muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13414, Karar No: 2022/490, Tarih: 17.01.2022

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda davacıya ait hizmet döküm cetveline göre davacı, davalı şirketin ...’deki otelinde 01.05.1999-31.10.2007 tarihleri arasında mevsimlik işçi olarak çalışmış, 31.10.2007 tarihinde bu otelden ayrılarak dava dışı ... firmasında, ...’da 01.02.2008-01.08.2012 tarihleri arasında çalışmıştır. Davalı işveren tarafından sunulan 06.11.2007 tarihli belgeye göre, davacı 31.10.2007 tarihinde davalı işyerindeki görevinden ayrılmış, dava dışı firmada, davalı şirketteki her türlü yasal hakları ile birlikte göreve başlayarak, 01.02.2008-01.08.2012 tarihleri arasında çalışmıştır. Eldeki dava, davacının 31.10.2007 tarihine kadar çalıştığı davalı ... Turizm Yatırımları Ve İşletmeciliği Aş’ne karşı açılmış ve tüm çalışma dönemi dava konusu yapılmıştır. Mahkemece de davacının tüm çalışma döneminden davalı şirketin sorumlu olduğunun kabulü ile karar verilmiştir.

Yargılama aşamasında dinlenen taraf tanıkları; ... Holding bünyesinde birlikte çalıştıklarını, bu iki otelin aynı firmaya bağlı olduğunu, yurtdışında ...’da (yani ... ayağında) davacının çalıştığı otelin ... Holding’e bağlı olduğunu beyan etmişlerdir.

Yukarıdaki ilke kararı, delil durumu ve davacı işçinin de imzası bulunan 06.11.2007 tarihli davalı işverence sunulan belgeye göre; davalı şirket ... Turizm Yatırımları Ve İşletmeciliği Aş ile dava dışı ... firması arasında işyeri devri olduğu anlaşıldığından, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerekirken, İlk Derece Mahkemesince iş yeri devri olduğu kabul edilip ardından tüm alacaklardan davalı şirketin sorumlu tutulması ve hatta Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı şirket ile dava dışı firma arasında organik bağ bulunduğunun anlaşıldığı şeklinde karar gerekçesi değiştirilerek, davalının istinaf itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı şirket ile dava dışı firma arasında organik bağ bulunmayıp, işyeri devri gerçekleştiğinden, dava konusu yapılan talepler yönünden 4857 sayılı İş Kanunu’nun 6. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.01.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19463, Karar No: 2016/8357, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19463 E.  ,  2016/8357 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/206-2015/230

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmaza değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalılara ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalılardan İ.. Ç.. ve K.. B.. payı üzerindeki takyidatların bu paydaşlar yönünden hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Davalılardan İ.. Ç.. ve K.. B.. payı üzerindeki takyidatların bu paydaşlar yönünden hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15836, Karar No: 2017/12295, Tarih: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15836 E.  ,  2017/12295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki .... Mahallesi 619 ada 18 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12588, Karar No: 2019/13189, Tarih: 09.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/12588 E.  ,  2019/13189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-Sanığın savunmasında olay günü kızını hastaneye götürdüğünü, burada kendileri ile ilgilenilmemesi nedeniyle sinirlendiğini, refakatinde hasta küçük çocuk bulunmasına rağmen olaya müdahale eden güvenlik görevlisi olan mağdurun, kendisini zor durumda bırakacak şekilde uğraştığını ve iteklediğini beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmadığı, 6545 sayılı Yasanın 72. maddesiyle CMK'nın 231/8. maddesine değişiklik getiren ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına bir kez karar verileceğine ilişkin düzenlemenin, sanığın sabıkasında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşme tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe girmesi ve sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi dikkate alındığında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılmadan, "sanığın denetim süresi içinde yeniden kasıtlı suç işlediği anlaşılmakla sanığın suç işleme konusundaki eğilimi nedeniyle yeniden suç işlemeyeceğine kanaat getirilemediğinden" şeklindeki yetersiz ve yerinde görülmeyen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7199, Karar No: 2018/19235, Tarih: 25.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7199 E.  ,  2018/19235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın mahkeme tarafından kendisine atanan müdafiden haberinin olmaması nedeniyle öğrenme üzerine verdiği 06.10.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Erciyes Üniversitesi Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığının 24/12/2013 tarihli raporunda sanığın mevcut hastalığının TCK'nun 32/1.maddesi kapsamında değerlendirilebileceğinin belirtilmesine rağmen, kovuşturma evresinde Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden aldırılan 07/02/2014 tarihli raporda mevcut hastalığının TCK'nun 32/2. maddesi kapsamında değerlendirilebileceğinin belirtildiğinin ve raporlar arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın suç tarihinde işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğinin çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/380, Karar No: 2020/1325, Tarih: 16.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/380 E.  ,  2020/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

... ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; TCK'nin 81, 35, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası (2 kez).

