muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14662, Karar No: 2017/6663, Tarih: 27.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14662 E.  ,  2017/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-f,204/1,62 ve 52. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, 1 yıl 8 ay hapis ve 200.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/06/2011 tarihli ve 2010/240 esas, 2011/213 sayılı kararının ... 15. Ceza Dairesinin 17/06/2013 tarihli ilâmı ile temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 05/12/2014 tarihli ve aynı sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair, mercii Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/01/2014 tarihli ve 2014/796 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06.01.2017 gün ve .....-105-06-14634-2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası ... Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2017 gün ve 2017/2634 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; katılanın ticari alacağına karşılık sanıktan aldığı 50.000,00 Türk lirası bedelli iki adet çekin bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığı, yapılan incelemede çeklerdeki keşideciye atfen atılı imzaların çek hesabı sahibi ..... Grup A.Ş. yetkililerine ait olmadığının tespiti üzerine, sanığın borcunu ödemek maksadıyla sahte çek verdiği iddiasıyla atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verildiği, gerek soruşturma gerekse de yargılama sırasında alınan raporlarda sahte olduğu iddia edilen çekler üzerinde bulunan yazı ve imzaların sanığa ait olduğuna dair tespitin bulunmadığı, sadece sanığın yetkilisi olduğu şirket kaşesi üzerinde bulunan imzanın sanığa ait olduğunun tespit edildiği gibi, sanığın çek arkasındaki yetkilisi olduğu .....Bilişim Ltd. Şirketine atfen atılı ciranta imzasının kendisine ait olduğunu baştan itibaren ikrar ettiği, soruşturma sırasında ifadesi alınmayan sanığın yargılama aşamasında alınan savunmasında, çeklerde lehtar olarak görünen ve ilk ciranta olan..... isimli şahıstan çekleri aldığını beyan ettiği, sanık müdafii tarafından verilen yargılamanın yenilenmesi talepli dilekçe ve ekinde ibraz edilen.... Yapı A.Ş. adına keşide edilen 05/07/2008, 10/07/2008, 31/07/2008, 15/06/2008 ve 15/08/2008 keşide tarihli çeklerde, suça konu çeklerde olduğu gibi lehtar ve ilk ciranta olarak..... isimli şahsın yer aldığının anlaşıldığı, keşideci olarak görünen şirket yetkililerinin alınan ifadelerinde suça konu çeklerin ellerinden ne şekilde çıktığına dair yeterli bir açıklamada bulunamadıkları da nazara alındığında, bahse konu çeklere ilişkin yürütülen Ankara 13. İcra Müdürlüğünün 2008/8874 esas sayılı ile Ankara 8. İcra Müdürlüğünün 2008/6800 esas sayılı icra takip dosyaları incelenerek ve işbu çeklere ilişkin keşideci olarak görünen şirket yetkililerinin çeklerin çalındığı ya da sahte olarak düzenlendiğine ilişkin suç duyurusunda bulunup bulunmadıkları hususlarında araştırma yapılarak, yeniden yargılanma isteğinin kabûle şayan olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden yargılanma talebinde dile getirilen hususların yargılama safhasında ileri sürüldüğünden bahisle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen, 08.01.2014 tarih ve 2014/796 değişik iş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin merciince yerine getirilmesine, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12688, Karar No: 2014/9525, Tarih: 20.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12688 E.  ,  2014/9525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hüküm fıkrasından dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1976, Karar No: 2010/29162, Tarih: 21.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/1976 E.  ,  2010/29162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/15098

MAHKEMESİ : Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2006

NUMARASI : 2006/679

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi sanık M.. D.. müdafiinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık M.. D..’nin daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık M.. D.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

1- 20.06.2006 tarihli duruşmada dinlenen şikayetçi M.. D..’ye hakları anlatılıp açıklanmayarak ve sanık M.. L.. hakkında şikayetçi olduğunu belirten mağdur Mustafa’ya davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayarak, 5271 sayılı CMK’nun 234. ve 238/2. maddelerine aykırı davranılması,

2- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; sanık M.. D.. hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi sanık M.. D.. müdafii ile, sanık M.. D.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3806, Karar No: 2024/3858, Tarih: 26.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3806 E.  ,  2024/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/574 E., 2023/1125 K.vukat .

