muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4169, Karar No: 2020/1050, Tarih: 06.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4169 E.  ,  2020/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27/01/2015 gün ve 2015/68 - 2015/83 sayılı kararı temyiz istemi red Daire'nin 25/06/2018 gün ve 2016/13545-2018/4759 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, 6012 sayılı TTK'nın 614. maddesine dayanan ortağın bilgi alma ve inceleme hakkının kullanılması hususunda izin verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece verilen karar davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş ;TTK'nın 614/3 maddesi uyarınca mahkemece verilen kararın kesin olması nedeniyle temyizi kabil olmadığından bahisle Dairemizce temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşsa da temyizi kabil olmayan kararlara karşı karar düzeltme isteminde de bulunulamayacağından davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/02/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Uyuşmazlık, anonim şirketlerde pay sahibinin, limited şirketlerde ortakların bilgi alma ve inceleme hakkının kullanılmasına mahkemece izin verilmesi istemine ilişkindir.

Anonim şirketlerde konuya ilişkin TTK 437/5 maddesi "Bilgi alma veya inceleme istemleri cevapsız bırakılan, haksız olarak reddedilen, ertelenen ve bu fıkra anlamında bilgi almayan pay sahibi, reddi izleyen on gün içinde, diğer hallerde de makul bir süre sonra şirketin merkezinin bulunduğu asliye ticaret mahkemesine başvurabilir. Başvuru basit yargılama usulüne göre incelenir. Mahkeme kararı, bilginin genel kurul dışında verilmesi talimatını ve bunun şeklini de içerebilir. Mahkeme kararı kesindir."

Limited şirketlerde konuya ilişkin TTK 614/3 maddeside "Genel kurul, bilgi alınmasını ve incelemeyi haksız yere engellerse, ortağın istemi üzerine mahkeme bu hususta karar verir. Mahkeme kararı kesindir." hükmünü taşımaktadır.

Yasal düzenlemelerde öngörülen mahkeme kararının kesin olması durumu, bilgi alma ve inceleme hakkının kullanılmasına mahkemece izin verilmesi, davanın kabulü için sözkonusudur.

Sayın çoğunluk görüşünün aksine, mahkemece bu konudaki talebin reddi, için mahkeme kararının kesinliğinden söz edilmesi mümkün değildir.

Zira;

Yasal düzenlemelerde öngörülen mahkeme kararının kesin olması durumu, bilgi alma ve inceleme hakkının kullanılmasına mahkemece izin verilmesi, davanın kabulü için sözkonusudur.

Sayın çoğunluk görüşünün aksine, mahkemece bu konudaki talebin reddi, için mahkeme kararının kesinliğinden söz edilmesi mümkün değildir.

Zira;

1-TTK 437/5 maddesinin lafzı, sadece kabul kararının kesin olduğuna işaret etmektedir. Eğer hükümdeki mahkeme kararı ile kabul veya red yönündeki her türlü karar kastedilseydi, mahkeme kararının kesin olduğuna yönelik ifade, kabul halinde içerik ve şekilden bahseden ibarenin hemen ardından gelmezdi. Başka bir deyişle, kararın kesin olduğuna ilişkin ibare ya ayrı bir fıkra olarak düzenlenir veya açıkça red veya kabul kararı kesindir şeklinde ifade edilirdi.

Açıklanan nedenle, talebin reddine ilişkin mahkeme kararı kesin olmayıp, kanun yolu açık olan bir karardır.

2-Kanunun yorum yöntemlerinden biri de tarihsel yorum yöntemi olup bu yönteme göre, kanunun hazırlık çalışmaları, komisyon ve meclis konuşmaları, tartışmalar ve kanunun gerekçesinden de yararlanılması gerekmektedir. TTK 437 madde gerekçesinde açıkça temyizden bahsedilmiş olmasına göre temyiz yolunun açık olduğunun kabulü gerekir ki, temyiz yolu açık olan karar davanın reddine ilişkin karardır. Zira davanın kabulü ile bilgi alma ve inceleme yapıldıktan sonra şirketin kanun yoluna başvurmasında hukuki yarar bulunmamaktadır.

Tarihsel yorum yöntemine göre de, davanın reddine ilişkin mahkeme kararı kesin olmayıp, kanun yolu açık olan bir karardır.

