muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/181, Karar No: 2008/216, Tarih: 14.10.2008

**Ceza Genel Kurulu         2008/181 E.  ,  2008/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 16. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 18.01.2008

Sayısı : 2008/41 D.İş.

Taahhüdü ihlal eylemi nedeniyle kabahatli ...’nun, İİY’nın 5358 sayılı Yasayla değişik 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına, aynı Yasanın 354. maddesi uyarınca şikayetçi tarafından şikayetinden vazgeçilmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın düşeceğinin takip borçlusuna ihtarına ilişkin Biga İcra Ceza Mahkemesince itiraz yasayolu açık olmak üzere verilen 07.11.2007 gün ve 1690-2012 sayılı karara yönelik itiraz, Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesince 18.01.2008 gün ve 41 D.iş sayı ile red edilmiştir.

Adalet Bakanlığınca Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2008 gün ve 2008/41 değişik iş sayılı kararına karşı yasa yararına bozma isteminde bulunulması üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Hukuk Dairesince 20.05.2008 gün ve 3689-3589 sayı ile;

“07.11.2007 tarihli celsede sanığın yüzüne karşı verilip tefhimle geçerlilik kazanan ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda, karara karşı yasa yolu belirlenirken kararın tebliğinden itibaren yedi günlük sürenin başlayacağının bildirilmiş olması karşısında, itiraz süresinin bu olaya özgü olarak kararın tebliğinden itibaren hesaplanması gerekecektir. Ancak 14.12.2007 tarihinde kararın borçluya tebliği üzerine 7 günlük itiraz süresi 21.12.2007 tarihi itibarıyla sona ermesine rağmen 24.12.2007 tarihinde Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesine itirazda bulunulduğu anlaşılmakla itirazın reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır,” gerekçesiyle kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığınca 08.07.2008 gün ve 65779 sayılı ile;

İtiraz süresinin son gününün 21 Aralık 2007 Cuma gününe (Kurban Bayramının ikinci gününe) rastlaması, 22 ve 23 Aralık 2007 tarihlerinin ise hafta sonu tatili olması nedeniyle 24.12.2007 tarihinde yapılan itirazın süresinde olduğu gerekçeleriyle itiraz yasa yoluna başvurularak, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 20.05.2008 gün ve 3689–3589 sayılı kararının kaldırılmasına ve Adalet Bakanlığının yasa yararına bozma isteminin kabulü ile Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2008 gün ve 2008/41 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMY’nın 309. maddesi uyarınca bozulmasına ve itiraz hakkında bir karar verilmesi için dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmesi isteminde bulunulmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Kabahatlinin taahhüdü ihlal eylemi nedeniyle İİY’nın 5358 sayılı Yasayla değişik 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, tazyik hapsine ilişkin karara yapılan itirazın süresinde bulunup bulunmadığının saptanmasına ilişkindir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Kabahatlinin taahhüdü ihlal eylemi nedeniyle İİY’nın 5358 sayılı Yasayla değişik 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, tazyik hapsine ilişkin karara yapılan itirazın süresinde bulunup bulunmadığının saptanmasına ilişkindir.

Şikayetçi Atılım LPG Kimya Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince verilen 21.08.2007 havale tarihli dilekçede, borçlu aleyhine Biga İcra Müdürlüğünün 2006/669 sayılı dosyasında yapılan taahhütün yerine getirilmediği iddia edilerek borçlunun İİY’nın 340. maddesi uyarınca cezalandırılması isteminde bulunulmuştur.

Biga İcra Ceza Mahkemesince 07.11.2007 gün ve 1690-2012 sayı ile; borçlunun, İİY’nın 5358 sayılı Yasayla değişik 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına, 5358 sayılı Yasa ile değişik İİY’nın 353. maddesi gereğince kararın tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği şeklindeki bildirimle borçlu kabahatli ve şikâyetçi vekilinin yüzüne karşı karar verilmiş, yüze karşı verilen bu kararın 14.12.2007 tarihinde borçlu kabahatliye tebliğ edilmesi üzerine,

Kabahatli tarafından 24.12.2007 tarihinde Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilmiş, anılan Mahkemece, 18.01.2008 gün ve 41 D.iş sayılı karar ile; hükmün 07.11.2007 tarihinde sanığın yüzüne karşı verildiği gerekçesiyle itiraz red edilmiştir.

Adalet Bakanlığınca Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2008 gün ve 2008/41 değişik iş sayılı kararına karşı; yasa yararına bozma isteminde bulunulması üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Hukuk Dairesince de 20.05.2008 gün ve 3689-3589 sayılı karar ile, kabahatlinin yanıltılması nedeniyle itiraz süresinin tebliğle başlayacağının kabulüne karşın, 7 günlük itiraz süresinin 21.12.2007 tarihi itibarıyla sona erdiği, dolayısıyla 24.12.2007 tarihinde Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesine yapılan itirazın süresinde bulunmadığı gerekçesiyle yasa yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

İncelenen dosyada, kabahatlinin yüzüne karşı tefhim edilen hükümde başvuru süresi tefhimle başlamasına karşın, mahkemece tefhim ve tebliğ sözcüklerinin ihtiva ettikleri farklı anlamlar nazara alınmaksızın başvuru süresinin tebliğle başlayacağının kabahatliye bildirilmesi nedeniyle, bu yanılgılı bildirimden dolayı 7 günlük itiraz süresi ancak borçlu kabahatliye yapılacak tebliğde, itirazın tebliğle başlayacağına ilişkin açıklamalı davetiye üzerine başlayacaktır, somut olayda tebliğle başlatılan 7 günlük itiraz süresi son günün ve müteakip günlerin 2429 sayılı Yasa uyarınca Resmi Tatil sayılan Kurban Bayramına tesadüf etmesi nedeniyle 24.12.2007 tarihinde sona ermektedir, bu itibarla 24.12.2007 tarihinde yapılan itiraz yasal süresindedir, yine önemle vurgulanması gerekir ki somut olayda son ve müteakip günlerin tatil sayılan bir zaman dilimine rastlaması nedeniyle 24.12.2007 tarihinde yapılan itirazda bir hak kaybı doğmamakta ise de, son günler tatile tesadüf etmemiş olsa dahi, 14.12.2007 tarihinde yapılan tebliğde, önceki yanılgılı bildirimi ortadan kaldıracak şekilde, sürenin tebliğle başlayacağına ilişkin bir açıklamaya yer verilmemiş olması nedeniyle, son gün tatile tesadüf etmemiş olsa dahi itirazın yine süresinde yapılmış sayılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığının itirazının kabulü ile Özel Daire kararının kaldırılmasına, dosyanın yasa yararına bozma istemi hakkında bir karar verilmek üzere Yargıtay 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının bu değişik gerekçe ile KABULÜNE,

2-Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 20.05.2008 gün ve 3689-3589 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın yasa yararına bozma istemi hakkında bir karar verilmek üzere Yargıtay 16. Hukuk Dairesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2008 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3584, Karar No: 2012/1, Tarih: 11.01.2012