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/447 E., 2022/2 K.

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat (vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranmasından kaynaklanan davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 26.11.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen davacı asıl ... ve vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ..., diğer davalı ... Hastanesi San. ve Tic. A.Ş. (... A.Ş.) vekili Avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 2011 yılında bisikletten düşmesi neticesinde göz retinasında oluşan sorunlar nedeniyle davalı hastanede, diğer davalı doktor tarafından retina dekolmanı teşhisiyle ameliyat edildiğini, ameliyattan sonra sol gözün görme yetisini kaybettiğini, davalı doktor tarafından ameliyattan önce yeterli bilgilendirmelerin yapılmadığını, davalıların kusurlu olduklarını beyan ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL maddi tazminat ile davacının yaşadığı manevi üzüntü nedeniyle 1.000.000,00 TL, bu durumdan etkilenen ailesinin menfaatine ise 500.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekilleri ayrı ayrı sundukları cevap dilekçeleriyle; davacının tespit edilen travmatik yırtıklı retina dekolmanı ve sol gözde katarakt teşhisiyle ameliyat edildiğini, travmatik yırtıklı retine dekolmanlarında amacın retina tabakasının yapıştırılması ve anatomik olarak eski duruma getirilmesi olduğunu, burada hastaya görme artışı garantisi verilemeyeceğini, birinci operasyon sırasında hastanın gözüne silikon uygulanmış olup, ilk alınan onam formında silikon uygulanması durumunda tekrar ikinci bir operasyona alınabileceğinin izah edildiğini, ikinci operasyonun silikon alınması için yapıldığını, davacının ameliyatının tıp kurallarına uygun yapıldığını, davalının kusurunun bulunmadığını, davacının ameliyattan önce onam formu ile bilgilendirildiğini, ameliyattan sonraki kontrollerin de gereği gibi yapıldığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.07.2017 tarihli, 2017/74 E., 2017/236 K. sayılı kararıyla davaya bakmakla Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi ve talep üzerine dosya Tüketici Mahkemesine gelmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyada yer alan Adli Tıp 7. İhtisas Kurulu raporu doğrultusunda, davacının tedavi ve ameliyatında davalıların kusurlu olmadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının, ameliyattan önce, ameliyat süreci ve sonuçları hakkında ayrıntılı olarak bilgilendirilmediğini, her ne kadar onam formunda başarı şansının yüksek olduğu belirtilmişse de hükme esas alınan raporda bu tip ameliyatlarda başarı şansının düşük olduğundan bahsedildiğini, bunun da onamın yetersiz olduğunu gösterdiğini, onamın içeriğinin genel işlem koşulları kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, ATK raporunun davacı muayene edilmeden düzenlendiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ATK 7. İhtisas Kurulundan alınan, hüküm kurmaya, taraf ve kanun yolu denetimine uygun rapor karşısında; davalı özel sağlık kurumunda, diğer davalı doktor tarafından davacıya uygulanan tıbbi tedavi ve gerçekleştirilen ameliyatın tıp kuralarına uygun yapıldığı, hastanın aydınlatılmış onam formları ile ameliyat süreci ve komplikasyonlar konusunda usulünce bilgilendirildiği, davacının görme kaybının meydana gelmesinde davalı tarafın kusur ve ihmalinin olmadığı anlaşılmış olup, mahkemece davalılara atfı kabil kusur bulunmadığı gerekçesine dayalı olarak davanın reddine dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiasına dayalı maddi- manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 520 vd. maddeleri.