3-Sayın çoğunluk görüşü, Anayasaya uygun yorum ilkesine de aykırıdır. Anayasaya uygun yorum, bir kanunun ilgili hükmünün iptal edilmeden, ona Anayasa'ya uygun bir anlam vererek hükmün uygulamada kalmasının sağlanmasıdır. Bu yöntemde bir hükme, birden fazla anlam verilebiliyorsa bu anlamlardan en azından birisi ile Anayasaya uygun şekilde yorumlanması gereklidir. Red kararlarının kesin olduğunun kabulü Anayasada ki adil yargılanma ve hak arama özgürlüğüne aykırı bir yorumdur. Kişinin kanun yollarına başvurma imkanlarını engelleyen her kural hak arama özgürlüğünün karşısında adaleti yaralayan bir engel oluşturmaktadır. (Ünal Tekinalp, Sermaye Ortaklıklarının Yeni Hukuku. S.380, Doç Dr. ..., Anonim şirketlerde Pay sahibinin Bilgi Alma Talebinin reddine ilişkin Yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğu yönündeki Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin kararlarına yönelik eleştiriler)

Anayasaya uygun yorum ilkesine göre de, davanın reddine ilişkin karar kesin olmayıp, kanun yolu açık olan bir karardır.

Açıklanan nedenlerle, temyize konu kararın esas yönünden incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şeklide, kararın kesin olduğu gerekçesiyle isteminin reddine ilişkin çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2021/2293, Karar No: 2021/7257, Tarih: 20.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2293 E.  ,  2021/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17.Hukuk Dairesi’nin 23.10.2018 gün 2015/18106 Esas- 2018/9459 Karar sayılı ilamında; “Somut uyuşmazlıkta; mahkemenin yargılamayı bitirdiği 12.06.2015 tarihli kısa kararda davanın kabulüne denilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise, manevi tazminat talebine ilişkin ''davacıların manevi tazminat davasının kısmen kabul kısmen reddi ile;Baba- ... için takdiren 20.000,00 TL,Anne- ... için takdiren 20.000,00 TL,Kardeş- ... için takdiren 8.000,00 TL.,Kardeş- ... ... için takdiren 4.000,00 TL, Kardeş- ... ... için takdiren 4.000,00 TL, Kardeş- ... ... için takdiren 4.000,00 TL Olmak üzere toplam 60.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,'' denilmiştir. Bu durum, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca, gerekçe ile hüküm arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.” gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; maddi tazminat davasının kabulü ile davacılardan baba ... için 9.764,19 TL, anne ... için 11.581,59 TL olmak üzere toplam 21.345,78 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren (davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile; baba ... için 20.000 TL, anne ... için 20.000 TL, kardeş ... için 8.000 TL, kardeşler ..., ... ve ... için 4.000’er TL olmak üzere toplam 60.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA. aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4988, Karar No: 2007/7478, Tarih: 13.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4988 E.  ,  2007/7478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müflis ... A.Ş’nin alacaklısı olup alacaklarını iflas masasına yazdırdığını, davalının sıra cetveline kaydedilen alacakları ödenmeden önce 23.6.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4389 sayılı Bankalar Yasasının geçici 3.maddesi uyarınca TMSF tarafından müflis bankadan olan alacaklarından düşülmek üzere taahhütname alınarak ödeme yapıldığını, fon tarafından yapılan ödemeler düşüldükten sonra iflas masasından ödeme yapılması gerekirken sehven yapılan hesaplama ile davalıya 3.402.304.910.TL’nin mükerrer olarak ödendiğinin tespit edildiğini belirterek , bu miktarın 28.11.2001 ödeme tarihinden yasal faizi ve %250 cezai şartla birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fazla ödemenin hangi hesaplar neticesinde oluştuğunun anlaşılamadığını davacı tarafın kendi kusurundan kaynaklanan mükerrer ödemeden dolayı %250 cezai şart istenemeyeceğini, davacı tarafça matbu olarak hazırlanan muvafakatname ve taahhütnamelerin irade fesadı ile imzalatıldığını müvekkiline fazla ödeme yapılmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının müflis bankadaki mevduat alacağı yönünden sıra cetveli tanzim edilirken TMSF tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılmadan kendi kusurlu davranışı ile mükerrer ödeme yaptığı, 28.11.2001 tarihinde davalı alacaklıya imzalatılan taahhütnamenin gerçek iradeyi yansıtmadığı, irade fesadına dayalı olup hukuken geçerli olmayacağı, bu taahhütname kapsamında davalıdan istenen cezai faizin fahiş ve MK.nun 2.maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 3.402.304.910.TL alacağın 28.11.2001 tarihinden itibaren %60 ve değişen oranda yasal reeskont faizi ile davalıdan istirdadına karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacının, davadan önce davalıya gönderdiği 19.6.2002 tarihli ihtarnamede, sehven mükerrer ödenen 3.042.304.910.TL'nin 3 gün içinde ödenmesi talep edilmiş, olup, ihtarnamenin 22.6.2002 tarihinde tebliğ edildiği davalı beyanından anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, ihtarnamenin tebliğ tarihine 3 günlük sürenin ilavesiyle bulunan tarihte davalının temerrüde düşürüldüğü gözetilmeden 28.11.2001 ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir.

