muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10046, Karar No: 2015/17493, Tarih: 09.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/10046 E.  ,  2015/17493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2015

NUMARASI : 2014/739-2015/67

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; tarafların Bakırköy 7. Aile Mahkemesinin 2012/76 Esas ve 2012/147 Karar sayılı dosyası ile boşandıklarının, müşterek çocuk Resul’un velayetinin davacıya verildiğini, davalının çocuğun masraflarına katılmadığından bahisle aylık 800 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının boşanma davasında iştirak nafakası talep etmediğini, davacı ile evliliğinden kaynaklı ev eşyası borçları olduğunu, bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, müşterek çocuğun yaşı, hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak; aylık 250,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı tarafından adli yardım talebiyle birlikte süresinde temyiz edilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalı adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde sunulan belgeler ve kayıt suretleri dosya kapsamına göre davalının kendisinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hükmü temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı yatırılmadığından, bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2164, Karar No: 2018/2253, Tarih: 27.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2164 E.  ,  2018/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ( iki kez )

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen kayıtlar ve dosya içeriğinden mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda sanığın başka suçtan dolayı aynı Yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğunun belirlenmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilip esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerekirken, yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1619, Karar No: 2019/3711, Tarih: 14.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/1619 E.  ,  2019/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ağrı Merkeze bağlı ... Köyü çalışma alanında bulunan 110 ada 42, 43 ve 44 parsel sayılı sırasıyla 6.457.12, 14.202.83, 3.032,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., 110 ada 43 ve 44 parsellere yönelik satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, davacı Hazine ise, davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşmediğini belirterek 110 ada 42 ve 44 parsel sayılı taşınmazların adına tescili talebiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında ..., 110 ada 43 parsel sayılı taşınmaza yönelik olarak satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmıştır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı ... ve müdahil ...'ın davalarının reddine, çekişmeli 110 ada 43 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline; davacı Hazine'nin davasının kabulüne, çekişmeli 110 ada 42 ve 44 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile aktif dere yatağı olmaları sebebiyle ayrı ayrı kadastro dışı bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve müdahil ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1675, Karar No: 2014/9845, Tarih: 24.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/1675 E.  ,  2014/9845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu. aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu işletmenin diğer davalı satışına ilişkin 13.8.2008 tarihli tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ekili yetkili olduğunu, aciz belgesi sunulmadığını, borçlunun halen faaliyette olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı borçlu usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece,iddia,savunma,toplanan deliller ve bilirkişi raporu gereğince davalılar arasındaki işleminin ticari işletmenin kısmen devri olduğu, İİK’nın 280. maddesindeki karinenin aksinin davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne,davalılar arasındaki dava konusu kısmen devir işleminin davacınınsayılı takip dosyası nedeniyle davalı n alacağı olan 64.210,2 TL asıl alacak ve fer'ileriyle sınırlı olmak üzere iptaline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine karar verilmiş; hüküm,tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, borçlu hakkındaki icra takibinin kesinleşmiş ve aciz belgesinin sunulmuş olmasına,son fıkrasına göre ticari işletmenin veya işyerindeki mevcut ticari emtianın tamamını veya mühim bir kısmını devir veya satın alan yahut bir kısmını iktisapla beraber işyerini sonradan işgal eden şahsın, borçlunun alacaklılarını ızrar kasdını bildiği ve borçlunun da bu hallerde ızrar kasdiyle hareket ettiğinin kabul olunmasına, bu karinenin, ancak iptal davasını açan alacaklıya devir, satış veya terk tarihinden en az üç ay evvel keyfiyetin yazılı olarak bildirildiğinin veya ticari işletmenin bulunduğu yerde görülebilir levhaları asmakla beraber Ticaret Sicili Gazetesiyle; bu mümkün olmadığı takdirde bütün alacaklıların ıttılaını temin edecek şekilde münasip vasıtalarla ilan olunduğunu ispatla çürütülebilmesine, dava konusu yapılan devrin ticari bir işletmenin devri veya mühim bir kısmı olduğunun ve bu devrin Yasa’nın aradığı koşullara uygun yapılmadığının açık bulunmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.432,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı n alınmasına 24.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/871, Karar No: 2008/1042, Tarih: 14.03.2008

