muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2120, Karar No: 2015/1132, Tarih: 01.04.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2120 E.  ,  2015/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/882 E-2012/868 K.

Taraflar arasındaki “kamulaştırmasız elatma nedeniyle tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tuzla 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 27.07.2011 gün; 2011/58 E.-2011/556 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesinin 07.03.2012 gün ve 2011/18277 E.-2012/4054 K. sayılı ilamı ile bozulmuş; daha sonra davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine 13.09.2012 gün ve 2012/10513 E.-2012/16268 K. sayılı ilamı ile;

(...Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu taşınmazdan geçirilen Adnan Menderes Bulvarı'nın ana arter listesinden çıkartılıp çıkartılmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile ana arter kabul edilerek hüküm kurulduğu, mahkeme kararının bu nedenle de bozulması gerekirken, bu hususun bozma nedeni yapılmadığı anlaşılmakla,

Davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.03.2012 gün ve 2011/18277-2012/4054 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yeniden yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazdan geçirilen Adnan Menderes Bulvarı'nın ana arter olup olmadığı araştırılıp, ana arter listesinden çıkartıldığının anlaşılması halinde ilgili ilçe belediyesi davaya dahil edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; dava konusu taşınmazın metrekare birim fiyatı 449,55-TL olarak belirlendiği ve taşınmazın el atılan bölümü itibariyle davacıların hisselerinin toplamına karşılık gelen bedel 466.274,18-TL olduğu halde, hesap hatası soncu fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, bilirkişi raporlarındaki maddi hata nedeniyle fazla bedele hükmedildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine karar, Özel Dairece bu kez, yukarıda yazılı gerekçeyle karar bozulmuş, Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmünü, temyize davalı vekili getirmiştir.

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, bilirkişi raporlarındaki maddi hata nedeniyle fazla bedele hükmedildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine karar, Özel Dairece bu kez, yukarıda yazılı gerekçeyle karar bozulmuş, Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmünü, temyize davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda işin esasının incelenmesine geçilmeden önce, önceki kararda direnilmesine ilişkin mahkemece oluşturulan kısa ve gerekçeli kararların usulüne uygun olup olmadığı; kendi aralarında çelişki içerip içermedikleri; usulü sorunlar olarak öncelikle incelenip değerlendirilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Aynı Kanun'un 294.maddesinde “Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar. Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz. Ayrıca bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisi yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği gibi bozma kararı karşısında uyulup uyulmama yönünden varılacak sonucun ortaya konulması dolayısıyla direnme ve uymaya yönelik hüküm fıkralarının da aynı unsurları taşıması gerektiği aşikardır.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtayın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa'nın 141/3.maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.

Öte yandan, mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında tereddüte yol açacak çelişkiler taşımaması ile mümkündür.

Önemle vurgulanmalıdır ki, direnme kararlarının hukuksal niteliklerinin doğal sonucu ve gereği olarak, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun yapacağı inceleme ve değerlendirme sırasında gözeteceği temel unsurlardan birini, hüküm fıkrasını içeren kısa ve gerekçeli kararların birbiriyle tam uyumu ve buna bağlı olarak kararın ortaya konulan sonucuna uygun gerekçesi oluşturmaktadır. Bunlarda ortaya çıkacak farklılık ya da aksama çelişki doğuracaktır ki bunun açıkça usul ve yasaya aykırılık teşkil edeceği kuşkusuzdur.

Nitekim, aynı ilkeler Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.03.2008 gün ve 2008/15-278 E.- 2008/254 K.-21.10.2009 gün ve 2009/9-397 E.-2009/453 K. sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Bu genel açıklamaların ışığında somut olaya bakıldığında:

Mahkemece verilen kısa kararda “davacıların davasının ıslah talebi dikkate alınarak kabulüne” şeklinde hüküm kurulmuş olmasına rağmen, direnmeye ilişkin gerekçeli kararda ise “davacıların davasının ıslah talebi dikkate alınarak kabulüne, 466.274,18 TL tazminatın dava tarihi olan 14.01.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı İ.. B..ndan alınarak hisselerine göre davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine...” şeklinde hüküm oluşturulmuştur.

Yerel Mahkemece, kısa kararda davacıların davasının ıslah talebi dikkate alınarak kabulüne şeklinde hüküm oluşturulmasına ve ıslah ile istenen bedel 471.187,97 TL olmasına rağmen gerekçeli kararda 466.274,18 TL nin tahsiline karar verilmesi ve kısa kararda yer verilmediği halde gerekçeli kararda fazlaya ilişkin talebin reddine şeklinde hüküm kurularak kısa karar ile gerekçeli karar çelişki oluşturulmuştur.

Aslolan kısa karar ve burada ortaya konulan hüküm fıkrası olduğu gibi, direnme kararının kapsamını belirleyen kısa kararın da yasanın amacı doğrultusunda çelişki ve tereddüde meydan vermeyecek şekilde açık ve anlaşılır olması ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasıyla çelişik olmaması gerekir.