**13. Hukuk Dairesi         2011/3584 E.  ,  2012/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... ve vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı-karşı davalı, maliki bulunduğu 3 ayrı taşınmazı davalı’ya 16.07.2008 tarihinde tapuda satarak devrettiğini, tapuda devirler gerçekleşmeden önce davalı ile kendisi tarafından yetkilendirilen dava dışı ... Pazarlama AŞ. arasında ‘ön tahsis’ sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmede belirlenen satış bedeline uygun olarak peşin ödenen 15.000.TL düşülmekle davalı tarafından toplam 3.425.000. TL bedelli 4 ayrı çek verildiğini, ne var ki verilen çeklerin kısmen ödenerek 990.000 TL bakiye borcun kaldığını ileri sürerek 990.000.TL alacağının davalıdan yasal faizi İle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı-karşı davacı, dava dışı ... Pazarlama AŞ. ile imzalanan ‘ön tahsis belgesi’ başlıklı protokolün geçerliğini yitirdiğini, zira protokole göre arsa bedelinin belli bir bölümünün 15 gün içinde ödenmediği takdirde tahsisin kendiliğinden sona ereceğini, yine tapudaki devrin tahsis belgesi tarihinden 6 ay kadar sonra yapıldığını, dolayısıyla bu belgelerin delil olma niteliğinin olmayacağı, tapudaki satış bedelinin 485.000 TL olup, bunu da tapudaki devir sırasında nakten ve peşinen ödendiğini, bu hususun tapuda yapılan resmi sözleşmede de yer aldığını, davacı tarafa iddianın aksine toplam 2.825.000.TL bedelli 3 ayrı çek ile ödeme yaptığını, gerçek satış bedelinin de bu miktar kadar olduğunu, bu çeklere istinaden tapudaki ödeme dahil 2.935.000 TL ödeme yaptığını savunarak asıl davanın reddini dilemiş; karşı davası ile de, fazladan ödediği 110.000.TL’nin davacı-karşı davalıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 505.000.TL’nin davalı-karşı davacıdan tahsiline, karşı davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

2012/3584-1

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacının bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 505.000.TL’nin davalı-karşı davacıdan tahsiline, karşı davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

2012/3584-1

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacının bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı-karşı davalı, davalıya tapudan satıp devrettiği gayrimenkullerine ilişkin olarak satış bedeline karşılık alınan çeklerin kısmen ödenip bakiye kalan miktarın tahsili istemli eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, dava dışı ... Pazarlama AŞ. ile davalı arasında aktedilen tahsis protokolü uyarınca satış bedeli belirlenip, davalı tarafça yapılmış ödemelerin mahsubu sonucu kalan bakiye bedele hükmedilmiştir. Ne var ki Mahkemece, davalı tarafından yapılan ödemeler tespit edilirken, resmi devir sözleşmesinde satış bedeli olarak gösterilen toplam 485.000.TL da ödemelere dahil edilerek belirlenen satış bedelinden mahsup edilmiştir. Satıma konu taşınmazların 28.2.2008 tarihli ‘ön tahsis belgesi’ başlıklı protokol uyarınca m2’si 360 YTL’den davalıya devredileceği kararlaştırılmış olup bu husus mahkemenin de kabulündedir. Mahkemece, tapu dairesinde taraflarca aktedilen resmi sözleşmede gösterilen satış bedelinin ayrı bir ödeme olduğu kabul edilmişse de, tahsis belgesindeki kararlaştırma ve bu kararlaştırmaya uygun olarak ödemenin toplam 3.425.000. TL bedelli 4 ayrı çekle yapılmış olmasına nazaran ve verilen çeklerin keşide tarihlerinin tapudaki devir tarihinden sonra olması karşısında, davalının ‘ön tahsis belgesi’ başlıklı protokoldeki kararlaştırmaya göre ödeme yaptığının kabulü gerekir. Daha açık bir anlatımla, tapuda yapılan resmi devir sözleşmesinde bahsedilen ödemelerin ayrı bir ödeme olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Öyle olunca, mahkemece asıl davanın tamamen kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı-karşı davacının bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan (karşı davacı) alınarak davacı (karşı davalıya) ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 22.487.75 TL kalan harcın davalı-karşı davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacı-karşı davalıya iadesine, 11.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18168, Karar No: 2023/17146, Tarih: 09.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18168 E.  ,  2023/17146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Kuruma ait ... ilinde bulunan Sosyal Hizmet İl Müdürlüğünde 01.01.2013 tarihinden itibaren güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 02.04.2018 tarihine kadar alt işveren işçisi olarak çalıştığını, bu tarihten sonra 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) ile kadrolu işçi statüsüne geçtiğini, müvekkilinin 2017 yılı ihalesinden önce 07.08.2016 tarihli ön lisans diplomasını alıp Kuruma vermesine rağmen Kurum tarafından kayıtları işlenmediğini, bu nedenle davacıya ihale sözleşmesi gereği brüt asgari ücretin %50 fazlası ücret ödenmesi gerekirken sadece asgari ücretin %40 fazlası ücret ödemesi yapıldığını, 2016/386238 kayıtlı ihale sözleşmesinin 7.1 maddesi gereği 01.01.2017 tarihinden dava tarihine kadar ödenmeyen brüt asgari ücretin %10'unu fark alacak olarak talep ettiklerini, müvekkilinin aylık ücreti 01.01.2019 tarihine kadar brüt asgari ücretin %40'ı oranında hesaplanırken 02.04.2018 tarihli 696 sayılı KHK gereği %40 uygulamasının kaldırıldığını, 01.01.2019 tarihinden sonra ise mevcut aylıklara sadece 6 ayda bir %4 zam yapıldığını, 01.01.2019 tarihinden sonra müvekkilinin aylık ücretinin brüt asgari ücretin %40 fazlası şeklinde hesaplanarak aradaki fark ücretin dava tarihine kadar hesaplanmasını talep ettiklerini iddia ederek ücret fark alacağının ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının İl Müdürlüğünde güvenlik görevlisi olarak 01.01.2013 tarihinden itibaren çalıştığını, 02.04.2018 tarihinden itibaren de 696 sayılı KHK ile sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, davacının birçok kez benzer talepli dilekçeleri Kuruma verdiğini, mevzuat ve bu mevzuata uygun olarak çıkarılan tebliğ hükümlerinin açık olup değiştirilemeyeceğini, genişletilemeyeceğini, davacının ... sözleşmesinde toplu ... sözleşme hükümlerinin uygulanacağının belirtildiğinden talebine ilişkin kanuni bir düzenleme bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli ve 2020/299 Esas, 2021/113 Karar sayılı kararıyla; davacının 01.01.2018 tarihinden sürekli işçi kadroya alındığı 02.04.2018 tarihe kadar asgari ücretin %50 fazlası ücret ödenmesi gerekirken %40 fazlası ücret ödenerek eksik ücret ödendiğinin anlaşıldığı, sürekli işçi kadrosuna geçerken aldığı son ücret üzerinden % 4 artış zam uygulanarak hesaplama yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/1052 Esas, 2022/341 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesince 12.11.2020 tarihli bilirkişi raporuna itibar ederek hüküm tesis edilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 15...2022 tarihli ve 2022/7145 Esas, 2022/7778 Karar sayılı kararıyla; feragat veya sulh sözleşmesi bulunup bulunmadığı belirlenmeden davacının 01.01.2018-31.03.2018 tarihleri arasındaki döneme ilişkin fark ücret alacaklarından davalının sorumlu tutulması yerinde olmadığı, ayrıca davacının kadroya geçiş tarihindeki temel ücreti ile bu tarihten sonraki dönem ücretlerinin belirlenmesi yönünden eksik inceleme yapıldığı, Daire uygulamasına göre kadroya geçiş sırasında düzenlenen ... sözleşmesinde ücretin sadece asgari ücretin belli bir oranda fazlası yahut geçiş öncesindeki hizmet alım sözleşmesinde öngörülen ücret veya bu ücretin katları olarak belirlenmesi hâlinde, bu ücretin işçinin kadroya geçiş aşamasındaki ilk (temel) ücreti olduğu, taraflar arasında sonraki dönemler yönünden işvereni ücret artışı yapmakla yükümlü kılan bir düzenleme olmadığının kabulü gerektiği, diğer taraftan ... sözleşmesinde ücretin her ay için asgari ücretin belli bir oranda fazlası şeklinde ödeneceğine yönelik hükümlerin ileriye etkili hükümler olarak değerlendirilmesi, bu hükümlerin sonraki dönemlere ilişkin ücret artışları yönünden işvereni bağlayacağının kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Yargıtay bozma kararı da dikkate alındığında dosya içerisinde bulunan sulh sözleşmesi başlıklı belgede davacının daha önce kamu kurum ve kurulularında alt işveren işçisi olarak çalıştığı dönemlere ilişkin haklarından feragat ettiği ve belgede davacının imzasının bulunduğu görüldüğünden davacının 01.01.2018-31.,03.2018 tarihleri arasındaki döneme ilişkin fark ücret alacaklarından davalı kurumun sorumlu tutulmaması gerektiği, davacının 02.04.2018 tarihinden sonraki döneme ilişkin ücreti ise yasal düzenlemeler gereği sürekli işçi kadrosuna geçerken aldığı son ücret üzerinden (%4 artış) gerektiğinden, davacının 02.04.2018 tarihi sonrası ücretinin de eksik ödendiğinin anlaşıldığı, bu doğrultuda bilirkişiye hesaplama yaptırıdığı, 21.03.2023 tarihli hesaplamadaki rapor hükme esas alınarak davacının fark ücret alacağının brüt 6.036,00 TL net 4.315,20 TL olarak hesaplandığı, ancak davacı tarafından dava ıslah edilmediğinden taleple bağlı kalınarak davacının bu isteminin kabulüne karar verildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın reddi gerektiği, kabulün mükkerrer ödemeye sebebiyet vereceği, davacının toplu ... sözleşmesi hükümleri gereğince kadroya geçen her personele tanınan diğer haklardan da yararlandığı göz önüne alındığında davacının ücretinin eksilmesinden söz etmenin mümkün olmadığı, bu konuda emsal Yargıtay kararlarının olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının sürekli işçi kadrosuna geçiş tarihinden önceki döneme ilişkin taleplerinden davalının sorumlu tutulup tutulamayacağı, kadroya geçiş tarihinden sonra davacıya ödenmesi gereken temel ücretin belirlenmesi ve buna göre fark ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK'nın 127 inci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddenin ilgili kısımları şöyledir:

