muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2635, Karar No: 2016/14129, Tarih: 31.10.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2635 E.  ,  2016/14129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı tarafından ... İcra Müdürlüğü'ne ait 2015/2765 sayılı dosyada aleyhlerine başlatılan icra takibinin usulsüz tebligat yapılmak suretiyle kesinleştirildiğini, ancak başlatılan takip nedeniyle davalıya herhangi bir borcun bulunmadığını, ileri sürerek bu takip nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve takibin tedbiren durdurulmasına, davalının alacağın %20 sinden aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.,

Mahkemece, davanın ticari işletmeyle ilgisi bulunmadığı ve TTK. 4.maddede sayılan mutlak ticari davalardan da olmadığı, bu davaya bakmakla görevli mahkemenin Ticaret Mahkemeleri değil, HMK.nun 2/1-2 maddesi gereğince Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle HMK.nun 114/1-C, 115/1-2 maddeleri gereğince davanın görevsizlik açısından reddine yönünde karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; mahkemeye yatan harç, gider avansı ve teminat alacaklarına ilişkin yapılan icra takibi nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespitine ilişkindir. Mahkemece, icra takibine dayanak olan dosyalar getirtilmeksizin söz konusu alacağın ticari olup olmadığı, davalının tacir sıfatının bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/822, Karar No: 2011/667, Tarih: 29.09.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/822 E.  ,  2011/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalı haczinin 19.2.2009 günü fek edildiğini, kaldı ki alacağın da gerçek bir hukuki ilişkiye dayanmayıp, muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalının alacağının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacaklı oldukları takip dosyasında konulan haczin geçerli olduğunu, alacağın da illetten mücerret olan kambiyo senedine dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, davalının alacaklı olduğu takip dosyasından düzenlenen haciz fekki yazısının trafik sicil birimine gönderilmediği, 5.4.2010 tarihi itibariyle davalı lehine konulmuş bir haciz şerhi olmadığı, davalının alacağının dayandığı bononun alacağı kanıtlamaya tek başına yeterli olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalıya ayrılan 4.942,93 TL’ nin davacının alacaklı olduğu takip dosyasına ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1984, Karar No: 2014/5836, Tarih: 25.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/1984 E.  ,  2014/5836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MALATYA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/08/2011

NUMARASI : 2010/206-2011/888

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalılardan M.. İ.. AŞ bünyesinde çalışmakta iken 01.03.2010 tarihinde süresiz ücretsiz izne çıkarıldığını, davacının bunun üzerine bölge çalışma müdürlüğüne başvuruda bulunduğunu, davalılardan M.. İ.. AŞ yetkilileri ile davacının yaptığüı görüşmede müvekkiline çalışmış olduğu iş yerinin devredildiği iş başı yapması için çağrılacağının söylendiğini bu şekildeki belirsiz bir cevap verilmesi üzerine davacının iş akdini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalılar cevaplarında özetle:

Davalılar vekili; davacının, müvekkili davalılardan M.. A..'ne ait iş yerinin konfeksiyon dikim kısmında çalıştığını, 4857 sayılı yasanın 6.maddesinde düzenlenen iş yerinin veya bir bölümünün devri hükümleri çerçevesinde ve mevzuata uygun olarak diğer davalı müvekkil G.. G.. Tekstil San.ve Tic. A.Ş.ne 26/02/2010 tarihli protokol ile satıldığını, 01/03/2010 tarihinde de fiilen devrinin yapıldığını, devrin mevzuata uygun olduğunu ve işçilerin haklarının hiçbir şekilde ihlal edilmediğini, bu hususun bölge çalışma müdürlüğünün raporu ile sabit olduğunu, iş yerinde toplam 462 kişinin çalıştığını, devir işleminin işçilere bildirildiğini, 458 kişinin sorunsuz bir şekilde devir sonrası çalışmaya devam ettiğini ancak davacı ve arkadaşlarının iş yeri devrini bahane ederek iş akitlerini haksız olarak feshettiklerini savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davalı G.. G.. Tekstil San.ve Tic. A.Ş'ne karşı açılan davanın husumetten reddine diğer davalı şirkete karşı açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davalı G.. G.. Tekstil San.ve Tic. A.Ş'ne karşı açılan davanın husumetten reddine diğer davalı şirkete karşı açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalılardan M.. İ.. AŞ'ne ait iş yerinde çalışmakta iken belirsiz süreli olarak ücretsiz izne çıkarıldığını ve bu nedenle iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Davalılar vekili ise davacının, davalılardan M.. İ..AŞ bünyesinde çalışmakta iken iş yerinin konfeksiyon kısmının diğer davalı şirkete devredildiğini ve devir işlemlerinin tamamlanması amacı ile davacının rızası dahilinde diğer işçilerle birlikte ücretsiz izne çıkarıldığını, davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının çalıştığı iş yerinde ücretsiz izin uygulamasının yapıldığı ve düzenli bir çalışmanın söz konusu olmadığı gerekçeleri ile davacı işçi tarafından iş akdinin haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek kıdem tazminatı alacağı hüküm altına alınmıştır.

