muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9965, Karar No: 2023/9053, Tarih: 02.10.2023

Mahkemece, davacının hizmet tespiti talebinin reddine dair ilk kararın davacı tarafından temyiz edilmediği dikkate alınarak, bozmadan sonra verilen kararda, davacının 46 günlük hizmet süresinin tespitine karar verilmesi davalılar lehine oluşan usuli kazanılmış hak yönünden değerlendirilmeli; olayın, işkazası olarak kabul edilebilmesi için; olaya maruz kalan kişinin 506 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi anlamında sigortalı olması ve olayın, 506 sayılı Kanun'un 11/A maddesinde sayılı ve sınırlı olarak belirtilen hal ve durumlardan birinde meydana gelmesi, bu iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunlu olduğundan, mahkemece yapılacak araştırma ile hizmet akdi kapsamında çalışma ve iş kazası sabit görülürse 1 günlük hizmetin tespitine karar verilmelidir.

Öte yandan, hizmet tespiti ve iş kazası tespitine yönelik davanın, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesine göre sigortalıyı fiilen çalıştıran işveren/işverenlere yöneltilmesi gerekmektedir. Mahkemece davacının işvereninin ... İnşaat San.Tic.ltd.Şti olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de; ... Asfalt Fab.AŞ ile ... Yapı Taah.Eğt.Tic.Ltd.Şti arasında imzalanan ihale sözleşmesine istinaden yüklenici ... Ltd. Sti'nin 10.07.2008 tarihinde Meslek Lisesi içinde asfaltlama çalışması yapacağının belirtilmesi nedeniyle davalılar arasındaki hukuki ilişki tam olarak ortaya konulmadan, asıl ve alt işverenlik durumu araştırılmadan karar verilmesi hatalı bulunmuştur. Mahkemece davalılar arasında yapılan sözleşmeler getirtilmeli, kazanın meydana geldiği okul bahçesi asfaltlama işine ilişkin olarak ilgili dönemde hangi işveren adına işyeri tescili yapıldığı araştırılmalı, işyeri dönem bordroları celbedilmeli ve bordro tanıkları tespit edilerek dinlenmeli, gerçek işveren belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5362, Karar No: 2016/15805, Tarih: 10.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5362 E.  ,  2016/15805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan F.. B.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama kavaklık niteliğindeki taşınmazların zeminine kavak gelirine göre, üzerinde bulunan yapıya ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava ile ilgisi bulunmayan 10675254448 T.C. Kimlik numaralı S.. D..' in gerekçeli karar başlığında davalı olarak gösterilmesi,

2)Dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen K.. K.., Sebahat (Sebahattin) Kibaroğlu, E.. B.., S.. K.., H.. K.., C.. K.., Y.. K.., M.. K.., A.. Ö.., H.. K.., E.. K.., F.. Ş.., D.. K.., A.. B.., Y.. B.. ve H.. B.. dosyada mevcut tapu kaydı ve veraset ilamlarına göre hak sahibi olmadıkları halde, haklarında açılan davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli karar başlığının davalılar bölümünden (12-S.. D..- 10675254448) isminin çıkartılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak, (Davalılar K.. K.., Sebahat (Sebahattin) Kibaroğlu, E.. B.., S.. K.., H.. K.., C.. K.., Y.. K.., M.. K.., A.. Ö.., H.. K.., E.. K.., F.. Ş.., D.. K.., A.. B.., Y.. B.. ve H.. B..'ın hak sahibi olmadıkları anlaşıldığından, bu davalılar yönünden açılan davanın husumetten reddine,) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare ile davalılardan F.. B.. vd. peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/294, Karar No: 2008/7426, Tarih: 03.07.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/294 E.  ,  2008/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık adi yazılı şekilde yapılmış taşınmaz satış vaadi sözleşmesi nedeniyle verilen paranın iadesi isteminden kaynaklanmakta olup, taşınmazın mesken niteliğinde bulunmasına ve davalının sıfatına göre hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 03.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/852, Karar No: 2023/3894, Tarih: 20.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/852 E.  ,  2023/3894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/253 Esas, 2021/2052 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/482 E., 2018/301 K.

