muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11125, Karar No: 2014/25894, Tarih: 17.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11125 E.  ,  2014/25894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/21321

Mahkemesi : Havza (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03.12.2013

Numarası : 2013/189-2013/328

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

Olay gecesi, idaresindeki kamyoneti ile, meskun mahaldeki çift yönlü yan yolda seyir halindeyken, şerit ayrım dubalarına çarpmamak için sola doğru manevra yaparak direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesi dubalara çarpıp, ardından yan yolu anayoldan ayıran yaya geçidine engel tel örgüleri de aşarak anayola doğru savrulduktan sonra karşı taraftaki bordür taşlarına çarparak duruşa geçebilen sanığın olaydan yaklaşık 3 saat 35 dakika sonra yapılan ölçümde 0,66 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, yerleşik Adli Tıp uygulamalarına göre

kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte vücuttaki alkol düzeyinin geçen her saatte 0.15 promil azaldığı bilindiğine göre, olay sırasında yaklaşık 1.20 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte vücuttaki alkol düzeyinin geçen her saatte 0.15 promil azaldığı bilindiğine göre, olay sırasında yaklaşık 1.20 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5366, Karar No: 2009/6188, Tarih: 24.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5366 E.  ,  2009/6188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili dava dışı borçluya ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasından konulan 27.11.2006 tarihli ihtiyati haciz için, Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken 136 ncı maddesindeki imtiyazın gözetilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davalı alacağının muvazaalı olduğuna ilişkin bir iddianın bulunmadığı ve davacı lehine Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesinin uygulama kabiliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12769, Karar No: 2022/3763, Tarih: 28.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/12769 E.  ,  2022/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1.Mahkûmiyet; Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/05/2019 tarih, 2019/318 esas ve 2019/130 sayılı kararı

