muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5814, Karar No: 2018/2299, Tarih: 13.03.2018

Yukarıda da belirtildiği üzere, ilke olarak, hakimin verdiği süre kesin olmayıp, kesinlik için şu iki koşuldan birinin varlığı zorunludur:İlk koşul, hakimin kesin olduğunu belirtmeksizin verdiği ilk sürede işlemin yapılmaması nedeniyle ilgili tarafın yeniden süre talep hakkının varlığı karşısında, bu talep üzerine hakimin verdiği ikinci sürenin kesin olması ve bu kesinliğin yasadan kaynaklanmasıdır (HUMK m.163, c.4, HMK. 94/2); bu halde, ikinci kez verilen sürenin kesin olduğu belirtilmemiş ve ihtar edilmemiş olsa dahi sonuç değişmez.İkinci halde ise; yasaya göre hakimin, tayin ettiği ilk sürenin kesin olduğuna da karar verebilmesidir (HUMK m.163/3 c.3, HMK m. 94). Ancak, böyle bir durumda kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi için, buna ilişkin ara kararının yasaya ve içtihatlara uygun şekilde oluşturulması, hiçbir tereddüde yer vermeyecek derecede açık olması ve kesin süreye uyulmamasının sonuçlarının ilgili tarafa ihtar edilmesi gerekir.Kesin süreye ilişkin ara kararının verilmesiyle karşı taraf lehine usulü kazanılmış hak doğmaktadır. Bu ilkenin doğal sonucu, yargısal kesin süreyle sadece tarafların değil, hakimin de bağlı olduğu, dolayısıyla hakimin bu tür bir ara kararından dönmesinin hukuken geçersiz bulunduğudur.Kısaca; ister kanun, ister hakim tarafından tayin edilmiş olsun, kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen bir işlemin, bu süre geçtikten sonra yerine getirilmesi olanaklı değildir.

Öte yandan, 6100 Sayılı HMK'nin 94. maddesi uyarınca kesin süreye ilişkin ara kararının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması taraflara yüklenen yükümlülüklerin, yapılması gereken işlerin neler olduğunun ve her iş için yatırılacak ücretin hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklanması gerekir. Ayrıca verilen sürenin amaca uygun, yeterli ve elverişli olması, kesin süreye uymamanın doğuracağı hukuki sonuçların açık olarak anlatılması ve anlatılanların tutanağa geçirilmesi, bunlara uyulmaması durumunda mevcut kanıtlara göre karar verilip, gerektiğinde davanın reddedileceğinin açıkça bildirilmesi suretiyle ilgili tarafın uyarılması gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır. Bazı hallerde kesin sürenin kaçırılması, o delile veya hakka dayanamamak gibi ağır sonuçları birlikte getirmekte, davanın kaybedilmesine neden olmaktadır. Böyle bir durumda, geciken adaletin adaletsizlik olduğu düşünülerek, davaların uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere getirilen kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır.Bu cümleden olarak, kesin sürenin amacına uygun olarak kullanılması ve yeterli uzunlukta olmasının yanı sıra, tarafların yargılamadaki tutumları ile süreye konu işlemin özelliğinin de göz önünde bulundurulması gerekir.(Benzer ilkelere (YHGK'nin 12.12.2012 gün ve 2012/9-1170 E., 1172 K.; 18.02.1983 gün 1980/1-1284, 1983/141; 22.11.1972 gün 8/832, 935; 13.10.2010 gün 2010/17-510-485; 28.04.2010 gün 2010/2-221-241 ve 28.03.2012 gün 2012/19-55-2012-249 sayılı kararlarında da değinilmiştir.) Somut olayda hakem heyetince talebin kabulüne karar verilmiş, davalının (karşı taraf) hakem heyeti kararına itirazı üzerine itiraz hakem heyetince kaza tarihinde yürürlükteki Çalışma ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'ne uygun şekilde davacının maluliyet oranının dosya üzerinden tespiti için ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na 28.11.2014 tarihinde yazı yazılmıştır. İtiraz hakem heyetince davacı vekiline gönderilen 8.12.2014 tarihli e-mailde özetle, bilirkişi ücretinin davalı tarafça yatırıldığı, dosya ve ücret dekontunun ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na teslim edildiği belirtilerek, anılan başkanlıkça davacı asılın bizzat kontrolüne ihtiyaç duyuldu ki, telefonla aranılarak başvurusunun sağlanması, ilgili doktora belirtilen numaradan ulaşılabileceği, bu bilgilerin davacı vekiline de telefonla aktarıldığı, yargılama süresinin kısalığı ve adli tıptan alınacak raporun takibi için yukarıdaki bilgilerin alındığını doğruladıktan sonra, davacı asılın hangi tarihte kontrolünün yapıldığı bilgisini itiraz hakem heyetine e-mail ortamında bildirmesi istenmiştir. İtiraz hakem heyetince davacı vekiline gönderilen 12.12.2014 tarihli e-mailde ise, muayene edilmek istenen davacı asılın başvurusunun sağlanması için ..

