muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16388, Karar No: 2013/20554, Tarih: 07.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/16388 E.  ,  2013/20554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 14.06.2009 tarihli trafik kazası nedeniyle sigortalı ...’e yapılan geçici iş göremezlik ödemelerinden oluşan sosyal sigorta yardımlarının, üçüncü kişi durumunda bulunan davalı sürücü ...’den rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 76/5.madde hükmü alınmış ve giderek, anılan madde kapsamındaki sorumluluk için “kastın” varlığı gerektiğinden bahisle, davanın reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesi, İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğunu düzenlemekte olup; anılan maddenin ilk fıkrası, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlerken, dördüncü fıkrası ise, üçüncü kişilerin sorumluluk halini düzenlemiştir.

Anılan 5510 sayılı Yasanın 21’inci maddesine göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Fıkra kapsamındaki sosyal sigorta yardımları, kısa vadeli sigorta kollarına ilişkin olup, genel sağlık sigortasına göre yapılan sosyal sigorta yardımlarını içermediği gibi; söz konusu fıkra, sadece 5510 sayılı Yasanın 4/1-a madde kapsamındaki sigortalılar için değil, aynı yasanın 4/1-b madde kapsamındaki sigortalılar yönünden de uygulama alanı bulmaktadır.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

Üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir. İstihdam edenlerin sorumluluğunu düzenleyen 818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 55. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 66.) maddesinde, işverenin sorumlu olması için kusurlu olması şartı aranmamış iken, 5510 sayılı Kanunun anılan maddesinde, üçüncü kişinin işvereninin sorumluluğu kusur esasına dayanması karşısında; üçüncü kişinin işvereni hakkında, Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca kusursuz sorumluluk hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Burada hangi hareketin kusur sayılacağına ilişkin 5510 sayılı Kanunun 21/1 maddesine paralel bir açıklama yapılmadığından, kusur olgusunun 818 sayılı mülga Borçlar Kanununun 41 ve devamı (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 49 ve devamı) maddeleri uyarınca belirlenmesi gerektiğinin kabulü gerekecektir.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin veya işvereninin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından oluşmaktadır.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında; 14.06.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu, sigortalının geçici iş göremezlik durumuna maruz kaldığının ve bu kapsamda davacı Kurum tarafından geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığının anlaşılması karşısında; davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın 21/4.madde hükmü olup, aynı Yasanın 76.madde hükmünün ise, somut olayda uygulanabilirliğinden bahsetmek mümkün değildir.

Şu halde yapılması gereken, 5510 sayılı Yasanın 21/4.madde hükmü uyarınca yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken,yazılı gerekçelerle istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6998, Karar No: 2012/7271, Tarih: 25.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/6998 E.  ,  2012/7271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından sanıklar...., ... ve ...'nın yapılan yargılanmaları sırasında; Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/02/2011 gün ve 2012/26 E. 2012/10 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14554, Karar No: 2019/12445, Tarih: 10.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/14554 E.  ,  2019/12445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... İl Özel İdaresinde taşeron şirket bünyesinde güvenlik görevlisi olarak işe başladığını, son olarak ... Özel Güvenlik ve Koruma Eğitim Kurumu Hiz. Tic. Ltd. Şti. adındaki taşeron şirkete bağlı olarak çalışmasına devam ettiğini, müvekkilinin ihale süresinin sona erdiği gerekçesiyle birçok arkadaşı ile birlikte 30.03.2014 tarihinde hiçbir hak ve alacağı ödenmeden işten çıkartıldığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarını tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı ... Belediyesi vekili, 6360 sayılı Kanun gereğince İl Özel İdaresi personelinin ilgili kurum ve kuruluşlara paylaştırıldığını, ilçe belediyeleri, Büyükşehir Belediyesi ve ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına devredildiğini, İl Özel İdaresi ile ... arasında doğrudan hak ve borçlarının devrinin söz konusu olmadığını, davacının Büyükşehir Belediyesine devredilen personel arasında bulunmadığını, borcun da devredilmediğini, hizmet akdinin İl Özel İdaresi ile taşeron şirket arasında temizlik hizmeti alımına ilişkin olması nedeniyle devir kapsamına girmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Özel Güvenlik ve Koruma Eğitim Hiz. Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının verilen görevi yerine gitmeyerek istifa etmek sureti ile iş akdini kendisinin feshetmiş sayılacağından tazminatlara hak kazanamadığını, bordrolar, banka ödeme kayıtları ve puantaj tablolarına göre de davacının alacak iddialarının yerinde olmadığını, kamu kuruluşunda fazla çalışma yapılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

