muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7998, Karar No: 2014/9897, Tarih: 17.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7998 E.  ,  2014/9897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2013

NUMARASI : 2012/328-2013/392

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemelerin görevi kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir. 6100  Sayılı HMK'nun 114/c maddesi gereğince mahkemelerin görevi dava şartı olup, Yasanın 115. maddesi gereğince mahkeme dava şartının bulunup bulunmadığının res'en araştırmakla yükümlüdür.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, bu tarihten sonra açılan davalarda mahkemelerin görevine ilişkin hükümlere göre mahkemenin görevli olup olmadığı belirlenmelidir. Somut olayda taraflar arasında her ne kadar yazılı bir kira sözleşmesi bulunmasa da, taraflar arasında, kira sözleşmesi varlığı ve davacının bu sözleşmeden kaynaklı alacağı  olduğu konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Bu durumda 10/09/2012 tarihinde açılan davada kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlığın çözümünde Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 17/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17717, Karar No: 2013/20139, Tarih: 18.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/17717 E.  ,  2013/20139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/09/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen .../.../2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

...-Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının ....07.2013 tarihli temyiz dilekçeyle yaptığı adli yardım talebi 6100 sayılı HMK 363/... maddesi uyarınca değerlendirilerek; dosya kapsamından, davacı ile ilgili yapılan ekonomik ve sosyal durumunu gösterir araştırma tutanakları doğrultusunda yeterli mali gücünün olduğu anlaşılmakla temyiz harç ve masrafları için istenen Adli Yardım talebinin reddine karar verilmiştir.

...- İlk bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz harç ve masrafları ile ilgili adli yardım talebi reddedildiğine göre;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, karan veren hakim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. 25/01/1985 günlü, Esas: 1984/... ve Karar: 1985/... sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, harca tabi olmasına rağmen mahkeme kalemince harç hesap edilip ilgilisinden istenilmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da sözü edilen fıkrada öngörülen eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın kıyasen uygulanması ve bu durumda dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyizin yapılmış sayılması gerekir.

SONUÇ: Davacının temyiz harç ve masrafları ile ilgili adli yardım talebinin ilk bentte açıklanan nedenle reddine; dosyanın (...) nolu bentte gösterilen nedenle ve bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE ve bu işlem yapıldıktan sonra davacı tarafın temyiz isteğinin incelenmesine .../.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16238, Karar No: 2015/13829, Tarih: 18.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16238 E.  ,  2015/13829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/251024

Mahkemesi : Fethiye(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 25/04/2014

Numarası : 2013/310 - 2014/362

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1,00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği, kaldı ki; olaydan önce, 11/06/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanuun’un “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 1,00 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olay gecesi saat 04.00 sıralarında sanığın idaresindeki motosiklet ile seyri sırasında, orta refüj bordür taşlarına çarptığı olay sonrası saat 04.34 te yapılan alkol ölçümünde sanığın 0.98 promil alkollü olduğunun anlaşılması karşısında, kaza saati ile alkol ölçümü arasında 34 dakika geçtiği göz önüne alındığında, sanığın olay sırasında 1.00 promilden yüksek miktarda alkollü olduğu, bu suretle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 18.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13251, Karar No: 2024/8373, Tarih: 05.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13251 E.  ,  2024/8373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/429 E., 2021/1073 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanığın 22.09.2015 tarihli eylemi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 17.03.2016 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiştir. Sanığın 04.10.2017 tarihinde üzerinde uyuşturucu madde yakalanması üzerine, eylemi ihlal kabul edilerek İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. Sanığın 29.01.2018 tarihli eylemi nedeniyle de İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Birleştirme kararı sonrasında İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan durma kararı verilmiştir.

3.İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli kararı hakkında kanun yararına bozma talebinde bulunulması üzerine Yargıtay(Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 26.12.2019 tarihli ve 2019/618 Esas, 2019/7635 Karar sayılı ilamı ile, "Sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararından sonra erteleme süresi içerisinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarını işlediği anlaşıldığından TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi ve aynı maddenin 6. fıkrası gereğince kamu davasında yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile “durma” kararı verilmesi kanuna aykırı olduğu" gerekçesiyle durma kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası, İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

4. Bozma kararı sonrası, İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın 22.09.2015 tarihinde hükümlü olarak kaldığı açık ceza infaz kurumuna izin dönüşünde kabulü sırasında üzerinde yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçirildiği, 17.03.2016 tarihli karar ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içerisi içerisinde 04.10.2017 tarihinde kolluk görevlilerinin şüphe üzerine üst aramasını yaptıkları esnada avucunun içerisinde uyuşturucu madde ele geçirdikleri, ihlal eylemi olarak kabul edilen bu eyleminden sonra 29.01.2018 tarihinde sanığın üzerinde yeniden uyuşturucu madde ele geçirildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece mahkemesince sanığın 22.09.2015 tarihli eylemi nedeniyle hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi, tedavi ve denetimli serbestlik kararı uyarınca yükümlülüklerini tamamladığı, söz konusu dosyasının bu sebeple kapatılması gerektiği ancak dosyanın açık kaldığı, sanık hakkında yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği, bu sebeple 04.07.2017 tarihli eyleminin ihlal kabul edilemeyeceği, 04.10.2017 ve 29.01.2018 tarihli eylemleri bakımından yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği belirtilerek 25.10.2018 tarihinde durma kararı verildiği, bu karar karşı kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulduğu, kanun yararına bozma incelemesi sonrasında Yargıtay(Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin, 26.12.2019 tarihli, 2019/618 Esas, 2019/7635 Karar sayılı kararıyla, durma kararı yerine yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek kararın bozulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

