muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/110, Karar No: 2023/7644, Tarih: 13.09.2023

Kabule göre de;

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli ve 2015/640 Esas, 2015/939 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4974, Karar No: 2007/6832, Tarih: 28.06.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4974 E.  ,  2007/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 69 ncu maddesine dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile paylaşıma esas bütün paranın davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bedeli paylaşıma konu mal üzerinde kamu alacakları için birden çok haciz konulmuşsa, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 69 ncu maddesi uyarınca, satış bedeli bu hacizlerin tarihlerine göre paylaştırılır. İptali istenen sıra cetvelinde İcra ve İflas Kanunu'na göre konulmuş bulunan önceki hacizlerin düştüğü belirtilmiştir. Bu durumda mahkemece satış tarihi itibariyle çıkartılacak tapu kayıtlarının celbiyle ilk haczin hangi kurum tarafından konulduğu saptanmak ve yukarıdaki ilkeler çerçevesinde varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmek gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, yargılamada kendisini vekille temsil ettiren vergi dairesi lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de kabul şekli itibariyle hatalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 28.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12297, Karar No: 2013/6896, Tarih: 05.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/12297 E.  ,  2013/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davanın yasal dayanağı uyuşmazlık konusu döneme ilişkin olarak yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olup, davalının Kurumun rücu alacağından sorumluluğu ancak kusurlarının varlığı halinde mümkündür.

Davaya konu iş kazasının, sigortalının, önce elde, yorulması üzerine de omuzda taşıdığı anlaşılan benzinin konulduğu pet şişenin kapağını yeterince kapatmayıp, üzerine benzin sızdığı, sigortalının sigara yakmak için çakmağı ateşlemesi ile benzinin alev alıp, vücudundaki yanma sonucu çalışma gücünde kayıp oluştuğu anlaşılmaktadır.

İş müfettişi tarafından düzenlenen raporda; olayın meydana gelmesinde, işverenin %40, kazalının %60 oranında kusurlu olduğu; Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda ise, işveren ve kazalının %50’şer oranında kusurlu oldukları belirtilmiş olup; kusur oran ve aidiyeti bakımından mevcut raporlar arasında çelişki bulunmaktadır.

Mahkemece, somut olaya ilişkin olarak baskın kusurun, kazalıda bulunduğu da gözetilerek, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının meydana geldiği iş kolunda uzman bilirkişiden, raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek biçimde yeni rapor alınıp irdelenmeden, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5255, Karar No: 2021/4319, Tarih: 22.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/5255 E.  ,  2021/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

I-Sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53.maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’un silahlı terör örgütüne üye olma suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin

edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

1-Sanık ... yönünden;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanan, kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK’nın 156. maddesi uyarınca da re’sen müdafii görevlendirilmeyen sanığa, Anayasanın 36 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesinin zorunlu sonucu olarak CMK’nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca müdafii görevlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sorgusu tespit edilip yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanarak CMK 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

2-Sanık ... yönünden;

21.02.2013 günlü ve 2013/85 sayılı iddianame ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasının Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin(TMK 10. madde ile görevli) 2013/99 esasında yargılaması yürütülürken 06.03.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6526 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik üzerine devredilerek Bitlis 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/95 esasına kaydedilen dosyada sanık ... ve müdafiine duruşma gününü bildirir tebligat yapılmadığı, buna ilişkin belgenin dosya kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla; öncelikle sanık ... ve müdafiine usulüne uygun tebligat yapılarak duruşmadan haberdar edilmeleri gerekirken yokluklarında yargılama yapılarak yazılı şekilde karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-Sanık ... yönünden;

3-Sanık ... yönünden;

CMK’nın “Teknik Araçlarla İzleme” başlıklı 140. maddesiyle burada sayılan suçların işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebepleri bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi halinde, şüpheli veya sanığın kamuya açık yerlerdeki faaliyetleri ve işyerinin teknik araçlarla izlenmesi, ses veya görüntü kaydı alınmasının koşullarının saptanarak anılan maddenin 5. fıkrasında yer verilen teknik araçlarla izleme tedbirinin ‘kişinin konutunda’ uygulanamayacağı hükmü karşısında, 08.01.2012 tarihinde aralarında sanığın da bulunduğu iddia edilen kişilerin katıldığı toplantıda ortam dinlemesi suretiyle elde edilen ses kayıtlarının dökümünün yapıldığı tutanak hükme esas alınıp mahkemece sübut delili olarak kabul edilmiş ise de anılan tutanağa göre toplantıya katıldığı değerlendirilen ve sanığın da ses kayıtları tespit edilen kişilerin arasında bulunduğu iddia edilen ortam dinlemesi yapılan toplantı yerinin konut olması ve dinlemenin yapıldığı 08.01.2012 tarihinde sanık hakkında CMK'nın 140. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak teknik araçlarla izleme yapılmasına dair bir karar bulunmaması karşısında, bu tutanağın sanık ...

Balık yönünden hukuka uygun olarak elde edilmiş bir delil olarak kabul edilemeyeceği, ayrıca 5726 sayılı Tanık Koruma Kanununun 9/8. maddesi uyarınca gizli tanıkların beyanlarının tek başına hükme esas alınamayacağı da dikkate alınarak; sanık ...’ın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’in, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar ... ve ... yönünden sair yönleri incelenmeyen, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11553, Karar No: 2021/3990, Tarih: 24.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11553 E.  ,  2021/3990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince terkin yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... Mahallesi ... ada ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve dava konusu taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun terkin yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10776, Karar No: 2014/2578, Tarih: 18.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/10776 E.  ,  2014/2578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şiran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2010/64-2012/118

C.. K.. ile G.. D.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Şiran Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.10.2012 gün ve 64/118 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle davalı adına tespit ve tescil edilen 103 ada parselin tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazı vekil edeninin 1970 yılında satın aldığını ve kadastro tespitininin doğru olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabul, kısmen reddine, dava konusu 103 ada parsel sayılı taşınmazın tamamı 7 pay kabul edilerek, 6/7 hissesine tekabül eden tapusunun iptaline ve bu kısmın 6/7 oranında davacı adına tesciline, taşınmazın 1/6 hissesinin davalıya ait olduğu sübuta erdiğinden, bu kısım yönünden davanın reddine, dava konusu 103 ada parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü tapu kaydında ve kadastro tutanaklarında hatalı olarak 3470,66 metrekare olarak yazılmış ise de, yapılan keşif neticesinde mezkur parselin yüzölçümünün 4612,43 metrekare geldiği anlaşıldığından, taşınmazın tescilinde toplam yüzölçümünün 4612,43 metrekare olarak düzeltilmesine, karar verilmiştir. Hükmün kabule ilişkin bölümü, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yararına zilyetlik yoluyla kazanma koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin önceki hükmün; davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairece 29.03.2010 tarih, 2009/6211 Esas ve 2010/1402 Karar sayılı kararla özet olarak; "...dava konusu 103 ada parselin dayanağı olan 13.08.1971 gün sıra ve 05.08.1970 gün sıra sayılı tapu kayıtları ilk tesis tarihinden itibaren tüm geldi ve gittileriyle birlikte ve ayrıca, bu kayıtların oluşumuna esas olan toprak tevzi belirtme tutanağı, tablendikatif cetveli ve ekleriyle, dava konusu taşınmaza komşu parsellerin kadastro tutanakları, varsa revizyon gören tapu ve vergi kayıtları bulundukları yerlerden eksiksiz getirtilerek dosya arasına konulması gerekir. Ondan sonra, HUMK'nun 258 ve 259.maddeleri uyarınca taraf tanıkları, yerel ve teknik bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, getirtilen komşu dayanak tapu ve vergi kayıtlarının, belirtme tutanak ve ekleriyle birlikte teknik, mahalli bilirkişi ve tanıklar yardımı ile uygulanması, komşu parsellerin dayanağı kayıtların taşınmaz yönünü ne olarak gösterdikleri hususu üzerinde durulması, teknik bilirkişiden yapılan uygulamaların Yargıtay denetimine elverişli şekilde krokisine işaret ettirilmesinin istenilmesi, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, davalıya satışın yapılıp yapılmadığı, zilyetliğin başlangıcı, süreci, sürdürülüş biçimi, davacının taşınmazla ilgisinin bulunup bulunmadığı, temlik ve intikallerin etraflıca duraksamaya yol açmayacak şekilde sorularak belirlenmesi..." yönlerinden bozma sevk edilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulmuştur.

Bozma kararına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Mahkemece bozmaya uyulduğu açıklanarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de bozma çerçevesinde kısmen yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. Şöyleki; dava konusu 103 ada parselin dayanağı olan 13.08.1971 gün sıra ve 05.08.1970 gün sıra sayılı tapu kayıtları ilk tesis tarihinden itibaren tüm geldi ve gittileriyle birlikte getirtildiği halde mahallinde usulüne uygun olarak uygulanmamış, tapu malikleriyle davacının bayii olduğu dosya kapsamından anlaşılan E.. D.. arasındaki illiyet bağı araştırılmamış, dava konusu taşınmazın öncesinde kime ait olduğu, dayanak tapu kayıtları maliklerinin taşınmazdaki zilyetlikleri, intikaller, satış ve devir ile kadastro tespit tarihine kadar zilyetlikle kazanma koşullarının ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-b maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği yeteri kadar araştırılmamıştır.

