muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/964, Karar No: 2007/845, Tarih: 21.03.2007

Konunun bir kez de Kabahatler Kanunu yönünden irdelenmesinde ise, anılan kanunun “itiraz yolu” başlıklı 29. maddesinde, “(1) Mahkemenin verdiği son karara karşı, yargı çevresinde yer aldığı Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebilir. Bu itiraz, kararın tebliği tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde yapılır. (2) İtirazla ilgili karar, dosya üzerinden i nceleme yapılarak verilir. (3)

Mahkeme, her bir itirazla ilgili olarak “itirazın kabulüne” veya “itirazın reddine” karar verir…..” hükmü getirilmiştir. Görüldüğü üzere Kabahatler Kanunu'nda da itirazı inceleyecek Ağır Ceza Mahkemesinin “itirazın kabulüne” veya "itirazın reddine," karar verir şeklinde düzenleme getirilmiştir. Ancak itirazın kabulüne karar vermesi halinde itirazın konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği hususunda bir düzenleme yok ise de, itirazı kabul eden ağır ceza mahkemesinin bu yönde hüküm oluşturması gerektiği de kuşkusuzdur. Diğer taraftan aynı maddenin 2. fıkrasındaki “itirazla ilgili karar, dosya üzerinden inceleme yapılarak verilir.” amir hükmü gözetildiğinde, itiraz merciinin delil toplama ve sanığın savunmasını alması gibi yargılamayı gerektiren hususları yerine getirmesi de beklenmemelidir.

Öte yandan, bir ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesince yerine getirilmesi gereken delil toplama ya da sair araştırmanın yapılmasını itiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesinden beklemek, zaten yoğun iş yükü altında bulunan mahkemeyi kendi asıl işlevinden uzaklaştırılmasına, yargı hizmetlerinin aksamasına, ve giderek adalet duygusunun zedelenmesine yol açabilecektir.

Açıklamalar çerçevesinde icra mahkemesinden verilen itiraza tabi kararlara İİK.nun 353/1. maddesi uyarınca itiraz mercii olarak bakan Ağır Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi durumunda itirazın konusu hakkında da bir hüküm kurmak zorundadır. Ancak dosyada toplanması gereken delil, araştırma ya da borçlu sanığın savunmasının alınması veya meşruhatlı duruşma davetiyesi gönderilmesi gibi hususların yerine getirilmesi zorunluluğunun bulunduğu hallerde ise, itirazın kabulü ile birlikte bu noksanlıkların tamamlanmasını özel ihtisas mahkemesi olan icra mahkemesinden talep etmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gözetildiğinde, ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2006 tarih ve 2006/386 müteferrik sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, sair işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9684, Karar No: 2019/481, Tarih: 14.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/9684 E.  ,  2019/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı usulüne uygun 12.07.2018 tarihinde tefhim olunan hükmü, CMUK.nun 310 maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 24.07.2018 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12911, Karar No: 2022/2216, Tarih: 23.02.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/12911 E.  ,  2022/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının şikayet yoluyla icra mahkemesine yaptığı başvuruda, ihaleye konu taşınmazı alacağa mahsuben satın aldığını ileri sürerek, ihale bedelinin tamamının 10 gün içerisinde yatırılmaması sebebiyle İİK'nın 133. maddesi uyarınca ihalenin kaldırılmasına dair 09/05/2012 tarihli icra müdürlüğü kararının iptalini talep ettiği, mahkemece, şikayetin yedi günlük sürede ileri sürülmemesinden reddine karar verildiği, karara karşı alacaklının temyiz yoluna başvurduğu anlaşılmaktadır.

İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden ya da ipotekten başka haciz bulunması halinde, İİK'nın 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılması gerekecektir. Alacaklıların ne miktar hak sahibi olacakları yapılacak sıra cetvelinin kesinleşmesi ile belirlenecektir. Sıra cetveli yapılıp, ihale alıcısı aleyhine fark doğduğunun tespit edilmesi yani alacaklının ihale bedelini yatırmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesi gerekir.

Henüz sıra cetveli yapılmadan ve taşınmaz üzerinde haciz ve ipotekleri bulunan üçüncü kişilerin alacaklarının miktarlarının ne olduğu dahi belirlenmeden, alacaklıdan ihale bedelini yatırmasının istenmesi ve yatırılmaması nedeni ile ihalenin kaldırılmasına karar verilmesi bir hakkın yerine getirilmemesi ile ilgili olup yedi günlük şikayet süresi söz konusu değildir.

İİK’nın 133. maddesinde fesih için bir süre öngörülmemiş ise de, İİK’nın 134.maddesi ile birlikte değerlendirildiğinde yasa koyucunun amacına uygun olarak bir yıllık hak düşürücü sürenin İİK’nın 133. maddesine göre ihalenin feshi istemlerinde de uygulanması gerekir.

Somut olayda; şikayet eden alacaklı-alıcının, ihale konusu taşınmazı alacağa mahsuben aldığı, icra müdürlüğünce ihale bedelini yatırması için 10 gün süre verildiği ve tapu kaydına göre taşınmaz üzerinde haciz ve ipotek bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda yukarıda açıklandığı üzere birden fazla alacaklı bulunduğundan ve ihale bedeli alacakları karşılamadığından İİK'nın 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılması zorunludur.

O halde mahkemece, 09/05/2013 şikayet tarihi itibariyle 24/04/2012 tarihli ihale için 1 yıllık hak düşürücü sürenin sona erdiği nazara alınıp, şikayetin bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru değil ise de, sonuçta şikayetin reddine karar verildiğinden, sonucu doğru mahkeme kararın onanması gerekmiştir.

O halde mahkemece, 09/05/2013 şikayet tarihi itibariyle 24/04/2012 tarihli ihale için 1 yıllık hak düşürücü sürenin sona erdiği nazara alınıp, şikayetin bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru değil ise de, sonuçta şikayetin reddine karar verildiğinden, sonucu doğru mahkeme kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 80,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18701, Karar No: 2014/22150, Tarih: 10.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18701 E.  ,  2014/22150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Germencik Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2013

NUMARASI :Esas no:2011/324 Karar no:2013/39

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı; davalı Halil ile evli olduklarını, eşi Halil'in malik olduğu aile konutu olarak kullanılan taşınmaz üzerine, diğer davalı banka lehine İpotek tesis edildiğini, bu işleme rızası olmadığını ileri sürerek ipoteğin kaldırılmasını istemiş, mahkemece istek kabul edilmiş, karar davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın aile konutu olarak özgülendiği tartışmasızdır. Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince, taşınmaz üzerinde hak sahibi olan eşin tasarrufu, diğer eşin açık rızasına bağlıdır. Bu rıza alınmadan taşınmaz üzerinde hak sahibi olan davalı koca, diğer davalı banka lehine 29.05.2009 tarihinde ipotek tesis ettirmiştir. İpotek tesis tarihinde tapu kütüğünde taşınmazın "aile konutu” olduğuna ilişkin bir şerh bulunmadığına göre, lehine ipotek tesis edilen bankanın kazanımı iyiniyetli olması halinde korunur (TMK md. 1023). Zira, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi ile tapuya güven ilkesine bir istisna getirilmiş değildir. Kanunun iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır. İyiniyetin varlığı asıl olduğuna göre, lehine ipotek tesis edilen bankanın kötüniyetli olduğunu kanıtlama yükümlülüğü bunu iddia edene düşer (TMK md. 6). Dosya içindeki belgelerden, lehine ipotek tesis edilen davalı bankanın kötüniyetli olduğu kanıtlanamamıştır. Şu hale göre, tapuya güven ilkesini esas alan Türk Medeni Kanunu’nun 1023. maddesi koşulları işlem tarafı olan banka lehine gerçekleşmiştir. Öyleyse ipoteğin kaldırılması davasının reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir (H.G.K.’nun 24.04.2013 tarih, 2012/2-1567 Esas. 2013/579 Karar sayılı ilamı).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.10.11.2014(Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin "açık rızası" alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.

Usul ve yasaya uygun olan mahkeme kararının onanması gerektiği görüşündeyiz.

Bu nedenle değerli çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/5170, Karar No: 2023/3632, Tarih: 04.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/5170 E.  ,  2023/3632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/2732 değişik iş sayılı kararı

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle yaralama suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/10/2022 tarihli ve 2022/4527 soruşturma, 2022/2085 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Burhaniye Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/11/2022 tarihli ve 2022/2732 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-10-4655-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58667 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58667 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58667 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, müştekinin Balıkesir ili ... ilçesi ... Mahallesi ... bulvarı üzerinde bulunan ... Evi isimli işletmede pide ve ekmek yapmak için işe girdiği ve fırın bölümünde çalıştığı, olay günü iş yerinde bulunan gaz fırınını yakmak amacıyla fırını açtıktan sonra ateşleme yaparken fırınının içinde biriken gazın alev alması neticesinde kollarınca ve yüzünde yanıklar oluştuğu, her ne kadar müştekinin 03/09/2022 tarihlinde verdiği beyanı ile kimseden şikâyetçi olmadığını belirtmiş ise de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Taksirle Yaralama" başlıklı 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikâyete tabi olmadığı, ayrıca dosyada mevcut Ayvalık Devlet Hastanesince düzenlenen 03/09/2022 tarihli genel adli muayene raporu ile vaka türünün "iş kazası" olarak belirtilerek raporun " Yüzde ve her iki kolda 1. ve 2. derecede yanık mevcut, BTM ile giderilemez, hayati tehlikesi yoktur. Kati rapor plastik cerrahi uzmanınca verilecektir." şeklinde düzenlendiği, her ne kadar 04/09/2022 tarihli tutanak içeriği ile mağdurun Eskişehir iline gittiğinden dolayı Ayvalık ilçesine geri gelmeyeceğini belirtmesi nedeni ile kati raporun alınamadığı belirtilmiş ise de, mağdurun Eskişehir Şehir Hastanesinde ileri tetkik ve tedaviye tabi tutulduğu da anlaşılmakla, Eskişehir Şehir Hastanesinde yapılan tedavisine ilişkin evrakların da temin edildikten sonra kati raporun aldırılmadığı gibi, olaya ilişkin şüphelinin tespit edilerek tarafların kusur oranına yönelik bir raporun da bulunmadığının anlaşılması karşısında, tarafların kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporu alınıp, mağdura ait kati raporun da temin edilmesinden sonra tespit edilecek olan şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Müştekinin Balıkesir ili ... ilçesi ... Mahallesi ...türk bulvarı üzerinde bulunan ... Evi isimli işletmede fırın bölümünde pideci olarak çalıştığı, olay günü iş yerinde bulunan gazlı fırını yakmak amacıyla fırını açtıktan sonra ateşleme yaparken fırının içinde biriken gazın alev alması neticesinde kollarında ve yüzünde yanıklar oluştuğu, her ne kadar müşteki 03.09.2022 tarihinde verdiği beyanı ile kimseden şikâyetçi olmadığını belirtmiş ise de 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Taksirle Yaralama" başlıklı 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikâyete tabi olmadığı, ayrıca dosyada mevcut Ayvalık Devlet Hastanesince düzenlenen 03.09.2022 tarihli genel adli muayene raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, kati raporun plastik cerrahi uzmanınca verileceğinin belirtildiği olaya ilişkin bir şüphelinin tespit edilmediği, tarafların kusur oranına yönelik bir raporun da bulunmadığının anlaşılması karşısında, tarafların kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporu alınıp, mağdura ait kati raporun da temin edilmesinden sonra tespit edilecek olan şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken, belirtilen nedenlerle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Burhaniye Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/11/2022 tarihli ve 2022/2732 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4259, Karar No: 2014/14359, Tarih: 16.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4259 E.  ,  2014/14359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11165, Karar No: 2020/246, Tarih: 09.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/11165 E.  ,  2020/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, cinsel saldırı

