muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5264, Karar No: 2011/7188, Tarih: 16.06.2011

18. Hukuk Dairesi 2011/5264 E., 2011/7188 K.

**18. Hukuk Dairesi 2011/5264 E., 2011/7188 K.**

**- NÜFUSTA KAPALI KAYIT

- TÜRK VATANDAŞLIĞINDAN ÇIKMA

- YURTDIŞINDA İSİM TASHİHİ**- 5490 S. NÜFUS HİZMETLERİ KANUNU [ Madde 14 ]

- 403 S. TÜRK VATANDAŞLIĞI KANUNU(MÜLGA) [ Madde 20 ]

- 403 S. TÜRK VATANDAŞLIĞI KANUNU(MÜLGA) [ Madde 29 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin adının Y... D... olarak nüfus kütüğünde yazılı bulunmasına rağmen, "D..." olarak tanındığını, Y... D... adının karışıklığa neden olduğunu, Bakanlar Kurulu kararı ile Türk vatandaşlığından çıkıp 2003 yılında Avusturya vatandaşlığına geçtiğini, Viyana Şehir Belediyesine başvurarak "Y... D..." olan adını "D..." olarak değiştirdiğini, böylece iki ülkedeki kayıtlar arasında farklılık meydana geldiğini, Sosyal Güvenlik Kurumundaki kayıtlarda da adının, "D..." olarak değiştirilmesini istediğini, ancak bu konuda mahkeme kararı olmadığı için isteminin reddedildiğini ileri sürerek nüfus kütüğündeki "Y... D..." adının "D..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacı Y... D... Koçer'in 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 20. maddesine göre Bakanlar Kurulu kararı ile Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verildiği ve çıkma belgesini teslim aldığı 29.07.2003 tarihinde Türk vatandaşlığını kaybettiği, nüfus kaydının kapalı kayıt haline dönüştüğü anlaşılmaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacı Y... D... Koçer'in 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 20. maddesine göre Bakanlar Kurulu kararı ile Türk vatandaşlığından çıkmasına izin verildiği ve çıkma belgesini teslim aldığı 29.07.2003 tarihinde Türk vatandaşlığını kaybettiği, nüfus kaydının kapalı kayıt haline dönüştüğü anlaşılmaktadır.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 14. maddesinde; Türk vatandaşlığının her ne suretle olursa olsun kaybedilmesi halinde, kaybeden kimsenin kaydının kapalı kayıt haline geleceği ve bu şekildeki bir kaydın üzerinde işlem yapılamayacağı öngörülmüştür. Her ne kadar 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 29. maddesinde 5203 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikte; bu Kanun gereğince Türk vatandaşlığını kaybeden kişilerin sosyal güvenliğe ilişkin kazanılmış hakları saklı kalmak ve bu hakların kullanımında ilgili kanunlardaki hükümlere tabi olmak şartıyla Türk vatandaşlarına tanınan haklardan aynen yararlanmaya devam edecekleri bazı istisnalarla öngörülmüş ise de, davacının adının değiştirilmesi onun, sosyal güvenlik haklarını kullanmasını engelleyecek veya kısıtlayacak bir mahiyette bulunmamaktadır. Kapalı kayıtlarla ilgili olarak yapılacak işlemlerde Türk vatandaşı olan kimselere tanınmayan bir hakkın Türk vatandaşlığından her ne sebeple olursa olsun çıkmış bulunan kimselere tanınması yasalara göre mümkün bulunmamaktadır. Davacı, Avusturya'da da Y... D... olan adını kendi isteği ile D... olarak değiştirmiştir. Bu nedenle her iki ülkedeki sosyal güvenlikle ilgili çalışmaların birleştirilmesinde herhangi bir yasal engel bulunmamaktadır. Mahkemece açıklanan nedenlerle kapalı kayıt üzerinden işlem yapılamayacağı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17608, Karar No: 2020/1737, Tarih: 11.03.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/17608 E.  ,  2020/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanları ...'ın, 1771 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalılardan oğlu Türkay'a, 1770 parsel sayılı taşınmazdaki payını dava dışı ... aracı kılınarak iki devir işlemi ile davalı oğlu Şenay'a, 8 ada 118 parsel sayılı taşınmazdaki payını ise dava dışı ... ve mirasçıları yardımı ile, birden ziyade yapılan danışıklı devir işlemleri ile davalılardan Şenay ve ... 'ye satış suretiyle devrettiğini, devir işlemlerinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalılar, murisin ihtiyacı nedeni ile değişik zamanlarda 6-7 civarında taşınmazını üçüncü şahıslara sattığını, 1771 parsel sayılı taşınmazdaki payını davalı ...'a satarak aldığı para ile iş kazasında parmakları kopan oğlunun tedavi masraflarını karşıladığını, yine ... köyünde yaptırdığı evin masraflarını da bu paradan karşıladığını, davalı ...'nin de kendisine bir büfe yapmak için diğer davalı kardeşi Şenay'dan 118 parseldeki hissesini satın aldığını, Şenay'ın eşinin tedavi giderleri için paraya ihtiyaç duyduğunu ve kardeş ... ye bu nedenle hissesini sattığını, dava konusu 1770 ve 118 parsel sayılı taşınmazların muris tarafından dava dışı kişilere satıldıktan sonra yıllarca üçüncü kişilerin mülkiyetinde kaldığını, malikleri tarafından satışa çıkarılınca ticaret işi ile iştigal eden davalı ...’a satış teklifi götürülmesi nedeni ile bu taşınmazların bedeli ödenerek satın alındığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan Türkay’a devredilen eski 1771 yeni 310 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden işlemin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu diğer taşınmazlar yönünden muris muvazaası olgusunun ipatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılardan ... vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ve davalı ...'ın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 25,20 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan, 71,50 TL bakiye onama harcının da davalı ...'dan alınmasına, 11.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12130, Karar No: 2023/616, Tarih: 13.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12130 E.  ,  2023/616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Davanın Kabulüne

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Tebligat, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10/1 inci maddesi gereğince muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. Aynı maddenin 2 nci fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Dolayısıyla, muhataba önce bilinen en son adresi esas alınarak tebligat çıkartılmalı, bu tebligat yapılırken 7201 Sayılı Kanun'un 21/1 inci maddesi hükmü gözönüne alınmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa o zaman adres kayıt sistemindeki adresine önce mernis şerhi düşülmeksizin tebligat çıkartılmalı, bila ikmal dönmesi durumunda aynı adrese mernis adres olduğuna ilişkin şerh de düşülmek suretiyle 21/2 nci madde uyarınca tebligat yapılmalıdır.

Somut olayda; gerekçeli kararın, ... ve ...'a yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı şekilde 7201 Sayılı Kanun'un 10/2 nci maddesi hükmü gözardı edilmek suretiyle yapılmış olması nedeniyle usulsüz olduğu açıktır. Hal böyle olunca; mahkemece adı geçen kişilere gerekçeli kararın 7201 Sayılı Kanun ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Saray (Tekirdağ) Kadastro Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2355, Karar No: 2016/1109, Tarih: 28.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/2355 E.  ,  2016/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ilçesi, ... köyü, Doğusu: Kızıltepe ve Kürdoğlu Deresi, Batısı: Taşlı Dere, Güneyi: Karaba ziyareti ve Girdap, Kuzeyi: ... ... olan taşınmazın Mart 936 tarih 13 nolu tapu kaydı ile davacı müvekkiline ait olduğunu, dava konusu yere davalı İdare tarafından ağaç dikildiğini, bu durumun müvekkilinin mülkiyet hakkına müdahale olduğunu ileri sürerek, davanın kabulü ile davalı İdarenin davacı müvekkilinin taşınmazında yapmış olduğu müdahalenin men'ine ve dikilen fidanların sökülerek dava konusu taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesini dava etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava tarihinde orman kadastrosu çalışması yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğu, davacının dayandığı tapu kaydının sabit sınırlarının olmadığı için yüzölçümü miktarı ile geçerli olduğu ve bu miktar kadar yere revizyon gördüğü anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 28/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/41374, Karar No: 2017/19650, Tarih: 28.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/41374 E.  ,  2017/19650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir:

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas-2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre;

Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır.

Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur.

Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz.

Yargıtayın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır.

Somut olayda, Dairemizce yapılan geri çevirme üzerine Mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve toplam karar ve ilam harcının 1/4'ünden daha fazlasının ödenmesinin istendiği, böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Dairemizce yapılan geri çevirme üzerine Mahkemece davalı tarafa gönderilen muhtırada tutarın dosyaya yatırılması gerektiğinin yazıldığı ve toplam karar ve ilam harcının 1/4'ünden daha fazlasının ödenmesinin istendiği, böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davalı vekiline yukarıda açıklanan şekilde temyiz harcı ve gerekiyor ise temyiz masraflarının yatırılması için geçerli muhtıra tebliğ edilerek tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi, yukarıda açıklandığı şekilde geçerli muhtıra tebliğ edilmesine rağmen temyiz eden davalı tarafından temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırılmaması halinde buna ilişkin mahkeme tarafından tutanak tutularak bu tutanağın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine aynı sebeple İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12615, Karar No: 2010/14144, Tarih: 13.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/12615 E.  ,  2010/14144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuğun davalı baba yanında olduğu belirtilmiştir. Bu süreler tespit edilmeden çocuğun baba yanında olduğu dönemler için de davacı anne yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK.m.438/7)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5.bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine "müşterek çocuk için anneye teslim tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar tedbir, bu tarihten itibaren iştirak nafakası olarak her ay 175.00 TL. nafakanın davalıdan alınıp davacıya verilmesine" cümlesinin yazılmasına hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.07.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/18339, Karar No: 2013/31986, Tarih: 19.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/18339 E.  ,  2013/31986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... kartı üyelik sözleşmesine istinaden davalının kefil olduğu üçüncü kişinin imzaladığı bireysel ürün ve hizmet sözleşmesinden doğan borcun ödenmemesi üzerine başlatılan takibe haksız şekilde itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece kısa karar ile davanın reddine hükmedilmiş, gerekçede ise hem takibe itirazın haklı olduğu hem de davanın İcra İflas Kanununda öngörülen 1 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı belirtilerek davanın reddine karar vermek gerektiği açıklanmıştır. 6100 sayılı HMK’nun 294. maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HMK’nun 297/2. maddesi gereğince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Yine HMK’nun 298/2. maddesi gereğince de, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Kararın gerekçesi ile hükmün de birbirine uyumlu olması gerekir.

2013/18339-2014/31986

Usule ilişkin ret sebebi varken esasa girilip değerlendirme yapılması mümkün bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da davanın hak düşürücü süreye uyulmadığı gerekçesi ile usulden mi yoksa esastan mı reddedildiğinin yazılmamış olması açık çelişki yaratmakta olup bu yönden usul ve yasaya uygun olmayan hükmün bozulması gerekir.

2- Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9797, Karar No: 2021/2892, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9797 E.  ,  2021/2892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1- Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapılara Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca yayınlanan ve değerlendirme tarihi olan 2017 yılına ait Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkındaki Tebliğe göre yapı sınıfları, bu yapı sınıflarına uygun birim fiyatları ve yaşları belirlenip buna göre yıpranma payı düşülerek, KDV eklenmeksizin değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda tespit edilen yapı bedeline KDV eklenmesi suretiyle bilimsel olmayan yöntemle hesap yapan rapor doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Fark bedele 11.03.2015 tarihinden son karar tarihi olan 07.01.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi,

3-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7254, Karar No: 2010/8125, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7254 E.  ,  2010/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.09.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 2058, 2003, 2151, 4665, 4424, 4678, 4687, 4693, 2909, 2096 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında murislerinin yanlış yazılan adının düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

HUMK’nun 388. maddesi gereğince hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

HUMK’nun 389. maddesinde de kararda iki tarafa yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür.

Hüküm fıkrası, kararın esası olup kanunda “hüküm” kelimesi yalnız hüküm fıkrası için kullanılmıştır. Bu nedenle, hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalıdır. Hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır.

Somut olay da, hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. ve 3. fıkrasında taşınmazların tapu malikinin baba adının “..." olarak tashihine karar verilmiş, ancak taşınmazlarda birden fazla malik bulunmasına rağmen hangi malikin baba adının tashihine karar verildiği yazılmamıştır. Hüküm HUMK.nun 388 ve 389. maddelerine aykırı tesis edilmiş ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Ayrıca mahkemece, dava konusu 4693 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş, 4424 parsel sayılı taşınmada ise “... kızı ...’nin” adının “... kızı ...” olarak düzeltilmesine karar verilmesine rağmen 4424 parselin tapu malikleri arasında ... kızı ... isminde kimsenin bulunmadığı gözden kaçırılmıştır.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu infazı olanaksız şekilde hüküm tesisi yasaya uygun düşmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 12.07.2010 tarihinde oy birliği ile karar verildi.