2- Davacının, davadan önce davalıya gönderdiği 19.6.2002 tarihli ihtarnamede, sehven mükerrer ödenen 3.042.304.910.TL'nin 3 gün içinde ödenmesi talep edilmiş, olup, ihtarnamenin 22.6.2002 tarihinde tebliğ edildiği davalı beyanından anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, ihtarnamenin tebliğ tarihine 3 günlük sürenin ilavesiyle bulunan tarihte davalının temerrüde düşürüldüğü gözetilmeden 28.11.2001 ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13713, Karar No: 2018/664, Tarih: 31.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/13713 E.  ,  2018/664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hırsızlık, mala zarar verme, cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme, beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar Öktem Yılmaz ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik mala zarar verme suçundan verilen düşme kararının temyiz edilmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ... ve ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, o yer Cumhuriyet Savcısının ayrıca sanıklar hakkında yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel saldırı suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluş ve dosya kapsamına göre, 21.06.2012 tarihli 'Tutanak' başlıklı teşhis tutanağı, mağdurlar ....... ve ...’ın 23.05.2012 tarihli ayrıntılı emniyet beyanları, Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığınca temin edilen Telekominikasyon İletişim Başkanlığı (TİB) kayıtları ile mağdur ...’ın Cumhuriyet Savcılığına vermiş olduğu 21.06.2012 tarihli ifadesi dikkate alındığında, sanıkların Munzur suyu kenarında mağdurları bir süre izledikten sonra, mağdurlar araçlarına binmek üzere davrandığında, mağdur ...'e sert bir cisim ile vurarak yere