. İtiraz hakem heyetince davacı vekiline gönderilen 12.12.2014 tarihli e-mailde ise, muayene edilmek istenen davacı asılın başvurusunun sağlanması için ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı’ndan iletilen talebin zaman kaybetmeden telefon ve e-mail ile tarafına iletildiğini ancak gereğinin yerine getirilmediğini, dosyanın intikal ettiği 14.11.2014 tarihinden itibaren iki aylık zorunlu karar verme süresi nedeniyle, heyet kararının 11. maddedeki sürenin uzatılmasıyla ilgili bir geri dönüş olmadığı da hatırlatılarak, davacı asılın en kısa zamanda anılan kuruma başvurusunun sağlanması istenmiştir....Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı 7.1.2015 tarihli yazısıyla davacı asılın muayenesi gerektiği, bilgilendirme amacıyla hem hakem heyetine, hem davacı ve vekiline e-mail ve telefon yoluyla ulaşılmaya çalışıldığı ancak hastanın muayene için başvurmadığı, hasta muayene edilemediğinden raporun düzenlenemediğini bildirmiştir.

İtiraz hakem heyetince iki aylık karar verme süresinin kırk güne yakın bölümünün dosyanın gönderildiği ... Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı’na davacının muayene müracaatını beklemekle geçtiği, sonunda 7.1.2015 tarihinde rapor hazırlanamayarak dosyanın iade edildiği, iddiasını ispatla yükümlü olan davacı tarafından ilk hakem yargılaması sırasında bu iddiasını ispata yeterli rapor ibraz edilmediği, usulüne uygun raporun ibrazı hakkında verilen ara karar da yerine getirilmediğinden bahisle kanıtlanmayan talebin reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda İtiraz hakem heyetince yukarıdaki açıklamalar ışığında davacı vekiline davacı asılın muayeneye müracaatı için yeterli ve makul kesin süre verilerek, kesin süreye uyulmamasının sonuçları da açıkça ihtar edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, açık şekilde verilen süre dahi belirtilmeksizin karşı tarafın (davalı) itirazının kabulüyle talep edenin (davacı) talebinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle talep eden (davacı) vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle talep eden (davacı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.3.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4209, Karar No: 2020/11751, Tarih: 24.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4209 E.  ,  2020/11751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06/11/2019 gün ve 2019/6653 E. - 2019/17727 K. sayılı ilama karşı davalı idare ve ihbar olunan ... Deri Organize Sanayi Bölgesi (... ... Organize Deri Sanayicileri Derneği) vekillerince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacılar vekilinin temyizi üzerine bozulmuş; bu karara karşı, davalı idare ve ihbar olunan vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre; davalı idare ve ihbar olunan vekillerinin sair karar düzeltme istekleri HUMK'un 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından yerinde değildir. Ancak;

