muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15662, Karar No: 2016/1416, Tarih: 10.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15662 E.  ,  2016/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Zayi belgesi verilmesi istemine ilişkin davada ...Sulh Hukuk ve ...Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, derneğe ait bazı defterler ile alındı belgesi ciltlerinin kaybolması nedeniyle buna ilişkin zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

...Sulh Hukuk Mahkemesince, HMK'nın 4. ve TMK'nın 56. maddeleri gereği derneğin kendiliğinden feshi halinde sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu diğer durumlarda asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

...Asliye Hukuk Mahkemesi ise, zayi belgesinin verilmesini düzenleyen 5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesinde sulh hukuk mahkemesi dışında bir mahkemenin görevlendirilmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesinde “Tutulması zorunlu olan defter ve belgelerin, gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla elde olmayan bir nedenle okunamayacak hâle gelmesi veya kaybolması hâlinde, öğrenme tarihinden itibaren onbeş gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yerin yetkili mahkemesine zayi belgesi almak için başvurmayan veya bu belgeyi denetim sırasında ibraz edemeyenler üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılacağı “ açıklanmıştır. Anılan kanunda genel zayi belgesinin alınması konusunda hangi mahkemenin görevli olduğu gösterilmemiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 382. maddesinde, "çekişmesiz yargı işleri" düzenlenmiş, aynı Kanunun 383. maddesinde de çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesi olacağı hükmüne yer verilmiştir.

Maddede çekişmesiz yargı işlerinin neler olduğu önce genel çerçevesi belirlenerek daha sonra da mümkün olduğunca sayılarak belirtilmiştir.

Somut olayda, zayi belgesi istemine ilişkin uyuşmazlık, 6100 sayılı Kanunun 382/2-e maddesinde sayılmamakla birlikte, Kanunun 382/1. maddesinde sayılan ölçütlere göre çekişmesiz yargı işi niteliğinde olup, 5253 sayılı Dernekler Kanununun 32/k maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 383. maddesi gereğince de derneğin defter ve belgeleri için zayi belgesi verilmesi hususunda hangi mahkemenin görevli olduğuna ilişkin özel bir düzenleme bulunmadığı anlaşılmakla, görevli mahkemenin sulh hukuk mahkemesi olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, uyuşmazlığın ...Sulh Hukuk Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25196, Karar No: 2013/10499, Tarih: 15.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25196 E.  ,  2013/10499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından Temmuz ayı boyunca kurulan kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşterek çocuk..... 05.07.2011 doğumlu olup çocuğun yaşı ve anne bakımına ihtiyacı nazara alındığında baba ile Temmuz ayı boyunca kurulan kişisel ilişki süresi davalı annenin velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacak niteliktedir. Müşterek çocuk ile baba arasında her yıl 1 Temmuz sabah saat 09.00'da alınıp 30 Temmuz akşamı saat 18.00'ye kadar kurulan kişisel ilişki süresi fazladır. Ancak; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple hüküm bölümünün 2,.bendinde "her yıl Temmuz ayının l.günü saat 09.00'dan " cümlesinden sonra gelen "30.günü" rakam ve sözcüğünün hükümden çıkartılmasına, yerine "10 Temmuz" rakam ve sözcüğünün yazılmasına, hükmün bu bölümünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.04.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2025/798, Karar No: 2025/2464, Tarih: 15.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/798 E.  ,  2025/2464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2024/255 Esas, 2024/492 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi istemine ilişkin davadan dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile yeniden esasa girilerek davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 374. ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın iadesi talebi, hukuki niteliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir davadır. Yargıtay'ın 23.05.1956 tarihli ve 8/9 sayılı İçtihatları Birleştirme kararında da yargılamanın iadesi talebinin müstakil bir dava olduğu, bu sebeple harca tabi olduğu ve mutlaka usulüne uygun duruşma daveti yapılmak suretiyle karara bağlanması gerektiği, evrak üzerinden değerlendirme yapılamayacağı hususu vurgulanmıştır.