Aslolan kısa karar ve burada ortaya konulan hüküm fıkrası olduğu gibi, direnme kararının kapsamını belirleyen kısa kararın da yasanın amacı doğrultusunda çelişki ve tereddüde meydan vermeyecek şekilde açık ve anlaşılır olması ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasıyla çelişik olmaması gerekir.

Bu nedenle Mahkemenin, çelişki içeren ve birbiriyle de uyum içinde olmayan kısa ve gerekçeli hüküm fıkraları, usul ve yasaya aykırıdır.

Yerel mahkeme kararının işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmeksizin salt bu usulü eksikliğe dayalı olarak bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda açıklanan gerekçelerle, 6217 sayılı Kanun'un 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5099, Karar No: 2021/1969, Tarih: 20.04.2021

**5. Ceza Dairesi         2020/5099 E.  ,  2021/1969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile S.S. Üzerlik Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Hazinenin ve adı geçen kooperatif tüzel kişiliğinin duruşmadan haberdar edildiklerine ilişkin bilgi ve belgelere rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye ve S.S. Üzerlik Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifine bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14789, Karar No: 2015/6315, Tarih: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/14789 E.  ,  2015/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13674, Karar No: 2015/11710, Tarih: 25.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13674 E.  ,  2015/11710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2015

NUMARASI : 2014/899-2015/43

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Tüketici ve İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı ile davalı arasında imzalanan 10/12/2010 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinde, yer alan şartın gerçekleşmemiş olması nedeniyle yoksun kalınan kâr bedeli, kirâ bedeli, sözleşmeye aykırı davranışlar nedeniyle talep edilen alacak bedeli ve taşınmazda ki ayıpların giderilmesi için yapılan masraflar toplamının tazmini istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, "...davanın eser sözleşmesine dayalı tazminata yönelik olduğundan 6502 sayılı Kanunun 73. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin tüketici mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle;

Tüketici Mahkemesi tarafından ise, "Dava konusu işlemin tüketici işlemi olmadığı, davalının ticari ve mesleki faaliyetine ilişkin olarak söyleşmenin düzenlendiği, davacı arsa sahibinin de tüketici tanımına uymadığı gerekçesiyle davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait bulunduğu" gerekçesiyle; görevsizlik kararı verilmiş, kararlar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "Gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir.

6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak, kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde, arsa sahibinin Tüketici Kanununun 3/k. maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç, kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

Bu durumda, eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5392, Karar No: 2014/2582, Tarih: 03.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5392 E.  ,  2014/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7442, Karar No: 2016/11297, Tarih: 04.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/7442 E.  ,  2016/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 23.06.2014 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'un 310/-1. maddesinden öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 01.07.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 04.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11923, Karar No: 2008/13417, Tarih: 12.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11923 E.  ,  2008/13417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.05.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda kayıt düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.04.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı murisine ait 121 ada 4 sayılı parselde “Adil “olarak yanlış yazılan baba adının “Halil” olarak düzeltilmesini istemiş,mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

Tapuda isim düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları veya başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması mümkündür. Somut olayda davacı dedesi ...’ in "Adil" olan baba adının "Halil" olarak düzeltilmesini istemiştir. Dosyaya gelen tapu kaydı incelendiğinde 4 sayılı parsel 1.3.1977 tarihinde kesinleşen kadastro sırasında "Adil oğlu ... ve müşterekleri" adına tespit edilmiş ancak 26.12.2001 tarihinde ihale ile üçüncü şahıslar adına tescil edilmiştir.Bu durumda davacının murisi malik olmadığından davacının düzeltme isteminde hukuki yararı bulunmadığı düşünülmeden kapalı kayıtta düzeltme yapılması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12268, Karar No: 2021/13041, Tarih: 06.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/12268 E.  ,  2021/13041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1) Mahkûmiyet; Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli, 2018/105 esas ve 2018/468 sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22/02/2019 tarihli, 2019/536 esas ve 2019/338 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ve müdafiinin dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 06.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3080, Karar No: 2020/3945, Tarih: 21.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3080 E.  ,  2020/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesinin verdiği ilk karara karşı taraflar istinaf kanun yoluna başvurmuş ve bölge adliye mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Bölge adliye mahkemesi hükmüne karşı davacı erkek tarafından yoksulluk nafakası ve davalı kadın tarafından tamamı yönünden temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi hükmü, Dairemizin 2019/4521 esas 2019/11836 karar sayılı bozma ilamıyla "Kadının yoksulluk nafakası ve manevi tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği" gerekçesi ile bozulmuş; diğer yönlere ilişkin olarak ise onanmıştır. Hükmün bozma kapsamı dışında kalan yönleri bozma ilamının verildiği tarihte kesinleşmiştir. Hükmün bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada kesinleşen kısımlar hakkında hüküm kurulamaz. Bu nedenle, bozmanın amacı dışına çıkılarak kesinleşen boşanma hükmü hususunda yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1., 2. ve 5. bentlerin çıkarılmasına, hükmün bu bölümümün DÜZELTİLEREK, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 21.09.2020 (Pzt.)