Hal böyle olunca,Mahkemece yapılacak iş; uyuşmazlığa konu taşınmazın bulunduğu mahalde HMK'nun 288 vd. maddelerine göre yeniden keşif icrasıyla, dava konusu 103 ada parselin dayanağı olan 13.08.1971 gün sıra ve 05.08.1970 gün sıra sayılı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaza uyup uymadığının yerel ve teknik bilirkişiler tarafından kesin olarak belirlenmesi, varsa komşu parsel revizyonu tapu ve vergi kayıtları da uygulanarak dava konusu taşınmazı ne olarak gösterdikleri hususu üzerinde durulması, tüm uygulamaların Yargıtay denetimine elverişli bir şekilde teknik bilirkişi tarafından krokili rapora işaret ettirilmesinin sağlanması, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının HMK'nun 243. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mahalline çağrılmak suretiyle dinlenilmesi, aynı Kanunun 244 ve 259. maddesinin gözönünde tutulması uyuşmazlık konusu taşınmaz üzerinde zilyetliğin ne zaman başladığı, kim tarafından ve ne şekilde sürdürüldüğü, davacıya hangi biçimde intikal ettiği, (miras, satış, bağış, taksim vs.) dava koşulunun bulunup bulunmadığının araştırılması, dayanak tapu kayıtlarının malikleri ile davacının satıcısı olduğu anlaşılan E.. D.. arasında ne gibi bir bağ olduğu hususu üzerinde durulması, dava konusu taşınmaz kadastro çalışmaları öncesinde tapuda kayıtlı bir taşınmaz ise, tapulu taşınmazın zilyetlik yoluyla kazanılamayacağının düşünülmesi, Kanunun açıkça izin verdiği istisnai hallerden olan, TMK'nun 713/2 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13/B-b madde koşullarının davacı yararına oluşup oluşmadığının etraflıca araştırılması, ondan sonra toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekir. Eksik araştırma ve inceleme ile karar verilemez.

Kabule göre de; talep olmadığı halde, ayrı bir dava konusu olan yüzölçümü tashihi davası ile ilgili karar verilerek, çevre parseller ve maliklerine zarar oluşturabilecek şekilde hükmün 1/c bendinde, " ... dava konusu 103 ada parsel sayılı taşınmazın yüzölçümü tapu kaydında ve kadastro tutanaklarında hatalı olarak 3470,66 metrekare olarak yazılmış ise de, yapılan keşif neticesinde mezkur parselin yüzölçümünün 4612,43 metrekare geldiği anlaşıldığından, taşınmazın tescilinde toplam yüzölçümünün 4612,43 metrekare olarak düzeltilmesine..." karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün kabule ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 246,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21480, Karar No: 2010/5932, Tarih: 05.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/21480 E.  ,  2010/5932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/4373, Karar No: 2013/10957, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4373 E.  ,  2013/10957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ulus Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 06.07.2010 gün ve 2010/56 Esas, 2010/61 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 19.08.2013 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, bu hususun mahallinde araştırılıp kesin olarak belirlenmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 64 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca mahkemesince bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3472, Karar No: 2006/6508, Tarih: 30.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/3472 E.  ,  2006/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip, Kadıköy 2. Aile Mahkemesinin boşanma ilamında hükmedilen maddi ve manevi tazminatların tahsili talebine yöneliktir.

Kadıköy 2. Aile Mahkemesinin 4.11.2003 tarih 11-332 sayılı boşanma kararında  maddi manevi tazminat yoksulluk nafakası ve katkı payı alacağına  hükmolunduğu anlaşılmaktadır. Bu kararın daha sonra taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. hukuk Dairesince  2004/6706-9525 sayılı kararı ile katkı payı verilmesine yoksulluk nafakasına hükmolunmasına ilişkin kısımlar yönünden bozulduğu diğer bozma yapılmayan kısımlarla ilgili olarak hükmün onandığı kararda belirtilmiştir.

Aile mahkemesince bozma dikkate alınarak bozulan kısımlarla ilgili hüküm tesis edilmiş bozma dışında kalan boşanma ve tazminatla ilgili bir karar verilmemiştir. Dolayısiyle ilk kararda yer alan boşanma ve tazminatlara ilişkin kısım kesinleşmiş olduğundan bu hususun daha sonraki kararda yer almaması birinci kararın infazını engellemez. Mahkemece dosya içerisinde bulunan sözkonusu ilamlar dikkate alındığında, borçlu şikayetinin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.