2.İstinaf başvurusunun esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 12/07/2019 tarih, 2019/3021 esas ve 2019/1327 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin dilekçesindeki temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf talebinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2994, Karar No: 2011/7020, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2994 E.  ,  2011/7020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesinin 1. fıkrasında, “Ticareti terk eden bir tacir 15 gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret siciline bildirmeye ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaya mecburdur. Keyfiyet ticaret sicil memurluğunca ticaret sicili ilanlarının yayınlandığı gazetede ve alacaklıların bulunduğu yerlerde de mutat ve münasip vasıtalarla ilan olunur. İlan masraflarını ödemeyen tacir beyanda bulunmamış sayılır.” Hükmü ile ticareti terk eden tacirin yapması gereken yükümlülüğü belirlenmiş, aynı Yasa’nın 337/a maddesinin birinci fıkrasında ise 44. maddedeki yükümlülüğe aykırı davranılması da, “Ticareti terk edenlerin cezası” başlığı altında, “44 üncü maddeye göre mal beyanında bulunmayan veya beyanında mevcudunu eksik gösteren veya aktifinde yer almış malı veya yerine kaim olan değerini haciz veya iflas sırasında göstermeyen veya beyanından sonra bu malları üzerinde tasarruf eden borçlu, bundan zarar gören alacaklının şikayeti üzerine, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Birinci fıkradaki fiillerin işlenmesinden alacaklının zarar görmediğini ispat eden borçluya ceza verilmez.” şeklinde düzenleme ile yaptırıma bağlanmıştır. Maddeden anlaşılacağı üzere ticareti terk suçunun oluşabilmesi için, ticareti terk eden tacirin bu durumu onbeş gün içinde keyfiyeti kayıtlı bulunduğu ticaret sicil memurluğuna bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini gösteren bir mal beyanında bulunmaması gerekmektedir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 44. maddesindeki mükellefiyet münhasıran tacirler için öngörülmüş olup, ticaret sicil memurluğuna kayıtlı gerçek kişilerin ve ticaret şirketlerinin tacir oldukları hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, ticaret şirketlerinin ticareti terk edip edemeyeceklerine, eş anlatımla ticareti terk etmesi durumunda şirket yetkilisi/müdürünün İİK’nun 44. maddesindeki keyfiyeti kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğuna bildirme ve mal beyanında bulunma yükümlülüğü bulunup bulunmadığına yöneliktir.
Yargıtay — Esas No: 2008/7780, Karar No: 2009/1705, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7780 E.  ,  2009/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında, kooperatif üyeliğinin tespiti ve ihraç kararının iptali istemlerine ilişkin asıl ve birleşen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Ancak, hükmün mahiyeti itibarıyla, davanın HUMK’nun 438. maddesi gereğince duruşmalı olarak incelenebilecek davalardan olmaması nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyelik hakkı devir sözleşmesi uyarınca kooperatif üyesi olduğunu, ancak davalı kooperatif yönetiminin müvekkilini üyeliğe kabul etmediğini ileri sürerek, müvekkilinin kooperatif üyeliğinin tespitini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, devir işleminin müvekkili kooperatife bildirilmediğini ve hissesi devralındığı iddia edilen ... ’ün üyelikten ihraç edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemenin, dava dışı ... ’ün üyelikten ihraç edildiği, bu nedenle hakkını devredemeyeceği gerekçesiyle birleşen davanın reddine ilişkin kararı, Yargıtay 11. HD'nce bozulmuş, Yargıtay bozma ilamında özetle; “Devir tarihinde davacının üyeliği devraldığı dava dışı ... hakkındaki ihraç kararının henüz kesinleşmemiş olduğu belirtilerek, davacıya üyeliğini devraldığı ... hakkındaki ihraç kararının iptali konusunda dava açma hakkı tanınması ve bunun sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. belirtilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, bozma uyarınca davacı vekilince asıl dava açılmış, bu davada da üyeliği devralınan dava dışı ... ’ün ihracına ilişkin kararın iptali talep ve dava edilmiştir. Davalı vekili, asıl davanın da reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak süre verilmesi sonucu davacı tarafından payını devraldığı ... hakkındaki ihraç kararının iptali istemi ile açılan dava ve üyeliğin tespiti hakkında daha önce açılmış olan dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacının üyelik şartlarını taşıdığı ve usulüne uygun olarak ihraç kararı verilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının üyeliği devraldığı dava dışı ... ’ün ihraç kararının iptaline ve davacının kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.60 TL. onama ilam harcının temyiz eden taraftan alınmasına, 17.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19948, Karar No: 2015/12259, Tarih: 18.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/19948 E.  ,  2015/12259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışı sürelerinin borçlandırılmasını, Alman rant sigortasına giriş olan 01.11.1985 tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak belirlenmesini ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkeme, sigorta başlangıcına ilişkin istemin kabulüne, uyuşmazlık bulunmayan yurtdışı borçlanma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verirken; kesin dönüş şartının gerçekleşmediğinden bahisle, yaşlılık aylığı talebinin reddine karar vermiştir.

Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Yurtdışında çalışan Türk vatandaşlarının yurtdışında geçen hizmetlerinin borçlandırılarak, ülkemiz ... mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir. Tahsis yapılabilmesi için aranan koşullardan birisi de, yurda kesin dönülmüş olmasıdır.

Çünkü, bilindiği üzere 3201 sayılı Yurt Dışında Bulunan Türk Vatandaşlarının Yurt Dışında Geçen Sürelerinin ... Bakımından Değerlendirilmesi Hakkında Kanun’un 3’üncü maddesinde yer alan, borçlanma isteminde bulunabilmek için yurda kesin dönüş yapılması gereğini öngören düzenleme, Anayasa Mahkemesi’nin 12.12.2002 günlü, 2000/36 E. 2002/198 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş, 29.07.2003 tarihli 4958 sayılı Yasanın 56’ıncı maddesiyle de, 3201 sayılı Yasanın 3’üncü maddesinde bu yönde gerekli

düzenleme yapılmıştır. Sıralanan hukuksal çerçeve karşısında, yurt dışında bulunan Türk vatandaşlarının borçlanabilmeleri için yurda kesin dönüş yapma koşulu ortadan kalkmış olmakla birlikte, 3201 sayılı Yasa gereğince borçlanan Türk vatandaşlarına yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için,

a) Yurda kesin dönülmüş olması,

b) Tahakkuk ettirilen döviz borcunun tamamının ödenmiş olması,

c)Döviz borcunun tamamının ödenmesinden sonra yazılı istekte bulunulması koşullarının hepsinin birlikte gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin aynı Kanunun 6’ıncı maddesi hükümleri ... iptal edilmemiş olup ayaktadır. Anılan düzenleme, aylık bağlanması için “kesin dönüş” şartını aramakla birlikte, “kesin dönüş” konusunda açıklayıcı bir bilgi içermez.

a) Yurda kesin dönülmüş olması,

b) Tahakkuk ettirilen döviz borcunun tamamının ödenmiş olması,

c)Döviz borcunun tamamının ödenmesinden sonra yazılı istekte bulunulması koşullarının hepsinin birlikte gerçekleşmesi gerektiğine ilişkin aynı Kanunun 6’ıncı maddesi hükümleri ... iptal edilmemiş olup ayaktadır. Anılan düzenleme, aylık bağlanması için “kesin dönüş” şartını aramakla birlikte, “kesin dönüş” konusunda açıklayıcı bir bilgi içermez.

Hukuk Genel Kurulu’nun 1997/10-588-857, 1998/10-645 1999-237 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, yurda kesin dönüş yapmaktan söz edebilmek için yurt dışında çalışan Türk Vatandaşlarının çalışma hayatına yönelik tüm ilişkilerini, gerek çalıştığı işyerleri ve gerekse ilgili olduğu tüm sosyal güvenlik kuruluşları yönünden sona erdirerek yerleşmek ve ... de burada sağlamak üzere anavatana dönüş yapmaları gerekir. Başka bir anlatımla, yurt dışındaki işçi sıfatıyla, çalışma hayatıyla ilgili tüm bağlarını ve ilişkilerini bitirmeden ilgili ülkenin...kuruluşundan işsizlik,hastalık gibi yardım alarak geçici sürelerle yurda giriş yapmak “kesin dönüş” yapıldığı anlamını taşımaz. Yine yurt dışındaki işini kaybetmek de her zaman kesin dönüşe delalet etmez. Giderek kişi işsiz kalabilir ama işsizlik sigortasından yardım almayı yeterli görerek yurda kesin dönüş yapmayabilir.

Bu konuda çıkarılan, 06.11.2008 tarih 27046 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yurt Dışında Geçen Sürelerinin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesinde de “Kesin dönüş; Aylık tahsis talebinde bulunanların yurtdışındaki çalışmalarının sona ermesini, ikamete dayalı bir sosyal sigorta ya da sosyal yardım ödeneği almamaları durumunu” ifade edeceği öngörülmüştür. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarında; işsizlik sigortasından yardım almak kişinin yurt dışında oturduğuna ve yurda kesin dönüş yapmadığına kuvvetli bir delil ve karine oluşturur. Ancak bu karinenin aksi, somut olayın özellikleri içinde belirlenecek aynı güçteki delillerle de ispat olunabilir.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında; 07.11.2013 günlü tahsis başvurusuna göre, dava dosyası içerisinde yer alan 22.10.2013 tarihli ... TR 4 belgesine göre, davacının en son 30.09.2011 tarihinde işsizlik yardımı aldığının anlaşılması karşısında, tahsis başvuru tarihi itibarıyla kesin dönüş koşulunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir.