... Valiliği vekili, ... Valiliğinin ... İl Özel İdaresinin halefi olmadığını, tüzel kişiliği ortadan kalkan özel idareyi ... Valiliğinin temsil etmediğini, ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliğinin 30.03.2014 tarihi itibariyle ortadan kalkması ile tüm mallarının ve borçlarının devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. ve 5. fıkrası ile ... İl Özel İdaresinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36.maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirileceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında, Mahkemece ... Büyükşehir Belediyesi ve ... Valiliğine karşı yargılamanın sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

Bu açıklamalar ışığında, Mahkemece ... Büyükşehir Belediyesi ve ... Valiliğine karşı yargılamanın sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde ... İl Özel idaresini temsilen ... Valiliğine karşı dava yöneltmiş ve mahkemece bu kurum aleyhine hüküm kurularak yargılamanın sonuçlandırılmış olduğu anlaşılmış ise de dava tarihinin 01.07.2014 olduğu ve dava tarihi itibari ile İl Özel İdaresinin kapanmış olduğu anlaşıldığından kapanan İl Özel İdaresini temsilen Valilik aleyhine dava açılması ve akabinde hüküm kurulması mümkün değildir. Bu itibarla dava tarihi itibari ile tüzel kişiliği kalmayan il özel idaresini temsilen ... Valiliği aleyhine açılan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Davalı ... Belediyesi yönünden ise yukarıdaki düzenlemeler kapsamında, devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmadığından dava konusu olayda davacı işçinin talep ettiği işçilik alacaklarından kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararı ve ilgili belgeler getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin borçlarının devredildiği kurum belirlenmiş ise davalı taraf sıfatını borcu devralan bu kurum veya kuruluşun taşıdığı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise davanın İçişleri Bakanlığına yöneltmesi için süre verildikten ve taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekmektedir.

Anılan hususlar gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 10/06/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15008, Karar No: 2011/18347, Tarih: 29.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/15008 E.  ,  2011/18347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen hapis cezası para cezasına çevrilirken günlüğü 20 TL’den çevrildiği belirtilmesine karşın 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi gereğince hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan tayin edilen para cezalarının toplanması neticesinde hapis cezasının günlüğü 12 TL’den para cezasına çevrildiğinin anlaşıldığı ve 20 TL’nin yazım hatası olduğu, ancak sonuç para cezasının 1 TL eksik tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8153, Karar No: 2023/2153, Tarih: 13.07.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8153 E.  ,  2023/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/795 E., 2022/1057 K.

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/261 E., 2021/72 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 13.07.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... ...'nun sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; 17.07.2010 tarihinde kopan elektrik telinin üzerine düşmesi sonucu elektrik akımına kapılarak yaralanması sonucunda bedeni ve zihinsel fonksiyonlarını yitirdiğini ve sürekli olarak başkasının bakımına muhtaç duruma düştüğünü, davalının sorumluluğunda bulunan elektrik iletim hattındaki bozukluk ya da bakım eksikliği nedeniyle gerçekleşen olay nedeniyle davalıya karşı açmış oldukları maddi ve manevi tazminat davasında davalının kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğunun ve kendisinin meslekte kazanma gücünü %100 kaybettiğinin tespit edildiğini, anılan davanın kabulüne ilişkin kararın temyiz incelemesi sonucu kesinleştiğini, haksız eylem sonucu sadece zihinsel fonksiyonlarını ve meslekte kazanma gücünü kaybetmekle kalmayıp sürekli olacak şekilde başkasının bakımına ihtiyaç ... hale geldiğini ileri sürerek, fazla çıkması halinde artırılmak üzere 750.000 TL bakıcı gideri tazminatının olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 24.12.2020 tarihli bedel artırım dilekçesi ile talebini toplam 1.219.891,05 TL olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı; olay tarihinden 7 yıl sonra açılan davaya konu talebin zamanaşımına uğradığını, davacının bakıcı gideri tazminatı adı altında talep ettiği bedelin kesinleşen ve ödemesi yapılan tazminat dosyasında hüküm altına alındığını, tazminat ismi değiştirilerek mükerrer tazminat talep edildiğini, ihbar gelir gelmez olay yerine intikal edildiğini, kazaya sebep olan kablonun abone kablosu olup dağıtım kablosu olmadığının tespit edildiğini, olayda kendilerine atfedilecek bir kusur veya ihmalin bulunmadığını, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu, ayrıca davacının kusuru da göz önünde tutularak hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı şirkete ait elektrik dağıtım tellerinin kopması nedeniyle davacının elektrik akımına kapıldığı, elektrik çarpması nedeniyle davacının yaralandığı, davalı tarafından bakım ve gözetim yükümlülüğü yerine getirilmediğinden meydana gelen zarar nedeniyle davalının haksız fiil hükümleri doğrultusunda davacıya karşı sorumlu olduğu, taraflar arasında cismani zarar ve manevi tazminat nedeniyle görülen Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/572 E. sayılı dosyasında davalının sorumluluğuna karar verildiği, verilen kararın Yargıtayca düzeltilerek onandığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere olay nedeniyle davacının %100 maluliyete uğradığı, bir başkasının sürekli bakımına muhtaç olduğu ve bakıcı gideri nedeniyle davacının zarara uğradığı, anne ve babasının ömür sonuna kadar davacıya bakması nedeniyle %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılması yerinde görüldüğü bu doğrultuda hesaplama yapılan 23.11.2020 tarihli bilirkişi raporu ile davacının bakıcı gideri nedeniyle uğradığı zarar miktarının 919.794,18 TL olarak kabul edildiği, davacının uğradığı zarar 919.794,18 TL olduğundan bu miktarı aşan 300.096,87 TL yönünden talebin esastan reddine karar verildiği, dava dilekçesinde 750.000 TL talepte bulunulmuş olup bedel artırım dilekçesinde 1.219.891,05 TL talep edildiği, bedel artırım dilekçesiyle artırılan kısım yönünden zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 750.000 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı; geçerli ve makul sebepler gösterilmeksizin tazminatın %50'si oranında hakkaniyet indirimine tabi tutulmasının doğru olmadığını, maruz kaldığı eylemin suç niteliği ortada olup 17.07.2010 olay tarihinden itibaren 8 yıllık uzamış zamanaşımı süresi dolmadan belirsiz alacak davası açıldığını, davanın açıldığı 13.07.2018 tarihinde zamanaşımı süresinin kesildiğini, bu nedenle olay tarihi ile rapor tarihi arasında ya da olay tarihi ile bedel artırım tarihi diye belirtilen talebin tam ve kesin olarak belirlenme tarihi arasında geçen sürenin hiçbir önemi bulunmadığını, 13.07.2018 dava tarihi ile 24.12.2020 talep artırım tarihi arasında zamanaşımına uğrayan alacak bulunmadığından 169.794,18 TL yönünden talebin zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, hakkaniyet indirimi miktarı ve zamanaşımından dolayı reddedilen miktar yönünden kararının kaldırılması için istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı; davanın zamanaşımına uğradığını, mükerrer tazminat talep edildiğini, bilirkişi raporunun denetimden uzak olduğunu, %50 hakkaniyet indirimi uygulanması gerektiği belirtilmiş ise de uygulanmadığını, kusur raporuna itiraz edildiğini, kusur raporu alınmadan karar verildiğini, kazaya sebep olan kablonun abone kablosu olduğunu ve zarardan abonenin sorumlu olması gerektiğini, olayın ... tanığının vefat etmesi nedeniyle dinlenemediğini, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğunu, faize olay tarihinden değil dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerektiğini, davacının olay tarihinde 16 yaşında olduğunu, anne ve babasının bakım ve gözetim yükümlülüğü altında olduğundan kusurlarının bulunduğunu, yüksek miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini ileri sürerek, kararın kaldırılması için istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç