muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/539, Karar No: 2024/2599, Tarih: 12.03.2024

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yetersiz bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacılar vekili ve davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…” gerekçesiyle davacılar ve davalı ... vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığı belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen 31.10.2017 tarih ve 2015/226 Esas, 2017/387 Karar sayılı kararla iş kazasının meydana gelmesinde TEİAŞ'ın %20, davacının %10, davalı ...’ın %50 ve dava dışı İstanbul Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 3. kişi olarak %20 oranında kusurlu oldukları, kusur oranlarına göre alınan 12.07.2017 tarihli ek hesap raporunda davacı ...’un talep edebileceği maddi tazminat tutarı 154.882,58TL olarak hesaplanmakla birlikte ek davadaki talep dikkate alınarak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı ... için 147.001,01TL maddi, 50.000,00 TL manevi, davacı eş için 20.000,00 TL manevi, davacılar anne ve baba için 7.500,00'er TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacı kardeşlerin manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

Mahkemenin 31.10.2017 tarih ve 2015/226 Esas, 2017/387 Karar sayılı kararına karşı davalı ... vekilinin temyiz isteminde bulunması üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 03.04.2019 tarihli ve 2018/1025 E., 2019/2462 K. sayılı kararı ile hükme esas alınan bilirkişi kusur raporunda, davacı kazalıya karşı üçüncü kişi konumunda bulunan davalı ...'a kusur verilme nedenlerinin somut olayın oluşuna uygun olmadığı, dosya kapsamına göre davalı ...'a yüklenecek bir kusur bulunmadığı, bu nedenle davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken sorumluluğu yoluna gidilmesinin isabetsiz olduğundan bahisle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B.Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin 25.10.2019 tarih, 2019/181 Esas, 2019/459 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin 25.10.2019 tarih, 2019/181 Esas, 2019/459 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkil hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkilinin kazanın meydana gelişinde bir kusuru olmadığını, bu nedenle izafe edilen %20 kusurun hatalı olduğunu belirterek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Hukuk Genel Kurulu Kararı

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkil hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkilinin kazanın meydana gelişinde bir kusuru olmadığını, bu nedenle izafe edilen %20 kusurun hatalı olduğunu belirterek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Hukuk Genel Kurulu Kararı

Direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesinden sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca verilen 24.11.2022 tarih, 2021/(21)10-434 Esas, 2022/1597 Karar sayılı kararla yüksek gerilim hatları ile elektrik enerjisi iletim işi ile iştigal eden davalı ... tarafından yapılan işin, mahiyeti itibariyle insanların ve diğer canlıların yaşamı için önemli ölçüde tehlike içerdiği, can ve mal güvenliği yönünden tehdit oluşturduğunun belirgin olduğu, bu nedenle davalının Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinde de hüküm altına alındığı üzere hava hatlarını ve kuvvetli akım tesislerini düzenli olarak denetleyip bakımlarının yapılmasını sağlaması, bunların tehlike oluşturmaması için her türlü önlemi alarak şahıslar ya da kurumlarca güvenli mesafelerin ihlal edilmesi hâlinde koruma önlemlerini ve diğer lazım gelen tedbirleri devreye sokarak uygulaması gerektiği yönünde normatif dayanağa da kavuşturulmuş yükümlülüklerinin bulunduğu, hâl böyle iken Hukuk Genel Kurulunun 12.03.2003 tarihli ve 2003/4-144 E., 2003/161 K. ile 20.09.2006 tarihli ve 2006/4-536 E., 2006/557 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere normalin üzerinde bir özen borcu altında bulunmasına rağmen davalı ...'ın neden sorumlu olmadığına ilişkin bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen bozma kararına karşı davalının denetim, gözetim ve özen yükümlülüğü kapsamında sorumlu olduğu vurgulanmak suretiyle verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olduğu, ne var ki Özel Dairece bozma nedenine göre işin esasına ilişkin sair temyiz itirazları incelenmediğinden bu yönde inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmesi gerektiği, öte yandan dava tarihinin asıl davada 27.04.2011, birleşen ek davada 10.04.2017 olmasına rağmen direnme kararının başlığında 05.02.2014 olarak yazılmış ise de bu yanlışlığın mahallinde her zaman düzeltilebilecek mahiyette maddi hata olarak kabul edildiği ve işin esasına etkili görülmeyerek işaret edilmekle yetinildiği ve devam eden aşamada dosyanın sair temyiz itirazlarının incelenmesi noktasından Dairemiz'e gönderildiği anlaşılmıştır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369'uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 inci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen mahkeme kararının Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 17.02.2015 tarihli ve 2014/26527 Esas, 2015/2738 Karar sayılı bozma ilamına uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz eden davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24741, Karar No: 2013/786, Tarih: 23.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/24741 E.  ,  2013/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

....Müdürlüğü, 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten,

2) Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 04.08.2008 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/1078, Karar No: 2006/3150, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1078 E.  ,  2006/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Vek.Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı şirket temsilcisi ... ile davalı vekili avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı temsilcisi ile davalı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edildikten sonra gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davacı şirket ile davalı ... Köy İşleri Bakanlığı’na izafeten Edirne İl Müdürlüğü arasında imzalanan 06.11.2000 ve 12.01.2001 tarihli sözleşmeler ile mera, yayla vs. alanların tespit, tahdit ve tahsis çalışmalarını yapma işi davacıya verilmiştir.

Davacı, Bakanlar Kurulunca çıkartılan 2001/2862 sayılı kararname uyarınca yaptığı işlerden doğan alacaklarına fiyat farkı verilmesi gerektiğini ileri sürerek ve fazlaya ilişkin haklarını da saklı tutarak 1.000.000.000 TL.nın tahsilini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Her iki sözleşmede işin süresi yer teslim tarihinden itibaren 6 ay olup Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesi ile 88/13181 sayılı kararname sözleşme eki değildir. Sözleşmeler birim fiyat üzerinden yapılmış, 17. maddesi ile ihale şartnamesinin 9. maddesinde yüklenicinin süre uzatımı verilmesi durumunda yeni takvim yılı birim fiyatlarından

...

./..

s.2

15.H.D.

2006/1078

2006/3150

yararlanamayacağı ve fiyat farkı ödenmeyeceği kararlaştırılmıştır. 88/13181 sayılı fiyat farkı kararnamesi sözleşme eki olmadığından bu kararnamenin devamı niteliğinde çıkartılan 2001/2862 sayılı kararnamenin yanlar arasındaki ihtilafa mutlak olarak uygulanması mümkün değildir.

Türk hukuk sisteminde sözleşme hürriyeti (akit serbestisi) asıldır. Anayasanın 13 ve 48nci maddelerinde dayanağını bulan bu kural gereğince akdin taraflarının sözleşme hükümlerine riayet etmeleri esastır. Yüklenici üstlendiği işi sözleşme hükümlerine uygun olarak ve sözleşme fiyatlarıyla yapmak zorundadır.

Türk hukuk sisteminde sözleşme hürriyeti (akit serbestisi) asıldır. Anayasanın 13 ve 48nci maddelerinde dayanağını bulan bu kural gereğince akdin taraflarının sözleşme hükümlerine riayet etmeleri esastır. Yüklenici üstlendiği işi sözleşme hükümlerine uygun olarak ve sözleşme fiyatlarıyla yapmak zorundadır.