21/12/2019 tarihinde kabul edilerek 24/12/2019 gün ve 30988 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7201 sayılı Kanunun 5.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen EK 2.maddesi uyarınca;

“29/04/1969 tarihli ve 1164 sayılı Arsa Üretimi ve Değerlendirilmesi Hakkında Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin davalar Çevre ve Şehircilik Bakanlığı aleyhine açılır. Avans karşılığı kamulaştırmalarda rücu davalarını Bakanlık açar, takip eder ve sonuçlandırır. Bakanlık bu davalarda davalı ... davacı olabilir.”

Yine aynı Kanunun 7.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa geçici 15.madde eklenmiş olup, bu maddeye göre "1164 sayılı Kanun kapsamında 08/12/2004 tarihinden önce yapılmış olan kamulaştırma ve avans karşılığı kamulaştırma iş ve işlemlerine ilişkin olarak TOKİ Başkanlığı leh ve aleyhine yargı mercilerinde açılmış veya husumet yöneltilmiş davalar ile icra takipleri ek 2.madde hükmü uygulanarak sonuçlandırılır..."

Hükümlerine göre Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın yasal hasım olduğu gözetilerek işlem yapılması gerektiğinden,

Davalı idare ve ihbar olunan vekillerinin karar düzeltme isteminin bu yönden kabulü ile Dairemizin 06.11.2019 tarihli, 2019/6653 Esas ve 2019/17727 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-) Kamulaştırma Kanununun 25.maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi mal sahibi açısından usulüne uygun olarak yapılan tebligatla başlar. Ayrıca Kamulaştırma işlemleri sonucunda idarenin tescil hakkının doğması için kamulaştırma bedelinin kesinleşerek tapu malikine ödenmesi gerekir.

Dava konusu ... ve ... parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma tarihindeki maliki ... mirasçılarından ..., ... ve ... (...)’a çıkartılan noter tebligatının 05.02.1985 tarihinde, aynı çatı altında ...’a tebliğ edildiği, ...’a çıkartılan noter tebligatının ise 06.02.1984 tarihinde aynı çatı altında ... imzasına tebliğ edildiği ve taşınmazların kamulaştırma bedelinin Türkiye Emlak Kredi Bankasına bloke edildiği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanunu 16. maddesinde, aynı konutta oturan kişiye tebligatın nasıl yapılacağı düzenlenmiş olup, buna göre kendisine tebliğ yapılacak kişinin evde bulunmama sebebi ile tebligatı alan kişinin muhatap ile aynı çatı altında oturduğunun tebliğ mazbatasında belirtilmesi gereklidir.

Bu itibarla; ..., ..., ... (...)’a yapılan tebligatta muhatapların adreste bulunmama sebepleri gösterilmediği gibi, tebligatı alan kişi ile aynı çatı altında oturup oturmadığı da belirtilmediği; ...’a çıkartılan tebligatı tebliğ alan ...’in ... ile 1980’li yıllarda birlikte çalıştıkları, ancak aynı konutta oturmadıklarına ilişkin beyanı da dikkate alındığında Tebligat Kanunu hükümlerine göre, yapılan tebligatların geçersiz olduğu anlaşıldığından kesinleşmiş bir kamulaştırmadan söz edilemez.

