muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6667, Karar No: 2013/8887, Tarih: 12.06.2013

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. Maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dairemizin yukarıda açıklanan ilkelerine ve toplanan delillere göre davacı tarafından dava konusu taşınmaz üzerine yapı inşa etmekte iyiniyetli olduğu kanıtlanamamıştır. Bu nedenle Türk Medeni Kanununun 724. maddesi gereğince açılan tapu iptali ve tescil davasının koşulları gerçekleşmediğinden tapu kaydının iptali ile davalının payından bir kısım payın davacı adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davacı temliken tescil talebi yanında 705 parsel sayılı taşınmaz üzerinde taşınmaz davalı adına tapuda kayıtlı iken inşa ettiği iki katlı betonarme evin mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitini de talep etmiştir. Başkası adına tapuda kayıtlı taşınmazlarda oluşturulan muhdesatla ilgili olarak tespit isteminde bulunmasında davacının hukuki yararı yoktur. Bu istem ancak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre açılacak bir davada öne sürülebileceğinden tapu iptali ve pay tescili yanında söz konusu yapının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesi de yerinde değildir.

Mahkemece, davacının her iki talebinin de reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18637, Karar No: 2010/20719, Tarih: 14.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/18637 E.  ,  2010/20719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, hürriyetten yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I. Sanık hakkında yağma, yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından açılan davayla ilgili kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık hakkında yağma suçundan açılan kamu davasında TCY'nın 150/1.maddesi aracılığıyla tehdit suçundan kurulan hükümde eylemin, aynı Yasanın 106/2-c maddesine de aykırı olarak işlendiğinin gözetilmemesi sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, yerel Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Yakınanın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

İddianamede yağma suçu anlatılırken yakınanın bodrum katta bulunan işyerinde el ve ayaklarının bağlandığından söz edilmesi, bu konuda dava açıldığını göstermeyeceğinden, sanık hakkında yakınanın dolaşım özgürlüğünü kısıtlama

suçundan açılmış dava bulunmadığı halde, ek iddianame düzenlettirilmeden, ek savunmayla yetinilerek bu suçtan da hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenine ve sanığın tutuklu kaldığı süreye göre TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 14/12/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2587, Karar No: 2017/12171, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2587 E.  ,  2017/12171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8548, Karar No: 2012/2122, Tarih: 23.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/8548 E.  ,  2012/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnsan öldürme, öldürmeye teşebbüs, yaralama, ölümle biten kavgaya katılma.

HÜKÜM : 1) Sanık ... için; ölümle biten kavgaya katılmaktan zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına.

2) Sanık ... için; 765 sayılı TCK.nun 448,31,33.maddeleri uyarınca 24 sene hapis cezası ile cezalandırılmasına; katılan ...'u kasten yaralamaktan zamanaşımı nedeniyle kamu davasının ortadan kaldırılmasına.

3) Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 81,39,29,62/1,53/1.maddeleri uyarınca 6 sene 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...' in, sanık ... ...'nın maktul ...'i öldürme suçuna yardım eden olarak katıldığının kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki sanık ...'in asli sanık olarak cezalandırılması gerektiğine yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... ...'nın mağdur ...'a karşı eylemi ve maktul ...'i öldürme, sanık ...'in öldürmeye yardım, sanık ...'ın ölümle biten kavgaya katılma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ... ...'nın öldürme; sanık ...'in öldürmeye yardım, sanık ...'ın ölümle biten kavgaya katılma suçlarının niteliği tayin, öldürme suçunda cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı, öldürmeye yardım suçunda tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında ölümle biten kavgaya katılma suçundan kurulan hüküm yönünden sanığın üzerine atılı suçun mahkemece tespit olunan niteliğine ve temas ettiği maddelerdeki cezanın üst sınırına göre, suç tarihi olan 21.05.2003 tarihinden, karar tarihine kadar 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresi geçmesi nedeniyle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi mahkemece takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ... müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde usule, eksik incelemeye, sübuta, tahrik bulunduğuna, takdir hükmünün uygulanması gerektiğine, sair nedenlere yönelen, sanık ... müdafiinin sübuta, sair nedenlere ilişen, maktulden katılan ... vekilinin sanık ... ... yönünden cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, sanık ... yönünden TCK.nun 38. maddesinin uygulanması gerektiğine, tahrik bulunmadığına, sanık ...'ın eyleminin öldürmeye yardım suçunu oluşturduğuna yönelen, Cumhuriyet Savcısının sanık ...'in öldürme suçunun azmettireni olduğuna, yardım eden olarak kabulü halinde ise asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

