muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7457, Karar No: 2023/8550, Tarih: 27.12.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri, suç vasfına, vesaire,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri , raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığına, meşru savunma şartlarının gerçekleştiğine, suçun kast unsurunun olmadığına, müsadereye, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde katılan ile kardeşi ... arasında evlerinin yakınlarında bulunan bir köpek ile ilgili tartışma yaşandığı, tartışma sırasında oradan geçen sanığın tartışmaya müdahil olduğu ve isterlerse köpeği kendisinin vurabileceğini söylediği, bunun üzerine taraflar arasında çıkan tartışma sırasında katılanın sanığa "seni döverim" ve "tüfeği senin anneyin a...na sokarım şeklinde" hakaret ettiği, sanığın, katılanın hakaretinin verdiği kızgınlık ile katılanın ayaklarına doğru av tüfeğiyle ateş ettiği, katılanın duyularından veya organlarından birinin işlevinde sürekli zayıflamaya neden olacak şeklide yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanıklar beyanları, olay yeri inceleme raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Katılan hakkında ... Üniversitesi Hastanesinin 28.08.2014 tarihli, Elazığ Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 15.10.2014 tarihli ve ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 17.03.2016 tarihli adli muayene raporlarında, yaralanmanın yaşamını tehlikeye sokmadığı, sol peroneal sinir

nöropatisinin özürlülük oranı yüzde on bir, alt ekstremite özür oranı yüzde yirmi bir olup, duyularından veya organlarından birinin işlevinde sürekli zayıflamaya neden olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasında, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca (1/2) oranında artırım yapıldığında "1 yıl 6 ay" hapis cezası yerine "2 yıl" hapis cezasına hükmolunmuşsa da, bu husus sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, meşru savunmaya ilişkin şartların gerçekleşmediği, malen sorumlu Salim'le aynı evde yaşayan oğlu sanığın suça konu av tüfeğini izin alma gereğine ihtiyaç bulunmaksızın ortak olarak kullandıkları anlaşılmakla, tüfeğin müsaderesinde bir isabetsizlik görülmediğinden malen sorumlu ve sanık müdafii ile katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2021/621 Esas, 2022/133 Karar sayılı kararı kararında malen sorumlu ve sanık müdafii ile katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden malen sorumlu ve sanık müdafii ile katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12501, Karar No: 2014/19114, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12501 E.  ,  2014/19114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkillerinin oğlu/eşi/babası olan ... 'in sevk ve idaresindeki motosiklete 10.06.2004 tarihinde tam kusurlu olarak çarpması neticesinde desteğin vefat ettiğini ileri sürerek, davacılar baba ... , anne ... , eş ... , çocuk ... için ayrı ayrı 250,00 TL maddi, bu davacılarla birlikte çocuk ... için ayrı ayrı 10.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla maddi tazminat talebini baba ... , anne ... ve çocuk ... için ıslah etmiştir.Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücünün 3/8, davacıların murisi ... 'in 5/8 oranında kusurlu olduğu, ... tarafından bağlanan gelirin güncel peşin sermaye değerinin mahsubuyla davacı ...'nin maddi tazminat talep edemeyeceği, yargılama sırasında baba ... ’nin ve anne ... ’nin vefat ettiği, kaza tarihi itibarıyla davalı ...’e ait aracın trafik sigortasının bulunmadığı gerekçesiyle davalı ...Ş.’ye açılan davanın reddine, davacı ...'nin maddi tazminat talebinin reddine, davacı ... için 4.000,00 TL manevi, davacı ... için 1.393,86 TL maddi, 4.000,00 TL manevi, davacı ... için 616,89 TL maddi, 4.000,00 TL manevi, davacı ... (... ve ... ’nin mirasçılarından) için 1.233,79 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 882,97 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den ve aşağıda dökümü yazılı 269,80 TL fazla alınan peşin harcın davacılara geri verilmesine, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1496, Karar No: 2014/5707, Tarih: 14.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1496 E.  ,  2014/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... ve ... ile davalılar ... ve ... arasındaki dava hakkında ... ... Asliye 17. Hukuk Mahkemesinden verilen 20/07/2011 gün ve 2008/86 E. ve 2011/360 K. sayılı hükmün Dairenin 22/10/2013 gün ve 2013/12614 Esas ve 2013/14062 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 28.7.2007 tarihinde vefat eden müvekkillerinin murisi, ...'in iradesi sakatlanarak 24.7.2007 tarihinde 115.290,22 TL, 30.7.2007 tarihinde de 30.000 TL olmak üzere toplam 145,290,22 TL'nin davalılara ödendiğini, yapılan ödemelerin bir kısmının murisin iradesinin sakatlanarak bir kısmının da tasarruf ehliyetinin bulunmadığı bir dönemde olduğunu belirterek davalılar lehine yapılan kazandırmalara dair hukuki işlemlerin iptali ile bu işlemler neticesinde davalı taraf lehine yapılan kazandırmaların terekeye idesi suretiyle mirasçı davacılara haksız tahsil tarihi esas alınarak hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiş; 20.7.2011 tarihli duruşmada davalı ... hakkındaki davayı takip etmedikleri atiye bıraktıklarını beyan etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, murisin yaptığı kazandırmaların hem idesi hem de iptali istediğinden talebin tutarsız olduğunu,murisin yedi yıl boyunca davalı ... ile aile olarak birlikte yaşadığını, murisin davalı ...'e kazandırması olmadığından öncelikle davalı ... hakkındaki davanın tefriki ile reddini, murisin ölünceye kadar tasarruf ehliyetinin olduğunu, hata hile ile iradesinin sakatlandığı iddiasının gerçek olmadığını, talimat belgesindeki imzaların zorlama ile alınmadığını, müvekkillerinin iyiniyetli olduğunu, aksi takdirde muris tarafından Alev'e verilen 22.6.2007 genel vekaletname kullanılarak murisin mal varlığının çok rahat elden çıkarılabileceğini, davacılara kalan malvarlığı nedeniyle tenkis davası açamadıklarından ailevi kıskançlık sebebiyle açılan bu davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma toplanan delillere göre; davalı ... hakkındaki dava atiye terk edilmesi sebebiyle bir karar verilmesine yer olmadığına, ... Suadiye Şubesine murisin ölümünden sonra fakslanan 26.7.2007 tarihli talimat gereğince 30.7.2007 gününde murisin hesabından davalı ...'e ödenen 30.000,00 TL yönünden yapılan ödemenin BK 19,20 ve MK 2 maddesine uygun düşmediği, vefat eden murisin ardından bankaya faks çekilerek hesabından para transferi yapılması yolundaki talebin, faksa esas talimat aslının bulunmadığı gibi tarihine göre de ölümden sonra murisin iradesine uygun işlem yapıldığı söylenemeyeceğinden 30.000 TL'lik ödeme yönünden işlemin iptali ile davacılara iadesi gerektiğinden 30.7.2007 tarihli 30.000,00 TL'lik davalı ...'e bankaca yapılan ödemenin murisin ölümünden sonra gerçekleşmesi sebebi ile davacılara miras payları oranında davalıdan tahsili ile iadesine, davalının bu istek bakımından rücu hakkının saklı tutulmasına; Murisin ölümünden 4 gün önce 24.7.2007 tarihinde yaptığı ödeme yönünden ise bu işlemin sağlararası muamele olduğu ve bağış niteliğinde göründüğü, menkul mal olan para bakımından şekil şartına tabi olmadığı, teslim ile sonuç doğuracağı bağışın geçerli hale geleceği, davacılar tarafından murise ait hesapları önceden göremediklerinden murisin ehliyet yoksunluğu olduğunu ileri sürdükleri, bilahare bankadan gelen hesapları gördüklerinde parayı ödemeye yönelik talimattaki imzanın murise ait olmadığını ve grafojik inceleme istediklerini ve gelen ... raporunda da 24.7.2007 tarihli talimattaki imzanın murise ait olmadığının beyan etmesi karşısında bu paranın da iadesi gerektiğini ileri sürmüş ise de davacıların dava dilekçesinin 3 nolu bendinde açıkça belirtildiği üzere hastane masrafı için murisin eli tutularak ... memuru huzurunda imza attırıldığı ayrıca ve açıkça belirtilmiş olduğundan ve davalı tarafça da bu hususu tanıkla kanıtlamak istemesine karşın davacılarca muvafakat edilmediğinden bu olgunun baştan açıklanması murisin sırf imzasının benzemediği sebebi ile bu parayı vermekten ve bağışlamaktan imtina etmiş sayılacağı sonucuna varılamadığı, davacılar tenkis de istemediğinden bu meblağın bu aşamada geri ödenmesine imkan bulunmadığı, murisin gelen sağlık dosyasına göre kanser hastası olup nörolojik bir rahatsızlığının da kayıtlardan görülmediği, davalının açıklamasına göre murisin... Sigortadan sağlık masraflarının kısmen karşılanmış olduğunun belirtilmesine,

bundan da önemlis...a üst düzey yöneticilik yapmış olan murisin içinde bulunduğu statüye ve sosyal şartlarına nazaran bu parayı bağışlamak iradesinin olduğu kanaatına varıldığından bu kısım paranın terekeye iadesi gerekmediği gerekçesiyle kalan kısım bakımından dava dilekçesinin 3 nolu paragrafındaki açıklamalar nedeni ile terekeye iadesi isteğinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 22/10/2013 gün ve 2013/12614 Esas ve 2013/14062 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş bu defa davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine ilişkin Dairemiz kararında isabetsizlik yoksa da davalılar tarafından haksız olarak tahsil edilen miktara söz konusu haksız tahsilden itibaren faize hükmedilmesi gereğinin değerlendirilmemesi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle, karar düzeltme isteminin bu açıdan kabulü ile Dairemiz kararına belirtilen hususun eklenmesi suretiyle düzeltilmesi gerekmiştir.

Dairemizin 22/10/2013 gün ve 2013/12614 Esas ve 2013/14062 Karar sayılı ilamının son paragrafında yer alan “göre” ibaresinden “ONANMASINA” ibaresine kadar olan kısmın çıkarılarak yerine [ “ davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının ve davacıların sair temyiz itirazlarının reddine ve davacıların faize yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2-b bendinde yazılı “tahsili” ibaresinden önce gelmek üzere “ yasal faizi ile birlikte” ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK”] cümlesinin yazılmasına, temyiz ve tashihi karar peşin harçlarının davacılara geri verilmesine 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/3762, Karar No: 2020/6291, Tarih: 24.12.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/3762 E.  ,  2020/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 02.12.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/850, Karar No: 2020/2876, Tarih: 09.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/850 E.  ,  2020/2876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.05.2012 tarihinden, hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 22.11.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere uygun şekilde oluşan Mahkemenin inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz taleplerinin reddine, ancak;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nun 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eylemlerinin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması, sanık hakkında açılan kamu davası ile ilgili kurulan mahkumiyet hükmünün dayanaklarının gerekçeleriyle kararda açıklanıp gösterilmesi gerekirken, yalnızca hükmün açıklanma şartlarını belirtmek suretiyle suçun ne şekilde sübut bulduğu açıklanmadan sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2020 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Dairemizin 09/06/2020 tarih, 2020/850 Esas, 2020/2876 Karar sayılı bozma düşüncesine aşağıdaki sebeplerden katılmıyorum.

Tartışmanın konusunu, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, açıklanması geri bırakılan hükmü açıklayan mahkemenin, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri gereğince yeniden gerekçeli hüküm kurmasının gerekli olup olmadığı oluşturmaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenleme, Ceza Muhakemesi sistemi ile bağdaşmamakta ve uygulamada sayılamayacak kadar sorun ve tartışma yaratmaktadır. Ancak sorunu mevcut yasal düzenlemeye göre çözüme ulaştırmak gerekmektedir.

CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasının birinci cümlesinde, sanığın, “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar.” denmiştir.