Dosya içerisinde; davacının, 12.02.2010-21.03.2010 tarihleri arasında ücretsiz izne çıkarıldığına ilişkin izin pusulası bulunmakta olup bu izin pusulası davacı imzasını içermektedir İmzanın aidiyeti konusunda itirazında bulunmadığı dikkate alındığında, davacının rızası dahilinde ve belirli bir süre ile ücretsiz izne çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Davacının şikayeti üzerine Malatya Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme neticesinde; davacının M.. İ.. AŞ'de çalışmakta iken 26.02.2010 tarihli iş yer devri protokolü çerçevesinde G.. G.. Tekstil San.ve Tic. A.Ş'ye tüm hak ve hak edişleri ile birlikte devrolduğu ve devralan şirketçe 05.03.2010 tarihi itibari ile sigorta girişinin yapıldığı, idari yönden yapılacak bir işlemin bulunmadığı bildirilmiştir. Davalı M.. İ.. AŞ tarafından davacının işten çıkış tarihi 04.03.2010, işten çıkış kodu ise kod 34 yani iş yeri devri olarak kuruma bildirilmiş olup diğer davalı G.. G.. Tekstil San.ve Tic. A.Ş tarafından ise davacının ertesi gün yani 05.03.2010 tarihinde sigorta girişi yapılmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davalı M.. İ.. AŞ tarafından iş yerinin bir bölümünün diğer davalı şirkete devredildiği bu devir kapsamında iş yeri çalışanlarının devir işlemleri tamamlanana kadar belirli bir süre ile ve muvafakatları alınarak ücretsiz izne çıkarıldıkları anlaşılmaktadır.