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, orijinal adı "HUMAN PIN CODE THE SACRED MATHS IN YOUR BIRTH DATE" olan, Ülkemizde de "İNSANIN PİN KODU DOĞUM TARİHİNİZİN KUTSAL MATEMATİĞİ" adıyla yayımlanan kitabın yazarı olduğunu, söz konusu kitabın ilk baskısının 2002 yılında Güney Afrika Cumhuriyeti'nde yayımlandığını, 2005 ve 2012 yıllarında da Türkiye' de yayımlandığını, yine müvekkilinin dava dışı...'ı Türkiye'deki seminerler için yetkilendirdiğini, davalının bu seminerlere katılarak müvekkili ... tarafından bulunan ve geliştirilen ve "İNSANIN PİN KODU " adlı eserinde yazdığı bir dizi matematik formülü ve bu formülün yorumlanabilmesi için bilgi sahibi olduğunu ve eğitim aldığını, yapılan sözleşme ile davalının patent ve telif hakkı almayacağını taahhüt ettiğini, ancak bilahare Türk Patent ve Marka Kurumu'na (TPMK) başvuruda bulunarak 2015 96541 numaralı "pinkod" ve 2015 107751 numaralı "İnsanın Pin Kodu" markalarını 41 inci sınıfta eğitim ve öğretim hizmetleri için tescil ettirdiğini, marka tescillerinin kötü niyetli olduğunu, müvekkilinin bu ibareler üzerinde hak sahibi olduğunu, ayrıca "PİNKOD" ibaresinin 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesi uyarınca tescil edilemeyeceğinden dolayı hükümsüzlüğüne, marka sicilinden terkinine, karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili davalının kötü niyetli olmadığını, seminerleri yapan dava dışı...'ın, davacıyı temsil kabiliyetine ilişkin herhangi bir belgenin dosyaya sunulmadığını, her ne kadar müvekkili davalı, patent ve telif haklarına ilişkin taahhütte bulunmuşsa da markaya ilişkin herhangi bir beyanın söz konusu sözleşmede yer almadığını, "PİNKOD" ibaresinin jenerik bir ibare olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili davalının kötü niyetli olmadığını, seminerleri yapan dava dışı...'ın, davacıyı temsil kabiliyetine ilişkin herhangi bir belgenin dosyaya sunulmadığını, her ne kadar müvekkili davalı, patent ve telif haklarına ilişkin taahhütte bulunmuşsa da markaya ilişkin herhangi bir beyanın söz konusu sözleşmede yer almadığını, "PİNKOD" ibaresinin jenerik bir ibare olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının "İnsanın Pin Kodu, Doğum Tarihinizin Kutsal Matematiği" isimli eseri nedeniyle "İnsanın Pin Kodu" ibaresi üzerinde fikri mülkiyet hakkı sahibi olduğu, davalının bu eserle bağlantılı olarak katıldığı eğitim semineri sonrasında "İnsanın Pin Kodu" markasını ve bu marka ile seri marka imajı yaratacak şekilde "PİNKOD" markasını kendi adına tescil ettirdiği, bu tescillerin kötüniyetli olduğu, bu nedenle "İnsanın Pin Kodu" markası için 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca, "PİNKOD" markası içinse 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hükümsüzlük koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2015/107751 numaralı "İnsanın Pin Kodu" ve 2015/96541 numaralı "Pinkod" markalarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İnsanın Pinkodu isimli 2015/107751 başvuru no.lu markanın, 28.12.2015 tarihinde başvurusunun yapılarak, 14.10.2016 tarihinde tescil edilerek, 30.11.2016 tarihli bültende yayınlandığını, Pinkod isimli 2015/96541 başvuru no.lu markanın 25.11.2015 tarihinde başvurusunun yapıldığını, 16.08.2016 tarihinde tescil edilerek, 30.09.2016 tarihli bültende yayınlandığını, 6769 sayılı Kanun'un 10.01

