muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10450, Karar No: 2014/9767, Tarih: 17.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10450 E.  ,  2014/9767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2011/599-2012/635

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı İl Özel İdarenin mülkiyetinde olan dava konusu U.. M.. Çarşı'nın 24.12.2003 tarihinde yanması nedeniyle davacının kiracı olarak bulunduğu işyerinin tamamen yandığını belirterek, zarar bedeli 25.000 TL'nin olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; yangın olayının çarşı binasında kiracı olan dava dışı İbrahim Karateke'nin dükkanından kaynaklandığını, üçüncü kişinin eylemi nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, elektrik tesisatı ve yangın söndürme cihazlarının kullanıma hazır hale getirildiğini beyan etmiş, zamanaşımı def'inde bulunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile 25.000 TL'nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından; davalı İl Özel İdarenin mülkiyetinde olan U.. , M.. Çarşı binasında davacının, davalı idareden işyeri kiraladığı, çarşıda kiracı bulunan dava dışı İbrahim Karateke'nin dükkanında çalışan işçisi M.. B.. 'ın elektriklerin kesilmesi nedeniyle çalıştırdığı küçük jeneratörden sızan benzinin alev alması sonucu yangının meydana geldiği, işhanında kiracı bulunan diğer esnafın dükkanlarının önüne yanıcı (plastik) madde koymaları sonucu yangının hızla büyüyerek bütün binanın yanmasına sebebiyet verdikleri anlaşılmaktadır.

Davacının ve diğer dükkan sahiplerinin müşteki olduğu Ankara 10.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/152 E.sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda davalı İl Özel İdarenin %20, dava dışı esnafın %20, BEDAŞ'ın %20, Belediyenin %20, yangını çıkaran Metin Bostan ve İbrahim Karateke'nin %10'ar kusurlu oldukları açıklanmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı İl Özel İdarenin %30, İ.. K.. 'nin %10, çarşı yönetiminin %20, M.. B.. 'ın %20, Belediyenin %20 kusurlu oldukları ve davacının zararının 25.000 TL olduğu açıklanmıştır.

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada, davalı idarenin yapı maliki ve işletenin sorumluluğu kapsamında yangın nedeniyle uğranılan zararın tamamının tahsili talep edilmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idarenin malik ve işletmeci olduğu taşınmazda, günün teknolojisine uygun olarak merkezi jeneratör yedekleme sistemi ve yangın çıkması halinde devreye otomatik olarak giren yangın kesici tertibatının bulunmaması nedeniyle genelde yanıcı maddelerin satıldığı dükkanların elektriklerinin sık sık kesilmesi sırasında iç mekanda benzinle çalışan küçük jeneratör kullanılması ile 66-67 nolu dükkanda kiracı olan İ.. K.. 'nin işçisi M.. B.. 'ın benzinle çalışan jeneratörü çalıştırmak istediği anda sızan benzinin alev alarak yanması sonucu oluşan zarardan 6098 sayılı TBK.nun 69. (818 sayılı BK.nun 58.) maddesi gereğince kusursuz sorumluluğu bulunmaktadır.

Ayrıca, 6098 sayılı TBK.nun 61. ve 62. (BK.nun 50. ve 51.) maddelerine göre bina maliki ve yöneticisi olan davalı idarenin müteselsil sorumluluk ilkesi gereği ileride diğer sorumlulara rücu etmek kaydıyla zararın tamamından sorumlu olması gerekir.

Ancak, yangının meydana gelmesinde davacının da aralarında bulunduğu esnafın kusuru da bulunduğu anlaşıldığına göre davalı idarenin müteselsilen sorumlu olduğu miktardan esnafın kusurlu olduğu oranda indirim yapılması gerekir.

