muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10501, Karar No: 2019/6434, Tarih: 28.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10501 E.  ,  2019/6434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62/1, 52, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ... Lojistik ve Kargo Hizmetleri Taşımacılık Şirketinde 18/08/2009 tarihinde plasiyer satış temsilcisi olarak çalışmaya başlayarak 02/02/2010 tarihinde işten ayrıldığı, katılan şirketin şikayeti üzerine yapılan bilirkişi incelemesinde mal sayım açığı, tahsilat açığı ve cari hesap açığı olmak üzere 9.347,33 TL paranın sanığın uhdesinde olduğunun belirlendiği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''7 gün'', ''5 gün'' ve ''100 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'' , ''4 gün'' ve ''80 TL'' adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19245, Karar No: 2014/21275, Tarih: 10.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/19245 E.  ,  2014/21275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Temyiz süre tutum dilekçesinde gerekçeli kararın tebliğini isteyen sanığa tebligat yapıldığına dair dosyada belgeye rastlanmadığından tebligat yapılmış ise belgesinin, yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek yeniden iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7965, Karar No: 2015/7958, Tarih: 02.07.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7965 E.  ,  2015/7958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/131724

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22.03.2012

NUMARASI : 2010/140 Esas, 2012/283 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hükümden sonra 10.02.2015 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8043, Karar No: 2015/22382, Tarih: 08.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/8043 E.  ,  2015/22382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/163548

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2014/107 (E) ve 2014/122 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafıinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 90 günün 25 güne, TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca tayin olunan 60 günün 16 güne, aynı yasanın 62. maddesi ile hükmolunan 50 günün 13 güne ve TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 1.000 TL adli para cezasının 260 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15391, Karar No: 2010/16272, Tarih: 29.11.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/15391 E.  ,  2010/16272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, adli emanetin 2000/4666 sırasında kayıtlı dava konusu kitapların, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanunun 138.maddesiyle değişik 71.maddesinin 1. fıkrasının 1.bendi hükmü karşısında miktar ve değer itibariyle kişisel kullanım amacı dışında kaldığından ve anılan hüküm uyarınca bulundurulması suç oluşturacağından söz konusu kitapların 5846 sayılı kanun, 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesine, 29.11.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12089, Karar No: 2012/17865, Tarih: 12.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12089 E.  ,  2012/17865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.05.2011 tarih ve 2010/288-2011/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 15.04.2009 tarihli mahkeme kararıyla iflasına verildiğini,müvekkilinin 19.07.2008 tarihinde yapılan 2007 yılı Olağan Genel Kurulu'nda "sermayesinin 1.250.000 TL’den 2.500.000 TL’ye çıkarılmasına" karar verildiğini, davalının ödenmediği 25.000 TL sermaye borcunun faizi ile birlikte tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sermaye artırımına ilişkin taahhütname imzalamadığını, böyle bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı müflis şirketin, davalının da vekaleten katıldığı 19.07.2008 tarihinde yapılan olağan genel kurul toplantısında, şirketin ana sözleşmesinin 6.maddesinin değiştirilmesine oy birliği ile karar verildiği, buna göre nakden ödenmiş 1.250.000 TL sermayesinin 1.250.000 TL arttırıldığı, sermaye artırımına iştirak eden pay sahipleri arasında davalının da bulunduğu, kararın tescil ve ilan edildiği, davacı müflis şirketin, ana sözleşmesine göre, ani suretle kuruluşunun gerçekleştirildiğinden şirket ortaklarının iştirak taahhütnamesi düzenlemelerine gerek olmadığı, davalının 25.000,00 TL sermaye koyma taahhüdünü yerine getirmediği gerekçesiyle davalının 25.000 TL borca ve 5.471,01 TL faize yönelik itirazın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sermaye artırım borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sermaye artırım borcunun ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yukarıda açıklandığı gibi, sermaye artırım kararının oybirliğiyle alındığı gerekçesiyle davalının sermaye taahhüt borcunun bulunduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar, şirket sermaye artırım kararı oybirliğiyle alınmış ise de, genel kurulun sermaye artırım kararında yeni payların tamamının taahhüt edilmek suretiyle hem artırım kararı hem de sermaye artırım taahhütlerinin ve gerekli ödemelerin yapılması suretiyle kısa yoldan sermaye artırımı söz konusu olmadığı gibi, davalının davacı şirkete verdiği bir iştirak taahhütnamesinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır. İştirak taahhüdü kural olarak, ortaklığa yöneltilmiş bir icap niteliğindedir. Taahhüdün bu niteliği, TTK'nun 283. maddesinde açıkca, "sermaye iştirak talebinden" söz edilmek suretiyle belirtilmiştir. İştirak taahhüdünde bulunan ortak, belli bir miktar pay veya pay senedi bedeli olan esas sermaye kısmını ödemeyi taahhüt ederek, ortaklığa katılmak istediğini açıklar. Buna göre, payların veya pay senetlerinin satın alınması için, ortaklıkça yapılan ilan veya çağrı kural olarak icaba davet niteliğindedir. TTK'nun 283/2. maddesine göre arttırılan sermayeye katılma, iki nüsha iştirak taahhütnamesinin düzenlenip, imzalanması suretiyle olur. Bu itibarla, iştirak taahhütlerinin yazılı şekilde yapılması ve TTK'nun 283/2. maddesinde sayılan hususları içermesi geçerlilik koşuludur. Öte yandan, sermaye artırımına katılan ortakların, iştirak taahhütnamesinde yazılı hususlar ile ana sözleşme içeriğine vakıf olduklarını bildiren ve imzası noterce onanmış bir mektupla ortaklığa yapacakları bir başvuru da, katılma taahhütnamesi hükmündedir. Pay sahipleri bir hak olarak yeni pay alma hakkını kullanıp kullanmamakta özgürdürler. Pay sahiplerinin yeni pay alma haklarını kullanmalarının ihtiyari olmasının doğal sonucu, iştirak taahhüdünde bulunmalarının da ihtiyari olmasıdır. Açıklanan nedenlerle, somut uyuşmazlıkta, yasanın aradığı şekilde gerçekleştirilmiş bir sermaye taahhüdü bulunmadığı anlaşılmış ve dosyada mevcut yönetim kurulu üyelerinin imzasını taşıyan listenin, ortakların imzasının yukarıda açıklanan şekil koşullarını taşımaması nedeniyle sermaye taahhüdü olarak kabul edilemeyeceğinden, davalının artırılan sermayeye katılma borcunun bulunduğunun kabulü mümkün değildir. Bu itibarla davalı tarafça usulüne uygun olarak yapılmış bir sermaye taahhüdü bulunmadığına göre, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1540, Karar No: 2011/7973, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1540 E.  ,  2011/7973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayılı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı 31/12/2005 tarihinde davalıdan deri koltuk takımı satın aldığını, bu koltukların 2006 yılı Şubat ayı içerisinde teslim edildiğini, söz konusu koltuk takımının üçlü ve ikili koltuklarının yüzeyinde zaman içerisinde parça parça aşınmaların meydana geldiğini, 2009 yılı Ağustos veya Eylül ayında şikayetini bildirdiğini,davalının banka hesabına yatırılan 20 TL servis bedeli karşılığı gelen servisin sorunların kullanım hatası olduğunu şifahen bildirdiğini, ürünlerin gizli ayıplı olduğunu belirterek koltuk takımı için ödenen toplam 2.672,38 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işlemiş ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı,dava konusu ürünlerin davacıya 27/02/2006 tarihinde teslim edildiğini, ürünlerin ... süresinin dolduğunu,davacının ... süresi dışında ilettiği şikayetinin değerlendirilerek kullanım hatası olduğunun ve bedeli karşılığında giderileceğinin bildirildiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren 2011/1540-7973

Sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. Borçlar Kanununun 198. maddesine göre, alıcı, teslim aldığı malı örf ve âdete göre, imkân hâsıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda adi bir muayene ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. BK’nun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Yukarıda belirtilen yasal mevzuat ışığında gerçekleşen somut olay değerlendirildiğinde; davacı,davalıdan satın aldığı ürünün gizli ayıplı olduğu iddiasıyla dava açmış,mahkemece davacının B.K. 198. maddesine göre süresinde ayıp ihbarında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de,davacı ,dava dilekçesi ve 26.04.2010 tarihli dilekçesinde davalıdan satın almış olduğu deri koltukların kullanımı sırasında zaman içinde yüzey kısmında ince zar şeklinde şeffaf dökülmeler olduğunu farkettiğini, bu ayıbın öğrenilme tarihi olan 2009 yılı ağustos -eylül ayı içinde derhal davalıya bildirildiğini,davalı tarafın eve gelerek ürünü incelediğini ,ancak herhangi bir açıklama yapmadıklarını iddia etmiş,davalı cevap dilekçesinde yaptığı savunmasında davacı tarafından iletilen şikayetin değerlendirildiğini,kullanım hatasından kaynaklandığının tespit edildiğini savunarak,davacının ihbara ilişkin iddiasını doğrulamıştır. Kaldı ki dosya kapsamında davalı tarafından,davacının ihbar yükümlülüğünü süresinde yapmadığına ilişkin bir itirazı da bulunmamaktadır.Bu durumda ayıp ihbarının BK 198. maddesine göre süresinde yapıldığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca Kullanım hatasından kaynaklanmayıp üretimden kaynaklanan ve zaman içinde ortaya çıkan ayıplar gizli ayıp olup, aynı yasanın 4/4. Maddesi gereğince " satılan malın ayıbı tüketiciden satıcının ağır kusuru veya hile ile gizlenmişse zamanaşımı süresinden yararlanılamaz" hükmü uyarınca gizli ayıbın varlığı halinde tüketici malın değiştirilmesini ya da Bedel iadesi hakkını kullanabilir. Bu durumda mahkemece öncelikle konusunda uzman bilirkişiden koltuklarda bildirilen şikayetlerin üretim hatası mı, kullanıcı hatası mı olduğunun ve gizli ayıp mahiyetinde olup olmadığının tespit edilerek,koltukların kullanım ömrü de gözönüne alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 23.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/813, Karar No: 2020/417, Tarih: 27.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2020/813 E.  ,  2020/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme suçundan sanık ...'in, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddesi gereğince 20.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Serik İcra Ceza Mahkemesinin 18/09/2018 tarihli ve 2018/133 esas, 2018/251 karar sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 20.12.2019 gün ve 2019 - 17347 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/01/2020 gün ve KYB. 2019/135891 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde yer alan, "(Değişik: 15/7/2016-6728/63 md.) Üzerinde yazılı bulunan düzenleme tarihine göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi hakkında, hamilin şikâyeti üzerine, her bir çekle ilgili olarak, binbeşyüz güne kadar adlî para cezasına hükmolunur. Ancak, hükmedilecek adlî para cezası; çek bedelinin karşılıksız kalan miktarı, (…)(2) az olamaz." hükmü nazara alındığında,