3.Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiasına dayalı maddi- manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 520 vd. maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Dosya içerisinde davacıda tespit edilen travmatik yırtıklı retina dekolmanı ve sol gözde katarakt teşhisi üzerine planlanan operasyon için her ikisi de 24.02.2012 tarihli olmak üzere ''Pars Plana Vitrektomi Ameliyatı İçin Aydınlatılmış Onam Formu'' başlıklı ve ''Katarak Ameliyatı İçin Hasta Bilgilendirme ve Onam Form''larının yer aldığı, söz konusu formların davacının o dönem reşit olmamasından kaynaklı olarak babası tarafından imzalandığı, onam formlarında ameliyat riskleri ve ortaya çıkabilecek komplikasyonlar konusunda yeterli bilgilendirmenin yapıldığı, ilk ameliyatta yerleştirilen silikonun çıkartılması için yapılan ameliyat için de 25.05.2012 tarihli onam formunun alındığı, ''başarı şansının yüksek olduğu''na dair ibarenin de silikon alınması ameliyatı formunda yer almakta olup, retina dekolmanı ameliyatı için böyle bir taahhütün yer almadığı anlaşılmakla davacı vekilinin aydınlatılmış onama ilişkin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2.Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Mesleki iş gören vekil özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları hafif de olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yolun seçilmesi gerekir. (Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cilt, Ank. 1982, Sh.236 vd) Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, vekalet görevini gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Aynı hususlar doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşu için de geçerlidir.

Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 7.İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen raporun; 01.07.2019 tarihinde davacının Kurumda yapılan muayenesi üzerine düzenlendiği ancak rapora karşı davacının itirazlarının karşılanmadığı anlaşılmaktadır. O halde, üniversitelerin konusunda uzman Göz Hastalıkları bölümünden hocalardan oluşacak bilirkişi heyetinden, davacının da bizzat muayenesi sağlanmak koşuluyla, davacıya uygulanan ameliyatın endikasyonun bulunup bulunmadığı, uygulanan ameliyat yönteminin uygun seçenekler arasında bulunup bulunmadığı ve ortaya çıkan komplikasyon yönetiminin davalılarca usulüne uygun yürütülüp yürütülmediği hususlarında Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davacı vekilinin aydınlatılmış onam konusunda temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373 üncü maddesi gereği ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi gereği davacı yararına BOZULMASINA,

28.000,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18570, Karar No: 2018/823, Tarih: 13.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/18570 E.  ,  2018/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda ... oğlu ... adına kayıtlı bulunan eski 998 parsel sayılı 41.560,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 120 ada 11 parsel numarasıyla ve 35.798,49 metrekare yüzölçümlü olarak; ..., ..., oğlu ... adlarına tapuda kayıtlı bulunan eski 1001 parsel sayılı 20.640,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 120 ada 6 parsel numarasıyla ve 20.725,41 metrekare yüzölçümlü olarak; tapuda ...'nın paylı olarak malik olduğu eski 1000 parsel sayılı 21.960,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 120 ada 7 parsel numarasıyla ve 21.557,11 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacılar ..., ..., ..., uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıya ait 120 ada 11 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına, davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıya ait 120 ada 6 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece dosyalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacılar ... ve ... ile ... tarafından açılan davanın kabulüne, çekişmeli eski 1000 parsel (yeni 120 ada 7 parsel), eski 1001 parsel (yeni 120 ada 6 parsel) ile eski 998 parsel (yeni 120 ada 11 parsel) sayılı taşınmazlarla ilgili kadastro Müdürlüğünce düzenlenen uygulama tespitlerinin iptaline, harita mühendisi bilirkişisi... tarafından tanzim edilen 08.07.2015 havale tarihli bilirkişi raporu ve rapor ekine göre; ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 22/a uygulaması ile 120 ada 6 nolu parsel maliki üzerine tescil edilen 4.115,73 metrekarelik alanın 120 ada 7 nolu parsele, ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 22/a uygulaması ile 120 ada 11 nolu parsel maliki üzerine tescillenen 2.469,54 metrekarelik alanın 120 ada 6 nolu parsele, ekli krokide (C) harfi ile gösterilen 22/a uygulaması ile 120 ada 11 nolu parsel maliki üzerine tescil edilen 659,41 metrekarelik alanın ise 120 ada 7 nolu parsele eklenmesine ve buna göre 120 ada 6 nolu parselin toplam yüzölçümü 19.079,22 metrekare olarak, 120 ada 7 nolu parsel toplam yüzölçümü 26.332,25 metrekare olarak ve 120 ada 11 nolu parselin toplam yüzölçümü 32.669,54 metrekare olarak tespitine ve tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ..., ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.