muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13827, Karar No: 2023/21607, Tarih: 26.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/13827 E.  ,  2023/21607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/885 E., 2016/262 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, üzerine atılı suçu işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

2. Sanık vasisinin temyiz isteği, sanığın suç tarihinde cezai ehliyetini etkileyebilecek akıl hastalığının bulunduğuna, Mahkemece eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde şikâyetçinin ... Adliyesinde Koruma Şube Müdürlüğüne bağlı polis memuru olarak çalıştığı, Adliye girişinde bulunan X-Ray cihazından tekrar geçmesi istenen sanık ile görevli polis memuru olan şikâyetçi arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında sanığın şikayetçiye hitaben " sana göstereceğim , bekle burada, sana göstereceğim " şeklinde sözler söylediği, zor kullanılarak güvenlik noktasına götürülen sanıktan kimlik ibrazı istendiğinde ise görevli polis memuru şikâyetçiye hitaben "teröristler dağda geziyor, ben uzman çavuşum, benden kimlik isteyemezsiniz, benden kimliğimi kimse alamaz, bunların hesabını sorarım " şeklinde sözler söylediği böylelikle üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, sanık savunması, şikâyetçi beyanı, tanık anlatımları, görev belgesi, görüntü çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususta bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır.

1.Sanığın savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, şikâyetçi ... ile tanıklar G.G. ile A.Ş.' nin Mahkemede dinlenilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

IV. GEREKÇE

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususta bozma yapılamayacağı anlaşılmıştır.

1.Sanığın savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, şikâyetçi ... ile tanıklar G.G. ile A.Ş.' nin Mahkemede dinlenilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2.Sanık hakkında düzenlenen ve sanık vasisinin temyiz dilekçesine ekli sağlık kurulu raporlarında, "bipolar affektif bozukluk" bulunduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihinde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ve ya önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve vasisinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1229, Karar No: 2013/10097, Tarih: 13.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1229 E.  ,  2013/10097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığa verilen hapis cezası kısa süreli olmadığı halde, hüküm fıkrasında, "TCK'nun 53/4. maddesi gereği kısa süreli hapis cezası ertelendiğinden, TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" denildiği, takip eden bölümde ise; "TCK'nun 53/2. maddesi gereği mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nun 53/1. maddesinde düzenlenen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, TCK'nun 53/3. maddesi gereği hükmolunan hapis cezası ertelendiğinden, kendi alt soyu üzerinde velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından TCK.nun 53/1-c. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanmasına yer olmadığına" karar verilerek çelişki yaratılması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “TCK'nun 53/4. maddesi gereği kısa süreli hapis cezası ertelendiğinden, TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” kısmının çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15495, Karar No: 2016/5809, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/15495 E.  ,  2016/5809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : 1-TCK'nın 106/1-1, 43, 58 maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis,

2-TCK'nın 151/1, 168/1, 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca 800 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan İpek ile sanığın eskiden arkadaş oldukları, olay günü katılanın ablası olan diğer mağdur ...'in evinde oturmakta oldukları sırada sanığın evinin önüne gelerek evin camlarını kırdığı ve katılanı kastederek "seni hiç kimseye yar etmem, seni dağa kaldıracağım" demesi üzerine katılanın polisi aradığı, polislerin gelmesi ile sanığın kaçtığı ve katılanı telefonla arayarak "bütün aileni öldüreceğim, seni alacağım" diyerek tehditte bulunduğu, polislerin olay yerinden ayrılmasından sonra sanığın evin önüne tekrar gelip evin önüne benzin dökerek olay yerinden tekrar kaçtığı, böylece sanığın zincirleme şekilde tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı tehdit suçunun sübutuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamında zarar verilen suça konu evin gerçek malikinin kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçen mağdur Alev'e ait olması ve sanığa atfedilen “mala zarar verme” suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı suçlardan olması karşısında, TCK'nın 73/6. maddesi gereğince sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulduktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/979, Karar No: 2013/2204, Tarih: 12.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/979 E.  ,  2013/2204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında motorlu araç trafik belgesi/tescil belgesi ve plakada sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada; suça konu belgeler üzerindeki sahtecilik yönünden İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce yapılan inceleme sonucu düzenlenen 14.07.2006 ve 19.07.2006 tarihli ekspertiz raporlarında; inceleme konusu tümden sahte olarak düzenlenen motorlu araç trafik ve tescil belgelerinin soğuk mühür izi ve hologram taşımaları, düzenli bir görünüm arz etmeleri nedeniyle ilk nazarda dikkat çekmeyecekleri; yine ...sayılı iki adet plakanın soğuk mühür izi içerdiği ve iğfal kabiliyetini haiz bulunduğu hususunun yeterli gerekçe ile açıklandığı; raporlarda varılan sonucun dosyadaki bilgi/belgeler, olay/yakalama tutanağı ile de uyumlu olduğu görülmekle, tebliğnamedeki belge asılları üzerinde mahkemece gözlem yapılmamasına ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

1- Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

2- Suça konu motorlu araç trafik/tescil belgesi ile plakaların dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi;

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “5237 sayılı Türk Ceza Kanunun TCK 54/4. maddesi uyarınca” ve “..müsaderesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “dosyada delil olarak saklanmasına" cümlesinin eklenmesi; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri eleştirilen husus dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6828, Karar No: 2021/9954, Tarih: 12.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6828 E.  ,  2021/9954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu 16/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı tebliğ mazbatası incelendiğinde tebligatın doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanunu 21/2 maddesine göre çıkarıldığı ve muhtara teslim edildiği; 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, bu husus gözetilmeksizin yapılan tebligat usulsüz olduğundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği anlaşılmakla, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

3) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza

4) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza

Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 12/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9572, Karar No: 2014/13414, Tarih: 20.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9572 E.  ,  2014/13414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazımiye Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2014

NUMARASI : 2013/43-2014/134

Davacı A.. D.. tarafından, davalı M.. D.. aleyhine 24/12/2013 gününde verilen dilekçe ile cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 30/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davalının ikametgahının Tekirdağ olduğu, 6100 sayılı Yasa'nın 6. maddesinin 1. fıkrası gereğince davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu belirtilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 16. maddesinde haksız fiillerden doğan davalarda yetkili mahkemeler düzenlenmiştir. Bu maddeye göre ''haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.'' Davaya konu olan yaralama eylemi Tunceli Nazimiye İlçesi Kapıbaşı köyünde meydana gelmiştir. Davacının ikametgahı da Nazimiye İlçesi Kapıbaşı Köyüdür. Bu nedenle davacının ikametgahı ve olayın gerçekleştiği yer olan Nazimiye Mahkemeleri yetkili mahkemedir. Mahkemece, uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekirken, yazılan gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20415, Karar No: 2010/6228, Tarih: 08.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20415 E.  ,  2010/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...