Bu açık hüküm gereğince, mahkeme, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar vermekle yetinecektir. Yani hükmü açıklayan mahkeme açıklama koşullarının oluştuğuna dair gerekçeleri göstermekle yükümlüdür.

Bu açık hüküm gereğince, mahkeme, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar vermekle yetinecektir. Yani hükmü açıklayan mahkeme açıklama koşullarının oluştuğuna dair gerekçeleri göstermekle yükümlüdür.

Aynı fıkranın ikinci cümlesinde ise, mahkemenin, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabileceği öngörülmüştür. Yeniden hüküm kurulması ancak bu durumda mümkündür.

Sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hüküm açıklandığında; açıklama kararının gerekçesi, sadece açıklama koşullarının gerçekleştiğine, bu nedenle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığına ve hükme karşı başvurulacak yasa yoluna ve şekline ilişkin olmalıdır. Mahkûmiyet kararının gerekçesi ise açıklanan hükümdeki gerekçedir. Bu durumda bir hüküm bir de bunun açıklanmasına ilişkin karar bulunmaktadır. Açıklama kararı bir anlamda açıklanması geri bırakılan hükmün tefhimi niteliğindedir. Açıklama kararının tefhimi veya tebliği üzerine yasa yoluna başvurma süresi işlemeye başlayacaktır. Hüküm kesinleştiğinde, açıklanan hükmün altına, hükmün açıklandığı kararla ilgili bilgiler ve kesinleşme şerhi yazılacak, bu şekilde açıklanan hüküm infaza verilecektir.

Sayın çoğunluk görüşüne göre, hüküm açıklanırken yeni baştan hüküm kurulması ve hükümlerde bulunması gereken gerekçenin gösterilmesi gerektiği öngörülmektedir. Bu durumda, daha önce açıklanması geri bırakılan ve kasıtlı suç işlenmesi nedeniyle açıklanan hükmün ortadan kalktığı kabul edilmektedir.

Oysa daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kalktığı kabul edilemez, çünkü bir hüküm ancak açık bir yasa hükmü veya yasa yoluna başvurulması sonucu bozulması ya da kesinleştikten sonra yargılamanın yenilenmesi üzerine CMK'nin 323. maddesi uyarınca iptali ile ortadan kalkar. Hükmün açıklanması halinde, bu durumlardan hiçbiri bulunmadığına göre, aynı konuda yeni bir hüküm kurulması ile açıklanan hüküm ortadan kalkmış olamaz. Yeniden hüküm kurulması gerektiği kabul edildiği takdirde, aynı konuda iki hüküm bulunacaktır. Bunu kabul etmek mümkün değildir.

Belirttiğim sebeplerle; açıklanan hükmün esasının incelenmesi gerekirken, yeniden hüküm kurulması ve bu hükmün CMK'nin 34 ve 230. maddelerinde öngörülen gerekçeyi içermesi gerektiğine, açıklanan hükme atıf yapılmasının yeterli olmadığına ilişkin CMK'nin 231. maddesinin 11. fıkrasına açıkça aykırı olan bozma görüşüne katılmıyorum. 09/06/2020
Yargıtay — Esas No: 2024/14369, Karar No: 2024/7605, Tarih: 14.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14369 E.  ,  2024/7605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/313 Değişik İş

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Gaziantep 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2017 tarihli ve 2016/797 Esas, 2017/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.05.2017 tarihli ve 2017/313 Değişik İş sayılı kararı kesin olarak itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40698

sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40698

sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın 26/02/2015 tarihli eylemi nedeniyle Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/04/2015 tarihli ve 2015/11887 soruşturma, 2015/412 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın sanığın adresine gönderilmesine ilişkin tebligatın 26/11/2015 tarihinde bila tebliğ iade edildiği, bunun dışında sanığa anılan kararın tebliğine ilişkin dosyada herhangi bir belge bulunmadığı halde infaz edilmesi için 06/04/2015 tarihinde Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve anılan Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12/08/2015 tarihli ve 2015/1370 DS sayılı yazısı ile sanığın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle dosyasının kapatılması üzerine hakkında açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de,