Bu durumda, mahkemece; bilirkişiden ek rapor alınarak, emsal dosyalardaki kusur oranları ve Ağır Ceza Mahkemesindeki kusur oranları dikkate alınarak davacının da arasında bulunduğu esnafın kusur oranı ve davalı idare ile birlikte diğer sorumluların kusur oranı tespit edildikten sonra, zarar bedelinin tamamından çarşı esnafının kusur oranında indirim yapılarak, geri kalan miktara avans faizi ile karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19644, Karar No: 2015/6773, Tarih: 26.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19644 E.  ,  2015/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Mahkeme karar başlığında ve dava dilekçesinde adlarına davacı olarak yer verilen ... , ..., ... T.C Kimlik numaralı ..., ... ve ... (...) 'ların Av....'a verilmiş vekaletnameleri dosyada bulunmamaktadır. Öncelikle adı geçen davacıların Av. ...'a verilmiş vekaletnamaleri var ise dosyaya konulması, vekaletname bulunamaz ise kararın adı geçenlere 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

2- Mahkemece örneği dosya içine alınan dava dosyasında dayanak yapılan 10.02.1977 tarih 5 sayılı tapu kaydının açıkta pay kalmayacak şekilde tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin oluşumuna esas ilam, kroki ve diğer belgeler ile birlikte Tapu Müdürlüğü'nden,

3- Dava konusu taşınmazlara komşu olan 303 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tespit malikleri ... evlatları ... ve ...'lara ait verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğü'nden,

4- Kadastro Mahkemesi'nin 2013/36 Esas sayılı dava dosya aslının bulunduğu yerden getirtilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8340, Karar No: 2018/14838, Tarih: 03.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8340 E.  ,  2018/14838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; müvekkilinin daha önceleri davalı ... ile gayri resmi evliliğinden dünyaya gelen Fırat'ı sağlık imkanlarından faydalanması amacıyla davalılar Onur ve Meral'in nüfusuna kendi çocuklarıymış gibi kaydettirdiklerini, tarafların çocuklarının ... şeklinde nüfusa tescil edilmesine rağmen davalı ...'nün aynı çocuğu ... şeklinde yeniden nüfusa tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalı ... tarafından oluşturulan mükerrer nüfus kaydının iptali ile çocuğun anne ve baba adının düzeltilerek ... şeklinde müvekkilinin nüfus kaydına tesciline karar verilmesini istemiş; Mahkemece, davanın kabulü ile ... şeklindeki mükerrer nüfus kaydının iptaline,.... -15/06/2009 doğumlu, ...'nın anne adının " Yabangülü" baba adının "Karakuş" olarak düzeltilmesine, Fırat ile gerçek baba olan..... oğlu, ...-30/04/1990 doğumlu, ... ve gerçek anne olan ... kızı, ...-03/09/1991 doğumlu, ... arasında soybağı kurulmasına dair verilen karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; .....T.C. kimlik numaralı 15.06.2009 doğumlu ...'nın ....ve ...'nın evlilik içinde doğan çocuğu olarak 19.06.2009 tarihinde nüfusa tescil edildiği,......T.C. kimlik numaralı 15.05.2009 doğumlu ...'nin ise annesi ...'nin beyanı üzerine kendi bekarlık hanesine 09.05.2011 tarihinde tescil edildiği, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/22 - 2012/422 sayılı davasında sanıklar ..., Keziban Uzda ve ... hakkında çocuğun soybağını değiştirmek suçundan ayrı ayrı onar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 28.01.2013 tarihinde kesinleştiği, taraf beyanlarına göre; gerçek kaydın ...'ye ait kayıt olduğu anlaşıldığından, ... kaydının iptaline karar verilmesi gerekirken, ...'ye ait gerçek kaydın iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.07.2018 tarihinde oybirliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4123, Karar No: 2014/10475, Tarih: 04.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4123 E.  ,  2014/10475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/107-2013/94

