muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4196, Karar No: 2010/6685, Tarih: 09.06.2010

Oysa, kadastroca 9, 28, 34 parsel sayılı taşınmazların belgesizden davalı A.; 54 parsel sayılı taşınmazın ise aynı şekilde belgesizden davalı C. adına tespit edilerek,  adlarına sicil kaydının oluştuğu açıktır.

Davacının, miras bırakan Ş.A.'nin, ölünceye kadar bakma aktiyle yapmış olduğu temliklerin mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla gerçekleştirildiğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı; Mahkemece, davada dayanılan ve kadastro tespiti sırasında herhangi bir parsele  uygulaması yapılmayan tapu kayıtlarının kabul kapsamına alınan taşınmazlara ilişkin bulunduğu benimsenerek ve ikinci el konumunda olan son kayıt maliki Hakkı'nında  iyiniyetli olmadığı kabul edilmek suretiyle, iddianın subut bulduğu gerekçesiyle,  çekişmeli 9, 28, 34 ve 54 sayılı parseller bakımından davanın kabulü cihetine gidilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, genel kadastro sırasında revizyon görmeyen, başka bir ifadeyle açıkta bırakılan bir tapu kaydının hukuki kıymetini kaybetmeyeceği, ancak delil durumuna düşeceği, ne var ki, işleme tabii kayıt olma özelliğini kaybedeceği tartışmasızdır.

O halde, öncelikle mahallinde keşif yapılarak,  ölünceye kadar bakma aktine konu teşkil eden yukarıda tarih ve sıra numarası belirtilen tapu kayıtları tatbik edilmek suretiyle, kapsamlarının kuşkuya yer verilmeyecek şekilde tayin edilmesi, çekişmeye konu edilen 9, 28, 34 ve 54 parsel sayılı taşınmazların bu kapsam dahilinde kalıp kalmadığının saptanması, kayıt kapsamında kalmadıklarının anlaşılması halinde,  olayda 1.4.1974 tarih, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek davanın reddine; aksi takdirde, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda toplanan ve toplanacak dellilerin birlikte değerlendirilmesi, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken,  eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Bir kısım davalıların, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2009 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 750.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 09.6.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25383, Karar No: 2013/32224, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/25383 E.  ,  2013/32224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, normal tarifeye göre belirlenen cezasız ve vergisiz kaçak tüketim bedeli olan kurum zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde, “cezasız ve vergisiz kurum zararını giderdiği takdirde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak ve 6 aylık süre de beklendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11992, Karar No: 2013/13050, Tarih: 11.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11992 E.  ,  2013/13050 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçelerle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.820,00-TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde  temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece davanın karar verilmesine yer olmadığına karar verilen 287,70-TL tutar yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca davacı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı kurumun temyiz dilekçesinin REDDİNE, 11.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .

.........
Yargıtay — Esas No: 2018/579, Karar No: 2018/5997, Tarih: 28.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/579 E.  ,  2018/5997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava tarihi : 15.03.2010

Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, ''466 sayılı Kanun gereğince tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı, dava tarihinin yazılmaması ise mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği kabul edilmiş, davanın reddine karar verilmesi karşısında, yargılama giderlerinin davacıdan tahsiline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin eksik incelemeye, direnme kararı verilmesi gerektiğine, davanın süresinde açıldığına, kıyas yasağı hususunun dikkate alınmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9051, Karar No: 2021/9141, Tarih: 18.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/9051 E.  ,  2021/9141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 05.04.2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 18.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7051, Karar No: 2019/1295, Tarih: 22.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7051 E.  ,  2019/1295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İli ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, fen bilirkişisinin 28.10.2014 tarihli raporu ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 16.086,24 metrekarelik taşınmazın tarla vasfı ile ve (B) harfi ile gösterilen 2.726,94 metrekarelik taşınmazın bağ vasfı ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği sebebiyle tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı lehine imar-ihya ve zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olup stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görülmesi, taşınmazın çekim tarihindeki sınırlarının ve niteliğinin belirlenebilmesi, bu yolla ekilen ve ekilmeyen alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi mümkün olduğu halde mahkemece, uyuşmazlığın çözüme kavuşturulmasında hava fotoğraflarından yararlanılmamış orman mühendisinin memleket haritası inceleme raporu ve ziraat bilirkişisi tarafından düzenlenen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiştir. Bu şekilde eksik ve yetersiz bir incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için, dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait 3 ayrı dönemde çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı, daha sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, 1 jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisi, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişisi, 1 fen bilirkişisinin ve 1 jeoloji mühendisinin katılımı ile mahallinde yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan; dava konusu taşınmaz bölümlerinin geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar- ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; çekişmeli taşınmaz ve çevresinin yakın plan panoramik fotoğrafları çektirilip fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmaz sınırları kabaca işaretlettirilmeli, jeolog bilirkişiden dava konusu bölümlerinin dere yatağından kazanılıp kazanılmadığı ve halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınmalı, komşu taşınmazların dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmazın bölümlerinin yönünü ne okuduğu belirlenmeli; bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarının çelişmesi halinde gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeye çalışılmalı; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan taşınmaz bölümlerinin toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz bölümleri üzerindeki bitki örtüsünü ve taşınmaz bölümlerinin değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmaz bölümlerinin sınırlarını ve niteliğini, taşınmazlarda imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; teknik bilirkişiye ise keşfi takibe elverişli, dava konusu taşınmaz bölümlerini komşularıyla birlikte gösterir şekilde krokili rapor düzenlettirilmeli; zilyetlikle kazanma şartlarının davacılar lehine oluşup oluşmadığı kesin olarak belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 22.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8583, Karar No: 2017/12826, Tarih: 19.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/8583 E.  ,  2017/12826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Cumhuriyet başsavcılığınca yapılan soruşturmada, dava dışı ... Demiryolu ... Ve Depoculuk A.Ş. tarafından 10 adet vagonun kullanılmış ve ikinci el malzemeden imal edilmiş olduğu halde yeni ve kullanılmamış olarak beyan edilerek mevzuata aykırı şekilde ithal edilmeye çalışıldığının tespiti üzerine Sulh ceza mahkemesinin kararı ile 13.09.2008 tarihinde vagonlara el konulduğunu, soruşturma sonucu takipsizlik kararı verilince vagonların ilgilisine iadesine karar verildiğini, bu arada vagonların 214 gün boyunca Kapıkule garda beklediğini, bu nedenle 37.540,00 TL hat işgal ücreti alacağının doğduğunu, ... A.Ş.'nin ücretin kaldırılması için yaptığı müracaatın kabul edilmediğini, şirketin bir taraftan iptal davası açıp diğer taraftan ardiye ücretini ödediğini, idare mahkemesince işlemin iptaline ilişkin verilen kararın onandığını ve alınan ardiye ücretinin şirkete iade edildiğini, bunun üzerine davalıdan hat işgal ücretinin istenmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek 37.540,00 TL ardiye ücretinin 21.04.2009 tarihinde itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın 3533 sayılı kanun hükümlerine göre zorunlu tahkime tabi olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Mecburi Tahkim Kanununun 1.maddesi gereğince, umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan, adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar, 3533 sayılı mecburi Tahkim Kanununda yazılı tahkim usulüne göre halledilir. Bir uyuşmazlığı 3533 sayılı yasa hükümlerine göre bakılabilmesi için, davanın her iki tarafının da Yasanın birinci maddesinde sayılan kamu kurumundan olması gerekir. Taraflardan birisi yasada belirtilen kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi hakem sıfatıyla bakılamaz. Davalının 3533 sayılı yasada belirtilen kamu kurumu olduğu konusunda duraksama yoktur.

Davacı ... ise, 28.10.1984 tarihli 18559 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü gereğince, ve 233 sayılı kanun hükmünde kararnamenin 2. maddesinin 3. bendi ile kararnamenin ekindeki listeye göre, ... işletmesi Genel Müdürlüğü, Ulaştırma Bakanlığı'na bağlı bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 4.maddesinde de, Kamu İktisadi Teşebbüslerinin, bu Kanun Hükmünde Kararname ile saklı tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tâbi, ancak genel muhasebe kanunu ile devlet ihale kanunu hükümlerine ve sayıştayın denetimine tabi değildir. Ana statüsünün 3. maddesinin 2. ve 3. bentlerinde, kuruluşun kanun hükmünde kararnamenin ana statü hükümleri saklı kalmak üzere, özel hukuk hükümlerine tâbi olduğu, genel muhasebe kanunu, devlet ihale kanunu hükümlerine ve sayıştayın denetimine tâbi olmadığı belirtilmiştir. 5018 sayılı kanuna ekli genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerini gösteren (1) sayılı cetvelde de ... Genel Müdürlüğü gösterilmemiştir. O halde, davacı ...'nin, 3533 sayılı Yasada gösterilen daire ve kuruluşlardan olmadığı sonucuna varılmaktadır. Öyle olunca, ... işletmesi Genel Müdürlüğü mecburi hakem yargılamasına da tâbi değildir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9125, Karar No: 2023/3241, Tarih: 24.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/9125 E.  ,  2023/3241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1459 Esas, 2021/1077 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/47 E., 2019/436 K.