Ne var ki, 2001/2862 sayılı kararnamede, sözleşmesinde aksine hüküm bulunsa bile, bu kararnamenin yüklenicilere uygulanacağı açıklanmış ve böylece sözleşmede dayanağı olmadığı halde sözleşmelere müdahale edilmiştir. Kural sözleşmenin uygulanması olmakla beraber, daha önceki hükümetlerce çıkartılan benzer kararnameler nedeniyle Yargıtay’ca verilen kararların çelişki yaratması üzerine konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu’na intikal etmiş ve Kurulca alınan 24.11.1986 gün 1986/2-2 sayılı birleştirme kararında; kararnamelerin genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, kamu iktisadi teşebbüsleri ve mahalli idareler açısından bağlayıcı olduğu belirtilerek, uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı her olayın özelliği dikkate alınarak hakim tarafından saptanacağı benimsenmiştir. Kısaca bu İçtihadı Birleştirme Kararında, uygulama yapılıp yapılmayacağı hakimin takdirine bırakılmıştır.

Bu nedenle kararnamenin sözleşmeye konu her olayda mutlaka uygulanacağına dair görüşte ve mahkeme kararında isabet bulunmamaktadır.

Kararnamenin amacı mağdur olan yüklenicilere fiyat farkı verilmesidir. İşin yarım kalmaması sıhhatli bir eserin meydana getirilmesi ve işin sürüncemede bırakılmaması hedeflenmiştir.

Dava konusu olayda sözleşmeler sabit birim fiyatlarla imzalanmıştır. Bunun dışında yüklenicinin yeni yıl birim fiyatlarından yararlanamayacağı ve fiyat farkı ödenmeyeceği kabul edildiğine göre davacının kararnameden istifade edebilmesi için yapılan işlerde fazlasıyla mağdur olduğunun belirlenmesi ve bu hususun hakim tarafından takdir olunması gerekir. Olayda hakimin takdir hakkını kullanabilmesine yeterli derecede inceleme yapılmamıştır. Alınan bilirkişi raporunda sadece kararnameye göre fiyat farkı hesabı yapılmıştır. Oysa işin nev’i, zorluk derecesi, maliyetini etkileyecek unsurlar, fiyat farkı verilmemesi halinde eserin baliğ olacağı miktar, kısaca hakkaniyetin takdirine yeterli diğer bulgular bilirkişilere açıklattırılıp davacının yaptığı işler nedeniyle aldığı bedel ile kararname

...

./..

s.3

15.H.D.

2006/1078

2006/3150

uygulamasıyla alınacak bedelin karşılaştırması yapılmalı ve davacının fiyat farkına hak kazanıp kazanmayacağı MK.nun 2. maddesi de gözetilip dava sonuçlandırılmalıdır.

Buna göre mahkemece gerektiğinde talimat yoluyla oluşturulacak yeni bir heyetten yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda bilirkişi raporu alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulü doğru olmamış, hükmün bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 29.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/683, Karar No: 2016/2508, Tarih: 20.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/683 E.  ,  2016/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında 18.05.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme kapsamında davacıya 5 adet dairenin verilmesinin kararlaştırıldığını, davalının bir daire dışında tapu devri yapmadığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla istemini 349.798,40 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, dosyanın 13.03.2013 ve 28.06.2013 tarihlerinde işlemden kaldırılması sonrasında, 21.10.2014 tarihli oturuma, belgeye dayanmayan ve ıslak imza bulunmayan mazeret faksı gönderdiği, davacının mazeret isteminin kabul edilebilir olmadığı gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi “Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." hükmünü; tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan Yönetmeliğin 26. maddesi "Belirli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenlere, o yerde de tebligat yapılabilir. Muhatabın işyerinde bulunmaması halinde tebliğ, aynı yerde sürekli olarak çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Muhatap, meslek veya sanatını konutunda icra ediyorsa, kendisi bulunmadığı takdirde memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Bunlardan hiç birinin bulunmaması durumunda tebliğ, aynı konutta sürekli olarak oturan kişilere veya hizmetçilerden birine yapılır." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinde muhatabın bulunmama nedeninin araştırılması ve tebliğ belgesinde gösterilmesi gerektiğine yönelik bir düzenleme getirilmemiş ise de, önce muhatabın aranması, muhatabın tevziat saatinde o yerde bulunmadığının ancak aynı gün tevziat saatinden sonra döneceğinin tespiti halinde daimi memur veya müstahdemlerden birine, işyeri ev ise memur ya da müstahdemlerden birine, bunlar da yok ise aynı konutta oturan kişilere ya da hizmetçilerden birine tebligatın yapılması gerekir.

Tebligat Kanunu'nun 20. maddesinde ise tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için "13,14,16,17 ve 18. maddelerinde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere .../...

Tebligat Kanunu'nun 20. maddesinde ise tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için "13,14,16,17 ve 18. maddelerinde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere .../...

gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21. maddeye göre yapılır. Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13,14,16,17 ve 18. maddelerinde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren 15 gün sonra yapılmış sayılır." hükmüne; Yönetmeliğin 29. maddesinde, "21, 22, 23, 25, 26 ve 27. maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları veya tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, gerekçeli karar davacı vekiline tebliğe çıkarılmış ve davacı vekilinin adresinin kapalı olduğu, komşusu Mehmet Kuşçu'nun sözlü beyanından anlaşılarak, evrak Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre Mahalle Muhtarına teslim edilerek, 2 nolu haber kağıdı davacı vekilinin kapısına 13.03.2015 günü yapıştırılmak suretiyle tebliğ işlemi yapılmış ise de, davacı vekilinin adresinin kapalı olduğunu beyan eden komşusu Mehmet Kuşçu'nun imzası alınmadığından ve imzadan imtina ettiği de belirtilmediğinden yapılan bu tebliğ işlemi geçerli değildir.

Bu durumda, davacı vekilinin 13.04.2015 tarihinde karardan haberdar olduğu ve bu tarih itibariyle kararı temyiz ettiği nazara alındığında, mahkemece, kararın süresinde temyiz edilmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine dair 20.04.2015 tarihli ek kararın kaldırılması gerekmiştir.

2)Davacı vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan inceleme sonucunda;

Davacı vekilinin 13.03.2013 ve 28.06.2013 tarihlerinde davayı takip etmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırıldığı ve dosyanın yenilendiği sabittir.

2)Davacı vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan inceleme sonucunda;

Davacı vekilinin 13.03.2013 ve 28.06.2013 tarihlerinde davayı takip etmemesi nedeniyle dosyanın işlemden kaldırıldığı ve dosyanın yenilendiği sabittir.

21.10.2014 tarihli oturum bakımından ise; oturum saatinin 10:20 olarak kararlaştırıldığı, davacının mazeret faksı gönderdiği, faksın adliyeye 21.10.2014 günü 10:10 saatinde ulaştığı, mahkeme hakiminin faksı okuyarak dosya içerisine aldığı, faksta İstanbul 19. İHM'nin 2014/882 E. ve ...SHM'nin 2012/646 E. sayılı dosyalara ilişkin duruşmaların mazeret olarak belirtililerek duruşmanın saatinin aynı gün 15:00'e alınmasının talep edildiği, daha sonra bu mazeretlere ilişkin duruşma zabıtları sunularak belgelendiği. Mahkeme hakiminin ise, faks şeklinde gelen, ıslak imza içermeyen, belgeye dayalı olmayan mazereti reddederek, davalı vekilinin talebi doğrultusunda davanın açılmamış sayılmasına karar verdiği de sabittir.

Davacı vekilinin faksla mazeret isteminde bulunması normal karşılanması gereken bir durum olduğu gibi, faksta ıslak imzanın da olmaması tabii bir durumdur. Öte yandan faks içeriğine uygun davacı mazeretinin de bulunduğu sabittir.

Bu durumda, mahkemece, davacı mazereti kabul edilmek suretiyle, davalı vekilinin aynı gün saat 15:00'te duruşmaya katılabilecek olması halinde aynı gün saat 15:00 itibariyle yargılamaya devam edilmesi, aksi halde yeni bir duruşma gün ve saati belirlenmek suretiyle, o gün ve saatten itibaren yargılamaya devam edilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin süreden reddine dair 20.04.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.