muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/942, Karar No: 2011/6303, Tarih: 24.10.2011

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1324, Karar No: 2011/3594, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1324 E.  ,  2011/3594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...’un müteselsil kefaletiyle diğer davalı ...’a taşıt kredisi kullandırıldığını, borcun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalıların haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, alacağın rehinle teminat altına alındığını, yapılan ödemelerin dikkate alınmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, borcun rehinle temin edilmiş olmasından dolayı asıl borçlu ... hakkındaki davanın İİK.un 45/1.maddesi uyarınca reddine, kefil olan diğer davalıya yönelik davanın ise yapılan ödemeler ve bilirkişi raporları doğrultusunda kısmen kabulüne, kabul edilen kısım üzerinden davalının % 40 oranında icra inkar tazminatıyla sorumluluğuna, ödenen kısımların takibe konulmasında davacı bankanın kötüniyetli olduğu gerekçesiyle de davacı bankanın kötüniyet tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 23.06.2010 günlü ilamıyla davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle davalılar vekilinin cevap süresinden sonra kötüniyet tazminatı talep ettiği, davacının da buna karşı çıktığı, iddia ve savunmanın genişletilmesine diğer tarafın muvafakat etmemesi halinde bu talep ıslah edilmemişse dikkate alınmayacağı, davalılar vekilinin kötüniyet tazminatı talebinin isabetsiz olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda yeniden hüküm kurulmuştur.

Mahkemece Dairemiz bozma kararına uyulmuş ise de tefhim edilen kısa kararda bozma kararımız doğrultusunda hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda davacı banka aleyhine kötüniyet tazminatın hükmedilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

Her ne kadar davacı vekilince temyiz dilekçesiyle birlikte aynı tarihte tavzih talebinde bulunulmuş ve mahkemece 09.12.2010 günlü tavzih kararı verilmiş ise de hükmü değiştirecek biçimde tavzih kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan belirtilen tavzih kararının kaldırılması ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

Her ne kadar davacı vekilince temyiz dilekçesiyle birlikte aynı tarihte tavzih talebinde bulunulmuş ve mahkemece 09.12.2010 günlü tavzih kararı verilmiş ise de hükmü değiştirecek biçimde tavzih kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan belirtilen tavzih kararının kaldırılması ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda “davalı ...’un inkar tazminatı isteminin reddine” denildiği halde, gerekçeli kararda “davalı ...’un inkar tazminatı isteminin reddine, davacı bakımından takip tarihi itibariyle yapılan ödemeler mevcut iken ödenen kısmın da içinde bulunduğu miktar üzerinden icra takibinde bulunması kötüniyetli kabul edildiğinden 30.332.81.-TL.üzerinden % 40 icra inkar tazminatının davacıdan tahsili ile davalı ...’a verilmesine” denilmiştir. Bu hal, HUMK.nun 381/2.maddesine aykırılık teşkil ettiğinden, 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle 09.12.201 günlü tavzih kararının kaldırılarak hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3022, Karar No: 2019/2745, Tarih: 08.04.2019

**16. Ceza Dairesi         2019/3022 E.  ,  2019/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

3-..., 4-...,

5-...,

6-...,

7-..., 8-...,

9-...

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt

adına suç işleme, Görevi yaptırmamak için direnme,

2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddelerine

muhalefet etme

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., .... , ..., ..., ....

... ve ... hakkında ayrı

ayrı;

a-TCK’nın 313/3. maddesi yollamasıyla 220/6, 314/2,

220/6 (son cümle), 3713 sayılı Kanunun 5, TCK’nın

53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

b-TCK’nın 265/1, 265/3, 265/4, 3713 sayılı Kanunun

5, TCK’nın 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

c-2911 sayılı Kanunun 32/1, TCK’nın 53, 58/9, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

d-2911 sayılı Kanunun 33/1, TCK’nın 53, 58/9, 63.

maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında

ayrı ayrı; TCK’nın 313/3. maddesi yollamasıyla 220/6,

314/2, 220/6 (son cümle), 3713 sayılı Kanunun 5,

TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanıklar ..., .... ... ile tüm sanıklar müdafileri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

11.11.2012 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in de içerisinde bulunduğu grubun eylemleri sırasında yolu trafiğe kapatmış olmaları nedeniyle anılan sanıklar hakkında TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçundan zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması için işlem yapılması mümkün görülmüştür.