7. Hukuk Dairesi 2008/871 E., 2008/1042 K.

**7. Hukuk Dairesi 2008/871 E., 2008/1042 K.**

**- TAPU KAYITLARININ ÖRTÜŞMESİ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 10 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı Yakup mirasçısı Mehmet tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava ve temyize konu 130 ada 142 parsel sayılı taşınmaz tutanağında belirtilen hukuksal olgulara dayanılarak açık bir anlatımla çifte tapu kaydının varlığı gerekçe gösterilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 10. maddesi hükmü uyarınca malik hanesi açık bırakılarak tespit edilmiş, kadastro komisyonunca tutanak ve ekleri anılan yasa hükmü uyarınca Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler ile toplanıp değerlendirilen delillere göre tarafların tutunduğu aynı sınır yerleri tarif edilen tapu kayıtlarının iskan yoluyla Hazine'nin tahsis ve temliki ile aynı yıl içerisinde ayrı günlerde oluşturulduğu, tapu kayıtlarının iç içe girdiği, açık bir anlatımla örtüştüğü dosya içeriği ile belirlenmiştir. Esasen bu olgular yanlar arasında uyuşmazlık konusu değildir.

Yanlar arasındaki uyuşmazlık, hangi tapu kaydına değer verileceği yönünde toplanmıştır. Dayanılan tapu kayıtları 01.02.1940 tarih, 5 sayılı ve 02.09.1940 tarih, 310 sayılı olup, yukarıda vurgulandığı gibi aynı yılda ve ayrı ayrı günlerde oluşturulduğu dikkate alındığında 01.02.1940 tarih, 5 sayılı tapu kaydının önceki günlü doğru temele dayanan hukuksal değerini yitirmeyen kayıt niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar diğer tapu kaydı da 1940 yılında oluşmuş ise de, oluştuğu gün, ay ve sayısı nazara alındığında sonraki günlü tapu kaydı niteliğinde olduğu kuşkusuzdur. Mahkemece bu olgular dikkate alınarak hüküm kurulduğu gözönüne alındığında, davacı Yakup mirasçısı Mehmet'in sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, kadastro hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. Mahkemenin kurduğu hükmün infazda kuşkuya meydan vereceği anlaşılmaktadır. Gerçekten mahkemece değer verilen 01.02.1940 tarih 5 sayılı tapu kaydında paydaşlardan Süleyman'ın payı gözardı edilmiştir.

Ne var ki, kadastro hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. Mahkemenin kurduğu hükmün infazda kuşkuya meydan vereceği anlaşılmaktadır. Gerçekten mahkemece değer verilen 01.02.1940 tarih 5 sayılı tapu kaydında paydaşlardan Süleyman'ın payı gözardı edilmiştir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için 01.02.1940 tarih 5 sayılı tapu kaydının ilk oluştuğu gündeki paydaşları arasında paylı mülkiyet hükümlerinin, açık bir deyişle müşterek mülkiyet hükümlerinin geçerli olduğu, müşterek paydaşlardan birinin ya da bir bölümünün MK'nın yürürlük gününde vefatı halinde adı geçen paydaşın payının iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olduğu düşünülmeli, iskan paydaşlarından Süleyman'ın mirasçıları duraksamasız belirlenmeli, mirasçı bırakmadan vefat ettiği saptandığı takdirde Hazine'nin mirasçı olup olmadığı incelenmeli, bir kimsenin vefat edip etmediğinin resmi sicil niteliğindeki vukuatlı nüfus kayıtları ile belirleneceği düşünülmeli, resmi sicil niteliğinde olan nüfus sicilleri üzerinde, gerektiğinde konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla gerekli araştırma ve inceleme yapılmalı, bu konuda kendisinden ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, nüfus sicillerinin aksi kanıtlanıncaya kadar münderecatı ile amel olunacağı düşünülmeli, bundan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece adı geçen Süleyman'ın vefat ettiği yolunda sübjektif nitelikteki tanık beyanlarına değer verilerek hüküm kurulması isabetsiz, davacı Yakup mirasçısı Mehmet'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 14.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2691, Karar No: 2019/966, Tarih: 19.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2691 E.  ,  2019/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucunda ölüm

