muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4070, Karar No: 2018/12717, Tarih: 12.12.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/4070 E.  ,  2018/12717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve ......lananın ......si davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı borçlu aleyhine 01/01/2013 başlangıç tarihli ...... .........sinden kaynaklanan ...... alacağından dolayı ...... istemli olarak ......... 3.İcra Müdürlüğünün 2014/1856 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, icra talebine davalının itirazının haksız olduğunu, ...... .........sinin yapılmasının akabinde ......lanan taşınmazın davalı ......cıya teslim edildiğini ve 2013 yılı ...... alacağının ödendiğini, taşınmazın ifrazının 16/....../2013 tarihinde yapıldığının tapu kaydı ile sabit olduğunu, 2013 yılı için ...... borcunu ödeyen ......cının, bir sonraki ...... dönemi olan 2014 yılına ait ...... borcu için yaptığı itirazların dinlenemeyeceğini belirterek davalının itirazının iptaline, taşınmazdan ......sine, takibe konu alacağın faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; taşınmazın kendisine teslim edilmediğini, ilk yıl ...... bedelini iyi niyetli olarak peşin ödediğini, ifraz işleminin 16 ...... 2013 tarihinde bitirildiğini ancak ifraz edilen taşınmazın tapusunun 3 ...... olarak kendisine 1 ...... 2013 tarihinde teslim edildiğini, 12 ...... 2014 tarihinde ise yerin teslimi için muhtar ve aza ile birlikte gidildiği halde taşınmazın işgal altında olması nedeniyle kendisine teslim edilmediğini, ......... şartlarına göre yapılacak işletme için alınacak ruhsat hususunda davacı tarafın kendisine yardımcı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacı tarafın herhangi bir işlem yapmayıp mecuru davalıya tam ve eksiksiz olarak teslim etmemesi nedeniyle ......cının ...... borcunun doğmayacağı, bu itibarla ......cının temerrüde düştüğünün de kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı tarafın herhangi bir işlem yapmayıp mecuru davalıya tam ve eksiksiz olarak teslim etmemesi nedeniyle ......cının ...... borcunun doğmayacağı, bu itibarla ......cının temerrüde düştüğünün de kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe konu edilen ve hükme esas alınan 01/01/2013 tanzim tarihli ...... .........si konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. ......... ile; ......lanan alanın ifrazdan sonra belirlenecek ...... ve yüzölçümlü alan olduğu, ......... süresinin ......... tarihinden itibaren 15 yıl olduğu, yıllık ...... bedelinin 8.500,00 TL olup bu bedelin ilk iki yıl için geçerli olacağı, yine .........nin özel şartlar 4. maddesinde; ......lananın ......... tarihinden itibaren ......cıya teslim edileceği ve teslimden itibaren en az bir yıl içerisinde ......cının ......lanan alanı faaliyete geçirmekle yükümlü olduğu kararlaştırılmıştır. Davacı işbu .........ye dayanarak ...... istemli olarak 20.05.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile; 2014 yılı ...... bedeli olan 8.500,00 TL ...... alacağının faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Ödeme emri davalıya 04.06.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı borçlu ise aynı tarihli itiraz dilekçesi ile ve yargılama sırasındaki beyanlarında, borcu olmadığını, taşınmazın kendisine teslim edilmediğini, ayrıca ......lanan yer içerisinde bir kısım yerlerin üçüncü kişilerce işgal altında olduğunu belirtmiştir. Kural olarak ...... ilişkisinin kurulmasıyla ......lananın teslim edildiği kabul edilir. Aksinin ispatı ise davalı ......cıdadır.