Bu nedenle işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2-) 21/12/2019 tarihinde kabul edilerek 24/12/2019 gün ve 30988 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7201 sayılı Kanunun 5.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Ek 2.maddesi ve bu hükmün devam eden davalarda uygulanacağına dair aynı Yasanın 7. maddesi ile 2942 sayılı Kanuna eklenen geçici 15. madde hükümlerine göre Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın yasal hasım olduğu gözetilerek işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacılar vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, ihbar olunan dernek ve davalı idareden peşin alınan karar düzeltme harçlarının ve davacılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve davacılardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17961, Karar No: 2013/32427, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/17961 E.  ,  2013/32427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın apartman boşluğunda bulunan motosikletini çaldığı anlaşıldığından sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6539, Karar No: 2013/21467, Tarih: 27.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/6539 E.  ,  2013/21467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.03.2012 tarih ve 2008/40-2012/42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "FAN FANG" ve "FAN FANG + şekil" ibareli markaların tescilli sahibi olduğunu, davalı karşı tarafın ise müvekkili adına tescilli marka ile iltibas yaratacak şekilde, "DONG FANG" ibaresini işyerinin tabelasında kullanmak suretiyle müvekkilinin marka haklarına tecavüz ettiğini, davalının işyerinin giriş kapısı üzerinde bulunan "DONG FANG" ibareli tabelanın, tabelanın şeklinin, tabelada kullanılan malzeme, ışıklandırma ve renkler ve unsurların halkı yanılgıya düşürecek boyutta olduğunu, davalının bu şekildeki kullanımının halkı yanılgıya düşürdüğünü ve müvekkili adına tescilli bulunan "FAN FANG " markalı restoranlar zincirine ait olduğu izlenimini verdiğini ve halkın yanılmasına yol açtığını, davalının bu eylemlerinin aynı zamanda TTK'nın 57/5. maddesi gereği haksız rekabet oluşturduğunu, davalının ticaret unvanı "Great Dong Rang Restaurant İth. İhr. Tic. Ltd. Şti." olduğu halde, işyerinin giriş kapısı üzerinde bulunan tabelada sadece "DONG FANG" ibaresinin markasal şekilde kullanıldığını, davalının ticaret unvanını kullanış şeklinin açıkça yasaya aykırı ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalı tarafın müvekkiline ait markalar üzerindeki haklarına vaki tecavüz fiillerinin tespitine ve durdurulmasına, davalının haksız rekabetinin tespitine, meni ve haksız rekabet neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, davalının ticaret unvanında bulunan "Fang" ibaresinin terkinine, eğer terkin kabul edilmez ise söz konusu ibareyi içeren ticaret unvanının işlevine uygun kullanımının sağlanmasına ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait işyerlerinin kendi ismi ve ibaresi ile 6 yıldır piyasada faaliyet gösterdiğini, işyerlerinde kullanılan ibarenin “DONG FANG” değil “GREAT DONG FANG” olduğunu, kullanılan işyeri ibaresinin şeklinin, anlamının, tabela şekli, ışıklandırması, rengi, yazı tipi vb. unsurlarının, işyerinin masa, sandalye gibi teferruatlarının farklı olduğunu ve işyerinin davacının işyerleri ile farklı alışveriş merkezlerinde olduğunu, hatta üretilen yemeklerin de farklı olduğunu, dolayısı ile davacının markası ile bir iltibas yaratmayacağını, TTK’nın 57/5. maddesi gereği haksız rekabet olabilmesi için markanın tescilli olmaması gerektiğini, bir eylemin aynı anda hem haksız rekabet, hem de marka haklarına tecavüz oluşturmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı tarafın Great Dong Fang Restaurant İth. İhr. Tic. Ltd. Şti. şeklinde tescilli bulunan ticaret unvanını