Mahkemece davanın reddine dair verilen nihai nitelikteki kararın, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçtikten sonra verildiği açıktır. Mahkemece evvelce verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş olmasının HMK'nın geçici 3/2. maddesinin uygulanmasını gerektirmeyeceği, bir başka söyleyişle, bu durumun yargılamanın iadesi talebinin kabulü ile davanın reddine dair nihai hükmün 1086 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde temyiz incelemesine tabi tutulmasını gerektirici mahiyet taşımadığı açıktır.

Değinilen düzenlemeler karşısında, 08.07.2024 tarihli mahkeme kararı HMK'nın 341. ve devamı maddeleri uyarınca istinaf yolu incelemesine tabi bulunduğundan, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE,

15.04.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5876, Karar No: 2010/17120, Tarih: 30.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5876 E.  ,  2010/17120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay'ca incelenmesine gerek görülen;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde daha önce sınırlandırması yapılmış, ancak; herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış alanlarda orman kadastro faaliyetine başlanıp başlanmadığı ve başlanmışsa tamamlanıp tamamlanmadığı sorularak, orman kadastorsuna ilişkin tutanak ve harita suretleri,

2) Çekişmeli ... Köyü 1505 sayılı parsel ve müfrez 3029 sayılı parselle ilgili kesinleşmiş mahkeme kararı bulunup bulunmadığı tapu sicil ve mahkeme yazı işleri müdürlüklerinden sorularak, var ise ilgili kararın kesinleştirme şerhli onaylı sureti,

getirtilerek bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4923, Karar No: 2018/15170, Tarih: 06.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/4923 E.  ,  2018/15170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken kısa kararda sonuç cezanın hesap hatası sonucu 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezası olarak belirlenmesine karşın gerekçeli kararda ve hüküm fıkrasında netice cezanın 1 yıl 6 ay 1 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli kararda çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aslonanın kısa karar oluşu, aleyhe temyiz bulunmadığından ve sonuç cezanın kazanılmış hak oluşturması sebebiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde yer alan '' 1 yıl 6 ay 1 gün hapis cezası'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezası'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4500, Karar No: 2015/11262, Tarih: 08.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/4500 E.  ,  2015/11262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacının rücuan tazminat tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılardan..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, hükme esas alınan kusur raporunda, ceza mahkemesinde görülen ve kesinleşen davada kusurlu bulunan ve iş kazasında vefat eden ...’nin kusur durumu irdelenmemiş ise de, 506 sayılı Kanunun 26. Maddesinin 3. Fıkrasının “Ancak; iş kazası veya meslek hastalıkları sonucu ölümlerde bu Kanun uyarınca hak sahiplerine yapılacak her türlü yardım ve ödemeler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kasdı veya kusuru bulunup da aynı iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine Kurumca rücu edilemez.” hükmü gereği bu eksikliğin sonuca etkisinin bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalıların vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13047, Karar No: 2014/6666, Tarih: 14.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13047 E.  ,  2014/6666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8833, Karar No: 2024/13433, Tarih: 04.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/8833 E.  ,  2024/13433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/546 E., 2020/515 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/823 E., 2018/911 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7. maddesi yollamasıyla 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. İlk Derece Mahkemesince de kabul edildiği üzere tanık beyanları ve sair deliller itibarıyla, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair somut bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule ve uygulamaya göre de,

a) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne dair temel cezanın belirlendiği uygulama maddesinin “TCK'nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2” olduğunun belirtilmesi gerekir iken “TCK'nın 220/7. maddesi delaletiyle TCK'nın 314/2. maddesi” olarak gösterilmesi,

b) Karar başlıklarında suç tipinin, mahkumiyet hükmüne konu "silahlı terör örgütüne yardım etme" yerine "silahlı terör örgütüne üye olma" şeklinde yazılması,

c) Karar başlıklarında suç tarihinin, sanığın yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "16.02.2015" yerine "19.04.2017" şeklinde yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2464, Karar No: 2009/2743, Tarih: 05.03.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2464 E.  ,  2009/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapuya vakıf şerhinin yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.12.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 596 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına "Kefenbağı" vakfı şerhinin yazılması istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, on yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı idare temyiz etmiştir.

