muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4272, Karar No: 2023/6877, Tarih: 31.10.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/4272 E.  ,  2023/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, şikayetçinin ihalenin feshi talebinin reddine yönelik temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı aleyhine taktir edilen para cezasına ilişkin re'sen yapılan değerlendirmede;

İİK'nın ihalenin feshi şikayetine ilişkin usül ve esasları belirten 134. maddesine 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 27. maddesi ile eklenen fıkra ile;

"İhalenin feshi talebi üzerine icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir.

Ancak ihalenin feshi talebinin usulden reddi gereken hâllerde duruşma yapılmadan da karar verilebilir. İcra mahkemesi;

1. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler dışında kalan kişilerce talep edilmesi nedeniyle,

2. Satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişiler bakımından feragat nedeniyle,

3. İşin esasına girerek,

talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûm eder." hükmü getirilmiştir.

Düzenlemenin gerekçesi, ihalenin feshi talebi yukarıdaki sebeplerle reddedilen davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre para cezasının taktir edilebilmesini sağlamaktır.

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

Mahkeme, para cezasına hükmedecekse oranını davacının ihale sürecini uzatma amacı ile hareket edip, etmediğine ve fesih iddiasının ağırlığına göre ölçülü şekilde belirlemelidir.

Para cezasının oranı, hem istinaf aşamasında, hemde temyiz aşamasında re'sen değerlendirilir.

Para cezasının oranına ilişkin değişikliğin, ne zaman, ne şekilde uygulanacağına ilişkin olarak İİK'na 24.11.2021 tarih ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddesi;

"134 üncü maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan değişiklikler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilk derece mahkemeleri ve bölge adliye mahkemeleri ile Yargıtayda görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında uygulanmaz. Ancak, ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkûmiyete ilişkin hüküm görülmekte olan ihalenin feshi talepleri hakkında da uygulanır.Temyiz kanun yolu incelemesi aşamasında bulunan dosyalar bakımından para cezasının oranına ilişkin olarak yapılan değişiklik tek başına bozma nedeni yapılamaz. Yargıtay değişikliği uygulamak suretiyle hükmü düzeltebilir." hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeler ve lehe değişiklik dikkate alınarak ihalenin feshi talebinin esastan reddi nedeni ile şikayetçi aleyhine hükmedilen para cezasının oranı değerlendirildiğinde;

Somut uyuşmazlıkta, şikayetçi/alacaklı aleyhine ihale bedelinin %2'si oranında para cezasına hükmedilmiş ise de, 7343 sayılı Kanun'la değişik İİK'nın 134/5-3 maddesi gereğince fesih gerekçeleri ve fesih isteyenin sıfatı gözönünde bulundurulduğunda davanın ihale sürecini uzatmaya matuf olduğu görülmekle, Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi de nazara alınarak ihale bedelinin %2'si olarak belirlenen para cezasının %5 oranında belirlenmesinin hak, nesafet ve ölçülülük ilkelerine uygun olacağı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi kararının para cezası yönünden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

1-Şikayetçi/alacaklının temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 14.02.2023 tarih ve 2022/2218 E. - 2023/125 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

SONUÇ:

1-Şikayetçi/alacaklının temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 14.02.2023 tarih ve 2022/2218 E. - 2023/125 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA),

2-Doğubayazıt İcra Hukuk Mahkemesinin 18.05.2022 tarih ve 2021/55 E. - 2022/48 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının para cezasına ilişkin 2. bendinde yer alan “%2’si oranında 12.770,00 TL para cezasının” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “%5’i oranında para cezasının” ibaresinin yazılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2 ve 7343 sayılı Yasa'nın 33. maddesi ile eklenen GEÇİCİ MADDE 18/4. maddelerinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, harç alınmasına yer olmadığına, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 31.10.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2023/16466, Karar No: 2025/1257, Tarih: 10.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16466 E.  ,  2025/1257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/685 E., 2018/872 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 12.12.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 24.07.2023 tarihli ve 2023/10933 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90926 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90926 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23.12.2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ve aynı Dairenin 05.10.2020 tarihli ve 2020/3684 esas, 2020/4900 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın şüpheliye 12.01.2018 tarihinde tebliğ edildiği ancak 15 günlük itiraz süresi beklenmeden 17.01.2018 tarihinde dosyanın infaz için denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği anlaşılmakla usulüne uygun bir yasa yoluna başvuru imkanı tanınmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmemesi sebebiyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 11.04.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.11.2017 tarihli ve 2017/30744 Soruşturma, 2017/952 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 12.01.2018

tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 17.01.2018 tarihinde tedbirin infazı için Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısı tebliği üzerine şüphelinin Müdürlüğe başvurduğu, 23.01.2018 tarihinde Yükümlü Ön Bilgilendirme Formu imzalatılarak aynı tarihte hastaneye sevkedildiği, hastaneye başvurmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 12.03.2018 tarihli uyarı yazısının 23.03.2018 tarihinde tebliğ edildiği, Müdürlüğe başvurması üzerine 29.03.2018 tarihinde yeniden hastaneye sevkedildiği, 29.03.2018 ve 12.04.2018 tarihlerinde hastaneye başvurarak kontrol muayenelerini olduğu, ancak 26.04.2018 tarihli kontrol muayenesine gitmemesi nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 22.05.2018 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 11.06.2018 tarihinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

C. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle erteleme kararının kaldırılarak Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2018 tarihli ve 2017/30744 Soruşturma, 2018/16479 Esas, 2018/12972 sayılı iddianamesi ile Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. Yapılan yargılama sonucunda, Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04.12.2018 tarihli ve 2018/685 Esas, 2018/872 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

E. Sanığın denetim süresi içerisinde 19.08.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturcu madde bulundurma suçundan mahkûm olduğunun ve 19.01.2022 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, Bursa 3.İnfaz Hakimliğinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/1103 İnfaz hakimliği dosyası, 2022/1113 Karar sayılı kararı ile erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

E. Sanığın denetim süresi içerisinde 19.08.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturcu madde bulundurma suçundan mahkûm olduğunun ve 19.01.2022 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, Bursa 3.İnfaz Hakimliğinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/1103 İnfaz hakimliği dosyası, 2022/1113 Karar sayılı kararı ile erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynen infazına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

F. Bursa 3. İnfaz Hakimliğinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/1103 İnfaz hakimliği dosyası, 2022/1113 Karar sayılı erteli hapis cezasının aynen infazına dair kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde hukuki değerden yoksun olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere

verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda, karara karşı itiraz kanun yolunun usule uygun şekilde gösterildiği, kararın şüpheliye 12.01.2018 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 17.01.2018 tarihinde tedbirin infazı için Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüphelinin 17.01.2018 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak el yazısı ile "kararı 10.01.2018 tarihinde tebliğ aldım, karara itiraz etmiyorum, infaza başlamak istiyorum" şeklinde yazılı beyanda bulunarak imzaladığı, bu beyan üzerine kararın kesinleştirilerek tedbirin infazı için Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği anlaşıldığından kanun yararına bozma istemi gerekçesi yönünden yerinde değildir.

Ancak;

Ancak;