Iş yeri devrinin başlı başına iş akdini sonlandıran bir hukuki işlem olmadığı gibi işçiye de iş akdini haklı nedenle fesih imkanı vermediği dikkate alınmaksızın, kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebepler ile temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6508, Karar No: 2022/1569, Tarih: 10.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/6508 E.  ,  2022/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşma sağlanamaması halinde ise;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ...'in temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2531, Karar No: 2023/2347, Tarih: 24.04.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2531 E.  ,  2023/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/294 Esas, 2016/121 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 2012/123595 başvuru numaralı “Karsaş Yumvit-Foça” marka başvurusuna karşı yaptıkları itirazın YİDK kararı ile reddedildiğini, oysa dava dışı 2010/66523 numaralı “FDY Foça” markasına karşı yapılan itirazın “Foça ibaresi bilinir bir yerleşim adı olsa da başvuru ile itiraz gerekçesi markaların gerek renk gerekse de tasarım olarak benzer olduğu markalarda yer alan figürlerin ortak unsur olarak yer aldığı bunun yanında markaların tescil kapsamında bulunan aynı-aynı tür malların günlük tüketim türü olan gıda maddeleri olması dikkate alındığından” denilerek kısmen kabul edildiğini, müvekkiline ait “Foça Kaymaklı Saf Yoğurt” markasının piyasada fazlasıyla değer gören ve marka değeri yüksek, tüketicilerin ısrarla talep ettiği ürün olduğunu, piyasa talebinin ancak ¼ ünü karşılayabilir olduklarından kötüniyetli insanlar tarafından sürekli iltibas yaratacak şekilde benzer markaların şekillerin kullanımının olduğunu belirterek, 2014-M-8116 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin toptan yumurta satışı ve üretimi işini yaptığını, Karslı ataları ve kardeşleri ile olan çalışma geçmişi nedeni ile kendine ait şirketinin adını “Karsaş” Tavukçuluk San. Tic. Ltd. Şti. olarak belirlediğini, ürettiği ve ticaretini yaptığı yumurtaya da “Karsaş Yumvit-Foça” marka ismini verdiğini, davacı markası ile tek müşterek kelime olan ve ilçe/bölge ismi olan Foça ibaresinin bir yoğurt markasına hapsedilmeyeceğini, davacının davasının haksız ve dayanaksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik olmadığı ve YİDK kararının iptal şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkili firmanın uzun yıllardır İzmir ve çevresinde süt ve süt ürünlerini aynı marka adı altında satışa sunan ve halen süt ve süt ürünleri denilince İzmir ve çevresinde yaşayan tüketicilerin çoğu tarafından akla gelen ilk isim olduğunu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin tanınmış marka tanımına uygun şekilde müvekkili firmanın da yıllardır İzmir ve çevresinde aynı marka adı altında kuvvetli reklam, yaygın dağıtım, garantili ve kaliteli üretimiyle süt ve süt ürünleri denilince aynı çevrede yaşayan tüketiciler tarafından refleks halinde ortaya çıkan bir çağrışım haline geldiğini, eldeki davanın Ankara yerine İzmir Mahkemelerinde görüldüğü ihtimalinde davanın lehlerine sonuçlanacağının muhtemel olduğunu, bu tür davalarda markanın bulunduğu yerdeki tanınırlığına dair bir fikir sahibi olmanın önem arz ettiğini, tüketicilerce bilinen bir marka olmasına rağmen davalıya ait markanın müvekkiline ait markayla ilk bakışta karıştırılması ya da davalıya ait ürünün, müvekkiline ait markanın yan ürünü olduğu fikrini uyandırması ve müvekkilin ismini kullanarak satışlarını artırmasının mümkün olduğunu, davalı şirketin merkezinin Çiğli/İzmir'de olduğunu, Foça'da herhangi bir şubesinin de bulunmadığını, davalı tarafın, markasına ismini verdiği İzmir'in Foça ilçesi ile hiçbir bağlantısı bulunmadığını, davalının markada Foça ismini kullanma sebebinin, müvekkilinin pazardaki tanınırlığından faydalanmak maksadıyla olduğunu, davalının niçin bu ilçe ismini tercih ettiği hususunun mahkemece irdelenmediğini, taraflara ait markaların kapsadığı mal ve hizmetlerin yakınlık derecesi de dikkate alındığında markalar arasındaki benzerlikten doğan iltibas ve alıcıların satın almayı düşündükleri ürün/hizmet/marka yerine başka bir ürün/hizmet/marka almak durumunda bırakılması, bu markaların aynı kişiye ait olduğunu sanmaları ya da aralarında idari-ekonomik anlamda bir bağlılığın bulunduğu düşüncesine kapılmaları ve bunun yanında markaların tescil kapsamında bulunan aynı tür malların günlük tüketim ürünleri olan gıda maddeleri olması nedeniyle alım kararı oluşturulurken görece fazla özen ve zaman ayrılmayan ve her katmanda tüketici grubunun alımına açık mallar olduğu da dikkate alındığında markalar arasında aynı tür mallar açısından ilişkilendirme ihtimalinin de dahil olmak üzere karıştırılma olasılığının yüksek olduğunu, aynı sektörde ve aynı coğrafi bölgede hizmet verecek olan davalının, müvekkili firma markasının o coğrafi bölgede bu denli tanınmış, markalaşmış olduğunu ve bu durumun tüketicilerle karıştırılma ihtimaline neden olacağını bilmediğini veya bilemeyecek durumda olduğunu kabul etmenin hayatın olağan akışına ve ticari teamüllere aykırı olduğunu ileri sürerek açıklanan sebepler ve resen gözetilecek sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi

3. Değerlendirme

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, Mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10459, Karar No: 2006/13664, Tarih: 16.10.2006

13. Hukuk Dairesi 2006/10459 E., 2006/13664 K.

**13. Hukuk Dairesi 2006/10459 E., 2006/13664 K.**

**- ZAMANAŞIMI

- ZİLYETLİĞİN BAŞLAMA ZAMANI**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın zamanaşımı nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat A.. ile davalı vekili avukat Ş…