Somut olayda, şikayete konu 02/01/2018 tarihinde bankaya ibraz edilen Vakıfbank A.Ş. Fethiye Şubesine ait TR31 0001 5001 5800 7305 3421 numaralı ve 20.000,00 Türk lirası bedelli çekin 18.590,00 Türk lirası kısmının karşılıksız kaldığının belirtilmesi karşısında, mahkemesince sanığın cezasının 5941 sayılı Kanun'un 5/1, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk lirası adlî para cezası olarak belirlenmesini müteakip, söz konusu adlî para cezasının bahsedilen çekin karşılıksız kalan miktarından az olamayacağı da gözetilmesine karşın, 18.590,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, bu bedeli aşacak şekilde 20.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5941 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan ve kanun yararına bozmaya konu edilen hükümde yerel mahkemece; 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesinde unsurları yazılı "karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme" suçunu işlediği anlaşılan sanık hakkında, öncelikle takdiren 30 gün adli para cezasına hükmedildiği, TCK'nin 62. maddesi gereği 1/6 oranında takdiri indirim yapılarak cezanın 25 gün adli para cezasına indirildiği, yine TCK'nin 52/2. maddesi gereği günlüğü 20 TL'den hesaplanan katsayının, gün para cezasıyla çarpılması sonucu sanık hakkında 500 TL adli para cezasına hükmedildiği, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi ikinci fıkrasında yazılı olduğu üzere, verilecek cezanın suça konu çekin karşılıksız kalan kısmından az olamayacağı gözetilerek sanığın neticeten 20.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verdiği görülmektedir.

Somut olayda çekin arkasındaki kaşeden anlaşılacağı üzere, yetkili hamilin çekin ibrazı sırasında bankanın ödemekle yükümlü olduğu 1410 TL'yi tahsil ettiği görülmektedir.

Hal böyleyken yerel mahkemece, hükmedilecek cezanın belirlenmesinde, çekin karşılıksız kalan kısmı, muhatap bankanın kanuna göre ödemekle yükümlü olduğu 1410 TL düşürüldükten sonra hesaplanmalıdır.

Aslında sonuç olarak verilen adli para cezasının 5941 sayılı Kanun'un lafzına uygun olarak çekin karşılıksız kalan kısmından az olmamak üzere belirlendiği düşünülebilir. Ancak mahkemece, sanık hakkında takdir edilen temel ceza örneğin; 1000 gün adli para cezası olsaydı, bu cezanın günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi sonucu 20.000 TL'ye ulaşılsaydı bu durumda 5941 sayılı Kanun'un lafzına aykırı bir durum meydana gelmeyeceği değerlendirilmektedir. Ancak mahkemenin karar gerekçesinde, öncelikle sanık hakkında 30 gün olarak takdir edilen, TCK 62. maddesi gereği 25 güne düşürülen, günlüğü 20 TL'den 500 TL olarak tespit edilen adli para cezasının, 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi ikinci cümlesi nedeniyle çekin karşılıksız kalan kısmına çekilerek neticeten 20.000 TL adli para cezasına hükmedildiği, ancak çekin karşılıksız kalan kısmının 18.590 TL olduğu, dolayısıyla hüküm ile gerekçesi arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Serik İcra Ceza Mahkemesinin 18/09/2018 tarihli ve 2018/133 esas, 2018/251 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-d maddesi gereği BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak, sanık hakkında mahkumiyet hükmü içeren, Serik İcra Ceza Mahkemesinin 18/09/2018 tarihli ve 2018/133 esas, 2018/251 karar sayılı kararının, "HÜKÜM" kısmında yer alan ve artırım nedeni olarak gösterilen "5-)" numaralı bendinin son cümlesinde yer alan "20.000 TL ibaresinin" "18.590 TL" olarak düzeltilmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, hükmün infazının 18.590 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına, 27.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10056, Karar No: 2012/6391, Tarih: 06.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/10056 E.  ,  2012/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.