2- Sanık ... hakkında;

... ve ...'ı kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan; TCK'nin 81, 35, 39, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası (2 kez).

TÜRK MİLLETİ ADINA

A) Sanık ... müdafiinin yasal süresinden sonra yaptığı ve ceza miktarı itibariyle de yerinde olmayan duruşmalı inceleme talebinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

B) Mağdur ...’in, göğüs sağ boşluğuna nafiz, pnömotoraksa ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olan yaralanmasının niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, sanıklar hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nin 35. maddesinin uygulanması sırasında makul bir ceza yerine alt sınıra yakın 10 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik cezalar tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

C) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, mağdurlar ... ve Güven’i kasten öldürmeye teşebbüs suçları ile sanık ...’un, mağdurlar ... ve ...’i kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suç vasfına, haksız tahrike, sanık ... müdafiinin; meşru savunmaya, suç vasfına, haksız tahrike, katılan ... vekilinin, sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm ile sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1- Sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm ile sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdur ...’in göğüs bölgesinden, kalbe nafiz, kalbin apeks sol ventrikülünde yaralanmaya ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı olayda; mağdurda oluşan yaralanmanın niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, sanıklar hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar ceza öngören TCK.nin 35. maddesinin uygulanması sırasında makul bir ceza yerine yazılı biçimde alt sınıra yakın 10 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik cezalar tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 16/06/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67322, Karar No: 2013/10986, Tarih: 12.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67322 E.  ,  2013/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların, Alev çeyiz isimli işyerinde satış elemanı olarak çalıştıkları, sanıklar ..., ... ve ...'in müşteki ...'a Akdağmadeni’nde bir mağaza açacaklarını, çekiliş yaptıklarını, mağazanın açılışı için hediye dağıttıklarını söyleyip tencere takımı ve fırın verdikleri ve toplamda 400 TL tuttuğunu söyleyerek taksitlendirip ödeme planını imzalattıkları müştekinin 240 TL'lik 6 taksidi ödediği geriye 160 TL borcu kaldığı, sanıklar ... ve ...'in müşteki ...'a çekiliş yaptırarak mikrodalga fırın kazandığını yanında elektrikli süpürge de vereceklerini söyleyerek 400 TL'lik senet imzalattıkları ve 50 TL alarak tencere takımı,elektrikli ocak verdikleri, ancak elektrikli süpürgeyi vermedikleri daha sonra 400 TL lik bir ihtarname gönderdikleri müştekinin bu parayı ödeyerek senedi geri aldığı, sanıklar ... ve ...'ın müşteki ...'a Akdağmadeni’ne gıda ve dayanıklı tüketime dair büyük bir mağaza açacaklarını, reklam için dolaştıklarını, emeklilere çekiliş yaptıklarını, çekilişte kartın boş çıkması durumunda herhangi bir şey talep etmeyeceklerini, ancak çekilişin genelde dolu olup emeklilerin kendi reklamlarını yapmalarını istediklerini söyleyip kart çektirdikleri, çekilen kartta fırın yazdığı, mağazamızdan bu malzemenin çıkışını yapmamız gerekiyor diyerek bir belge imzalatıp 10 TL aldıkları, ve elektrikli mini fırın ile çelik tencere takımı verdikleri ve çelik tencere de bizim hediyemiz, Mağazamızın reklamını yapacaksın diyerek ayrıldıkları ve ayrılırken 400 TL borcunuz var, aylık 10-20 TL ödersiniz diyerek uzaklaştıkları daha sonra 400 TL borcu olduğunu ve bunu ödemesi gerektiğini belirten ihtarname gönderdikleri, müştekininde 400 TL'yi ödediği, sanıklar ... ve ...'in müşteki ...'e mağaza açacaklarını çekilişe katılacaklara mağazadaki alışverişlerde %20 indirim yapacaklarını söyleyip çekiliş yaptırdıkları ve mikrodalga fırın ile tencere takımı verip 100 TL alarak geri kalan 300 TL'yi aylık 50 TL takside bağladıklarını söyleyerek senet imzalattıkları daha sonra müştekinin 300 TL'yi ödeyip senedi geri aldığı anlaşılmakla sanıkların atılı dolandırıcılık suçlarını işlediklerine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece gerekçe bölümünde, "sanıkların eylemlerini birlikte gerçekleştirmeleri sebebiyle 5237 sayılı TCK 37/1 maddesi delaletiyle takdiren alt sınırdan ayrılarak teşdit uygulanmasına", şeklinde ayrıntılı değerlendirme yapıldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mahkemece gerekçe bölümünde, "sanıkların eylemlerini birlikte gerçekleştirmeleri sebebiyle 5237 sayılı TCK 37/1 maddesi delaletiyle takdiren alt sınırdan ayrılarak teşdit uygulanmasına", şeklinde ayrıntılı değerlendirme yapıldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sanıklar müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11672, Karar No: 2010/14112, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11672 E.  ,  2010/14112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 21.09.2004 gününde verilen dilekçe ile ve karşı davada hasılat kira sözleşmesine dayalı tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın ve karşı davanın kısmen kabul - kısmen reddine dair verilen 24.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, davalının mirasbırakanı .... ile 335 sayılı parseldeki fındık bahçesi ve evin işletilmesi konusunda sözlü ve süresiz bir kira sözleşmesi bulunduğunu, kiralayanın ölümünden sonra davalının sözleşme üzerinde muaraza yarattığını, hatta tahliye hususunda dava açtığını ancak reddedildiğini, 2004 yılında da fiili olarak kiralanana sokulmadıklarını, bu nedenle 2004 yılı için 6.357,90 TL ürün gelirinden mahrum kaldıklarını, kiralananda faydalı ve zaruri masraflar yaptıklarını, bunun tutarının da 2.399,50 TL olduğunu ileri sürerek bunların davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş; karşı davasında ise davacıların bahçe ve evde 5.646,35 TL zarara neden olduklarını, bu miktarın davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl dava kısmen kabul edilmiş, bilirkişinin bulduğu mahrum kalınan ürün zararı 3.703,00 TL ile 1.214,00 TL iyileştirme giderinin davalı ve karşı davacıdan tahsiline, fazla isteğin reddine, karşı davanın da kısmen kabulü ile kırılan camlar dolayısıyla uğranılan 119,00 TL’nin davacı-karşı davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Davacı-karşı davalılar hükmü katılma yoluyla temyiz etmişler ise de, on günlük temyiz süresini geçirdiklerinden, davacı- karşı davalıların temyiz istemlerinin süre yönünden reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacının temyiz itirazlarına gelince;

a)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ve karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

b)Davacılar ile davalı mirasbırakanı arasında sözlü bir zirai ürün kirası sözleşmesi bulunduğu, özellikle taraflar arasında görülen ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen aynı yer sulh hukuk mahkemesinin 2004/78 esasında kayıtlı dava dosyası ile sabittir.

Davacı-karşı davalılar, öncelikle davalı ve karşı davacının fiili engellemesi sebebiyle elde edemedikleri 2004 yılına ait mahrum kalınan ürün bedelini talep etmiştir. Dosya kapsamında yer alan tanık sözlerinden, davacı- karşı davalıların kiralanandan fiilen 2004 yılının şubat aylarında çıkartıldıkları anlaşılmaktadır.

Davacı-karşı davalılar, öncelikle davalı ve karşı davacının fiili engellemesi sebebiyle elde edemedikleri 2004 yılına ait mahrum kalınan ürün bedelini talep etmiştir. Dosya kapsamında yer alan tanık sözlerinden, davacı- karşı davalıların kiralanandan fiilen 2004 yılının şubat aylarında çıkartıldıkları anlaşılmaktadır.

Zirai ürün kiralarında uygulanması gereken BK m.294 f.1 hükmü uyarınca “zirai bir gayrimenkulün kiracısı, akdin feshi zamanında henüz devşirilmemiş semereler üzerinde bir hak iddia edemez”. Buna göre, davacıların isteyebileceği mahrum kaldıkları zirai ürün geliri değil, hasılat toplamak amacıyla fesih tarihine (eylemli fesih tarihine) kadar yaptıkları ziraat masraflarıdır.

Mahkemece yasanın açık hükmü gözardı edilerek, davalı-karşı davacının tüm zararla sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Yapılması gereken iş, bilirkişiden ek rapor alınarak davacıların kiralananda şubat 2004 tarihine kadar yaptıkları ziraat masraflarının ne olduğunu saptamak ve buna hükmetmek olmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalıların temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, hükmün 2/a bentte yazılı nedenlerle davalı-karşı davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2/b bentte yazılan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22711, Karar No: 2013/35458, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/22711 E.  ,  2013/35458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

16.03.2010 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 24.03.2010 tarihinde temyiz eden sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 21.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.