…..'nün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, 1151 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ikiz villaları satın almak istediğini, ancak kendisinin yabancı uyruklu olması ve o tarihde de yabancı uyrukluların Türkiye'de taşınmaz mal edinmelerinin yasal olarak olanaksız bulunması nedeniyle taşınmazın davalı adına alınıp ileride kendi adına tescil edilmesi için davalıyla 1.9.1993 tarihli sözleşmeyi akdettiklerini ve alım için davalıya 140.00 DM ödediğini, villalarla imar ve ihyada bulunmak içinde 42.500 DM harcadığını ve akabinde her yıl yaz tatillerini burada geçirdiğini ancak davalının taşınmazın kendisi adına tesciline yanaşmadığını ileri sürerek yazlığın raiç değerinden fazlası saklı kalmak üzere şimdilik 200.000.000.000 TL.nın tahsilini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşme tarihi ile dava tarihi arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafça imzası inkar edilmeyen 1.9.1993 tarihli adi yazılı onay belgesi başlıklı belge ile davalının davacıdan geçici olarak kendi adına ve ancak davacı için satın almak üzere 140.000 DM aldığı ve evin davacı adına 1994 yılında kayıt edileceğinin kararlaştırıldığı ve davanın

bu belgeye dayalı olarak talepte bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı, dava açarken taşınmaz üzerinde bulunan villaları yazlık olarak kullanmak için satın aldığını ve yaz tatillerini Türkiye'de dava konusu villada geçirdiğini ileri sürmektedir. Mahkeme kabulünün aksine, davalının taşınmazda zilyet olduğuna dair bir beyanı bulunmamaktadır. Aksine davacı, tatillerini burada geçirdiğini belirtmekle taşınmazın zilyetliğinin de kendisinde bulunduğunu ileri sürmüştür. Taşınmazın yazlık olarak kullanım amacı göz önüne alındığında davacının yaz tatillerini burada geçirdiğinin tespit edilmesi halinde davacının taşınmazda zilyet olduğunun kabulü gerekir. Bir başka deyişle davacının taşınmaza yaz tatillerinde zilyet olup burayı kullanması yılın diğer zamanlarında zilyetlinin bulunmadığı sonucunu doğurmaz.

Davacın taşınmazda zilyetliği devam ettiği sürecede zamanaşımı işlemez. Zamanaşımının başlangıc tarihi davacı ile davalı arasında muarazanın çıktığı, bir başka anlatımla davacının zilyetliğinin son bulduğu tarihtir.

Ancak mahkemece davacının zilyetliğinin ne zaman başlayıp ne zaman bittiği, taraflar arasında hangi tarihte muarazanın çıktığı araştırılmamıştır. Mahkemece, davacının dava konusu taşımazda zilyet olup olmadığı zilyet olmuş ise zilyetliğin başlangıç ve bitiş tarihleri ile taraflar arasında muarazanın çıktığı tarih konusunda taraflardan delilleri ve karşı delileri alınmalı ve bu suretle zamanaşımının başlangıç tarihi belirlenerek olayda zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı hususunda inceleme yapılması gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 450 YTL. duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halind etemyiz edene iadesine,, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5974, Karar No: 2006/11403, Tarih: 19.07.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/5974 E.  ,  2006/11403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... 2. S.H.

DAVA TÜRÜ :Kayyımlığın Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

19.10.2005 tarihli iade gerekleri yerine getirilmemiştir.

1-Davakonusu gayrimenkule en son atanmış ...Defterdarının kayyım tayin edildiğine dair mahkeme kararının eklenmesi,

2-Dav konusu gayrimenkule ait 31.05.1945 tarihli kadastro kayıt tutanakları,

3-05.05.1934 tarih, c:177, s:75, No: 50 ve muamele 374/449 nolu tapu (zabıt)kayıtlarının,

4- Bahsedilen 1934 tarihli tapu kayıtlarının geldisi olan 1933 tarih c:172, s:103, No: 55 ve muamele 647:658 nolu kayıtların eksiksiz şekilde dosyaya eklenerek gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi.19.07.2006 Çrş.