HÜKÜM : I- Sanık ...

a- ...'ı kasten yaralama sonucu öldürme suçundan TCK'nin 87/4, 62, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası,

b- ...'ı kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 62/1, 53/1-2-3, 62, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası,

c- ...'i olası kasıt altında yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 21/2, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası,

d- Ruhsatsız tabanca taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 62, 52/2, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1.000.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, mahsubuna;

II- Sanık ...

a- ...'ı kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1-2-3, 62, 54 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası; sanık ...'in hükümle birlikte tutukluluk halinin devamına ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar...'un, sanık ... hakkında kurulan hükümler ile sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyiz etmeye hak ve yetkileri olmadığından vekillerinin temyiz istemlerinin CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın 19/07/2018, 07/01/2019 tarihli dilekçelerii ile verilen kararın onanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 5.2.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafinin temyiz talebinin feragat nedeni ile CMUK’un 317. maddesi gereğince reddiyle, sanık ... müdafii, katılanlar ... vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede,

Temyizin kapsamına göre, sanık ...’ın maktul ...’e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, mağdur ...’ e yönelik kasten yaralama, sanık ...’nin mağdur ...’e kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ ın maktul ...’e ve mağdur ...’e yönelik eylemleri, sanık ...’nin mağdur ...’e yönelik eyleminin sübutları kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin haksız tahrik hükümleri uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, katılanlar vekilinin ceza miktarına vesaire yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ile maktul ...’in konuştukları sırada, ...’in traktörü ile geldiği, sanık ...’nin ...’in yanına gelerek daha önce eniştesini darp etmesi nedeni ile ... ile tartıştığı, bu esnada sanık ...’ın ruhsatsız tabancasıyla havaya ateş ettiği, maktul ... arkasından tutunca ayaklarına doğru ateş ettiği ancak maktulün uyluk, ayak ve kasık bölgesinden yaralandığı, ...’in üzerine gelmesi nedeni ile...’ın ateş etmeye devam ettiği, ...'in yere düşmesinden sonra sanık ...’nin de bıçakla birden fazla kez mağdur ...'i yaralaması sonucunda, mağdur ...’in hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanık ...’ın ateş etmesi sonucunda , mağdur ...’ in yanında bulunan...’ın babası olan mağdur ...‘nin de basit tibbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda,

-Sanık ...’ın maktule yönelik eyleminde, maktulün hayati bölgelerini de kapsayacak şekilde birden fazla kez olmak üzere ateş etmesi nedeni ile kastının yaralamaya yönelik olmadığının anlaşılması karşısında, TCK'nin 81/1. maddesi uyarınca kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken suç nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi;

-Sanıklar ...’nin, mağdur ...’e yönelik eylemlerinde ise, sanık ...’ın tabanca ile sanık ...’nin ise bıçakla, mağdur ...’i çehrede sabit eser, kemik kırığı ve hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladıkları, anlık gelişen olayda TCK'nin 37/1. maddesi kapsamında mağdura karşı fikir ve eylem birlikteliği durumunu alan sanıklar ...’nin mağdur ...’e yönelik TCK'nin 81/1, 35. maddelerince cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, suç nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında yazılı şekilde karar verilmesi;

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 19/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/904, Karar No: 2020/6966, Tarih: 09.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/904 E.  ,  2020/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.04.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, Bursa ili, Mudanya ilçesinde bulunan 15 adet taşınmazda ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içerisinde bulunan kayıt maliki İbrahim Eren'in mirasçılarını gösterir Mudanya Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/354 Esas, 1999/458 Karar sayılı mirasçılık belgesi ile Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/2486 Esas, 2012/2193 Karar sayılı mirasçılık belgesinin birbirinden farklı ve çelişkili olduğu görülmüştür. Mahkemece davacılar vekiline anılan iki mirasçılık belgesi arasındaki çelişkinin giderilmesi için süre verilip bu çelişki giderilip taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, iki mirasçılık belgesi arasındaki çelişki giderilmeden eksik incelemeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1663, Karar No: 2011/6348, Tarih: 24.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1663 E.  ,  2011/6348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının onama ve bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.