Taraflar arasındaki limited şirket genel kurul kararının batıl olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin davalı şirketin ortağı olduğunu, Ankara Ticaret Sicil Gazetesi'nden ortağı oldukları davalı şirketin 28.01.2015 tarihinde hisse devri, müdürlük yetkisinin iptali ve müdürlük seçimi yetkisi verilmesi gündemi ile toplanacağını öğrenildiğini, toplantıya başlanmadan önce 2014 yılı faaliyet raporunun incelemeye sunulmasının yazılı olarak talep edildiğini, taleplerinin karşılanmadığını, yapılan toplantı sonunda düzenlenen toplantı tutanağından bir sureti aldıklarını, şirket müdürünün bu tutanağı aslının aynıdır diyerek ıslak imzası ile onayladığını, daha sonra şirket şoförünün şirket müdürlüğüne getirildiğini öğrenince Ticaret Sicil Gazetelerinin incelendiğini, 28.01.2015 tarihinde yapılan toplantıda alınan kararlar yerine gerçeğe aykırı olarak düzenlenen toplantı tutanaklarının tescil ve ilan edildiğinin görüldüğünü, gerçek genel kurul tutanağında mevcut müdürün müdürlük görevinin iptal edildiğine ve yeni müdür seçildiğine dair alınmış bir karar bulunmadığını, toplantı anında ikinci bir tutanak da düzenlenmediğini, buna rağmen ticaret siciline sahte tutanak sunulup müvekkilleri tutanakları imzalamadı gösterilerek mevcut müdürün müdürlük görevi iptal edilip yerine şirket şoförünün müdür olarak seçildiğini, bu durumun ticaret sicilinde tescil ve ilan edildiğini ileri sürerek davalı şirketin 28.01.2015 tarihinde alınan 2015/2, 3 ve 4 no.lu kararlarının batıl olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; toplantı tarihinde, toplantı tutanağı ile gündemde belirtilen hususlara ilişkin alınan kararların tanzim edildiğini, bunların tamamının imzaya açılmış olmasına rağmen davacının sadece 1 nolu tutanağı imzalayarak bu tutanağı şirket müdürünün aslının aynıdır onayı ile teslim aldığını, diğer kararları ve belgeleri imzalamadığını, davacının geçen dönemlerde yapılan toplantılarda da aynı yöntemi uygulayarak toplantıya iştirak etmelerine rağmen imzadan imtina ettiğini, daha sonra bu hususu ihtilaf konusu yaptıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile pay sahibinin genel kurula katılma, asgari oy, dava ve kanundan kaynaklanan vazgeçilmez nitelikte haklarını sınırlandıran ve ortadan kaldıran kararların batıl olduğu, davacının davalı şirketin 28.01.2015 tarihli ve 2015/1 sayılı ortaklar kurulu toplantısına katıldığı, ortaklar kurulu toplantısı yapıldıktan ve gündem konuları görüşülüp karara bağlandıktan sonra aynı konulara ilişkin olarak aynı tarihli ve 2015/2-3 ve 4 no.lu toplantıların yapılmasının uygun olmadığı, anılan tutanakların altına davacıların imzadan imtina ettikleri şerhinin düşülmüş olmasının da davacı ortakların bu toplantıya katıldıklarını kanıtlamadığı, davacıların katılımının sağlandığı 28.01.2015 tarihli ve 2015/1 sayılı ortaklar kurulu toplantısında gündem maddeleri görüşüldükten ve karara bağlandıktan sonra davacı ortaklara yeniden çağrı yapılmadan aynı günlü ve aynı gündemli 2015/2, 3 ve 4 no.lu toplantıların gerçekleştirilmesinin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 447 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen şekilde pay sahibinin genel kurula katılma hakkını ortadan kaldırdığı, dava konusu kararların yok hükmünde sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri