muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/19077, Karar No: 2024/9336, Tarih: 04.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/19077 E.  ,  2024/9336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2019 tarihli ve 2018/221 Esas, 2019/275 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2019/1257 Esas, 2020/623 sayılı kararı ile, sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.03.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii temyiz sebepleri özetle:

1. Eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna,

2. Sanık hakkında anlatımları bulunan bir kısım tanıkların mahkemede dinlenmeden hüküm kurulduğuna,

3. ...hesap hareketlerinin örgütsel amaçla yapılmadığına,

4. Toplanan delillerin örgüt üyeliği suçundan cezalandırmaya yeterli olmadığına,

5. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

6. Sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına uygun kabule göre,

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına uygun kabule göre,

Yargılama sürecindeki usulü işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, sanığın örgüt içerisindeki konumu itibariyle örgütün nihai amacını bilebilecek durumda olduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmediğinden kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2019/1257 Esas, 2020/623 sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11870, Karar No: 2011/12041, Tarih: 01.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/11870 E.  ,  2011/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve tehdit

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük ve müsadere, tehdit suçundan beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının temyiz edilmeden kesinleşmesi karşısında, bozmadan sonra yeniden bu suçtan hüküm kurulmuş olması hukuki değerden yoksun fazlalık kabul edilerek 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna hasren yapılan incelemede:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Hükümden sonra 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde C.Savcısının infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin ihtarına karar verilmesi

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden “TCK.nun 50/6. maddesi gereğince hüküm kesinleştikten sonra C.Savcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içerisinde seçenek yaptırım olan 6.000 TL adli para cezasının gereğinin yerine getirilmesine başlanmamasına veya başlanıpda devam edilmemesi halinde, mahkememizce kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceğinin ve bu kararın derhal infaz edileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19673, Karar No: 2018/25309, Tarih: 19.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19673 E.  ,  2018/25309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Davalılar ... (TC Kimlik no:...) ve ... (TC Kimlik no:...) adına çıkartılan gerekçeli karar tebligatının adı geçenlerin ölü olduğundan bahisle, bila tebliğ iade edildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle; adı geçenlerin mirasçılarının tespiti ile mahkemenin gerekçeli kararı ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz başvuru dilekçesi tebliğ edilerek, temyiz süresi de beklenildikten,

2- Davalılardan ...(...)’a (TC Kimlik no:16507210620) mahkemenin gerekçeli kararının tebliği geçersizdir. Şöyle ki;

Uyap sisteminden alınan nüfus kaydına göre davalının mernis adresi yurtdışı olduğu halde muhatabın geçici olarak şehirdışına gittiği belirtilerek ... Köyü .../... adresinde tebligat yapıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; adı geçen dönmüş ise yurt içinde, dönmemiş ise tespit edilecek yurtdışı adresine Tebligat Kanunu 38. maddesine göre mahkemenin gerekçeli kararının ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilerek, temyiz süresi de beklenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14471, Karar No: 2012/916, Tarih: 27.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14471 E.  ,  2012/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR :1-Ö.......

2-...