.lu markanın, 28.12.2015 tarihinde başvurusunun yapılarak, 14.10.2016 tarihinde tescil edilerek, 30.11.2016 tarihli bültende yayınlandığını, Pinkod isimli 2015/96541 başvuru no.lu markanın 25.11.2015 tarihinde başvurusunun yapıldığını, 16.08.2016 tarihinde tescil edilerek, 30.09.2016 tarihli bültende yayınlandığını, 6769 sayılı Kanun'un 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe girdiğini, başvuru tarihinde geçerli olan markanın yeni yayınlanan mevzuat ile geriye dönük olarak hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin mümkün olmadığını, davalı markalarının başvuru süreçlerinde itiraz edilmediğini, davacının bu güne kadar marka başvurusu yapmadığını, “İnsanın Pinkodu” ibareli tercüme eserin telif hakkının 41 inci sınıf içerisinde sadece davacı taraf açısından kitap, dergi yayınlarının basıma hazır hale getirilmesi gibi hizmetlerle sınırlandırılabileceğini, bu sınıftaki diğer hizmetler yönünden sınırlandırılmaya tabi tutulamayacağını, davacı tarafın, “İnsanın Pin Kodu” ibareli bir eseri olduğu ve müvekkilinin markasının ihlal teşkil ettiği ileri sürülmüşse de, davacı tarafın, salt bir kitap ismi nedeni ile marka hakkının hükümsüzlüğünü istemesinin mümkün olmadığını, korunması gereken üstün bir hakkının bulunmadığını, davacı tarafın sahip olduğu eserin tam adının “İnsanın Pin Kodu Doğum Tarihinizin Kutsal Matematiği” olduğunu, markadan çok sayıda fazla ibare içerdiğini, mahkemenin salt hatalı bilirkişi raporundaki beyan ve tespitleri dikkate aldığını, müvekkilinin 2014 yılındaki seminerden sonra bilgi sahibi olarak markayı tescil ettirdiğinden kötüniyetli olduğuna dair gerekçenin yerinde olmadığını, kitabın Güney Afrika'da 2002, Türkiye'de 2005 ve 2012 yıllarında yayınlandığının ifade edildiğini, müvekkilinin çok daha önce Pinkodu hakkında bilgi sahibi olduğunu, Seminere Katılım Sözleşmesi başlıklı belgede dahi, “İnsanın Pin Kodu” ve “Pinkodtr” markasının tescil edilmesinin yasaklanmadığını ve müvekkilince herhangi bir taahhütte de bulunulmadığını, müvekkiline dava dışı kişi tarafından imzalatılan belgede münhasıran yasaklanan hususun davacıya ait olduğunu belirttiği İnsanın Pin Kodu ile ilgili bilgilerden ve bir dizi matematik formülünden ibaret olduğunu, kaldı ki sözleşmenin B-2 maddesinde yasaklanan hususların münhasıran olmak üzere, bir dizi matematik formülünün ve İnsanın Pin Kodu Sistemi’nin isminin aynen ya da değiştirilerek patent alınmayacağını; telif alınmayacağını, ticari amaçla kullanılmayacağını, kazanç elde edilmeyeceğini ve benzeri taahhütlerde bulunulduğunu, müvekkilinin Pinkodu ve İnsanın Pinkodu gibi kavram ve terimleri söz konusu seminer dolayısıyla öğrenerek tescil başvurusu yaptığına dair iddianın ispatlanamadığını, raporda 6769 sayılı Kanun'un 5 inci madde ve 6 ncı maddesinin altıncı fıkrasının uygulanamayacağı ileri sürülürken diğer yandan 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin dokuzuncu fıkrasındaki kötü niyetli tescil olduğuna kanaat getirilmesinin çelişkili olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça "İnsanın Pin Kodu 