a-) Sanık ... ...'nın öldürme, sanık ...'in öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında ölümle biten kavgaya katılma suçundan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle ortadan kaldırmaya ilişkin hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanık ... ...'ya tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine,

B-) Sanık ... ...'nın mağdur ...' a karşı eylemi yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay gecesi lokantada sanık ... ...'nın diğer sanıklarla birlikte bir masada, maktul, mağdurlar ... ve ... ...'in ise diğer masada alkol aldıkları, lokantanın dışında maktulün sanık ...'e tekme vurması üzerine içeriye itekleşerek girdikleri, lokanta içerisinde sanıklar ile maktul ve mağdurlar arasında çıkan kavgada sanık ... ...'nın, maktule ve mağdurlara bıçakla vurduğu, mağdur ...'ı omuzundan, torakstan ve lomber bölgeden üç isabetle hemotoraks meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık ... ... hakkında mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek yaralama olarak kabulü ile zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 23/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

23/03/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ile ...'nın yokluklarında 29/03/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/2160, Karar No: 2024/4016, Tarih: 20.09.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/2160 E.  ,  2024/4016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.04.2024

SAYISI : 2023/294 E., 2024/151 K.

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1373 E., 2022/1125 K.

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik olarak maddi hatanın düzeltilmesi ve hükmün tavzihi isteminde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 27.03.2024 tarihli ek karar tavzih talebinin reddine, 03.04.2024 tarihli ek karar ile hükmün vekalet ücreti yönünden tashihen düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 27.03.2024 ve 03.04.2024 tarihli ek kararları davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 03.04.2024 tarihli ek kararı ile temyize konu ek kararların 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanununun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 03.04.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanunun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde " Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/06/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar." hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinde münhasıran sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giren ortaklığın giderilmesine ilişkin olan davalar hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.04.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.09.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3914, Karar No: 2024/768, Tarih: 28.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3914 E.  ,  2024/768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelini şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması halinde anılan Kanunun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya kapsamından; sıra cetvelinde paylaştırmaya esas alınan bedelin 77.500,00 TL olduğu anlaşılmıştır. Tarafların bu cetvel nedeniyle yararlanabilecekleri maksimum tutar ancak bu bedel kadar olabilecektir. Tespit edilen bu bedelin, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalması dikkate alındığında, temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2100, Karar No: 2015/51, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/2100 E.  ,  2015/51 K.**

* MAHKEME KARARINDA NELERİN YAZILMASI GEREKTİĞİ

* HÜKÜM FIKRASINDA, ÖNCEKİ KARARDA DİRENİLMESİYLE YETİNİLMESİ

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 297

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 294

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "haksız rekabetin önlenmesi (marka)" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 3.Asliye Hukuk (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesince davanın marka tescil belgesinin hükümsüzlüğüne dair verilen 20.12.2012 gün ve 2011/498 E-2012/851 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 19.11.2013 gün ve 2013/5044 E.-2013/20858 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonrasında gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun 294.maddesinin 3.fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.09.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).

Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece "önceki kararda direnilmesine davanın kabulüne"şeklinde kısa karar oluşturulmakla yetinilmiş, dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar kurulmamıştır.

Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.

Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.