5737 sayılı ... Kanunu 27.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmış ve aynı tarihte yürürlüğe girmiştir. Yasanın geçici 5.maddesi hükmüne göre vakıf şerhleri ile ilgili devam etmekte olan davalarda diğer kanunlarda yer alan zamanaşımı ve hak düşürücü sürelere ilişkin hükümlerin bu kanun açısından uygulanmayacağı kuralı getirildiğinden burada 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesinde öngörülen on yıllık hak düşürücü sürenin, dolayısı ile 02.04.2004 tarihli ve 1/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının uygulanma olanağı yoktur.

Az önce sözü edilen 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3. maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa, üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıf olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının yöntemince araştırılması gerekir.

Vakfiye kapsamındaki her taşınmazın coğrafi konumu ve hukuki durumu ayrı olacağından bu taşınmazların kadim köy, kasaba ya da şehir içindeki mülk topraklar içinde olup olmadığının keşfen incelenmesi, taşınmazın konumunun düzenlenecek paftada kadim köy ve kasaba ya da şehirlere göre haritasında işaret edilmesi, vakfın niteliği hakkında bu belirlemeden sonra görüş bildirilmesi gerekir.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmaz kaydına vakıf şerhinin işlenip islenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Bütün bunlardan anlaşılacağı üzere vakıf türünün belirlenmesi ve belirlenen vakıf türüne göre çekişmeli taşınmaz kaydına vakıf şerhinin işlenip islenmeyeceğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmadan saptanması bu tür davalarda önem kazanmaktadır.

Hal böyle olunca vakıflara ait tapu kaydı veya vakıfname ilk tesisinden itibaren getirtilmeli, vakıf durumunu gösterir diğer kayıtlar ve dayanılan diğer belgeler merciinden istenmeli, ... Genel Müdürlüğünden kayda işaret edilmiş vakfın türü hakkında bilgi alınmalı ve HUMK.nun 275. maddesi uyarınca yukarıdan beri sayılan ilkeleri kapsar biçimde bilirkişi görüşüne başvurularak sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu yönler üzerinde durulmaksızın uygulama yeri olmadığı halde on yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden bahisle eksik inceleme ve araştırma sonucu reddedildiğinden, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11808, Karar No: 2010/18095, Tarih: 25.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11808 E.  ,  2010/18095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davalarında Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır.

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın tarihli satışların emsal alınması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyünden benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın zaman içinde satışı yapılan taşınmazlar emsal olarak alınmadan dava konusu taşınmazların bulunduğu yoldan tamamen aksi istikametteki Gölbaşı'nın imar yönünden daha tekamül etmiş bölgesi olan ..., ... ve ... gibi mahallerden emsal alınarak soyut ve genel ifadelere dayanan karşılaştırma sonucu değer belirlenmesi nedeniyle, bilirkişi kurulu raporu inandırıcı nitelikte bulunmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece taraflara; dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğine keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Gölbaşı İlçesinin ... Mahallesinde bulunan ve Gölbaşı Merkeze 9 kilometre uzaklıkta, Konya yolu yakınında yer alan 49 ve 50 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak, Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/34 Esas ve 2008/31 Esas sayılı dosyaları üzerinden görülen davalarda, anılan taşınmazlara 2008 yılı Ocak ayı itibariyle 30,00-TL metrekare birim fiyatı takdir olunmuş ve bu fiyatlar üzerinden verilen kararlar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.

Anılan dosyalarda, dava konusu edilen taşınmazlar Gölbaşı İlçesine ve Ankara'ya yakın olup, Konya yolu yakınında bulunmaları nedeniyle dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu muhakkaktır.

Bu durumda, yukarıda belirtilen dosyalar getirtilerek, burada kesinleşen metrekare birim fiyatlarından ayrılma nedenleri yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Anılan dosyalarda, dava konusu edilen taşınmazlar Gölbaşı İlçesine ve Ankara'ya yakın olup, Konya yolu yakınında bulunmaları nedeniyle dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu muhakkaktır.

Bu durumda, yukarıda belirtilen dosyalar getirtilerek, burada kesinleşen metrekare birim fiyatlarından ayrılma nedenleri yönünden bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.