduğunda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 20.05.2015 günü saat 20:30 sıralarında, gece vakti, 7 metre genişliğinde, iki şeritli, bölünmüş, düz ve ışık kontrollü kavşağın olduğu azami hız limitinin 50km/s olduğu, kavşak başında "DUR" işaret levhasının olduğu, meskun mahal içerisindeki yolda, katılan sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ...plaka sayılı otomobili ile Çevre yolunu takiben Senirkent istikametinden Şarkikaraağaç istikametine seyir halinde iken kaza mahallindeki ışık kontrollü kavşağa giriş yaptığı esnada otomobilin sağ yan kısımlarına seyir istikametine göre yolun sağından kavşağa giriş yapan katılan sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ...plaka sayılı otomobilin ön kısımlarının çarpması neticesinde ...plaka sayılı otomobilde yolcu ...'nün ölümü ile katılan sanık ...'un hayati tehlike geçirecek şekilde ve 3. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, aynı araçta yolcu katılan ...'in hayati tehlike geçirecek şekilde ve 6. derece kemik kırığı oluşacak şekilde ve yüzde sabit olacak şekilde yaralandığı, katılan sanık ... ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında kırmızı ışıkta geçen sürücü tespit edilemediğinden kusur belirlenemediği, soruşturma aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 18.12.2015 tarihli adli raporunda: 1.Durumda olayın sanık sürücü ...'nün ifadesine göre gerçekleştiği kabul edildiğinde; sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile kavşağa yaklaştığı esnada kendine yanan kırmızı ışığa binaen durup ilk geçiş hakkını seyir istikametine göre sol tarafından kavşağa yeşil ışıkta giriş yapan araç sürücüsüne vermesi gerekirken vermediği,mahal şartlarına uygun hızda seyretmeyerek kavşağa hızlı girdiği,seyir istikametine göre sol tarafından kavşağa yeşil ışıkta giriş yapan aracın seyir şeridini kapattığı kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu, diğer sürücü ...'nün kusursuz olduğu, 2. Durumda olayın sanık sürücü ...'ın ifadesine göre gerçekleştiği kabul edildiğinde; sürücü ...'nün sevk ve idaresindeki otomobili ile kavşağa yaklaştığı esnada kendine yanan kırmızı ışığa binaen durup ilk geçiş hakkını seyir istikametine göre sağ tarafından kavşağa yeşil ışıkta giriş yapan araç sürücüsü'ne vermesi gerekirken vermediği kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli kusurlu olduğu, diğer sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile her ne kadar kavşağa yeşil ışıkta girse de kavşak mahalline kontrolsüz şekilde ve mahal şartlarına uygun olmayan hızda girdiği kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğunun belirtildiği, Yerel Mahkemece, katılan sanık ...'ın sevk ve idaresinde olan ..

...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile her ne kadar kavşağa yeşil ışıkta girse de kavşak mahalline kontrolsüz şekilde ve mahal şartlarına uygun olmayan hızda girdiği kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile tali kusurlu olduğunun belirtildiği, Yerel Mahkemece, katılan sanık ...'ın sevk ve idaresinde olan ...plaka sayılı araç ile Anıt Kavşağa doğru ilerlediği sırada kendisine kırmızı ışık yanmasına rağmen kavşağa yaklaştıkça geçen süre içerisinde kırmızı ışığın yeşil ışığa dönüşeceğine yönelik beklentiye güvenerek, kavşağa doğru aracı ile seyrine devam ettiği, ancak seyir esnasında kendisine yeşil ışık yanmaması ve dolayısı ile kavşakta bulunan diğer istikametlerdeki araç sürücülerine yeşil ışık yanması nedeni ile buradan geçiş yaptıkları için trafik kazasında bir kişinin ölümü ve iki kişinin nitelikli yaralanmasıyla sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanık ...'ın asli kusurlu olduğu, katılan sanık ...'nün kusursuz olduğu kabul edilerek, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine, sanık ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.