1-)Sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine muhalefet etme, sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2911 sayılı Kanunun 32/1, 33/1 maddelerine muhalefet etme ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanunun 32/1, 33/1 maddelerine muhalefet etme, görevi yaptırmamak için direnme ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-) Sanıklar ... ve ... hakkında 2911 sayılı Kanunun 32/1, 33/1 maddelerine muhalefet etme, görevi yaptırmamak için direnme ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesine muhalefet etme, görevi yaptırmamak için direnme ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, sanıklar ..., ... ve Şemsettin ... haklarında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a-) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Sanık...hakkında...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/662 esas, sanık ... hakkında ...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/124 esas sayılı dosyalarında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılmış davaların bulunduğunun anlaşılması karşısında; silahlı terör örgütüne üye olma suçu temadi eden suçlardan olup...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/662, 2017/124 esas sayılı dosyalarında yargılamaya konu eylemler ile temyize konu davada iddia ve kabul edilen eylemler arasında hukuki veya fiili kesinti bulunup bulunmadığının tespiti bakımından anılan dosyalar celp edilerek öncelikle olaylar arasında hukuki veya fiili kesinti olup olmadığı tespit edildikten sonra mümkün olması halinde dosyaların birleştirilmesi, kesinleşmiş olmaları durumunda ise onaylı örnekleri dosya arasına alındıktan sonra bir bütün halinde değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Sanık ... hakkında 2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesine muhalefet etme, görevi yaptırmamak için direnme, sanıklar ..., ... ve Şemsettin ... haklarında görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'in belirtilen tarihte yapılan izinsiz gösteriye elinde taş ile katıldığına, yine sanıklar ..., ..., ... ve Şemsettin ...'nun da kolluk kuvvetlerine yönelik direndiklerine dair mahkumiyetlerine kuvvetli ve yeterli her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığı halde atılı suçlardan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetilerine karar verilmesi,

c-) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemeye gelince;

c-) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemeye gelince;

11.11.2012 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın da içerisinde bulunduğu grubun eylemleri sırasında yolu trafiğe kapatmış olduklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 3713 sayılı TMK’nın 7/4 maddesinde istisnai olarak sayılan suçlardan olmayan TCK'nın 179. maddesinde düzenlenen "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" suçunu oluşturabileceği, ancak bu suçtan açılmış bir dava bulunmadığı dikkate alınarak; öncelikle kamu davası açılmasına tevessül edilip dava açılması halinde her iki dosya birleştirilerek, açılmamış davada kurulacak hükümlerin kazanılmış hakka konu olamayacağı da nazara alınıp deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hukuki durumun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve .... ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31962, Karar No: 2011/12899, Tarih: 21.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/31962 E.  ,  2011/12899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 443/4.maddesi gereğince; "....aile ve şahsın hukukuna mütedair hükümler katiyet kesbetmedikçe icra olunamaz". Anılan maddede belirtilen hükümler, Medeni Kanunun "Kişiler Hukuku" ve "Aile Hukuku" kitaplarında yer alan konulara ilişkin tüm hükümler olmayıp, kişinin doğrudan şahsı ya da ailevi yapısı ile ilgili hukuki durumunda değişiklik yaratan ilamlar ile bu ilamların fer'i(eki) niteliğindeki hükümlerdir.(Örneğin ad, soyad, yaş tashihi, velayetin nez'i, babalık davası, nesep tashihi, boşanma ve bunun fer'i niteliğindeki hükümler gibi...)

Somut olayda takibin dayanağı olan ilam, Medeni Kanunun 227 ve devamı maddelerine dayalı katkı payı alacağına ilişkin olup, bu nevi ilamlar konu olarak anılan kanunun "Aile Hukuku" kitabında yer alsa da, tarafların şahsı ya da ailevi yapılarına ilişkin hukuki durumlarında bir değişiklik yaratmayan, sonuçları itibariyle ancak tarafların mal varlığını etkileyebilen, boşanma ilamının fer'i niteliğinde olmayıp ondan bağımsız olan edaya ilişkin ilamlardır. Bu nitelikleri itibariyle de katkı payı alacağına ilişkin ilamların, diğer edaya ilişkin ilamlar gibi, kesinleşmeden icraya konulmaları mümkündür. O halde mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11162, Karar No: 2023/2570, Tarih: 18.05.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/11162 E.  ,  2023/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1403 E., 2022/1561 K.