düşürdükleri, mağduru adli raporunda belirtilen şekilde yaraladıkları, sonra sanık ...'in mağdur ...'in başından ayrılarak mağdur ...'un sırtına vurup onu yere düşürdükten sonra ağaçlık alana sürükleyip orada mağdura tecavüz ettiği, ardından tekrar mağdur ...’in başına gittiği, bu defa sanık ...’in mağdurun yanına gelip tecavüz ettiği, mağdur kafasını kaldırıp sanıklara bakmak istediğinde her bir sanığın da mağdura engel olduğu, sonra her iki sanığın tekrar mağdur ...’e saldırdıkları, sanık ...’in mağdure Feruzahon’u sürükleyerek mağdur ...'in eşi adına kayıtlı olan aracının arka koltuğuna oturttuğu, orada sanıkların sıra ile mağdureye yeniden tecavüz ettikleri, mağdure araçtan dışarı çıktığında ona tekme ile vurarak aracın diğer tarafında yerde yatan Cemal'in yanına getirdikleri, daha sonra aracın içini aradıktan, araçtan mağdur ...'a ait cep telefonu, çanta, 140,00 TL para, güneş gözlüğü ve parfümü ile mağdur ...'e ait kimlik ve ehliyeti aldıkları, daha sonra mağdurlara gitmelerini söyledikleri olayda, sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel saldırı suçlarını oluşturduğu düşünülmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar.....ve ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 31.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/166, Karar No: 2020/6223, Tarih: 21.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/166 E.  ,  2020/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; " ...Çekişmeli ... ada 16 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde lehine şerh verilen kişi olarak adı geçen ... davalı olup karar başlığında davalı olarak gösterilen ...'nun ise müdahil konumunda olduğu ve davalı ... 'in mahalle muhtarında kaydı bulunmadığından dava dilekçesinin tebliğine ilişkin tebligatın iade edildiği, ancak mahkemece davalı ... hakkında herhangi bir araştırma yapılmadan (nüfus ve kolluk araştırması), sadece taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi beyanına dayalı olarak davalı tarafın değiştirilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı belirtilerek, davalı ... hakkında nüfus kayıtları üzerinde ve kolluk vasıtasıyla araştırma yapılması yanında, dava konusu ... ada 16 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti sırasında kadastro tutanağında adları geçen tespit bilirkişilerinden, komşu ve civar parsellerde lehine kullanıcı şerhi verilenler veya tespit maliklerinden de adresi ve açık kimlik bilgilerinin ayrıntılı olarak sorularak saptanmaya çalışılması ve daha sonra sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı Hazine tarafından açılan davanın reddine, müdahil ... tarafından açılan davanın kabulüne, dava konusu ... ada 16 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline, taşınmaza ait tutanağın beyanlar hanesindeki şerhin iptaline, beyanlar hanesine "Bu parsel üzerindeki ev ... oğlu ... T.C. kimlik numaralı ...'na aittir." şerhinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmemiştir. Oysa ki, bozma ilamına uyulmakla taraflar yararına usuli kazanılmış hak oluşur. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma ilamının gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Önceki tarihli bozma ilamında, mahkemece davalı ... hakkında nüfus kayıtları üzerinde ve kolluk vasıtasıyla araştırma yapılması yanında, dava konusu 38738 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti sırasında kadastro tutanağında adları geçen tespit bilirkişilerinden, komşu ve civar parsellerde lehine kullanıcı şerhi verilenler veya tespit maliklerinden de adresi ve açık kimlik bilgileri ayrıntılı olarak sorulması gerektiği vurgulandığı halde, Mahkemece, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeksizin hüküm kurulması cihetine gidilmiştir. Bu haliyle verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğundan söz edilemez. Öte yandan, davacı Hazine tarafından açılan dava, kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki şerhin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, taşınmaz üzerindeki evin tespit tarihinden önceki tarihte asli müdahil ... tarafından yapıldığı ve kullanılmaya başlandığı, tespit tarihinde halen asli müdahilin kullanımında bulunduğu ve evin ona ait olduğu gerekçesi ile asli müdahil ...'nun davasının kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, taşınmaz üzerinde bulunan evin kime ait olduğu noktasında toplanmaktadır. Şerh sahibi ... hakkında nüfus kayıtları üzerinde ve kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmış ancak taşınmaz başında keşif yapılmadan, bozma sonrası usule aykırı olarak duruşmada dinlenilen tanık ve yerel bilirkişilerin soyut ve yetersiz beyanlarına dayanılarak hüküm kurulmuştur. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece, öncelikle dava konusu 38738 ada 16 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde lehine şerh verilen davalı ... 'in adresinin ve açık kimlik bilgilerinin belirlenmesine çalışılmalı, bu kapsamda önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere, taşınmaza ait kadastro tutanağında adları geçen tespit bilirkişilerinden, komşu ve civar parsellerde lehine kullanıcı şerhi verilenlerden veya tespit maliklerinden de sorulmak suretiyle davalının adresi ve açık kimlik bilgileri ayrıntılı olarak tespit edilmeli, tüm araştırmalara rağmen şerh sahibi davalının kimlik bilgilerinin belirlenememesi halinde ise, 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun hükümleri uyarınca kayyım tayin edilmesi hususunda vesayet makamından talepte bulunulmalı, vesayet makamınca atanacak kayyıma dava dilekçesi tebliğ edilerek yöntemine uygun şekilde taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra mahallinde yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve taraf tanıkları ile fen bilirkişinin katılımıyla keşif yapılarak, çekişmeli taşınmaz üzerindeki evin kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı tereddütsüz olarak belirlenmeli ve sonrasında iddia ve savunma çerçevesinde toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2020 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3222, Karar No: 2012/19151, Tarih: 07.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/3222 E.  ,  2012/19151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/8.maddesi uyarınca sanık hakkında öncelikle gün adli para cezası belirlenmesi ve artırım ve indirimlerin gün para cezası üzerinden yapıldıktan sonra sonuç gün para cezasının bir gün için tayin olunan miktar ile çarpımı ile belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının infaz rejimlerinin farklı olması sebebiyle içtima ettirilemeyecekleri gözetilmeden her iki cezanın içtimaına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.