A-) Sanığın 22.09.2015 tarihinde izin dönüşünde Maltepe Açık Ceza İnfaz Kurumuna kabulü esnasında üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmesi nedeniyle uyuşturucu madde bulundurma suçundan temyiz inceleme konusu dava dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik kararı verildiği, 04.10.2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin tespit edilmesi üzerine erteleme kararı kaldırılarak, uyuşturucu madde kullanma suçundan 20.03.2018 tarihli iddianame ile dava açıldığı, ayrıca, sanığın 29.01.2018 tarihli eylemi nedeniyle de 05.07.2018 tarihli iddianame ile ayrı bir dava açılıp her iki davanın birleştirildiği anlaşılmıştır. Sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesine esas olan 22.09.2015 tarihli eyleminin aynı zamanda infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu da oluşturduğundan bahisle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2015 tarihli iddianamesiyle dava açıldığı, İstanbul Anadolu 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin bozma kararından sonra 2022/1204 Esas, 2022/1500 Karar sayılı dava dosyasında yapılan yargılamasında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "kullanmak için uyuşturucu madde kullanma" ve 5237 sayılı Kanun'un 297 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde belirtilen "İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma" suçlarını oluşturduğu, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde öngörülen ... içtima kuralı gereğince 5237 sayılı Kanun'un 297 nci maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi uyarınca cezalandırılmasına ve aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca cezasından yarı oranında artırım yapılmasına karar verildiği bu kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin denetiminden geçerek kesinleştiği görülmekle; sanığın 22.09.2015 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna kabulü sırasında sanık üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeleri kullanmak amacıyla bulundurma şeklindeki eyleminin tek bir ... olan infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu oluşturduğu, yukarıda anlatıldığı şekilde aynı ... nedeniyle sanık hakkında önceden verilmiş bir mahkûmiyet hükmü bulunduğu anlaşıldığından, sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına esas alınan 22.09.2015 tarihli eylemi bakımından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B-) Sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesine esas alınan eylemi yönünden yukarıda belirtilen bozma nedeni uyarınca bir karar verilmesi gerektiği dikkate alındığında, ihlal sayılarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmayan 04.10.2017 tarihli eylemi ve zincirleme suç hükümlerine esas alınan 29.01.2018 tarihli eylemi yönünden, bu eylemlerden önce başkaca verilmiş ve usulüne uygun olarak kesinleşmiş kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararlarının olup olmadığı da araştırıldıktan sonra, gereğinin takdiri için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C-) Mahkemenin kabul ve uygulamasına göre ise;

Sanık hakkında, 22.09.2015 tarihli eyleme ilişkin, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde itiraz kanun yolu ve süresinin gösterilmediği, sanığın bu karara 15 gün içinde itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir kanun yolu bildirimi yapılmadığı için 17.03.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hâkimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklerini ihlal etme şeklindeki eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2020/429 Esas, 2021/1073 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/285, Karar No: 2023/290, Tarih: 05.04.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/285 E.  ,  2023/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki Hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen fer’î müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne ilişkin 07.07.2020 tarihli ve 2020/740 Esas, 2020/760 Karar sayılı direnme kararının fer’î müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Hukuk Genel Kurulunun 29.09.2022 tarihli ve 2021/10-458 Esas, 2022/1187 Karar sayılı ilamı ile karar bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda, Bölge Adliye Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve dosya tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Karar fer’î müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince fer’î müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne dair verilen direnme kararı, Hukuk Genel Kurulunun yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararı ile bozulmuş; Bölge Adliye Mahkemesince yeni bir karar verilmiştir.

Bu durumda dosya üzerinde Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılacak bir işlem bulunmamaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen yeni hükme yönelik temyiz istemlerinin Özel Dairesince incelenmesi gerekir.

O hâlde; dosya yeni hükme yönelik temyiz itirazları incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmelidir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Hukuk Genel Kurulunun bozma kararı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5314, Karar No: 2014/2762, Tarih: 05.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5314 E.  ,  2014/2762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4653, Karar No: 2012/6420, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4653 E.  ,  2012/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

02.11.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 662 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 58. maddesi ile “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (I) sayılı cetvelin 48 inci ve 51 inci sıraları ile anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümünün 19 uncu sırası yürürlükten kaldırılmış, anılan Kanunun eki (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "42) ..." sırası eklenmiştir” hükmü getirilmiştir. Yapılan bu düzenleme ile özel bütçeli idareler kapsamına alınan ...'nün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muafiyetinin ortadan kalktığı gözetilerek ve HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davacı taraftan alınması gereken temyiz harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/672, Karar No: 2020/14467, Tarih: 29.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/672 E.  ,  2020/14467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

23.10.2015 tarihinde yüze karşı verilen hükmün CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 02.11.2015 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin REDDİNE, 29.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.