muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16309, Karar No: 2022/5781, Tarih: 05.04.2022

1) Faturaları kullanan mükelleflerden ya da bağlı bulundukları vergi dairelerinden temin edilecek faturaların ve 28.09.2010 tarihli yoklama fişinin sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve ..., ... ve ... isimli kişilere ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2) ..., ... ve ... isimli kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklardan ve bu kişilerden temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki ve yoklama fişindeki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ..., ... ve ... isimli kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

4) 28.09.2010 tarihli yoklama fişinde mükellefin muhasebecisi olduğu belirtilen ... isimli kişinin tanık olarak duruşmaya çağrılması, CMK’nin 46/1-c ve 48. maddeleri uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra kendisinden sanıkları tanıyıp tanımadığının ve beyannamelere konu faturaların kim tarafından kendisine getirildiğinin sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat ve mahkûmiyet hükümleri kurulması,

B) Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik incelemede:

Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan mahkûmiyet hükmü verilmiş ise de; 5604 sayılı Mali Tatil İhdas Edilmesi Hakkında Kanun'un 1/1-4 maddesine göre; her yıl Temmuz ayının biri ile yirmisi arasında mali tatil uygulanacağı ve mali tatil süresi içinde inceleme amacıyla defter ve belgelerin ibrazının istenemeyeceğinin hükme bağlanması karşısında; 07.07.2011 tarihli isteme yazısının mali tatile denk gelmesi nedeniyle yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi yasaya aykırı,

C) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6913, Karar No: 2006/7121, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6913 E.  ,  2006/7121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-5263 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile 3294 Sayılı Yasanın 7.maddesinde yapılan değişikliğe uygun olarak, vakıf mütevelli heyetinin yeni oluşumunun senette düzenlenmesine değişiklikten önceki mütevelli heyetin karar vermesi gerekir. Buna göre, somut olayda değişiklikten önce mütevelli heyette yer alan İlçe Emniyet Müdürüne mütevelli heyette yer verilmesi gerektiği gözardı edilerek İlçe Tarım Müdürünün katılımı ile değişiklik kararı alınmış olması,

2-Vakıf senedinin 9. maddesinin değiştirilmesi yasa gereği olduğundan, değişiklik metninin yasa metnine uygun olarak “Belediye Başkanı, Mal müdürü, ilçe Milli Eğitim Müdürü, Sağlık Bakanlığının ilçe Üst Görevlisi, ilçe Tarım Müdürü ve İlçe Müftüsü Vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar” şeklinde düzenlenmesi gerekirken, bu hususa dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

3-Davacı vakfın salt ilçede kurulduğu il kapsamında olmadığı gözetilerek noterde düzenlenen değişiklik senedinde sadece kanun ile ilçe vakıflarının mütevelli heyetinin oluşumuna ilişkin olarak yapılan değişikliğe yer verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ilde kurulu vakıfların mütevelli heyetinin oluşumunu da kapsayacak şekilde vakıf değişiklik senedinde düzenleme yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9892, Karar No: 2014/13866, Tarih: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9892 E.  ,  2014/13866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2010/101-2014/204

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve tarafların temyiz nedenlerine göre davacılar vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, 21.09.2009 tarihindeki iş kazası nedeniyle davacı sigortalının maddi ve manevi zararlarının , davacı anne ve babanın ise manevi zararların giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece; maddi tazminat davasının reddine, davacı sigortalı için 10.000,00TL manevi tazminatın yine davacı anne ve baba için ayrı ayrı 5.000,00'erTL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı sigortalının davalı Hasan'a ait iş yerinde çalışmakta iken, 21.09.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle oluşan meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının % 0(maluliyeti yok) olduğu açıktır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişimidir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem

nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Yine karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olunup özetle "ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği"hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlülük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından hak sahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel zarar" koşulunu getirmiştir.

Bunun yanında Türk Borçlar Kanunu’nun 56. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya veya ağır bedensel zarar ve ölüm halinde onun yakınlarına ödenmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir. Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları,tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu,olayın ağırlığı, sigortalının yaşı,sigortalıda oluşan maluliyetin oranı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması gerekir. Hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez ve yine 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de açıklandığı üzere zarar görenin müterafik kusurunun varlığı halinde bu durumun manevi tazminatın takdirinde göz önünde bulundurulacaktır.

Somut olaya gelince; haksız fiil zamanında yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu, yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında ,iş kazası nedeniyle sağlık bütünlüğü bozulan sigortalının anne ve babasının manevi tazminat talep etme haklarının bulunduğu düşünülse dahi, olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranına ve özellikle sigortalı T.. A..'ın yaralanmasının ağır bedensel zarar oluşturmamasına göre davacı anne ve baba lehine yansıma yolu ile manevi tazminata karar verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında bu davacıların(M.. A.., G.. A..) manevi tazminat istemlerinin reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bunun yanında kaza tarihine, tarafların kusur dağılımı ile sosyal ekonomik durumlarına ve özellikle sigortalının anılan iş kazası nedeniyle maluliyetinin bulunmamasına göre davacı T.. A.. lehine hükmedilen 10.000,00TL miktarlı manevi tazminat da fazladır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine

16.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21177, Karar No: 2015/899, Tarih: 22.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21177 E.  ,  2015/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 426 ada 37 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi uyarınca, kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak bedelinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre; gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte ve dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özellikleri taşıması gereklidir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş imar parseli olduğu, emsal olarak alınan... Mahallesi 427 ada 6 parsel ile 461 ada 36 parsel sayılı taşınmazların ise kadastro parseli olduğu anlaşılmaktadır. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza daha yakın konumda ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer özellikler taşımayan ... Mahallesi 427 ada 6 parsel ile 461 ada 36 parsel satışının somut emsal olarak alınmış olması,

Kabule göre de;

2-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

2-Mahkemece tespit edilen ve davalı adına banka hesabına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4684, Karar No: 2016/481, Tarih: 21.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/4684 E.  ,  2016/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat ( Her iki sanık hakkında her iki suçtan dolayı)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın H.... G.... Tavukçuluk isimli şirketin sahibi olarak şirketi tek başına temsil etme ve bu şirket adına çek keşide etme yetkilerini haiz olduğu, buna karşın sanık ...’ın babası olan diğer sanık ...’ın yetkisi olmadığı halde bu şirket adına suça konu 11.500 TL bedelli çeki keşide ederek şikayetçiler S... K.... ve ...’nın temsilcisi oldukları B.... Gıda Malzemeleri Pazarlama ve Ticaret Limited Şirketinden alınmış olan mal karşılığında bu şirket yetkililerine verdiği, bilahare sanık ...' ın çek hesabının bulunduğu ilgili banka şubesine müracaat ederek bu çekin rızası dışında elinden çıktığını bildirdiği ve çek bedelinin katılan şirkete ödenmesine engel olduğu, bunun üzerine katılan şirket yetkililerinin söz konusu çeke istinaden H.... G.... Tavukçuluk şirketi hakkında icra takibi başlattığı, ancak sanık ...’ın adı geçen firmanın kendisine ait olduğunu, bu firmayı temsil hususunda bir başkasına yetki vermediğini, çekteki imzanın da kendisine ait olmadığını beyan ederek imza inkarında bulunduğu, bu şekilde takibin sonuçsuz kalmasını sağladığı, böylelikle sanıkların üzerlerine atılı “resmi belgede sahtecilik” ve “nitelikli dolandırıcılık” suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” ve “nitelikli dolandırıcılık” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...’ın aşamalardaki savunmalarına, katılan ve şikayetçinin beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında yüklenen suçlardan verilen beraat kararlarında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında “resmi belgede sahtecilik” ve “nitelikli dolandırıcılık” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP sisteminden temin edilen 21/01/2015 tarihli nüfus kayıt örneğine göre adı geçen sanığın, hüküm tarihinden sonra 17/09/2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2318, Karar No: 2018/7809, Tarih: 03.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2318 E.  ,  2018/7809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacıların ...apartmanı isimli yapıda bağımsız bölüm maliki olduklarını, ortak kullanım alanı olan terasta çatı bulunmaması nedeniyle yağmur sularının, kendilerine ait bağımsız bölümlere girerek zarar verdiğini, odaların tavan ve duvarlarında rutubetin yanı sıra boya dökülmelerinin meydana geldiğini belirterek, mevcut durumun çatı yahut izolasyon yapılmak suretiyle giderilmesine hükmolunması istenilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine,

A)Ana binada kat maliki olmadığı anlaşılan davalılar ... ..., ..., ..., ......Grup Başkanlığı ve ... aleyhine açılan davanın sıfat yokluğundan reddine,

B)Diğer davalılar ile dahili davalılar hakkında açılan davanın kabulü ile;

... ili ... mahallesinde kain 248 ada 49 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki kat mülkiyetli yapının davacı ...’e ait 5. kat 9 numaralı bağımsız bölümü ve davacı ...’in murisi ...’e ait 5. kat 10 numaralı bağımsız bölümlerinde, çatı terasından kaynaklanan meydana gelen su sızmalarının, yapının terasının onaylı projesine uygun olarak ısı ve su yalıtımı yapılıp onarılmak suretiyle önlenmesine, bu anlamda mahkememizce icra olunan keşif sırasında mütalaasına başvurulan inşaat mühendisi ...tarafından düzenlenen 16.12.2013 tarihli raporda belirtildiği üzere,

A)Çatı terasında mevcut hali ile işe yarar nitelikte olmayan işlevsiz basit yalıtımının tümüyle sökülerek yerinden kaldırılması, izolasyon yapılacak zeminin yani 5. kat betonarme tabliyesi üzerinin izolasyona hazır hale getirilmesi için öncelikle güneş enerjisi sistemi + çanak antenler için demir profil imalattan platform yapıldıktan sonra, (yalıtım olarak önerilen imalat yapıldıktan sonra kesinlikle kesici veya delici işlem ve imalatlarla hasara uğranmasının temini bakımından) yapılacak imalat sürecinde güneş enerjisi sistemleri + çanak antenlerini belirli bir düzen içerisinde, bu platform üzerine, masrafı bu tesisatların maliklerince karşılanmak suretiyle yine kat maliklerince konulması,

B)Çatı terasında bulunan gelişigüzel konulan tüm TV antenleri, güneş enerjisi+su deposu gibi tesisatların yalıtım sürecinde bedeli bu tesisatların maliklerince karşılanmak suretiyle ortadan kaldırılması,

C)Tüm ısı, duman ve havalandırma bacalarının onarım ve iyileştirmeleri yapıldıktan sonra tekniğine uygun olarak yağmur suyunu içeriye almayacak şekilde dizayn edilen baca şapkalarının yerine monte edilmesi,