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 696 sayılı KHK'nın 127 inci maddesi ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddenin ilgili kısımları şöyledir:

" 5018 sayılı Kanuna ekli (I), (II), (III) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idareleri (... Müsteşarlığı hariç) ile bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlar, bu Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı listede yer alan idarelerin merkez ve taşra teşkilatlarında; ödemeleri merkezi yönetim, sosyal güvenlik kurumu, fon, kefalet sandığı, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığı, ... hizmetleri ve spor il müdürlüğü bütçelerinden veya döner sermaye bütçelerinden, anılan liste kapsamındaki diğer idareler için ise kendi bütçelerinden karşılanan 4734 sayılı Kanun ve diğer mevzuattaki hükümler uyarınca personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmeleri kapsamında yükleniciler tarafından 4/12/2017 tarihi itibarıyla çalıştırılmakta olanlar;

a) 657 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin (A) bendinin (1), (4), (5), (6), (7) ve (8) numaralı alt bentlerinde belirtilen şartları taşımak,

b) Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik, yaşlılık veya malullük aylığı almaya hak kazanmamış olmak,

c) Bu kapsamda çalıştırılmalarına ilişkin olarak açtıkları davalardan ve/veya icra takiplerinden feragat edeceğine dair yazılı beyanda bulunmak,

ç) En son çalıştığı idare ile daha önce kamu kurum ve kuruluşlarında alt işveren işçisi olarak çalıştığı ... sözleşmelerinden dolayı bu madde ile tanınan haklar karşılığında herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmayacağını ve bu haklarından feragat ettiğine dair yazılı bir sulh sözleşmesi yapmayı kabul ettiğini yazılı olarak beyan etmek,