Taraflar arasında görülen davada Denizli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.11.2013 tarih ve 2013/107-2013/94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı bankaya devrinden önce Yurtbank A Ş. Denizli Şubesi'ne yatırdığı mevdutanın banka çalışanların yönlendirmesi ile Off S.. hesabına aktarıldığını, bundan sonra Y.. A.Ş. yönetimine 21.12.1999 tarihinde BDDK tarafından el konulduğunu, Y.. A.Ş. yöneticileri ve hakim ortakları hakkından açılan ceza davasında, mudilerini dolandırdıklarının ve paranın Off S.. hesabına hiç gönderilmediğinin belirlendiğini, davalı bankanın ödenmeyen mevduattan sorumlu olduğunu ileri sürerek 3.257,00 TL'nin paranın yatırıldığı 10.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı TMSF yönünden açılan davada idari yargının görevli olduğunu, TMSF'ye husumet yöneltilemeyeceğini, mahkemenin yetkili olmadığını, zamanaşımı ve hakdüşürücü sürelerin dolduğunu savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Fer'i müdahil vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı Y.. A.Ş'nin Denizli Şubesi'ne 10.12.1999 tarihinde 3.257,00 TL yatırdığı, daha sonra bu paranın Y.. S.. Off Shore Bank Ltd. Şti. hesabına aktarılmış gibi gösterildiği, İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nce verilen ve kesinleşen karara göre, Y.. A.Ş'nin bir kısım yöneticilerinin Y.. A.Ş. aracılığıyla O. S.. hesabı açtıran kişileri bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırdıkları ve bu suretle topladıkları paraları B.. Holding A.Ş. bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktardıkları, O.S.. Bankası'nın paravan bir şirket olarak kurdurulduğunun anlaşıldığı, bu şekilde Y.. A.Ş'nin söz konusu yöneticileri tarafından davacı ve onun durumundaki diğer Off Shore hesabı açtıranların iradelerinin fesada uğratıldığının açıkça ortaya konulduğu, Y.. A.Ş.

yönetimine, 22/12/1999 tarihinde BDDK tarafından el konulmuş olup, bankanın yönetimi TMSF'ye devredildiği, takiben banka S.. A.Ş. ile birleştirilip, TMSF ile O.. A.Ş. arasında imzalanan 09/08/2001 tarihli hisse devir sözleşmesi kapsamında, O.. A.Ş. ile S.. Bank A.Ş. birleştirildiği, hisse devri sözleşmesine göre de, devir tarihinden önceki dönemlere ilişkin sorumluluğun TMSF'ye ait olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.257,00 TL'nin 10/12/1999 tarihinden, itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalının sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 321'inci maddelerinden kaynaklanmasına ve davacının parasını O.. S.. Bankası'ndan tahsil etme olanağı kalmadığının anlaşıldığından itibaren zamanaşımı süresinin başlayacak olmasına göre, davalı İ.. Bank A.Ş. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, somut olayda davacı alacağının esasen fona devredilen Y.. A.Ş'nin işleminden kaynaklanması karşısında 5411 sayılı Bankalar Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca mahkemece, davalı bankanın harçtan muaf olduğu nazara alınmadan yazılı şekilde başvurma harcı, peşin harç ve vekalet harcından sorumlu tutulmasına imkan verecek şekilde harçların yargılama giderlerinin içerisine dahil edilerek davalı bankadan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle davalı I.. A.. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı TMSF vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava dilekçesinden açıkça anlaşılacağı üzere, davada (1) nolu davalı olarak Y.. A.Ş. gösterilmiş, TMSF'de Y.. A.Ş'ye izafeten, payları devralan olduğu için dava dilekçesinde yer almıştır. Davada, TMSF'ye davalı olarak husumet tahmil edilmeyip, temsilci sıfatıyla davada yer almıştır. (1) nolu davalı olarak gösterilen Y.. A.Ş'nin de, diğer davalı İ.. Bank A.Ş. ile birleşmek suretiyle tüzel kişiliği sona ermiştir. Bu itibarla, mahkemece, açıklanan hususlar nazara alınmadan, hükmedilen tutarın TMSF'den de tahsiline imkan verecek şekilde yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı TMSF yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir

4-Bozma sebep ve şekline göre davalı TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

4-Bozma sebep ve şekline göre davalı TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İ.. Bank A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İng Bank A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı İ.. Bank A.Ş. yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı TMSF yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Ing Bank A.Ş'ye iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11450, Karar No: 2019/22812, Tarih: 19.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/11450 E.  ,  2019/22812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı T.C. Sağlık Bakanlığı'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Genel bütçeye dahil olan davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’nın Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’na harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkartılarak yerine;