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.07.2011 tarih ve 2010/1002-2011/260 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 27.07.2000 günü davalı taşıma şirketine ait otobüse bilet alıp bindiklerini, seyahat sırasında sürücünün uyuması sonucunda otobüsün önündeki araca çarparak şarampole yuvarlanması ile müvekkillerinin ağır yaralandıklarını ve uzun tedavi süreci yaşadıklarını, müvekkilleri Özlem'in % 20.2, Aziz'in % 5 oranında meslekten kazanma gücünü kaybettiğini, daha önce açtıkları kısmi davada verilen açılmamış sayılma kararının 28.06.2007 günü kesinleşmesi üzerine iş bu davayı 27.07.2007 günü açtıklarını, TTK'nın 767/5 ve 2918 sayılı KTK'nın 109/2'nci maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminatın 10 yıllık zamanaşımına tabi bulunduğunu, o davada sürekli sakatlık kapsamında talep ettikleri tazminat miktarlarının belirlendiğini ileri sürerek, Özlem için şimdilik 106.623.839.947 TL maddi ve 5.000.000.000 TL manevi, diğer davacı için şimdilik 9.002.180.026 TL maddi ve 2.000.00.000 TL manevi tazminat ile kaza nedeniyle çalıştıramadıkları işyeri kirası olarak ödemek zorunda kaldıkları şimdilik 9.900.000.000 TL kira bedelinin olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile Özlem için 39.043,43 TL daha maddi tazminat istediklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, derdestlik zamanaşımı ve sakatlık oranı, tazminat miktarları bakımından davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ...'in %20.2 oranında diğer davacının %5 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettikleri, davacıların bu olay nedeniyle maddi ve manevi üzüntü çektikleri, elem ve ızdırap duymalarının hayatın olağan akışına uygun bulunduğu, bozmadan sonra bozma çerçevesinde yeniden bilirkişi raporu alınmış ise de, davacı taraf bozmadan önce davasını ıslah etmiş olduğundan bozmadan sonra bilirkişi raporunda bildirilen miktar üzerinden ıslah etme hakkı bulunmadığı, ancak bilirkişi raporuyla Yargıtay

./...

2011/14471

2012/916

S-2

./...

2011/14471

2012/916

S-2

bozma ilamındaki müphem konuların açıklığa kavuşmuş olduğu gerekçesi ile, Özlem Parlakçı için 142.667,43 TL ve ... için 6.529,63 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine, Özlem Parlakçı için 5.000 TL, ... için 2.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.958,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

9.278,05 H

2.320,00 PH

6.958,05 BK

30.01.2012-RK
Yargıtay — Esas No: 2013/3153, Karar No: 2014/13187, Tarih: 25.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3153 E.  ,  2014/13187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1745, Karar No: 2015/5096, Tarih: 06.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1745 E.  ,  2015/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/237414

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2010/166 (E) ve 2013/183 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yerel mahkemece, kanun değişikliklerinin sanığın lehine ve aleyhine doğurduğu sonuçların gerekçede tartışıldığı anlaşılmakla teliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'da nisbi para cezası öngörülmeyip gün adli para cezasının düzenlendiği, bu itibarla nisbi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Kanunun 91/1-2 maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç para cezası 1 TL’nin altında kalıp, 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin para birimi hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 TL’nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından, adli para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın ve katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, 750 TL adli para cezasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20666, Karar No: 2011/5640, Tarih: 30.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20666 E.  ,  2011/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15628, Karar No: 2015/4748, Tarih: 18.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/15628 E.  ,  2015/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2014/82389

Mahkeme : SİVAS 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 31.12.2013 – 2013/206 esas ve 2013/ 237 karar

Suçlar : 1.Uyuşturucu madde ticareti yapma: tüm sanıklar hakkında

2.Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira; sanık Murat hakkında

3.Resmi evrakta sahtecilik; sanık Murat hakkında

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanıklar Yusuf Erdoğan ve H.. B.. hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanık Yusuf Erdoğan'ın hükmü temyiz etmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 24/08/2015 tarihli dilekçesi ile, sanık H.. B..'ın da 16/09/2015, 29/09/2015 ve 06/10/2015 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteğinden vazgeçtiği anlaşıldığından, bu sanıklar yönünden hükümlerin İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık M.. B.. hakkında verilen “başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira” ve “resmi evrakta sahtecilik” suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı'nca düzenlenen dosyada mevcut 25.09.2013 tarihli ekspertiz raporunda, tümden sahte olarak düzenlenen suça konu üzerinde soğuk mühür izi bulunan nüfus cüzdanının yapılan incelemesinde; yapılan sahteciliğin ilk bakışta kolaylıkla dikkat çekmeyecek olup aldatma yeteneğinin bulunduğunun belirtilmesi ve mahkemenin bu raporla olayın gelişimini göz önüne alarak belgenin aldatma kabiliyetine sahip olduğu hususundaki kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

C) Sanık A.. K.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde; sanığın 27/11/2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, sanığın ölüp ölmediğinin mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

18.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4710, Karar No: 2011/7442, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4710 E.  ,  2011/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'un beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.