HÜKÜM : Cinsel saldırı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 13.12.2019 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2756, Karar No: 2020/453, Tarih: 10.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2017/2756 E.  ,  2020/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALIAR : 1-... vekili Avukat ... 2-...Bankası AŞ vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... Bankası AŞ aleyhine 07/03/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız hacizden kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; tazminat davasının reddine dair verilen 12/06/2014 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız haciz nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalılardan ... Bankası AŞ’nin alacaklısı olduğu Ankara 17. İcra Müdürlüğünün 2007/193 E. sayılı dosyası ile dava dışı ... aleyhine icra takibi başlatıldığını, dava dışı takip borçlusu ile davacının ad, soyad ve baba adlarının benzer olduğunu, Ankara 17. İcra Müdürlüğü memuru tarafından UYAP üzerinden yapılan sorgulama ile Adana ili, Çukurova ilçesi, Karalarbucağı Mahallesi, 7085 ada, 6 parsel, 6 nolu bağımsız bölüm üzerine haciz konulduğunu ve Adana 9. İcra Müdürlüğüne taşınmazda kıymet takdiri yapılması için talimat yazıldığını, taşınmazda yaşayan kiracının huzurunda 15/11/2012 tarihinde keşif yapılarak bilirkişi tarafından kıymet takdiri raporunun alındığını, ancak taşınmazın dava dışı takip borçlusu ...’a ait olmayıp davacı ...’a ait olduğunu, davacı tarafından bu husus öğrenildiğinde Adana 9. İcra Müdürlüğü 2012/255 talimat dosyasına itirazda bulunduğunu ve taşınmaz üzerindeki haczin bu itirazdan sonra kaldırıldığını, davacının taşınmazı üzerine haciz şerhinin konulması ve ardından kıymet takdiri için maliki bulunduğu taşınmaza gelinmesi nedeniyle uğranılan manevi zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Bankası AŞ vekili; Ankara 17. İcra Müdürlüğü’nün 2007/193 E. sayılı dosyası ile dava dışı takip borçlusu ... hakkında takip başlatıldığını, icra müdürlüğünden borçlu ...’a ait olması halinde gayrimenkullere haciz konulmasını talep ettiklerini, takip borçlusu ile davacının isimleri ile baba adlarının aynı olduğunu, gelen tapu cevaplarında yalnızca ad, soyad ve baba adlarının belirtilmesi nedeniyle davacının taşınmazı üzerine sehven haciz konulduğunu, süresi içerisinde satış işlemi için başvurulmadığından takibin yenilenerek ... Tapu Müdürlüğüne bu kez borçlunun TC kimlik numarası bildirilerek müzekkere yazıldığını, ancak Tapu Müdürlüğünce kimlik bilgileri kontrol edilmeden haciz konulduğunu, bankanın iyiniyetli olduğunu, haciz konulan taşınmazın takip borçlusu dışında 3. kişiye ait olduğunu bilebilecek durumda olmadıklarını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; tapu maliki ile takip borçlusunun ad, soyad ve baba adlarının aynı olduğu, görevli memurun yanılmasına sebebiyet verdiği, kıymet takdirinin tapudaki kimlik bilgilerine göre gerçekleştiğini, görevli memurun ihmal kastıyla hareket etmediği ve esasen yanılma dışında kusur atfedilebilecek bir savsaklama ve özensizliğin mevcut olmadığını, hayatın olağan akışına aykırı olmayan yanılma sebebiyle tapu kaydına haciz şerhinin işlendiği, kıymet takdiri için görevlilerin meskene gelişinin salt zarar doğurucu eylem olmadığından, davacının kişilik haklarına saldırı gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava haksız hacizden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı ... AŞ icra dosyası alacaklısı, davalı ... ise haciz ve kıymet takdir işlemlerini yapan icra memurlarının kusuru nedeniyle davalı gösterilmişlerdir. Haksız haciz nedeniyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için icra dosyası alacaklısının ağır kusurunun; yine ...'nın da sorumluluğu için icra memurunun kusurunun bulunması gerekir. Somut olayda; davalı icra dosyası alacaklısı olan İş Bankası AŞ kredi borçlusu dava dışı ...'ın (her ne kadar isim, soy isim ve baba adları davacı ile aynı olsa da) TC kimlik numarası ile sorgu yaparak anılan kişinin taşınmaz bilgilerine ulaşılabileceği halde, bunu yapmayarak ağır kusuru ile borçlusu olmayan davacının taşınmaz bilgilerini verip haciz ve bilahare satışını istemiş; icra memuru ise borçlunun kimlik bilgileri ile karşılaştırma yapmadan davacının taşınmazına haciz ve kıymet taktiri uygulamıştır. Bu haliyle davalılardan TC İş Bankası ağır kusuru ile ... da icra memurunun kusurundan dolayı davacının taşınmazında yapılan fiili kıymet taktiri nedeniyle manevi tazminattan sorumludur. Mahkemece uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken istemin tümden reddi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10521, Karar No: 2010/18483, Tarih: 28.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10521 E.  ,  2010/18483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalılara ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.