muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4982, Karar No: 2022/13642, Tarih: 21.12.2022

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1. Hükmün yeterli gerekçe içermediğine,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirilmesinin hatalı yapıldığına,

4. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

B. Sanığın temyiz sebepleri;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin istihbari bilgi üzerine, hakkında Niğde Sulh Ceza Hakimliğince 05/02/2019 tarih ve 2019/541 değişik iş sayı ile 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi uyarınca iletişimin tespitine karar verilen sanık ...'un, 09/02/2019 tarihinde, hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçundan ayrıca soruşturma yürütülen tanık ... ile yaptıkları şüpheli telefon görüşmeleri sonrasında buluşacakları anlaşılarak, fiziki takibe başlandığı, takip sırasında iş yerinden çıkan tanık ...'ın yaya olarak buluşma yeri olarak kararlaştırdıkları ... Oto Lastik isimli iş yeri önünde kendisini beklemekte olan sanık ...’un yanına gittiği, kısa bir süre konuştuktan sonra, ...'ın miktarı mesafeden dolayı tam olarak tespit edilemeyen parayı sanığa verdikten sonra ayrıldıkları, kesintisiz takip edilen ve kendisine ait iş yerine gireceği esnada yakalanan tanık ...'ın, üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda, arama yapılmaksızın alüminyum folyoya sarılı daralı 0,39 gram eroini teslim ettiği; tanığın, soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında istikrarlı şekilde "Ele geçen maddeyi sanık ...'un kendisine karşılıksız olarak verdiğini; fiziki takip sırasında, ...'a, daha önce yanında çalışması nedeniyle 100 TL borcunu ödediğini, telefon görüşmelerinde

üstü kapalı olarak uyuşturucu maddeden bahsettiklerini," belirttiği; sanık ...'un ise aşamalarda alınan savunmalarında, suçlamaları inkar ederek, "...'da ele geçen eroin ile ilgisinin olmadığını, telefon görüşmelerinin uyuşturucu maddeye ilişkin olmadığını, ...'ın lastik tamiri için olay günü kendisine 30 TL para verdiğini," beyan ettiği görülmekle; sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu; fiziki takip tutanağında para alışverişinin açıkça görüldüğü, tanık ...'ın aşamalardaki beyanları da dikkate alındığında, sanığın, tanık ...'a eroin temin ettiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak, taksitlendirilmesine karar verilen adli para cezasına ilişkin; hüküm fıkrasına, "ödenmeyen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceğinin," şeklindeki ibare eklenmek suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak, taksitlendirilmesine karar verilen adli para cezasına ilişkin; hüküm fıkrasına, "ödenmeyen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceğinin," şeklindeki ibare eklenmek suretiyle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin istihbari bilgi üzerine, hakkında Niğde Sulh Ceza Hakimliğince 05/02/2019 tarih ve 2019/541 değişik iş sayı ile 5271 sayılı Kanun'un 135 inci maddesi uyarınca iletişimin tespitine karar verilen sanık ...'un, 09/02/2019 tarihinde şüpheli telefon görüşmeleri yaptığı anlaşılan tanık ... ile, aynı tarihli fiziki takip tutanağının içeriğine göre buluştukları ve tanık ...'ın, sanığa para verdikten sonra sanıktan ayrıldığı, kesintisiz takip sırasında kendisine ait iş yerine girerken durdurulup, üzerinde suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda, arama yapılmaksızın bir paket halinde daralı 0,39 gram eroini kolluk görevlilerine teslim ettiği, bu haliyle uyuşturucu maddenin hukuka uygun şekilde ele geçirildiği; duruşmada tanık sıfatıyla dinlenen tutanak mümzileri ... ve ... 'nın fiziki takip tutanağının içeriğine uygun beyanda bulundukları; tanık ...'ın da aşamalarda istikrarlı şekilde "Ele geçen uyuşturucu maddeyi olay günü buluştuğu sanıktan temin ettiğini, " beyan ettiği, olay öncesi ve yakalama sonrasına ilişkin iletişimin tespiti tutanaklarının içerikleri de dikkate alındığında, eylemin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu, mahkemenin temel cezanın belirlenmesinde ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; gerekçeli kararların başlık kısımlarında suç tarihlerinin hatalı gösterilmesi ve hak yoksunluklarına karar verilirken 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe

giren 7242 sayılı Kanun'la TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişikliğinin gözetilmemesi eleştiri nedeni yapılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle;

Suç tarihinin, "09/02/2019" yerine; bölge adliye mahkemesinin gerekçeli karar başlığında "05/02/2019" olarak; ilk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığında ise "09/02/2019-22/04/2019" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihinin, "09/02/2019" yerine; bölge adliye mahkemesinin gerekçeli karar başlığında "05/02/2019" olarak; ilk derece mahkemesinin gerekçeli karar başlığında ise "09/02/2019-22/04/2019" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21/01/2022 tarihli ve 2021/1079 Esas, 2022/92 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21/12/2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9843, Karar No: 2015/6296, Tarih: 14.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/9843 E.  ,  2015/6296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/09/2012 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulune dair verilen 01/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Kanun'un 1. maddesine göre genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyelere yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar o Yasa'da yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13971, Karar No: 2011/19523, Tarih: 30.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13971 E.  ,  2011/19523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2693, Karar No: 2010/12761, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2693 E.  ,  2010/12761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ve bir kısım davalı vekili yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz defterine kaydedilmeyen ve harcı da yatırılmayan temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde, tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/889, Karar No: 2018/4647, Tarih: 26.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/889 E.  ,  2018/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs (sanıklar ...,...,..,)

HÜKÜM : Sanıklar ...,...,..., ile ...,'nin nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs eylemleri kasten yaralama kabul edilerek bu suç ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, sanık ...'ın ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 23.12.2014 tarihli celseye ait duruşma tutanağında üye hakim ...'in (....) ve 16.06.2015-16.12.2015 günlü duruşma tutanaklarında ise zabıt katibinin ıslak imzaları ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzalarının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksiklikleri usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7396, Karar No: 2019/7642, Tarih: 10.12.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/7396 E.  ,  2019/7642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, meslek hastalığı sonucu maluliyetten doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 57.900,59 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 10/12/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... geldi. Davalılar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle davaya konu olayda davalıların tazminatlardan sorumluluğunun gerek olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunun 50.maddesi, gerekse de karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 61.maddesi gereğince müteselsil sorumluluğa dayalı olması karşısında, mahkemece “davalılardan alınarak” ibaresinden anlaşılması gerekenin “davalılardan müştereken müteselsilen alınarak” anlaşılması gerektiğinden, bu husus bozma sebebi yapılmayarak, temyiz kapsam ve nedenlerine göre davalılar vekilinin tüm, davacı mirasçıları vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının 21/09/2007 tarihinde tespit edilen meslek hastalığından sürekli iş göremezliğe uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesine ilişkindir.Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davacı lehine 12.900,59 TL maddi tazminatın 21/09/2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, yine davacı lehine 45.000,00 TL manevi tazminatın 25/12/2013 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 117/2.maddesine göre meslek hastalığına uğramak nedeniyle tazminat alacağı haksız fiile dayalı olup, faiz başlangıcı tazminatı doğuran zararlandırıcı olayın tespit edildiği tarihtir.Bu açıklamalar ışığında somut olayda davacının başvurma harcını yatırmak suretiyle ıslah ile talepte bulunduğu manevi tazminat alacağı için de maddi tazminat alacağında olduğu gibi zararın gerçekleştiğinin anlaşıldığı meslek hastalığı tespit tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken; hatalı değerlendirme ile ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece, yukarıda belirtilen maddi ve hukuksal olgular gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı mirasçıları vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda yapılan açıklama gereğince; Hüküm fıkrasının 1 nolu fıkrasının 2. paragrafının silinerek yerine “Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 45.000,00 TL'nin 21/09/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmak suretiyle, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davacılar yararına takdir edilen 2.037,00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine,

10/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24258, Karar No: 2014/19612, Tarih: 25.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/24258 E.  ,  2014/19612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi ile ... 52. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, maddi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi, uyuşmazlığın deniz hukukunu ilgilendirdiğini belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

... 52. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davanın 6762 sayılı TTK.nin 4. kitabında yer alan deniz hukukuna ilişkin uyuşmazlıklardan olmadığı ve eser sözleşmesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

6102 sayılı TTK.’nun görev hususunu düzenleyen 5/2. maddesinde “Bir yerde ticaret davalarına bakan birden çok asliye ticaret mahkemesi varsa, iş durumunun gerekli kıldığı yerlerde Hâkimler ve Savcılar ... Kurulunca, asliye ticaret mahkemelerinden biri veya birkaçı münhasıran bu Kanundan ve diğer kanunlardan doğan deniz ticaretine ve deniz sigortalarına ilişkin hukuk davalarına bakmakla görevlendirilebilir.” hükmü getirilmiştir.

TTK.’na eklenen metinden de anlaşılacağı gibi, TTK.’nun 5. kitabında yer alan 931 ilâ 1400. maddeleri arasında düzenlenen uyuşmazlıkların deniz hukukuna ilişkin olduğu ve Denizcilik İhtisas Mahkemesinde, yahut bu davalara bakmakla görevli asliye mahkemelerinde görülmesi gerektiği hususu tartışmasızdır.

Somut olayda, davacıya ait teknenin bakım ve onarımı için davalı ile sözleşme yapıldığı, sözleşme bedelinin ödenmesine rağmen davalının sözleşme edimini eksik ve hatalı ifa ettiğini belirterek bu nedenle uğranılan zararın tazmini talep edilmiştir. Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesi hükümlerine tabi olup, TTK.’nun beşinci kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanması olanağının bulunmamasına göre, uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13170, Karar No: 2010/14106, Tarih: 13.09.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/13170 E.  ,  2010/14106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava 5.000 TL ve karşı dava dlekçesinde 2.100 TL maddi-manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte karşı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın 1.075 TL üzerinden kısmen kabulü ve karşı davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı ve k.davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Mahkemece, karşı davanın esastan reddine ilişkin 29.09.2009 günlü karar karşı davacılar tarafından temyiz edilmediğinden kesinleşmiş olmakla karşı dava hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına hüküm kurulması gerekirken, kesinleşmiş dava hakkında yeniden red hükmü kurulması doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438.maddesi uyarınca karşı davaya ilişkin karar bölümünün düzeltilerek onanması yönünde mahkeme kararının hüküm fıkrasının sekizinci satırının tümüyle silinerek yerine "... karşı davanın reddine ilişkin 29.09.2009 günlü karar temyiz edilmeden kesinleştiğinden karşı dava hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına..." sözcüklerinin yazılması suretiyle karşı davaya ilişkin karar bölümünün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Asıl davaya ilişkin temyiz istemine gelince;

Uyuşmazlığa konu tazminat miktarı 1.430 TL’yi geçmemektedir.

HUMK.’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427.maddesi uyarınca bu gibi kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından, 1.6.1990 gün ve 1989/3 E-1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

Yukarda açıklanan nedenlerle; asıl davaya ilişkin temyiz isteminin reddine, karşı davaya ilişkin karar bölümünün düzeltilerek ONANMASINA, 13.09.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4957, Karar No: 2017/5175, Tarih: 31.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/4957 E.  ,  2017/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Ceza Muhakemesinin amacı; sosyal düzenin korunması ile kişilerin hak ve özgürlüklerine saygı arasında bir denge kurulması suretiyle hukuken geçerli kanıtlarla hiçbir duraksamaya yer vermeden maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasıdır.

Ceza Muhakemesi hukukumuz ''delil serbestliği'' ilkesini benimsemiş, delilleri değerlendirmede de hakime tam bir serbestlik tanınmıştır. Delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplanması zorunludur.

Delillerin bir ya da bir kaçının hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmesi hukuka uygun yöntemle elde edilen diğer delillerin yok sayılmasını gerektirecek midir?

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde sunulan kanıtların kabul edilebilir olup olmadığına karar verme usulünü gösteren ve hangi kanıtların kabul edilebilir olduğunu, hangilerinin kabul edilemez olduğunu belirleyen bir kural olmadığı gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de “ İç hukukta yeterli hukuki temeli bulunmadan veya hukuka aykırı vasıtalar kullanılarak elde edilmiş materyallerin yargılamada kanıt olarak kullanılması kural olarak, başvurucuya gerekli usulü güvencelerin sağlanmış olması ve materyelin baskı, zorlama ve tuzak gibi yargılamayı lekeleyebilecek nitelikli ve kaynaklı olmaması şartıyla, sözleşmenin 6. maddesinin (1) numaralı fıkrasındaki adil yargılanma standartlarına aykırılık oluşturmaz ” ( Chalkley/ Birleşik Krallık [kk] B.No: 6383/100, 26.09.2002)

Bir delilin, diğer yan delillerle desteklenmemiş olması, mutlak suretle adil yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturmaz. Mahkemece hükme esas alınan bir delilin çok kuvvetli olması ve güvenilirliği konusunda herhangi bir risk bulunmaması, destekleyici delillere olan ihtiyacın yoğunluğunu azaltır. Buna karşılık gücü ve güvenilirliği konusunda birtakım şüpheler bulunan bir delilin, suçun sübutu konusunda ulaşılan vicdani kanaat bakımından belirleyici olması halinde, bu durum hakkaniyete uygun yargılanma hakkı bakımından sorun oluşturabilir ” (Güllüzar Erman, B. No: 2012/542 04.11.2014) şeklinde kararlar vermiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. madde 1. fıkra (b) bendinde ''mahkumiyet hükmünün gerekçesinde dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen deliller ayrıca ve açıkça'' gösterilir denilmek suretiyle hukuka uygun yöntemlerle elde edilen diğer delillerin geçerliliğini koruyacağı benimsenmiştir.