Ne var ki, 07.11.2013 tahsis başvurusu ve 01.11.1985 sigorta başlangıcına göre bayan olan davacı sigortalının, 506 sayılı Yasanın geçici 81/B-c maddesine göre 20 yıl sigortalılık süresi, 42 yaş ve 5.075 prim gün şartına tabi olması,

giderek, 05.02.1985-06.10.2013 arası 5.011 günlük yurt dışı süresinin borçlanıldığının anlaşılması karşısında, dava konusu olayda tahsis için gerekli bulunan "5.075" prim gün şartının gerçekleşip gerçekleşmediği usulünce araştırılarak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

giderek, 05.02.1985-06.10.2013 arası 5.011 günlük yurt dışı süresinin borçlanıldığının anlaşılması karşısında, dava konusu olayda tahsis için gerekli bulunan "5.075" prim gün şartının gerçekleşip gerçekleşmediği usulünce araştırılarak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27527, Karar No: 2013/6200, Tarih: 13.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27527 E.  ,  2013/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının ürettiği Vestel marka bir televizyon satın aldıklarını, yetkili servisçe kurulduğunu, 02.07.2007 günü işten gelen davacılardan ...’ın açtığını, bir süre sonra duman kokusu fark ettiğini ve televizyonun alevler içinde yandığını gördüğünü, itfaiye gelinceye kadar yayılan yangında ev ve çeyiz eşyası ile manevi değeri olan CD ve fotoğrafların yandığını, olaydan psikolojik olarak etkilendiklerini belirterek, gizli ayıplı olan televizyonun yanması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek 14.000 TL maddi tazminat ile davacı ... için 15000 TL, davacı ... için 1000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, yangının televizyondan çıktığının saptanamadığını, nedensellik bağının varlığını davacıların kanıtlaması gerektiğini ileri sürerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 14000 TL maddi ve davacılardan ... için 1500 TL, ... için 1000 Tl manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir

I-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, 14000 TL maddi ve davacılardan ... için 1500 TL, ... için 1000 Tl manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir

I-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, gizli ayıplı olan televizyonun yanması nedeni ile davacı ... için 1500 TL davacı ... için 1000 TL manevi tazminat hükmedilmiştir. Manevi tazminat davalarında şahsi menfaatleri ihlal edilen kimseye duyduğu ağır manevi acıyı belli bir oranda gidermek, bozulan ruhi dengeyi onarmak, olanak dahilinde bu dengenin yeniden elde eldilmesini sağlamak amacına yönelik olarak manevi tazminata hükmedilir. Manevi tazminatın ve kapsamının taktiri hakime ait bir hak ve görevdir. Ancak hakim bu hak ve görevini yerine getirirken Medeni Kanun'un 4.maddesi hükmünü de gözetmek suretiyle hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalarak tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmek suretiyle makul bir tazminata hükmetmelidir. Davacıların manevi tazminat isteminde haklı olduğu mahkemenin de kabulündedir. Ancak manevi tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu uyandırmak olup, miktarın belirlenmesinde takdir hakkı kullanılırken objektif ölçülere dikkat edilmesi gerekmektedir. Mahkemece, zararın miktarı, olayın oluş şekli, geceleyin yaşanması ve davacıların ölüm korkusu yaşamaları, yangın sonucunda manevi değeri olan eşyalarının yanması ve bir daha bu eşyaların temin edilmesinin mümkün olmaması, uzun bir süre davacıların üzüntü duydukları gözetildiğinde takdir edilen tazminat miktarının düşük olduğu görülmektedir. Mahkemece olayın oluşuna uygun olarak adı geçen davacılar yararına daha yüksek miktarlarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı miktarlar üzerinden hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davacılar, dava dilekçesinde ticari avans faizi talep etmiş olup, davalıda tacir olduğuna göre mahkemece ticari avans faizine karar verilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

4-Bozma nedenine göre davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bent gereğince davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.3.bentte açıklanan nedenlerle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 4. bentte gösterilen nedenle davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, 735.00 TL kalan harcın davalıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.