dava tarihi itibarı ile "Great Dong Fang" şeklinde ve davacı adına tescilli bulunan "Fan-Fang" markasına iltibas oluşturacak şekilde markasal olarak kullanmak suretiyle dava tarihi itibarı ile davacının marka hakkına tecavüz ettiğinin sabit olduğu, bununla birlikte yargılama sırasında davalı tarafın ticari unvanında geçen "Great Dong Fang" ibaresini ayrıca marka olarak da tescil ettirmiş bulunduğu ve bu suretle kullanımının yasal hale geldiğinin anlaşıldığı, buna karşılık yine dava tarihi itibariyle davalının ticari unvanında tescilli bulunan "Great Dong Fang" ibaresinin davacının tescilli markası olan "Fan-Fang" markası ile iltibas oluşturması ve markasal kullanım sonucu oluşan tecavüz nedeniyle ticaret unvanında tescilli bulunan "Fang" ibaresinin ticaret sicilinden terkini gerekeceği, ancak davalının Great Dong Fang Restaurant İth. İhr. Tic. Ltd. Şti. şeklinde tescilli bulunan ticaret unvanını, terkinine kadar ticari unvan olarak kullanımının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalının dava tarihi itibarı ile davacının marka hakkına tecavüzünün tespitine, yargılama sırasında davalı tarafın ticari unvanında geçen "Great Dong Fang" ibaresini ayrıca marka olarak da tescil ettirmiş bulunduğu ve bu suretle kullanımının yasal hale geldiği anlaşıldığından marka hakkına tecavüzün önlenmesi talebinin reddine, davalının ticari unvanında tescilli bulunan "Great Dong Fang" ibaresinin davacının tescilli markası olan "Fan-Fang" markası ile iltibas oluşturması ve markasal kullanım sonucu oluşan tecavüz nedeniyle ticaret unvanında tescilli bulunan "Fang" ibaresinin ticaret sicilinden terkinine, davalının Great Dong Fang Restaurant İth. İhr. Tic. Ltd. Şti. şeklinde tescilli bulunan ticaret unvanının terkinine kadar ticari unvan olarak kullanımı markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturmayacağından bu yöndeki talep ve davanın reddi ile hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markaya tecavüz, haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi ile ticaret unvanının terkini istemlerine ilişkindir.

Temyiz yoluyla Dairemize gelen uyuşmazlık ticaret unvanının terkini noktasında toplanmaktadır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalının ticari unvanında tescilli bulunan "Great Dong Fang" ibaresinin davacının tescilli markası olan "Fan-Fang" markası ile iltibas oluşturması ve markasal kullanım sonucu oluşan tecavüz nedeniyle ticaret unvanında tescilli bulunan "Fang" ibaresinin ticaret sicilinden terkinine karar verilmiştir. Ancak, mahkemenin terkin sebebi olarak dayandığı husus dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK’da hüküm altına alınan unvan terkin nedenlerinden değildir. Bu itibarla, mahkemece, davacının iddiası ve 6762 sayılı TTK’nın 54 ve 57. maddeleri bir arada değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9956, Karar No: 2014/13904, Tarih: 04.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/9956 E.  ,  2014/13904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.01.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın satışı suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve özellikle davacılardan Hilal ...’in gerekçeli karar başlığında gösterilmemesinin maddi hatadan kaynaklandığının ve mahallinde düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece dava konusu taşınmazda bulunan muhdesatın arzın değerinde bir artış meydana getiriyor olması nedeniyle bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%....) oran kurulmak suretiyle belirlenmiş ise de hissedar olmayan davalıların da bulunduğu dikkate alındığında infazda tereddüt uyandıracak şekilde “arsa üzerinde bulunan binanın davalılara ait olduğu anlaşıldığından bilirkişi raporunda hesabedilen %45,82 oranın satış bedeline oranlanarak satış bedelinin bu orandaki miktar göz önüne alınarak davalılar arasında hisseleri oranında paylaştırılmasına” karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca nisbi karar ve ilam harcının paydaşlara satış

bedelinin dağıtılmasında esas alınan oranlar doğrultusunda yüklenmesi gerekirken payları oranında alınmasına karar vermekle yetinilmesi de infazda tereddüt uyandıracağından doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 2. bendinin çıkarılarak bunun yerine “satış bedelinin % 45,82'sinin muhdesat sahibi paydaşlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’a; geri kalan bedelin ise tapu kaydındaki payları oranında tüm paydaşlara dağıtılmasına” ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan “payları oranında” ibaresinin çıkarılarak yerine "satış bedelinin paylaştırılmasındaki oranlarda" ibaresinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.