muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7811, Karar No: 2010/12012, Tarih: 05.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/7811 E.  ,  2010/12012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4320 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, 65 yaşını dolduran kamu görevlisinin davalı tarafından re'sen emekli edilmeyerek daha fazla çalıştırılması nedeniyle, çalışan kişi tarafından açılan idari dava sonucunda davacının ödediği fazla çalışma bedelinin rücuuna ilişkindir. Mahkemece davalı ...'in sorumluluğuna karar verilmiştir. Oysa, kamu görevlisinin hizmetinden onu fazla çalıştırmak suretiyle yararlanan ve bu hizmetin karşılığını çalıştırdığı kişiye ödeyen davacının uğradığı bir zarar sözkonusu değildir. Zarar bulunmadığı nedeniyle davanın reddedilmesi gerekirken, mahkemece ...'in sorumluluğuna karar verilmesi bozma nedenidir.

Öte yandan davacı bakanlığın genel bütçeye dahil kuruluş olması nedeniyle, harçtan ... olduğu gözetilmeden harçla yükümlendirilmesi de davacı yararına bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27268, Karar No: 2017/13551, Tarih: 08.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27268 E.  ,  2017/13551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tebliğnamede, motosikletin sağlam şekilde bulunarak müştekiye iade edildiği ve giderilmesi gereken bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden, suç tarihi itibari ile kasıtlı bir suçtan engel sabıkası bulunmayan suça sürüklenen çocuğun “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat” ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken, “Katılanın zararının giderilmesi koşulu gerçekleşmediğinden” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi belirtilerek hükmün bu nedenle bozulması, talep edilmiş ise de, inceleme raporunda, motosikletin sinyalinin ve aynalarının kırıldığı, renginin değiştirildiği belirtilmekle, ayrıca müşteki mahkemedeki beyanında, motosikletin zararının çok olduğunu ve motosikletin parçalandığını beyan etmesi karşısında; tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 08.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6214, Karar No: 2021/5336, Tarih: 23.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6214 E.  ,  2021/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 12.07.2018 tarih ve 2018/208 E- 2018/520 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2020 tarih ve 2020/306 E- 2020/325 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisinin davalı şirkette 10.09.2007-25.09.2009 tarihler arasında müdür olarak çalıştığını, çalıştığı dönemde alması gereken 25 aylık maaş alacağının ödenmediğini, murisin kendi kredi kartı ile davalı şirkete ait kosgi, telefon/ADSL faturaları ile kira bedellerini, SSK bedellerini ödediğini, ayrıca davalı şirketin mal aldığı firmalara ödeme yaptığını, murisin aracının şirket servis işinde kullanıldığını, servis işlemi sırasında yakıtların muris tarafından alındığını, ayrıca davalı ...'nın telefon faturalarını ödediğini, davalı ...a'ya ait olan ve şirket için kullanılan araca ait sigorta ödemelerinin, vergilerin, lastik bedellerinin murisin kredi kartıyla ödendiğini, ödenen bedellerin iade edilmediğini ileri sürerek şimdilik 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, murisin şirket hesabına yatan paraları kendi hesabına aktarıp tasarrufta bulunduğunu, muris hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açıldığını, şirket zararının tazmini için muris hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacılar murisinin davalı şirkette müdür olarak çalıştığı döneme ilişkin ücret alacağının mülga BK'nın 147. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, davacıların diğer taleplerinin ise mülga BK'nın 66.maddesi uyarınca 1 yıllık zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, davacılar murisinin işten ayrıldığı 25.09.2009 tarihinden itibaren zamanaşımı sürelerinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; murisin ücret alacağına ilişkin talebinin TBK'nın 147.maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, murisin azil tarihi olan 25.09.2009 tarihi ile dava tarihi arasında 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gözetildiğinde ücret alacağına ilişkin olarak açılan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı ancak davacılar murisinin davalı şirket ve diğer davalılar hakkında yaptığı harcamalardan kaynaklanan alacak talebine gelindiğinde ise, murisin davalıların yapması gereken harcamaları kendi cebinden ödediği iddia edildiğinden ödenen bedelin vekaletsiz iş görme hükümlerine göre davalılardan tahsilinin talep edilebileceği, bu durumda, mahkemece dava tarihinde yürürlükte bulunan TBK'nın 147. maddesi gereğince zamanaşımının 5 yıl olduğu gözetilmek suretiyle davalılar vekilinin zamanaşımı def'i değerlendirilerek bu gerekçe ile anılan alacak kaleminin zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği ilk derece mahkemesinin davanın zamanaşımı nedeniyle reddi yönündeki kararında bir kısım gerekçe yönünden isabet görülmediğinden davacılar vekilinin istinaf başvurusunun bir kısım gerekçe yönünden kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 23.06.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6242, Karar No: 2022/802, Tarih: 07.02.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6242 E.  ,  2022/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ... Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükmün davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, davacı Hazine vekilince Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili ... lçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan eski 265 parsel sayılı 14.240 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 277 ada 1 parsel numarasıyla ve 15.056 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, parselin sınırlarının kuzeyinde bulunan dere yönünde genişletildiğini öne sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli taşınmazın uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9428, Karar No: 2018/714, Tarih: 17.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9428 E.  ,  2018/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve asaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Dosyadaki belgelerden davalının temyiz dilekçesindeki adli yardım talebinin açıkça dayanaktan yoksun bulunmadığı ve şartları oluştuğundan kabulü ile "temyiz harç ve giderlerinden geçici olarak muafiyete" münhasır olmak üzere adli yardımdan yararlandırılmasına karar verilip, temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, başlangıçta alınmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının temyiz edenden alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.01.2018 (Çrş.)

.....
Yargıtay — Esas No: 2016/2581, Karar No: 2017/13204, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2581 E.  ,  2017/13204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4450, Karar No: 2014/12011, Tarih: 17.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4450 E.  ,  2014/12011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2006/466-2013/460

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davacının babası muris H. Y.'ın 09.05.2005 tarihinde vefat ettiğini, geriye davacı ve davalıları mirasçı olarak bıraktığını, muris H. Y.'ın 10.02.1998 tarihinde vasiyetname düzenlediğini, vasiyetnamenin düzenleme yeri bulunmaması nedeniyle geçersiz olduğunu, ayrıca murisin vasiyetnamede 5080 ada 22 parselde bulunan 146 m2 arsanın üzerindeki bir bodrum, bir giriş ve üç normal kattan oluşan binanın giriş kat üstü ve onun üstü olan iki kata karşılık 20/45 hissesini vasiyetnamenin düzenlendiği gün davalı S.. Y..'a devir ettiğini, bu devrin nedeni olarak binanın 3. 