639" isimli kitabın ve "İnsanın Pin Kodu Doğum Tarihinizin Kutsal Matematiği” isimli kitabın kapak fotoğrafının, dosyaya sunulduğu, Kültür Bakanlığından cevap yazısından davacıya ait İnsanın Pin Kodu isimli kitabın ilk olarak 2005 tarihinde daha sonra 2012 tarihinde Türkiye'de yayımlandığı, davalının "HUMAN PINCODE SYSTEM", İnsanın Pin Kodu Sistemi Seminerine Katılım Sözleşmesi imzaladığı, sözleşme içeriğinden seminerde davacı tarafından bulunan ve geliştirilen birtakım matematik formülü ile bu formülün yorumlanması için eğitim verileceğinin açıklandığı, sözleşme B-2 maddesinde "...bu sistemde öğretilen bilgileri ve seminerlerde eğitimi verilen matematik formülünü ve İnsanın Pin Kodu Sistemi'nin ismini aynen yada değiştirerek patent almayacağını, telif almayacağını, ticari amaçla kullanmayacağını..." taahhüt ettiği, sözleşmenin 13.09.2014 tarihli olduğu, "İnsanın Pin Kodu" ibaresinin davacıya ait kitabın ismi olup, eser adı üzerinde 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserli Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 83 üncü maddesi kapsamında hak sahibi olduğu, davalı markalarının tescil tarihinde yürürlükte olan 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin beşinci fıkrasında "Tescil için başvurusu yapılmış markanın, başkasına ait kişi ismi, fotoğrafı, telif hakkı veya herhangi bir sınai mülkiyet hakkını kapsaması halinde, hak sahibinin itirazı üzerine tescil başvurusu reddedilir." hükmünün düzenlendiği, tescil başvurusunda kötü niyetin varlığının başlı başına hükümsüzlük nedeni olduğu, ancak; kötü niyetin varlığı her somut olayın özellikleri ve hükümsüzlüğü istenen marka ya da markaların tescil başvurularının yapıldığı tarihteki hukuki durumu dikkate alınmak suretiyle değerlendirilmesi gerektiği, güvenin kötüye kullanılması suretiyle marka tescili de kötüniyetli tescil kapsamında değerlendirilebileceğinden, davalı tarafça "İNSANIN PİN KODU" markasının ve "PİN KODU" markasının 41 inci sınıfta tescilinin kötüniyetli olduğundan davalı markalarının hükümsüzlüğüne karar verilmesi yerinde olduğu ve markaların tescil tarihinde yürürlükte olan 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin beşinci fıkrası ve davalının başvuru tarihinde kötü niyetli olması nedeniyle hükümsüzlük kararı verilmesi gerekirken, tescil tarihinden sonra yürürlüğe giren 6769 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması yerinde değilse de, bu husus sonuca etkili görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markanın hükümsüzlük istemine ilişkin olup, hükümsüzlük koşullarının olup olmadığı hususları uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin beşinci fıkrası, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesi ve 6 ncı maddesinin altıncı ve dokuzuncu fıkraları, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 83 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/20541, Karar No: 2024/631, Tarih: 18.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/20541 E.  ,  2024/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/544 E., 2021/482 K.

DAVA TARİHİ : 10.03.2017

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü/Taraf Vekillerinin İstinaf Başvurusunun

Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/70 E., 2020/95 K.

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı ...'a ...Hastanesi'nde gerekli teşhis ve tedavinin uygulanmaması sebebiyle hayatını kaybettiğini, müteveffanın yakınları tarafından Milli Savunma Bakanlığı aleyhine açılan davada Askeri Yüksek İdare Mahkemesi 2. Daire Başkanlığı'nın 2016/68 esas ve 2016/1148 karar sayılı dosyası ile tazminata hükmedildiğini ve yakınlarına 473.373,93 TL ödeme yapıldığını, dava dışı ...'un tedavisinde davalı doktorun tedaviye geç başlaması ve akciğerinde yer alan kitlenin yanlış olarak ölçülmesi nedeniyle Askeri Yüksek İdare Mahkemesi 2. Daire Başkanlığı'nın 2016/68 esas sayılı dosyasında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı öğretim üyeleri tarafından hazırlanan 09.02.2015 tarihli tıbbi bilirkişi raporu ile kusurlu olduğunun belirlendiğini ve davalı doktorun görevini yerine getirirken kusurlu davranarak idareyi tazminat ödemek zorunda bıraktığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 473.373,93 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının dava konusu tedavi nedeniyle hiçbir kusur yada ihmalinin bulunmadığını,... Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Radyoloji Uzmanı olarak görev yapmakta iken ve mecburi hizmetini tamamlamış olmasına rağmen... İl Sağlık Müdürlüğünün gayri hukuki görevlendirme yazısı ile ...Hastanesine geçici görevlendirildiğini, o tarih itibariyle ...Hastanesinde bulunan tomografi cihazının da geri kalmış bir makine olup, 2 dedektörlü olarak tabir edilen ve 50 yıl önceki teknolojiye sahip bir cihaz olduğunu, dava konusu ölüm olayı ile davalının eylemi arasında nedensellik bağının bulunmadığını ve hastanın ölümü nedeniyle müvekkili doktora kusur atfedilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının ...Hastanesinde radyoloji uzmanı olarak çalıştığı dönemde, müteveffanın periyodik muayenesi esnasında çekilen akciğer grafisinde hatalı raporlamada bulunması nedeniyle hastanın tedavisine geç başlanılması ve sonucunda hastanın vefat etmesi nedeniyle hasta yakınları tarafından davacı ... aleyhine idari yargıda açılan davanın kabulle sonuçlandığı ve idare mahkemesi kararına istinaden Ankara 26. İcra Müdürlüğünün 2016/16996 Esas sayılı dosyasında yapılan ilamlı icra takibi ile davacı kurum tarafından hasta yakınlarına 473.373,930 TL tutarında ödeme yapıldığı, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'ndan alınan 22.12.2017 tarihli raporda, davalı hekimin kusurlu olduğu ancak zamanında teşhis konulup tedaviye başlanılması halinde de hastalığın akıbetinin değişmeyeceği yönünde mütalaada bulunulduğu, rapora itiraz edilmesi üzerine İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim üyelerinden oluşan heyetten alınan 01.02.2020 tarihli raporda, hizmetin ve organizasyonun sürekli ve etkin hizmet verecek şekilde işler tutulması gerekliliği ilkesi gereği sağlık hizmetinde gecikmeye ve hataya sebebiyet vermesi nedeniyle kuruma % 75 oranında, yanlış ölçüm nedeniyle tedavinin gecikmesine mahal vermesi nedeniyle hekime %25 oranında kusur yüklenebileceği yönünde görüş bildirildiği ve davalıya ancak kusuru oranında rücu edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 118.343,48 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Askeri Yüksek İdare Mahkemesi 2. Daire Başkanlığının 2016/68 esas sayılı dosyasında Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi öğretim üyeleri tarafından hazırlanan raporda davalı doktor tarafından yanlış tedavi ve teşhis uygulandığı, cerrahi müdahale şansının olduğu, bunun yapılması halinde hastanın daha fazla yaşama şansının olabileceği, tedavi ve tetkiklere 3,5 ay geç başlandığı, kitlenin yanlış ölçülmesinin hatalı olduğu ve bu hatalı işlemleri gerçekleştirenin davalı doktor olduğunun belirlendiğini, İlk Derece Mahkemesince davalının % 25 oranında, davacı kurumun ise % 75 oranında kusurlu olduğu yönündeki hükme esas alınan raporun hatalı olduğunu, bu raporu kabul etmediklerini, gerçek oranlama ve tespitler içermediğini, hekimlerin görevlerini yaparken her hal ve şartta özen ve dikkat yükümlülükleri bulunduğunu, eksik inceleme ve hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesis edildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.