“ 3-Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’na harç yükletilmesine yer olmadığına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,“ bentlerinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8141, Karar No: 2012/10604, Tarih: 20.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/8141 E.  ,  2012/10604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müessir fiil suçundan sanık ...'un, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 456/4,457/1,59/2.maddeleri uyarınca 543 yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Alanya 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 15.09.2008 tarihli ve 2008/130-551 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 13.02.2012 tarih ve 2011/2290-8721 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.02.2012 tarih ve 2012/53780 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Gerekçeli kararın başlık bölümünde suç tarihinin 06.05.2005 yerine 06.05.2006 olarak yazılmasının yazım hatasından kaynaklandığı ve mahallinde mahkemesince düzeltilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın eylemi yönünden 765 sayılı türk Ceza kanununun 456/4,457/1,59/2.maddelerinin uygulanmasının daha lehe olacağı kabul edilerek, anılan madde gereğince seçimlik cezalardan para cezasının asgari haddinden karar verilmek suretiyle temel ceza 543 yeni Türk Lirası adli para cezası olarak belirlenmiş ise de, para cezasının seçimi halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2,86/3-e,62/1.maddelerinin sanık lehine olacağının dikkate alınmamasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kararın gerekçe ve hüküm kısmında asgari hadden cezalandırma yoluna gidildiğinin belirtilmesi karşısında,suçun işlendiği 06.05.2005 tarihi itibariyle 5560 sayılı Kanunun henüz yürürlüğe girmediğinden ,para cezasının seçimi durumunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52/2.maddesi uyarınca beş ... adli para cezası üzerinden hüküm kurulması gerekmektedir. Bu nedenle;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen hususlar yerinde görüldüğünden, Alanya 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 15.09.2008 tarih ve 2008/130-551 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK'nun 86/2.maddesi gereğince takdiren 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,aynı kanunun 86/3-e.maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 7 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına,

anılan kanunun 62/1.maddesi gereğince cezası 1/6 oranında indirilerek 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından hesaplanarak toplam 100 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına; infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/11159, Karar No: 2014/13691, Tarih: 17.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11159 E.  ,  2014/13691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi ile ... 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sunulan temizlik hizmeti sözleşmesi uyarınca personelin prim borcunun %5'lik kısmının hazine tarafından karşılanması gerekirken şirket hakedişlerinden yapıldığı iddiasıyla yapılan kesintinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, davalının tacir olmadığı ve davanın mutlak ticari dava niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davacının tacir olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmıştır. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.

Somut olayda, hizmet temini (alım) sözleşmesi uyarınca kesilen primlerin davalıdan iadesinin talep edildiği anlaşılmış olup, davacının ve davalının tacir olduğu ve uyuşmazlığın tarafların ticari işletmesinden kaynaklandığı anlaşıldığından, ticari dava niteliğinde bulunan uyuşmazlığın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21.ve 22. maddeleri gereğince ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,17.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11254, Karar No: 2010/10897, Tarih: 26.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/11254 E.  ,  2010/10897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 01/09/2008 gününde verilen dilekçe ile yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 25/06/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/10/2010 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalılar adlarına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ... tarafından yazılarak yayınlanmış olan “Ergenekon’un Çöküşü-2” isimli kitapta davalı yazarın bizzat gördüğünü belirttiği istihbarat raporlarına dayanılarak, yasa dışı toplantılara katıldığının ve bu toplantılarda yasa dışı eylem kararları alındığının ileri sürüldüğünü, iddiaların gerçek dışı olduğunu bildirerek kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, basın özgürlüğü çerçevesinde kamuoyunu bilgilendirmek amacıyla yayın yapıldığını, gerçek olan raporlara dayanan bilgilere yer verildiğini, davacının terör örgütüne üye olmak suçundan dolayı tutuklu olduğunu ve Ergenekon davası ile ilintisi düşünüldüğünde bu örgüt tarafından yapıldığı düşünülen bir takım olaylara yer verilen kitabın, olayın verildiği andaki beliriş biçimine uygun olduğunu ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacı hakkında ... Cumhuriyet Savcılığı'nın 2008/827 Hazırlık sayılı soruşturmasının bulunması nedeniyle haberin görünür gerçeğe uygun olduğu kabul edilerek istemin reddine karar verilmiştir.