4 ve 5.katlarının davalı S.. Y.. tarafından yaptırıldığı ve buna kimsenin itiraz etmemesi gerektiğinin vasiyetnamede açıklandığını, ayrıca murisin aynı vasiyetname ile sünnet hediyesi olarak diğer davalı C.. Y..'a bir daire bıraktığını, murisin davalı S.. Y..'a tapuda yaptığı devir işleminin mirasçılardan mal kaçırmak nedeniyle yapıldığından devir ve tescil işleminin ve vasiyetnamenin iptalini, vasiyetnamenin iptali talebinin reddi halinde saklı payı aşan vasiyetnamenin tenkisine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı S.. Y.. vekili cevabında; murisin tasarruf nisabını aşan bağışlamalarda bulunmadığını, murisin davalı oğlu S.. Y..'a binayı kendisinin yapmış olması nedeniyle, adeta kat karşılığı bina yapan bir müteahhit gibi 3. ve 4. katların hissesi olan 20/45 hissesini sağlığında devir ettiğini ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; murisin asıl amacının davacı taraftan mal kaçırmak ya da mirasçıların saklı payını ihlal etmek olmadığı, dava konusu vasiyetnameye konu arsa nitelikli 146 m2 miktarlı taşınmaz üzerinde bulunan binanın 3 ve 4 numaralı dairelerin davalı S.. Y.. tarafından yaptırılması nedeniyle buna karşılık bu dairelere isabet eden 20/45 payı bu davalıya vasiyet ettiği aynı günde tapuda davalı adına devrettiği, aynı binanın en üst katını ise torunu olan davalı C.e sünnet hediyesi olarak vasiyet ettiği, murisin vasiyetnamesinde davacıların saklı payını ihlal etme iradesinin olmadığı, davacı yararına tenkis koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle tenkis talebinin reddine, vasiyetnamenin iptali ve tescil isteminin de kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vasiyetnamenin tenkisi isteğine ilişkin olup, tenkis (indirim) davası, mirasbırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlar arası kazandırmaların (tebberru) yasal sınıra çekilmesini amaçlayan, öncesine etkili, yenilik doğurucu (inşai) davalardandır. Tenkis davasının dinlenebilmesi için öncelikli koşul; mirasbırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır. Saklı payların zedelendiğinden söz edilmesi ise kazandırma konusu tereke ile kazandırma (temlik) dışı terekenin tümü ile bilinmesiyle mümkündür. Tereke mirasbırakanın ölüm tarihinde bırakmış olduğu mameleki kıymetler ile, iadeye ve tenkise tabi olarak yaptığı kazandırmalardır. Bunlar terekenin aktifini oluşturur. Mirasbırakanın borçları, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin 743 sayılı Yasa uygulanacaksa bir aylık, 4721 sayılı Yasa uygulanacaksa 3 aylık nafakası, terekenin defterinin tutulması, mühürlenmesi, cenaze masrafları gibi giderler de pasifidir. Aktiften belirtilen borçların indirilmesi net terekeyi oluşturur. Tereke bu şekilde tesbit edildikten sonra mirasın açıldığı tarihteki fiyatlara göre değerlendirilmesi yapılarak parasal olarak miktarının tesbiti gerekir. (MK.565) Mirasbırakanın Medeni Kanunun 564.maddesinde belirlenen saklı paya tecavüz edip etmediği bulunan bu rakam üzerinden hesaplanır. Tasarruf oranı aşılmış ise tasarrufun niteliğine göre icap ederse kazandırma işleminde, saklı payları zedeleme kastının bulunup bulunmadığı objektif (nesnel) ve subjektif (öznel) unsurlar dikkate alınarak belirlenmelidir.

Somut olayda, mahkemece mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan üçlü bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın tamamının davalı tarafın seçimlik hakkını kullandığı tarih olan 26.03.2013 tarihi itibariyle değerinin 880.000 TL olduğu, davacının saklı payı sabit tenkis oranının davalı S.. Y.. yönünden %13,78 olup davalı tarafın seçimlik hakkının kullanıldığı tarihteki güncel parasal karşılığının ve davalının davacıya ödemesi gereken miktarın 48.230 TL olduğu, davalı C.. Y.. yönünden %15,14 olup davalı tarafından seçimlik hakkının kullanıldığı tarihteki güncel parasal karşılığının ve davalının davacıya ödemesi gereken miktarın 16.654 TL olduğu belirtilmiş, bu suretle murisin yaptığı tasarruflarla davacının saklı payının ihlal edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, tenkis davasının dinlenebilmesi şartlarından birisini oluşturan; miras bırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olduğu, dosya kapsamıyla sabit olmasına rağmen mahkemece, yanılgılı değerlendirme ile murisin davacıların saklı payını ihlal etme iradesi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu durumda, tenkis davasının dinlenebilmesi şartlarından birisini oluşturan; miras bırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olduğu, dosya kapsamıyla sabit olmasına rağmen mahkemece, yanılgılı değerlendirme ile murisin davacıların saklı payını ihlal etme iradesi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.