muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15931, Karar No: 2019/8826, Tarih: 02.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/15931 E.  ,  2019/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 24/11/2013 günü, davalıların sürücüsü ZMSS'si ve maliki olduğu aracın çarpması neticesinde müvekkili ...'ın ağır yaralandığını, diğer müvekkillerinin müşterek oğulları olan Kürşat Akyıldız'ın hayatını kaybettiğini, daha önceden de bir evlatlarını kaybeden anne babanın kalan evlatlarını da kaybetmenin manevi acısını derin bir şekilde yaşadığını, bu anlamda müvekkillerinin yaşadığı tarifsiz manevi zararların tazmininin gerektiğini, müvekkili ...'nın oğlu ile birlikte yaşamakta olduğunu ve onun maddi desteği ile yaşamını idame ettirmekte olduğunu, ancak oğlunun vefatı üzerine destekten yoksun kalan müvekkilinin aynı zamanda maddi zarara uğradığını, müvekkili ...'ın ise ilgili kaza sonucunda ağır yaralandığını belirterek, davacılar ... ve ... için davalılar ... Yapı Elemanları Dekorayon Tic.Ltd.Şti. ve ...'dan 50.000,00'er TL manevi tazminatın, davacı ... için tüm davalılardan 10.000,00 TL maddi tazminatın, davacı ... için tüm davalılardan 10.000,00 TL gelir ve çalışma kaybı tazminatının alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların açmış olduğu davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 02/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25128, Karar No: 2014/1943, Tarih: 28.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25128 E.  ,  2014/1943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Özalp Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/529-2013/190

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz büyük yüz ölçümlü ve ilçe merkezine uzak mesafede Belde Belediyesi hudutlarında olmasına karşın, ilçe merkezinde olan ve küçük yüzölçümlü emsal taşınmazla karşılaştırılması inandırıcı görülmemiştir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu Sağmalı Beldesi ve civarında benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zamanlarda emsal satışların bulunması doğaldır.

Ayrıca; Özalp Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012-381,2013/201 karar sayılı dosyasında dava konusu taşınmazla aynı belde de bulunan taşınmaza yapılan inceleme sonucu Mart 2012 tarihinde 17,29-TL ve 5,12-TL değer biçilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak taşınmaz ve emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip, taşınmazın emsal taşınmazlara üstünlük oranları da tartışılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) El atılan ve yol haline dönüşen kısmın davacıların payı oranında tapusunun iptali ile terkinine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, tesciline de karar verilmiş olması,

3) Davalı idare harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5227, Karar No: 2011/6494, Tarih: 25.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/5227 E.  ,  2011/6494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde ticaret şirketlerinin nev’ilerinin; kolektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinden ibaret olduğu belirtilmiştir. Yukarıda sayılan ticaret şirketleri yönünden Türk Ticaret Kanunu’ndaki düzenleme incelendiğinde, bunlar için ‘ticareti terk’ değil, bunun yerine infisah ve tasfiyelerinin öngörüldüğü, diğer bir anlatımla Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan şirketlerde ticareti terk değil, ortaklık ilişkisinin sona erdirildiği kabul edilmektedir.

Anılan şirketlerin her biri için infisah ve tasfiye yolu ayrı ayrı gösterilmiştir. ‘İnfisah’, ortaklıklar hukukunda iki manada kullanılmaktadır. Geniş manada; irade ve irade dışı fesih hallerini ve dar manada da; irade dışı yani kendiliğinden sona ermeyi ifade etmektedir. TTK'nun 439. maddesinde infisah eden şirketin tasfiyeye gireceği hükme bağlanmıştır. Tasfiye sürecinde ticaret şirketinin alacak ve borçları belirlenir, alacakları tahsil edilip, borçları ödendikten sonra varsa kalan mevcudu, esas mukavelede aksine bir hüküm olmadıkça, pay sahipleri arasında ödedikleri sermaye ve paylara bağlı olan imtiyaz hakları nispetinde dağıtılır, tasfiyenin sona ermesi üzerine şirkete ait ticaret unvanının sicilden terkini tasfiye memurları tarafından sicil memurluğundan talep olunur. İş bu talep üzerine terkin keyfiyeti tescil ve ilan olunmakla ticaret şirketinin tüzel kişiliği sona ermiş olur. Terkin işlemi için tasfiye bilançosu ile birlikte başvurulduğundan ve zaten tasfiye sonucu ticaret şirketinin herhangi bir mal varlığı da kalmadığından tasfiye memurunun ya da şirket yetkilisinin İİK’nun 44. maddesine göre mal beyanında da bulunması söz konusu olmayacaktır. Terkin işleminden sonra ticaret şirketinden alacağı bulunduğunu iddia eden bir alacaklı, bu alacağını ancak terkin edilen ticaret şirketini yasaya göre ihyasını sağlamak suretiyle tahsil edebilecektir.

Ticaret şirketlerinin vergi hukuku açısından mükellefiyetinin sona erdirilmesi de, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre yapılması gereken işlemlere göre getirilen tasfiye ve iflasın sona erdiğinin tescil ve ilanına bağlıdır. Başka bir anlatımla, ticaret şirketinin işi bırakması ancak tüzel kişiliğinin ortadan kaldırılması ile mümkündür. Bu nedenle tüzel kişiliği sona erdirilmemiş bir ticaret şirketinin ticari işletmeyi kapattığından, dağıttığından (terk ettiğinden) söz edilemeyecektir. Nitekim Danıştay 4. Dairesinin 2004/602 -2021 sayılı kararında da tüzel kişiliği sona erdirilmemiş şirketin mükellefiyetinin sona erdirilemeyeceği belirtilmiştir.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin ikinci fıkrası, mal beyanının ticaret sicili gazetesinde ilan tarihinden itibaren bir sene içinde, ticareti terk eden tacir hakkında iflas yolu ile takip yapılabileceğini içermektedir. Buradaki tacirden maksat, gerçek kişi olan tacirlerdir. Yani, tüzel kişi tacirler (ticaret şirketleri) hakkında 44 üncü maddenin 2. fıkrasının uygulama kabiliyeti yoktur. Ticaret şirketleri, ticareti terk edince tasfiyeye gireceklerinden ve tasfiye sonunda şirketin ticaret sicilindeki kaydının silinmesinden sonra tüzel kişiliği son bulacağından, artık, ticaret şirketlerini sicilden silindikten sonra iflas yolu ile takip etmeye imkan yoktur…..Esasen, ticaret şirketleri bakımından buna lüzum da yoktur. Zira, tasfiyede şirketin bütün malları tasfiye edilmiştir. (Prof. Dr. ..., Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt XXVII, 1970, Sayı 1-2) Bu açıklama ile İİK’nun 44. maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemenin, ticareti terk suçunun gerçek kişi tacirler için geçerli olduğunun, ticaret şirketleri yönünden geçerliliği bulunmadığının net olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar İİK'nun 44. maddesinin gerekçesinde, ticareti terk eden kötü niyetli borçluların işyerlerini terkederek ve ellerindeki mallarını başkalarına devrederek alacaklılarını zarara uğratmaları nedeniyle İİK'nun 337/a maddesindeki yaptırım düzenlendiği belirtilmekte ise de, ticaret şirketleri yönünden ticareti terk değil ortaklık ilişkisinin sona erdirilebileceğinden, buradaki borçlu ifadesiyle gerçek kişi tacirin kastedildiğinin kabulü zorunludur. Kaldı ki, Kanun’un 345. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gereken ticaret şirketlerinin müdür/yetkilileri tarafından alacaklıları zarara uğratmaya yönelik eylemlerinin cezasız bırakılmadığı, nitekim Kanun’un 331, 333/a, 345/a maddelerinde gerekli yaptırımlar düzenlendiği gibi, unsurları bulunduğu takdirde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda müeyyideye bağlanan hileli iflas veya dolandırıcılık suçlarından da cezalandırılabilmeleri mümkün olduğundan, diğer bir deyişle ticaret şirketlerinin müdür/yetkililerinin alacaklıyı zarara uğratan bu tür davranışlarının yaptırımsız kaldığından söz edilemeyecektir.

Bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere, İİK’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan eylem, yalnızca ticareti terk keyfiyetinin ticaret sicili memurluğuna bildirilmemesi değil, bununla birlikte İİK’nun 44. maddesine uygun olarak bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerinin bulunduğu bir mal beyanında bulunulmamasıdır. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu’nun 136. maddesinde sayılan ticaret şirketlerinde ticaretin terki söz konusu olmayıp, ortaklık ilişkisinin sona erdirilmesi nedeniyle İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün, gerçek kişi tacirlere yönelik olduğu, yukarıda sayılan ticaret şirketlerini kapsamadığı, eş anlatımla ticaret şirketlerinin müdür veya yetkililerinin İcra ve İflas Kanunu’nun 337/a maddesinde yaptırıma bağlanan ticareti terk suçunu işlemeleri yasal olarak mümkün olmadığı ve bu durumda atılı suç da oluşmayacağı sonucuna varıldığından tebliğnamedeki kararın bozulması istemine iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 25.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10911, Karar No: 2023/5237, Tarih: 05.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10911 E.  ,  2023/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/29 E., 2016/446 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın hüküm tarihinde Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 04.05.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması.

II. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli ve 2016/29 Esas, 2016/446 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1555, Karar No: 2010/190, Tarih: 12.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/1555 E.  ,  2010/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Isparta Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.11.2007 tarih ve 2007/124-2007/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılardan ... vekili ile ... ve ... ile Ticaret Sicil Memurluğu vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.01.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalılardan ... ve ... vekili Av... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davalılardan ... ve Isparta Ticaret Sicil Memurluğu vekili duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin S.S.Telmessos Konut Yapı Kooperatifi’nin üyesi davalı gerçek kişilerin de bu kooperatifin en son yönetim ve daha sonra da tasfiye kurulu üyeleri olduklarını, müvekkiline ferdileşme sonucunda 60 no’lu dairenin isabet ettiğini, müvekkili hakkında haksız olarak alınan ihraç kararının mahkeme kararıyla iptal edilip, kesinleştiğini, iptal davası devam ederken davalıların sahte ve eksik hazirun cetveli ile genel kurulu toplantıya çağırıp, müvekkiline isabet eden dairenin satışına dair karar alıp ...’ya 27.05.2002 günü pazarlıkla ve peşin bedelle satmış gösterip, bedelini almadan bu sefer tapuda tahsis gösterip dairenin tapusunu M.Melih’e intikal ettirip kaçırdıklarını, müvekkili hakkında alınan ihraç kararının iptali davası sonrasında kooperatifin tasfiye edildiğini, davalıların temsil ettiği tasfiye edilen kooperatif ve alıcı ... hakkında açılan tapu iptal ve tescil davasında mahkemenin verdiği yetki doğrultusunda bu davanın açıldığını belirterek, davalı Fethiye Telmessos Konut yapı Kooperatifi’nin tasfiye kararının iptali ile adı geçen kooperatifin ihyası ile yeninden ticaret siciline kaydının yapılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı gerçek kişiler, kooperatifin tasfiye kararı kooperatif genel kurulunda alındığından husumetin tüm kooperatif üyelerine yöneltilmesinin gerektiğini, tasfiye kararının usul ve yasaya uygun olarak alındığını, davacı hakkındaki ihraç kararının usuli eksiklikler nedeniyle verildiğini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara göre kooperatifin tasfiyesinin usul ve yasaya uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile S.S.Fethiye Telmessos Konut Yapı Kooperatifi’nin tasfiye kararının iptali ile yeniden ihyasına karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... vekili ile ... ve ... ile Ticaret Sicil Memurluğu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara göre kooperatifin tasfiyesinin usul ve yasaya uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile S.S.Fethiye Telmessos Konut Yapı Kooperatifi’nin tasfiye kararının iptali ile yeniden ihyasına karar verilmiştir.

Karar, davalılardan ... vekili ile ... ve ... ile Ticaret Sicil Memurluğu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemenin gerekçeli kararı davalı Isparta Ticaret Sicil Memurluğuna 05.12.2007 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nun 432.maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 28.08.2009 günü vekili tarafından temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, davalı Isparta Ticaret Sicil Memurluğu vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve Kooperatifin ihyasının Fethiye 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/237 E. Sayılı dosyasında usulen taraf teşkilinin sağlanması amacıyla kabul edilmiş bulunmasına, sahte ve eksik hazirun cetveli ile tasfiye kararı alındığı, sahte belgelerle tasfiyenin yapıldığı hususlarının bu davanın konusunu teşkil etmemesine göre, davalı ..., ... ile ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Isparta Ticaret Sicil Memurluğu vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4. maddesi uyarınca süre yönünden REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ..., ... ile ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalı tasfiye memurlarından alınarak davacıya verilmesine, alınmadığı anlaşılan 17.15 TL temyiz ilam harcın temyiz eden Ticaret Sicil Memurluğu'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 04,05 TL temyiz ilam harcının diğer temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 12.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19988, Karar No: 2011/1441, Tarih: 27.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19988 E.  ,  2011/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunun yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.