Dairemizin istikrar kazanmış içtihatlarına göre, 6545 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra, fakat 10.11.2021 tarihli ve 31655 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin yürürlüğe girmesinden önce kapatılmış infaz dosyalarında; şüphelinin çağrı yazısı tebliği üzerine müdürlüğe başvurarak infaz işlemlerine başlanılmasından sonra, yükümlülük ihlalinde bulunması üzerine uyarılmasına karar verileceği, uyarı yazısının tebliğinden sonra şüphelinin müdürlüğe gelerek program takvimi uyarınca belirlenen yükümlülüklerini bir veya birden fazla kez yerine getirmesinden sonra yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması halinde, ısrar uyarısını içeren bir tebligat daha yapılması gerekeceği, ikinci uyarıdan sonra müdürlüğe gelmemesi veya gelip de yeniden yükümlülük ihlalinde bulunması halinde artık ısrar şartının gerçekleşeceği ve infaz dosyasının kapatılması gerekeceği, somut olayda; Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının tebliği üzerine şüphelinin müdürlüğe başvurduğu, 23.01.2018 tarihinde hastaneye sevkedildiği, hastaneye başvurmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, uyarılmasından sonra Müdürlüğe başvurması üzerine 29.03.2018 tarihinde yeniden hastaneye sevkedildiği, 29.03.2018 ve 12.04.2018 tarihlerinde hastaneye başvurarak kontrol muayenelerini olduğu, 26.04.2018 tarihli kontrol muayenesine gitmemesi nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği, dolayısıyla şüphelinin uyarılmasından sonra müdürlüğe başvurarak yükümlülüğünü yerine getirmesinden sonra yeniden yükümlülük ihlâlinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı veya yükümlülük ihlalinde bulunduğu takdirde sanığın denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiğinin kabul

edilebileceği anlaşıldığından, kovuşturma şartı olan "ısrar" şartının gerçekleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli ve 2018/685 Esas, 2018/872 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarihli ve 2018/685 Esas, 2018/872 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11781, Karar No: 2015/220, Tarih: 06.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/11781 E.  ,  2015/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/212082

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık D.. M..'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesiyle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, 6545 sayılı Kanun ile TCK'nın 103. maddesinde yapılan değişikliğe ve Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/05/2014 gün ve 2014/275 E. 2014/199 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16686, Karar No: 2012/19925, Tarih: 05.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16686 E.  ,  2012/19925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.06.2012 tarih ve 2012/43-2012/40 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyenler vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyenler vekili, müvekkillerinin davalı şirketteki hisselerinin şu an şirketin hissedarı ve sorumlu müdürü olan ...'a satışı hususunda anlaştıklarını, bu anlaşmaya göre müvekkillerinin 1.500'er hisseyi aynı gün, bakiye 1.000'er hisseyi de 24.06.2011 tarihinde ... ya da göstereceği kişiye devir edeceklerini, şirketin sorumlu müdürü olan ...'un sözleşmede öngörülen hisselerin bakiye kısmını devir alma taahhüdünü yerine getirmediği gibi müvekkillerinin şirket adına alınan ticari kredi sözleşmesinden kaynaklanan borçlarını da ödemediğini, oysa hisseleri devralan sorumlu müdürün şirketin kredi borçlarını aksatmadan ödeyeceğini taahhüt ettiğini, kredi borçlarının ödenmemesi nedeniyle müvekkillerinin müteselsil kefil sıfatıyla toplam 52.888,85 TL ödeme yaptıklarını ileri sürerek, borçlunun mallarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, dava dışı ... isimli kişinin hisse devir anlaşması ile yükümlülük altına girdiği, bu kişinin şahsi edimini yerine getirmemesinden tüzel kişinin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle talebin pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyenler vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkindir.

Mahkemece, husumet yokluğundan talep reddedilmiş ise de yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere esasen ihtiyati haciz isteyen taraf, aleyhine ihtiyati haciz istenen şirketin kredi borcunu kefil sıfatıyla ödediğini ileri sürerek ödeme yaptığı oranda ihtiyati haciz istemiş olup talep dilekçesinin açıklama kısmında yer alan ... ile yapılan sözleşmeden kaynaklanan bir alacak talebe dayanak yapılmamıştır. Bu itibarla, aleyhine haciz istenen şirkete husumet yöneltilebileceği kabul edilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyenler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz isteyenler yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15397, Karar No: 2014/5698, Tarih: 28.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15397 E.  ,  2014/5698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen hükmün sanık müdafii tarafından 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 29.06.2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10080, Karar No: 2014/6291, Tarih: 08.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10080 E.  ,  2014/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.