Somut olayda; ......lanan, ‘ifrazdan sonra belirlenecek ...... ve yüzölçümlü alan’ olarak belirlenmiş olup davalıya bu haliyle teslim edilmiştir. Nitekim .........nin 4. maddesinde de ......lananın ......... tarihinden itibaren ......cıya teslim edildiği açıkça belirtilmiştir. ...... .........sinin tam iki taraflı .........lerden olduğunda kuşku yoktur. .........den dönme yetkisi sürekli bir ......... ilişkisi niteliği taşıyan ...... .........lerinde ifa sürecine geçilene dek söz konusu olabilir. Buna karşılık ifa sürecinde ortaya çıkan bozuklukta ......cı artık .........den dönmek yerine ancak .........yi ileriye dönük fesh edebilir. ......lananın teslim alınmasından ve kullanılmaya başlanılmasından sonra ortaya çıkan bozukluklardan dolayı fesih dönmenin tersine geriye değil ileriye etkili olur. ......ya verenin yükümlülüklerini yerine getirmemesi ve ......lananın sonradan ayıplı hale gelmesi halinde sorumluluk TBK’nun 305 ve 306. maddelerinde düzenlenmiştir. ......lananın teslim edildikten sonra ayıplı hale gelmesi halinde ......cının ......lananda sonradan meydana gelen ayıbın giderilmesini istemesi, ayıbın giderilmemesi halinde ...... .........sini feshetmesi veya ...... bedelinden indirim isteme hakkı vardır. Davalı ......cı, ...... ilişkisine karşı çıkmamış, ......ya verenin edimlerini yerine getirmediğinden dolayı .........yi feshetmemiş aksine ilk yıl ...... bedelini peşin ödeyerek ...... ilişkisinin kurulduğunu ve halen devam etmekte olduğunu teyit etmiştir. Yani ......... feshedilmeyip halen ayaktadır. ......... ayakta olduğuna göre ......cı ......ya verenin edimlerini yerine getirmediğinden bahisle ...... bedelini ödemeden kaçınamaz. O halde Mahkemece; .........nin 4.maddesinin buna göre değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince hükmün teliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5033, Karar No: 2011/12533, Tarih: 06.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5033 E.  ,  2011/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/373, Karar No: 2020/3730, Tarih: 14.07.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/373 E.  ,  2020/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...' in adına kayıtlı ... parsel sayılı taşınmazını oğlu ...'nin eşi olan davalı ...'ye tapuda satış göstermek suretiyle devrettiğini, yapılan bu devir işleminin mirastan mal kaçırmak amaçlı ve muvaazalı olduğunu, satış işlemlerinin yapıldığı tarihte ve öncesinde mirasbırakan ...'nün bu taşınmazları satmasını gerektirecek acil ve yüklü bir para ihtiyacı olmadığını, davalı ...' nin ev hanımı olduğunu, ticari bir faliyette de bulunmadığı göz önüne aldığında bu miktardaki dava konusu taşınmazı alabilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davaya konu işlemlerde muvazaa olmadığını, satış işleminin bizzat davacıların rızası ve bilgisi dahilinde mirasbırakanın sağlığında ve sonrasında tüm mirasçılara yapılan devirlerden olduğunu, bu devirler içinde davacılara da satış yoluyla devri yapılan mirasbırakana ait hisseler bulunduğunu, davanın kötüniyetli olarak açıldığını ve hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muris muvazaası iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine ilişkin verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusu, ... Bölge Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 05.10.2017 tarihli ilamı ile, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 14.07.2020 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat gelmedi. Temyiz edilen davalı vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.01.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 2.540.00. TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 23.00 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 14/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26246, Karar No: 2013/4935, Tarih: 12.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26246 E.  ,  2013/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında ... ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınır- dan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Adli gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 7 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 5 günün 4 güne indirilmesi, hükme adli gün para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrildiği ibaresinin ilavesi ile TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 100 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4518, Karar No: 2011/6908, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4518 E.  ,  2011/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama stemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14417, Karar No: 2023/1245, Tarih: 22.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14417 E.  ,  2023/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 tarihli, 2013/447 Esas ve 2014/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Yaralama sonucu ölüme sebebiyet verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.04.2014 tarihli, 2013/447 Esas ve 2014/113 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 23.01.2017 tarihli ve 2015/4301 Esas, 2017/70 Karar sayılı kararı ile eylemin taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2017 tarihli ve 2017/91 Esas 2017/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası aracılığıyla 85 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.09.2021 tarihli ve 2021/832 Esas 2021/968 Karar sayılı kararı ile yapılan ihbar üzerine dosya Yerel Mahkemece yeniden ele alınmıştır.