KARAR : Başvurunun kabulüyle kısmen yeniden esas hakkında hüküm

kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/932 E., 2022/336 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüyle hükmün kaldırılarak kısmen yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının erkeği aldattığını, başka bir erkekle karı-koca hayatı yaşadığını ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun)161 ... maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, erkek lehine 200.000,00 TL maddî, 400.000,00 TL manevî tazminata yasal faiz ile birlikte hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı tarafça hukuka aykırı delil toplandığını, bunların hükme esas alınmaması gerektiğini, erkeğin ailesinin tarafların evliliklerine müdahale ettiğini, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine karşı evlilik birlikteliğinden ... sorumluluklarını yerine getirmediklerini, erkeğin sadakatsiz davrandığını, erkeğin ev için yapması gereken giderlerden daha çok şahsi harcamalarına bütçe ayırdığını, ayrıca diğer akrabaları için de evlilik sınırlarını zorlayan masraflarda bulunduğunu ve harcamalar yaptığını, evliliklerinin ilk günlerinden itibaren gerek işi gerek hobilerini gerçekleştirmek amacıyla sık sık yatılı seyahatlere tek başına gittiğini, kadının ise evde tek başını davacı-karşı davalı erkeği beklemek zorunda kaldığını, kadınla ilgilenmediğini, evde olduğu akşamlarda cep telefonu ile sosyalleşme yoluna gittiğini, davacı-karşı davalı erkeğin, kadına mesaj atarak evliliklerine son noktayı koyduğunu, bu mesaj sonrasında kadını üzerindeki eşyalar ile sokağa attığını ileri sürerek 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın lehine 5.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, yine kadın lehine 50.000,00 TL maddî, 200.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-karşı davacı kadının farklı bir erkek ile farklı zamanlarda otelde konakladığı davacı-karşı davalı erkeğin de farklı bir kadın ile bir otelde konakladığının sabit olduğu dosyaya sunulan fotoğrafların da bu hususları desteklediği, dava açıldıktan sonra da olsa boşanma kesinleşene kadar eşlerin sadakat yükümlülüğünün devam ettiği bu haliyle evlilik birliğinde gelinen noktada her iki tarafın da sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği ve otelde başka bir kişi ile konaklayan eşin zina eylemini gerçekleştirdiğinin kabulünün gerektiği yönünde yapılan değerlendirme ile tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu oldukları gerekçesi ile, asıl davanın 4721 sayılı Kanun'un 161 ... maddesi uyarınca, karşı davanın ise aynı kadının 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulüyle tarafların boşanmalarına, tarafların tazminat talepleri ile davalı-karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili; kadının kabul edilen karşı boşanma davası, kusur belirlemesi, kadın tanığının dinlenilmesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi ile tazminat ve nafaka taleplerinin reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili; kadının kabul edilen karşı boşanma davası, kusur belirlemesi, kadın tanığının dinlenilmesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi ile tazminat ve nafaka taleplerinin reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin davasında verilen boşanma kararının istinaf edilmeksizin kesinleştiği, İlk Derece Mahkemesince ön inceleme duruşmasında, tanık ücreti için masraf yatırılması amacıyla kesin süre verilmesine rağmen kadın vekilince tanıklık ücreti geç yatırılmış ise de, İlk Derece Mahkemesince bir sonraki celse erkek tanıklarının dinlenilmelerine, kadın tanıklarının daha sonra dinlenilmesine karar verildiği, kadın vekilinin de celse arasında tanıklık ücretini yatırdığı, böylelikle İlk Derece Mahkemesinin kadının tanığını dinlemesinin usul ve kanuna uygun olduğu, erkeğin sadakatsizlik eyleminin davanın açıldığı tarihten sonra meydana gelmesi nedeniyle bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenmesinin hatalı olduğu, erkeğin eşine ilgisiz davrandığı ve kadına az vakit ayırdığına yönelik vakıaların dosya kapsamında ispatlandığı, böylelikle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kadının ağır, erkeğin ise az kusurlu olduğu, erkek lehine maddî ve manevî tazminat verilmesine ilişkin koşulların oluştuğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı kadının vakıaya yönelik istinaf itirazı ile davacı-karşı davalı erkeğin kusur belirlemesine yönelik istinaf itirazlarının kısmen kabulüyle kadının ağır, erkeğin az kusurlu sayılmalarına, davalı-karşı davalı erkeğin maddî ve manevî tazminata yönelik istinaf itirazlarının kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararının bu yöne ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında karar vermek suretiyle erkek lehine 40.000,00 TL maddî, 60.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, tarafların sair istinaf itirazlarının ise reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri