muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3960, Karar No: 2024/5158, Tarih: 24.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3960 E.  ,  2024/5158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/361 E., 2023/134 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen tapusuz taşınmazın tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda verilen davanın reddine ilişkin kararın Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 1976 yılında kesinleşen kadastro tespiti öncesi ve sonrasında davacının murisi tarafından kullanılan, murisin ölümü ile mirasçılar arasında yapılan taksimle davacıya isabet eden taşınmazın kadastro çalışmaları sonucunda tespit harici bırakıldığını, taşınmazın bir kısmından sonradan yol geçtiğini ileri sürerek tespit harici kısmın davacı adına tescilini, yol altında kalan kısmın davacıya ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın kamulaştırma planında kalmadığını, davanın haksız açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.07.2013 tarihli ve 2010/187 Esas, 2013/267 Karar sayılı kararıyla; davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle fen bilirkişisi raporunda (A) harfiyle gösterilen 2.517,765 metrekare yüzölçümündeki bölümün davacı ... adına tapuya tesciline, (B) harfiyle gösterilen ve 1997 yılında yol niteliğini kazanan 1.034,44 metrekare yüzölçümündeki bölümün mülkiyetinin davacı ... Kabucu'ya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi'nin 04.06.2014 tarihli ve 2014/5065 Esas, 2014/7825 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeye ait ve dere yatağının güzergahını gösterir memleket haritası ile 1997 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ve en az üç ayrı evreye ilişkin yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının ve aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların getirtilerek dosya arasına konulduktan sonra keşif yapılması, zilyetlik ve sürdürülüş biçimi konusunda ayrıntılı beyan alınması; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisinden getirtilen memleket haritası, planlar ve hava fotoğrafları ile uydu fotoğrafları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle taşınmazın bu harita, plan ve fotoğraflarda ne olarak gözüktüğü hususlarında denetime elverişli rapor düzenlenmesinin istenmesi, ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazın öncesi, niteliği ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen rapor alınması, alınacak raporda çekişme konusu taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün ne olduğunun ve niteliğinin belirlenmesi, davacı tarafa dava dilekçesi açıklattırılarak aktif dava ehliyetinin olup olmadığı üzerinde durulması, hüküm gününden sonra yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi uyarınca ... ile Of Belediye Başkanlığına husumet yöneltilmesi gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 20.04.2016 tarihli ve 2015/23 Esas, 2016/232 Karar sayılı kararıyla; verilen kesin süre içerisinde keşif giderinin yatırılmadığı, böylece davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 09.07.2020 tarihli ve 2016/15807 Esas, 2020/2838 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece verilecek kesin sürenin sonuç doğurabilmesi için öncelikle eksikliklerin tamamlanarak dosyanın keşfe hazır hale getirilmesi, bundan sonra HMK’nın 324. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak keşif giderlerinin kalemler halinde açıkça yazılması ve davacı tanıklarına keşif gün ve saatinin meşruhatlı davetiye ile bildirilmesine de karar verilmek suretiyle hesaplanacak giderin belirlenecek kesin süre içerisinde yatırması gerektiği ve süresinde yatırılmamasının hukuki sonuçlarının açıkça belirtilmesi, bundan sonra ara kararın gereğinin yerine getirilmesi için davacı tarafa makul ve kesin bir süre verilmesi gerekirken usulüne uygun şekilde verilmeyen ara karar esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; jeodozi bilirkişinin raporundan dava konusu (A) ve (B) harfli yerlerde sınırların belirgin yapıda olmadığı, ekonomik amaca uygun olarak işlemeli/işlemesiz bir zirai aktivitenin olmadığının tespit edildiği, jeoloji bilirkişinin raporuyla dava konusu yerlerden (B) harfi ile gösterilen yerin dere yatağına isabet ettiği ve (B1) ve (B2) olarak ayrıldığı (B2) harfi ile gösterilen bölümün derenin aktif etkisi altında kaldığı ve üzerinde zirai ya da tarımsal bir faaliyetin olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu yerlerin fen bilirkişi raporunda (A) ve (B1) olarak gösterilen yerler olduğunu, bu kısımların aktif dere yatağında kalmadığının anlaşıldığını, ziraat bilirkişi raporunda da taşınmazların tarım arazisi niteliğinde olduğunun tespit edildiğini, davacı tarafın yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olmasının hak arama hürriyetini zedelediğini ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesinin yollamasıyla, 1086 sayılı HUMK'un uygulanacağı davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı; özellikle fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmazlara ilişkin hava fotoğraflarında sınırlarının belirgin olmayıp taşınmaz üzerinde herhangi bir kullanım tespit edilmediği anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

24.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/4761, Karar No: 2024/6862, Tarih: 20.05.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4761 E.  ,  2024/6862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/217 E., 2021/32 K.

SUÇLAR : Dolandırıcılık, mala zarar verme

KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2020/217 Esas, 2021/32 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 15.01.2021 tarihinde, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 4.020,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün ise istinaf edilmeksizin 04.09.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 2021/25102 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87806 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87806 sayılı sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre,

1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede,

5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinin uygulanması sonucunda tespit edilen 1 yıl hapis ve 6 gün adli para cezalarından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında yapılan indirim neticesinde, 4 ay hapis ve 2 gün adli para cezalarına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 8 ay hapis ve 2 gün adli para cezalarına hükmedilmesini takiben, anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 3 ay 10 gün hapis ve 1 gün adli para cezaları yerine, 6 ay 20 gün hapis ve 1 gün adli para cezalarına hükmedilerek, belirlenen hapis cezasının da aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sonucu, 2.000,00 Türk lirası ve 20,00 Türk lirası adli para cezaları yerine, 4.020,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede,

A- Somut olayda sanığın, katılan ...'a ait motosikleti evin bahçesinden hırsızladıktan bir süre sonra katılana iade ettiği, katılan tarafından yapılan kontrolde motosikletin hasarlı olduğunun tespit edildiği, böylece sanığın hırsızladığı motosiklete zarar verdiğinin iddia ve kabul olunması karşısında; hırsızlık suçunun konusu olan eşyanın çalınması sırasında ya da sonrasında verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilemeyeceğinin gözetilmemesinde,

B- Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinin uygulanması sonucunda tespit edilen 120 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında yapılan indirim neticesinde, 40 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak 80 gün adli para cezasına, belirlenen bu cezadan da anılan Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılarak 33 gün adli para cezası yerine 66 gün adli para cezasına hükmedilip, aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca yapılan paraya çevirme işlemi sonucu, 660,00 Türk lirası yerine 1.320,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Mala zarar verme suçundan kurulan hüküm yönünden; sanığın, katılan ...'a ait motosikleti evin bahçesinden hırsızladıktan bir süre sonra katılana iade ettiği, katılan tarafından yapılan kontrolde motosikletin hasarlı olduğunun tespit edildiği, böylece sanığın hırsızladığı motosiklete zarar verdiğinin iddia ve kabul olunması karşısında; hırsızlık suçunun konusu olan eşyanın çalınması sırasında ya da sonrasında verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanığın hırsızlık konusu eşyaya zarar vermesi eylemi nedeniyle mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Kanun'a aykırı olduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiş, bozmanın niteliğine göre kabule göre kısmında belirtilen istem hakkında herhangi bir karar verilmemiştir.

3. Sanığın yargılama konusu dolandırıcılık eylemi yönünden; 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrasına göre temel cezanın “bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın yargılama konusu dolandırıcılık eylemi yönünden; 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrasına göre temel cezanın “bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası” olarak belirlendiği anlaşılmıştır.

4. Sanık hakkında Mahkeme tarafından belirlenen temel ceza miktarı üzerinden, 5237 sayılı Kanun’un 168 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (2/3) oranında etkin pişmanlık sebebine dayalı kanunî indirim oranı uygulandığı belirlenmiştir.

5. Dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis ve 6 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 2/3 oranında indirim yapıldığında 4 ay hapis ve 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 8 ay hapis ve 2 gün adli para cezasına hükmedilmesi sonrası, anılan Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 3 ay 10 gün hapis ve 1 gün adli para cezasına karar verilmesi yerine, 6 ay 20 gün hapis ve 1 gün adli para cezasına karar verilerek, hapis cezasının da paraya çevrilmesi neticesinde, sanığın “2.000,00 TL ve 20,00 TL adlî para cezası” yerine“4.020,00 TL adlî para cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sanığın mala zarar verme ve dolandırıcılık suçlarından mahkûmiyetine ilişkin İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2021 tarihli ve 2020/217 Esas, 2021/32 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Mala zarar verme suçu yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden ve yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşıldığından; sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca BERAATİNE,

4. Dolandırıcılık suçu yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; "Dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm fıkrasında yer alan “8 ay”, “6 ay 20 gün”, "200 gün" ve "4.020,00 TL" ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla "4 ay" , “3 ay 10 gün”, "100 gün" ve “2.000,00 TL ve 20 TL adlî para cezası” ibarelerinin yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11439, Karar No: 2014/15117, Tarih: 02.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11439 E.  ,  2014/15117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2012/451-2013/412

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/07/2013 tarih ve 2012/451-2013/412 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 6.515 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşmeden önce gerçekleştirilen kamulaştırmasız el atma işlemi nedeniyle açılan dava sonucu, davacının, sözleşmeden sonra 6.524,93 TL ödediği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 maddesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, Hisse Devir Sözleşmesi'nde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, işletme hakkı devir sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli sözleşme ile dört ilden oluşan elektrik dağıtım bölgesinde yer alan ve TEDAŞ uhdesinde bulunan dağıtım sistemi, dağıtım tesisleri ve dağıtım tesislerinin işletilmesi için zorunlu taşınır ve taşınmazların, mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla, işletme hakkı Uludağ EDAŞ'a devredilmiş, sözleşmenin 7. maddesi ile dağıtım faaliyetinden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırılması yoluna gidilmiştir. Anılan sözleşmenin 7.2 maddesi, "Dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olarak, sözleşmenin imza tarihinden sonra ortaya çıkacak idari ve hukuki ihtilaflar şirket tarafından derhal TEDAŞ'a bildirilir. Söz konusu dağıtım tesislerinin mülkiyetine dair bu idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bunlardan doğacak her türlü sorumluluk TEDAŞ'a aittir. Şirket, gecikmesinde tehlike olan durumlarda TEDAŞ'a bildirimde bulunmakla birlikte TEDAŞ adına ve/veya hesabına gerekli tedbirleri almak ve işlemleri yapmakla yükümlüdür. Şirket tarafından alınan tedbirler ve gerçekleştirilen işlemlere ilişkin masraflar belgelendirilmek ve makul olmak şartıyla TEDAŞ tarafından karşılanır." hükmünü içermektedir.

Somut uyuşmazlıkta, dağıtım faaliyetinin davalı TEDAŞ tarafından gerçekleştirildiği dönemde yüksek gerilim hattı geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atılan taşınmazın maliki tarafından, sözleşmenin imza tarihinden sonra davacı aleyhine tazminat davası açılmış, dava kabulle sonuçlanmış, yine davacı aleyhine icra takibine başlanılması üzerine taşınmaz malikine 6.524,93 TL ödeme yapılmıştır. Mahkemece, davalının bu meblağın tümünden sorumlu olduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, sözleşmenin anılan 7.2 maddesindeki ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği iddia ve ispat olunmadığı gibi, mahkemece bu yükümlülüğe uyulmamasının sonuçları da değerlendirilmemiştir. Bu itibarla, mahkemece gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak, davacı tarafından yapılan bu ödeme, tazminat miktarı ile birlikte işlemiş faiz, yargılama gideri, vekalet ücreti, icra giderleri ve ilam sonrası işleyen faizi içermekte olup, davacının davalıya ne miktarda rücu edebileceğinin belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.